Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.433.2025.2.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego od wydatków poniesionych ma realizację
Inwestycji w zakresie budowy budynku oraz instalacji OZE.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
podatek-prawo do odzyskania podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -
Prawo do zwrotu różnicy podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia:

    · czy Budynek, który powstanie w ramach Inwestycji będzie wykorzystywany przez Gminę
      do jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT;
    · czy Instalacja OZE, która zostanie zamontowana w ramach Inwestycji będzie
      wykorzystywana przez Gminę do jakichkolwiek czynności podlegających
      opodatkowaniu VAT;
    · czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie
      budowy Budynku;
    · czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie
      montażu Instalacji OZE.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 2 września 2025 r. (wpływ 2 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) (dalej: „Gmina”, „JST” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku VAT.
    Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna za realizację zadań
    własnych określonych w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465
    ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”).
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych
    Gminy należą m.in. sprawy kultury oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń
    użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Gmina będzie realizować inwestycję, pn.: „(...)”, (dalej: „Inwestycja”, „Zadanie”, lub
    „Projekt”).
    Inwestycja zostanie sfinansowana zarówno ze środków własnych Gminy, jak również ze
    środków zewnętrznych – w tym zakresie Gmina wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie z
    (...).
    Jednostką odpowiedzialną za realizację Projektu jest Urząd Gminy w (...) (dalej: „Urząd”).
    Głównym celem Inwestycji jest stworzenie warunków zmierzających do prowadzenia
    działań edukacyjnych, atrakcyjnego spędzania czasu wolnego oraz aktywizacji
    społeczności lokalnej. Natomiast, cele szczegółowe Inwestycji to niwelacja dysproporcji w
    rozwoju obszarów wiejskich i podmiejskich oraz miejskich. Ponadto prowadzone będą
    działania edukacyjne dotyczące m.in. działań proekologicznych.
    Inwestycja ma poprawić bezpieczeństwo i komfort mieszkańców, a co za tym idzie dalszą
    integrację mieszkańców, pobudzi do działania, wyzwoli nowe pomysły. Realizacja Projektu
    przyczyni się do podniesienia jakości życia na terenie wiejskim, odbudowy tożsamości i
    integralności wsi oraz promocji idei odnowy. Realizacja projektu zapewni pełny dostęp do
    nowego, w pełni wyposażonego, funkcjonalnego i komfortowego budynku świetlicy
    wiejskiej w (...) oraz do rozszerzonej oferty społeczno-edukacyjnej dla mieszkańców.
    Gmina będzie realizować w ramach Projektu następujące działania:
                                        21. budowa budynku w technologii energooszczędnej o pow. (...) m, wraz z:
    a. wewnętrznymi instalacjami wodno-kanalizacyjnymi;
    b. instalacjami ogrzewania i podgrzewania c.w.u.;
    c. instalacjami elektrycznymi;
    d. instalacją wentylacji, klimatyzacji;

    e. przyłączami do sieci elektrycznej, wodociągowej i kanalizacyjnej;
    f. instalacją teletechniczną oraz monitoringiem;
    g. klimatyzatorami z funkcją grzania obiektu;
    h. pojemnościowym elektrycznym podgrzewaczem do wody ciepłej;
    2. zagospodarowanie terenu, a w tym:
                                    2a. wykonanie różnego rodzaju utwardzenia o pow. (...) m;
    b. odtworzenie terenów zielonych po zakończeniu prac;
    c. stojaki na rowery;
    d. oświetlenie terenu przy pomocy lamp solarnych;
    e. wykonanie zielonego skwerku z roślin i drzew miododajnych;
    (dalej łącznie: „Budynek”);
    3. montaż instalacji fotowoltaicznej (dalej: „Instalacja OZE”).
    W związku z montażem Instalacji OZE w ramach Projektu, Gmina będzie prosumentem
    energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), a montowana w
    ramach Inwestycji Instalacja OZE stanowić będzie mikroinstalację w rozumieniu ww.
    ustawy.
    Budynek, na którym zostanie zamontowana Instalacja OZE będzie stanowić własność JST
    oraz nie będzie on w żaden odpłatny sposób wykorzystywany, w szczególności JST nie
    planuje dokonywać odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń/powierzchni
    znajdujących się w przedmiotowym Budynku.
    Również Instalacja OZE nie będzie wykorzystywana w taki sposób (nie będzie ona
    przedmiotem np. dzierżawy czy też najmu).
    W konsekwencji, Gmina nie będzie czerpać żadnych dochodów w przedmiotowym
    zakresie.
    Gmina będzie ponosić wydatki na realizację Inwestycji, które będą dokumentowane
    wystawionymi na Gminę przez dostawców/wykonawców fakturami VAT.
    Jednocześnie, JST posiada/będzie posiadała obiektywną możliwość wyodrębnienia
    wydatków przypadających wyłącznie na montaż Instalacji OZE na Budynku.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Pytanie nr 1:
    Czy została/zostanie zawarta przez Państwa umowa z przedsiębiorstwem energetycznym?
    Jeżeli tak, to proszę wskazać:
    a) jakie zasady zostały/zostaną określone do rozliczenia wyprodukowanej z instalacji
      fotowoltaicznej energii elektrycznej?
    b) czy ww. umowa przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w
      związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?
    Państwa odpowiedź:
    Gmina pragnie wskazać, że na chwilę obecną umowa z przedsiębiorstwem energetycznym
    nie została jeszcze zawarta. Tym niemniej, Gmina zamierza zawrzeć umowę z
    przedsiębiorstwem energetycznym w przyszłości.
    W konsekwencji, obecnie Gmina nie jest w stanie precyzyjnie wskazać zasad rozliczenia
    wyprodukowanej energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej. Niemniej, Gmina zakłada,
    że w umowie potencjalnie zostaną zawarte zapisy w zakresie zasad rozliczania

    wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej zgodnie z ustawą z dnia
    20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r., poz. 1361 ze zm.; dalej:
    ustawa o odnawialnych źródłach energii), w zakresie rozliczania w modelu net-billing.
    Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna
    będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie
    Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Gminę na
    rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia
    prądu przez przedmiotowy obiekt.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii rozliczenia, o którym
    mowa w ust. 1 i ust. 1a, w odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się
    z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu
    pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie
    poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o odnawialnych źródłach energii sprzedawca, o którym
    mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na
    podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie
    różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, w przypadku gdy
    prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument
    wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle
    energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r.,
    wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
    wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
    miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii
    jeśli prosument energii nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
    kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych
    miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest
    zwracana prosumentowi energii przez sprzedawcę w terminie nie dłuższym niż do końca
    13 miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może
    przekroczyć trzydziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
    miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Gmina zakłada, że cała energia, która zostanie wyprodukowana za pomocą instalacji
    fotowoltaicznej zostanie zużyta na potrzeby własne Gminy, tj. na potrzeby zapewnienia
    energii elektrycznej budynku.
    Niemniej, ustawa o odnawialnych źródłach energii przewiduje wynagrodzenie w związku z
    wyprodukowaniem i wprowadzeniem do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii

    elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej. Należy jednak podkreślić, iż Gmina nie otrzyma
    tych środków do swobodnego dysponowania i dopiero po 12 miesiącach – w razie
    niewykorzystania powstałego depozytu prosumenckiego, Gmina otrzyma jedynie 30%
    wartości wprowadzonej do sieci energii.
    Jednocześnie, Gmina pragnie wskazać, że szczegóły w zakresie wynagrodzenia za
    wyprodukowaną i wprowadzoną do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energią
    elektryczną z instalacji fotowoltaicznej potencjalnie będą doprecyzowywane w umowie,
    którą Gmina zamierza zawrzeć z przedsiębiorstwem energetycznym.
    Pytanie nr 2:
    Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, korzystają/będą Państwo korzystali
    z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art.
    4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
    Pytanie nr 3:
    Jeżeli odpowiedź na ww. pytanie jest twierdząca, to czy otrzymują/będą Państwo
    otrzymywali z tego tytułu wynagrodzenie?
    Państwa odpowiedź:
    Nie, Gmina w związku z budową instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we Wniosku nie
    będzie korzystała z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w
    oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Odpowiedź Gminy na pytanie nr 3 jest bezprzedmiotowe.
    Pytanie nr 4:
    Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku, korzystają/będą Państwo korzystali
    z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o
    art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, to czy jest/będzie
    prowadzone dla Państwa „konto prosumenta”, które zawiera ewidencję ilości energii
    elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną Państwu za energię
    elektryczną wprowadzoną do sieci?
    Państwa odpowiedź:
    Gmina wskazuje, że w związku z budową instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we
    Wniosku, będzie korzystała z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do
    sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z
    tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, tj. w
    systemie tzw. net-billingu. Tym niemniej, Gmina nie zawarła jeszcze umowy z
    przedsiębiorstwem energetycznym, więc na chwilę obecną nie jest w stanie określić, czy
    będzie prowadzone dla Gminy „konto prosumenta”. Biorąc pod uwagę przepisy ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, należałoby przyjąć, że będzie dla Gminy prowadzone
    „konto prosumenta”.
    Ponadto, Gmina pragnie podkreślić, iż jej celem jest co do zasady wykorzystanie całej
    energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej na rzecz bieżącego
    zużycia, w konsekwencji, Gmina nie planuje otrzymywać wynagrodzenia z tytułu ww.
    rozliczenia.
    Pytanie nr 5:
    Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku, mieści się w przepisach określonych w art.
    4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, to proszę wskazać konkretny
    punkt ww. przepisu.

    Państwa odpowiedź:
    Nie, Gmina pragnie wskazać, że instalacja fotowoltaiczna nie będzie mieścić się w
    przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Pytanie nr 6:
    Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
    instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
    pobranej z tej sieci:
        a) wykorzystują/będą mogli ją Państwo wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli
        tak, to proszę wskazać w jakim terminie?
        b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
    Państwa odpowiedź:
    Mając na uwadze przedstawioną przez Gminę odpowiedź na pytanie nr 1 powyżej, Gmina
    pragnie wskazać, iż w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną, która powstanie w ramach Inwestycji i
    wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci, zgodnie z art.
    4 ust. 11 pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, jeśli Gmina nie wykorzysta
    zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym
    miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
    stanowić będą nadpłatę, która będzie zwracana Gminie przez sprzedawcę energii w
    terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu.
    Wysokość zwracanej nadpłaty nie będzie mogła przekroczyć trzydziestu procent wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczyć
    będzie zwrot nadpłaty.
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka
    nie przepadnie, a Gmina będzie mogła ją wykorzystać w późniejszym terminie, zgodnie z
    art. 4 ust. 11 pkt. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Pytanie nr 7:
    Czy powstała instalacja fotowoltaiczna wykorzystywana będzie:
    a) do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z
      11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
    b) do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o
      podatku od towarów i usług?
    c) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
      ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
      gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa odpowiedź:
    W ocenie Gminy instalacja fotowoltaiczna, która powstanie w ramach Inwestycji
    wykorzystywana będzie przez Gminę na potrzeby prowadzenia działalności związanej z
    budynkiem świetlicy, który wykorzystywany będzie wyłącznie w sposób nieodpłatny
    (niekomercyjny), tj. do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.
    Pytanie nr 8:

    W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana zarówno do działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, to czy istnieje możliwość
    przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej,
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa odpowiedź:
    Mając na uwadze odpowiedź Gminy na pytanie nr 7, instalacja fotowoltaiczna, która
    powstanie w ramach Inwestycji wykorzystywana będzie przez Gminę na potrzeby
    prowadzenia działalności związanej z budynkiem świetlicy, który wykorzystywany będzie
    wyłącznie w sposób nieodpłatny (niekomercyjny), tj. do celów innych niż działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku VAT. Gdyby jednak Organ
    wbrew stanowisku Gminy uznał inaczej, Gmina zaznacza, że nie będzie miała możliwości
    odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego do poszczególnych rodzajów
    czynności.
    Pytanie nr 9:
    Czy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od podatku VAT?
    W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana w ramach działalności
    gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności
    zwolnionych od podatku VAT, to należy wskazać, czy będzie istniała obiektywna możliwość
    odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?
    Państwa odpowiedź:
    Gmina pragnie wskazać, że instalacja fotowoltaiczna, która powstanie w ramach Inwestycji
    wykorzystywana będzie przez Gminę na potrzeby prowadzenia działalności związanej z
    budynkiem świetlicy. Jednocześnie Gmina pragnie podkreślić, iż jak zostało wskazane w
    opisie zdarzenia przyszłego Wniosku, Gmina będzie wykorzystywać powstały w ramach
    Inwestycji majątek wyłącznie do użytku niekomercyjnego (nieodpłatnego), w konsekwencji
    czego nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z tytułu wykorzystania efektów
    rzeczowych realizowanego Projektu. Ponadto Gmina nie planuje przy tym zmiany
    charakteru korzystania z przedmiotowego majątku, w tym jego udostępniania za
    odpłatnością na podstawie umów cywilnoprawnych. Ponadto, jak wynika z opisu
    zdarzenia przyszłego, efekty rzeczowe Projektu będą wykorzystywane przez Gminę do
    wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie m.in. sprawy kultury oraz utrzymania
    gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności faktyczne sprawy należy wskazać,
    iż w ocenie Gminy sposób wykorzystania efektów rzeczowych Projektu (w tym również
    instalacji fotowoltaicznej) ma zatem charakter publicznoprawny (niekomercyjny), a zatem,
    ww. nabycia wykorzystywane będą przez Gminę wyłącznie na potrzeby czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Pytania
    1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, Budynek który powstanie w ramach Inwestycji
      będzie wykorzystywany przez Gminę do jakichkolwiek czynności podlegających
      opodatkowaniu VAT?
    2. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, Instalacja OZE która zostanie zamontowana w
      ramach Inwestycji będzie wykorzystywana przez Gminę do jakichkolwiek czynności
      podlegających opodatkowaniu VAT?
    3. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w
      zakresie budowy Budynku?

    4. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w
      zakresie montażu Instalacji OZE?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. W opisanym zdarzeniu przyszłym, Budynek który powstanie w ramach Inwestycji nie
      będzie wykorzystywany przez Gminę do jakichkolwiek czynności podlegających
      opodatkowaniu VAT.
    2. W opisanym zdarzeniu przyszłym, Instalacja OZE która zostanie zamontowana w
      ramach Inwestycji nie będzie wykorzystywana przez Gminę do jakichkolwiek czynności
      podlegających opodatkowaniu VAT.
    3. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w
      zakresie budowy Budynku.
    4. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji w
      zakresie montażu Instalacji OZE.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Ad 1. i Ad 2.
    Majątek będący przedmiotem Inwestycji (Budynek oraz Instalacja OZE) będzie
    wykorzystywany przez Gminę zgodnie z celami Projektu, tj. stwᮿ♜t䀅 ӀҀMѐධѰאӀҀM԰Ր׀אՠူրҠӀ֠рူԠM԰Րр֠ԠM-҇ቒW opis]Єꀅ 瀅퀀㌀匀唄ꀄ쀅.ˀᘧ㝖ᄀ─⨀倀䰄℥GmiС─⨀倀⁐ì
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku VAT, kwotę
    podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom podatku VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których
    został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono podatek VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku
    z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy, brak jest bezsprzecznego i
    bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które ponoszone będą na realizację
    Projektu, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o podatku VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o podatku VAT
    opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy
    mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, realizacja Projektu nie będzie związana z
    wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W
    konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi
    nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie będzie uprawniona do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację przedmiotowej inwestycji.
    Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z 12
    stycznia 2024 r., znak: 0111-KDIL3.4012.699.2023.1.MBN, w której Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub „Organ”) stwierdził, iż: „W omawianej sprawie
    warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione bowiem – jak wynika z opisu sprawy
    – realizacja projektu polegającego na budowie świetlicy wiejskiej, wykonywana jest w
    ramach realizacji zadań własnych Gminy. Ponadto, wskazali Państwo, że świetlica, po
    zakończeniu prac, będzie udostępniana nieodpłatnie na potrzeby społeczności lokalnej.
    Mają Państwo zamiar wykorzystywać wybudowaną świetlicę do realizacji swoich celów

    statutowych i nie zamierzają Państwo wynajmować jej odpłatnie na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Z tego względu, nabyte przez Państwa towary i usługi w ramach
    realizacji Inwestycji, służą w całości wykonywaniu czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) Zatem, w analizowanej sprawie
    podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są spełnione.
    Tym samym, w odniesieniu do Projektu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie mają
    Państwo możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego”.
    Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w interpretacji DKIS z 15 maja 2024
    r., znak: 0112-KDIL1-2.4012.159.2024.1.ID.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, zarówno w zakresie wydatków związanych z
    budową Budynku jak i montażem Instalacji OZE Gminie nie będzie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    · prawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Gmina będzie
      wykorzystywać Budynek, który powstanie w ramach Inwestycji, pn.: „(...)”, za czynności
      niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT;
    · nieprawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Gmina będzie
      wykorzystywać Instalację OZE, która zostanie zamontowana w ramach Inwestycji, pn.:
      „(...)”, za czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT;
    · prawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji, pn.: „(...)”, w
      zakresie budowy Budynku;
    · nieprawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji pn.
      „(...)”, w zakresie montażu Instalacji OZE.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie, z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub

      transakcjami, których dokonują, jako organy władzy publicznej, nawet, jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba, że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują,
    jako podmioty prawa publicznego, nawet, jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi, więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:

        9) kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony
        zabytków i opieki nad zabytkami;
      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
        administracyjnych.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług, co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca

      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a -2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii
        oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po
        przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.

    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
        U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku, gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa
        w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość

      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
      ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
      zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego, jako sumę iloczynów, dla
      wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
      energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
      prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty, jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
      najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta, jako depozyt prosumencki.

    8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego
      niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany
      tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
      korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
    9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość
      energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej
      lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o
      którym mowa w art. 4:
    1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
    2) ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
    1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej obowiązującej
      dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec sposobu
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
    2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej dla
      czerwca 2022 r. – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku, gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który
        realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o
        zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c
        tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba, że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,

      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie, z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady, zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Państwa Gmina będzie realizować Inwestycję, pn.: „(...)”. Inwestycja zostanie
    sfinansowana zarówno ze środków własnych Państwa Gminy, jak również ze środków
    zewnętrznych – w tym zakresie Państwa Gmina wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie z
    (...). Jednostką odpowiedzialną za realizację Projektu jest Urząd Gminy w (...). Głównym
    celem Inwestycji jest stworzenie warunków zmierzających do prowadzenia działań
    edukacyjnych, atrakcyjnego spędzania czasu wolnego oraz aktywizacji społeczności
    lokalnej. Państwa Gmina będzie realizować w ramach Projektu następujące działania:
                                      2budowa budynku w technologii energooszczędnej o pow. (...) m, zagospodarowanie
    terenu oraz montaż instalacji fotowoltaicznej. Budynek, na którym zostanie zamontowana
    Instalacja OZE będzie stanowić własność JST oraz nie będzie on w żaden odpłatny sposób
    wykorzystywany, w szczególności JST nie planuje dokonywać odpłatnego wynajmu
    /dzierżawy pomieszczeń/powierzchni znajdujących się w przedmiotowym Budynku.
    Również Instalacja OZE nie będzie wykorzystywana w taki sposób (nie będzie ona
    przedmiotem np. dzierżawy czy też najmu). W konsekwencji, Państwa Gmina nie będzie
    czerpać żadnych dochodów w przedmiotowym zakresie. W związku z montażem Instalacji
    OZE w ramach Projektu, Państwa Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej, w
    rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o OZE, a montowana w ramach Inwestycji Instalacja OZE
    stanowić będzie mikroinstalację w rozumieniu ww. ustawy. Państwa Gmina będzie
    ponosić wydatki na realizację Inwestycji, które będą dokumentowane wystawionymi na
    Państwa Gminę przez dostawców/wykonawców fakturami VAT. Jednocześnie, JST posiada
    /będzie posiadała obiektywną możliwość wyodrębnienia wydatków przypadających
    wyłącznie na montaż Instalacji OZE na Budynku. Państwa Gmina zamierza zawrzeć
    umowę z przedsiębiorstwem energetycznym w przyszłości. Państwa Gmina nie jest w
    stanie precyzyjnie wskazać zasad rozliczenia wyprodukowanej energii elektrycznej z
    instalacji fotowoltaicznej. Niemniej, Państwa Gmina zakłada, że w umowie potencjalnie
    zostaną zawarte zapisy w zakresie zasad rozliczania wyprodukowanej z instalacji
    fotowoltaicznej energii elektrycznej zgodnie z ustawą o odnawialnych źródłach energii w
    zakresie rozliczania w modelu net-billing. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i
    wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako tzw.
    depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Państwa Gminy i będzie pomniejszać
    kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Państwa Gminę na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez
    przedmiotowy obiekt. Zakładają Państwo, że cała energia, która zostanie wyprodukowana
    za pomocą instalacji fotowoltaicznej zostanie zużyta na potrzeby własne Państwa Gminy,
    tj. na potrzeby zapewnienia energii elektrycznej budynku. Nie będą Państwo korzystali z
    rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art.
    4 ust. 1 ustawy o OZE. Wskazali Państwo, iż jej celem jest co do zasady wykorzystanie całej
    energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej na rzecz bieżącego
    zużycia, w konsekwencji, Państwa Gmina nie planuje otrzymywać wynagrodzenia z tytułu

    ww. rozliczenia. W przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
    pobranej z tej sieci niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka nie przepadnie, a
    Państwa Gmina będzie mogła ją wykorzystać w późniejszym terminie, zgodnie z art. 4 ust.
    11 pkt. 2 ustawy o OZE. Wskazali Państwo, że instalacja fotowoltaiczna, która powstanie w
    ramach Inwestycji wykorzystywana będzie przez Państwa Gminę na potrzeby prowadzenia
    działalności związanej z budynkiem świetlicy. Państwa Gmina będzie wykorzystywać
    powstały w ramach Inwestycji majątek wyłącznie do użytku niekomercyjnego
    (nieodpłatnego), w konsekwencji czego, nie będzie uzyskiwać żadnych dochodów z tytułu
    wykorzystania efektów rzeczowych realizowanego Projektu. Ponadto Państwa Gmina nie
    planuje przy tym zmiany charakteru korzystania z przedmiotowego majątku, w tym jego
    udostępniania za odpłatnością na podstawie umów cywilnoprawnych. Efekty rzeczowe
    Projektu będą wykorzystywane przez Państwa Gminę do wykonywania zadań własnych
    Gminy w zakresie m.in. sprawy kultury oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń
    użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. W Państwa ocenie, sposób
    wykorzystania efektów rzeczowych Projektu (w tym również instalacji fotowoltaicznej) ma
    zatem charakter publicznoprawny (niekomercyjny), a zatem, ww. nabycia wykorzystywane
    będą przez Państwa Gminę wyłącznie na potrzeby czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy czynności, w ramach
    których Gmina będzie wykorzystywać majątek, który powstanie w ramach Inwestycji, pn.:
    „(...)”, będą stanowiły czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we
    własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres
    działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym.
    Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego
    wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia
    (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być
    wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż
    wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać

    rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną
    (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość
    określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego
    stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Będą Państwo bowiem dokonywać
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    Jak Państwo jednoznacznie wskazali, że w związku z budową instalacji fotowoltaicznej, o
    której mowa we wniosku, będą Państwo korzystali z rozliczenia wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE, tj. w
    systemie tzw. net-billingu.
    Zauważyć należy, że model rozliczenia w ramach tak zwanego „net-billingu” przewiduje, że
    wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie zapisywana
    wartościowo, jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Gminy i będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w
    danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4
    ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    zgodnie z cyt. art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach
    rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy,
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej
    miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE,
    wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy
    energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r.,
    wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o
    OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
    niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
    zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej
    ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii
    odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub

    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    odnawialnych źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, będą Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie
    Państwu przysługiwało wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości
    energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a ustawy
    o OZE, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną
    prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych
    przepisów, może pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii
    elektrycznej z tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu
    prosumenta na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu
    energii elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy
    energii elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT –
    poprzez wprowadzanie energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej będącej
    przedmiotem wniosku do sieci energetycznej, będą dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym zawrą Państwo umowę, dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w ww. mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie przez Państwa do sieci prądu, który zostanie
    wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej wytworzonej w ramach Inwestycji stanowi
    odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że czynności, w ramach których Państwa Gmina będzie
    wykorzystywać majątek objęty Inwestycją w części dotyczącej zamontowania Instalacji
    OZE, będą stanowić czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jednocześnie stwierdzić należy, że skoro Budynek będzie wykorzystywany przez Państwa
    Gminę do wykonywania zadań własnych Gminy, to czynności, w ramach których Państwa
    Gmina będzie wykorzystywać ten Budynek nie będą stanowić czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 i nr 2 jest:
    · prawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Gmina będzie
      wykorzystywać Budynek, który powstanie w ramach Inwestycji, pn.: „(...)”, za czynności
      niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT;
    · nieprawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Gmina będzie
      wykorzystywać Instalację OZE, która zostanie zamontowana w ramach Inwestycji, pn.:
      „(...)”, za czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy Gminie będzie przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków

    poniesionych na realizację inwestycji, pn.: „(...)”, w zakresie budowy Budynku oraz w
    zakresie montażu instalacji OZE.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza, zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni.
    Wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86
    ust. 2a -2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:

      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Przepisy te stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i
    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją ww.
    projektu do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie
    możliwe, to będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak takiego
    prawa będzie w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane
    do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast, jeżeli nie będą

    mieli Państwo możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację
    projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach Inwestycji należy zauważyć, że
    instalacja fotowoltaiczna będzie służyć do wytwarzania energii elektrycznej, której
    dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać,
    że ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla dostawy energii elektrycznej.
    Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – wydatki ponoszone na projekt w części obejmującej
    Budynek będą związane z wykonywaniem nieodpłatnie przez Gminę zadań własnych, o
    których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym. Przedmiotowy
    Budynek będzie służyć do wypełnienia zadań własnych Gminy, tj. kultury, w tym bibliotek
    gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami. Tak
    więc realizacja inwestycji w ww. części, będzie miała związek z działaniami Gminy, które
    pozostają w sferze zadań własnych, a zatem będzie miała związek z czynnościami
    wykonywanymi poza działalnością gospodarczą.
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją montażu instalacji fotowoltaicznej na Budynku Państwa
    działania w charakterze prosumenta, będą stanowiły działalność gospodarczą w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym
    podatkiem, niekorzystającą ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na
    wykonanie przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej – wbrew Państwa twierdzeniu – będą
    związane zarówno z działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi
    podatkiem VAT), jak i z działalnością inną niż działalność gospodarcza (czynnościami
    niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem należy stwierdzić, że w związku z ponoszeniem wydatków na realizację wskazanej
    Inwestycji, w części obejmującej zamontowanie Instalacji OZE, w sytuacji, gdy będą mieli
    Państwo możliwość przyporządkowania wydatków do poszczególnych rodzajów
    działalności, tj. do działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) i do
    działalności innej niż gospodarcza, to będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Nie będzie przysługiwało natomiast
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków
    poniesionych na towary i usługi wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację Inwestycji w całości do działalności gospodarczej, to na podstawie
    art. 86 ust. 1 ustawy –będzie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie w jakim wydatki te będą
    związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz
    Rozporządzenia.
    Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego będą mogli
    Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych
    w art. 88 ustawy.

    Podsumowując, Państwa Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację
    Inwestycji, pn.: „(...)”, w zakresie budowy Budynku.
    Natomiast w części Inwestycji obejmującej montaż instalacji fotowoltaicznej na Budynku i
    wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, Państwa Gminie będzie przysługiwało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie w
    jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz
    Rozporządzenia.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku
    nr 3 i 4 jest:
    · prawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji, pn.: „(...)”, w
      zakresie budowy Budynku;
    · nieprawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji pn.
      „(...)”, w zakresie montażu Instalacji OZE.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową
    interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy,
    że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu
    w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Natomiast organ, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma
    możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
          1) z zastosowaniem art. 119a;
          2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
            ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
          3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.