Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB1.4511.1048.2016.2.ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-01-05
Teza: w zakresie możliwości wspólnego rozliczenia małżonków
Słowa kluczowe: małżeństwo; rozliczanie (rozliczenia)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2016 r. ( data wpływu 10 października 2016 r.) uzupełnione pismem z dnia 27 grudnia 2016 r. (data wpływu 29 grudnia 2016 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 20 grudnia 2016 r. Nr 1462-IPPB1.4511.1048.2016.1.ES (data nadania 21 grudnia 2016 r., data odbioru 22 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości wspólnego rozliczenia małżonków – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości wspólnego rozliczenia małżonków.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca na początku roku 2015 zamierzał zacząć własną działalność gospodarczą. W dniu 20 lutego 2015 r. zarejestrował przez CEIDG w Urzędzie Gminy działalność gospodarczą w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne. Planowana data rozpoczęcia działalności została ustalona na 1 kwietnia 2015 r. W złożonym wniosku Wnioskodawca zadeklarował opodatkowanie dochodów z tejże działalności podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym.

Pismem z dnia 23 marca 2015 r. Wnioskodawca poinformował Naczelnika Urzędu Skarbowego o zawieszeniu czekającej na rozpoczęcie indywidualnej działalności gospodarczej z dniem 1 kwietnia 2015 r. Jednocześnie zobowiązał się do natychmiastowego poinformowania w przyszłości, o jakiejkolwiek zmianie statusu zawieszenia, tak aby przed ewentualnym podjęciem działalności dokonać rejestracji e zakresie podatku od towarów i usług.

W dniu 25 marca 2015 r. Wnioskodawca dokonał zmiany we wpisie w CEIDG polegającej na rozpoczęciu zawieszenia działalności z dniem 1 kwietnia 2015 r.. Status indywidualnej działalności gospodarczej z „oczekuje na rozpoczęcie działalności” uległ zmianie na „zawieszony”.

W dniu 21 lutego 2016 r. Wnioskodawca przesłał do Urzędu Skarbowego drogą elektroniczną zeznanie podatkowe PIT-37 za 2015 r., w którym rozliczył dochody z wynagrodzenia ze stosunku pracy i umowy zlecenia korzystając z opodatkowania na zasadach preferencyjnych wspólnie z małżonką.

Urząd Skarbowy przeprowadził czynności sprawdzające mające na celu stwierdzenie poprawności złożonych zeznań podatkowych za rok 2015 i podważył zasadność rozliczenia wspólnie z małżonką.

W dniu 5 października 2016 r. w Urzędzie Gminy Wnioskodawca złożył wniosek o wpis likwidacji działalności do CEIDG.

Wnioskodawca chciałby dokonać rozliczenia podatku dochodowego za rok 2016 na zasadach preferencyjnych wspólnie z małżonką.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca mógł dokonać rozliczenia za rok 2015 wspólnie z małżonką i czy będzie mógł tak postąpić również za rok 2016?

Zdaniem Wnioskodawcy, miał prawo do rozliczenia podatku dochodowego za rok 2015 wspólnie z małżonką oraz ma prawo do rozliczenia podatku dochodowego za rok 2016 wspólnie z małżonką.

Rozliczenia podatku dochodowego za rok 2015 Wnioskodawca dokonał wspólnie z małżonką, gdyż jego działalność gospodarcza nigdy się nie rozpoczęła.

Zgłosił firmę w Gminie z planem rozpoczęcia działalności od 1 kwietnia 2015. Jednak, ze względu na nowe okoliczności, związane z rozwojem zawodowym Wnioskodawcy w firmie „G.”, plany te uległy zmianie i 25 marca 2015 r. zgłosił rozpoczęcie zawieszenia działalności.

Nidy więc de facto, firma Wnioskodawcy nie rozpoczęła działalności.

Korespondencja, dotycząca rejestracji w zakresie podatku od towarów i usług, upewniła Wnioskodawcę o dopełnieniu wszelkich formalności.

Wnioskodawca rozumie intencję przepisu, który mówi, że przy wyborze podatku liniowego niemożliwe jest wspólne rozliczenie małżonków. Chodzi o to aby nie dublować korzyści płynących z podatku liniowego poprzez ewentualne zaniżanie progów podatkowych małżonka/małżonki.

W przypadku Wnioskodawcy nie miał szans odnieść korzyści jakie stwarzałby podatek liniowy – firma nigdy nie działała, co więcej, nawet nie rozpoczęła jakiejkolwiek działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032) małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, od osiąganych przez nich dochodów.

Jednak art. 6 ust. 2 ww. ustawy przewiduje możliwość preferencyjnego opodatkowania dochodów osiąganych przez małżonków, w myśl bowiem tego przepisu, małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.

Stosownie do treści art. 6 ust. 2a cyt. ustawy wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.

Natomiast stosownie do treści art. 6 ust. 8 ww. ustawy, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

W myśl art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, oświadczenie może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia na podstawie tych przepisów - pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania lub złoży w tym terminie pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym (art. 9a ust. 4 ww. ustawy).

Art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera regulacje dotyczące opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi odstępstwo od generalnej zasady odrębnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie.

Z treści art. 6 ust. 8 ww. ustawy, bezspornie wynika, że prawa do łącznego opodatkowania dochodów określonych w art. 9 ust. 1 i 1a pozbawieni zostali małżonkowie w sytuacji, gdy w roku podatkowym chociażby do jednego z nich miały zastosowanie przepisy art. 30c ustawy. W konsekwencji już sam fakt dokonania wyboru sposobu opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej, na zasadach określonych w art. 30c ww. ustawy (nawet bez faktycznego ich uzyskania), stanowi przesłankę do utraty możliwości wspólnego opodatkowania dochodów obojga małżonków (nawet uzyskiwanych ze źródeł innych niż prowadzona działalność gospodarcza).

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zawieszenie prowadzonej działalności gospodarczej nie jest równoznaczne z jej likwidacją.

Zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej oznacza, że przychody z tej działalności gospodarczej nie są osiągane (są równe 0), jednak nie zmienia to faktu, że do osoby przedsiębiorcy nadal mają zastosowanie przepisy art. 30c cyt. ustawy, co w konsekwencji doprowadza do braku możliwości wspólnego opodatkowania z małżonką.

Wskazać należy, że sam wybór opodatkowania dochodów osiąganych z działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c powołanej ustawy oraz niezłożenie w terminie do 20 stycznia roku podatkowego innych oświadczeń – w myśl art. 9a ust. 4 ww. ustawy, tj. dotyczących likwidacji działalności gospodarczej lub zmiany formy opodatkowania, wyklucza możliwość opodatkowania dochodów uzyskanych przez współmałżonków w sposób przewidziany w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dlatego też, jeżeli podatnik posiada zarejestrowaną działalność gospodarczą, opodatkowaną zgodnie ze sposobem, o którym mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo zawieszenia tej działalności, jest pozbawiony możliwości wspólnego rozliczenia podatkowego za ten rok, w którym był opodatkowany na ww. zasadach.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawne stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie miał możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów osiąganych przez małżonków za rok 2015 r. oraz nie będzie mógł tego uczynić za 2016 r. zgodnie z brzemieniem art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. Ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.