Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1080/09/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-14
Teza: wpływ otrzymanego dofinansowania na strukturę podatkowych kosztów uzyskania przychodu, stanowiących wydatki na nabycie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; dotacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartości-wartości niematerialne i prawne; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 04 września 2009r.), uzupełnionym w dniu 10 listopada 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wpływu otrzymanego dofinansowania na strukturę podatkowych kosztów uzyskania przychodu, stanowiących wydatki na nabycie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 04 września 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie wpływu otrzymanego dofinansowania na strukturę podatkowych kosztów uzyskania przychodu, stanowiących wydatki na nabycie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 26 października 2009r. znak IBPBI/1/415-721/09/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 10 listopada 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem działalności są usługi informatyczne dla biznesu, złożył wniosek o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działalnie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej, na realizację projektu pod nazwą „System wsparcia kontroli sieci sprzedaży”.

Wnioskodawca zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Celem projektu jest świadczenie, poprzez publiczną sieć telekomunikacyjną, przy użyciu przeglądarki internetowej, usługi wsparcia kontroli sprzedaży dla firm posiadających rozbudowaną sieć sprzedaży, bądź punktów usługowych lub korzystających z sieci innych przedsiębiorstw do sprzedaży swoich produktów, bądź świadczenia usług. Usługa może być również świadczona wszelkiego typu podmiotom przeprowadzającym kontrole, bądź nadzór nad sieciami sprzedaży.

Podstawowe cechy usługi stanowiącej przedmiot wniosku:

*   umożliwienie definiowania i wypełniania ankiet weryfikujących punkty sprzedaży pod kątem standardów, wyglądu, kompetencji personelu, testów pracowników, itp.
*   ewidencja informacji o punktach sprzedaży, ich pracownikach oraz podmiotach prowadzących,
*   wizualizacja wyników ankiet i testów za pomocą raportów,
*   sporządzanie analiz przekrojowych, obrazujących wybrane przez klienta zależności biznesowe,
*   zaawansowany system uprawnień,
*   możliwość korzystania na urządzeniach mobilnych typu PDA.

W wyniku realizacji projektu nastąpi wytworzenie i udostępnienie nowej e – usługi wsparcia kontroli sieci sprzedaży. W celu jej wytworzenia Wnioskodawca ponosi wydatki wg kategorii:

*   najem i eksploatacja pomieszczeń,
*   usługi księgowe tylko na projekt,
*   wynagrodzenia brutto wraz z pozapłacowymi kosztami pracy,
*   zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
*   zakup usług pomocniczych (dostęp do Internetu, itp.),
*   zakup materiałów biurowych i eksploatacyjnych,
*   zakup usług informatycznych – domeny,
*   promocja wdrożonych rozwiązań: marketing bezpośredni, udział w targach na terenie kraju.

Dofinansowanie ze środków publicznych w ramach działania 8.1 PO IG jako % wydatków kwalifikowanych (wnioskodawcy udziału dofinansowania w %) to 85%. Z powyższego wynika, iż wkład własny będzie na poziomie 15%. Projekt spełnia definicję e – usługi:

*   usługa będzie świadczona automatycznie przez serwer WWW zawierający system IT stworzony w ramach niniejszego projektu,
*   usługa świadczona będzie przez publiczną sieć telekomunikacyjną i będzie dostępna dla każdego użytkownika sieci posiadającego przeglądarkę internetową na komputerze stacjonarnym, przenośnym, bądź urządzeniu mobilnym PDA,
*   świadczenie usługi odbywać się będzie na indywidualne żądanie użytkownika, który w dowolnej chwili po przeprowadzeniu autoryzacji, będzie mógł wykonać dowolną operację dostępną dla niego przez usługę,
*   usługa będzie realizowana bez jednoczesnej obecności stron w tej samej lokalizacji, ponieważ realizowana będzie zdalnie przez publiczną sieć telekomunikacyjną.

Wątpliwości Wnioskodawcy wzbudził fakt, iż usługa będzie świadczona automatycznie przez serwer WWW zawierający system IT stworzony w ramach niniejszego projektu. Przedmiot projektu, a więc e – usługa, będzie dostępna w ofercie Wnioskodawcy jako produkt dla odbiorców w formie abonamentu.

Niemniej jednak „Wartościami niematerialnymi i prawnymi” – zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o rachunkowości – są nabyte przez jednostkę, zaliczane do aktywów trwałych prawa majątkowe, nadające się do gospodarczego wykorzystania, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, przeznaczone na potrzeby jednostki. Do praw majątkowych zalicza się w szczególności:

*   autorskie prawa majątkowe, prawa pokrewne, licencje, koncesje,
*   prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych oraz zdobniczych,
*   know – how, czyli prawo do wykorzystania wiedzy w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej.

Do wartości niematerialnych i prawnych zalicza się również nabytą wartość firmy oraz koszty zakończonych prac rozwojowych. Także oddane do używania na podstawie umów najmu czy dzierżawy wartości niematerialnie i prawne mogą być zgodnie z warunkami zawartej umowy zaliczone do aktywów trwałych jednej ze stron umowy (art. 4 ust. 3 ustawy o rachunkowości). fki:

*   ich przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok,
*   zostały przeznaczone na potrzeby własne jednostki lub oddane do używania na podstawie umów najmu czy dzierżawy, nadają się do gospodarczego wykorzystania.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż wniosek dotyczy wyłącznie prawidłowości ujęcia w książce przychodów i rozchodów, wskazanych we wniosku kosztów związanych z wytworzeniem i udostępnieniem nowej e – usługi, nie dotyczy natomiast możliwości zwolnienia środków uzyskanych z dofinansowania z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca prawidłowo ujął w podatkowej książce przychodów i rozchodów koszt wytworzenia e – usługi, ewidencjonując osobno część dotyczącą kosztów uzyskania przychodów oraz niestanowiącą kosztów uzyskania przychodów?

(we wniosku pytanie to oznaczono Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, korzysta on ze zwolnienia przedmiotowego w podatkach dochodowych od osób fizycznych, znajdującego się w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a – 22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Według Wnioskodawcy powinien on dokonywać pełnego odpisu amortyzacyjnego, „rozdzielając” go na dwie części jedynie dla celów ustalenia kosztów uzyskania przychodów. W ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych powinna bowiem być ujęta cała cena nabycia lub koszt wytworzenia, stanowiąca wartość początkową, od której ustalane są odpisy amortyzacyjne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do treści art. 22f ust. 1 tej ustawy, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych określa art. 22g ww. ustawy. W myśl art. 22g ust. 1 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna cenę ich nabycia.

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku (art. 22g ust. 3 ww. ustawy).

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodu odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wytworzył e – usługę, którą, jako produkt, udostępnia swoim klientom w formie abonamentu. Usługa ta świadczona za pomocą serwera WWW, który zawiera system komputerowy, stworzony przez wnioskodawcę. W związku z wdrożeniem ww. usługi Wnioskodawca poniósł wydatki m. in. na nabycie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Na sfinansowanie ww. projektu otrzymał dofinansowanie z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działalnie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż Wnioskodawca powinien ustalić wartość początkową nabytych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w wysokości ich ceny nabycia, zgodnie z art. 22g ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast odpisy amortyzacyjne dokonywane od tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych będą stanowiły koszty uzyskania przychodów jedynie w takiej części, w jakiej wydatki na ich nabycie nie zostały sfinansowane środkami z otrzymanego dofinansowania.

Zauważyć przy tym należy, iż w przypadku gdy Wnioskodawca nabył, ze środków pochodzących ze wskazanego we wniosku dofinansowania, składniki majątku, które zakwalifikował do kategorii środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, ta część otrzymanego dofinansowania, która została przeznaczona na ich nabycie lub wytworzenie, nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Zatem część otrzymanego dofinansowania, która stanowi zwrot wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w ogólne nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Fakt ten pozostaje jednak bez wpływu na wskazany w niniejszej interpretacji sposób ustalenia wartości początkowej oraz dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, iż w zakresie dotyczącym sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z wytworzeniem e – usługi oraz wpływu otrzymanego dofinansowania na strukturę podatkowych kosztów uzyskania przychodu, niestanowiących wydatków na nabycie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zaznaczyć także należy, iż w niniejszej interpretacji, zgodnie z wolą Wnioskodawcy zawartą w uzupełnieniu wniosku, nie odniesiono się do kwestii możliwości zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych otrzymanego dofinansowania ani do podstawy prawnej tego zwolnienia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.