Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.746.2025.2.ESZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Nieuznanie Sprzedających za podatnika podatku VAT z tytułu
sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: grunty-podział gruntu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
teren-teren budowlany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    4 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie uznania, że transakcja sprzedaży działek nr 1/2, 2/2, 3/2, 4/2 nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwania - pismem z 22 października 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy są małżeństwem. Obowiązuje ich ustawowa wspólność majątkowa
    małżeńska.
    14 listopada 2016 r. aktem notarialnym Rep. A (...) umowa o dział spadku, Zainteresowany
    będący Stroną postępowania nabył m.in. udział ½ w działce nr 1 (pow. działki 0, 0689 ha).
    25 kwietnia 2017 r. aktem notarialnym Rep. A (...) umowa sprzedaży, umowa darowizny,
    Zainteresowany będący stroną postępowania wraz z żoną kupił do majątku wspólnego
                              2działkę ewidencyjną nr 2 o powierzchni 1202 m oraz udział 1/2 w działce nr 1.
    Działka nr 2 to działka przyległa do działki nr 1 .
    Jednocześnie tym samym aktem notarialnym zainteresowany będący stroną
    postępowania darował z majątku osobistego udział o wielkości 1/2 części w prawie
    własności działki 1 na rzecz swoją i swojej żony z przeznaczeniem do ich majątku
    wspólnego. Darowany do majątku wspólnego udział w działce nr 1 Wnioskodawca będący
    stroną postępowania posiadał w majątku osobistym na podstawie wskazanej wyżej
    umowy o dział spadku z dnia 14 listopada 2016 r .
    28 grudnia 2017 r. aktem notarialnym Rep. A (...) Wnioskodawcy zakupili do majątku
                        2wspólnego działkę nr 3 o pow. 1057 m. Działka nr 3 jest przyległa do działki nr 2.
    Jednocześnie tym samym aktem notarialnym Wnioskodawcy zawarli ze sprzedającą
                                    2przyrzeczoną umowę sprzedaży działki nr 4 o pow. 504 m m.in. pod warunkiem
    stwierdzenia prawa własności tej działki na rzecz sprzedającej. Zakup działki 3/2
    (pierwotnie 3), uzależniony był od deklaracji zakupu działki 4.

    Właściciel działki 3 nie chciał sprzedać działki 3 jako pojedynczej, gdyż zarówno działka 3,
    jak i 4 to działki wąskie i ich sprzedaż różnym osobom nie była dla sprzedawcy atrakcyjna.
    Sprzedaż ta musiała jednak zostać opóźniona z uwagi na fakt, iż działka ta była
    przedmiotem postępowania sądowego w ramach stwierdzenia zasiedzenia. Stąd też w
    akcie notarialnym z 28 grudnia 2017 r. zawarto zapis, iż przyrzeczona umowa sprzedaży
    działki 4 uzależniona jest od stwierdzenia prawa własności na rzecz sprzedającej.
    Po uzyskaniu przez sprzedającą w roku 2021 prawomocnego postanowienia o
    stwierdzeniu zasiedzenia, 12 maja 2022 r. aktem notarialnym Rep. A (...) Wnioskodawcy w
    wykonaniu umowy sprzedaży przedwstępnej zakupili od dwóch współwłaścicieli działki
                                    2wszystkie przysługujące im udziały w działce 4 o pow. 477 m z przeznaczeniem do
    majątku wspólnego.
    Działka 4/1 powstała z podziału działki 4 zgodnie z decyzją Wojewody (...) z 2 listopada
    2018 r. Zgodnie z tą decyzją działka nr 4 została podzielona na działki nr 4/1 i 4/2, z czego
    działka 4/1 została wywłaszczona na rozbudowę drogi.
    Zgodnie z decyzja Wojewody (...) z 2 listopada 2018 r.:
        działka nr 1 została podzielona na działki nr 14/1 i nr 1/2. Działka 1/1 została
        wywłaszczona na rozbudowę drogi, obecnie działka 1/2, której Wnioskodawcy są
                            2właścicielami ma powierzchnię 667 m,
        działka nr 2 została podzielona na działki nr 2/1 i nr 2/2. Działka 2/1 została
        wywłaszczona na rozbudowę drogi, obecnie działka 2/2, które j Wnioskodawcy są
                            2właścicielami ma powierzchnię 1154 m,
        działka nr 3 została podzielona na działki nr 3/1 i nr 3/2. Działka 3/1 została
        wywłaszczona na rozbudowę drogi, obecnie działka 3/2, której Wnioskodawcy są
                            2właścicielami ma powierzchnię 1005 m.
    Wnioskodawcy są czynnymi podatnikami VAT i prowadzą swoje indywidualne działalności
    gospodarcze, w których przeważającym PKD jest 68.20.Z „Wynajem i zarządzanie
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi”.
    Lokale, które są wynajmowane w ramach indywidualnych działalności gospodarczych są
    objęte wspólnością majątkową małżeńską i są w posiadaniu Wnioskodawców od
    kilkunastu lat. Wnioskodawcy nie zajmują się handlem nieruchomościami w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawcy dokonywali nabycia wskazanych wyżej działek 1/2, 2/2, 3/2 i 4/2 do
    majątku prywatnego. Żadna z transakcji nie była opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług lub z niego zwolniona.
    Zainteresowany będący stroną postępowania nabył jako pierwszy w ramach działu spadku
    udział w działce 1. Zakup pozostałej części udziału w tej działce oraz zakup działek 2 i 3,
    oraz darowizna udziału w działce 1 do majątku wspólnego małżeńskiego dokonywany był
    przez Wnioskodawców z zamiarem prywatnej budowy domu dla córki. Z kolei deklaracja
    zakupu działki 4 była warunkiem zakupu działki 3.
    Przez środek działek przebiega linia średniego napięcia, która składa się m.in. z 8 kabli o
    dużej rozpiętości. Dodatkowo kształt pojedynczych działek 1/2, 2/2, 3/2 i 4/2 znacznie
    ogranicza swobodę projektowania zabudowy.
    Wnioskodawcy dokonywali sukcesywnego nabycia wskazanych wyżej działek z uwagi na
    fakt, iż indywidualnie są to działki wąskie. Dopiero jako całość na gruncie stanowią zwarty
    obszar, na którym można było planować budowę. Biorąc jednak pod uwagę, że przez
    działki przebiega linia elektryczna średniego napięcia, na etapie planowania budowy

    okazało się, że linia ta znacznie ogranicza walory użytkowe działki, a tym samym ogranicza
    jej atrakcyjność pod kątem budowy domu jednorodzinnego.
    Wnioskodawcy postanowili sprzedać działki nr 1/2, 2/2, 3/2 i 4/2. Z uwagi jednak na
    przebiegającą linię średniego napięcia, aby uzyskać zadawalającą cenę ze sprzedaży
    nieruchomości Wnioskodawcy postanowili poszukać rozwiązania, które korzystnie wpłynie
    na postrzeganie i atrakcyjność nieruchomości.
    W tym celu podjęli działania w celu opracowania projektu budowlanego, który mógłby
    harmonijnie wpisać się w otoczenie i podkreślić walory nieruchomości, a tym samym
    wpłynąć na możliwość dokonania sprzedaży nieruchomości przez Wnioskodawców.
    Decyzją nr (...) z 5 września 2024 r. wydaną na rzecz Zainteresowanego będącego stroną
    postępowania Prezydent Miasta (...) zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt
    architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku usługowego (w tym
                        2usługi handlu o pow. sprzedaży 253 m), budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz
    dwóch murów oporowych na działkach nr 1/2, 2/2, 3/2 i 4/2.
    Obecnie Wnioskodawcy zamierzają sprzedać zwarty obszar gruntu składający się z działek
    nr 1/2, 2/2, 3/2 i 4/2.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W momencie nabycia działek nr 1,2,3,4 zarówno Zainteresowany będący stroną
    postępowania jak i Zainteresowana niebędąca stroną postępowania byli zarejestrowani
    jako czynni podatnicy VAT w ramach prowadzenia jednoosobowych działalności
    gospodarczej.
    Z wnioskiem o podział działek wystąpił Wojewoda Świętokrzyski zgodnie z decyzją NR (...) z
    2 listopada 2018 r. znak: (...) o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na
    budowie drogi wojewódzkiej nr (...). Podział działek nie nastąpił z inicjatywy
    Zainteresowanego będący stroną postępowania ani Zainteresowanej niebędąca stroną
    postępowania.
    Zainteresowany będący stroną postępowania oraz Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nie wykorzystują i nie wykorzystywali posiadanych udziałów w działkach
    przed podziałem ani po ich podziale w prowadzonych indywidualnych działalnościach
    gospodarczych w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub
    dzierżawionymi.
    Działki nr 1, 2, 3, 4 przed ich podziałem jak i po ich podziale, od momentu ich nabycia, nie
    były w żaden sposób wykorzystywane przez Zainteresowanego będącego stroną
    postępowania ani przez Zainteresowaną niebędąca stroną postępowania. Zainteresowany
    będący stroną postępowania i Zainteresowana niebędąca stroną postępowania korzystają
    z przedmiotowych działek dla swoich celów osobistych, poprzez sporadyczne cele
    rekreacyjne (spacer, wyjście ma działkę). Działki zostały zakupione z zamiarem prywatnej
    budowy domu dla córki, jednak okazało się, że przebiegająca przez działki linia
    energetyczna znacznie ogranicza atrakcyjność działki pod kątem budowy domu
    jednorodzinnego.
    W okresie posiadania działek przed ich podziałem jak i po ich podziale nie były zawierane
    odpłatne umowy najmu, dzierżawy i inne umowy o podobnym charakterze. Również
    obecnie umowy takie nie są zawarte.
    Zainteresowany będący stroną postępowania ani Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nie występowali o scalenie posiadanych gruntów.
    Zainteresowany będący stroną postępowania ani Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nie występowali dla tych działek (zarówno przed jak i po ich podziale) o
    uchwalenie ani o zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W
    stosunku do tych działek nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego. Zainteresowany będący stroną postępowania udzielił pełnomocnictwa na

    rzecz osoby trzeciej zajmującej się zawodowo projektami budowlanymi do uzyskania
    warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Dla działki zostały wydane warunki
    zabudowy i zagospodarowania terenu. Celem uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu było uzyskanie wiedzy odnośnie warunków zabudowy. Celem
    uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt architektoniczno-budowlany było zapewnienie
    możliwości dokonywania na działkach budowy zgodnej z warunkami zabudowy. Celem
    uzyskania projektu budowlanego, było uzyskaniu przez Zainteresowanego będącego
    stroną postępowania, pewności, że przy planowanych zmianach prawa budowlanego i po
    wejściu w życie planu ogólnego na działce będzie możliwość budowy i działka nie utraci
    wartości.
    Przed nabyciem działek, jedna z działek posiadała już dostęp do sieci wodociągowej.
    Zainteresowany będący stroną postępowania i Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania w stosunku do przedmiotowych działek w okresie ich posiadania zapewnili
    nieruchomości dostęp do kanalizacji miejskiej. Z uwagi na generalny remont drogi
    wojewódzkiej przebiegającej obok przedmiotowych działek, nawierzchnia nowo
    wybudowanej drogi miała podlegać wieloletniej gwarancji, stąd późniejsze podłączenie
    kanalizacji (po zakończeniu remontu tej drogi) byłoby wręcz niemożliwe. Poza tym
    Zainteresowany będący stroną postępowania i Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nie dokonywali innych czynności typu uzbrojenie działki w inne przyłącza
    np. gazowe i elektroenergetyczne. Zainteresowany będący stroną postępowania jak
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania nie występowali z wnioskiem o
    dokonywanie przyłączy innych niż wskazana wyżej kanalizacja. Zainteresowany będący
    stroną postępowania i Zainteresowana niebędąca stroną postępowania nie dokonywali
    ogrodzenia terenu, wydzielenia drogi wewnętrznej oraz innych niż wskazane we wniosku
    o interpretację działań zmierzających do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek.
    Schemat poruszania po działkach z uwzględnieniem drogi wewnętrznej wskazany jest
    jednak w planie zagospodarowania działki w projekcie budowlanym.
    Zainteresowany będący stroną postępowania występował natomiast do zakładu
    energetycznego celem uzyskania opinii o ograniczeniach zabudowy działek
    spowodowanej przebiegającą przez działki linią średniego napięcia oraz zlecił
    odpowiednie pomiary.
    Zainteresowany będący stroną postępowania występował także z zapytaniem do
    odpowiednich dostawców mediów o możliwość późniejszego podłączenia do działek
    prądu i gazu. Było to spowodowane trwającym remontem drogi wojewódzkiej i obawą o
    możliwość późniejszego przeciągnięcia przyłączy. Po uzyskanie informacji, że przyłącza
    mogą być dokonane po zakończeniu remontu drogi wojewódzkiej Zainteresowany będący
    stroną postepowania nie wykonał tych przyłączy i nie składał wniosków o wykonanie tych
    przyłączy.
    Zainteresowany będący stroną postępowania i Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania w celu znalezienia nabywcy/nabywców na działki nie podejmowali i nie
    będą podejmować aktywnych działań marketingowych w zakresie sprzedaży działek, które
    wykraczają poza zwykłe formy ogłoszenia o ich sprzedaży, poza ogłoszeniami na
    publicznych portalach do publikacji prywatnych ogłoszeń dotyczących zamiaru sprzedaży.
    Zainteresowany będący stroną postępowania i Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nie zamierzają zawierać umowy przedwstępnej/umów przedwstępnych.
    Potrzeba zawarcia takiej umowy/umów będzie mogła wynikać jednak z okoliczności, iż
    kupujący będzie nabywał działki finansując zakup kredytem. Wtedy umowa finalna
    zostanie odroczona do czasu finalizacji wymogów kredytowych z bankiem.
    Zainteresowany będący stroną postępowania i Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nie planują udzielać nabywcom bądź innym osobom trzecim
    pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek umocowania prawnego do działania w ich imieniu i na
    ich rzecz w związku ze sprzedażą działek. Zainteresowany będący stroną postępowania
    wyjaśnia jednak, że udzielił w przeszłości pełnomocnictwa na rzecz osoby trzeciej

    zajmującej się zawodowo projektami budowlanymi, do uzyskania warunków zabudowy i
    zagospodarowania terenu oraz celem uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt
    zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia
    na budowę. Celem uzyskania decyzji o warunkach zabudowy było uzyskanie wiedzy
    odnośnie warunków zabudowy.
    Zainteresowany będący stroną postępowania i zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania dokonywali wcześniej zbycia innych nieruchomości niż te o których mowa
    we wniosku. Zbycie to dokonywane było w ramach zarządu majątkiem prywatnym. W
    ramach tych wcześniejszych transakcji zainteresowany będący stroną postępowania i
    zainteresowana niebędąca stroną postępowania nie występowali jako podatnicy VAT
    czynni, były to transakcje nie podlegające pod regulacje ustawy o podatku od towarów i
    usług

## Pytanie

Czy zbycie przez Wnioskodawców działek nr 1/2, 2/2, 3/2, 4/2 będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców, transakcja sprzedaży działek nr 1/2, 2/2, 13/2, 4/2 nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zatem warunkiem opodatkowania danej czynności VAT - w świetle powyższych przepisów
    - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek:
    a. po pierwsze - czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem VAT,
    b. po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
      podatnikiem podatku VAT (w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT).
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego
    majątku, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego
    charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych
    czynności. Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie

    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które
    polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Należy wskazać, że przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlowa” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawców za
    podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Aktywność
    Wnioskodawców w zakresie sprzedaży nieruchomości, nie będzie wykraczać poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawcy są
    osobami fizycznymi, będącą współwłaścicielami działek gruntu na zasadzie wspólności
    majątkowej. Grunt, będący przedmiotem zapytania, nie był wykorzystywany w żaden
    sposób w działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku VAT.

    Jak zostało wskazane, warunkiem opodatkowania danej czynności VAT - w świetle
    powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność
    winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po
    drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku VAT (w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT).
    Uwzględniając przywołane wyżej przepisy oraz orzecznictwo należy stwierdzić, że w
    rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawców - w związku z
    dostawą gruntu - za podatników VAT. Wobec powyższego należy uznać, że zbycie przez
    Wnioskodawców opisanych we wniosku działek gruntu, nie będzie stanowić działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o
    takiej aktywności w przedmiocie zbycia tej nieruchomości, która byłaby porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W rozpatrywanej sprawie dostawę gruntu należy uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawcy będą korzystać z
    przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku VAT nie
    mają zastosowania.
    Planowana przez Wnioskodawców sprzedaż działek, nie ma przesłanek pozwalających na
    uznanie aktywności w przedmiocie zbywania nieruchomości, która byłaby porównywalna
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnym obrotem w tym zakresie. Działki
    były kupowane z myślą o budowie domu dla córki. Nie były nabywane z zamiarem
    odsprzedaży czy handlu nieruchomościami. Zakup miał charakter „rodzinnej inwestycji
    prywatnej”.
    Wnioskodawcy nie prowadzą działalności polegającej na obrocie nieruchomościami. PKD
    w działalności (68.20.Z – wynajem) Wnioskodawców dotyczy lokali od dawna posiadanych,
    a nie kupna i sprzedaży gruntów. Wnioskodawcy w przeszłości nie dokonywali handlu
    działkami, czy innymi nieruchomościami.
    Posiadane działki pojedynczo są wąskie i nieprzydatne do samodzielnej zabudowy –
    dopiero razem tworzą funkcjonalny teren. Przez działki przebiega linia średniego napięcia,
    co w powiązaniu z kształtem pojedynczych działek uniemożliwia racjonalną zabudowę.
    Okoliczności te znacząco ograniczają ich potencjał inwestycyjny. Wnioskodawcy dopiero
    po scaleniu gruntów mogli rozważać ewentualną budowę. Ostatecznie z powodu
    przeszkód technicznych odstąpili od realizacji inwestycji prywatnej.
    Sam fakt, iż wydano decyzję zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu i projekt
    architektoniczno-budowlany i udzielono pozwolenia na budowę również nie świadczy o
    prowadzeniu działalności gospodarczej. Został uzyskany jedynie w celu podniesienia
    atrakcyjności nieruchomości i znalezienia kupca.
    Zakup działki nr 3/2 (pierwotnie nr 3) był uzależniony od nabycia działki nr 4. Sprzedający
    nie wyraził zgody na sprzedaż działki 3 jako odrębnej nieruchomości, gdyż zarówno
    działka 3, jak i działka 4 mają niekorzystny – wąski – kształt, co ogranicza możliwości ich
    samodzielnej zabudowy i czyni sprzedaż osobom trzecim nieatrakcyjną.
    Ponadto działki były nabywane do majątku wspólnego małżeńskiego, nie zostały
    wprowadzone do działalności gospodarczej żadnego z małżonków i nie były
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, sprzedaż takiego majątku ma charakter
    wyłącznie prywatny. Reasumując, zdaniem Wnioskodawców, planowana sprzedaż działek
    nr 1/2, 2/2, 3/2 i 4/2 będzie stanowić rozporządzanie majątkiem prywatnym i nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawcy nie będą
    działać w tym zakresie w charakterze podatników VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku wspólnym jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.

    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem
      wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu
      obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do
      majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które cechuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą
    w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku

    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności
    w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:
      „(...) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same
      z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Należy dodać, że
      sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma
      charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może
      stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
      które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
      stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji
      sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie
      okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w
      celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
      takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
      wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
      bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji
    dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W kwestii opodatkowania VAT sprzedaży działki istotne jest zatem, czy sprzedający w celu
    dokonania sprzedaży gruntu podjął lub podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością

    uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może
    być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W tym miejscu podkreślić należy, że:
      „ (...) pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych
      przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której
      zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92
      (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
      sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
      majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej
      jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej
      osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla
      potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
      zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości
      wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku
      osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
      wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że:
      „(...) majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
      własnych”.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy planowane zbycie przez Państwa
    działek nr 1/2, 2/2, 3/2, 4/2 będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W opisanej sprawie należy rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do planowanej przez Państwa
    czynności sprzedaży działek nr 1/2, 2/2, 3/2 będą Państwo spełniać (tj. Pan i Małżonka)
    przesłanki do uznania Państwa za podatników podatku od towarów i usług, tj. czy w
    świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania opisanej sprzedaży na
    podstawie przedstawionych czynności podjęli lub podejmą Państwo aktywne działania w

    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkować będzie koniecznością uznania każdego z Państwa odrębnie za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jak podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że planowana przez Państwa sprzedaż działek nr 1/2, 2/2, 3/2, 4/2 nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w
    związku z tymi transakcjami uznać Państwa za podatników podatku od towarów i usług.
    Skala Państwa zaangażowania w odniesieniu do planowanej sprzedaży ww. działek nie
    wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Państwa aktywności w
    przedmiocie planowanej sprzedaży ww. Nieruchomości, która byłaby porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił i
    wystąpi bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że planowana przez
    Państwa sprzedaż ww. dwóch Nieruchomości wypełni przesłanki działalności gospodarczej
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy Pan i Pana żona jesteście zarejestrowani jako czynni podatnicy
    VAT w ramach prowadzenia jednoosobowych działalności gospodarczej. Nabyli Państwo
    działki nr 1, 2, 3, 4 do majątku prywatnego. Transakcje nabycia działek nie podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Działki zostały nabyte w ramach spadku,
    darowizny lub zakupu z zamiarem prywatnej budowy domu.
    Sukcesywnie nabywali Państwo działki, ponieważ są to działki wąskie i dopiero jako całość
    stanowią zwarty obszar na którym mogliby Państwo planować budowę domu dla córki.
    Działki w całym okresie posiadania nie były wykorzystywane przez Pana i Pan żonę w
    żaden sposób, korzystają Państwo z działek dla swoich osobistych celów, poprzez
    sporadyczne cele rekreacyjne.
    W 2018 r. Wojewoda wystąpił o podział działek w związku z realizacją inwestycji drogowej
    polegającej na budowie drogi wojewódzkiej w wyniku czego powstały działki o nr 1, 2/2, 3
    /2, 4/2 będące przedmiotem sprzedaży.
    Postanowili Państwo sprzedać ww. działki z uwagi na to, że przebiega przez nie linia
    średniego napięcia, która znacznie ogranicza walory użytkowe działki, a tym samym
    ogranicza jej atrakcyjność pod kątem budowy domu jednorodzinnego.
    Udzielił Pan pełnomocnictwa na rzecz osoby trzeciej zajmującej się zawodowo projektami
    budowlanymi do uzyskania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Celem
    uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt architektoniczno – budowlany było zapewnienie
    możliwości dokonywania na tych działkach budowy zgodnej z warunkami zabudowy. Dla
    nieruchomości zostały wydane warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, celem
    uzyskania tych decyzji było uzyskanie wiedzy odnośnie warunków zabudowy. Zapewnili
    Państwo nieruchomości dostęp do kanalizacji miejskiej. Występował Pan do zakładu
    energetycznego celem uzyskania opinii o ograniczeniach zabudowy działek
    spowodowanej przebiegającą przez działki linia średniego napięcia oraz zlecił Pan
    odpowiednie pomiary. Występował Pan z zapytaniem do odpowiednich dostawców
    mediów o możliwość późniejszego podłączenia do działek prądu i gazu w celu uzyskania
    informacji, że przyłącza te mogą być w przyszłości dokonane. Po uzyskaniu tych informacji
    nie wykonywał Pan tych przyłączy i nie składał wniosków o ich wykonanie.

    Działki nie były i nie są przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o
    podobnym charakterze.
    W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek w świetle powołanych przepisów oraz
    wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10
    pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działek nr 1/1, 2/1, 3/1 i 4/1 występować
    będą Państwo w charakterze podatników, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu planowanej
    sprzedaży ww. działek będą Państwo korzystać z przysługującego Państwu prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania. Skala zaangażowania przez Państwa, w odniesieniu do planowanej
    sprzedaży ww. Nieruchomości nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Zatem z tytułu przedmiotowej transakcji nie będą
    Państwo występować w charakterze podatników podatku VAT.
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że planowana przez Państwa sprzedaż
    działek nr 1/2, 2/2, 3/2 i 4/2 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.