Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.222.2020.3.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-03
Teza: możliwość skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej
Słowa kluczowe: IP Box; oprogramowanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2020 r. (data wpływu 21 lutego 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 czerwca 2020 r. (data wpływu 29 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej.

Z uwagi na braki formalne wniosku, Organ podatkowy pismem z 15 maja 2020 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.222.2020.1.SJ (doręczonym dnia 17 maja 2020 r.) oraz pismem z dnia 18 czerwca 2020 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.222.2020.2.SJ (doręczonym dnia 22 czerwca 2020 r.) wezwał Wnioskodawcę na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 29 czerwca 2020 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (data nadania 29 czerwca 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od 2014 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Prowadzona działalność jest rozliczana na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przeważającym rodzajem działalności jest PKD 62.01-02.Z (działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania i doradztwem). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1 a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W dniu 1 grudnia 2014 r. zawarł umowę ze spółką X S.A., której przedmiotem jest świadczenie usług informatycznych. Począwszy od chwili zawarcia umowy z X S.A. usługi te związane są z rozwojem dużych systemów informatycznych dla linii lotniczych do kompleksowego zarządzania i przetwarzania transakcji z dowolnego miejsca na świecie zawierające dane o lotach pasażerów oraz ich aktywności na lotniskach. W obszar ten zalicza się również automatyzację działań marketingowych. W ramach umowy Wnioskodawca jest zobowiązany do samodzielnego wykonania usług oraz nie zleca wykonania projektów podwykonawcom. Jako współpracownik jest On zobowiązany umową oraz profesjonalnym charakterem swojej działalności do właściwej staranności swojej pracy. Wykonywane usługi są objęte gwarancją, a stwierdzone wady Wnioskodawca jest zobowiązany usunąć w ustalonym terminie. Przeniesienie praw autorskich odbywa się comiesięcznie (faktura VAT) z ujęciem pozycji, która dotyczy usług związanych z umową z X S.A. oraz wraz z zatwierdzeniem przez wyznaczoną osobę raportu określającego zakres wykonanych usług. Sprzedaż wskazanych praw następuje w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.

Prowadzone przez Wnioskodawcę działania badawcze mające na celu wytworzenie oprogramowania od strony analitycznej oraz empirycznej polegają na:

*   zidentyfikowaniu potrzeb rynku, klientów polegająca na wywiadzie z klientem lub zdefiniowaniu przez niego wymagań. Etap ten określany jest jako faza wstępna lub projekt techniczny,

*   dokumentacja,

*   dobór odpowiednich narzędzi, modyfikację lub ich wytworzenie od podstaw przy użyciu języka I,

*   dobór odpowiednich kontenerów aplikacyjnych, ich wersję oraz parametry spełniające wymagania jakościowe i wydajnościowe,

*   poszukiwanie, opracowanie i wytworzenie rozwiązań umożliwiających adaptację systemu X do integracji z: silnikami wyszukiwania ,przetwarzania lotów firmy A oraz B. Do adaptacji systemu zalicza się również migracja danych ze „starych” systemów na nowe platformy co jest cześć charakterystyczną dla nowych klientów będących klientami spółki X S.A.,

*   wydawanie opinii technicznych oraz ich udokumentowanie służące dalszym pracom np. na potrzeby instalacji hardware oraz software,

*   określeniu kosztów.

Działania rozwojowe Wnioskodawcy polegają na:

*   rozwinięciu istniejących algorytmów oraz procesów transakcyjnych o nowe potrzeby klientów tak, aby oprogramowanie było dopasowane w sposób uniwersalny dla każdego z nich. Wyżej wymienione czynności odbywają się poprzez programowanie oraz współpracę z programistami i analitykami składającymi się na całość procesu, projektu i oprogramowania,

*   dodawaniu nowych funkcjonalności dostosowanych do indywidualnych wymagań klientów spełniających wymogi biznesowe, bezpieczeństwa oraz wydajności,

*   wdrażaniu i zastosowaniu nowych technik programowania mających na celu obniżenie kosztów fazy produkcji, wzroście innowacyjności, konkurencyjności oraz łatwiejszego utrzymania systemów informatycznych,

*   rozwijaniu modułów front-end z użyciem nowoczesnych frameworków

*   ciągłym rozwijaniu, modyfikowaniu oraz strojeniu aplikacji pod kątem wydajności z uwagi na bardzo duże ilości przetwarzanych danych dotyczących użytkowników, transakcji, informacji o lotach oraz wielu innych. Prace te skupiają się na utrzymaniu czasu odpowiedzi systemu dla niektórych interfejsów online na poziomie 30ms oraz dla przetwarzania offline 100ms dla pojedynczych zapytań,

*   optymalizacji oraz strojeniu aplikacji na poziomie konfiguracji biznesowej wirtualnej maszyny oraz kontenerów. Optymalizację wykonuje Wnioskodawca z użyciem nowoczesnego narzędzia, którego to licencję posiada firma X S.A., który jest podstawą prac badawczych przy doskonaleniu wydajności i stabilności,

*   określeniu kosztów.

Utrzymanie i wsparcie przez Wnioskodawcę systemów już wdrożonych polega na:

*   systematycznej poprawie zgłoszonych błędów,

*   zaprojektowaniu/zmianie architektury systemu dla nowych funkcjonalności zgodnie z wzorcami projektowymi,

*   określeniu kosztów poszczególnych modyfikacji.

W piśmie z dnia 29 czerwca 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że wytwarzane przez Niego oprogramowanie komputerowe stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej. Działalność ta realizowana jest na różnych etapach (cyklach) życia oprogramowania.

Oprogramowanie komputerowe, o którym mowa we wniosku zostało wytworzone, ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności, tj. w ramach działalności twórczej obejmującej prace rozwojowe, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Podjęta działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W wyniku rozwijania (ulepszania) oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.

W wyniku rozwijania (ulepszania) oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej. Prawo autorskie zostaje przekazane w cyklach miesięcznych zgodnie z umową pomiędzy Wnioskodawcą, a X S.A. Wnioskodawca ulepsza (rozwija) oprogramowanie wytworzone przez siebie jak i przez osoby trzecie. Ulepszenia w zdecydowanej większości są pracami polegającymi na opracowaniu nowych algorytmów w oparci o istniejące komponenty, klasy, które są zamknięte na modyfikacji, a otwarte na rozszerzenia.

Wnioskodawca działa na zlecenie podmiotu (X S.A.) będącego właścicielem tego oprogramowania. Udostępnianych jest Mu sprzęt z dostępem do źródeł oraz dokumentacji. Każdy nowy wytwór (opinia, dokument techniczny, analityczny, implementacja) wynikający z Jego prac badawczo-rozwojowych są przekazywane w chwili podpisania wystawionej przez Niego faktury VAT zgodnie z umową.

W przypadku, gdy Wnioskodawca wytwarza, ulepsza (rozwija) oprogramowanie komputerowe, to w wyniku podjętych przez Niego czynności powstaje odrębny od tego oprogramowania utwór (tj. nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przez Wnioskodawcę przenoszona jest całość autorskich praw majątkowych na rzecz zleceniodawcy. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej.

Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję. Jest ona prowadzona na bieżąco w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Wszystkie wymienione we wniosku działania są bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem (ulepszeniem) autorskiego oprogramowania. Działania te przybierają różną postać, tj. konserwacja, code-review, projektowanie oraz implementacja. Związane jest to z potrzebą pracy rozproszonej w wieloosobowych zespołach oraz podyktowane różnymi cyklami życia oprogramowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym wyżej zdarzeniu Wnioskodawca może użyć stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych będących wytworem Jego pracy, pracy twórczej i rozwijanego przez Niego? Czy któryś z wymienionych działań składających się na stworzenie gotowego produktu (systemu informatycznego) nie kwalifikuje się do użycia 5% stawki tym samym nie jest kwalifikowanym IP?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako przedsiębiorca osiągający dochody z przekazania praw autorskich do produktu lub jej części funkcjonalności wraz z dokumentacją wytworzoną w ramach prac badawczo-rozwojowych może skorzystać preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Ujęta tutaj własność intelektualna podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Wykonywane przez Wnioskodawcę prace mają charakter twórczy, konkurencyjny i dotyczą nowych funkcjonalności, rozwoju i ulepszania istniejących. Wnioskodawca posiada dodatkową ewidencję w formie raportu zawierającego informację na rzecz jakiego projektu prowadzone są prace, koszty dodatkowe związane z ich wykonywaniem, opis wykonywanych prac oraz ich wartość netto.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX, Innovation Box).

W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że „proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej, i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

(\`(...)\`) Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

(…) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac”.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Według art. 30cb ust. 3 ww. ustawy, w przypadku, gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku dochodowego wg skali bądź podatkiem liniowym.

Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek na bieżąco prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, czyli od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy.

Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP BOX.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Prowadzona działalność jest rozliczana na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przeważającym rodzajem działalności jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania i doradztwem. Wnioskodawca zawarł umowę ze spółką, której przedmiotem jest świadczenie usług informatycznych. W ramach umowy Wnioskodawca jest zobowiązany do samodzielnego wykonania usług oraz nie zleca wykonania projektów podwykonawcom. Jako współpracownik jest On zobowiązany umową oraz profesjonalnym charakterem swojej działalności do właściwej staranności swojej pracy. Wykonywane usługi są objęte gwarancją, a stwierdzone wady Wnioskodawca jest zobowiązany usunąć w ustalonym terminie. Przeniesienie praw autorskich odbywa się comiesięcznie (faktura VAT) z ujęciem pozycji, która dotyczy usług związanych z umową ze spółką. Sprzedaż wskazanych praw następuje w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Wytwarzane przez Niego oprogramowanie komputerowe stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej. Działalność ta realizowana jest na różnych etapach (cyklach) życia oprogramowania. Oprogramowanie komputerowe, o którym mowa we wniosku zostało wytworzone, ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności, tj. w ramach działalności twórczej obejmującej prace rozwojowe, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Podjęta działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W wyniku rozwijania (ulepszania) oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej. W wyniku rozwijania (ulepszania) oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej. Prawo autorskie zostaje przekazane w cyklach miesięcznych zgodnie z umową pomiędzy Wnioskodawcą, a spółką. Wnioskodawca ulepsza (rozwija) oprogramowanie wytworzone przez siebie jak i przez osoby trzecie. W przypadku, gdy Wnioskodawca wytwarza, ulepsza (rozwija) oprogramowanie komputerowe, to czy w wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstaje odrębny od tego oprogramowania utwór (tj. nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przez Wnioskodawcę przenoszona jest całość autorskich praw majątkowych na rzecz zleceniodawcy. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję. Jest ona prowadzona na bieżąco w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wszystkie wymienione we wniosku działania są bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem (ulepszeniem) autorskiego oprogramowania.

Odnosząc wyżej przedstawiony opis do przeanalizowanych przepisów prawa stwierdzić należy, że autorskie prawo do programu komputerowego chronione jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP BOX wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP BOX, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania Nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP BOX. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP BOX.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie, jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że uzyskiwane przez Wnioskodawcę dochody z tytułu przenoszenia autorskich praw do opisanego we wniosku oprogramowania, tworzonego przez Niego, które stanowią utwory prawnie chronione, wytworzone, rozwijane, ulepszane w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikują się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, Wnioskodawca może użyć stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych będących wytworem Jego pracy, pracy twórczej i rozwijanego przez Niego.

Ponadto wszystkie z wymienionych działań składających się na stworzenie gotowego produktu (systemu informatycznego) kwalifikują się do użycia 5% stawki opodatkowania, gdyż jak wskazał Wnioskodawca w uzupełnieniu opisu stanu faktycznego, wszystkie wymienione we wniosku działania są bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem (ulepszeniem) autorskiego oprogramowania.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.