Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-429/10-3/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-08-24
Teza: Wnioskodawca dokonując planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości (drugiego domu) nabytego na cele prywatne, nie wykorzystywanego w działalności gospodarczej, nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej. Tym samym, dostawa przedmiotowej nieruchomości nie będzie rodziła obowiązku złożenia przez Wnioskodawcę deklaracji podatkowej VAT oraz zapłacenia podatku VAT za miesiąc sprzedaży tej nieruchomości, bowiem sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 09.06.2010r. (data wpływu 23.06.2010r.), uzupełnione pismem z dnia 03.08.2010r. (data wpływu 09.08.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.06.2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości. Przedmiotowy wniosek zawierał braki w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym. W związku z czym tut. Organ podatkowy pismem z dnia 26.07.2010r. znak IPPP2/443-429/10-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki. Wniosek został uzupełniony w terminie prawidłowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca był gospodarzem i wraz z żoną prowadził gospodarstwo rolne. Gospodarstwo rolne w 2007r. Wnioskodawca zdał w zamian za świadczenia emerytalno – rentowe. Aktualnie Zainteresowany jest na rencie, a jego żona na emeryturze.

Podatnik i jego małżonka w 2002r. gdy byli jeszcze rolnikami na cele prywatne zakupili grunty (akt notarialny, rep. nr x z dnia 27.08.2002r.) KW nr x, obszar 3998 m² wraz z drogą obszar 946 m². Podatnik i jego żona na prywatnej działce nabytej na cele prywatne postanowili na własny cel wybudować budynek, a później postanowili, że prywatnie wybudują jeszcze drugi, który przekażą w przyszłości córce, która będzie się nim opiekowała. W związku, że Wnioskodawca jest rencistą, a jego żona nie jest już młoda i jest schorowana i spracowana, będą potrzebowali blisko siebie córkę, która na bieżąco będzie blisko nich i będzie się nimi opiekowała. W tym celu uzyskali pozwolenie na budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych (Decyzje nr x z dnia 20.07.2007r.). Po wybudowaniu domów okazało się, że córka nie chce tego domu, nie chce mieszkać dom w dom z rodzicami. Podatnik i jego małżonka postanowili sprzedać dom, który miał być w przyszłości dla córki i sprzedali (akt notarialny Rep nr x z dnia 06.06.2008r.) Podatnik i jego żona w obecnej chwili także nie chcą mieszkać w drugim z wybudowanych domów i planują go sprzedać w 2010 r. Grunty oraz budynki stanowiły majątek osobisty, odrębny, prywatny podatnika i jego żony, były nabywane z zamiarem, że jest to ich majątek prywatny i będzie służył ich celom prywatnym - osobistym. Środki uzyskane ze sprzedaży domu przeznaczą na zabezpieczenie ich starości.

W uzupełnieniu do przedmiotowego wniosku Wnioskodawca wskazał, co następuje:

1.  Przedmiotowa nieruchomość w okresie władania przez Wnioskodawcę, a szczególnie od 2002r. nie była w jakikolwiek wykorzystywana w działalności gospodarczej, w tym w działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT.
2.  Wnioskodawca nie posiada statusu rolnika ryczałtowego, przedmiotowa nieruchomość nigdy nie miała i nie ma jakiegokolwiek związku z prowadzeniem działalności rolniczej. Przedmiotowa nieruchomość jest osobistym majątkiem Podatnika i jego żony.
3.  Wnioskodawca nie był i nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT w jakimkolwiek zakresie.
4.  Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była i nie jest udostępniana odpłatnie, bądź nieodpłatnie innym osobom.
5.  Wnioskodawca nie posiada żadnych innych gruntów, które w przyszłości mógłby sprzedać.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Podatnik oraz jego żona w momencie sprzedaży nieruchomości (drugiego domu) stanie się podatnikiem VAT oraz czy przy sprzedaży nieruchomości będzie musiał złożyć deklarację podatkową VAT, zapłacić podatek VAT za miesiąc sprzedaży tejże nieruchomości? Jeżeli tak, to czy będzie musiał zapłacić podatek VAT tylko od sprzedaży drugiej sprzedanej nieruchomości, czy po sprzedaży drugiej nieruchomości także podatek VAT od pierwszej nieruchomości?

Wnioskodawca i jego żona w związku ze sprzedażą nieruchomości prywatnej (drugiego domu) nie stanie się podatnikiem podatku VAT w myśl art. 15 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy a czynność ta nie podlega opodatkowaniu VAT, więc podatnik od sprzedaży nieruchomości (pierwszego i drugiego domu), nie jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT oraz nie jest zobowiązany do złożenia deklaracji VAT-7 za miesiąc sprzedaży tychże nieruchomości. Przedmiotowe nieruchomości są majątkiem prywatnym, nie są związane z działalnością gospodarczą, nie były nabywane i wybudowane z zamiarem handlowym i w celach handlowych.

Stanowisko Wnioskodawcy wynika z byłej VI Dyrektywy VAT, w której ustalono, że czynności stanowiące sprzedaż majątku osobistego nie podlegają VAT, utartego orzecznictwa sądów (wyrok NSA z dnia 07.07.2009 r. nr I FSK 558/09), W których wskazano, że ważny jest zamiar, oraz piśmiennictwo (artykuł w Gazecie Prawnej, nr 49 z dnia 09.03.2009 r. w którym wskazano, że sprzedaż nawet kilku nieruchomości, jeżeli stanowią majątek odrębny podatnika i nie służący działalności gospodarczej nie skutkuje obowiązkiem zapłaty VAT (nie podlega VAT) i taka sytuacja miała miejsce u podatnika. Podatnik więc nie stanie się podatnikiem VAT, nie jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT, nie będzie więc zobowiązany do złożenia deklaracji VAT ani za sprzedaż drugiej nieruchomości, ani od sprzedaży pierwszej nieruchomości po sprzedaży drugiej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z kolei art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem, w przedmiotowej sprawie podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne (osobiste), czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Podkreślić przy tym należy, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można pominąć, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy.

Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez osobę fizyczną majątku prywatnego. Sprzedaż majątku nabytego na własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca wraz z żoną prowadził gospodarstwo rolne, które w 2007r. zamienił na świadczenia emerytalno – rentowe. Wnioskodawca wraz żoną zakupił w 2002r. na potrzeby prywatne nieruchomość, na której pobudował dwa domy. Jeden miał być przeznaczony dla Wnioskodawcy i jego żony, a drugi dla córki, która w przyszłości miała się opiekować rodzicami. Po wybudowaniu okazało się, że córka nie chce tego domu, dlatego też Wnioskodawca zdecydował się go sprzedać. W chwili obecnej zamierza również sprzedać drugi z pobudowanych domów, a środki z jego sprzedaży przeznaczyć na zabezpieczenie swojej starości. Z uzupełnienia do wniosku wynika ponadto, iż przedmiotowa nieruchomość w okresie władania przez Wnioskodawcę, a szczególnie od 2002r. nie była w jakikolwiek wykorzystywana w działalności gospodarczej, w tym w działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT. Wnioskodawca nie posiada statusu rolnika ryczałtowego, przedmiotowa nieruchomość nigdy nie miała i nie ma jakiegokolwiek związku z prowadzeniem działalności rolniczej. Przedmiotowa nieruchomość jest osobistym majątkiem Podatnika i jego żony. Wnioskodawca nie był i nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT w jakimkolwiek zakresie. Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była i nie jest udostępniana odpłatnie, bądź nieodpłatnie innym osobom. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych gruntów, które w przyszłości mógłby sprzedać.

Biorąc pod uwagę opisaną we wniosku treść zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. W przedmiotowej sprawie Zainteresowanego nie można uznać za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy o VAT, polegającą na handlu nieruchomościami. Nic nie wskazuje na to, aby dokonując planowanej sprzedaży nieruchomości (drugiego domu, a także wcześniej przy dokonanej sprzedaży pierwszego domu) Wnioskodawca działał w charakterze handlowca. Pod pojęciem handel należy bowiem rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży. W analizowanej sprawie nie można stwierdzić, że grunt został nabyty w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi z majątku nabytego dla celów prywatnych. Co więcej nigdy nie był wykorzystywany przez Zainteresowanego do celów prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej, w tym w działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o VAT. Nigdy nie był też udostępniany odpłatnie, bądź nieodpłatnie innym osobom. Powyższe dowodzi, iż wskazana nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w celach zarobkowych. Stanowi ona jedynie majątek osobisty Podatnika i jego żony.

Reasumując, Wnioskodawca dokonując planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości (drugiego domu) nabytego na cele prywatne, nie wykorzystywanego w działalności gospodarczej, nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej. Tym samym, dostawa przedmiotowej nieruchomości nie będzie rodziła obowiązku złożenia przez Wnioskodawcę deklaracji podatkowej VAT oraz zapłacenia podatku VAT za miesiąc sprzedaży tej nieruchomości, bowiem sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do tak przedstawionego zdarzenia przyszłego należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.