Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.445.2025.3.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Ustalenie czy za pracę wykonywaną w Niemczech, od której
zapłacono podatek dochodowy w Niemczech musi należy
ponownie zapłacić w Polsce?
Słowa kluczowe: Niemcy
praca-stosunek pracy
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 sierpnia 2025 r. (wpływ 29 sierpnia 2025 r.)

    oraz – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 16 września 2025 r. (wpływ 18 września
    2025 r.) i z 15 października 2025 r. (wpływ 20 października 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prosi Pan o zajęcie stanowiska w sprawie podatku dochodowego uzyskanego na terenie
    Niemiec w świetle umowy o uniknięciu podwójnego opodatkowania.
    W roku 2022 był Pan zatrudniony w firmie X w A. Podatek dochodowy potrącał
    pracodawca – (...) 2022.
    Ponadto, w Polsce od 2020 r. jest Pan na emeryturze, którą przelewa Panu ZUS na Pana
    konto.
    W związku z tym, że pomiędzy Polską, a Niemcami od 2003 r. obowiązuje umowa o
    uniknięciu podwójnego opodatkowania prosi Pan o zajęcia stanowiska czy podatek od
    dochodów otrzymanych za pracę w Niemczech musi Pan ponownie zapłacić w Polsce, a
    jeśli musi Pan zapłacić podatek w Polsce to jakie odliczenia może Pan zastosować w
    zeznaniach, np. diety, noclegi, itp.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W roku 2022 był Pan zatrudniony w firmie X w A w Niemczech. Podatek dochodowy za
    pracę wykonywaną na rzecz ww. firmy potrącał Pana pracodawca. Podczas świadczenia
    pracy na rzecz firmy X mieszkał Pan w miejscowości B i opłacał ze swoich środków
    mieszkanie, które musiał Pan wynająć. Ponadto, w Polsce od 2020 r. jest Pan na
    emeryturze, którą przelewa Panu ZUS na Pana konto i od której opłaca podatek
    dochodowy. W związku z tym, że pomiędzy Polską a Niemcami od 2003 r. obowiązuje
    umowa o uniknięciu podwójnego opodatkowania uważa Pan za krzywdzące opłacanie
    podatku dochodowego za tą samą pracę w Niemczech i w Polsce.
    W roku 2022, tj. w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek, Pana miejscem
    zamieszkania dla celów podatkowych był A w Niemczech.
    W roku 2022 przebywał Pan w Niemczech przez cały rok. Pana centrum życiowe w 2022 r.
    było w Niemczech.
    Siedziba firmy X, w której pracował Pan w 2022 r. mieściła się w Niemczech, pod adresem
    D 1.
    Wynagrodzenie za pracę wykonywaną w 2022 r. w Niemczech było ponoszone przez
    zakład X, który pracodawca posiadał w Niemczech.
    W 2022 r. w ramach pracy najemnej, o której mowa we wniosku nie wykonywał Pan
    żadnych usług na rzecz innej osoby niż Pana pracodawca (X), a która kontrolowałaby
    bezpośrednio lub pośrednio sposób wykonania usług.
    W 2022 r. Pana pracodawca, tj. X ponosił odpowiedzialność i ryzyko związane ze skutkami
    pracy wykonywanej przez Pana w Niemczech. Pana ubezpieczenie prowadziła Q w C, nr
    ubezpieczenia (...).
    W niemieckiej firmie X, o której mowa we wniosku, w roku 2022 był Pan zatrudniony na
    stanowisku .. (nr pracownika (...)).
    W odniesieniu do powiązań osobistych z Polską w 2022 r. do sierpnia 2023 r. przebywał
    Pan w Niemczech. Od wielu lat, (...). Pana rodzina to czwórka dorosłych
    usamodzielnionych dzieci, które mają już swoje rodziny. Od czasu (...) jest Pan samotny.
    Ma Pan grupę znajomych i przyjaciół, w tym też znajomych zamieszkałych w Niemczech.
    W odniesieniu do powiązań majątkowych z Polską w 2022 r., to źródłem dochodów w
    Polsce była emerytura uzyskana w 2016 r. Emerytura wpływa na Pana konto osobiste
    prowadzone w G banku. Nie posiadał Pan żadnych nieruchomości, nie wynajmował Pan
    żadnych nieruchomości. Nie posiadał Pan środków na inwestycje, nie miał Pan kredytów.

    Posiadał Pan wyłącznie ubezpieczenie zdrowotne potrącane z emerytury. Ruchomości
    jakie Pan posiadał to meble, telewizor, laptop, telefon komórkowy, kuchenka 1-palnikowa
    indukcyjna, kuchenka mikrofalowa, meble, książki.
    W odniesieniu do powiązań majątkowych z Niemcami, to w 2022 r. źródłem dochodów w
    Niemczech była praca wykonywana na rzecz firmy X. Nie posiadał Pan nieruchomości w
    Niemczech, ani inwestycji. Mieszkał Pan w wynajętym pokoju ze wspólną łazienką na
    piętrze w A. Nie korzystał Pan z kredytów. Konto bankowe Pan posiadał w F – tam
    wpływała Pana pensja. Ubezpieczenie zdrowotne w 2022 r. prowadziła Q w C, nr
    ubezpieczenia (...). Ruchomości jakie Pan posiadał to łóżko, szafka, telewizor, kuchenka 1-
    palnikowa indukcyjna, laptop, frytkownica beztłuszczowa, ekspres do kawy, telefon
    komórkowy, książki.
    W roku 2022 prowadził Pan swoje gospodarstwo domowe w Niemczech. Przyrządzał Pan
    sobie jedzenie, ale w większości korzystał Pan z baru.
    W Pana rozumieniu, nie posiadał Pan żadnego majątku, ale biorąc pod uwagę ruchomości,
    jakie wykazał Pan wyżej, to zarządzał Pan swoimi ruchomościami w 2022 r. z Niemiec.
    W roku 2022 przebywając w Niemczech, nie prowadził Pan aktywności społeczno-
    politycznej, czy obywatelskiej. Nie należał Pan do żadnych organizacji, nie był Pan
    członkiem żadnego klubu. Miał Pan wówczas (...) lata i niezbyt dobrą kondycję, aby
    prowadzić takie aktywności. Czasami spotykał się Pan w restauracji prowadzonej przez
    właściciela pokoju, w którym mieszkał z kolegami z pracy. Były to przeważnie spotkania z
    okazji urodzin któregoś z nich.
    W roku 2022 Pana stałe miejsce zamieszkania to Niemcy: E 1.
    W roku 2022 posiadał Pan obywatelstwo polskie.

## Pytanie

Czy za pracę wykonywaną w Niemczech, od której płacił Pan podatek dochodowy w
    Niemczech musi Pan ponownie zapłacić w Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, nie zgadza się Pan, iż za tą samą pracę, którą wykonywał na terenie
    Niemiec i od której płacił podatek dochodowy, powinien zapłacić ponownie w Polsce.
    W roku 2022 był Pan już na emeryturze, którą ZUS przelewał na Pana konto. Przez cały rok
    2022 przebywał Pan w Niemczech, gdzie było Pana centrum życiowe i gdzie pracował w
    charakterze (...) w firmie niemieckiej X. Za pracę wykonywaną w firmie X płacił Pan
    podatek w Niemczech. W związku z umową o uniknięciu podwójnego opodatkowania
    zawartą w roku 2003 pomiędzy Polską a Niemcami nie zgadza się Pan na ponowne
    opłacanie tym razem w Polsce, podatku dochodowego od pracy wykonywanej w 2022 r.
    na rzecz firmy niemieckiej X, gdyż podatek ten był opłacony już w Niemczech.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:

      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Natomiast w oparciu o treść art. 3 ust. 2b ustawy, w brzmieniu obowiązującym w 2022 r.:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
        1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
        4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
        5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
        6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
        6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
        tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
        nieruchomościowej;
        7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych
        lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
        organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od
        miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;

        8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia
    jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie
    jest to wyliczenie wyczerpujące.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    podatnicy podlegający ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają w Polsce
    opodatkowaniu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu
    prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce,
    bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z
    oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Zgodnie z Objaśnieniami istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza
    posiadanie ścisłych powiazań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych
    przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy
    spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów
    życiowych w Polsce. Natomiast centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych,
    należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste.
    Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie
    aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem
    branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub
    małoletnich dzieci.
    W przypadku centrum interesów gospodarczych – jak wynika z Objaśnień – w praktyce
    chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym
    względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej
    z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności
    zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek

    nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba
    zarządza swoim mieniem itd.
    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej
    osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Określenie, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej
    ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinno być
    dokonane w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną
    Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i od majątku z dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90, dalej: umowa
    polsko-niemiecka):
      W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego
      Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce
      stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i
      obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.
      Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym
      Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu
      majątku położonego w tym Państwie.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej umowy:
    Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma
    miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według
    następujących zasad:
        a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
        ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w
        tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek
        interesów życiowych),
        b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
        Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym zwykle przebywa,
        c) jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie,
        którego jest obywatelem,
        d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
        nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w
        drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    W opisie zdarzenia wskazał Pan w szczególności, że przez cały 2022 r. przebywał Pan w
    Niemczech. Tam było Pana centrum życiowe i Pana stałe miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych. Od wielu lat jest Pan (...) (jest Pan samotny) i posiada czwórkę dorosłych
    usamodzielnionych dzieci, które mają już swoje rodziny. W Niemczech posiadał Pan źródło
    dochodu (w roku 2022 był Pan zatrudniony w ramach pracy najemnej w Niemczech –

    pracował Pan jako (...), nie miał Pan nieruchomości, inwestycji, kredytów. Mieszkał Pan w
    wynajętym pokoju. Konto bankowe posiadał Pan w F – tam wpływała Pana pensja.
    Ponadto, miał Pan ruchomości, np.: łóżko, szafka, telewizor, laptop, telefon komórkowy,
    książki. W roku 2022 prowadził Pan swoje gospodarstwo domowe w Niemczech. W
    Niemczech przyrządzał Pan sobie jedzenie, ale w większości korzystał z baru. W Pana
    rozumieniu, nie miał Pan żadnego majątku, ale biorąc pod uwagę ruchomości, to
    zarządzał nimi z Niemiec. Nie prowadził Pan żadnej aktywności społeczno-politycznej,
    obywatelskiej, nie należał Pan do organizacji, nie był członkiem klubu. Czasem spotykał się
    Pan w restauracji prowadzonej przez właściciela pokoju. W Polsce od 2016 r. otrzymuje
    Pan emeryturę, która jest wypłacana na Pana konto prowadzone w G. W Polsce nie
    posiadał ani nie wynajmował Pan nieruchomości, nie miał Pan środków na inwestycje, ani
    kredytów. Posiadał Pan ubezpieczenie zdrowotne potrącane z emerytury i ruchomości,
    np.: meble, telewizor, laptop, telefon komórkowy. Ma Pan grupę znajomych i przyjaciół, w
    tym też znajomych zamieszkałych w Niemczech. Posiadał Pan obywatelstwo polskie.
    Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności, w szczególności fakt, że w 2022 r.
    cały czas przebywał Pan w Niemczech (tam było Pana centrum życiowe, bowiem tam Pan
    pracował, wynajmował pokój i miał stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych), a
    w Polsce posiadał Pan jedynie emeryturę i ruchomości, uznać należy, że w Polsce podlegał
    Pan ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlegał Pan obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski.
    Idąc dalej i odnosząc się do Pana wątpliwości w zakresie obowiązku opodatkowania w
    Polsce dochodów uzyskanych z pracy najemnej wykonywanej w Niemczech wyjaśniam, że
    stosownie do art. 15 ust. 1 umowy polsko-niemieckiej :
      Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 17, 18 i 19 uposażenia, płace i podobne
      wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się
      Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie,
      chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli
      praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (pkt 1) w zakresie art. 14 ust. 1,
    ustalającym ogólną zasadę w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu pracy najemnej, z
    wyjątkiem emerytur, taki dochód podlega opodatkowaniu w państwie, w którym praca
    jest rzeczywiście wykonywana.
    Miejsce opodatkowania dochodów z pracy, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego
    opodatkowania uzależnione jest zatem nie tyle od podmiotu wypłacającego
    wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia
    kwestii, gdzie uzyskiwane są wynagrodzenia w zamian za świadczoną pracę najemną, ma
    określenie miejsca jej wykonywania. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze
    to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje
    wynagrodzenie. Pierwszeństwo w opodatkowaniu dochodów z pracy najemnej ma zawsze
    to państwo, w którym praca jest wykonywana.
    Skoro zatem mając miejsce zamieszkania w Niemczech uzyskiwał Pan dochody z pracy
    najemnej wykonywanej na terytorium Niemiec, to Pana dochody z pracy podlegają
    opodatkowaniu tylko w Niemczech. Oznacza to, że Pana dochody z pracy wykonywanej w
    Niemczech nie podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie należy wykazywać ich w polskim
    zeznaniu podatkowym. Do dochodów tych w Polsce nie ma również zastosowania metoda
    unikania podwójnego opodatkowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.