Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-73/16-2/EW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-04-12
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie dokumentowania przyznanych bonusów za pomocą faktur korygujących, w stanie prawnym obowiązującym po 1 stycznia 2016 r.
Słowa kluczowe: bonus; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek od towarów i usług; rabaty; sprzedaż; transakcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2016 r. (data wpływu 21 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania przyznanych bonusów za pomocą faktur korygujących, w stanie prawnym obowiązującym po 1 stycznia 2016 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania przyznanych bonusów za pomocą faktur korygujących, w stanie prawnym obowiązującym po 1 stycznia 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej również: Spółka) jest firmą oferującą produkty z branży autokosmetyków, szeroko pojętej chemii samochodowej, akcesoriów samochodowych, wyposażenia warsztatów, narzędzi oraz innych produktów.

W ramach przyjętej strategii rozwoju, w związku z zamiarem zwiększania sprzedaży produktów Spółki, a także z uwagi na rosnącą konkurencyjność na rynku, Spółka planuje podjąć w 2016 r. rozwiązania ukierunkowane na stymulowanie popytu na produkty oraz budowanie i utrwalanie jego pozycji rynkowej w branży autokosmetyków, szeroko pojętej chemii samochodowej akcesoriów samochodowych, wyposażenia warsztatów, narzędzi oraz innych produktów.

W celu utrzymania/rozwoju bieżących relacji handlowych oraz zwiększenia wartości zakupów dokonywanych u Spółki przez kontrahentów, Spółka planuje przyznawać kontrahentom dodatkowe preferencje cenowe uatrakcyjniające ofertę (dalej: „Bonusy”) w przypadku realizacji przez kontrahentów w ustalonym okresie określonych celów biznesowych związanych z wartością zakupów lub w przypadku spełnienia innych określonych kryteriów.

Poziom Bonusu oraz wymagania niezbędne do jego rozliczenia będą uzgadniane przez Spółkę indywidualnie z kontrahentem w zawieranych każdorazowo odpowiednich umowach dotyczących udzielania Bonusu (dalej: „Umowa”).

Podstawowymi kryteriami naliczenia Bonusu zawartymi w Umowie są:

1.  osiągnięcie przez kontrahenta w okresie obowiązywania Umowy określonego wzrostu wartości zakupów w stosunku do analogicznego okresu w roku poprzednim lub/oraz osiągnięcie określonej wartości zakupów, i/lub;
2.  osiągnięcie przez kontrahenta w okresie obowiązywania Umowy określonego wzrostu ilości kupowanego asortymentu w stosunku do analogicznego okresu w roku poprzednim lub/oraz osiągnięcie określonego minimalnego poziomu zakupów asortymentu (indeksów) z oferty Spółki, i/lub;
3.  przedterminowe regulowanie przez kontrahenta należności wynikających z faktur wystawionych przez Spółkę (przy czym wartość Bonusu może być uzależniona od momentu zapłaty należności wynikającej z danej faktury; generalnie wcześniejsze uiszczenie należności wynikającej z danej faktury oznaczać będzie wyższą wartość Bonusu), i/lub;
4.  realizowanie przez kontrahenta zamówień o określonej jednorazowej wielkości oraz wartości, i/lub;
5.  przesyłanie zamówień na produkty Spółki w formie elektronicznej, i/lub;
6.  realizacja kwartalnych sugestii (w postaci listy produktów wraz z ilościami do zamówienia w bieżącym kwartale), dotyczących zakupu przez kontrahenta określonych przez Spółkę produktów i ich ilości i/lub;
7.  zakup produktów będących nowościami.

Wartości poszczególnych wskazanych powyżej Bonusów naliczanych w przypadku realizacji przez kontrahentów określonych celów biznesowych związanych z wartością zakupów produktów lub w przypadku spełnienia innych określonych powyżej kryteriów mogą się sumować, dając łączną wartość Bonusu.

Bonus wykorzystywany ma być w formie dodatkowego rabatu na nabyte przez kontrahenta od Spółki, w okresie objętym Bonusem, produkty Spółki. Dokumentowany ma być poprzez korektę faktur sprzedaży ww. produktów (zbiorcza faktura korygująca). Spółka wystawi stosowną fakturę korygującą, odnoszącą się do już zrealizowanych transakcji na rzecz danego kontrahenta za ostatni okres.

Pomiędzy Kontrahentami, z którymi zostanie podpisana umowa a Spółką nie będą stanowiły ani też nie będą występowały powiązania określone w art. 32 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., w przypadku udzielania Bonusu w formie dodatkowego rabatu na nabyte przez kontrahenta od Spółki, w okresie objętym umową bonusową, produkty Spółki, Wnioskodawca powinien udokumentować go fakturą korygującą?

Zdaniem Wnioskodawcy, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., w przypadku udzielania Bonusu w formie dodatkowego rabatu na nabyte przez kontrahenta od Spółki, w okresie objętym umową bonusową, produkty Spółki, Wnioskodawca powinien udokumentować go przez wystawienie faktury korygującej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r, opodatkowaniu podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się natomiast przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.).

Świadczeniem usług jest natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.).

Zgodnie zaś z art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., podstawą opodatkowania jest, co do zasady, wszystko co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Przy czym, jak wynika z art. 29a ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Zaś zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się m.in. o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.

Jak natomiast stanowi art. 29a ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Przy czym, zgodnie z art. 29a ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się m.in. w przypadku gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

Równocześnie, w art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. zawierającym katalog pozycji, które powinna zawierać faktura, wskazano m.in. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto.

Ponadto, zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1 lub też udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 podatnik wystawia fakturę korygującą.

Elementy faktury korygującej zostały określone w art. 106j ust. 2 ustawy o VAT i obejmują co najmniej:

1.  wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
2.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
3.  datę wystawienia;
4.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
5.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
6.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku;
7.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku;
8.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, przed wykonaniem czynności dostawy towarów lub świadczenia usług, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
9.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
10.  przyczynę korekty;
11.  jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
12.  w przypadkach innych niż wskazane w pkt 11 - prawidłową treść korygowanych pozycji;
13.  wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka.

Nadmienić należy, że zgodnie z art. 106j ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca, o której mowa w ust. 2:

1.  powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka;
2.  może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą.

Jak wynika z powołanych powyżej regulacji, rabaty mogą być przyznawane zarówno przed, jak i po wykonaniu transakcji, a sposób rozliczenia i dokumentowania rabatów uzależniony jest od tego, kiedy zostały przyznane.

W ocenie Wnioskodawcy, ustawa z dnia 11 marca 2004 r. nie wprowadza jakichkolwiek ograniczeń co do wysokości udzielanego rabatu w transakcjach zawieranych pomiędzy kontrahentami, pomiędzy którymi nie występują powiązania, o których mowa w art. 32 ustawy o VAT. W konsekwencji, w takiej sytuacji, poziom rabatu może być dowolnie ustalany pomiędzy stronami transakcji.

Jak wynika natomiast z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego, w celu utrzymania/rozwoju bieżących relacji handlowych oraz zwiększeniu wartości zakupów dokonywanych u Wnioskodawcy przez kontrahentów, w przypadku realizacji przez kontrahentów w ustalonym okresie określonych celów biznesowych związanych z wartością zakupów produktów Wnioskodawcy lub w przypadku spełnienia innych określonych kryteriów, wskazanych w zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca zamierza przyznać kontrahentom upusty cenowe (Bonusy).

Poziom Bonusu oraz wymagania niezbędne do jego rozliczenia będą uzgadniane przez Spółkę indywidualnie z kontrahentem w zawieranych każdorazowo odpowiednich umowach dotyczących udzielania Bonusu (dalej: „Umowa”).

Podstawowymi kryteriami naliczenia Bonusu zawartymi w Umowie są:

1.  osiągnięcie przez kontrahenta w okresie obowiązywania Umowy określonego wzrostu wartości zakupów w stosunku do analogicznego okresu w roku poprzednim lub/oraz osiągnięcie określonej wartości zakupów, i/lub;
2.  osiągnięcie przez kontrahenta w okresie obowiązywania Umowy określonego wzrostu ilości kupowanego asortymentu w stosunku do analogicznego okresu w roku poprzednim lub/oraz osiągnięcie określonego minimalnego poziomu zakupów asortymentu (indeksów) z oferty Spółki, i /lub;
3.  przedterminowe regulowanie przez kontrahenta należności wynikających z faktur wystawionych przez Spółkę (przy czym wartość Bonusu może być uzależniona od momentu zapłaty należności wynikającej z danej faktury; generalnie wcześniejsze uiszczenie należności wynikającej z danej faktury oznaczać będzie wyższą wartość Bonusu), i/lub;
4.  realizowanie przez kontrahenta zamówień o określonej jednorazowej wielkości oraz wartości, i/lub;
5.  przesyłanie zamówień na produkty Spółki w formie elektronicznej, i/lub;
6.  realizacja kwartalnych sugestii (w postaci listy produktów wraz z ilościami do zamówienia w bieżącym kwartale), dotyczących zakupu przez kontrahenta określonych przez Spółkę produktów i ich ilości i/lub;
7.  zakup produktów będących nowościami.

Wartości poszczególnych wskazanych powyżej Bonusów naliczanych w przypadku realizacji przez kontrahentów określonych celów biznesowych związanych z wartością zakupów produktów lub w przypadku spełnienia innych określonych powyżej kryteriów mogą się sumować, dając łączną wartość Bonusu.

Bonus wykorzystywany ma być w formie dodatkowego rabatu na nabyte przez kontrahenta od Spółki, w okresie objętym Bonusem, produkty Spółki. Dokumentowany ma być poprzez korektę faktur sprzedaży ww. produktów (zbiorcza faktura korygująca). Wnioskodawca wystawi stosowną fakturę korygującą, odnoszącą się do już zrealizowanych transakcji na rzecz danego kontrahenta za ostatni okres.

Jednocześnie, Umowa będzie zawierała postanowienie, że przewiduje ona formę Bonusu, w postaci Bonusu w formie dodatkowego rabatu na nabyte przez Kontrahenta od Wnioskodawcy produkty Sprzedawcy z korektą faktury zakupu.

Mając na uwadze przywołane powyżej przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r., zdaniem Wnioskodawcy, kryteria naliczenia Bonusu wskazane w opisie zdarzenia przyszłego nie mogą zostać uznane za wykonywanie jakichkolwiek czynności przez kontrahentów na rzecz Wnioskodawcy, które mogłyby stanowić odrębną usługę świadczoną przez kontrahenta. W związku z powyższym przyznane kontrahentowi kwoty Bonusu wskazane w zdarzeniu przyszłym, należy uznać za zmniejszenie wynagrodzenia Spółki z tytułu transakcji dokonanych na rzecz danego kontrahenta. Podejście takie zostało zaprezentowane m.in. w uchwale NSA z dnia 25 czerwca 2012 r. (sygn. I FPS 2/12), w której uznano, że: „Wypłata kontrahentowi bonusu warunkowego (premii pieniężnej) z tytułu osiągnięcia określonej wielkości sprzedaży lub terminowości regulowania należności stanowi rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zmniejszający podstawę opodatkowania”.

W konsekwencji, w przypadku gdy kontrahent zdecyduje się na realizację przyznanych Bonusów poprzez uzyskanie dodatkowego rabatu na produkty Wnioskodawcy nabyte przez kontrahenta od Wnioskodawcy, Bonusy, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego stanowić będą opusty/obniżki cen udzielone po dokonaniu sprzedaży (rabaty) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r., będące podstawą do obniżenia podstawy opodatkowania i odpowiednio kwoty podatku.

Zgodnie zatem z art. 106j ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Wnioskodawca uprawniony będzie do wystawienia faktury korygującej, zawierającej elementy wskazane w art. 106j ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Równocześnie, Wnioskodawca może wystawić jedną fakturę korygującą obejmującą łączną wartość przyznanego Bonusu, skalkulowaną w oparciu o wartości poszczególnych Bonusów w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów dokonanych na rzecz danego kontrahenta w ustalonym okresie.

W związku z powyższym należy uznać, że w przypadku przyznania przez Wnioskodawcę Bonusów, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie uprawniony do udokumentowania przyznanych Bonusów fakturami korygującymi, uprawniającymi Wnioskodawcę do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku. Przy czym, obniżenie podstawy opodatkowania będzie mogło być dokonane pod warunkiem, że spełnione zostaną warunki wskazane w art. 29a ust. 13 i ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

Stanowisko takie potwierdzają m.in.:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2015 r., nr ILPP2/4512-1-230/15-2/AD;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 25 maja 2015 r., nr ITPP3/4512-94/15/AT;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2014 r., nr IPPP2/443-163/14-2/MM;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 listopada 2014 r., nr ILPP2/443-837/14-2/MR;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 3 kwietnia 2014 r., nr IPTPP4/443-12/14-2/MK;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 lipca 2013 r., nr ILPP2/443-391/13-4/SJ.

Tym samym, w opinii Wnioskodawcy, w związku z udzieleniem rabatu (Bonusu) kontrahentom powinien on dokumentować go fakturą korygującą, zgodnie z art. 106j ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z kolei w oparciu o art. 29a ust. 7 ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Na podstawie ust. 10 powyższego przepisu, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

1.  kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2.  wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
3.  zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4.  wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Jak stanowi art. 29a ust. 13 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29a ust. 14 ustawy).

Przy czym na mocy art. 29a ust. 15 ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku:

1.  eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
2.  dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
3.  sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;
4.  gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

Natomiast w świetle art. 29a ust. 16 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 4, obniżenie podstawy opodatkowania następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki określone w ust. 15 pkt 4.

Ponadto jak wynika z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 (art. 106b ust. 2 ustawy).

Na mocy art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
2.  sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

– jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy, faktura powinna zawierać:

1.  datę wystawienia;
2.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem (…).

Zgodnie z art. 106g ust. 1 ustawy, faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8 (art. 106i ust. 1 ustawy).

Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1.  udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
2.  udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,
3.  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4.  dokonano zwrotu całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5.  podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

W świetle art. 106j ust. 2 ustawy, faktura korygująca powinna zawierać:

1.  wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
2.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
3.  dane zawarte na fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1.  określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
    2.  nazwę (rodzaj) towaru lub i usługi objętych korektą;
4.  przyczynę korekty;
5.  jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6.  w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

Przepis art. 106j ust. 3 ustawy stanowi, że w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonywanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca, o której mowa w ust. 2:

1.  powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka;
2.  może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą.

Z przytoczonych wyżej regulacji ustawy o VAT wynika, że udzielenie rabatu, o ile niesprzeciwiają się temu inne niż podatkowe przepisy prawa, jest ściśle skorelowane z konkretną transakcją, w związku z którą zostało zastosowane i powoduje obniżenie ceny dostarczanych towarów lub świadczonych usług, wpływa na zmniejszenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „bonifikata” czy „rabat”, w związku z powyższym pojęcia te należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Bonifikata to zniżka, ustępstwo od ustalonej ceny towaru na rzecz nabywcy („Słownik języka polskiego PWN”, Wydawnictwo Naukowe PWN, rok wydania 2005, str. 62). Natomiast przez rabat, w myśl Słownika Języka Polskiego PWN, Warszawa 1996 r., należy rozumieć obniżenie ceny jakiegoś towaru o pewną kwotę.

Z punktu widzenia podstawy opodatkowania, można wyróżnić następujące rodzaje rabatów:

*   rabaty przyznane i uwzględnione w momencie sprzedaży – niemające wpływu na podstawę opodatkowania, w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, ponieważ zapłatą z tytułu sprzedaży jest kwota żądana od nabywcy pomniejszona już o udzielony rabat uwzględniany w momencie sprzedaży (art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy);
*   rabaty przyznane po dokonaniu sprzedaży – opusty i obniżki cen – wpływające na obniżenie wcześniej ustalonej zapłaty; do tych rabatów ma zastosowanie art. 29a ust. 10 ustawy, a udzielenie takiego rabatu wymaga odpowiedniego udokumentowania (w przypadku sprzedaży dokumentowanej fakturą VAT – fakturą korygującą).

W tym miejscu zauważyć należy, że rabat, o którym mowa w art. 29a ust. 10 ustawy rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Zatem rabat ma niewątpliwie bezpośredni wpływ na wartość konkretnej transakcji (dostawy lub usługi) i w efekcie prowadzi do obniżenia jej wartości (ceny). Tak rozumiany rabat powinien obniżyć podstawę opodatkowania.

Jak wcześniej wskazano, rozróżnia się rabaty przyznawane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu. Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny) nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny) wymaga wystawienia faktury korygującej.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że w celu utrzymania/rozwoju bieżących relacji handlowych oraz zwiększeniu wartości zakupów dokonywanych u Wnioskodawcy przez kontrahentów, Wnioskodawca planuje przyznać kontrahentom dodatkowe preferencje cenowe uatrakcyjniające ofertę Wnioskodawcy w przypadku realizacji przez kontrahentów w ustalonym okresie określonych celów biznesowych związanych z wartością zakupów lub w przypadku spełnienia innych określonych kryteriów.

Poziom Bonusu oraz wymagania niezbędne do jego rozliczenia będą uzgadniane przez Wnioskodawcę indywidualnie z kontrahentem w zawieranych każdorazowo odpowiednich umowach dotyczących udzielania Bonusu.

Podstawowymi kryteriami naliczenia Bonusu zawartymi w Umowie, będą:

1.  osiągnięcie przez kontrahenta w okresie obowiązywania Umowy określonego wzrostu wartości zakupów w stosunku do analogicznego okresu w roku poprzednim lub/oraz osiągnięcie określonej wartości zakupów, i/lub;
2.  osiągnięcie przez kontrahenta w okresie obowiązywania Umowy określonego wzrostu ilości kupowanego asortymentu w stosunku do analogicznego okresu w roku poprzednim lub/oraz osiągnięcie określonego minimalnego poziomu zakupów asortymentu (indeksów) z oferty Spółki, i/lub;
3.  przedterminowe regulowanie przez kontrahenta należności wynikających z faktur wystawionych przez Spółkę (przy czym wartość Bonusu może być uzależniona od momentu zapłaty należności wynikającej z danej faktury; generalnie wcześniejsze uiszczenie należności wynikającej z danej faktury oznaczać będzie wyższą wartość Bonusu), i/lub;
4.  realizowanie przez kontrahenta zamówień o określonej jednorazowej wielkości oraz wartości, i/lub;
5.  przesyłanie zamówień na produkty Spółki w formie elektronicznej, i/lub;
6.  realizacja kwartalnych sugestii (w postaci listy produktów wraz z ilościami do zamówienia w bieżącym kwartale), dotyczących zakupu przez kontrahenta określonych przez Spółkę produktów i ich ilości i/lub;
7.  zakup produktów będących nowościami.

Wartości poszczególnych wskazanych powyżej Bonusów naliczanych w przypadku realizacji przez kontrahentów określonych celów biznesowych związanych z wartością zakupów produktów lub w przypadku spełnienia innych określonych powyżej kryteriów mogą się sumować dając łączną wartość Bonusu.

Bonus wykorzystywany ma być w formie dodatkowego rabatu na nabyte przez kontrahenta od Spółki, w okresie objętym Bonusem, produkty Spółki. Dokumentowany ma być poprzez korektę faktur sprzedaży ww. produktów (zbiorcza faktura korygująca). Spółka wystawi stosowną fakturę korygującą, odnoszącą się do już zrealizowanych transakcji na rzecz danego kontrahenta za ostatni okres.

Pomiędzy Kontrahentami, z którymi zostanie podpisana umowa, a Wnioskodawcą nie będą stanowiły ani też nie będą występowały powiązania określone w art. 32 ustawy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. stanem prawnym, w przypadku udzielenia Bonusu w formie dodatkowego rabatu na nabyte przez kontrahenta od Wnioskodawcy, w okresie objętym umową bonusową, produkty Spółki, powinien udokumentować go fakturą korygującą.

Bonus w formie dodatkowego rabatu na produkty Wnioskodawcy nabyte od niego przez kontrahenta w okresie objętym Bonusem niewątpliwie będzie rabatem potransakcyjnym. Ma on bowiem bezpośredni wpływ na wartość dokonanej (świadczy o tym wyraz „nabyte”) transakcji – odnosi się do niej i obniża jej cenę. W tym przypadku znajdzie zastosowanie art. 29a ust. 10 ustawy i rabat ten powinien być udokumentowany fakturą korygującą.

Kwoty, o które zmniejsza się podstawę opodatkowania oraz podatku należnego muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą, zgodnie z art. 106j ustawy. Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Powyższy przepis umożliwia wystawienie faktury korygującej w przypadku wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie. Przepis ten określa dane jakie powinna zawierać faktura. Należy zauważyć, iż regulacja zawarta w art. 106j ustawy, przewiduje możliwość wystawienia faktury korygującej, wskazując jednocześnie minimalny zakres danych jakie taka faktura powinna zawierać. A zatem, podatnicy mogą wystawić fakturę korygującą do wszystkich faktur wystawionych na rzecz jednego odbiorcy (kontrahenta) w danym okresie rozliczeniowym.

Dodatkowo przy wystawianiu faktur VAT korygujących do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonywanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca oprócz danych wynikających z przepisu art. 106j ust. 2 ustawy, powinna zwierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielony opust lub obniżka i może nie zawierać numeru, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, daty dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą.

Reasumując, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., w przypadku udzielania Bonusu w formie dodatkowego rabatu na nabyte przez kontrahenta od Spółki, w okresie objętym umową bonusową, produkty Spółki, Wnioskodawca zobowiązany będzie udokumentować go fakturą korygującą, zgodnie z art. 106j ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W tym miejscu tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie podniesione w opisie zdarzenia przyszłego oraz we własnym stanowisku Wnioskodawcy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w niniejszej interpretacji rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.