Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4521-16/14-8/SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-30
Teza: w zakresie oprocentowania nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie wniosków złożonych za czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2011 r., który nie został dokonany do dnia wystąpienia z wnioskiem (pyt. nr 3) i zastosowania do tego rozliczenia art. 78a ustawy Ordynacja podatkowa (pyt. nr 4)
Słowa kluczowe: oprocentowanie; podatek-podatek akcyzowy-zwrot podatku akcyzowego; rozliczanie (rozliczenia)
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 7-art. 82; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 9 -art. 78a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r.,poz. 1948, z późn. zm.), w związku z doręczeniem prawomocnego wyrokuz dnia 20 listopada 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 3626/15 (data wpływu 3 kwietnia 2017 r.) uchylającego interpretację indywidualną nr IPPP3/443-134/13/14-7/S/SM z dnia 9 września 2014 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 lutego 2013 r. (data wpływu 18 lutego 2013 r.), uzupełnionym w dniu w dniu 22 lipca 2014 r. (data wpływu 28 lipca 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP3/443-134/13/14-5/S/SM z dnia 9 lipca 2014 r. (skutecznie doręczone w dniu 15 lipca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie oprocentowania nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie wniosków złożonych za czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2011 r., który nie został dokonany do dnia wystąpienia z wnioskiem (pyt. nr 3) i zastosowania do tego rozliczenia art. 78a ustawy Ordynacja podatkowa (pyt. nr 4) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie prawa do oprocentowania nieterminowego zwrotu akcyzy.

Dotychczasowy przebieg postępowania:

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie po analizie wniosku, w dniu 29 kwietnia 2013 r. wydał postanowienie nr IPPP3/443-134/13-2/SM o odmowie wszczęcia postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że ponieważ w dniu złożenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego sprawa w części jest przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, jak również w określonym zakresie została rozstrzygnięta co do swej istoty w decyzji organu podatkowego, na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej należało postanowić jak wyżej.

Zauważył, że ze sformułowanych przez Spółkę pytań (w zakresie stanu faktycznego – nr 1 i 2) oraz własnego stanowiska w sprawie wynika, że sprawa objęta przedmiotowymi pytaniami została już rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji organu podatkowego, tj. Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie.

Stwierdził, że zdaniem tut. Organu bezspornym jest, że kwestia oprocentowania za nieterminowy zwrot akcyzy została poddana ocenie przez Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie i miała swoje odzwierciedlenie w prowadzonym przez niego postępowaniu dotyczącym dostaw dokonanych w październiku i listopadzie 2011 r., zakończonym wydaniem 10 decyzji z dnia19 grudnia 2012 r.

Podobnie rozpatrzył kwestię poruszoną w pytaniach nr 3 i 4 będącą odniesieniem do przedstawionego opisu i doszedł do wniosku, że w zakresie zwrotu akcyzy za miesiące czerwiec-wrzesień 2011 r. (na podstawie złożonych wniosków) prowadzone jest obecnie postępowanie podatkowe przez właściwe organy (Dyrektora Izby Celnej w Warszawie i Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie) i ewentualne oprocentowanie z tytułu ich nieterminowego zwrotu wynikać będzie z wydanych decyzji kończących te postępowanie. Przedmiotowy zwrot nie jest zatem konsekwencją jakiegoś odrębnego postępowania (teoretycznego, który dopiero ziści sięw czasie przyszłym), lecz obecnej zaistniałej już sytuacji, dotyczącej złożonych i rozpatrywanych wniosków.

Ww. postanowienie było przedmiotem skargi złożonej przez Spółkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r. sygn. Akt V SA/Wa 2068/13 uchylił zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że nie wszczyna się postępowania w sprawie udzielenia interpretacji podatkowej na indywidualny wniosek, gdy choćby element stanu faktycznego objętego wnioskiem jest przedmiotem innego postępowania podatkowego. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. Akt I GSK 902/09, postępowanie odrębne nie musi dotyczyć dokładnie tej samej sprawy, która zawarta jest we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji podatkowej tzn. nie musi w tym przypadku zachodzić tożsamość sprawy przedmiotowo-podmiotowa, co do której toczy się odrębne postępowanie podatkowe ze sprawą z wniosku o udzielenie interpretacji podatkowej. Wystarczy bowiem tożsamość elementów stanu faktycznego, aby organ upoważniony do dokonania interpretacji mógł wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji podatkowej. Taka konstrukcja prawna została wprowadzona przez ustawodawcę w celu uniknięcia kolizji postępowań administracyjnych, w których występują te same okoliczności faktyczne.

W dalszej części uzasadnienia WSA po dokonaniu analizy elementów stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz rozważając treść pytań przyporządkowanych do tego stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych stanął na stanowisku, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły żadne elementy stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację były przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej lub też w ich zakresie sprawa byłaby już rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub w postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uwzględniając stanowisko Sądu zawarte w ww. wyroku, po otrzymaniu prawomocnego orzeczenia oraz wezwaniu Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w dniu 9 września 2014 r. wydał interpretację indywidualną nr IPPP3/443-134/13/14-7/S/SM.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że Spółce nie przysługuje oprocentowanie za nieterminowy zwrot akcyzy, dokonany w dniu 31 grudnia 2012 r. (na podstawie wydanych przez Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie w dniu 19 grudnia 2012 r. 10 decyzji dotyczących wniosków Spółki o zwrot akcyzy od dostaw dokonanych w październiku i listopadzie 2011 r.) - nie znajdzie tutaj zastosowania art. 78a ustawy Ordynacja podatkowa.

Stanowisko w w zakresie oprocentowania za nieterminowy zwrot akcyzy dokonany w dniu31 grudnia 2012 r. (pyt. nr 1) oraz zastosowania art. 78a ustawy Ordynacja podatkowa (pyt. nr 2) uznano zatem za nieprawidłowe.

Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że Spółce przysługuje oprocentowanie nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie wniosków złożonych za czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2011 r., który nie został dokonany do dnia wystąpienia z wnioskiem o interpretację (tj. 13 lutego 2013 r.), a co za tym idzie – nie został dokonany przed dniem 1 stycznia 2013 r.

Zgodnie z art. 78a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), jeżeli kwota dokonanego zwrotu podatku nie pokrywa kwoty nadpłaty wraz z jej oprocentowaniem, zwróconą kwotę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty oraz kwoty jej oprocentowania w takim stosunku, w jakim w dniu zwrotu pozostaje kwota nadpłaty do kwoty oprocentowania.

Zatem w przypadku dokonania ww. zwrotu akcyzy bez przysługującego oprocentowania, będzie mieć zastosowanie ww. przepis.

Stanowisko w zakresie pytania nr 3 i 4 zostało uznane za prawidłowe.

W zakresie pytania nr 5 tut. Organ stwierdził natomiast, że analiza przepisów dokonana na tle przedstawionego opisu sprawy (z uwzględnieniem ww. zastrzeżenia dotyczącego § 2 ust. 2 rozporządzenia) prowadzi do wniosku, że w przypadku niedokonania zwrotu podatku akcyzowego w ww. terminie (30 dni), zwrot ten traktowany jest jako nadpłata i Spółce będzie przysługiwać oprocentowanie z tego tytułu, liczone od upływu tego terminu (tj. 30 dnia).

Wskazał przy tym, że dotyczy to wyłącznie sytuacji określonej w punkcie 3, tj. nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie wniosków złożonych za czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2011 r., który nie został dokonany do dnia wystąpienia z wnioskiem o interpretację. W sytuacji opisanej w punkcie 1-2 Spółce nie przysługuje oprocentowanie za nieterminowy zwrot akcyzy, dokonany w dniu 31 grudnia 2012 r. na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie, a co za tym idzie kwestia liczenia terminu do wypłaty tych odsetek jest bezzasadna. Uznał zatem stanowisko w tym zakresie za nieprawidłowe.

Ww. interpretacja była przedmiotem skargi złożonej przez Spółkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 3626/14 uwzględniał skargę i uchylił zaskarżoną interpretację.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 2068/13 uchylił postanowienie z dnia 8 lipca 2013 r. nr IPPP3/443-134/13-4/SM w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego. Sąd w ww. wyroku uchylił jedynie postanowienie wydane przez Ministra Finansów - organ upoważniony do wydawania interpretacji, którym był Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający jako organ II instancji.

Sąd w wyroku z dnia 12 marca 2014 r. nie wyeliminował z obrotu prawnego postanowienia z dnia 29 kwietnia 2013 r. nr IPPP3/443-134/13-2/SM o odmowie wszczęcia postępowania wydanego przez Ministra Finansów działającego jako organ I instancji.

Tym samym organ podatkowy rozpoznając ponownie sprawę po wyroku Sądu z dnia12 marca 2014 r. w pierwszej kolejności winien był rozpatrzeć zażalenie Skarżącej z dnia13 maja 2013 r. na postanowienie z dnia 29 kwietnia 2013 r. nr IPPP3/443-134/13-2/SMo odmowie wszczęcia postępowania, wydane przez Ministra Finansów działającego jako organ I instancji, a następnie w zależności od powziętego rozstrzygnięcia, kierując się wytycznymi Sądu zawartymi w prawomocnym wyroku o sygn. akt V SA/Wa 2068/13, albo utrzymać w mocy ww. postanowienie z dnia 29 kwietnia 2013 r., albo uchylić to postanowienie i następnie merytorycznie rozpatrzeć wniosek Skarżącej o wydanie interpretacji.

WSA stwierdził, że Minister Finansów wezwaniem z dnia 9 lipca 2014 r. wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków we wniosku z dnia 13 lutego 2013 r. (co Strona uczyniła w dniu 28 lipca 2014 r.). Jednakże z akt sprawy oraz ze stanu faktycznego opisanego przez organ podatkowy w odpowiedzi na skargę nie wynika, iż wydane zostało postanowienie uchylające postanowienie z dnia 29 kwietnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie. W efekcie sprawa nie mogła zostać przekazana do ponownego rozpatrzenia, a tym samym przedwczesne było wezwanie z dnia 9 lipca 2014 r.

Sąd wskazał, że Minister Finansów doprowadził więc do sytuacji, w której w obrocie prawnym istnieją dwa równorzędne i wzajemnie wykluczające się akty administracyjne dotyczące tej samej sprawy: postanowienie z dnia 29 kwietnia 2013 r. nr IPPP3/443-134/13-2/SM o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wniosku Skarżącej z dnia 13 lutego 2013 r. oraz interpretacja indywidualna z dnia 9 września 2014 r. nr IPPP3/443-134/13/14-7/S/SM.

W tej sytuacji Sąd nie mógł badać merytorycznej zasadności zarzutów podniesionych w skardze, a odnoszących się do stanowiska zaprezentowanego w indywidualnej interpretacji z dnia 9 września 2014 r., gdyż jak wykazano wyżej interpretacja ta nie mogła zostać skutecznie wydana przez Ministra Finansów. Sąd nie ma też uprawnienia do merytorycznego badania prawidłowości stanowiska zaprezentowanego przez Skarżącą we wniosku o interpretację.

Zdaniem Sądu, uchylenie zaskarżonej interpretacji daje Ministrowi Finansów możliwości ponownego rozpatrzenia zażalenia Skarżącej na postanowienie z dnia 29 kwietnia 2013 r.nr IPPP3/443-134/13-2/SM o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wniosku Skarżącej z dnia 13 lutego 2013 r.

Od niniejszego wyroku Strona wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 25 stycznia 2017 r. sygn. akt I GSK 268/16 ją oddalił.

Należy zauważyć, że prawomocnym wyrokiem z dnia 20 listopada 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 3626/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyeliminował z obrotu prawnego interpretację indywidualną nr IPPP3/443-134/13/14-7/S/SM z dnia 9 września 2014 r. Natomiast wcześniejszym wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 2068/13 WSA w Warszawie uchylił wydane w II instancji postanowienie z dnia 8 lipca 2013 r. nr IPPP3/443-134/13-4/SM utrzymujące w mocy postanowienie. Tym samym w obrocie prawnym pozostało wydane w I instancji postanowienie nr IPPP3/443-134/13-2/SM z dnia 29 kwietnia 2013 r.o odmowie wszczęcia postępowania.

Tut. Organ został zatem zobligowany do ponownego rozpatrzenia złożonego w dniu 13 maja2013 r. zażalenia, co uczynił wydając w dniu 5 maja 2017 r. (data doręczenia 11 maja 2017 r.) postanowienie nr IPPP3/4521-16/14-6/SM uchylające postanowienie z dnia 29 kwietnia 2013 r. nr IPPP3/443-134/13-2/SM w części odmowy wszczęcia postępowania w zakresie pytań nr 3, 4i pytania nr 5 w zakresie określenia momentu, od którego należy liczyć odsetki od nieterminowego zwrotu akcyzy, o którym mowa w pytaniu 3; w pozostałej części utrzymujące zaskarżone postanowienie w mocy.

Ww. postanowienie stało się prawomocne w dniu 12 czerwca 2017 r.

Tym samym w zakresie pytań nr 1, 2 i pytania nr 5 w części określenia momentu, od którego należy liczyć odsetki od nieterminowego zwrotu akcyzy, o którym mowa w pytaniu 1, tut. Organ odmówił wszczęcia postępowania, w zakresie pytań nr 3, 4 i pytania nr 5 w zakresie określenia momentu, od którego należy liczyć odsetki od nieterminowego zwrotu akcyzy, o którym mowa w pytaniu 3, zasadne jest wydanie interpretacji.

Przy czym w celu wydania interpretacji w zakresie pytania nr 5 w części określenia momentu, od którego należy liczyć odsetki od nieterminowego zwrotu akcyzy, o którym mowa w pytaniu 3 tut. Organ wystosowane w dniu 14 czerwca 2017 r. wezwanie do uzupełnienia wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prawa austriackiego. Począwszy od sierpnia 2011 r. złożyła przed właściwym organem Naczelnikiem Urzędu Celnego - łącznie 36 wniosków o zwrot akcyzy zapłaconej z tytułu dostaw wewnątrzwspólnotowych na terytorium Austrii paliwa biodiesel z akcyzą zapłaconą w Polsce,w tym:

*   11 wniosków dotyczących dostaw dokonanych w czerwcu i lipcu 2011 r.,

*   7 wniosków dotyczących dostaw dokonanych w sierpniu 2011 r.,

*   8 wniosków dotyczących dostaw dokonanych we wrześniu 2011 r.,

*   7 wniosków dotyczących dostaw dokonanych w październiku 2011 r.,

*   3 wnioski dotyczące dostaw dokonanych w listopadzie 2011 r.

W okresie poprzedzającym wystąpienie z pierwszym wnioskiem o zwrot akcyzy Spółka zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie - działającego z upoważnienia Ministra Finansów - z wnioskiem o wydanie wiążącej interpretacji przepisów prawa podatkowego. We wniosku wskazała, iż planuje nabywać na terytorium Polski paliwo biodiesel z zapłaconą akcyzą,a następnie dokonywać dostaw wewnątrzwspólnotowych tego paliwa na terytorium Austrii. Jednocześnie Spółka wyjaśniła, iż będzie nabywać biopaliwo z zapłaconą akcyzą od podmiotu niebędącego podatnikiem akcyzy, jedynie zaś nabywającego ten wyrób od podatnika (będącego dlań spółką-matką). We wniosku Spółka opisała także szczegółowo, jakie dokumenty będzie składać właściwemu organowi w związku z wnioskami o zwrot akcyzy. W tak przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wywodziła, iż będzie jej przysługiwało prawo do zwrotu akcyzy - wynikające bezpośrednio z przepisów prawa Unii Europejskiej.

Występując z opisanymi na wstępie wnioskami o zwrot akcyzy Spółka dysponowała dokumentami (dowodami) wymaganymi według przepisów ustawy o podatku akcyzowymi rozporządzeń wykonawczych i składała te dokumenty wraz z wnioskami. Zakres tej dokumentacji w pełni odpowiadał zakresowi wynikającemu z opisu stanu faktycznego w ww. wniosku o interpretację.

W odniesieniu do każdego wniosku o zwrot akcyzy organ podatkowy przedłużał podstawowy 30-dniowy termin na zwrot akcyzy – do 90 dni. W ocenie Strony przedłużenie terminu na zwrot nie znajdowało uzasadnienia w okolicznościach stanu faktycznego sprawy. Z uzasadnienia późniejszych decyzji odmownych wynikało, iż przedłużenie terminu wiązało się z czynnościami sprawdzającymi przeprowadzonymi u podmiotu, od którego Strona nabywała biopaliwo,a w efekcie tych czynności ustalono fakt od początku niesporny - iż podmiot ten nie był podatnikiem akcyzy. Przedłużenie terminu (tym bardziej zaś przedłużenie go do maksymalnych prawnie dopuszczalnych granic 90 dni) nie miało zatem uzasadnionych podstaw. Wnioskodawca ma świadomość, że niniejszy wniosek nie jest miejscem na ocenę zasadności przedłużenia przez organ terminu na zwrot akcyzy, niemniej jednak na potrzeby niniejszego wniosku jak również sformułowanych w dalszej części pytań przyjmuje, iż w stanie faktycznym nie istniały ku temu podstawy - ocenę tą czyniąc zatem elementem opisanego tu stanu faktycznego.

Po rozpoznaniu wymienionych na wstępie wniosków o zwrot akcyzy - co każdorazowo następowało nawet z przekroczeniem przedłużonego 90-dniowego terminu na zwrot - Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie odmówił Spółce zwrotu akcyzy. Zasadniczym powodem wydania decyzji odmownych był fakt, iż Spółka nabywała wyrób z zapłaconą akcyzą od podmiotu niebędącego podatnikiem, jedynie zaś podmiotem nabywającym wyrób od podatnika akcyzy. Organ powołując się na zamknięty charakter katalogu podmiotów zawartego w art. 82 ust. 1 AkcU wskazywał, iż Spółka nie jest legitymowana do występowania z wnioskami o zwrot akcyzy. Spółka wywodziła od początku, iż przepis powyższy zawęża krąg podmiotów uprawnionych do zwrotu akcyzy, w sposób sprzeczny z przepisami Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (dalej „stara Dyrektywa horyzontalna”), jak również przepisami Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (zwana dalej „nową Dyrektywą horyzontalną”). W ocenie Spółki jej uprawnienie do odzyskania zapłaconej w Polsce akcyzy należało wywodzić bezpośrednio z przepisów ww. Dyrektyw, w szczególności art. 36 ust. 1 i 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej.

Po rozpoznaniu odwołań Spółki Dyrektor Izby Celnej w Warszawie utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie w zakresie dotyczącym wniosków o zwrot akcyzy za czerwiec-wrzesień 2011 r. (łącznie 26 decyzji), jako chronologicznie wcześniejszych. Decyzje te zostały następnie zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W międzyczasie Spółka otrzymała interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów, uznającą jej stanowisko za nieprawidłowe. Organ interpretacyjny nie znalazł podstaw do zmiany interpretacji po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego Spółka zaskarżyła tę interpretację do WSA w Warszawie.

Na skutek zmiany stanowiska organu odwoławczego (Dyrektora IC w Warszawie), która nastąpiła przed rozpatrzeniem przez ten organ odwołań Spółki w zakresie decyzji odmawiających zwrotu akcyzy za październik i listopad 2011 r. (łącznie 10 wniosków) doszło do uchylenia 10 decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 631/12 WSA w Warszawie, uwzględniając skargę Strony na interpretację Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, uchylił tę interpretację stwierdzając m.in. iż:

„z treści art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej wynika, że ustawodawca krajowy miał obowiązek wprowadzić do krajowego systemu prawa przepisy, przyznające Skarżącej Spółce prawo do zwrotu podatku akcyzowego w stanie faktycznym, który wystąpił w niniejszej sprawie, skoro jednak krajowy ustawodawca obowiązku tego nie wykonał, to przedmiotowe uprawnienie należało w niniejszej sprawie wywieść wprost z powołanych przepisów wspólnotowych. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że organ w zaskarżonej interpretacji indywidualnej dokonał błędnej interpretacji art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej uznając za nieprawidłowe stanowisko Skarżącej w sprawie zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego od towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Ponownie rozpoznając wniosek spółki, organ podatkowy dokona właściwej wykładni przepisów prawa”.

W dniu 19 grudnia 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie wydał 10 decyzji - dotyczących wniosków Strony o zwrot akcyzy od dostaw dokonanych w październiku i listopadzie 2011 r. - uznających kwoty akcyzy z tych wniosków do zwrotu na rachunek bankowy Spółki. Z uzasadnień wspomnianych decyzji wynika, iż (cytowany fragment występuje w uzasadnieniu każdej decyzji):

„w przedmiotowej sprawie spełnione zostały materialno-prawne przesłanki prawa do zwrotu akcyzy, wynikające w pierwszej kolejności z przepisów wspólnotowych, tj. uiszczenie podatków akcyzowych w Państwie Członkowskim, w którym wyroby dopuszczone zostały do konsumpcji, powyższe musi spowodować zwrot tych podatków w przypadku, kiedy wyroby nie są przeznaczone do konsumpcji w danym Państwie Członkowskim. W związku z powyższym, uwzględniając Dyrektywę Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającą dyrektywę 92/12/EWG, należy przyjąć, iż złożony wniosek oraz załączone dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, spełniają wymagania dotyczące zwrotu podatku akcyzowego określone w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym oraz przepisach wykonawczych do tej ustawy”.

W dniu 31 grudnia 2012 r. na rachunek bankowy Spółki podany we wnioskach o zwrot akcyzy wpłynęła kwota zwrotu akcyzy zapłaconej przy dostawach wewnątrzwspólnotowych paliwa biodiesel z zapłaconą akcyzą w październiku i listopadzie 2011 r. Podstawą dokonanego zwrotu było 10 ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie z dnia 19 grudnia 2012 r. Zsumowanie uznanych do zwrotu kwot akcyzy wynikających z poszczególnych decyzji Naczelnika UC oraz zestawienie tej sumy z kwotą faktycznie dokonanego w dniu 31 grudnia 2012 r. zwrotu podatku prowadzi do wniosku, iż ta ostatnia nie obejmowała żadnego oprocentowania z tytułu nieterminowo dokonanego zwrotu akcyzy, jedynie zaś kwoty główne objęte poszczególnymi wnioskami Spółki.

Ponadto, w niedługim czasie na konto Spółki powinna wpłynąć pozostała kwota zwrotu akcyzy zapłaconej przy dostawach w czerwcu, lipcu, sierpniu i wrześniu 2011 r. Wskazać bowiem należy, iż 26 decyzjami wydanymi na przełomie grudnia 2012 r. i stycznia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie uznał w całości wszystkie 26 skarg Spółki na ostateczne decyzje tego organu utrzymujące w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego. W efekcie uznania skarg sprawa będzie ponownie rozpoznawana przez Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie i w niedługim czasie powinny zapaść decyzjeo identycznej treści jak decyzje z dnia 19 grudnia 2012 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (numeracja zgodnaz przedstawioną w złożonym wniosku):

1.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Stronie będzie przysługiwało oprocentowanie nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie wniosków złożonych za czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2011 r., który nie został dokonany do dnia wystąpienia z niniejszym wnioskiem?
2.  Czy do rozliczenia nieterminowego zwrotu akcyzy dokonanego w zakresie objętym pytaniem nr 3 znajdzie zastosowanie art. 78a OrPodU?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stronie będzie także przysługiwało oprocentowanie zwrotu akcyzy za miesiące czerwiec-wrzesień 2011 r. i również do rozliczenia tego zwrotu znajdzie zastosowanie art. 78a OrPodU (pytanie 3 i 4).

W ZAKRESIE PYTANIA 3 i 4:

Stronie będzie przysługiwało prawo do żądania odsetek od nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie 26 wniosków dotyczących dostaw wewnątrzwspólnotowych przeprowadzonychw czerwcu, lipcu, sierpniu i wrześniu 2011 r. Oprocentowanie tego zwrotu - jako dokonanego niewątpliwie po 1 stycznia 2013 r. (nie został on dokonany do dnia złożenia niniejszego wniosku o interpretację a stopień prawdopodobieństwa pozytywnego rozpatrzenia przez Naczelnika UC w Pruszkowie 26 wniosków Strony uzasadnia poddanie tej sytuacji ocenie organu interpretacyjnego - jako zdarzenie o charakterze przyszłym) - wynikać będzie tym razem bezpośrednio z przepisów znowelizowanej ustawy o podatku akcyzowym, a ściślej mówiąc z art. 82 ust. 6a AkcU wprowadzonego na mocy art. 15 pkt 10 ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce. Zgodnie z nowym ustępem art. 82 AkcU, w przypadku niedokonania przez właściwego naczelnika urzędu celnego zwrotu akcyzy, o którym mowa w ust. 1, 2 i 2e, w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 1, zwrot ten traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Wspomniana ustawa nowelizująca weszła w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. (art. 29), zgodnie zaś z przepisem intertemporalnym zawartym w art. 26 nowelizacji, zwrot akcyzy określony w art. 82 ust. 1, 2 i 2e AkcU i niedokonany przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej następuje wraz z odsetkami, o których mowa w art. 82 ust. 6a AkcU, w brzmieniu nadanym tą nowelizacją.

Mając powyższe na względzie należy zatem uznać, iż zwrot akcyzy na podstawie 26 wniosków Strony za czerwiec-wrzesień 2011 r. będzie podlegał oprocentowaniu bezpośrednio na gruncie art. 82 ust. 6a, bez konieczności sięgania do norm Konstytucji RP i omówionych w zakresie pytania nr 1 przepisów wspólnotowych. Przepis art. 82 AkcU w znowelizowanym brzmieniu nakazuje przy tym, zgodnie z ust. 6a, traktować nieterminowy zwrot akcyzy na równi z nadpłatą podatku. Konsekwencją takiej kwalifikacji jest w ocenie Wnioskodawcy także konieczność stosowania do takiego zwrotu art. 78a OrPodU, w zakresie rozliczeń wypłacanych przez organy podatkowe należności.

Jednocześnie należy zastrzec i z całą stanowczością podkreślić, iż wspomniana wyżej nowelizacja ustawy o podatku akcyzowym nie podważa w żaden sposób prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1, jak również zasadności argumentacji powołanej na uzasadnienie tego stanowiska. Zauważyć należy, iż według uzasadnienia do projektu (rządowego) ww. nowelizacji, „przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie zawierają przepisu umożliwiającego naliczenie odsetek w razie opóźnienia w zwrocie akcyzy. Brak jest również odesłania do Ordynacji podatkowej w tym zakresie, jak czyni to ustawa o podatku od towarów i usług. Wprowadzenie proponowanej zmiany wynika z potrzeby zachowania symetrii w konsekwencjach nieprzestrzegania normy prawnej. Ponadto niedokonanie zwrotu akcyzy w terminie niewątpliwie prowadzi do zatorów płatniczych. W skrajnym przypadku niezwrócenie akcyzy w terminie może prowadzić do upadłości przedsiębiorcy. Ordynacja podatkowa i ustawa o podatku od towarów i usług zawierają w tym zakresie pewne rozwiązania i gwarancje należytego ich stosowania; nie ma uzasadnionych powodów, aby inaczej postępować w przypadku zwrotu akcyzy. Podatnicy, którzy nie otrzymali zwrotu akcyzy w terminie, wnioskują do naczelnika urzędu celnego o wydanie decyzji i wypłatę należnej kwoty wraz z odsetkami, powołując się na art. 78 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem wszelkie nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. W przypadku akcyzy wydawane są decyzje odmowne uzasadniane tym, że zwrot akcyzy nie jest nadpłatą, o której mowa w art. 72 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji nie można ubiegać się o odsetki. Takie stanowisko potwierdzają też sądy administracyjne, np. NSA w wyroku z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I GSK 709/10), WSA w Krakowie w wyroku z dnia 9 lutego 2012 r. (sygn. akt I SA/Kr 1854/11)”.

Z powyższego wynika, iż przeprowadzona nowelizacja jest przede wszystkim efektem dokonanej przez Ministerstwo Finansów de lege lata i delege ferenda oceny obowiązujących regulacji ustawy o podatku akcyzowym, w świetle wybranych orzeczeń sądów administracyjnych oraz praktyki organów podatkowych znajdujących się w tej samej co Minister Finansów strukturze administracji państwowej. Trudno dziwić się założeniom, które legły u podstaw omawianej zmiany, skoro to właśnie te ostatnie organy - podległe Ministrowi - wykształciły praktykę odmawiania wypłaty odsetek od nieterminowych zwrotów akcyzy. Należy nadto zauważyć, iż stanowisko to nie wydaje się uprawnione w świetle najnowszego i omówionego w niniejszym wniosku orzecznictwa NSA. Powyższe podważa sensowność nowelizacji dokonanej także na podstawie analizy wcześniejszego orzecznictwa sądów administracyjnych, z tego względu, iż orzecznictwo to zdaje się nie być aktualne, ewentualnie zaś należałoby uznać, iż kwestia oprocentowania nieterminowego zwrotu akcyzy nie była rozumiana przed 1 stycznia 2013 r. w sposób jednoznaczny - z uwagi na występowanie różnych skrajnie odmiennych poglądów w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym takżew orzecznictwie NSA.

Z tych wszystkich względów należałoby uznać, iż omawiana nowelizacja mogła mieć co najwyżej charakter formalny, służący zakończeniu istniejących sporów. Z pewnością natomiast nie wprowadziła do polskiego systemu prawnego nowego rozwiązania merytorycznego w postaci zasady oprocentowania nieterminowych zwrotów akcyzy, tę bowiem można było(i należało) przed nowelizacją wywieść z przepisów Konstytucji, notabene także z powodów wskazanych w uzasadnieniu projektu nowelizacji (gdzie zwraca się uwagę m.in. na potrzeby zachowania symetrii w konsekwencjach nieprzestrzegania normy prawnej, czy brak uzasadnionych podstaw - z wyjątkiem braku wyraźnych przepisów - w odmiennym traktowaniu nieterminowego zwrotu VAT i nieterminowego zwrotu akcyzy; w tym ostatnim zakresie Ministerstwo Finansów zdaje się wprost zauważać, iż w poprzednim stanie prawnym brak regulacji przyznającej podatnikom prawo do oprocentowania nieterminowego zwrotu akcyzy, naruszał zasadę równości w związku z faktem, iż prawo do przysługiwało takim samym podatnikom w zakresie nieterminowego zwrotu VAT).

Niezależnie od powyższego należy przypomnieć, iż prawo Wnioskodawcy do oprocentowania od nieterminowego zwrotu akcyzy w dniu 31 grudnia 2012 r. wynika w tej sprawie dodatkowoz omówionych wcześniej przepisów prawa Unii Europejskiej.

W związku z powyższym stanowisko Strony w zakresie pytania 3 i 4 uznać należy za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego z uwagi na rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2015 r. sygn. aktV SA/Wa 3626/15 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie oprocentowania nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie wniosków złożonych za czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2011 r., który nie został dokonany do dnia wystąpienia z wnioskiem (pyt. nr 3) i zastosowania do tego rozliczenia art. 78a ustawy Ordynacja podatkowa (pyt. nr 4) - jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy:

1.  podatnikowi, który dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej tych wyrobów akcyzowych, albo
2.  podmiotowi, który nabył te wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich dostawy wewnątrzwspólnotowej

\- na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu celnego wraz z dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium kraju.

W myśl art. 82 ust. 3 ustawy, podatnik lub podmiot, o których mowa w ust. 1, występującyz wnioskiem o zwrot akcyzy są obowiązani po dokonaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego:

1.  dokumenty towarzyszące przemieszczaniu wyrobów akcyzowych;
2.  potwierdzenie otrzymania wyrobów akcyzowych przez odbiorcę z państwa członkowskiego Unii Europejskiej na uproszczonym dokumencie towarzyszącym lub na kopii dokumentu handlowego, o którym mowa w art. 77 ust. 2, lub na dokumencie,o którym mowa w art. 47 ust. 5;
3.  dokument potwierdzający zapłatę akcyzy lub złożenie deklaracji w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub złożenie zabezpieczenia albo dokument potwierdzający, że akcyza w tym państwie nie jest wymagana.

Zgodnie z art. 82 ust. 6 ustawy, właściwy naczelnik urzędu celnego dokonuje weryfikacji wniosku o zwrot akcyzy w oparciu o dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 3-4a.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prawa austriackiego. Począwszy od sierpnia 2011 r. złożyła przed właściwym organem - naczelnikiem urzędu celnego - łącznie 36 wniosków o zwrot akcyzy zapłaconej z tytułu dostaw wewnątrzwspólnotowych na terytorium Austrii paliwa biodiesel z akcyzą zapłaconą w Polsce,w tym:

*   11 wniosków dotyczących dostaw dokonanych w czerwcu i lipcu 2011 r.,

*   7 wniosków dotyczących dostaw dokonanych w sierpniu 2011 r.,

*   8 wniosków dotyczących dostaw dokonanych we wrześniu 2011 r.,

*   7 wniosków dotyczących dostaw dokonanych w październiku 2011 r.,

*   3 wnioski dotyczące dostaw dokonanych w listopadzie 2011 r.

Występując z opisanymi na wstępie wnioskami o zwrot akcyzy Spółka dysponowała dokumentami (dowodami) wymaganymi według przepisów ustawy o podatku akcyzowymi rozporządzeń wykonawczych i składała te dokumenty wraz z wnioskami.

W odniesieniu do każdego wniosku o zwrot akcyzy organ podatkowy przedłużał podstawowy 30-dniowy termin na zwrot akcyzy – do 90 dni. W ocenie Strony przedłużenie terminu na zwrot nie znajdowało uzasadnienia w okolicznościach stanu faktycznego sprawy. Z uzasadnienia późniejszych decyzji odmownych wynikało, iż przedłużenie terminu wiązało się z czynnościami sprawdzającymi przeprowadzonymi u podmiotu, od którego Strona nabywała biopaliwo,a w efekcie tych czynności ustalono fakt od początku niesporny - iż podmiot ten nie był podatnikiem akcyzy. Przedłużenie terminu (tym bardziej zaś przedłużenie go do maksymalnych prawnie dopuszczalnych granic 90 dni) nie miało zatem uzasadnionych podstaw. Na potrzeby niniejszego wniosku jak również sformułowanych w dalszej części pytań przyjmuje, iż w stanie faktycznym nie istniały ku temu podstawy - ocenę tą czyniąc zatem elementem opisanego tu stanu faktycznego.

Po rozpoznaniu wymienionych na wstępie wniosków o zwrot akcyzy - co każdorazowo następowało nawet z przekroczeniem przedłużonego 90-dniowego terminu na zwrot - Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie odmówił Spółce zwrotu akcyzy. Zasadniczym powodem wydania decyzji odmownych był fakt, iż Spółka nabywała wyrób z zapłaconą akcyzą od podmiotu niebędącego podatnikiem, jedynie zaś podmiotem nabywającym wyrób od podatnika akcyzy. Organ powołując się na zamknięty charakter katalogu podmiotów zawartego w art. 82 ust. 1 AkcU wskazywał, iż Spółka nie jest legitymowana do występowania z wnioskami o zwrot akcyzy.

Po rozpoznaniu odwołań Spółki Dyrektor Izby Celnej w Warszawie utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie w zakresie dotyczącym wniosków o zwrot akcyzy za czerwiec-wrzesień 2011 r. (łącznie 26 decyzji), jako chronologicznie wcześniejszych. Decyzje te zostały następnie zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Na skutek zmiany stanowiska organu odwoławczego (Dyrektora IC w Warszawie), która nastąpiła przed rozpatrzeniem przez ten organ odwołań Spółki w zakresie decyzji odmawiających zwrotu akcyzy za październik i listopad 2011 r. (łącznie 10 wniosków) doszło do uchylenia 10 decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W dniu 19 grudnia 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Pruszkowie wydał 10 decyzji - dotyczących wniosków Strony o zwrot akcyzy od dostaw dokonanych w październiku i listopadzie 2011 r. - uznających kwoty akcyzy z tych wniosków do zwrotu na rachunek bankowy Spółki. Z uzasadnień wspomnianych decyzji wynika, iż (cytowany fragment występuje w uzasadnieniu każdej decyzji):

„w przedmiotowej sprawie spełnione zostały materialno-prawne przesłanki prawa do zwrotu akcyzy, wynikające w pierwszej kolejności z przepisów wspólnotowych, tj. uiszczenie podatków akcyzowych w Państwie Członkowskim, w którym wyroby dopuszczone zostały do konsumpcji, powyższe musi spowodować zwrot tych podatków w przypadku, kiedy wyroby nie są przeznaczone do konsumpcji w danym Państwie Członkowskim. W związku z powyższym, uwzględniając Dyrektywę Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającą dyrektywę 92/12/EWG, należy przyjąć, iż złożony wniosek oraz załączone dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, spełniają wymagania dotyczące zwrotu podatku akcyzowego określone w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym oraz przepisach wykonawczych do tej ustawy”.

W dniu 31 grudnia 2012 r. na rachunek bankowy Spółki podany we wnioskach o zwrot akcyzy wpłynęła kwota zwrotu akcyzy zapłaconej przy dostawach wewnątrzwspólnotowych paliwa biodiesel z zapłaconą akcyzą w październiku i listopadzie 2011 r. Podstawą dokonanego zwrotu było 10 ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie z dnia 19 grudnia 2012 r. Zsumowanie uznanych do zwrotu kwot akcyzy wynikających z poszczególnych decyzji Naczelnika UC oraz zestawienie tej sumy z kwotą faktycznie dokonanego w dniu 31 grudnia 2012 r. zwrotu podatku prowadzi do wniosku, iż ta ostatnia nie obejmowała żadnego oprocentowania z tytułu nieterminowo dokonanego zwrotu akcyzy, jedynie zaś kwoty główne objęte poszczególnymi wnioskami Spółki.

Ponadto, w niedługim czasie na konto Spółki powinna wpłynąć pozostała kwota zwrotu akcyzy zapłaconej przy dostawach w czerwcu, lipcu, sierpniu i wrześniu 2011 r. Wskazać bowiem należy, iż 26 decyzjami wydanymi na przełomie grudnia 2012 r. i stycznia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie uznał w całości wszystkie 26 skarg Spółki na ostateczne decyzje tego organu utrzymujące w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego. W efekcie uznania skarg sprawa będzie ponownie rozpoznawana przez Naczelnika Urzędu Celnego w Pruszkowie i w niedługim czasie powinny zapaść decyzjeo identycznej treści jak decyzje z dnia 19 grudnia 2012 r.

Wątpliwości Spółki dotyczą m.in. faktu, czy w opisanej sytuacji Spółce będzie przysługiwało oprocentowanie nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie wniosków złożonych za czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2011 r., który nie został dokonany do dnia wystąpienia z niniejszym wnioskiem, jak również czy do rozliczenia tego nieterminowego zwrotu znajdzie zastosowanie art. 78a ustawy Ordynacja podatkowa.

Należy zauważyć, że w myśl art. 82 ust. 6a ustawy (obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r.), w przypadku niedokonania przez właściwego naczelnika urzędu celnego zwrotu akcyzy,o którym mowa w ust. 1, 2 i 2e, w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 7, zwrot ten traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Ponadto zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012 r., poz. 1342) (która dodała ww. art. 82 ust. 6a ustawy), zwrot akcyzy określony w art. 82 ust. 1, 2 i 2e ustawy zmienianej w art. 15i niedokonany przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy następuje wraz z odsetkami,o których mowa w art. 82 ust. 6a ustawy zmienianej w art. 15, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ww. ustawa weszła w życie 1 stycznia 2013 r.

Zatem Spółce przysługuje oprocentowanie nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie wniosków złożonych za czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2011 r., który nie został dokonany do dnia wystąpienia z wnioskiem o interpretację (tj. 13 lutego 2013 r.), a co za tym idzie – nie został dokonany przed dniem 1 stycznia 2013 r.

Tym samym stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 78a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r.,poz. 749, z późn. zm.), jeżeli kwota dokonanego zwrotu podatku nie pokrywa kwoty nadpłaty wraz z jej oprocentowaniem, zwróconą kwotę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty oraz kwoty jej oprocentowania w takim stosunku, w jakim w dniu zwrotu pozostaje kwota nadpłaty do kwoty oprocentowania.

Zatem w przypadku dokonania ww. zwrotu akcyzy bez przysługującego oprocentowania, będzie mieć zastosowanie ww. przepis.

Stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej interpretacji, tj. w dniu 9 września2014 r.

Niniejsza interpretacja jest wyłącznie rozstrzygnięciem w zakresie pytań nr 3 i 4; w zakresie pytania nr 5 w części określenia momentu, od którego należy liczyć odsetki od nieterminowego zwrotu akcyzy, o którym mowa w pytaniu 3 będzie wydane rozstrzygnięcie po uzupełnieniu wniosku na wystosowane wezwanie. Natomiast w zakresie pytań nr 1, 2 i pytania nr 5 w części określenia momentu, od którego należy liczyć odsetki od nieterminowego zwrotu akcyzy,o którym mowa w pytaniu 1, wydane zostało postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach(art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.