Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-142/10-4/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-05-12
Teza: określenie momentu powstania przychodu
Słowa kluczowe: agent; ewidencjonowanie; okres-okres rozliczeniowy; przychód-moment powstania przychodów; rachunki; usługi-wykonanie usługi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 09.02.2010 r. (data wpływu 15.02.2010 r.) oraz piśmie (data nadania 05.05.2010 r., data wpływu 10.05.2010 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 28.04.2010 r. (data nadania 28.04.2010 r., data doręczenia 04.05.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia momentu powstania przychodu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.02.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia momentu powstania przychodu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca część przychodów uzyskuje na terenie Niemiec. Samochody wykonują na zlecenie firmy niemieckiej przewóz towarów po Unii Europejskiej. Zlecenia otrzymują bezpośrednio kierowcy samochodów od niemieckiego spedytora. Podstawą rozliczeń między Wnioskodawcą a zleceniodawcą niemieckim jest comiesięczne zestawienie rozliczeń. I tak za miesiąc styczeń rozliczenie (łącznie z wyszczególnionymi przychodami poszczególnych samochodów) Wnioskodawca otrzymuje 28 lutego. Za luty analogicznie pomiędzy 31 marca itd. Wcześniej Wnioskodawca nie ma informacji, jaki poszczególny samochód osiąga przychód związku z powyższym zgodnie z ust. 1e art. 14 rozliczenie stycznia uzyskane 28 lutego Wnioskodawca zalicza do przychodu lutowego, rozliczenie lutowe uzyskane 31 marca do obrotu marcowego itd. Firma niemiecka w comiesięcznym rozliczeniu obejmuje zlecenia prac z danego miesiąca jak również część z miesiąca poprzedniego W związku z powyższym za datę uzyskania przychodu Wnioskodawca uważa ostatni dzień w którym otrzymuje rozliczenie. Prace, które zostały wykonane w danym okresie rozliczeniowym, a które nie zostały ujęte w rozliczeniu Wnioskodawca zalicza do spraw do wyjaśnienia (Wnioskodawca wystawia notę reklamacyjną) i po wyjaśnieniu zalicza do przychodu tego miesiąca w których zostały ujęte one w rozliczeniu.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 28.04.2010 r. Wnioskodawca wskazał, iż z niemieckim spedytorem została zawarta umowa o świadczenie usług. Okresem rozliczeniowym jest każdy miesiąc tzn. za bieżący miesiąc rozliczenie następuje do 30 dnia następnego miesiąca. Rozliczenie następuje na podstawie faktur wystawianych przez Wnioskodawcę po otrzymaniu informacji o wysokości frachtów (samochody Wnioskodawcy na zlecenie niemieckiego spedytora przewożą towar między różnymi krajami unii, a stawki za przewóz Wnioskodawca otrzymuje drogą mailową w okresie od 8 do 25 dni od daty wykonania przewozu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowa jest interpretacja przepisów przedstawiona przez Wnioskodawcę?

Zdaniem Wnioskodawcy przychód uzyskany z racji wykonywanych prac w bieżącym, jak również w poprzednim miesiącu Wnioskodawca zalicza do miesiąca, w którym otrzyma rozliczenie wraz z fakturą.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

W myśl art. 14 ust 1c ww. ustawy za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Przytoczony powyżej przepis należy traktować jako generalną zasadę określającą moment powstania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Wyjątek od tak skonstruowanej zasady wprowadzają natomiast zapisy art. 14 ust. 1e, 1h i 1i powołanej ustawy.

W myśl art. 14 ust. 1e cytowanej ustawy, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Zatem w sytuacji, gdy postanowienia umowy, która jest wykonywana ciągle, w dłuższym – określonym bądź nieokreślonym czasie, przewidują, iż wynagrodzenie wypłacane będzie w okresach rozliczeniowych, to przychód z tytułu usług wykonywanych w ramach takiej umowy powstaje zawsze w ostatnim dniu okresu wskazanego w umowie (lub na fakturze) jako okres rozliczeniowy. Istotną okolicznością w tym wypadku, świadczącą o momencie powstania przychodu jest określenie w łączącej strony umowie lub na wystawionej fakturze, jakiego okresu dotyczy czynność, będąca jej przedmiotem. Wynika z tego, że określenie okresu rozliczeniowego pozostaje wyłącznie w gestii stron, które łączy stosunek cywilnoprawny. Wobec powyższego, data powstania przychodu zależy od postanowień umowy co do terminu dokonywania rozliczeń, a nie od daty wykonania świadczenia lub wystawienia faktury.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że zawierając umowę strony ustaliły, iż okresem rozliczeniowym jest miesiąc. Dlatego – niezależnie od innych postanowień zawartych w umowie – przychód ze świadczenia usług powstaje w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, tj. w ostatnim dniu miesiąca, za który następuje rozliczenie.

Reasumując stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.