Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.447.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-16
Teza: Uznanie Sprzedającego za podatnika podatku od towarów i
usług zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy w związku ze
sprzedażą działki.
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i
usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Rejestracja -
utrata lub rezygnacja ze zwolnienia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 4a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 5
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 3 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 lipca 2025 r. (wpływ 16
    lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W dniu 17 października 2024 roku aktem notarialnym umowy sprzedaży Rep. (...)
    sporządzonym przed zastępcą notarialnym(...), zastępcą notariusz (...) w (...), nabyła Pani
    wraz z małżonkiem (...), do majątku wspólnego, działkę budowlaną numer ewidencyjny Y
    /2, o powierzchni 1,5341 ha, o położoną w miejscowości (...), obręb (...) gm. (...), powiat (...),
    województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Działka ta była i jest niezabudowana, prawo własności nie było i nie jest obciążone
    żadnymi ciężarami, ograniczeniami roszczeniami i hipotekami, nieruchomość posiadała i
    posiada dostęp do drogi publicznej, nie była i nadal nie jest przedmiotem najmu,
    dzierżawy ani użyczenia.
    Z dokumentacji okazanej do aktu notarialnego umowy sprzedaży wynika:
    - zgodnie z wypisem z rejestru gruntów (...)wydanym z up. Starosty (...) działka stanowi
      pastwiska trwałe PslV - 0,0786 ha, grunty orne klasy RlVa - 0,1948 ha oraz grunty orne
      klasy RIVb - 1,2607 ha,

    - zgodnie z zaświadczeniem (...) wydanym z up. wójta gminy (...) działka jest objęta MPZP i
      znajduje się w terenach oznaczonych symbolami „KDL” - tereny dróg publicznych -
      drogi gminne lokalne oraz „MN/RM” - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i
      zabudowy zagrodowej.
    Ponadto zgodnie z zaświadczeniem (...) wydanym z up. wójta gminy (...) działka nie
    znajduje się w obszarze rewitalizacji i zgodnie z zaświadczeniem (...) wydanym z up.
    Starosty (...) nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu.
    Zakup działki Y/2 dokonany został przez Panią wraz z małżonkiem z zamiarem przekazania
    jej w przyszłości córce, która aktualnie studiuje w (...). Niestety córka po otrzymaniu
    informacji o zakupie poinformowała Panią, że nie wiąże swojej przyszłości z (...) ani
    okolicami, a tym samym nie jest zainteresowana otrzymaniem darowizny w postaci tej
    działki. W tej sytuacji stanęła Pani przed wyborem albo pozostawić nieruchomość jako
    „przymusową lokatę kapitału” albo sprzedać ją. Ostatecznie zdecydowała się Pani na
    sprzedaż, jednak nie mając doświadczenia w tym względzie, zgłosiła się Pani z małżonkiem
    do pośrednika w obrocie nieruchomościami. Pośrednik zasugerował, że z uwagi na
    aktualnie trudną sytuację na rynku nieruchomości, zdecydowanie łatwiejsze będzie
    znalezienie klienta zainteresowanego zakupem działki o mniejszej powierzchni, zatem
    najbardziej racjonalny w Pani sytuacji wydawał się Pani podział działki Y/2, a następnie
    sprzedaż powstałych w ten sposób działek.
    Przedmiotowa działka została decyzją nr (...) Wójta Gminy (...) z dnia 27 marca 2025 roku
    podzielona na 22 działki, w tym 21 działek budowlanych oraz drogę wewnętrzną. Po
    dokonaniu podziału podpisała Pani (z małżonkiem) z biurem nieruchomości umowę
    pośrednictwa w sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału działki Y/2 (numery
    ewidencyjne kolejno od Y/3 do Y/24), a pośrednik zamieścił standardową ofertę w
    internecie i umieścił baner na terenie sprzedawanej nieruchomości. Podjęła Pani (z
    małżonkiem) decyzję o współpracy z biurem nieruchomości, ponieważ nie ma Pani (z
    małżonkiem) dostatecznej wiedzy o sprzedaży nieruchomości, obawia się Pani (z
    małżonkiem) trafienia na nieuczciwego kupującego, poza tym nie prowadi i nigdy nie
    prowadziła Pani (z małżonkiem) działalności gospodarczej, lecz jest Pani (z małżonkiem)
    zatrudniona na umowach o pracę i nie dysponuje Pani (z małżonkiem) czasem
    pozwalającym na tego typu działania. Zaznacza Pani, iż od chwili nabycia:
    - poza podziałem geodezyjnym nie podejmowała i nie zamierza Pani (z małżonkiem)
      podejmować żadnych czynności wymagających zaangażowania środków finansowych,
      zmierzających do podniesienia wartości działki,
    - nie podejmowała Pani (z małżonkiem) żadnych czynności zmierzających do uzbrojenia
      działki, doprowadzenia prądu czy wody, nie dokonała Pani (z małżonkiem) utwardzenia
      drogi wewnętrznej, nie występowała Pani (z małżonkiem) o decyzję na lokalizację
      zjazdu,
    - nie występowała Pani (z małżonkiem) o pozwolenie na budowę, nie dokonywała Pani (z
      małżonkiem) żadnych badań gruntu,
    - nie dokonywała Pani (z małżonkiem) wycinki drzew, nie ogrodziła Pani (z małżonkiem)
      nieruchomości.
    Wizualnie działka wygląda podobnie jak w chwili zakupu, za wyjątkiem oznaczenia granic
    wydzielonych działek.
    W dniu 28 maja 2025 aktem notarialnym Rep. (...) dokonała Pani wspólnie z małżonkiem
    sprzedaży osobie fizycznej (na cele prywatne) dwóch działek o numerach ewid. Y/3 i Y/19.
    Starając się racjonalnie zarządzać swoim majątkiem, planuje Pani (z małżonkiem) sprzedaż
    wszystkich pozostałych działek, pojedynczo lub jednorazowo, w możliwie jak najkrótszym
    czasie. Zaznacza Pani jednocześnie, że opisana powyżej sytuacja ma dla nas charakter
    incydentalny, nie ma charakteru zorganizowanego, nie dokonywała Pani (z małżonkiem) w
    ostatnich latach żadnych podziałów nieruchomości i nie ma w zamiarze tego typu działań.

    W przypadku ewentualnego zawarcia umów przedwstępnych nie będą one zawierały
    warunków w postaci uzyskania zgód, pozwoleń, opinii czy decyzji odnoszących się do
    nieruchomości, przed zawarciem umów przenoszących własność Strona Kupująca nie
    będzie miała prawa dokonywać żadnych inwestycji na działce, a działka zostanie Jej
    wydana dopiero po zawarciu umowy przenoszącej własność.
    W odpowiedzi na wezwanie wskazała Pani, że:
    Przez cały okres posiadania, tj. od momentu nabycia nieruchomości aż do momentu
    sprzedaży nie wykorzystywała, nie wykorzystuje i nie planuje Pani wykorzystywać działki Y
    /2 (ani działek powstałych w wyniku podziału działki nr Y/2 tj. działek nr Y/3 — Y/24),
    aktualnie stanowi ona nieużytek rolny.
    Nie była i nie jest Pani rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775).
    Nie wykorzystywała i nie wykorzystuje Pani ww. działki do działalności rolniczej w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z treścią umowy pośrednictwa:
    „Zamawiający powierza Pośrednikowi prawo podejmowania czynności zmierzających do
    zbycia prawa własności nieruchomości: niezabudowanych działek gruntu położonych w
    miejscowości (...), obręb (...) gm. (...) działki nr ewidencyjne Y/3, Y/4, Y/5, Y/6, Y/7, Y/8, Y/9, Y
    /10, Y/11, Y/12, Y/13, Y/14, Y/15, Y/16, Y/17, Y/18, Y/19, Y/20, Y/21, Y/22, Y/23, Y/24.
    Zamawiający wyraża zgodę na:
    - wykonanie zdjęć nieruchomości, ich prezentację w Internecie, prasie oraz udostępnianie
      oferty zainteresowanym klientom
    - działanie Pośrednika na rzecz obu stron transakcji sprzedaży
    - udostępniania oferty innym agencjom współpracującym z Pośrednikiem.
    Zamawiający upoważnia Pośrednika do wglądu w dokumenty dotyczące nieruchomości
    we wszelkich instytucjach dysponujących takimi informacjami i zezwala Pośrednikowi na
    przedkładanie umowy właściwym organom w celu uzyskania niezbędnych dokumentów
    m. in. wypisów i wyrysów z Ewidencji Gruntów i Budynków, zaświadczeń ze spółdzielni i
    wspólnot mieszkaniowych, zaświadczeń o braku osób zameldowanych, a także wglądu do
    akt księgi wieczystej Nieruchomości.”
    Planuje Pani założenie bankowej lokaty oszczędnościowej, rozważa Pani również
    przekazanie darowizn dla dzieci, nie podjęła Pani jeszcze w tym względzie ostatecznych
    decyzji, ponieważ nie jest w stanie przewidzieć terminów sprzedaży poszczególnych
    działek, z informacji otrzymanych od pośrednika wynika, że zainteresowanie ofertą
    sprzedaży jest minimalne.
    Poza nieruchomością stanowiącą przedmiot wniosku o interpretację podatkową posiada
    Pani następujące nieruchomości:
                                        2a) działka położona w (...) przy ul. (...), powierzchnia działki 616 m, zabudowana
      budynkiem mieszkalnym, wzniesionym przez Pani rodzinę w roku 2000, nabyta na
      podstawie umowy darowizny sporządzonej przed (...)notariuszem w (...) Rep. (...) z dnia
      4 grudnia 1998 roku - budynek wykorzystuje Pani na cele prywatne, mieszka w nim na
      stałe wraz z mężem i dziećmi. Dla nieruchomości tej Sąd Rejonowy w (...) prowadzi
      księgę wieczystą nr (...),
    b) udział w wysokości ¼ części w nieruchomości położonej w (...) przy ul. (...) stanowiącej
                      2działkę o powierzchni 508 m, zabudowaną budynkiem mieszkalnym, nabyty na
      podstawie Aktu Poświadczenia Dziedziczenia z dnia 14 października 2010 roku

      sporządzonego przed (...) notariusza w (...), nieruchomość wykorzystuje Pani mama do
      stałego zamieszkania. Dla nieruchomości tej Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę
      wieczystą nr (...).
    Nie planuje Pani sprzedaży nieruchomości opisanych w punktach a) i b).
    Nie sprzedawała Pani innych nieruchomości w okresie co najmniej ostatnich 20 lat.
    Nie zamierza Pani nabywać innych nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż działek budowlanych Y/3 i Y/19 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
      na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?
    2. Czy przyszłe sprzedaże kolejnych działek budowlanych będą podlegać opodatkowaniu
      podatkiem VAT na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?
    3. Czy w przypadku uznania mojego stanowiska w kwestii pytań nr 1 i nr 2 za
      nieprawidłowe możliwa jest rejestracja jako podatnik VAT z datą wsteczną?
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Pani zdaniem sprzedaż działek Y/3 i Y/19 stanowi czynność niepodlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie można uznać, że w przypadku sprzedaży działki
      działała Pani w charakterze podatnika podatku VAT.
    Uzasadnienie:
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości
    gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Analizując powyższe przepisy należy
    stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika
    i dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy o VAT. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomość
    działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera
    formę zawodową - profesjonalną, czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w
    zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają
    formę zorganizowaną.
    2. Pani zdaniem sprzedaż pozostałych działek będzie stanowiła czynność niepodlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie można uznać, że w przypadku sprzedaży tych
      działek będzie Pani działała w charakterze podatnika podatku VAT.
    Uzasadnienie stanowiska - zgodne z uzasadnieniem Pani stanowiska w odniesieniu do
    pytania nr 1 powyżej.
    3. W Pani opinii możliwa jest rejestracja jako podatnik VAT z datą wsteczną, gdyż nie
      zaistniały negatywne przesłanki zawarte w art. 96 ust. 4a ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:

    - nieprawidłowe w kwestii:
    - nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2
      ustawy w związku ze sprzedażą działek nr Y/3 i nr Y/19, będących we wspólności
      majątkowej małżeńskiej,
    - nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2
      ustawy w związku ze sprzedażą kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku
      podziału działki nr Y/2, będących we wspólności majątkowej małżeńskiej;
    - prawidłowe w kwestii możliwości dokonania rejestracji na potrzeby podatku VAT z
    wsteczną datą.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
        podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
        kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
        dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
        towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, nieruchomości spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
        Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
        (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

        Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
        współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:
        Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
        pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964
    r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
        wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
        nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
        (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową
        należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
        podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać
        się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu
        w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego
        majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym,
        w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego,
        o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
        majątek wspólny.
        Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
        przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
        które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w
        tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
        prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
        użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
        używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest

    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.
    W tym miejscu należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. Trybunał w
    orzeczeniu tym potwierdził, że dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest
    sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w
    całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być
    on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Zatem
    „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w danej
    sprawie w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podjęła Pani aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową”

    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia jednej z wymienionych czynności, tylko wtedy działania sprzedającego
    przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10). TSUE orzekł w tej sprawie, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15
    ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą
    istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi
    również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych
    w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zatem mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w
    odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną
    w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej
    wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano.
    Z opisu sprawy wynika, że 17 października 2024 r. nabyła Pani działkę nr Y/2 wraz z
    małżonkiem do wspólnego majątku małżeńskiego. Ww. działkę nabyła Pani celem
    przekazania córce w przyszłości, jednakże córka nie jest zainteresowana jej otrzymaniem.
    Zatem postanowiła Pani wraz z małżonkiem sprzedać zakupione działki.
    Przy sprzedaży działki nr Y/2 postanowiła Pani wraz z małżonkiem skorzystać z usług
    pośrednika w obrocie nieruchomościami. Z uwagi na powierzchnię działki nr Y/2 (1,5341

    ha) w celu łatwiejszego znalezienia nabywcy, dokonała Pani wraz z małżonkiem podziału
    ww. działki na 22 działki, w tym 21 działek budowlanych oraz 1 przeznaczoną na drogę
    wewnętrzną.
    28 maja 2025 r. sprzedała Pani wraz z małżonkiem działki o numerach Y/3 i Y/19. Planuje
    Pani wraz z małżonkiem sprzedaż pozostałych działek w możliwie najkrótszym czasie.
    Pani wątpliwości dotyczą m.in. nieuznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług
    zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy w związku ze sprzedażą działek nr Y/3 i nr Y/19 a także
    planowaną przyszłą sprzedażą kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku
    podziału działki nr Y/2.
    Analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy w świetle powołanych przepisów
    prawa prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sprawie wystąpiły okoliczności, które
    wskazują, że sprzedaż przez Panią działek nr Y/3 i nr Y/19 a także planowana przyszła
    sprzedaż kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działki nr Y/2
    dokonana została/dokonywana będzie w warunkach wskazujących na działalność
    gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 2
    ustawy.
    W przedmiotowej sprawie, nabyta działka nr Y/2 miała zostać przekazana Pani córce, to
    jednak – jak wynika z opisu sprawy – od razu po nabyciu, zamiar ten uległ zmianie. Działkę
    nr Y/2 nabyła Pani 17 października 2024 r., natomiast już 28 maja 2025 r. wspólnie z
    małżonkiem sprzedała Pani działki nr Y/3 i Y/19. Ponadto planuje Pani wraz z małżonkiem
    sprzedaż pozostałych działek w możliwie najkrótszym czasie.
    Wskazała Pani ponadto, że przez cały okres posiadania, tj. od momentu nabycia
    nieruchomości aż do momentu sprzedaży nie wykorzystywała, nie wykorzystuje i nie
    planuje Pani wykorzystywać działek od nr Y/3 do nr Y/24, powstałych w wyniku podziału
    działki nr Y/2, w żaden sposób.
    Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość stanowiła
    majątek prywatny, to podatnik musi w całym okresie jej posiadania wykazywać zamiar
    wykorzystywania danej nieruchomości czy jej części, w ramach majątku osobistego.
    Należy podkreślić, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale
    wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia
    okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach
    zainteresowanej osoby, lecz muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające
    przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Jak wynika z
    powyższego w niniejszej sprawie nie miało to miejsca.
    Ponadto, dokonała Pani (z małżonkiem) podziału działki nr Y/2 na 22 działki, w tym 21
    działek budowlanych oraz drogę wewnętrzną. Po dokonaniu podziału podpisała Pani (z
    małżonkiem) z biurem nieruchomości umowę pośrednictwa w sprzedaży działek
    powstałych w wyniku podziału działki Y/2 (numery ewidencyjne kolejno od Y/3 do Y/24), a
    pośrednik zamieścił standardową ofertę w internecie i umieścił baner na terenie
    sprzedawanej nieruchomości. W ramach umowy pośrednictwa, wyraziła Pani zgodę na:
    wykonanie zdjęć nieruchomości, ich prezentację w internecie, prasie oraz udostępnianie
    oferty zainteresowanym klientom, działanie pośrednika na rzecz obu stron transakcji
    sprzedaży, udostępniania oferty innym agencjom współpracującym z pośrednikiem.
    Upoważniła Pani także pośrednika do wglądu w dokumenty dotyczące nieruchomości we
    wszelkich instytucjach dysponujących takimi informacjami i zezwoliła pośrednikowi na
    przedkładanie umowy właściwym organom w celu uzyskania niezbędnych dokumentów m.
    in. wypisów i wyrysów z Ewidencji Gruntów i Budynków, zaświadczeń ze spółdzielni i
    wspólnot mieszkaniowych, zaświadczeń o braku osób zameldowanych, a także wglądu do
    akt księgi wieczystej nieruchomości.
    Powyższych działań nie można zatem interpretować inaczej niż jako cel osiągnięcia w
    przyszłości korzyści majątkowych, a więc cel zarobkowy.

    Tak więc podjęte działania świadczą o tym, że czynności wykonywane przez Panią
    wykraczają poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.
    Ponadto udzielając pośrednikowi zgody na działanie w Pani imieniu, czynności wykonane
    przez pośrednika wywołają skutki bezpośrednio w Pani (sprzedającego) sferze prawnej.
    Stroną podejmowanych czynności jest/będzie bowiem Pani, a nie pośrednik. Pośrednik,
    jako Pani pełnomocnik, nie działa przecież we własnym imieniu, lecz w imieniu
    sprzedającego.
    W związku z powyższym, mając na uwadze całokształt okoliczności w niniejszej sprawie
    należy wskazać, że sprzedaż przez Panią działek nr Y/3 i nr Y/19 a także planowana
    przyszła sprzedaż kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działki nr
    Y/2, wypełnia/będzie wypełniać definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art.
    15 ust. 2 ustawy, a Pani, w związku z ich sprzedażą, działała/będzie działać jako podatnik
    podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, sprzedaż ww.
    działek podlegała/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa
    towarów, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
        budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
        przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
        zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie
        z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
        przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 ze zm.):
        Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
        uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich
        wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz
        terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw
        transportu, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
        Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
        określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje
        w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
        W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
        określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje
        w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

        1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
        ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego, miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    W konsekwencji generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.
    Ustawa o podatku od towarów i usług, w kontekście zastosowania właściwej stawki
    podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu
    wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz
    wydanych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    W analizowanym przypadku, jak wynika z opisu sprawy, zgodnie w miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, działka Y/2 (oraz działki powstałe z jej podziału)
    znajduje się w terenach oznaczonych symbolami „KDL” - tereny dróg publicznych - drogi
    gminne lokalne oraz „MN/RM” - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i
    zabudowy zagrodowej.
    Każdy z ww. symboli dopuszcza zabudowę oznaczonego danym symbolem terenu, zatem
    bezsprzecznie stanowią one tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
    Tym samym, sprzedaż przez Panią działek nr Y/3 i nr Y/19 a także planowana przyszła
    sprzedaż kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działki nr Y/2,
    stanowiących tereny budowlane zdefiniowane w art. 2 pkt 33 ustawy, nie korzystała/nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:

    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że przez cały okres posiadania nie wykorzystywała Pani działek od
    nr Y/3 do nr Y/19, powstałych w wyniku podziału działki nr Y/2, w żaden sposób, zatem nie
    można uznać, aby służyły one wyłącznie czynnościom zwolnionym, tym samym ich zbycie
    nie mogło/nie będzie mogło również korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Zatem, sprzedaż przez Panią działek nr Y/3 i nr Y/19 a także planowana przyszła sprzedaż
    kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działki nr Y/2 powinna
    zostać opodatkowana właściwą dla przedmiotu sprzedaży stawką podatku VAT.
    Podsumowując, sprzedaż przez Panią działek nr Y/3 i nr Y/19 a także planowana przyszła
    sprzedaż kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działki nr Y/2
    podlegała/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie korzystała
    /nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz
    pkt 2 ustawy o VAT.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 jest
    nieprawidłowe.
    Kolejne Pani wątpliwości dotyczą możliwości dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od
    towarów i usług z wsteczną datą.
    Zgodnie z art. 96 ust.1 ustawy:
        Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania
        pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
        zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    W świetle art. 96 ust. 3 ustawy:
        Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
        podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
        ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
        Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
        rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku
        podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na
        wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
    Zgodnie z art. 96 ust. 4a ustawy:
        Naczelnik urzędu skarbowego nie dokonuje rejestracji podmiotu jako podatnika
        VAT bez konieczności zawiadamiania podmiotu, jeżeli:
        1) dane podane w zgłoszeniu rejestracyjnym są niezgodne z prawdą lub
        2) podmiot ten nie istnieje, lub
        3) mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania
        się z tym podmiotem albo jego pełnomocnikiem, lub

        4) podmiot albo jego pełnomocnik nie stawia się na wezwania naczelnika urzędu
        skarbowego, lub
        5) z posiadanych informacji wynika, że podatnik może prowadzić działania z
        zamiarem wykorzystania działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1
        Ordynacji podatkowej lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do
        celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt
        9 Ordynacji podatkowej, lub
        6) wobec tego podmiotu sąd orzekł, na podstawie odrębnych przepisów, zakaz
        prowadzenia działalności gospodarczej.
    Jak wynika z art. 96 ust. 5 ustawy:
        Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
        opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
        obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a
        w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do
        aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
        1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
        zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
        wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej
        sprzedaży;
        2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w
        art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
        3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o
        którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji
        z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
        4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
        rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej
        czynności.
        Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    A zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności
    określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna
    nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie
    pierwszej czynności opodatkowanej.
    Zgodnie z art. 99 ustawy:
        Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie
        skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia
        miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10,
        art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz cytowane przepisy prawa stwierdzić
    należy, iż winna była Pani dokonać rejestracji dla celów podatku VAT w związku z
    dokonaną w dniu 28 maja 2025 r. sprzedażą działek nr Y/3 i Y/19 najpóźniej przed dniem
    dokonania tej sprzedaży.
    W związku z niezłożeniem przez Panią zgłoszenia rejestracyjnego przed dokonaną w dniu
    28 maja 2025 r. sprzedażą działek nr Y/3 i Y/19, konieczne jest obecnie zarejestrowanie się
    Panią dla celów VAT, ze wskazaniem w zgłoszeniu rejestracyjnym najpóźniej dnia
    poprzedzającego dokonanie powyższej sprzedaży.
    W tym miejscu należy zauważyć, że to organ podatkowy właściwy dla podatnika decyduje
    ostatecznie o sposobie rejestracji jako podatnik VAT czynny.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie dotyczącym pytania nr 3 uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga kwestię skutków podatkowych
    sprzedaży opisanych we wniosku działek, wyłącznie dla Pani, nie rozstrzyga kwestii
    skutków podatkowych dla współwłaściciela (Pani małżonka).
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    podanym przez Panią w złożonym wniosku tj. nie zmienią się okoliczności planowanej
    transakcji.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.