Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.575.2025.2.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-22
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej
nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej nieruchomości
    nr 1. Uzupełniła go Pani pismami z 3 lipca 2025 r. (według daty wpływu) oraz z 4 lipca 2025
    r. (według daty wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
    Wnioskodawcy przysługuje prawo nieruchomości położonej w miejscowości ..., gmina
    Miasto ..., powiat Miasto ..., województwo ..., która stanowi działkę 1 o powierzchni ... ha,
    dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w ... VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi
    księgę wieczystą .... Prawo własności nieruchomości nr 1 Wnioskodawca nabył na zasadzie
    wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej na podstawie warunkowej umowy
    sprzedaży z dnia 7 kwietnia 2008 r., Rep. A nr ... oraz umowy przeniesienia prawa
    własności nieruchomości z dnia 15 kwietnia 2008 r.
    Działka 1 jest niezabudowana, posiada dostęp do drogi publicznej. Z rejestru gruntów
    wydanego przez Prezydenta Miasta ... wynika, że działka o numerze 1 stanowi w całości
    użytek B – tereny mieszkaniowe. Działka 1 nie posiada obowiązującego miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego, a w studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego gminy .... Działka nie jest objęta planem rewitalizacji i
    nie leżą w specjalnej strefie rewitalizacji oraz dla działki Gmina nie ma obowiązku
    opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działka 1 nie leży w
    obszarze objętym uproszczonym planem urządzenia lasu i nie jest objęta decyzją
    określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy o
    lasach. Działka 1 nie jest objęta decyzją lub innym aktem w zakresie lokalizacji na niej
    inwestycji celu publicznego.
    Wnioskodawca nie prowadzi aktualnie i nie prowadził w okresie 5 lat działalności
    gospodarczej a przedmiot umowy nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej
    części. Wnioskodawca (oprócz umowy dzierżawy z Kupującą nieruchomości spółką) nie
    zawierał żadnych umów najmu, użyczenia oraz innych umów odnoszących się do
    korzystania przez osoby trzecie z przedmiotowych nieruchomości.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać spółce niezabudowaną działkę nr 1 o powierzchni ... ha,
    położoną ..., gmina Miasto ..., powiat Miasto ..., województwo ..., dla której to
    nieruchomości Sąd Rejonowy w ... VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą
    ....
    Co ważne Wnioskodawca oddał w dzierżawę działkę gruntu o nr 1 opisane szczegółowo
    powyżej, o powierzchni ... ha spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność
    gospodarczą. Spółka w zamian zobowiązuje się płacić Wydzierżawiającemu określony
    umową czynsz dzierżawny (umowa dzierżawy nr 01/2024/... zawarta w dniu 27.12.2024 r.
    na czas nieoznaczony). Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z
    nieruchomością, co zostanie opisane poniżej.
    Kupująca spółka planuje na terenie działki wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                      2powierzchni zabudowy min. 650 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20
    miejsc postojowych i prowadzić na tej nieruchomości działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr ... z dnia 27 grudnia 2024 r. – umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce. To jest spółka zobowiązuje się do:
      1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami

        zgodnie z planami spółki, czyli zabudowy jednokondygnacyjnym obiektem
                                              2handlowo usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650 m wraz z
        miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc parkingowych.
      2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                          2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy 527 m w tym sala
                        2sprzedaży o powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum
        20 miejsc parkingowych.
      3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
        organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
        nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według
        koncepcji Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu
        ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości.
      4. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
      5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji.
      6. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
        kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
      7. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym.
      8. Uzyskania zezwolenia na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym
        obiekcie handlowo-usługowym.
      9. Potwierdzenia charakteru nierolnego przedmiotowych działki poprzez wpisanie do
        ewidencji gruntów i budynków zmiany użytku gruntowego.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać mu teren o powierzchni ... ha składający się z
    działki nr 1.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
      1. W stosunku do tej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu
        jej uatrakcyjnienia.
      2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie
        podejmował żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach
        masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie,
        radiu.
      3. Powyższe nieruchomości nigdy wcześniej nie były wykorzystywane przez
        Wnioskodawcę w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
      4. Działka, które ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.
      5. Wnioskodawca oddał w dzierżawę ww. działkę spółce, która planuje je zakupić po
        uzyskaniu ww. pozwoleń.
      6. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów
        i usług.
      7. Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570
        ze zm.).

      8. Działka nr 1 były wykorzystywana wyłącznie do celów działalności zwolnionej od
        podatku od towarów i usług- działalności rolniczej.
      9. Kupująca działkę spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
        towarów i usług.
      10. Wnioskodawca wyraża zgodę na dysponowanie przez Dzierżawcę przedmiotem
        dzierżawy na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 11
        ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zakresie uzyskania niezbędnych
        zgód i pozwoleń.
      11. Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęte decyzją o
        warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Wnioskodawca oświadcza, iż udziela Stronie Kupującej pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowych nieruchomości warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru. Sprzedający oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy
    przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci
    mocodawcy. Sprzedający oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Stronę
    Kupującą nieruchomościami opisanymi wyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust.
    2 pkt 2) w związku z art. 3 pkt 11) ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w
    zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.
    oraz udostępnia Stronie Kupującej nieruchomości będące przedmiotem niniejszej umowy
    celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Sprzedający oświadcza, iż wyraża zgodę na usytuowanie przez Stronę Kupującą własnym
    kosztem i staraniem na działce 1 tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z
    warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem. Jednocześnie Strona Kupująca oświadcza, iż w przypadku
    niezawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i
    staraniem usytuowane na działkach urządzenia.
    Ponadto w odpowiedzi na zadane pytania w wezwaniu wskazano:
      Pytanie nr 1: Czy prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie obrotu
              nieruchomościami?
      Odp. nr 1: Nie.
      Pytanie nr 2: W jakim celu nabyła Pani wraz z małżonkiem działkę nr 1 będącą
              przedmiotem sprzedaży?
      Odp. nr 2: Były to cele prywatne.
      Pytanie nr 3: W jaki dokładnie sposób działka nr 1 była/jest/będzie wykorzystywana
              przez Panią i/lub Pani męża w całym okresie jej posiadania, tj. od
              momentu jej nabycia do momentu planowanej dostawy?
      Odp. nr 3: Były to wyłącznie prywatne cele, forma zabezpieczenia majątkowego. Była
              też dzierżawiona.
      Pytanie nr 4: Czy transakcja nabycia działki nr 1 była opodatkowana podatkiem VAT i
              została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT?
      Odp. nr 4: Nie była.

      Pytanie nr 5: Czy w związku z nabyciem ww. działki będącej przedmiotem sprzedaży,
              przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
              kwotę podatku VAT naliczonego?
      Odp. nr 5: Nie.
      Pytanie nr 6: Czy ww. działka była/jest/będzie wykorzystywana przez Panią i/lub Pani
              męża przez cały okres jej posiadania na cele prywatne (osobiste)? Jeżeli
              tak, to prosimy wskazać, jakie konkretnie cele prywatne Pani i/lub Pani
              męża zaspokajali i w jakim okresie?
      Odp. nr 6: Cele osobiste, które nie są związane z prowadzeniem działalności
              gospodarczych. Była też umowa dzierżawy. Dodatkowy opis. Działka jest
              dzierżawiona. Dzierżawa jest niezbędna. Spółka musi w Pani imieniu
              uzyskać wszelkie pozwolenia (wymienione w opisie). Brak pozwoleń
              powoduje, iż nie dojdzie do transakcji. Co ważne uzyskanie pozwoleń
              daje gwarancję, że transakcja zostanie przeprowadzona po cenie z
              umowy przedwstępnej. Cena ta jest znacznie wyższa od cen rynkowych.
              Czyli brak dzierżawy i uzyskania pozwoleń powoduje, iż działka nie
              zostanie sprzedana spółce po cenie wyższej od rynkowej (nie dojdzie do
              transakcji). Tym samym uzyskanie pozwoleń i dzierżawa są niezbędne
              aby uzyskać wysoka cenę za działkę. Czyli leży to w interesie kupującego
              jak i przede wszystkim sprzedającego.
      Pytanie nr 7: Czy oprócz dzierżawy na rzecz obecnego Kupującego, udostępniała Pani i
              /lub Pani mąż działkę nr 1 osobom trzecim? Jeżeli tak, to należy wskazać:
              a. w jakim okresie (kiedy) działka była udostępniana osobom trzecim? b.
              na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa –
              jaka) działka była udostępniana osobom trzecim? c. czy udostępnienie
              działki było czynnością odpłatną czy bezpłatną d. kto był stroną tej
              umowy?)
      Odp. nr 7: Nie.
      Pytanie nr 8: Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak
              to należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości: a. kiedy i
              w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości? b. w jakim
              celu nieruchomości te zostały nabyte przez Panią? c. w jaki sposób
              działki były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w ich
              posiadanie do chwili sprzedaży? d. kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i
              co było przyczyną ich sprzedaży? e. ile działek zostało sprzedanych i
              jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy
              były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)? f. czy z tytułu ich
              sprzedaży odprowadzała Pani podatek VAT, składał deklaracje VAT-7
              oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R? g. na co zostały przeznaczone
              środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?
      Odp. nr 8: Nie.
      Pytanie nr 9: Czy posiada Pani inne działki, które w przyszłości zamierza Pani sprzedać?
              Jeżeli tak to proszę wskazać ile działek i jakie jest przeznaczenie tych
              działek (działki budowlane, rolne, leśne) lub czy są to działki
              zabudowane?
      Odp. nr 9: Nie.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 o powierzchni ... ha, opisanej w stanie
    faktycznym jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 o powierzchni ... ha
    opisanej w stanie faktycznym jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy,
    przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...). W świetle powyższej definicji
    sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów jest opodatkowana
    podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w

    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek
    łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być, np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntów podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług. Wnioskodawca przypomina, iż na działkach nr 1 od momentu nabycia do momentu
    zbycia nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww.
    nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności
    nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr 1 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru. Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związek z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zdaniem
    Wnioskodawcy, jak to już wyżej podkreślono sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.

    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi, czyli
    jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy,
    czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki 1 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się
    jak podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w
    jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki nr
    1.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działki jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter. Przez tereny
    budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy – ustalenie przeznaczenia
    terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów
    zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego.

    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – na
    podstawie ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, przy czym:
      · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
        w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości. Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta
    decyzją o warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym
    samym, działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią
    przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż
    niezabudowanej działki nr 1 stanowiących teren budowlany będzie opodatkowana
    podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT. Na zakończenie w związku z tym, iż
    działka nie korzysta ze zwolnienia będzie trzeba ich sprzedaż udokumentować fakturą
    VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej dokumentem potwierdzającym ich
    nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług jest faktura. W tym bowiem
    przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik podatku od towarów i usług i
    zgodnie z 106b ustawy o VAT taką transakcję należy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt (działka) spełnia definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu dostawy niezabudowanych nieruchomości o
    numerze 1 istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania
    w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym

    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że jest Pani właścicielem niezabudowanej
    nieruchomości nr 1 o pow. ... ha. Prawo własności nieruchomości nr 1 nabyła Pani na
    zasadzie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej na podstawie warunkowej
    umowy sprzedaży z dnia 7 kwietnia 2008 r., Rep. A nr ... oraz umowy przeniesienia prawa
    własności nieruchomości z dnia 15 kwietnia 2008 r. Nieruchomość nigdy wcześniej nie
    była wykorzystywana przez Panią w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2

    ustawy o VAT. Spółka nabędzie przedmiotowe nieruchomości w celu realizacji inwestycji
    budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z
    infrastrukturą towarzyszącą. Kupująca spółka planuje na tych działkach wybudować obiekt
                                      2handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy minimum 650 m wraz z miejscami
    parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie
    działalność gospodarczą. W akcie notarialnym nr ... z dnia 27.12.2024 r. umowa
    przedwstępna, kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich
    formalności związanych z inwestycją na tej nieruchomości. W stosunku do ww.
    nieruchomości nigdy samodzielnie nie podejmowała Pani żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w
    szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Działka, które ma być
    przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana. Obecnie dzierżawi Pani działkę spółce,
    która planuje ją zakupić. Udzieliła Pani Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać,
    że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu w
    zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z
    parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i
    pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności
    nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy
    sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu umożliwiające
    podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego
    (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się
    grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić
    bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel gruntu (Pani) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku,
    wynika, że działka została udostępniona na rzecz Kupującej Spółki, na mocy umowy
    dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umową sprzedaży, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej
    zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Z okoliczności sprawy wynika, że nabywca wykonuje opisane czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich
    określonych potrzeb. Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmowała
    Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych
    czynności w celu dostosowania gruntów do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz
    kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, w związku z zawartą umową przedwstępną nie
    powodują, że zostanie Pani z tych powodów uznana za podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    niezabudowanej nieruchomości nr 1 o pow. ... ha nie wystąpi ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki
    działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że
    Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży niezabudowanej nieruchomości nr 1, będzie Pani korzystać z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Brak
    tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT, w zakresie sprzedaży ww. działki, a dostawę – cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży przedmiotowej nieruchomości będzie Pani
    korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Wobec powyższego, sprzedaż niezabudowanej nieruchomości nr 1 nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym, że dostawa
    ww. działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, to nie znajduje
    uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pani ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając
    przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy.
    W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.

    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie zastosowania przepisów regulujących
    podatek od towarów i usług względem Pani, a nie wywiera skutków prawno-podatkowych
    dla Pani Małżonka.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.