Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-249/13/LG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-09-05
Teza: Opodatkowanie usług turystycznych świadczonych na terytorium kraju i poza terytorium Unii Europejskiej
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; turystyka; usługi-usługi turystyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 3-art. 119

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2013 r. (data wpływu 3 czerwca 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 sierpnia 2013 r. (data wpływu 8 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług turystycznych świadczonych:

*   poza terytorium Unii Europejskiej - **jest prawidłowe,**
*   na terytorium kraju – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 czerwca 2013r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług turystycznych świadczonych na terytorium kraju trzeciego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 sierpnia 2013r. będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 1 sierpnia 2013r. znak: IBPP4/443-249/13/LG.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą organizuje wyjazdy turystyczne na Ukrainę (Krym) zgodnie z Ustawą o Usługach Turystycznych.

Siedziba firmy oraz miejsce zamieszkania Wnioskodawcy jest na terenie Polski. Klienci za imprezę turystyczną płacą 100% ceny jeszcze przed wyjazdem. Wpłata jest w gotówce w biurze lub przelewem na konto firmy. Transport na Ukrainę (do L.) odbywa się wynajętym autokarem od polskiego przewoźnika. Cena za przejazd jest wliczona w całościową kwotę wyjazdu.

Następnie we L. grupa przesiada się w ukraiński pociąg i podróżuje na Krym. Na miejscu odbiera grupę rezydent Wnioskodawcy i realizuje program. Za wszystkie świadczone dla grupy (przejazd pociągiem, noclegi w hotelach, wynajem busów na miejscu, wyżywienie) pilot wycieczki płaci w gotówce ukraińskim kontrahentom. Na te wszystkie świadczenia Wnioskodawca otrzymuje ukraińskie rachunki, z których podatek jest odprowadzany do ukraińskich urzędów skarbowych.

Ponadto w piśmie z dnia 7 sierpnia 2013r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem VAT.
2.  Nabywane usługi dla bezpośredniej korzyści turystów są nabywane od podatników.
3.  Transport turystów z terytorium Polski na Ukrainę odbywa się polskim autokarem, wynajmowanym od polskiej firmy przewozowej. Autokar zawozi turystów do L., gdzie grupa przesiada się w ukraiński pociąg. Bilety kolejowe na pociąg kupowane są bezpośrednio w kasie Dwora głównego we L.. Droga powrotna odbywa się w identyczny sposób.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaka jest stawka podatku VAT na imprezy turystyczne organizowane poza terytorium Unii Europejskiej?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołując się na art. 119 ustawy o VAT, imprezy turystyczne organizowane przez Niego podlegają stawce VAT 0%.

Wszystkie usługi poza przejazdem autokarem do L. świadczone są na terenie Ukrainy. Hotele znajdują się na Ukrainie, wynajem busów również jest od ukraińskich firm.

Art .119 ustawy o VAT mówi, że:

7.Usługi turystyki podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0%, jeżeli usługi nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty są świadczone poza terytorium Unii Europejskiej.

8.Jeżeli usługi nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty są świadczone zarówno na terytorium Unii Europejskiej, jak i poza nim, to usługi turystyki podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% tylko w części, która dotyczy usług świadczonych poza terytorium Unii Europejskiej.

9.Przepisy ust 7 i 8 stosuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika dokumentów potwierdzających świadczenie tych usług poza terytorium Unii Europejskiej.

Do tej pory, Wnioskodawca płacił VAT marża zgodnie ze stawką 23% obowiązującą w Unii Europejskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** w zakresie opodatkowania usług turystycznych świadczonych poza terytorium Unii Europejskiej,
*   **nieprawidłowe** w zakresie opodatkowania usług turystycznych świadczonych na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przepis art. 119 ustawy o VAT określa szczególną procedurę opodatkowania usług turystyki. W myśl art. 119 ust. 1 ww. ustawy podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.

Stosownie do art. 119 ust. 2 ustawy przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

W myśl art. 119 ust. 3 przepis ust. 1 stosuje się bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki, w przypadku gdy podatnik:

1.  (uchylony),
2.  działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek,
3.  przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty,
4.  (uchylony).

Przepis art. 119 ustawy o VAT nie dotyczy wszelkiego rodzaju usług. Wyraźnie z niego wynika, że dotyczy jedynie usług turystyki. Ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej „usług turystyki”, jak to czyni choćby w przypadku „usług elektronicznych” (art. 2 pkt 26 ustawy o VAT). Nie zawiera także odesłań do definicji zawartych w innych aktach normatywnych.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego, „turystyka” to dłuższe lub krótsze wyjazdy wypoczynkowe połączone zwykle ze zwiedzaniem, uprawianiem sportu, wycieczkami itp. (Słownik języka polskiego, Wydawnictwo PNN Biblioteka Gazety Wyborczej). Turystyka to także zorganizowany wyjazd poza miejsce zamieszkania (por. www.sjp.pwn.pl). Definicje usług turystycznych odnajdujemy także w szeregu publikacji dotyczących turystyki. I tak usługi turystyczne są to, podobnie jak inne usługi, wszelkie wymienne, zbywalne czynności, będące wynikiem pracy, związane bezpośrednio lub pośrednio z zaspokajaniem potrzeb przed i w czasie podróży oraz pobytu turystycznego, ale nie służące bezpośrednio do wytwarzania przedmiotów (por. A.S.Kornak „Ekonomika turystyki” PWN, Warszawa 1979, s. 159). Inną definicję proponuje S.Wołejko, według którego do usług turystycznych należy zaliczyć wszelkiego rodzaju usługi, których świadczenie jest niezbędne dla turysty w celu umożliwienia dojazdu do miejsca występowania podstawowego dobra (lub dóbr) turystycznego, pobytu w tym miejscu oraz powrotu do stałego miejsca zamieszkania (S.Wołejko „Czynniki wpływające na rozwój turystyki międzynarodowej”, Ruch turystyczny – Monografie, Warszawa 1975r., z. 15, s. 83). Pakietem usług nazywa się w turystyce zestaw usług turystycznych służących zaspokojeniu kompleksowych potrzeb. Pakiet usług bywa kombinacją dwóch (np. hotel i wyżywienie, przejazd i nocleg) lub więcej elementów oferowanych przez sprzedawcę jako jeden produkt po określonej cenie (por. J. Altkorn „Marketing w turystyce”, Warszawa 2002r., s. 99).

Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że usługa turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy o VAT to świadczenie złożone, na które składa się szereg usług (obcych i własnych) takich jak np. hotelarstwo, gastronomia, transport mających na celu zorganizowanie pobytu klientowi poza miejscem jego zamieszkania. Usługi te są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość (jedną usługę, jeden produkt).

Usługa turystyki to kompleksowa usługa świadczona na rzecz turysty, która obejmuje swym zakresem cząstkowe usługi, bez których dana impreza turystyczna nie mogłaby się odbyć. Zatem za usługi turystyki należy uznać zorganizowane lub indywidualne wyjazdy wypoczynkowe połączone z rekreacją i rozrywką (tzn. kompleksowym programem imprez).

Jak wynika z wniosku, Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług organizuje imprezy turystyczne na Ukrainę. Transport turystów z terytorium Polski na Ukrainę odbywa się polskim autokarem, wynajmowanym od polskiej firmy przewozowej. Autokar zawozi turystów do L., gdzie grupa przesiada się w ukraiński pociąg. Bilety kolejowe na pociąg kupowane są bezpośrednio w kasie Dwora głównego we L.. Droga powrotna odbywa się w identyczny sposób. W ramach realizowanych usług nabywa usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników imprez turystycznych. Za wszystkie świadczenia dla turystów, tj. przejazd pociągiem, noclegi w hotelach, wynajem busów, wyżywienie, pilot wycieczki płaci w gotówce ukraińskim kontrahentom. Wnioskodawca posiada ukraińskie rachunki potwierdzające nabycie tych świadczeń dla grupy turystów.

Wnioskodawca w swoim stanowisku oceniając przedstawiony stan faktyczny wskazał, że imprezy turystyczne organizowane przez Niego podlegają 0% stawce podatku VAT.

Z wykładni przepisów art. 119 ust. 1 i 3 wynika, że podatnik winien stosować procedurę szczególną przy rozliczeniu usługi turystyki, gdy spełni łącznie ww. warunki. W ocenie tut. organu zasady szczególne opodatkowania marży mają charakter obligatoryjny. Z brzmienia powołanych przepisów nie można wywieść, by podatnik spełniający wymienione warunki mógł wybrać (według uznania) stosowanie procedury szczególnej bądź ogólnej (art. 29 ustawy o VAT). Ustawodawca nie użył w treści przepisu art. 119 ust. 3 ustawy o VAT słowa „może” tylko „stosuje się”, a zatem nie pozostawił podatnikowi dowolności wyboru zasady opodatkowania usługi turystyki między opodatkowaniem na zasadach ogólnych, a opodatkowaniem na zasadach szczególnych (art. 119 ustawy o VAT).

W art. 119 ust. 7-9 określono stawki dla opodatkowania marży. Usługi turystyki podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0%, jeżeli usługi nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty są świadczone poza terytorium Unii Europejskiej.

Jeżeli usługi nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty są świadczone zarówno na terytorium Unii Europejskiej, jak i poza nim, to usługi turystyki podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% tylko w części, która dotyczy usług świadczonych poza terytorium Unii Europejskiej.

Powyższe stosuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika dokumentów potwierdzających świadczenie tych usług poza terytorium Unii Europejskiej.

Mając zatem na uwadze przedstawiony stan faktyczny i obowiązujący stan prawny stwierdzić należy, że usługi przedstawione w stanie faktycznym, tj. nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty i świadczone przez Wnioskodawcę na terytorium kraju podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%.

Natomiast nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty i świadczone przez Wnioskodawcę na terytorium Ukrainy, podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 0%.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za:

*   prawidłowe w zakresie opodatkowania usług turystycznych świadczonych poza terytorium Unii Europejskiej,
*   nieprawidłowe w zakresie opodatkowania usług turystycznych świadczonych na terytorium kraju.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.