Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.674.2024.5.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości
oraz zwolnienie od podatku VAT sprzedaży ww.
Nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Słowa kluczowe: budowa
budynek-budynek mieszkalny
nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy są właścicielami nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym
    stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) z obrębu (...) uregulowaną w księdze wieczystej (...)
              2o obszarze 350 m, położoną w (...) (dalej: „Nieruchomość”).
    Wnioskodawcy są właścicielami w udziałach – (...) posiada 75%, a małżeństwo (...) (w
    reżimie wspólności ustawowej małżeńskiej) - 25% i wszyscy zamierzają sprzedać swoje
    udziały na rzecz dowolnego nabywcy/kupującego (osoby trzeciej) w celu realizacji prawa
    zniesienia współwłasności.
    Na przedmiotowej nieruchomości stanowiącej działkę (...), znajduje się budynek
    wzniesiony w 1934 (tysiąc dziewięćset trzydziestym czwartym) roku oraz nadbudowy
    zgodnie z decyzjami wydanymi przez (...) w sprawie „nadbudowy budynku mieszkalnego
    wielorodzinnego usytuowanego na działce o (...).
                                                2W wyniku nadbudowy powstała dodatkowa powierzchnia mieszkalna - 78,78 m w postaci
    potencjalnych max. trzech lokali mieszkalnych. Obiekt (budynek) w chwili planowanej
    sprzedaży nie będzie zgłoszony i przyjęty do użytkowania, gdyż prace budowlane objęte
    pozwoleniem na budowę nie zostaną ukończone do tego czasu.
    Nieruchomość objęta jest miejscowym planem ogólnym zagospodarowania
    przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą (...) (dalej: „Plan Miejscowy”). Według Planu
    Miejscowego Nieruchomość znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem (...) - teren
    zabudowy mieszkalnej i zabudowy usługowej.
    Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów wraz z wyrysem z mapy ewidencyjnej wydanym
    przez(...), zawiera obszar 0,0350 ha i według opisu użytków stanowi tereny mieszkaniowe
    oznaczone symbolem B. Nieruchomość zabudowana jest budynkiem o funkcji
    „mieszkalny” (identyfikator) zawierający trzy kondygnacje nadziemne, kondygnacje
    podziemne zero, bez wyodrębnionych lokali mieszkalnych (aktualny stan ewidencyjny,
    który nie ujawnia jeszcze nadbudowy).
    Nieruchomość posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, to jest ulicy (...).
    Nieruchomość nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia
    11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz.
    2569, ze zm.) z uwagi na fakt, że w Planie Miejscowym przeznaczona jest na cele nie rolne.

    Nieruchomość nie jest obciążona żadnymi ograniczonymi prawami rzeczowymi, długami,
    prawami, roszczeniami, ani innymi ograniczeniami w jej rozporządzaniu, w tym
    ustawowym lub umownym prawem pierwokupu; nie istnieją żadne przeszkody do jej
    zbycia na rzecz osób trzecich.
    Nieruchomość była przedmiotem umowy dzierżawy w celu uzyskania pozwolenia na
    budowę i zakończenia umów zawartych przez (...) w ramach dawnego kwaterunku.
    W wyniku zakończenia tych umów ostatni lokator (mieszkaniec) opuścił budynek 17
    kwietnia 2019 r. przy wsparciu komornika i od tego czasu budynek nie jest zamieszkały.
    Aktualnie budynek po wykonanej nadbudowie jednej kondygnacji znajduje się w stanie
    surowym zamkniętym i w takim stanie planowana jest jego sprzedaż.
    Wnioskodawca ad. 1 nie prowadzi działalności gospodarczej, ale jest zarejestrowany jako
    podatnik VAT w związku z działalnością zarobkową w zakresie najmu nieruchomości.
    Wnioskodawca ad. 2 prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług prawniczych, jest
    zarejestrowany jako podatnik VAT i uzyskuje dochody z najmu prywatnego nieruchomości.
    Wnioskodawca ad. 3 nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest zarejestrowany jako
    podatnik VAT, uzyskuje dochody z najmu prywatnego nieruchomości.
    W okresie ostatnich 5 lat żaden z Wnioskodawców nie zbywał nieruchomości.
    W świetle powyższego Wnioskodawcy powzięli wątpliwości odnośnie opodatkowania VAT
    oraz PCC transakcji sprzedaży Nieruchomości.
    W uzupełnieniu wniosku w zakresie podatku od towarów i usług wskazali Państwo
    następujące informacje:
    Na pytanie Organu „Kiedy Sprzedający nabył nieruchomość? W jaki sposób Sprzedający ją
    nabył (np. kupno, spadek, darowizna)?”, wskazali Państwo, że „Nabycie na przez
    wszystkich Państwa nastąpiło tym samym aktem notarialnym z dnia 3 czerwca 2014 r.
    tytułem kupna-sprzedaży”.
    Na pytanie Organu „W jakim celu Sprzedający nabył nieruchomość?”, wskazali Państwo, że
    „Cel - lokata kapitału, zamiast lokaty w banku”.
    Na pytanie Organu „W sytuacji, gdy Sprzedający kupił nieruchomość – czy Sprzedający
    otrzymał fakturę z wykazaną stawką podatku VAT? Jeśli tak, czy z tytułu nabycia
    Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego (jeżeli nie, proszę wskazać z jakiego powodu)?”, wskazali Państwo, że
    „Sprzedającymi były osoby fizyczne (jako spadkobiercy właścicieli), nie było ani podatku
    VAT, ani faktury VAT.”
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający nabył nieruchomość w ramach czynności:
    • opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
    • zwolnionych od podatku od towarów i usług,
    • niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”, wskazali Państwo, że
    „Od umowy zapłacono PCC”.
    Na pytanie Organu „W jaki sposób Sprzedający wykorzystywał i wykorzystuje
    nieruchomość? W szczególności:
    a) Czy Sprzedający korzystał lub korzysta z niej dla celów prowadzenia działalności
    gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie lub okresach i w jaki sposób Sprzedający z niej
    korzystał lub korzysta?
    b) Czy Sprzedający korzystał lub korzysta z niej dla swoich celów osobistych (w jaki
    sposób)?

    c) Czy Sprzedający oddawał lub oddaje ją w najem, dzierżawę albo do używania na
    podstawie innych umów? Jeśli tak, to proszę wskazać w jakim okresie Sprzedający
    udostępniał nieruchomość osobom trzecim?”,
    wskazali Państwo, że „Nieruchomość nie nadawała się do wykorzystania z uwagi na stan
    techniczny, część lokali była zasiedlona lokatorami kwaterunkowymi i po jej uwolnieniu od
    osób trzecich została wyremontowana i nadbudowana. Nieruchomość nie była
    wykorzystana do celów gospodarczych, nie była wykorzystana do celów osobistych, ani z
    uwagi na brak wykończenia lokali nie była wynajmowana.”
    Na pytanie Organu „Jeśli Sprzedający korzystał lub korzysta z nieruchomości dla celów
    prowadzenia działalności gospodarczej – proszę wskazać:
    a) W jaki sposób nieruchomość była lub jest wykorzystywana w działalności gospodarczej
    Sprzedającego?
    b) Czy Sprzedający wykorzystywał lub wykorzystuje nieruchomość do czynności
    opodatkowanych czy zwolnionych z podatku VAT?
    c) Czy Sprzedający wykorzystywał lub wykorzystuje nieruchomość wyłącznie do czynności
    zwolnionych z podatku VAT?”,
    wskazali Państwo, że „Nie było takiej sytuacji”.
    Na pytanie Organu „Jeśli nieruchomość była/jest oddana w najem, dzierżawę lub do
    używania na podstawie innych umów – proszę wskazać:
    a) Czy Sprzedający był/jest stroną umowy?
    b) Kto uzyskiwał/uzyskuje korzyści z czynszu z tytułu dzierżawy/wynajmu nieruchomości –
    czy wszyscy Sprzedający czy wyłącznie jeden ze Sprzedających (który?)?
    c) Czy wszyscy Sprzedający rozliczali/rozliczają się z umowy? Jeśli nie, kto rozliczał/rozlicza
    umowę?
    d) Czy wystąpił podatek należny z tytułu umowy wynajmu/dzierżawy? Jeśli tak, to kto
    rozliczał/rozlicza podatek należny z tytułu wynajmu/dzierżawy nieruchomości? Gdy
    podatek należny z tytułu wynajmu/dzierżawy nieruchomości nie był/nie jest rozliczany,
    proszę wskazać, z jakiego powodu ten podatek nie był/nie jest rozliczany?
    e) Kto i w jaki sposób dokumentował/dokumentuje umowę? Czy czynsz z tytułu dzierżawy
    /wynajmu nieruchomości był/jest dokumentowany fakturami VAT? Jeśli tak, to kto
    wystawiał/wystawia faktury?”,
    wskazali Państwo, że „Nieruchomość była użyczona tylko formalnie w celu uzyskania
    pozwolenia na budowę (nadbudowę) w celu wykazania tytułu do nieruchomości na cele
    budowlane. Stroną byli wszyscy współwłaściciele. Nie było przychodu z tego tytułu po
    stronie współwłaścicieli.”
    Na pytanie Organu „Z czyjej inicjatywy zostały wydane decyzje w sprawie nadbudowy
    budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce o nr (...) – czy z
    inicjatywy wszystkich Sprzedających czy wyłącznie jednego ze Sprzedających (którego?)? W
    jakim celu Sprzedający dokonali nadbudowy budynku?”, wskazali Państwo, że „Wniosek o
    pozwolenie na budowę złożyła spółka z o.o., która miała być operatorem budowy z uwagi
    na liczne ryzyka z związane procesem budowy. Początkowo chcieli Państwo budynek
    zatrzymać dla siebie, ale okazało się to zbyt skomplikowane, stąd decyzja o sprzedaży, bo
    żaden ze współwłaścicieli nie chciał spłacić drugiego. Nadbudowa miała na celu lepsze
    wykorzystanie nieruchomości”.
    Na pytanie Organu „W jaki sposób Sprzedający poszukiwał lub poszukuje nabywcy
    nieruchomości? Gdzie Sprzedający prezentował lub prezentuje oferty sprzedaży? Czy
    Sprzedający prowadził lub prowadzi jakieś działania marketingowe, które dotyczą
    sprzedaży nieruchomości (jakie?)?”, wskazali Państwo, że „Współwłaściciele nie poszukują

    nabywcy bezpośrednio, potencjalni nabywcy i agenci zgłaszają się sami widząc fakt
    najpierw remontu, a potem zatrzymania inwestycji (aktualnie stan surowy zamknięty)”.
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający zawarł/zawrze z przyszłym nabywcą nieruchomości
    umowę przedwstępną sprzedaży? Jeśli tak, proszę wskazać:
    a) Jakie konkretnie warunki zostały/zostaną ustalone w przedwstępnej umowie sprzedaży,
    które muszą zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży,
    przenoszącej własność udziałów w nieruchomości na kupującego?
    b) Jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej ciążą na
    kupującym, a jakie na Sprzedającym?”,
    wskazali Państwo, że „Sprzedający nie mają kontrahenta. Nie ma konieczności zawarcia
    umowy przedwstępnej. Umowa będzie oparta na prostej zasadzie - sprzedający mają
    obowiązek przenieść własność, a kupujący dokonać zapłaty z depozytu notarialnego”.
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający udzielił/udzieli przyszłemu nabywcy nieruchomości
    pełnomocnictwa do występowania w imieniu Sprzedającego w sprawach, które dotyczą
    nieruchomości? Jeśli tak proszę wskazać:
    a) Do uzyskania jakich konkretnie decyzji, pozwoleń, uzgodnień Sprzedający udzielił
    /udzieli pełnomocnictwa kupującemu do występowania w imieniu Sprzedającego?
    b) Jakie konkretnie czynności kupujący będzie wykonywał w oparciu o udzielone
    pełnomocnictwa?
    c) Kto (Sprzedający czy kupujący) będzie pokrywał koszty tych działań?”,
    wskazali Państwo, że „Nie ma ustalonego przyszłego kontrahenta. Nie ma potrzeby do
    udzielenia pełnomocnictwa do uzyskania decyzji, za wyłączeniem pełnomocnictwa do
    sprawdzenia dokumentów w urzędach (sąd wieczystoksięgowy, rejestr gruntów, wydział
    lokalowy). Są to koszty kupującego i Sprzedający mając dokumenty nie widzą potrzeby
    finansowania tych czynności”.
    Na pytanie Organu „Na jaki cel Sprzedający zamierza przeznaczyć środki uzyskane ze
    sprzedaży ww. nieruchomości?”, wskazali Państwo, że „Teraz nie można określić celu, ale
    najpewniej będzie to raczej lokata w PLN lub w walucie albo nabycie obligacji Skarbu
    Państwa”.
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający posiada inne nieruchomości (działki)? Jeśli tak, proszę
    podać ile nieruchomości (działek), jakiego rodzaju Sprzedający posiada i wskazać odrębnie
    dla każdej z tych nieruchomości (działek):
    a) Kiedy (data), w jaki sposób i w jakim celu Sprzedający nabył nieruchomość (działkę)?
    b) W jaki sposób Sprzedający wykorzystywał i wykorzystuje tę nieruchomość (działkę)?
    c) Czy nieruchomość (działka) jest niezabudowana czy zabudowana? Jeśli jest zabudowana
    – czy zabudowa ma charakter mieszkalny czy użytkowy?
    d) Czy Sprzedający zamierza sprzedać nieruchomość (działki)?”,
    wskazali Państwo, że:
    „(...) ma działkę niezabudowaną budowlaną w (...) i na razie oczekuje na inwestycję (na
    razie bez pomysłu) oraz działkę zabudowaną w (...) wykorzystuje na cele własne
    (rekreacyjne). Nie mam na dzisiaj sprecyzowanych planów. Daty nabycia ww.
    nieruchomości, to 2015 i 2016.
    (...) ma nieruchomość w postaci gospodarstwa rolnego, składającego się z działek rolnych,
    leśnych i rolnych-budowlanych (działka siedliskowa, zabudowana domem mieszkalnym i
    budynkami gospodarczymi), położonych (...). Poszczególne działki tej nieruchomości nabył
    w spadku (2019 r.), zaś pozostałe zostały dokupione na polepszenie nieruchomości
    rodzinnej (w latach: 2021-2023).

    (...) posiada w Pruszkowie działkę budowlaną zabudowaną domem jednorodzinnym
    (nabytą w drodze darowizny w 2007 r.) oraz działki rolne i leśne położone (...)
    funkcjonalnie związane z ww. gospodarstwem rolnym, nabyte w 2021 r. Wszystkie ww.
    działki są i będą nadal wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem. Żadnej z ww.
    nieruchomości (...) nie zamierzają sprzedać.”
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający wcześniej sprzedawał inne nieruchomości? Jeśli tak –
    proszę wskazać:
    a) Jakie to były nieruchomości? Ile ich było?
    b) Kiedy Sprzedający je sprzedał?
    c) Czy Sprzedający odprowadził podatek VAT oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R w
    związku ze sprzedażą nieruchomości?”,
    wskazali Państwo, że „(...) ostatnią nieruchomość sprzedał prawie 7 lat temu, w 2018 r.
    nieruchomość (udział w 1/3 w działce zabudowanej), w 2016 r. udział w 1/6 (udział w
    lokalu mieszkalnym), w 2008 r. (udział w nieruchomości zabudowanej w 1/3) oraz w roku
    2006 r. lokal mieszkalny. Większość uzyskanych środków została przeznaczona na zakup
    domu mieszkalnego. Transakcje nie były objęte podatkiem VAT. (...) dotąd nie zbyli
    żadnych nieruchomości ze swego majątku wspólnego lub odrębnego.”
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający zamierza nabywać inne nieruchomości w celu ich
    sprzedaży?”, wskazali Państwo, że „Obecnie żaden ze współwłaścicieli nie zamierza
    nabywać nieruchomości z uwagi na wysokie ceny nieruchomości”.
    Na pytanie Organu „Czy w stosunku do budynku mieszkalnego znajdującego się na działce
    nr (...) były ponoszone wydatki na jego ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynku? Jeśli tak,
    proszę wskazać:
    a) Kiedy zostały poniesione te nakłady (proszę podać datę)?
    b) Kto ponosił nakłady na ulepszenie budynku – czy wszyscy Sprzedający, czy wyłącznie
    jeden ze Sprzedających (który?)?
    c) Czy w związku z wydatkami na ulepszenie budynku Sprzedający miał prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    d) Czy poniesione nakłady na ulepszenie budynku dotyczyły wyłącznie powstania nowej
    kondygnacji budynku czy były dokonywane również w istniejącej części budynku?
    e) Czy w okresie od zakończenia ulepszeń do planowanej sprzedaży nieruchomości
    nastąpiło albo nastąpi pierwsze zasiedlenie budynku lub jego części w rozumieniu art. 2
    pkt 14 ustawy od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, proszę wskazać datę
    pierwszego zasiedlenia budynku po ulepszeniu?
    f) Czy od momentu pierwszego zasiedlenia budynku lub jego części po ulepszeniu do
    momentu dostawy upłynie okres krótszy niż 2 lata?”,
    wskazali Państwo, że „Nieruchomość została nadbudowana powierzchną stanowiącą
        2 78,78 mw postaci potencjalnych max. trzech lokali mieszkalnych. Trudno Państwu ocenić
    wartość początkową budynku, gdyż transakcja miała miejsce przed 10 laty. Gdyby przyjąć
    dzisiejsze ceny to nakłady budowlane obejmujące nadbudowę, ocieplenie oraz schody nie
    przekroczyły 30% wartości nieruchomości z chwili, w której pierwsze nakłady zostały
    poczynione (IX.2023 r.).
    Nakłady zostały poniesione w latach od IX.2023 do V.2024 r.
    Nakłady były poniesione proporcjonalnie do udziałów w nieruchomości. Żaden ze
    współwłaścicieli nie odliczał podatku VAT, w tym nie obniżał kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.

    Od zakończenia ulepszeń do planowanej sprzedaży nie nastąpi pierwsze zasiedlenie.
    Budynek jest niezamieszkały. Budynek by dokonać jego sprzedaży zawsze musi być wolny
    od lokatorów, najemców itp. Nie są Państwo w stanie wskazać, jaki okres upłynie od
    sprzedaży do pierwszego zasiedlenia. To zależy od kupującego. Jest kilku
    zainteresowanych zakupem nieruchomości, ale nie ma wiążącej oferty. Budynek nie jest
    wykończony brakuje tynków wewnętrznych i instalacji.”
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający wykorzystywał budynek wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność
    zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, Sprzedający prowadził w
    budynku (proszę podać podstawę prawną zwolnienia)?”, wskazali Państwo, że
    „Nieruchomość nie była wykorzystywana w żaden sposób (stan surowy zamknięty).”
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy sprzedaż nieruchomości będzie objęta PCC czy podatkiem VAT? (pytanie ostatecznie
    sformułowane pismem z 2 lutego 2025 r.)
    2. Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą Nieruchomości Wnioskodawcy
    działają w charakterze podatników VAT), sprzedaż Nieruchomości stanowić będzie
    czynność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT, a co za tym idzie strony Sprzedająca i kupujący (nabywca) będą mogli
    zrezygnować z ww. zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT? (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 3).
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    Ad. 1.
    W ocenie Wnioskodawców - w ramach transakcji sprzedaży nie będą oni (Wnioskodawcy)
    działać w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, w związku z czym transakcja sprzedaży
    Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Ad. 2. (oznaczone we wniosku Ad. 3.) (stanowisko ostatecznie sformułowane w piśmie z 2
    lutego 2025 r.)
    W ocenie Wnioskodawców, w przypadku uznania stanowiska w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze Nieruchomości Wnioskodawcy działają w
    charakterze podatnika VAT), sprzedaż Nieruchomości stanowić będzie czynność zwolnioną
    z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a co za
    tym idzie strony Sprzedająca i nabywca (osoba trzecia) będą mogli zrezygnować z ww.
    zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska
    Uwagi ogólne: interes prawny podmiotów występujących ze wspólnym wnioskiem o
    interpretację indywidualną.
    Prawidłowe ustalenie kwestii opodatkowania podatkiem VAT bądź niepodleganie temu
    podatkowi niewątpliwie dotyczy bezpośrednio sfery praw i obowiązków podatkowych
    Wnioskodawców.
    Z perspektywy prawnopodatkowej sytuacji Wnioskodawców, potwierdzenie zasad
    opodatkowania VAT Nieruchomości wiąże się jednocześnie z ustaleniem, czy transakcja
    będzie podlegać opodatkowaniu PCC, z tytułu czego obowiązek podatkowy ciążyłby
    ewentualnie na nabywcy czyli kupującym (osobie trzeciej).
    Kwestia ta będzie natomiast wpływać na obowiązek rejestracji dla celów VAT oraz
    wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż.
    Zasadność opisanej wyżej oceny potwierdza uzasadnienie projektu ustawy o zmianie
    ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1649),

    którą wprowadzono z dniem 1 stycznia 2016 r. art. 14r Ordynacji podatkowej, regulujący
    instytucję tzw. „wniosku wspólnego” o wydanie interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego. W ww. uzasadnieniu stwierdzono, że tzw. „wspólny wniosek” „(...) może
    dotyczyć jednego podatku lub różnych podatków, jeżeli interpretacja przepisów różnych
    ustaw jest wzajemnie sprzężona np. VAT-PCC (...).”
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 1
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Przy czym przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się natomiast
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z powołanych uregulowań wynika zatem, że nieruchomości gruntowe spełniają definicję
    towaru zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a zbycie prawa własności do nich traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Niemniej, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT podlega opodatkowaniu VAT. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa w
    charakterze podatnika VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego artykułu, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej rozumie się natomiast wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna
    cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana
    jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym (vide: art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).
    Zatem, z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem VAT jest kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek:
    • po pierwsze - dana czynność musi być ujęta w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT;
    • po drugie - czynność powinna zostać wykonana przez podmiot, który w jej ramach działa
    w charakterze podatnika.
    Określony w ustawie o VAT zakres opodatkowania wskazuje, że do tego, aby faktycznie
    zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, by czynność podlegającą
    opodatkowaniu została wykonana przez podmiot, który dla potrzeb tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający
    status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do

    czynienia z podatnikiem VAT jest zatem stwierdzenie, że dany podmiot dokonujący
    sprzedaży prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Właściwym jest więc wykluczenie z grona podatników osób fizycznych w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część ich
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Obrót bowiem
    „nieprofesjonalny” podlega opodatkowaniu PCC.
    W kontekście powyższego nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą.
    Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub usług o
    zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi
    ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    W podobny sposób rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w orzeczeniu
    z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07), w myśl którego formalny status
    danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana
    czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości
    nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    W powołanym orzeczeniu NSA podkreślił również, że dostawca nie może być uznany za
    podatnika VAT w sytuacji, gdy sprzedaje swój majątek prywatny. Skoro bowiem taki
    majątek nabywany jest na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do
    działalności handlowej, to jego sprzedaż nie może być uznana za działalność handlową ze
    skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.
    Jednocześnie NSA wskazał, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie
    handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w
    momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży.
    Przytoczone stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w utrwalonej linii orzeczniczej NSA
    (jak również wojewódzkich sądów administracyjnych). Przykładowo:
    • w wyroku z dnia 27 maja 2014 r. (sygn. akt I FSK 774/13) NSA stwierdził, że zbycie nawet
    kilkunastu działek o charakterze budowlanym, powstałych z podziału gruntu rolnego i
    po uzyskaniu warunków ich zabudowy nie przesądza o tym, że sprzedaż stanowi
    działalność handlową podlegającą opodatkowaniu VAT, jeśli brak jest przesłanek
    świadczących o takiej aktywności w zakresie zbycia przedmiotowych udziałów w
    gruncie, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, co oznacza, iż czynności takie mieszczą się w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym. Wśród czynności przybierających formę
    zorganizowaną NSA wymienia: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego

    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie
    planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
    działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju
    usług o zbliżonym charakterze. Ponadto, Sąd podkreśla, że na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg takich okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    pojedynczych z nich;
    • w wyroku z dnia 16 kwietnia 2014 r. (sygn. akt I FSK 781/13), NSA uznał, że skarżący nie
    wskazał na okoliczności mogące świadczyć o tym, że podejmował czynności takie, jakie
    podjąłby sprzedawca profesjonalnie zajmujący się obrotem gruntami. Na taką
    aktywność wskazują: ewentualne uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych
    oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza
    zwykłe formy ogłoszenia;
    • w wyroku z dnia 23 stycznia 2013 r. (sygn. akt I FSK 305/12) NSA uznał, że skarżący nie
    podejmowali aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, pomimo że
    skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji dot. warunków zabudowy dla
    inwestycji polegających na budowie budynków mieszkalnych na części działek będących
    przedmiotem sprawy. Jak argumentował Sąd, pomimo że to działanie może przemawiać
    za podejmowaniem działań charakterystycznych dla działań handlowców, to w świetle
    pozostałych okoliczności przytoczonych w stanie faktycznym tj. wobec tego, że skarżący
    nie uzbroili terenu ani nie prowadzili marketingu w celu sprzedaży działek, nie można
    było uznać, iż działania skarżących mieściły się w dyspozycji art. 15 ust. 2 ustawy o VAT;
    • w wyroku z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10) NSA uznał, że przyjęcie,
    iż dana osoba fizyczna, sprzedając działki budowlane, działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą
    (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji),
    a w konsekwencji zorganizowaną; przesłanka „stałości” działalności gospodarczej
    wynika z porównania art. 9 i art. 12 dyrektywy 2006/112/WE, gdyż skoro art. 12
    wprowadza, jako zasadę szczególną, możliwość uznania za podatnika także podmiotów
    wykonujących działalność gospodarczą w sposób sporadyczny (okazjonalny), to
    oznacza, iż zasadą ogólną jest, by działalność gospodarcza musiała być wykonywana w
    sposób niesporadyczny (stały). Sąd podkreślił także, iż nie jest działalnością handlową
    sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach
    odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych;
    • w wyroku z dnia 27 października 2009 r. (sygn. akt I FSK 1043/08) NSA podkreślił, że
    sprzedaż kilku działek budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę, wskazująca na
    ograniczony ilościowo zakres realizacji tej sprzedaży, a tym samym jej okazjonalność, a
    nie zamiar częstotliwego realizowania takiej działalności, nie może być kwalifikowana
    jako prowadzenie handlowej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT.
    Podsumowując powyższe rozważania, w kwestii opodatkowania sprzedaży Nieruchomości
    kluczowe pozostaje ustalenie, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku zdarzenia
    przyszłego Sprzedający (Wnioskodawcy) w celu dokonania jej sprzedaży podjęli lub
    podejmą aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Jedynie bowiem takie działania i zaangażowanie
    skutkowałyby koniecznością uznania Sprzedających (Wnioskodawców) za osoby
    prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    VAT. Skutek taki nie wystąpi, jeżeli sprzedaż zostanie dokonana w ramach czynności
    mieszczących się w zarządzie majątkiem prywatnym.

    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej - Dz. Urz. UE L 347.1, ze zm. - (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT),
    jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży
    tej rzeczy.
    Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15
    września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod
    zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że
    transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności.
    Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112,
    zmienionej dyrektywę 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał
    zwrócił uwagę, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Przechodząc w tym miejscu na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Wnioskodawcy
    nabyli prawo własności Nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży z dnia 30 czerwca
    2014 r. Transakcja nie była wówczas odjęta podatkiem VAT, ale uiszczono PCC.
    Nieruchomość weszła w skład majątku prywatnego Wnioskodawców i nie była
    amortyzowana ani nie stanowiła środka trwałego.
    Wnioskodawcy nie dokonują częstotliwej czynności zbywania nieruchomości.
    Nieruchomość została nadbudowana i zwiększyła powierzchnię użytkową (budynku) o
        2  278,78 m, co przy dotychczasowej powierzchni (budynku) 385,66 m stanowi ok. 20%
    dotychczasowej powierzchni, a w stosunku do powierzchni całkowitej - niecałe 17%.
    Podkreślić należy, iż planowana umowa sprzedaży ma na celu wyjście ze współwłasności
    poprzez zgodną sprzedaż podmiotowi trzeciemu i nie ma znamion „prowadzenia
    działalności”.
    Jest to czynność jednorazowa.
    Prawidłowość powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w wyrokach Wojewódzkich
    Sądów Administracyjnych (dalej również: „WSA”). Tytułem przykładu można w tym miejscu
    powołać:
    • wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 19 stycznia 2021 r., sygn. akt: I SA/Bd 761/20, zgodnie z
    którym: „Z opisu przedstawionego we wniosku wynikają warunki, które jasno wskazują, że
    są istotne z punktu widzenia inwestycji, jaką chce tam dokonać kupujący a nie skarżący.
    Takie ułożenie stosunków między stronami umowy przedwstępnej niewątpliwie
    zabezpiecza interesy kupującego - gdyby bowiem okazało się, że gruntu nie można
    przystosować do jego potrzeb, wówczas nie będzie on zobowiązany do zawarcia
    definitywnej umowy zakupu. Wszystkie działania podejmowane są już po uzgodnieniu
    przez strony warunków transakcji, w celu realizacji potrzeb kupującego i to on sam się w
    nie angażuje; aktywność Skarżącego sprowadza się do udzieleniu pełnomocnictwa.
    Pełnomocnictwo to jest konieczne do tego, by to kupujący, a nie właściciel, mógł działać. Z
    podanych wyżej powodów Sąd nie zgadza się z oceną organu, że w przedmiotowej
    sprawie, Wnioskodawca „zaangażował środki podobne do tych jakie wykorzystują

    podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we
    wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazał aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Reasumując, nie było podstaw do stwierdzenia, że opisane we wniosku czynności
    związane z jednorazową sprzedażą nieruchomości wykraczają poza zwykły zarząd
    majątkiem prywatnym i stanowią zorganizowaną działalność gospodarczą. Nie ma
    podstaw do stwierdzenia, że Skarżący podejmował aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców.
    Z podanych wyżej powodów, w połączeniu z tym, że transakcja ma charakter jednorazowy,
    incydentalny i dotyczy działki nabytej na cele prywatne, a Skarżący nie sprzedawał dotąd
    żadnych innych działek - zdaniem Sądu należało uznać, że dokona on opisanej sprzedaży
    działki w ramach zarządu majątkiem prywatnym, nie zaś w ramach działalności
    gospodarczej i sprzedając działkę nie będzie działała jako podatnik podatku od towarów i
    usług.”
    Podsumowując, w kontekście powołanych regulacji ustawy o VAT oraz przedstawionej
    utrwalonej linii orzeczniczej nie ulega zatem wątpliwości, że w rozpatrywanej sprawie brak
    jest podstaw do uznania Sprzedających (Wnioskodawców) w związku z planowaną
    sprzedażą Nieruchomości za podatników VAT, gdyż brak jest przesłanek pozwalających
    uznać, że dokonując dostawy Nieruchomości Sprzedający wystąpią w charakterze
    podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, tj. będą prowadzić działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, polegającą na handlu nieruchomościami.
    Skutkiem powyższego, transakcja zbycia przez Sprzedających Nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT.
    Jak wcześniej wskazano, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną VAT nie
    wystarcza stwierdzić jedynie, że doszło do dostawy towarów. Wymagane jest bowiem
    dodatkowo, aby dostawa ta dokonana została przez podmiot, który działa w charakterze
    podatnika VAT. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż Nieruchomości można uznać za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Sprzedająca dokonując w
    przyszłości dostawy Nieruchomości będzie korzystać z przysługującego prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o VAT nie mają zastosowania.
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 3)
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, na moment zawarcia ostatecznej umowy
    sprzedaży Nieruchomość będzie stanowiła teren zabudowany.
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    • dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    • pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
    okres krótszy niż 2 lata.
    Na podstawie powyższego przepisu dostawa budynków, budowli lub ich części,
    spełniających określone w przepisie warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku
    VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do dostawy upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Przez pierwsze zasiedlenie, stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT - rozumie się oddanie
    do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    • wybudowaniu lub

    • ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, jak i interpretacji
    indywidualnych, wydawanych przez organy podatkowe, „pierwsze zasiedlenie” budynku
    (po jego wybudowaniu) należy rozumieć szeroko, jako pierwsze zajęcie budynku,
    używanie, w tym również na własne potrzeby.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT ustawodawca umożliwił
    podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia
    wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem,
    że:
    • w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    • dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
    miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
    jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
    obiektów.
    Jednocześnie, w świetle art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy
    budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca
    budynku, budowli lub ich części:
    • są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    • złożą:
    a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
    b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
      obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku
    dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków
    lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    W ocenie Wnioskodawców, w przypadku dostawy budynków zlokalizowanych na
    Nieruchomości i objętych przedmiotowym wnioskiem doszło do pierwszego zasiedlenia i
    od momentu tego zasiedlenia minął już okres przekraczający ponad dwa lata. Jak
    wskazano w opisie stanu faktycznego, budynek przez lata zasiedlany był lokatorami
    kwaterunkowymi.
    Nieruchomość nie została zatem nabyta przez Sprzedających w celach zarobkowych, z
    góry powziętym zamiarem jej dalszej odsprzedaży.
    Nieruchomość weszła w skład majątku prywatnego Wnioskodawców i zawsze
    wykorzystywana była w celach mieszkalnych.
    W świetle przywołanych przepisów i przedstawionych okoliczności należy uznać, że w
    przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe
    (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą Nieruchomości Sprzedająca działa w charakterze
    podatnika VAT), planowana dostawa budynku wskazanego w niniejszej sprawie będzie
    podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

    Przy czym należy wskazać, że jeżeli zarówno strony przyszłej umowy spełnią warunki
    wynikające z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, to dostawa budynku posadowionego na
    Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    zasadach ogólnych.
    Ponieważ, zgodnie z cytowanym wcześniej art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy
    budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub
    budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to sprzedaż
    gruntu dokonana na rzecz nabywcy (osoby trzeciej) dotycząca Nieruchomości, na którym
    znajdują się przedmiotowe budynki również będzie mogła korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż budynku.
    W konsekwencji, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr
    1 za nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą Nieruchomości Wnioskodawcy
    działają w charakterze podatnika VAT), Wnioskodawcy powinni wykazać przedmiotową
    transakcję w stosownym pliku JPK_V7M. Jednocześnie, jako że czynność ta podlega
    zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT, zgodnie z treścią art. 106b ust. 2 ustawy o
    VAT, Wnioskodawcy nie są zobowiązana do wystawienia faktury VAT w odniesieniu do
    przedmiotowej sprzedaży.
    W przypadku natomiast uznania stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą Nieruchomości Wnioskodawcy
    działają w charakterze podatnika VAT) oraz gdy Wnioskodawcy spełnią warunki, o których
    mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, czynność zbycia przez Wnioskodawców prawa
    własności Nieruchomości będzie opodatkowana VAT z zastosowaniem właściwej stawki
    (8%).
    Dodatkowo, Wnioskodawcy pragną wskazać, że nawet w przypadku, gdyby uznać, że
    zwolnienie z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie ma zastosowania, to
    dostawa przedmiotowej Nieruchomości i tak byłaby zwolniona z VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Z uwagi na to, że Wnioskodawcom nie przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do
    przedmiotowej Nieruchomości oraz nie ponieśli wydatków na ich ulepszenie,
    stanowiących co najmniej 30% jej wartości początkowej, w stosunku do których mieli
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oba warunki
    określone w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zostały spełnione przez
    Wnioskodawców.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy, zgodnie z którym:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt oraz budynki spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) dalej „Kodeks
    cywilny”.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
    Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że czynności związane ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za
    prowadzenie działalności gospodarczej. Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł
    Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że
    dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji
    dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W kwestii opodatkowania VAT sprzedaży Nieruchomości istotne jest zatem, czy
    Sprzedający w celu dokonania sprzedaży podjęli lub podejmą aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania Sprzedających nieruchomość za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może
    być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w
    odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    W związku z powyższym należy wskazać, że elementami przesądzającymi o uznaniu
    transakcji sprzedaży nieruchomości za prowadzenie działalności gospodarczej jest cel
    nabycia oraz całokształt działań jakie podmiot podjął w odniesieniu do tejże
    nieruchomości przez cały okres jej posiadania.
    Analiza opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, powołanych regulacji oraz
    aktualnego orzecznictwa, prowadzi do wniosku, że w związku ze sprzedażą opisanej we
    wniosku Nieruchomości, tj. budynku posadowionego na działce(...), należy uznać
    Sprzedających, tj.(...), za podatników podatku od towarów i usług. Budynek będący
    przedmiotem planowanej sprzedaży Sprzedający wykorzystują w sposób, któremu nie
    można przypisać znamion wykorzystywania majątku w celach prywatnych.
    Wprawdzie wskazali Państwo, że początkowo Sprzedający chcieli zatrzymać budynek dla
    siebie, jednakże w żadnym miejscu opisu sprawy nie wskazali Państwo, że Sprzedający
    zamierzali wykorzystywać ww. budynek do własnych celów mieszkaniowych. W ww.

    budynku w momencie nabycia byli zakwaterowani lokatorzy, a Sprzedający – jak podali
    Państwo w opisie sprawy – nabyli ww. budynek w celu lokaty kapitału, zamiast lokaty w
    banku.
    Należy w tym miejscu wskazać, że nabycie nieruchomości w celu lokaty kapitału to
    zasadniczo nabycie w celu sprzedaży.
    W niniejszej sprawie nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że – jak Państwo wskazali –
    Pan (...) jest zarejestrowany jako podatnik VAT w związku z działalnością zarobkową w
    zakresie najmu nieruchomości. Pan (...) również jest zarejestrowany jako podatnik VAT i
    uzyskuje dochody z najmu prywatnego nieruchomości. Natomiast Pani (...) co prawda nie
    jest zarejestrowana jako podatnik VAT, jednakże również uzyskuje dochody z najmu
    prywatnego nieruchomości.
    Istotne jest również to, że nabyty przez Sprzedających budynek jest budynkiem
    wielorodzinnym oraz że po jego nabyciu Sprzedający dokonali jego nadbudowy o
    dodatkową kondygnację. W wyniku nadbudowy powstała dodatkowa powierzchnia
    mieszkalna w postaci potencjalnych max. trzech lokali mieszkalnych. Nadbudowa miała na
    celu lepsze wykorzystanie nieruchomości.
    Zatem uznać należy, że Sprzedający świadomie podjęli działania mające na celu
    wykorzystywanie opisanej nieruchomości w celach gospodarczych (zarobkowych), których
    nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Majątek ten nie jest bowiem wykorzystywany przez Sprzedających wyłącznie w celach
    prywatnych w całym okresie jego posiadania.
    Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość stanowiła
    majątek prywatny, to podatnik musi w całym okresie jej posiadania wykazywać zamiar
    wykorzystywania danej nieruchomości czy jej części, w ramach majątku osobistego.
    Należy podkreślić, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale
    wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia
    okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach
    zainteresowanej osoby, lecz muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające
    przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Jak wynika z
    powyższego w niniejszej sprawie nie miało to miejsca.
    Analizując całościowo podany przez Państwa opis sprawy, stwierdzić należy, że w
    okolicznościach niniejszej sprawy działanie Sprzedających związane z nabyciem budynku
    mieszkalnego wielorodzinnego, jego nadbudowa o dodatkową kondygnację (dodatkowe
    lokale mieszkalne) oraz sprzedaż, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej
    zawartą przez ustawodawcę w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a
    Sprzedających należy uznać za podatników zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji należy uznać, że sprzedaż przez Pana (...) , Pana (...) oraz Panią (...) ww.
    budynku mieszkalnego posadowionego na działce (...), zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2
    ustawy, będzie dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług zostały określone m.in. w art.
    43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
    Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i
    wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2. złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
    Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
      3. adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji

    ze zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem,
    o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich
    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich
    części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą
    być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym przepisie.
    Ponadto, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Stosowanie
    zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej,
    ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest
    niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji,
    gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący
    wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do
    zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga natomiast art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków oraz
    budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do
    dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków,
    budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Zatem, aby ustalić, czy dla dostawy ww. działki nr (...) zabudowanej budynkiem
    mieszkalnym, zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy w
    odniesieniu do ww. budynku mieszkalnego miało miejsce pierwsze zasiedlenie i jaki okres
    upłynie pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą tego budynku.
    Z opisu sprawy wynika, że ww. budynek mieszkalny został wzniesiony w 1934 r. Natomiast
    Sprzedający nabyli ww. budynek 3 czerwca 2014 r. W okresie od września 2023 r. do maja
    2024 r. Sprzedający ponieśli proporcjonalnie do udziałów w nieruchomości nakłady
    budowlane obejmujące nadbudowę, ocieplenie oraz schody. Jak Państwo wskazali nakłady
    budowlane, które obejmowały nadbudowę, ocieplenie oraz schody nie przekroczyły 30%
    wartości nieruchomości. W wyniku nadbudowy powstała dodatkowa powierzchnia
                2mieszkalna - 78,78 m w postaci potencjalnych max. trzech lokali mieszkalnych. Budynek
    w chwili planowanej sprzedaży nie będzie zgłoszony i przyjęty do użytkowania.
    Analizując przedstawione przez Państwa informacje w kontekście definicji pierwszego
    zasiedlenia należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie dostawa części budynku, która
    powstała w 1934 roku i istniała w momencie nabycia przez Sprzedających w 2014 r., nie
    będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, gdyż ta część budynku
    została już zasiedlona i nie poniesiono w stosunku do niej nakładów, które stanowiłyby co
    najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości. Jednocześnie pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą tej części budynku nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.
    Mając na uwadze powyższe, dostawa ww. części budynku będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że dostawa ww. części budynku będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, analiza zwolnienia tej
    dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i 43 ust. 1 pkt 2 w tym zakresie jest
    bezzasadna.
    Tym samym, na mocy art. 29a ust. 8 ustawy, również dostawa części działki nr (...)
    przypadająca proporcjonalnie do ww. części budynku mieszkalnego powstałej w1934 r. i
    istniejącej w momencie nabycia przez Sprzedających w 2014 r., będzie zwolniona od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10.
    Przy czym Sprzedający oraz potencjalny nabywca, po spełnieniu określonych przepisami
    ustawy o VAT warunków, będą mieli prawo do rezygnacji z tego zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 10 w zw. za art. 43 ust. 11 ww. ustawy.
    Natomiast w odniesieniu do nowo powstałej powierzchni mieszkalnej w postaci
    potencjalnych trzech lokali mieszkalnych (nadbudowanej kondygnacji), nie zostaną
    spełnione warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, do
    momentu sprzedaży nowopowstała część budynku nie zostanie oddana do użytku. W

    związku z tym, dostawa ww. części budynku mieszkalnego nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W związku z brakiem możliwości zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt
    10a ustawy. Aby dostawa mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu
    muszą być spełnione oba warunki określone w tym przepisie.
    W opisie sprawy podali Państwo, że nabycie budynku przez Sprzedających nie było
    opodatkowane podatkiem VAT, który mógłby podlegać odliczeniu. Jednocześnie wskazali
    Państwo, że nakłady budowlane nie przekroczyły 30% wartości nieruchomości. Ponadto z
    okoliczności sprawy wynika, że żaden ze współwłaścicieli nie odliczał podatku VAT, w tym
    nie obniżał kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu poniesionych
    nakładów.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że dostawa nadbudowanej części budynku,
    będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Tym samym, na mocy art. 29a ust. 8 ustawy, również dostawa części działki nr (...)
    przypadająca proporcjonalnie do ww. części budynku mieszkalnego będzie zwolniona od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Zatem, oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 (oznaczonego
    we wniosku nr 3) należało uznać je za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie zadanych przez
    Państwa pytań. Podkreślenia wymaga, że granice tego szczególnego postępowania
    podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji indywidualnej co do zakresu i
    sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa
    wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, co
    wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy - Ordynacja podatkowa. Natomiast na
    podstawie art. 14c § 1 i § 2 organ dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy. Inne
    kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, wynikające z Państwa stanowiska, nie mogą
    być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. W szczególności w
    niniejszej sprawie nie rozstrzygnięto kwestii wykazania przedmiotowej transakcji w
    stosownym pliku JPK_V7M oraz obowiązku wystawienia faktury VAT.
    Organ informuje także, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zastosowania
    prawidłowej stawki podatku VAT dla sprzedaży nieruchomości. Organ wskazuje, że

    kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług po dniu 30 czerwca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach
    wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o VAT.
    Natomiast odnośnie przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych
    należy zauważyć, że wyroki sądów to rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie, osadzonej w
    określonym stanie faktycznym. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia
    1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog
    źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla
    orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie
    obowiązuje system precedensów sądowych). W związku z powyższym, nie negując
    orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm
    prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca wyroku zamyka się w
    obrębie sprawy, w której została wydana.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.