Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.278.2019.9.S.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT do
realizowanych zgodnie z Umową Usług Pośrednictwa w
zakresie Sprzedaży PPK.
Słowa kluczowe: instrumenty-instrumenty finansowe
plan-Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK)
pośrednictwo
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi, których przedmiotem
są instrumenty finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 41

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2019 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 kwietnia 2019 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej: (...) lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT,
    należącym do Grupy (...) (dalej: Grupa (...)), lidera rynku ubezpieczeniowego w Polsce.
    Grupa (...) poprzez swoją działalność ma realny wpływ na kształtowanie rynku produktów
    ubezpieczeniowych oraz inwestycyjnych w Polsce.
    Przedmiotem działalności (...) jest działalność ubezpieczeniowa oraz reasekuracyjna. (...)
    zajmuje się przede wszystkim świadczeniem usług o charakterze ochronnym i
    inwestycyjnym, w tym oferuje m.in. ubezpieczenia na życie, ubezpieczenia na życie i
    dożycie, pracownicze programy emerytalne, ubezpieczenia zdrowotne, a także szeroką
    ofertę ubezpieczeń dodatkowych we wszystkich liniach produktowych.
    (...) jest zainteresowane nawiązaniem współpracy z Towarzystwem Funduszy
    Inwestycyjnych (...) (dalej: TFI) w zakresie pośrednictwa w sprzedaży produktu, jakim są
    Pracownicze Plany Kapitałowe (dalej: PPK) oferowanego przez Fundusz (dalej: Fundusz).
    Fundusz został prawidłowo zarejestrowany (pod numerem (...)) oraz na moment
    rozpoczęcia współpracy z (...) będzie spełniał definicję instytucji finansowej w rozumieniu
    art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych
    (Dz. U. z 2018 r. poz. 2215) (dalej: ustawa o PPK).
    Pracownicze Plany Kapitałowe
    PPK to powszechny program oszczędnościowy, który powstał we współpracy rządu,
    Polskiego Funduszu Rozwoju, organizacji pracodawców oraz związków zawodowych.
    Ze względu na istotne znaczenie dla polskiego systemu finansowego Wnioskodawca
    chciałby zaangażować się w dystrybucję PPK. (...) wierzy, że ze względu na swoją pozycję
    rynkową, będzie w stanie realnie wpłynąć na wsparcie idei rozwoju PPK. Jak wynika z
    uzasadnienia do ustawy o PPK, istotnym celem tej ustawy jest zwiększenie
    bezpieczeństwa finansowego obywateli i stabilności systemu finansów publicznych,
    rozwój lokalnego rynku kapitałowego oraz podniesienie potencjału rozwoju gospodarki.
    Silny rynek kapitałowy jest bowiem niezbędny dla budowy silnych fundamentów
    gospodarki, podwyższania potencjału wzrostu dochodów indywidualnych i PKB, co
    długoterminowo sprzyja wzmocnieniu stabilności systemu emerytalnego oraz wzrostowi
    świadczeń emerytalnych. Należy zaznaczyć, iż w interesie uczestników PPK jest dostęp do
    szerokiej oferty instytucji finansowych oferujących PPK, posiadających kompetencje i
    doświadczenie gwarantujące profesjonalne zarządzanie PPK.
    PPK jest rządowym programem oszczędnościowym, który może być oparty na funduszach
    inwestycyjnych zarządzanych przez towarzystwa funduszy inwestycyjnych, dobrowolnych
    funduszach emerytalnych zarządzanych przez powszechne towarzystwa emerytalne lub
    pracownicze towarzystwa emerytalne lub na ubezpieczeniach na życie z
    ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, oferowanych przez zakłady ubezpieczeń na
    życie.
    Przedmiotem niniejszego wniosku jest PPK oparte na funduszach inwestycyjnych. W
    dalszej części wniosku, referując do PPK, Wnioskodawca będzie miał na myśli wyłącznie
    PPK oparte na funduszu inwestycyjnym.
    Od strony prawnej, PPK to rodzaj funduszu inwestycyjnego, do którego wpłaty
    odprowadza zarówno osoba zatrudniona jak i podmiot zatrudniający (a dodatkowo po
    spełnieniu określonych warunków przysługują osobie zatrudnionej dopłaty ze środków
    publicznych), przy czym środki na nim zgromadzone pozostają własnością osoby
    zatrudnionej. PPK mają na celu umożliwienie systematycznego gromadzenia
    długoterminowych oszczędności przez ich uczestników z przeznaczeniem na wypłatę po
    zakończeniu aktywności zawodowej. W celu pomnażania wartości PPK, środki w nich

    gromadzone będą inwestowane przez działające w Polsce towarzystwa funduszy
    inwestycyjnych.
    Jak wynika z ustawy o PPK, funkcjonowanie PPK opierać się będzie na dwuetapowym
    procesie dystrybucji PPK.
    W pierwszej kolejności, zgodnie z art. 7 ustawy o PPK, pomiędzy podmiotem
    zatrudniającym a wybraną instytucją finansową (m.in. funduszem inwestycyjnym),
    zawierana będzie umowa o zarządzanie PPK. Zawarcie umowy o zarządzanie PPK
    oznaczać będzie efektywnie wybór przez podmiot zatrudniający danej instytucji
    finansowej, jako dostawcy PPK.
    Drugim etapem będzie zawarcie umowy o prowadzenie PPK. Zgodnie z art. 14 ust. 1
    ustawy o PPK, stronami tej umowy będą osoba zatrudniona oraz instytucja finansowa,
    przy czym podmiot zatrudniający będzie działał w imieniu i na rzecz osób zatrudnionych.
    Ponadto, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o PPK, umowa o prowadzenie PPK będzie
    zawierana z instytucjami finansowymi, z którymi podmiot zatrudniający zawarł umowę o
    zarządzanie PPK.
    Z powyższego wynika, iż aby doprowadzić do zawarcia umowy o prowadzenie PPK, w
    pierwszej kolejności należy doprowadzić do zawarcia umowy o zarządzanie PPK.
    Ostatecznie decyzja o przystąpieniu do PPK będzie zależała od woli konkretnej osoby
    zatrudnionej (mechanizm funkcjonowania PPK zakłada, iż każda osoba zatrudniona
    zostanie domyślnie zgłoszona do PPK, jakkolwiek będzie mogła podjąć decyzję o
    rezygnacji z PPK). Efektywnie więc to podmiot zatrudniający będzie decydował o wyborze
    instytucji finansowej, która będzie świadczyła PPK. Co więcej, tylko podmiot zatrudniający
    będzie mógł zawrzeć umowę o prowadzenie PPK (działając w imieniu i na rzecz osoby
    zatrudnionej). Ustawa o PPK nie zezwala, aby umowy o prowadzenie PPK były zawierane
    bezpośrednio pomiędzy osobą zatrudnioną (działającą samodzielnie, we własnym imieniu
    i na własną rzecz) oraz instytucją finansową. Ponadto ustawa o PPK nie zezwala na
    zawarcie umowy o prowadzenie PPK z inną instytucją finansową niż ta, z którą dany
    podmiot zatrudniający zawarł umowę o zarządzanie PPK.
    Konstrukcja ustawy o PPK powoduje, iż wyłączną drogą do zawarcia umowy o
    prowadzenie PPK jest najpierw zawarcie umowy o zarządzanie PPK. Oznacza to, iż
    przekonanie danego podmiotu zatrudniającego do zawarcia umowy o zarządzanie PPK z
    konkretną instytucją finansową ma decydujące znaczenie dla możliwości dystrybucji PPK
    wśród osób zatrudnionych u danego podmiotu zatrudniającego. Należy przy tym
    podkreślić, iż ustawa o PPK zakłada, że w proces wyboru instytucji finansowej, która
    świadczyć będzie PPK, zaangażowane będą osoby zatrudnione (w ramach zakładowej
    organizacji związkowej lub innej formy reprezentacji osób zatrudnionych, zgodnie z art. 7
    ust. 3-4 ustawy o PPK). Zawarcie umowy o zarządzanie PPK należy więc odczytywać za
    potwierdzenie, iż oferta danej instytucji finansowej oceniona została jako
    najkorzystniejsza i domniemywać można, iż większość osób domyślnie zgłoszonych do
    PPK przez podmiot zatrudniający zdecyduje się ostatecznie na oszczędzanie w ramach
    PPK (formalnie będzie to oznaczać, iż osoby takie nie skorzystają z opcji rezygnacji z PPK i
    jednocześnie pomiędzy takimi osobami, a wybraną instytucją finansową, zostanie zawarta
    umowa o prowadzenie PPK).
    W dalszej części wniosku, sekwencja zdarzeń polegająca na:
    1) wyszukiwaniu podmiotów zatrudniających,
    2) przedstawieniu i prezentowaniu oferty PPK,
    3) dążeniu do zawarcia i zawieraniu umów o zarządzanie PPK (co z kolei przełoży się na
      zawarcie umów o prowadzenie PPK)
    określona będzie jako Sprzedaż PPK. Celem Sprzedaży PPK jest doprowadzenie do
    sytuacji, w której dana instytucja finansowa zostanie wybrana jako dostawca PPK przez

    dany podmiot zatrudniający i w efekcie możliwe będzie zawarcie umów o prowadzenie
    PPK z osobami zatrudnionymi w danym podmiocie zatrudniającym.
    Definicja PPK w ujęciu przepisów o funduszach inwestycyjnych i instrumentach
    finansowych
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, pod
    pojęciem instrumentów finansowych należy rozumieć niebędące papierami
    wartościowymi tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania.
    Tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania, zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy
    o obrocie instrumentami finansowymi, należy rozumieć jako wyemitowane na podstawie
    właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego papiery wartościowe lub niebędące
    papierami wartościowymi instrumenty finansowe reprezentujące prawa majątkowe
    przysługujące uczestnikom instytucji wspólnego inwestowania, w tym w szczególności
    jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy o PPK, środki zgromadzone na rachunku PPK
    oznaczają m.in. jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych lub subfunduszy
    wydzielonych w funduszach inwestycyjnych z wydzielonymi subfunduszami, nabywane
    przez uczestnika PPK za wpłaty, wpłaty dodatkowe, dopłaty roczne, przejęte wypłaty
    transferowe lub za środki przekazane z tytułu konwersji lub zamiany lub zgodnie z art. 87
    ust. 21 tej ustawy.
    Oznacza to, iż zgodnie z ww. definicjami, środki gromadzone na rachunku PPK stanowią
    instrumenty finansowe w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.
    Usługi świadczone przez (...)
    Usługi świadczone przez (...) mają na celu Sprzedaż PPK, tj. doprowadzenie do sytuacji, w
    której Fundusz będzie świadczył usługi polegające na gromadzeniu środków PPK na rzecz
    osób zatrudnionych u danego podmiotu zatrudniającego. Ustawa o PPK narzuca przy tym
    ściśle określoną sekwencję działań w celu realizacji ww. celu, tj. w pierwszej kolejności
    należy zawrzeć umowę o zarządzanie PPK, a następnie umowę o prowadzenie PPK. Należy
    podkreślić, iż zawarcie umowy o prowadzenie PPK każdorazowo musi być poprzedzone
    zawarciem umowy o zarządzanie PPK.
    Z perspektywy Funduszu, jedynym i wyłącznym celem Sprzedaży PPK, za które TFI będzie
    gotowe wypłacić Wnioskodawcy wynagrodzenie, będzie skuteczne pośrednictwo w
    zawieraniu umów o zarządzanie PPK oferowanych przez Fundusz, co w następstwie
    prowadzić będzie do zawarcia umów o prowadzenie PPK. Przez skuteczne pośrednictwo,
    należy rozumieć sytuacje, gdzie w wyniku działań podjętych przez (...) dojdzie do zawarcia
    umów o zarządzanie PPK oferowanych przez Fundusz. Zawarcie umowy o zarządzanie
    PPK jest warunkiem koniecznym dla dystrybucji PPK. Tylko bowiem w takiej sytuacji
    Fundusz może oczekiwać, iż do oferowanego przez Fundusz PPK zostaną zapisane, a
    następnie zdecydują się w nim pozostać, osoby zatrudnione w danym podmiocie
    zatrudniającym.
    Ostatecznie więc efektem pośrednictwa, za które (...) może oczekiwać wynagrodzenia,
    będzie doprowadzanie do zawarcia umów o zarządzanie PPK, w następstwie którego
    dojdzie do zawarcia umów o prowadzenie PPK, czyli faktycznej sprzedaży usługi
    finansowej w postaci PPK.
    Z uwagi na powyższe Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę o pośredniczeniu przy
    zawieraniu umów o zarządzanie PPK z Funduszem zarządzanym i reprezentowanym przez
    działające w imieniu Funduszu oraz w imieniu własnym TFI (dalej: Umowa).
    Zgodnie z planowaną treścią Umowy, Wnioskodawca będzie świadczyć na rzecz Funduszu
    usługę pośrednictwa przy zawieraniu z podmiotami zatrudniającymi Umów o zarządzanie
    PPK. Przedmiotem Umowy będzie:

    1) wykonywanie czynności faktycznych mających na celu doprowadzenie do zawierania
      umów o zarządzanie PPK pomiędzy Funduszem a podmiotami zatrudniającymi, w
      zakresie i na zasadach określonych w Umowie,
    2) zawieranie Umów o zarządzanie PPK w imieniu Funduszu oraz odbieranie dla niego
      oświadczeń, dalej: Usługi Pośrednictwa.
    Należy podkreślić, iż (...) nie będzie miała upoważnienia do przyjmowania jakichkolwiek
    wpłat lub dokonywania jakichkolwiek wypłat w imieniu Funduszu lub TFI.
    Ponadto, zgodnie z treścią planowanej Umowy, w celu wykonania Usług Pośrednictwa, (...)
    zobowiąże się do:
    1) wykonywania czynności faktycznych mających na celu doprowadzenie do zawierania
      umów o zarządzanie PPK pomiędzy Funduszem a podmiotami zatrudniającymi,
      obejmujących m.in.:
        a) wyszukiwanie podmiotów zatrudniających, które mogą być zainteresowane
        zawarciem z Funduszem umowy o zarządzanie PPK;
        b) przedstawianie podmiotowi zatrudniającemu pełnych i rzetelnych informacji
        dotyczących PPK;
        c) pozyskiwanie podmiotów zatrudniających poprzez prowadzenie w przekonujący
        sposób rozmowy z podmiotem zatrudniającym, zachęcając do zawarcia umowy o
        zarządzanie PPK;
        d) prezentowanie warunków PPK oferowanych przez Fundusz przedstawicielom
        podmiotu zatrudniającego, w szczególności przedstawicielom kadry kierowniczej
        oraz zakładowej organizacji związkowej lub reprezentacji osób zatrudnionych
        wyłonionej w trybie przyjętym w danym podmiocie zatrudniającym (zgodnie z art.
        7 ust. 3-4 Ustawy o PPK);
        e) przekazanie podmiotowi zatrudniającemu informacji na temat sposobu zawarcia
        umowy o zarządzanie PPK;
        f) wprowadzenie do systemu elektronicznego, przygotowanego przez agenta
        transferowego Funduszu i udostępnionego (...) przez Fundusz, danych podmiotu
        zatrudniającego, w celu ułatwienia mu zawarcia umowy o zarządzanie PPK;
        g) udostępnienie podmiotom zatrudniającym materiałów informacyjnych o PPK
        oferowanych przez Fundusz, w formie ulotek, materiałów elektronicznych (lub po
        uzgodnieniu papierowych), w tym wzoru oferty PPK, przygotowanych lub
        zaakceptowanych przez Fundusz;
    2) zawierania w imieniu i na rzecz Funduszu umów o zarządzanie PPK oraz wykonywania
      innych czynności poprzedzających zawarcie tych umów, wskazanych w pkt 1.
    Ponadto w celu właściwego wykonania Usług Pośrednictwa, (...) będzie realizować w
    szczególności następujące czynności:
    1) weryfikacja i potwierdzanie tożsamości osób fizycznych, będących reprezentantami lub
      pełnomocnikami podmiotu zatrudniającego, które będą reprezentowały podmiot
      zatrudniający przy zawarciu umowy o zarządzanie PPK;
    2) informowanie przedstawicieli podmiotów zatrudniających o zasadach działania PPK w
      Funduszu, na podstawie materiałów informacyjnych dostarczonych lub
      zaakceptowanych przez Fundusz;
    3) uczestniczenie w akcji informacyjnej dla osób zatrudnionych w podmiocie
      zatrudniającym, w zależności od uzgodnień z danym podmiotem zatrudniającym;

    4) informowanie Funduszu o ważnych wydarzeniach mogących mieć wpływ na
      współpracę między Funduszem a podmiotem zatrudniającym oraz przekazywanie do
      Funduszu wymagań podmiotu zatrudniającego w zakresie współpracy z Funduszem.
    Zgodnie z treścią planowanej Umowy, Usługi Pośrednictwa mogą być świadczone przez
    (...) na rzecz Funduszu również wspólnie z innymi podmiotami działającymi w imieniu lub
    na rzecz Funduszu. W takim przypadku istota usług świadczonych przez (...) pozostanie
    niezmieniona - celem tych usług będzie wykonywanie czynności faktycznych mających na
    celu doprowadzenie do zawarcia Umów o zarządzanie PPK pomiędzy Funduszem a
    podmiotami zatrudniającymi. Jednocześnie może zdarzyć się tak, iż zakres czynności
    wykonywanych przez (...) w przypadku współpracy z innym podmiotem działającym w
    imieniu lub na rzecz Funduszu będzie różnić się od zakresu czynności wykonywanych
    przez (...) w przypadku działania samodzielnego. Różnice takie mogą dotyczyć czynności
    takich jak (i) wprowadzenie do systemu elektronicznego, przygotowanego przez agenta
    transferowego Funduszu i udostępnionego (...) przez Fundusz, danych podmiotu
    zatrudniającego, w celu ułatwienia mu zawarcia umowy o zarządzanie PPK lub (ii)
    weryfikacji i potwierdzania tożsamości osób fizycznych, będących reprezentantami lub
    pełnomocnikami Podmiotu zatrudniającego, które będą reprezentowały podmiot
    zatrudniający przy zawarciu umowy o zarządzanie PPK. Ponadto, jeżeli podmiot działający
    w imieniu lub na rzecz Funduszu będzie w stanie wyszukać i pozyskać podmiot
    zatrudniający w celu umożliwienia (...) przedstawienia oferty w zakresie PPK, podjęcie
    takich działań (tj. wyszukiwania i pozyskiwania podmiotów zatrudniających) przez (...) nie
    będzie już celowe i w efekcie nie będzie realizowane przez (...).
    W związku ze świadczeniem Usług Pośrednictwa zgodnie z Umową, (...) otrzymywać będzie
    od Funduszu wynagrodzenie na zasadach określonych w Umowie. Wysokość
    wynagrodzenia zależeć będzie od liczby oraz trybu zawarcia umów o zarządzanie PPK lub
    od liczby osób zatrudnionych, za które podmiot zatrudniający odprowadził wpłatę do PPK
    na podstawie danej umowy o zarządzanie PPK, w której zawarciu pośredniczyło (...) oraz
    od daty zawarcia umowy. Wynagrodzenie będzie należne (...), jeżeli w wyniku działań
    podjętych przez Wnioskodawcę dojdzie do zawarcia umowy o zarządzanie PPK
    oferowanych przez Fundusz.
    (...) nie otrzyma wynagrodzenia, jeżeli pomimo podjętych działań, nie dojdzie do zawarcia
    umowy o zarządzanie PPK.

## Pytanie

Czy Usługi Pośrednictwa w zakresie Sprzedaży PPK, realizowane zgodnie z Umową,
    podlegają zwolnieniu od podatku VAT, zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o
    VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Usługi Pośrednictwa w zakresie Sprzedaży PPK, realizowane
    zgodnie z Umową, podlegają zwolnieniu od podatku VAT, zgodnie z brzmieniem art. 43
    ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy
    1. Zwolnienie od VAT dla usług pośrednictwa
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1) ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju. Zdaniem Wnioskodawcy, oczywistym jest, iż
    realizacja Usług Pośrednictwa powinna być traktowana jako odpłatne świadczenie usług.
    W ramach tego świadczenia nie występuje bowiem żaden towar. Ponadto strony (tj. (...) i
    Fundusz) jasno określiły zakres świadczenia Usług Pośrednictwa oraz przewidują, iż za
    jego wykonanie (...) przysługiwać będzie wynagrodzenie (świadczenie będzie więc
    odpłatne).

    Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy świadczenie Usług Pośrednictwa
    powinno podlegać zwolnieniu od podatku VAT.
    Katalog czynności zwolnionych od podatku VAT określa art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. Z pkt
    41 tego przepisu (tj. art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT) wynika, iż zwalnia się od podatku
    VAT usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z
    dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem
    przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym
    zakresie”.
    W ocenie Wnioskodawcy, możliwość zastosowania zwolnienia od VAT dla Usług
    Pośrednictwa w oparciu o treść art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT uzależniona jest od
    spełnienia następujących warunków:
    a) PPK powinny stanowić instrumenty finansowe w rozumieniu ustawy o obrocie
      instrumentami finansowymi,
    b) przedmiotem Usług Pośrednictwa powinien być instrument finansowy lub
      pośrednictwo dotyczące instrumentu finansowego.
    Ad a) PPK jako instrument finansowy
    Pojęcie instrumentów finansowych definiuje art. 2 ustawy o obrocie instrumentami
    finansowymi.
    Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem instrumentów finansowych należy rozumieć m.in.
    niebędące papierami wartościowymi tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego
    inwestowania (art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi).
    Tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania, zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy
    o obrocie instrumentami finansowymi, należy rozumieć natomiast jako wyemitowane na
    podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego papiery wartościowe lub
    niebędące papierami wartościowymi instrumenty finansowe reprezentujące prawa
    majątkowe przysługujące uczestnikom instytucji wspólnego inwestowania, w tym w
    szczególności jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt
    29 ustawy o PPK, środki zgromadzone na rachunku PPK oznaczają m.in. jednostki
    uczestnictwa funduszy inwestycyjnych lub subfunduszy wydzielonych w funduszach
    inwestycyjnych z wydzielonymi subfunduszami, nabywane przez uczestnika PPK za wpłaty,
    wpłaty dodatkowe, dopłaty roczne, przyjęte wypłaty transferowe lub za środki przekazane
    z tytułu konwersji lub zamiany lub zgodnie z art. 87 ust. 21 tej ustawy.
    Z treści powyższych przepisów wynika zatem, iż środki gromadzone w ramach PPK
    stanowią:
    1) jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych, co oznacza, iż środki zgromadzone w
      ramach PPK stanowią tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
    2) tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania należy traktować jako
      instrumenty finansowe w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.
    W efekcie, zdaniem Wnioskodawcy, PPK należy traktować jako instrumenty finansowe w
    rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Tym samym, pierwszy warunek
    wynikający z treści art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT jest spełniony.
    Ad b) Usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe lub pośrednictwo w zakresie
    instrumentów finansowych
    Ustawa o VAT nie precyzuje, jak należy rozumieć zwrot „usługi, których przedmiotem są
    instrumenty finansowe” ani „pośrednictwo w zakresie instrumentów finansowych”.
    Zakres i cel Usługi Pośrednictwa w naturalny sposób skłania do konkluzji, iż Usługę
    Pośrednictwa należy analizować pod kątem spełnienia warunków dla pośrednictwa w
    zakresie instrumentów finansowych. Rola Wnioskodawcy, jako podmiotu wykonującego

    Usługę Pośrednictwa, polega na Sprzedaży PPK, tj. na doprowadzeniu do zawarcia umowy
    o zarządzanie PPK, co z kolei prowadzi do zawarcia umowy o prowadzenie PPK. W efekcie
    działań (...) dochodzi zatem do zawarcia umowy pomiędzy Funduszem a osobą
    zatrudnioną w danym podmiocie zatrudniającym. Jest to klasyczny przykład pośrednictwa
    w słownikowym (językowym) znaczeniu tego słowa, gdzie w efekcie działań pośrednika
    dochodzi do zawarcia umowy pomiędzy dwiema stronami (innymi niż pośrednik).
    Klasyfikację Usług Pośrednictwa jako pośrednictwa w zakresie instrumentów finansowych
    potwierdza również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    Trybunał lub TSUE).
    W pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, jak należy interpretować zwrot „usługi, których
    przedmiotem są instrumenty finansowe”.
    W wyroku w sprawie C-29/08 Skatteverket TSUE wskazał, iż „transakcje, których
    przedmiotem są akcje i inne papiery wartościowe” należy rozumieć jako transakcje
    dokonywane na rynku papierów wartościowych zmieniające sytuację prawną i finansową
    pomiędzy stronami. Pojęcie „transakcje dotyczące papierów wartościowych” dotyczy w
    ocenie Trybunału transakcji mogących stworzyć, zmienić lub spowodować wygaśnięcie
    praw i obowiązków z tytułu papierów wartościowych. Podobne konkluzje wynikają z
    wyroków TSUE w sprawach C-2/95 Sparekassernes Datacenter oraz C#235/00 CSC
    Financial Services.
    Zdaniem Wnioskodawcy, usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe
    (zakładając, iż instrumenty finansowe należy traktować analogicznie jak papiery
    wartościowe), w rozumieniu TSUE, to takie usługi, które w bezpośredni sposób dotyczą
    danego instrumentu finansowego. W efekcie dochodzi do zmiany sytuacji prawnej i
    finansowej stron. Przykładem może być właśnie sprzedaż papierów wartościowych czy też
    jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego. Do zrealizowania usługi, której
    przedmiotem jest papier wartościowy czy instrument finansowy potrzebne są dwa
    podmioty, z których jeden dysponuje danym aktywem, a drugi zainteresowany jest jego
    nabyciem.
    W przypadku pośrednictwa, działanie pośrednika, samo w sobie, nie powoduje zmiany
    sytuacji finansowej i prawnej stron, pomiędzy którymi pośredniczy pośrednik. Rola
    pośrednika polega na tym, aby doprowadzić do porozumienia pomiędzy tymi stronami.
    Egzekwowanie tego porozumienia (np. poprzez nabycie papieru wartościowego czy
    jednostki uczestnictwa funduszu inwestycyjnego) jest wyłącznie następstwem działania
    pośrednika (jest to czynność wtórna względem usługi pośrednictwa).
    Z tego też względu, zdaniem (...), Usługi Pośrednictwa należy rozpatrywać w kategorii
    usług pośrednictwa w zakresie instrumentów finansowych. Działania Wnioskodawcy
    prowadzą bowiem do sytuacji, gdzie ostatecznie pomiędzy Funduszem a pracownikiem
    podmiotu zatrudniającego dochodzi do zawarcia umowy o prowadzenie PPK. W ten
    sposób realizuje się sprzedaż instrumentu finansowego w postaci PPK (Sprzedaż PPK). Bez
    zaangażowania (...) nie doszłoby do tej sprzedaży, gdyż strony tej transakcji (tj. Fundusz i
    pracownik) nie zostałyby skojarzone. Umowa o prowadzenie PPK może zostać zawarta
    wyłącznie dzięki i w następstwie Usług Pośrednictwa wykonanych przez (...).
    W dalszej części argumentacji Wnioskodawca przedstawi argumenty potwierdzające, iż
    zakres czynności oraz cel Usług Pośrednictwa stanowi pośrednictwo w rozumieniu
    przepisów ustawy o VAT.
    Definiowanie pojęcia pośrednictwa
    Pojęcie pośrednictwa nie zostało zdefiniowane na gruncie ustawy o VAT. Pojęciem tym nie
    posługuje się również Dyrektywa VAT.
    Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego Wydawnictwa PWN (sjp.pwn.pl),
    przez pośrednictwo rozumie się „działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie
    się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron; kojarzenie

    kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwianie kontaktu uczestnikom rynku
    pracy”. Należy więc stwierdzić, że pośrednictwo obejmuje czynności dokonywane na rzecz
    innego podmiotu gospodarczego, w wyniku których dochodzi do zawarcia transakcji
    między tym przedsiębiorcą a podmiotem trzecim.
    Pośrednictwo obejmuje zatem czynności dokonywane w imieniu oraz na rzecz innego
    podmiotu gospodarczego, w wyniku których dochodzi do zawarcia transakcji między tym
    przedsiębiorcą a podmiotem trzecim. Działanie „w imieniu” oznacza działanie z czyjegoś
    upoważnienia, w zastępstwie kogoś, natomiast działanie na czyjąś korzyść oznacza
    działanie dla kogoś, dla czyjegoś dobra.
    Na temat wykładni pojęcia „pośrednictwa” w odniesieniu do usług zwolnionych od VAT
    wielokrotnie wypowiadał się TSUE.
    W uzasadnieniu wyroku w sprawie C-235/00 CSC Financial Services Ltd. TSUE podjął się
    próby skonstruowania definicji pośrednictwa. Pośrednikiem jest podmiot niebędący
    żadną ze stron umowy, ale świadczący usługę na rzecz strony w zamian za
    wynagrodzenie. W skład usługi wchodzić może zwłaszcza prowadzenie negocjacji. Celem
    pośrednictwa jest natomiast uczynienie wszystkiego co niezbędne, by dwie strony zawarły
    umowę.
    Natomiast w sprawie C-453/05 Volker Ludwig TSUE stwierdził, że „pośrednictwo stanowi
    działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi
    wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, przy czym celem
    takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły
    umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy.”
    Z powyższego wynika, że pośrednictwo powinno być definiowane poprzez swój zasadniczy
    cel, jakim jest doprowadzenie do zawarcia umowy.
    Usługi Pośrednictwa świadczone przez Wnioskodawcę będą realizować ten cel. Precyzując,
    usługi świadczone przez Wnioskodawcę będą miały na celu pośredniczenie w Sprzedaży
    PPK, tj. doprowadzenie do sytuacji, w której Fundusz będzie świadczył usługi polegające
    na gromadzeniu środków PPK, w postaci instrumentów finansowych, na rzecz osób
    zatrudnionych w danym podmiocie zatrudniającym.
    Również sposób określenia wynagrodzenia za Usługi Pośrednictwa wyraźnie akcentuje cel
    tych usług. Wysokość wynagrodzenia zależeć będzie od liczby oraz trybu zawarcia umów o
    zarządzanie PPK lub od liczby osób zatrudnionych, za które podmiot zatrudniający
    odprowadził wpłatę do PPK na podstawie danej umowy o zarządzanie PPK, w której
    zawarciu pośredniczyło (...) oraz od daty zawarcia umowy. Wynagrodzenie będzie należne
    (...), jeżeli w wyniku działań podjętych przez Wnioskodawcę dojdzie do zawarcia umowy o
    zarządzanie PPK oferowanych przez Fundusz. (...) nie otrzyma wynagrodzenia, jeżeli
    pomimo podjętych działań, nie dojdzie do zawarcia umowy o zarządzanie PPK.
    Zasady ustalenia wynagrodzenia wyraźnie wskazują, iż jedynym i wyłącznym efektem
    Usług Pośrednictwa, za jaki gotowy jest zapłacić Fundusz, jest skuteczne doprowadzenie
    do zawarcia umowy o zarządzanie PPK. Tylko taka sytuacja (zawarcie umowy) przedstawia
    wartość z perspektywy Funduszu jako nabywcy Usług Pośrednictwa, gdyż tylko w takim
    przypadku dochodzi do Sprzedaży PPK.
    Reasumując, Usługi Pośrednictwa polegają na pośredniczeniu w Sprzedaży PPK. Z tytułu
    ich wykonania (...) otrzyma wynagrodzenie wyłącznie w sytuacji, gdy skutecznie
    doprowadzi do zawarcia umowy o zarządzanie PPK, co z kolei powinno przełożyć się na
    zawarcie umowy o prowadzenie PPK, a więc zawarcie umowy o świadczenie usług w
    zakresie instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy o instrumentach finansowych.
    Z tego też względu, w ocenie Wnioskodawcy, pośrednictwo w Sprzedaży PPK, stanowi
    pośrednictwo w dystrybucji instrumentów finansowych. Tym samym, Usługi Pośrednictwa
    podlegają zwolnieniu od VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.

    2. Zwolnienie od VAT dla usług dotyczących funduszy inwestycyjnych - ujęcie systemowe
    Wnioskodawca wskazuje, iż w orzecznictwie TSUE podkreśla się istotną rolę
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania dla stabilności i rozwoju systemów
    finansowych poszczególnych państw członkowskich.
    Przykładowo, w wyroku w sprawie C-595/13 (Fiscale Eenheid X NV cs), TSUE wskazał, iż
    „celem zwolnienia od opodatkowania transakcji związanych z zarządzaniem specjalnymi
    funduszami inwestycyjnymi jest między innymi ułatwienie inwestorom inwestowania w
    papiery wartościowe za pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, bez
    ponoszenia kosztów podatku VAT, i zapewnienie w ten sposób neutralności podatkowej
    wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru pomiędzy bezpośrednim
    inwestowaniem w papiery wartościowe a inwestowaniem w nie za pośrednictwem
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania”.
    Analogiczną argumentację TSUE przedstawił również w wyrokach C-363/05 (JP Morgan
    Fleming Cleverhouse Investment Trust i The Association of Investment Trust Companies),
    C 424/11 (Wheels Common Investment Fund Trustees), C-464/12 ATP PensionService).
    W ocenie Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, iż sposób wykładni Dyrektywy VAT
    prezentowany przez TSUE w ww. orzeczeniach wynika z istotnej roli przedsiębiorstw
    zbiorowego inwestowania. TSUE odwołuje się przy tym do jednego z kluczowych
    pryncypiów systemu VAT, a mianowicie równego i sprawiedliwego traktowania
    ekonomicznie tożsamych świadczeń. Zdaniem TSUE nie wolno dopuścić do sytuacji, gdzie
    inwestowanie w określone aktywa finansowe będzie wiązało się z różnym obciążeniem
    inwestora w zależności od trybu w jakim dokona inwestycji (tj. indywidualnie czy ze
    wsparciem podmiotów profesjonalnych). Należy pamiętać, iż usługi finansowe, co do
    zasady, podlegają zwolnieniu od VAT. Opodatkowanie VAT usług pośrednictwa czy
    dystrybucji produktów finansowych powoduje, iż realny koszt takiego produktu wzrośnie
    o kwotę podatku VAT (gdyż nabywca takiej usługi nie będzie miał możliwości odliczenia
    podatku VAT). W efekcie koszt produktu finansowego dla końcowego inwestora będzie
    wyższy. To z kolei może prowadzić do sytuacji, w której inwestorzy albo zdecydują się
    inwestować samodzielnie (ze względu na niższy koszt inwestycji) lub zrezygnują z
    inwestowania za pomocą przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania wybierając inną
    formę lokowania kapitału.
    TSUE opowiada się za taką wykładnią przepisów, która nie wpłynie negatywnie na
    działalność przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania i nie spowoduje, iż podmioty tego
    typu staną się mniej konkurencyjne wyłącznie ze względu na niekorzystny sposób
    interpretowania przepisów prawa podatkowego.
    Wnioskodawca w pełni zgadza się i aprobuje sposób wykładni przepisów prezentowany
    przez TSUE. Równe i sprawiedliwe traktowanie Usług Pośrednictwa w zakresie Sprzedaży
    PPK jest koniecznym warunkiem dla upowszechnienia się PPK. Odmienne traktowanie
    PPK od innych funduszy inwestycyjnych doprowadziłoby do naruszenia zasad konkurencji,
    gdyż koszt dystrybucji PPK byłby wyższy niż koszt dystrybucji jednostek uczestnictwa w
    funduszach inwestycyjnych innych niż PPK. Należy przy tym pamiętać, iż z punktu
    widzenia ustawy o instrumentach finansowych, środki gromadzone w PPK stanowią
    jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych. Różnicowanie kosztów dystrybucji /
    sprzedaży tych jednostek w zależności od charakteru funduszu stanowiłoby jaskrawy
    przykład dyskryminacji i jako takie, nie znajduje akceptacji w świetle orzecznictwa TSUE.
    Ponadto Wnioskodawca podkreśla, iż dyskryminowanie PPK w zakresie traktowania Usług
    Pośrednictwa wpłynęłoby również negatywnie na realizację założonych w ustawie o PPK
    celów, w tym przede wszystkim budowania długotrwałego bezpieczeństwa finansowego
    Polaków poprzez systematyczne oszczędzanie. Zdaniem Wnioskodawcy, tego typu
    sytuacja jest niedopuszczalna zarówno z punktu widzenia celów, jakie w założeniu
    powinny realizować PPK jak również z uwagi na pryncypia systemu VAT, w tym przede
    wszystkim obowiązek równego traktowania tożsamych świadczeń.

    Reasumując, przedmiotem Usług Pośrednictwa będzie pośrednictwo przy Sprzedaży PPK,
    czyli działalność związana z pośredniczeniem w dystrybucji jednostek uczestnictwa
    funduszu inwestycyjnego (instrumentu finansowego) w rozumieniu ustawy o
    instrumentach finansowych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, działalność tego typu podlega zwolnieniu od
    VAT. Konkluzja ta jest prawidłowa również w ujęciu systemowym, gdyż nie dopuszcza do
    dyskryminacji i nierównego traktowania tożsamych usług w zakresie pośrednictwa
    różnych jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 26 lipca 2019 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP4.4012.278.2019.1.AK, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 29 lipca 2019 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    27 sierpnia 2019 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo o:
    1) uchylenie zaskarżonej Interpretacji w całości, zgodnie z art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1
      pkt 1 lit. a) i c) PPSA;
    2) zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200
      oraz art. 205 § 2 i § 4 PPSA.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację - wyrokiem z
    30 czerwca 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 2161/19.
    3 sierpnia 2020 r. wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1359/20 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny 2 lipca 2024 r.
    Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30
    czerwca 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 2161/19 wpłynął do tut. Organu 9 grudnia 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części
        prawidłowe i w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Katalog czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    2174 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”, który stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Usługą jest każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy więc rozumieć każde zachowanie się na rzecz
    innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś
    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    Art. 41 ust. 1 ustawy:
      Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy:
      W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla
      którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009
      r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art.
      112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w
      art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
    Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych
    do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami
    obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od
    towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43
    ww. ustawy.
    Art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. g) ustawy:

      Zwalnia się od podatku usługi zarządzania pracowniczymi planami kapitałowymi, w
      rozumieniu ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach
      kapitałowych (Dz. U. poz. 2215).
    Art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy:
      Zwalnia się od podatku:
      37) usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w
        świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi
        świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów
        ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w
        związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji;
      38) usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
        świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także
        zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub
        pożyczkodawcę;
      39) usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń
        transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w
        świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez
        kredytodawcę lub pożyczkodawcę;
      40) usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków
        pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów
        pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu
        tych usług;
      41) usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w
        ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z
        2017 r. poz. 1768, z późn. zm.), z wyłączeniem przechowywania tych
        instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie.
    Art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Powyższe zwolnienia uregulowane zostały w ustawie o podatku od towarów i usług
    wskutek implementacji odpowiednich przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L z 2006 r. Nr 347 poz. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”.
    Art. 135 ust. 1 lit. a-d Dyrektywy:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      a) transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, wraz z usługami pokrewnymi
        świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych;
      b) udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez
        kredytodawcę;
      c) pośrednictwo lub wszelkie działania w zakresie gwarancji kredytowych, poręczeń i
        wszelkich innych zabezpieczeń i gwarancji oraz zarządzanie gwarancjami
        kredytowymi przez kredytodawcę;
      d) transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych,
        rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych
        instrumentów finansowych, z wyłączeniem windykacji należności

    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TSUE zwolnienia, o których mowa w art. 135 ust. 1
    Dyrektywy, stanowią autonomiczne pojęcia prawa unijnego, które służą unikaniu
    rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach
    członkowskich. Ponadto, pojęcia użyte do opisania zwolnień od podatku powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej
    zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie
    przez podatnika.
    Art. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. z
    2018 r. poz. 2215 ze zm.):
      Ustawa określa zasady gromadzenia środków w pracowniczych planach kapitałowych,
      zwanych dalej "PPK", zawierania umów o zarządzanie PPK i umów o prowadzenie PPK,
      finansowania i dokonywania wpłat do PPK oraz dokonywania wypłat transferowych,
      wypłat i zwrotu środków zgromadzonych w PPK.
    Art. 2 pkt 11, 27 i 29 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
    11) instytucja finansowa - fundusz inwestycyjny zarządzany przez towarzystwo funduszy
      inwestycyjnych, które zostało umieszczone w ewidencji PPK w trybie przepisów
      rozdziału 10, fundusz emerytalny zarządzany przez PTE albo pracownicze
      towarzystwo emerytalne, które zostały umieszczone w ewidencji PPK w trybie
      przepisów rozdziału 10, lub zakład ubezpieczeń, który został umieszczony w ewidencji
      PPK w trybie przepisów rozdziału 10
    27) rachunek PPK - zapis w rejestrze uczestników funduszu inwestycyjnego lub w
      subrejestrze uczestników subfunduszu funduszu inwestycyjnego z wydzielonymi
      subfunduszami, lub w rejestrze członków funduszu emerytalnego, lub wyodrębniony
      rachunek w ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym, prowadzony na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie, a w zakresie w niej nieuregulowanym - na zasadach
      określonych w ustawie o funduszach inwestycyjnych, w ustawie o organizacji i
      funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz w ustawie o działalności
      ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;
    29) środki zgromadzone na rachunku PPK - jednostki uczestnictwa funduszy
      inwestycyjnych lub subfunduszy wydzielonych w funduszach inwestycyjnych z
      wydzielonymi subfunduszami lub jednostki uczestnictwa ubezpieczeniowego
      funduszu kapitałowego, nabywane przez uczestnika PPK za wpłaty, wpłaty
      dodatkowe, dopłaty roczne, przyjęte wypłaty transferowe lub za środki przekazane z
      tytułu konwersji lub zamiany lub zgodnie z art. 87 ust. 21, albo jednostki
      rozrachunkowe funduszy emerytalnych, na które uczestnikowi PPK przeliczane są
      takie wpłaty, wpłaty dodatkowe, dopłaty roczne, wypłaty transferowe lub środki
      przekazane z tytułu konwersji lub zamiany zgodnie z art. 87 ust. 21.
    Art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
    1) PPK jest tworzony w celu systematycznego gromadzenia oszczędności przez
      uczestnika PPK z przeznaczeniem na wypłatę po osiągnięciu przez niego 60. roku życia
      oraz na inne cele określone w ustawie.
    2) Środki gromadzone w PPK stanowią prywatną własność uczestnika PPK, z
      zastrzeżeniem art. 105.
    Art. 7 ust. 1-5 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
    1) Podmiot zatrudniający zawiera umowę o zarządzanie PPK, jeżeli zatrudnia co najmniej
      jedną osobę zatrudnioną, w imieniu której, zgodnie z przepisami rozdziału 3, jest
      obowiązany zawrzeć umowę o prowadzenie PPK.
    2) Umowa o zarządzanie PPK jest zawierana z instytucją finansową w postaci
      elektronicznej pozwalającej na utrwalenie jej treści na trwałym nośniku.

    3) Podmiot zatrudniający, w porozumieniu z zakładową organizacją związkową działającą
      w tym podmiocie zatrudniającym, wybiera instytucję finansową, z którą zostanie
      zawarta umowa o zarządzanie PPK. Wyboru dokonuje się w szczególności na
      podstawie oceny proponowanych przez instytucje finansowe warunków zarządzania
      środkami gromadzonymi w PPK, ich efektywności w zarządzaniu aktywami oraz
      posiadanego przez nie doświadczenia w zarządzaniu funduszami inwestycyjnymi lub
      funduszami emerytalnymi. Wyboru dokonuje się mając także na uwadze najlepiej
      rozumiany interes osób zatrudnionych.
    4) Jeżeli w podmiocie zatrudniającym nie działa zakładowa organizacja związkowa,
      podmiot zatrudniający wybiera instytucję finansową, z którą zostanie zawarta umowa
      o zarządzanie PPK, w porozumieniu z reprezentacją osób zatrudnionych wyłonioną w
      trybie przyjętym w danym podmiocie zatrudniającym.
    5) Jeżeli na miesiąc przed upływem terminu, w którym podmiot zatrudniający jest
      obowiązany do zawarcia umowy o zarządzanie PPK, nie zostanie osiągnięte
      porozumienie, o którym mowa w ust. 3 lub 4, podmiot zatrudniający wybiera
      instytucję finansową, z którą zostanie zawarta umowa o zarządzanie PPK, z
      uwzględnieniem ust. 3.
    Art. 8 ust. 1 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
      Podmiot zatrudniający zawiera umowę o zarządzanie PPK nie później niż na 10 dni
      roboczych przed dniem, w którym w stosunku do pierwszej osoby zatrudnionej jest
      obowiązany zawrzeć umowę o prowadzenie PPK, zgodnie z art. 16.
    Art. 9 ust. 1 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
      Podmiot zatrudniający zawiera umowę o zarządzanie PPK z funduszami zdefiniowanej
      daty zarządzanymi przez jedno towarzystwo funduszy inwestycyjnych, PTE,
      pracownicze towarzystwo emerytalne albo zakład ubezpieczeń, z zastrzeżeniem art.
      12.
    Art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
      1. Umowa o zarządzanie PPK określa w szczególności:
      1) strony umowy;
      2) nazwę funduszy zdefiniowanej daty, o których mowa w art. 38 lub art. 39,
        zarządzanych przez podmiot zarządzający instytucją finansową;
      3) warunki i tryb zawierania przez podmiot zatrudniający umów o prowadzenie PPK;
      4) warunki gromadzenia środków i zarządzania nimi przez poszczególne fundusze
        zdefiniowanej daty, o których mowa w pkt 2;
      5) warunki, terminy i sposób dokonania wypłaty, wypłaty transferowej lub zwrotu;
      6) wysokość wpłat dodatkowych finansowanych przez podmiot zatrudniający dla
        poszczególnych grup osób zatrudnionych;
      7) sposób deklarowania wpłat dodatkowych finansowanych przez uczestnika PPK i
        sposób zmiany wysokości tych wpłat;
      8) maksymalną wysokość wynagrodzenia za zarządzanie funduszem zdefiniowanej
        daty, kosztów obciążających ten fundusz i opłat obciążających uczestnika PPK oraz
        warunki, o ile są przewidziane, na jakich mogą one zostać obniżone bez
        konieczności zmiany umowy;
      9) warunki zmiany umowy;
      10) warunki i okres wypowiedzenia umowy;
      11) warunki dokonywania konwersji lub zamiany.

      2. W przypadku zawarcia umowy o zarządzanie PPK z zakładem ubezpieczeń do
        umowy tej dołącza się regulamin lokowania środków ubezpieczeniowego funduszu
        kapitałowego oraz ogólne warunki ubezpieczenia. Umowa o zarządzanie PPK z
        zakładem ubezpieczeń określa także:
      1) wysokość sumy ubezpieczenia;
      2) wysokość składki ochronnej, z zastrzeżeniem art. 49 ust. 2;
      3) brak możliwości potrącania kosztów ochrony ubezpieczeniowej ze środków
        funduszu zdefiniowanej daty będącego ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym
        w przypadku niedokonywania wpłat lub zawieszenia dokonywania wpłat.
    Art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
    1) Podmiot zatrudniający zawiera w imieniu i na rzecz osób zatrudnionych w podmiocie
      zatrudniającym umowę o prowadzenie PPK. Lista osób będących uczestnikami PPK
      stanowi załącznik do umowy o prowadzenie PPK, którego zmiana nie stanowi zmiany
      umowy o prowadzenie PPK.
    2) Umowa o prowadzenie PPK jest zawierana z instytucjami finansowymi, z którymi
      podmiot zatrudniający zawarł umowę o zarządzanie PPK.
    Art. 16 ust. 1 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
      Podmiot zatrudniający zawiera umowę o prowadzenie PPK w imieniu i na rzecz osoby
      zatrudnionej po upływie trzeciego miesiąca zatrudnienia w podmiocie zatrudniającym,
      nie później niż do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął
      termin 3 miesięcy zatrudnienia, chyba że osoba zatrudniona zadeklaruje przed
      upływem tego terminu niedokonywanie wpłat do PPK, na podstawie deklaracji,
      złożonej w formie pisemnej podmiotowi zatrudniającemu, albo przestanie być w
      stosunku do tego podmiotu zatrudniającego osobą zatrudnioną. Do deklaracji, o
      których mowa w zdaniu poprzednim, przepis art. 23 stosuje się odpowiednio.
    Art. 17 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
      Jeżeli podmiot zatrudniający nie dopełni obowiązku zawarcia umowy o prowadzenie
      PPK nie później niż do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął
      termin 3 miesięcy zatrudnienia, przyjmuje się, że w pierwszym dniu po upływie tego
      terminu z mocy prawa powstał stosunek prawny wynikający z umowy o prowadzenie
      PPK pomiędzy osobą zatrudnioną a instytucjami finansowymi, z którymi podmiot
      zatrudniający zawarł umowę o zarządzanie PPK. Umowę o prowadzenie PPK uważa się
      za zawartą na warunkach wynikających z umowy o zarządzanie PPK.
    Art. 20 ust. 1 i 2 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
      1. Umowa o prowadzenie PPK określa w szczególności:
      1) strony umowy, w tym wybraną instytucję finansową;
      2) dane identyfikujące uczestnika PPK;
      3) sposób deklarowania wpłat dodatkowych finansowanych przez uczestnika PPK i
        sposób zmiany wysokości tych wpłat;
      4) nazwy funduszy zdefiniowanej daty zarządzanych przez podmiot zarządzający
        instytucją finansową;
      5) warunki gromadzenia środków i zarządzania nimi przez poszczególne fundusze
        zdefiniowanej daty, o których mowa w pkt 4;
      6) sposób składania deklaracji w sprawie podziału wpłat dokonywanych do PPK
        pomiędzy poszczególne fundusze zdefiniowanej daty, o których mowa w pkt 4;
      7) sposób zmiany funduszu zdefiniowanej daty, o którym mowa w pkt 4;

      8) warunki, terminy i sposób dokonania wypłaty, wypłaty transferowej lub zwrotu;
      9) sposób składania dyspozycji;
      10) zakres, częstotliwość i formę informowania uczestnika PPK o środkach
        zgromadzonych na jego rachunku PPK;
      11) maksymalną wysokość wynagrodzenia za zarządzanie funduszem zdefiniowanej
        daty, kosztów obciążających ten fundusz i opłat obciążających uczestnika PPK oraz
        warunki, o ile są przewidziane, na jakich mogą one zostać obniżone bez
        konieczności zmiany umowy.
      2. W przypadku zawarcia umowy o prowadzenie PPK z zakładem ubezpieczeń do
        umowy tej dołącza się regulamin lokowania środków ubezpieczeniowego funduszu
        kapitałowego oraz ogólne warunki ubezpieczenia. Umowa o prowadzenie PPK z
        zakładem ubezpieczeń określa także:
      1) wysokość sumy ubezpieczenia;
      2) wysokość składki ochronnej, z zastrzeżeniem art. 49 ust. 2;
      3) brak możliwości potrącania kosztów ochrony ubezpieczeniowej ze środków
        funduszu zdefiniowanej daty będącego ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym
        w przypadku niedokonywania wpłat lub zawieszenia dokonywania wpłat.
    Art. 38 ust. 1 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych:
      Towarzystwo funduszy inwestycyjnych, PTE lub pracownicze towarzystwo emerytalne
      zarządzające wybraną instytucją finansową lub zakład ubezpieczeń będący wybraną
      instytucją finansową są obowiązane zarządzać odpowiednio funduszami
      inwestycyjnymi albo funduszami emerytalnymi w liczbie odpowiadającej co najmniej
      liczbie ograniczeń poziomu ryzyka inwestycyjnego, o którym mowa w art. 40 ust. 1,
      stosującymi odmienne zasady polityki inwestycyjnej uwzględniające różny wiek
      uczestników PPK, zwanymi dalej "funduszami zdefiniowanej daty".
    Z okoliczności przedstawionych przez Państwa wynika, że są Państwo zarejestrowanym,
    czynnym podatnikiem VAT, należącym do Grupy (...) (Grupa (...)), lidera rynku
    ubezpieczeniowego w Polsce.
    Przedmiotem Państwa działalności jest działalność ubezpieczeniowa oraz reasekuracyjna.
    Są Państwo zainteresowani nawiązaniem współpracy z Towarzystwem Funduszy
    Inwestycyjnych (...) (TFI) w zakresie pośrednictwa w sprzedaży produktu, jakim są
    Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) oferowanego przez Fundusz (Fundusz).
    Fundusz na moment rozpoczęcia z Państwem współpracy będzie spełniał definicję
    instytucji finansowej w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy z 4 października 2018 r. o
    pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2215).
    W związku ze świadczeniem Usług Pośrednictwa zgodnie z Umową, otrzymywać będą
    Państwo od Funduszu wynagrodzenie na zasadach określonych w Umowie. Wysokość
    wynagrodzenia zależeć będzie od liczby oraz trybu zawarcia umów o zarządzanie PPK lub
    od liczby osób zatrudnionych, za które podmiot zatrudniający odprowadził wpłatę do PPK
    na podstawie danej umowy o zarządzanie PPK, w której zawarciu Państwo pośredniczyli
    oraz od daty zawarcia umowy. Wynagrodzenie będzie należne Państwu, jeżeli w wyniku
    działań podjętych przez Państwa dojdzie do zawarcia umowy o zarządzanie PPK
    oferowanych przez Fundusz.
    Nie otrzymają Państwo wynagrodzenia, jeżeli pomimo podjętych działań, nie dojdzie do
    zawarcia umowy o zarządzanie PPK.
    Państwa wątpliwości budzi to, czy świadczone przez Państwa usługi pośrednictwa w
    zakresie sprzedaży PPK realizowane zgodnie z zawartą umową z Funduszem podlegają
    zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy.

    Jak wynika z uregulowań ustawy o pracowniczych planach kapitałowych, funkcjonowanie
    PPK opierać się będzie na dwuetapowym procesie. W pierwszej kolejności zgodnie z art. 7
    ustawy o pracowniczych planach kapitałowych pomiędzy podmiotem zatrudniającym, a
    wybraną instytucją finansową, zawierana będzie umowa o zarządzanie PPK. Drugim
    etapem będzie zawarcie umowy o prowadzenie PPK. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o
    pracowniczych planach kapitałowych stronami tej umowy będą osoba zatrudniona oraz
    instytucja finansowa, przy czym podmiot zatrudniający będzie działał w imieniu i na rzecz
    osób zatrudnionych. Ponadto zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o pracowniczych planach
    kapitałowych, umowa o prowadzenie PPK będzie zawierana z instytucjami, z którymi
    podmiot zatrudniający zawarł umowę o zarządzanie PPK, a więc ustawa o pracowniczych
    planach kapitałowych nie zezwala na zawarcie umowy o prowadzenie PPK z inną
    instytucją finansową niż tą, z którą dany podmiot zatrudniający zawarł umowę o
    zarządzanie PPK.
    WSA w Warszawie w wyroku z 30 czerwca 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 2161/19 zauważył, że:
      „(...) aby doprowadzić do zawarcia umowy o prowadzenie PPK, w pierwszej kolejności
      należy doprowadzić do zawarcia umowy o zarządzanie PPK. Ostatecznie decyzja o
      przystąpieniu do PPK będzie zależała od woli konkretnej osoby zatrudnionej
      (mechanizm funkcjonowania PPK zakłada, że każda osoba zatrudniona zostanie
      domyślnie zgłoszona do PPK, jakkolwiek będzie mogła podjąć decyzję o rezygnacji z
      PPK). Efektywnie więc to podmiot zatrudniający będzie decydował o wyborze instytucji
      finansowej, która będzie świadczyła PPK. Co więcej, tylko podmiot zatrudniający
      będzie mógł zawrzeć umowę o prowadzenie PPK (działając w imieniu i na rzecz osoby
      zatrudnionej). Ustawa o PPK nie zezwala, aby umowy o prowadzenie PPK były
      zawierane bezpośrednio pomiędzy osobą zatrudnioną (działającą samodzielnie, we
      własnym imieniu i na własną rzecz) oraz instytucją finansową. Ponadto ustawa o PPK
      nie zezwala na zawarcie umowy o prowadzenie PPK z inną instytucją finansową niż ta,
      z którą dany podmiot zatrudniający zawarł umowę o zarządzanie PPK.
      Konstrukcja ustawy o PPK powoduje, że wyłączną drogą do zawarcia umowy o
      prowadzenie PPK jest najpierw zawarcie umowy o zarządzanie PPK. Oznacza to, że
      przekonanie danego podmiotu zatrudniającego do zawarcia umowy o zarządzanie
      PPK z konkretną instytucją finansową ma decydujące znaczenie dla możliwości
      dystrybucji PPK wśród osób zatrudnionych u danego podmiotu zatrudniającego.
      W istocie więc pośrednictwo w zawieraniu umów o zarządzenie PPK jest jednocześnie
      pośrednictwem w zawieraniu umów o prowadzenie PPK.
      Tym samym organ winien wziąć pod uwagę, że Skarżąca będzie pośredniczyć de facto
      nie tylko w zawieraniu umów o zarządzanie PPK, ale również w zawieraniu umów o
      prowadzenie PPK”.
    W dalszej części uzasadnienia WSA w Warszawie wskazał, że:
      „W rozpoznawanej sprawie Dyrektor KIS dokonując wykładni art. 43 ust. 1 pkt 41
      ustawy o VAT niewątpliwe błędnie przyjął, że czynności pośrednictwa, opisane we
      wniosku o interpretację, ograniczają się do pośrednictwa w zawieraniu umów o
      zarządzanie PPK.
      Ponadto, o braku zwolnienia z opodatkowania czynności opisanych we wniosku, nie
      może automatycznie przesądzać to, że art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. g) ustawy o VAT nie
      przewiduje zwolnienia dla usług pośrednictwa przy usługach zarządzania PPK.
      Pamiętać bowiem należy, że wykładania systemowa nie może prowadzić do
      rezultatów sprzecznych z zakresem zwolnienia z opodatkowania usług finansowych
      wyznaczonych przepisami Dyrektywy VAT. Interpretacja winna uwzględniać
      zapewnienie pełnej zgodność przepisów krajowych i praktyki ich stosowania z
      normami w zakresie zwolnień z VAT w sektorze usług finansowych.

      Innymi słowy, nie powinno budzić wątpliwości, że wykładni polskich przepisów
      odnoszących się do zwolnień podatkowych, w tym w szczególności w zakresie
      zwolnienia dotyczącego usług o charakterze finansowym, należy dokonywać z
      uwzględnieniem zasad wykładni prawa wspólnotowego, w tym przede wszystkim z
      uwzględnieniem zasad i tez wynikających bezpośrednio z bardzo bogatego
      orzecznictwa TSUE w tym zakresie. Na ich podstawie można zauważyć, że w zakresie,
      w jakim przepisy odnoszące się do zwolnień podatkowych stanowią wyjątki od zasady
      ogólnej, zgodnie z którą podatek VAT pobiera się od każdej usługi świadczonej
      odpłatnie przez podatnika, wykładni wspomnianych wyjątków należy dokonywać w
      sposób ścisły. Wymóg ten nie oznacza jednak, że pojęcia stosowane w celu
      zdefiniowania zwolnienia muszą być interpretowane w sposób, który czyni je
      bezskutecznymi. Ich analiza powinna być zgodna przede wszystkim z celem
      wspomnianych zwolnień i powinna jednocześnie uwzględniać wymogi zasady
      neutralności tego podatku”.
    Z art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych wynika, że przez
    instytucję finansową należy rozumieć fundusz inwestycyjny zarządzany przez towarzystwo
    funduszy inwestycyjnych, które zostało umieszczone w ewidencji PPK w trybie przepisów
    rozdziału 10, fundusz emerytalny zarządzany przez PTE albo pracownicze towarzystwo
    emerytalne, które zostały umieszczone w ewidencji PPK w trybie przepisów rozdziału 10,
    lub zakład ubezpieczeń, który został umieszczony w ewidencji PPK w trybie przepisów
    rozdziału 10.
    Działalność powyższych instytucji regulują szczegółowo przepisy, odpowiednio ustawy z
    dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1355 ze zm.), ustawy z dnia 28
    sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (t. j. Dz. U. z 2018 r.
    poz. 1906 ze zm.) oraz ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i
    reasekuracyjnej (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 381 ze zm.), w tym m.in. poprzez określenie ich
    zakresu działalności.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi:
      Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności
      jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania nabycia
      jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w ustawie
      papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.
    Z cyt. art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy wynika, że zwalnia się od podatku usługi, których
    przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r.
    o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem przechowywania tych
    instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie.
    Art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2286 ze zm.):
      Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami
      wartościowymi tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania.
    Art. 3 pkt 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o tytułach uczestnictwa w instytucjach wspólnego
      inwestowania - rozumie się przez to wyemitowane na podstawie właściwych
      przepisów prawa polskiego lub obcego papiery wartościowe lub niebędące papierami
      wartościowymi instrumenty finansowe reprezentujące prawa majątkowe
      przysługujące uczestnikom instytucji wspólnego inwestowania, w tym w szczególności
      jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych.

    Z zawarciem umowy o prowadzenie PPK wiąże się prowadzenie na rzecz uczestnika PPK
    (tj. zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o PPK - osoby fizyczną, która ukończyła 18. rok życia, w
    imieniu i na rzecz której podmiot zatrudniający zawarł umowę o prowadzenie PPK z
    instytucją finansową) rachunku PPK. Na rachunku PPK będą gromadzone środki w postaci
    jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych lub subfunduszy wydzielonych w
    funduszach inwestycyjnych z wydzielonymi subfunduszami lub jednostki uczestnictwa
    ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego, nabywane przez uczestnika PPK za wpłaty,
    wpłaty dodatkowe, dopłaty roczne, przyjęte wypłaty transferowe lub za środki przekazane
    z tytułu konwersji lub zamiany lub zgodnie z art. 87 ust. 21 ustawy o pracowniczych
    planach kapitałowych, albo jednostki rozrachunkowe funduszy emerytalnych, na które
    uczestnikowi PPK przeliczane są takie wpłaty, wpłaty dodatkowe, dopłaty roczne, wypłaty
    transferowe lub środki przekazane z tytułu konwersji lub zamiany zgodnie z art. 87 ust. 21
    ustawy o pracowniczych planach kapitałowych.
    Wykonywane przez instytucję finansową na podstawie umowy o prowadzenie PPK
    czynności spełniają zatem kryterium uznania ich za usługi, których przedmiotem są
    instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi.
    Oznacza to, że usługi pośrednictwa w zawieraniu umów o prowadzenie PPK, co do zasady
    powinny podlegać zwolnieniu od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy.
    Tym samym również usługi pośrednictwa w zawieraniu umów o zarządzenie PPK co do
    zasady powinny korzystać ze zwolnienia z tego podatku, ponieważ jak zauważył WSA w
    Warszawie w wyroku z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2161/19, pośrednictwo
    w zawieraniu umów o zarządzanie PPK jest w istocie jednocześnie pośrednictwem w
    zawieraniu umów o prowadzenie PPK.
    Aby jednak świadczone usługi pośrednictwa w zawieraniu umów o zarządzanie PPK mogły
    korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, należy przeanalizować charakter
    tych usług w kontekście wytycznych wskazanych w orzecznictwie TSUE.
    Jak już wskazano zwolnienia, o których mowa w art. 135 ust. 1 Dyrektywy, stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa unijnego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu
    systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich. Pojęcia użyte do
    opisania zwolnień od podatku powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ
    zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT
    objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Wykładnia tych pojęć musi być jednakże zgodna z celami, jakim służą zwolnienia oraz musi
    spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej. Zasada ścisłej wykładni nie oznacza
    zatem, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień powinny być interpretowane w sposób,
    który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków (np. wyrok w sprawie C-
    334/14 De Fruytier, pkt 18).
    Orzeczenie z 5 czerwca 1997 r. w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC)
    dotyczy przedmiotowych zwolnień na gruncie wspólnego systemu VAT, w którym TSUE
    wskazał cechy charakterystyczne usługi finansowej w kontekście ustalenia warunków
    stosowania zwolnienia dla konkretnych podtypów usług finansowych wymienionych w art.
    13 (B) B(d) pkt 3 i 5 VI Dyrektywy (obecnie art. 135 ust. 1 lit. d i lit. f Dyrektywy). Sprawa
    dotyczyła usług świadczonych przez SDC (stowarzyszenie) przede wszystkim na rzecz
    banków oraz innych jednostek podłączonych do jego systemu informatycznego. SDC
    świadczyło usługi przetwarzania danych związanych z transakcjami prowadzonymi przez
    jego klientów, a także pewnych usług związanych ze sprawami administracyjnymi swoich
    członków. Trybunał orzekł, że ani sposób wykonywania usług, ani charakter prawny
    usługodawcy, ani nawet brak bezpośredniej umowy podmiotu wykonującego usługi z
    ostatecznym odbiorcą nie wykluczają zastosowania zwolnień, o których mowa w art. 13 (B)
    (D) pkt 3 i 5 VI Dyrektywy, pod warunkiem, że usługi świadczone przez dany podmiot są
    przez klienta Banku postrzegane jako element otrzymanej usługi finansowej. Ponadto, aby
    świadczone usługi korzystały ze zwolnienia powinny stosownie do orzecznictwa TSUE

    dotyczyć specyficznych i istotnych elementów związanych z daną usługą finansową.
    Należy też wskazać, że TSUE w ww. orzeczeniu dodał, że „Sam fakt, że jakiś element jest
    niezbędny do zakończenia transakcji zwolnionej z podatku, nie daje podstaw do konkluzji,
    że usługa, którą dany element reprezentuje jest zwolniona”. Nadto, TSUE odniósł się
    również do kwestii wykonywania czynności pomocniczych (stanowiących element usługi
    zasadniczej) oraz dostarczył wskazówek interpretacyjnych w zakresie dotyczącym m.in.
    transakcji płatniczych.
    Aby świadczone usługi korzystały ze zwolnienia powinny stosownie do orzecznictwa TSUE
    dotyczyć specyficznych i istotnych elementów związanych z daną usługą finansową. Samo
    świadczenie usług o charakterze materialnym czy też technicznym nie jest objęte
    zwolnieniem - „aby stanowić »transakcję dotyczącą przelewów« świadczone usługi muszą
    zatem mieć skutek przelania funduszy oraz pociągać za sobą zmiany sytuacji prawnej i
    finansowej. Usługę zwolnioną na gruncie Dyrektywy należy odróżnić od czysto fizycznego
    lub technicznego świadczenia, takiego jak udostępnianie bankowi systemu przetwarzania
    danych”. W powyższym wyroku TSUE uznał także, że usługi pomocnicze dla usług
    finansowych mogą korzystać ze zwolnienia z VAT tylko jeśli same w znacznym stopniu
    „stają się” usługą finansową. Dla uznania usług związanych z przelewami za zwolnione,
    Trybunał w istocie wymaga, aby te usługi wywoływały taki efekt jak przelew, tzn.
    prowadziły do przeniesienia środków i zmieniały sytuację prawną i finansową
    zainteresowanego podmiotu. Trybunał wskazał również, że usługi polegające na
    udostępnieniu finansowych informacji bankom i innym użytkownikom nie są objęte
    zwolnieniem przewidzianym w podpunktach (3) i (5) art. 13(B)(d) VI Dyrektywy.
    Podobne stanowisko zostało przedstawione przez Trybunał w orzeczeniu z 13 grudnia
    2001 r. w sprawie C-235/00 CSC Financial Services Ltd. W wyroku tym TSUE stwierdził, że
    „obrót papierami wartościowymi polega na działaniach zmieniających sytuację prawną i
    finansową między stronami i działania te są porównywalne do przypadków przeniesienia
    lub płatności. Dostawa zwykłej usługi technicznej lub administracyjnej, nie zmieniającej
    sytuacji prawnej lub finansowej nie wydaje się więc być objęta zwolnieniem ustalonym w
    art. 13 część B lit. d pkt 5 Szóstej dyrektywy. (...) Wynika z tego więc, że usługi o
    charakterze administracyjnym nie zmieniające prawnej bądź finansowej pozycji stron nie
    są objęte zwolnieniem ustalonym w art. 13 część B lit. d pkt 5”.
    Z kolei w wyroku w sprawie C-350/10 Nordea Pankki Suomi Oyj TSUE wskazał że, aby móc
    zakwalifikować świadczone usługi jako czynności zwolnione z opodatkowania w
    rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 3 i 5 szóstej dyrektywy, powinny one tworzyć odrębną
    całość, która - jeśli ją oceniać globalnie - w konsekwencji wypełnia specyficzne i istotne
    funkcje usługi opisanej w tym przepisie. W odniesieniu do operacji dotyczących przelewów
    w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 3 szóstej dyrektywy świadczone usługi muszą
    skutkować przekazaniem środków pieniężnych oraz prowadzić do zmian prawnych i
    finansowych. Należy dokonać rozróżnienia między usługą zwolnioną w rozumieniu
    wspomnianej dyrektywy a dostarczaniem zwykłego świadczenia fizycznego lub
    technicznego, takiego jak udostępnienie bankowi systemu informatycznego. W tym celu
    sąd krajowy powinien w szczególności zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy
    względem banków, zwłaszcza to, czy odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów
    technicznych, czy też obejmuje specyficzne i istotne elementy czynności.
    Zatem zgodnie z orzecznictwem TSUE ze zwolnienia z tytułu usług finansowych nie
    korzystają świadczone odrębnie usługi wspierające usługi finansowe, nawet jeśli są
    niezbędne do ich świadczenia, ale mają czysto techniczny charakter, np. usługi
    administracyjne, usługi call center czy usługi „swift”.
    Z analizy ww. orzeczeń wynika więc, że ze zwolnienia będą korzystać usługi stanowiące
    element usług finansowych, jeżeli:
    1) z ogólnego punktu widzenia stanowią osobną całość,
    2) obejmują funkcje charakterystyczne dla usługi zwolnionej,

    3) świadczone usługi muszą pociągać za sobą zmiany w sytuacji prawnej i finansowej
      zainteresowanych podmiotów.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają również definicji
    „pośrednictwa” w świadczeniu usług finansowych.
    W celu zdefiniowania jakie czynności należy rozumieć pod pojęciem usług pośrednictwa
    finansowego, należy oprzeć się na wykładni językowej, wspieranej przy tym
    orzecznictwem TSUE. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe
    PWN, wersja internetowa), przez pośrednictwo należy rozumieć działalność osoby trzeciej,
    mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw
    dotyczących obu stron; występowanie w roli łącznika lub rozjemcy. Równorzędnie, przez
    pośrednictwo rozumie się załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji handlowych
    między dwiema stronami, pośredniczenie w zawieraniu takich transakcji. W tym zakresie
    stwierdzić należy, że wykonywane przez podmiot wszelkie czynności zmierzające do
    zawarcia między dwiema różnymi stronami transakcji handlowych można uznać za
    pośrednictwo. Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia cechą charakterystyczną
    pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest fakt, iż bezpośrednią
    przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania pośrednika. Innymi
    słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki stosunek prawny istniejący
    pomiędzy dwiema osobami, z których jedna (pośrednik) otrzymuje zlecenie od drugiej,
    aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z osobą trzecią, przy czym
    znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący rezultat starań
    pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie skutku
    prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu zastępowanego) w
    stosunek umowny z osobą trzecią.
    Pośrednictwo obejmuje zatem czynności dokonywane w imieniu oraz na rzecz innego
    podmiotu gospodarczego, w wyniku których dochodzi do zawarcia transakcji między tym
    przedsiębiorcą a podmiotem trzecim. Działanie „w imieniu” oznacza działanie z czyjegoś
    upoważnienia, w zastępstwie kogoś, natomiast działanie na czyjąś korzyść oznacza
    działanie dla kogoś, dla czyjegoś dobra.
    W celu rozstrzygnięcia, co w świetle ww. przepisów prawa podatkowego należy rozumieć
    pod pojęciem „pośrednictwa”, należy odnieść się do wyroku z 21 czerwca 2007 r. w
    sprawie C-453/05 Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde, w której TSUE
    stwierdził, że:
      „ (...) pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może
      obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia
      takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz
      klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest
      uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam
      pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy”. (pkt 38)
    Ponadto w ww. wyroku wskazano, że pojęcie pośrednictwa:
      „(...) obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest
      stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od
      typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie
      pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca
      ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa. W tym kontekście
      celem takiej działalności jest uczynić wszystko co niezbędne, by dwie strony zawarły
      umowę, przy czym pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy (zob.
      podobnie wyrok z dnia 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 CSC Financial Services,
      Rec. str. I 10237, pkt 39). Natomiast nie ma miejsca działalność polegająca na
      pośrednictwie, jeśli jedna ze stron umowy zleca podwykonawcy część czynności
      faktycznych związanych z umową (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie CSC Financial
      Services, pkt 40)”. (pkt 23)

    Natomiast w wyroku z dnia 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of
    Customs & Excise v CSC Financial Services Ltd, Trybunał orzekł, że pojęcie pośrednictwa
    obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną
    umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych
    świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo
    stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie
    jako za odrębną działalność pośrednictwa. Działalność ta może obejmować m.in.
    wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z
    drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń
    wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie
    strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści
    umowy. TSUE w orzeczeniu tym uznał, że znaczenie słowa „negocjacje”, w kontekście art.
    13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy odnosi się do działalności pośrednika, który nie
    przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz
    którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres
    umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę
    świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na
    jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu
    odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywanie kontaktu z drugą stroną
    lub negocjowanie, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać
    jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych
    w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek
    własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy.
    W powołanych wyżej orzeczeniach TSUE wskazał zatem przykładowe elementy wchodzące
    w skład usługi „pośrednictwa”. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału, usługa pośrednictwa
    finansowego powinna stanowić:
        usługę świadczoną na rzecz strony transakcji finansowej, za którą strona ta wypłaca
        wynagrodzenie,
        z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej usługi świadczone przez pośrednika
        powinny stanowić element usługi finansowej,
        celem jest dążenie do zawarcia umowy, przy czym pośrednik nie ma żadnego
        interesu co do treści umowy,
        usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności
        faktycznych związanych z umową (nie może to być wyłącznie udostępnianie
        informacji stronom transakcji finansowej).
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego. Podkreślić trzeba, że zwolnienia przewidziane w
    Dyrektywie VAT stanowią autonomiczne pojęcia prawa unijnego, określenia zaś użyte do
    opisania tych zwolnień powinny być poddawane wykładni ścisłej, stanowią one bowiem
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą opodatkowaniu VAT podlega każda usługa
    i każda dostawa towarów dokonywana odpłatnie przez podatnika. Interpretacja
    rozszerzająca zakres zwolnienia poza ten, który wynika wprost z treści przepisu, jest
    niedozwolona. Powyższe potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE (dla
    przykładu wyrok w sprawie C-175/09 Axa UK - pkt 25 i przywołane tam orzecznictwo).
    Wskazali Państwo, że zgodnie z planowaną treścią Umowy, będą Państwo świadczyć na
    rzecz Funduszu usługę pośrednictwa przy zawieraniu z podmiotami zatrudniającymi
    Umów o zarządzanie PPK. Przedmiotem Umowy będzie:

    1) wykonywanie czynności faktycznych mających na celu doprowadzenie do zawierania
      umów o zarządzanie PPK pomiędzy Funduszem a podmiotami zatrudniającymi, w
      zakresie i na zasadach określonych w Umowie,
    2) zawieranie Umów o zarządzanie PPK w imieniu Funduszu oraz odbieranie dla niego
      oświadczeń, dalej: Usługi Pośrednictwa.
    Ponadto, zgodnie z treścią planowanej Umowy, w celu wykonania Usług Pośrednictwa,
    zobowiążą się Państwo do:
    1) wykonywania czynności faktycznych mających na celu doprowadzenie do zawierania
      umów o zarządzanie PPK pomiędzy Funduszem a podmiotami zatrudniającymi,
      obejmujących m.in.:
        a) wyszukiwanie podmiotów zatrudniających, które mogą być zainteresowane
        zawarciem z Funduszem umowy o zarządzanie PPK;
        b) przedstawianie podmiotowi zatrudniającemu pełnych i rzetelnych informacji
        dotyczących PPK;
        c) pozyskiwanie podmiotów zatrudniających poprzez prowadzenie w przekonujący
        sposób rozmowy z podmiotem zatrudniającym, zachęcając do zawarcia umowy o
        zarządzanie PPK;
        d) prezentowanie warunków PPK oferowanych przez Fundusz przedstawicielom
        podmiotu zatrudniającego, w szczególności przedstawicielom kadry kierowniczej
        oraz zakładowej organizacji związkowej lub reprezentacji osób zatrudnionych
        wyłonionej w trybie przyjętym w danym podmiocie zatrudniającym (zgodnie z art.
        7 ust. 3-4 Ustawy o PPK);
        e) przekazanie podmiotowi zatrudniającemu informacji na temat sposobu zawarcia
        umowy o zarządzanie PPK;
        f) wprowadzenie do systemu elektronicznego, przygotowanego przez agenta
        transferowego Funduszu i udostępnionego (...) przez Fundusz, danych podmiotu
        zatrudniającego, w celu ułatwienia mu zawarcia umowy o zarządzanie PPK;
        g) udostępnienie podmiotom zatrudniającym materiałów informacyjnych o PPK
        oferowanych przez Fundusz, w formie ulotek, materiałów elektronicznych (lub po
        uzgodnieniu papierowych), w tym wzoru oferty PPK, przygotowanych lub
        zaakceptowanych przez Fundusz;
    2) zawierania w imieniu i na rzecz Funduszu umów o zarządzanie PPK oraz wykonywania
      innych czynności poprzedzających zawarcie tych umów, wskazanych w pkt 1.
    Ponadto w celu właściwego wykonania Usług Pośrednictwa, będą Państwo realizować w
    szczególności następujące czynności:
    1) weryfikacja i potwierdzanie tożsamości osób fizycznych, będących reprezentantami lub
      pełnomocnikami podmiotu zatrudniającego, które będą reprezentowały podmiot
      zatrudniający przy zawarciu umowy o zarządzanie PPK;
    2) informowanie przedstawicieli podmiotów zatrudniających o zasadach działania PPK w
      Funduszu, na podstawie materiałów informacyjnych dostarczonych lub
      zaakceptowanych przez Fundusz;
    3) uczestniczenie w akcji informacyjnej dla osób zatrudnionych w podmiocie
      zatrudniającym, w zależności od uzgodnień z danym podmiotem zatrudniającym;
    4) informowanie Funduszu o ważnych wydarzeniach mogących mieć wpływ na
      współpracę między Funduszem a podmiotem zatrudniającym oraz przekazywanie do
      Funduszu wymagań podmiotu zatrudniającego w zakresie współpracy z Funduszem.

    Odniesienie uwag wynikających z orzecznictwa TSUE w kwestii zwolnienia z podatku usług
    pośrednictwa, do analizowanej sprawy prowadzi do wniosku, że czynności wykonywane
    przez Państwa polegające na:
    b) przedstawianiu podmiotowi zatrudniającemu pełnych i rzetelnych informacji
      dotyczących PPK;
    c) pozyskiwaniu podmiotów zatrudniających poprzez prowadzenie w przekonujący
      sposób rozmowy z podmiotem zatrudniającym, zachęcając do zawarcia umowy o
      zarządzanie PPK;
    d) prezentowaniu warunków PPK oferowanych przez Fundusz przedstawicielom
      podmiotu zatrudniającego, w szczególności przedstawicielom kadry kierowniczej oraz
      zakładowej organizacji związkowej lub reprezentacji osób zatrudnionych wyłonionej w
      trybie przyjętym w danym podmiocie zatrudniającym (zgodnie z art. 7 ust. 3-4 Ustawy
      o PPK);
    e) przekazaniu podmiotowi zatrudniającemu informacji na temat sposobu zawarcia
      umowy o zarządzanie PPK;
    f) wprowadzeniu do systemu elektronicznego, przygotowanego przez agenta
      transferowego Funduszu i udostępnionego (...) przez Fundusz, danych podmiotu
      zatrudniającego, w celu ułatwienia mu zawarcia umowy o zarządzanie PPK;
    g) udostępnieniu podmiotom zatrudniającym materiałów informacyjnych o PPK
      oferowanych przez Fundusz, w formie ulotek, materiałów elektronicznych (lub po
      uzgodnieniu papierowych), w tym wzoru oferty PPK, przygotowanych lub
      zaakceptowanych przez Fundusz;
    oraz wykonywanie czynności polegających na:
    1) weryfikacji i potwierdzaniu tożsamości osób fizycznych, będących reprezentantami lub
      pełnomocnikami podmiotu zatrudniającego, które będą reprezentowały podmiot
      zatrudniający przy zawarciu umowy o zarządzanie PPK;
    2) informowaniu przedstawicieli podmiotów zatrudniających o zasadach działania PPK w
      Funduszu, na podstawie materiałów informacyjnych dostarczonych lub
      zaakceptowanych przez Fundusz;
    3) uczestniczeniu w akcji informacyjnej dla osób zatrudnionych w podmiocie
      zatrudniającym, w zależności od uzgodnień z danym podmiotem zatrudniającym;
    4) informowaniu Funduszu o ważnych wydarzeniach mogących mieć wpływ na
      współpracę między Funduszem a podmiotem zatrudniającym oraz przekazywanie do
      Funduszu wymagań podmiotu zatrudniającego
    nie stanowią usług pośrednictwa w zakresie usług, których przedmiotem są instrumenty
    finansowe. W przedmiotowej sprawie świadczone przez Państwa usługi wymienione
    powyżej pkt b)-g) oraz pkt 1)-4) stanowią wyłącznie usługi wsparcia i mają charakter czysto
    techniczny bądź techniczno-administracyjny i nie mogą w żadnym razie wpływać na
    sytuację ani prawną ani finansową Funduszu, a zatem ww. usługi nie mogą korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy.
    Natomiast świadczone przez Państwa usługi polegające na:
    a) wyszukiwaniu podmiotów zatrudniających, które mogą być zainteresowane zawarciem
      z Funduszem umowy o zarządzanie PPK
    stanowią usługi pośrednictwa w zawieraniu umów o zarządzenie PPK, będące
    jednocześnie pośrednictwem w zawieraniu umów o prowadzenie PPK i korzystają ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko odnośnie korzystania ze zwolnienia z podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy usług pośrednictwa w zawieraniu umów o

    zarządzanie i prowadzenie PPK jest prawidłowe. Natomiast nie wszystkie wykonywane
    przez Państwa czynności mogą zostać zakwalifikowane jako usługi pośrednictwa w
    zawieraniu umów o zarządzenie PPK i prowadzenie PPK i w tym zakresie Państwa
    stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji, tj. 26 lipca 2019 r.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.