Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.19.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem i otrzymania
„kwoty dodatkowej”
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
nadpłata-zwrot nadpłaty
przychód
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    3 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 maja 2025 roku o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem zawierającym pełnomocnictwa z 21 maja
    2025 r. (wpływ 21 maja 2025 r.). Uzupełnili go Państwo również pismem z 12 czerwca 2025
    r. (wpływ 12 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest
    następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        ŁK
        (...);
    2) Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
      · BK
        (...);
      · MK
        (...);
      · DK
        (...).

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (ŁK) jest zainteresowanym będącym stroną postępowania o wydanie
    interpretacji indywidualnej, natomiast rodzice Wnioskodawcy (BK; MK) oraz żona
    Wnioskodawcy (DK) są zainteresowanymi, niebędącymi stroną postępowania o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Sprawa dotyczy zwrotu przez bank kwoty nadpłaty kredytu, zawartego na cele
    mieszkaniowe. Kredyt został nadpłacony przez Wnioskodawcę, jego żonę, oraz rodziców
    Wnioskodawcy („Osoby spłacające kredyt”). Osoby spłacające kredyt, tj. Wnioskodawca,
    jego żona oraz rodzice Wnioskodawcy, spłacają kredyt hipoteczny, zawarty na podstawie
    umowy kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny nr (...) z dnia (...) listopada 2004 r.
    („Umowa”) z bankiem (...) z siedzibą w (...) („Bank”). Stroną Umowy z Bankiem jest
    Wnioskodawca oraz – w celu zwiększenia zdolności kredytowej Wnioskodawcy – rodzice
    Wnioskodawcy. Na moment zawarcia Umowy z Bankiem w 2004 r., Wnioskodawca nie
    zawarł związku małżeńskiego – Wnioskodawca zawarł związek małżeński dopiero w 2013
    r., dlatego żona Wnioskodawcy nie była stroną Umowy z Bankiem.
    Umowa z Bankiem została zawarta na budowę lokalu mieszkalnego nr (...) w (...), z
    przeznaczeniem na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Bank zobowiązał się
    do postawienia do dyspozycji kredytu w kwocie (...) CHF (słownie: (...) franków
    szwajcarskich). Zgodnie z postanowieniami Umowy, Kredyt mógł być wykorzystany
    wyłącznie zgodnie z celem określonym w umowie. Kredyt został udzielony w walucie Frank
    Szwajcarski (CHF) i oprocentowany według stopy procentowej na podstawie wskaźnika
    referencyjnego CHF Libor + marża banku.

    Spłata zadłużenia następowała w drodze potrącania przez Bank swoich wierzytelności z
    tytułu udzielonego kredytu z rachunku bankowego technicznego Wnioskodawcy, na
    którym Wnioskodawca był zobowiązany posiadać odpowiednie środki w określonym dniu
    miesiąca. Wnioskodawca wpłacał środki w walucie PLN, które bank po przeliczeniu na CHF
    potrącał z rachunku technicznego. Zabezpieczeniem kredytu była hipoteka zwykła w
    kwocie zabezpieczającej kwotę kredytu oraz hipoteka kaucyjna do kwoty zabezpieczającej
    odsetki w księdze wieczystej założonej dla kredytowanego lokalu mieszkalnego, a także
    cesja praw do odszkodowania z polisy ubezpieczeniowej kredytowanego lokalu
    mieszkalnego. Do czasu ustanowienia wskazanych wyżej zabezpieczeń, zabezpieczeniem
    kredytu miało być ubezpieczenie kredytu w (...) S.A. oraz złożenie weksla in-blanco wraz z
    deklaracją wekslową zawierającą klauzulę o możliwości indosu weksla bez obliga za
    zapłatę.
    Zgodnie z treścią Umowy z Bankiem, do spłaty kredytu zobowiązani byli solidarnie
    Wnioskodawca oraz jego rodzice, którzy w początkowym okresie obowiązywania Umowy
    spłacali kredyt razem z Wnioskodawcą. Od momentu zawarcia w 2013 r. małżeństwa
    przez Wnioskodawcę, kredyt faktycznie spłacał Wnioskodawca oraz żona Wnioskodawcy,
    ponieważ raty kredytu były spłacane z majątku wspólnego małżonków - Wnioskodawcy i
    jego żony. W małżeństwie Wnioskodawcy panuje od momentu zawarcia małżeństwa
    ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Pomiędzy Bankiem, a Osobami spłacającymi kredyt powstał spór dotyczący skuteczności
    poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy (oraz jej ważności), który zawisł w
    sprawie za sygn. (...) o ustalenie i zapłatę toczącej się przed Sądem Okręgowym w (...), z
    powództwa Osób spłacających kredyt (tj. Wnioskodawcy, jego żony oraz rodziców
    Wnioskodawcy) przeciwko Bankowi.
    W wyniku złożenia pozwu, Bank przyznał Osobom spłacającym kredyt, że Kredyt w CHF
    został całkowicie spłacony na dzień (...) listopada 2024 r. i zaproponował zawarcie Ugody,
    w wyniku której Bank ma zwrócić Osobom spłacającym kredyt część nadpłaconej kwoty
    kredytu. Rozważana Ugoda może mieć charakter sądowy lub pozasądowy, ale na
    obecnym etapie komunikacji między Bankiem, a Osobami spłacającymi kredyt ta kwestia
    nie została jeszcze rozstrzygnięta. Fakt, że kredyt został spłacony ma odzwierciedlenie w
    projekcie Ugody, gdzie w punkcie 3 Preambuły do projektu Ugody wskazano, że „3) w dniu
    (...) listopada 2024 r. Kredytobiorca zgodnie z harmonogramem spłaty kredytu w CHF, na
    skutek czego w księgach Banku na dzień zawarcia niniejszej Ugody nie figuruje żadne
    zobowiązanie z tytułu Umowy”.
    Bank stoi na stanowisku, że zwrot Osobom spłacającym kredyt nadpłaconej kwoty kredytu
    stanowi „wypłatę kwoty dodatkowej”, a nie „zwrot nadpłaty z tytułu nienależnie pobranych
    świadczeń”. Z § 1 ust. 10 projektu Ugody wynika, że „W celu zakończenia wszelkich sporów
    dotyczących abuzywności klauzul umownych i ważności Umowy, w wyniku
    przeprowadzonych negocjacji Strony uznają, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy
    został spłacony w całości, a ponadto Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz
    Kredytobiorcy kwoty, o której mowa w § 4 ust. 4”. Z kolei § 4 ust. 4 projektu Ugody
    wskazuje, że „Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy
    kwotę dodatkową w wysokości (...) PLN (słownie: (...) złotych i (...) grosze) na rachunek
    należący do [***], prowadzony przez [***] o numerze [***]”. W ostatecznej wersji Ugody,
    w miejscach wykropkowanych zostanie wskazany rachunek bankowy należący do
    Wnioskodawcy.
    Kwota dodatkowa, która ma zostać wypłacona przez Bank odpowiada nadpłaconej kwocie
    kredytu ponad kapitał spłacony przez Osoby spłacające kredyt.
    Bank nie traktuje zwracanej kwoty na rzecz Osób spłacających kredyt jako ich przychodu.
    Bank poinformował Osoby spłacające kredyt, że nie wystawi im informacji PIT-11. Z tego
    względu, Bank proponuje dodatkowo wskazać w ostatecznej treści Ugody następujący
    punkt: „Zgodnie z interpretacją Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29

    listopada 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR wypłata kwoty dodatkowej nie
    stanowi przychodu o ile nie przekroczy zwrotu wpłaconych przez kredytobiorcę środków
    pieniężnych ponad udostępniony kapitał.”.
    Zamiarem Banku i Osób spłacających kredyt jest polubowne zakończenie toczącego się
    sporu sądowego i uchylenie stanu niepewności co do roszczeń wynikających ze spłaconej
    w dniu (...) listopada 2024 r. Umowy poprzez przyjęte w Ugodzie rozwiązania. Zamiarem
    stron jest również zaniechanie dochodzenia w przyszłości roszczeń w zakresie związanym
    z postanowieniami dotyczącymi zawarcia i wykonywania Umowy w walucie obcej w
    okresie poprzedzającym zawarcie Ugody. Zawarcie Ugody będzie skutkować z
    perspektywy procesowej cofnięciem powództwa ze zrzeczeniem się przez Osoby
    spłacające kredyt ich roszczeń względem Banku.
    Zwrot przez Bank kwoty dodatkowej stanowiącej nadpłatę kredytu dotyczyć będzie
    wszystkich Osób spłacających kredyt, tj. Wnioskodawcy, jego żony oraz rodziców
    Wnioskodawcy. Osoby spłacające kredyt rozdzielą pomiędzy siebie kwotę dodatkową w
    proporcji w jakiej spłacały zobowiązanie kredytowe względem Banku, tak aby żadna z
    Osób spłacających kredyt nie pozostała wzbogacona względem pozostałych, a ponadto
    żeby kwota zwrócona przez Bank u każdej z Osób spłacających Kredyt stanowiła jedynie
    zwrot nienależnie pobranego przez Bank świadczenia. Oznacza to, że w wyniku zwrotu
    przez Bank kwoty dodatkowej żadna z Osób spłacających kredyt nie uzyska dodatkowego
    przysporzenia majątkowego ponad spłacony kapitał. Ugoda z Bankiem będzie dotyczyć
    Wnioskodawcy, jego rodziców, a także żony Wnioskodawcy. Żona Wnioskodawcy będzie
    stroną Ugody lub będzie wymieniona jako osoba, której dotyczy Ugoda, ponieważ z
    perspektywy sporu zawisłego przed Sądem Okręgowym w (...) za sygn. (...), żona
    Wnioskodawcy jest stroną toczącego się postępowania sądowego. Ugoda będzie zawierała
    tożsame ustalenia dla wszystkich Osób spłacających kredyt, tj. Wnioskodawcy, jego
    rodziców oraz żony Wnioskodawcy.
    Zgodnie z intencją Osób spłacających kredyt przy zawieraniu Ugody z Bankiem, kwota
    dodatkowa ma pokryć ich roszczenia objęte sporem sądowym w zakresie otrzymanych
    przez Bank świadczeń nienależnych w wyniku spłaty przez Osoby spłacające kredyt na
    rzecz Banku rat kapitałowo-odsetkowych.
    Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest zdarzenie przyszłe,
    bowiem zwrot kwoty dodatkowej nastąpi dopiero po podpisaniu przez strony ostatecznej
    wersji Ugody, której ostateczna treść jest obecnie ustalana z Bankiem.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo poniższe informacje.
  a) Żona Wnioskodawcy, Pani DK nie była i nie jest stroną umowy kredytowej. Nie był
    podpisywany aneks rozszerzający strony umowy kredytowej.
  b) Żona Wnioskodawcy, Pani DK nie była i nie jest stroną umowy kredytowej. Podstawy
    faktyczne i prawne zobowiązania do spłaty kredytu przez żonę Wnioskodawcy zostały
    szczegółowo wyjaśnione w odpowiedzi na pytanie c).
  c) W ocenie Wnioskodawcy, podstawę prawną spłaty rat kredytu przez jego małżonkę
    stanowi art. 30 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Przepis ten przewiduje solidarną
    odpowiedzialność małżonków za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z nich w
    sprawach dotyczących zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny. Zdaniem Wnioskodawcy i
    jego żony, zakup mieszkania w celu zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych rodziny
    mieści się w zakresie tych spraw. Na tej podstawie żona Wnioskodawcy uczestniczyła w
    spłacie rat zaciągniętego kredytu.
    W odniesieniu do postępowania sądowego, ze względu na różne podejścia sądów
    powszechnych w sprawach tzw. „kredytów frankowych”, gdy kredyt został zaciągnięty
    przez jedną osobę przed zawarciem związku małżeńskiego, a następnie w toku
    wykonywania umowy kredytowej doszło do zawarcia związku małżeńskiego i powstania
    wspólności ustawowej małżeńskiej, przyjmuje się, że między małżonkami zachodzi
    współuczestnictwo materialne (lub materialne konieczne) – co do roszczenia o zapłatę

    kwot uiszczonych na rzecz Banku z majątku wspólnego, pomimo, że tylko jeden z
    małżonków jest kredytobiorcą, w myśl zasady, że to co wypłynęło z majątku wspólnego
    wraca do majątku wspólnego.
    Oznacza to, że oboje małżonkowie występują jako strony postępowania sądowego,
    ponieważ łączy ich wspólne prawo lub obowiązek wynikający z tego samego stosunku
    prawnego lub stanu faktycznego.
    W związku z powyższym, podstawą prawną udziału małżonki Wnioskodawcy w
    postępowaniu sądowym w sprawie kredytu są postanowienia art. 31 Kodeksu rodzinnego
    i opiekuńczego, dotyczące wspólności majątkowej małżeńskiej, oraz art. 72 § 1 pkt 1
    Kodeksu postępowania cywilnego, regulujący współuczestnictwo materialne.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że jego żona będzie stroną
    zawieranej ugody z bankiem albo zostanie w niej wymieniona jako osoba, której ugoda
    dotyczy. Jest to uzasadnione faktem, że w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym
    w (...) (sygn. akt (...)) żona Wnioskodawcy występuje jako strona postępowania.

## Pytanie

Czy otrzymana przez Osoby spłacające kredyt (tj. Wnioskodawcę, jego żonę, rodziców
    Wnioskodawcy), na podstawie Ugody z Bankiem, kwota dodatkowa (...) PLN będzie
    stanowić po ich stronie przychód skutkujący obowiązkiem podatkowym na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
    U.2025.163 t. j. ze zm., dalej: „Ustawa o PIT”)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, kwota dodatkowa, która zostanie zwrócona Osobom
    spłacającym kredyt (tj. Wnioskodawcy, jego żonie, rodzicom Wnioskodawcy) przez Bank na
    podstawie Ugody nie będzie stanowić po ich stronie przychodu opodatkowanego
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT). W ocenie Wnioskodawcy, wymieniony
    wyżej zwrot będzie neutralny podatkowo, ponieważ nie będzie stanowić przysporzenia
    majątkowego Osób spłacających kredyt.
    UZASADNIENIE:
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach
    przewidzianych w umowie kredytowej jest neutralne podatkowo. Przychód po stronie
    osoby zobowiązanej do jego spłaty pojawia się dopiero w przypadku, kiedy dochodzi do
    umorzenia kredytu lub jego części, wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne
    przysporzenie majątkowe (przychód). Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim
    nadwyżka przychodów ze źródła ich uzyskania nad kosztami ich uzyskania. Pojęciem
    pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez
    ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, jako otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Ze wskazanej definicji można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego. Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych zawarty jest w art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT, do źródeł przychodów zalicza się również
    inne źródła. Zgodnie z art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci
    członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi
    jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki

    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17. Za przychody podatkowe mogą być zatem uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    W sprawie Wnioskodawcy, na podstawie Ugody dojdzie do zmiany waluty zadłużenia, a po
    zmianie waluty zadłużenia i dokonaniu rozliczenia, zadłużenie wobec Banku z tytułu
    Umowy będzie w pełni zaspokojone i wystąpi kwota do zwrotu Osobom spłacającym
    kredyt, tj. kwota dodatkowa (zwrot). Co więcej, przyjęty sposób ustalania wysokości
    zwrotu nie doprowadzi do sytuacji, w której na skutek dokonania zwrotu, Osoby
    spłacające kredyt – w łącznym rozliczeniu Umowy i Ugody – uiściłyby na rzecz Banku
    kwotę niższą aniżeli otrzymana od Banku kwota finansowania (kwota kapitału Kredytu).
    Nie wystąpi zatem przysporzenie majątkowe po stronie Osób spłacających kredyt. Kwota
    dodatkowa, która ma zostać wypłacona przez Bank odpowiada nadpłaconej kwocie
    kredytu ponad kapitał spłacony przez Osoby spłacające kredyt.
    Skoro w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie pobranego przez
    Bank świadczenia (nadpłata kredytu), to zwrot ten na podstawie Ugody nie będzie
    stanowić przychodu. W przypadku zwrotu świadczenia, Osoby spłacające kredyt otrzymują
    bowiem z powrotem swoje środki pieniężne – zwrot zapłaconych bankowi rat kredytu
    ponad kwotę kapitału. Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za przychód
    podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest neutralny podatkowo.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz informacje przedstawione we
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    kwota, która zostanie zwrócona Osobom spłacającym kredyt przez Bank na podstawie
    zawartej Ugody nie stanowi dla nich przychodu opodatkowanego podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych (PIT).
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że Osoby spłacające kredyt rozdzielą pomiędzy siebie
    kwotę dodatkową w proporcji w jakiej spłacały zobowiązanie kredytowe względem Banku,
    tak aby żadna z Osób spłacających kredyt nie pozostała wzbogacona względem
    pozostałych. Na wskazaną neutralność podatkową zwróconej kwoty nie powinna mieć
    wpływu kwestia jej nazewnictwa i nazwanie jej w projekcie Ugody – „kwotą dodatkową”.
    Istotny jest bowiem charakter uzyskanej kwoty i fakt, że nie przekroczy ona zwrotu
    wpłaconych przez Osoby spłacające kredyt środków pieniężnych ponad udostępniony
    kapitał.
    Wskazane stanowisko potwierdza również interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia
    29 listopada 2024 r., 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR, gdzie wskazano iż:
    „Podsumowując: stwierdzam, że opisane we wniosku wypłaty przez Państwo
    "Dodatkowych kwot" nie spowodują po stronie Klientów powstania przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji, na gruncie opisanego zdarzenia, w związku z wypłatą Klientowi świadczeń z
    tytułu Dodatkowej Kwoty, po stronie Klienta nie powstaje przychód, a tym samym
    Państwo (Bank) nie są zobowiązani do sporządzenia informacji o wysokości przychodów
    (PIT-11) i przesłania jej Klientowi jako podatnikowi oraz właściwemu urzędowi
    skarbowemu, zgodnie z art. 42a ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych”.
    Stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę znajduje potwierdzenie w ugruntowanej
    linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo w:

        · interpretacji indywidualnej z dnia 28 lipca 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-
          2.4011.609.2023.2.AC wskazano, że: „Wobec powyższego wskazać należy, że
          dodatkowe świadczenie pieniężne, które zwróci Panu Bank tytułem rat
          kapitałowo-odsetkowych nie będzie stanowić dla Pana przychodu. Czynność ta
          nie spowoduje uzyskania przez Pana przysporzenia majątkowego, wzrostu Pana
          majątku. Otrzymana przez Pana kwota będzie zwrotem własnych pieniędzy,
          które nienależnie wpłacił Pan wcześniej do Banku. Pieniądze te nie będą Pana
          przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
          fizycznych. Ich uzyskanie nie będzie skutkować po Pana stronie powstaniem
          obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym
          samym, nie będzie miał Pan obowiązku rozliczenia tych środków dla celów
          podatkowych. Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.”.
        · interpretacji indywidualnej z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-
          2.4011.852.2023.2.DA wskazano, że: „Wobec powyższego wskazać należy, że
          otrzymanie przez Panią środków pieniężnych tytułem zwrotu części nienależnie
          pobranych przez Bank świadczeń nie będzie Pani przychodem. Czynność ta nie
          spowoduje uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu Jej
          majątku. Otrzymana przez Panią kwota to zwrot własnych pieniędzy, które
          nienależnie wpłaciła wcześniej do Banku. Pieniądze te nie będą Pani
          przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
          fizycznych. Ich uzyskanie nie będzie skutkować po Pani stronie powstaniem
          obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym
          samym, nie będzie Pani miała obowiązku rozliczenia tych środków dla celów
          podatkowych.”.
        · interpretacji indywidualnej z dnia 1 marca 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-
          1.4011.6.2024.1.JK wskazano, że: „Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do
          czynienia ze zwrotem nienależnie pobranego świadczenia (nienależnie
          zawyżonych rat kapitałowo-odsetkowych), to należy uznać, że zwrot ten nie
          stanowi dla Pana przychodu. W przypadku zwrotu świadczenia klient otrzymuje
          bowiem z powrotem swój kapitał – zwrot zapłaconych bankowi kwot. Nie ma
          zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający
          opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. W
          konsekwencji Pana stanowisko należało uznać za prawidłowo.”.
        · interpretacji indywidualnej z dnia 1 marca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-
          2.4011.1.2024.1.KR wskazano, że: „Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do
          czynienia ze zwrotem nienależnie pobranego świadczenia (nienależnie
          zawyżonych rat kapitałowo-odsetkowych), to należy uznać, że zwrot ten nie
          stanowi dla Pani przychodu. W przypadku zwrotu świadczenia klient otrzymuje
          bowiem z powrotem swój kapitał – zwrot zapłaconych bankowi kwot. Nie ma
          zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający
          opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. W
          konsekwencji Pani stanowisko należało uznać za prawidłowo.”.
        · interpretacji indywidualnej z dnia 22 maja 2024 r., 0112-KDWL.4011.17.2024.1.WS
          wskazano, że: „Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem
          nienależnie pobranego przez Bank świadczenia (nadpłata kredytu), to zwrot ten
          nie stanowi dla Pana przychodu. W przypadku zwrotu świadczenia klient
          otrzymuje bowiem z powrotem swój kapitał – zwrot zapłaconych bankowi kwot.
          Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za przychód podlegający
          opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo.
          Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania pierwszego jest prawidłowe.
          Ponadto, należy wskazać, że zadał Pan również pytanie warunkowe, tj. czy jeżeli
          odpowiedź na pytanie pierwsze będzie nieprawidłowa, to czy może Pan

          skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
          przychodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
          mieszkaniowe. Uwzględniając natomiast fakt, że stanowisko co do pytania
          pierwszego jest prawidłowe, dalsze rozważania kwestii wskazanej w pytaniu nr 2
          stały się bezzasadne. Oznacza to, że zagadnienie dotyczące Pańskiego drugiego
          pytania nie podlegało interpretacji.”.
        · interpretacji indywidualnej z dnia 28 marca 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji
          Skarbowej 0114-KDIP3-2.4011.31.2025.2.MN wskazano, że: „W Państwa
          przypadku – otrzymają Państwo od banku zwrot środków pieniężnych, które
          wcześniej na mocy umowy przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty
          udzielonego kredytu. Otrzymana przez Państwa kwota będzie zatem stanowiła
          zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do banku. Wobec
          powyższego, wypłata przez bank na Państwa rzecz tego zwrotu będzie dla
          Państwa neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo
          bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie
          spowoduje po Państwa stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów
          ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca w pełni podtrzymuje wniosek o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej i stoi na stanowisku, że kwota, która zostanie
    zwrócona Osobom spłacającym kredyt przez Bank na podstawie Ugody nie stanowi dla
    nich przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT) i
    będzie neutralna podatkowo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym każde świadczenie mające
    realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Stosownie do art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Jak już wcześniej wskazano za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Z informacji przedstawionych w opisie sprawy wynika, że:
    1) sprawa dotyczy zwrotu przez bank kwoty nadpłaty kredytu, zawartego na cele
      mieszkaniowe;
    2) kredyt hipoteczny został zaciągnięty w 2004 r. na podstawie umowy kredytu
      mieszkaniowego przez zainteresowanego będącego stroną postępowania oraz jego
      rodziców,
    3) kredyt został nadpłacony przez zainteresowanego będącego stroną postępowania,
      jego żonę, oraz jego rodziców;
    4) w wyniku złożenia pozwu, Bank przyznał osobom spłacającym kredyt, że Kredyt w CHF
      został całkowicie spłacony na dzień (...) listopada 2024 r. i zaproponował zawarcie
      Ugody, w wyniku której Bank ma zwrócić osobom spłacającym kredyt część
      nadpłaconej kwoty kredytu;
    5) kwota dodatkowa, która ma zostać wypłacona przez Bank odpowiada nadpłaconej
      kwocie kredytu ponad kapitał spłacony przez osoby spłacające kredyt;
    6) Bank nie traktuje zwracanej kwoty na rzecz osób spłacających kredyt jako ich
      przychodu i poinformował osoby spłacające kredyt, że nie wystawi im informacji PIT-
      11;

    7) osoby spłacające kredyt rozdzielą pomiędzy siebie kwotę dodatkową w proporcji w
      jakiej spłacały zobowiązanie kredytowe względem Banku;
    8) w wyniku zwrotu przez Bank kwoty dodatkowej żadna z osób spłacających kredyt nie
      uzyska dodatkowego przysporzenia majątkowego ponad spłacony kapitał.
    Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie pobranego
    przez Bank świadczenia (nadpłata kredytu), to zwrot ten nie stanowi dla Państwa
    przychodu. W przypadku zwrotu świadczenia klient otrzymuje bowiem z powrotem swój
    kapitał – zwrot zapłaconych bankowi kwot. Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty
    uznać za przychód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest
    neutralny podatkowo.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan ŁK (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.