Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-770/13-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-12-20
Teza: Czy wnioskodawca w przypadku odpłatnego zbycia prawa użytkowania wieczystego będzie mógł określić koszt uzyskania przychodów z tytułu tego zbycia w wysokości równej Wartości Rynkowej Gruntu, zdefiniowanej w opisie zdarzenia przyszłego?
Słowa kluczowe: grunty; koszt-koszty uzyskania przychodów; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; wartość-wartość rynkowa; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2013 r. (data wpływu 27 września 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania za koszty uzyskania przychodów, przy odpłatnym zbyciu prawa użytkowania wieczystego, wartość początkową użytkowania wieczystego określoną u akcjonariusza wnoszącego wkład **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania za koszty uzyskania przychodów, przy odpłatnym zbyciu prawa użytkowania wieczystego, wartość początkową użytkowania wieczystego określoną u akcjonariusza wnoszącego wkład.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będący spółką akcyjną zamierza podnieść swój kapitał zakładowy. Nowym akcjonariuszom zostanie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością która wniesie na pokrycie kapitału zakładowego cale swoje przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) kodeksu cywilnego. Jednym ze składników przedsiębiorstwa będzie prawo użytkowania wieczystego gruntu. Akcjonariusz obejmie akcje w spółce akcyjnej o łącznej wartości nominalnej równej sumie wartości składników przedsiębiorstwa. Wartość aportu zostanie wyceniona przez biegłego rewidenta zgodnie z art. 312 ustawy z dnia z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.), jako wartość godziwa w rozumieniu tego artykułu (Wartość Rynkowa Przedsiębiorstwa). Łączna wartość nominalna akcji obejmowanych przez nowego akcjonariusza będzie równa Wartości Rynkowej Przedsiębiorstwa. Elementem wyceny będzie również wartość prawa użytkowania wieczystego, która zostanie określona wg takiej samej metodologii jak wartość całego aportu i stanowić będzie część Wartości Rynkowej Przedsiębiorstwa (Wartość Rynkowa Gruntu).

Wnioskodawca przewiduje możliwość odpłatnego zbycia prawa użytkowania wieczystego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wnioskodawca w przypadku odpłatnego zbycia prawa użytkowania wieczystego będzie mógł określić koszt uzyskania przychodów z tytułu tego zbycia w wysokości równej Wartości Rynkowej Gruntu, zdefiniowanej w opisie zdarzenia przyszłego?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W przypadku odpłatnego zbycia przez Spółkę prawa użytkowania wieczystego, wniesionego do niej w drodze wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa, kosztem uzyskania przychodu, jaki będzie mógł rozpoznać wnioskodawca, nie będzie Wartość Rynkowa Gruntu, lecz wartość początkowa użytkowania wieczystego określona u akcjonariusza wnoszącego wkład, ustalona zgodnie z art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie łub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia”.

Zgodnie z art. 15 ust. 1s ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, w drodze wkładu niepieniężnego (aportu), wartość poszczególnych składników majątku, wchodzących w skład przedsiębiorstwa łub jego zorganizowanej części, ustała się:

1.  „w wysokości wartości początkowej, określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład - w przypadku składników zaliczonych do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;
2.  w wysokości przyjętej dla celów podatkowych i wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu wnoszącego wkład na dzień nabycia - w przypadku pozostałych składników”.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 u ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku zbycia składników majątku wchodzących w skład przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, nabytych w sposób, o którym mowa w art. 15 ust. 1s, koszty uzyskania przychodów ustala się w wysokości, o której mowa w tym przepisie, pomniejszonej o dokonane od tych składników odpisy amortyzacyjne.

Art. 16a-16c definiują pojęcie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dla celów podatkowych. Przepisy te określają m.in. że do środków trwałych zalicza się rzeczy/przedmioty stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1. Podobnie definiuje się wartości niematerialne i prawne, gdzie stwierdza się, że do wartości niematerialnych i prawnych zalicza się określone prawa łub wartości- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1. Jednocześnie w odniesieniu do niektórych rzeczy, praw lub wartości nie stosuje się wymogu dotyczącego przewidywanego okresu używania.

Dodatkowo do katalogu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zalicza się określone rzeczy lub prawa określone w art. 16c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z tym artykułem amortyzacji nie podlegają:

1.  „grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
2.  budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,
3.  dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
4.  wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust. 2 pkt 2,
5.  składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tę działalność - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.” Użytkowanie wieczyste jest też zaliczane do środków trwałych zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 29 września 1994 r o rachunkowości. (Dz. U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.) Zgodnie z art. 16f Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. i i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.

Wartość początkową określa się zgodnie z art. 16g.

Interpretacja powyższych przepisów wskazuje na to, że:

1.  w przypadku nabycia użytkowania wieczystego w drodze wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa, w skład, którego wchodzi to prawo — określa się, w przypadku zbycia tego prawa, wysokość kosztów uzyskania przychodów w sposób szczególny w stosunku do art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
2.  prawo użytkowania wieczystego nie podlega amortyzacji, jednakże jest zaliczane do środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 16c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (bez względu na okres przewidywanego okresu używania);
3.  koszty, o których mowa w pkt 1) ustała się w wysokości wartości początkowej, określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych akcjonariusza wnoszącego wkład, ustalonej zgodnie z art. l6g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.