Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.861.2025.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
skutki podatkowe-skutki podatkowe umowy
spadek
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    pismami złożonymi 4 listopada 2025 r. i 7 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 12 grudnia 2020 r. zmarł A – spadkodawca i ojciec Wnioskodawcy. Spadkodawca
    był rozwiedziony, miał dwóch pełnoletnich synów oraz żyjące rodzeństwo. Spadkodawca
    nie pozostawił testamentu, zatem do spadku po zmarłym z ustawy powołane są jego
    dzieci.
    Spadek po ojcu Wnioskodawca nabył na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z 9
    lutego 2021 r., Rep. A nr (...), w udziale wynoszącym 1/2 części. Drugą część (tj. w udziale
    wynoszącym także 1/2 części w spadku) nabył brat Wnioskodawcy. Wnioskodawca spadek
    po ojcu przyjął z dobrodziejstwem inwentarza.
    W skład spadku wchodziły następujące składniki:
    1) środki pieniężne znajdujące się na rachunku bankowym,
    2) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w X, znajdujące
      się w zasobie Spółdzielni Mieszkaniowej w X – prawo do lokalu spadkodawca nabył
      będąc rozwiedzionym, na podstawie przydziału lokalu mieszkalnego wydanego przez
      Spółdzielnię Mieszkaniową 31 maja 1990 r., więc 30 lat przed swoją śmiercią
      (Wnioskodawca nabył udział w 1/2 części),
    3) spadkodawcy przysługiwał udział wynoszący 1/4 części w prawie własności co do
      każdej nieruchomości gruntowej położonej w X:
    a) łąki trwałe, działka nr 3 o powierzchni 0,2541 ha (Wnioskodawca nabył udział w 1/8
      części),
    b) łąki trwałe, działka nr 1 o powierzchni 0,21 ha (Wnioskodawca nabył udział w 1/8
      części),
    c) lasy o powierzchni 1,4577 ha (Wnioskodawca nabył udział w 1/8 części),
    d) grunty orne, tj.:
    · działka nr 2/5 o powierzchni 0,0593 ha,
    · działka nr 2/7 o powierzchni 0,1040 ha,
    · działka nr 2/8 o powierzchni 0,1040 ha,
    · działka nr 2/9 o powierzchni 0,1040 ha,
    · działka nr 2/0 o powierzchni 0,1040 ha,
    · działka nr 2/1 o powierzchni 0,1400 ha,
    · działka nr 2/2 o powierzchni 0,1600 ha,
    · działka nr 2/3 o powierzchni 0,1000 ha,
    · działka nr 2/4 o powierzchni 0,1000 ha,
    · działka nr 2/5 o powierzchni 0,1000 ha,
    · działka nr 2/6 o powierzchni 0,1000 ha,
    · działka nr 2/7 o powierzchni 0,1000 ha,
    · działka nr 2/8 o powierzchni 0,1563 ha,
    · działka nr 15 o powierzchni 2,0600 ha
        (Wnioskodawca nabył udział w 1/8 części);

      – przy czym grunty i łąki zostały nabyte przez spadkodawcę co najmniej na 5 lat przed
      jego śmiercią.
    Następnie, Wnioskodawca złożył do urzędu skarbowego formularz SD-Z2. W odpowiedzi
    na powyższe, naczelnik urzędu skarbowego wydał w dniu 16 grudnia 2024 r.
    zaświadczenie, że podatek od spadków i darowizn się nie należy, z uwagi na zastosowanie
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadku i darowizn.
    Następnie, Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami dokonali w dniu 15
    czerwca 2021 r. sprzedaży nieruchomości gruntowej stanowiącej łąkę oraz w dniu 8
    czerwca 2021 r. nieruchomości gruntowej stanowiącej lasy.
    W dniu 16 lipca 2021 r. Wnioskodawca oraz Jego brat dokonali sprzedaży spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego odziedziczonego po swoim ojcu.
    Kolejno, Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielami niezabudowanych nieruchomości (tj.
    opisanych powyżej w punkcie 3 lit. d) gruntów ornych, gdzie spadkodawca miał udział 1/4
    prawa własności w nieruchomościach gruntowych niezabudowanych), tj. bratem oraz
    trzema krewnymi, jako dziećmi brata spadkodawcy, zawarli w kancelarii notarialnej 22
    kwietnia 2022 r., Rep. A nr (...), umowę częściowego zniesienia współwłasności
    niezabudowanych nieruchomości (działek o numerach kolejno od nr 2/7 do nr 2/8). Udział
    Wnioskodawcy w owym majątku wynosi 1/8 części. W wyniku dokonanego częściowego
    zniesienia współwłasności, Wnioskodawca nabył na współwłasność ze swoim bratem w
    częściach równych nieruchomość niezabudowaną – grunty orne: działki nr 2/9, nr 2/7 i nr 2
    /8, o łącznej powierzchni 0,3603 ha (składającej się z trzech działek). W akcie notarialnym
    strony określiły wartość nabytych nieruchomości oraz wskazano, że wartość
    nieruchomości nabytej ponad udział w spadku wynosi u Wnioskodawcy i Jego brata po 1
    875 zł. Zniesienia współwłasności dokonano bez dopłat.
    Następnie, Wnioskodawca wraz z bratem 7 lutego 2025 r. sprzedał nieruchomość
    niezabudowaną nr 2/7 oraz nr 2/8 o łącznej powierzchni 0,2563 ha (jako dwie działki –
    grunty orne), przyznane Mu na współwłasność w wyniku częściowego (nieodpłatnego)
    zniesienia współwłasności.
    Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, a zatem
    dokonane sprzedaże nie nastąpiły w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wyjaśnił, że prawo do lokalu mieszkalnego
    spadkodawca (A) nabył w dniu 16 lutego 1975 r. na podstawie przydziału lokalu
    mieszkalnego nr (...), Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej (...), na
    podstawie § 14 statutu Spółdzielni. Zarząd Spółdzielni przydzielił A mieszkanie kat. M-3 na
    warunkach lokatorskiego prawa do lokalu w budynku przy ul. (...) – „Obywatel A ma prawo
    używać przydzielony lokal na cele mieszkalne wraz ze swoją rodziną i domownikami” (do
    uzupełnienia wniosku Wnioskodawca załączył wydruk z przydziału lokalu mieszkalnego).
    Zatem przydział polegał na przyznaniu spadkodawcy (A) prawa do używania lokalu
    mieszkalnego z zasobu Spółdzielni Mieszkaniowej – na warunkach lokatorskiego prawa do
    lokalu – na cele mieszkalne.
    Pierwotnie, w drodze przydziału ze Spółdzielni Mieszkaniowej, A, jak zostało opisane
    powyżej, nabył to mieszkanie 16 lutego 1975 r. na warunkach lokatorskiego prawa do
    lokalu. Następnie, spadkodawca w 1989 r., zgłosił do Spółdzielni Mieszkaniowej wniosek o
    przekształcenie prawa z lokatorskiego prawa do lokalu na własnościowe prawo. W dniu 30
    listopada 1989 r. zarząd Spółdzielni wyraził zgodę na przekształcenie, a spadkodawca
    uiścił kwotę tytułem wkładu finansowego. W dniu 31 maja 1990 r. A nabył spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.

    Wnioskodawca wskazuje, że w 1990 r. lokal nie stanowił spółdzielczego lokatorskiego
    prawa do lokalu mieszkalnego. Był już po przekształceniu ze spółdzielczego lokatorskiego
    prawa do lokalu mieszkalnego i stanowił spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
    spadkodawcy.
    Dzień 31 maja 1990 r. jest datą przyznania A przez Spółdzielnię Mieszkaniową mieszkania
    na warunkach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
    Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w skład spadku po zmarłym A wchodzą:
        1) środki pieniężne znajdujące się na rachunku bankowym,
        2) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w X, przy
        ul. (...),
        3) nieruchomości gruntowe położone w X:
        a) łąki trwałe, działka nr 3 o powierzchni 0,2541 ha – A nabył na podstawie
        stwierdzenia nabycia spadku po zmarłej 10 czerwca 2005 r. w X B – swojej matce,
        na podstawie postępowania o stwierdzenie nabycia spadku toczącego się przed
        Sądem Rejonowym w (...), sygn. akt (...), A nabył udział w 1/4 części w prawie
        własności tej działki,
        b) łąki trwałe, działka nr 1 o powierzchni 0,21 ha – A nabył na podstawie
        stwierdzenia nabycia spadku po zmarłej 10 czerwca 2005 r. w X B – swojej matce,
        na podstawie postępowania o stwierdzenie nabycia spadku toczącego się przed
        Sądem Rejonowym w (...), sygn. akt (...), A nabył udział w 1/4 części w prawie
        własności tej działki,
        c) lasy o powierzchni 1,4577 ha – A nabył na podstawie stwierdzenia nabycia spadku
        po zmarłej 10 czerwca 2005 r. w X B – swojej matce, na podstawie postępowania
        o stwierdzenie nabycia spadku toczącego się przed Sądem Rejonowym w (...),
        sygn. akt (...), A nabył udział w 1/4 części w prawie własności tej działki,
        d) grunty orne, tj.:
    · działka nr 2/5 o powierzchni 0,0593 ha,
    · działka nr 2/7 o powierzchni 0,1040 ha,
    · działka nr 2/8 o powierzchni 0,1040 ha,
    · działka nr 2/9 o powierzchni 0,1040 ha,
    · działka nr 2/0 o powierzchni 0,1040 ha,
    · działka nr 2/1 o powierzchni 0,1400 ha,
    · działka nr 2/2 o powierzchni 0,1600 ha,
    · działka nr 2/3 o powierzchni 0,1000 ha,
    · działka nr 2/4 o powierzchni 0,1000 ha,
    · działka nr 2/5 o powierzchni 0,1000 ha,
    · działka nr 2/6 o powierzchni 0,1000 ha,
    · działka nr 2/7 o powierzchni 0,1000 ha,
    · działka nr 2/8 o powierzchni 0,1563 ha,
    · działka nr 15 o powierzchni 2.0600 ha
        – A nabył na podstawie stwierdzenia nabycia spadku po zmarłej 10 czerwca 2005 r.
        w X B – swojej matce, na podstawie postępowania o stwierdzenie nabycia spadku
        toczącego się przed Sądem Rejonowym w (...), sygn. akt (...), A nabył udział w 1/4
        części w prawie własności ww. działek.

    W dniu 8 czerwca 2021 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży nieruchomości gruntowej
    stanowiącej lasy – przysługujący Mu udział w 1/8 części w działce nr 6/1 o powierzchni
    1,4577 ha.
    W dniu 15 czerwca 2021 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży nieruchomości gruntowej
    stanowiącej łąkę – przysługujący Mu udział w 1/8 części w działce nr 3 o powierzchni
    0,2541 ha.
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym, przedmiotowa sprzedaż nieruchomości nabytej w
      drodze spadku, tj. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, nie
      stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym jej zbycie nie podlega
      opodatkowaniu?
    2. Czy w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż niezabudowanych nieruchomości
      gruntowych w postaci lasów i łąk nabytych w drodze spadku jest nieopodatkowana?
    3. Czy w opisanym stanie faktycznym, dokonana przez Wnioskodawcę sprzedaż
      niezabudowanych nieruchomości gruntowych w postaci dwóch działek (nr 2/7 oraz nr 2
      /8) nabytych w drodze spadku, a następnie w wyniku dokonania częściowego
      zniesienia współwłasności, jest nieopodatkowana w myśl art. 10 ust. 7 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
    4. Czy dokonana przez Wnioskodawcę 7 lutego 2025 r. sprzedaż niezabudowanych
      nieruchomości gruntowych w postaci dwóch działek (nr 2/7 oraz nr 2/8) nabytych w
      drodze spadku, a następnie w wyniku dokonania częściowego zniesienia
      współwłasności, jest nieopodatkowana w myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, a więc Wnioskodawca nie jest zobowiązany do
      zapłaty podatku w myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    5. Czy wobec dokonania przez Wnioskodawcę 7 lutego 2025 r. sprzedaży
      niezabudowanych nieruchomości gruntowych w postaci dwóch działek (nr 2/7 oraz nr 2
      /8) nabytych w drodze spadku i w wyniku tego braku zobowiązania do zapłaty podatku
      w myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      Wnioskodawca nie ma żadnych obowiązków podatkowych, w tym składania deklaracji
      podatkowej? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze spadku, tj.
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jest nieopodatkowana. Dla
    nieruchomości nabytej w drodze spadku okres 5 lat liczy się od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę. W
    przedmiotowym stanie faktycznym, spadkodawca nieruchomość tę nabył w 1990 r. do
    majątku osobistego, na 30 lat przed swoją śmiercią. Nieruchomość sprzedano w 2021 r.,
    czyli po upływie ww. terminu 5 lat.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych

    określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych, wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw. Taka wykładnia terminu, odwołująca się do przepisów prawa cywilnego, jest
    powszechnie akceptowana w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładem jest
    choćby uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II
    FPS 2/17, w której wskazano, że nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy,
    obejmuje każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy lub prawa (w ramach spadku,
    innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany,
    darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności). Pojęcie to należy
    zatem rozumieć w znaczeniu najbardziej ogólnym, jako uzyskanie własności lub innego
    prawa majątkowego w każdy prawem przewidziany sposób (por. także wyrok NSA z dnia 4
    kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 843/16).
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    A zatem dokonana przez Wnioskodawcę sprzedaż nieruchomości lub praw majątkowych
    (w tym sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz
    niezabudowanych nieruchomości gruntowych w postaci lasów i łąk nabytych w drodze
    spadku) jest nieopodatkowana.
    Natomiast, w myśl art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia,
    o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w
    drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8
    lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. Współwłaścicielom
    przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie
    rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów
    w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu
    bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w
    rzeczy. Zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. przez podział rzeczy wspólnej, a
    gdy rzeczy nie da się podzielić, poprzez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z
    obowiązkiem spłaty pozostałych. Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą
    nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje
    nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki
    pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności,
    jeśli:
        a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
        b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku
        mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.
    Analogicznie sytuacja kształtuje się przy dziale spadku, bowiem za datę nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli
    wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa majątkowego w wyniku
    działu mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością
    oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Natomiast, gdy w wyniku działu
    spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż
    zwiększa się stan jej majątku osobistego. Jeżeli zatem, wartość nieruchomości lub prawa
    (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z
    udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten
    sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad
    nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze
    spadku i dziale spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia nieruchomości przez
    spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania zniesienia współwłasności (działu spadku) nie
    następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Zważywszy na fakt, że spadkodawcy przysługiwał udział wynoszący 1/4 części w prawie
    własności co do każdej nieruchomości gruntowej położonej w X, a które to zostały nabyte
    przez spadkodawcę co najmniej na 5 lat przed jego śmiercią, do momentu odpłatnego
    zbycia nieruchomości przez spadkobiercę upłynęło 5 lat, a więc sprzedaż nie podlega
    opodatkowaniu.
    W kontekście całej masy spadkowej, co do nieruchomości gruntowych o łącznej
    powierzchni 5,3774 ha, udział Wnioskodawcy wynosi 1/8, a zatem przypada na Jego rzecz
    0,672175 ha. Skoro więc w wyniku częściowego zniesienia współwłasności nieruchomości,
    wartość otrzymanych przez Wnioskodawcę nieruchomości nie przekroczyła wartości,
    która pierwotnie przysługiwała Wnioskodawcy w masie spadkowej, w przedmiotowej
    sprawie nie doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, dokonana przez Wnioskodawcę
    sprzedaż działek nr 2/7 oraz nr 2/8 o łącznej powierzchni 0,2563 ha (jako dwie działki –
    grunty orne), przyznane Mu na współwłasność w wyniku częściowego (nieodpłatnego)
    zniesienia współwłasności, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych w myśl art. 10 ust. 7 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych,
    albowiem sprzedaż (odpłatne zbycie) została dokonana co do wartości jaki przysługiwał
    Wnioskodawcy w całej masie spadkowej, a zatem do wysokości przysługującego
    Podatnikowi udziału w spadku. W takiej sytuacji, Wnioskodawca nie ma żadnych
    obowiązków podatkowych i nie musi składać żadnego zeznania z tego tytułu.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że podtrzymuje treść uzasadnienia
    przedstawionego w złożonym wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej
    na Jego rzecz.
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie
    (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający
    opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości, bądź

    nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w
    przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, o
    której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze spadku i dziale spadku,
    istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy
    w wyniku dokonania zniesienia współwłasności (działu spadku) nie następuje nabycie
    majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku. Zważywszy na fakt, że
    spadkodawcy przysługiwał udział wynoszący 1/4 części w prawie własności co do każdej
    nieruchomości gruntowej położonej w X, a które to zostały nabyte przez spadkodawcę co
    najmniej na 5 lat przed jego śmiercią, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości
    przez spadkobiercę upłynęło 5 lat, a więc sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    W kontekście całej masy spadkowej, co do nieruchomości gruntowych o łącznej
    powierzchni 5,3774 ha, udział Wnioskodawcy wynosi 1/8, a zatem przypada na Jego rzecz
    0,672175 ha. Skoro więc w wyniku częściowego zniesienia współwłasności nieruchomości,
    wartość otrzymanych przez Wnioskodawcę nieruchomości nie przekroczyła wartości,
    która pierwotnie przysługiwała Wnioskodawcy w masie spadkowej, w przedmiotowej
    sprawie nie doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, dokonana przez Wnioskodawcę sprzedaż 7 lutego 2025 r.
    niezabudowanych nieruchomości gruntowych w postaci dwóch działek o nr 2/7 oraz nr 2
    /8, o łącznej powierzchni 0,2563 ha (jako dwie działki – grunty orne), przyznanych Jemu na
    współwłasność w wyniku częściowego (nieodpłatnego) zniesienia współwłasności, nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w myśl art. 10 ust. 7
    ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem sprzedaż (odpłatne zbycie)
    została dokonana co do wartości jaki przysługiwał Wnioskodawcy w całej masie
    spadkowej, a zatem do wysokości przysługującego Podatnikowi udziału w spadku.
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż ww. działek jest nieopodatkowana w myśl art. 10 ust. 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc Wnioskodawca nie jest
    zobowiązany do zapłaty podatku w myśl art. 10 ust. 7 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec dokonania przez Wnioskodawcę w dniu 7 lutego 2025 r. sprzedaży
    niezabudowanych nieruchomości gruntowych w postaci dwóch działek (nr 2/7 oraz nr 2/8)
    nabytych w drodze spadku i w wyniku tego braku zobowiązania do zapłaty podatku w
    myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca nie
    ma żadnych obowiązków podatkowych, w tym składania deklaracji podatkowej. Skoro
    sprzedaż udziałów w tych działkach, nie stanowi dla Wnioskodawcy źródła przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to nie
    ma on obowiązku złożenia deklaracji podatkowej w związku z tą czynnością.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej,
    skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje
    w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym
    samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Należy w tym miejscu wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia
    nieruchomości przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze
    spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zatem, za moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się nabycie nieruchomości lub
    praw przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c),
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do treści art. 926 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
      dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy
      do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
      Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie
      aktu notarialnego.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Natomiast w wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom. Celem postępowania o zniesienie
    współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie
    prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
    wynika.
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Zatem do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi
    drugiej Kodeksu cywilnego.
    Natomiast w myśl art. 210 §1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.

      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny,
    polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości
    udziałów współwłaścicieli.
    Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady
    dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości
    udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy
    wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych
    udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Punktem wyjścia do obliczenia
    podstawy opodatkowania jest wartość rynkowa zbywanych udziałów w składnikach
    majątkowych.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest
    nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa
    Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:
    - podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    - wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się
      w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
    Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być
    rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości
    uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.
    Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to
    traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno
    zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas,
    gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej
    przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w

    wyniku zniesienia współwłasności. O tym, czy w wyniku zniesienia współwłasności doszło
    do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje porównanie wartości tych
    nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą wartość będzie miała
    nieruchomość o mniejszej powierzchni.
    Nabycie w wyniku zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych
    współwłaścicieli, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że:
    · W dniu 12 grudnia 2020 r. zmarł A – Pana ojciec. Nabył Pan spadek po ojcu w udziale 1/2.
    · W skład spadku wchodziły następujące składniki:
      środki pieniężne znajdujące się na rachunku bankowym;
      spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, które spadkodawca nabył
      w dniu 31 maja 1990 r.;
      spadkodawcy przysługiwał nabyty w spadku po zmarłej 10 czerwca 2005 r. matce
      udział wynoszący 1/4 części w prawie własności co do każdej nieruchomości
      gruntowej położonej w X:
    - łąki trwałe – działka nr 3,
    - łąki trwałe – działka nr 1,
    - lasy – działka nr 6/1,
    - grunty orne – działki nr: 2/5, 2/7, 2/8, 2/9, 2/0, 2/1, 2/2, 2/3, 2/4, 2/5, 2/6, 2/7, 2/8, 15.
    · W dniu 8 czerwca 2021 r. dokonał Pan sprzedaży nieruchomości gruntowej stanowiącej
      lasy – udział 1/8 w działce nr 6/1.
    · W dniu 15 czerwca 2021 r. dokonał Pan sprzedaży nieruchomości gruntowej
      stanowiącej łąkę – udział 1/8 w działce nr 3.
    · W dniu 16 lipca 2021 r. dokonał Pan wraz z Pana bratem sprzedaży spółdzielczego
      własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
    · W dniu 22 kwietnia 2022 r. wraz z ze współwłaścicielami niezabudowanych
      nieruchomości (działek o numerach kolejno od nr 2/7 do nr 2/8) zawarł Pan umowę
      częściowego zniesienia współwłasności, w wyniku której nabył na współwłasność ze
      swoim bratem w częściach równych działki nr 2/9, nr 2/7 i nr 2/8. W akcie notarialnym
      strony określiły wartość nabytych nieruchomości oraz wskazano, że wartość
      nieruchomości nabytej ponad udział w spadku wynosi u Pana i Pana brata po 1 875 zł.
      Zniesienia współwłasności dokonano bez dopłat.
    · Następnie, w dniu 7 lutego 2025 r. wraz z bratem sprzedał Pan działki nr 2/7 oraz nr 2/8,
      przyznane Panu na współwłasność w wyniku częściowego (nieodpłatnego) zniesienia
      współwłasności.
    · Nie prowadził i nie prowadzi Pan żadnej działalności gospodarczej, a zatem dokonane
      sprzedaże nie nastąpiły w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy, wskazać należy, że
    stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę
    nabycia przez Pana udziałów w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego, w działce nr 6/1 oraz działce nr 3, należy przyjąć datę ich nabycia przez
    spadkodawcę – Pana ojca, tj. dzień 31 maja 1990 r. w odniesieniu do spółdzielczego

    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz dzień 10 czerwca 2005 r. (dzień
    śmierci matki spadkodawcy) w odniesieniu do działki nr 6/1 oraz działki nr 3.
    Wobec powyższego wskazać należy, że dokonana przez Pana w dniu 16 lipca 2021 r.
    sprzedaż udziału 1/2 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, dla
    którego za datę nabycia przez Pana, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć 31 maja 1990 r., oraz sprzedaż w dniu 8
    czerwca 2021 r. udziału 1/8 w działce nr 6/1 i sprzedaż w dniu 15 czerwca 2021 r. udziału 1
    /8 w działce nr 3, dla których za datę nabycia przez Pana, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć 10 czerwca 2005 r., nie stanowi
    źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-b) ww. ustawy i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana
    po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich
    nabycie przez Pana ojca.
    Natomiast w odniesieniu do sprzedaży w dniu 7 lutego 2025 r. udziałów 1/2 w działkach nr
    2/7 oraz nr 2/8, zauważyć należy, że we wniosku wskazano, iż w wyniku dokonanego w
    dniu 22 kwietnia 2022 r. częściowego zniesienia współwłasności wartość nabytych przez
    Pana udziałów w działkach nr 2/9, nr 2/7 i nr 2/8 była wyższa o 1 875 zł od wartości
    przysługujących Panu udziałów 1/8 w działkach podlegających zniesieniu współwłasności.
    Zatem wskazać należy, że w wyniku takiego podziału (częściowego zniesienia
    współwłasności) uzyskał Pan przysporzenie majątku kosztem innych współwłaścicieli.
    Zatem w tej części mamy do czynienia z nabyciem, gdyż 22 kwietnia 2022 r. doszło do
    zwiększenia Pana stanu majątku osobistego.
    Zatem, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, wskazać należy, że
    stosownie do art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za
    datę nabycia przez Pana udziałów w działkach nr 2/7 i nr 2/8 (które otrzymał Pan w wyniku
    częściowego zniesienia współwłasności) należy przyjąć:
    - 10 czerwca 2005 r. – dzień śmierci matki Pana ojca – w odniesieniu do udziału nabytego
      przez Pana w spadku po Pana ojcu,
    - 22 kwietnia 2022 r. – datę przeprowadzenia częściowego zniesienia współwłasności – w
      odniesieniu do udziału nabytego przez Pana w drodze zniesienia współwłasności od
      pozostałych współwłaścicieli.
    Wobec powyższego wskazać należy, że dokonana przez Pana w dniu 7 lutego 2025 r.
    sprzedaż udziałów 1/2 w działkach nr 2/7 i nr 2/8, dla których za datę nabycia przez Pana,
    zgodnie z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    przyjąć dzień 10 czerwca 2005 r. nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziałów w ww. działkach przez Pana ojca.
    Jednocześnie wskazać należy, że dokonana przez Pana w dniu 7 lutego 2025 r. sprzedaż
    udziałów 1/2 w działkach nr 2/7 i nr 2/8 w części nabytej przez Pana w dniu 22 kwietnia
    2022 r. w drodze częściowego zniesienia współwłasności stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw

      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku (gdy prawo nabyto
    nieodpłatnie) jest więc dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego
    zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega
    opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Natomiast stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Reasumując, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy,
    wskazać należy, że dokonana przez Pana w dniu 16 lipca 2021 r. sprzedaż udziału 1/2 w
    spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, dla którego za datę nabycia
    przez Pana, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    należy przyjąć 31 maja 1990 r., oraz sprzedaż w dniu 8 czerwca 2021 r. udziału 1/8 w
    działce nr 6/1 i sprzedaż w dniu 15 czerwca 2021 r. udziału 1/8 w działce nr 3, dla których
    za datę nabycia przez Pana, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, należy przyjąć 10 czerwca 2005 r., nie stanowi źródła przychodu, o

    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-b) ww. ustawy i nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie przez
    Pana ojca.
    Także dokonana przez Pana w dniu 7 lutego 2025 r. sprzedaż udziałów 1/2 w działkach nr 2
    /7 i nr 2/8, dla których za datę nabycia przez Pana, zgodnie z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć dzień 10 czerwca 2005 r. nie
    stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy i nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została
    dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie udziałów w ww. działkach przez Pana ojca.
    Jednocześnie wskazać należy, że dokonana przez Pana w dniu 7 lutego 2025 r. sprzedaż
    udziałów 1/2 w działkach nr 2/7 i nr 2/8 w części nabytej przez Pana w dniu 22 kwietnia
    2022 r. w drodze częściowego zniesienia współwłasności stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Zatem, przychód z ww. sprzedaży podlega
    opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww.
    ustawy. Ponadto, jest Pan zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 o
    wysokości osiągniętego dochodu w myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu zdarzenia, które nie
    były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), opieram się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym we wniosku - nie prowadzę
    postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie
    analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem
    rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.