Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-453/08-2/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-06-09
Teza: zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu praw autorskich
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-koszty uzyskania przychodów-podwyższenie kosztów uzyskania przychodów; prawa-prawa autorskie; umowa-umowa o pracę
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 31.01.2008 r. (data wpływu 10.03.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu praw autorskich – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.03.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu praw autorskich.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni pracuje w Katedrze i Zakładzie Biologii… na stanowisku specjalisty naukowo-technicznego. Na podstawie umowy o pracę wykonuję następujące czynności:

*   przygotowanie i prowadzenie zajęć dydaktycznych ze studentami (ćwiczenia, seminaria), które obejmują nie tylko teoretyczne, ale przede wszystkim praktyczne przerabianie metod parazytologicznych oraz diagnostykę parazytoz występujących u ludzi. Doświadczenia praktyczne to działalność twórcza o indywidualnym charakterze,
*   prowadzenie doświadczeń naukowych polegających na badaniu wpływu pasożytów na organizm żywiciela (lokalizację wolnych rodników w tkankach zwierząt zarażonych, epidemiologię i chorobotwórczość endopasożytów występujących u człowieka oraz zwierząt rzeźnych zarażonych pasożytami, wywołującymi choroby zwane u ludzi zoonozami. Jest to przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze,
*   publikowanie otrzymanych wyników w postaci publikacji naukowych, doniesień zjazdowych, rozprawy naukowe,
*   współautorstwo w opublikowanym skrypcie "Diagnostyka\`(...)\`".

Opis wykonywanych czynności dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisane powyżej czynności wykonywane obecnie i w przyszłości przez Wnioskodawczynię na podstawie umowy o pracę podlegają podwyższonym kosztom uzyskania przychodów z tytułu praw autorskich określonych w art. 22 ust. 2 i ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, czynności przygotowania i prowadzenia teoretycznych i praktycznych, zajęć dydaktycznych ze studentami, prowadzenie doświadczeń naukowych, publikowanie otrzymanych wyników w postaci publikacji naukowych, doniesień zjazdowych, rozpraw naukowych oraz współautorstwo skryptów naukowych, stanowią zakres praw autorskich, o których mowa w przepisie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co potwierdzają interpretacje Ministerstwa Finansów, literatura oraz szereg pism urzędów skarbowych, dotyczących kosztów podatkowych stosowanych do pracowników naukowych.

Jest niewątpliwe, iż w opisywanym przypadku zakres wykonywanych przez Wnioskodawczynię czynności świadczy o twórczym ich charakterze. Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 04 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r., Nr 90, ze zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (UTWÓR). Twórcza jest taka działalność, która jest na tyle mocno związana z osobą twórcy, iż nawet jeśliby inna osoba podjęła identycznie skierowany wysiłek twórczy, to mało prawdopodobnym jest, aby uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat, a tak jest w przypadku pracy Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni dodaje, iż Pierwszy Urząd Skarbowy w Białymstoku w piśmie z dnia 5 stycznia 2007 r. (znak RO/XV/415/PDOP-505/563/RF/06, LEX nr 12908), uznał bez jakichkolwiek wątpliwości, iż czynność przygotowania i przeprowadzenia szkolenia, wykładu czy odczytu jest przedmiotem prawa autorskiego, zatem jest to utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W zakresie działalności pracowników naukowo - dydaktycznych wyższych uczelni, przedmiot prawa autorskiego stanowić będą w szczególności: wykłady akademickie, rozprawy naukowe, podręczniki, skrypty, artykuły, a także indywidualny sposób przedstawienia odkryć lub badań naukowych (T. Drozdowska, Stosunek pracy a prawa autorskie, Prawo Spółek, 1998, Nr 1, s. 39).

Podobny pogląd, zgodnie z którym także przeprowadzenie konwersatorium, proseminarium czy też seminarium magisterskiego, doktoranckiego są przejawami działalności twórczej o indywidualnym charakterze – wyciskane jest bowiem na nich twórczo zindywidualizowane piętno prowadzącego (K. Korzan, Obumieranie nauki a koszty uzyskania przychodów nauczycieli akademickich, Problemy Egzekucji Sądowej 1996, Nr 19, póz. 81).

Opisane powyżej czynności (poz. 50 wniosku ORD-IN) stanowią przedmiot ochrony prawa autorskiego i należy do nich zastosować podwyższone koszty uzyskania przychodów (50 %).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Pracownikowi uzyskującemu przychody m. in. z tytułu stosunku pracy przysługuje, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie jednej, pełnej miesięcznej normy kosztów uzyskania przychodów niezależnie od wymiaru czasu pracy.

Inaczej jest traktowana sprawa kosztów uzyskania przychodów twórców i autorów zatrudnionych na umowę o pracę. O zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich decyduje wyłącznie fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności (utworu), będącej przedmiotem prawa autorskiego. Stosownie do przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Z treści powołanego przepisu wynika, że przesłanką zastosowania kosztów w wysokości 50% uzyskanego przychodu jest stwierdzenie korzystania przez podatnika (twórcę) z wymienionych praw w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 04 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych ( Dz. U z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.). Stosownie do art. 1 ust. 1 ww. ustawy przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są między innymi utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

Podwyższone koszty uzyskania można stosować, jeżeli umowa o pracę stanowi, iż obowiązki ze stosunku pracy sprowadzają się do działalności twórczej lub ją obejmują a wynagrodzenie za pracę stanowi równocześnie należność za przeniesienie autorskich praw majątkowych. Zatem z umowy o pracę (angażu) powinno jednoznacznie wynikać, jaka część wynagrodzenia (uposażenia) obejmuje wynagrodzenie autorskie z tytułu korzystania przez pracownika z praw autorskich, a jaka dotyczy wynagrodzenia ściśle związanego z wykonywaniem obowiązków pracowniczych (służbowych). Umowa o pracę powinna dokładnie określać, jaka część wynagrodzenia obejmuje przeniesienie praw autorskich, a jaka dotyczy wykonywania innych obowiązków pracowniczych.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Art. 3 pkt 2 stanowi natomiast, że ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych, zaś poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 tej ustawy należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Stosownie do tej definicji, akt prawny jakim jest ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie stanowi przepisów prawa podatkowego, a więc w trybie wydawania interpretacji indywidualnej, tut. organ nie ma prawa interpretować ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W kwestii interpretowania przepisów ww. ustawy uprawnione jest wyłącznie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departament Prawno-Legislacyjny, ul. Krakowskie Przedmieście 15/17, 00-071 Warszawa.

Mając powyższe na uwadze, tylko wówczas, gdy praca wykonywana przez Wnioskodawczynię jest twórcza tzn. niepowtarzalna, ma indywidualny charakter oraz spełnia przesłanki utworu określone w tej ustawie, do przychodów osiągniętych z tego źródła mogą być zastosowane, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – 50% koszty uzyskania przychodu.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji urzędowych, tut. organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a także zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.