Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.747.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi badawczo; rozwojowej.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
ekspertyza
koszt-koszty kwalifikowane
materiały
prace-prace badawczo-rozwojowe
surowiec
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.-Rodzaje kosztów
kwalifikowanych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 3
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismami z 3 listopada 2025 r. oraz z 13 listopada 2025 r. – w odpowiedzi
    na wezwanie, jak również pismem z 18 listopada 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą,
    polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu w Polsce od całości
    swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zaklasyfikowaną według Polskiej
    Klasyfikacji Działalności (PKD) w następujących obszarach:(...)

    Wnioskodawca w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej
    zajmował się projektowaniem, produkcją, montażem i serwisowaniem systemów (...) oraz
    (...).
    Ponadto w asortymencie Wnioskodawcy znajdowały się takie produkty jak (...).
    Produkowane przez Wnioskodawcę (...) były dostosowywane do indywidualnych potrzeb
    klientów. Wnioskodawca współpracował również z uznanymi producentami
    specjalizującymi się technologią (...) (...).
    Działalność w powyższym zakresie była prowadzona w ramach jednoosobowej
    działalności gospodarczej w latach 2019-2021. Wnioskodawca nie wyklucza, że w
    przyszłości będzie ponownie prowadził prace badawczo-rozwojowe w ramach
    jednoosobowej działalności gospodarczej.
    [Informacje dot. projektów realizowanych przez Wnioskodawcę]
    Wnioskodawca niektóre z wyżej wymienionych systemów i urządzeń wytwarzał w ramach
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej - wyłącznie one są przedmiotem
    niniejszego wniosku.
    Przykładowo, w 2019 r. Wnioskodawca rozpoczął prace nad projektem polegającym na
    zaprojektowaniu i opracowaniu A (dalej jako: „A”). Celem projektu było (...).
    W wyniku prowadzonych prac opracowano (...). Efektem końcowym działalności
    Wnioskodawcy jest (...).
    Opracowany A odpowiada na realne zapotrzebowanie rynkowe w zakresie (...). Efektem
    końcowym projektu jest (...), które:
    (...)
    A opracowany przez Wnioskodawcę jest (...).
    Oprócz prac nad innowacyjnym A, Wnioskodawca realizował ponadto inne projekty, takie
    jak: (...).
    Stworzone przez Wnioskodawcę urządzenia również cechowały się zastosowaniem
    nowatorskich rozwiązań, opisanych wyżej.
    Czynności w ramach realizowanych przez Wnioskodawcę projektów koncentrowały się, w
    porządku następczym, na weryfikacji wymagań rynkowych oraz klientów indywidualnych,
    pracach projektowych oraz procesie wdrożenia założeń projektowych (produkcji). Efektem
    końcowym był w pełni funkcjonalny prototypowy system.
    Biorąc pod uwagę przeprowadzane prace projektowe, Wnioskodawca wyodrębnił
    następujące etapy:
    I. Etap wstępny – (...).
    II. Etap projektowy – (...).
    III. Etap produkcyjny – (...).
    IV. Etap testowania produktu – (...).
    V. Przeprowadzono również analizę wpływu (...).
    [Koszty ponoszone przez Wnioskodawcę]
    W związku z realizacją wyżej opisanych projektów Wnioskodawca ponosił koszty, które
    obejmują:
    1. koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na
      takich stanowiskach, jak: (...),
    2. koszty wynagrodzeń osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych,

    3. składki z tytułu należności wskazanych powyżej, określone w ustawie z dnia 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części finansowanej
      przez Wnioskodawcę jako płatnika składek,
    4. koszty zakupu materiałów i surowców, tj. komponentów, wyposażenia, podzespołów
      oraz narzędzi niezbędnych do produkcji,
    5. koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i
      prawnych,
    6. koszty ekspertyz, opinii i usług doradczych (...).
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że:
    · prowadził ewidencję kosztów w wyżej opisanych projektach;
    · prowadzona była ewidencja zaangażowania pracowników pozwalająca na określenie
      liczby godzin danego pracownika przeznaczonych na pracę nad konkretnym
      projektem. W związku z powyższym, Wnioskodawca jest w stanie określić proporcję
      czasu pracy konkretnego pracownika, która pozwoli na wyodrębnienie z
      wynagrodzenia części odpowiadającej wykonywaniu ww. prac i zakwalifikowanie jej do
      kosztów kwalifikowanych;
    · środki trwałe i wartości niematerialne i prawne były wykorzystywane w projektach o
      charakterze badawczo-rozwojowym.
    [Dostosowanie organizacyjno-prawne i rachunkowe]
    1. Dokumentacja prac badawczo-rozwojowych
    W ramach każdego realizowanego projektu Wnioskodawca prowadził szczegółową
    dokumentację zarówno poprzedzającą rozpoczęcie prac projektowych, jak i dotyczącą
    realizacji prac oraz potwierdzającą ich zakończenie.
    Od strony merytorycznej, Wnioskodawca dysponuje odpowiednią dokumentacją prac
    badawczo-rozwojowych, na którą składa się dziennik prac badawczo-rozwojowych,
    określający nazwę projektu, jego czas trwania, ponoszone koszty, harmonogram wraz z
    etapami, a także założenia projektu. Na jego podstawie Wnioskodawca jest w stanie
    dokładnie określić wymiar pracy poświęcany przez pracowników na prace badawczo-
    rozwojowe oraz inne zadania i w rezultacie Wnioskodawca jest w stanie określić
    wynagrodzenie pracowników i zleceniobiorców należne za prowadzone bezpośrednio
    prace B+R.
    2. Dokumenty księgowe
    Wnioskodawca dokumentował fakt ponoszenia kosztów kwalifikowanych odpowiednimi
    dokumentami księgowymi, które były również podstawą do zapisów księgowych.
    Wnioskodawca podkreśla, że:
    · nie prowadził działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub
      Polskiej Strefy Inwestycji na podstawie zezwolenia lub decyzji o wsparciu,
    · podlega i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce i nie
      korzysta (ani nie korzystał) ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1
      pkt 63a lub 63b ustawy o PIT,
    · zamierza odliczyć w ramach ulgi koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 26e ust. 2 i ust. 3
      ustawy o PIT,
    · zamierza dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 26e
      ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT,

    · wymienione w tym wniosku składniki wynagrodzenia pracowników biorących udział w
      projektach będących przedmiotem tego wniosku każdorazowo stanowiły i będą
      stanowić w przyszłości należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · koszty te nie zostały zwrócone i nie będą zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone
      od podstawy opodatkowania,
    · Wnioskodawca zamierza odliczać w ramach ulgi koszty kwalifikowane poniesione w
      ramach projektów już zrealizowanych.
    W uzupełnieniu wniosku z 3 listopada 2025 r. wskazano, że wniosek dotyczy projektów
    badawczo-rozwojowych zrealizowanych w latach 2019–2021, prowadzonych w ramach
    jednoosobowej działalności gospodarczej, polegających na zaprojektowaniu i
    wyprodukowaniu (...). Przedmiotem wniosku są wyłącznie produkty opracowane przez
    Wnioskodawcę samodzielnie.
    Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi B+R koszty kwalifikowane poniesione w
    tych właśnie latach podatkowych, tj. w latach 2019, 2020 oraz 2021.
    Jednocześnie Przedsiębiorca zaznacza, że możliwe jest podjęcie podobnych prac w
    przyszłości, tj. po uzyskaniu interpretacji, w ramach jednoosobowej działalności
    gospodarczej.
    Przedmiotem uznania za działalność badawczo-rozwojową ma być całość prac (innowacje
    produktowe) nad konkretnymi projektami wskazanymi we wniosku: projektem
    polegającym na zaprojektowaniu i opracowaniu A oraz prac na projektami: (...).
    Jednocześnie powyższe projekty zostały przez Wnioskodawcę dokładnie opisane celem
    zobrazowania charakteru prowadzonej działalności. Wnioskodawca nie wyklucza, że prace
    nad innowacjami produktami, tj. (...), mogą zostać podjęte w przyszłości po wydaniu
    interpretacji indywidualnej.
    Wnioskodawca podkreśla, że przedmiotem uznania za działalność badawczo-rozwojową
    nie są:
    · całość produkcji w zakresie tworzenia wszystkich (...), etc., w okresie, którego dotyczy
      wniosek,
    · konkretne prace/działania/badania przeprowadzane w ramach wskazanych we wniosku
      projektów (innowacje procesowe),
    · czynności wdrożeniowe w zakresie opracowywanych produktów, produkcja seryjna,
      serwisowanie, rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie
      zmiany mają charakter ulepszeń.
    Wnioskodawca przez określenie „nowatorskie rozwiązania” rozumie rozwiązania
    techniczne, konstrukcyjne i funkcjonalne opracowane w wyniku samodzielnych prac
    koncepcyjnych, które wcześniej nie występowały ani w działalności Wnioskodawcy, ani w
    praktyce rynkowej.
    Duży poziom nowatorstwa występował także w innych projektach wymienionych we
    wniosku (...)- różniły się one zakresem technologicznym i zastosowaniem, ale łączył je cel
    opracowania nowatorskich produktów, nieoferowanych lub niedostępnych wcześniej na
    rynku.
    Nowatorski charakter rozwiązań powstałych w wyniku prac nad powyższymi projektami
    przejawiał się między innymi poprzez:
    (...)
    Odnośnie prac nad A Wnioskodawca wskazał, że (...).

    Wniosek dotyczy wyłącznie projektów obejmujących produkcję prototypowych rozwiązań
    w ramach (...).
    Przedmiotem uznania za działalność B+R oraz za koszty kwalifikowane nie są prace oraz
    wydatki w tej części, w której służą wyprodukowaniu powielonych rozwiązań/elementów.
    Prowadzone przez Wnioskodawcę prace w ramach każdego projektu będącego
    przedmiotem wniosku były zawsze wyrazem własnej twórczości intelektualnej
    (Wnioskodawcy lub pracowników Wnioskodawcy), posiadały charakter kreatywny a nie
    odtwórczy, nowatorski, oryginalny w pomyśle i były nastawione wyłącznie na stworzenie
    nowych oryginalnych rozwiązań, o charakterze unikatowym.
    Prace opisane we wniosku, podejmowane były w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Prace w zakresie projektów będących przedmiotem wniosku nie obejmowały badań
    podstawowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, tj. prac empirycznych lub teoretycznych mających przede wszystkim na celu
    zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
    nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    Prace w zakresie projektów będących przedmiotem wniosku Wnioskodawcy nie
    obejmowały badań aplikacyjnych w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace w zakresie projektów będących przedmiotem wniosku Wnioskodawcy obejmowały
    prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Przed rozpoczęciem prac nad projektami będącymi przedmiotem wniosku, Wnioskodawca
    oraz jego pracownicy dysponowali ugruntowaną wiedzą (...) w zakresie: (...). Wiedza ta
    pochodziła z dotychczasowej praktyki zawodowej Wnioskodawcy, doświadczenia kadry
    technicznej oraz szerokiej i różnorodnej działalności w zakresie (...).
    W toku realizacji projektów Wnioskodawca wykorzystywał posiadane zasoby wiedzy
    technicznej jako punkt wyjścia, jednakże każdy z projektów wymagał jej istotnego
    rozwinięcia i łączenia wiedzy z różnych dziedzin nauki i techniki.
    W szczególności konieczne było opracowanie (...), a także dostosowanie systemów do
    specyficznych warunków pracy (...). W ramach prowadzonych prac zespół (...).
    W rezultacie prowadzone działania nie ograniczały się do rutynowego zastosowania
    istniejącej wiedzy inżynierskiej, lecz prowadziły do jej poszerzenia i praktycznego
    rozwinięcia – (...).
    W toku realizacji projektów B+R Wnioskodawca oraz jego pracownicy pozyskali nową,
    praktyczną i teoretyczną wiedzę oraz umiejętności w zakresie (...).
    Nowa wiedza obejmowała w szczególności:
    (...)
    Prace realizowane w ramach projektów obejmowały wiedzę i metody z zakresu kilku
    dziedzin nauki i techniki, w tym: (...).
    Wnioskodawca w każdym projekcie łączył i kształtował istniejącą wiedzę techniczną,
    inżynierską i technologiczną w celu stworzenia nowych konfiguracji funkcjonalnych i
    rozwiązań niedostępnych wcześniej na rynku.
    W szczególności, Wnioskodawca wykorzystywał i rozwijał wiedzę z następujących
    obszarów:
    (...)

    Przez koszty wynagrodzeń osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych
    należy rozumieć wynagrodzenia osób wykonujących pracę na podstawie umowy zlecenia
    /umowy o dzieło realizujących projekty, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT
    oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę składki z tytułu tych należności określone w
    ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
    części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie projektów pozostawał w
    całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub
    umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Wnioskodawca ponosił koszty nabycia takich przedmiotów jak: (...).
    Wniosek dotyczy takich środków trwałych jak (...).
    Wniosek dotyczy takich wartości niematerialnych i prawnych jak licencja do
    oprogramowania umożliwiającego tworzenie (...). Oprogramowanie było wykorzystywane
    między innymi do projektowania elementów konstrukcyjnych, przygotowania
    dokumentacji technicznych.
    Wskazane środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne były wykorzystywane nie
    tylko w opisanych we wniosku projektach, ale także w innych pracach niestanowiących
    działalności B+R.
    Koszty mające stanowić koszty kwalifikowane stanowiły koszty uzyskania przychodów w
    latach 2019-2021, za które mają podlegać odliczenia w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.
    W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca nie posiadał statusu centrum badawczo-
    rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych
    formach wspierania działalności innowacyjnej.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca prowadził podatkową księgę
    przychodów i rozchodów. Stosownie do treści art. 24a ust. 1b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w prowadzonej księdze Wnioskodawca wyodrębnił
    koszty działalności badawczo-rozwojowej. Stosownie do rozporządzenia w sprawie
    prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów Wnioskodawca wpisywał koszty
    kwalifikowane w kolumnie 16.
    Pytania
    1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność w zakresie tworzenia (...)
      (projektów będących przedmiotem wniosku) stanowi działalność badawczo-rozwojową
      w rozumieniu art. 26e ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
      osób fizycznych w zw. z art. 5a pkt 38-40 tej ustawy w zw. z art. 4 ust. 2 oraz 3 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dnia 20 lipca 2018 r.?
    2. Czy finansowane przez Wnioskodawcę należności, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy o PIT, wypłacane zatrudnionym pracownikom, którzy wykonują czynności w
      zakresie działalności badawczo-rozwojowej, obejmujące w szczególności
      wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, oraz sfinansowane przez pracodawcę
      zarówno składki na ubezpieczenia społeczne, jak i wpłaty na Pracownicze Plany
      Kapitałowe, które Wnioskodawca był zobowiązany dokonywać, a także składki na
      Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, mogą
      stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, w
      takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu?
    3. Czy finansowane przez Wnioskodawcę wynagrodzenia osób zatrudnionych na
      podstawie umów cywilnoprawnych (umów o dzieło, umów zlecenia), którzy wykonują
      czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej, obejmujące również
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności, stanowią koszty
      kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy o PIT, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-

      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu?
    4. Czy opisane w stanie faktycznym finansowane przez Wnioskodawcę wydatki na
      materiały i surowce stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2
      pkt 2 ustawy o PIT?
    5. Czy opisane w stanie faktycznym finansowane przez Wnioskodawcy wydatki na zakup
      wyników badań oraz usług doradczych (...) oraz wydatki na inne usługi nabywane od
      (...) na podstawie umowy stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e
      ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT?
    6. Czy opisane w stanie faktycznym odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa
      w art. 26e ust. 3 ustawy o PIT?
    Zastrzegam ponownie, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o możliwości zaliczenia do
    kosztów kwalifikowanych kosztów wynagrodzeń pracowników za czas choroby, urlopu,
    które objęte są częściowo Pana pytaniem oznaczonym we wniosku nr 2. W tym zakresie
    Pana wniosek jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność w zakresie tworzenia (...) stanowi
      działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 26e ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 5a pkt 38-40 tej ustawy
      w zw. z art. 4. ust. 2 oraz 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dnia 20
      lipca 2018 r.
    2. Finansowane przez Wnioskodawcę wynagrodzenia zatrudnionych pracowników, którzy
      wykonują czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej, obejmujące
      również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu, za godziny nadliczbowe,
      nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, wraz z kosztami związanymi
      z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie pracownika, jak i
      pracodawcy oraz wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, które Wnioskodawca był
      zobowiązany dokonywać, a także składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz
      Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w części, w jakiej zostały one
      sfinansowane przez Wnioskodawcę jako płatnika stanowią koszty kwalifikowane, o
      których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, w takiej części, w jakiej czas
      przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym
      czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    3. Finansowane przez Wnioskodawcę wynagrodzenia osób zatrudnionych na podstawie
      umów cywilnoprawnych (umów o dzieło, umów zlecenia), którzy wykonują czynności w
      zakresie działalności badawczo-rozwojowej, obejmujące również sfinansowane przez
      płatnika składki z tytułu tych należności, stanowią koszty kwalifikowane, o których
      mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy o PIT, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony
      na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości
      czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy
      o dzieło w danym miesiącu.
    4. Opisane w stanie faktycznym finansowane przez Wnioskodawcę wydatki na materiały i
      surowce stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy
      o PIT.

    5. Zdaniem Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym finansowane przez
      Wnioskodawcę wydatki na zakup wyników badań oraz usług doradczych (...) oraz
      wydatki na inne usługi nabywane od (...) na podstawie umowy stanowią koszty
      kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT.
    6. Opisane w stanie faktycznym odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e
      ust. 3 ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska własnego Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w
    sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych
    oznacza to:
    · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl natomiast art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:
    · badania podstawowe, rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,
    · badania aplikacyjne, rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywana nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie natomiast do treści art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o
    pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Ponadto, w myśl art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace
    rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywane dostępnej aktualnej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych, działalność
    badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe, mieć
    twórczy charakter, być podejmowana w sposób systematyczny oraz być podejmowana w
    celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    W zidentyfikowaniu działalności B+R pomocne jest odniesienie się do kryteriów z tzw.
    Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące
    pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej,
    Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS,
    Warsaw, https:// doi.org/10.1787/9788388718977-pl). Według niego, działalność
    badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna oraz
    możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.

    Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria niezbędne do uznania
    działalności za działalność badawczo-rozwojową, zdaniem Wnioskodawcy,
    przedsiębiorstwo te kryteria spełnia:
    A. nowatorskość i twórczość: charakter działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę
      jednoznacznie wskazuje na jej twórczy i nowatorski charakter. Wnioskodawca w
      ramach swojej działalności B+R opracowywał indywidualne koncepcje i prototypy (...)
      oraz (...). Systemy te były każdorazowo projektowane od podstaw –(...). W tym miejscu,
      w oparciu o objaśnienia podatkowe Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.
      dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
      własności intelektualnej - IP BOX, podkreślić należy, iż na potrzeby działalności
      badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na
      skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach
      prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone
      produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane
      przez inny podmiot. Zatem, twórczość w działalności badawczo-rozwojowej może
      przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań
      niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle
      innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań u podatnika już
      funkcjonujących.
    B. nieprzewidywalność: z punktu widzenia rynkowego, rezultaty prac B+R stanowiły
      innowację tworzone A i B były za każdym razem nowością na rynku. Wnioskodawca
      rozwijał specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które następnie wykorzystywał przy
      realizacji kolejnych projektów. Sam proces realizacji danych projektów, pomimo
      korzystania z istniejących metod, nierzadko powoduje wytworzenie całkowicie nowego
      rozwiązania lub znaczną modyfikację koncepcji już istniejących. Działalność
      Wnioskodawcy obejmowała projekty o wysokim poziomie indywidualizacji, a ich
      rezultaty były innowacją produktową, nierzadko niedostępną na rynku w takiej formie.
      Z uwagi na zmienność wymagań klientów i specyfikę każdego projektu, efekt końcowy
      nie mógł być z góry precyzyjnie określony, a proces jego osiągania obarczony był
      znaczną niepewnością.
    C. metodyczność: w ramach realizacji projektu opracowanie całej koncepcji składu,
      pracownicy byli odpowiedzialni za przygotowanie założeń projektu, kontrolę, testy,
      montaż prototypu oraz docelowych urządzeń. Planowane przez pracowników
      rozwiązania były wdrażane w sposób metodyczny, przy wykorzystaniu odpowiedniej
      dokumentacji. Dodatkowo, każdy z pracowników zobowiązany był do wykonywania
      prac zgodnie z harmonogramem wynikającym z dziennika B+R. Każdy projekt miał
      harmonogram prac projektowych, a pracownicy mieli określone zadania do
      wykonania. Zatem, co do zasady, prace B+R prowadzone przez Wnioskodawcę były
      zaplanowane zarówno od strony organizacji pracy jak i od strony czasu i kosztów jej
      realizacji. Wobec powyższego można stwierdzić, że prace projektowe były prowadzone
      w sposób metodyczny, zaplanowany, zorganizowany i ciągły, uporządkowany według
      ustalonych procedur.
    D. możliwość przeniesienia lub odtworzenia: dokumentacja prowadzonych prac
      umożliwia odtworzenie i zwielokrotnienie nowych bądź ulepszonych rozwiązań. Jest to
      dla Wnioskodawcy istotne nie tylko ze względu na chęć skorzystania z ulgi badawczo-
      rozwojowej, ale również z powodu planowania dalszych inwestycji. Odpowiednia
      dokumentacja ułatwia prace organizacyjne przy podejmowaniu kolejnych prac,
      mających na celu rozwinięcie procesu produkcyjnego oraz oferty przedsiębiorstwa.
      Wnioskodawca dąży do tego, aby wytworzone rozwiązania mogły być przez niego
      odtwarzane i wykorzystywane również w późniejszym czasie. Jest to skutek
      nieustannej potrzeby udoskonalania rozwiązań stosowanych w przedsiębiorstwie,
      wynikającej z uwarunkowania rynku oraz konieczności pozostawania konkurencyjnym.

    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy podejmowana działalność w
    zakresie tworzenia (...) stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 26e
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z
    art. 5a pkt 38-40 tej ustawy w zw. z art. 4. ust. 2 oraz 3 ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione
    w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu.
    Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, obejmują „wszelkiego
    rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich
    ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w
    szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
    kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
    świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych”.
    Wskazać należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    dodatki, nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT jako przychody
    ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których
    mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.
    Natomiast użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Wymienione w stanie faktycznym świadczenia stanowią należności z tytułów, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Ponadto, z tytułu powyższych należności
    Wnioskodawca ponosi ciężar składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998
    r. o systemie ubezpieczeń społecznych w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako
    płatnika.
    W związku z powyższym, koszty uzyskania przychodu w postaci wynagrodzenia
    zatrudnionych pracowników, którzy wykonywali czynności w zakresie działalności
    badawczo-rozwojowej, obejmujące również wynagrodzenia za czas choroby oraz urlopu,
    za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, wraz z
    kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi zarówno po stronie
    pracownika, jak i pracodawcy oraz wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, które
    Wnioskodawca będzie zobowiązany dokonywać, a także składki na Fundusz Pracy oraz
    Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w części, w jakiej zostały one
    sfinansowane przez Wnioskodawcę jako płatnika, stanowią koszty kwalifikowane w
    rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT w tej części, w jakiej czas przeznaczony przez
    poszczególnych pracowników na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
    ogólnym czasie pracy danego pracownika w danym miesiącu.
    Koszty kwalifikowane w zakresie kosztów pracowniczych Wnioskodawca wyodrębniał na
    podstawie zaangażowania pracowników w pracach B+R w ramach dziennika prac B+R. W
    efekcie, Wnioskodawca jest w stanie ustalić część, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    projektów B+R, będących przedmiotem niniejszej interpretacji, pozostaje w ogólnym
    czasie pracy pracownika w danym miesiącu, co z kolei pozwala określić, jaka część

    wynagrodzenia pracowników stanowi poniesione przez Wnioskodawcę koszty
    kwalifikowane.
    Koszty wszystkich pracowników wymienionych w stanie faktycznym, którzy byli
    angażowani do prac projektowych, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e
    ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.
    Każdorazowo ich wiedza i doświadczenie przyczyniały się do powstania nowego produktu.
    Zaprezentowane przez Wnioskodawcę stanowisko zostało potwierdzone m.in. przez
    Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 23 kwietnia 2021 r. (znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.594.2020.4.IM), w której organ nie kwestionował możliwości rozliczenia w ramach
    kosztów kwalifikowanych kosztów wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w
    działalność badawczo-rozwojową oraz należnych w tym zakresie składek na ubezpieczenie
    społeczne. W szczególności organ uznał za koszty kwalifikowane koszty wynagrodzeń
    obejmujące:
    · wynagrodzenie zasadnicze,
    · wynagrodzenie za godziny nadliczbowe,
    · premie, np. uznaniowe uzależnione od wyników danego pracownika,
    · bonusy i nagrody,
    · świadczenia „okołopłacowe”, np. pakiety medyczne, ubezpieczenie na życie, karnety
      sportowe,
    · bony i karty podarunkowe,
    · koszty szkoleń i innych świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez
      Wnioskodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, o których mowa w art. 21
      ust. 1 pkt 90 Ustawy o PIT,
    · ekwiwalenty za niewykorzystany urlop,
    · koszty składek z tytułu powyższych należności, w części finansowanej przez
      Przedsiębiorcę jako płatnika składek.
    W odniesieniu do przychodów pracownika związanych z usprawiedliwioną nieobecnością,
    jak np. wynagrodzenia chorobowe i urlopowe, Wnioskodawca wskazuje, że jego zdaniem
    one również powinny być one traktowane jako składniki kosztu wynagrodzenia
    kwalifikowanego do ulgi B+R, w takiej części, w jakiej do ich poniesienia, pracodawca jest
    zobowiązany na podstawie odrębnych przepisów oraz przy zachowaniu wszystkich
    pozostałych wymogów nakładanych na podatnika. Stanowisko takie potwierdza
    Interpretacja Ogólna Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2024 r. nr DD8.8203.1.2021 w
    sprawie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo- rozwojowej
    wynagrodzeń pracowników oraz składek na ubezpieczenia społeczne w związku z
    usprawiedliwioną nieobecnością pracownika, w której Minister wskazał: „Należy się
    zgodzić ze stwierdzeniem prezentowanym w orzecznictwie, że zarówno czas urlopu jak i
    czas zwolnienia chorobowego, za które przysługuje wynagrodzenie chorobowe, nie są
    bezpośrednim czasem wykonywania pracy, ale są czasem zatrudnienia pracownika, za
    który to czas przysługują pracownikowi należności wynikające z zatrudnienia, a na
    pracodawcy ciążą obowiązki związane, czy to z wypłatą wynagrodzenia, czy z
    odprowadzaniem składek z tytułu zatrudnienia. W świetle powyższego nie ma zatem
    podstaw prawnych do wyłączenia z katalogu kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-
    rozwojowej należności poniesionych przez pracodawcę, stanowiących, zgodnie z art. 12
    ust. 1 ustawy o PIT, przychód pracownika realizującego działalność badawczo-rozwojową,
    a uzyskanych, gdy nie świadczy on pracy z powodu usprawiedliwionej nieobecności”.

    Ad 3.
    Zgodnie z w art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy o PIT, do kosztów kwalifikowanych zalicza się
    również wydatki na poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w
    art. 13 pkt 8 lit. a i c, ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
    ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
    części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
    rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie
    umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Art. 13 pkt 8 lit. a i c. ustawy o PIT odnosi się do wykonywania usług na podstawie umowy
    zlecenia lub o dzieło.
    Tym samym do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi B+R można zaliczyć koszty
    wynagrodzeń osób, które współpracowały z Wnioskodawcą na podstawie umowy zlecenia
    bądź umowy o dzieło oraz koszty składek na ubezpieczenia społeczne od tych należności
    w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika w części. Koszty te mogą
    stanowić koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu
    przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w
    danym miesiącu.
    Ad. 4
    W związku z prowadzeniem badań oraz prac opisanych w stanie faktycznym,
    Wnioskodawca ponosił koszty związane z koniecznością zakupu różnych sprzętów lub
    materiałów czy wyposażenia.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo zaliczyć te wydatki do kosztów kwalifikowanych, o
    których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT.
    Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT, warunkiem uznania
    wydatków na nabycie materiałów i surowców za koszty kwalifikowane jest ich bezpośredni
    związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    W przepisach ustaw podatkowych nie znajdziemy definicji użytych w ww. przepisie
    wyrażeń „materiały” i „surowce”. Odnośnie zaś do pojęcia „materiałów” należy, zdaniem
    Wnioskodawcy, oprzeć się na definicji zamieszczonej w ustawie z dnia 29 września 1994
    roku o rachunkowości (t.j. Dz.U. 2023 poz. 120). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 19 ww. ustawy,
    materiały to „składniki majątku zużywane na własne potrzeby”.
    W piśmiennictwie wskazuje się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację
    całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na
    własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy
    realizacji działalności ogólnoadministracyjnej”.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 12 stycznia 2023 r. (0115-KDIT3.4011.775.2022.2.PS):
    „Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    związku z poczynionymi powyżej uwagami pozwala na zaliczenie do kosztów
    kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe
    przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe
    będzie jej prowadzenie. Innymi słowy kosztami kwalifikowanymi będą wydatki na surowce
    i materiały, bez których niemożliwe byłoby nie tylko wytworzenie jakichś prototypów,
    prowadzenie samych badań, wdrażania różnych procesów w ramach prac badawczo –
    rozwojowych, ale również bez których niemożliwym byłoby wprowadzenie i wykorzystanie
    odpowiednich narzędzi i oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-
    rozwojowej”.

    Tym samym, skoro bez tych materiałów i surowców niemożliwe byłoby zrealizowanie
    projektu (z uwagi na brak odpowiednich narzędzi, a także surowców i części) to należy
    uznać, że zachodzi bezpośredni związek tych materiałów i surowców z działalnością
    badawczo-rozwojową.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym sfinansowane
    przez Wnioskodawcę wydatki na materiały i surowce, stanowią koszty kwalifikowane o
    których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 5.
    Zgodnie z art. 26e ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT za koszty kwalifikowane uznaje się ekspertyzy,
    opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie
    umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca
    2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu
    wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, System szkolnictwa
    wyższego i nauki tworzą:
    1) uczelnie;
    2) federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, zwane dalej "federacjami";
    3) instytuty naukowe PAN, działające na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 3, zwane
      dalej "instytutami PAN";
    4) instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      instytutach badawczych (Dz.U. z 2024 r. poz. 534);
    5) międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw
      działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej "instytutami
      międzynarodowymi";
    6) Centrum Łukasiewicz, działające na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci
      Badawczej Łukasiewicz (Dz.U. z 2020 r. poz. 2098);
    7) instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, zwane dalej "instytutami
      Sieci Łukasiewicz";
    8) Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działające na podstawie ustawy z
      dnia 13 września 2018 r. o Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (Dz.U. z
      2024 r. poz. 570 i 1897);
    9) Polska Akademia Umiejętności, zwana dalej "PAU";
    10) inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i
      ciągły.
    W rezultacie, na podstawie art. 26e ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT za koszty kwalifikowane
    uznaje się ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
    wykonywane na podstawie umowy przez m.in. uczelnie.
    W rezultacie stwierdzić należy, że wydatki na nabycie usług od ww. jednostek stanowi
    koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 26e ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
    Ad 6.
    Zgodnie z art. 26e ust. 3 ustawy o PIT za koszty kwalifikowane uznaje się także
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

    W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o PIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu
    zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy
    amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisem art. 22a–22o, z
    uwzględnieniem art. 23.
    Zgodnie z art. 22f ust. 3 ustawy o PIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z
    art. 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i
    prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10.000 zł. W przypadku, gdy wartość
    początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1,
    mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo w
    miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
    prawnej, albo w miesiącu następnym.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane
    od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
    działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową
    przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 26e ustawy o PIT.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 26e
    ust. 3 ustawy o PIT w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od wartości
    niematerialnych i prawnych oraz środków trwałych, jeżeli są one rzeczywiście
    wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.
    Art. 26e ust. 3 ustawy o PIT wprost wskazuje, że za koszty kwalifikowane uznaje się
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    W ocenie Wnioskodawcy nie powinno zatem budzić wątpliwości, że odpisy amortyzacyjne
    od wskazanych składników majątkowych) stanowią (i będą stanowić w przyszłości) koszty
    kwalifikowane.
    Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od opisanych w stanie
    faktycznym wartości niematerialnych i prawnych oraz środków trwałych stanowią koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 3 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    · nieprawidłowe w zakresie możliwości uznania za koszty kwalifikowane składek na
      Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych jak również
      w zakresie możliwości uznania za koszty kwalifikowane pełnej wartości odpisów
      amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych;
    · prawidłowe w pozostałym zakresie.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie podkreślam, że zgodnie z Pana intencjami, Pana wniosek dotyczy możliwości
    skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za lata 2019 -2021, kiedy to realizował Pan
    projekty opisane we wniosku.
    Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w stanie prawnym obowiązującym w latach 2019 - 2021 (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz.
    1509 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t.j.):
      Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od
      podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2,
      koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane

      dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
      przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art.
      10 ust. 1 pkt 3.
    Przepis ten normuje tzw. ulgę badawczo-rozwojową (ulgę B+R). Jest ona szczególnym
    instrumentem, którego celem jest zachęcanie podatników prowadzących działalność
    gospodarczą do podejmowania działań o charakterze badawczo-rozwojowym. Ma to
    wpływać na innowacyjność oferowanych przez nich produktów, usług lub procesów
    realizowanych w ich przedsiębiorstwach. W dalszej perspektywie ulga badawczo-
    rozwojowa ma służyć wzrostowi nowoczesności, innowacyjności i konkurencyjności
    gospodarki.
    Mechanizm ulgi sprowadza się do możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania
    określonej wartości wskazanych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów dotyczących
    działalności badawczo-rozwojowej (kosztów kwalifikowanych).
    Mając na względzie wysokie koszty działań o charakterze badawczo-rozwojowym
    ustawodawca zdecydował o możliwości „dwukrotnego” uwzględnienia wartości tych
    kosztów w rachunku podatkowym podatnika – raz jako kosztów uzyskania przychodów i
    ponownie jako odliczenia od podstawy obliczenia podatku.
    Jak wynika z treści art. 26e ust. 1 ustawy, z ulgi badawczo-rozwojowej może skorzystać
    podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki:
    1) uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z
      pozarolniczej działalności gospodarczej;
    2) prowadzi działalność badawczo-rozwojową;
    3) ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów określone
      jako „koszty kwalifikowane”.
    Pojęcie działalności gospodarczej
    W odniesieniu do pierwszej przesłanki należy wskazać, że pozarolnicza działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych to:
      działalność zarobkowa:
        a) wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
        b) polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność
    gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,

        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć
    jest w niej mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668 ze zm.), a więc:
      prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
      nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
      prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli:
      działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
    · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
      zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
      nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub
    · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
      nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
      wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub
    · prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli
      działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,

    · podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” - określające czynność, której istotą jest element kreacyjny i
    „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do powstania
    rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego – jest to proces
    wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Jak wynika z Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących co prawda innej ulgi
    podatkowej, tj. ulgi IP Box, na potrzeby definicji działalności badawczo-rozwojowej
    wskazuje się, że:
      Pierwszym i zarazem najszerszym kryterium uznania działalności podatnika za
      działalność badawczo-rozwojową, jest jej twórczy charakter (...) na potrzeby
      działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest
      działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie
      (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub
      ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już
      opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej
      może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań
      niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle
      innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
      funkcjonujących u podatnika.
    Badania podstawowe
    Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:
    · prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub
    · prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;
    mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem
    odpowiednich standardów.
    Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace
    empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim
    środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w
    odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być
    odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac
    empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.
    Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały
    status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace
    teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym
    dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.
    Badania aplikacyjne

    Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie
    nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
    procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych
    jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla
    potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot
    podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub
    usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest
    zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:
    · opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub
    · wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.
    „Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął
    miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od
    niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.
    Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej
    wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia
    specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.
    Nowym produktem, procesem lub usługą może być:
    · produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały
      opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;
    · produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi,
      ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.
    Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić
    coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych
    dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia,
    ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu
    widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług.
    Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie
    powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie,
    procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.
    Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być
    prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, tj. obejmują:
    · nabycie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; i
    · wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:

    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badan rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji [innowacja procesowa] oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług [innowacja produktowa].
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
    · w sposób systematyczny,
    · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Pomocnym dla spełnienia kryterium systematyczności może być ustalenie:
    · wstępnych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych;
    · źródeł finansowania zaplanowanych prac oraz
    · osiągniętych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych,
    · zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych służących ich osiągnięciu
    · harmonogramów związanych z prowadzonymi pracami.

    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie
    pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić,
    czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą
    wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest
    określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów
    wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla
    działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Należy uwzględnić zatem, iż głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu. (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie
    IP BOX - Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych
    zastosowań”).
    Istotnym jest więc między innymi to:
    · jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu
      badawczo-rozwojowego;
    · jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod względem
      przydatności do realizacji tego projektu.
    Ocena charakteru Pana działalności
    Pana wniosek dotyczy projektów badawczo-rozwojowych zrealizowanych w latach 2019–
    2021, prowadzonych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, polegających na
    zaprojektowaniu i wyprodukowaniu (...). Przedmiotem wniosku są wyłącznie produkty
    opracowane przez Pana samodzielnie.
    Przedmiotem uznania za działalność badawczo-rozwojową ma być całość prac (innowacje
    produktowe) nad konkretnymi projektami przedstawionymi w opisie stanu faktycznego,
    tj.:
    · projektem polegającym na zaprojektowaniu i opracowaniu A oraz
    · projektami: (...).
    Twórczość Projektów
    Jak wyjaśnił Pan, wniosek dotyczy wyłącznie projektów obejmujących produkcję
    prototypowych rozwiązań w ramach (...).
    Jak wskazał Pan we wniosku, prowadzone przez Pana prace w ramach każdego projektu
    będącego przedmiotem wniosku były zawsze wyrazem własnej twórczości intelektualnej
    (Pana lub Pana pracowników), posiadały charakter kreatywny a nie odtwórczy, nowatorski,
    oryginalny w pomyśle i były nastawione wyłącznie na stworzenie nowych oryginalnych
    rozwiązań, o charakterze unikatowym.
    W szczególności wyjaśnił Pan, że przez określenie „nowatorskie rozwiązania” rozumie Pan
    rozwiązania techniczne, konstrukcyjne i funkcjonalne opracowane w wyniku
    samodzielnych prac koncepcyjnych, które wcześniej nie występowały ani w Pana
    działalności, ani w praktyce rynkowej.
    Nowatorski charakter rozwiązań powstałych w wyniku prac nad projektami przejawiał się
    między innymi poprzez:

    (...)
    Jak wynika zatem z opisu sprawy działalność w zakresie opisanych we wniosku projektów
    miała charakter twórczy.
    Systematyczność Projektu
    We wniosku wskazał Pan wprost, że prace opisane we wniosku, podejmowane były w
    sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia.
    Ponadto wyjaśnił Pan, że czynności w ramach realizowanych przez Pana projektów
    koncentrowały się, w porządku następczym, na weryfikacji wymagań rynkowych oraz
    klientów indywidualnych, pracach projektowych oraz procesie wdrożenia założeń
    projektowych (produkcji). Efektem końcowym był w pełni funkcjonalny prototypowy
    system. Jak wynika z Pana wniosku, prace w ramach projektów realizowane były w sposób
    metodyczny według następujących etapów:
    – Etap wstępny – (...).
    – Etap projektowy – (...).
    – Etap produkcyjny – (...).
    – Etap testowania produktu – (...).
    – Przeprowadzono również analizę wpływu (...)
    Biorąc pod uwagę opis okoliczności faktycznych, uznać należy, że prowadzona działalność
    w zakresie opisanych we wniosku projektów miała charakter systematyczny.
    Prace rozwojowe i badania naukowe w ramach Projektów
    Jak wskazał Pan wprost w opisie stanu faktycznego, prace w zakresie projektów będących
    przedmiotem wniosku:
    – nie obejmowały badań podstawowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce,
    – nie obejmowały badań aplikacyjnych w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce,
    – obejmowały prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań w ramach Projektów
    Jak wskazał Pan między innymi we wniosku, przed rozpoczęciem prac nad projektami
    będącymi przedmiotem wniosku dysponował Pan ugruntowaną wiedzą (...) w zakresie:
    (...). Następnie wykorzystywał Pan posiadane zasoby wiedzy technicznej jako punkt
    wyjścia, jednakże każdy z projektów wymagał jej istotnego rozwinięcia i łączenia wiedzy z
    różnych dziedzin nauki i techniki. W szczególności konieczne było opracowanie (...), a także
    dostosowanie systemów do specyficznych warunków pracy (...). W rezultacie prowadzone
    działania nie ograniczały się do rutynowego zastosowania istniejącej wiedzy inżynierskiej,
    lecz prowadziły do jej poszerzenia i praktycznego rozwinięcia – poprzez tworzenie,
    weryfikację i wdrażanie nowych koncepcji technicznych, które nie występowały wcześniej
    w Pana działalności. Opracowane rozwiązania stanowiły efekt twórczego procesu B+R, w
    ramach którego powstały oryginalne prototypy systemów o ulepszonych parametrach
    funkcjonalnych i użytkowych.
    Jak wyjaśnił Pan we wniosku, w każdym projekcie łączył i kształtował Pan istniejącą wiedzę
    techniczną, inżynierską i technologiczną w celu stworzenia nowych konfiguracji
    funkcjonalnych i rozwiązań niedostępnych wcześniej na rynku.

    W szczególności, Wnioskodawca wykorzystywał i rozwijał wiedzę z następujących
    obszarów:
    (...)
    Zatem prace prowadzone w ramach opisanych we wniosku projektów bez wątpienia
    prowadzono w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Reasumując, na podstawie tak przedstawionych informacji można uznać, że prace w
    zakresie opisanych we wniosku projektów stanowiły działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej
    Jak wynika z treści art. 26e ust. 1 ustawy, z omawianej ulgi może skorzystać podatnik,
    który spełnia łącznie następujące warunki:
    · uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z
      pozarolniczej działalności gospodarczej;
    · prowadzi działalność badawczo-rozwojową;
    · ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów określone
      jako „koszty kwalifikowane”.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. za koszty kwalifikowane uznaje się:
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1,
      oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie
      z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
      lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi
      na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową;
    2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
    3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane
      na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8
      ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie
      od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na
      potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
    4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust.
      1 pkt 4;
    4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust.
      1 pkt 4;

    5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z
      rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
        a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
        Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
        łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
        b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
        odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych
        organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i
        procesowego,
        c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu,
        prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru
        przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego
        zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
        zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim
        zagranicznym organie,
        d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
        czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
        ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
        szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    Na podstawie art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej
      działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz
      budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Art. 26e ust. 4 stanowi:
      Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają
      odliczeniu wyłącznie pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie
      umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30
      kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.
    Stosownie do art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    Art. 26e ust. 6 ww. ustawy stanowi natomiast:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
      odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane
      w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
    Na podstawie art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane (...).
    Reasumując, ulga badawczo-rozwojowa polega na możliwości odliczenia od podstawy
    opodatkowania określonej kwoty kosztów podatkowych poniesionych przez podatnika na
    działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. „kosztów kwalifikowanych”.
    Oznacza to, że koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową dwukrotnie wpływają
    na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego u przedsiębiorcy inwestującego
    w taką działalność (raz jako koszty uzyskania przychodu, a drugi raz jako koszty

    kwalifikowane) i w efekcie znacznie pomniejszają wysokość opłacanego podatku
    dochodowego.
    Pamiętać trzeba jednak, że stosowanie do treści art. 24a ust. 1b ustawy:
      Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać
      z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w
      prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty
      działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem dodatkowym warunkiem dla prawa odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów
    kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym jest wyodrębnienie tych
    kosztów w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy.
    Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z
    omawianej preferencji podatkowej są więc zobowiązani w prowadzonej księdze albo w
    prowadzonych księgach rachunkowych wyodrębnić koszty działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r.
    w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019 r. poz.
    2544 ze zm.):
      Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki
      cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych
      oraz spółki partnerskie, o których mowa w art. 24a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej "ustawą o podatku
      dochodowym", są obowiązane prowadzić księgę, z zastrzeżeniem ust. 2, według wzoru
      ustalonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w sposób określony w rozdziale 2.
    Zgodnie z załącznikiem nr 1 (wzór podatkowej księgi przychodów i rozchodów) kolumna
    16 jest przeznaczona do wpisywania kosztów działalności badawczo-rozwojowej, o których
    mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym. Po zakończeniu roku należy zsumować
    te koszty. W kolumnie tej należy wpisać wszystkie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej, niezależnie od tego, jaka ich część będzie odliczona od podstawy
    opodatkowania.
    O ile więc ustawa o podatku dochodowym wprost nie precyzuje, w jaki sposób to
    wyodrębnienie powinno zostać wykonane, to z powyższych przepisów wynika
    jednoznacznie, że kwestie ewidencyjne związane z kosztami kwalifikowanymi zależą od
    tego, czy podatnik prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów czy też księgi
    rachunkowe.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    W oparciu o wskazane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku
    dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    1. Podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową;
    2. Koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o PIT;
    3. Koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 - 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;

    4. Ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu
      ustawy podatkowej, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w
      ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub
      porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów;
    5. Jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu;
    6. W ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, podatnik wyodrębnił w sposób prawidłowy koszty działalności badawczo-
      rozwojowej;
    7. Podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu;
    8. Kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    9. Koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Jak wynika z Pana wniosku:
    · w latach 2019 -2021 prowadził Pan działalność gospodarczą, w ramach której
      zrealizował Pan projekty polegające na zaprojektowaniu i wyprodukowaniu (...),
    · nie prowadził Pan w tym czasie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej lub Polskiej Strefy Inwestycji na podstawie zezwolenia lub decyzji o
      wsparciu i nie korzystał Pan ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1
      pkt 63a lub 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · w związku z ww. projektami poniósł Pan szereg wydatków, które chciałby Pan uznać za
      koszty kwalifikowane i odliczyć je w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art.
      26e ust. 2 i ust. 3 ustawy,
    · zamierza Pan dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami wskazanymi w art.
      26e ust. 7 pkt 3 ww. ustawy,
    · koszty mające stanowić wydatki kwalifikowane ulgi B+R nie zostały Panu zwrócone w
      jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania,
    · koszty mające stanowić koszty kwalifikowane stanowiły koszty uzyskania przychodów w
      latach 2019-2021, za które mają podlegać odliczenia w ramach ulgi badawczo-
      rozwojowej,
    · stosownie do treści art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      w prowadzonej księdze przychodów i rozchodów wyodrębnił Pan koszty działalności
      badawczo-rozwojowej (wpisywał Pan koszty kwalifikowane w kolumnie 16).
    W interpretacji wskazałem uprzednio, że prace w zakresie opisanych we wniosku
    projektów stanowiły działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Biorąc powyższe pod uwagę, ma Pan prawo – co do zasady – do zastosowania ulgi
    badawczo-rozwojowej w ramach opisanych we wniosku projektów.
    Przechodząc do możliwości objęcia wskazanych przez Pana kosztów ulgą na działalność
    badawczo-rozwojową wskazać trzeba, że katalog kosztów kwalifikowanych zawarty jest w
    ww. art. 26e ust. 2 i ust. 3 omawianej ustawy i jest katalogiem zamkniętym.

    Za koszty kwalifikowane związane z zrealizowanymi projektami, chciałby Pan uznać:
    · koszty wynagrodzeń pracowników, tj. należności, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatrudnionych na podstawie
      umowy o pracę na takich stanowiskach, jak (...),
    · koszty wynagrodzeń osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych, tj.
      wynagrodzenia osób wykonujących pracę na podstawie umowy zlecenia/umowy o
      dzieło realizujących projekty, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz
      sfinansowane przez Wnioskodawcę składki z tytułu tych należności określone w
      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie projektów
      pozostawał w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
    · składki z tytułu należności wskazanych powyżej, określone w ustawie z dnia 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części finansowanej
      przez Pana jako płatnika składek,
    · koszty zakupu materiałów i surowców, tj. komponentów, wyposażenia, podzespołów
      oraz narzędzi niezbędnych do produkcji,
    · koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i
      prawnych,
    · koszty ekspertyz, opinii i usług doradczych świadczonych przez X na podstawie umowy
      zawartej z Wnioskodawcą, a także koszty nabycia od takiego podmiotu wyników
      prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-
      rozwojowej.
    Koszty wynagrodzeń
    Jak już uprzednio wskazałem, za koszty kwalifikowane zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznaje się poniesione w danym
    miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez
    płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń
    społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
    badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić koszt kwalifikowany w
    całości.
    Pamiętać trzeba jednak, że w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy
    wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym
    jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz
    świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową,
    a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r.
    o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Do kosztów kwalifikowanych na potrzeby ulgi B+R mogą zostać zaliczone także
    wynagrodzenia pracowników, którzy uczestniczą w realizacji zadań z zakresu działalności
    badawczo-rozwojowej, jednakże nie posiadają w umowach o pracę stwierdzenia, że zostali
    zatrudnieni w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej.
    To bowiem nie sama treść umowy o pracę, a okoliczności faktyczne danej sprawy
    decydują o tym czy warunek zatrudnienia w celu realizacji działalności badawczo-

    rozwojowej jest spełniony. W art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy ustawodawca wskazał tylko, że
    pracownicy muszą być zatrudnieni w takim celu – nie wprowadził dodatkowego warunku,
    że to treść umów o pracę musi zawierać zapisy o zatrudnienia przy pracach badawczo-
    rozwojowych.
    Z Pana wniosku wynika, że ponosi Pan koszty wynagrodzeń, o których mowa w art. 12 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które związane są z wykonywanymi
    czynnościami w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Jak wskazał Pan we wniosku, jest Pan w stanie dokładnie określić wymiar pracy
    poświęcany przez pracowników na prace badawczo-rozwojowe oraz inne zadania i w
    rezultacie jest Pan w stanie określić wynagrodzenie pracowników i zleceniobiorców
    należne za prowadzone bezpośrednio prace B+R.
    Jak wynika z Pana wniosku chciałby Pan uznać za koszty kwalifikowane ww.
    wynagrodzenia wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi
    zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy.
    Co do zasady, ponoszone przez Pana wydatki z tytułu wskazanych wynagrodzeń wraz z
    sfinansowanymi wyłącznie przez Pana jako płatnika składkami z tytułu tych należności
    określonymi w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych mogą więc w oparciu o treść
    art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy stanowić koszty kwalifikowane w stosownej proporcji/części
    wskazanej w tej regulacji.
    Jak wynika z Pana wniosku (ze sformułowanego pytania oznaczonego we wniosku nr 2), w
    ramach kosztów z tytułu należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy ponosi Pan
    między innymi:
    · wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki, ekwiwalenty za
      niewykorzystany urlop oraz
    · wpłaty na Pracownicze Plany Kapitałowe, które był Pan zobowiązany dokonywać, a
      także
    · składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
    Tymczasem, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki i nagrody czy ekwiwalenty zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem
    mieszczą się one również w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e
    ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot
    „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione
    jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze
    stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia
    skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w
    łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

    Z wniosku wynika ponadto, że w ramach omawianej ulgi zamierza Pan odliczyć wpłaty na
    pracownicze plany kapitałowe.
    Wskazuję więc, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych
    planach kapitałowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2215 ze zm., t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1342 ze
    zm., dalej: „ustawa PPK”):
      Ustawa określa zasady gromadzenia środków w pracowniczych planach kapitałowych,
      zwanych dalej „PPK”, zawierania umów o zarządzanie PPK i umów o prowadzenie PPK,
      finansowania i dokonywania wpłat do PPK oraz dokonywania wypłat transferowych,
      wypłat i zwrotu środków zgromadzonych w PPK.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy PPK użyte w ustawie określenia oznaczają:
      osoby zatrudnione:
        a) pracowników, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
        pracy (Dz.U. z 2018 r. poz. 917, 1000, 1076, 1608, 1629 i 2215), z wyjątkiem
        pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach dla
        pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla, o których mowa w art. 11b
        ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego
        (Dz.U. z 2018 r. poz. 1374), oraz młodocianych w rozumieniu art. 190 § 1 ustawy z
        dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy,
        b) osoby fizyczne wykonujące pracę nakładczą, które ukończyły 18. rok życia, o
        których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 303 § 1
        ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy,
        c) członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych lub spółdzielni kółek rolniczych, o
        których mowa w art. 138 i art. 180 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo
        spółdzielcze (Dz.U. z 2018 r. poz. 1285),
        d) osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie
        umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do
        której zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
        stosuje się przepisy dotyczące zlecenia,
        e) członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tych funkcji,
        f) osoby wskazane w lit. a-d przebywające na urlopach wychowawczych lub
        pobierające zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego
        – podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tych
        tytułów w Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 13 października
        1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1230, 1429,
        1672 i 1941.).
    Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 tej ustawy:
      Przez podmiot zatrudniający należy rozumieć:
        a) pracodawcę, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
        pracy – w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. a,
        b) nakładcę - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. b,
        c) rolnicze spółdzielnie produkcyjne lub spółdzielnie kółek rolniczych - w stosunku
        do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. c,
        d) zleceniodawcę - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit.
        d,
        e) podmiot, w którym działa rada nadzorcza - w stosunku do osób zatrudnionych, o
        których mowa w pkt 18 lit. e.

        f) płatnika - jeżeli pracodawca, o którym mowa w lit. a, lub zleceniodawca, o którym
        mowa w lit. d, nie posiada numeru identyfikacyjnego;
      Przez uczestnika PPK należy rozumieć osobę fizyczną, która ukończyła 18 rok życia, w
      imieniu i na rzecz której podmiot zatrudniający zawarł umowę o prowadzenie PPK z
      instytucją finansową (art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy).
    Art. 2 ust. 1 pkt 33 tej ustawy wskazuje natomiast, że:
      Przez uczestnika PPK należy rozumieć osobę fizyczną, która ukończyła 18. rok życia, w
      imieniu i na rzecz której podmiot zatrudniający zawarł umowę o prowadzenie PPK z
      instytucją finansową;
    Jak stanowi art. 25 ust. 1 ustawy o PPK:
      Podmiot zatrudniający i uczestnik PPK finansują wpłaty podstawowe z własnych
      środków.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o PPK:
      Wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego
      opodatkowaniu.
    W tym miejscu warto wskazać, że system PPK zakłada powszechność oraz dobrowolność,
    a wpłaty finansowane są ze środków własnych uczestnika i podmiotu zatrudniającego.
    Wpłaty na PPK finansowane przez pracodawcę są obliczane jako ustalony procent od
    wynagrodzenia brutto. Pracodawca realizując obowiązek ustawowy, nie może sam
    zrezygnować z dokonywania tej wpłaty. Nie wolno mu też potrącać tej kwoty z
    wynagrodzenia pracownika. Dodatkowo zgodnie z treścią materiałów informacyjnych
    zamieszczonych na stronie https://www.gov.pl/web/finanse/ppk-pracownicze-plany-
    kapitalowe „Wpłaty, które w ramach PPK finansuje pracodawca, stanowią w myśl ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych przychód pracownika podlegający
    opodatkowaniu. Pracodawca będzie zobowiązany potrącić stosowny podatek z
    wynagrodzenia pracownika”. Wpłaty dokonywane przez pracodawcę/zleceniodawcę
    stanowić będą przychód pracownika jako dodatkowy element wynagrodzenia.
    Uwzględniając powyższe należy uznać, że wpłata na PPK w części finansowanej przez
    pracodawcę, jako dodatkowy element wynagrodzenia pracownika wypełnia przesłankę do
    jej kwalifikacji do kosztów kwalifikowanych działalności B+R, jako należność z tytułów, o
    których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu do części składki do PPK sfinansowanej przez pracownika, należy mieć na
    uwadze, że nie podlega ona odrębnemu (dodatkowemu) zaliczeniu do kosztów
    kwalifikowanych, gdyż składka taka nie została wymieniona w zamkniętym katalogu
    wydatków kwalifikowanych działalności B+R zawartym w art. 26e ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W tym przypadku pracownik finansuje część składki do
    PPK z własnych środków, pochodzących z wynagrodzenia. Obowiązek potrącenia z
    wynagrodzenia składek do PPK finansowanych przez tzw. uczestnika PPK, wynika wprost z
    art. 27 ust. 9 ustawy o PPK, który wskazuje, że wpłaty finansowane przez uczestnika PPK
    są potrącane z wynagrodzenia po jego opodatkowaniu.
    Reasumując, wpłaty dokonane przez Pana (pracodawcę) na Pracownicze Plany Kapitałowe,
    może Pan uznać za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy.
    Odnośnie natomiast opłacanych przez Pana składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz
    Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wskazuję, że obowiązek i zasady
    odprowadzania składek na Fundusz Świadczeń Gwarantowanych oraz Fundusz Pracy nie
    został uregulowany w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, a tylko takie mogą
    stanowić koszty kwalifikowane. W ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w

    niektórych artykułach są tylko wskazane sytuacje, w których do składek na Fundusz
    Świadczeń Gwarantowanych oraz Fundusz Pracy stosuje się tą ustawę, ale składki te nie
    są określone tą ustawą.
    Z art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    odliczenie w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową nie obejmuje składek na
    Fundusz Pracy oraz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Tym samym, nie ma Pan
    prawa ich odliczyć.
    Resumując, za koszty kwalifikowane może Pan uznać wydatki z tytułu wskazanych
    wynagrodzeń wraz z sfinansowanymi wyłącznie przez Pana jako płatnika składkami z
    tytułu tych należności określonymi w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w tym
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki i nagrody czy ekwiwalenty oraz wpłaty dokonane przez Pana na Pracownicze
    Plany Kapitałowe. Kosztami kwalifikowanymi nie mogą być jednak składki na Fundusz
    Pracy oraz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
    Nawiązując do Pana stanowiska, w świetle którego sfinansowane przez Pana
    wynagrodzenia wraz z kosztami związanymi z ubezpieczeniami społecznymi, ponoszonymi
    zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy mogą stanowić koszty kwalifikowane,
    wyjaśniam, że w odniesieniu do kosztów związanych z ubezpieczeniem społecznym
    sfinansowanych przez pracownika, należy mieć na uwadze, że nie podlegają one
    odrębnemu (dodatkowemu) zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych, gdyż składki takie nie
    zostały wymienione w zamkniętym katalogu wydatków kwalifikowanych działalności B+R
    zawartym w art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym
    przypadku pracownik finansuje część składki ZUS z własnych środków, pochodzących z
    jego wynagrodzenia, które stanowić może dla Pana koszt kwalifikowany.
    Za koszty kwalifikowane stosownie do powołanego uprzednio art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych uznaje się również poniesione w danym
    miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane
    przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie
    ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi
    w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego
    na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
    W konsekwencji, ponoszone przez Pana wydatki z tytułu wskazanych wynagrodzeń osób
    zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. wynagrodzeń, o których mowa w
    art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wraz z
    sfinansowanymi wyłącznie przez Pana jako płatnika składkami z tytułu tych należności
    określonymi w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, mogą w oparciu o treść art.
    26e ust. 2 pkt 1a tej ustawy stanowić koszty kwalifikowane w stosownej proporcji/części
    wskazanej w tej regulacji.
    Koszty materiałów i surowców
    W odniesieniu do ww. kosztów materiałów i surowców zużytych podczas prac badawczo-
    rozwojowych należy zwrócić uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz
    „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym
    od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być
    wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na
    gruncie przepisów podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy
    posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka
    powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego,
    roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.
    sjp.pwn.pl).

    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego
    pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy o rachunkowości. W świetle art. 3 ust.
    1 pkt 19 tej ustawy: materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej.
    Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez
    jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także
    różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z
    likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części
    zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania, itp.
    Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    związku z poczynionymi powyżej uwagami pozwala na zaliczenie do kosztów
    kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe
    przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe
    będzie jej prowadzenie.
    Innymi słowy, kosztami kwalifikowanymi będą wydatki na surowce i materiały, bez których
    niemożliwe byłoby nie tylko wytworzenie jakichś prototypów, prowadzenie samych badań,
    wdrażania różnych procesów w ramach prac badawczo-rozwojowych, ale również bez
    których niemożliwym byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i
    oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
    Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, poniesione przez Pana koszty
    zakupu materiałów i surowców, tj. komponentów, wyposażenia, podzespołów oraz
    narzędzi niezbędnych do produkcji, takich jak: (...) mogą – w oparciu o treść art. 26e ust. 2
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowić koszty kwalifikowane
    ulgi badawczo-rozwojowej.
    Koszty ekspertyz, opini, itp.
    Stosownie natomiast do powołanego art. 26e ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, za koszty kwalifikowane można uznać również wydatki na zakup
    ekspertyz, opinii, usług doradczych i usług równorzędnych od podmiotów, o których
    mowa wprost w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    tj. wyłącznie od instytucji należących do systemu nauki i szkolnictwa wyższego.
    Z Pana wniosku wynika, że na potrzeby prowadzonych projektów ponosił Pan koszty
    ekspertyz, opinii i usług doradczych świadczonych przez (...) na podstawie umowy zawartej
    z Panem, a także koszty nabycia od tej uczelni wyników prowadzonych przez nią badań
    naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.
    W konsekwencji wydatki na zakup ekspertyz, opinii, usług doradczych od tego podmiotu, a
    także koszty nabycia od niego wyników prowadzonych badań naukowych, na potrzeby
    Pana działalności badawczo-rozwojowej mogą również stanowić Pana koszty
    kwalifikowane.
    Odpisy amortyzacyjne
    Wyjaśniam, że kosztami kwalifikowanymi mogą być – zgodnie z cytowanym już wyżej art.
    26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – dokonywane w roku
    podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych
    oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

    Na podstawie powyższej regulacji – należy wskazać na przesłanki, które muszą zostać
    spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych stanowiły koszty kwalifikowane. Są to:
    · odpisy amortyzacyjne zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały
      dokonane w danym roku podatkowym;
    · odpisy amortyzacyjne nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi,
      tj. samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
      własnością;
    · środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, których dotyczą odpisy
      amortyzacyjne, są wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Jak wynika z Pana wniosku, w ramach działalności badawczo-rozwojowej wykorzystywał
    Pan takie środki trwałe jak (...) oraz takie wartości niematerialne i prawne jak licencja do
    oprogramowania umożliwiającego tworzenie (...). Oprogramowanie było wykorzystywane
    między innymi do projektowania elementów konstrukcyjnych, przygotowania
    dokumentacji technicznych.
    W związku z powyższym chciałby Pan uznać za koszty kwalifikowane koszty odpisów
    amortyzacyjnych od ww. środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, które
    stanowiły Pana koszty uzyskania przychodów w latach 2019-2021.
    We wniosku wskazał Pan również, że środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne
    były wykorzystywane nie tylko w opisanych we wniosku projektach, ale także w innych
    pracach niestanowiących działalności B+R.
    Wyjaśniam więc, że choć ustawodawca nie użył w treści art. 26e ust. 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że
    za koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym,
    zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych,
    jak i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww.
    przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Natomiast w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności
    badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty
    odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w
    jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Biorąc zatem pod uwagę opis okoliczności faktycznych, w świetle którego Pana środki
    trwałe oraz wartości niematerialne i prawne były wykorzystywane nie tylko w opisanych
    we wniosku projektach, ale także w innych pracach niestanowiących działalności B+R, ma
    Pan prawo do zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów amortyzacyjnych od ww.
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wskazanych we wniosku, ale tylko
    w takiej części, w jakiej służyły prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    W konsekwencji, Pana stanowisko, w świetle którego odpisy amortyzacyjne od opisanych
    w stanie faktycznym wartości niematerialnych i prawnych oraz środków trwałych stanowią
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 3 ustawy nie można uznać w pełni za
    prawidłowe, bowiem mogą one stanowić koszt kwalifikowany jedynie w tej części, w której
    służą działalności badawczo-rozwojowej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych informuję, że dotyczą one tylko
    konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych czy
    zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie zaznaczam, że interpretację tę wydałem w oparciu o opis okoliczności
    faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania
    kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Zastrzegam również, że – stosowanie do istoty Pana wniosku – przedmiotem niniejszej
    interpretacji nie jest kwestia odpowiedniego limitowania kosztów kwalifikowanych (art.
    26e ust. 7 ustawy).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.