Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL5.4010.1.2017.1.AO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-27
Teza: Koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: impreza; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; promocja; reklama; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2017 r. (data wpływu 1 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest działalność handlowa (sprzedaż nowych ciągników marki X, maszyn rolniczych oraz części zamiennych), a także usługowa (serwis gwarancyjny i pogwarancyjny).

W ostatnich latach Spółka powzięła decyzję o wybudowaniu nowej siedziby, której utworzenie ma wpłynąć na rozwój działalności Spółki, w szczególności na pozyskanie nowych klientów na oferowane przez siebie towary oraz usługi. Nowa siedziba to również postrzeganie Spółki jako wiarygodnego partnera biznesowego, dobrego pracodawcy oraz podmiotu posiadającego duży potencjał rozwojowy. Wnioskodawca podkreślił, że Spółka obsługuje najważniejszy dla producenta rynek, co klientów i partnerów biznesowych powinno utwierdzić w przekonaniu, że poprzez wybudowanie nowoczesnej siedziby marka X chce pozostać na polskim rynku na długie lata i stale umacniać swoją pozycję.

W dniu xx października 2016 r. Spółka zorganizowała uroczyste otwarcie nowej siedziby połączonej z prezentacją zmodernizowanej linii ciągników Y (premiera światowa). Uroczystość oprócz zaprezentowania nowego obiektu Spółki była także okazją do światowej premiery nowej generacji ciągników Y, które Spółka ma zamiar w najbliższym czasie sprzedawać na polskim rynku. Działania takie mają umocnić pozycję Spółki na polskim rynku sprzedaży ciągników a także promować Spółkę, jako wiarygodnego kontrahenta i partnera biznesowego.

W celu zorganizowania tego wydarzenia Spółka wynajęła firmę zewnętrzną, specjalizującą się w organizacji tego typu imprez.

Na realizację otwarcia nowej siedziby połączonej z prezentacją ciągników Y Spółka poniosła następujące wydatki:

*   druk zaproszeń;
*   wydatki z tytułu kompleksowej usługi organizacji wydarzenia, w skład której wchodziły:
    *   przygotowanie scenariusza wydarzenia, prowadzenie wydarzenia i obsługa techniczna (w tym oświetlenie na zewnątrz i wewnątrz budynku oraz nagłośnienie);
    *   działania artystyczne (m.in. zespół tańca nowoczesnego, występ piosenkarki, mini koncert na harfie laserowej i skrzypcach);
    *   catering.

Ponadto w trakcie wydarzenia rozdano drobne upominki z logo Spółki.

Dodatkowo poniesiono inne wydatki:

*   wynajem ogrodzeń imprezowych (w tym załadunek, rozładunek i transport);
*   transport gości;
*   nocleg dla przedstawicieli prasy;
*   wynajem podnośnika.

Organizacja wydarzenia została sfinansowana ze środków obrotowych Spółki.

Pomimo faktu, iż wstęp na wydarzenie nie był ogólnodostępny, to jednak głównym założeniem Spółki było, aby uroczystość otwarcia nowej siedziby połączona z prezentacją ciągników (premiera światowa) miała charakter reklamy publicznej. Spółka zrealizowała ten cel m.in. poprzez organizację konferencji prasowej, prezentację zmodernizowanej linii ciągników oraz projekcję filmu o X (przedstawienie historii, obecnych kierunków działalności, a także osiągnięć Spółki). Uczestnicy wydarzenia zostali również obdarowani drobnymi podarunkami zawierającymi logo firmy. Całe wydarzenie zostało opisane w prasie lokalnej oraz kilku fachowych gazetach rolniczych i portalach internetowych.

Grono zaproszonych gości stanowili kontrahenci Spółki, dziennikarze, osoby bezpośrednio współpracujące ze Spółką lub w jakimś zakresie z nią związane, pracownicy Spółki oraz władze lokalne.

Podczas wydarzenia niewątpliwie można było poznać oferowane towary, ich zalety co w efekcie wpływa na zwiększenie zainteresowania nimi, a także zachęca do współpracy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatki poniesione na podstawie faktur VAT, wystawionych przez firmy zewnętrzne za zorganizowanie wydarzenia związanego z otwarciem nowej siedziby Spółki, połączonego z prezentacją zmodernizowanej linii ciągników Y (premiera światowa) obejmującego wszystkie powyżej opisane w stanie faktycznym elementy, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do zaliczenia wydatków poniesionych na podstawie faktur VAT wystawionych przez firmy zewnętrzne za zorganizowanie wydarzenia z okazji otwarcia nowej siedziby połączonego z prezentacją zmodernizowanej linii ciągników do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu wydatek poniesiony przez podatnika powinien każdorazowo podlegać indywidualnej analizie mającej na celu ustalenie, czy podatnik ma prawa zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawodawca enumeratywnie wyłącza możliwość zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawierającego katalog kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem wydatku, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, jak również zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskania.

W ocenie Spółki, biorąc pod uwagę treść art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podstawowym warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

*   został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   pozostaje on w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   został on poniesiony przez podatnika,
*   jest on definitywny,
*   został on właściwie udokumentowany,
*   nie został uwzględniony w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto, właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagą:

*   przeznaczenie wydatku, tj. jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu, oraz
*   potencjalną możliwość przyczyniania się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Zdaniem Spółki, organizacja wydarzenia otwarcia nowej siedziby połączonej z prezentacją ciągników (premiera światowa) ma bezsprzecznie związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę, stanowiąc wyjątkową okazję do promocji i reklamy Spółki oraz sprzedawanych przez nią towarów. Podczas wydarzenia można było zapoznać się z ofertą towarów, ich zaletami, co w efekcie wpływa na zwiększenie zainteresowania nimi, a także zachęca do współpracy. Nie bez znaczenia dla oceny działalności Spółki pozostaje fakt zainwestowania w nową siedzibę (mając na względzie poprzednie warunki lokalowe odbiegające od standardów w tej branży) co utwierdza wielu klientów i partnerów biznesowych, że Spółka chce umacniać pozycję na polskim rynku, a marka X pozostać ma długie lata w Polsce. Mając na uwadze społecznie pozytywny wydźwięk zorganizowanego wydarzenia ma to istotne znacznie dla postrzegania Spółki jako wiarygodnego partnera biznesowego, dobrego pracodawcy oraz podmiotu posiadającego duży potencjał rozwojowy, co bezsprzecznie przekłada się także na relacje z instytucjami okołobiznesowymi (w tym m.in. władzami lokalnymi). Standardową strategią podmiotów działających na rynku jest ciągłe stawianie na rozwój, co w perspektywie ma się przełożyć na osiąganie zysków, rozwijanie relacji z kontrahentami i potencjalnymi partnerami biznesowymi w celu nawiązania z nimi jak najsilniejszych więzi biznesowych.

Jednocześnie, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodu nie są wydatki poniesione na reprezentację, w szczególności na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (podobnie jak inne ustawy podatkowe), nie zawiera legalnej definicji pojęcia „reprezentacja”. Odwołując się do definicji słownikowej, reprezentacja utożsamiona została z okazałością, wystawnością, wytwornością, przepychem, splendorem, wykwintnością itp. Występujące rozbieżności, jakie powstały w ostatnich latach w orzecznictwie sądów administracyjnych w zakresie kosztów reprezentacji wykluczonych z kosztów uzyskania przychodów znalazły jednak swoje podsumowanie w wydanym w składzie siedmiu sędziów wyroku NSA z 17 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 702/11 oraz interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 25 listopada 2013 r. znak DD6/033/127/SOH/2013/RD-120521.

W przywołanych powyżej rozstrzygnięciach podkreślona została potrzeba indywidualnej oceny konieczności kwalifikowania wydatków jako kosztów reprezentacji w danej sprawie.

Ponadto, ich analiza pozwala na wysunięcie poniżej wskazanych tez o charakterze ogólnym, które powinny być pomocne przy wykładni przepisów art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w tym:

*   wymienianie w przepisach podatkowych jako przykładowych kosztów reprezentacji wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, iż wydatki tego rodzaju zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów;
*   dla kwalifikacji danych wydatków jako wydatków na reprezentację nie są istotne takie cechy jak wystawność, wytworność, okazałość poczęstunków. Nie ma bowiem możliwości skonstruowania miernika dla określenia poziomu wystawności, wytworności, okazałości czy przepychu jednakowego dla wszystkich podmiotów gospodarczych;
*   za wydatki wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy uznać te, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, czy działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z uczestnikami takich spotkań.

W konsekwencji, należy zaznaczyć, iż art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie może być interpretowany jako zabraniający zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków wchodzących w skład nabywanej usługi kompleksowej organizacji wydarzenia, nawet jeżeli część z nich to wydatki na usługi gastronomiczne, żywność czy napoje a także innych wydatków poniesionych na jej organizację wymienionych w stanie faktycznym. Z przepisu wynika, że wydatki tego rodzaju nie będę stanowiły kosztów uzyskania przychodu tylko wtedy, gdy będą elementem działań kwalifikowanych jako reprezentacja.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, poniesione przez nią wydatki na zakup usługi organizacji uroczystości otwarcia nowej siedziby połączonej z prezentacją ciągników oraz inne wydatki poniesione na organizację tego wydarzenia nie stanowią kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą natomiast zostać uznane za koszty reklamy.

Przy braku prawnej definicji reklamy w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych zasadne jest odwołanie się do ogólnie funkcjonującej definicji tego pojęcia. Zgodnie z nim, reklamą są działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy, czy określonego sposobu prowadzonej działalności.

W obecnych realiach gospodarczych funkcjonuje również pojęcie tzw. „reklamy instytucjonalnej”. Zadaniem takiej reklamy jest tworzenie sprzyjającego dla firmy klimatu, pozytywnego nastawienia potencjalnych klientów, umocnienia stopnia rozpoznawalności i znajomości firmy przez odbiorców zewnętrznych.

Wobec powyższego można wysnuć wniosek, iż reklama powinna być rozumiana szeroko, jako reklama towaru, usługi, a także jako reklama firmy. Wydatki ponoszone na reklamę firmy i sprzedawanych przez nią towarów przyczyniają się pośrednio do uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wydatki z tytułu kompleksowej usługi organizacji wydarzenia otwarcia siedziby połączonej z prezentacją zmodernizowanej linii ciągników oraz innych wydatków poniesionych na ten cel mają charakter wydatków reklamowych a nie reprezentacyjnych.

Kryteria odróżniające wydatki reklamowe od reprezentacyjnych wskazał również NSA w wyroku z 2 lutego 2010 r. sygn. akt II FSK 1472/2008, uznając, że reklama wiąże się z zamiarem utrwalenia w świadomości kontrahenta, choćby potencjalnego, reklamowanej firmy lub jej produktu, natomiast reprezentacja polega na działaniach zmierzających do podniesienia prestiżu firmy u jej kontrahentów. Tak więc to, co promuje logo danej firmy, jest reklamą, natomiast to, co przy wykorzystaniu logo innych firm ma służyć dobremu wizerunkowi własnej firmy, należy do sfery reprezentacji.

Mając na uwadze powyższe, oficjalne i uroczyste zaprezentowanie nowej siedziby Spółki połączone z prezentacją nowych modeli ciągników, które będą sprzedawane przez Spółkę spełnia funkcję reklamową.

Wszystkie wspomniane powyżej czynniki mogą przyczynić się do zwiększenia popytu na towary Spółki, a w konsekwencji zwiększyć jej przychody. Uznać należy zatem, iż wszelkie działania promocyjne poczynione przez Spółkę stanowiły część strategii marketingowej, dlatego też należy je traktować jako reklamę (brak podstaw do uznania, aby promocja Spółki nie stanowiła takiego elementu). Spółka zaznaczyła również, że podstawowym zamiarem organizacji wydarzenia było rozpowszechnianie wiedzy o marce X i oferowanych towarach, co potencjalne zwiększy rozpoznawalność Spółki jako solidnego pracodawcy na lokalnym rynku pracy, czy też jako wiarygodnego kontrahenta. Zamiar ten był realizowany poprzez obecność osób reprezentujących Spółkę oraz zaproszonych gości (w tym władz lokalnych), a także odpowiednią oprawę oraz organizację wydarzenia. Podczas uroczystości zapewniono gościom transport, noclegi, podjęto poczęstunkiem, obdarowano drobnymi upominkami z logo Spółki, a także zapewniono nieliczne atrakcje i rozrywki. Są to działania powszechnie stosowane na rynku, świadczące wyłącznie o dbałości i szacunku wobec zaproszonych gości.

Spółka podkreśliła, iż działania wspomniane jako ostatnie miały wyłącznie charakter pomocniczy, uzupełniający w odniesieniu do podstawowych, bezpośrednio promocyjno-reklamowych czynności, ich wprowadzenie było działaniem standardowym w danych okolicznościach, nienoszącym cech okazałości czy wystawności. Wydarzenie to stanowiło dobry moment na dyskusję, nawiązanie kontaktów, czy podzielenie się refleksjami związanymi z otwarciem nowej siedziby oraz zmodernizowanymi modelami ciągników. Zaproszeni goście mieli okazję zapoznać się z historią X, jej kierunkami rozwoju oraz osiągnięciami Spółki.

Reasumując powyższe, zdaniem Spółki, przedmiotowe wydatki mają w całości charakter reklamowy i nie można ich nawet w części potraktować jako kosztów reprezentacji. Reklama, poprzez organizację uroczystości otwarcia nowej siedziby, wpłynęła na zaistnienie Spółki w świadomości społeczności lokalnej oraz klientów. Spółka poniosła więc wydatki na zorganizowanie promocyjno-reklamowej uroczystości otwarcia nowej siedziby w celu osiągnięcia przychodów w przyszłości.

Zdaniem Spółki, ocena celu imprezy powinna być dokonywana przez pryzmat wszystkich okoliczności zaistniałych w jej trakcie. Powołując się na słownikowe znaczenia pojęcia „reprezentacja” oraz ugruntowaną linię orzeczniczą w tym zakresie Spółka wskazuje, iż w przypadku zorganizowanego przedmiotowego wydarzenia nie można mówić o jakiejkolwiek okazałości czy wystawności. Podjęte działania nie wiązały się z wystawnością, lecz jedynie z należytą starannością w przygotowaniu przedsięwzięcia o charakterze biznesowym, jakim było otwarcie nowej siedziby połączonego z premierą światową zmodernizowanej linii ciągników. W ocenie Spółki, wydatki te nie stanowią kosztów reprezentacji ze względu na charakter i cel imprezy.

Dodatkowo, możliwość uznania wydatków związanych z uroczystością zorganizowaną przy okazji otwarcia nowej siedziby za koszty uzyskania przychodów potwierdzają rozstrzygnięcia organów podatkowych i sądów, m.in.:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 15 grudnia 2016 r. znak: 2461-IBPB-1-1.4510.348.2016.1.NL gdzie wyrażono pogląd, że celem zorganizowania imprezy towarzyszącej otwarciu zakładu była szeroko rozumiana promocja i reklama. Organ dostrzegł tu funkcję reklamową wskazując, że działania związane z organizacją ww. imprezy zmierzają do zwiększenia rozpoznawalności firmy na rynku, poznania oferowanych produktów, ich zalet, co w efekcie wpływa na zwiększenie zainteresowania nimi a także zachęca do współpracy, w świetle powyższego wydatki te mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 6 lipca 2015 r. znak: IBPB-1-1/4511-49/15/AJ, gdzie wyrażono pogląd, że dokonując zatem oceny charakteru wydatków przeznaczonych na organizację imprezy związanej z otwarciem nowej siedziby, należy rozstrzygnąć, czy poszczególne jej elementy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów (\`(...)\`). Powyższe okoliczności wskazują, że celem tej imprezy była szeroko rozumiana promocja i reklama, a w konsekwencji wskazane we wniosku a poniesione przez Wnioskodawcę wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów (\`(...)\`);
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 kwietnia 2011 r. znak: IPPB5/423-61/11-4/JC, gdzie wyrażono pogląd, że z przedstawionego przez Spółkę opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonał uroczystego otwarcia „Centrum” w dniu 2010 r. (\`(...)\`) W związku z tym Spółka w dniach: września 2010 r. przeprowadziła imprezy artystyczno-reklamowe na terenie centrum w W. Wnioskodawca poniósł w związku z tym wydatki na: wynajęcie hali namiotowej oraz estrady, druk zaproszeń na uroczyste otwarcie centrum, występy clowna, zabawy i konkursy dla dzieci („pompowanie balonów”), obsługę imprez przez hostessy noszące szarfy z logo centrum, wynajęcie urządzeń rekreacyjno-rozrywkowych, usługi cateringowe oraz usługi związane z organizacją tych imprez. W trakcie tych imprez eksponowane były tablice reklamowe oraz w różny sposób logo i nazwa centrum (na torbach reklamowych, szarfach noszonych przez hostessy, zaproszeniach, balonikach, długopisach). Także prowadzący imprezy artystyczne reklamowali słownie nowootwarte centrum. (\`(...)\`) W kontekście powyższego, wydatki - ponoszone przez Wnioskodawcę na nabycie usług organizacji imprez reklamowych, oprawę muzyczną tych imprez, wynajęcie hali namiotowej i urządzeń rekreacyjno-rozrywkowych, imprezy dla dzieci, obsługę imprez przez hostessy - związane z reklamą, promocją nowoutworzonago centrum handlowego można uznać za koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Powyższe działania spełniają funkcję reklamową, gdyż zmierzają do zwiększenia rozpoznawalności centrum na rynku, przekonaniu potencjalnych klientem do zrobienia zakupów w centrum, maksymalnego wykorzystania oferowanych kupcom przestrzeni na prowadzenie ich działalności handlowej a co za tym idzie, zwiększenia źródła przychodów Spółki z czynszu najmu osiąganego przez Wnioskodawcę. Wydatki te są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Ponadto również wydatki na zakup usług cateringowych („niewielki posiłek, zupa”) ponoszone w związku z organizacją imprez otwarcia Centrum, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile nie mają charakteru wystawności lub okazałości;
*   wyrok NSA z 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 1789/10, w którym sąd wskazał, że jeśli impreza jest elementem strategii marketingowej dotyczącej promocji danego produktu, to jej organizacja (\`(...)\`) nie jest związana z reprezentacją, lecz z reklamą.

Reasumując, zdaniem Spółki, wydatki związane z organizacją uroczystości otwarcia nowej siedziby połączone z prezentacją nowych modeli ciągników jako wydatki o charakterze promocyjno-reklamowym spełniają przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W rezultacie, w ocenie Spółki, będzie ona uprawniona do zaliczenia wydatków poniesionych na podstawie faktur VAT wystawionych przez firmy zewnętrzne za zorganizowanie wydarzenia do kosztów uzyskania przychodów.

Na poparcie swojego stanowiska Spółka wskazała również interpretacje wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 23 grudnia 2015 r. znak: IBPB-1-3/4510-519/15/JKT,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 marca 2015 r. znak: IPPB5/4510-103/15-2/JC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1888, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów). Ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodu.

Dokonując powyższej kwalifikacji podatnik powinien mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Wymienienie w przepisach podatkowych jako przykładowych kosztów reprezentacji, tj. wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, że wydatki tego rodzaju zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Dla kwalifikacji określonych wydatków, jako wydatków na reprezentację, wykluczonych z kosztów uzyskania przychodów, nie jest istotne miejsce podawania poczęstunków, czy świadczenia usług gastronomicznych, tj. nie bierze się pod uwagę tego, czy poczęstunki odbywają się w siedzibie firmy, czy też poza nią. Dla oceny takich wydatków nie są także istotne takie cechy jak wystawność, wytworność, okazałość poczęstunków. Za wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy uznać te, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, czy działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z uczestnikami takich spotkań. Poniesione wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych powinny spełniać wymogi zawarte w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, czyli muszą być poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Nie pozostają zatem w jakimkolwiek związku z przychodami podatnika wydatki np. na „obiady dla rodziny”, „fundowane przyjęcia dla znajomych”, „na usługi rozrywkowe”.

Odnosząc się z kolei do kwestii podatkowych związanych z wydatkami poniesionymi na reklamę, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym poglądem przez reklamę rozumie się działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych, zalet technicznych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach, spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia. Jednocześnie zauważyć należy, że można rozróżnić reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy).

Dokonując zatem oceny zakresu pojęciowego „reprezentacji” i „reklamy” wywieść z powyższego należy, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania i rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego, natomiast reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się także, że reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni, zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot gospodarczy poprzez stworzenie dobrego wizerunku firmy. Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny czy reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków i powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, której głównym przedmiotem działalności jest działalność handlowa (sprzedaż nowych ciągników marki X, maszyn rolniczych oraz części zamiennych), a także usługowa (serwis gwarancyjny i pogwarancyjny). W ostatnich latach Spółka powzięła decyzję o wybudowaniu nowej siedziby, której utworzenie ma wpłynąć na rozwój działalności Spółki, w szczególności na pozyskanie nowych klientów na oferowane przez siebie towary oraz usługi. Nowa siedziba to również postrzeganie Spółki jako wiarygodnego partnera biznesowego, dobrego pracodawcy oraz podmiotu posiadającego duży potencjał rozwojowy. W dniu xx października 2016 r. Spółka zorganizowała uroczyste otwarcie nowej siedziby połączonej z prezentacją zmodernizowanej linii ciągników Y (premiera światowa). Uroczystość oprócz zaprezentowania nowego obiektu Spółki była także okazją do światowej premiery nowej generacji ciągników Y, które Spółka ma zamiar w najbliższym czasie sprzedawać na polskim rynku. Działania takie mają umocnić pozycję Spółki na polskim rynku sprzedaży ciągników a także promować Spółkę, jako wiarygodnego kontrahenta i partnera biznesowego. W celu zorganizowania tego wydarzenia Spółka wynajęła firmę zewnętrzną, specjalizującą się w organizacji tego typu imprez. Na realizację otwarcia nowej siedziby połączonej z prezentacją ciągników Y Spółka poniosła następujące wydatki:

*   druk zaproszeń;
*   wydatki z tytułu kompleksowej usługi organizacji wydarzenia, w skład której wchodziły:
    *   przygotowanie scenariusza wydarzenia, prowadzenie wydarzenia i obsługa techniczna (w tym oświetlenie na zewnątrz i wewnątrz budynku oraz nagłośnienie); działania artystyczne (m.in. zespół tańca nowoczesnego, występ piosenkarki, mini koncert na harfie laserowej i skrzypcach); catering;
*   drobne upominki z logo Spółki;
*   wynajem ogrodzeń imprezowych (w tym załadunek, rozładunek i transport);
*   transport gości;
*   nocleg dla przedstawicieli prasy;
*   wynajem podnośnika.

Organizacja wydarzenia została sfinansowana ze środków obrotowych Spółki. Pomimo faktu, iż wstęp na wydarzenie nie był ogólnodostępny, to jednak głównym założeniem Spółki było, aby uroczystość otwarcia nowej siedziby połączona z prezentacją ciągników (premiera światowa) miała charakter reklamy publicznej. Spółka zrealizowała ten cel m.in. poprzez organizację konferencji prasowej, prezentację zmodernizowanej linii ciągników oraz projekcję filmu o X (przedstawienie historii, obecnych kierunków działalności, a także osiągnięć Spółki). Uczestnicy wydarzenia zostali również obdarowani drobnymi podarunkami zawierającymi logo firmy. Całe wydarzenie zostało opisane w prasie lokalnej oraz kilku fachowych gazetach rolniczych i portalach internetowych. Grono zaproszonych gości stanowili kontrahenci Spółki, dziennikarze, osoby bezpośrednio współpracujące ze Spółką lub w jakimś zakresie z nią związane, pracownicy Spółki oraz władze lokalne.

Dokonując zatem oceny charakteru wydatków przeznaczonych na zorganizowanie imprezy związanej z otwarciem nowej siedziby Spółki połączonej z prezentacją zmodernizowanej linii ciągników Y (premiera światowa), należy rozstrzygnąć, czy poszczególne jej elementy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Aby dokonać kwalifikacji prawnej tych wydatków, należy rozważyć, czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy ich poniesieniem a przychodami Wnioskodawcy oraz czy nie mieszczą się one w zakresie zastosowania przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Konieczne jest zatem zbadanie, czy zorganizowanie tej imprezy miało kształtować popyt na produkty Wnioskodawcy, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do ich nabywania, czy też służyć przede wszystkim budowaniu relacji z partnerami handlowymi i wywołaniu jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu jednostki.

Charakter imprezy okolicznościowej oraz oprawa wskazują na fakt, że wydatki przeznaczone na jej organizację nie powinny być rozpatrywane łącznie, a mogą podlegać podziałowi na poszczególne grupy wydatków, których klasyfikacja dla celów podatkowych może być różna. W praktyce, wyodrębnienie poszczególnych wydatków możliwe jest gdy Wnioskodawca posiada staranną dokumentację przebiegu imprezy, w tym także szczegółowy kosztorys, który zawiera precyzyjnie wyodrębnione poszczególne pozycje kosztowe.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że co do zasady impreza ta została zorganizowana nie dla konkretnych podmiotów, lecz była skierowana do szerszego kręgu odbiorców, tj. kontrahentów Spółki, dziennikarzy, osób bezpośrednio współpracujących ze Spółką lub w jakimś zakresie z nią związanych, pracowników Spółki oraz władz lokalnych.

Istotnym dla rozstrzygnięcia o reklamowym lub reprezentacyjnym charakterze tej imprezy jest również fakt, że w związku z tą imprezą zorganizowano konferencje prasową, zaprezentowano zmodernizowaną linię ciągników oraz projekcję filmu o X (przedstawienie historii, obecnych kierunków działalności, a także osiągnięć Spółki). Ponadto, jak wskazała Spółka, całe wydarzenie zostało opisane w prasie lokalnej oraz kilku fachowych gazetach rolniczych i portalach internetowych.

Powyższe okoliczności wskazują, że celem tej imprezy była szeroko rozumiana promocja i reklama, a w konsekwencji wskazane we wniosku a poniesione przez Wnioskodawcę wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pod warunkiem należytego ich udokumentowania.

Powyższe działania spełniają funkcję reklamową, gdyż zmierzają do zwiększenia rozpoznawalności firmy na rynku, poznania oferowanych produktów, ich zalet, co w efekcie wpływa na zwiększenie zainteresowania nimi, a także zachęca do współpracy.

Przy czym, Wnioskodawca powinien posiadać dowody nie tylko dokumentujące wysokość poniesionych przez niego wydatków, lecz także wskazujące na promocyjno-reklamowy charakter tej imprezy, jak również ich zakres, dzięki czemu możliwe będzie powiązanie poniesionych wydatków z przychodami uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę z prowadzonej działalności gospodarczej oraz wykazanie racjonalności i celowości poniesionych wydatków.

Nadmienić także należy, że zasadność zaliczenia tych wydatków (w szczególności związek pomiędzy ich poniesieniem a osiągnięciem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu), do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Wobec powyższego, Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatki poniesione na podstawie faktur VAT, wystawionych przez firmy zewnętrzne za zorganizowanie wydarzenia związanego z otwarciem nowej siedziby Spółki, połączonego z prezentacją zmodernizowanej linii ciągników Y (premiera światowa).

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Jednocześnie należy wskazać, że powołane przez Wnioskodawcę orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonymi w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.