Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-485/13/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-10-11
Teza: Czy firma „X” może nabywać wewnątrzwspólnotowo alkohol etylowy całkowicie skażony wg receptury węgierskiej, słoweńskiej, lub łotewskiej z Niemiec w procedurze zwolnienia z podatku akcyzowego oraz bez wymogu posiadania składu podatkowego?
Słowa kluczowe: akcyza; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy-alkohol etylowy skażony; podatek-podatek akcyzowy; skład-skład podatkowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2013r. (data wpływu 25 lipca 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego wg receptury węgierskiej, łotewskiej lub słoweńskiej z Austrii bądź Niemiec w procedurze zwolnienia z podatku akcyzowego (pytania 2 i 3) – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2013r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego wg receptury węgierskiej, łotewskiej lub słoweńskiej z Austrii bądź Niemiec w procedurze zwolnienia z podatku akcyzowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Firma zamierza nabywać alkohol całkowicie skażony wg receptury słoweńskiej, węgierskiej lub łotewskiej z Austrii.

Firma zamierza nabywać alkohol całkowicie skażony wg receptury słoweńskiej, węgierskiej lub łotewskiej z Niemiec.

Firma nie ma pozwolenia na prowadzenie składu podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy firma „X” może nabywać wewnątrzwspólnotowo alkohol etylowy całkowicie skażony wg receptury węgierskiej, łotewskiej lub słoweńskiej z Austrii w procedurze zwolnienia z podatku akcyzowego oraz bez wymogu posiadania składu podatkowego?
2.  Czy firma „X” może nabywać wewnątrzwspólnotowo alkohol etylowy całkowicie skażony wg receptury węgierskiej, słoweńskiej, lub łotewskiej z Niemiec w procedurze zwolnienia z podatku akcyzowego oraz bez wymogu posiadania składu podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad.1

Firma „X” może nabywać wewnątrzwspólnotowo alkohol etylowy całkowicie skażony wg receptury węgierskiej, łotewskiej lub słoweńskiej z Austrii w procedurze zwolnienia z podatku akcyzowego oraz bez wymogu posiadania składu podatkowego zgodnie z Rozporządzeniem wykonawczym UE 162/2013 z 21 lutego 2013 p. 10. Nabycie takiego alkoholu traktowane jest jako nabycie wewnątrzwspólnotowe, niezależnie od miejsca wystawienia protokołu skażania i dokumentu dostawy.

Ad.2

Firma „X” może nabywać wewnątrzwspólnotowo alkohol etylowy całkowicie skażony wg receptury węgierskiej, słoweńskiej, lub łotewskiej z Niemiec w procedurze zwolnienia z podatku akcyzowego oraz bez wymogu posiadania składu podatkowego. Zgodnie z otrzymaną interpretacją IBPP4/443-167/13/BP z 29.06.2013 firma „X” może nabywać alkohol etylowy całkowicie skażony wg receptury słoweńskiej, węgierskiej lub łotewskiej z Niemiec, jeśli przepisy w danym kraju członkowskim dopuszczają skażanie alkoholu w innej procedurze niż obowiązująca na terytorium danego kraju oraz uniwersalna. Zakup takiego alkoholu traktuje się jako nabycie wewnątrzwspólnotowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 z późn.zm.) zwanej dalej „ustawą”, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W myśl art. 2 ust 1 pkt 10 ustawy składem podatkowym ustawodawca określił miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy.

Zgodnie z art. 2 pkt 16 ustawy uproszczony dokument towarzyszący - to dokument, na którego podstawie przemieszcza się, w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub nabycia wewnątrzwspólnotowego, wyroby akcyzowe z zapłaconą akcyzą oraz alkohol etylowy całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. Urz. WE L 288 z 23.11.1993, str. 12, ze zm.; Dz .Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 249, ze zm.).

Na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Zatem warunkiem zwolnienia alkoholu etylowego od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym jest jego skażenie środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93.

Zgodnie z art. 1 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. U. WE L nr 288, str. 12 ze zm.), substancje skażające, które są wykorzystywane w każdym Państwie Członkowskim do celów całkowitego skażenia alkoholi, zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG, są takie jak określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Stosownie do art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 162/2013 z dnia 21 lutego 2013 r. zmieniającego załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

W myśl art. 2 ww. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 162/2013, rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r., wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Zgodnie unormowaniem zawartym w Tytule I „Procedura skażania stosowana we wszystkich państwach członkowskich” ww. załącznika, ustalono wspólną procedurę dla wszystkich państw członkowskich do celów całkowitego skażania alkoholu w celu zapobiegnięcia uchylaniu się od opodatkowania, unikaniu opodatkowania i nadużyciom w tej dziedzinie. Natomiast Tytuł II załącznika zawiera „Dodatkowe procedury skażania stosowane w niektórych państwach członkowskich”.

Procedura skażania stosowana we wszystkich państwach członkowskich:

Na hektolitr etanolu absolutnego:

*   3 litry alkoholu izopropylowego (IPA),
*   3 litry ketonu metylowo-etylowego (MEK),
*   1 gram benzoesanu denatonium.

Państwom członkowskim zezwala się, w zakresie rynku wewnętrznego, na dodawanie barwnika w celu nadania produktowi charakterystycznej barwy, która sprawia, że jest on natychmiast rozpoznawalny.

Z kolei dodatkowe procedury skażania stosowane w niektórych państwach członkowskich, to np.:

Niemcy

Na hektolitr etanolu absolutnego:

1 litr mieszaniny ketonów, składającej się z:

*   95–96 % masowych ketonu metylowo-etylowego (MEK),
*   2,5–3 % masowych ketonu metylowo-izopropylowego (3-metylo-2-butanon),
*   1,5–2 % masowych ketonu etylowo-sec-amylowego (5-metylo-3-heptanon),

wraz z 1 gramem benzoesanu denatonium

Austria

Na hektolitr etanolu absolutnego:

1 litr mieszaniny ketonów, składającej się z:

*   95–96 % masowych ketonu metylowo-etylowego (MEK),
*   2,5–3 % masowych ketonu metylowo-izopropylowego,
*   1,5–2 % masowych ketonu etylowo-sec-amylowego,

wraz z 1 gramem benzoesanu denatonium.

Polski

Na hektolitr etanolu absolutnego, którąkolwiek z następujących substancji:

1.  0,75 litra mieszaniny ketonów, składającej się z:
    *   95–96 % masowych ketonu metylowo-etylowego (MEK),
    *   2,5–3 % masowych ketonu metylowo-izopropylowego,
    *   1,5–2 % masowych ketonu etylowo-sec-amylowego,wraz z 0,25 litra zasad pirydynowych;
2.  1 litr mieszaniny ketonów, składającej się z:
    *   95–96 % masowych ketonu metylowo-etylowego (MEK),
    *   2,5–3 % masowych ketonu metylowo-izopropylowego,
    *   1,5–2 % masowych ketonu etylowo-sec-amylowego, wraz z 1 gramem benzoesanu denatonium.

Przedmiotowe rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 162/2013 wprowadza zatem:

*   procedurę skażania stosowaną we wszystkich państwach członkowskich (euroskażalnik)
*   dodatkowe procedury skażania stosowane w niektórych państwach członkowskich

Cel wprowadzenia tego wyraźnego rozdzielenia zapisano w pkt 5 uwag wprowadzających rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 162/2013.

Zgodnie z nim, w swoim sprawozdaniu końcowym opublikowanym w lipcu 2011 r. grupa projektowa zaproponowała, że można by rozważyć przyjęcie procedury skażania z wykorzystaniem trzech litrów alkoholu izopropylowego (IPA), trzech litrów ketonu metylowo -etylowego (MEK) oraz jednego grama benzoesanu denatonium na hektolitr absolutnego alkoholu jako wspólnej procedury skażania do celów całkowitego skażania alkoholu. Jedną z głównych korzyści proponowanej wspólnej procedury jest to, że ma ona zastąpić liczne procedury stosowane w sposób niezależny w różnych państwach członkowskich. Dlatego też procedurę tę należy stosować jako wspólną procedurę dla wszystkich państw członkowskich do celów całkowitego skażania alkoholu w celu zapobiegnięcia uchylaniu się od opodatkowania, unikaniu opodatkowania i nadużyciom w tej dziedzinie.

Analiza wskazanych wyżej przepisów prawa unijnego prowadzi do wniosku, iż państwo członkowskie obowiązane jest na swoim terytorium stosować w procesie produkcji skażanie alkoholu etylowego wyłącznie w oparciu o wspólną procedurę stosowaną we wszystkich państwach członkowskich (tzw. euroskażalnik) lub sposób skażenia zgłoszony przez to państwo Komisji i zaakceptowany zgodnie z procedurą określoną w art. 27 dyrektywy nr 92/83; ujawniony następnie w załączniku do rozporządzenia nr 3199/93.

W myśl art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG państwa członkowskie są zobowiązane zwolnić z podatku akcyzowego alkohole, które zostały całkowicie skażone zgodnie z wymogami któregokolwiek z państw członkowskich, pod warunkiem że wymogi te zostały należycie podane do wiadomości i zaakceptowane zgodnie z warunkami określonymi w ust. 3 i 4 tego artykułu (pkt 1 Rozporządzenie Wykonawcze Komisji UE nr 162/2013).

Zgodnie z wyżej cytowanym art. 27 ust. 1 lit. a dyrektywy 92/83/EWG Państwa Członkowskie zwalniają produkty objęte niniejszą dyrektywą z ujednoliconego podatku akcyzowego na warunkach, które zostaną przez nie określone w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów gdy produkty te są rozprowadzane w postaci alkoholu całkowicie denaturowanego zgodnie z wymogami każdego Państwa Członkowskiego, przy czym wymogi takie muszą być należycie podane do wiadomości i zaakceptowane zgodnie z ust. 3 i 4 niniejszego artykułu. Zwolnienie to uzależnione jest od stosowania przepisów dyrektywy 92/12/EWG, dotyczących handlowego przemieszczania się alkoholu całkowicie denaturowanego.

Tym samym mając na względzie cytowany wcześniej art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, od 1 lipca 2013r. nabycie wewnątrzwspólnotowe alkoholu etylowego przez Wnioskodawcę z państwa członkowskiego gdzie został on wyprodukowany, całkowicie skażonego na terytorium tego państwa członkowskiego procedurą skażania stosowaną we wszystkich państwach członkowskich określoną w Tytule I załącznika do rozporządzenia rady 3199/93 (obowiązującego o 1 lipca 2013r.) lub procedurą skażania obowiązującą w kraju członkowskim dla danego państwa, w którym jest on produkowany (określoną odpowiednio dla danego kraju w Tytule II ww. załącznika), zwolnionego z akcyzy przez to państwo członkowskie, będzie również zwolnione z podatku akcyzowego na terytorium kraju.

W tym miejscu należy jednakże zauważyć, mając na względzie treść art. 27 ust. 1 lit. a Dyrektywy Rady 92/83/EWG oraz treść art. 5 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 3649/92 z dnia 17 grudnia 1992r. w sprawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego w wewnątrzwspólnotowym przepływie produktów objętych podatkiem akcyzowym, przeznaczonych do konsumpcji w Państwie Członkowskim wysyłki (Dz. U. UE. L. Nr 369 str. 17) prawidłowemu przemieszczeniu pomiędzy państwami członkowskimi całkowicie skażonego alkoholu etylowego winien towarzyszyć uproszczony dokument towarzyszący.

Jak wskazano wyżej, nabycie w ramach zwolnienia od podatku akcyzowego alkoholu etylowego całkowicie skażonego, możliwe jest w przypadku jego skażenia zgodnie z dodatkową procedurą skażania stosowaną wyłącznie w kraju jego całkowitego skażania zgodnie z procedurą określoną dla tego kraju lub procedurą skażania stosowaną we wszystkich państwach członkowskich.

Odnoszą powyższe do zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem wniosku zwolniony od akcyzy będzie nabywany z terytorium Austrii lub Niemiec alkohol etylowy skażony po 1 lipca 2013r. procedurami stosowanymi i obowiązującymi odpowiednio dla Austrii i Niemiec przedstawionymi w załączniku do ww. rozporządzenia wykonawczego lub procedurą całkowitego skażenia stosowaną we wszystkich państwach członkowskich (tzw. euroskażalnik). Zwolnieniu z akcyzy nie będzie jednak podlegał alkohol etylowy nabywany z Austrii lub Niemiec skażony odpowiednio na terytorium Austrii lub Niemiec procedurami skażania wg receptur określonych dla np. Węgier, Słowenii lub Łotwy.

W tym miejscu zauważyć należy, że Wnioskodawca nieprawidłowo odczytuje treść pkt 10 uwag wprowadzających rozporządzenie wykonawcze komisji (UE) nr 162/13 z dnia 21 lutego 2013. Jak stanowi bowiem ww. pkt z powodu kwestii związanych z patentami i związanymi z nimi kosztami Austria, oprócz wspólnej procedury skażania do celów całkowitego skażania alkoholu, przyjęła również, jako procedurę skażania, alternatywną procedurę stosowaną już przez inne państwa członkowskie.

Treść ww. punktu wskazuje zatem, że Austria oprócz wspólnej procedury skażania do celów całkowitego skażania nie określiła własnej procedury skażania lecz przyjęła procedurę stosowaną przez inne państwa członkowskie. Jednocześnie analiza ww. załącznika do rozporządzenia świadczy, że Austria przyjęła procedurę stosowaną już przez Polskę i Niemcy. Nie oznacza to zatem, że dla celów całkowitego skazania Austria przyjęła dowolne procedury stosowne w poszczególnych państwach członkowskich lecz, że stosuje określoną procedurę wymienioną dla Austrii w Tytule II załącznika dla rozporządzenia, przyjętą już przez inne państwa członkowskie tj. przez Niemcy i Polskę.

Podkreślić również należy, iż w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, każde przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju traktuje się jako nabycie wewnątrzwspólnotowe, niezależnie od tego czy nabywane (przemieszczane z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju) wyroby akcyzowe są objęte zwolnieniem z akcyzy czy też tym zwolnieniem nie są objęte.

Mając powyższe na uwadze, w sprawie objętej wnioskiem tj. nabywania z zastosowaniem zwolnienia z podatku akcyzowego z Austrii lub Niemiec skażonego tam alkoholu etylowe wg receptury węgierskiej, słoweńskiej lub łotewskiej należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie skoro w opisanym zdarzeniu przyszłym nie ma zastosowanie zwolnienie z akcyzy dla nabywanego alkoholu etylowe ocena stanowiska Wnioskodawcy czy zwolniony z akcyzy alkohol Wnioskodawca może nabywać bez wymogu posiadania składu podatkowego staje się bezprzedmiotowe.

Odnośnie zaś powołanej przez wnioskodawcę interpretacji znak IBPP4/443-167/13/BP z 29 czerwca 2013r. zauważyć należy, iż nie dotyczyła ona kwestii objętej niniejszą interpretacją. Przedmiotem wskazanej interpretacji w zakresie nabycia skażonego alkoholu poza granicami kraju było bowiem nabycie alkoholu całkowicie skażonego poza granicami kraju zgodnie z recepturą tam obowiązującą (np. w Słowenii wg receptury słoweńskiej).

Jednocześnie w powołanej interpretacji wyraźnie wskazano, że „…od 1 lipca 2013r. nabycie wewnątrzwspólnotowe alkoholu etylowego przez Wnioskodawcę z państwa członkowskiego gdzie został on wyprodukowany, całkowicie skażonego na terytorium tego państwa członkowskiego procedurą skażania stosowaną we wszystkich państwach członkowskich określoną w Tytule I załącznika do rozporządzenia rady 3199/93 (obowiązującego o 1 lipca 2013r.) lub procedurą skażania obowiązującą w kraju członkowskim dla danego państwa, w którym jest on produkowany (określoną odpowiednio dla danego kraju w Tytule II ww. załącznika), zwolnionego z akcyzy przez to państwo członkowskie, będzie również zwolnione z podatku akcyzowego na terytorium kraju”.

W powyższej interpretacji wskazano również, że „…państwo członkowskie obowiązane jest na swoim terytorium stosować w procesie produkcji skażanie alkoholu etylowego wyłącznie w oparciu o wspólną procedurę stosowaną we wszystkich państwach członkowskich (tzw. euroskażalnik) lub sposób skażenia zgłoszony przez to państwo Komisji i zaakceptowany zgodnie z procedurą określoną w art. 27 dyrektywy nr 92/83; ujawniony następnie w załączniku do rozporządzenia nr 3199/93”.

Powyższe jest w pełni zgodne i tożsame z niniejszą interpretacją. Tym samym powołana przez Wnioskodawcę interpretacja nie ma odniesienia do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego.

Tut. Organ informuje również, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga w części dotyczącej pytania nr 2 i 3 , natomiast w zakresie pytania nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.