Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.286.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Przedstawiona przez Pana potencjalna sytuacja, gdzie opisane
we wniosku mieszkanie ma zapewniać Panu „bezpieczeństwo i
możliwość samodzielnego zamieszkania w każdej chwili” nie
oznacza, że w zakupionym mieszkaniu będzie Pan realizował
swoje własne cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 kwietnia 2025 r. (wpływ) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej. Jest Pan w związku małżeńskim z
    rozdzielnością majątkową.
    We wrześniu 2022 r. z uwagi na konflikt małżeński, sprzedał Pan po wybudowaniu dom
    wraz z działką za łączną kwotę 960 000 zł. Sprzedaż nastąpiła przed upływem 5 lat od dnia
    nabycia. Z tego z uwagi na własność w częściach 1/2 na Pana przypadła kwota przychodu
    w wysokości 480 000 zł (druga 1/2 należała do żony).
    Za pieniądze uzyskane ze sprzedaży domu zakupił Pan we wrześniu 2022 roku mieszkanie
    za kwotę niemal 330 000 zł (wliczając usługę pośrednictwa i koszty notarialne). Celem
    zakupu mieszkania była realizacja Pana własnych celów mieszkaniowych w tym sensie, że
    z uwagi na rozdzielność majątkową z żoną nie posiadał Pan własnego mieszkania i z uwagi
    na występujące oraz potencjalne konflikty małżeńskie obawiał się Pan, że pozostanie bez
    „dachu nad głową”. W celu zabezpieczenia swoich potrzeb mieszkaniowych zakupił Pan
    przedmiotowe mieszkanie z zamiarem zamieszkania w nim.
    Konflikt udało się jednak w międzyczasie unormować, również z uwagi na dziecko
    pozostające pod pieczą Pana i jego żony, a Pan podjął decyzje o braku przeprowadzki.
    Obecnie, w związku z unormowaniem stosunków małżeńskim zamieszkuje Pan wraz z
    żoną i dzieckiem w mieszkaniu należącym do żony. Nie zamierza Pan jednak rezygnować z
    realizacji swoich celów mieszkaniowych i pozbywać się wzmiankowanego mieszkania.
    Z uwagi jednak na fakt zamieszkania w mieszkaniu żony, mieszkanie zakupione przez
    Pana zostało wynajęte w ramach najmu prywatnego.
    Uzupełnienie wniosku
    Związek małżeński zawarł Pan (...) 2014 r.
    Rozdzielność majątkowa została ustanowiona od 16 kwietnia 2019 r.
    Działka została nabyta przez Pana oraz Pana żonę w 2019 r., w czerwcu, już po
    ustanowieniu rozdzielności majątkowej, w udziałach 1/2. Działka została nabyta do
    majątków odrębnych w udziałach 1/2. Dom został wybudowany i oddany do użytku pod
    koniec 2021 r. (pozwolenie na budowę wydane zostało (...) 2020 r.). W nieruchomości tej
    realizowane były przez Pana własne cele mieszkaniowe w okresie od końca 2021 roku do
    daty sprzedaży, tj. 15 września 2022 r.
    Sprzedaż udziału Pana nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Dom sprzedał Pan Pani (...), z którą nie jest Pan ani jego żona w żaden sposób
    spokrewnieni ani powiązani. Była to osoba zupełnie z zewnątrz, zainteresowana nabyciem
    domu.
    Pana żona nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Pozostałe środki zostały przeznaczone na spłatę kredytu zaciągniętego na urządzenie
    domu (meble, akcesoria itd.). W roku 2021 i 2022.
    Po sprzedaży nieruchomości realizował Pan swoje cele mieszkaniowe w X (w tym okresie
    był (...) i został tam przeniesiony (...)).
    Zakup mieszkania w 2022 r. nastąpił z zamiarem realizacji w nim potrzeb mieszkaniowych.
    Mieszkanie zostało wykończone i wyposażone z zamiarem zamieszkania w nim. W
    momencie zakupu podjął Pan konkretne działania w celu jego zasiedlenia – jednak z uwagi

    na poprawę relacji rodzinnych przeprowadzka została zawieszona. Nie zamieszkiwał Pan
    zatem, w mieszkaniu nabytym. Na moment decydowania o nabyciu miał jednak tam
    mieszkać.
    Z żoną zamieszkuje Pan w jej mieszkaniu w Y od 2024 r.
    Mieszka Pan obecnie w mieszkaniu należącym do żony, ale realizuje Pan swoje cele
    mieszkaniowe również poprzez posiadanie mieszkania własnego.
    Mieszkanie nabyte w 2022 r. zostało zakupione z myślą o zabezpieczeniu indywidualnych
    potrzeb mieszkaniowych, w szczególności na wypadek konieczności opuszczenia
    wspólnego miejsca zamieszkania z żoną i dzieckiem. Obecnie traktuje je Pan jako realną
    alternatywę mieszkaniową, która zapewnia Panu bezpieczeństwo i możliwość
    samodzielnego zamieszkania w każdej chwili. W przyszłości planuje Pan zamieszkać w tym
    lokalu, jeśli zajdą okoliczności wymagające usamodzielnienia się lub rozdzielenia
    gospodarstw domowych. Realizuje własne cele mieszkaniowe przede wszystkim poprzez
    zapewnienie sobie stałego i bezpiecznego miejsca do życia – zarówno aktualnie,
    zamieszkując z rodziną, jak i potencjalnie w nabytym mieszkaniu. Z punktu widzenia
    ustawodawcy, jak i orzecznictwa, celem mieszkaniowym nie musi być wyłączne i aktualne
    zamieszkiwanie w jednej nieruchomości. W przypadku Pana funkcję mieszkaniową pełni
    również drugie mieszkanie, jako zabezpieczenie na wypadek nagłej potrzeby zmiany
    miejsca zamieszkania. Obie nieruchomości – aktualnie użytkowana i posiadana – łącznie
    realizują potrzebę stabilności mieszkaniowej i bezpieczeństwa bytowego.
    Pan wraz z żoną (jeszcze będąc we wspólności majątkowej) sprzedał ich pierwsze
    mieszkanie, kupione po ślubie w 10 grudnia 2014 r. (z udziałem kredytu hipotecznego).
    Sprzedaży dokonał Pan wraz z małżonką 9 lipca 2020 r. i fundusze które pozostały
    zainwestowali w budowę.
    Na pytanie, czy zamierza Pan kupować inne nieruchomości w celu ich sprzedaży
    odpowiedział Pan, że nie. Nie ma Pan takich planów na obecną chwilę, ani w dającej się
    przewidzieć przyszłości.

## Pytanie

Czy Pan w opisanej sytuacji może skorzystać z tzw. „ulgi mieszkaniowej” określonej w art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w opisywanym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do skorzystania z
    tzw. ulgi mieszkaniowej na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., dalej jako ustawa o PIT),
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana
    ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w
    ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw,
    które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    W przedmiotowym przypadku nabycie odbyło się w roku 2019, zaś sprzedaż w roku 2022.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT: Wolne od podatku dochodowego są dochody z
    odpłatnego zbycia nieruchomość i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w
    wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na
    własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech
    lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany
    ze zbycia tej nieruchomość lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne
    cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
    wysokość przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomość i praw majątkowych.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Stosownie do art. 21 ust. 25 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w
    ust. 1 pkt 131, uważa się:
    1. wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego,
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej,
    2. wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit.
      a),
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
      zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia,
      o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których
      mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w
      państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 25,
    nie uważa się wydatków poniesionych na:
    1. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
    2. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo
      jego części
    - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że podatnik może skorzystać z omawianego
    zwolnienia podatkowego, jeżeli wydatkuje przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości
    na własne cele mieszkaniowe a wydatkowania tego przychodu dokona w okresie trzech lat
    od daty sprzedaży.
    Ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT wypływa daleko idąca konsekwencja
    zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele
    mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując
    podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że
    celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie
    na zaspokojenie „własnych celów mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba
    zapewnienia sobie dachu nad głową.
    Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości,
    jednakże wyraźnie wskazuje – co podkreśla Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w
    wyroku z 20 października 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 908/14 - że skorzystanie ze zwolnienia
    odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest więc, aby
    wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb
    mieszkaniowych podatnika.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby

    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu.
    Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter
    mieszany, podmiotowo-przedmiotowy.
    Wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z funkcją, jaką ten
    przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego niezaspokojonych celów
    mieszkaniowych.
    Należy również zauważyć, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył
    wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników,
    którzy nie będą posiadać innych nieruchomości (budynków/lokali mieszkalnych), nie
    limituje celów które można zrealizować czy też liczby budynków/lokali, które podatnik
    może nabyć. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych
    nieruchomości mieszkalnych, jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia
    odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Zatem, dla skorzystania z opisanego zwolnienia nie ma znaczenia liczba posiadanych czy
    nabywanych nieruchomości mieszkalnych. Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest
    bowiem, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych
    potrzeb mieszkaniowych podatnika. Oznacza to, że w momencie poniesienia wydatku
    celem podatnika powinno być dążenie, aby w tym nowym lokalu/budynku podatnik mógł
    zamieszkać. Wyrażenie „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru
    zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do
    wydatkowania przychodu na nabycie mieszkania w znaczeniu przedmiotowym.
    W przedmiotowym przypadku zakupił Pan mieszkanie właśnie w celu realizacji własnych
    celów mieszkaniowych i w Pana opinii uprawnia Pana to do skorzystania z tzw. „ulgi
    mieszkaniowej”. Fakt zmiany aktualnego przeznaczenia mieszkania tj. wynajmowania go
    nie przesądza o braku możliwości skorzystania z tej ulgi, ponieważ dalej celem Pana jest
    zapewnienie sobie realizacji własnych celów mieszkaniowych.
    Powyższe stanowisko znajduje uzasadnienie i potwierdzenie w licznych indywidualnych
    interpretacjach podatkowych i orzecznictwie sądowym:
    Zgodnie z indywidualną interpretacją nr 0113-KDIPT2-2.4011.447.2023.3.KR z dnia 11
    sierpnia 2023 r.:
      „Ponadto, wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu
      mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i
      jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła
      realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że
      podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w
      celu zamieszkania w nim, ale w lokalu tym - z różnych powodów - zamieszka po
      upływie określonego czasu, np. kilku miesięcy lub w lokalu tym po nabyciu będzie
      mieszkał tylko przez pewien czas. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie
      pozbawia podatnika okoliczność, że np. przez kilka miesięcy lokal będzie
      wynajmowany. Prawa do zwolnienia nie traci również podatnik, który nabył lokal
      mieszkalny na cele mieszkaniowe, mieszkał w nabytym lokalu mieszkalnym, np. przez
      kilka miesięcy, a następnie przedmiotowy lokal zbył w drodze darowizny lub
      sprzedaży. Co istotne, nie jest przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia
      wynajęcie nieruchomości mieszkalnej innemu podmiotowi - i to zarówno przed
      realizacją własnego celu mieszkaniowego, jak i już po tym fakcie. Innymi słowy, nie ma
      znaczenia kolejność wykonywanych działań. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość
      została nabyta w celu realizacji własnego celu mieszkaniowego - czy to od razu po jej
      nabyciu, czy też w czasie późniejszym. Jeżeli podatnik nabywa nieruchomość z

      zamiarem realizowania w niej własnego celu mieszkaniowego, to fakt, że wcześniej
      nieruchomość ta będzie wynajmowana, nie stoi jeszcze na przeszkodzie dla
      zastosowania zwolnienia podatkowego. Ustawodawca nie ograniczył wydatkowania
      przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników, którzy nie
      będą posiadać innych nieruchomości niż nabyta. Ustawa nie ogranicza prawa do
      zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości, jednakże wyraźnie wskazuje, że
      skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które
      faktycznie służą zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Z punktu widzenia
      ustawodawcy istotne jest więc, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na
      zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.”
    Z kolei w indywidualnej interpretacja podatkowej z dnia 3 września 2020 r., sygn. 0113-
    KDWPT.4011.100.2020.1.MG, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że:
      „Przechodząc zatem do kwestii dotyczącej zachowania przez podatniczkę prawa do
      zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w prawie
      użytkowania wieczystego gruntu wraz z nieruchomością przeznaczonego na własne
      cele mieszkaniowe, czyli wydatkowanego zgodnie z celami określonymi w art. 21 ust. 1
      pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych m.
      in. na nabycie lokalu mieszkalnego, w przypadku jego czasowego najmu należy
      zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i
      jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła
      realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że
      podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w
      celu zamieszkania w nim, przez pewien okres będzie go wynajmował i w przyszłości,
      po zakończonym okresie najmu, będzie zamieszkiwał w nim realizując własne cele
      mieszkaniowe.”
    Podobnie w indywidualnej interpretacji nr 0113-KDIPT2-2.4011.857.2024.2.EC z dnia 7
    stycznia 2025 r. :
      „Ponadto, wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu
      mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i
      jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła
      realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że
      podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w
      celu zamieszkania w nim, ale w lokalu tym - z różnych powodów - zamieszka po
      upływie określonego czasu, np. kilku miesięcy lub w lokalu tym po nabyciu będzie
      mieszkał tylko przez pewien czas. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie
      pozbawia podatnika okoliczność, że np. przez kilka miesięcy lokal będzie
      wynajmowany. Prawa do zwolnienia nie traci również podatnik, który nabył lokal
      mieszkalny na cele mieszkaniowe, mieszkał w nabytym lokalu mieszkalnym, np. przez
      kilka miesięcy, a następnie przedmiotowy lokal zbył lub wynajął. Co istotne, nie
      przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia wynajęcie nieruchomości
      mieszkalnej innemu podmiotowi - i to zarówno przed realizacją własnego celu
      mieszkaniowego, jak i już po tym fakcie. Innymi słowy, nie ma znaczenia kolejność
      wykonywanych działań. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość została nabyta w celu
      realizacji własnego celu mieszkaniowego - czy to od razu po jej nabyciu, czy też w
      czasie późniejszym.”
    Podobne stanowisko jest obecne również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    30 maja 2019 r., sygn. akt II FSK 1887/17, w którym NSA uznał, że zastosowaniu zwolnienia
    przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. nie stoi na przeszkodzie oddanie
    zakupionego lokalu w najem, zwłaszcza jeżeli tego typu aktywność podatnika nie nosi
    znamion działalności gospodarczej.
    Z kolei w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2016 r., sygn. akt II
    FSK 3126/14, czytamy, że:

      „Nie stoi na przeszkodzie skorzystania z analizowanej ulgi okoliczność, że podatnik
      nabywa kilka lokali mieszkalnych jak i to, że aktualnie posiada inny lokal mieszkalny, w
      którym zamieszkuje. Niemniej jednak od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy
      będzie zależało, czy rzeczywiście takie zakupy realizują ustawowy warunek uznania
      własnych celów mieszkaniowych.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-d) powołanej ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest
    odpłatne zbycie:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Użyte w cytowanym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy sformułowanie „odpłatne
    zbycie” oznacza przeniesienie prawa własności lub innych praw majątkowych w zamian za
    korzyść majątkową.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że:
    · w czerwcu 2019 r. nabył Pan 1/2 udziału w nieruchomości (działce);
    · drugi udział w ww. nieruchomości nabyła Pana małżonka;
    · nieruchomość została nabyta przez Pana oraz Pana małżonkę do majątków odrębnych –
      miał Pan z małżonką ustanowioną rozdzielność majątkową;
    · na działce tej wybudował Pan z Pana małżonką dom;
    · we wrześniu 2022 r. ze względu na konflikt małżeński sprzedał Pan 1/2 udziału w tej
      nieruchomości;

    · sprzedaż udziału w nieruchomości nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Tym samym sprzedaż w 2022 r. udziału w tej nieruchomości, nabytego w 2019 r., stanowi
    źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Stosownie do art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 30e ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw
      określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c dochód ustala się u każdej ze stron umowy na
      zasadach, o których mowa w ust. 2.
    Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika,
    że:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Na mocy art. 19 ust. 2 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw
      majątkowych, a także innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, u każdej ze
      stron umowy przenoszącej własność jest wartość nieruchomości, rzeczy lub prawa
      zbywanego w drodze zamiany. Przepisy ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na
      podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego
      rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
      czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Stosownie do art. 19 ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania
      przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej.
      W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania
      przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej,
      organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli
      wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w
      cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.

    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży
    mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą
    czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje
    pośredników w odpłatnym zbyciu nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem odpłatnego zbycia nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami
    nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c przywołanej ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
      udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
      które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich
      posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Podstawą obliczenia podatku jest dochód, który stanowi różnicę między przychodem z
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 ustawy a
    kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią art. 30e ust. 4 pkt przywołanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Artykuł 30e ust. 7 ww. ustawy stanowi, że:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik
      jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i
      do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego
      dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia
      zapłaty podatku włącznie.
    W opisie sprawy wskazał Pan ponadto, że po sprzedaży udziału w nieruchomości w tym
    samym miesiącu (we wrześniu 2022 r.) kupił Pan mieszkanie.

    Wątpliwości Pana sprowadzają się do ustalenia, czy zakup przez Pana mieszkania w 2022
    r. może zostać uznany za wydatek na własne cele mieszkaniowe.
    W myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 powołanej ustawy:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy
      od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
      podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
      nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
      mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
      wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest
    to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele
    mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że
    wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Na mocy zaś art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,

      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Treść art. 21 ust. 26 cytowanej ustawy wskazuje, że:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i
      e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika
      budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe
      prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Ponadto z art. 21 ust. 28 wskazanej ustawy wynika, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Ww. zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że
    wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być
    interpretowane ściśle z jego literą.
    W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia – w
    terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust.
    25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pozwala na zastosowanie
    przedmiotowego zwolnienia.
    Ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do
    podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości niż nabyte.
    Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości,
    jednakże wyraźnie wskazał, że przychód ze sprzedaży ma zostać wydatkowany na „własne
    cele mieszkaniowe”.
    Przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania można więc uwzględnić tylko takie
    wydatki, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych
    podatnika. Omawiane zwolnienie jest normą celu społecznego – w zamierzeniach
    ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych obywateli.
    Zwolnieniem tym nie są więc objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w
    przypadku przeznaczenia przychodu na nabycie innych nieruchomości lub praw w
    sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym,
    spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym niewskazującym na działanie ukierunkowane na
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza – według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie – że celem podatnika jest realizacji potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
    Istota odpowiedzi na postawione we wniosku wątpliwości sprowadza się zatem do
    interpretacji ustawowego terminu „własne cele mieszkaniowe”. Samo bowiem poniesienie
    wydatku na nabycie lokalu mieszkalnego nie świadczy jeszcze o tym, że została spełniona
    przesłanka skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.

    Dla oceny, czy w Pana przypadku nabycie opisanego we wniosku mieszkania będzie
    wydatkiem na cele mieszkaniowe istotne jest rozważenie znaczenia pojęcia „mieszkać”,
    „cel mieszkaniowy” oraz odniesienie tego do opisanej przez Panią sytuacji.
    Mieszkać to „zajmować jakieś pomieszczenie i traktować je jako główne miejsce swojego
    pobytu” (Słownik języka polskiego – PWN; https://sjp.pwn.pl/). Mieszkanie gdzieś to stan o
    określonej trwałości czasowej. Miejsce zamieszkania to miejsce, które jest „bazą” życia
    osobistego. Miejsce, które służy celom okresowego wypoczynku/rekreacji, nie jest
    miejscem zamieszkania.
    Z informacji przedstawionych we wniosku dodatkowo wynika, że:
    · w 2022 r. doszło do konfliktu w Pana małżeństwie;
    · zakupił Pan mieszkanie w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych, bo nie
      posiadał Pan własnego mieszkania i obawiał się Pan, że pozostanie „bez dachu nad
      głową”;
    · konflikt z Pana żoną został jednak unormowany i podjął Pan decyzję o braku
      przeprowadzi do zakupionego mieszkania;
    · w związku z unormowaniem stosunków małżeńskich zamieszkuje Pan wraz z żoną oraz
      dzieckiem w mieszkaniu należącym do żony;
    · z uwagi na fakt, że mieszka Pan u żony to zakupione przez Pana mieszkanie jest
      wynajmowane;
    · nie zamieszkał Pan nigdy w nabytym mieszkaniu;
    · obecnie traktuje Pan zakupione mieszkanie jako realną alternatywę mieszkaniową,
      która zapewnia Panu bezpieczeństwo i możliwość samodzielnego zamieszkania w
      każdej chwili;
    · w przyszłości planuje Pan zamieszkać w tym mieszkaniu – jeśli zajdą okoliczności
      wymagające usamodzielnienia się lub rozdzielenia gospodarstw domowych.
    Powyższe oznacza, że zakupione mieszkanie nie służyło realizacji Pana własnych celów
    mieszkaniowych. Sam bowiem wprost Pan wskazał w opisie sprawy, że w zakupionym
    mieszkaniu Pan nie zamieszkał „z uwagi na poprawę relacji rodzinnych”. Z opisu sprawy
    również nie wynika, że w zakupionym mieszkaniu będzie Pan realizował własne cele
    mieszkaniowe. Przedstawiona przez Pana potencjalna sytuacja, gdzie opisane we wniosku
    mieszkanie ma zapewniać Panu „bezpieczeństwo i możliwość samodzielnego
    zamieszkania w każdej chwili” nie oznacza, że w zakupionym mieszkaniu będzie Pan
    realizował swoje własne cele mieszkaniowe.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że wydatkowanie przez Pana przychodu z
    odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, na nabycie lokalu
    mieszkalnego, nie uprawnia Pana do skorzystania z ulgi na własne cele mieszkaniowe, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym stanowisko Pana uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji oraz wyroków sądów
    administracyjnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają
    zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego
    stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.