Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-241/11-3/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-08-29
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie ustalenia limitu zwolnienia podatkowego przysługującego w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.
Słowa kluczowe: dochód-ustalanie dochodu; działalność-zezwolenie na prowadzenie działalności; pomoc-pomoc publiczna; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2011 r. (data wpływu 30 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia limitu zwolnienia podatkowego przysługującego w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   możliwości prowadzenia jednej ewidencji rachunkowej dla działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w przypadku posiadania dwóch zezwoleń,
*   ustalenia limitu zwolnienia podatkowego przysługującego w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,
*   ustalania dochodu uzyskiwanego z działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w sytuacji posiadania przez Spółkę dwóch zezwoleń.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie dwóch zezwoleń: Zezwolenia nr x z dnia 10 maja 2005 r. (Zezwolenie I) oraz Zezwolenia nr xx z dnia 01 marca 2010 r. (Zezwolenie II). Oba zezwolenia obejmują działalność gospodarczą obejmującą działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wyrobów wytworzonych tylko na terenie Strefy i usług wykonywanych tylko na jej terenie.

W zezwoleniach są określone różne działalności według PKWiU, tzn. kody PKWiU nie pokrywają się w Zezwoleniach, jednak cała działalność Spółki opiera się na produkcji wyrobów służących do spawania metali: Zezwolenie I jest wydane na działalność związaną z produkcją palników do spawania, regulatorów ciśnienia do spawarek oraz drutu do spawania, natomiast Zezwolenie II obejmuje produkcję elektrod do spawania.

Zezwolenie I określa tylko minimalną kwotę poniesionych wydatków inwestycyjnych oraz minimalny stan zatrudnienia i jest wydane do dnia 29 maja 2017 r. Natomiast Zezwolenie II określa zarówno minimalną, jak i maksymalną wysokość kosztów nowej inwestycji oraz minimalny stan zatrudnienia i jest wydane do dnia 31.12.2020 r. Obie inwestycje są zlokalizowane na terenie jednej strefy ekonomicznej. Niemniej każda z nich była realizowana w ramach odrębnego zezwolenia, wydanego w oparciu o inny reżim prawny. Spółka sporządza kalkulację podstawy opodatkowania, uwzględniającej dochód / stratę na obu rodzajach działalności, tj. działalności objętej zwolnieniem oraz działalności, z której wynik podatkowy podlega opodatkowaniu. Spółka korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych, z tytułu kosztów nowej inwestycji. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia od podatku w stosunku do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE w zakresie objętym Zezwoleniem, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego Zezwolenia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Ponadto, stosownie do § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z 02 listopada 2006 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej („rozporządzenie o SSE z 2006 r.”) dla prawidłowego ustalenia maksymalnej kwoty zwolnienia podatkowego koszty inwestycji („wydatki kwalifikowane”) oraz wielkość pomocy publicznej podlegają obowiązkowi dyskontowania na dzień uzyskania Zezwolenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w sytuacji, w której Spółka, będąca przedsiębiorcą średnim (zarówno w chwili akcesji Polski do UE, jak i obecnie), która posiada dwa zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie SSE, przy czym drugie zezwolenie zostało wydane na rozbudowę istniejącego już zakładu, ale na produkcję innego wyrobu gotowego (inny numer PKWiU), ma obowiązek dla celów rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych ustalać dochód podlegający zwolnieniu na każde z zezwoleń odrębnie, czy też w świetle art. 7 ust. 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wystarczającym jest łączne ustalenie dochodu Spółki uzyskanego na terenie SSE (w ramach obu zezwoleń) i zwolnienie z podatku dochodowego dochodu z działalności strefowej uzyskanego przez Spółkę na terenie strefy do wysokości limitu maksymalnej intensywności pomocy publicznej dla obu zezwoleń łącznie?
2.  Czy zgodnie z zasadami przyznawania przedsiębiorcom pomocy regionalnej oraz przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w analizowanym stanie faktycznym, przy wyliczaniu wysokości kwoty dochodu wolnego od podatku dochodowego od osób prawnych, należy przyjąć faktyczną wysokość wydatków inwestycyjnych poniesionych w okresie od dnia uzyskania Zezwolenia I do ostatniego dnia jego obowiązywania (czyli do dnia 29 maja 2017 r.) w związku z realizacją inwestycji, na którą uzyskano to Zezwolenie (w szczególności, nawet wówczas gdyby wydatki te przewyższały kwotę minimalnych nakładów inwestycyjnych w nim określonych, przy uwzględnieniu wskaźnika maksymalnej intensywności pomocy publicznej) plus maksymalną wysokość kosztów nowej inwestycji określoną w Zezwoleniu II (jeżeli Spółka takie wydatki faktycznie poniesie)?
3.  Czy Spółka może objąć zwolnieniem dochód z całej działalności prowadzonej na terenie SSE w ramach Zezwoleń, wykorzystując łączny limit pomocy publicznej dostępnej w ramach Zezwolenia I oraz Zezwolenia II?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 2. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 i nr 3 został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami indywidualnymi wydanymi w dniu 29 sierpnia 2011 r.: nr ILPB3/423-241/11-2/MM, ILPB3/423-241/11-4/MM.

Zdaniem Wnioskodawcy, do obliczenia wielkości pomocy publicznej uwzględnia się wszystkie wydatki kwalifikowane, tzn. także tę cześć, która przewyższa wielkość określoną w Zezwoleniu I. Spółka opiera swoje stanowisko na analizie przepisów prawa, treści udzielonych Jej Zezwoleń, a także na jednolitym w tym zakresie stanowisku organów podatkowych w analogicznych sprawach. Pomoc publiczna udzielana podatnikom działającym w Strefie w postaci zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych, przyjmuje formę pomocy regionalnej, która udzielana jest w celu wspierania nowych inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy związanych z daną inwestycją.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia o SSE z 2006 r., pomoc regionalna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowi pomoc regionalną z tytułu:

*   kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą (tak jak w przypadku Spółki) lub
*   tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o obowiązkowe płatności związane z ich zatrudnieniem, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

W świetle przytoczonych powyżej przepisów, w szczególności z uwagi na brak przepisów ograniczających wielkość wydatków kwalifikowanych wyłącznie do wielkości wskazanej w Zezwoleniu I, jako wielkości minimalnej, Spółka stoi na stanowisku, iż uprawniona jest do obliczania limitu maksymalnej pomocy publicznej w oparciu o wszystkie wydatki kwalifikowane w rozumieniu rozporządzenia o SSE z 2006 r., poniesione w terminie od daty uzyskania Zezwolenia I plus wydatki do wysokości maksymalnej określonej w Zezwoleniu II.

Powyższą tezę potwierdza również treść Zezwolenia I. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, w brzmieniu obowiązującym w momencie otrzymania Zezwolenia I przez Spółkę („ustawa o SSE”), Zezwolenie I stanowi podstawę do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą. Z kolei stosownie do ust. 2 przywołanego przepisu, Zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, pod jakimi zostało ono wydane, dotyczące w szczególności:

*   zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników,
*   dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej określoną kwotę.

Przywołany przepis wskazuje zatem, iż dokument ten ma za zadanie określenie warunków, których wypełnienie gwarantuje prawo do zwolnienia podatkowego. Treść zezwolenia, w stanie prawnym obowiązującym Spółkę, nie określa natomiast maksymalnej kwoty wartości pomocy publicznej. Należy zatem przyjąć, iż za dokonanie inwestycji uważa się poniesienie wydatków o wartości przewyższającej określoną w Zezwoleniu I kwotę. Są to warunki minimalne, które przedsiębiorca powinien spełnić, aby mógł korzystać ze zwolnienia na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Warunki wskazane w zezwoleniu strefowym mają na celu nałożenie na przedsiębiorcę pewnych minimalnych obowiązków w zakresie wysokości nakładów inwestycyjnych oraz liczby miejsc pracy. Jedynie zrealizowanie inwestycji poniżej kwoty wskazanej w zezwoleniu strefowym lub niezatrudnienie pracowników w liczbie wskazanej w tym zezwoleniu jest podstawą do cofnięcia zezwolenia strefowego.

Zgodnie z treścią Zezwolenia I na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej udzielonego 10 maja 2005 r., Spółka była zobowiązana do poniesienia na terenie Strefy wydatków inwestycyjnych w kwocie co najmniej 25.019.000 zł w terminie do 31 grudnia 2009 r. Zdaniem Spółki, mając na uwadze argumenty zaprezentowane powyżej, określona kwota jest jedynie minimalnym pułapem wydatków inwestycyjnych i poniesienie wyższych wydatków nie pozbawia Spółki prawa do korzystania z tego tytułu z pomocy publicznej. Oznacza to, że Spółka do obliczenia wielkości pomocy publicznej uwzględnia wszystkie wydatki kwalifikowane tzn. także tę cześć, która przewyższa wielkość określoną w Zezwoleniu I, w tym koszty inwestycji poniesione po dniu określonym w Zezwoleniu I jako termin poniesienia wydatków w kwocie minimalnej (czyli po dniu 31 grudnia 2009 r.) plus wydatki do wysokości maksymalnej określonej w Zezwoleniu II (jeżeli taki pułap wydatków zostanie przez Spółkę osiągnięty).

Mając na uwadze przedstawione argumenty, a w szczególności biorąc pod uwagę jednolite stanowisko organów podatkowych w przedmiotowym zakresie, w tym przede wszystkim stanowisko wyrażone w ostatnim czasie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 25 sierpnia 2010 r. znak IBPBI/2/423-772/10/PP, Spółka uznaje, że uzyskane przez Nią Zezwolenie I określa jedynie minimalną wielkość wydatków kwalifikowanych, które wpływają na wielkości dostępnego limitu pomocy publicznej (kwotę zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych).

W związku z powyższym, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego powyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanej przez Spółkę interpretacji stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

W związku z faktem, że Spółka prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie m.in. zezwolenia z dnia 10 maja 2005 r., w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do Zezwolenia I nie znajdą zastosowania – jak wskazuje Wnioskodawca - przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 02 listopada 2006 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej, lecz regulacje rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej z dnia 14 września 2004 r. (Dz. U. Nr 218, poz. 2211 z późn. zm.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.