Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.138.2019.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-31
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt; towar; usługi; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 marca 2019 r. (data wpływu 6 marca 2019 r.) uzupełnionym pismem z 6 maja 2019 r. (data wpływu 6 maja 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego dla wydatków związanych z realizacją zadania „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego dla wydatków związanych z realizacją zadania „…”.

Wniosek został uzupełniony pismem z 6 maja 2019 r. (data wpływu 6 maja 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 29 kwietnia 2019 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.138.2019.1.MGO.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Od dnia 1 stycznia 2017 r. Gmina składa deklarację VAT-7 i rozlicza podatek od towarów i usług wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1454). Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym na własną odpowiedzialność w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.) Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy z zakresu ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej; spraw z zakresu kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.

Gmina ubiega się o pomoc ze środków finansowych Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Opinia w sprawie możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją zadania stanowi załącznik do umowy dotacji. Realizowane przedsięwzięcie wynika z rządowego zadania pn. „Program oczyszczania kraju z azbestu na lata 2009-2032”. Szczegółowy zakres prac polegających na odbiorze, transporcie i utylizacji wyrobów zawierających azbest, pozyskanych od osób fizycznych (indywidualnych mieszkańców tej gminy) został przyjęty Uchwałą Rady Gminy … w sprawie uchwalenia „…”, oraz Uchwała Rady Gminy Nr … w sprawie „Regulaminu finansowania zadań w zakresie usuwania azbestu i wyrobów zawierających azbest z terenu gminy N. na lata 2015-2032”. Odbiorcami zadania będą mieszkańcy gminy (po uprzednim uwzględnieniu ich wniosków, jako osób zainteresowanych unieszkodliwieniem takich wyrobów, którzy nie będą obciążani kosztami jego realizacji). Program o którym mowa na wstępie, zgodnie z przyjętym regulaminem finansowania zadań z realizacji programu usuwania i unieszkodliwiania odpadów zawierających azbest z terenu Gminy w roku 2019, dofinansowany będzie w 90% dotacją ze środków WFOŚ i GW, pozostałe 10% z środków własnych. Zakłada on transport i utylizację azbestu, realizowany przez wyspecjalizowany podmiot, wyłowiony jako wykonawca zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych. Faktury dokumentujące poniesione wydatki w ramach realizacji zadania będą wystawiane na Gminę. Gmina nie będzie pobierać od mieszkańców opłat za wyświadczone usługi dotyczące demontażu, transporcie i utylizacji wyrobów zawierających azbest. Przedmiotowe zadanie nie jest związane z działalnością opodatkowaną. Efekty realizowanego zadania będą wykorzystane do czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Gmina prowadzi program usuwania wyrobów zawierających azbest z nieruchomości położonych w jej granicach administracyjnych. Źródłem finansowania zadania, zgodnie z przyjętym w roku 2015 ,,Regulaminem finansowania zadań z zakresu usuwania azbestu i wyrobów zawierających azbest z terenu Gminy N. na lata 2015-2032”, jest dotacja z WFOŚiGW oraz środki własne z budżetu Gminy.

Zgodnie z art. 403 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska – do zadań własnych gmin należy finansowanie ochrony środowiska w zakresie określonym m.in. w art. 400a ust. 1 pkt 8 - czyli przedsięwzięcia związane z gospodarką odpadami. Dokładna nazwa projektu, w ramach, którego będą świadczone przez firmę zewnętrzną na rzecz Gminy w roku 2019 usługi dotyczące demontażu, transportu i utylizacji wyrobów zawierających azbest to „…”

Wykonawcę zadania wyłoni Gmina poprzez przeprowadzenie procedury wyboru wykonawcy (firma zewnętrzna posiadające stosowanie zezwolenia oraz wykwalifikowaną kadrę) w trybie zapytania ofertowego o cenę.

Stronami umowy na usługę polegającą na unieszkodliwieniu wyrobów zawierających azbest znajdujących się na terenie Gminy będzie wykonawca przedmiotowego zadania (firma zewnętrzna posiadające stosowanie zezwolenia oraz wykwalifikowaną kadrę) oraz Gmina.

Gmina, oprócz umowy z Wykonawcą (firmą unieszkodliwiającą azbest) zawiera umowę również z mieszkańcami(uczestnikami projektu). Umowa między Gminą a mieszkańcami precyzuje m.in. następujące kwestie :

*   przedmiotem umowy jest przekazanie do unieszkodliwienia wyrobów zawierających azbest z konkretnej nieruchomości, zgodnie z danymi zawartymi we wniosku, złożonym przez Wnioskodawców w Urzędzie Gminy;
*   wskazanie Wykonawcy zadania oraz zakresu czynności za jakie odpowiada Wykonawca
*   zobowiązuje mieszkańców do współpracy z Wykonawcą w zakresie:

1.  ustalenia szczegółowego terminu odbioru wyrobów zawierających azbest z nieruchomości, na której są składowane;
2.  podpisania sporządzonego, na terenie każdej nieruchomości protokołu odbioru wyrobów zawierających azbest. Protokół ten w szczególności powinien zawierać następujące dane: imię i nazwisko właściciela nieruchomości, adres odbioru wyrobu zawierającego azbest, datę odbioru oraz wagę odebranego wyrobu zawierającego azbest i dane odbiorcy.

\-wskazanie źródeł finansowania zadania (dotacja z WFOŚiGW oraz budżet Gminy).

Mieszkańcy Gminy nie wnoszą żadnej opłaty na rzez Gminy w związku z uczestnictwem w projekcie. Zadanie w roku 2019 finansowane w 90% z dotacji WFOŚiGW, w 10% z środków własnych Gminy.

Na pytanie zadane w wezwaniu, „Czy Gmina nabywa usługi demontażu, transportu i utylizacji wyrobów zawierających azbest we własnym imieniu?”, Wnioskodawca odpowiedział, tak, stroną zawierająca umowę z firmą utylizacyjna jest Gmina, która zobowiąże firmę do wykonania usługi polegającej na unieszkodliwieniu wyrobów zawierających azbest znajdujących się na terenie Gminy poprzez odebranie wyrobów zawierających azbest i przygotowanie ich do załadunku, załadunek na środek transportu, transport a także przekazanie tych odpadów na składowisko odpadów niebezpiecznych.

Wysokość otrzymanego dofinansowania zależna jest od ilości ton azbestu zgłoszonego do utylizacji na terenie Gminy a nie od ilości podmiotów biorących udział w projekcie.

Po realizacji projektu oraz opłaceniu wykonanego zadania Gmina (uregulowania kosztów utylizacji) zgłasza ten fakt do WFOŚiGW, następnie WFOŚiGW przeprowadza kontrolę realizacji zadania, środki wypłacane są dopiero po pozytywnej weryfikacji realizacji zadania, a nie w trakcie jego realizacji.

W przypadku niezrealizowania zadania (nieosiągnięcia efektu ekologicznego) Gmina jest zobowiązana do zwrotu otrzymanych środków pieniężnych.

Dotacja uzyskana przez Gminę pokryje koszty wykonania usługi polegającej na unieszkodliwieniu wyrobów zawierających azbest znajdujących się na terenie Gminy poprzez odebranie wyrobów zawierających azbest i przygotowanie ich do załadunku, załadunek na środek transportu, transport a także przekazanie tych odpadów na składowisko odpadów niebezpiecznych.

Gmina nie może przeznaczyć ww. dofinansowania na inny cel.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy Gminie przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego dla wydatków związanych z realizacją wyżej opisanego zadania?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Gmina ubiegająca się o dofinansowanie ze środków WFOŚ i GW nie może odzyskać podatku VAT, z uwagi na brak możliwości spełnienia warunków do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku, iż Gmina nie zamierza efektów zadania wykorzystać do czynności opodatkowanych podatkiem VAT na podstawie art. 86 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ usługi zakupione w ramach realizacji zadania nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT w związku z usuwaniem wyrobów zawierających azbest.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – przedmiotowe zadanie pn. „…” nie jest związane z działalnością opodatkowaną. Wnioskodawca wskazał również, że efekty zadania będą wykorzystywane do czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, Gmina nie będzie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania, ponieważ towary i usługi związane z jego wykonaniem nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zauważa się, że organ podatkowy jest ściśle związany opisanym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz ryzyko związane z jego ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności na stwierdzeniu, że zadanie nie jest związane z działalnością opodatkowaną. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że niniejsza interpretacja nie zawiera analizy kwestii, czy wskazane w opisie sprawy dofinansowanie stanowi wynagrodzenie lub bezpośrednią dopłatę do ceny usługi podlegającą opodatkowaniu. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.