Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-846/10/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-11-18
Teza: Czy odpisy amortyzacyjne, naliczane od środków trwałych zakupionych w wyniku częściowego umorzenia pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, stanowią dla Wnioskodawcy podatkowy koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; pożyczka; umorzenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura 06 września 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej środków trwałych zakupionych ze środków pochodzących z umorzonej pożyczki – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 06 września 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej środków trwałych zakupionych ze środków pochodzących z umorzonej pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki cywilnej. W roku 2004 wspólnicy Spółki otrzymali z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej pożyczkę na dofinansowanie realizacji zadania pod nazwą „linia technologiczna do recyklingu odpadów budowlanych z rozbiórek”. W dniu 23 listopada 2009r. wspólnicy Spółki zawarli z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej umowę w sprawie częściowego warunkowego umorzenia ww. pożyczki. Warunkiem było przeznaczenie uzyskanej w wyniku umorzenia kwoty na rozbudowę i modernizację istniejącej „linii technologicznej do recyklingu odpadów budowlanych z rozbiórek”. Warunek ten został spełniony.

Pod datą podpisania umowy umorzenia, tj. 23 listopada 2009r., na mocy art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i z uwzględnieniem zasad wynikających z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, proporcjonalnie do prawa udziału w zysku, kwotę umorzonej pożyczki Wnioskodawca zaliczył do przychodów z działalności gospodarczej i opodatkował. Od momentu przekazania do użytkowania środków trwałych zakupionych zgodnie z umową częściowego umorzenia pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, w myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, z uwzględnieniem art. 23 tej ustawy, naliczane odpisy amortyzacyjne od tych środków, proporcjonalnie do jego udziału, Wnioskodawca wlicza do kosztów uzyskania przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy odpisy amortyzacyjne, naliczane od środków trwałych zakupionych w wyniku częściowego umorzenia pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, stanowią dla Wnioskodawcy podatkowy koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż wartość umorzonej pożyczki, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiła dla niego przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu, to odpisy amortyzacyjne środków trwałych zakupionych za uzyskaną z umorzenia kwotę, na mocy art. 22 ust. 8 ww. ustawy, są kosztami uzyskania przychodów i w tym przypadku nie ma zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Z przepisu tego wynika, że zaliczenie poniesionego wydatku do kosztów podatkowych jest uwarunkowane jego celowością. Między kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy polegający na tym, iż poniesiony wydatek ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu bądź zachowanie albo zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Stosownie do treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a – 22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z treści art. 14 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy wynika natomiast, iż przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 6, w tym z tytułu zaciągniętych kredytów (pożyczek), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż skoro wartość umorzonej pożyczki otrzymanej na zakup środka trwałego stanowi przychód z działalności gospodarczej na podstawie cyt. wyżej art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to w tym przypadku nie ma zatem zastosowania przepis art. 23 ust. 1 pkt 45 tej ustawy.

Z wniosku wynika, iż Spółka cywilna której Wnioskodawca jest wspólnikiem otrzymała z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej pożyczkę na cele inwestycyjne, tj. na dofinansowanie realizacji zadania pod nazwą „linia technologiczna do recyklingu odpadów budowlanych z rozbiórek”, która została częściowo umorzona. Kwotę umorzonej pożyczki uznano za przychód podatkowy i zgodnie z umową częściowego warunkowego umorzenia pożyczki przeznaczono na rozbudowę i modernizację ww. linii technologicznej.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż skoro kwotę umorzonej pożyczki uznano za przychód podatkowy, to odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej środków trwałych zakupionych ze środkó1)w pochodzących z umorzonej pożyczki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę w formie Spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej, proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku tej Spółki. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Przy czym zasada powyższa ma również zastosowanie odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat, ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki nie będącej osobą prawną (art. 8 ust. 2 tej ustawy).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.