Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443A-35/14-2/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-08-25
Teza: Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego przewidzianego w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, w związku z art. 31b ust. 10 ustawy, ponieważ spełnia warunki przewidziane dla zastosowania ww. zwolnienia.
Słowa kluczowe: akcyza; wyroby
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn.zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn.zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia – 2 czerwca 2014 r. (data wpływu 4 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uprawnienia do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem akcyzowym zużycia wyrobów gazowych zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2014 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uprawnienia do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem akcyzowym zużycia wyrobów gazowych zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest podmiotem działającym w branży produkcji piasku kwarcowego, produkcja piasku realizowana jest przez Spółkę w jej dwóch oddziałach: 1 oraz 2.

Spółka w swojej działalności nabywa i wykorzystuje znaczącą ilości gazu ziemnego, tj. gaz o kodzie CN 2711 27 00. Gaz ziemny wykorzystywany przez Spółkę stanowi w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. 2011, Nr 108, poz. 626, zwana dalej: „ustawą akcyzową”) wyrób akcyzowy.

Zdecydowaną większość gazu ziemnego (około 97%) Spółka wykorzystuje do celów produkcyjnych, tj. gaz wykorzystywany jest w procesie ogrzania piasku w celu odparowania wody, około 3% gazu ziemnego Spółka wykorzystuje w okresie zimowym na cele grzewcze.

W roku 2013 koszt zakupu gazu w Spółce wyniósł – 5 605 399,10 zł, w odniesieniu do całości przychodów Spółki ze sprzedaży własnych wyrobów i usług w roku 2013- 68 691 869,94 zł.

Spółka w chwili obecnej, nabywając gaz ziemny od X, uiszcza w jego cenie podatek akcyzowy, nie korzystając ze zwolnienia gazu ziemnego od podatku akcyzowego.

Ustawa akcyzowa w art. 31b ust. 1 pkt 5 przewiduje zwolnienie gazu ziemnego z podatku akcyzowego dla zakładu energochłonnego, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Stosownie do art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej Spółka jest zakładem energochłonnym, zgodnie z wyżej przedstawionym 8% udziałem kosztu zakupu gazu ziemnego w stosunku do wartości produkcji sprzedanej za rok 2013 r. Spółka prowadzi produkcję w jak najmniejszym stopniu negatywnie oddziałując na środowisko, bezodpadowo dzięki zapewnionemu zbytowi na wszystkie produkty hydro klasyfikacji. Ujemne wpływy eksploatacji nie wykraczają poza

wyrobisko i nie przenikają do środowiska. Jednakże na dzień dzisiejszy Spółka nie jest podmiotem gospodarczym, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Spółka jako podmiot działający w otulinie Parku Krajobrazowego stawia sobie za cel jak najmniejsze ingerowanie w środowisko, dlatego też przedsięwzięła pewne działania w celu wprowadzenia w jej działalności Systemu Zarządzania Środowiskowego ISO 14001, który jest równoznaczny z wymaganiami PN-EN ISO 14001:2005. Działania związane z prowadzeniem systemu Zarządzania Środowiskowego będą miały na celu zmniejszenie negatywnego oddziaływania wydobycia przez Spółkę piasku na środowisko poprzez usprawnienie zarządzania w Spółce, czyli stworzenie warunków do funkcjonowania przedsiębiorstwa tak aby zmniejszać negatywny wpływ jego działalności na środowisko naturalne. Wprowadzenie powyższych działań, mających na celu zmniejszenie negatywnego oddziaływania na środowisko zostanie potwierdzone certyfikatem przez jednostkę certyfikującą posiadającą akredytację PCA, jako zgodne z normami zarządzania środowiskowego ISO 14001:2004.System ISO 14001 potwierdzi, że zarządzanie środowiskowe w zakładach Spółki, w których spalany jest gaz ziemny odbywać się będzie na wysokim poziomie spełniając wymagania prawne w tym zakresie, na dowód czego Spółka uzyska stosowny certyfikat z datą ważności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, świetle art. 31b ust. 1 pkt 5 oraz art. 31 b ust. 10 ustawy akcyzowej, po wprowadzeniu w swojej działalności Systemu Zarządzania Środowiskowego, który potwierdzony zostanie przez jednostkę posiadającą akredytację PCA certyfikatem ISO 14001:2004, będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z akcyzy w odniesieniu do całości używanego gazu ziemnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka stoi na stanowisku, iż w świetle art. 31b ust. 1 pkt 5 oraz 31b ust. 10 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, po wprowadzeniu w jej obu zakładach Systemu Zarządzania Środowiskowego, który zostanie potwierdzony certyfikatem ISO 14001 uprawniona będzie do zwolnienia z podatku akcyzowego w odniesieniu do całości zużywanego gazu ziemnego.

Powyższe stanowisko Spółki wynika z tego, iż ustawodawca w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy akcyzowej przewidział zwolnienie z podatku akcyzowego gazu ziemnego zużywanego do celów opałowych przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

W odniesieniu do powyższego zwolnienia Spółka powinna spełnić łącznie dwa warunki: po pierwsze powinna być zakładem energochłonnym, po drugie powinna wprowadzić w swojej działalności system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

W art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej ustawodawca zdefiniował zakład energochłonny jako podmiot, u którego udział zakupu wyrobów gazowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 5% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Prawodawca w ustawie o podatku akcyzowym nie zdefiniował pojęcia produkcji sprzedanej. Jednakże z definicji tego pojęcia zawartej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2013 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2014 wynika, że produkcja sprzedana to wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarowi usług), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu.

Udział zakupu gazu w wartości produkcji sprzedanej za rok 2013 w Spółce wyniósł 8 % (w roku 2013 koszt zakupu gazu w Spółce wyniósł - 5 605 399,10 zł, w odniesieniu do całości przychodów Spółki ze sprzedaży własnych wyrobów i usług w roku 2013 - 68 691 869,94 zł). W związku z powyższym, w myśl art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej, Spółka jest zakładem energochłonnym.

W odniesieniu do drugiego warunku zwolnienia tj. wprowadzenia do działalności Spółki systemu prowadzącego do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej, to na dzień dzisiejszy Spółka nie ma wprowadzonego w życie powyższego systemu, natomiast planuje wprowadzić do swojej działalności System Zarządzania Środowiskowego ISO 14001, który jest równoznaczny z wymaganiami PN-EN ISO 14001:2005. W ocenie Spółki po wprowadzeniu przez nią w życie Systemu Zarządzania Środowiskowego, który zostanie potwierdzony certyfikatem ISO 14001:2004 przez jednostkę certyfikującą posiadającą akredytację PCA, będzie ona uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego w odniesieniu do całości używanego gazu ziemnego, tj. gazu zużywanego do celów produkcyjnych oraz grzewczych.

Zdaniem Spółki, norma ISO14001 definiuje podstawowe wymagania w odniesieniu do systemu zarządzania środowiskowego i jest instrumentem wspomagającym świadome oddziaływanie ekologiczne przedsiębiorstwa z korzyścią dla środowiska. Wskazana norma ISO określa wymagania umożliwiające sformułowanie polityki i celów z uwzględnieniem wymogów prawnych i informacji o aspektach środowiskowych. System Zarządzania Środowiskowego ma na celu głównie uporządkowanie i ujednolicenie działań na rzecz ochrony środowiska. Powyższe oznacza, że system ISO 14001 ma na celu wprowadzanie takich rozwiązań w danym podmiocie, aby ograniczyć negatywne oddziaływanie na środowisko. Mając na uwadze art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy akcyzowej, w którym ustawodawca odniósł się do systemów prowadzących do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub podwyższania efektywności energetycznej, w opinii Spółki należy stwierdzić, że system ISO 14001 spełnia tę przesłankę. Skoro bowiem jego głównym celem jest zmniejszenie negatywnego oddziaływania na środowisko naturalne to również jest to cel dotyczący ochrony środowiska. W konsekwencji, w opinii Spółki, system IS014001 należy uznać za system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższania efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy akcyzowej. Spółka jako podmiot działający w otulinie Parku Krajobrazowego stawia sobie za cel jak najmniejsze ingerowanie w środowisko, dlatego też jej zdaniem wprowadzenia w jej działalności Systemu Zarządzania środowiskowego ISO 14001, który jest równoznaczny z wymaganiami PN-EN ISO 14001:2005, w znacznym stopniu przyczyni się do realizacji powyższego celu. Działania związane z prowadzeniem systemu Zarządzania Środowiskowego będą miały na celu zmniejszenie negatywnego oddziaływania wydobycia przez Spółkę piasku na środowisko poprzez usprawnienie zarządzania w Spółce, czyli stworzenie warunków do funkcjonowania przedsiębiorstwa tak aby zmniejszać negatywny wpływ jego działalności na środowisko naturalne. Wprowadzenie powyższych działań mających na celu zmniejszenie negatywnego oddziaływania na środowisko zostanie potwierdzone certyfikatem przez jednostkę certyfikującą posiadającą akredytację PCA, jako zgodne z normami zarządzania środowiskowego ISO 14001:2004. System ISO 14001 potwierdzi, że zarządzanie środowiskowe w zakładach Spółki, w których spalany jest gaz ziemny odbywać się będzie na wysokim poziomie spełniając wymagania prawne w tym zakresie, na dowód czego Spółka uzyska stosowny certyfikat z datą ważności.

Zwolenie gazu ziemnego z podatku akcyzowego, w świetle art. 31b ust. 1 pkt 5 oraz art. 31b ust. 10, zostało potwierdzone w następujących interpretacjach indywidualnych wydanych przez: Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 13 lutego 2014 r. IPTPP3/443A-70/13-2/KK. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 5 marca 2014 r. IBPP4/443-600/13/BP, Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego 2014 r. IPTPP3/443A-69/13-2/BJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwaną dalej „ustawą” (Dz. U. z 2014 r., poz. 752), ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, użyte w ustawie określenie „wyroby akcyzowe” oznacza - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy, określenie „wyroby gazowe” oznacza - wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

Zakres opodatkowania akcyzą wyrobów energetycznych, w tym również wyrobów gazowych, został określony w rozdziale 1 działu IV ustawy.

Stosownie do art. 86 ust.1 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:

1.  objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
2.  objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;
3.  objęte pozycjami CN 2901 i 2902;
4.  oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
5.  objęte pozycją CN 3403;
6.  objęte pozycją CN 3811;
7.  objęte pozycją CN 3817;
8.  oznaczone kodami CN 3824 90 91 i 3824 90 97, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;
9.  pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN;
10.  pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN.

Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy, paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2, a zatem z wyłączeniem paliw silnikowych.

W ww. załączniku nr 1, stanowiącym Wykaz wyrobów akcyzowych, umieszczono pod pozycją 28, z kodem CN 2711 - gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe.

W myśl art. 9c ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
3.  import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
5.  użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:
    1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
    3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Zgodnie z art. 9c ust. 2 ustawy, za sprzedaż finalnemu nabywcy gazowemu wyrobów gazowych uznaje się czynności, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 1-8, a zatem:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników.

Stosownie do art. 9c ust. 3 ustawy, jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

W przypadku sprzedaży wyrobów gazowych, zgodnie z art. 9c ust. 4 i 5 ustawy, sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi gazowemu czy finalnemu nabywcy gazowemu oraz może zażądać od nabywcy przedstawienia potwierdzenia przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot gazowy, a w razie odmowy jego przedstawienia przez nabywcę - może odmówić sprzedaży wyrobów gazowych po cenie nieuwzględniającej akcyzy.

Stosownie do art. 88 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ).

Stawki akcyzy na wyroby energetyczne, w tym na wyroby gazowe zostały określone w art. 89 ust. 1 i 2 ustawy. Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 13 ustawy, stawka akcyzy dla gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych wynosi - 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Zasadą jest opodatkowanie obrotu wyrobami gazowymi, tym niemniej ustawodawca przewidział również określone wyłączenia od zasady opodatkowania obrotu tymi wyrobami.

Zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Stosownie do art. 31b ust. 5 ustawy, w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych w ramach zwolnień, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4, podmiotom, które użyją tych wyrobów do celów określonych w tych przepisach, warunkiem zwolnienia jest określenie w umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte do tych celów.

W myśl art. 31b ust. 10 ustawy, przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe rozumie się podmiot, u którego udział zakupu wyrobów gazowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 5% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Ze wskazanej regulacji wynika, że w liczniku proporcji ustalanej na dany rok, przesądzającej o uznaniu danego podmiotu za zakład energochłonny należy uwzględnić zakupy wyrobów gazowych dokonane w poprzednim roku kalendarzowym. Oznacza to, że dla celów kalkulacji współczynnika na 2014 r. Spółka powinna uwzględnić wszelkie zakupy wyrobów gazowych dokonane w 2013 roku.

Natomiast z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 sierpnia 2013 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2014 (Dz.U. z 2013 r. poz.1159) w załączniku w poz. 1.46. Działalność przemysłowa wynika, że produkcja sprzedana (przemysłu) to wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu.

Ponadto ustawa o podatku akcyzowym nie definiuje pojęcia „wartość produkcji sprzedanej”. Zgodnie natomiast z definicją „wartość produkcji sprzedanej”, zawartą na stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego wartość produkcji sprzedanej obejmuje:

1.  Wartość sprzedanych (niezależnie od tego, czy zostały zapłacone) na zewnątrz przedsiębiorstwa produktów, tj:
    *   własnej produkcji wyrobów gotowych,
    *   prac naukowo-badawczych,
    *   prac projektowych, geodezyjno-kartograficznych,
    *   robót, w tym także budowlano-montażowych wykonanych siłami własnymi (tj. bez podwykonawców), itp. wynikającą z przemnożenia ilości sprzedanych wyrobów i usług przez jednostkową cenę sprzedaży skorygowaną o należne dopłaty, udzielone rabaty, bonifikaty, opusty lub umowne kwoty należne z tytułu sprzedaży wyrobów i usług, bez podatku od towarów i usług (VAT);
2.  Wartość produktów wytworzonych nie zaliczanych do sprzedaży, traktowanych na równi ze sprzedażą, tj.:
    *   wartość własnych wyrobów przekazanych do własnych punktów sprzedaży detalicznej,
    *   wartość wykonanych świadczeń na rzecz funduszu świadczeń socjalnych,
    *   wykonanych i przekazanych wyrobów i usług własnej produkcji na powiększenie wartości własnych środków trwałych,
    *   nieodpłatnie przekazanych produktów (tj. wyrobów i usług) na potrzeby reprezentacji i reklamy,
    *   przekazanych wyrobów i usług na potrzeby osobiste podatników i pracowników oraz,
    *   darowizny wyrobów i świadczonych usług bez pobrania zapłaty.
3.  Zryczałtowaną odpłatność agenta za powierzone mu prowadzenie działalności gospodarczej, użytkowanie środków trwałych itp., na podstawie umowy (zlecenia) zawartej z agentem; w przypadku umowy agencyjnej - pełne przychody agenta.

Produkcję sprzedaną wyraża się w cenach realizacji, tj. w cenach faktycznie uzyskiwanych w transakcjach sprzedaży z bezpośrednimi odbiorcami, w wartości netto, tj. bez należnego od tej sprzedaży podatku od towarów i usług (VAT). W zależności od kategorii odbiorców mogą to być ceny zbytu, hurtowe, detaliczne, transakcyjne i inne uwzględniające dopłaty, opusty i bonifikaty przewidziane w warunkach umowy.

Tak wyrażona wartość produkcji sprzedanej stanowi wartość w cenach producenta.

Jednocześnie Organ wskazuje, że w niniejszej interpretacji nie odniósł się do faktu, czy Wnioskodawca ustalił wartości produkcji sprzedanej w sposób prawidłowy. Kwestia ta jest regulowana przepisami rozporządzenia w sprawie programu badań statystycznych, które nie są przepisami podatkowymi. W trybie wydawania interpretacji określonym w art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych nie ma uprawnień do interpretowania tych przepisów. Tym samym Organ nie jest uprawniony do dokonania oceny czy Wnioskodawca w sposób prawidłowy ustalił wartości produkcji sprzedanej. Zatem Organ przyjął, że Wnioskodawca uczynił to zgodnie z ww. rozporządzeniem - w sposób prawidłowy.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem działającym w branży produkcji piasku kwarcowego, produkcja piasku realizowana jest przez Spółkę w jej dwóch oddziałach. Spółka w swojej działalności nabywa i wykorzystuje znaczącą ilości gazu ziemnego, tj. gaz o kodzie CN 2711 27 00. Zdecydowaną większość gazu ziemnego (około 97%) Spółka wykorzystuje do celów produkcyjnych, tj. gaz wykorzystywany jest w procesie ogrzania piasku w celu odparowania wody, około 3% gazu ziemnego Spółka wykorzystuje w okresie zimowym na cele grzewcze. W roku 2013 koszt zakupu gazu w Spółce wyniósł – 5 605 399,10 zł, w odniesieniu do całości przychodów Spółki ze sprzedaży własnych wyrobów i usług w roku 2013- 68 691 869,94 zł. Spółka w chwili obecnej, nabywając gaz ziemny od X, uiszcza w jego cenie podatek akcyzowy, nie korzystając ze zwolnienia gazu ziemnego od podatku akcyzowego. Stosownie do art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej Spółka jest zakładem energochłonnym, zgodnie z wyżej przedstawionym 8% udziałem kosztu zakupu gazu ziemnego w stosunku do wartości produkcji sprzedanej za rok 2013 r. Spółka prowadzi produkcję w jak najmniejszym stopniu negatywnie oddziałując na środowisko, bezodpadowo dzięki zapewnionemu zbytowi na wszystkie produkty hydro klasyfikacji. Ujemne wpływy eksploatacji nie wykraczają poza wyrobisko i nie przenikają do środowiska. Jednakże na dzień dzisiejszy Spółka nie jest podmiotem gospodarczym, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej. Spółka przedsięwzięła pewne działania w celu wprowadzenia w jej działalności Systemu Zarządzania Środowiskowego ISO 14001, który jest równoznaczny z wymaganiami PN-EN ISO 14001:2005. Wprowadzenie powyższych działań, mających na celu zmniejszenie negatywnego oddziaływania na środowisko zostanie potwierdzone certyfikatem przez jednostkę certyfikującą posiadającą akredytację PCA, jako zgodne z normami zarządzania środowiskowego ISO 14001:2004.System ISO 14001 potwierdzi, że zarządzanie środowiskowe w zakładach Spółki, w których spalany jest gaz ziemny odbywać się będzie na wysokim poziomie spełniając wymagania prawne w tym zakresie, na dowód czego Spółka uzyska stosowny certyfikat z datą ważności.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 9c ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu. Podatnikiem podatku akcyzowego jest wówczas sprzedawca wyrobów gazowych, zaś nabywca kupuje wyroby gazowe po cenie obejmującej podatek akcyzowy lub po cenie nieobejmującej podatku akcyzowego w przypadku uprawnienia do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy.

Natomiast użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego jest przedmiotem opodatkowania jedynie w ściśle określonych przypadkach wskazanych w art. 9c ust. 1 pkt 5 ustawy.

Zgodnie z ww. przepisem. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:

1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Stosownie do art. 9c ust. 3 ustawy, jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca jest finalnym nabywcą gazowym w rozumieniu ustawy; zatem zgodnie z art. 9c ust. 1 pkt 2 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż gazu o kodzie CN 2711 Wnioskodawcy.

Stosownie do art. 31b ust. 5 ustawy, w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych w ramach zwolnień, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4, podmiotom, które użyją tych wyrobów do celów określonych w tych przepisach, warunkiem zwolnienia jest określenie w umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte do tych celów.

W myśl art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, podmiot ubiegający się o prawo do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w ww. przepisie, powinien spełniać kumulatywnie obie przesłanki wynikające z ww. przepisu, to jest:

1.  winien to być podmiot, który jest zakładem energochłonnym w rozumieniu definicji ustawowej zawartej w art. 31b ust. 10 ustawy oraz
2.  w tym zakładzie energochłonnym powinien być wprowadzony w życie co najmniej jeden z następujących systemów:
    1.  system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub
    2.  do podwyższenia efektywności energetycznej.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka jest zakładem energochłonnym w rozumieniu art. 31b ust. 10 ustawy, a zatem spełnia pierwszy warunek opisany w art. 31 b ust. 1 pkt 5 ustawy.

Należy zatem ustalić czy Spółka spełnia drugi konieczny warunek, uprawniający do zwolnienia, to jest czy w Spółce został wprowadzony któryś z ww. systemów.

Ustawodawca nie sprecyzował, jakie systemy obowiązujące w polskim systemie prawnym spełniają wymagania systemów, o których mowa w art. 31b ust.1 pkt 5 ustawy, to jest jakie systemy prowadzą do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższania efektywności energetycznej.

Zgodnie ze stosowaną w pierwszej kolejności wykładnią językową, treść normy prawnej należy ustalić na podstawie możliwego sensu słów, za pomocą których sformułowano dany przepis. Proces ten nie może jednak ograniczać się jedynie do semantycznych czy syntaktycznych reguł języka. Konieczne jest także odwołanie się do tego, co prawodawca przez dane słowa chce osiągnąć. Jeżeli w wyniku zastosowania tej wykładni „odkodowana” zostanie norma prawna, nie jest konieczne sięganie do pozostałych reguł interpretacji (clara non sunt interpretanda).

W przedmiotowej sprawie, zastosowanie wykładni językowej do powołanych przepisów prawa nie daje jednoznacznej odpowiedzi na podstawowe pytanie: jaki jest zakres omawianego zwolnienia od podatku. Niewątpliwie jest to zwolnienie, z którego może skorzystać podmiot będący zakładem energochłonnym w rozumieniu ustawy, który przeznacza wyroby gazowe do celów opałowych, przy czym w tym zakładzie energochłonnym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Przez system należy rozumieć uporządkowany układ elementów, pomiędzy którymi zachodzą określone relacje, tworzące pewną całość (Język polski. Współczesny słownik języka polskiego, pod red. Bogusław Dunaj, Warszawa 2007, t. 2, s. 1757). Nie każdy tego typu układ elementów może być systemem w rozumieniu analizowanego przepisu. Musi on, co wynika wprost z brzmienia przepisu, prowadzić do osiągania jasno sprecyzowanych celów. Jak wskazano wcześniej, przy interpretowaniu danego przepisu prawa, należy mieć na względzie to, co ustawodawca chciał przez dane stwierdzenia osiągnąć. Pomocne w tym względzie jest odwołanie się do regulacji funkcjonujących w Unii Europejskiej, które zostały implementowane do krajowego porządku prawnego, w tym m. in. w postaci omawianego przepisu.

Na szczeblu unijnym reguły opodatkowania wyrobów gazowych określa dyrektywa Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. WE L Nr 283, s. 51 ze zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Regulacja ta określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych. Pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania.

Zgodnie z art. 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „wyroby energetyczne” podlegające tej regulacji. Poszczególne państwa Unii Europejskiej (zgodnie z zasadą lojalności), zobligowane zostały do opodatkowania określonych zastosowań ww. wyrobów.

Przy czym istotne jest to, że zasadą nadrzędną jest opodatkowanie tych produktów, przy wyraźnie ograniczonej możliwości stosowania zwolnień. W związku z powyższym wszystkie przepisy dotyczące zwolnień od podatku, muszą być interpretowane ściśle.

Stosownie do treści art. 17 ww. dyrektywy, możliwe jest stosowanie zwolnienia od podatku, „w przypadku gdy wprowadzone zostały w życie systemy zezwoleń handlowych lub równoważne uzgodnienia, o ile prowadzą one do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej”. Analiza powyższego zapisu prowadzi wprost do wniosku, iż podmioty zamierzające korzystać z powyższego zwolnienia, muszą uzyskać odpowiednie zezwolenie lub też dokonać określonych uzgodnień. Każda z tych sytuacji zakłada istnienie zewnętrznego podmiotu posiadającego uprawnienia kontrolne.

Podobnie wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie C-185/00, gdzie wskazał wyraźnie, że zwolnienie od podatku akcyzowego powinno być uzależnione od wykonywania przez państwo kontroli nad zużywaniem wyrobów akcyzowych (zgodnie z przeznaczeniem), aby nie prowadziło to do pogorszenia warunków konkurencji.

Podsumowując powyższe stwierdzić należy, że zwolnienie określone w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, jest zwolnieniem udzielanym podmiotom ze względu na przeznaczenie – tj. takim podmiotom, które wykorzystują wyrób akcyzowy w przypadku, gdy w ich przedsiębiorstwie będącym zakładem energochłonnym lub w zorganizowanej części przedsiębiorstwa będącej zakładem energochłonnym (zgodnie z art. 31b ust.10 ustawy), wprowadzone zostały w życie systemy zezwoleń handlowych lub równoważne uzgodnienia, prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej. Analiza ww. przepisu, uwzględniająca postanowienia dyrektywy Rady 2003/96/WE, prowadzi do wniosku, że zwolnienie to podlega kontroli państwowej, mającej na celu przede wszystkim wyeliminowanie ewentualnych nadużyć, aby nie doprowadziły one do naruszenia konkurencji. Tym samym, nie każdy system, rozumiany jako uporządkowany układ elementów, pomiędzy którymi zachodzą określone relacje, tworzące pewną całość, jest systemem uprawniającym dany podmiot do stosowania zwolnienia od podatku.

Za taki system uważa się np. tzw. EU ETS (European Union Emissions Trading Scheme lub European Union Emissions Trading System – Europejski System Handlu Emisjami), o którym mowa w dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r., ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz. U. UE L Nr 275, str. 32 ze zm.). Implementacja powyższych regulacji do krajowego porządku prawnego nastąpiła ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695). Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 wskazanej ustawy, system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, zwany dalej „systemem”, obejmuje emisję gazów cieplarnianych z instalacji:

1.  w której jest prowadzona działalność powodująca ich emisję
2.  która spełnia wartości progowe odniesione do zdolności produkcyjnych, zwanej dalej „instalacją objętą systemem”.

W myśl art. 2 ust. 1 powyższej ustawy, jej przepisy stosuje się miedzy innymi do prowadzącego instalację, który posiada instalację objętą systemem.

Rada Ministrów, na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji, wydała rozporządzenie z dnia 1 lipca 2008 r. w sprawie przyjęcia Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U., Nr 202, poz. 1248, z późn. zm.). W załączniku do tego rozporządzenia - który stanowi Krajowy Plan Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji - w tabeli 3 „Roczna liczba uprawnień do emisji dwutlenku węgla dla instalacji”, wyszczególniono podmioty objęte uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

Za system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, należy uznać System Zarządzania Środowiskowego Przedsiębiorstwa potwierdzony aktualnym certyfikatem ISO 14001:2004.

Ministerstwo Gospodarki powołało na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935 ze zm.) państwową osobę prawną - Polskie Centrum Akredytacji (PCA) - upoważnioną do akredytacji jednostek oceniających zgodność oraz sprawującą nadzór nad akredytowanymi jednostkami, włączając w to nadzór nad audytami przeprowadzanymi przez te jednostki. Zakres działalności akredytacyjnej obejmuje m. in. certyfikacje systemów zarzadzania środowiskowego wg normy PN-EN ISO 14001.

Zatem za systemy uprawniające do zwolnienia od akcyzy na podstawie art. 31b ust.1 pkt 5 ustawy należy uznać:

*   objęcie instalacji grzewczej Wnioskodawcy Europejskim Systemem Handlu Emisjami (zgodnie z ustawą z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695) i rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2008 r. w sprawie przyjęcia Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. z 2008 r. Nr 202 poz. 1248) oraz

*   wdrożenie Systemu Zarządzania Środowiskowego potwierdzonego certyfikatem ISO 14001:2004 i uzyskanie w tym zakresie certyfikatu, przyznanego przez niezależną i uprawnioną w tym zakresie jednostkę. Potwierdzeniem powyższego są zapisy rozporządzenia Rady Ministrów z 1 lipca 2008 r. w sprawie przyjęcia Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. 2008 Nr 202, poz. 1248 ze zm.).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza wdrożyć w życie System Zarządzania Środowiskowego potwierdzony certyfikatem ISO 14001:2004 w całym swoim przedsiębiorstwie. Zatem, skoro Spółka jest zakładem energochłonnym, w którym wdrożony zostanie system zarządzania środowiskowego zatwierdzony przez jednostkę certyfikującą, która posiada akredytację na świadczenie usług certyfikujących, będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z tytułu zużycia wyrobów gazowych na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz opis sprawy przedstawiony we wniosku należy stwierdzić, że Spółka będąca zakładem energochłonnym objętym systemem zarządzania środowiskowego ISO 14001:2004, nabywając gaz o kodzie CN 2711 27 00 z przeznaczeniem do użycia w celach opałowych, będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania akcyzą na podstawie w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Mając na uwadze fakt, że stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest Wnioskodawca zaznacza się, iż interpretacja nie ma mocy wiążącej dla jej kontrahenta sprzedającego przedmiotowy wyrób gazowy, który chcąc uzyskać interpretację indywidualną może wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla tego podmiotu.

Ponadto tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisanym zdarzeniu przyszłym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy podkreślić, iż w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji, Organ dokonał oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, natomiast nie dokonuje jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych związanych z postępowaniem podatkowym, o którym mowa w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Bowiem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpatrywany zgodnie z Rozdziałem 1a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego.

Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, jak również w przypadku ustalenia w toku prowadzonego postępowania podatkowego odmiennego stanu faktycznego niż przedstawiony we wniosku udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.