Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB4.4511.162.2017.3.LZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-28
Teza: Jeśli faktycznie środki uzyskane ze sprzedaży udziałów w nieruchomościach Wnioskodawczyni w całości wydatkuje na nabycie udziału w nieruchomości należącej do odrębnego majątku męża lub nabędzie dom mieszkalny (lub na oba te cele jednocześnie), to cały dochód ze sprzedaży nieruchomości będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; nieruchomości; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2017 r. (data wpływu 17 lutego 2017 r.) uzupełnione pismem z dnia (data nadania 1 kwietnia 2017 r., data wpływu 4 kwietnia 2017 r.) na wezwanie Nr 1462-IPPB4.4511.162.2017.1.LZ z dnia 22 marca 2017 r. (data nadania 23 marca 2017 r., data doręczenia 28 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na braki formalne, pismem Nr 1462- IPPB4.4511.125.2017.1.LZ z dnia 22 marca 2017 r. (data nadania 23 marca 2017 r., data doręczenia 28 marca 2017 r.) tutejszy organ wezwał Wnioskodawcę o doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem z dnia 31 marca 2017 r. (data nadania 1 kwietnia 2017 r., data wpływu 4 kwietnia 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim, w którym panuje ustrój rozdzielności majątkowej. Obecnie Wnioskodawczyni mieszka wraz z mężem w domu jednorodzinnym w okolicach miasta A. (dalej: Dom jednorodzinny).

Wnioskodawczyni posiada udział stanowiący 1/2 części w prawie własności nieruchomości gruntowej (tj. 50%), na której został posadowiony Dom jednorodzinny oraz mąż Wnioskodawczyni posiada udział stanowiący 1/2 części w prawie własności nieruchomości gruntowej (tj. 50%) na której został posadowiony Dom jednorodzinny. Nabycie ww. prawa własności do nieruchomości gruntowej nastąpiło w trakcie trwania rozdzielności majątkowej.

Wnioskodawczyni od 2015 roku była współwłaścicielem w częściach ułamkowych nieruchomości w mieście A, na które składały się w szczególności:

1.  prawo własności w nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami przemysłowymi i biurowymi, których budowa zakończyła się w 1975 r., oraz
2.  prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej niezabudowanej, objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym nieruchomość gruntowa jest przeznaczona do zabudowy,

(dalej również łącznie jako Nieruchomość).

W 2015 r. w formie aktu notarialnego została zawarta umowa sprzedaży, w rezultacie której Wnioskodawczyni dokonała zbycia przysługującego jej udziału w prawie własności nieruchomości zabudowanej oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej.

Odpłatne zbycie nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej i miało miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawczyni nabyła udział w Nieruchomości.

Uzyskane ze sprzedaży przychody Wnioskodawczyni planuje w całości wydatkować na własne cele mieszkaniowe. W tym celu Wnioskodawczyni rozważa nabycie od męża należącego do niego udziału w prawie własności nieruchomości gruntowej, na której został posadowiony Dom jednorodzinny, w którym obecnie razem mieszkają. Po nabyciu ww. udziału w prawie własności, stanowiący wtedy wyłączną własność Wnioskodawczyni dom jednorodzinny, będzie służył jedynie własnym celom mieszkaniowym Wnioskodawczyni, nie będzie zaś w szczególności wynajmowany osobom trzecim.

Możliwe jest również wydatkowanie przez Wnioskodawczynię uzyskanego dochodu na nabycie całorocznego domu poza miejscem stałego zamieszkania w Polsce lub w innym państwie należącym do UE, w którym Wnioskodawczyni będzie przebywać okazjonalnie, tj. w wybrane tygodnie w ciągu roku, pozostały zaś czas Wnioskodawczyni będzie zamieszkiwać w swoim obecnym miejscu zamieszkania (na początku długość czasu zamieszkiwania w ciągu roku uzależniona będzie od realizacji planów zawodowych, natomiast docelowo Wnioskodawczyni nie wyklucza, że na emeryturze wraz z mężem zamieszka w tej nieruchomości na stałe. Do tego czasu, nieruchomość nie będzie wynajmowana osobom trzecim).

W uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że w lipcu 2013 r. otrzymała od męża w drodze darowizny roszczenia do udziału w prawie własności do nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem przemysłowym i biurowym oraz prawie wieczystym nieruchomości gruntowej niezabudowanej.

Następnie w dniu 17 kwietnia 2015 r. aktem notarialnym Wnioskodawczyni nabyła udział we współużytkowaniu wieczystym gruntu oraz we współwłasności budynku na podstawie umowy o oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu i sprzedaży. Nabycie to nastąpiło do majątku osobistego Wnioskodawczyni, z uwzględnieniem postanowień art. 109 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Wnioskodawczyni z dniem 26 października 2016 r. rozpoczęła prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej. Działalność ta związana jest ze sprzedażą detaliczną odzieży, prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach (kod PKD - 47.71.Z).

W praktyce, Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie projektowania, szycia i sprzedaży ekskluzywnej konfekcji damskiej, dostępnej wyłącznie dla wąskiego grona odbiorców (tj. osoby publiczne, aktorki, modelki). Wnioskodawczyni prowadzi sprzedaż poprzez butik otwarty w jednym z centrów handlowych w Polsce, jak również w ramach sprzedaży bezpośredniej w trakcie międzynarodowych pokazów. Obecnie Wnioskodawczyni prowadzi intensywne działania związane z dalszym rozwojem działalności gospodarczej i zaistnieniem marki w świadomości jeszcze większej grupy docelowej, w tym w szczególności pozyskaniem nowej siatki odbiorców w kraju oraz poza granicami Polski.

Nieruchomość zabudowana budynkami przemysłowymi i biurowymi oraz prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej niezabudowanej w mieście A, do których Wnioskodawczyni posiadała udział we współwłasności nie była nigdy wykorzystywana w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość do majątku osobistego i wyłącznie w tym celu i w takim zakresie nieruchomość była wykorzystywana.

Powyższe potwierdza również fakt, że prawo własności w nieruchomości zostało nabyte w 2015 r., zaś prowadzenie działalności gospodarczej Wnioskodawczyni rozpoczęła dopiero 26 października 2016 r.

Wnioskodawczyni nie zamierza nabycie całorocznego domu poza miejscem stałego zamieszkania w Polsce lub w innym państwie należącym do UE, z przeznaczeniem na cele rekreacyjne, typu apartament lub inna nieruchomość znajdująca się w kompleksie wypoczynkowym. Nieruchomość, którą Wnioskodawczyni planuje nabyć będzie całorocznym domem mieszkalnym, posiadającym co najmniej kilka sypialni, dwie łazienki, salon i kuchnię, co pozwoli Wnioskodawczyni i jej rodzinie na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych oraz będzie stanowiła miejsce, gdzie rodzina będzie się spotykać i wspólnie spędzać czas.

Docelowo Wnioskodawczyni nie wiąże swojej przyszłości z życiem w mieście A i poszukuje spokojnej i bezpiecznej lokalizacji, która dodatkowo zapewni możliwość pracy nad dalszym rozwojem kariery zawodowej związanej z profilem prowadzonej działalności gospodarczej.

W rezultacie, obecnie Wnioskodawczyni rozważa nabycie całorocznego domu mieszkalnego we Francji. Zdaniem Wnioskodawczyni, poza walorami krajobrazowymi i dużym sentymentem, którym Wnioskodawczyni od lat darzy ten kraj, Francja stanowi również doskonały rynek zbytu dla ekskluzywnej konfekcji odzieżowej sprzedawanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni ma w planach otwarcie w przyszłości własnego butiku we Francji.

Niezależnie od powyższego, ze względu na obecnie dość intensywne prace związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, które wymagają osobistej obecności Wnioskodawczyni w Polsce, jak również częstych podróży po całym świecie. Wnioskodawczyni w początkowym okresie będzie wykorzystywała nieruchomość okresowo (możliwe że kilka tygodni lub kilka miesięcy w roku, w zależności od intensywności projektów związanych z pracą zawodową), jednak docelowo, zakładając, że Wnioskodawczyni uda się zrealizować plany zawodowe (m.in. ustabilizowanie bazy klientów w Polsce oraz pomysł utworzenia butiku we Francji) i tak częsta obecność Wnioskodawczyni w mieście A nie będzie konieczna, nieruchomość będzie wykorzystywana przez Wnioskodawczynię i jej rodzinę regularnie, przez cały rok.

Wnioskodawczyni pragnie również podkreślić, że nieruchomość nie będzie wykorzystywana na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (w tym celu Wnioskodawczyni wykorzystuje bowiem nieruchomość położoną w Polsce, w której odbywa się proces związany z projektowaniem i szyciem kolekcji i nie jest zamiarem Wnioskodawczyni jakakolwiek zmiana w tym zakresie). W szczególności, Wnioskodawczyni nie wyklucza, że zagraniczny butik zostanie otwarty w innej miejscowości, niż nabyta nieruchomość dla celów mieszkaniowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy odpłatne zbycie udziału w prawie własności nieruchomości zabudowanej oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy Wnioskodawczyni będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu przeznaczenia dochodu uzyskanego ze zbycia Nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w przypadku, gdy Wnioskodawczyni nabędzie od męża, z którym pozostaje w rozdzielności majątkowej, należący do niego udział w prawie własności nieruchomości gruntowej na której został posadowiony Dom jednorodzinny?
3.  Czy Wnioskodawczyni będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu przeznaczenia dochodu uzyskanego ze zbycia Nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w przypadku, gdy Wnioskodawczyni nabędzie całoroczny dom poza miejscem stałego zamieszkania w Polsce lub w innym państwie należącym do UE, w którym Wnioskodawczyni będzie przebywać okazjonalnie, tj. w wybranych okresach w ciągu roku?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w zakresie pytania 1 odpłatne zbycie Nieruchomości, które miało miejsce w 2015 r. stanowi źródło przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i c ustawy o PIT, gdyż nastąpiło przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie. Dochód uzyskany ze zbycia Nieruchomości będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o PIT, tj. z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 19%.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 1

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT wskazuje, że źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, gdy odpłatne zbycie następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Mając na uwadze fakt, że nabycie przez Wnioskodawczynię Nieruchomości nastąpiło w 2015 roku, zaś jej odpłatne zbycie, które nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej, miało miejsce również w 2015 r. należy uznać, że dochód osiągnięty z tytułu sprzedaży Nieruchomości spełnia kryteria wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i c Ustawy o PIT i jako taki, powinien zostać opodatkowany podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o PIT, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

W myśl kolejnego ustępu, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez Ustawodawcę zdefiniowane w ustawie o PIT, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości czy koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy.

Stosownie do przepisu art. 22 ust. 6c ustawy o PIT, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) uznaje się udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Dodatkowo, art. 22 ust. 6e ustawy o PIT wskazuje, że wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c ustala się na podstawie faktur, w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Ustawodawca w art. 22 ust. 6f ustawy o PIT uznał, że koszty nabycia nieruchomości mogą być każdego roku podwyższane (aż do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie), w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

W związku z powyższym, opodatkowaniu podlega dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 19 ww. ustawy o PIT) oraz kosztami uzyskania tego przychodu (art. 22 ust. 6c ustawy o PIT), które zostały odpowiednio skorygowane z wykorzystaniem wskaźnika wzrostu cen, o którym mowa w art. 22 ust. 6f ustawy o PIT.

Reasumując, sprzedaż przez Wnioskodawczynię Nieruchomości w 2015 r. stanowi źródło przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i c ustawy o PIT, gdyż odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości. W związku z powyższym, dochód uzyskany ze zbycia Nieruchomości, ustalony zgodnie z normami określonymi powyżej, będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o PIT, tj. z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 19%.

Stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pytania 2

Wnioskodawczyni będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodu uzyskanego ze sprzedaży Nieruchomości w tej części, która zostanie przeznaczona na własne cele mieszkaniowe, związane z nabyciem od męża Wnioskodawczyni, z którym pozostaje w rozdzielności majątkowej, należącego do niego udziału w prawie własności nieruchomości gruntowej, na której posadowiono Dom jednorodzinny.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 2

Zgodnie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe. Udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie dochodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o PIT. Wśród szeregu enumeratywnie wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit a) ustawy o PIT celów, które uprawniają do skorzystania z ulgi na własne cele mieszkaniowe, Ustawodawca wskazuje wydatki poniesione na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, jak również nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.

Wyliczenie zawartych w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o PIT wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja jednego z nich, przy jednoczesnym niespełnieniu wymienionych w dalszych ustępach, tj. ust. 28-30 przesłanek negatywnych, pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży.

Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że powołany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia - na zasadach określonych w art. 21 ust. 25-28 ustawy o PIT - uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na cele wymienione w przepisie. Regulacja ta, w szczególności, nie wyklucza nabycia od męża Wnioskodawczyni, z którym pozostaje w rozdzielności majątkowej, należącego do niego udziału w prawie własności nieruchomości gruntowej na której został posadowiony Dom jednorodzinny, w którym Wnioskodawczyni wraz z mężem obecnie mieszkają. Istotnym jest bowiem, że w wyniku nabycia ww. udziału który należy do męża w ramach jego majątku, Wnioskodawczyni będzie nadal realizowała własne cele mieszkaniowe.

Podobne stanowisko, w zbliżonych stanach faktycznych, zostało wielokrotnie zaprezentowane przez Ministra Finansów w interpretacjach indywidualnych wydanych np. przez DIS w Warszawie z 30 czerwca 2016 r., nr IPPB4/4511-531/16-4/GF, DIS w Bydgoszczy z 31 marca 2016 r., nr ITPB4/4511-44/16/JG, DIS w Bydgoszczy z 3 grudnia 2015 r., nr ITPB4/4511-414/15/JG czy DIS w Łodzi z 14 marca 2013 r., nr IPTPB2/415-873/12-2/JR.

Stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pytania 3

Wnioskodawczyni będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodu uzyskanego ze sprzedaży Nieruchomości w tej części, która zostanie przeznaczona na własne cele mieszkaniowe, tj. w przypadku nabycia całorocznego domu poza miejscem stałego zamieszkania w Polsce lub w innym państwie należącym do UE, w którym Wnioskodawczyni będzie przebywać okazjonalnie, tj. w wybranych okresach w ciągu roku.

Własne cele mieszkaniowe, jak wskazano powyżej, dotyczą zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e ustawy o PIT, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, dochód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.

Dodatkowo, art. 21 ust. 25 ustawy o PIT określa zamknięty katalog wydatków, które uprawniają podatników do zastosowania ulgi na własne cele mieszkaniowe. Wśród nich Ustawodawca wskazał m.in. wydatki poniesione na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 21 ust. 27 ustawy o PIT, w przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe.

Tym samym, na podstawie przywołanych powyżej norm, nabycie przez Wnioskodawczynię domu całorocznego poza miejscem stałego zamieszkania w Polsce lub w innym państwie należącym do UE mieści się w ramach prawnych omawianych przepisów. Powyższych wniosków nie zmienia fakt, że Wnioskodawczyni będzie początkowo w nabytym domu przebywać okazjonalnie (np. w wybranych okresach w ciągu roku). Zdaniem Wnioskodawczyni, przepisy regulujące materię związaną z przyznaniem ulgi na własne cele mieszkaniowe nie zawierają horyzontu czasowego, który wymagałby zaspokojenia własnych celów mieszkaniowych w określonym czasie. W szczególności, Ustawodawca nie odniósł prawa do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania osiągniętego dochodu do obowiązku wykazania zamiaru zamieszkania w nowym lokalu już w chwili jego nabycia, lecz wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane z zamiarem wykorzystania go na własne cele mieszkaniowe, a te mogą być realizowane w dłuższym okresie czasu. Z przytoczonych powyżej regulacji prawnych nie wynika też zdaniem Wnioskodawczyni obowiązek posiadania wyłącznie jednego miejsca zamieszkania.

Podobne stanowisko zostało przyjęte przez Ministra Finansów m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej przez DIS w Warszawie z 9 maja 2016 r., nr IPPB4/4511-192/16- 4/MS2.

Dodatkowe argumenty w tym zakresie przedstawiły również sądy administracyjne, w tym WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 791/15, który uznał, że „nie da się obronić poglądu Ministra Finansów, że ze zwolnienia podatkowego może korzystać wyłącznie podatnik, który wykorzystuje nabytą nieruchomość do zamieszkiwania, skoro ten sam ustawodawca uznał, że za realizację własnych celów mieszkaniowych należy uznać także wydatki poniesione na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, w sytuacji gdy zamieszkiwanie w takiej nieruchomości jest wówczas z oczywistych względów niemożliwe. Utwierdza to tylko w przekonaniu, że istotny jest zamiar nabycia nieruchomości na cele mieszkaniowe”. Podobnie wypowiedziały się również inne sądy administracyjne (np. WSA w Warszawie w wyroku z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1028/14).

W rezultacie, Wnioskodawczyni będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości w przypadku, gdy przeznaczy go na nabycie całorocznego domu poza miejscem stałego zamieszkania w Polsce lub w innym państwie należącym do UE. Nie zmienia tego fakt, że w domu tym Wnioskodawczyni będzie początkowo przebywać okazjonalnie (tj. w wybranych okresach w ciągu roku).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy źródłem przychodu, jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.

Z treści tego przepisu wynika, że pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się na trzech przesłankach, tzn. że działalność winna być prowadzona:

*   w celu osiągnięcia dochodu – przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
*   w sposób ciągły – jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu;
*   w sposób zorganizowany – co oznacza, iż podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Analizowany przepis zawiera ponadto przesłankę negatywną – uzyskiwane przychody nie mogą być zaliczone do innych źródeł przychodów, wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3 nawet, jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c)- przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy- przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zmiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zmiany.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalna zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Z powyższych uregulowań prawnych wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości lub udziału w niej decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu, ma moment i sposób jej nabycia.

Obowiązki podatkowe zależą zatem od okoliczności uzyskania przychodów, o których mowa w powołanych wyżej przepisach.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w lipcu 2013 r. otrzymała od męża w drodze darowizny roszczenia do udziału w prawie własności do nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem przemysłowym i biurowym oraz prawie wieczystym nieruchomości gruntowej niezabudowanej.

Następnie w dniu 17 kwietnia 2015 r. aktem notarialnym Wnioskodawczyni nabyła udział we współużytkowaniu wieczystym gruntu oraz we współwłasności budynku na podstawie umowy o oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu i sprzedaży. Nabycie to nastąpiło do majątku osobistego Wnioskodawczyni.

W 2015 r. w formie aktu notarialnego Wnioskodawczyni dokonała zbycia przysługującego jej udziału w prawie własności nieruchomości zabudowanej oraz udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej.

Odpłatne zbycie nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej i miało miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawczyni nabyła udział w Nieruchomości.

Mając na uwadze powyższe, rzeczoną transakcję należy rozpatrywać przez pryzmat uregulowań przywołanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że sprzedaż w 2015 r. ww. udziałów w prawie własności do nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem przemysłowym i biurowym oraz prawie wieczystym nieruchomości gruntowej niezabudowanej Wnioskodawczynię nabyła w 2015 r., stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W myśl art. 30e ust. 1 powołanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do treści art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 tej ustawy).

Przy czym, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, co wynika z treści art. 19 ust. 1 tej ustawy jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy). Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 ustawy).

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast, zgodnie z art. 30e ust. 7 tejże ustawy, w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W myśl natomiast art. 21 ust. 25 pkt 1 za wydatki poniesione na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego.

\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których strona jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe (art. 21 ust. 27 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

\- przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Należy wskazać, że zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych - w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych w terminie nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy cele mieszkaniowe. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia ma charakter wyczerpujący (enumeratywny).

Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że podstawowa okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele mieszkaniowe” podatnika. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 i dopisując ten przymiotnik, przesadził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak wiec uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Istota sprowadza się zatem do interpretacji ustawowego terminu „własne cele mieszkaniowe”. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, ze samo poniesienie wydatku na nabycie budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego (udziału w takim budynku/lokalu) nie świadczy jeszcze o tym, ze została spełniona przesłanka skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania. Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, ze wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska przedstawionego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głowa”. Ustawodawca nie odniósł skorzystania z prawa do zwolnienia z opodatkowania od wykazania zamiaru zamieszkania w nowym budynku/lokalu jedynie w chwili jego nabycia, lecz wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe a te realizowane są w dłuższym czasie. Sady administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany podmiotowo-przedmiotowy.

Wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z funkcja jaka ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy - zaspokojenie jego niezaspokojonych celów mieszkaniowych. W świetle takiego wyjaśnienia nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych osoba, która posiada własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w celach lokaty kapitału, prowadzenia inwestycji w postaci najmu lub remontu celem późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem.

Wątpliwości Wnioskodawczyni budzi kwestia, czy będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu przeznaczenia dochodu uzyskanego ze zbycia Nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w przypadku, gdy Wnioskodawczyni nabędzie od męża, z którym pozostaje w rozdzielności majątkowej, należący do niego udział w prawie własności nieruchomości gruntowej, na której został posadowiony Dom jednorodzinny.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682) - z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. I tak do majątku osobistego każdego z małżonków należą m.in. przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił (art. 33 pkt 2 Kodeksu). Małżonkowie mogą jednak przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa (art. 47 § 1 ww. ustawy). W razie umownego ustanowienia rozdzielności majątkowej, każdy z małżonków zachowuje zarówno majątek nabyty przed zawarciem umowy, jak i majątek nabyty później (art. 51 ww. ustawy). Pamiętać przy tym należy, że zgodnie z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego - w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

W sytuacji kiedy Wnioskodawczyni nabędzie w drodze sprzedaży od męża, z którym pozostaje w rozdzielności majątkowej udział w prawie własności nieruchomości gruntowej na której został posadowiony Dom jednorodzinny, należący do majątku osobistego małżonka, w który Wnioskodawczyni będzie nadal realizowała własne cele mieszkaniowe to, co do zasady, taki zakup może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że dopuszczalne jest, aby na podstawie umowy sprzedaży Wnioskodawczyni nabyła od współmałżonka udział w nieruchomości, który należy do jego majątku odrębnego.

Wnioskodawczyni zakłada również możliwość wydatkowanie uzyskanego dochodu na nabycie całorocznego domu, w którym Wnioskodawczyni wraz z rodziną będzie realizować własne cele mieszkaniowe w którym będzie Ona początkowo przebywać okazjonalnie, tj. w wybrane tygodnie w ciągu roku (ze względu na prace zawodową), pozostały zaś czas Wnioskodawczyni będzie zamieszkiwać w swoim obecnym miejscu zamieszkania.

Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że nieruchomość nie zostanie nabyta w celach rekreacyjnych, nie będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, ani wynajmowana osobom trzecim.

Ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do jednego z wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy celów, jednakże – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – wydatkowanie przychodu musi być ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Innymi słowy podatnik, który nabywa nieruchomość dla własnych potrzeb ma w tej nieruchomości realizować własne cele mieszkaniowe. Nieruchomość która nie jest zamieszkała przez podatnika, jest niewykorzystywany przez niego do zamieszkania lub jest wykorzystywany do innych celów niż zaspokojenie własnych potrzeb podatnika (np. zamieszkują go inne niż podatnik osoby) nie jest lokalem, którego zakup mógłby zostać uznany za realizację własnego celu mieszkaniowego.

W świetle przywołanych uregulowań prawnych, należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości nabytych przez Wnioskodawczynię w 2015 r., dokonana przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, będzie stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dochód ze sprzedaży tego prawa co do zasady powinien podlegać opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e tej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. Przyjmując za Wnioskodawczynią, że jeżeli kwota uzyskanej ze sprzedaży ww. nieruchomości zostanie przeznaczona na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. zarówno na nabycie w drodze sprzedaży od męża, z którym pozostaje w rozdzielności majątkowej udział w prawie własności nieruchomości gruntowej na której został posadowiony Dom jednorodzinny, należący do majątku osobistego małżonka, w który Wnioskodawczyni będzie nadal realizowała własne cele mieszkaniowe a także na nabycie całorocznego domu w Polsce, w innym państwie, Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, w którym Wnioskodawczyni wraz z rodziną będzie realizować własne cele mieszkaniowe okazjonalnie, tj. w wybrane tygodnie w ciągu roku, (ze względu na pracę zawodową), a w przyszłości Wnioskodawczyni zamieszka tam na stałe, to uzyskany z tego tytułu dochód będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131. Spełnione bowiem zostaną określone w tej ustawie przesłanki uprawniające do zastosowania przedmiotowego zwolnienia, w tym także warunek określony w art. 21 ust. 27 ustawy dotyczący istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium Wnioskodawczyni będzie ponosiła wydatki na cele mieszkaniowe. Wnioskodawczyni rozważa nabycie domu mieszkalnego we Francji.

W myśl bowiem art. 26 ust. 1 umowy miedzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 20 czerwca 1975 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 1 poz. 5, z pózn. zm.). Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały informacje konieczne do stosowania postanowień niniejszej umowy, a także informacje dotyczące prawa wewnętrznego Umawiających się Państw co do podatków wymienionych w umowie w takim zakresie, w jakim opodatkowanie, jakie ono przewiduje, jest zgodne z umową. Wymienione informacje będą stanowiły tajemnicę i będą mogły być udzielane tylko osobom i władzom (w tym również sądom albo organom administracyjnym) zajmującym się ustalaniem, poborem lub ściąganiem podatków wymienionych w niniejszej umowie albo postępowaniem, wnioskami i środkami odwoławczymi w sprawach podatkowych.

Zatem, jeśli faktycznie środki uzyskane ze sprzedaży udziałów w nieruchomościach Wnioskodawczyni w całości wydatkuje na nabycie udziału w nieruchomości należącej do odrębnego majątku męża lub nabędzie dom mieszkalny (lub na oba te cele jednocześnie), to cały dochód ze sprzedaży nieruchomości będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.