Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.128.2025.2.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Uznanie zespołu składników majątkowych za ZCP i wyłączenia
transakcji aportu z opodatkowania podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 17 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczący uznania, że wnoszony przez Panią zespół składników

    materialnych i niematerialnych w formie wkładu niepieniężnego (aport) do spółki z o.o.
    stanowi przedsiębiorstwo i w konsekwencji transakcja ta podlega wyłączeniu z
    opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy (pytanie nr 2).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Ojciec Wnioskodawczyni od 1988 r. prowadził jednoosobową działalność gospodarczą w
    oparciu o wpis w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej:
    CEIDG).
    W 2024 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni (dalej: Spadkodawca).
    W skład spadku po Spadkodawcy wchodzi m.in. przedsiębiorstwo Spadkodawcy.
    Składniki przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej Spadkodawcy, w chwili
    jego śmierci, stworzyły przedsiębiorstwo w spadku. Wnioskodawczyni jest zarządcą
    sukcesyjnym przedsiębiorstwa zmarłego.
    Działalność (...) stanowi kontynuację działalności Spadkodawcy.
    Wnioskodawczyni jest jedynym spadkobiercą Spadkodawcy.
    Wnioskodawczyni ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Nabycie spadku pod Spadkodawcy, w tym nabycie (...) nastąpi na podstawie
    postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia.
    Po nabyciu spadku Wnioskodawczyni będzie wykorzystywała składniki majątku nabyte w
    ramach przedsiębiorstwa przed śmiercią Spadkodawcy oraz nabyte w ramach działalności
    (...) dla celów własnej działalności, kontynuując działalność gospodarczą (...) na wpisie do
    CEIDG.
    Otrzymane w drodze dziedziczenia ustawowego składniki majątku (...) łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu Cywilnego (aktualnie (...).
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania.
    Wnioskodawczyni z chwilą przejęcia Przedsiębiorstwa w Spadku będzie czynnym
    podatnikiem VAT.
    W ramach planowanej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni będzie wykorzystywała
    zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych (dalej:
    „Przedsiębiorstwo”), na który składają się w szczególności:
    1) środki trwałe,
    2) wyposażenie,
    3) zapasy towarów handlowych,
    4) personel osobowy,
    5) bazy danych klientów i dostawców,
    6) księgi i dokumenty,
    7) środki pieniężne na rachunku firmowym i w kasie,
    8) zobowiązania i należności związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.
    Wnioskodawczyni planuje wniesienie Przedsiębiorstwa w formie wkładu niepieniężnego
    (aportu) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka), która zostanie w
    przyszłości założona. Wnioskodawczyni będzie jednym ze wspólników nowo powstałej
    spółki.

    W związku z aportem Przedsiębiorstwa do Spółki dojdzie również do przejścia zakładu
    pracy na nowego pracodawcę (tj. na Spółkę) w rozumieniu art. 23¹ Kodeksu pracy, w
    wyniku którego Spółka stanie się pracodawcą w odniesieniu do pracowników
    zatrudnianych na moment dokonania aportu. Spółka będzie podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych oraz czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Spółka z o.o. w momencie aportu składników majątkowych i niemajątkowych będzie miała
    zamiar kontynuowania działalności gospodarczej prowadzonej w takim samym zakresie, w
    jakim była prowadzona w ramach działalności gospodarczej, przy pomocy składników
    majątkowych materialnych i niematerialnych będących przedmiotem aportu.
    Spółka z o.o. będzie miała w momencie aportu faktyczną możliwość kontynuowania tej
    działalności w oparciu o nabywane składniki majątkowe, bez angażowania dodatkowych
    składników majątkowych lub podejmowania dodatkowych działań faktycznych i prawnych.
    Spółka z o.o. przyjmie dla celów podatkowych składniki majątku wchodzące w skład
    aportu w wartości wynikającej z prowadzonych przez Wnioskodawczynię ksiąg
    rachunkowych jako podmiotu wnoszącego ten wkład.
    W następstwie dokonanego aportu Wnioskodawczyni rozważa likwidację prowadzonej
    indywidualnej działalności gospodarczej. Planowany aport nastąpi z uzasadnionych
    przyczyn ekonomicznych - w szczególności ograniczenie odpowiedzialności za
    zobowiązania związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (nr 2 we wniosku)
    Czy planowany przez Wnioskodawczynię aport składników majątkowych i niemajątkowych
    stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, a tym samym nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wniesienie aportu nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, gdy
    przedmiotem aportu jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.
    Wynika to z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że przepisów
    ustawy nie stosuje się m.in. do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa.
    W przypadkach, gdy wniesienie aportu nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu
    VAT, czynność ta nie jest dokumentowana żadnym dokumentem VAT (w szczególności
    fakturą ani rachunkiem). Czynność ta nie jest również wykazywana w ewidencji VAT
    prowadzonej przez podmiot wnoszący aport oraz w składanych przez niego deklaracjach
    VAT-7A/AT-7KA/AT-7D.
    W przypadkach takich na podatnikach wnoszących aport nie ciąży również obowiązek
    korekty podatku odliczonego.
    Obowiązek ewentualnej korekty ciąży w takich przypadkach - na podstawie art. 91 ust. 9
    ustawy VAT - na spółkach, do których aport jest wnoszony. Potwierdzają to organy
    podatkowe w udzielanych wyjaśnieniach, czego przykładem może być interpretacja
    indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 grudnia 2008 r., IPPP1/443-2055
    /08-2/PR.
    Czytamy w niej, że:
      „zbycie przedsiębiorstwa w drodze aportu, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy VAT,
      wyłączone jest spod działania ustawy o podatku od towarów i usług oraz nie wiąże
      się dla wnoszącego aport z obowiązkiem skorygowania podatku naliczonego,
      odliczonego w związku z nabyciem składników majątkowych. Nakłada jednak na
      nabywcę jako beneficjenta praw i obowiązków zbywcy - obowiązek dokonywania

      stosownych korekt w zakresie podatku naliczonego, do których zobowiązany byłby
      zbywca z art. 91 ust. 9 ustawy VAT, zostanie przeniesiony na otrzymującego
      przedsiębiorstwo”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy,
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
        1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
          (nazwa przedsiębiorstwa);
        2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów
          i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
        3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
          oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
          stosunków prawnych;

        4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
        5. koncesje, licencje i zezwolenia;
        6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        8. tajemnice przedsiębiorstwa;
        9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
    elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
    art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on
    „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz
    „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.
    Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą składników materialnych i niematerialnych, lecz ich
    zorganizowanym zespołem, tzn. składniki te powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko o zbiorze
    pewnych elementów.
      „Czynnikiem konstytuującym przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym jest
      występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych
      jego składników, umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewnej całości”
    - wyrok NSA z 27 marca 2008 r. (sygn. II FSK 1896/11).
    Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym
    mowa w art. 6 pkt 1 ustawy uwzględnić ponadto należy następujące okoliczności:
    1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności
    faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego
    określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego
    zdefiniowania dokonywanej czynności. Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji
    mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa, należy dokładnie przeanalizować
    zarówno to, jakie składniki majątku będą przedmiotem transakcji, ale także czy istniejące
    między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego
    przedsiębiorstwa. Przy dokonaniu tej analizy pomocne, a czasami nawet niezbędne mogą
    okazać się orzeczenia TSUE.
    W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że:

      „(...) celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem
      majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku
      tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT
      opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w
      przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu
      regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia
      jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu -
      do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa,
      włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić
      działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego
      prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej
      likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy,
      pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny
      (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując
      wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
      wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
      podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
      podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
      Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112
      /WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma
      funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację
      określonego zadania gospodarczego”.
    W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko
    Christel Schriever, TSUE wywiódł, że
      „(...) regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje
      przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników
      materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną
      działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak
      sprzedaż zapasu produktów”.
    Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego
    samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych
    składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku
    tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem
    zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z
    opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        w 2024 r. zmarł Pani ojciec Spadkodawca, który prowadził od 1988 r. jednoosobową
        działalność gospodarczą,
        składniki przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej Spadkodawcy, w
        chwili jego śmierci stanowiły przedsiębiorstwo,
        jest Pani zarządcą sukcesyjnym przedsiębiorstwa Spadkodawcy i jako jedyny
        spadkobierca nabędzie Pani spadek na podstawie postanowienia o stwierdzeniu
        nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia, który obejmować będzie m.
        in. przedsiębiorstwo Spadkodawcy, tj. składniki przeznaczone do wykonywania
        działalności gospodarczej,
        z chwilą przejęcia przez Panią przedsiębiorstwa będzie Pani czynnym podatnikiem
        podatku VAT, a składniki majątku nabyte w drodze spadku zamierza Pani

        wykorzystywać do celów działalności gospodarczej kontynuując prowadzenie
        działalności Spadkodawcy na podstawie wpisu do CEiDG,
        w ramach planowanej działalności gospodarczej zamierza Pani wykorzystać
        zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, który obejmuje
        m.in.: środki trwałe, wyposażenie, zapasy towarów handlowych, personel, bazy
        danych klientów i dostawców, księgi oraz dokumenty, środki pieniężne na
        firmowym rachunku i w kasie, zobowiązania oraz należności związane z
        prowadzeniem działalności,
        zamierza Pani wnieść Przedsiębiorstwo jako wkład niepieniężny (aport) do nowo
        zakładanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której będzie Pani jednym
        ze wspólników,
        w ramach aportu Przedsiębiorstwa do Spółki z o.o. dojdzie także do przekazania
        zakładu pracy na nowego pracodawcę, którym będzie Spółka z o.o., zgodnie z art.
        23¹ Kodeksu pracy,
        Spółka z o.o. planuje kontynuować działalność gospodarczą w tym samym zakresie,
        w jakim była prowadzona w ramach wcześniejszej działalności, przy użyciu
        składników majątkowych, które zostaną wniesione w ramach aportu,
        w momencie dokonania aportu, spółka będzie miała faktyczną możliwość
        prowadzenia tej samej działalności, bez potrzeby angażowania dodatkowych
        zasobów, czy podejmowania dodatkowych kroków prawnych,
        po dokonaniu aportu składników majątkowych wchodzących w skład
        przedsiębiorstwa rozważa Pani zakończenie swojej indywidualnej działalności
        gospodarczej.
    Pani wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy wnoszone przez Panią składniki
    materialne i niematerialne w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki z o.o., w
    której będzie Pani jednym ze wspólników stanowi przedsiębiorstwo i w konsekwencji, czy
    planowana transakcja będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie
    art. 6 pkt 1 ustawy.
                                          2W tym miejscu należy zaznaczyć, że jak wynika z powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego,
    strony (poza wyłączeniami wynikającymi z przepisów szczególnych) mają pozostawioną
    swobodę co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć
    przedmiotem czynności prawnej z tym, że swoboda w wyłączeniu poszczególnych
    składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę
                  1przedsiębiorstwa (art. 55 Kodeksu cywilnego). Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa
    powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez
    przedsiębiorstwa.
    Wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy.
    Jak wskazała Pani we wniosku, przedmiotem aportu będzie zorganizowany zespół
    składników materialnych i niematerialnych, na który składają się m.in. środki trwałe,
    wyposażenie, zapasy towarów handlowych, personel osobowy, bazy danych klientów i
    dostawców, księgi i dokumenty, środki pieniężne na rachunku firmowym i w kasie oraz
    zobowiązania i należności związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

    Co istotne w sprawie, po dokonaniu aportu Pani zamiarem jest likwidacja prowadzonej
    przez Panią działalności gospodarczej w zamian za udziały w spółce z o.o. Spółka z o.o., do
    której planuje Pani dokonać aportu składników materialnych i niematerialnych będzie
    miała faktyczną możliwość kontynuowania tej samej działalności bez potrzeby
    angażowania dodatkowych składników majątkowych oraz podejmowania dodatkowych
    działań faktycznych i prawnych.
    W konsekwencji, wnoszone przez Panią w drodze aportu do spółki z o.o. przedsiębiorstwo
    będzie na dzień transakcji stanowiło przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu
    cywilnego, a tym samym czynność jego wniesienia będzie wyłączona z opodatkowania na
    podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    W związku z powyższym Pani stanowisko, zgodnie z którym planowana przez Panią
    czynność wniesienia aportem składników materialnych i niematerialnych do spółki z o.o.
                                            1będzie stanowiło transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu
    cywilnego i w konsekwencji aport ten będzie wyłączony z opodatkowania podatkiem VAT
    na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku jako nr 2. W zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 3 i 4
    dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od
    osób prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny i zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywało się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym
    podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.