Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1445/11/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-01-16
Teza: Odzyskanie podatku w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; odzyskanie; podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; projekt; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2011 r. (data wpływu 13 października 2011 r.), uzupełnionym w dniach 23 grudnia 2011 r. oraz 5 i ….stycznia 2012 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odzyskania podatku w związku z realizacją projektu pn.(\`(...)\`).” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2011 r. został złożony wniosek, uzupełnionym w dniach 23 grudnia 2011 r. oraz 5 i … stycznia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odzyskania podatku w związku z realizacją projektu pn. (\`(...)\`)

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wspólnota Mieszkaniowa funkcjonuje w oparciu o ustawę z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903). Jest użytkownikiem wieczystym działki przy ul. (…), której właścicielem jest Skarb Państwa. Działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, wielorodzinnym stanowiącym odrębną od gruntu nieruchomość, będącą współwłasnością 27 właścicieli lokali mieszkalnych. W celu należytego utrzymania części wspólnych i poszczególnych, wyodrębnionych lokali, ich właściciele zobowiązani są do ponoszenia wydatków na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością. Na koszty te składają się: energia cieplna na potrzeby centralnego ogrzewania i „CWU”, dostarczana przez przedsiębiorstwo energetyczne, zimna woda i ścieki ( Sp. z o.o.), energia elektryczna na klatkach schodowych, wywóz odpadów stałych, utrzymanie porządku i czystości w nieruchomości wspólnej, bieżące naprawy i remonty. W związku z tym właściciele uiszczają zaliczki na rzecz Wspólnoty w celu pokrycia ww. kosztów. Przyjęty sposób rozliczania kosztów nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wszystkie faktury związane z „mediami” wystawiane są przez dostawców na Wspólnotę co oznacza, że Wspólnota, a więc Jej członkowie, są nabywcami „mediów”, które pokrywane są z zaliczek pobieranych zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy o własności lokali. Kwoty wpłacane przez członków stanowią partycypację w kosztach Wspólnoty. Wspólnota dostarczając „media” swoim członkom, nie dokonuje odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, nie wykonuje usług dla podmiotów spoza Wspólnoty. W zakresie czynności zarządzania nieruchomością wspólną i pobierania zaliczek od członków z tytułu dostawy „mediów” do poszczególnych lokali nie jest podatnikiem prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie wykonuje czynności podlegających opodatkowaniu na rzecz osób trzecich, tym samym nie jest podatnikiem tego podatku.

Wspólnota nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług (nie prowadzi działalności gospodarczej wg definicji zawartej w ustawie) w zakresie:

1.  zarządu nieruchomością wspólną,
2.  zakupu mediów do lokali poszczególnych właścicieli będących członkami Wspólnoty,
3.  pobierania zaliczek/pieniędzy na utrzymanie nieruchomości wspólnej i lokali mieszkalnych.

W dniu 21 lutego 2011 r. Wspólnota podpisała z Województwem umowę o dofinansowanie projektu pn. (\`(...)\`)w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego (…) na lata (\`(...)\`), Osi Priorytetowej 4 - Rozwój, restrukturyzacja i rewitalizacja miast, Działanie 4.1 - Humanizacja blokowisk, Poddziałanie 4.1.1 - Poprawa warunków technicznych budynków zrealizowanych w technologii z wielkiej płyty. Zakres remontu obejmuje termomodernizację budynku oraz remont części wspólnych budynku: docieplenie, wymiana instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, elektrycznej, zainstalowanie solarów dla „CWU”, remont klatek schodowych, wymiana okien i drzwi na klatkach schodowych, wymiana obróbek blacharskich. Poniesione wydatki dotyczą robót budowlanych i usług (np. dokumentacja budowlana, studium wykonalności, informacja i promocja). Ostatecznym beneficjentem są właściciele lokali mieszkalnych. Wszystkie koszty poniesione w ramach projektu ewidencjonowane są w wartościach brutto, gdyż „nie stanowią sprzedaży opodatkowanej a realizacja zakresu robót budowlanych i usług w zakresie Projektu nie jest wykonywaniem czynności opodatkowanych.”

Remont w zakresie wymiany instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania obejmuje prace związane z częściami wspólnymi oraz częściami indywidualnymi. W zakres prac związanych wyłącznie z częściami wspólnymi wchodzi wymiana wszystkich wspólnych pionów w instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej i centralnego ogrzewania oraz wykonanie instalacji solarnej w całym zakresie (jest to instalacja wykonana jako wspomaganie ogrzewania ciepłej wody, włączona w urządzenia wspólnego węzła ciepłej wody zlokalizowanego w piwnicy). W zakres prac związanych z częściami indywidualnymi wchodzą odcinki instalacji od pionów instalacji wodociągowej do urządzeń odbiorczych w lokalach mieszkalnych, od pionów instalacji kanalizacyjnej do urządzeń sanitarnych w lokalach mieszkalnych od pionów instalacji centralnego ogrzewania do grzejników, wraz z grzejnikami, zaworami odcinającymi i termostatami.

W złożonym wniosku o dofinansowanie projektu dokonano podziału kosztów na:

1.  koszty kwalifikowalne, objęte dofinansowaniem, dotyczące wykonania remontu instalacji w zakresie części wspólnych; w kosztach tych zawarty jest podatek od towarów i usług, dofinansowany w 85% w ramach zawartej umowy o dofinansowanie projektu;
2.  koszty niekwalifikowalne, nieobjęte dofinansowaniem, poniesione wyłącznie przez Wspólnotę, dotyczące wykonania remontu instalacji w zakresie części indywidualnych; w kosztach tych zawarty jest podatek od towarów i usług, który w całości został poniesiony przez Wspólnotę.

Złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy wyłącznie wydatków poniesionych na remont instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania oraz zainstalowania solarów dla „CWU” w zakresie części wspólnych budynku.

Wspólnota nie jest podatnikiem VAT czynnym, ponieważ na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług korzysta ze zwolnienia od podatku. Nie wystawia faktur VAT i nie dokonuje rozliczeń podatku należnego i podatku naliczonego, w tym z tytułu realizacji projektu. W umowie o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego złożyła oświadczenie, że nie jest podatnikiem VAT, a podatek od towarów i usług jest kwalifikowalny.

W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie.

Czy zgodnie z obowiązującymi prawem podatkowym, brak jest możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w zakresie realizacji projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w zakresie realizowanego projektu. Wspólnota ponownie wskazała, że nie jest podatnikiem VAT czynnym, ponieważ na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług korzysta ze zwolnienia od podatku. Nie prowadzi działalności gospodarczej, wg definicji zawartej w ustawie o podatku od towarów i usług, w zakresie:

1.  zarządu nieruchomością wspólną,
2.  zakupu „mediów” do lokali poszczególnych właścicieli będących członkami,
3.  pobierania zaliczek/pieniędzy na utrzymanie nieruchomości wspólnej i lokali mieszkalnych.

Nadmieniła, że właściciele zobowiązani są do uiszczania zaliczek w celu pokrycia kosztów utrzymania poszczególnych lokali i części wspólnych. Przyjęty sposób rozliczania kosztów zarządu nieruchomością nie daje podstaw do uznania, że zaliczki (kwoty) wpłacane przez członków na pokrycie ww. kosztów stanowią obrót w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Dodała, że nie wystawia faktur VAT i nie dokonuje rozliczeń podatku należnego i podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do zapisów art. 88 ust. 4 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści cyt. wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi oraz w sytuacji, gdy towary i usługi zostały nabyte przez podmiot inny niż podatnik VAT czynny (z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ustawie).

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy tego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

W myśl postanowień art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku, w świetle art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 16a cyt. wyżej rozporządzenia, wprowadzonym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 września 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 198, poz. 1174), zwalnia się od podatku czynności związane z utrzymaniem lokali mieszkalnych, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe, za które pobierane są opłaty, wykonywane przez wspólnotę mieszkaniową na rzecz właścicieli tych lokali, tworzących w określonej nieruchomości tę wspólnotę.

Stosownie do zapisów § 3 ww. rozporządzenia zmieniającego, zwolnienie, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 16a i 16b rozporządzenia zmienianego, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, może być stosowane do czynności wykonywanych w okresie od dnia 2 sierpnia 2011 r.

W art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazano, że zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jak wynika z brzmienia ust. 2 powołanego artykułu, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie do zapisu ust. 5 tegoż artykułu, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wspólnota podpisała umowę o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego P. (…) na lata (\`(...)\`), polegającego na termomodernizacji budynku oraz remoncie jego części wspólnych: docieplenie, wymiana instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, elektrycznej, zainstalowanie solarów dla „CWU”, remont klatek schodowych, wymiana okien i drzwi na klatkach schodowych, wymiana obróbek blacharskich. Poniesione wydatki dotyczą robót budowlanych i usług (np. dokumentacja budowlana, studium wykonalności, informacja i promocja). Ostatecznym beneficjentem są właściciele lokali mieszkalnych. Remont w zakresie wymiany instalacji obejmuje prace związane z częściami wspólnymi oraz częściami indywidualnymi budynku. W zakres prac związanych z częściami wspólnymi wchodzi wymiana wszystkich wspólnych pionów w instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej i centralnego ogrzewania oraz wykonanie instalacji solarnej (jest to instalacja wykonana jako wspomaganie ogrzewania ciepłej wody, włączona w urządzenia wspólnego węzła ciepłej wody zlokalizowanego w piwnicy). Dofinansowaniem objęte są wyłącznie wydatki poniesione na wykonanie remontu instalacji w zakresie części wspólnych budynku. Wspólnota nie jest podatnikiem VAT czynnym, ponieważ na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług korzysta ze zwolnienia od podatku. Nie wystawia faktur VAT i nie dokonuje rozliczeń podatku należnego i podatku naliczonego, w tym z tytułu realizacji projektu.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków poniesionych na remont części wspólnych budynku oraz jego termomodernizację Wspólnocie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a dokonane zakupy nie będą służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych. W rozpatrywanym przypadku nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż środki, o które wnioskuje Wspólnota nie stanowią środków wymienionych w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Informuje się również, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Wobec powyższego załączone do wniosku dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny stanowiska Wspólnoty dokonano wyłącznie na podstawie opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku.

Końcowo wskazać należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawidłowości rozliczania przez Wspólnotę opłat za „media”, jak również korzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska oraz nie zadano pytania, a podane we wniosku informacje przyjęto jako element stanu faktycznego. Ponadto organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Olsztynie, Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).