Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-36/15-2/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-03-31
Teza: w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług ubezpieczenia oraz zastosowania zwolnienia dla usług finansowania składki ubezpieczeniowej
Słowa kluczowe: leasing; usługi-usługi ubezpieczeniowe; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2015 r. (data wpływu 19 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług ubezpieczenia oraz zastosowania zwolnienia dla usług finansowania składki ubezpieczeniowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług ubezpieczenia oraz zastosowania zwolnienia dla usług finansowania składki ubezpieczeniowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. (Spółka lub Wnioskodawca) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawiera, w szczególności, umowy leasingu operacyjnego i finansowego w rozumieniu odpowiednio art. 17b i art. 17f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm.), w których pełni funkcję finansującego. Spółka oddaje klientom (korzystającym) do korzystania i pobierania pożytków środki trwałe i wartości niematerialne i prawne m.in. środki transportu, maszyny i sprzęt komputerowy (przedmioty leasingu). Celem zminimalizowania ryzyka po stronie korzystającego, wynikającego z możliwości utraty bądź zniszczenia przedmiotu leasingu, przedmioty te objęte są ubezpieczeniem. Przez cały czas posiadania przedmiotu leasingu przez korzystającego, ubezpiecza on przedmiot leasingu we własnym imieniu i na swój koszt u jednego ze wskazanych przez Spółkę ubezpieczycieli i na warunkach przez nią zaakceptowanych. Umowa ubezpieczenia indywidualnego przedmiotu leasingu zawierana jest pomiędzy ubezpieczycielem a korzystającym. W każdym przypadku ubezpieczonym, z tytułu zawartej przez korzystającego umowy ubezpieczenia przedmiotu leasingu, pozostaje Spółka. Umowy leasingu zawierane są w oparciu o Obowiązujące Warunki Umowy Leasingu.

Umowy ubezpieczenia przedmiotu leasingu są zawierane przez korzystającego działającego przez pełnomocnika, którym jest Spółka. W tym zakresie, korzystający udziela nieodwołalnego pełnomocnictwa Spółce do zawierania i podpisywania w jego imieniu i na jego rzecz umów ubezpieczenia dotyczących przedmiotu leasingu. Wnioskodawca pełni także rolę agenta ubezpieczeniowego w rozumieniu ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym i jest wpisany do rejestru agentów ubezpieczeniowych. W oparciu o umowy zawarte z Zakładami Ubezpieczeń wykonuje czynności agencyjne na rzecz tych zakładów.

W związku z wydanymi 24 czerwca 2014 r. przez Komisję Nadzoru Finansowego (dalej jako KNF) wytycznymi dla zakładów ubezpieczeń dotyczących dystrybucji ubezpieczeń (Wytyczne KNF) współpracująca w tym zakresie z zakładami ubezpieczeń Spółka planuje reorganizację struktury prowadzonej działalności tak, aby pozostawała ona w zgodzie z Wytycznymi KNF. Spółka planuje wdrożenie modelu umożliwiającego ubezpieczenie przedmiotu leasingu przy czym umowa ubezpieczenia zostanie zawarta pomiędzy Spółką a zakładem ubezpieczeń (ubezpieczającym i ubezpieczonym będzie Spółka). Następnie usługa ubezpieczenia zostanie odprzedana na rzecz korzystającego. W konsekwencji korzystający zostanie obciążony kwotą składki ubezpieczeniowej zapłaconą na rzecz zakładu ubezpieczeń (obciążenie 1:1). Spółka pragnie zaznaczyć, że w planowanym modelu korzystający będzie miał możliwość ubezpieczenia przedmiotu leasingu bez pośrednictwa Wnioskodawcy, z zastrzeżeniem, że ubezpieczonym z tytułu zawartej przez korzystającego umowy ubezpieczenia przedmiotu leasingu pozostanie Spółka. W takim przypadku, umowa ubezpieczenia powinna być zawarta przez korzystającego z jednym ze wskazanych przez Spółkę zakładów ubezpieczeń.

Dodatkowo, korzystający będzie miał możliwość opłacenia składki ubezpieczeniowej jednorazowo lub w ratach, przy czym w takim przypadku będzie obowiązany do zapłaty wynagrodzenia (w postaci odsetek) w związku z nabyciem usługi w zakresie finansowania składki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka postąpi prawidłowo dokonując refakturowania kosztów składki ubezpieczeniowej (bez doliczenia marży ani dodatkowych opłat) na korzystających, z zastosowaniem zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 nr 177 poz. 1054, z późn. zm.; ustawa o VAT)?
2.  Czy sytuacja, w której Spółka poniesie wydatek odpowiadający składce ubezpieczeniowej w imieniu i na rzecz korzystającego, a następnie rozłoży mu zwrot tej kwoty na raty, w związku z czym będzie pobierać od korzystającego wynagrodzenie (w formie oprocentowania), powinna być uznana za świadczenie przez Spółkę usługi finansowej podlegającej zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Zdaniem Wnioskodawcy, odprzedaż usługi ubezpieczenia na rzecz korzystającego w cenie sprzedaży równej cenie zakupu (obciążenie kwotą składki) podlega zwolnieniu od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.
2.  Spółka stoi na stanowisku, że powinna zastosować zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

Ad. 1

W myśl ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają, co do zasady, odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie natomiast z treścią art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT, zwalnia się z opodatkowania podatkiem VAT usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.

Uzupełniająco, w myśl art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41 tej ustawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 14 ustawy o VAT, przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41 tej ustawy.

Wnioskodawca pragnie zauważyć, że usługa leasingu oraz usługa ubezpieczenia przedmiotu leasingu nie powinny być, co do zasady, traktowane jako usługa kompleksowa, ale opodatkowane oddzielnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wyrokiem z 17 stycznia 2013 r. wydanym w sprawie C-224/11, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) orzekł, że usługa ubezpieczenia przedmiotu leasingu i usługa leasingu, co do zasady, stanowią usługi odrębne i niezależne do celów podatku od wartości dodanej. Jednocześnie TSUE rozstrzygnął, że jeśli usługa ubezpieczenia przedmiotu leasingu ma odrębny charakter, a leasingodawca ubezpiecza przedmiot leasingu i obciąża kosztem tego ubezpieczenia leasingobiorcę, czynność taka stanowi transakcję ubezpieczeniową w rozumieniu art. 135 ust 1 lit a) dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. TSUE podkreślił również, że fakt oddzielnego fakturowania (z uwagi na refakturowanie usług ubezpieczeniowych) sam w sobie stanowi jeden z elementów mogących wskazywać na odrębność świadczeń (pkt 44 powołanego wyroku TSUE).

Powyższe podejście znajduje również uzasadnienie w linii interpretacyjnej organów podatkowych, m.in.:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej o sygnaturze ILPP5/443-147/13-2/KG z 9 października 2013 r. wskazał, że: Spółka nabywająca przedmiotowe polisy ubezpieczeniowe, działająca we własnym imieniu (jako strona umów z ubezpieczycielem), ale na rzecz leasingobiorców, którzy faktycznie korzystają z usług ubezpieczeniowych - najpierw wystąpi jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tych samych usług (ubezpieczający). Usługi te - jako czynności świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek - korzystają/będą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, a ich świadczenie - zgodnie z treścią cyt. wyżej art. 106 ust. 1 ustawy Spółka powinna udokumentować fakturą.
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej o sygnaturze ILPP5/443-203/13-2/PG z 2 grudnia 2013 r. wskazał, że: choć usługi leasingu i usługi ubezpieczenia są w pewien sposób ze sobą związane, w rzeczywistości są usługami niezależnymi. Zatem dla celów podatku od towarów i usług świadczone przez Wnioskodawcę usługi leasingu oraz usługi ubezpieczenia stanowią odrębne świadczenia, opodatkowane zgodnie z właściwymi dla nich zasadami, w tym stawkami podatku.
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej o sygnaturze IPPP1/443-301/14-2/AP z 4 czerwca 2014 r. wskazał, ze: choć usługa ubezpieczenia jest wymagana przez Wnioskodawcę i w pewien sposób jest związana z usługą leasingu, w rzeczywistości jest od niej niezależna i nie dzieli jej losu prawnego. Fakt, że w przypadku skorzystania przez klienta z możliwości zapewnienia przez Spółkę ubezpieczenia, Wnioskodawca refakturuje ten koszt na klienta pozostaje bez wpływu na uznanie, że refakturowane na leasingobiorcę w ramach zawartej umowy koszty tego ubezpieczenia nie powinny być opodatkowane stawką podatku VAT właściwą dla leasingu, lecz na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT powinny korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W związku z tym, że realizowane przez Spółkę transakcje leasingu i ubezpieczenia stanowią dwa odrębne, niezależne od siebie świadczenia - powinny być do nich stosowane właściwe zasady opodatkowania. Tym samym koszt składki ubezpieczeniowej nie stanowi dodatkowego kosztu usługi leasingu i nie powinien być uwzględniany w podstawie opodatkowania usługi leasingu.
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej o sygnaturze ILPP2/443-1140/13-4/JK z 27 lutego 2014 r. stwierdził, że: „należy uznać, że usługa ubezpieczenia przedmiotu leasingu i usługa leasingu co do zasady stanowią usługi odrębne i niezależne dla celów opodatkowania podatkiem VAT. Leasingodawca ubezpiecza bowiem przedmiot leasingu, obciążając dokładnym kosztem tego ubezpieczenia leasingobiorcę a analiza okoliczności zdarzenia przyszłego sprawy, prowadzi do konkluzji, że są to usługi odrębne w świetle przepisów ustawy o VAT. Tym samym, czynność ta stanowi transakcję ubezpieczeniową w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy."

oraz sądów administracyjnych, m.in.:

*   Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku o sygnaturze I FSK 720/13 z 27 czerwca 2013 r. wskazał, ze: „Sporna usługa ubezpieczenia świadczona jest przez profesjonalny podmiot, odrębny od leasingodawcy / korzystającego. Zatem nie jest to usługa wykonywana przez leasingodawcę, który jedynie negocjuje warunki zakupu usługi ubezpieczeniowej, nabywa ją od ubezpieczyciela i „przerzuca" koszty tego ubezpieczenia na korzystającego. Umowa ubezpieczenia niewątpliwie podnosi gwarancje bezpiecznego realizowania leasingu, lecz jednocześnie stanowi zasadniczo cel sam w sobie dla leasingobiorcy, a nie tylko sposób korzystania z owej usługi na lepszych warunkach. Nie można przy tym pomijać, że w aspekcie gospodarczym usługa leasingu może być także realizowana bez obowiązku ponoszenia kosztów ubezpieczenia przedmiotu leasingu przez leasingobiorcę, wobec czego nie jest to element konieczny i nierozerwalnie związany z usługą leasingu realizowaną przez leasingodawcę.
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w wyroku o sygnaturze I SA/Wr 1203/13 z 28 sierpnia 2013 r. (orzeczenie prawomocne) wskazał, że: „Jak wynika z wyroku TSUE, dla zwolnienia od VAT usługi ubezpieczeniowej związanej z usługą leasingu niezbędne jest występowanie następujących elementów (pkt 34 wyroku): a) usługi leasingu uzgodnionej między stronami umowy leasingu, tj. leasingodawcą i leasingobiorcą; oraz b) usługi ubezpieczenia związanej z przedmiotem leasingu, w ramach której leasingodawca - właściciel owego przedmiotu - zawiera ubezpieczenie z ubezpieczycielem, obciążając kosztem tego ubezpieczenia w niezmienione/ wysokości leasingobiorcę."

Kształt prawny i ekonomiczny umów leasingowych zawieranych przez Spółkę z korzystającymi przesądza, w ocenie Wnioskodawcy, o uznaniu obydwu przedmiotowych świadczeń za świadczenia odrębne i niezależne. Obciążenia z tytułu refaktury składki ubezpieczeniowej traktowane są odrębnie od opłat leasingowych, a refaktura obejmuje koszt składki bez marży lub innych dodatkowych kosztów. Polisa ubezpieczeniowa zabezpiecza interesy korzystającego stanowiąc, w przypadku zaistnienia szkody, wyrównanie negatywnych finansowych skutków (kosztów likwidacji szkody), do których poniesienia zobowiązany jest korzystający, zgodnie z Obowiązującymi Warunkami Umowy Leasingu.

W przedstawionej sytuacji Spółka ubezpiecza przedmiot leasingu, obciążając następnie kosztem tego ubezpieczenia korzystającego. Analiza okoliczności stanu faktycznego sprawy, dokonana przy uwzględnieniu wskazówek wynikających z wyroku TSUE z 17 stycznia 2013 r. w sprawie C-224/11, prowadzi do konkluzji, że usługa leasingu i usługa ubezpieczenia to usługi odrębne w świetle przepisów ustawy o VAT, a tym samym czynność ubezpieczenia stanowi transakcję ubezpieczeniową w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy VAT podlegającą zwolnieniu od opodatkowania podatkiem VAT.

Dodatkowe potwierdzenie prawidłowości takiego podejścia można odnaleźć również w treści Interpretacji Ogólnej (sygn. PT3/033/1/101/AEW/13/63224) wydanej przez Ministra Finansów 26 czerwca 2013 r., w której Minister stwierdził, iż „\[\`(...)\`\] należy uznać, że usługa ubezpieczenia przedmiotu leasingu i usługa leasingu co do zasady stanowią usługi odrębne i niezależne dla celów opodatkowania podatkiem VAT".

Ad. 2

Spółka stoi na stanowisku, iż sytuacja, w której nabędzie usługę ubezpieczenia i poniesie wydatek odpowiadający składce ubezpieczeniowej, a następnie odprzedając tę usługę na rzecz korzystającego - rozłoży płatność tej kwoty w czasie, w związku z czym będzie pobierać od korzystającego wynagrodzenie w formie oprocentowania z tytułu świadczonej usługi finansowania składki ubezpieczeniowej - przedmiotowa usługa będzie podlegała zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

Z tytułu rozłożenia na raty płatności składki ubezpieczeniowej, Spółka pobierać będzie odrębne wynagrodzenie w postaci uzgodnionego oprocentowania. Wynagrodzenie (oprocentowanie), którym obciążani będą korzystający, stanowić zatem będzie ekwiwalent za umożliwienie korzystającym dysponowania przez pewien określony czas wolnymi środkami pieniężnymi. W praktyce czynność ta stanowi zatem rodzaj pożyczki udzielonej przez Spółkę korzystającemu. Należy w tym miejscu podkreślić, że świadczącym usługę udzielenia pożyczki będzie Spółka, gdyż to środki finansowe Spółki zostaną wpłacone na poczet składki i z tych środków przez określony czas finansowana będzie składka ubezpieczeniowa refakturowana na korzystającego. Ponadto, wystąpi w tym przypadku wzajemność świadczeń, ponieważ w zamian za rozłożenie przez Spółkę spłaty poniesionego wydatku korzystający będzie zobowiązany do zapłaty określonego wynagrodzenia w postaci oprocentowania.

W ocenie Wnioskodawcy, działanie Spółki należy zatem uznać za świadczenie na rzecz korzystającego usług o charakterze finansowym, które są równoznaczne z udzieleniem przez Spółkę pożyczki (finansowania) temu korzystającemu.

Podstawą opodatkowania tej usługi będzie wyłącznie kwota należnego wynagrodzenia (oprocentowania) z tytułu rozłożenia płatności na raty. W ocenie Spółki, niniejsza usługa będzie korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku VAT usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę. Tym samym, wynagrodzenie pobierane przez Spółkę z tytułu świadczenia wskazanej usługi w zakresie finansowania składki ubezpieczeniowej, objęte będzie zwolnieniem od podatku VAT.

Stanowisko Spółki w zakresie zwolnienia od podatku VAT zarówno kwot należnego jej oprocentowania, jak i rozłożonej na raty składki ubezpieczeniowej, znajduje swoje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie z 18 lutego 2014 r. (sygn. 1PPP2/443-1294/13-3/KOM). W interpretacji tej Organ zgodził się z wnioskodawcą, że rozłożenie na raty składki ubezpieczeniowej stanowi w sensie ekonomicznym przyznanie korzystającemu na określony czas środków pieniężnych i w rzeczywistości czynność ta stanowi rodzaj pożyczki udzielonej przez spółkę korzystającemu, przy czym świadczącym usługę udzielenia pożyczki będzie wnioskodawca, gdyż to jego środki finansowe zostaną wpłacone na poczet składki i z tych środków przez określony czas finansowana będzie składka ubezpieczeniowa, do której zapłaty zobowiązany jest korzystający.

Analogiczne podejście zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 29 lipca 2014 r., sygn. IPTPP2/443-397/14-2/IR.

Taka kwalifikacja należnego Spółce oprocentowania znajduje pełne oparcie również w orzecznictwie TSUE. Jak bowiem wynika z wyroku TSUE w sprawie C-281/91 (Muysen De Winters Bouw-en Aannemingsbediijf BV), udzielenie przez sprzedawcę kredytu polegającego na rozłożeniu (w zamian za oprocentowanie) spłaty należności za towar (bądź usługę) na raty winno być postrzegane jako odrębne świadczenie o charakterze finansowym, objęte zwolnieniem z podatku VAT. Sprawa ta dotyczyła bezpośrednio zagadnienia, czy przedsiębiorca, który na wniosek swoich klientów odracza im termin płatności z tytułu dostawy towaru, może uznać odsetki naliczone od ceny sprzedaży za usługę finansową zwolnioną od VAT, czy też naliczane odsetki powinny być uznane za element ceny sprzedaży (kwoty należnej przedsiębiorcy z tytułu sprzedaży towaru) podlegający opodatkowaniu VAT. Wskazując na fundamentalną zasadę równości podatników wobec prawa TSUE stwierdził, iż niedopuszczalne jest, aby klient nabywający towar i korzystający z finansowania udzielonego przez instytucję finansową mógł uzyskać kredyt zwolniony od podatku VAT a klient, któremu finansowanie zostało udzielone przez sprzedawcę musiał ponosić ciężar podatku. Dlatego też, zdaniem TSUE, odsetki otrzymywane przez dostawcę z tytułu odroczonej płatności nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania dostarczanego towaru lub usługi i korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 13 (B)(d)(l) VI Dyrektywy. TSUE uznał tym samym dostawę towarów oraz udzielenie kredytu kupieckiego za dwa odrębne świadczenia, pomimo iż faktycznie świadczone były przez jednego dostawcę, na rzecz jednego kontrahenta oraz obiektywnie z ekonomicznego punktu widzenia były ze sobą ściśle związane.

Odnosząc się do powyższego wyroku, zwrócić należy uwagę, iż korzystający nabywając usługę ubezpieczenia za pośrednictwem Spółki będzie miał możliwość (i) zapłaty składki jednorazowo bądź (ii) wnioskować o jej rozłożenie na raty w zamian za wynagrodzenie w formie oprocentowania. Jednocześnie, podejmując decyzję o jednorazowym uiszczeniu składki ubezpieczeniowej na rzecz Spółki, korzystający może pozyskać usługę finansową (pożyczkę) u niezależnego pożyczkodawcy i spłacać stopniowo jej koszt. Tym samym, korzystający stać będzie przed alternatywą, czy uiszczać oprocentowanie na rzecz Spółki z tytułu rozłożenia spłaty składki na raty, czy też uiszczać analogiczne oprocentowanie na rzecz podmiotu trzeciego z tytułu zaciągniętej pożyczki.

W świetle powyższych informacji, zdaniem Wnioskodawcy, nie powinno ulegać wątpliwości, iż rozłożenie na raty wyłożonej przez Spółkę składki ubezpieczeniowej oraz pobranie z tego tytułu dodatkowego wynagrodzenia (oprocentowania) stanowić będzie w swej istocie usługę o charakterze finansowym (pożyczkę), zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.