Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.173.2025.2.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Uznanie, czy z tytułu sprzedaży 6 wydzielonych działek
Wnioskodawca będzie zwolniony z opłacenia podatku VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
działalność
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 2 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie uznania, czy z tytułu sprzedaży 6 działek wydzielonych z działki
    na 1 będzie Pan zwolniony z opłacenia podatku VAT. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 9 kwietnia 2025 r. (wpływ 11 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan właścicielem ziemi rolnej kl. 3 o powierzchni (...) ha, działka nr 1 (do momentu
    podziału tj. listopad 2021 r.) w miejscowości (...). Ziemię nabył Pan wraz z małżonką 16
    grudnia 2006 r. (umowa warunkowa), natomiast 20 stycznia 2007 r. (akt notarialny (...)). Z
    racji posiadanej ziemi jest Pan rolnikiem. Poza tym prowadzi pozarolniczą działalność
    gospodarczą (budowa i remonty) i płaci podatek ryczałtowy 5,5 %. Żona jest nauczycielem
    w szkole podstawowej. Jest Pan również ubezpieczony w KRUS. Zakup działki o nr 1 nie był
    udokumentowany fakturą i z tego tytułu nie przysługiwało Panu prawo do odliczanie
    podatku VAT. Ponadto, prowadząc działalność rolniczą nie jest i nie był czynnym
    podatnikiem VAT. Wymieniona działka 1 nie była i nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy
    oraz innej umowy o podobnym charakterze. Jest w całości uprawiana przez Pana i pobiera
    Pan z tego tytułu dopłaty bezpośrednie z UE.
    Ma Pan 56-lat i dostał porządną szkołę życia. Pochodzi Pan z szóstki rodzeństwa. Pana
    nieżyjący już ojciec i mama (oboje z rodzin wielodzietnych) pochodzili spod (...) wsi. Po
    przeprowadzce do (...) nie odziedziczyli żadnego majątku ziemskiego, gdyż nie było co
    dzielić. Nie przeszkadzało to im jednak w zakupie niewielkiej działki w (...) i pobudowaniu
    na niej niewielkiego domu. Na działce hodowali zwierzęta i uprawiali warzywa. W sezonie
    letnim ojciec pracował na budowie, a mama wychowywała rodzeństwo. Pan wraz z
    rodzeństwem wspólnie pomagał rodzicom. Po skończonej szkole średniej i odbyciu służby
    wojskowej, chcąc odmienić swój los i zadbać o swoją przyszłość pracował Pan za granicą. Z
    pieniędzy tam zarobionych, na działce o powierzchni (...) m² pobudował Pan dom i założył
    rodzinę w wieku 34 lat. Z żoną posiada Pan 22-letni staż małżeński i ma cztery córki.
    W 2019 r. posiadając już czwórkę dzieci (córki urodzone w 2003, 2005, 2011 i 2016 r.)
    postanowił Pan z żoną aby je zabezpieczyć na przyszłość i wydzielić 4 działki, po jednej dla
    każdej z nich.
    Po informacji, jaką otrzymał Pan w gminie (...) o 20 metrach linii zabudowy i wystąpieniu o
    zgodę na podział do Ministerstwa Rolnictwa, gdyż jest to 3 klasa ziemi, geodeta
    zasugerował, aby wydzielić 6 działek, gdyż mieszczę się w odległości 100 metrów od drogi
    gminnej. Tak też Pan zrobił. Sam podział działki 1 na 6 działek i drogę wewnętrzną (którą
    może Pan dojechać na pozostałą część ziemi) był niezwykle drogi i długi. Poza kosztami

    geodety doszedł koszt napisania karty informacyjnej, a potem raportu środowiskowego.
    Po 2 latach otrzymał Pan decyzję o podziale wraz z warunkami zabudowy. W wyniku
    podziału działki 1 (szerokość 75 m i dł. ok. 300 m) powstały działki o numerach: 1/1
    (powierzchnia 711 m², 6 m szerokości - droga); działki 1/2 o powierzchni 2230 m², 1/3 o
    powierzchni 1069 m², 1/4 o powierzchni 1069 m², 1/5 o powierzchni 1549 m², 1/6 o
    powierzchni 1069 m², 1/7 o powierzchni 1069 m². Z pozostałej części działki 1 - powstała
    działka o nr 1/8 o powierzchni 16511 m², która nigdy nie będzie mogła być podzielona,
    gdyż plan ogólny, który tworzy gmina (...) nie zakłada takiej możliwości. Następnie wystawił
    Pan jedną z działek na (...) do sprzedaży. Zainteresowanie było przeciętne z powodu
    lokalizacji (12 km od (...), wokół sami rolnicy), niesprzyjającej sytuacji na rynku
    nieruchomości, niskiego statusu mieszkańców okolicznych gmin oraz wojny za wschodnią
    granicą nie dawały szans na szybką sprzedaż. Cały ten marazm ze sprzedażą trwał 3 lata.
    Wobec braku skuteczności, w marcu 2023 r. zwrócił się Pan o pomoc do agencji
    nieruchomości (...), z którą zawarł Pan umowę na wyłączność na rok czasu z 4,92% od
    sprzedaży. Mimo to i tak nie udało się znaleźć żadnego potencjalnego nabywcy.
    W grudniu 2024 r. pojawiło się światełko w tunelu i znalazł się nabywca z ofertą
    odkupienia kilku działek pod budowę domków jednorodzinnych. Oczywiście zainteresował
    się Pan tą propozycją i skierował swoje kroki z potencjalnym kupcem do Pani Burmistrz
    (...). Tam usłyszał Pan od urzędniczki, że może sprzedać działki wraz z przepisaniem
    warunków zabudowy, ale tylko wtedy, gdy nabywca kupi wszystkie 6 działek jednocześnie.
    Kupiec po kilku dniach namysłu zgodził się i aby upewnić się, czy aby na pewno dostanie
    pozwolenie na budowę odwiedził Starostwo Powiatowe w (...). Tam usłyszał, że nie
    dostanie pozwolenia na budowę, gdyż na ziemi klasy 3 może wybudować się tylko rolnik i
    tylko dla niego ziemia zostanie wyłączona z produkcji rolnej. Pani urzędniczka
    poinformowała także, że jest możliwość sprzedania działek osobie innej niż rolnik, ale
    wtedy właściciel osobiście występuje o pozwolenie na budowę, wyłącza ziemię z produkcji
    rolnej, po czym sprzedaje działki osobie zainteresowanej wraz z przepisaniem pozwolenia
    na budowę na nowego właściciela działek. W tej sytuacji po otrzymaniu Interpretacji
    Indywidualnej, polskie przepisy prawne zmuszają Pana do zastosowania się do
    wytycznych, jakie narzuca mi prawo budowlane. W tym momencie informuje Pan, iż do
    momentu otrzymania Interpretacji Indywidualnej nie zamierza zawrzeć umowy
    przedwstępnej z potencjalnym kupcem. Oświadcza Pan, że nie udzieli ani nie udzieli
    kupującemu pełnomocnictwa, zgody, jak i upoważnienia do działania w Pana umieniu na
    rzecz związaną ze sprzedażą wskazanych we wniosku działek.
    Sprzedaż wydzielonych działek (w sumie 8050 m²) mają zabezpieczyć Pana żonę i córki na
    wypadek Pana śmierci. Działki nie są objęte żadnymi ustaleniami obowiązującego MPZP (i
    nie będą na dzień sprzedaży), natomiast plan ogólny utracił swoją ważność z dniem 1
    stycznia 2004 r.
    Wydzielone działki od strony drogi gminnej przeznaczone były pod tereny zabudowy
    zagrodowej z dopuszczeniem jednorodzinnej w wolnych enklawach, oznaczone na
    rysunku planu symbole, 17.1. 3. z MRMN. Działki nie posiadają żadnych mediów, nie są
    ogrodzone. Nie zamierza Pan ich grodzić, nie zamierza także doprowadzać do nich
    mediów. Wytyczona droga wewnętrzna o nr 1/1 powstała w wyniku podziału
    geodezyjnego. Do momentu sprzedaży ww. 6 działek jest i będzie uprawiana i nie
    zamierza jej Pan utwardzać. Przed podziałem działki o numerze 1 na wymienione wyżej
    działki - nie sprzedał Pan żadnej działki jak i po sprzedaży tych wymienionych 6 działek -
    nie planuje sprzedaży jakichkolwiek działek, ponieważ reszta pola (działka 8) - nie może
    być podzielona przez brak MPZP, 3 klasę ziemi i odległości od drogi gminnej powyżej 100
    m. Dotychczas w celu sprzedaży ww. działek nie podjął i nie podejmie Pan aktywnego
    działania marketingowego wykraczającego poza zwykłe ogłoszenie na stronie internetowej
    w celu sprzedaży działek. Jednocześnie nadmienia Pan, że mógłby osobiście zabudować
    wymienione 6 działek i odsprzedać z zyskiem, ale w obecnej sytuacji, konieczności

    utrzymania rodziny (w tym studiujących medycynę dwóch córek) z Pana niestabilnych i
    niewysokich dochodów, a także z nauczycielskiej pensji Pana żony - nie posiada Pan na to
    środków finansowych. Tak więc jest Pan zmuszony zbyć puste działki.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Nigdy nie był i nie jest Pan czynnym podatnikiem od towaru i usług z tytułu prowadzonej
    działalności (budowa i remonty).
    Działka o nr 1 i wydzielone z nich działki od dnia nabycia w 2007 r. do chwili obecnej była i
    jest uprawiana (kukurydza i pszenica na przemiennie).
    Od momentu zakupu ww. działki jest i był Pan rolnikiem ryczałtowym.
    Zbiory i dostawa (sprzedaż produktów rolnych) z działki 1 i wydzielonych z niej działek nie
    są opodatkowane podatkiem VAT. Produkty rolne sprzedawałem innym rolnikom.
    Wydzielone działki przed sprzedażą nie były, nie są i nie będą przedmiotem zawartej
    umowy najmu, dzierżawy i innych umów o podobnym charakterze z tytułu których miałby
    Pan otrzymywać wynagrodzenie.

## Pytanie

Pana wątpliwości dotyczą tego, czy z tytułu sprzedaży wydzielonych 6 działek będzie Pan
    zwolniony z opłacenia podatku VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wobec szczegółowego przedstawienia sytuacji uważa Pan, że zbycie nawet kilku działek
    budowlanych powstałych z podziału gruntu rolnego, nie stanowi samo w sobie
    działalności handlowej, podlegającej opodatkowaniu VAT. Natomiast dążenie do
    osiągnięcia jak najlepszej ceny za sprzedaż jest przejawem racjonalnego zarządzania
    osobistym majątkiem. Nie można bowiem wymagać, aby właściciel wyzbywał się go w
    możliwie najmniej rentowny sposób. W Pana ocenie, nie przyczynił się Pan celowo do
    podwyższenia wartości działek przygotowanych do sprzedaży poza ich wydzieleniem,
    uzyskaniem warunków zabudowy, a w przyszłości, po otrzymaniu interpretacji, złożenie
    projektu o pozwolenie na budowę i ich odsprzedaż, do czego zmusza Pana prawo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej: Kodeks
    cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami
    reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 2809).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy :
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania:
      1) czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia
      nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania
      nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.

    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.

    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w
    tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do
    czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży działek.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że dostawa 6 wydzielonych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją
    uznać Pana za podatnika tego podatku.
    Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności do posiadanej
    nieruchomości.
    We wniosku wskazał Pan, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie budowy i
    remontów, ale nie jest Pan z tego tytułu czynnym podatnikiem podatku VAT. W 2007 r.
    nabył Pan działkę nr 1. Transakcja nie była udokumentowana fakturą. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego terenu dla działki nr 1 utracił swoją ważność z dniem 1

    stycznia 2024 r. W 2019 r., chcą zabezpieczyć dzieci, podjął Pan z żoną decyzję o podziale
    działki nr 1. W 2021 r. otrzymał Pan decyzję o podziale działki nr 1 na działki: nr 1/1 –
    przeznaczona na drogę dojazdową do pozostałej części posiadanej ziemi, nr 1/2, nr 1/3, nr
    1/4, nr 1/5, nr 1/6, nr 1/7 wraz z warunkami zabudowy. W marcu 2023 r. zwrócił się Pan o
    pomoc do agencji nieruchomości w celu znalezienia kupca na wydzielone działki, ale
    żadna działka nie została sprzedana. W grudniu 2024 r. znalazł się nabywca
    zainteresowany zakupem wydzielonych działek pod budowę domków jednorodzinnych. Z
    uwagi na to, że działka nr 1, a tym samym działki z niej wydzielonej stanowią grunty rolne
    klasy 3, tylko Pan jako rolnik, na podstawie obowiązujących przepisów, może wystąpić o
    wyłączenie ziemi z produkcji rolnej i wystąpić o pozwolenie na budowę. Z tego powodu
    zmuszony jest Pan sprzedać nabywcy wydzielone działki wraz z pozwoleniem na budowę.
    Ponadto we wniosku wskazał Pan, że od daty nabycia działka nr 1, a następnie wydzielone
    z niej działki wykorzystywane były w prowadzonej przez Pana działalności rolniczej pod
    uprawę kukurydzy i pszenicy – jest Pan rolnikiem ryczałtowym. Płody rolne sprzedawane
    były innym rolnikom w ramach czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług. Działka nr 1, a następnie wydzielone z niej działki nie były, nie są i nie będą
    przedmiotem najmu, dzierżawy oraz innej umowy o podobnym charakterze z tytułu
    których otrzymywał/będzie Pan otrzymywał wynagrodzenie. Działki nie posiadają żadnych
    mediów, nie są ogrodzone. Nie zamierza Pan ich grodzić, nie zamierza także doprowadzać
    do nich mediów. Dotychczas w celu sprzedaży ww. działek nie podjął i nie podejmie Pan
    aktywnego działania marketingowego wykraczającego poza zwykłe ogłoszenie na stronie
    internetowej w celu sprzedaży działek. Do momentu otrzymania interpretacji
    indywidualnej nie zamierza Pan zawrzeć umowy przedwstępnej z potencjalnym kupcem.
    Nie udzielił Pan, ani nie udzieli kupującemu pełnomocnictwa, zgody, jak i upoważnienia do
    działania w Pana imieniu w związku ze sprzedażą wskazanych we wniosku działek. Po
    sprzedaży 6 wydzielonych działek - nie planuje Pan sprzedaży jakichkolwiek działek.
    Wszystko to oznacza, że w tym konkretnym przypadku w całym okresie posiadania
    nieruchomości - działki nr 1 (działek z niej wydzielonych), nie podął i nie zamierza Pan
    podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Brak
    jest w sprawie przesłanek do uznania, że mamy tu do czynienia z działalnością o
    charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym.
    W konsekwencji, dokonując sprzedaży 6 działek wydzielonych z działki nr 1 – nie będzie
    Pan działać w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym ich sprzedaż nie
    będzie czynnością objętą dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko, że z tytułu sprzedaży 6 działek wydzielonych z działki nr 1
    będzie Pan zwolniony z opłacenia podatku uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących
    podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego dla Pana
    żony jako współwłaściciela gruntu.

    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.