Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-237/14-5/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-06-16
Teza: prawo do odliczenia podatku z tytułu nabycia terminali płatniczych i innych towarów wykorzystywanych do świadczenia na terytorium kraju usług najmu terminali (od których podatek na ter. kraju rozlicza najemca)
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; najem; obciążenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; usługi-usługi najmu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2014 r. (data wpływu 17 marca 2014 r.) – uzupełnionym w dniu 16 maja 2014 r. (data wpływu 19 maja 2014 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 8 maja 2014 r. (skutecznie doręczone w dniu 13 maja 2014 r.) - o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia terminali płatniczych i innych towarów wykorzystywanych do świadczenia na terytorium kraju usług najmu terminali – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia terminali płatniczych i innych towarów wykorzystywanych do świadczenia na terytorium kraju usług najmu terminali. Wniosek uzupełniony został pismem złożonym w dniu 16 maja 2014 r. (data wpływu 19 maja 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu nr IPPP3/443-237/14-3/KT z dnia 8 maja 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z siedzibą w Luksemburgu, będąca czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym w Polsce, jest międzynarodowym dostawcą usług w zakresie systemów płatności bezgotówkowych. Nie posiada ona na terytorium Polski siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Spółka jest unijną instytucją płatniczą w rozumieniu art. 4 pkt 4 Dyrektywy 2007/64/WE z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych, która posiada zezwolenie na świadczenie i wykonywanie usług płatniczych, o którym mowa w art. 10 Dyrektywy 2007/64/WE. Spółka świadczy usługi płatnicze w krajach Unii Europejskiej na podstawie Zezwolenia wydanego przez Ministra Finansów Luksemburga.

W ramach prowadzonej działalności na terytorium Polski, Wnioskodawca oferuje usługi w zakresie kompletnych systemów płatniczych, tj. wynajem terminali płatniczych (dalej: „terminale”) dla wszystkich najpopularniejszych kart płatniczych, jak również acquiring płatności bezgotówkowych (są to szeroko pojęte usługi mające na celu rozliczanie płatności bezgotówkowych, w szczególności autoryzacja, clearing oraz rozliczenie).

Odbiorcami usług umożliwiających dokonywanie płatności za pomocą kart płatniczych oraz usług najmu terminali płatniczych są podmioty krajowe będące podatnikami VAT czynnymi, posiadające na terytorium Polski siedzibę działalności gospodarczej.

Spółka wynajmuje terminale płatnicze punktom handlowym lub usługowym na terytorium Polski, akceptującym płatności za swoje towary lub usługi dokonywane za pośrednictwem kart płatniczych (debetowych oraz kredytowych) oraz zajmuje się ich obsługą. Spółka może wynajmować również terminale podmiotom, które nie nabywają od niej usług acquiring’u płatności bezgotówkowych. Z tytułu świadczonych usług najmu terminali Spółka obciąża akceptantów opłatami określonymi brzmieniem indywidualnych umów, zawieranych przez Wnioskodawcę z każdym z takich kontrahentów. Usługi te dokumentowane są wystawianymi przez Spółkę fakturami, na których nie wykazuje ona podatku VAT. Podatek ten, zgodnie z brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 4, naliczany jest przez usługobiorców na zasadzie mechanizmu odwrotnego obciążenia (tzw. reverse charge), w stawce podstawowej.

Ponadto, w ramach usługi acquiringu Spółka odpowiada za rzeczywiste rozliczenie transakcji, czyli wpłatę na konto przedsiębiorcy kwoty transakcji dokonanej kartą płatniczą przez użytkownika karty. Kompleksowa usługi acąuiringu, tj. usługi związane z rozliczaniem transakcji świadczone są poza krajem - personel odpowiedzialny za stronę organizacyjną i techniczną transakcji, a także cała infrastruktura techniczna, w tym serwery oraz inne urządzenia (wraz z oprogramowaniem) niezbędne do przetworzenia dokonanych transakcji, a następnie dokonania rozliczenia, znajdują się poza terytorium Polski. Usługi te rozliczane są przez usługobiorców, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, jako import usług zwolnionych z VAT (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT).

Dla celów przedmiotowych transakcji dostaw usług Wnioskodawca będzie podawał na fakturze numer, pod którym zidentyfikowany jest na potrzeby podatku od wartości dodanej w kraju siedziby, tj. na terytorium Luksemburga. W konsekwencji obrót z tytułu najmu terminali, podobnie jak usług acquiringu, nie będzie wykazywany w deklaracjach VAT składanych przez Spółkę w Polsce. Transakcje te natomiast, jak wskazano powyżej, będą rozliczane przez krajowych nabywców usług jako import usług.

Jednocześnie, Spółka ponosi określone koszty związane ze świadczeniem usług najmu terminali. W szczególności są to koszty nabycia terminali płatniczych, czytników kart oraz urządzeń pomocniczych umożliwiających transmisję danych. Spółka rozpoznaje zakupy krajowe towarów, których dostawa ma miejsce na terytorium Polski, a także wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (w przypadku terminali płatniczych, które były transportowane do Polski z innych krajów Unii Europejskiej).

Ponadto, część terminali nabytych przez Spółkę na terenie kraju jest następnie przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu nabywanych w Polsce oraz w innych krajach Unii Europejskiej terminali (a także towarów związanych z udostępnieniem terminali najemcom), wykorzystywanych przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych na terytorium kraju (usługi najmu), gdzie VAT na zasadzie mechanizmu odwrotnego obciążenia rozliczany jest przez nabywcę, a usługi udokumentowane są fakturami VAT z wykazanym na nich numerem, pod którym Spółka zidentyfikowana jest na potrzeby podatku od wartości dodanej w kraju siedziby, tj. na terytorium Luksemburga, Spółce przysługiwać będzie prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących przedmiotowe nabycia terminali i innych towarów?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy, z tytułu nabycia terminali, a także towarów związanych z ich udostępnieniem najemcom, rozliczającym podatek należny przy świadczonych na ich rzecz usługach najmu zgodnie z zasadą odwrotnego obciążenia, udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi przez Spółkę z wykazanym na nich numerem, pod którym Spółka zidentyfikowana jest na potrzeby podatku od wartości dodanej w kraju siedziby, tj. na terytorium Luksemburga, Spółce przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w pełnej wysokości.

Uzasadnienie - uwagi ogólne

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT \[ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.)\], w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (\`(...)\`).

W myśl przywołanego powyżej przepisu, prawo do odliczenia podatku naliczonego uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT bądź niepodlegających temu podatkowi.

Jak natomiast wynika z brzmienia art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które wykorzystywane są przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Przy czym, jeśli wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w powyższym przepisie, nie jest możliwe, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawdo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Wynajem terminali a zasada bezpośredniej alokacji

W opinii Spółki, analiza przytaczanych powyżej przepisów prowadzi do konkluzji, że w sytuacji, gdy podatnik wykonuje zarówno czynności uprawniające do odliczenia, jak i czynności, w stosunku do których takie prawo nie przysługuje, powinien on w pierwszej kolejności dokonać bezpośredniej alokacji podatku naliczonego związanego bezpośrednio z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, oraz związanego z czynnościami, w odniesieniu do których prawo to nie przysługuje. Odliczenie proporcjonalne, o którym mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, znajduje zaś zastosowanie dopiero w przypadku, gdy podatnik nie jest w stanie dokonać bezpośredniej alokacji kosztów nabywanych przez siebie towarów i usług do wskazanych powyżej kategorii.

W konsekwencji, w przypadku podatników wykonujących zarówno czynności uprawniające do odliczenia, jak i czynności, w stosunku do których takie prawo nie przysługuje, warunkiem odliczenia podatku naliczonego wynikającego z danego zakupu w całości jest, zgodnie z brzmieniem art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, możliwość bezpośredniego przyporządkowania dokonywanych zakupów do czynności uprawniających do odliczenia podatku.

Pojęcie związku bezpośredniego zostało zaś określone w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności, przytoczenia w tym miejscu wymaga wyrok w sprawie BLP Group Plc przeciwko Commisioners of Customs Excise (C-4/94), w którym Trybunał podkreślił, że „ art. 17(5) określa zasady mające zastosowanie do prawa od odliczenia VAT, w przypadku gdy VAT dotyczy towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika zarówno do transakcji objętych ust. 2 i 3, w odniesieniu do których podatek od wartości dodanej podlega odliczeniu, jak i do transakcji, w odniesieniu do których podatek VAT jest nieodliczalny. Użycie w tym przepisie słów „do transakcji” wskazuje, że aby powstało prawo do odliczenia zgodnie z ust. 2, przedmiotowe towary lub usługi muszą pozostawać w bezpośrednim związku z transakcjami podlegającymi opodatkowaniu, a także, że ostateczny cel realizowany przez podatnika nie ma w tym zakresie znaczenia”.

Spółka stoi na stanowisku, że w świetle cytowanego orzeczenia, wspomniany warunek możliwości bezpośredniego przyporządkowania dokonywanych zakupów do czynności opodatkowanych należy, na tle przedstawionego powyżej zdarzenia przyszłego, uznać za spełniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że ponoszone przez Spółkę wydatki na nabycie terminali (a także towarów związanych z ich udostępnieniem najemcom) są nierozłącznie i bezpośrednio związane z wykonywaną przez Spółkę działalnością opodatkowana, jaką jest odpłatne udostępnianie rzeczonych terminali najemcom. Trudno byłoby nie zgodzić się z tezą, że nabycie przedmiotowych towarów warunkuje świadczone przez Wnioskodawcę usługi wynajmu terminali.

Bez znaczenia w kontekście cytowanego powyżej orzeczenia pozostawać powinien zaś fakt, że wynajmowane przez Spółkę terminale umożliwiają najemcom korzystanie z usług Spółki w zakresie aequiring’u płatności bezgotówkowych. Kluczowe znaczenie w kontekście alokacji ponoszonych przez podatnika wydatków na nabycie towarów należy bowiem, w analizowanym zdarzeniu przyszłym, przypisać świadczeniu, którego przedmiotem są owe towary, nie zaś sposobowi dalszego wykorzystania rzeczonych terminali przez kontrahentów.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga fakt, że sam wynajem terminala przez danego kontrahenta nie konstytuuje skorzystania przez niego z usług pomocniczych do usług pośrednictwa finansowego świadczonych przez Spółkę, W przypadku Spółki występują sytuacje, gdzie Spółka wynajmuje terminale podmiotom, które nie nabywają od niej usług acquiring’u płatności bezgotówkowych. Świadczenie usługi procesowania transakcji płatniczej nie jest warunkiem koniecznym dla wynajmowania terminala od Spółki. Pomimo braku rozliczeń transakcji finansowych za pomocą terminala, najemcy będą zobligowani do uiszczenia czynszu z tytułu korzystania z urządzenia. Wysokość wynagrodzenia za korzystanie z terminala kalkulowana jest w odrębny sposób i nie ma żadnego związku z wynagrodzeniem za usługi finansowe. Spółka zawiera bowiem odrębne umowy dotyczące najmu terminali i odrębne na usługi finansowe.

Jakiekolwiek zatem próby wiązania nabywanych przez Spółkę towarów w kontekście jej prawa do odliczenia podatku naliczonego, ze świadczonymi przez Nią (niezależnie od usług wynajmu terminali) usługami zwolnionymi z opodatkowania VAT należałoby zatem, w opinii Spółki, uznać za bezpodstawne.

W związku z powyższym, mając na uwadze niezaprzeczalny, bezpośredni związek istniejący pomiędzy nabywanymi przez Spółkę, wymienionymi powyżej towarami, a wykonywanymi przez Nią czynnościami opodatkowanymi, tj. usługami najmu terminali, Spółka stoi na stanowisku, że w opisanym zdarzeniu przyszłym spełnione będą warunki wymienione w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i w konsekwencji przysługiwać Jej będzie prawo do odliczenia całości podatku naliczonego wynikającego z tych nabyć.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 kwietnia 2012 r. (nr ITPPl/443-141/12/AJ), gdzie w analogicznym stanie faktycznym Dyrektor potwierdził prawo Spółki do obniżenia 100% podatku należnego VAT o podatek naliczony przy zakupie terminali.

Analogiczne podejście w kwestii prawa do odliczenia VAT z tytułu nabycia terminali płatniczych wykorzystywanych do świadczenia usług najmu zaprezentował także Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 2 listopada 2012 r. (nr IPPP2/443-866/12-2/RR) oraz z dnia 12 czerwca 2008 r. (sygn. akt IP-PP2-443-713/08-2/SAP).

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów a zasada bezpośredniej alokacji

Biorąc pod uwagę brzmienie powyższych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w pełnej wysokości, w przypadku nabycia terminali będących następnie przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, wynika wprost z brzmienia cytowanych powyżej przepisów. Kwestia ta nie powinna, w opinii Spółki, budzić żadnych wątpliwości ani wymagać odrębnego, szczegółowego uzasadnienia.

Prawo do odliczenia a mechanizm reverse charge

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są m.in. osoby prawne nabywające usługi, jeżeli usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT (\`(...)\`).

Nie ulega wątpliwości, że w przedstawionym stanie faktycznym spełnione są wszystkie warunki niezbędne do uznania, że podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT z tytułu usług najmu świadczonych przez Spółkę jest nabywca. W konsekwencji, Spółka nie będzie wykazywać w swoich deklaracjach składanych na terytorium Polski odpłatnego świadczenia usług najmu. Faktury z tego tytułu zostaną bowiem wystawione przy użyciu numeru, pod którym Spółka zidentyfikowana jest na potrzeby podatku od wartości dodanej w kraju siedziby, tj. na terytorium Luksemburga.

W celu wykazania, że Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z nabytych terminali, które następnie są wynajmowane na rzecz kontrahentów, Spółka pragnie odwołać się do treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, stanowiącego, że w zakresie, w jakim nabywane towary lub usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 1 pkt 1) ustawy o VAT, czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jest m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zdaniem Spółki nie ulega wątpliwości, że Spółka jest podatnikiem dokonującym czynności, które podlegają opodatkowaniu VAT na terytorium kraju. Zastosowanie szczególnej formy rozliczenia, jaką przewiduje mechanizm odwrotnego obciążenia, nie ma bowiem żadnego wpływu na przedmiot opodatkowania, którym jest świadczenie usług najmu terminali. Czynności te pozostają nadal czynnościami opodatkowanymi, choć obowiązek ich rozliczenia ciąży na kontrahentach Spółki (najemcach).

W ocenie Spółki, prawa do odliczenia VAT nie ogranicza fakt, że rozliczenie podatku z tytułu dokonanych przez Spółkę czynności opodatkowanych jest technicznie dokonywane przez nabywców. Konieczność technicznego rozliczenia VAT przez nabywcę usług, w sytuacji, gdy podatnik świadczący te usługi nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju, przewidują bowiem wprost przepisy ustawy o VAT przywołane powyżej. W rezultacie, świadczone usługi stanowią dla Spółki podstawę do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z tymi usługami.

Z treści przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w żaden sposób nie wynika, jakoby prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługiwało jedynie w przypadku, gdy podatek należny od owych czynności opodatkowanych rozliczany jest przez samego podatnika, bądź też uzależnione było od wykazania przedmiotowych czynności w składanych przez niego deklaracjach VAT.

W ocenie Wnioskodawcy należy zatem uznać, że zastosowanie, w oparciu o brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 4, mechanizmu odwrotnego obciążenia, polegającego na rozliczaniu podatku należnego przez nabywcę, nie może wpłynąć na prawo Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego ze wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego nabyć.

W konsekwencji Spółka stoi na stanowisku, że fakt, że w składanych przez Nią w Polsce deklaracjach VAT, nie będzie Ona wykazywać obrotu z tytułu przedmiotowych usług najmu, w żadnym razie nie przesądza o tym, że Spółka nie wykorzystuje nabywanych towarów do wykonywania czynności opodatkowanych.

Uwzględniając powyższe, z uwagi na fakt, że Spółka wykonywać będzie, zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym, czynności opodatkowane w Polsce (z tytułu których podatek technicznie rozliczać będą najemcy), przysługiwać Jej będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem towarów i usług wykorzystywanych przy wykonywaniu tych czynności.

Stanowisko takie potwierdzone zostało m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 19 listopada 2012 r. (nr IPPP3/443-840/12-2/IG), w której organ stwierdził, że „ (\`(...)\`) fakt, że Spółka w składanej deklaracji podatkowej nie wykaże podatku należnego z tytułu świadczenia usług na rzecz polskich kontrahentów, nie przesądza o tym, że Spółka nie wykonuje czynności opodatkowanych. Zaznaczyć należy, że w sytuacji zastosowania w rozliczaniu podatku należnego zasady odwrotnego obciążenia, tj. rozliczania podatku przez nabywcę (tzw. reverse charge), nie można uznać, że podmiot nieposiadający stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju wykonuje czynności nieopodatkowane. Zastosowanie tej szczególnej formy rozliczenia nie ma żadnego wpływu na przedmiot opodatkowania. Czynności te zatem pozostają nadal czynnościami opodatkowanymi - świadczeniem usług, choć inny podmiot niż podmiot je wykonujący składa rozliczenie w tym zakresie”.

Podobne stanowisko zaprezentowane zostało również w interpretacji indywidualnej z dnia 27 czerwca 2012 r. wydanej przez tego samego Dyrektora (IPPP3/443-354/12-2/KC), zgodnie z którą: „Odnosząc powyższe do prawa do odliczenia z tytułu nabycia tablicy reklamowej i jej związku z czynnościami opodatkowanymi, należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie wykazuje co prawda na fakturze za świadczoną usługę najmu podatku należnego, nie oznacza to jednak, iż w tym zakresie nie wykonuje on czynności opodatkowanych. Realizowana przez niego usługa stanowi czynność opodatkowaną, jedynie tylko techniczne rozliczenie VAT z tytułu przedmiotowej usługi dokonywane jest przez polską spółkę jako nabywcę”.

Należy również zwrócić uwagę, że niezależnie od tego, czy VAT z tytułu realizowanych dostaw rozliczany jest przez Spółkę, czy też przez najemców, efekt finansowy pozostaje ten sam. W szczególności, na żadnym etapie realizowanych transakcji nie dochodzi do uszczuplenia należności wobec Skarbu Państwa. Gdyby bowiem Spółka rozliczała podatek z tytułu świadczenia usług najmu w swoich deklaracjach VAT, wówczas najemcy wykazywaliby wyłącznie kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych przez Spółkę. W sytuacji natomiast, gdy rozliczenia VAT z tytułu przedmiotowych usług dokonuje nabywca, wówczas wykazuje on nie tylko podatek do odliczenia, ale również podatek należny z tytułu usług realizowanych na jego rzecz przez Spółkę.

Podsumowanie

Mając na uwadze powyższe argumenty, Spółka stoi na stanowisku, że z tytułu nabycia terminali oraz innych towarów związanych z ich udostępnianiem najemcom, rozliczającym podatek należny przy świadczonych na ich rzecz usługach najmu zgodnie z zasadą odwrotnego obciążenia, Spółce przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w pełnej wysokości.

W szczególności prawo to nie może być uzależnione od sposobu rozliczania podatku należnego z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych ani faktu braku wykazania tych usług w polskiej deklaracji VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.