Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.236.2023.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-06-01
Teza: Odpłatne zbycie nieruchomości w części odpowiadającej jej ½ wartości (darowizna), nie generuje źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. W odniesieniu zatem do tej części nie zaistnieje konieczność zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Ponieważ jednak wartość nabytej działki w wyniku zniesienia współwłasności przekroczyła wartość ½ udziału w nieruchomości, to przychód, uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2022 r. w tej części, podlega opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: darowizna; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko nieprawidłowe
==========================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

23 marca 2023 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości. Wniosek uzupełnił Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 maja 2023 r. (wpływ: 24 maja 2023 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Pana rodzice – A.B. i C.B. – na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej byli właścicielami działki nr 111/2 obr. 53, jedn. ew. Z. – (\`(...)\`) o pow. 8a 30 m2.

(\`(...)\`) 1999 r. została przyjęta i wpisana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nr 1/1/99 zmiana nr działki z nr 111/2 na działkę nr 111/3, która następnie dzieli się na działki:

\- 111/4 o pow. 4a i 4 m2 - na której usytuwany był budynek rodziców;

\- 111/5 o pow. 4a i 26 m2 - niezabudowana, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania znajduje się na terenach budowlanych.

Następnie, aktem notarialnym (Repertorium A nr (\`(...)\`)) z (\`(...)\`)1999 r. Pana rodzice darowali:

\- wnuczce – D.B. udział wynoszący ½ części we współwłasności niezabudowanej działki nr 111/5 o pow. 4a i 26 m2, a Pan jako przedstawiciel ustawowy darowiznę w imieniu małoletniej córki przyjął ;

\- Panu - udział wynoszący ½ części we współwłasności niezabudowanej działki nr 111/5 o pow. 4a i 26 m2.

Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z 19 października 1987 r., małżeństwo Pana z matką obdarowanej D.B. zostało rozwiązane przez rozwód. Po rozwodzie Pana córka zamieszkiwała z matką.

(\`(...)\`) 2000 r. decyzją nr (\`(...)\`) Prezydenta Miasta Z. otrzymał Pan pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego na działce nr 111/5 – rozpoczęcie budowy zgłoszone (\`(...)\`) 2002 r. Prace budowlane prowadzone były w systemie gospodarczym, budowę ukończono w 2009 r. W latach kolejnych wykonano zagospodarowanie terenu budowy.

W 2018 r. zaproponował Pan córce zniesienie współwłasności w drodze umowy dwustronnej. Wobec braku jej zgody na przedstawione warunki zdecydował się Pan na drogę sądową.

Postanowieniem z (\`(...)\`) 2019 r. sygn akt (\`(...)\`) Sąd Rejonowy dla Z. I Wydział Cywilny postanowił:

– przedmiotem zniesienia współwłasności jest nieruchomość położona w Z., składająca się z działki nr 111/5, zabudowana budynkiem mieszkalnym;

– dokonać zniesienia współwłasności opisanej powyżej nieruchomości poprzez przyznanie jej w całości Panu na wyłączną własność;

– zasądzić od Pana na rzecz Pana córki kwotę 313 828 zł tytułem spłaty;

– zasądzić na rzecz Pana od Pana córki kwotę 231 486, 50 zł tytułem zwrotu nakładów na nieruchomość;

– oddalić pozostałe żądania Pana i Pana córki: za korzystanie ponad udział z nieruchomości i zwrot nakładów na nieruchomość w pozostałym zakresie.

21 października 2021 r. z tytułu przeprowadzonych powyżej czynności cywilnoprawnych wypełnił Pan formularz PCC-3 (okres zobowiązania 2019 r.) i na konto Naczelnika Urzędu Skarbowego Z. – (\`(...)\`) uiścił Pan należny podatek wraz z naliczonymi odsetkami.

14 czerwca 2022 r. sprzedał Pan zabudowaną nieruchomość położoną w Z., przy ul. A 1, jedn. ew. (\`(...)\`), obr. 555, utworzoną z działki 111/5, za cenę 935 000 zł. W akcie notarialnym zapisano, że koszty związane z zawarciem umowy sprzedaży związane z podatkiem od czynności cywilnoprawnych ponosi strona kupująca.

### Pytanie

Czy przedmiotowa sprzedaż nieruchomości stanowi źródło dochodu (przychodu), o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym zbycie jej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?

### Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Pana zdaniem, sprzedaż nieruchomości pomimo zniesienia współwłasności nie stanowi źródła dochodu (przychodu), o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym zbycie jej nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Sprzedaną działkę – Pana zdaniem – nabył Pan w drodze darowizny od Pana rodziców w 1999 r. Według stanu na dzień nabycia była to działka rolna niezagospodarowana i niezabudowana. Strony ustaliły wartość darowizny na kwotę 21 300 złotych przy podziale na dwa przysporzenia po 10 650 zł każda odpowiednio na rzecz wnuczki i syna. Przez pełny okres jej posiadania do daty jej sprzedaży, tj. do roku 2022 zmienił się charakter działki; przekwalifikował Pan ją z rolnej na budowlaną, zabudował budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym wraz z urządzeniem i jej zagospodarowaniem. Po uzyskaniu pełnoletności w 2000 roku do chwili sprzedaży obdarowana Pana córka nie ponosiła żadnych ciężarów związanych z przedmiotem darowizny, chociaż zobowiązywał ją do tego zapis w przywołanym powyżej akcie notarialnym. Przez okres ponad dwudziestu lat wszelkie obciążenia finansowe, w tym podatkowe ponosił tylko Pan osobiście. Budowę domu realizował Pan sposobem gospodarczym i trwała ona ok. 8 lat z powodu braku środków na jej szybszą realizację. Wszystkie prace i materiały budowlane były w całości finansowane przez Pana ze swoich dochodów. Pana córka nigdy nie mieszkała na nieruchomości, ani nie domagała się udostępnienia jej i dopuszczenia do współposiadania. W sposób dobrowolny zrezygnowała z wykonywania przysługujących jej, jako współwłaścicielce, uprawnień. Sama wskazała, iż nigdy nie żądała wydania nieruchomości w zakresie jej udziału. Akceptowała w pełni istniejący stan, a odwiedzając nieruchomość zachowywała się jak gość. Córka miała prawo bez wyrażania Pana zgody na ustanowienie hipoteki na swym udziale, ale nie skorzystała z tej instytucji. Powyższy stan faktyczny ustalił Sąd na podstawie powołanych dokumentów, które nie były kwestionowane przez strony i nie budziły wątpliwości Sądu. Pana zdaniem, Pana córka wykazywała bierną postawę wobec podejmowanych przez Pana decyzji, nigdy nie występowała z wnioskiem choćby dorozumianego podziału nieruchomości, więc nie można uznać, aby korzystała z niej jako równouprawniony, modelowy posiadacz opisany w art. 206 k.c.

Według Pana, nie ulega wątpliwości, że współwłaściciele, którzy nakładów nie dokonali, a zwiększyły one wartość całej rzeczy, nie mogą być przy zniesieniu współwłasności bezpodstawnie wzbogaceni kosztem ponoszącego wszystkie nakłady.

Uważa Pan, że przedmiotowa nieruchomość, która została sprzedana w 2022 r. była w Pana posiadaniu w całości od roku 1999, tj. darowizny. Dlatego Pana zdaniem posesja z uwagi na wniesiony tylko osobiście wkład finansowy była Pana własnością w całości.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Wobec tego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne jest ustalenie daty jej nabycia.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Na mocy art. 30e ust. 2 ww. ustawy :

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Przy czym pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, itp.

Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, zasady ustalania których uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22 ust. 6c cytowanej ustawy:

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

W myśl art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.

Jak stanowi art. 22 ust. 6e ww. ustawy:

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 omawianej ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W myśl art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Podkreślenia wymaga, że pod pojęciem odpłatnego zbycia należy rozumieć nie tylko sprzedaż, czy zamianę, ale każdą czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności nieruchomości, jej części lub udziału w niej za odpłatnością.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie reguluje kwestii własności nieruchomości. W związku, z tym należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego.

Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między osobami fizycznymi, w tym dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, regulują przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.).

Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 tej ustawy, w myśl którego:

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

W myśl art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:

Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Stosownie do art. 48 Kodeksu cywilnego:

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Z powyższego zatem w sposób jednoznaczny wynika, że grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.

W myśl art. 888 § 1 ww. ustawy:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Zgodnie z art. 195 ww. Kodeksu:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Stosownie do art. 196 § 1 ww. Kodeksu:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału.

Na mocy art. 206 omawianej ustawy:

Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Zgodnie z art. 210 §1 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

Art. 212 § 1 i § 3 Kodeksu cywilnego stanowią, że:

Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.

Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już wymagalnych.

Zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.

Wobec powyższego dla celów podatku dochodowego bieg terminu pięcioletniego dla udziału w nieruchomości, nabytego ponad udział we współwłasności należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie w drodze zniesienia współwłasności.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że:

• w 1999 r. otrzymał Pan w drodze darowizny ½ udziału w nieruchomości – działce nr 111/5;

• ½ udziału w tej nieruchomości otrzymała również Pana córka;

• na nieruchomości tej wybudował Pan dom jednorodzinny, budowa domu została zakończona w 2009 r.;

• w 2019 r. doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości i nieruchomość ta została przyznawana Panu na wyłączną własność;

• w związku ze zniesieniem współwłasności została zasądzona spłata od Pana na rzecz Pana córki oraz zwrot nakładów od Pana córki na rzecz Pana;

• w 2022 r. dokonał Pan sprzedaży nieruchomości.

Odnosząc powyższe do zaprezentowanych przepisów należy stwierdzić, że odpłatne zbycie nieruchomości w części odpowiadającej jej ½ wartości (która została Panu darowana), nie generuje źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. W odniesieniu zatem do tej części nie zaistnieje konieczność zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ponieważ jednak wartość nabytej przez Pana działki nr 111/5 w wyniku zniesienia współwłasności przekroczyła wartość ½ udziału w nieruchomości, to przychód, jaki uzyskał Pan z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2022 r. w tej części, podlega opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym nie można zgodzić się z Pana stanowiskiem, że:
--------------------------------------------------------

(…) przedmiotowa nieruchomość, która została sprzedana w 2022 r. była w Pana posiadaniu w całości od roku 1999, tj. darowizny. Dlatego Pana zdaniem posesja z uwagi na wniesiony tylko osobiście wkład finansowy była Pana własnością w całości.

(…) sprzedaż nieruchomości pomimo zniesienia współwłasności nie stanowi źródła dochodu (przychodu) o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym zbycie jej nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Nieprawidłowe jest zatem Pana stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż nieruchomości pomimo zniesienia współwłasności nie stanowi źródła dochodu (przychodu), o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym zbycie jej nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Niemniej zauważyć należy, że w analizowanej sprawie może jednak nie powstać zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku, gdy nie osiągnął Pan z tego tytułu dochodu, bądź też w sytuacji skorzystania przez Pana ze zwolnienia dochodu na tzw. „cele mieszkaniowe”.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przy wydawaniu interpretacji indywidualnej nie analizowałem dołączonych do wniosku dokumentów, gdyż nie prowadzę postępowania dowodowego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

4) Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).