Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.848.2025.2.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Brak opodatkowania zaliczki pobranej na poczet
niezrealizowanego eksportu towarów, prawo do odliczenia
podatku naliczonego z tytułu dokonanych zakupów i braku
obowiązku jego korekty w związku z zaniechaniem inwestycji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
eksport-eksport towarów
odliczenia-prawo do odliczenia
zaliczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w przypadku pozostałych
towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9a
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania zaliczki pobranej na poczet
    niezrealizowanego eksportu towarów, prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    dokonanych zakupów i braku obowiązku jego korekty w związku z zaniechaniem
    inwestycji. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 listopada 2025 r. (wpływ 20 listopada 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego
    od osób prawnych i posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Wnioskodawca uzyskuje ze swojej działalności przychody inne niż przychody z zysków
    kapitałowych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej jako: „VAT”) oraz posiada status podatnika VAT UE.
    W ramach realizowanego modelu biznesowego, Wnioskodawca – polska spółka
    specjalizująca się w projektowaniu i produkcji (...) – współpracuje z podmiotem mającym
    siedzibę w (...), działającym jako partner lokalny (dalej: „Kontrahent”).
    Intencją tej współpracy jest wspólna realizacja przedsięwzięć z zakresu (...) na rynku (...).
    Kontrahent, (...).
    Z kolei Wnioskodawca odpowiada za kompleksowe opracowanie (..).
    W celu sformalizowania powyższej współpracy, w dniu ... zawarta została umowa
    pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem. Dokument ten określa zasady wzajemnych
    relacji, zakres obowiązków oraz sposób rozliczeń pomiędzy stronami.

    Zgodnie z przyjętym podziałem ról, Wnioskodawca został zobowiązany do świadczenia
    szeregu usług (...), obejmujących m.in.:
    - (...).
    Kontrahent, zgodnie z treścią umowy, zobowiązany jest do zapewnienia Wnioskodawcy
    dostępu do wszelkich danych i informacji niezbędnych do prawidłowego wykonania
    wskazanych powyżej zadań, w szczególności (...).
    Istotnym aspektem przyjętego modelu współpracy jest sposób rozliczeń finansowych
    pomiędzy stronami. Do chwili obecnej, wszelkie płatności dokonywane były w formule
    zaliczek na poczet eksportu – Kontrahent przekazywał Wnioskodawcy środki pieniężne
    tytułem zaliczek na planowany eksport (...), które miały stanowić podstawę do realizacji
    (...). Otrzymywane zaliczki dokumentowane były fakturami z zastosowaniem
    preferencyjnej stawki VAT 0%, zgodnie z przepisami dotyczącymi zaliczek w eksporcie
    towarów. Z uwagi na charakterystykę transakcji, która zasadniczo wiąże się z (...),
    zastosowanie znajdował zasadniczo art. 41 ust. 9b ustawy o VAT.
    Do momentu złożenia wniosku o wydanie niniejszej interpretacji nie doszło jeszcze do
    wywozu towarów (eksportu...). Umowa zawarta pomiędzy stronami ma charakter
    mieszany, (...).
    Jednocześnie w związku z aktualną sytuacją gospodarczą – w szczególności (...) – dalsze
    kontynuowanie projektu jawi się jako ekonomicznie nieuzasadnione z perspektywy
    Kontrahenta. Całkowita realizacja (...). Tym samym, finalizacja inwestycji skutkowałaby
    powstaniem znacznej straty u Kontrahenta. (...).
    W świetle powyższego, Kontrahent zakomunikował Spółce, że rozważa zakończenie
    współpracy na podstawie zawartej umowy, przewidującej możliwość jej wypowiedzenia
    przez każdą ze stron, z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia.
    Wnioskodawca powziął jednak wątpliwość co do skutków podatkowych takiego
    zaniechania dalszej realizacji projektu, w szczególności na gruncie podatku od towarów i
    usług.
    Wątpliwość ta dotyczy zwłaszcza możliwości utrzymania zastosowanej uprzednio stawki
    VAT 0% w odniesieniu do otrzymanych zaliczek, mimo że – z uwagi na zakończenie
    współpracy – finalny eksport gotowych towarów nie nastąpi. Wszystkie wyprodukowane
    dotychczas (...), które miały zostać dostarczone do Kontrahenta, będą bowiem podlegać
    utylizacji na terytorium Polski, na koszt Kontrahenta. Do finalnej transakcji nie dojdzie, nie
    dojdzie również do eksportu, a zaliczki otrzymane przez Spółkę od Kontrahenta nie
    zostaną zwrócone (zostały już spożytkowane na (...), które z uwagi na decyzję Kontrahenta
    nie zostaną ostatecznie wywiezione z Polski lecz zutylizowane).
    Spółka końcowo wskazuje, że wyprodukowane dotychczas (...) nie stanowią (...), ponieważ
    nie doszło do zrealizowania wszystkich niezbędnych prac.
    Ponadto, na pytania zadane w wezwaniu Wnioskodawca wskazał:
    1) Jakie prawa i obowiązki dotyczące możliwości wypowiedzenia / rozwiązania umowy z ...
      wynikają dla każdej ze stron zawartej umowy, o której mowa we wniosku?
      Odpowiedź: Zgodnie z (...), umowa ta może zostać rozwiązana przez każdą ze Stron w
      każdym czasie, z podaniem przyczyny lub nie oraz przy zachowaniu 30-dniowego
      okresu wypowiedzenia, na mocy oświadczenia dostarczonego drugiej Stronie na
      piśmie. Zapis (...) Umowy zawiera zatem umowne prawo wypowiedzenia, które
      umożliwia jednostronne zakończenie umowy z 30-dniowym wyprzedzeniem, bez
      konieczności podawania przyczyny. Nie reguluje rozwiązywania umowy za
      porozumieniem stron – jest to jednak zawsze możliwe na podstawie art. 353¹ k.c.
      zawierającego w sobie zasadę swobody umów.

    2) W związku z rozwiązaniem umowy, zainicjowanej przez Kontrahenta oświadczeniem o
      wypowiedzeniu umowy z (...) proszę wskazać, jakie warunki musiał spełnić Kontrahent
      z (...), aby doszło do wyrażenia zgody przez Państwa na rozwiązanie tej umowy?
      Odpowiedź: Kontrahent z (...) nie złożył jeszcze oświadczenia o rozwiązaniu umowy z
      dnia (...) Kontrahent zakomunikował natomiast, że rozważa zakończenie współpracy
      na podstawie zawartej umowy, przewidującej możliwość jej wypowiedzenia przez
      każdą ze Stron, z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. Oświadczenie o
      rozwiązaniu umowy z dnia (...) – zgodnie z (...) – nie wymaga podawania przyczyny
      przez podmiot składający takie oświadczenie, a nadto ma charakter jednostronnego
      oświadczenia woli nie wymagającego dla swojej skuteczności zgody drugiej Strony.
    3) Jakie roszczenia dla Państwa i kontrahenta z (...) wynikają z umowy z (...) w sytuacji jej
      rozwiązania, na każdym etapie realizacji inwestycji?
      Odpowiedź: Umowa z dnia (...) nie zawiera regulacji opisujących roszczenia Stron na
      wypadek rozwiązania umowy. Spółka stoi na stanowisku, że w przypadku rezygnacji z
      kontynuowania umowy z przyczyn leżących po stronie Kontrahenta z (...), brak jest
      podstaw do domagania się przez niego zwrotu uiszczonych zaliczek, zaś przyjęte
      zaliczki pełnić będą funkcję quasi-odszkodowawczą. Kontrahent z (...) może domagać
      się wydania wykonanych do tej pory (...), jednakże ze względu na fakt braku
      dokończenia procesu produkcji, koszty związane z tym związane oraz ryzyka
      ekonomiczne opisane we wniosku o interpretację podatkową, skłania się on do
      przeprowadzenia na terytorium ... procesu utylizacji wykonanych (...).
    4) Czy umowa z (...) przewiduje brak zwrotu zapłaconej zaliczki w sytuacji (niezależnie od
      przyczyn) rezygnacji przez Kontrahenta z (...) z dostawy i czy rezygnacja ta będzie
      udokumentowana?
      Odpowiedź: Umowa z dnia (...) nie zawiera wprost takiej regulacji, niemniej jednak do
      umów stosuje się reguły wykładni wskazane w art. 65 kodeksu cywilnego: § 1.
      Oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na
      okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone
      zwyczaje. § 2. W umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel
      umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu. W świetle powyższego Spółka
      stoi na stanowisku, że w przypadku rezygnacji z kontynuowania umowy z przyczyn
      leżących po stronie Kontrahenta z ..., brak jest podstaw do domagania się przez niego
      zwrotu uiszczonych zaliczek, zaś przyjęte zaliczki pełnić będą funkcję quasi-
      odszkodowawczą. Spółka pozostawała bowiem cały czas w gotowości do wykonania
      zleconych prac, a także do tej pory wykonywała je zgodnie z umową, ponosząc
      wymierne koszty.
    5) Czy otrzymane zaliczki od kontrahenta z ... zostały przeznaczone na poczet innej
      czynności np. utylizacji ..., innej – proszę wskazać, jakiej?
      Odpowiedź: Spółka nie przeznaczała zaliczek na cele inne niż związane z realizacją
      umowy wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego, a utylizacja ... będzie dokonana na
      koszt Kontrahenta.
    6) Jakie czynności wykonują Państwo w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
      tj. czy są to czynności?
        a) opodatkowane podatkiem od towarów i usług, (jeśli tak, to proszę wskazać, jakie?),
        b) zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, (jeśli tak, to proszę
        wskazać, jakie?),
        c) niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? (jeśli tak, to
        proszę wskazać, jakie?).
    Odpowiedź: Spółka wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane VAT i są to: (...). Spółka
    podkreśla również, aby uniknąć wszelkich wątpliwości w tym obszarze, że przedmiotem

    wniosku jest zdarzenie przyszłe, a nie stan faktyczny – do rozwiązania / wypowiedzenia
    umowy bowiem jeszcze nie doszło.
    Pytania
    1. Czy w obliczu rozwiązania umowy, zainicjowanego przez Kontrahenta oświadczeniem o
      wypowiedzeniu umowy, którego konsekwencją będzie brak eksportu towarów i
      utylizacja wyprodukowanych ..., dojdzie do sytuacji, w której niemożliwe będzie
      określenie przedmiotu opodatkowania wskazanego w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT,
      co w konsekwencji braku transakcji eksportu towarów wyłączy obowiązek podatkowy
      powstały w następstwie otrzymania przez Spółkę zaliczek na eksport towarów?
    2. Czy Spółka po rozwiązaniu umowy powinna skorygować rozliczenie podatkowe, w
      którym wykazano zaliczkę ze stawką podatku VAT 0% przez całkowite wyłączenie
      zaliczki z rozliczenia podatkowego (jako niezwiązanej z jakąkolwiek czynnością
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług)?
    3. Czy rozwiązanie umowy w kontekście przedstawionego zdarzenia przyszłego (z
      inicjatywy Kontrahenta) nie będzie miało negatywnego wpływu na prawo Spółki do
      odliczenia VAT od zakupów związanych z dotychczasową realizacją prac i Spółka nie
      będzie miała obowiązku korygowania rozliczeń w zakresie odliczonego już podatku
      naliczonego (za okresy sprzed rozwiązania umowy)? (ostatecznie sformułowane w
      uzupełnieniu wniosku).
    Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    W ocenie Wnioskodawcy,
    1. W obliczu rozwiązania umowy, zainicjowanego przez Kontrahenta oświadczeniem o
      wypowiedzeniu umowy, którego konsekwencją będzie brak eksportu towarów i
      utylizacja wyprodukowanych ..., dojdzie do sytuacji, w której niemożliwe będzie
      określenie przedmiotu opodatkowania wskazanego w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT,
      co w konsekwencji braku transakcji eksportu towarów wyłączy obowiązek podatkowy
      powstały w następstwie otrzymania przez Spółkę zaliczek na eksport towarów.
    2. Spółka po rozwiązaniu umowy powinna skorygować rozliczenie podatkowe, w którym
      wykazano zaliczkę ze stawką podatku VAT 0% przez całkowite wyłączenie zaliczki z
      rozliczenia podatkowego (jako niezwiązanej z jakąkolwiek czynnością podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).
    3. W ocenie Spółki rozwiązanie umowy z inicjatywy Kontrahenta nie będzie miało wpływu
      na prawo do odliczenia VAT naliczonego za okresy sprzed rozwiązania umowy i Spółka
      nie będzie miała obowiązku korygowania rozliczeń w zakresie odliczonego podatku
      VAT naliczonego od zakupów związanych z realizacją zleconych jej prac.
    Uzasadnienie w kontekście pytania nr 1:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst
    jednolity: Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwaną dalej „Ustawą o VAT” lub „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy: Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy: Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria
    państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy: Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium
    państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1
    i 3.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy: Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów
    wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej
    przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Aby uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    od towarów i usług, powinny wystąpić łącznie następujące przesłanki:
    - musi mieć miejsce jedna z czynności określonych w art. 7 ustawy;
    - w konsekwencji tej czynności musi nastąpić wywóz towaru z terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej poza terytorium UE przez dostawcę lub na jego rzecz
      (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub
      na jego rzecz (eksport pośredni);
    - wywóz towaru musi być potwierdzony przez organ celny określony w przepisach
      celnych.
    Dwie pierwsze przesłanki mają charakter faktyczny i musi je łączyć bezpośredni związek
    przyczynowo-skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle sprecyzowanych w ustawie
    czynności (dostawy) towar opuszcza terytorium kraj w celu dostarczenia go do kraju
    trzeciego, przy czym nabywca tego towaru w wykonaniu tej czynności nabywa prawo do
    rozporządzania nim jak właściciel (zasadniczo warunek ten ziszcza się przez przeniesienie
    własności towaru). Ostatnia przesłanka ma charakter formalny i wiąże się z
    udokumentowanym legalnym wywozem towarów poza terytorium kraju.

    Należy w tym miejscu zauważyć, jak wskazuje art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów. Jednak z uwagi na terytorialny
    charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy: Miejscem dostawy towarów jest w przypadku
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę
    lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Tylko zatem wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza
    terytorium Unii Europejskiej znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 i art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce.
    Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy: Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem
    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty, z wyjątkiem:
    1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o
      którym mowa w ust. 1b;
    2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
      powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    W art. 29a ust. 1 ustawy wskazano, że: Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3
    i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Jak stanowi art. 41 ust. 4 ustawy: W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a,
    stawka podatku wynosi 0%.
    W myśl art. 41 ust. 6 ustawy: Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o
    którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument
    potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Stosownie do art. 41 ust. 6a ustawy: Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w
    szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

    W art. 41 ust. 9a wskazano, że: Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed
    dokonaniem dostawy towarów, stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w
    odniesieniu do otrzymanej zapłaty, pod warunkiem, że wywóz towarów nastąpi w
    terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz
    podatnik w tym terminie otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6. Przepisy ust. 7, 9 i
    11 stosuje się odpowiednio.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9b ustawy: Przepis ust. 9a stosuje się również, jeżeli wywóz
    towarów nastąpi w terminie późniejszym niż określony w ust. 9a, pod warunkiem, że
    wywóz towarów w tym późniejszym terminie jest uzasadniony specyfiką realizacji tego
    rodzaju dostaw potwierdzoną warunkami dostawy, w których określono termin wywozu
    towarów.
    Zgodnie z powyższym, w świetle art. 41 ust. 9a ustawy o podatku od towarów i usług,
    zastosowanie stawki 0% VAT do zaliczek otrzymanych przed dokonaniem eksportu
    towarów możliwe jest pod warunkiem, że wywóz nastąpi w terminie 6 miesięcy od końca
    miesiąca otrzymania zaliczki, a podatnik dysponuje odpowiednim dokumentem
    potwierdzającym wywóz.
    Z kolei art. 41 ust. 9b rozszerza ten warunek, dopuszczając możliwość wywozu po upływie
    tego terminu – o ile późniejszy termin wywozu jest uzasadniony specyfiką realizacji tego
    rodzaju dostaw, a termin wywozu wynika z ustaleń kontraktowych. W niniejszej sprawie
    spełnione były przesłanki do zastosowania art. 41 ust. 9b ustawy, z uwagi na wyjątkowy
    charakter i złożoną specyfikę transakcji. Spółka realizowała działalność gospodarczą w
    ścisłej współpracy z kontrahentem z.... Model operacyjny przyjęty przez obie strony
    zakładał (...). (...). Wszystkie te działania realizowane były w ścisłym powiązaniu z
    planowanym eksportem towarów do (...). Sam proces dostarczenia (...) do (...) był
    uzależniony nie tylko od czynników wewnętrznych po stronie Spółki, ale również od
    harmonogramu i postępu działań organizacyjnych oraz sprzedażowych po stronie
    Kontrahenta (...).
    W związku z powyższym, specyfika realizacji dostaw w opisanym modelu w sposób
    oczywisty uzasadniała wydłużony termin wywozu towarów poza ramy
    sześciomiesięcznego limitu wskazanego w art. 41 ust. 9a ustawy o VAT.
    Spółka, działając w dobrej wierze i zgodnie z ustaleniami z kontrahentem, zakładała, że
    eksport nastąpi w późniejszym terminie, wynikającym z naturalnej specyfiki i złożoności
    tego rodzaju projektów inwestycyjnych.
    Tym samym znajdowała podstawę do stosowania art. 41 ust. 9b ustawy, który dopuszcza
    możliwość zastosowania stawki 0% do otrzymanej zaliczki także wtedy, gdy wywóz
    towarów następuje po upływie 6 miesięcy. Spółka wskazuje, że w przypadku tak
    złożonych, innowacyjnych i wieloetapowych przedsięwzięć, jak realizowany model
    produkcji i eksportu (...) do (...), ryzyko wystąpienia okoliczności niezależnych od stron jest
    nieodłącznym elementem działalności. Projekty takie wymagają zaawansowanego
    przygotowania technicznego, skomplikowanej logistyki oraz długoterminowej koordynacji
    działań między producentem, a kontrahentem zagranicznym. Sama konstrukcja
    przedsięwzięcia, polegająca na (...), czyni ten proces szczególnie podatnym na wpływ
    czynników zewnętrznych - zwłaszcza polityczno-gospodarczych, które pozostają poza
    kontrolą którejkolwiek ze stron. W omawianym przypadku, kluczowe znaczenie dla
    potencjalnej i przyszłej decyzji kontrahenta (...) o rezygnacji z dalszej współpracy, mają
    uwarunkowania (...). (...). Kontrahent Spółki wskazuje na potencjalny brak możliwości
    pozyskania klienta końcowego, który byłby skłonny zaakceptować cenę (...) uwzględniającą
    tak istotne podwyżki kosztów, co doprowadziło do zawieszenia projektu i w dalszej
    perspektywie jego potencjalnego anulowania. Należy przy tym podkreślić, że tego rodzaju
    ryzyka – (...) – nie mogą i nie powinny obciążać ... podatnika podatkiem od towarów i
    usług, w szczególności w sytuacji, gdy działał on w dobrej wierze, zgodnie z przepisami
    prawa oraz na podstawie obiektywnie uzasadnionych przesłanek stosował stawkę 0% VAT.

    Ustawodawca, formułując treść art. 41 ust. 9b, dostrzega właśnie ten element
    charakterystyczny dla transakcji eksportowych, zwłaszcza w ramach skomplikowanych
    dostaw przemysłowych i inwestycyjnych. Spółka wyraźnie jednak w tym miejscu wskazuje,
    że zastosowanie art. 41 ust. 9b ustawy nie miało swych źródeł w (...), lecz w specyfice
    procesu technologicznego i charakterystyce inwestycji. Decyzje dot. (...) wpływają jedynie
    na potencjalną decyzję Kontrahenta o zakończeniu współpracy i niezrealizowaniu
    eksportu (...) w ogóle. W ocenie Spółki sytuacja, w której dojdzie do rezygnacji z
    kontynuowania współpracy z uwagi na (...), stanowi ten typ zdarzenia, który uniemożliwia
    faktyczną realizację eksportu. Jednocześnie Spółka stoi na stanowisku, że fakt, że do
    eksportu nigdy nie doszło i prawdopodobnie nigdy nie dojdzie, nie może podważać
    zasadności przyjętego wcześniej sposobu opodatkowania, gdyż Spółka działała w ramach
    przewidzianego przez ustawodawcę rozwiązania, kierując się specyfiką przedsięwzięcia
    oraz realiami rynkowymi, które w sposób nagły uległy fundamentalnej zmianie.
    W tym kontekście Spółka stoi na stanowisku, że w sytuacji, gdy otrzymała zaliczkę przed
    dokonaniem dostawy towarów, która będzie spełniała definicję eksportu, miała prawo - na
    podstawie art. 41 ust. 9b ustawy – do zastosowania stawki podatku 0% w odniesieniu do
    otrzymanej kwoty zaliczki. Przy tym zastosowanie tej stawki podatku jest uzależnione od
    spełnienia dwóch warunków – dokonania wywozu towarów oraz otrzymania dokumentu
    potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Jednocześnie w
    przypadku, gdy nie następuje eksport towarów w wyniku rezygnacji Kontrahenta,
    wówczas ostatecznie w ogóle nie dochodzi do czynności opodatkowanej, na poczet której
    nastąpiła płatność kontrahenta (Spółka otrzymała wskazaną zaliczkę). Skoro więc
    kontrahent odstąpi od Umowy to wówczas nie wystąpi eksport towarów, czyli nie będzie
    przedmiotu opodatkowania wskazanego w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy. W konsekwencji
    braku transakcji eksportu towarów przestanie istnieć obowiązek podatkowy powstały w
    następstwie otrzymania przez Spółkę zaliczki.
    Tym samym zaliczka będąca w posiadaniu Spółki przestaje być częścią wynagrodzenia za
    spodziewaną czynność opodatkowaną i nie łączy się z jakimkolwiek świadczeniem
    Wnioskodawcy. Oznacza to, że Spółka otrzymując zaliczkę na poczet eksportu towarów
    Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% na mocy art. 41 ust. 9b ustawy, lecz w
    przypadku rezygnacji z dostawy przez Kontrahenta i rozwiązania umowy, Wnioskodawca
    nie jest pozbawiony prawa do zastosowania stawki 0% właściwej dla eksportu towarów w
    odniesieniu do otrzymanej kwoty zaliczki i nie ma obowiązku korekty podatku VAT z 0% do
    23% w odniesieniu do otrzymanych zaliczek.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w wydawanych przez właściwe organy
    podatkowe interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, np. interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 lipca 2022 r., nr 0111-KDIB3-
    3.4012.118.2022.4.PK, w której Organ wskazuje, że: „W przypadku odstąpienia od
    zrealizowania transakcji, na poczet której uiszczono zaliczkę, istotne znaczenie ma fakt, że
    w następstwie tego odstąpienia ostatecznie nie dochodzi do czynności opodatkowanej na
    poczet której płatność (zaliczka) została przyjęta. Odstąpienie od umowy powoduje, że
    przedmiot opodatkowania (dla którego przyjęta płatność była częścią podstawy
    opodatkowania) nie zaistnieje. Nie ma więc czego obejmować opodatkowaniem.
    Konsekwencją powyższego musi być upadek obowiązku podatkowego od zaliczki. Nie ma
    bowiem przedmiotu podatku (czynności podlegającej opodatkowaniu), od którego
    obowiązek podatkowy miałby powstać. Dotyczy to zarówno przypadku, gdy płatność miała
    charakter zaliczki i jest zwracana nabywcy, jak i sytuacji, gdy płatność stanowiła wadium
    zatrzymywane przez sprzedawcę. Także w tym ostatnim przypadku nie ma przedmiotu
    podatku, zaś przyjęta zaliczka przestaje być wynagrodzeniem za spodziewaną czynność
    opodatkowaną. Pełni funkcję quasi-odszkodowawczą i nie łączy się z żadnym
    świadczeniem sprzedawcy”.
    W tym samym tonie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej z dnia 22 sierpnia 2023 r. 0111-KDIB3-3.4012.229.2023.2.MAZ,

    stwierdzając, że: „Skoro więc kontrahent i Spółka odstąpili od umowy, to wówczas nie
    wystąpi eksport towarów, czyli nie będzie przedmiotu opodatkowania wskazanego w art.
    5 ust. 1 pkt 2 ustawy. W konsekwencji braku transakcji eksportu towarów przestanie
    istnieć obowiązek podatkowy powstały w następstwie otrzymania przez Spółkę zaliczki.
    Tym samym zaliczka będąca w posiadaniu Spółki przestaje być częścią wynagrodzenia za
    spodziewaną czynność opodatkowaną i nie łączy się z jakimkolwiek świadczeniem
    Wnioskodawcy”.
    Uzasadnienie w kontekście pytania nr 2:
    W kontekście kwestii opodatkowania zaliczki Spółka wskazuje, że o konieczności
    opodatkowania otrzymanej zaliczki można mówić wtedy, gdy pomiędzy otrzymaniem
    przez podatnika tej należności, a czynnością opodatkowaną (np. eksportem towarów)
    istnieje bezpośredni związek. Część należności ma bowiem stanowić wynagrodzenie
    związane z wykonaniem czynności, za którą zapłata jest należna. W innym przypadku sam
    transfer pieniędzy – następujący bez związku z przyszłą czynnością opodatkowaną, na
    poczet której jest dokonywany – pozostaje obojętny na gruncie VAT (nie stanowi
    opodatkowanej zaliczki, przedpłaty, raty itp.). W przypadku odstąpienia od zrealizowania
    transakcji, na poczet której uiszczono zaliczkę, istotne znaczenie ma fakt, że w następstwie
    tego odstąpienia ostatecznie nie dochodzi do czynności opodatkowanej na poczet której
    płatność (zaliczka) została przyjęta.
    W kontekście relacji Spółki i Kontrahenta szczególną doniosłość w tym obszarze
    reprezentuje utylizacja (a nie wywóz) wyprodukowanych ... Przyszłe rozwiązanie umowy
    (ewentualnie odstąpienie od umowy) spowoduje, że przedmiot opodatkowania (dla
    którego przyjęta płatność była częścią podstawy opodatkowania) nie zaistnieje. Nie ma
    więc czego obejmować opodatkowaniem. Konsekwencją powyższego jest upadek
    obowiązku podatkowego od zaliczki. W sytuacji gdy nie dojdzie do planowanego eksportu
    towarów w wyniku rozwiązania umowy (ewentualnie odstąpienia od umowy), to należy
    uznać, że pobrana przez Spółkę zaliczka nie jest związana z żadną czynnością, która
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i, jak wskazywano, ma charakter quasi-
    odszkodowawczy.
    W konsekwencji, jeżeli Kontrahent wypowie umowę i zakończy współpracę, Spółka, po
    rozwiązaniu umowy, powinna skorygować rozliczenie podatkowe, w którym wykazano
    zaliczkę ze stawką podatku VAT 0%, przez całkowite wyłączenie zaliczki z rozliczenia
    podatkowego (jako niezwiązanej z jakąkolwiek czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług).
    Uzasadnienie w kontekście pytania nr 3:
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług. Z treści cytowanego przepisu wynika, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek nabytych towarów
    lub usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej
    zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności
    zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z

    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Zatem w podatku od
    towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”.
    Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi
    czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na
    potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar ma
    służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych
    w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście
    jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Trybunał
    Sprawiedliwości UE wielokrotnie stwierdzał, że prawo do odliczenia zostało wprowadzone,
    aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego
    zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości
    dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej
    celu i efektu, pod warunkiem że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób
    całkowicie neutralny.
    Potwierdzeniem powyżej przedstawionej linii orzecznictwa jest m.in. wyrok TSUE w
    sprawie C-268/83 D. A. Rompelman i E. A. Rompelman-Van, z którego to wynika, że
    regulacja dotycząca odliczenia ma za cel całkowicie odciążyć podmiot podlegający
    opodatkowaniu VAT od podatku od wartości dodanej, który jest winien zapłacić w związku
    ze swoją działalnością gospodarczą. Wspólny system podatku od wartości dodanej
    zapewnia, że obciążenie podatkiem VAT jest całkowicie neutralne wobec każdego
    przedsiębiorstwa, niezależnie od celów i wyników przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że
    takie przedsiębiorstwo samo w sobie podlega opodatkowaniu VAT. W kontekście Spółki i
    przedstawionego stanu faktycznego nie ulega wątpliwości, że zakupy realizowane przez
    Spółkę w celu (...) zgodnie z umową, były dokonywane w celu realizacji czynności
    opodatkowanych. Spółka miała jednoznaczną intencję dokonania eksportu ... i formalnego
    zakończenia projektu. Podjęcie decyzji o rozwiązaniu umowy przez Kontrahenta,
    podyktowanej w istocie czynnikami zewnętrznymi pozostaje poza sferą jakiegokolwiek
    wpływu czy przewidywań Spółki.
    Konsekwentnie Spółka stoi na stanowisku, że zaniechanie inwestycji przez Kontrahenta,
    wpływające na status zaliczek otrzymanych przez Spółkę, nie wpływa negatywnie na
    prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupów realizowanych przed rozwiązaniem
    umowy, ponieważ wszystkie te nabycia dokonywane były zgodnie z art. 86 ust.1 ustawy o
    VAT, tj. z zamiarem wykorzystania do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych np.:
    - Interpretacja indywidualna z dnia 10 stycznia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-
      1.4012.745.2022.4.IK: „Stwierdzenie, czy konieczność korekty rzeczywiście zachodzi,
      wymaga zbadania okoliczności, na skutek których podatnik zaniechał inwestycji lub
      wykonywania czynności opodatkowanych. Taki wniosek można wyciągnąć z orzeczeń
      w sprawie C-37/95 Państwo Belgijskie a Ghent Coal Terminal NV oraz C-110/94 między
      Intercommunale voor Zeewaterontziliting (INZO) a Państwem Belgijskim, chodziło o
      sytuacje, w których podatnik zaniechał inwestycji z przyczyn „pozostających poza jego
      kontrolą”, na skutek decyzji innego organu nakazującego zmianę miejsca prowadzenia
      działalności i zamiany działki, na której rozpoczęto inwestycję (C-37/95) i sytuacji, w
      której „decyzja o zaniechaniu inwestycji wynikała z przeprowadzonego studium jej
      opłacalności, które nie potwierdziło możliwości generowania zysku z danej
      działalności” (C-110/94). Powyższe znajduje swoje potwierdzenie również w
      najnowszym wyroku z dnia 12 listopada 2020 r. C-734/19. Zatem podatnik jest
      uprawniony do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w związku
      z pracami inwestycyjnymi wykonywanymi z przeznaczeniem ich na planowaną
      działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu, a nabyte prawo do odliczenia
      pozostaje w mocy, nawet jeśli w wyniku niezależnych od niego okoliczności podatnik
      nigdy nie wykorzystał nabytych towarów lub usług do transakcji podlegających

      opodatkowaniu. Zawsze jednak należy brać pod uwagę okoliczności towarzyszące
      temu zachowaniu, a w szczególności, czy były one konsekwencją zdarzeń od podatnika
      niezależnych, czy też - podejmowanych świadomie decyzji gospodarczych”.
    - Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2023 r., sygn. 0112-KDIL1- 2.4012.119.2023.1.
      DS: „Należy mieć na uwadze, że gdy okoliczności danej sprawy sprowadzają się do
      zmiany zewnętrznej sytuacji czyniącej inwestycję niewykonalną, nie oznacza to, że
      wydatki poniesione na inwestycję nie zostały poniesione w celu wykonywania
      czynności podlegających opodatkowaniu. Wprawdzie w przedstawionej sytuacji to Pan
      podjął decyzję o zaniechaniu przedmiotowych inwestycji, jednak spowodowane
      zostało to warunkami niezależnymi od Pana. Dla oceny związku wydatku ze sprzedażą
      opodatkowaną należy brać pod uwagę przede wszystkim cel wydatku w dacie jego
      poniesienia. W przedmiotowej sprawie cel ten był taki sam w dacie poniesienia
      przedmiotowych wydatków oraz w dacie zaniechania inwestycji. Rezygnacja przez
      Pana z inwestycji nie spowodowała, że uległ zmianie cel wydatków poniesionych w
      związku z tymi inwestycjami, w okresie, w którym Pan rozpoczął ich realizację. Jak
      wynika z wniosku, podjęta przez Pana decyzja o zaniechaniu inwestycji jest wynikiem
      wyczerpania zasobów finansowych, wywołanego trzykrotną blokadą Pana firmy na
      około 3 miesiące w związku z Covid-19, zmieniającym się prawem podatkowym 2 razy
      w ciągu roku oraz nagłą bardzo dużą inflacją. Powyższe powinno być traktowane jako
      okoliczność, która ma charakter zewnętrzny niezależny od Pana woli, a tym samym
      rezygnacja z inwestycji spowodowana jest okolicznościami, za które nie ponosi Pan
      odpowiedzialności. W świetle powyższego, w tak przedstawionym opisie sprawy, przy
      założeniu, że zakupy miały służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych i nie miały
      zastosowania przepisy wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego (art. 88
      ustawy), nie jest Pan zobowiązany do dokonania korekty odliczonego podatku
      naliczonego”.
    - Interpretacja indywidualna z dnia 15 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-
      3.4012.691.2023.2.LM: „Dla oceny związku wydatku ze sprzedażą opodatkowaną
      należy brać pod uwagę przede wszystkim cel wydatku w dacie jego poniesienia. W
      przedmiotowej sprawie cel ten był taki sam w dacie poniesienia przedmiotowych
      wydatków jak w dacie zaniechania inwestycji. Celem tym była wyłącznie produkcja i
      sprzedaż trzody chlewnej. Powodowana warunkami zewnętrznymi rezygnacja z
      inwestycji, nie oznacza, że zmianie uległ cel ponoszenia przez Panią wydatków
      związanych z realizacją budowy budynku chlewni. Rezygnacja przez Panią z inwestycji
      nie spowodowała, że uległ zmianie cel wydatków poniesionych w związku z tą
      inwestycją, w okresie, w którym Pani rozpoczęła jej realizację. Jak wynika z wniosku,
      podjęta przez Panią decyzja o zaniechaniu inwestycji jest wynikiem wyczerpania
      zasobów finansowych, szeregiem zdarzeń w Pani gospodarstwie oraz na rynku
      krajowym i światowym, COVID-19, gwałtownym wzrostem inflacji i cen materiałów
      budowlanych w 2021 r. Powyższe należy traktować jako okoliczność, która ma
      charakter zewnętrzny niezależny od Pani woli, a tym samym rezygnacja z inwestycji
      spowodowana jest okolicznościami, za które nie ponosi Pani odpowiedzialności. Mając
      zatem na uwadze powołane przepisy prawa, przedstawione okoliczności sprawy, a
      także orzecznictwo TSUE - pomimo decyzji o zaniechaniu inwestycji - zachowa Pani
      prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z
      budową budynku chlewni, a powyższe wynika z faktu, że na moment ponoszenia tych
      wydatków - inwestycja miała służyć czynnościom wyłącznie opodatkowanym w
      związku z czym odliczyła Pani podatek VAT, a zaniechanie inwestycji nastąpiło z
      przyczyn niezależnych (zewnętrznych) w chwili ponoszenia tych wydatków”.
    - Interpretacja indywidualna z dnia 24 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-
      1.4012.837.2024.2.AKA: „Z przedstawionych okoliczności wynika, że zakupu towarów i
      usług (piskląt oraz innych towarów i usług niezbędnych do zaspokojenia potrzeb
      stada) dokonywał Pan z zamiarem wykorzystania ich do wykonywania czynności
      opodatkowanych. Natomiast konieczność zabicia drobiu i zniszczenia paszy wyniknęła

      z przyczyn niezależnych od Pana, tzn. wydania decyzji Powiatowego Lekarza
      Weterynarii w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków. Zatem w dacie
      dokonania zakupów przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z
      faktur dokumentujących nabycie piskląt oraz innych towarów i usług niezbędnych do
      zaspokojenia potrzeb stada – za okres od dnia nabycia piskląt do chwili ich
      uśmiercenia. Powyższe wynika z faktu, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT i
      na moment ponoszenia wydatków związanych z nabyciem towarów i usług miały one
      służyć do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto nie jest Pan zobowiązany
      do dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego w związku z uśmierceniem
      zwierząt i otrzymaniem odszkodowania”.
    Mając na względzie interpretacje wydawane w podobnych sprawach (w kontekście
    mechanizmu występującego zdarzenia, które jest niezależne od Wnioskodawcy i prowadzi
    do uniemożliwienia wykonania czynności opodatkowanej, która była zamiarem
    Wnioskodawcy w momencie nabycia towarów lub usług), Spółka stoi na stanowisku, że
    rozwiązanie umowy nie wypływa negatywnie na jej prawo do odliczenia VAT naliczonego
    za okresy sprzed rozwiązania umowy z inicjatywy Kontrahenta.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), dalej jako: „ustawa”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej - rozumie się przez
    to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego - rozumie się
    przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:

    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów - rozumie się przez to
    dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium
    Unii Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Aby uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    od towarów i usług, powinny wystąpić łącznie następujące przesłanki:
    - musi mieć miejsce jedna z czynności określonych w art. 7 ustawy;
    - w konsekwencji tej czynności musi nastąpić wywóz towaru z terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej poza terytorium UE przez dostawcę lub na jego rzecz
      (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub
      na jego rzecz (eksport pośredni);
    - wywóz towaru musi być potwierdzony przez organ celny określony w przepisach
      celnych.
    Dwie pierwsze przesłanki mają charakter faktyczny i musi je łączyć bezpośredni związek
    przyczynowo-skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle sprecyzowanych w ustawie
    czynności (dostawy) towar opuszcza terytorium kraj w celu dostarczenia go do kraju
    trzeciego, przy czym nabywca tego towaru w wykonaniu tej czynności nabywa prawo do
    rozporządzania nim jak właściciel (zasadniczo warunek ten ziszcza się przez przeniesienie
    własności towaru). Ostatnia przesłanka ma charakter formalny i wiąże się z
    udokumentowanym legalnym wywozem towarów poza terytorium kraju.
    Należy w tym miejscu zauważyć, jak wskazuje art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów. Jednak z uwagi na terytorialny
    charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych
    przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Tylko zatem wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza
    terytorium Unii Europejskiej znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 i art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce.
    Na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
    usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Stosownie zaś do art. 19a ust. 8 ustawy:
    Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
    część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub
    mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub
    lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w
    odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
    1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o
      którym mowa w ust. 1b;

    2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
      powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Jak stanowi art. 41 ust. 4 ustawy:
    W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    W myśl art. 41 ust. 6 ustawy:
    Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod
    warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej.
    W art. 41 ust. 9a wskazano, że:
    Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów,
    stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do otrzymanej zapłaty,
    pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi w terminie 6 miesięcy, licząc od końca
    miesiąca, w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz podatnik w tym terminie otrzymał
    dokument, o którym mowa w ust. 6. Przepisy ust. 7, 9 i 11 stosuje się odpowiednio.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9b ustawy:
    Przepis ust. 9a stosuje się również, jeżeli wywóz towarów nastąpi w terminie późniejszym
    niż określony w ust. 9a, pod warunkiem że wywóz towarów w tym późniejszym terminie
    jest uzasadniony specyfiką realizacji tego rodzaju dostaw potwierdzoną warunkami
    dostawy, w których określono termin wywozu towarów.
    W przypadku otrzymania zaliczki z tytułu transakcji stanowiącej eksport towarów w
    rozumieniu ustawy, stawka podatku w wysokości 0% znajduje zastosowanie wówczas, gdy
    wywóz towarów nastąpi w ciągu 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik
    otrzymał zapłatę i w tym terminie podatnik otrzyma dokument potwierdzający wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. W przypadku zaś, gdy wywóz towarów nastąpi
    w terminie późniejszym niż wskazany w art. 41 ust. 9a ustawy, podatnik może zastosować
    stawkę 0% w odniesieniu do otrzymanej zaliczki jedynie w sytuacji, gdy wywóz w terminie
    późniejszym uzasadniony jest specyfiką realizacji tego rodzaju dostawy, potwierdzoną
    warunkami dostawy, w których określono termin wywozu towarów.
    W kontekście zasadności zastosowania procedury określonej w art. 41 ust. 9b ustawy
    należy zaznaczyć, że przymiot „specyficzności” nie dotyczy samej „dostawy”, ale dotyczy jej
    „realizacji”. Oznacza to, że nie dostawa powinna być specyficzna, ale jej realizacja. Tym
    samym nie zawsze to niestandardowość, np. produkcji towaru, powinna być decydująca,
    ale nietypowość realizacji dostawy.
    Pojęcie „specyfiki” realizowanej dostawy możne odnosić się zarówno do okoliczności
    związanych z procesem technologicznym, który jest niezbędny do dokonania dostawy, jak
    i do szczególnych warunków realizowanej dostawy, związanych ze specyfiką danego rynku
    lub danego rodzaju towarów. Powyższa specyfika musi wynikać z warunków dostawy
    określonych w sporządzonej umowie lub z pozostałej dokumentacji posiadanej przez
    podatnika, związanej z dostawą.
    O „specyfice” świadczyć może, np. czas niezbędny do wyprodukowania towaru na eksport.
    A wpływ na to mają np. wieloetapowy proces produkcji, udział innych podmiotów,
    konieczność stosowania zaawansowanej technologii, prób itp.
    Innym kryterium jest konieczność dostosowania towaru do indywidualnych potrzeb
    zamawiającego. Rodzi to zazwyczaj konieczność kompletacji, odejścia od standardowego
    podejścia technologicznego itp. To cenna przesłanka w katalogu wydłużenia stosowania
    0% stawki VAT do zaliczek eksportowych. Właśnie w przypadku zindywidualizowanych
    zamówień zaliczki to chleb powszedni. Producent zabezpiecza się w ten sposób przed
    ryzykiem inwestycji w produkcję towaru, którego w przypadku fiaska transakcyjnego nie

    kupi nikt inny. Jeszcze inne kryterium to specyfika rynku towarów, co do branży
    farmaceutycznej też może znaleźć odniesienie.
    Nie uzasadniają zaś specyfiki wydłużonych dostaw z zasady tzw. czynniki zewnętrzne.
    Może to być np. nierzetelność kontrahenta, spóźniającego się z odbiorem towaru. Ale też
    problemy natury logistycznej, bądź działanie „siły wyższej”.
    Jak wskazali Państwo we wniosku w ramach realizowanego modelu biznesowego,
    Państwo, jako polska spółka specjalizująca się w (...), współpracują z podmiotem mającym
    siedzibę w (...), działającym jako partner lokalny („Kontrahent”). Intencją tej współpracy jest
    wspólna realizacja przedsięwzięć z zakresu (...) na rynku .... Kontrahent, (...). Z kolei,
    Państwo odpowiadają za (...). (...) zawarta została umowa pomiędzy Państwem a
    Kontrahentem z (...). Umowa zawarta pomiędzy stronami ma charakter mieszany, (...).
    Podali Państwo, że istotnym aspektem przyjętego modelu współpracy jest sposób
    rozliczeń finansowych pomiędzy stronami. Do chwili obecnej, wszelkie płatności
    dokonywane były w formule zaliczek na poczet eksportu – Kontrahent przekazywał
    Państwu środki pieniężne tytułem zaliczek na planowany eksport (...), które miały stanowić
    podstawę do realizacji gotowego obiektu budowlanego na terytorium (...). Otrzymywane
    zaliczki dokumentowane były fakturami z zastosowaniem preferencyjnej stawki VAT 0%,
    zgodnie z przepisami dotyczącymi zaliczek w eksporcie towarów. Z uwagi na
    charakterystykę transakcji, która zasadniczo wiąże się z (...) zastosowanie znajdował
    zasadniczo art. 41 ust. 9b ustawy o VAT. Do momentu złożenia wniosku o wydanie
    niniejszej interpretacji nie doszło jeszcze do wywozu towarów (eksportu...). Wskazali
    Państwo, że w związku z aktualną sytuacją gospodarczą – w szczególności (...) – dalsze
    kontynuowanie projektu jawi się jako ekonomicznie nieuzasadnione z perspektywy
    Kontrahenta. (...). Tym samym, finalizacja inwestycji skutkowałaby powstaniem znacznej
    straty u Kontrahenta. Ewentualna realizacja (...) pogłębiałaby tę niekorzystną sytuację. W
    świetle powyższego, Kontrahent powiadomił Państwa, że rozważa zakończenie współpracy
    na podstawie zawartej umowy, przewidującej możliwość jej wypowiedzenia przez każdą ze
    stron, z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia.
    Jak Państwo podali we wniosku, wszystkie wyprodukowane dotychczas (...), które miały
    zostać dostarczone do Kontrahenta, będą podlegać utylizacji na terytorium Polski, na
    koszt Kontrahenta. Do finalnej transakcji nie dojdzie, nie dojdzie również do eksportu, a
    zaliczki otrzymane przez Państwa od Kontrahenta nie zostaną zwrócone (zostały już
    spożytkowane na produkcję (...), które z uwagi na decyzję Kontrahenta nie zostaną
    ostatecznie wywiezione z ... lecz zutylizowane). Wskazali Państwo również, że
    wyprodukowane dotychczas (...). Ponadto, jak Państwo podali, nie przeznaczyli zaliczek na
    cele inne niż związane z realizacją umowy wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego, a
    utylizacja (...) będzie dokonana na koszt Kontrahenta.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytań nr 1 i nr 2 wniosku, należy zauważyć, że o
    konieczności opodatkowania otrzymanej zaliczki można mówić wtedy, gdy pomiędzy
    otrzymaniem przez podatnika tej należności, a czynnością opodatkowaną (np. eksportem
    towarów) istnieje bezpośredni związek. Część należności ma bowiem stanowić
    wynagrodzenie związane z wykonaniem czynności, za którą zapłata jest należna. W innym
    przypadku sam transfer pieniędzy – następujący bez związku z przyszłą czynnością
    opodatkowaną, na poczet której jest dokonywany – pozostaje obojętny na gruncie VAT
    (nie stanowi opodatkowanej zaliczki, przedpłaty, raty itp.).
    W przypadku odstąpienia od zrealizowania transakcji, na poczet której uiszczono zaliczkę,
    istotne znaczenie ma fakt, że w następstwie tego odstąpienia ostatecznie nie dochodzi do
    czynności opodatkowanej na poczet której płatność (zaliczka) została przyjęta.
    Odstąpienie od umowy powoduje, że przedmiot opodatkowania (dla którego przyjęta
    płatność była częścią podstawy opodatkowania) nie zaistnieje. Nie ma więc czego
    obejmować opodatkowaniem. Konsekwencją powyższego musi być upadek obowiązku
    podatkowego od zaliczki. Nie ma bowiem przedmiotu podatku (czynności podlegającej
    opodatkowaniu), od którego obowiązek podatkowy miałby powstać.

    Dotyczy to zarówno przypadku, gdy płatność miała charakter zaliczki i jest zwracana
    nabywcy, jak i sytuacji, gdy płatność stanowiła wadium zatrzymywane przez sprzedawcę.
    Także w tym ostatnim przypadku nie ma przedmiotu podatku, zaś przyjęta zaliczka
    przestaje być wynagrodzeniem za spodziewaną czynność opodatkowaną. Pełni funkcję
    quasi-odszkodowawczą i nie łączy się z żadnym świadczeniem sprzedawcy.
    Zatem w okolicznościach tej sprawy, w przypadku gdy nie dojdzie do planowanego
    eksportu towarów w wyniku odstąpienia od umowy, o której mowa we wniosku, to
    pobrana przez Państwa zaliczka przestaje być częścią wynagrodzenia za spodziewaną
    czynność opodatkowaną.
    Skoro nie wystąpi eksport towarów, to nie będzie przedmiotu opodatkowania wskazanego
    w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy. W wyniku braku transakcji eksportu towarów przestanie
    istnieć obowiązek podatkowy powstały w następstwie otrzymania przez Państwa zaliczek.
    W konsekwencji, Państwo będą obowiązani skorygować rozliczenie podatkowe, w którym
    wykazano zaliczkę ze stawką podatku VAT 0% przez całkowite wyłączenie zaliczki z
    rozliczenia podatkowego.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 2 wniosku jest prawidłowe.
    Z kolei, odnosząc się do kwestii objętych zakresem pytania nr 3 wniosku, wskazać należy,
    że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W świetle tego przepisu:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usług.
    Z powołanego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów
    i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego)
    oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją dokonującego określonej
    czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności
    opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy
    intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają

    dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych
    czynności.
    W tym miejscu należy podkreślić, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    wielokrotnie stwierdzał, że prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie
    uwolnić przedsiębiorcę od kosztów podatku VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie
    w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej
    konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i
    efektu, pod warunkiem że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie
    neutralny.
    Potwierdzeniem powyżej przedstawionej linii orzecznictwa jest m.in. wyrok TSUE w
    sprawie C-268/83 D. A. Rompelman i E. A. Rompelman-Van Deelen z którego wynika, że
    regulacja dotycząca odliczenia ma za cel całkowicie odciążyć podmiot podlegający
    opodatkowaniu VAT od podatku od wartości dodanej, który jest winien zapłacić w związku
    ze swoją działalnością gospodarczą. Wspólny system wartości dodanej zapewnia, że
    obciążenie podatkiem VAT jest całkowicie neutralne wobec każdego przedsiębiorstwa,
    niezależnie od celów i wyników przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że takie
    przedsiębiorstwo samo w sobie podlega opodatkowaniu VAT.
    Na zasadę neutralności podatku od wartości dodanej powoływano się również w
    sprawach dotyczących przypadków, gdy z powodów niezależnych od podatnika, podatnik
    nigdy nie wykorzystał nabytych towarów i usług do prowadzenia działalności
    opodatkowanej, ale nabycie zostało dokonane z zamiarem takiego wykorzystania.
    Sytuacja tego rodzaju miała miejsce m.in. w przypadku spółki belgijskiej, która dokonała
    odliczenia podatku VAT związanego z robotami inwestycyjnymi przeprowadzonymi na
    nabytej przez firmę działce (sprawa C-37/95 Ghent Coal Terminal NV). TSUE stwierdził, że
    w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich
    do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika nie
    wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo do
    odliczenia zostaje zachowane.
    Wyrażoną w ww. art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia
    podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w art. 91 ustawy.
    Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy:
    Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on
    obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub
    10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10,
    10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla
    zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
    W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
    zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
    jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
    nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,
    korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku
    nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w
    którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w
    zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
    wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się
    odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały
    oddane do użytkowania.

    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy:
    Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
    miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
    W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
    towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
    handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
    czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
    należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
    należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
    zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Z przywołanych wyżej przepisów art. 86 i 91 ustawy wynika, że podatnik jest zobowiązany
    do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i
    usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku
    w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany
    sposobu wykorzystania.
    Stwierdzenie, czy konieczność korekty rzeczywiście zachodzi wymaga zbadania
    okoliczności, na skutek których podatnik zaniechał inwestycji lub wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Taki wniosek można wyciągnąć z orzeczeń TSUE wydanych na kanwie przepisu art. 20(1)
    (b) VI Dyrektywy, a mianowicie w sprawie C-37/95 Państwo Belgijskie a Ghent Coal
    Terminal NV oraz C-110/94 między Intercommunale voor Zeewaterontziliting (INZO) a
    Państwem Belgijskim.
    W obu przypadkach chodziło o sytuacje, w których podatnik zaniechał inwestycji z
    przyczyn „pozostających poza jego kontrolą”, na skutek decyzji innego organu
    nakazującego zmianę miejsca prowadzenia działalności i zamiany działki, na której
    rozpoczęto inwestycję (C-37/95) i sytuacji, w której „decyzja o zaniechaniu inwestycji
    wynikała z przeprowadzonego studium jej opłacalności, które nie potwierdziło możliwości
    generowania zysku z danej działalności” (C-110/94). Zatem podatnik jest uprawniony do
    odliczenia VAT naliczonego z tytułu towarów i usług nabytych w związku z pracami
    inwestycyjnymi wykonywanymi z przeznaczeniem ich na planowaną działalność
    gospodarczą podlegającą opodatkowaniu, a nabyte prawo do odliczenia pozostaje w
    mocy, nawet jeśli w wyniku niezależnych od niego okoliczności podatnik nigdy nie
    wykorzystał nabytych towarów lub usług do transakcji podlegających opodatkowaniu.
    Zawsze jednak należy brać pod uwagę okoliczności towarzyszące temu zachowaniu, a w
    szczególności, czy były one konsekwencją zdarzeń od podatnika niezależnych, czy też –
    podejmowanych świadomie decyzji gospodarczych.
    Tym samym, w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem
    wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza
    kontrolą podatnika nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej
    działalności, prawo do odliczenia zostaje zachowane.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwo są zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Wykonują Państwo wyłącznie czynności opodatkowane VAT i
    są to: (...).
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy
    stwierdzić, że ponosząc wydatki, w związku z planowaną inwestycją, mające służyć – jak
    wynika z opisu sprawy – czynnościom opodatkowanym, mieli Państwo prawo (o ile nie

    wystąpiły przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy) do odliczenia podatku
    naliczonego wynikającego z faktur związanych z poniesieniem tych wydatków.
    Przedstawiony we wniosku opis sprawy wskazuje, że przyczyny podjęcia decyzji o
    zaniechaniu inwestycji będą wynikać z okoliczności od Państwa niezależnych. Wskazali
    Państwo bowiem, że Kontrahent poinformował Państwa, że rozważa zakończenie
    współpracy na podstawie zawartej umowy, ponieważ dalsze kontynuowanie projektu jawi
    się jako ekonomicznie nieuzasadnione z perspektywy Kontrahenta. Powyższa decyzja
    Kontrahenta jest podyktowana aktualną sytuacją gospodarczą – w szczególności (...).
    Dla oceny związku wydatku ze sprzedażą opodatkowaną należy brać pod uwagę przede
    wszystkim cel wydatku w dacie jego poniesienia. W przedmiotowej sprawie cel ten był taki
    sam w dacie poniesienia przedmiotowych wydatków oraz w dacie zaniechania inwestycji.
    Rezygnacja przez Państwa Kontrahenta z inwestycji nie spowoduje, że ulegnie zmianie cel
    wydatków poniesionych w związku z tą inwestycją, w okresie, w którym Państwo
    rozpoczęli jej realizację. Jak wynika z wniosku, podjęta przez Państwa Kontrahenta decyzja
    nie będzie wynikiem decyzji o zmianie profilu prowadzonej działalności czy celowej zmiany
    przeznaczenia inwestycji.
    W świetle powyższego, w tak przedstawionym opisie sprawy, mieli Państwo prawo do
    odliczenia podatku naliczonego wynikającego z zakupów związanych z dotychczasową
    realizacją prac realizowanych w ramach umowy, o której mowa we wniosku i nie będą
    Państwo zobowiązani do dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W konsekwencji w
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazuję, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza,
    że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.