Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.239.2025.2.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-01
Teza: Działalność Spółki stanowi działalność badawczo; rozwojową w
rozumieniu art. 4a pkt 26; 28 Ustawy CIT, która uprawnia
Spółkę do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy CIT
za lata 2019; 2025 oraz lata kolejne. Koszty Projektów B+R
ponoszone przez Spółkę stanowią/będą stanowiły koszty
kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 Ustawy
CIT, które Spółka może odliczyć w ramach ulgi określonej w
art. 18d Ustawy CIT za lata 2019; 2025 oraz lata kolejne.
Słowa kluczowe: działalność
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt
koszt-koszty kwalifikowane
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z 17 kwietnia 2025 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem
    z 21 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (...) z siedzibą w (...) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem
    podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu
    art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.
    j. Dz. U. 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „Ustawa CIT”). Spółka uzyskuje przychody inne niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży produkcyjnej, specjalizując się
    w (...) oraz jest jednocześnie (...).
    Firma posiada ponad (...) doświadczenie w (...).
    (...) jest jednym z głównych dostawców napędów dla firm (...). Spółka sprzedaje
    projektowane i tworzone przez siebie silniki elektryczne (dalej: „Produkt” albo w l.mn.
    „Produkty”) na całym świecie - około 25% wyrobów Spółki jest eksportowana na rynki
    zagraniczne.
    Spółka wytwarza Produkty w przeważającej większości w wyniku złożonego przez
    kontrahentów (w tym spółki Skarb Państwa) zamówienia. Kontrahenci nie przedstawiają
    Wnioskodawcy gotowego sposobu działania, lecz jedynie swoje oczekiwania co do
    właściwości, jakie powinien posiadać Produkt, którego wytworzenia podejmuje się Spółka.
    Modelowo współpraca Wnioskodawcy z klientami przebiega w ten sposób, że klient
    przedstawia parametry, jakie powinien posiadać Produkt - zazwyczaj są to parametry
    obciążenia zawarte w specyfikacji zamówienia. Specyfikacja zamówienia wraz z
    parametrami zwykle zawiera informacje o urządzeniu, które ma być napędzane
    Produktem, a także informacje o jego mocy, prędkości, napięciu, sposobie zasilania oraz
    warunkach środowiskowych (np. cechach, wykonaniu przeciwwybuchowym), a także
    innych czynnikach, takich jak obecność pyłu węglowego.
    W przypadku tworzenia silników dla pojazdów szynowych, np. tramwajów, Spółka posiada
    wiedzę o tym jakie warunki, wymiary (wstępnie) ma posiadać silnik do tworzonych
    pojazdów szynowych z informacji pozyskiwanych na etapie ofertowania np. silniki mają
    umożliwić, aby pojazd mógł osiągnąć przyśpieszenie nie mniejsze niż 1m/s2, odpowiednią
    siłę hamowania (pojazdy szynowe hamują głównie silnikami).
    Spółka sporadycznie tworzy Produkty z własnej inicjatywy. Odbywa się to zwykle w
    sytuacji, w której Zarząd Spółki posiada przypuszczenie, że niebawem znajdzie popyt na
    wytworzone z własnej inicjatywy prototypy Produktów. Innymi przypadkami są te, kiedy
    Spółka decyduje się na stworzenie prototypu danego Produktu do przeprowadzenia na
    nim testów lub zastosowania do szerszych badań rozwojowych w Centrum Badawczo
    Rozwojowym (...).
    Niektóre z projektów realizowanych przez Wnioskodawcę charakteryzują się wysokim
    stopniem złożoności, kreatywności i twórczości (dalej: „Projekty B+R”). Wynika to
    bezpośrednio z innowacyjności realizowanych inwestycji przez Klientów, takich jak np.
    nowe pojazdy szynowe, które wymagają opracowania nowych konstrukcji silników lub
    generatorów. Modernizacje oraz nowe projekty instalacji chemicznych czy instalacji w
    przemyśle ciężkim również wymagają wprowadzenia nowych rozwiązań, w tym konstrukcji

    silników przeciwwybuchowych oraz dedykowanych konstrukcji silników, dostosowanych
    do specyficznych potrzeb poszczególnych projektów. Stosując wewnętrzne wytyczne i
    procedury, Wnioskodawca jest w stanie dokonać oceny i kwalifikacji, które z
    realizowanych przez niego projektów stanowią Projekty B+R. Do Projektów B+R Spółka nie
    zalicza tych projektów, które są identyczne w stosunku do wcześniej realizowanych
    projektów. Projekty B+R realizowane przez Spółkę koncentrują się na dwóch obszarach:
    Opracowanie nowego modelu Produktu;
    Działalność skupiona wokół Centrum Badawczo Rozwojowego (...) (dalej: „CBR”).
    1) Opracowanie nowego modelu Produktu - poniżej wymienione zostały krok po kroku
      działania, które podejmuje Wnioskodawca w ramach realizacji Projektów B+R z
      obszaru „opracowanie nowego modelu Produktu”:
    I. Prace nad stworzeniem (skonstruowaniem) oferty
    Jak już wspomniano, większość projektów realizowanych przez Spółkę jest inicjowana w
    odpowiedzi na zgłoszenie przez klienta zapotrzebowania na dany Produkt. Wynika to z
    faktu, że Spółka tworzy Produkty głównie dla kontrahentów z branż ciężkiego przemysłu
    oraz sektorów kluczowych dla gospodarki krajowej i światowej, nie jest możliwe ich
    produkowanie z własnej inicjatywy i przechowywanie w magazynie w oczekiwaniu na
    klienta Produkty są projektowane i prototypowane od podstaw, ponieważ Spółka rzadko
    ma możliwość ponownego wdrożenia wcześniej wypracowanych rozwiązań.
    Produkty wytwarzane przez Spółkę często osiągają imponujące rozmiary, sięgając kilku
    metrów wysokości lub szerokości. Ich wielkość nie wynika z nadmiarowego projektowania,
    lecz z faktu, że realizowane zlecenia są zawsze nietypowe, specyficzne i wymagają budowy
    urządzeń o dużej mocy.
    Jak już wspomniano, realizacja Projektu B+R standardowo rozpoczyna się od zgłoszenia
    kontrahenta z zapytaniem, czy Spółka jest w ogóle w stanie wyprodukować silnik, którego
    parametry zostały przedstawione w specyfikacji. Zdarzają się takie przypadki, gdy
    Wnioskodawca analizuje parametry opublikowane w przetargach lub innych publicznych
    ogłoszeniach. Na podstawie zapytań ofertowych oraz ogłoszeń przetargowych Spółka
    przeprowadza analizę wykonalności - tj. dokonuje oceny, czy będzie w stanie zrealizować
    dane zlecenie. Jeśli wynik analizy jest pozytywny, wówczas Spółka przechodzi do dalszych
    prac nad przygotowaniem oferty. W tym miejscu należy wskazać, że nawet w przypadku
    osiągnięcia pozytywnego wyniku analizy wykonalności (tj. Spółka uzna, że będzie w stanie
    znaleźć rozwiązanie), to w zasadzie do końca Projektu B+R istnieje ryzyko niepowodzenia
    projektu - wynika to ze specyfikacji Projektów B+R, które charakteryzują się
    nieprzewidywalnością. Z tych względów umowy zawierane przez kontrahentów ze Spółką
    zawierają kary umowne dotyczące niewywiązania się z przedmiotu umowy.
    W ramach ofertowania, na podstawie danych o silniku (Produktu), który ma zostać
    zaprojektowany, skonstruowany i zbudowany, Wnioskodawca opracowuje ofertę
    techniczną oraz cenową i na jej podstawie tworzy wymagania techniczne, które będą
    źródłem danych do zbudowania Produktu w przypadku akceptacji oferty przez
    kontrahenta.
    Etap ofertowania obejmuje wykonanie wielu czasochłonnych działań, w tym
    przeprowadzenie skomplikowanych obliczeń, mających na celu określenie m.in. sposobu
    uzyskania określonej mocy silnika, a także wykonanie dokumentacji technicznej Produktu.
    Dokumentacja techniczna tworzona jest nie tylko na podstawie danych o samym
    Produkcie, ale także na podstawie informacji niezwiązanych bezpośrednio z nim.
    Pracownicy działu technicznego, odpowiedzialni za pierwsze prace ofertowe, muszą
    uwzględniać m.in. maksymalne i minimalne wymiary Produktu (jego gabaryty) oraz
    dopasowanie do różnych rozwiązań technicznych w strukturze pionu technicznego.
    Prowadzona jest analiza pod kątem użycia istniejącego oprzyrządowania, a w przypadku
    jego braku szacowany jest koszt zakupu przyrządów w celu doliczenia do oferty.

    Na tym etapie za stworzenie oferty (na którą składają się wykonane obliczenia, stworzona
    dokumentacja techniczna, oraz rysunki techniczne) odpowiedzialne jest biuro ofert
    technicznych.
    Zdarza się, że dany Projekt B+R jest na tyle złożony, wyjątkowo nietypowy i nowatorski na
    tle wcześniejszych realizacji, że wymagane jest przeprowadzenie przez Spółkę kolejnej
    analizy wykonalności. Wnioskodawca przeprowadza tę dodatkową analizę, aby sprawdzić,
    czy na etapie wykonania Produktu Spółka nie napotka barier lub ograniczeń w zakresie
    stosowanej technologii.
    Często, aby stworzyć ofertę, konieczna jest wcześniejsza wizyta u kontrahenta w celu
    dokonania oględzin miejsca, w którym ma zostać umieszczony Produkt, oraz innych
    urządzeń towarzyszących, które będą podpięte pod Produkt lub będą z nim
    współpracować. Ma to duże znaczenie, które determinuje m.in. prace nad dokumentacją
    techniczną i modelem Produktu, który musi być dopasowany indywidualnie do warunków
    panujących u kontrahentów Spółki.
    Przy bardziej wymagających Projektach B+R może się zdarzyć, że Spółka, już na etapie
    ofertowania współpracuje z uczelniami lub instytutami badawczymi celem opracowania
    danego rozwiązania.
    II. Przekazanie oferty
    Po przygotowaniu oferta zostaje wysłana do kontrahenta.
    Następnie, Wnioskodawca oczekuje informacji zwrotnej - komentarza od kontrahenta,
    który odnosi się do otrzymanej oferty. Zazwyczaj kontrahent proponuje zmiany do części
    technicznej oferty oraz przedstawia swoje uwagi, czy zadaje pytania. Mowa tu o takich
    zmianach jak parametry elektryczne związane z koniecznością zmiany całego rzędu
    zabezpieczeń z powodu ograniczeń źródła zasilania (np. ograniczenia prądu
    rozruchowego), czy zmianach konstrukcyjnych uwzględniających nowe techniczne wymogi
    klienta i uczestników jego projektu.
    Następuje wymiana korespondencji obejmująca tworzenie-zmienienie zaproponowanych
    rozwiązań jak np. zmiana gabarytów Produktu, przesunięcie skrzynki przełączeniowej itd.
    Następuje iteracja procesu - Spółka ponownie dokonuje obliczeń i przeprowadza cały
    szereg prac, aby dostosować ofertę do oczekiwań klienta.
    III. Przyjęcie oferty
    Etap od pierwszego kontaktu do przyjęcia oferty, obejmujący m.in. modyfikacje
    zaproponowanych rozwiązań i metod tworzenia Produktu, trwa co najmniej kilka
    miesięcy, a w krytycznych przypadkach nawet lata. Czas opracowania oferty wydłuża się
    zwłaszcza wtedy, gdy analizowane są różne warianty rozwiązań prowadzące do tego
    samego rezultatu.
    Zdarzają się przypadki, w których przyjęcie ofert nie oznacza jej realizacji tylko zmianę i
    tworzenie wszystkiego od nowa z uwagi na fakt, że np. klient realizuje daną inwestycję za
    pośrednictwem innego podmiotu, który wybudował już swoją infrastrukturę, do której
    musi dostosować się Wnioskodawca i w efekcie wszystkie albo część założeń wymaga
    rewizji.
    IV. Akceptacja ostatecznej wersji oferty
    Złożenie zamówienia na bazie stworzonej oferty wiąże się z pracami Spółki nad
    dokumentacją elektryczną i tworzeniem konstrukcji mechanicznej.
    Rozpoczęte prace w biurze technicznym przenoszą się do biura konstrukcyjnego
    odpowiedzialnego za przeprowadzenie bardziej dokładnych obliczeń i tworzenie bardziej
    szczegółowej konstrukcji Produktu.
    Na tym etapie Projektu B+R część techniczna oferty może ulec niewielkiej zmianie po
    przeprowadzeniu prac przez biuro ds. konstrukcji.

    V. Dogłębna analiza konstrukcji ofertowej
    W ramach przeprowadzania bardziej szczegółowych obliczeń, weryfikuje się poprawność
    tych wcześniej wykonanych. Często w ramach tego etapu pracy wyłaniają się jeszcze to
    kolejne (nowe) możliwości rozwiązań, które pierwotnie nie były brane pod uwagę.
    Akceptacja ostatecznej wersji oferty i wykonanie powyższych prac nie oznacza
    definitywnego zakończenia etapu konstruowania rozwiązań związanych z budową
    Produktu. Często podczas omawiania szczegółów bezpośrednio z kontrahentem, zgłasza
    on nowe oczekiwania, co wymaga ponownej weryfikacji możliwości ich realizacji. Takie
    zmiany wiążą się z szeroką analizą całej konstrukcji Produktu, w tym jego kluczowych
    elementów. Na tym etapie często dokonuje się modyfikacji, takich jak np. poszerzenie lub
    zwężenie poszczególnych elementów konstrukcyjnych.
    Ten etap ofertowania obejmuje także analizę zatwierdzonych rozwiązań pod kątem
    możliwości ich optymalizacji. Wynika to z tego, że często biura projektowe kontrahentów
    dosyłają dodatkowe warunki, wymagania itp. i na tej podstawie dokonuje się dodatkowych
    obliczeń, weryfikacji procedur. Spółka z uwagi na powyższe modyfikacje wprowadziła tzw.
    współczynnik zgodności parametrów wejściowych z parametrami realizacji zamówienia.
    Kalkulacja powyższego parametru zamyka proces prac koncepcyjnych nad Produktem a
    rozpoczyna faktyczne prace nad realizacją zamówienia. Prace rozpoczynają się od
    pracowni ds. konstrukcji.
    VI. Biuro ds. Konstrukcji
    Biuro ds. Konstrukcji składa się m.in. z dwóch komórek: Pracowni ds. Obliczeń i Pracowni
    ds. Konstrukcji i odpowiada za finalne aspekty obliczeniowe i mechaniczne
    projektowanego Produktu.
    Obliczenia elektryczne i mechaniczne wykonują pracownicy Pracowni ds. Obliczeń
    (rozszerzone obliczenia i analizy mechaniczne na zaprojektowanych modelach 3D
    wykonują pracownicy Pracowni ds. Konstrukcji) stosując obowiązujące oprogramowanie
    znajdujące się na stanie biura oraz analizy obliczeniowe w oparciu o literaturę fachową.
    Obliczenia są wykonywane wielowariantowo. Wersja najbardziej optymalna jest
    porównywana z poprzednimi wersjami i opiera się na założeniach Biura Technicznego i
    wymaganiach klienta, zawiera konstrukcję obwodu magnetycznego i odpowiedni dobór
    materiałów. Dodatkowo, pracownicy działu odpowiadają min za właściwy dobór i
    obliczenie podzespołów mechanicznych (np. łożyskowanie, wał, przewietrzanie) oraz za
    weryfikację wyposażenia, w szczególności pod kątem zgodności z obowiązującymi
    normami.
    Rezultatem prac Pracowni ds. Obliczeń jest pakiet dokumentacji w postaci karty uzwojeń i
    specyfikacji technicznej przekazany do Pracowni ds. Konstrukcji w celu dalszego
    opracowania dokumentacji projektu.
    Pracownia ta koncentruje się na mechanicznych aspektach projektu, szczegółowym
    projektowaniu obudowy, łożyskowania, stojana, wirnika i adaptacji tych elementów do
    dobranego wyposażenia. Pracownicy Pracowni ds. Konstrukcji wykonują rysunki
    konstrukcyjne z wykorzystaniem oprogramowania do komputerowego wspomagania
    projektowania 3D i 2D Autodesk lnventor i AutoCAD, z przestrzeganiem zasad normalizacji
    i typizacji oraz technologiczności konstrukcji.
    W przypadku elementów wymagających zgodności z normami lub dodatkowymi
    obliczeniami inżynierskimi – np. w konstrukcjach przeciwwybuchowych,
    wysokonapięciowych, konstrukcjach ze złożonym obiegiem powietrza - konieczne jest
    spełnienie określonych wymagań konstrukcyjnych. Zdarza się, że konstruktor uznaje, iż
    dany element nie spełnia normy lub istnieje ryzyko, że w wyniku eksploatacji Produkt
    szybko utraci pewne właściwości. W takim przypadku szczegółowe założenia projektu jak i

    elementy konstrukcyjne Produktu będą wymagały zmiany, co prowadzi do skierowania
    projektu do ponownego opracowania i weryfikacji przez Pracownie ds. Obliczeń (powrót
    do poprzednich etapów Projektu B+R).
    W powyższym etapie analizuje się ekonomiczne uzasadnienie dla wybranych rozwiązań na
    tle całego oprzyrządowania i parku maszynowego, którym dysponuje Wnioskodawca,
    ewentualnie na tle oprzyrządowania, które będzie musiał zakupić, aby móc zrealizować
    dany etap Projektu B+R.
    VII. Pracownia technologiczna
    Opracowany przez konstruktorów projekt konstrukcji Produktu trafia do pracowni
    technologicznej, gdzie prowadzi się m.in. optymalizację ekonomiczną jego wytworzenia
    oraz przygotowanie do wdrożenia do produkcji.
    Po przygotowaniu dokumentacji konstrukcyjnej oraz struktury projektowanego Produktu
    w systemie MRP, biuro technologiczne przystępuje do analizy procesu technologicznego.
    Określa sposób wykonania poszczególnych operacji, dobór maszyn oraz odpowiednich
    technologii obróbki. Proces ten obejmuje m.in. spawanie, obróbkę skrawaniem,
    wykrawanie na prasach, analizę obwodów elektromagnetycznych, montaż, malowanie
    Produktu, a także operacje kontrolne na poszczególnych etapach produkcji. W pierwszej
    kolejności weryfikowane jest dostępne oprzyrządowanie - jeśli nie spełnia wymagań,
    podejmowana jest decyzja o zakupie nowego.
    Prace wykonują równolegle technolodzy (specjaliści w konkretnych branżach) na
    przydzielonych przez kierownika detalach, podzespołach i zespołach Produktu. Każdy z
    pracowników tworzy przewodnik technologiczny, który opisuje poszczególne operacje
    produkcyjne i określa kolejność działań. Każda operacja jest przypisana do
    ponumerowanych gniazd produkcyjnych. W dokumentacji technologicznej dotyczącej
    danej operacji uwzględnia się szczegółowe informacje na temat wymaganych detali,
    niezbędnego oprzyrządowania oraz rodzaju i ilości materiałów, w tym np. surowców
    przeznaczonych do wypalania.
    Wspomaganie programowe obejmuje m.in. wypalanie i cięcie blach za pomocą systemu
    SigmaNEST, który bazuje na szkicach sparametryzowanych pod kątem gatunku i grubości
    materiału. Wygenerowane programy przesyłane są do maszyn tnących, a cały proces
    podlega agregacji materiałowej, celem optymalizacji zużycia surowców.
    Obróbka skrawaniem wykorzystuje zaawansowane narzędzia programistyczne, w tym
    EDGECAM oraz Mazatrol, które generują kody sterujące dla obrabiarek CNC. W biurze
    technologicznym tworzone są programy sterujące.
    Ze względu na nieprzewidywalność Projektu B+R, zdarzają się sytuacje, że podczas
    opracowania procesu technologicznego pojawia się konieczność wprowadzenia zmian -
    wówczas dokumentacja wraca do Pracowni ds. Konstrukcji, w którym konstruktor
    przeprowadza stosowne korekty. W tym miejscu warto zwrócić uwagę, że ze względu na
    charakter Projektów B+R (tj. niepewność co do zakończenia sukcesem, wiele zmiennych i
    niewiadomych w trakcie realizacji prac), na każdym etapie prac może nastąpić
    konieczność powrotu do któregoś z poprzednich etapów. Następuje wówczas iteracja
    modyfikacji, korekt i zmian, aż do momentu, kiedy dane parametry/właściwości osiągną
    oczekiwane założenia.
    Po zakończeniu opracowywania technologii dokumentacja jest przekazywana do biura ds.
    planowania i przygotowania produkcji, które nadaje odpowiedni status planistyczny, co
    inicjuje zakup materiałów oraz ustala harmonogram produkcji. Na tym etapie generowane
    są również zlecenia robocze dla produkcji.
    VIII. Wydział Spawalni
    Na tym etapie realizowane są konstrukcje spawane. Następuje wypalanie detali z blachy,
    cięcie płaskowników, rur, zwijanie pierścieni, płaszczy, składanie detali, sczepianie i

    spawanie. W wyniku realizacji prac na tym etapie może się okazać, że przyjęte założenia
    wymagają korekt (np. zwiększenie grubości materiału z 2 mm na 3 lub 4 mm albo dodanie
    dodatkowych żeber usztywniających). Jeśli pojawią się problemy, wówczas Projekt B+R
    może wrócić z do jednego z poprzednich etapów, celem wprowadzenia stosownych zmian
    w dokumentacji technicznej. Konstrukcje poddawane są stabilizacji termicznej w piecu
    (poprzez wyżarzanie). W przypadku rozbieżności dokumentacji i wykonania rzeczywistego
    są przekazywane informacje do biura technologicznego w celu ewentualnej korekty
    czasów, norm materiałowych lub weryfikacji konstrukcyjnej.
    IX. Wydział Mechaniczny
    Po gruntowaniu i nałożeniu warstwy antykorozyjnej detale przechodzą na obróbkę
    wiórową, obejmującą toczenie, frezowanie, wiercenie i gwintowanie. Po wykonaniu detale
    poddawane są kontroli wymiarowej.
    Pracownicy wydziału mechanicznego przeprowadzają również testy wytrzymałościowe
    polegające na wprowadzaniu płynów do obudowy silnika, tarcz, kadłuba, który to płyn pod
    różnymi ciśnieniami oddziałuje na te elementy, a kontrolerzy weryfikują, czy nie doszło do
    jakichś odkształceń czy deformacji konstrukcji Produktu.
    Na tym etapie wykonywany jest protokół kontroli i podawana jest informacja o
    dopuszczeniu detalu (lub nie dopuszczeniu) do dalszej produkcji. Po każdym etapie
    sporządzane są protokoły pomiarowe zawierające kluczowe informacje dotyczące detalu.
    Cały proces podlega kontroli jakości aż do finalnych badań w CBR.
    W przypadku negatywnej weryfikacji (kontroli jakości) Produkt może być odesłany do
    naprawy, a nawet odesłany na złomowanie w przypadku nieodwracalnych defektów
    X. Wydział Tłoczni
    W wydziale tłoczni produkowane są te elementy Produktu, które tworzą jego trzon,
    „serce”. Głównym materiałem są blachy prądnicowe wykrawane na prasach korbowych
    przez wykrojniki. Na trzon Produktu składają się wykonywane blachy stojana ze żłobkami,
    a w kółkach ze środka blach stojana wykonuje się żłobkowanie blach wirnika.
    Po skompletowaniu pakietów stojana są one ściskane pod dużym naciskiem (kilkadziesiąt
    ton) i zespalane poprzez spawanie lub mechaniczne klamrowanie. Stojany są
    przekazywane na wydział mechaniczny lub bezpośrednio na wydział uzwajalni.
    W przypadku wirników kompletowane są komponenty pakietu wirnika na przyrządzie lub
    bezpośrednio na wale, ściskane pod dużym naciskiem i zabezpieczane. Następnie, wirniki
    są uzwajane poprzez wbicie prętów miedzianych i montaż pierścieni miedzianych lub
    zalewane aluminium. Na końcu szlifowane są wszystkie powierzchnie wału wirnika pod
    wentylatory i inne elementy współpracujące, a gotowe wirniki trafiają na montaż
    XI. Wydział Uzwajalni
    Kluczowym elementem Produktu, który pozwala mu spełniać swoją role, jest uzwojenie w
    postaci cewek.
    Po kontroli cewki montowane są w żłobki pakietu stojana. Z uwagi na wyjątkowość i
    niepowtarzalność Projektów B+R, wszystkie cewki w prototypie Produktu umiejscawiane
    są ręcznie przez pracowników.
    Cewki są odpowiednio łączone w celu spowodowania właściwej pracy Produktu. Pakiet z
    cewkami jest nasycany żywicą w warunkach próżniowych, aby zapewnić równomierne
    wnikanie i rozprowadzenie substancji.
    Po impregnacji stojan uzwojony przechodzi ponowną kontrolę elektryczną, a dział kontroli
    jakości wydaje świadectwo zgodności.
    Kontrola elektryczna polega na poddaniu próbie Produktu zgodnie z obowiązującymi
    normami lub indywidualnymi wymaganiami klienta. Po pozytywnej próbie gotowy
    uzwojony stojan jest montowany w kadłubie

    XII. Wydział Montażu
    Wszystkie części trafiają do montażu, gdzie są łączone w całość. Części są wykonywane
    zgodne z opracowaną dokumentacją techniczną. Po zakończeniu prac na wydziale
    montażu Produkt kierowany jest do stacji prób, która znajduje się w CBR.
    Po przeprowadzeniu pełnych testów prototypu w CBR, mających na celu sprawdzenie
    zgodności z obowiązującymi normami lub indywidualnymi wymaganiami klienta, Produkt
    ponownie trafia na wydział montażu, gdzie przeprowadza się jego demontaż w celu
    weryfikacji i oceny technicznej. Po pozytywnym zakończeniu oględzin Produktu, jest on
    ponownie montowany po czym jest poddawany podstawowym testom sprawdzającym na
    stacji prób w CBR.
    Niektórzy kontrahenci zastrzegają w umowach - poza karami umownymi - obowiązek
    przeprowadzenia testów Produktu w ich obecności. Zdarzają się także przypadki, gdy
    jednym z postanowień zawieranych w umowach jest nie tylko przeprowadzenie testów,
    ale także dopuszczenie zamawiającego do osobistego wykonywania testów swoimi
    przyrządami na określone parametry. W każdym przypadku kontrahenci Spółki posiadają
    prawo do zastrzegania uwag do wyników, które uzyskiwane są w trakcie przeprowadzania
    testów na Produktach.
    Po pozytywnym zakończeniu wszystkich prób prototyp Produktu wraca na wydziału
    montażu, gdzie następuje malowanie. System malarski jest uzgadniany z klientem,
    uwzględniając wymagania ochrony środowiskowej oraz zgodność z wytycznymi
    kontrahenta.
    Następnie, Produkt jest przekazywany do eksploatacji. Uruchomienie i wdrożenie bardzo
    często odbywa się w obecności i pod nadzorem pracowników Spółki. Od tego momentu
    bardzo często rozpoczyna się bieg okresu gwarancji, który w wielu przypadkach wynosi
    nawet 60 miesięcy. W przypadku wystąpienia awarii ocenie podlega charakter usterki oraz
    projekt uszkodzonego elementu, co może skutkować koniecznością jego
    przeprojektowania. Dodatkowo, w przypadku kluczowych napędów w umowach
    definiowany jest współczynnik dostępności (najczęściej na poziomie 98%), którego nie
    dotrzymanie związane jest z karami umownymi. Wobec powyższego dopiero po
    zakończeniu okresu gwarancji kończy się pełny przebieg Projektu B+R.
    2) CBR
    Wnioskodawca w (...) roku utworzył CBR. Spółka otrzymała dofinansowanie z
    Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na budowę CBR, w ramach projektu: (...).
    CBR zostało utworzone celem przeprowadzania niestandardowych testów na własnych
    Produktach jak i świadczenia usług w zakresie testowania maszyn elektrycznych innych
    producentów. Testy na Produktach są tak ważnym elementem prac, że Wnioskodawca
    poza planem stworzenia Produktu, tworzy oddzielnie plan testów, które przeprowadzane
    są w specjalnie utworzonym do tego CBR.
    CBR zostało zaprojektowane tak, aby wykonywać najbardziej ekstremalne testy,
    obejmujące skrajne obciążenia silników i innych urządzeń, jak również przeprowadzenie z
    pozoru standardowych testów i badań, ale na tak niestandardowych silnikach i innych
    urządzeniach, że przeprowadzenie tych testów (badań) w zwykłym warsztacie, czy innej
    hali było by prawdopodobnie niemożliwe. Ponadto, przeprowadzenie badań i testów na
    ogromnych silnikach wymaga wykorzystania specjalistycznej wiedzy i doświadczenia,
    którymi to dysponują pracownicy Spółki.
    CBR budowane było od podstaw z uwzględnieniem roli jaką miało pełnić. Sama hala CBR
    jest wysoka na kilkanaście metrów, posiada u szczytu suwnicę zdolną podnosić i przenosić
    ciężar do 30 ton.
    CBR jest wyposażone w zaawansowane układy zasilania i hamowania badanych
    Produktów, bazując na przemiennikach częstotliwości, co pozwala na odzysk energii
    elektrycznej podczas testów. Ponadto, zastosowane zostały nowoczesne układy

    chłodzenia i smarowania, umożliwiające badania silników w warunkach rzeczywistych.
    Specjalna płyta badawcza o nośności do 60 ton umożliwia testowanie dużych maszyn
    zgodnie z metodologią przeciwsobną, co zapewnia wysoką precyzję wyników.
    Przewidziane badania obejmują szeroki zakres testów, takich jak analiza sprawności
    energetycznej, pomiary drgań, testy izolacji, próby przeciążeniowe oraz symulacje
    ekstremalnych warunków eksploatacyjnych CBR umożliwia również świadczenie usług
    badawczo-testowych dla zewnętrznych podmiotów, w tym instytutów naukowych i innych
    przedsiębiorstw, co wpływa na wzrost innowacyjności całego sektora.
    CBR wypełnia istotną lukę na rynku - obecnie w Polsce nie istnieje inna jednostka
    badawcza o takiej funkcjonalności i zdolnościach testowych w zakresie maszyn
    elektrycznych dużej mocy. Inwestycja ta nie tylko zwiększa konkurencyjność Spółki, ale
    również przyczyniła się do rozwoju technologii energooszczędnych i ekologicznych
    rozwiązań napędowych na skalę światową.
    Przykładem innowacyjności CBR jest opracowanie przez Wnioskodawcę silnika
    połączonego z maszyną hamującą i układem chłodzącym, pracującym w pełnym
    zanurzeniu w zbiorniku wodnym. Zintegrowany system umożliwia przeprowadzenie
    testów w warunkach rzeczywistej pracy zamówionego przez kontrahenta Produktu,
    pozwalając na ocenę efektywności chłodzenia oraz działania urządzenia w praktycznych
    warunkach eksploatacyjnych. To na tym etapie, obecni są niektórzy kontrahenci celem
    weryfikacji prowadzonych testów.
    Jednym z badanych parametrów w CBR jest wykonanie próby typu silnika lub generatora
    w celu weryfikacji zgodności z normą PN-EN60034-1. Obejmuje ona m.in. pomiary
    rezystancji izolacji, próby napięciowe, wyznaczenie maksymalnej temperatury uzwojeń
    silnika oraz próby określenia parametrów rozruchowych. Spółka wykonuje również
    specjalne testy w celu potwierdzenia metod obliczeniowych np. wyznaczenie maksymalnej
    temp. uzwojenia wirnika silnika.
    Każda próba jest rejestrowana, a dokumentacja techniczna i fotograficzna gromadzona w
    celu analizy wyników badań. Plan prób dla każdego Produktu jest realizowany zgodnie z
    harmonogramem, a na jego podstawie opracowywane jest szczegółowe sprawozdanie
    zawierające opis przeprowadzonych testów i ich wyników.
    Dla Produktów przeciwwybuchowych podlegających Dyrektywie ATEX po pozytywnym
    zatwierdzeniu wyników przez CBR Produkt podlega dalszej ocenie (certyfikacji) w
    zewnętrznych jednostkach notyfikowanych np. Główny Instytut Górnictwa (GIG),
    doświadczalna kopalnia Barbara czy Hamilton. W przypadku Produktów w wersji Ex
    przeznaczonych do pracy w warunkach zagrożenia wybuchem przeprowadzane są testy
    sprawdzające poprawność działania osłony ognioszczelnej konstrukcji produktu. Badania
    te podlegają ścisłym normom i wymaganiom prawnym, a ich wyniki decydują o dalszej
    certyfikacji Produktu.
    Przykładowe Projekty B+R zrealizowane przez Spółkę
    1. Silnik przeciwwybuchowy
    Wysokosprawny silnik przeciwwybuchowy, o mocy 720kW, napięciu 10kV, prędkości
    obrotowej 330 obr./min. (ilość biegunów 2p=18) w wykonaniu Ex db eb ia IIC T3 Gb do
    napędu kompresora tłokowego.
    Szacuje się, że systemy napędzane silnikiem elektrycznym (EMDS) odpowiadają za około
    29% całkowitego globalnego oraz 69% przemysłowego zużycia energii elektrycznej. Duże
    silniki elektryczne o mocy wyjściowej ponad 375 kW to zazwyczaj silniki prądu
    przemiennego średniego napięcia, które są projektowane i produkowane na zamówienie.
    Stanowią one zaledwie 0,03% ilości wszystkich silników elektrycznych w użyciu, ale
    odpowiadają za około 23% całkowitego zużycia energii przez silniki, co czyni je bardzo
    znaczącymi konsumentami globalnej energii (około 10,4%). Efektywność wykorzystania
    EMDS w przemyśle może być zwiększona między innymi poprzez stosowanie silników

    wysokosprawnych. Taka poprawa ma potencjał zmniejszenia emisji CO2 poprzez
    obniżenie zużycia energii.
    Zwiększenie sprawności silnika elektrycznego z zachowaniem pozostałych parametrów
    użytkowych wiąże się z realizacją złożonego procesu projektowego, w ramach którego
    należy zapewnić optymalizację doboru łożysk, konstrukcji wentylatorów i przepływu
    powietrza chłodzącego silnik, kształtu żłobka wraz z zapewnieniem maksymalnego
    wypełnienia uzwojeniem, konstrukcji klatki wirnika oraz pierścieni zwierających. Konieczne
    jest również opracowanie technologii wykonania, która umożliwi zachowanie parametrów
    projektowych, takich jak równomierna szczelina pomiędzy stojanem i obracającym się
    wirnikiem, która ma wpływ na poziom strat dodatkowych, a za tym na sprawność silnika.
    Typowe wolnoobrotowe silniki elektryczne o mocy ok. 700 kW wykonywane są na napięcie
    6000 V. Sprawność tych silników kształtuje się na poziomie 94,0 - 94,5%. Tego typu
    rozwiązania są stosowane również w silnikach konstrukcji Ex w osłonie ognioszczelnej do
    stosowania w atmosferze zagrożonej wybuchem.
    Spółka podjęła się realizacji projektu silnika wolnoobrotowego w konstrukcji
    ognioszczelnej do stosowania w atmosferach wybuchowych o oznaczeniu Ex db eb ia IIC
    T3 Gb oraz wysokiej sprawności na poziomie 95,4% przy jednoczesnym ograniczeniu
    prądu rozruchowego. Dla mocy 700 kW oraz przy założeniu pracy ciągłej silnika (ok. 8400
    godzin rocznie) różnica sprawności rzędu 1,4% przekłada się na zużycie energii
    elektrycznej mniejsze o 91 797 kWh/rok.
    Aby uzyskać założony cel, konieczne było zastosowanie kilku innowacyjnych rozwiązań
    konstrukcyjnych i technologicznych:
    Zastosowanie systemu wentylacji (...) (obudowa silnika została użebrowana, wprowadzono
    wentylację powierzchniową), jest to rozwiązanie, które ma zastosowanie najczęściej w
    silnikach małej mocy. Konieczne było zaprojektowanie nowego systemu wentylacji dla
    silników wolnoobrotowych dużej mocy, średniego napięcia 10 kV.
    Aktywna część rdzenia magnetycznego stojana została wykonana z blachy prądnicowej o
    niskim poziomie stratności, dodatkowo do łączenia blach zastosowano innowacyjną
    technologię spawania blachy prądnicowej. Spawanie blach rdzenia wykonane zostało na
    zrobotyzowanym stanowisku (spawanie wykonał zautomatyzowany robot spawalniczy).
    Na potrzeby tego projektu opracowano nowe rozwiązanie układu izolacyjnego, tak by
    spełnić warunek napięcia zasilania tj. 10 kV oraz warunek próby napięciowej 21 kV.
    Opracowana została nowa konstrukcja rdzenia wirnika i klatki pracy wirnika, tak by
    zapewnić poprawną, długotrwałą pracę silnika napędzającego kompresor tłokowy, który
    charakteryzuje się bardzo dużym pulsacyjnym momentem obrotowym.
    Zaprojektowano innowacyjne rozwiązanie konstrukcyjne przejść ognioszczelnych w
    osłonie ognioszczelnej konstrukcji silnika. Weryfikacja tego rozwiązania została wykonana
    przez Niezależną Jednostkę Notyfikowaną, która przeprowadziła szereg wybuchów
    sprawdzających poprawność osłony ognioszczelnej obudowy silnika oraz wystawiła
    certyfikat na zgodność z normami i dyrektywą ATEX.
    Silniki zostały wyprodukowane oraz w pełni przebadane w CBR pod nadzorem Niezależnej
    Jednostki Notyfikowanej. Wszystkie punkty założeń konstrukcyjnych zostały osiągnięte.
    2. Zespół prądnic dla lokomotyw spalinowych
    Zespół prądnic synchronicznych z wbudowaną wzbudnicą typu
    GTds560S8B+GTds400M8B wykonanie do zastosowania w lokomotywach spalinowych
    nowego typu.
    W ostatnich latach można było zaobserwować znaczący progres w zakresie wprowadzania
    nowoczesnych rozwiązań na polskich torach. Z jednej strony obejmuje on całkowicie nowe

    pojazdy trakcyjne i lokomotywy, z drugiej zaś - znaczący udział modernizowanych
    jednostek. Wynika to z faktu, że modernizacja jest często o 50% tańszym rozwiązaniem, a
    jednocześnie zapewnia 20 - 25 lat eksploatacji przed ostatecznym wycofaniem
    lokomotywy z ruchu. Modernizacja lokomotyw spalinowo elektrycznych najczęściej
    obejmuje wymianę zespołów prądotwórczych tj. silnika spalinowego, prądnicy głównej i
    pomocniczej. W efekcie użytkownicy uzyskują następujące korzyści:
      - poprawa parametrów technicznych i eksploatacyjnych,
      - zmniejszenie zużycia energii oraz zużycia olejów napędowych i środków smarnych,
      - zmniejszenie niekorzystnego oddziaływania na środowisko w zakresie hałasu, drgań i
      emisji składników toksycznych do atmosfery,
      - zwiększenie komfortu i bezpieczeństwa pracy.
    W ramach projektów modernizacji lokomotyw Spółka współpracuje z biurami
    projektowymi oraz użytkownikami, aby zaprojektować i dostarczyć urządzenia ściśle
    dopasowane do rzeczywistych potrzeb. W ramach takiego projektu powstał nowoczesny
    zespół prądnic trakcyjnych typu GTds560S8B+GTds400M8B.
    Prądnica główna synchroniczna 3-fazowa, o mocy 1594kVA, 664V i 1824kVA, 394V
    częstotliwość 120Hz, samowzbudna z wbudowaną wzbudnicą i prostownikiem wirującym,
    w wykonaniu dwułożyskowym, pozioma na łapach z tarczą kołnierzową SAE 00
    dostosowaną do montażu z silnikiem diesla. Prądnica zasila silniki napędowe lokomotywy,
    charakteryzuje się chwilowym dużym prądem pracy 6600A (DC).
    Prądnica pomocnicza synchroniczna 3-fazowa, o mocy 230kVA, napięciu 400V i
    częstotliwości 120Hz samowzbudna z wbudowaną wzbudnicą i prostownikiem wirującym,
    w wykonaniu dwułożyskowym do zasilania urządzeń pomocniczych lokomotywy
    spalinowej. Przeniesienie napędu z prądnicy głównej przy pomocy specjalnego sprzęgła.
    Prądnica umożliwia wygenerowanie mocy 130kVA i napięcia 400V dla prędkości obrotowej
    600 obr./min.
    Reasumując, Wnioskodawca zauważa, że realizowane Projekty B+R:
    - są prowadzone w sposób systematyczny, według metodologii wskazanej we
    wcześniejszej części wniosku przez pracowników Zespołu Projektowego, posiadających
    wiedzę, niezbędne doświadczenie oraz specjalistyczne wykształcenie zawodowe;
    - są dokumentowane w ewidencji Wnioskodawcy;
    - mają na celu tworzenie innowacyjnych Produktów oraz zmian do Produktów
    oferowanych przez Wnioskodawcę.
    Dodatkowo Wnioskodawca:
    - będzie prowadzić działalność w zakresie opisanym powyżej również w przyszłości;
    - nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
    zezwolenia;
    - w przypadku uznania przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w
    zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, wykaże
    koszty kwalifikowane poniesione na realizację Projektów B+R w zeznaniach
    podatkowych składanych za poszczególne lata podatkowe Koszty kwalifikowane,
    wykazane w zeznaniu podatkowym za dany rok podatkowy, będą jednocześnie
    stanowiły koszt uzyskania przychodu w tym roku podatkowym;
    - prowadzi i będzie prowadzić ewidencję zgodnie z art. 9 ust. 1 b Ustawy CIT, pozwalającą
    wyodrębnić koszty działalności w zakresie opisanym powyżej;

    - nie posiada/nie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w
    art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności
    innowacyjnej;
    - w przypadku uznania przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w
    zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, w
    przypadku otrzymanych dofinansowań/zwrotów kosztów Spółka nie zastosuje tych
    kosztów poniesionych na realizację Projektów B+R przy rozliczaniu ulgi badawczo-
    rozwojowej;
    - nie korzysta/nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17
    ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy CIT.
    W odniesieniu do opisanych powyżej Projektów B+R, Wnioskodawca wskazuje, że do
    kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, związanych z
    realizowanymi Projektami B+R, Spółka zalicza następujące wydatki (zwane dalej:
    „Kosztami Projektów B+R”):
    1. Wynagrodzenia przeznaczone dla pracowników biorących udział w realizacji Projektów
      B+R, posiadających specjalistyczną wiedzę, kompetencje oraz doświadczenie,
      umożliwiające prowadzenie projektów. Z ewidencji czasu pracy wynika, ile czasu
      pracownik poświęcił na Projekty B+R. Do Kosztów Projektów B+R Spółka zalicza
      jedynie tę część wynagrodzenia, która proporcjonalnie przypada na czas poświęcony
      na Projekty B+R. W przypadku pracowników, którzy zajmują się wyłącznie realizacją
      Projektów B+R - całe wynagrodzenie stanowi Koszt Projektów B+R. Spółka nie zalicza
      do Kosztów Projektów B+R tej części wynagrodzenia pracowników, która przypada na
      czas nieusprawiedliwionej absencji.
    2. Koszty amortyzacji środków trwałych wykorzystywanych do realizacji Projektów B+R.
    3. Koszty materiałów i surowców wykorzystywanych do realizacji danego Projektu B+R.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w następujący
    sposób:
    1. Jakie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce gospodarczej
    (w tym Wnioskodawcy) zastosowano w ramach opisanej we wniosku działalności?
    Innymi słowy, co powoduje, że nowe rozwiązania w znacznym stopniu różnią się od
    rozwiązań już funkcjonujących; na czym polega unikatowość tych konkretnych
    rozwiązań, co pozwala uznać je za nowatorskie?
    Wnioskodawca projektując i tworząc produkty stosuje unikatowe rozwiązania i koncepcje.
    W ramach realizowanej działalności Spółka wprowadza szereg nowych narzędzi oraz
    rozwiązań, które nie występowały dotąd ani w jej własnej praktyce, ani szerzej w krajowej
    gospodarce. Nowatorstwo tej działalności przejawia się przede wszystkim w
    opracowywaniu od podstaw specjalistycznych silników i generatorów elektrycznych o
    dużej mocy, przeznaczonych do pracy w wymagających warunkach przemysłowych. O
    wyjątkowym charakterze prowadzonych prac świadczy chociażby konieczność stworzenia
    silnika przeciwwybuchowego, który jednocześnie spełniał rygorystyczne wymagania norm
    ATEX, posiadał bardzo wysoką sprawność energetyczną oraz konstrukcję umożliwiającą
    ograniczenie prądu rozruchowego. Tego rodzaju działania znacznie odbiegają od
    rozwiązań funkcjonujących na rynku i wymagają od Spółki nie tylko opracowania nowych
    modeli urządzeń, ale także stworzenia zupełnie nowych technologii ich wytwarzania i
    testowania.
    2. W czym przejawia się twórczy charakter prac w zakresie realizowanych projektów B+R?

    W ramach realizowanych projektów Spółka wykorzystywała i dalej wykorzystuje, przede
    wszystkim specjalistyczną wiedzę wykwalifikowanych pracowników, bez której realizacja
    jakichkolwiek prac projektowych w tak skomplikowanej dziedzinie jaką jest inżynieria
    silników elektrycznych nie byłaby możliwa. Do tego typu projektów niezbędne jest
    doświadczenie, posiadanie odpowiedniego know-how, opracowanie dokumentacji
    technicznej i zaprojektowanie oraz stworzenie poszczególnych elementów produktów.
    Ponadto, twórczy charakter podejmowanych prac przejawia się w każdej fazie procesu,
    począwszy od etapu projektowania, poprzez konstrukcję, aż po testowanie prototypu.
    Spółka nie korzysta z gotowych schematów czy uniwersalnych konstrukcji - każdy projekt
    jest opracowywany indywidualnie. Proces ten obejmuje liczne iteracje i modyfikacje, a
    także wielowariantowe obliczenia mechaniczne i elektryczne prowadzone z użyciem
    specjalistycznego oprogramowania inżynierskiego. Znaczącą rolę w całym procesie
    odgrywa utworzone przez Spółkę Centrum Badawczo-Rozwojowe, które umożliwia
    przeprowadzanie testów w warunkach zbliżonych do rzeczywistej eksploatacji - testów,
    których nie sposób byłoby zrealizować w zwykłych warunkach produkcyjnych. W toku prac
    powstają więc nie tylko nowe konstrukcje, ale także unikalne procedury badawcze oraz
    nowe metody testowania i walidacji.
    3. Jakimi zasobami wiedzy dysponowali Państwo przed rozpoczęciem działalności, o
      której mowa we wniosku, a jakie zasoby pozyskali Państwo w toku prowadzonych
      przez Państwa prac dotyczące projektów B+R?
    Przed rozpoczęciem projektów Spółka dysponowała szeroką wiedzą z zakresu
    projektowania i produkcji silników elektrycznych. Zespół inżynierski posiadał znajomość
    obowiązujących norm, metod projektowania oraz praktyk produkcyjnych. Jednakże
    prowadzone prace znacząco poszerzyły tę wiedzę. W trakcie realizacji projektów Spółka
    pozyskała nowe informacje dotyczące m.in. systemów izolacyjnych wysokiego napięcia,
    konstrukcji przeciwwybuchowych, metod chłodzenia oraz testowania w warunkach
    rzeczywistego obciążenia. Wiedza ta nie tylko została wykorzystana w konkretnych
    projektach, ale także będzie stanowiła bazę dla dalszych działań.
    4. Czy w wyniku realizacji projektów B+R, nabyli Państwo nową wiedzę, którą będą
      Państwo mogli wykorzystać w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej? Jeżeli
      tak, to z jakiej dziedziny, dyscypliny?
    W ramach prowadzonej i opisanej we wniosku działalności Spółka nabywa nową wiedzę,
    którą może następnie wykorzystać przy innych projektach. Dochodzi zatem do powstania
    nowej wiedzy, która to z kolei może być przez Spółkę wykorzystana ponownie, po
    przeprowadzeniu odpowiednich testów i analiz jakości powstałych produktów, w celu r
    ealizacji innych projektów.
    Nowa wiedza powstaje przede wszystkim na styku kilku dziedzin inżynierii, ze
    szczególnym uwzględnieniem:
    - elektrotechniki, zwłaszcza w zakresie projektowania obwodów magnetycznych,
      uzwojeń, systemów chłodzenia i układów izolacyjnych dla silników i generatorów
      dużej mocy,
    - mechaniki i inżynierii mechanicznej, w tym projektowania elementów konstrukcyjnych
      silników, układów łożyskowania, obudów, układów przeniesienia momentu
      obrotowego oraz analiz wytrzymałościowych,
    - inżynierii materiałowej, zwłaszcza w obszarze doboru blach prądnicowych, materiałów
      izolacyjnych i konstrukcyjnych, a także ich właściwości fizycznych i mechanicznych w
      warunkach eksploatacyjnych,
    - inżynierii produkcji, w zakresie technologii wytwarzania i montażu elementów silników
      oraz optymalizacji procesów produkcyjnych.

    Spółka zwraca uwagę, że w przedmiotowym pytaniu pojawia się pojęcie „działalności
    badawczo-rozwojowej”, tj. „(...) którą będą Państwo mogli wykorzystać w prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej?” Spółka zwraca uwagę, że przedmiotem Wniosku jest
    pytanie, czy opisana przez Wnioskodawcę działalność w zakresie realizacji projektów z
    Obszarów B+R spełnia ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej. Zatem, to
    Wnioskodawca oczekuje od tutejszego Organu podatkowego zajęcia stanowiska w tym
    przedmiocie. Bezpośrednia odpowiedź na tak zadane przez Organ podatkowy

## Pytanie

prowadziłaby do sytuacji, w której to Wnioskodawca samodzielnie w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym (udzielane przez Wnioskodawcę odpowiedzi stanowią bowiem
    uzupełnienie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) wskazałby fakt, który jest de facto
    przedmiotem zadanego pytania.
    5. Czy realizowane przez Spółkę prace w ramach projektów B+R obejmują rutynowe i
      okresowe zmiany, nawet jeżeli zmiany te mają charakter ulepszeń?
    Wykonywane przez Spółkę prace w ramach realizacji projektów nie obejmują/nie będą
    obejmować rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów
    Wnioskodawcy, nawet jeżeli mają/będą miały charakter ulepszeń.
    6. W związku ze wskazaniem przez Państwa, że prace są podejmowane w sposób
      systematyczny - proszę wyjaśnić: jakie cele na wstępie postawili Państwo sobie oraz
      jaki harmonogram w związku z tym został opracowany, czy został faktycznie
      zrealizowany?
    Działania Spółki mają charakter systematyczny i są prowadzone w oparciu o precyzyjnie
    określone cele i harmonogramy. Już na etapie ofertowania wyznaczany jest kierunek
    dalszych prac - celem nadrzędnym jest opracowanie rozwiązania, które w pełni spełni
    techniczne i funkcjonalne wymagania klienta. Harmonogram uwzględnia m.in. analizę
    wykonalności, projektowanie i obliczenia, prace konstrukcyjne, przygotowanie technologii,
    wykonanie prototypu, testy i walidację, aż po produkcję i wdrożenie. Chociaż w przypadku
    projektów o charakterze B+R nie da się całkowicie wyeliminować ryzyka zmian i
    konieczności powrotu do wcześniejszych etapów, Spółka konsekwentnie dąży do realizacji
    zaplanowanych prac zgodnie z przyjętym harmonogramem, dostosowując go dynamicznie
    do wyników pośrednich oraz nowych uwarunkowań projektowych.
    7. W ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło/nastąpi
      opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego
      rozwiązania?
    Opracowanie konkretnych rozwiązań jest możliwe dzięki zaangażowaniu
    wyspecjalizowanych zespołów inżynierów, konstruktorów, technologów i mechaników.
    Wsparcie zapewnia również kadra badawcza CBR, która odpowiada za przygotowanie,
    przeprowadzenie i dokumentację prób. Prace są realizowane z wykorzystaniem
    rozbudowanej infrastruktury produkcyjnej i badawczej - zarówno parku maszynowego z
    obrabiarkami CNC i stanowiskami zrobotyzowanymi, jak i dedykowanego zaplecza
    badawczego.
    8. Na podstawie jakiej umowy pracownicy wykonują prace w ramach projektów B+R
      opisanych we wniosku (na podstawie umowy o pracę, zlecenie, umowy o dzieło, czy
      innej)?
    Pracownicy zatrudnieni przez Spółkę wykonują swoją prace w ramach projektów B+R
    opisanych we wniosku na podstawie umowy o pracę oraz umowy zlecenia.
    9. W zależności od odpowiedzi na ww. pytanie, czy koszty wynagrodzeń tych
      pracowników stanowią należności z tytułów, o których mowa w:
      - art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
        fizycznych?
      - art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
        fizycznych?

    Koszty wynagrodzeń stanowią należności pracowników, o których mowa w art. 12 ust. 1
    oraz art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    10. Czy przedmiotem wniosku są również wynagrodzenia za czas choroby, urlopu, lub
      innej nieobecności pracownika?
    Wypłacane przez Spółkę wynagrodzenia obejmują wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne
    oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego we wniosku, do kosztów
    projektów z obszarów B+R Spółka zalicza i będzie zaliczać wyłącznie tę część
    wynagrodzenia, która przypada na realizację przez pracowników projektów o charakterze
    B+R, z wyłączeniem wynagrodzenia za czas absencji.
    11. Jakie konkretnie materiały są przedmiotem pytania?
    Materiały, o których mowa w stanowisku, obejmują w szczególności surowce, półprodukty
    oraz komponenty wykorzystywane na potrzeby projektowania, budowy prototypów oraz
    testowania maszyn elektrycznych w ramach prowadzonych prac. Przykładowo, mogą to
    być: blachy prądnicowe wykorzystywane do wykonania rdzeni stojana i wirnika, miedź
    (pręty, druty) używana do uzwojeń, materiały izolacyjne, żywice do impregnacji uzwojeń,
    elementy do konstrukcji obudów (stal, aluminium), a także akcesoria montażowe i
    elementy pomocnicze (łożyska, wentylatory, pierścienie, uszczelnienia itp.).
    W zakresie materiałów uwzględnia się również narzędzia i oprzyrządowanie
    wykorzystywane przy produkcji prototypów oraz elementy niezbędne do
    przeprowadzenia testów - np. oleje, płyny chłodzące, środki smarne, elementy mocujące
    czy sensory pomiarowe.
    Do kosztów kwalifikowanych zaliczono ponadto energię elektryczną wykorzystywaną na
    potrzeby zasilania urządzeń i stanowisk testowych, a także wydatki na zakup sprzętu
    komputerowego używanego przez zespoły inżynierskie i projektowe, jeśli został on
    bezpośrednio zaangażowany w realizację prac z obszarów B+R.
    W zależności od konkretnego projektu, katalog materiałów może być doprecyzowany i
    rozszerzony w oparciu o dokumentację techniczną, karty technologiczne oraz ewidencję
    magazynową prowadzoną przez Spółkę.
    Pytania
    1) Czy działalność Wnioskodawcy, przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia
      przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28
      Ustawy CIT, która uprawnia Spółkę do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy
      CIT za lata 2019-2025 oraz lata kolejne?
    2) Czy Koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę, opisane w stanie faktycznym
      /zdarzeniu przyszłym, stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa
      w art. 18d ust. 2 i ust. 3 Ustawy CIT, które Wnioskodawca może odliczyć w ramach ulgi
      określonej w art. 18d Ustawy CIT za lata 2019-2025 oraz lata kolejne?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Działalność Wnioskodawcy, przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia
      przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28
      Ustawy CIT, która uprawnia Spółkę do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy
      CIT za lata 2019-2025 oraz lata kolejne.

    2) Koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę, opisane w stanie faktycznym
      /zdarzeniu przyszłym, stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa
      w art. 18d ust. 2 i ust. 3 Ustawy CIT, które Wnioskodawca może odliczyć w ramach ulgi
      określonej w art. 18d Ustawy CIT za lata 2019-2025 oraz lata kolejne.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1
    Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 1 Ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż
    przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie
    z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową.
    Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
    przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Definicję działalności „badawczo-rozwojowej” zawarto w art. 4a pkt 26 Ustawy CIT, który
    mówi, że termin „działalność badawczo-rozwojowa” oznacza działalność twórczą
    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (www sjp.pl) słowo „twórczy” oznacza „mający na
    celu tworzenie, odkrywczy, kreatywny”. Dodatkowo jak zostało wskazane w Rozdziale
    3.2.1.1 akapit 32 Objaśnień z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box
    (dalej: „Objaśnienia”) we fragmencie odnoszącym się do wykładni słowa „twórczy”: „w
    doktrynie prawa autorskiego cecha twórczości związana jest przede wszystkim z
    rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy
    istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za
    przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który
    choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem,
    twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem
    nowych koncepcji, funkcjonalności, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, realizacja Projektów B+R ma charakter twórczy,
    oryginalny i indywidualny. Projekty B+R są ukierunkowane na opracowywanie nowych
    rozwiązań oraz koncepcji, które są wykorzystywane do opracowania Produktów.
    Każdorazowo podejmowany Projekt B+R wymaga innowatorskiego, zindywidualizowanego
    podejścia. Dodatkowo, prowadzone prace obejmują wykorzystanie aktualnie dostępnej
    wiedzy i umiejętności, w szczególności technicznej z dziedziny wąskiej specjalizacji w
    zakresie budowy maszyn elektrycznych.
    W świetle wyżej przytoczonych definicji, w ocenie Wnioskodawcy, Projekty B+R
    realizowane przez Spółkę mają charakter „twórczy”.
    Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 28 Ustawy CIT, są działalnością obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnej wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Należy również wspomnieć, że realizowane przez Spółkę prace w ramach Projektów B+R,
    były/są/będą dokonywane w nieregularnych odstępach czasu i miały/mają/będą miały
    różny zakres. Wypełnione zostają tym samym znamiona prac rozwojowych zawarte w art.
    4a pkt 28 Ustawy CIT. Przepis ten odmawia uznania za prace rozwojowe działalności

    wykonywanej w sposób rutynowy i okresowy. Ustawa CIT nie definiuje jednak pojęcia
    „rutynowy”, dlatego organy podatkowe często odwołują się do pojęć ze słownika języka
    polskiego. Takie podejście odnajdujemy m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 listopada 2017 r. o sygn. akt 0111-KDIB1-
    3.4010.352.2017.2.MST, który w swoim piśmie przywołuje znaczenie ze „Słownika języka
    polskiego PWN pod red W Doroszewskiego” (http://sjp.pwn.pl) stanowiąc, że poprzez
    słowo „rutynowy” należy rozumieć: „wykonywany często i niemal automatycznie” i
    „wykonywany według utartych schematów”.
    W przypadku Wnioskodawcy, nie mamy do czynienia z działaniami wykonywanymi
    automatycznie i „według utartych schematów”. Jak już zostało wskazane, Wnioskodawca
    realizuje Projekty B+R. Nie można zatem uznać, że są to działania automatyczne i według
    utartych schematów, gdyż wszystkie czynności podejmowane w trakcie realizacji prac
    będących przedmiotem wniosku, są zindywidualizowane, a wyniki tych prac każdorazowo
    są niepowtarzalne. Istotą działania jest wysiłek intelektualny i technologiczny oraz twórczy
    wkład dedykowanych pracowników w proces realizacji Projektu B+R. Następujące zmiany
    mają niewątpliwie charakter twórczy, a ich wprowadzenie wymaga od Wnioskodawcy
    innowacyjności, wyspecjalizowanego personelu oraz zaplecza technicznego potrzebnych
    do finalizacji projektu, co jest przeciwnością działań wykonywanych w sposób rutynowy.
    W przepisach nie znajdziemy również definicji słowa „okresowy”. Podobnie jak powyżej,
    należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia Słownik Języka Polskiego PWN
    (www. sjp.pwn.pl) wskazuje na następujące znaczenia słowa „okresowy”: „powtarzający
    się, występujący co pewien czas” oraz „dotyczący danego okresu”. Na podstawie
    przedstawionej definicji, znaczenie słowa „okresowy” sugeruje, że chodzi o podejmowanie
    czynności podobnych do siebie i w jakiś sposób się powtarzających. Z tego wynika, że
    przedstawiona działalność Wnioskodawcy nie ma znamion okresowości, ponieważ
    czynności związane z realizacją Projektów B+R każdorazowo mają na celu stworzenie
    czegoś nowego, niepowtarzalnego.
    Wnioskodawca wskazuje dodatkowo, że Projekty B+R realizowane przez pracowników są
    prowadzone w sposób systematyczny. Świadczy o tym jasny i etapowy przebieg prac, jaki
    przedstawiono w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Przedstawiony stan
    faktyczny/zdarzenie przyszłe wskazuje także na to, że Spółka realizuje prace w ramach
    etapów o określonej długości. Takie usystematyzowanie podejmowanych działań dowodzi
    ich systematyczności oraz braku incydentalności.
    Należy więc zauważyć, że cały cykl działań podejmowanych przez Spółkę, od momentu
    rozpoczęcia myślenia o nowym Projekcie B+R, stanowi nierozerwalny ciąg prac. Albowiem
    pomiędzy poszczególnymi fazami działań Wnioskodawcy istnieje wyraźny związek. Tworzą
    one bowiem spójny, systematyczny proces pozwalający na wytworzenie od podstaw
    innowacyjnych rozwiązań, które następnie są implementowane i dają wymierny efekt w
    postaci nowego Produktu. W konsekwencji, między poszczególnymi etapami procesu
    twórczego istnieje ścisła zależność i związek przyczynowo-skutkowy, co wskazuje na
    spełnienie warunku „systematyczności” z definicji zawartej w art. 4a pkt 26 Ustawy CIT.
    Wnioskodawca jest odpowiedzialny za samodzielne opracowanie koncepcji, która pozwoli
    na wytworzenie Produktu. Podstawą do działania jest wiedza oraz doświadczenie
    wyspecjalizowanych pracowników, co pozwala na stworzenie Produktu dopasowanego do
    oczekiwań konsumentów
    Prowadzone Projekty B+R nie są „odtwórczym” bądź „rutynowym” działaniem, które nie
    spełniałoby definicji prac rozwojowych, o których mowa w art. 4a pkt 28 Ustawy CIT.
    Reasumując, realizowane przez Spółkę Projekty B+R wpisują się w definicję działalności
    badawczo-rozwojowej zawartą w Ustawie CIT, ponieważ mają charakter twórczy, nie
    obejmują zmian o charakterze rutynowym bądź okresowym, są prowadzone w sposób
    systematyczny, zgodnie z góry powziętym zamiarem, przez pracowników posiadających
    odpowiednie kompetencje i wykształcenie. Realizowane przez Wnioskodawcę projekty

    prowadzą do stworzenia nowych rozwiązań. W rezultacie uprawnia to Wnioskodawcę do
    skorzystania z preferencji podatkowych zawartych w art. 18d Ustawy CIT.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów
    podatkowych, które odnoszą się do podmiotów zajmujących się działalnością polegającą
    na autorskim wytwarzaniu różnych przedmiotów.
    Dla potwierdzenia, Spółka przywołuje fragmenty interpretacji indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS):
    - Interpretacja Indywidualna z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.265.2023.2.
      JMS, DKIS zgodził się z poniższym uzasadnieniem podatnika, odstępując od własnego
      uzasadnienia:
    „Na nierutynowy charakter prowadzonych projektów rozwojowych wskazuje fakt, iż prace
    związane z ich realizacją wykonywane są w następstwie przyjęcia założeń, których
    spełnienie nie jest możliwe przy wykorzystaniu dotychczasowych wykorzystywanych przez
    Wnioskodawcę rozwiązań i produktów, lecz konieczne jest opracowanie nowych
    rozwiązań technicznych lub technologicznych oraz przeprowadzenie ich walidacji, w tym w
    warunkach rzeczywistych.
    Ponadto, opracowywane rozwiązania są rozwiązaniami innowacyjnymi, tj. nowymi lub
    znacząco udoskonalonymi, co najmniej na skalę przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.
    Powyższe potwierdza także okoliczność, iż celem realizacji projektów, opisanych w stanie
    faktycznym, konieczne było opracowanie nowych rozwiązań technicznych i
    technologicznych oraz odpowiednich procesów montażu i walidacji, każdorazowo
    dostosowanych do konkretnego zapotrzebowania Klienta, specyfiki miejsca działań
    Wnioskodawcy. Doświadczenie i konieczność podejmowania nowych, innowacyjnych
    rozwiązań dokonywała się na każdym etapie realizacji każdego z trzech projektów,
    obejmując nawet optymalizację sposobu transportu”.
    - Interpretacja indywidualna z dnia 7 czerwca 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.239.2022.2.JG, DKIS zgodził się z poniższym uzasadnieniem podatnika,
      odstępując od własnego uzasadnienia:
    „Wnioskodawca opracowuje w ramach projektów nowe rozwiązania techniczne lub
    technologiczne (w ramach czego powstaje nowa wiedza), a w tym celu wykorzystuje i łączy
    wiedzę oraz umiejętności osób realizujących projekt z różnych dziedzin, przede wszystkim
    z zakresu architektury, inżynierii i wytrzymałości materiałów, tak by projektowane
    rozwiązanie osiągnęło zakładane na początku projektu parametry techniczne (w tym celu
    testowane są różne materiały i sposoby ich łączenia).
    Na nierutynowy charakter prowadzonych projektów rozwojowych wskazuje fakt, iż prace
    związane z ich realizacją wykonywane są w następstwie przyjęcia założeń, których
    spełnienie nie jest możliwe przy wykorzystaniu dotychczasowych wykorzystywanych przez
    Wnioskodawcę rozwiązań i produktów, lecz konieczne jest opracowanie nowych
    rozwiązań technicznych lub technologicznych oraz przeprowadzenie ich walidacji, w tym w
    warunkach rzeczywistych”.
    Mając powyższe na uwadze, wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Projekty B+R spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a
    pkt 26-28 Ustawy CIT, co uprawnia Spółkę do zastosowania ulgi określonej w art. 18d
    Ustawy CIT za lata 2019-2025 oraz lata kolejne.
    Ad 2
    Ustawodawca w art. 18d ust. 2 pkt 1a Ustawy CIT wskazał, że kosztami kwalifikowanymi są
    poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: „Ustawa PIT”), oraz sfinansowane przez płatnika składki z
    tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie

    ubezpieczeń społecznych (dalej: „Ustawa ZUS”), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony
    na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości
    czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
    dzieło w danym miesiącu.
    Dodatkowo stosownie do art. 18d ust. 5 Ustawy CIT, koszty kwalifikowane podlegają
    odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie, lub nie zostały
    odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 7 Ustawy CIT, kwota kosztów kwalifikowanych nie może
    przekroczyć:
    - w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym
      lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -
      Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    - w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
      których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
    - w przypadku pozostałych podatników -100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5,
      ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Natomiast, w myśl art. 18d ust. 8 Ustawy CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok
    podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia.
    Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 2 Ustawy CIT, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2018
    r., za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
  1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową.
    Natomiast, stosownie do art. 18d ust. 3 Ustawy CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się
    także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z
    wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
    własnością.

    Zgodnie z art. 18d ust. 3k Ustawy CIT, do kosztów kwalifikowanych stanowiących odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przepisu art.
    16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.
    Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1.
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów należy stwierdzić, że aby Wnioskodawcy
    przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych
    poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące
    warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową;
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu Ustawy CIT;
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 Ustawy CIT;
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b Ustawy CIT, Wnioskodawca wyodrębnił
      koszty działalności badawczo-rozwojowej;
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu;
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      Ustawie CIT;
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie.
    Przenosząc wyżej przytoczone przepisy oraz warunki na grunt analizowanej sprawy,
    Wnioskodawca spełnia wszystkie powyższe wymagania. Poniesione wydatki są związane z
    działalnością badawczo-rozwojową, za którą uznaje się tworzenie Produktów, koszty te
    stanowią również koszty uzyskania przychodu, wszystkie koszty mieszczą się w katalogu
    zamkniętym. Ponadto, koszty zostały wyodrębnione w prowadzonej przez Wnioskodawcę
    ewidencji, pozwalającej na wyodrębnienie kosztów i przychodów działalności w zakresie
    opisanym powyżej (co zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego),
    jak również zamierza prowadzić taką ewidencję w przyszłości. Wnioskodawca planuje
    również wykazać kwotę podlegającą odliczeniu w rocznym zeznaniu podatkowym w
    załączniku CIT/BR.
    Zajmowane przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych
    indywidualnych interpretacjach organów podatkowych. Wnioskodawca przywołuje poniżej
    fragmenty interpretacji indywidualnych, odnoszących się do kosztów, które ponosi w
    ramach realizacji Projektów B+R.
    1. Pracownicy
    Wnioskodawca zauważa, że prawo do uznania wynagrodzenia pracowników
    zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe wynika z literalnego brzmienia przepisów,
    art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy CIT.
    Możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na wynagrodzenia pracowników biorących
    udział w realizacji prac badawczo-rozwojowych została wielokrotnie potwierdzona przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w:
    - Interpretacji Indywidualnej z dnia 17 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.116.2020.2.IM:
    „Reasumując, należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy
    należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) oraz składki z tytułu tych

    należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych (dalej: „składki na ubezpieczenie społeczne”), w części finansowanej przez
    Wnioskodawcę jako płatnika składek, przysługujące Pracownikom, w takiej części, w jakiej
    czas przeznaczony na realizację prac B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy tych
    Pracowników w danym miesiącu, stanowią dla Spółki koszty kwalifikowane, o których
    mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy
    opodatkowania Oddziału w ramach stosowania ulgi na prace badawczo rozwojowe - jest
    prawidłowe”.
    - Interpretacji Indywidualnej z dnia 3 lutego 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.545.2019.1.
      MBD:
    „Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy, stwierdzić należy, że przepisy
    podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu
    wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-
    rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją
    prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty
    świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt
    kwalifikowany w całości”.
    W związku z powyższym, nie jest sporne zaliczenie wynagrodzeń pracowników za
    realizację prac polegających na tworzeniu Produktów do kosztów kwalifikowanych. Osoby
    te bowiem biorą czynny udział w Pracach B+R będących przedmiotem działalności Spółki.
    Powyższe potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    z dnia 4 czerwca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.218.2019.1.APO:
    „Biorąc pod uwagę cytowane powyżej przepisy oraz przedstawiony opis stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że Spółka jest i będzie uprawniona do odliczenia
    na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.p., kosztów wynagrodzeń pracowników
    wykonujących działalność badawczo-rozwojową oraz kosztów wynagrodzeń z tytułu
    umowy zlecenie lub umowy o dzieło, w tym także wynagrodzeń z tytułu przeniesienia
    praw autorskich, oraz składek od tych należności finansowanych przez płatnika, w takiej
    części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu lub w takiej części, w
    jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
    rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie
    umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu”.
    2. Materiały
    Możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na materiały, które są następnie
    wykorzystywane do działań badawczo-rozwojowych również wynikają z literalnego
    brzmienia przepisów, nie mniej jednak, na potwierdzenie swojego stanowiska
    Wnioskodawca przytacza stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    przedstawione w:
    - Interpretacji Indywidualnej z dnia 7 lutego 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.625.2019.1.
      BM:
    „W świetle powyższego, stanowisko Spółki, w zakresie ustalenia, czy koszty zakupu
    materiałów i surowców, takich jak zestawy komputerowe, laptopy, oprogramowanie
    peryferyjne, infrastruktura IT, części zamienne, oprogramowanie i licencje na
    oprogramowanie komputerowe oraz inne materiały eksploatacyjne i biurowe nabywane
    wyłącznie w celu wykorzystania w działalności badawczo-rozwojowej lub częściowo
    związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową i częściowo z pozostałą
    działalnością, w tej części, w jakiej zostały ona wykorzystane do prowadzonych prac
    badawczo-rozwojowych stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2
    updop, jest prawidłowe”.

    - Interpretacji Indywidualnej z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.505.2019.2.JKT:
    „Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy koszty energii zużytej na działalność
    badawczo-rozwojową stanowią koszty kwalifikowane objęte ulgą określoną w art. 18d ust.
    1 u.p.d.o.p. Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu
    stanu faktycznego zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że jest uprawniony do odliczenia od
    podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych, takich jak koszty energii,
    poniesionych na działalność badawczo-rozwojową. Reasumując, stanowisko
    Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe”.
    - Interpretacji Indywidualnej z dnia 7 czerwca 2019 r. sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.128.2019.3.JKT:
    „Z art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p. wynika, że do kosztów kwalifikowanych można zaliczać
    wydatki na materiały i surowce, jeżeli mają one bezpośredni związek z działalnością B+R.
    Treść przywołanej regulacji (kładąc nacisk na bezpośredni charakter związku pomiędzy
    materiałami/surowcami a działalnością B+R) implikuje wniosek, że materiały i surowce
    muszą być wykorzystane/zużyte do realizacji działań objętych aktywnością sklasyfikowaną
    jako działalność badawczo-rozwojową. W przedstawionym przypadku nabywane od osób
    współpracujących fragmenty kodów są wykorzystywane do wytworzenia/ulepszenia
    Produktów, w związku z czym są bezpośrednio związane z działalnością B+R. Spełniony
    jest zatem warunek wskazany w art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o p., w związku z czym na
    podstawie tego przepisu Spółka ma prawo do uznawania za koszty kwalifikowane i do
    odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych
    wynagrodzenia osób współpracujących, ujmowanego na bieżąco”.
    - Interpretacji Indywidualnej z 6 czerwca 2019 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.213.2019.1.BM:
    „Z wniosku wynika, że Spółka w związku z prowadzonymi pracami rozwojowymi ponosi
    koszty materiałów zużytych przy wykonywaniu prac badawczo-rozwojowych takich jak np.
    zakup prasy czy też literatury fachowej.
    Artykuł 18d ust. 2 pkt 2 uCIT, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie
    materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy
    rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i
    surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności
    badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    W ocenie tut. organu, wobec spełnienia przez Wnioskodawcę tego warunku, tj. nabycia
    materiałów, takich jak np. zakup prasy czy też literatury fachowej, bezpośrednio
    związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, należy stwierdzić, że
    wydatki te stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w ww. przepisach”.
    Z powyższych względów, wydatki poniesione przez Spółkę na nabycie materiałów
    wykorzystywanych przy Pracach B+R, w tym m.in. energia elektryczna, sprzęt
    komputerowy czy koszty materiałów do wytworzenia Produktów, stanowią koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy CIT.
    3. Amortyzacja środków trwałych
    Zaliczanie odpisów amortyzacyjnych środków trwałych do kosztów kwalifikowanych od
    sprzętu wykorzystywanego wyłącznie do prac badawczo-rozwojowych wynika wprost z
    przepisów, to samo tyczy się środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych,
    które są tylko częściowo wykorzystywane do prac badawczo-rozwojowych. W takim
    wypadku kosztem kwalifikowanym będzie tylko część wydzielona procentowo, na
    podstawie czasu użytkowania danego środka trwałego lub wartości niematerialnej i

    prawnej na prace badawczo-rozwojowe. Na potwierdzenie powyższego można przytoczyć
    m.in. Interpretację Indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7
    czerwca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.128.2019.3.JKT:
    „Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, wskazać należy, że odpisy amortyzacyjne
    dokonywane zarówno od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych,
    stanowią/będą stanowiły u Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, stosownie do treści art.
    18d ust. 3 uCIT, w całości, w przypadku, gdy wykorzystywane są one wyłącznie do prac
    badawczo-rozwojowych.
    Natomiast, w przypadku, gdy środki trwałe, jak i wartości niematerialne i prawne
    wykorzystywane są jedynie częściowo w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
    to wówczas wyłącznie w tej części, w jakiej były/są/będą wykorzystywane na potrzeby prac
    badawczo-rozwojowych, mogą zostać odliczone przez Wnioskodawcę w ramach kosztów
    kwalifikowanych.
    Kosztów kwalifikowanych w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej nie będą bowiem
    stanowiły ww. odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, w części, w której dane środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne są
    /będą wykorzystywane w bieżącej, operacyjnej działalności Wnioskodawcy.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej będą stanowiły koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 3 uCIT, w
    części w jakiej są/będą wykorzystywane do tej działalności”.
    Zatem, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych w tej części, w jakiej Spółka wykorzystuje je w prowadzonej działalności
    związanej z realizacją Projektów B+R, będą stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu
    art. 18d ust. 3 Ustawy CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „u.p.d.o.p.”, „uCIT”, „ustawa o
    CIT”):
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
    ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
    badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem zadanego pytania nr 1 wskazać należy, że
    w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić
    analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które
    mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika,
    które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.
    d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.

    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza:
      (i) robiący coś regularnie i starannie,
      (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,
      (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu;
        też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.
    W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny”
    występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc
    odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu,
    najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-
    rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale
    prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie,
    co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku,
    klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
      - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
      - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Z opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka realizuje projekty
    charakteryzujące się wysokim stopniem złożoności, kreatywności i twórczości. Projekty

    B+R są prowadzone w sposób systematyczny, są dokumentowane w ewidencji Spółki, oraz
    mają na celu tworzenie innowacyjnych Produktów oraz zmian do Produktów oferowanych
    przez Spółkę.
    Odnosząc się do powołanych przepisów, należy stwierdzić, że Państwo stanowisko, w
    zakresie ustalenia, czy działalność Wnioskodawcy, przedstawiona w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, która uprawnia Spółkę do zastosowania ulgi
    określonej w art. 18d Ustawy CIT za lata 2019-2025 oraz lata kolejne, jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1, 1a, 2 i 2a ustawy o CIT,
    za koszty kwalifikowane uznaje się,
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
        sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
        dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części,
        w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
        pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
        lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
        oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
        ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w
        takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie
        działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na
        wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym
        miesiącu;
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową.
    2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
        wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń
        pomiarowych.
    Według art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie do art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2021 r.,
    kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów, o
      których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Jak stanowi art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
    kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
        2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
        których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
        ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt
        2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia.
    Jak stanowi art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z
    którym,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są w
    yjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
      badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu u.p.d.o.p.,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.
      p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.
      d.o.p.,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w związku z projektami B+R,
    Spółka ponosi następujące koszty kwalifikowane:
    1. Wynagrodzenia przeznaczone dla pracowników biorących udział w realizacji Projektów
      B+R, posiadających specjalistyczną wiedzę, kompetencje oraz doświadczenie,
      umożliwiające prowadzenie projektów. Z ewidencji czasu pracy wynika, ile czasu
      pracownik poświęcił na Projekty B+R. Do Kosztów Projektów B+R Spółka zalicza
      jedynie tę część wynagrodzenia, która proporcjonalnie przypada na czas poświęcony
      na Projekty B+R. W przypadku pracowników, którzy zajmują się wyłącznie realizacją
      Projektów B+R - całe wynagrodzenie stanowi Koszt Projektów B+R. Spółka nie zalicza
      do Kosztów Projektów B+R tej części wynagrodzenia pracowników, która przypada na
      czas nieusprawiedliwionej absencji.
    2. Koszty amortyzacji środków trwałych wykorzystywanych do realizacji Projektów B+R.
    3. Koszty materiałów i surowców wykorzystywanych do realizacji danego Projektu B+R.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić koszt kwalifikowany w
    całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także

    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku PIT, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem
    mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1
    ustawy o PIT.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo.
    Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami
    z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz sfinansowanych przez
    płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października
    1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.),
    należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, oraz
    sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z
    dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2
    pkt 1a u.p.d.o.p.).
    Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT,
      za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od: osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki

      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych
      na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią
    wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia, a którzy
    wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-
    rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie
    działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na
    wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia w danym miesiącu.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT.
    Koszty poniesionych w danym miesiącu należności z tytułu wynagrodzeń z umów o pracę,
    a także z tytułu umów zlecenia oraz sfinansowane przez Państwo składki z tytułu tych
    należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
    badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy lub czas przeznaczony na
    wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu
    przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w
    danym miesiącu - stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej
    wskazane w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT.
    Przechodząc do odpisów amortyzacyjnych, od środków trwałych, wskazać należy, że mogą
    one zostać odliczone od podstawy opodatkowania w ramach ulgi badawczo-rozwojowej
    pod warunkiem, że:
      - zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym
      roku podatkowym;
      - nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością;
      - środek trwały, którego dotyczy odpis, wykorzystywany jest w prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej.
    W myśl art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w
    danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzac
    yjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych
    oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT,
      odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą

      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia środków trwałych do kosztów kwalifikowanych na
    podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, w ramach odpisów amortyzacyjnych od środków
    trwałych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne nie stanowią
    kosztów kwalifikowanych.
    Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy od środków
    trwałych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli są
    rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, w
    sytuacji, gdy będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a
    częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych
    będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej będą służyć
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Odnosząc powyższe przepisy do opisu sprawy należy stwierdzić, że są Państwo
    uprawnieni do zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych w myśl art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, w takiej części,
    w jakiej środki trwałe będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Odnosząc się do kosztów materiałów i surowców wykorzystywanych do realizacji
    Projektów B+R, zgodnie z cytowanym już art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., warunkiem
    uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców za koszty kwalifikowane jest ich
    bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Jak wynika z opisu sprawy, Spółka jako koszty kwalifikowane zamierza odliczyć
    następujące materiały i surowce:
    - surowce, półprodukty oraz komponenty wykorzystywane na potrzeby projektowania,
      budowy prototypów oraz testowania maszyn elektrycznych w ramach prowadzonych
      prac. Przykładowo, mogą to być: blachy prądnicowe wykorzystywane do wykonania
      rdzeni stojana i wirnika, miedź (pręty, druty) używana do uzwojeń, materiały
      izolacyjne, żywice do impregnacji uzwojeń, elementy do konstrukcji obudów (stal,
      aluminium), a także akcesoria montażowe i elementy pomocnicze (łożyska,
      wentylatory, pierścienie, uszczelnienia itp.),
    - narzędzia i oprzyrządowanie wykorzystywane przy produkcji prototypów oraz elementy
      niezbędne do przeprowadzenia testów - np. oleje, płyny chłodzące, środki smarne,
      elementy mocujące czy sensory pomiarowe,
    - energię elektryczną wykorzystywaną na potrzeby zasilania urządzeń i stanowisk
      testowych, a także wydatki na zakup sprzętu komputerowego używanego przez
      zespoły inżynierskie i projektowe, jeśli został on bezpośrednio zaangażowany w
      realizację prac z obszarów B+R.
    W zależności od konkretnego projektu, katalog materiałów może być doprecyzowany i
    rozszerzony w oparciu o dokumentację techniczną, karty technologiczne oraz ewidencję
    magazynową prowadzoną przez Spółkę.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na

    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Zaznaczyć należy, że obowiązujące przepisy w zakresie ulgi B+R pozwalają na
    zakwalifikowanie do niej kosztów materiałów i surowców, które podatnik zaliczył do
    kosztów uzyskania przychodów i są one bezpośrednio związane z prowadzoną przez
    niego działalnością badawczo-rozwojową.
    Natomiast, aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty
    kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki:
      - sprzęt nie stanowi środka trwałego,
      - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz
      - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.
    Koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a u.p.d.o.p., mogą stanowić
    wyłącznie wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny nie stanowiący u podatnika środka
    trwałego.
    Wobec powyższych wyjaśnień, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Koszty
    Projektów B+R ponoszone przez Spółkę, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym, stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust.
    2 i ust. 3 Ustawy CIT, które Wnioskodawca może odliczyć w ramach ulgi określonej w art.
    18d Ustawy CIT za lata 2019-2025 oraz lata kolejne, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym

    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.