Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-361/15/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-05-22
Teza: Czy w przypadku sprzedaży ww. nieruchomości za cenę znacznie wyższą od ceny nabycia Wnioskodawca będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; majątek-podział majątku; nabycie; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-opodatkowanie przychodu; przychód-źródła przychodu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r. (data wpływu 4 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca nabył wraz z małżonką, na prawach małżeńskiej wspólności ustawowej, na podstawie umowy zawartej w dniu 29 czerwca 2007 r. od Skarbu Państwa Agencji Nieruchomości Rolnych nieruchomości oznaczone jako działki gruntu o nr ewid. 129 i 131/4 obr. N., gmina F., powiat b., objęte księgą wieczystą KW , o łącznej powierzchni 29,4203 ha. W dniu 29 kwietnia 2008 r. Wnioskodawca wraz z małżonką zawarli umowę majątkową małżeńską wyłączającą pomiędzy nimi wspólność ustawową. Na podstawie wyroku z dnia 16 września 2008 r. małżeństwo Wnioskodawcy zostało rozwiązane przez rozwód. W dniu 27 lutego 2009 r. została zawarta ugoda pomiędzy Wnioskodawcą a Jego byłą małżonką w sprawie o podział majątku, mocą której Wnioskodawca stał się wyłącznym właścicielem wyżej wymienionych nieruchomości.

Na podstawie umowy zawartej w dniu 10 kwietnia 2009 r. Wnioskodawca nabył na swoją wyłączną własność od Skarbu Państwa Agencji Nieruchomości Rolnych nieruchomości oznaczone jako działki gruntu o nr ewid. 144/9 i 123/12 obr. K., gm. F., powiat b., objęte księgą wieczystą KW o łącznej powierzchni 47,1470 ha., oraz nieruchomość oznaczoną jako działka gruntu o nr ewid. 144/8 obr. K., gm. F., powiat b., objętą księgą wieczystą KW o powierzchni 15,0360 ha.

Na ww. terenach nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nieruchomości położone są na terenach oznaczonych jako grunty rolne, kompleksy gruntów szczególnie chronionych - klasy III, i tereny przeznaczone do zalesienia. Nieruchomości są niezabudowane, stanowią część posiadanego przez Wnioskodawcę gospodarstwa rolnego i są uprawiane (produkcja roślinna). W ewidencji gruntów nieruchomości oznaczone są jako grunty orne (R) i pastwiska trwałe (Ps).

Wnioskodawca zamierza zbyć wszystkie wymienione wyżej nieruchomości na podstawie jednej umowy sprzedaży. Przewidywana przez Wnioskodawcę cena jaką uzyska w związku ze zbyciem nieruchomości będzie znacznie wyższa niż cena nabycia. Wnioskodawcy nie są znane plany ewentualnego nowego właściciela nieruchomości, i czy w związku ze sprzedażą grunty nie stracą charakteru rolnego. Wnioskodawca nie działa jako profesjonalista zajmujący się obrotem nieruchomościami, ale jako podmiot prywatny, zamierzający sprzedać składniki majątku pochodzące z jego majątku prywatnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku sprzedaży ww. nieruchomości za cenę znacznie wyższą od ceny nabycia Wnioskodawca będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych?

W ocenie Wnioskodawcy nie będzie on zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego w związku ze zbyciem nieruchomości.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52,52a i 52c tej ustawy, oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zatem odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu zacytowanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8, jeżeli nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Wnioskodawca uważa, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, iż sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, sprzedaż ta nie jest źródłem przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.

Wnioskodawca nabył nieruchomości na podstawie umów zawartych 10 kwietnia 2009 r. i 29 czerwca 2007 r., przy czym nieruchomości nabyte przez Wnioskodawcę w dniu 29 czerwca 2007 r. wraz z małżonką stały się Jego wyłączną własnością na podstawie ugody zawartej w sprawie o podział majątku wspólnego w dniu 27 lutego 2009 r.

W związku z tym Wnioskodawca uważa, że sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie będzie stanowiła dla Niego źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie będzie skutkowała obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego, ponieważ pięcioletni termin, o którym mowa w tym przepisie, upłynął w przypadku wszystkich nieruchomości najpóźniej z końcem 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca nabył wraz z małżonką, na prawach małżeńskiej wspólności ustawowej, na podstawie umowy zawartej w dniu 29 czerwca 2007 r. od Skarbu Państwa Agencji Nieruchomości Rolnych nieruchomości oznaczone jako działki gruntu o nr ewid. 129 i 131/4 obr. N., gmina F., powiat b., objęte księgą wieczystą KW, o łącznej powierzchni 29,4203 ha. W dniu 29 kwietnia 2008 r. Wnioskodawca wraz z małżonką zawarli umowę majątkową małżeńską wyłączającą pomiędzy nimi wspólność ustawową. Na podstawie wyroku z dnia 16 września 2008 r. małżeństwo Wnioskodawcy zostało rozwiązane przez rozwód. W dniu 27 lutego 2009 r. została zawarta ugoda pomiędzy Wnioskodawcą a Jego byłą małżonką w sprawie o podział majątku, mocą której Wnioskodawca stał się wyłącznym właścicielem wyżej wymienionych nieruchomości.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub 
*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r. poz. 583). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, iż niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba, że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową (np. ustanawiającą ustrój rozdzielności majątkowej), 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie współwłasności, 3) wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków lub też ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.

Z zaprezentowanego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 27 lutego 2009 r. w wyniku podziału majątku wspólnego Wnioskodawca nabył na wyłączną własność nieruchomości oznaczone jako działki gruntu nr 129 i 131/4 o łącznej pow. 29,4203 ha.

Poza tym, na podstawie umowy zawartej w dniu 10 kwietnia 2009 r. Wnioskodawca nabył na swoją wyłączną własność od Skarbu Państwa Agencji Nieruchomości Rolnych nieruchomości oznaczone jako działki gruntu o nr ewid. 144/9 i 123/12 obr. K., gm. F., powiat b., objęte księgą wieczystą KW o łącznej powierzchni 47,1470 ha., oraz nieruchomość oznaczoną jako działka gruntu o nr ewid. 144/8 obr. K., gm. F., powiat b., objętą księgą wieczystą KW o powierzchni 15,0360 ha.

W konsekwencji, planowane odpłatne zbycie działek o nr 129 i 131/4 nabytych w 2007 r. w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej oraz w 2009 r. w wyniku podziału majątku wspólnego, a także działek gruntu o nr 144/9 i 123/12 o łącznej pow. 47,1470 ha oraz działki o nr 144/8 o pow. 15,0360 ha nabytych także w 2009 r., stanowiących część posiadanego przez Wnioskodawcę gospodarstwa rolnego nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie. Termin ten upłynął odpowiednio z dniem 31 grudnia 2012 r. oraz z dniem 31 grudnia 2014 r.

Oznacza to, że w przypadku planowanej sprzedaży ww. nieruchomości Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.