Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-3.4011.26.2018.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-23
Teza: 1.Czy rozszerzenie wspólnoty majątkowej małżeńskiej na majątek osobisty żony (mieszkania) jest dla Wnioskodawcy nabyciem, przychodem itp.? 2.Czy sprzedaż – zbycie odpłatne (8 listopada 2017 r.) nieruchomości wspólnej majątkowej małżeńskiej, która powstała na skutek rozszerzenia notarialnego na majątek osobisty żony (27 listopada 2013 r.) powoduje powstanie obowiązku podatkowego w stosunku do Wnioskodawcy – podatek dochodowy od osób fizycznych (sprzedaż nieruchomości – mieszkania poniżej 5 lat od daty rozszerzenia współwłasności małżeńskiej majątkowej)?
Słowa kluczowe: majątek-majątek odrębny; nieruchomości-nabycie nieruchomości; sprzedaż; wspólność-wspólność majątkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2018 r. (data wpływu 23 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia prawa własności nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia prawa własności nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 8 listopada 2017 r. – nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości – mieszkania będącego ustawową współwłasnością majątkową małżeńską, która powstała 27 listopada 2013 r. na skutek notarialnego rozszerzenia współwłasności majątkowej małżeńskiej na majątek osobisty żony (w/w mieszkanie).

Dnia 21 kwietnia 2012 r. – zawarcie aktu małżeństwa – współwłasność majątkowa małżeńska od momentu zawarcia małżeństwa.

W dniu 18 stycznia 2011 r. nastąpiło nabycie w/w nieruchomości przez żonę – przed zawarciem aktu małżeństwa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy rozszerzenie wspólnoty majątkowej małżeńskiej na majątek osobisty żony (mieszkania) jest dla Wnioskodawcy nabyciem, przychodem itp.?
2.  Czy sprzedaż – zbycie odpłatne (8 listopada 2017 r.) nieruchomości wspólnej majątkowej małżeńskiej, która powstała na skutek rozszerzenia notarialnego na majątek osobisty żony (27 listopada 2013 r.) powoduje powstanie obowiązku podatkowego w stosunku do Wnioskodawcy – podatek dochodowy od osób fizycznych (sprzedaż nieruchomości – mieszkania poniżej 5 lat od daty rozszerzenia współwłasności małżeńskiej majątkowej)?

Zdaniem Wnioskodawcy, rozszerzenie współwłasności majątkowej małżeńskiej na majątek osobisty żony (nieruchomość) nie jest jego przychodem, nabyciem, itp. Wnioskodawca nie uzyskał osobistego prawa własności do nieruchomości – mieszkania – art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

Rozszerzenie wspólnoty majątkowej małżeńskiej na majątek osobisty miało charakter organizacyjno-prawny w celu poprawy majątkowych stosunków małżeńskich (utrzymanie mieszkania, spłata kredytu hipotecznego, itp.).

Wspólnota majątkowa małżeńska jest własnością bezudziałową – regulują to przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – określają charakter wspólnoty małżeńskiej (Dz. U. nr 9, poz. 59).

Zbycie odpłatne w/w nieruchomości jako wspólnej własności rozszerzonej majątkowej (nie było nabyciem dla Wnioskodawcy) nie powinno powodować obowiązku podatkowego od osób fizycznych dla Wnioskodawcy (PIT 39).

Za datę nabycia tej nieruchomości Wnioskodawca uważa datę nabycia przez małżonkę (18 stycznia 2011 r.).

Wnioskodawca wskazuje, że jego stanowisko w tej sprawie podzielają sądy administracyjne w swoich wyrokach dotyczących spraw spornych analogicznych lub bardzo podobnych – publikowane w Internecie np.:

*   wyrok NSA z 31 maja 2017 r., sygn. II FSK 1236/15,
*   wyrok NSA z 7 marca 2017 r., sygn. II FSK 410/15,
*   wyrok NSA z 7 kwietnia 2016 r., sygn. II FSK 313/14,
*   wyrok NSA z 31 maja 2017 r., sygn. II FSK 1236/15,
*   wyrok WSA Olsztyn z 2 kwietnia 2015 r., sygn. I SA/Ol 40/15,
*   wyrok WSA Rzeszów z 19 listopada 2013 r., sygn. I SA/Rz 949/13,
*   wyrok WSA Kraków z 24 listopada 2014 r., sygn. I SA/Kr 1209/14,
*   wyrok WSA Gdańsk z 29 listopada 2014 r., sygn.. I SA/Gd 964/14,
*   i wiele innych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy- przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w ww. przepisie.

Dla rozstrzygnięcia omawianej sprawy istotne jest ustalenie, czy włączenie nieruchomości stanowiącej majątek osobisty żony do majątku wspólnego małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową stanowi jego nabycie przez Wnioskodawcę w rozumieniu ww. przepisu.

W związku z powyższym faktem należy wyjaśnić, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682).

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Do majątku osobistego każdego z małżonków należą między innymi przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej, przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił (art. 33 k.r.o.). Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).

Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została w art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jest to umowa, której celem jest ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej.

Umowy o rozszerzenie wspólności ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.

W powyższej kwestii wykształciła się jednolita linia orzecznicza sądów administracyjnych prezentująca stanowisko wskazujące, że rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, nie stanowi nabycia tej nieruchomości przez drugiego z małżonków w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przykładowo, pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1110/14. Tożsamej oceny dokonano w szeregu innych wyroków NSA i WSA (przykładowo: wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 456/15, wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 313/14, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Rz 949/13, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 964/14).

Tak więc skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej) strona takiej umowy (żona Wnioskodawcy) wyzbyła się prawa do tej rzeczy.

Tym samym, włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową nieruchomości stanowiącej majątek odrębny jednego małżonka, nie jest nabyciem tej nieruchomości przez drugiego małżonka, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe oznacza, że za datę nabycia nieruchomości, która stanowiła wcześniej majątek odrębny małżonki Wnioskodawcy, należy przyjąć dzień, w którym małżonka nabyła tę nieruchomość do majątku odrębnego. W konsekwencji, w wyniku zawarcia w 2013 r. umowy rozszerzającej wspólność ustawową, Wnioskodawca stał się współwłaścicielem nieruchomości nabytej w 2011 r.

Zatem biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości w 2017 r. nastąpiło po upływie 5 lat od końca roku, w którym ją nabyto, zatem sprzedaż ta nie stanowi źródła przychodów podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.