Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.336.2022.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-24
Teza: Czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na rzecz klubu sportowego w związku z zawartą umową sponsoringową mogą być przez Wnioskodawcę uznane za koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową, które uprawniają Wnioskodawcę do zastosowania ulgi o której mowa w art. 18ee ustawy z 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: działalność-działalność sportowa; sport-klub sportowy; ulga; ulga-ulga sponsoringowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Pozostałe odliczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18ee

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

22 maja 2022 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 20 maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na rzecz klubu sportowego w związku z zawartą umową sponsoringową mogą być przez Wnioskodawcę uznane za koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową, które uprawniają Wnioskodawcę do zastosowania ulgi o której mowa w art. 18ee ustawy z 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzupełniliście Państwo wniosek – na wezwanie – pismem z 3 sierpnia 2022 r. (data wpływu za pośrednictwem ePUAP 4 sierpnia 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

X sp. k. (dalej jako: Wnioskodawca) jest osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę sponsoringową (dalej: Umowa) w zakresie prowadzenia działań związanych ze sponsorowaniem wszelkich inicjatyw prowadzonych w ramach projektów realizowanego przez klub sportowy. Klub sportowy jest stowarzyszeniem pod nazwą Y (dalej: Klub sportowy ). Zgodnie ze Statutem Klubu sportowego Y jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym stowarzyszeniem o celach niezarobkowych działający między innymi w oparciu o przepisy ustawy o sporcie. Zgodnie z § 4 Statutu Klub sportowy realizuje swoje cele między innymi poprzez organizowanie szkolenia sportowego, uczestnictwo we współzawodnictwie sportowym oraz rozwijanie kultury fizycznej wśród młodzieży poprzez zapewnienie warunków do uprawiania sportu. Zgodnie z § 5 Statutu Klub sportowy może prowadzić działalność gospodarczą, z której dochody będą w całości przekazywane na realizację celów statutowych Klubu sportowego. Ponadto, zgodnie z § 24 pkt 2 Statutu majątek Klubu sportowego przeznaczony może być wyłącznie do realizacji celów statutowych.

W ramach swojej działalności Klub sportowy prowadzi treningi grup młodzieżowych (\`(...)\`). Ponadto, Klub sportowy posiada drużynę ligową seniorską (\`(...)\`). Drużyny występują w krajowych rozgrywkach ligowych w poszczególnych rocznikach oraz w rozgrywkach ligi seniorskiej.

Zgodnie z Umową Wnioskodawca ma sponsorować inicjatywy Klubu sportowego promujące koszykówkę na terenie W oraz prowadzenie klubu sportowego. Ponadto, w ramach umowy Klubu sportowego będzie świadczył na rzecz Wnioskodawcy usługi marketingowo-reklamowe w zakresie określonym w Umowie oraz załączniku nr 1 do Umowy.

W Umowie Klub sportowy oświadcza, iż zadaniami statutowymi Klubu sportowego jest rozwój młodego człowieka, kształtowanie charakteru oraz dbanie o pozytywne wartości. Misją i celem Klubu sportowego jest kształcenie młodzieży w ramach prowadzonych projektów i wyszkolenie uczestników szkolenia z umożliwieniem im rozwoju karier sportowych na najwyższych szczeblach ligowych w kraju i za granicą.

Ponadto, w ramach Umowy Klub sportowy zobowiązuje się realizacji usług marketingowo- reklamowych na rzecz Wnioskodawcy które zostały wyszczególnione w Załączniku nr 1 do Umowy a Wnioskodawca zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klubu sportowego określonej w Umowie kwoty.

W załączniku nr 1 do Umowy ustalono następujące szczegółowe obowiązki Klubu sportowego wobec Wnioskodawcy:

\- udostępnienie powierzchni reklamowej na hali, na której będą odbywać się mecze - (\`(...)\`) sztuka z elementów: banery/bandy/roll-upy (baner, roll-up zapewnia i dostarcza Sponsor na okres trwania Umowy),

\- umożliwienie rozdawania podczas imprez/eventów gadżetów z logo Wnioskodawcy,

\- umożliwienie wystawienia własnej ekspozycji podczas meczów/imprez/eventów,

\- udostępnienie praw do wykorzystania logo Klubu sportowego do celów marketingowych Wnioskodawcy,

\- zamieszczenie logo Wnioskodawcy na materiałach poligraficznych promujących Klub sportowy i organizowane przez (\`(...)\`) mecze/imprezy/eventy (bilety, plakaty, ulotki, kalendarze),

\- umieszczenie logo Wnioskodawcy na stronie internetowej Klubu sportowego oraz na portalach społecznościowych (2 razy w miesiącu w trakcie trwania umowy prezentacja logo sponsora oraz krótkiej informacji o jego działalności na klubowym \`(...)\`),

\- informowanie uczestników imprez (meczów, pikników, eventów) przez konferansjera o działalności sponsoringowej Wnioskodawcy, dokonanej w oparciu o Umowę.

Umowa przewiduje, że za wykonane przez Klub sportowy świadczenia Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Klubu sportowego określonej kwoty (powiększonej o podatek VAT). Z treści umowy wynika, więc że kwota przekazywana przez Wnioskodawcę na rzecz Klubu sportowego stanowi wynagrodzenie za świadczone na rzecz Wnioskodawcy usługi marketingowo-reklamowe.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 3 sierpnia 2022 r. wskazaliście Państwo, że:

1) Klub sportowy, z którym Wnioskodawca zamierza podpisać umowę sponsoringową wypełnia kryteria wskazane w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.

2) Środki pieniężne przeznaczone przez Wnioskodawcę na rzecz Klubu sportowego w ramach opisanej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej umowy sponsoringowej będą przeznaczone na:

a) realizację programów szkolenia sportowego,

b) zakup sprzętu sportowego,

c) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

d) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

e) sfinansowanie wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

3) Środki pieniężne przeznaczone przez Wnioskodawcę na rzecz Klubu sportowego wpłyną na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego poprzez możliwość zakupu sprzętu sportowego, finansowanie wynajmu hali na cele prowadzenia treningów oraz rozgrywek ligowych. Ponadto, środki pieniężne przeznaczone przez Wnioskodawcę pomogą w finansowaniu wynagrodzeń trenerów, przez co pozwolą na zapewnienie odpowiedniego personelu do prowadzenia treningów.

Wykorzystanie środków pieniężnych na statutową działalność klubu pozwoli na jego sprawne działanie, w tym na poszerzanie liczby zawodników w poszczególnych grupach wiekowych i/lub rozszerzenie działalności klub na nowe grupy wiekowe. W konsekwencji należy uznać, że środki pieniężne przeznaczone przez Wnioskodawcę na rzecz Klubu sportowego zwiększą dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

4) Wydatki z tytułu umowy sponsoringowej będą pozostawać w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą ponieważ w ramach umowy Klub zobowiązuje się do reklamy i promocji firmy Wnioskodawcy, co powinno wpłynąć na wzrost sprzedaży usług przez Wnioskodawcę poprzez pozyskanie nowych klientów.

5) Wydatki z tytułu umowy sponsoringowej będą pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu Wnioskodawcy i będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodu lub Wnioskodawcy w sposób opisany wyżej.

6) W ramach umowy sponsoringowej firma Wnioskodawcy będzie reklamowana, promowana w trakcie wydarzeń sportowych, na stronie internetowej Klubu oraz w innych uzgodnionych formach. Pozycjonowanie firmy Wnioskodawcy jako firmy wspierającej lokalne, młodzieżowe klubu sportowe powinno zdecydowanie poprawić wizerunek firmy Wnioskodawcy na rynku lokalnym, który stanowi podstawowy dla Wnioskodawcy rynek na którym prowadzi on działalność gospodarczą. Ponadto, spotkania w trakcie wydarzeń sportowych w VIP room powinny pozwolić na nawiązanie bezpośrednich kontaktów osobisty z przedstawicielami lokalnego biznesu, co również powinno skutkować zwiększeniem bazy klientów firmy Wnioskodawcy.

7) Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki z tytułu umowy sponsoringowej nie zostaną Wnioskodawcy w jakikolwiek sposób zwrócone.

8) Wydatki z tytułu umowy sponsoringowej zostaną potraktowane jako koszty uzyskania przychodu, koszty zakup usług reklamowych. W taki sposób wydatki z tytułu umowy sponsoringowej wpłyną na podstawę opodatkowania. Natomiast wydatki takie nie będą bezpośrednio odliczone od podstawy opodatkowania.

9) Zdecydowana większość przychodów Wnioskodawcy stanowi przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, czyli przychody z działalności operacyjnej polegającej na świadczeniu usług doradztwa podatkowego.

**Pytanie**

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na rzecz Klubu Sportowego w związku z zawartą umową sponsoringową mogą być przez Wnioskodawcę uznane za koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową, które uprawniają Wnioskodawcę do zastosowania ulgi o której mowa w art. 18ee ustawy z 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.; dalej: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych)?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Przepis art. 18ee ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje możliwość odliczania przez podatników uzyskujących przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych kwot stanowiących 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową, na działalność kulturalną (w rozumieniu ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej) oraz na działalność wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę. Jest to tzw. ulga dla wspierających sport, kulturę i edukację.

Odliczeniu w ramach ulgi dla wspierających sport podlegają koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową.

Przez koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową rozumie się koszty poniesione na finansowanie:

1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 2010 roku o sporcie (Dz.U. z 2020 r. poz. 1133 ze zm.; dalej: ustawa o sporcie), na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie,

2) stypendium sportowego (przy czym przez stypendium sportowe rozumie się finansowane przez podatnika jednostronne, bezzwrotne świadczenie pieniężne, które jest przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego, ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, organizacje pożytku publicznego lub kluby sportowe, za osiągnięcie określonego wyniku sportowego lub umożliwiające przygotowanie się do imprezy sportowej),

3) imprezy sportowej niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z 20.03.2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2171 ze zm.) (art. 26ha ust. 2 i 3 u.p.d.o.f. oraz art. 18ee ust. 2 i 3 u.p.d.o.p.);

Ponadto, zgodnie z przepisem art. 18ee pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową mogą podlegać odliczeniu zgodnie z art. 18ee ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pod warunkiem że nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Przepis art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie brzmi: _Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku._

Przepis art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie brzmi: _Dotacja, o której mowa w ust. 1, ma służyć realizacji celu publicznego, o którym mowa w art. 27 ust. 2, i może być przeznaczona w szczególności na:_

1) _realizację programów szkolenia sportowego,_

2) _zakup sprzętu sportowego,_

3) _pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,_

4) _pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,_

5) _sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej_

_\- jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub._

W świetle przedstawionego stanu faktycznego należy uznać, że Klub sportowy stanowi klub sportowy o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Klub sportowy jest bowiem stowarzyszeniem, prowadzącym działalność sportową i niedziałającym w celu osiągnięcia zysku co wynika ze Statutu Klubu sportowego.

Ponadto, ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki w związku z umową sponsoringową, w opinii Wnioskodawcy, będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu. Wydatki ponoszonej w związku z umową sponsoringową stanowią wynagrodzenie za świadczone przez Klub Sportowy na rzecz Wnioskodawcy usługi marketingowo-reklamowe. Usługi takie mają niewątpliwy związek z przychodami osiąganymi przez Wnioskodawcę w konsekwencji wydatki takie stanowią koszty uzyskania przychodu.

Dodatkowo, zgodnie z § 5 Statutu Klub Sportowy może prowadzić działalność gospodarczą, z której dochody są w całości przekazywane na realizację celów statutowych Klubu Sportowego. W konsekwencji wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę w związku z umową sponsoringową będzie przekazywane przez Klub Sportowy na finansowanie działań statusowych Klubu Sportowego, w tym: na zakup sprzętu sportowego, ponoszenie kosztów najmu obiektów sportowych czy ponoszenie kosztów uczestnictwa drużyn klubowych w wydarzeniach sportowych. Należy uznać, iż wskazane spełniają definicję wydatków o których mowa w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie. W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę zgodnie z umową sponsoringową można uznać, za wydatki ponoszone na działalność sportową.

Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z zawarciem z Klubem Sportowym umowy sponsoringowej nie będą Wnioskodawcy zwracane w jakiejkolwiek formie, ani nie będą odliczane od podstawy opodatkowania przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę w przedstawionym stanie faktycznym wydatki na rzecz Klubu Sportowego w związku z zawartą umową sponsoringową mogą być przez Wnioskodawcę uznane za koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową, które uprawniają Wnioskodawcę do zastosowania ulgi o której mowa w art. 18ee ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),

1\. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

2\. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Należy w tym miejscu zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na źródła:

\- z zysków kapitałowych oraz

\- z innych źródeł.

Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.

Wydzielając na gruncie ustawy o CIT odrębne źródło przychodów - z zysków kapitałowych - ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.

Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W tym miejscu należy podkreślić, że koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę, jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem że wydatki te spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa).

Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę można wyróżnić sponsoring. Jest on definiowany, jako „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności” (Słownik wyrazów obcych PWN – wersja internetowa). Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych od podmiotu sponsorowanego, bądź też mieć charakter jednostronny. Skutki podatkowe sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego. W tym miejscu należy zaznaczyć, że umowy sponsoringu należą do kategorii umów nienazwanych – żadne przepisy nie zawierają bowiem ich definicji. Możliwość ich zawarcia wynikać będzie z reguły ogólnej zawartej w art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm.), który zakłada swobodę umów w obrocie gospodarczym.

Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.

Umowa sponsoringu może przybrać formę tzw. sponsoringu właściwego (wzajemność świadczeń) lub sponsoringu niewłaściwego (który swoim charakterem zbliżony jest do darowizny, gdyż zawiera się w jednostronnym zobowiązaniu się sponsora do finansowania sponsorowanego).

Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne nabycie usług reklamowych. Koszty sponsoringu właściwego stanowią wówczas w całości koszty uzyskania przychodów sponsora.

W przypadku, gdy sponsor nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego od podmiotu sponsorowanego, poniesione przez niego wydatki mają charakter darowizny (tzw. sponsoring niewłaściwy). Wówczas należy mieć na względzie postanowienia art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT, zgodnie z którym,

nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

Oznacza to w praktyce, że do kosztów mogą być zaliczone jedynie wydatki stanowiące ekwiwalent za uzyskany towar czy usługę.

Możliwa jest również sytuacja, gdy umowa sponsoringu przewiduje co prawda obustronne świadczenia sponsora i sponsorowanego, jednak nie są one ekwiwalentne. Wydatki na sponsoring są wówczas kosztami uzyskania przychodów tylko do wysokości wartości usług reklamowych świadczonych przez sponsorowanego. W pozostałej części powinny być traktowane jak darowizna.

W związku z tym, że w przepisach brak jest regulacji odnoszących się do umowy sponsoringu koniecznym jest, aby strony sformułowały w umowie w sposób szczegółowy wzajemne prawa i obowiązki. Przede wszystkim przedmiotowa umowa musi być umową o świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. reklamowania nazwy sponsora, logo czy prowadzonej przez niego działalności). W szczególności istotne jest, aby w sposób jak najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz jeżeli jest to możliwe, wartość tych świadczeń. Należy bowiem zaznaczyć, że w przypadku tego typu umów występuje zasada ekwiwalentności świadczeń w odniesieniu do kosztów podatkowych. W konsekwencji, tylko takie ukształtowanie w umowie obowiązków sponsorowanego daje podatnikowi korzyści, które pozwalają stwierdzić związek przyczynowo – skutkowy z przychodem, a tym samym możliwość zaliczenia wydatku poniesionego na sponsoring do kosztów uzyskania przychodów w myśl ww. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1599 ze zm., dalej: „ustawa o sporcie”),

sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.

W myśl art. 3 ustawy o sporcie,

1\. Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.

2\. Klub sportowy działa jako osoba prawna.

Na mocy art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) został dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 18ee.

Zgodnie z art. 18ee ustawy o CIT,

1\. Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:

1) sportową,

2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę

\- przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

2\. Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie:

1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;

2) stypendium sportowego;

3) imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2171).

3\. Przez stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, rozumie się finansowane przez podatnika jednostronne, bezzwrotne świadczenie pieniężne, które jest przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego, ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, organizacje pożytku publicznego lub kluby sportowe, za osiągnięcie określonego wyniku sportowego lub umożliwiające przygotowanie się do imprezy sportowej.

8\. Koszty, o których mowa w ust. 1, podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

9\. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty, o których mowa w ust. 1.

10\. Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.

11\. W przypadku skorzystania z odliczenia kosztów, o których mowa w ust. 1, przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.

Jak wynika z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, do którego odwołuje się art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, finansowanie klubu sportowego musi zostać przeznaczone na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

\- jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Ulga sponsoringowa (CSR: ang. _Corporate Social Responsibility_, społeczna odpowiedzialność biznesu) ma przynieść korzyści podmiotom działającym w określonym obszarze CSR.

Społeczna odpowiedzialność biznesu to strategia zarządzania, zgodnie z którą przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.

Należy zwrócić uwagę na aspekt świadomości działań podatnika oraz przyjętą przez niego strategię ich realizacji. CSR ma na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu w społeczeństwie. Zaufanie konsumentów, obywateli ma w przyszłości przełożyć się na osiągnięcie celów finansowych, a więc powiększenie przychodów. Realizacja celów CSR nie następuje zatem przez sam wydatek ale przez zbudowanie wizerunku podmiotu, który przełoży się na skutki finansowe. Świadome inwestowanie w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu wymaga informowania o tych działaniach. Takie działania powinny wynikać z wcześniejszej strategii i planu działania, na które podatnik może powołać się w przypadku wątpliwości kategoryzacji wydatku na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, uznać należy, że czynniki te przemawiają za tym, że ponoszone wydatki na realizację tego procesu powiększają podatkowe koszty uzyskania przychodów.

Wskazać należy, że z uzasadnienia do wprowadzanych od 1 stycznia 2022 r. zmian wynika, że wprowadzenie ulgi dla podatników wspierających działalność sportową jest propozycją nowej zachęty podatkowej, mającej na celu wsparcie określonych dziedzin życia społeczno-gospodarczego. W obecnym stanie prawnym, w podatku dochodowym w ogóle nie ma takiego rozwiązania. Wsparcie dedykowane jest podmiotom prowadzących działalność sportową, kulturalną oraz wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę.

Ulga jest skierowana do podatników osiągających przychody z działalności gospodarczej, z której dochody opodatkowane na ogólnych zasadach według skali podatkowej lub według 19% stawki podatku. Ulga będzie odliczana maksymalnie do wysokości uzyskanych w roku podatkowym dochodów z działalności gospodarczej. Będzie polegała na możliwości odliczenia od podstawy obliczenia podatku 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na określone cele. Oznacza to, że podatnik, oprócz zaliczenia poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów, w tym również poprzez odpisy amortyzacyjne, uzyska prawo do dodatkowej preferencji w podatku dochodowym poprzez odliczenie od podstawy obliczenia podatku połowy poniesionych kosztów. Ulga w podatku dochodowym przyczyni się do tego, że sponsorowanie określonych działalności stanie się bardziej atrakcyjne (przedsiębiorcy będą bardziej zainteresowani np. współpracą z klubami sportowymi czy uczelniami), co pozwoli też pozyskać tym podmiotom (np. klubom sportowym) dodatkowe środki na prowadzoną działalność. Odliczeniu będą podlegały koszty, które nie zostały podatnikowi zwrócone w jakikolwiek sposób lub odliczone od dochodu. Ulga będzie odliczana w zeznaniu rocznym. W przypadku ulgi na działalność sportową odliczeniu będą podlegały koszty poniesione na kluby sportowe, które realizują cele określone w art. 28 ustawy o sporcie, tj. m.in. zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego. Koszty mogą dotyczyć również sfinansowania stypendium sportowego.

W ramach realizacji ulgi koszty mogą być poniesione również na imprezę sportową niebędącą masową imprezą sportową, o której mowa w ustawie o bezpieczeństwie imprez masowych.

Na podstawie art. 3 pkt 3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, masową imprezą sportową jest impreza masowa mająca na celu współzawodnictwo sportowe lub popularyzowanie kultury fizycznej, organizowaną na:

\- stadionie lub w innym obiekcie niebędącym budynkiem, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób, ustalona zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, wynosi nie mniej niż 1000, a w przypadku hali sportowej lub innego budynku umożliwiającego przeprowadzenie imprezy masowej - nie mniej niż 300,

\- terenie umożliwiającym przeprowadzenie imprezy masowej, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób wynosi nie mniej niż 1000. (…)

Analogiczne rozwiązanie przewidziane zostało w przepisach ustawy CIT (Druk sejmowy Nr 1532).

Z przedstawionego we wniosku i jego uzupełnienia opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę sponsoringową (Umowa) w zakresie prowadzenia działań związanych ze sponsorowaniem wszelkich inicjatyw prowadzonych w ramach projektów realizowanego przez Klub sportowy. Klub sportowy, z którym Wnioskodawca zamierza zawrzeć ww. umowę sponsoringową wypełnia kryteria wskazane w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie. Zgodnie z § 4 Statutu Klub sportowy realizuje swoje cele między innymi poprzez organizowanie szkolenia sportowego, uczestnictwo we współzawodnictwie sportowym oraz rozwijanie kultury fizycznej wśród młodzieży poprzez zapewnienie warunków do uprawiania sportu. Zgodnie z § 5 Statutu Klub sportowy może prowadzić działalność gospodarczą, z której dochody będą w całości przekazywane na realizację celów statutowych Klubu sportowego. Ponadto, zgodnie z § 24 pkt 2 Statutu majątek Klubu sportowego przeznaczony może być wyłącznie do realizacji celów statutowych. Zgodnie z Umową Wnioskodawca ma sponsorować inicjatywy Klubu sportowego promujące koszykówkę na terenie W oraz prowadzenie klubu sportowego. Wnioskodawca zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klubu sportowego określonej w Umowie kwoty (powiększonej o podatek VAT).

Natomiast Klub sportowy w ramach ww. umowy zobowiązuje się do realizacji usług marketingowo- reklamowych na rzecz Wnioskodawcy, takich jak:

\- udostępnienie powierzchni reklamowej na hali, na której będą odbywać się mecze - (\`(...)\`) sztuka z elementów: banery/bandy/roll-upy (baner, roll-up zapewnia i dostarcza Sponsor na okres trwania Umowy),

\- umożliwienie rozdawania podczas imprez/eventów gadżetów z logo Wnioskodawcy,

\- umożliwienie wystawienia własnej ekspozycji podczas meczów/imprez/eventów,

\- udostępnienie praw do wykorzystania logo Klubu sportowego do celów marketingowych Wnioskodawcy,

\- zamieszczenie logo Wnioskodawcy na materiałach poligraficznych promujących Klub sportowy i organizowane przez (\`(...)\`) mecze/imprezy/eventy (bilety, plakaty, ulotki, kalendarze),

\- umieszczenie logo Wnioskodawcy na stronie internetowej Klubu sportowego oraz na portalach społecznościowych (2 razy w miesiącu w trakcie trwania umowy prezentacja logo sponsora oraz krótkiej informacji o jego działalności na klubowym \`(...)\`),

\- informowanie uczestników imprez (meczów, pikników, eventów) przez konferansjera o działalności sponsoringowej Wnioskodawcy, dokonanej w oparciu o Umowę.

Środki pieniężne przeznaczone przez Wnioskodawcę na rzecz Klubu sportowego w ramach umowy sponsoringowej będą przeznaczone na:

a) realizację programów szkolenia sportowego,

b) zakup sprzętu sportowego,

c) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

d) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

e) sfinansowanie wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

Środki pieniężne przeznaczone przez Wnioskodawcę na rzecz Klubu sportowego wpłyną na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego poprzez możliwość zakupu sprzętu sportowego, finansowanie wynajmu hali na cele prowadzenia treningów oraz rozgrywek ligowych, jak również pomogą w finansowaniu wynagrodzeń trenerów, przez co pozwolą na zapewnienie odpowiedniego personelu do prowadzenia treningów.

Wykorzystanie środków pieniężnych na statutową działalność klubu pozwoli na jego sprawne działanie, w tym na poszerzanie liczby zawodników w poszczególnych grupach wiekowych i/lub rozszerzenie działalności klub na nowe grupy wiekowe.

Wydatki z tytułu umowy sponsoringowej będą pozostawać w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą oraz w związku przyczynowym z przychodem Spółki. W ramach umowy sponsoringowej Spółka będzie bowiem reklamowana, promowana. Powyższe wpłynie na poprawienie wizerunku oraz zwiększeniem bazy klientów Wnioskodawcy. Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę nie zostaną w jakiejkolwiek formie zwrócone Spółce, jak również nie zostaną odliczone przez nią od podstawy opodatkowania.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia ustalenia, czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na rzecz Klubu Sportowego w związku z zawartą umową sponsoringową mogą być przez Wnioskodawcę uznane za koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową, które uprawniają Wnioskodawcę do zastosowania ulgi o której mowa w art. 18ee ustawy CIT.

Odnosząc powyższe przepisy na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na podstawie zawartej umowy sponsoringowej, zgodnie z którą Wnioskodawca przekazuje Klubowi sportowemu określoną kwotę, a w zamian za przekazane środki pieniężne Klub świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi marketingowo-reklamowe, będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ustawy o CIT. Niewątpliwie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę będą mieć przełożenie na osiągnięcie przychodów Wnioskodawcy - jako wydatki na cele reklamowe, promocyjne. Jak wynika z opisu sprawy pozycjonowanie firmy Wnioskodawcy jako firmy wspierającej lokalne, młodzieżowe klubu sportowe powinno zdecydowanie poprawić wizerunek firmy Wnioskodawcy na rynku lokalnym, który stanowi podstawowy dla Wnioskodawcy rynek na którym prowadzi on działalność gospodarczą. Ponadto, spotkania w trakcie wydarzeń sportowych w VIP room powinny pozwolić na nawiązanie bezpośrednich kontaktów osobisty z przedstawicielami lokalnego biznesu, co również powinno skutkować zwiększeniem bazy klientów firmy Wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga, że ww. wydatki stanowią świadczenie wzajemne, zatem w odniesieniu do poniesionych przez Spółkę wydatków, nie będzie mieć zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w cyt. art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy CIT.

Jednocześnie wydatki na pokrycie kosztów działalności klubu sportowego jednakże wyłącznie poniesione w ramach zawartej przez Wnioskodawcę umowy sponsoringowej z Klubem, na (jak wskazano we wniosku):

\- realizację programów szkolenia sportowego,

\- zakup sprzętu sportowego,

\- pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

\- pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

\- sfinansowanie wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

o ile w istocie ponoszenie tych wydatków wpłynie na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma środki lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub

\- będą stanowić koszty poniesione na działalność sportową, o której mowa w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

Podkreślić w tym miejscu należy, że działania Wnioskodawcy wskazane we wniosku wpisują się w definicję społecznej odpowiedzialności biznesu albowiem mają na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu w społeczeństwie i mogą przyczynić się do zwiększenia dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez Klub. Innymi słowy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w zakresie zawartej umowy sponsoringowej kwalifikują się do obszaru działalności sportowej, o której mowa w art. 18ee ustawy o CIT.

Reasumując uznać należy, że wskazane w opisie zdarzenia przyszłego wydatki na rzecz Klubu Sportowego, w związku z zawartą umową sponsoringową mogą być przez Wnioskodawcę uznane za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową, które uprawniają Wnioskodawcę do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 18ee ustawy o CIT.

Stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ……………………………………………………………………………………….. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).