Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-264/13-5/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-06-13
Teza: W związku z rozliczeniem wydatków ponoszonych ze środków pochodzących z dofinansowania Wnioskodawca przedkłada dowody dokonania zapłaty. Zainteresowany wnosi zatem o potwierdzenie, czy przyjęty przez Niego sposób wyliczenia wydatków wyrażonych w walucie obcej jest prawidłowy?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; kurs-kurs faktycznie zastosowany; kurs-kurs średni NBP; podatek-podatek od towarów i usług; różnica-różnice kursowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2013 r. (data wpływu 4 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 31 maja 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania właściwego kursu waluty – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia podatku VAT do kosztów uzyskania przychodów i w zakresie zastosowania właściwego kursu waluty.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 oraz art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 21 maja 2013 r. nr ILPP4/443-91/13-2/ISN, ILPB1/415-264/13-2/AP Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 21 maja 2013 r., skutecznie doręczono w dniu 24 maja 2013 r., natomiast w dniu 31 maja 2013 r. do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Zainteresowany uzupełnił ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach swojej działalności Zainteresowany realizuje m.in. projekt „Szkolenia i certyfikacja inżynierów …”, na podstawie umowy o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Projekt realizowany jest w ramach Działania 8.1. Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie i Poddziałania 8.1.1. Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw.

Zgodnie z umową, Instytucja Pośrednicząca przyznała Wnioskodawcy dofinansowanie na realizację projektu w łącznej kwocie stanowiącej nie więcej niż 100% całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu. Dofinansowanie to przyznane zostało w formie płatności ze środków europejskich oraz w formie dotacji celowej z budżetu krajowego. Wypłacane jest w formie zaliczki w wysokości określonej w harmonogramie płatności stanowiącym załącznik do Umowy o dofinansowanie. Dofinansowanie to jest przeznaczone na pokrycie ściśle określonych wydatków ponoszonych przez organizatora projektu w związku z jego realizacją. Są to wydatki kwalifikowalne w rozumieniu wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, zamieszczonych na stronie internetowej Instytucji Pośredniczącej: www.wup.pl. Działania podejmowane w projekcie obejmują w szczególności realizację szkoleń oraz zarządzanie projektem.

W kwestii podatku VAT umowa o dofinansowanie wskazuje, iż wydatki w ramach projektu mogą obejmować koszt podatku od towarów i usług, zgodnie ze złożonym przez Beneficjenta oświadczeniem stanowiącym załącznik do umowy, w którym Wnioskodawca oświadczył, iż realizując Projekt nie może odzyskać w żaden sposób poniesionego kosztu podatku VAT, którego wysokość została zawarta w budżecie Projektu. Jednocześnie Wnioskodawca zobowiązał się do zwrotu zrefundowanej w ramach projektu części poniesionego VAT, jeżeli zaistnieją przesłanki umożliwiające odzyskanie przez Niego tego podatku.

Zainteresowany nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty świadczącą usługi w zakresie kształcenia i wychowania oraz usługi szkolenia nie świadczy jako taka jednostka. Wymienione szkolenie nie jest objęte akredytacją w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Szkolenie prowadzone przez Wnioskodawcę nie jest szkoleniem prowadzonym w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Usługi świadczone przez Zainteresowanego mają na celu kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe finansowane ze środków publicznych.

W celu świadczenia usługi Wnioskodawca dokonuje zakupu voucherów od firm zagranicznych, uprawniających do wzięcia udziału w egzaminach. Egzaminy organizuje zewnętrzna firma i są nierozerwalną częścią szkoleń, jakie klient organizuje. Zakupione vouchery umożliwiają skorzystanie przez podmioty uczestniczące w szkoleniu ze wskazanych egzaminów.

Wydatki związane z zakupem voucherów sfinansowane są środkami z projektu. Przedmiotem realizowanych szkoleń jest podniesienie kwalifikacji zawodowych właścicieli i pracowników mikro oraz małych przedsiębiorstw w zakresie informatycznym. Szkolenie zakończone będzie wydaniem certyfikatu ukończenia szkolenia, a następnie egzaminem, po którym uczestnikom szkolenia zostanie wydane zaświadczenie o zdaniu egzaminu.

Dotacja dla projektu wynosi 82,80% całkowitych kosztów projektu. Specyfika świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych w ramach wskazanego projektu polega na:

1.  uczestnictwie w wybranych przez uczestnika autoryzowanych szkoleniach,
2.  wydaniu certyfikatu ukończenia szkolenia, uwarunkowanego uczestnictwem w minimum 80% zajęć szkoleniowych,
3.  pogłębieniu i poszerzeniu wiedzy uczestników projektu poprzez ich udział w szkoleniach e-learningowych; ukończenie szkolenia e-learningowego upoważnia do przystąpienia do egzaminu certyfikacyjnego,
4.  potwierdzenie nabytych kompetencji poprzez egzamin certyfikacyjny, umożliwiający otrzymanie odpowiednich do specjalizacji tytułów inżynierskich.

Osoby biorące udział w szkoleniu nabywają praktyczne umiejętności w zakresie obsługi systemów komputerowych.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Do księgowania poniesionych kosztów przyjęto metodę uproszczoną, określoną w art. 22 ust. 6b w zw. z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą, za dzień poniesienia kosztów uważa się dzień wystawienia faktury.

Wnioskodawca w celu zakupu voucherów loguje się na stronie internetowej Kontrahenta i dokonuje zakupu online. Po dokonaniu zakupu następuje dokonanie płatności za nabyte vouchery. Wartość zakupu wyrażona jest w walucie obcej. Płatność dokonywana jest kartą kredytową Wnioskodawcy. Dokonując zapłaty - bank, z którego usług korzysta Wnioskodawca, automatycznie dokonuje przewalutowania kwoty, bowiem karta kredytowa Wnioskodawcy rozliczana jest w polskich złotych, natomiast płatność za vouchery odbywa się w USD. Następnie, na wyciągu bankowym, jaki Wnioskodawca otrzymuje, Bank wskazuje kurs, jaki został zastosowany do przeliczenia operacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy właściwym jest nie rozpoznawanie obrotu z tytułu uzyskanego dofinansowania po stronie podatku należnego?
2.  Czy w przypadku zakupu vouchera od zagranicznego podmiotu Klient obowiązany jest do rozpoznania importu usług?
3.  W przypadku odpowiedzi pozytywnej, czy do importu usług właściwą stawką do opodatkowania usługi będzie stawka 23% czy zwolniona?
4.  Czy w przypadku, gdy należałoby zastosować stawkę 23%, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT?
5.  Czy w sytuacji, gdyby Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT nie przysługiwało, Zainteresowany ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu kwotę podatku VAT niepodlegającą odliczeniu?
6.  W związku z rozliczeniem wydatków ponoszonych ze środków pochodzących z dofinansowania Wnioskodawca przedkłada dowody dokonania zapłaty. Zainteresowany wnosi zatem o potwierdzenie, czy przyjęty przez Niego sposób wyliczenia wydatków wyrażonych w walucie obcej jest prawidłowy?

Tut. Organ informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 6, tj. dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania właściwego kursu waluty. Natomiast wniosek Zainteresowanego w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 5, tj. dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia podatku VAT do kosztów uzyskania przychodów został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 13 czerwca 2013 r. nr ILPB1/415-264/13-4/AP. Ponadto wskazać należy, że wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług został rozstrzygnięty odrębnymi interpretacjami indywidualnymi.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 6, w związku z otrzymaniem faktury dokumentującej nabycie usługi związanej z egzaminowaniem uczestników w walucie obcej, obowiązany jest do jej przeliczenia na złote polskie stosując kurs średni NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, co wynika z art. 11a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za dzień poniesienia kosztu, zgodnie z art. 22 ust. 6b ww. ustawy, w przypadku podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów uważa się dzień wystawienia faktury.

Pomiędzy dokonywaną płatnością za fakturę za pośrednictwem banku a wartością przeliczonego wydatku według kursu średniego NBP powstają dodatnie lub ujemne różnice kursowe, zgodnie z art. 24c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku powstania ujemnych różnic kursowych, różnice te wpływają na zwiększenie kosztów uzyskania przychodu (wartość przeliczonej płatności jest wyższa niż kwota przeliczonego wydatku), a w przypadku dodatnich różnic kursowych, różnice wpływają na zwiększenie przychodów podatkowych.

Dodatnia różnica kursowe powstanie, gdy kwota poniesionego kosztu, przeliczonego według kursu średniego NBP, jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczanego według faktycznie zastosowanego kursu z tego dnia. Ujemna różnica powstanie, gdy kwota poniesionego kosztu, zgodnie z powyższymi zasadami, będzie niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty. Do przeliczenia kwot dokonywanych płatności Wnioskodawca stosuje kurs kupna banku, co w Jego ocenie jest zgodne z art. 24c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W wyniku takiego działania, mimo przeliczania wartości otrzymywanej faktury z tytułu nabytych usług dostępu do egzaminu według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, koszty uzyskania przychodu zostaną skorygowane o różnice kursowe i doprowadzone do wartości zgodnej z wartością przeliczonej kwoty płatności według kursu stosowanego przez bank z dnia dokonania zapłaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą związaną z organizacją szkoleń. W celu świadczenia usług dokonuje zakupu voucherów od firm zagranicznych, uprawniających do wzięcia udziału w egzaminach przez podmioty uczestniczące w szkoleniu. Jak wskazuje Zainteresowany, prowadzi On podatkową księgę przychodów i rozchodów, a do księgowania poniesionych kosztów przyjęto metodę uproszczoną, określoną w art. 22 ust. 6b w zw. z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą, za dzień poniesienia kosztów uważa się dzień wystawienia faktury. Wartość zakupu voucherów wyrażona jest w walucie obcej. Płatność dokonywana jest kartą kredytową Wnioskodawcy. Dokonując zapłaty - bank, z którego usług korzysta Zainteresowany, automatycznie dokonuje przewalutowania kwoty, bowiem karta kredytowa Wnioskodawcy rozliczana jest w polskich złotych, natomiast płatność za vouchery odbywa się w USD. Następnie, na wyciągu bankowym, jaki Wnioskodawca otrzymuje, Bank wskazuje kurs, jaki został zastosowany do przeliczenia operacji. W związku z powyższym, Zainteresowany powziął wątpliwość odnośnie prawidłowości wyliczenia wydatków poniesionych w walutach obcych.

Zgodnie z art. 11a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Stosownie natomiast do treści art. 22 ust. 6b omawianej ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6 (tj. prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów) , z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie koszty poniesione na zakup usługi związanej z egzaminowaniem uczestników należy przeliczać na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, którym jest dzień wystawienia faktury.

Ponadto wskazać należy, że w myśl art. 24c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Zgodnie z art. 24c ust. 2 ww. ustawy, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Natomiast w myśl art. 24c ust. 3 ww. ustawy, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Zgodnie z brzmieniem art. 24c ust. 4 cyt. ustawy, przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty. W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski (art. 24c ust. 5 ww. ustawy).

Przy czym, w myśl art. 24c ust. 6 ww. ustawy, przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu.

Zgodnie natomiast z art. 24c ust. 8 ww. ustawy, podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.

Treść art. 24c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera swego rodzaju „ograniczenie” do uwzględniania dla celów obliczania różnic kursowych kursu faktycznie zastosowanego do konkretnych przypadków wymienionych w pierwszym zdaniu tego przepisu, tj. sprzedaży waluty obcej, kupna waluty obcej, otrzymania należności lub zapłaty zobowiązania w walucie obcej, czyli do sytuacji, w których dojdzie w rzeczywistości do zastosowania konkretnego, faktycznego kursu walutowego.

W konsekwencji, jeżeli podatnik nie kupuje, ani nie sprzedaje waluty lub nie następuje faktyczne (rzeczywiste) zastosowanie kursu waluty, tj. nie dochodzi do przewalutowania otrzymywanej należności lub płaconego zobowiązania (np. przez bank do przeliczenia wpływu środków z tytułu otrzymywanej należności lub wypływu środków z tytułu zapłaty zobowiązania po konkretnym, rzeczywistym kursie przeliczeniowym), wówczas zastosowanie znajdzie kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień (zdanie drugie wyżej powołanego przepisu art. 24c ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Powyższe rozumienie ww. przepisu potwierdza m.in. wykładnia językowa. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego (Słownik języka polskiego PWN, Wydanie nowe, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2006), pojęcie „faktyczny” należy rozumieć jako „rzeczywisty, realny, istotny”, podczas gdy „zastosować - zastosowywać” oznacza „użyć czegoś w jakiejś sytuacji”.

W świetle powyższych stwierdzeń, należy zatem przyjąć, że „faktycznie zastosowany kurs waluty” jest kursem, który był w istocie, rzeczywiście, realnie zastosowany. Kurs waluty mógł być rzeczywiście (realnie) zastosowany tylko wtedy, gdy na jego podstawie, w oparciu o wyrażoną w nim cenę waluty, doszło do przeprowadzenia operacji finansowej przewalutowania - do wyrażenia w danej walucie wartości pieniężnej określonej pierwotnie w innej walucie.

W związku z powyższym wskazać należy, że jeśli nie występuje operacja sprzedaży lub kupna waluty obcej oraz nie dochodzi do przewalutowania otrzymanej należności lub płaconego zobowiązania z zastosowaniem faktycznego kursu - wówczas przy ustalaniu podatkowych różnic kursowych, w przypadku otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań powinien być zastosowany kurs średni NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Cechy „faktycznego zastosowania” kursu nie można odnosić do sytuacji, gdy w istocie nie dochodzi do operacji przewalutowania w następstwie sprzedaży lub zakupu określonej waluty lub przy otrzymaniu należności lub zapłacie zobowiązania na rachunek walutowy, ponieważ w takim przypadku nie następuje rzeczywiste wyrażenie w określonej walucie, np. w złotych polskich wartości pieniężnej wyrażonej pierwotnie w walucie obcej. Co najwyżej jest to jedynie potencjalne zastosowanie danego kursu, ale nie jego rzeczywiste zastosowanie, które musi odnosić się do rzeczywistej, naprawdę przeprowadzonej transakcji.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż w związku z transakcją nabycia usługi związanej z egzaminowaniem uczestników szkoleń bank, z którego usług korzysta Zainteresowany, automatycznie dokonuje przewalutowania kwoty wyrażonej w walucie obcej, którą należy zapłacić w związku z zakupem voucherów.

W konsekwencji, dla celów ustalania różnic kursowych w związku z transakcją związaną z zakupem usług dotyczących egzaminowania uczestników szkoleń, należy posłużyć się kursem faktycznie zastosowanym, tj. kursem ogłaszanym przez bank, z którego usług korzysta Wnioskodawca.

Reasumując, koszty poniesione przez Wnioskodawcę na zakup usługi związanej z egzaminowaniem uczestników należy przeliczać na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, którym jest dzień wystawienia faktury.

Natomiast różnice kursowe należy w przedmiotowej sprawie ustalać z uwzględnieniem kursu faktycznie zastosowanego, tj. kursu ogłaszanego przez bank, z którego usług korzysta Wnioskodawca.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 6 należało uznać za prawidłowe.

Ponadto tut. Organ wskazuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest tylko kwestia będąca przedmiotem zapytania dotyczącego zastosowania właściwego kursu waluty.

Końcowo tut. Organ informuje, że w myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.