Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.790.2025.2.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Uznanie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego za
czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od
towarów i usług i dokumentowania tych usług notą księgową.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne
czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Nota korygująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 4-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 4-lit. c
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego za czynność niepodlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług i dokumentowania tych usług notą księgową. Uzupełnił go
    Pan pismami z 28 sierpnia 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest radcą prawnym, wpisanym na listę radców prawnych prowadzoną
    przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w (...). Wnioskodawca prowadzi od 2020 r.
    jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą Kancelaria Radcy Prawnego A., której
    przedmiotem jest działalność prawnicza. Wnioskodawca w ramach działalności
    gospodarczej świadczy usługi prawnicze na rzecz osób fizycznych, nieprowadzących
    działalności gospodarczej oraz przedsiębiorców (osób fizycznych prowadzących
    działalność gospodarczą oraz jednostek organizacyjnych, w tym osób prawnych), dalej
    jako: Klienci, w zakresie, w jakim działalność radcy prawnego została uregulowana w
    odrębnych przepisach prawa m.in. w ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 499.).
    Działalność Wnioskodawcy obejmuje udzielanie porad prawnych, sporządzanie opinii
    prawnych, opracowywanie projektów pism procesowych, aktów prawnych, umów oraz
    reprezentowanie Klientów przed sądami oraz innymi organami, np. administracji
    publicznej, samorządowej. W związku ze świadczeniem usług prawniczych w ramach
    prowadzonej Kancelarii Racy Prawnego Wnioskodawca zarejestrował działalność
    gospodarczą wpisaną do CEiDG, jako działalność prawniczą - kod PKD 69.10.Z. - usługi
    prawne.
    W 2021 r. Wnioskodawca ukończył kurs na doradcę obywatelskiego. Po odbyciu kursu
    oraz zdaniu egzaminu z wynikiem pozytywnym Wnioskodawca uzyskał tytuł doradcy
    obywatelskiego. Zaświadczenie potwierdzające posiadanie wiedzy i umiejętności z zakresu
    świadczenia poradnictwa obywatelskiego zostało wydane (...) (nr 1) przez (...).
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, w konsekwencji usługi
    świadczone na rzecz Klientów dokumentuje, w zależności od statusu Klienta, poprzez
    wystawienie faktury VAT albo paragonu z kasy fiskalnej.
    W ramach praktyki radcowskiej Wnioskodawca świadczy nieodpłatne poradnictwo
    obywatelskie określone w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy
    prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1534 z późn. zm.). Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o nieodpłatnej pomocy

    prawnej, zapewnienie osobom uprawnionym nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego
    należy do zadań zleconych Powiatu z zakresu administracji rządowej, realizowanych przez
    Powiat samodzielnie albo w porozumieniu z gminami. Powiat realizuje powyższe zadanie
    zlecone, poprzez zawieranie umów z organizacjami pożytku publicznego, tj.:
    stowarzyszeniami, fundacjami, które wyłaniane są co roku na skutek przeprowadzonego
    konkursu przez powiat. Wyłonione na skutek konkursu organizacje pożytku publicznego
    zawierają umowy o świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego z
    konkretnymi doradcami obywatelskimi. Organizację pozarządową wyłania się corocznie w
    otwartym konkursie ofert, o którym mowa w ustawie z 24 kwietnia 2003 r. o działalności
    pożytku publicznego i o wolontariacie (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1491, 1761),
    przeprowadzanym jednocześnie na powierzenie prowadzenia punktów przeznaczonych
    na udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej lub świadczenie nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego. Organizacja pozarządowa zapewnia udzielanie nieodpłatnej pomocy
    prawnej lub świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie
    umowy zawartej z powiatem. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o
    nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji
    prawnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1534 z późn. zm.), nieodpłatna pomoc prawna i
    nieodpłatne poradnictwo obywatelskie przysługują osobie uprawnionej, która nie jest w
    stanie ponieść kosztów odpłatnej pomocy prawnej, w tym osobie fizycznej prowadzącej
    jednoosobową działalność gospodarczą niezatrudniającej innych osób w ciągu ostatniego
    roku. Osoba uprawniona, przed uzyskaniem nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego, składa pisemne oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść
    kosztów odpłatnej pomocy prawnej. Osoba korzystająca z nieodpłatnej pomocy prawnej w
    zakresie prowadzonej działalności gospodarczej dodatkowo składa oświadczenie o
    niezatrudnianiu innych osób w ciągu ostatniego roku. Oświadczenie składa się prawnikowi
    udzielającemu nieodpłatną pomoc prawną lub doradcy obywatelskiemu świadczącemu
    nieodpłatne poradnictwo obywatelskie. Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie udzielane
    w punkcie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego obejmuje zgodnie z art. 3a ust. 1
    ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym
    poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej działania dostosowane do
    indywidualnej sytuacji osoby uprawnionej, zmierzające do podniesienia świadomości tej
    osoby o przysługujących jej uprawnieniach lub spoczywających na niej obowiązkach oraz
    wsparcia w samodzielnym rozwiązywaniu problemu, w tym, w razie potrzeby,
    sporządzenie wspólnie z osobą uprawnioną planu działania i pomoc w jego realizacji.
    Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie obejmuje w szczególności porady dla osób
    zadłużonych i porady z zakresu spraw mieszkaniowych oraz zabezpieczenia społecznego.
    Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie nie jest tożsame z działalnością prawniczą, a do
    jego świadczenia nie jest wymagane posiadanie tytułu adwokata albo radcy prawnego.
    Niezbędne jest ukończenie szkolenia na zasadach określonych w Ustawie o nieodpłatnej
    pomocy prawnej. Wnioskodawca zawiera umowy o udzielanie nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego z organizacjami pozarządowymi, z którymi w celu realizacji zadań
    zleconych współpracuje Powiat (...).
    Obecnie Wnioskodawca udziela nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie
    Umowy zawartej z Fundacją (...) z siedzibą w (...). Nie jest jednak wykluczone, że umowa
    będzie kontynuowana w kolejnych latach albo Wnioskodawca zawrze umowę z inną
    organizacją pozarządową, której Powiat zleci prowadzenie punktu nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego. Na podstawie Umowy o świadczenie nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego. Wnioskodawca zobowiązał się lub zobowiąże do świadczenia
    poradnictwa obywatelskiego osobom uprawnionym w ramach wyznaczonych dyżurów w
    punktach nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz w miejscu i czasie
    wyznaczonym w Umowie. Zasady świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego
    są tożsame z zasadami udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, które określa Ustawa o
    nieodpłatnej pomocy prawnej. Wykonywanie umowy zawartej z Fundacją następuje
    poprzez osobiste świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w trakcie

    dyżurów odbywających się w określonym przedziale czasowym zgodnie z
    harmonogramem i określonej lokalizacji punktu nieodpłatnej pomocy prawnej,
    wskazanych w zawartej umowie.
    Zgodnie z zawartą z Fundacją umową Wnioskodawca będzie świadczył nieodpłatne
    poradnictwo obywatelskie w poniedziałki, środy, czwartki, piątki w godz. od 7:30 do 11:30,
    a także we wtorki od 8:00 do 12:00. Zgodnie z przepisami zawartymi w art. 8 ust. 6 ustawy
    z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej, w przypadku, gdy liczba osób uprawnionych, którym
    ma zostać udzielona nieodpłatna pomoc prawna lub świadczone nieodpłatne poradnictwo
    obywatelskie, uniemożliwia sprawne umawianie terminów wizyt w punktach na obszarze
    danego powiatu, czas trwania dyżuru może ulec wydłużeniu do co najmniej 5 godzin
    dziennie we wszystkich punktach na obszarze tego powiatu. Wydłużenie czasu trwania
    dyżuru następuje na żądanie starosty.
    Wnioskodawca świadczy nieodpłatne poradnictwo obywatelskie samodzielnie i osobiście
    bez udziału innych osób, w szczególności współpracowników. W przypadku, gdy
    Wnioskodawca nie będzie mógł w danym dniu i godzinach świadczyć nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego osobiście z powodu zaistnienia szczególnych okoliczności
    (choroba, ważne zdarzenie losowe), obowiązany jest do wyznaczenia zastępcy.
    Wnioskodawca w związku z zaistnieniem sytuacji losowych niemożności świadczenia
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego nie może zmienić godzin i dni świadczenia
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na takie, które by mu pasowały ponieważ nie
    ma wpływu na harmonogram pracy opracowany przez Powiat.
    Wynagrodzenie określone w zawartej z Fundacją umowie jest ustalone przez Fundację na
    podstawie przepisów Ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz stosownego
    rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Wynagrodzenie wypłacane jest za osobiste
    świadczenie usług nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego. Wynagrodzenie określone
    w umowie jest ustalone przez Fundację na podstawie przepisów Ustawy o nieodpłatnej
    pomocy prawnej oraz stosownego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, które
    wskazuje stawkę bazową na dany rok kalendarzowy, np. Rozporządzenie Ministra
    Sprawiedliwości z dnia 30 sierpnia 2024 r. w sprawie wysokości kwoty bazowej na 2025
    rok (Dz. U. z 2024.1324).
    Wnioskodawca nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Fundacji ani
    jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad
    udzielonych w trakcie dyżurów, które Wnioskodawca odbył w trakcie miesiąca, a także nie
    jest zależne od ilości dyżurów w danym miesiącu.
    Podstawą wypłaty wynagrodzenia jest każdy zrealizowany w danym miesiącu dyżur,
    przeprowadzony według harmonogramu punktu świadczenia nieodpłatnej pomocy
    prawnej zgodnie z przedstawioną podpisaną ewidencją czasu pracy. W wykonaniu
    umowy, poza wynagrodzeniem, Wnioskodawca nie otrzymuje dodatkowych świadczeń.
    Wnioskodawca w zawartej umowie zobowiązuje się do świadczenia nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego w lokalu położonym na terenie Powiatu. W związku z tym, że
    świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego jest zadaniem zleconym Powiatu
    z zakresu administracji rządowej, to Powiat wybiera lokalizację punktu, w którym
    świadczone jest nieodpłatne poradnictwo obywatelskie. Powiat wybierając ofertę
    organizacji pozarządowej i następnie zawierając z Fundacją umowę wskazał w umowie
    lokalizację punktu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
    W ramach punktu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego Powiat zapewnia lokal
    wyposażony w: meble biurowe (biurko, krzesła), zamykane na klucz szafy do
    przechowywania dokumentów, niezbędne urządzenia techniczne (urządzenie
    wielofunkcyjne - drukarka i skaner oraz komputer) oraz dostęp do sieci energetycznej,
    telefonicznej i teleinformatycznej, zapewniające dostęp do nieodpłatnej powszechnie
    dostępnej bazy aktów prawnych. Ponadto Powiat wyposaża lokale w podstawowe
    materiały biurowe oraz tusz (toner) do drukarki lub kserokopiarki. Umowa zawarta z

    Fundacją nic nie mówi na temat korzystania z wyposażenia, ale de facto Wnioskodawca
    korzysta na podstawie ww. umowy z infrastruktury stanowiącej własność Starostwa
    Powiatowego, w których zlokalizowany jest punkt nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego.
    Wnioskodawca korzysta jedynie wyjątkowo z własnego laptopa, jednak nie wynika to z
    konieczności zapewnienia tego sprzętu we własnym zakresie, ale wygody i własnych chęci
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nie ponosi gospodarczego, ekonomicznego ryzyka w związku z
    wykonywaniem czynności na podstawie umowy zawartej z Fundacją. Świadcząc
    nieodpłatne poradnictwo obywatelskie Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za
    świadczone usługi. Tworzone w ramach świadczenia nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego projekty pism nie są sygnowane imieniem i nazwiskiem Wnioskodawcy.
    Wypełniając kartę pomocy "A" w części obejmującej punkt i dyżur wyraźnie jest wskazane,
    iż punkt jest prowadzony przez Fundację. Do wykonywania czynności wynikających z
    umowy zlecenia Wnioskodawca wykorzystuje lokal i infrastrukturę zapewnioną przez
    Powiat.
    Kwestię zapewnienia infrastruktury reguluje § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra
    Sprawiedliwości w sprawie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego z dnia 21 grudnia 2018 r. (Dz. U. Z 2018 r. poz. 2492).
    Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej Powiatu powoduje, że jako
    zleceniobiorca Wnioskodawca nie ponosi również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego.
    Istotną okolicznością jest także fakt, że Wnioskodawca nie ma wpływu na wysokość
    wynagrodzenia. Umowa zlecenia przewiduje bowiem stałe, zryczałtowane wynagrodzenie,
    niezależnie od liczby osób uprawnionych, które zgłoszą się na dyżur oraz efektu
    świadczonych usług. Od osób uprawnionych nie pobiera się żadnego wynagrodzenia za
    pomoc, której są beneficjentami. W świetle umowy zleceniobiorca nie może pobierać
    jakichkolwiek środków pieniężnych od osób obsługiwanych. W rezultacie, skoro umowa
    przewiduje stałe wynagrodzenie, nie można mówić o ponoszeniu przez Wnioskodawcę
    ryzyka ekonomicznego. Wnioskodawca podpisał umowę jako osoba prowadząca
    kancelarię radcowską. Jednak świadcząc usługi objęte przedmiotową umową
    Wnioskodawca nie działa jako pełnomocnik prowadzący swoją działalność gospodarczą w
    ramach kancelarii, nie sporządza, ani nie podpisuje pism. Wnioskodawca nie używa w
    punkcie swoich pieczątek, szyldu, nie reprezentuje osób korzystających z nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego przed sądem, nie ma również żadnego wpływu na dobór
    osób korzystających z nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
    W zawartej przez Wnioskodawcę umowie nie zostały zawarte postanowienia odnośnie
    odpowiedzialności wobec osób trzecich.
    Umowa zawarta z Fundacją nie zobowiązuje Wnioskodawcy do zawarcia umowy
    ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej wobec osób trzecich. Jednak z racji
    wykonywanego zawodu radcy prawnego, Wnioskodawca obowiązkowo podlega takiemu
    ubezpieczeniu. W związku z powyższym odpowiedzialność wobec osób trzecich ponosi
    podmiot, z którym Wnioskodawca zawarł umowę (Fundacja).
    Wnioskodawca zaznacza, że w momencie złożenia rozpatrywanego wniosku o
    interpretację indywidualną dokumentuje świadczenie nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego poprzez wystawienie faktury VAT na rzecz Fundacji. Wnioskodawca
    uwzględnia VAT należny na ww. fakturach oraz rozlicza w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. W związku ze specyficznymi zasadami świadczenia
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w szczególności jego osobistym charakterem,
    Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy świadczenie nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego następuje w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej.
    W uzupełnieni wniosku wskazał Pan:

    Wynagrodzenie, które Pan otrzymuje i będzie otrzymywał od Fundacji za świadczenie
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie zawartej umowy nie stanowi i
    nie będzie stanowiło przychodów, o których mowa w przepisach zawartych w art. 12 ust. 1-
    6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    Wynagrodzenie, które Pan otrzymuje i będzie otrzymywał od Fundacji za świadczenie
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie zawartej umowy stanowi i
    będzie stanowiło przychody, o których mowa w art. 13 pkt. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Pytanie

1) Czy świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w ramach umowy na
      zasadach przedstawionych we wniosku o interpretację indywidualną stanowi
      świadczenie usług w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
      gospodarczej, które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
    2) Czy w odniesieniu do czynności opisanych w pkt 1 Wnioskodawca, z tytułu wykonania
      czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, powinien
      wystawić faktury VAT, czy też powinien wystawić notę księgową?
    Pana stanowisko
    Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie jako czynność niepodlegająca opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535), opodatkowaniu podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług. Jak stanowi art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i
    usług, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
    Mając na względzie powyższe, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług wykonywane przez podatnika VAT. W świetle art. 15 ust. 1 ww.
    ustawy o podatku od towarów i usług, status podatnika posiadają osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. W konsekwencji, opodatkowaniu VAT podlegają czynności
    wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jak stanowi natomiast art.
    15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, za wykonywaną samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:
    1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych
      czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
      więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i
      wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,
      wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
      trzecich.

    Zgodnie natomiast z art. 13 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.), za
    przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2,
    uważa się m.in. przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub
    umowy o dzieło, uzyskiwane od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą,
    osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów
    zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności
    gospodarczej. W konsekwencji, przychody z działalności wykonywanej osobiście, to
    przychody ze świadczenia usług na podstawie umowy zlecenie, jeżeli nie są uzyskiwane w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Mając na względzie powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przychody z nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego w ramach umowy zlecenia o nieodpłatne poradnictwo
    obywatelskie powinny być kwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej
    osobiście, a nie prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, co w
    konsekwencji prowadzi do wniosku, że świadczenie nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego przez Wnioskodawcę nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu
    VAT.
    Należy bowiem podkreślić, że nie każda forma aktywności zawodowej osoby fizycznej
    wykonującej tzw. wolny zawód jest związana z wykonywaną działalnością gospodarczą, ale
    jedynie taka, która spełnia przesłanki do uznania za działalność gospodarczą w świetle
    regulacji VAT. Jak podkreśla się w doktrynie prawa, wykonywanie zawodu adwokata albo
    radcy prawnego cechują różnice w stosunku do prowadzenia działalności gospodarczej
    obejmujące m.in. odmienne relacje łączące z klientami oraz osobiste wykonywanie
    wolnego zawodu o charakterze intelektualnym (por. J. Jacyszyn, Przedsiębiorca a wolny
    zawód, "Rejent" 2003, nr 10, s. 72-75). W konsekwencji, w celu ustalenia, czy osoba
    fizyczna wykonująca czynności związane z wykonywanym przez nią wolnym zawodem
    prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy VAT, należy każdorazowo zbadać,
    jaki jest kształt wzajemnych relacji, praw i obowiązków podmiotu w stosunku do podmiotu
    zlecającego te czynności. W szczególności, nie jest możliwe przypisanie wszystkich
    czynności osób fizycznych do prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
    Możliwość uznania udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej przez adwokata albo radcę
    prawnego za świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej w istocie wyklucza
    sam charakter tej instytucji oraz przepisy ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Zgodnie bowiem z art. 11 ust. 3a ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatne
    poradnictwo obywatelskie świadczy osoba, która posiada wykształcenie wyższe, ukończyła
    oceną pozytywną szkolenie z zakresu świadczenia poradnictwa obywatelskiego, zwane
    dalej „szkoleniem”, albo posiada doświadczenie w świadczeniu poradnictwa
    obywatelskiego i uzyskała zaświadczenie potwierdzające posiadanie wiedzy i umiejętności
    w tym zakresie wydane przez podmiot uprawniony do prowadzenia szkolenia. Powyższe
    wskazuje, że świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego stanowi przejaw
    osobistej działalności profesjonalnej radcy prawnego, posiadającego tytuł doradcy
    obywatelskiego, a nie jego działalności gospodarczej.
    W tym kontekście należy stwierdzić, że radca prawny posiadający tytuł doradcy
    obywatelskiego, świadcząc nieodpłatne poradnictwo obywatelskie na rzecz osób
    uprawnionych w ramach Punktu Nieodpłatnego Poradnictwa Obywatelskiego działa jako
    osoba fizyczna posiadająca uprawnienia i kwalifikacje, a nie jako przedsiębiorca
    prowadzący Kancelarię Radcowską. Wnioskodawca nie reprezentuje bowiem swojej
    Kancelarii, nie może również działać na rzecz swojej Kancelarii (np.: poprzez wręczanie
    wizytówek, nie działa pod swoim szyldem, nie używa pieczątek, itd.).
    Ponadto, stosunek prawny i faktyczny pomiędzy Wnioskodawcą a Fundacją znacząco
    odbiega od stosunku łączącego Wnioskodawcę z Klientami.

    W odniesieniu do definicji działalności wykonywanej osobiście, w tym przez przedstawicieli
    tzw. wolnych zawodów oraz rozróżnienia pomiędzy działalnością wykonywaną osobiście, a
    działalnością gospodarczą, należy zauważyć, że kwestia ta była przedmiotem licznych
    wyroków Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) oraz
    krajowych sądów administracyjnych. W świetle wyroków TSUE, akceptowanych przez
    orzecznictwo sądów administracyjnych, za samodzielną działalność gospodarczą nie może
    być uznana działalność prowadzona przy wykorzystaniu zasobów innego podmiotu, która
    nie powoduje ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, nie jest związana z
    powstaniem odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone
    w związku z prowadzoną działalnością oraz jest związana z podporządkowaniem osoby
    wykonującej taką działalność (wyrok TS z 15 grudnia 1987 r., C-235/85, Komisja Wspólnot
    Europejskich v. Królestwo Niderlandów, EU:C:1987:161, dalej wyrok C-235/85, Komisja,
    oraz wyrok TS z 25 lipca 1991 r., C-202/90, Ayuntamiento de Sevilla v. Recaudadores de
    Tributos de las Zonas primera y segunda, EU:C:1991:332, dalej wyrok C-202/90,
    Ayuntamiento). Mając na względzie wskazane powyżej orzecznictwo TSUE oraz przesłanki
    prowadzonej działalności gospodarczej określone w ustawie VAT, należy uznać, że
    świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy zawartej z powiatem
    /stowarzyszeniem nie spełnia przesłanek działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca świadczy nieodpłatne poradnictwo obywatelskie w ramach dyżurów w
    Punkcie Nieodpłatnego poradnictwa Obywatelskiego zgodnie z godzinnym i dniowym
    harmonogramem. Nie ma swobody wyboru miejsca i czasu świadczenia nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego. Zasady te narzucane są Wnioskodawcy treścią Umowy o
    nieodpłatne poradnictwo obywatelskie zawartą z Fundacją. W szczególności, jeżeli z
    różnych przyczyn Wnioskodawca nie może wykonać zadań w trakcie dyżuru, musi on
    zapewnić zastępstwo, nie może natomiast samodzielnie zmienić dnia albo godzin dyżuru,
    lub wyznaczyć dyżur w miejscu przez niego wyznaczonym (np.: w siedzibie prowadzonej
    Kancelarii).
    Wnioskodawca (w przeciwieństwie do usług świadczonych na rzecz Klientów w ramach
    prowadzonej kancelarii radcowskiej) nie ma swobody wyboru osób, na rzecz których
    świadczy poradnictwo obywatelskie na podstawie Umowy o nieodpłatne poradnictwo
    obywatelskie. Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie jest bowiem świadczone na rzecz
    osób uprawnionych, które zgłosiły się do punktu nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego i zapisały na poradę za pośrednictwem Powiatu. W wyjątkowych
    sytuacjach wynikających m.in. z konfliktu interesów Wnioskodawca może odmówić
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, ale jest zobowiązany do wskazania osobie
    uprawnionej innego Punktu Nieodpłatnego Poradnictwa Obywatelskiego na terytorium
    Powiatu.
    Wnioskodawca nie wykorzystuje zasobów należących do Kancelarii do świadczenia
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego. Co do zasady, wszystkie niezbędne zasoby
    powinien dostarczyć Wnioskodawca Powiat, a Wnioskodawca wykorzystuje zasoby
    Powiatu zgromadzone w Punkcie Nieodpłatnego Poradnictwa Obywatelskiego.
    Wnioskodawca wykorzystuje własne zasoby jedynie w takim zakresie, w jakim
    wykorzystują własne zasoby pracownicy i zleceniobiorcy (np.: samochód prywatny w celu
    dojazdu do Punktu Nieodpłatnego Poradnictwa Obywatelskiego).
    Mając powyższe na względzie, Wnioskodawca nie ponosi ryzyka ekonomicznego ani
    gospodarczego udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach umowy zawartej z
    Fundacją. Wynagrodzenie Wnioskodawca jest z góry określone. Wnioskodawca nie ma
    możliwości negocjowania wynagrodzenia, a wynagrodzenie nie jest rezultatem ilości
    porad udzielonych w trakcie dyżurów. Wnioskodawca nie może również pobierać żadnego
    wynagrodzenia bezpośrednio od osób uprawnionych korzystających z nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego.
    W odniesieniu do relacji pomiędzy Fundacją a Wnioskodawcą należy wskazać, że nie ma
    ona charakteru współpracy opartej na woli wyrażonej przez strony oraz równorzędności

    pomiędzy Wnioskodawcą a Fundacją. Wnioskodawca nie ma możliwości kształtowania
    zasad współpracy z Fundacją na takich zasadach, na jakich kształtuje zasady świadczenia
    usług na rzecz Klientów.
    Z drugiej strony, Fundacja zawierając Umowę również nie ma swobody ustalania
    warunków współpracy, ale jest związana przepisami Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o
    nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji
    prawnej. Umowa o świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego zawarta przez
    Wnioskodawcę z Fundacją ma charakter umowy zlecenia. O charakterze umowy świadczy
    jej cel oraz postanowienia, a także wola stron, a nie nazwa. Zastosowanie do Umowy o
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim znajdą przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące
    umowy zlecenia. Wobec powyższego, czynności nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego wykonywane przez Wnioskodawcę nie są wykonywane w ramach jego
    działalności gospodarczej, ale działalności wykonywanej osobiście, a tym samym nie
    podlegają opodatkowaniu VAT.
    Wnioskodawca wskazuje, że ww. stanowisko było potwierdzane przez Dyrektora KIS w
    licznych interpretacjach indywidualnych, przykładowo:
    · w interpretacji indywidualnej z 26 kwietnia 2023 r., o sygn. 0114-KDIP4-
      2.4012.88.2023.2.WH,
    · w interpretacji indywidualnej z 20 kwietnia 2023 r., o sygn. 0111-KDIB3-
      1.4012.111.2023.2.10,
    · w interpretacji indywidualnej z 5 maja 2023 r., o sygn. 0112-KDIL1-3.4012.66.2023.2.AKS,
    · w interpretacji indywidualnej z 10 sierpnia 2023 r., o sygn. 0114-KDIP4-
      2.4012.401.2023.1.MC,
    · w interpretacji indywidualnej z 16 kwietnia 2024 r., o sygn. 0112-KDIL1-1.4012.80.2024.2.
      HW.
    · w interpretacji indywidualnej z dnia 21 lutego 2025 r. o sygn. 0112-KDIL3.4012.6.2025.1.
      MBN
    Biorąc pod uwagę stanowisko zawarte we wniosku, tj. przyjęcie, że świadczenie przez
    Wnioskodawcę, w okolicznościach przedstawionych we wniosku, usług nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego oraz na podstawie umowy zlecenia, nie stanowi
    wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej i w efekcie nie podlega podatkiem
    VAT, zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on zobowiązany do dokumentowania tych czynności
    fakturami (faktura nie jest dowodem właściwym dla udokumentowania otrzymanego z
    tego tytułu wynagrodzenia). Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, na gruncie przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług, brak jest przeciwwskazań dla udokumentowania
    wykonywanych czynności, poprzez wystawienie innego dokumentu księgowego, np. noty
    księgowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 778 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podatnika. Warunkiem bowiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku
    z jej wykonaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:

        1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
        2) (uchylony);
        3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu
          wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych
          czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy
          zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do
          warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
          zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    W myśl art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:
      1) (uchylony)
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
      trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
      dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w
      badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system
      szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia
      sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów
      z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
      arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
      obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania
      tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem
      przychodów, o których mowa w pkt 7;
      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
      samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy
      o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje
      te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

      c) przedsiębiorstwa w spadku
      – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa
      w pkt 7.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347 str. 1 ze
    zm.) zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którym:
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W akapicie pierwszym artykułu 9 (1) Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
    W myśl art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych
      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a
      pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności
      pracodawcy.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniach sprecyzował, że za
    samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana
    jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz
    którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie
    usługodawcy a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich
    za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością (orzeczenia w sprawie C-202
    /90 Ayuntamiento de Sevilla a Recandadores de Tributos de las Zonas primera y Segunda,
    C-235/85 pomiędzy Komisją Europejską a Królestwem Holandii).
    Pana wątpliwości, przedstawione w pytaniu oznaczonym we wniosku jako nr 1, dotyczą
    kwestii czy świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego stanowi świadczenie
    usług w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, które podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od
    towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym
    przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
    więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane
    czynności, co do warunków:
    · wykonywania tych czynności,

    · wynagrodzenia oraz
    · odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem, co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz
    także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy
    działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto
    ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i
    wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie
    warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
    wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie
    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie
    określony, co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba,
    która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze
    stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z
    wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność
    działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do
    warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie
    wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec
    osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawno-podatkowego
    danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy VAT prowadzenie
    działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika podatku VAT) od
    innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania podmiotowości prawno-
    podatkowej na gruncie ww. ustawy.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że jest Pan radcą prawnym i prowadzi Pan od 2020 r.
    jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą Kancelaria Radcy Prawnego A., której
    przedmiotem jest działalność prawnicza. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT.
    W 2021 r. ukończył Pan kurs na doradcę obywatelskiego. Świadczy Pan nieodpłatne
    poradnictwo obywatelskie określone w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej
    pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej.
    Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie nie jest tożsame z działalnością prawniczą, a do
    jego świadczenia nie jest wymagane posiadanie tytułu adwokata albo radcy prawnego.
    Niezbędne jest ukończenie szkolenia na zasadach określonych w Ustawie o nieodpłatnej
    pomocy prawnej. Zawiera Pan umowy o udzielanie nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego z organizacjami pozarządowymi, z którymi w celu realizacji zadań
    zleconych współpracuje Powiat (...). Obecnie udziela Pan nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na podstawie Umowy zawartej z Fundacją (...) z siedzibą w (...).

    Zobowiązał się Pan do świadczenia poradnictwa obywatelskiego osobom uprawnionym w
    ramach wyznaczonych dyżurów w punktach nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego
    oraz w miejscu i czasie wyznaczonym w Umowie. Zasady świadczenia nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego są tożsame z zasadami udzielania nieodpłatnej pomocy
    prawnej, które określa Ustawa o nieodpłatnej pomocy prawnej. Wykonywanie umowy
    zawartej z Fundacją następuje poprzez osobiste świadczenie nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego w trakcie dyżurów odbywających się w określonym przedziale czasowym
    zgodnie z harmonogramem i określonej lokalizacji punktu nieodpłatnej pomocy prawnej,
    wskazanych w zawartej umowie. Nie może Pan zmienić godzin i dni świadczenia
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na takie, które by Panu pasowały, ponieważ
    nie ma Pan wpływu na harmonogram pracy opracowany przez Powiat.
    Wynagrodzenie określone w zawartej z Fundacją umowie jest ustalone przez Fundację na
    podstawie przepisów Ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz stosownego
    rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Nie ma Pan wpływu na wysokość
    wynagrodzenia należnego od Fundacji ani jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie
    nie jest zależne od ilości porad udzielonych w trakcie dyżurów, które Pan odbył w trakcie
    miesiąca, a także nie jest zależne od ilości dyżurów w danym miesiącu. Nie otrzymuje Pan
    dodatkowych świadczeń.
    W zawartej umowie zobowiązał się Pan do świadczenia nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego w lokalu położonym na terenie Powiatu. W ramach punktu nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego Powiat zapewnia lokal wyposażony w: meble biurowe
    (biurko, krzesła), zamykane na klucz szafy do przechowywania dokumentów, niezbędne
    urządzenia techniczne (urządzenie wielofunkcyjne - drukarka i skaner oraz komputer) oraz
    dostęp do sieci energetycznej, telefonicznej i teleinformatycznej, zapewniające dostęp do
    nieodpłatnej powszechnie dostępnej bazy aktów prawnych. Ponadto Powiat wyposaża
    lokale w podstawowe materiały biurowe oraz tusz (toner) do drukarki lub kserokopiarki.
    Umowa zawarta z Fundacją nic nie mówi na temat korzystania z wyposażenia, ale de facto
    korzysta Pan na podstawie ww. umowy z infrastruktury stanowiącej własność Starostwa
    Powiatowego, w których zlokalizowany jest punkt nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego. Korzysta Pan jedynie wyjątkowo z własnego laptopa, jednak nie wynika to
    z konieczności zapewnienia tego sprzętu we własnym zakresie.
    Nie ponosi Pan gospodarczego, ekonomicznego ryzyka w związku z wykonywaniem
    czynności na podstawie umowy zawartej z Fundacją. Świadcząc nieodpłatne poradnictwo
    obywatelskie nie ponosi Pan odpowiedzialności za świadczone usługi. Tworzone w ramach
    świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego projekty pism nie są sygnowane
    Pana imieniem i nazwiskiem. Wypełniając kartę pomocy "A" w części obejmującej punkt i
    dyżur wyraźnie jest wskazane, iż punkt jest prowadzony przez Fundację.
    Stosownie do art. 6 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz.
    1534):
      1. Adwokat lub radca prawny udziela nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie
      umowy zawartej z powiatem.
      2. Umowa zawiera w szczególności:
      1) wskazanie miejsca i czasu udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej;
      1a) informację o możliwości wydłużenia, na żądanie starosty, czasu trwania dyżuru
      do co najmniej 5 godzin dziennie, w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 6, w
      ramach wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 2;
      2) określenie wynagrodzenia za udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej;
      3) określenie sposobu korzystania z lokalu, w którym będzie usytuowany punkt;

      4) wskazanie niezbędnych urządzeń technicznych, w tym zapewniających dostęp do
      bazy aktów prawnych umożliwiający udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej;
      5) zasady zapewniania dostępu do bazy aktów prawnych umożliwiającego udzielanie
      nieodpłatnej pomocy prawnej;
      6) zasady zapewniania przez adwokata lub radcę prawnego zastępstwa w przypadku,
      gdy nie będzie on w stanie osobiście udzielać nieodpłatnej pomocy prawnej;
      6a) sposób organizowania w punkcie spotkania z mediatorem, o którym mowa w art.
      8 ust. 12 pkt 1;
      6b) w przypadku określenia specjalizacji, o której mowa w art. 8 ust. 9, wskazanie
      specjalizacji nieodpłatnej pomocy prawnej udzielanej podczas poszczególnych
      dyżurów;
      7) zasady jej rozwiązania.
    Art. 7a ust. 1 Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej określa, że:
      Minister Sprawiedliwości prowadzi centralny system teleinformatyczny do obsługi
      nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz
      edukacji prawnej.
    Art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej stanowi, że:
      Zadania polegające na udzielaniu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczeniu
      nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej, o których mowa
      w art. 11 ust. 7 zdanie drugie, są zadaniami zleconymi z zakresu administracji
      rządowej realizowanymi przez powiat w porozumieniu z gminami albo samodzielnie.
    W myśl art. 8 ust. 3 Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej:
      Udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej lub świadczenie nieodpłatnego
      poradnictwa obywatelskiego odbywa się w punkcie w przeciętnym wymiarze 5 dni w
      tygodniu podczas dyżuru trwającego co najmniej 4 godziny dziennie, z wyłączeniem
      dni, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach
      wolnych od pracy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1920).
    Wskazał Pan, że wynagrodzenie, które Pan otrzymuje i będzie otrzymywał od Fundacji za
    świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie zawartej umowy
    nie stanowi i nie będzie stanowiło przychodów, o których mowa w przepisach zawartych w
    art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazał Pan również,
    że wynagrodzenie, które Pan otrzymuje i będzie otrzymywał od Fundacji za świadczenie
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie zawartej umowy stanowi i
    będzie stanowiło przychody, o których mowa w art. 13 pkt. 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    A zatem należy przeanalizować pozostałe warunki, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3
    ustawy.
    Zauważyć też należy, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć, jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą
    ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak
    bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi

    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który
    nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można, zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać winno zobowiązanie,
    które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę,
    podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą (Panem) a zleceniodawcą wykaże, że spełnione są wszystkie trzy
    warunki, to nie można uznać Pana za podatnika VAT. Jednocześnie brak spełnienia
    któregokolwiek warunku oznacza, że występuje Pan w charakterze podatnika VAT.
    Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest poradnictwo obywatelskie –
    świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i
    organizacji wewnętrznej zlecającego. Warunki wykonywania nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego określa art. 6 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy
    prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej, który wskazuje
    m.in. miejsce i czas udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, sposób korzystania z lokalu,
    w którym będzie usytuowany punkt oraz niezbędne urządzenia techniczne. W myśl art. 7a
    ww. ustawy, Minister Sprawiedliwości prowadzi centralny system teleinformatyczny do
    obsługi nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz
    edukacji prawnej. Wskazał Pan, że w zawartej umowie zobowiązał się Pan do świadczenia
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w lokalu położonym na terenie Powiatu. W
    ramach punktu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego Powiat zapewnia lokal
    wyposażony w: meble biurowe (biurko, krzesła), zamykane na klucz szafy do
    przechowywania dokumentów, niezbędne urządzenia techniczne (urządzenie
    wielofunkcyjne - drukarka i skaner oraz komputer) oraz dostęp do sieci energetycznej,
    telefonicznej i teleinformatycznej, zapewniające dostęp do nieodpłatnej powszechnie
    dostępnej bazy aktów prawnych. Ponadto Powiat wyposaża lokale w podstawowe
    materiały biurowe oraz tusz (toner) do drukarki lub kserokopiarki. Zatem do wykonywania
    czynności wynikających z umowy zlecenia wykorzystuje Pan lokal i infrastrukturę
    zapewnioną przez Powiat.
    Warunek drugi – wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe wynagrodzenie nie można
    mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez zleceniobiorcę. Wskazał Pan, że nie ma
    Pan wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Fundacji ani jego negocjacji, w
    szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad udzielonych w trakcie
    dyżurów, które Pan odbył w trakcie miesiąca, a także nie jest zależne od ilości dyżurów w
    danym miesiącu. Nie otrzymuje Pan dodatkowych świadczeń.
    Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich. Warunek będzie
    spełniony, jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy – zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności. Wskazał Pan, że nie ponosi Pan gospodarczego,
    ekonomicznego ryzyka w związku z wykonywaniem czynności na podstawie umowy
    zawartej z Fundacją. Świadcząc nieodpłatne poradnictwo obywatelskie nie ponosi Pan
    odpowiedzialności za świadczone usługi.
    Mając powyższe na uwadze, na gruncie powołanych przepisów należy stwierdzić, że w
    analizowanym przypadku, świadczone przez Pana usługi poradnictwa obywatelskiego na
    podstawie umowy zawartej z Fundacją, nie mieszczą się w definicji działalności

    gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług, a tym samym nie jest
    Pan z tego tytułu podatnikiem zobowiązanym do rozliczania tego podatku.
    Powyższe wskazuje, że zawarcie opisanej we wniosku umowy zlecenie z Fundacją
    spowoduje powstanie stosunku prawnego posiadającego cechy zbliżone do stosunku
    pracy, w ramach, którego będzie Pan związany ze zleceniodawcą więzami prawnymi, co do
    warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także braku odpowiedzialności
    zleceniodawcy wobec osób trzecich.
    Zatem, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy,
    wykonywane przez Pana czynności na podstawie umowy zawartej z fundacją, tj.
    nieodpłatne poradnictwo obywatelskie na podstawie umowy zlecenia, nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, w analizowanej sprawie nie
    powstanie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług od świadczonych na podstawie
    umowy zlecenia usług nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa, należy stwierdzić, że z
    tytułu świadczenia usług nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie
    umowy zlecenie, za które otrzymuje Pan wynagrodzenie, nie jest Pan zobowiązany do
    odprowadzenia podatku od towarów i usług.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących dokumentowania usług poradnictwa
    obywatelskiego świadczonych na umowę zlecenie wskazać należy, że w myśl art. 106a
    ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:
      1) sprzedaży, z wyjątkiem:
      a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
      usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i
      faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub
      nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
      towarów,
      b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII
      w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
      rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż
      Rzeczpospolita Polska;
      2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
      posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe
      miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te
      czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności
      gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
      posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce
      pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem
      świadczenia jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
      zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
      usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b) państwa trzeciego;
      3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o
      których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych
      na potrzeby tych procedur, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
      rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest Rzeczpospolita Polska;

      4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze
      szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników
      zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem członkowskim
      identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest Rzeczpospolita Polska.
    W świetle art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
        1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
          106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
          podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
          rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Elementy jakie powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Według art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
      5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    W oparciu o przepisy ustawy, należy wskazać, że faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa:
      Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy
      prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub
      usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub
      wykonanie usługi.
    Jak wskazałem wyżej, w analizowanej sprawie nie powstaje obowiązek zapłaty podatku od
    towarów i usług od świadczonych na podstawie umowy zlecenia usług poradnictwa
    obywatelskiego. W konsekwencji nie jest Pan zobowiązany do dokumentowania tych
    czynności fakturami (faktura nie jest dowodem właściwym dla udokumentowania
    otrzymanego z tego tytułu wynagrodzenia). Brak jest również obowiązku wystawienia
    przez Pana rachunku.

    Zatem nie jest Pan zobowiązany do wystawienia faktury do umowy zlecenia w
    przedmiocie realizacji świadczeń z zakresu usług poradnictwa obywatelskiego.
    Jednocześnie należy wskazać, że na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i
    usług brak jest przeciwwskazań dla udokumentowania wykonywanych przez Pana
    czynności poprzez wystawienie innego dokumentu księgowego, np. noty księgowej –
    niemniej jednak należy zauważyć, że nie jest to dokument przewidziany przez przepisy o
    podatku od towarów i usług, i jako taki nie jest objęty regulacją tych przepisów.
    Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.