Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-129/09-2/IF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-17
Teza: Czy można zaliczyć w koszty uzyskania przychodów wydatki związane z odbyciem specjalistycznego kursu (opłata za kurs, koszty dojazdu, koszty zakupu podręczników) oraz koszty poniesione w związku z przystąpieniem do egzaminu przed ministrem właściwym ds. budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; egzaminy; koszt-koszty uzyskania przychodów; kurs-kurs specjalistyczny; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18.02.2009 r. (data wpływu 26.02.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z odbyciem specjalistycznego kursu (opłata za kurs, koszty dojazdu, koszty zakupu podręczników) oraz kosztów poniesionych w związku z przystąpieniem do egzaminu przed ministrem właściwym ds. budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z odbyciem specjalistycznego kursu (opłata za kurs, koszty dojazdu, koszty zakupu podręczników) oraz kosztów poniesionych w związku z przystąpieniem do egzaminu przed ministrem właściwym ds. budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest prawnikiem prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą, której głównym celem jest doradztwo prawno-gospodarcze.

W celu uzyskania dodatkowych przychodów, w lutym br. Wnioskodawca rozszerzył swoją działalność o doradztwo techniczne, badania i analizy techniczne, co umożliwi firmie świadczenie usług polegających m. in. na sporządzaniu i wydawaniu świadectw energetycznych budynków, dlatego też, Wnioskodawca zamierza powierzyć ich wykonywanie podwykonawcy.

Nabycie uprawnień do sporządzania i wydawania świadectw energetycznych budynków jest możliwe:

*   po odbyciu specjalistycznego szkolenia i pozytywnym zdaniu egzaminu przed ministrem właściwym ds. budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej lub
*   po ukończeniu co najmniej rocznych studiów podyplomowych z ww. zakresu.

W celu jak najszybszego nabycia uprawnień do samodzielnego sporządzania świadectw energetycznych, Wnioskodawca zamierza odbyć szkolenie oraz przystąpić do egzaminu, o których mowa powyżej.

Wiedza, którą Wnioskodawca zdobędzie podczas szkolenia, umożliwi mu dodatkowo sprawowanie merytorycznej kontroli nad usługami, które świadczyć będzie dla jego firmy podwykonawca, co pozwoli na utrzymanie najwyższej jakości usług świadczonych przez firmę Wnioskodawcy osobom trzecim.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy można zaliczyć w koszty uzyskania przychodów wydatki związane z odbyciem specjalistycznego kursu (opłata za kurs, koszty dojazdu, koszty zakupu podręczników) oraz koszty poniesione w związku z przystąpieniem do egzaminu przed ministrem właściwym ds. budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej?

Zdaniem Wnioskodawcy treść art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, o ile nie są wymienione w art. 23 ustawy, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów.

Mając na względzie fakt, iż:

1.  wydatki związane z odbyciem specjalistycznego kursu (opłata za kurs, koszty dojazdu, koszty zakupu podręczników) oraz koszty poniesione w związku z przystąpieniem do egzaminu nie są wymienione w art. 23 ustawy, oraz
2.  wydatki i koszty, o których mowa w pkt 1 powyżej, służą podnoszeniu kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy oraz umiejętności niezbędnych w prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej i mają z nią związek, należy uznać, iż będą one stanowić koszty uzyskania przychodów.

W opinii Wnioskodawcy, argumentem dodatkowo przemawiającym za powyższym stwierdzeniem jest to, iż celem nabycia wiedzy i uprawnień, o których mowa powyżej, jest rozwój prowadzonej przez niego działalności poprzez zwiększanie zakresu i jakości świadczonych usług, co ma doprowadzić do przyszłego zabezpieczenia źródeł przychodów oraz wzrostu przychodów.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołuje interpretacje, m.in.

*   interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 28. 10. 2008 r. sygn. ITPB1/415-504/08/HD,
*   interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 04. 07. 2008 r. sygn. ITPB1/415-223/08/AK,
*   interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10. 06. 2008 r. sygn. ILPB1/415-173/08-2/AG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 roku Nr 14, poz. 176 ze zmianami) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie poniższe warunki:

*   wydatek musi pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą;

*   nie może być wymieniony w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 ustawy).

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Konstrukcja kosztów uzyskania przychodów oparta jest zatem na swoistej klauzuli generalnej, zgodnie z którą podatnik ma możliwość odliczania dla celów podatkowych wszelkich kosztów, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zatem generalną zasadą prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest ścisłe powiązanie kosztów ponoszonych przez podatnika z celem osiągnięcia przychodów, przy czym cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty winny go bezpośrednio realizować lub co najmniej winny go zakładać jako realny.

Wydatki związane z dokształcaniem w formie różnego rodzaju kursów (szkoleń) nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również, jak już wcześniej wspomniano, zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

Na gruncie podatku dochodowego istotny jest podział wydatków związanych z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych (dokształcaniem) osób prowadzących działalność gospodarczą na dwie grupy:

1.  wydatki związane z podnoszeniem posiadanych kwalifikacji zawodowych,
2.  wydatki związane z podnoszeniem ogólnego poziomu wiedzy.

Do pierwszej grupy wydatków należy zakwalifikować wydatki związane z różnymi formami kształcenia, w tym w formie kursów (szkoleń), w ramach których podatnik nabywa umiejętności i wiedzę w zakresie prowadzenia działalności.

Druga grupa wydatków obejmuje zaś wydatki podnoszące ogólny poziom wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą.

Z powyższych wydatków, jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć uprawnienia, umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza odbyć specjalistyczne szkolenie oraz przystąpić do egzaminu, w celu jak najszybszego nabycia uprawnień do samodzielnego sporządzania świadectw energetycznych. Dodatkowo, wiedza którą Wnioskodawca zdobędzie, umożliwi mu sprawowanie merytorycznej kontroli nad usługami, które świadczyć będzie dla jego firmy podwykonawca, co pozwoli na utrzymanie najwyższej jakości usług świadczonych przez firmę Wnioskodawcy osobom trzecim.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, , iż wydatki związane z odbyciem specjalistycznego kursu (opłata za kurs, koszty dojazdu, koszty zakupu podręczników) oraz koszty poniesione w związku z przystąpieniem do egzaminu przed ministrem właściwym ds. budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Końcowo należy zauważyć, iż obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek wykazania tego związku należy do podatnika. Zatem podatnik powinien wykazać związek między wydatkiem a przychodem, działając w przekonaniu, że poniesienie kosztu doprowadzi do osiągnięcia lub zwiększenia przychodów.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, że orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Na mocy ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), która zmieniała treść art. 14f § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa od dnia 20 września 2008 r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Oznacza to, że wszystkie wnioski, które wpływają do organów od wymienionej daty podlegają opłacie w wysokości 40 zł. Z uwagi na fakt, iż Strona w dniu 18.02.2009 r. opłaciła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w wysokości 75 zł, różnica w kwocie 35 zł zgodnie z art. 14 f § 2a Ordynacji podatkowej zostanie zwrócona na nr rachunku bankowego:

Nr: xxx

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock