Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.136.2025.2.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Jeśli przed dokonaniem dostawy Nieruchomości będą
spełnione wszystkie warunki wynikające z ww. art. 43 ust. 10 i
11 ustawy, to wówczas transakcja sprzedaży Nieruchomości
nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT i będzie
podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT stawką podatku
właściwą dla tej transakcji.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany
odliczenia-prawo do odliczenia
zobowiązanie-moment powstania zobowiązania
podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży Nieruchomości w celu
    zaspokojenia Państwa wierzytelności. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 22 kwietnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 11 czerwca 2025 r.
    (wpływ 16 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - A. Sp. z o.o. („Spółka”) - 24 czerwca 2022 r. zawarł ze spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością (Pożyczkobiorca) „Umowę pożyczki, umowę poręczenia, oświadczenia
    o poddaniu się egzekucji, umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie oraz oświadczenia o
    ustanowieniu hipoteki” (dalej „Umowa”), na podstawie której Spółka udzieliła pożyczkę na
    rzecz Pożyczkobiorcy.
    Pożyczkobiorca jest spółką kapitałową i aktualnie nie jest zarejestrowany jako podatnik
    podatku VAT.
    Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
    Pożyczkobiorca dokonał na zabezpieczenie pożyczki przewłaszczenia na Spółkę
    nieruchomości (nieruchomość ta stanowiła własność Pożyczkobiorcy), tj. zabudowanej
    nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę ewidencyjną nr 1 o obszarze 7,5085 ha,
    położoną w (...) dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...) („Nieruchomość”).
    Nieruchomość zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy (...) z 16 stycznia 2020 r. przeznaczona jest pod
    zabudowę produkcyjną, usługową, składów i magazynów.
    Nieruchomość zabudowana jest:
                                                  2budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni użytkowej 169,98 m;
                                              2budynkiem magazynowo-biurowym o powierzchni użytkowej 318,75 m;
                                                2budynkiem magazynowo-warsztatowym o powierzchni użytkowej 261 m;
    Ponadto, na Nieruchomości znajdują się parkingi oraz place składowe utwardzone płytami
    betonowymi i kostką betonową, a także ogrodzenie z elementów betonowych.
    Wskazana zabudowa znajdowała się już na działce w dniu zawarcia Umowy. Począwszy od
    dnia przewłaszczenia na zabezpieczenie nie były dokonywane nakłady na ulepszenie
    obiektów znajdujących się na Nieruchomości.
    Pożyczkobiorca nabył Nieruchomość 21 maja 2021 r. na podstawie umowy przeniesienia
    udziałów we własności nieruchomości i oświadczenia o objęciu udziałów w kapitale
    zakładowym.
    Pożyczkobiorca nie wykorzystywał i nie wykorzystuje Nieruchomości w prowadzonej
    działalności, ani nie korzysta z niej w żaden inny sposób.
    Po dokonaniu przewłaszczenia na zabezpieczenie Nieruchomość pozostawała i pozostaje
    w posiadaniu Pożyczkobiorcy.
    Zgodnie z Umową, w przypadku dokonania całkowitej spłaty pożyczki zabezpieczonej
    przewłaszczeniem powyższej Nieruchomości Spółka miała dokonać zwrotnego
    przeniesienia ich własności na Pożyczkobiorcę.
    Natomiast w przypadku niedokonania spłaty wierzytelności z umowy pożyczki w terminie
    14 dni od terminu spłaty ostatniej raty pożyczki przewidzianej w harmonogramie spłaty
    pożyczki lub w przypadku, kiedy umowa pożyczki zostanie wypowiedziana - od terminu
    określonego w wypowiedzeniu umowy albo w wezwaniu do zapłaty - Spółka jest
    uprawniona do zaspokojenia swoich wierzytelności z przedmiotów przewłaszczenia.

    Aktualnie ziściły się powyższe przesłanki zaspokojenia wierzytelności Spółki z
    Nieruchomości poprzez dokonanie jej sprzedaży.
    W przypadku ziszczenia się ww. przesłanek Umowa uprawnia Spółkę do wezwania
    Pożyczkobiorcy do wydania jej przedmiotów przewłaszczenia, jak również do wszczęcia
    prowadzenia postępowania egzekucyjnego w celu wydania Nieruchomości. Jednakże nie
    jest to obligatoryjne i Spółka nie planuje wzywać Pożyczkobiorcy do wydania
    (przeniesienia posiadania) Nieruchomości.
    Zatem do momentu dokonania Sprzedaży Nieruchomość pozostanie w posiadaniu
    Pożyczkobiorcy (Spółka nie obejmie ich posiadania).
    Zgodnie z Umową, zaspokojenie wierzytelności Spółki z Nieruchomości przebiega
    maksymalnie w 4 etapach:
    1) przetarg pisemny,
    2) przetarg pisemny z niższą ceną wyjściową niż poprzednim przetargu,
    3) rokowania z określeniem ceny minimalnej,
    4) swobodne zadysponowanie przedmiotów przewłaszczenia przez Spółkę, w tym
      pozostawienie jej w posiadaniu Spółki.
    Dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, że zaspokojenie Spółki nastąpi poprzez
    Sprzedaż Nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego w jednym z trybów przewidzianych
    w pkt 1-4 powyżej.
    Z uzyskanej ceny sprzedaży Nieruchomości Spółka w pierwszej kolejności zaspokoi
    należności publicznoprawne obciążające ją z tytułu posiadania Nieruchomości i jej
    sprzedaży, poniesione koszty prób sprzedaży (którymi są wszelkie koszty poniesione w
    związku z organizacją sprzedaży, w szczególności koszty ogłoszeń o przetargu, koszty
    wycen Nieruchomości, koszty dokumentowania przebiegu przetargu, wynagrodzenie
    podmiotu, któremu Spółka może zlecić organizację przebiegu przetargu) oraz roszczenia
    wynikające z ograniczonych praw rzeczowych obciążających Nieruchomość na rzecz
    podmiotów trzecich, wierzytelności egzekwowane przez Komornika Sądowego, a
    następnie wierzytelności Spółki wynikające z umowy pożyczki.
    Pozostałą część środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości Spółka wypłaci w
    terminie 14 dni od daty otrzymania ceny na rachunek bankowy Pożyczkobiorcy.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Umowa przewłaszczenia została zawarta wraz z zawarciem Umowy pożyczki, umowy
    poręczenia, oświadczenia o poddaniu się egzekucji, umowy przewłaszczenia na
    zabezpieczenie oraz oświadczenia o ustanowieniu hipoteki - tj. 24 czerwca 2022 r., jednak
    nie można mówić, że została w pełni wykonana, ponieważ Pożyczkobiorca nie przeniósł na
    Spółkę faktycznego posiadania, Spółka nie złożyła również wezwania do wydania
    Nieruchomości.
    Spółka nie dysponowała i nie dysponuje Nieruchomością, jest ona w posiadaniu
    Pożyczkobiorcy. Spółka nie wezwała Pożyczkobiorcy do wydania Nieruchomości i nie
    planuje tego, wobec tego nie ma możliwości rzeczywistego władania rzeczą.
    Stroną Umowy będzie Spółka - wierzyciel jako sprzedający i podmiot trzeci jako kupujący.
    Pożyczkobiorca przeniósł na Spółkę prawo własności Nieruchomości w dniu zawarcia
    Umowy tj. 22 czerwca 2022 r. Spółka widnieje w księdze wieczystej jako właściciel.
    Spółka nie ma wiedzy, czy Nieruchomość jest ujęta w ewidencji środków trwałych
    niematerialnych i prawnych Pożyczkobiorcy.
    Przedmiotem przewłaszczenia była wyłącznie Nieruchomość zabudowana budynkami. Nie
    nastąpiło przeniesienie kluczowych elementów organizacyjnych, które pozwalałyby na

    samodzielne funkcjonowanie jako odrębne przedsiębiorstwo (np. pracowników, umów,
    koncesji). W związku z tym przedmiot przewłaszczenia nie stanowi i nie stanowił
    zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    Przedmiot przewłaszczenia nie posiadał, nie posiada ani nie będzie posiadał potencjalnej
    zdolności do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania
    gospodarcze. Przedmiot przewłaszczenia nie stanowił zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Przedmiot przewłaszczenia nie stanowił, nie stanowi i nie będzie stanowił organizacyjnie,
    finansowo i funkcjonalnie wyodrębnionego w przedsiębiorstwie zespołu składników
    materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), który mógłby samodzielnie realizować
    określone zadania gospodarcze.
    W oparciu wyłącznie o przedmiot przewłaszczenia nie było, nie jest i nie będzie możliwe
    samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej bez angażowania dodatkowych
    środków i ponoszenia nakładów. Sama Nieruchomość wraz z zabudowaniami nie
    stanowiła kompletnego zespołu składników materialnych i niematerialnych niezbędnych
    do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Działalność prowadzona przez Pożyczkobiorcę nie była, nie jest i nie będzie kontynuowana
    wyłącznie w oparciu o majątek będący przedmiotem umowy przewłaszczenia. Przedmiot
    przewłaszczenia obejmuje jedynie nieruchomość zabudowaną budynkami.
    Wskazane w opisie sprawy parkingi, place składowe utwardzone płytami betonowymi i
    kostką betonową oraz ogrodzenie z elementów betonowych stanowią budowle w
    rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Pożyczkobiorca nie wykorzystywał i nie wykorzystuje Nieruchomości w prowadzonej
    działalności, ani nie korzysta z niej w żaden inny sposób.
    Spółka nie ma wiedzy, czy budynki/budowle były/są wykorzystywane na inne cele
    Pożyczkobiorcy, były/są przez niego wykorzystywane również w jakikolwiek inny sposób.
    Nieruchomość została zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, jednak
    Spółka nie ma wiedzy, kto mieszkał w tym budynku. Budynek magazynowo-biurowy
    wykorzystywany był jako magazyn i biuro, a budynek magazynowo-warsztatowy, jako
    magazyn i warsztat. Spółka nie posiada informacji, czy jakiekolwiek części nieruchomości
    były przedmiotem najmu na rzecz osób trzecich.
    Spółka nie ma wiedzy, czy w związku z nabyciem Nieruchomości będącej przedmiotem
    umowy przewłaszczenia Pożyczkobiorcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Spółka nie ma wiedzy, czy Nieruchomość była przez Dłużnika wykorzystywana wyłącznie
    do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług w całym okresie posiadania.
    Według wiedzy Spółki nie były ponoszone wydatki na ulepszenie danego budynku w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości
    początkowej tego budynku, budowli.
    Spółka nie wykorzystywała, nie wykorzystuje i nie będzie wykorzystywać Nieruchomości
    będących przedmiotem wniosku wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od
    towarów i usług w całym okresie posiadania. Od momentu przewłaszczenia na
    zabezpieczenie Nieruchomości pozostają w posiadaniu Pożyczkobiorcy. Spółka nie objęła
    faktycznego posiadania Nieruchomości i nie prowadzi na nich działalności operacyjnej.
    Celem Spółki nie jest prowadzenie działalności gospodarczej na Nieruchomości, lecz ich
    sprzedaż w ramach zaspokojenia wierzytelności wynikających z umowy pożyczki.

    Na moment składania niniejszego wniosku Nabywca nieruchomości nie jest jeszcze znany.
    W związku z tym Spółka nie posiada informacji, czy podmiot, na rzecz którego zostanie
    dokonana dostawa nieruchomości, będzie czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Na nieruchomości zostały wybudowane odpowiednio w latach:
        Budynek mieszkalny - 1948 r.
        Garaż - 1982 r.
        Budynek niemieszkalny - 1972 r.
    Pytania
    1) Czy w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości w celu zaspokojenia
      wierzytelności Spółki, po stronie Spółki powstanie obowiązek podatkowy w podatku
      od towarów i usług?
    2) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, czy planowana sprzedaż Nieruchomości będzie zwolniona od podatku
      od towarów i usług?
    3) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, w którym dniu powstaje obowiązek podatkowy z tytułu dostawy
      Nieruchomości przez Pożyczkobiorcę na rzecz Spółki?
    4) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, czy w sytuacji, w którym planowana sprzedaż Nieruchomości będzie
      opodatkowana podatkiem od towarów usług, czy Spółce będzie przysługiwało prawo
      do obniżenia należnego podatku od towarów i usług o podatek naliczony wykazany na
      fakturze wystawionej przez Pożyczkobiorcę z tytułu dostawy Nieruchomości na rzecz
      Spółki - pod warunkiem, że Pożyczkobiorca oraz Spółka złożą skutecznie oświadczenie
      o rezygnacji ze zwolnienia od podatku tej dostawy i wyborze jej opodatkowania
      podatkiem od towarów i usług w trybie art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości w celu
      zaspokojenia wierzytelności Spółki, po stronie Spółki nie powstanie obowiązek
      podatkowy w podatku od towarów i usług.
    2) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż Nieruchomości będzie
      zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
      VAT.
    3) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, zdaniem Wnioskodawcy obowiązek podatkowy z tytułu dostawy
      Nieruchomości przez Pożyczkobiorcę na rzecz Spółki powstanie w dniu dokonania
      planowanej sprzedaży Nieruchomości.
    4) W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy planowana sprzedaż
      Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od towarów usług, Spółce będzie
      przysługiwało prawo do obniżenia należnego podatku od towarów i usług o podatek
      naliczony wykazany na fakturze wystawionej przez Pożyczkobiorcę z tytułu dostawy
      Nieruchomości na rzecz Spółki - pod warunkiem, że Pożyczkobiorca oraz Spółka złożą
      skutecznie oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia od podatku tej dostawy i wyborze
      jej opodatkowania podatkiem od towarów i usług w trybie art. 43 ust. 10 i ust. 11
      ustawy o VAT.

    Uzasadnienie
    Ad 1.
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości w celu
    zaspokojenia wierzytelności Spółki, po stronie Spółki nie powstanie obowiązek podatkowy
    w podatku od towarów i usług.
    Jakkolwiek nie budzi wątpliwości, że planowana sprzedaż Nieruchomości co do zasady
    stanowi dostawę towarów, to jednak podmiotem, na którym w związku z jej dokonaniem
    będzie ciążył obowiązek podatkowy w podatku VAT, nie jest Spółka, lecz Pożyczkobiorca.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, „przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel”.
    Pojęcie „dostawy towarów” nie jest więc tożsame z przeniesieniem własności rzeczy w
    rozumieniu przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z poglądem utrwalonym w
    orzecznictwie, obejmuje ono przeniesienie prawa do rozporządzania towarem skutkujące
    tym, że strona ta uzyskuje faktyczną możliwość korzystania z rzeczy i rozporządzania nią
    tak jak właściciel. Istotne znaczenie ma aspekt ekonomiczny: przeniesienie praktycznej
    kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Jak wskazano m.in. w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320
    /88 Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV: „dostawa towarów nie odnosi się do
    zbycia prawa własności zgodnie z procedurami przewidzianymi w obowiązującym prawie
    krajowym, lecz obejmuje wszelkie zbycie majątku rzeczowego przez jedną stronę, która
    upoważnia drugą stronę do dysponowania w rzeczywistości tym majątkiem tak jakby była
    jego właścicielem. Ten pogląd zgodny jest z celem dyrektywy, która została opracowana
    między innymi w celu oparcia wspólnego systemu VAT na jednolitej definicji transakcji
    podlegających opodatkowaniu. Celowi temu mogłaby zagrozić sytuacja, gdyby warunek
    zaistnienia dostawy towarów - będącej jedną z trzech transakcji podlegających
    opodatkowaniu - różnił się w poszczególnych państwach członkowskich, jak to ma miejsce
    w przypadku warunków rządzących przeniesieniem prawa własności w prawie cywilnym”.
    Z tego właśnie względu dyrektywa 2006/112/WE, definiując pojęcie „dostawy towarów”,
    nie odnosi się do przeniesienia prawa własności, które musiałoby być interpretowane w
    świetle stosownych przepisów prawa cywilnego (a zatem w różnych państwach
    członkowskich mogłoby przynieść różne konsekwencje), ale stworzyła niezależną i
    autonomiczną formułę przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (a
    nie „jako właściciel”), która została powtórzona w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Powyższe stanowisko ma również oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych:
    „Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT za dostawę towarów uznaje się „przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym musi mieć ona charakter odpłatny.
    Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia
    ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować
    podobnie jak właściciel. Definicja ta jest zatem bardzo szeroka, wskazująca, że istotny jest
    przede wszystkim ekonomiczny, a nie prawny aspekt transakcji, w ramach której podatnik
    przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak w przypadku własności”
    (wyrok WSA w Warszawie z 2 grudnia 2015 r. sygn. III SA/Wa 492/15). Podsumowując,
    formalne przeniesienie prawa własności w rozumieniu Kodeksu cywilnego nie stanowi
    wystarczającej przesłanki uznania danej czynności za dostawę towarów na gruncie VAT.
    Aby miała miejsce dostawa towarów konieczne jest, aby doszło do przeniesienia ze
    zbywcy na nabywcę prawa do rozporządzania daną rzeczą jak właściciel w sensie
    ekonomicznym, tj. do przeniesienia prawa do korzystania rzeczy i dysponowania nią we
    własnym interesie.
    W powyższym kontekście należy stwierdzić, że w związku z przewłaszczeniem
    Nieruchomości na zabezpieczenie oraz jej sprzedażą w celu zaspokojenia wierzytelności
    Spółka nie uzyskała prawa do rozporządzania Nieruchomością jak właściciel - a w

    konsekwencji nie może dokonać przeniesienia prawa do takiego rozporządzania nią. Na
    wstępie należy stwierdzić, że nie ulega wątpliwości, że dostawy towarów, podlegającej
    opodatkowaniu VAT, nie stanowi samo dokonanie przewłaszczenia na zabezpieczenie.
    Czynność ta, po pierwsze, nie wiąże się z żadną odpłatnością ze strony Spółki. Po drugie,
    co istotniejsze, Spółka poza formalnym tytułem prawnym, w wyniku przewłaszczenia nie
    uzyskuje żadnych rzeczywistych, ekonomicznych atrybutów właściciela Nieruchomości:
    pozostaje ona w posiadaniu Pożyczkobiorcy, który nadal ma prawo korzystania z nich oraz
    czerpania pożytków. Ponadto, w wyniku samego przewłaszczenia Spółka nie uzyskuje
    również prawa dysponowania (rozporządzania) rzeczą; przeciwnie, co do zasady
    zobowiązana jest ona do dokonania zwrotnego przeniesienia własności po dokonaniu
    spłaty wierzytelności zabezpieczonej w wyniku przewłaszczenia.
    Reasumując, samo przewłaszczenie nie stanowi dostawy towaru w rozumieniu przepisów
    ustawy o VAT.
    Jednocześnie w przedstawionym stanie faktycznym Spółka nie nabywa „prawa do
    rozporządzania rzeczą jak właściciel” również w wyniku późniejszych zdarzeń,
    umożliwiających zaspokojenie zabezpieczonej wierzytelności poprzez sprzedaż
    przewłaszczonej Nieruchomości.
    Przede wszystkim Spółka w żadnym momencie nie nabywa posiadania Nieruchomości. Jak
    wspomniano, nie skorzystała ona i nie skorzysta z możliwości zwrócenia się do
    Pożyczkobiorcy o wydanie Nieruchomości. W konsekwencji aż do momentu sprzedaży
    pozostanie ona we władaniu Pożyczkobiorcy, który nadal będzie z niej korzystał i pobierał
    z niej pożytki. Wydanie Nieruchomości nabywcy w wyniku jej planowanej sprzedaży nie
    będzie poprzedzone wydaniem jej Spółce, lecz przeniesienie posiadania rzeczy nastąpi
    pomiędzy Pożyczkobiorcą a nabywcą. Zatem Spółka nie nabędzie faktycznego władztwa
    nad rzeczą - co jest jednym z atrybutów „rozporządzania rzeczą jak właściciel” w
    rozumieniu ustawy o VAT; władztwo to do momentu sprzedaży zachowa Pożyczkobiorca.
    Jednocześnie fakt, że Spółka nie nabywa „prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel”,
    powoduje, że nie będzie mogła go przenieść.
    Niezależnie od powyższego, również sama sprzedaż Nieruchomości przez Spółkę nie
    będzie przez nią dokonywana na warunkach takich jak sprzedaż przez podmiot mający
    pełne władztwo nad rzeczą. Ograniczenie Spółki w tym zakresie, po pierwsze, polega na
    braku swobody kształtowania warunków sprzedaży. Jak wskazano na wstępie, Umowa
    precyzyjnie określa bowiem procedurę sprzedaży (kolejne etapy, które mają zastosowanie
    dopiero po bezskutecznym zastosowaniu poprzednich), która jest dla Spółki wiążąca. Po
    drugie, Spółka nie jest również uprawniona do swobodnego dysponowania kwotą
    uzyskaną ze sprzedaży Nieruchomości: Umowa określa należności, które mają być pokryte
    z tych środków oraz ich kolejność (wierzytelności Spółki zabezpieczone Nieruchomością
    mogą być zaspokojone dopiero po zaspokojeniu należności publicznoprawnych z tytułu
    posiadania Nieruchomości i jej sprzedaży, poniesionych kosztów prób sprzedaży, roszczeń
    wynikających z ograniczonych praw rzeczowych obciążających Nieruchomość na rzecz
    podmiotów trzecich i wierzytelności egzekwowanych przez Komornika Sądowego).
    Wreszcie, Spółka nie jest uprawniona do zatrzymania ewentualnej nadwyżki kwoty
    uzyskanej ze sprzedaży ponad kwotę wierzytelności Spółki i wskazanych powyżej
    należności, lecz jest zobowiązana do jej przekazania pożyczkobiorcy.
    Zatem również na etapie sprzedaży Nieruchomości Spółce nie przysługuje „prawo
    rozporządzania nią jak właściciel”, lecz w porównaniu do podmiotu, któremu przysługuje
    rzeczywiste, pełne władztwo nad rzeczą, jest poddana daleko idącym ograniczeniom.
    W istocie przewidziana w Umowie procedura zaspokojenia wierzytelności Spółki poprzez
    sprzedaż Nieruchomości ma charakter analogiczny jak sprzedaż nieruchomości w
    postępowaniu egzekucyjnym. Wobec tego należy zauważyć, że podmiotem, na którym
    ciąży obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w związku z tą ostatnią
    sprzedażą jest dłużnik, pomimo tego, że nie uczestniczy aktywnie w samym procesie
    sprzedaży.

    W ocenie Wnioskodawcy z identyczną sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowym
    stanie faktycznym: Spółka zaspokajając wierzytelność poprzez sprzedaż Nieruchomości
    działa jako wierzyciel i jako organizator sprzedaży, działający na rachunek Pożyczkobiorcy,
    który jest podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości, zachowując ich posiadanie
    do momentu sprzedaży.
    Reasumując, w przedstawionym stanie faktycznym Spółka nie nabywa ekonomicznego
    władztwa nad rzeczą (posiadania), i nawet na etapie jej sprzedaży nie ma swobody
    dysponowania rzeczą, ani środkami uzyskanymi z jej sprzedaży.
    Z tego względu nie jest możliwe uznanie, że Spółka nabywa i przenosi „prawo do
    rozporządzania rzeczą jak właściciel”. Tym samym nie dochodzi do dostawy
    Nieruchomości na rzecz Spółki, ani do jej dostawy przez Spółkę.
    Uzasadnia to uznanie za prawidłowe stanowiska Wnioskodawcy, w związku z planowaną
    sprzedażą Nieruchomości w celu zaspokojenia wierzytelności Spółki, po stronie Spółki nie
    powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług.
    Ad 2.
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, tzn. uznania, że w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości w celu
    zaspokojenia wierzytelności Spółki, po jej stronie powstanie obowiązek podatkowy w
    podatku od towarów i usług, zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż
    Nieruchomości będzie zwolniona z VAT.
    Jak wskazano na wstępie, na Nieruchomości znajdują się budynki lub budowle. W ocenie
    Wnioskodawcy, do ich sprzedaży będzie miało zastosowanie zwolnienie przewidziane w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, dostawa budynków, budowli
    lub ich części jest zwolniona od podatku, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    „Pierwszym zasiedleniem” w myśl art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, jest „oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej”.
    Pod pojęciem „pierwszego zasiedlenia” w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT należy
    zatem rozumieć użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków,
    budowli lub ich części, po ich wybudowaniu, także na potrzeby własne osoby fizycznej,
    niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Stanowisko takie ma oparcie również w interpretacjach indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej - tak m.in. interpretacja nr 0111-KDIB3-1.4012.97.2018.3.AZ
    z 30 kwietnia 2018 r.: „Zatem zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    oraz w świetle utrwalonego w tej materii orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako „pierwsze
    zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby w tej sytuacji można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby
    własne osoby fizycznej”.
    Powyższe stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął również m.in. w
    interpretacjach indywidualnych nr 0111-KDIB3-1.4012.163.2018.4.AB z 23 maja 2018 r. i nr
    0111-KDIB3-1.4012.170.2018.3.IK z 24 maja 2018 r.

    Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że od
    „pierwszego zasiedlenia” obiektów znajdujących się na Nieruchomości upłynęły więcej niż
    2 lata. Wszystkie analizowane obiekty znajdowały się bowiem na Nieruchomości i były
    użytkowane już w dniu zawarcia Umowy (24 czerwca 2022 r.). Zważywszy że od dnia
    zawarcia Umowy upłynęły już ponad 2 lata, okoliczność ta samodzielnie świadczy o tym, że
    planowana dostawa ww. obiektów nastąpi po upływie 2 lat od ich „pierwszego
    zasiedlenia”.
    Jednocześnie od dnia zawarcia Umowy (24 czerwca 2022 r.) na żadnym z obiektów
    znajdujących się na Nieruchomości nie były ponoszone nakłady na ulepszenie w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Oznacza to, że nawet jeśli któryś z ww. obiektów w przeszłości został poddany
    ulepszeniom o wartości przekraczającej 30% jego wartości początkowej (co potencjalnie
    mogło skutkować ponownym „pierwszym zasiedleniem” na podstawie art. 2 pkt 14 lit. b
    ustawy o VAT), to nie budzi wątpliwości, że od poniesienia tych nakładów i rozpoczęcia
    użytkowania ulepszonego obiektu, upłynęły więcej niż 2 lata.
    Reasumując, każdy obiekt znajdujący się na Nieruchomości był przedmiotem „pierwszego
    zasiedlenia”, przy czym od tego momentu upłynęło ponad 2 lata. W konsekwencji jego
    dostawa będzie zwolniona od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    W sytuacji, w której w chwili planowanej transakcji dostawy ww. obiektów obie strony
    będą zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni, będą one zatem uprawnione do wyboru
    opcji opodatkowania tej dostawy, na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.
    Jednocześnie w myśl art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub
    budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z
    podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że powyższe
    zwolnienie - wraz z opcją rezygnacji z niego i wyboru opodatkowania - obejmować będzie
    również dostawę działek, na których znajdują się budynki lub budowle.
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, powyższe okoliczności przemawiają więc za wnioskiem, że planowana
    sprzedaż Nieruchomości będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Ad 3.
    W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że automatyczną konsekwencją uznania
    stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, tj. uznania, że w
    związku z planowaną dostawą Nieruchomości będzie na nim ciążył obowiązek podatkowy
    w podatku VAT, jest uznanie, że powyższą dostawę musi poprzedzić dostawa
    Nieruchomości na rzecz Spółki dokonana przez Pożyczkobiorcę. Aby Spółka mogła
    dokonać dostawy, tj. przeniesienia prawa do rozporządzania Nieruchomością jak
    właściciel, musi wcześniej nabyć to prawo od podmiotu, któremu ono przysługuje, czyli od
    Pożyczkobiorcy.
    Z punktu widzenia Spółki istotne znaczenie ma w takiej sytuacji zidentyfikowanie
    momentu powstania obowiązku podatkowego - czyli momentu dokonania powyższej
    dostawy (art. 19a ust. 1 ustawy o VAT). Ma on bowiem wpływ na ustalenie dopuszczalnego
    terminu złożenia przez strony oświadczenia w trybie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT o
    rezygnacji ze zwolnienia od podatku i wyboru opodatkowania tej dostawy podatkiem od
    towarów i usług, jak również terminu powstania po stronie Spółki prawa do odliczenia
    podatku VAT naliczonego przy nabyciu Nieruchomości od Pożyczkobiorcy (pod
    warunkiem, że Pożyczkobiorca uprzednio zarejestruje się jako podatnik VAT czynny).
    Jak wskazano na wstępie, w przedstawionym stanie faktycznym nie dojdzie do wydania
    Nieruchomości Spółce przed jej sprzedażą - aż do tego momentu pozostanie ona w
    posiadaniu Pożyczkobiorcy. Spółka nie zwróciła się również i nie zwróci do Pożyczkobiorcy
    do wydania jej (przeniesienia posiadania) Nieruchomości.

    W tym stanie rzeczy w ocenie Wnioskodawcy zasadny jest wniosek, że moment dokonania
    dostawy Nieruchomości przez Pożyczkobiorcę na rzecz Spółki jest tożsamy z momentem
    dokonania sprzedaży Nieruchomości przez Spółkę na rzecz jej nabywcy. Z oczywistych
    względów nie może być to moment późniejszy. Jednocześnie zaś, z uwagi na to, że
    wcześniej nie nastąpi przeniesienie posiadania Nieruchomości na Spółkę, nie jest możliwe
    wskazanie żadnego innego potencjalnego momentu dokonania tej dostawy. W zakresie
    faktycznego władztwa nad rzeczą w całym okresie przewłaszczenia Nieruchomości nie
    zaszły bowiem i nie zajdą żadne zmiany, aż do dnia sprzedaży Nieruchomości.
    Za powyższym wnioskiem przemawia również jeszcze jedna okoliczność: dopiero w
    momencie dokonania sprzedaży Nieruchomości będzie możliwe ustalenie podstawy
    opodatkowania z tytułu dostawy Nieruchomości przez Pożyczkobiorcę na rzecz Spółki,
    jaką jest kwota należna Pożyczkobiorcy z tego tytułu („wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    dokonujący dostawy towarów otrzymał lub ma otrzymać” - art. 29a ust. 1 ustawy o VAT).
    Zatem nie jest możliwe uznanie, że obowiązek podatkowy z tytułu odpłatnej dostawy
    powstaje wcześniej, kiedy nie są jeszcze skonkretyzowane wszystkie elementy czynności
    podlegającej opodatkowaniu niezbędne do obliczenia kwoty podatku należnego z tytułu
    jej dokonania. Przemawia to za wnioskiem, że - w przypadku uznania za nieprawidłowe
    stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 - obowiązek podatkowy z tytułu
    dostawy Nieruchomości przez Pożyczkobiorcę na rzecz Spółki powstanie w dniu
    dokonania planowanej sprzedaży Nieruchomości.
    Ad 4.
    Na wstępie należy podkreślić, że niniejsze pytanie odnosi się do sytuacji, w której
    planowana dostawa Nieruchomości będzie opodatkowana VAT, tzn. zostanie dokonana na
    rzecz podmiotu zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny i jednocześnie Spółka oraz
    nabywca złożą oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia od podatku i wyborze
    opodatkowania tej dostawy, z zachowaniem wymogów przewidzianych w art. 43 ust. 10 i
    ust. 11 ustawy o VAT.
    Uwzględniając powyższe założenie, w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że dostawa
    Nieruchomości przez Pożyczkobiorcę na rzecz Spółki będzie zwolniona od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z uwagi na to, że nastąpi
    po upływie 2 lat od ich „pierwszego zasiedlenia”.
    Za powyższym wnioskiem przemawiają te same okoliczności, przedstawione w pkt 2
    niniejszego wniosku, które uzasadniają taką kwalifikację prawnopodatkową dostawy
    Nieruchomości przez Spółkę.
    W takim wypadku Pożyczkobiorca - jeśli wcześniej zarejestruje się jako podatnik VAT
    czynny - oraz Spółka w odniesieniu do dostawy Nieruchomości (stanowiącej w świetle
    przepisów ustawy o VAT dostawę budynków i budowli) będą uprawnieni do złożenia w
    trybie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT zgodnego oświadczenia o rezygnacji z tego zwolnienia i
    wyborze opodatkowania tej transakcji podatkiem od towarów i usług.
    W przypadku złożenia takiego oświadczenia dostawa Nieruchomości przez Pożyczkobiorcę
    na rzecz Spółki będzie opodatkowana podatkiem od towarów.
    W takim wypadku Spółka będzie uprawniona do odliczenia naliczonego podatku VAT
    wykazanego na fakturze wystawionej przez Pożyczkobiorcę z tytułu dostawy
    Nieruchomości. Przy przedstawionym na wstępie założeniu - zgodnie z którym dostawa
    Nieruchomości przez Spółkę będzie opodatkowana VAT (zostanie złożone oświadczenie o
    rezygnacji ze zwolnienia z VAT i wyborze jej opodatkowania) - spełniona będzie przesłanka
    prawa do odliczenia tego podatku przewidziana w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jaką jest
    wykorzystanie nabytego towaru do wykonania czynności opodatkowanej VAT.
    Jednocześnie nie będzie zachodzić żadna przesłanka wyłączająca prawo do odliczenia
    podatku naliczonego.

    Wskazane okoliczności uzasadniają uznanie za prawidłowe stanowiska Wnioskodawcy, iż
    w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, w sytuacji, gdy planowana sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana
    podatkiem od towarów usług, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia należnego
    podatku od towarów i usług o podatek naliczony wykazany na fakturze wystawionej przez
    Pożyczkobiorcę z tytułu dostawy Nieruchomości na rzecz Spółki - pod warunkiem, że
    Pożyczkobiorca oraz Spółka złożą skutecznie oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia od
    podatku tej dostawy i wyborze jej opodatkowania podatkiem od towarów i usług w trybie
    art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, nieruchomość (zarówno zabudowana jak i niezabudowana)
    będąc rzeczą spełnia zawartą w tym przepisie definicję towaru, a jej zbycie jest traktowane
    jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na
    przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do
    faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika tego podatku.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 powołanej powyżej ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a

      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zatem, odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot
    o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności.
    Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza więc czynnik
    przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług - oraz czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez
    podatnika działającego w takim charakterze.
    Należy też zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za
    dostawę owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie
    towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego).
    Odnosząc się do opisanego zdarzenia przyszłego i obowiązujących w tym zakresie
    przepisów należy wskazać, że umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie należy do umów
                                                  1nienazwanych i jest zawierana na podstawie przepisów art. 155, art. 156 oraz art. 353
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    W myśl art. 156 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w wykonaniu zobowiązania
      wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności,
      z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego zdarzenia, ważność
      umowy przenoszącej własność zależy od istnienia tego zobowiązania.
    Stosownie do art. 353 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a
      dłużnik powinien świadczenie spełnić.
    Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.
              1Zgodnie z art. 353 Kodeksu cywilnego:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Natomiast w myśl art. 453 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
      świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
      dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Zatem dłużnik za zgodą wierzyciela może dla zwolnienia się z zobowiązania spełnić inne
    świadczenia. Świadczenie w miejsce wykonania może być dokonywane w ramach
    wszelkiego typu zobowiązań o charakterze cywilnoprawnym (tj. wynikających z czynności
    prawnych). Zakres modyfikacji dotychczasowego zobowiązania uzależniony jest jedynie od
    ogólnie obowiązujących przepisów, ale to od uznania stron zależy, jakie świadczenie

    zgodzi się przyjąć wierzyciel w miejsce dotychczasowego i jakie dłużnik będzie mógł
    wykonać.
    W związku z powyższym uznać należy, że samo zawarcie umowy przewłaszczenia na
    zabezpieczenie wierzytelności nie jest czynnością skutkującą powstaniem obowiązku
    podatkowego w podatku VAT.
    Jednakże w przypadku niewywiązania się z zawartej umowy, np. umowy kredytu (braku
    spłaty kredytu) kredytodawca może zadecydować o skorzystaniu z zapisów umowy i
    przejęciu przedmiotów zabezpieczenia oraz swobodnie dysponować przewłaszczoną
    rzeczą, a dokonana dostawa nabiera odpłatnego charakteru.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt ustawy o podatku od towarów i usług, należy
    zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest
    przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług
    „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana,
    darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie
    prowadziła do podobnego rezultatu).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Innymi słowy, pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego
    rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak
    właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą,
    a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie
    można interpretować jako „prawa własności”. Należy wskazać, że czynności przejścia
    własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym,
    bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności rzeczy.
    Jednocześnie należy podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego
    dokonanie czynności następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, za wyjątkiem
    przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. W konsekwencji
    postanowienia umów cywilnoprawnych o uznaniu dostawy towarów za dokonaną
    pozostają bez znaczenia dla celów powstania obowiązku podatkowego, mogą pełnić
    jedynie funkcję pomocniczą w przypadku zaistnienia wątpliwości.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości objętych pytaniem nr 1 wniosku, w pierwszej
    kolejności należy wskazać, że zgodnie z zapisami umowy przewłaszczenia nieruchomości
    na zabezpieczenie mają Państwo prawo do zaspokojenia swoich roszczeń z przedmiotu
    zabezpieczenia, tj. sprzedaży Nieruchomości objętej przewłaszczeniem. W związku z
    niedokonaniem spłaty wierzytelności z umowy pożyczki w terminie 14 dni od terminu
    spłaty ostatniej raty pożyczki przewidzianej harmonogramem spłaty pożyczki lub w
    przypadku, kiedy umowa pożyczki zostanie wypowiedziana - od terminu określonego w
    wypowiedzeniu umowy albo w wezwaniu do zapłaty - są Państwo uprawnieni do
    zaspokojenia swoich wierzytelności z przedmiotu przewłaszczenia. Wskazali Państwo, że

    ziściły się przesłanki zaspokojenia Państwa wierzytelności z Nieruchomości poprzez
    dokonanie jej sprzedaży. Wskazali też Państwo, że nie można mówić, że umowa
    przewłaszczenia została w pełni wykonana, ponieważ Pożyczkobiorca nie przeniósł na
    Państwa faktycznego posiadania, a Państwo nie złożyli wezwania do wydania
    Nieruchomości, jednak z twierdzeniem tym nie można się zgodzić.
    Wbrew Państwa argumentom, uzyskali Państwo prawo do rozporządzania
    Nieruchomością. W przypadku niewywiązania się z zawartej umowy (np. braku spłaty
    pożyczki), warunek zwrotnego przeniesienia własności wygasa, wobec czego od tego
    momentu mogą Państwo swobodnie dysponować przewłaszczoną rzeczą
    (Nieruchomością). Tym samym moment wygaśnięcia warunku zwrotnego przeniesienia
    własności, w związku z zawartą umową, bez względu na faktyczne wydanie
    nieruchomości, przesądzi o uznaniu tej czynności za odpłatną dostawę towarów w
    rozumieniu art. 5 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu tym
    podatkiem.
    Ponadto jak wskazali Państwo w uzupełnieniu, to Państwo będą stroną umowy jako
    sprzedający.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że w niniejszej sprawie Nieruchomość
    będąca przedmiotem sprzedaży pochodząca z przewłaszczenia, spełnia definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż przez Państwa będzie traktowana jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1
    ustawy, podlegająca opodatkowaniu tym podatkiem.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest zatem nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również określenia, czy mają Państwo prawo do
    zastosowania zwolnienia od podatku dla sprzedaży Nieruchomości.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Nieruchomość znajduje się na terenie objętym
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i jest to Nieruchomość
    zabudowana. Nieruchomość zabudowana jest:
                                                  2budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni użytkowej 169,98 m;
                                              2budynkiem magazynowo-biurowym o powierzchni użytkowej 318,75 m;
                                                2budynkiem magazynowo-warsztatowym o powierzchni użytkowej 261 m;
    Ponadto, na Nieruchomości znajdują się parkingi oraz place składowe utwardzone płytami
    betonowymi i kostką betonową, a także ogrodzenie z elementów betonowych.
    Wskazana zabudowa znajdowała się już na działce w dniu zawarcia Umowy. Począwszy od
    dnia przewłaszczenia na zabezpieczenie nie były dokonywane nakłady na ulepszenie
    obiektów znajdujących się na Nieruchomości.
    W odniesieniu do sprzedaży działek zabudowanych wskazać należy, że zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości zabudowanych zostały
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy.
    I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co
    do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku, budowli lub ich
    części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich
    części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu
    przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
      obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Przy czym zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków - możliwość rezygnacji ze
    zwolnienia od podatku i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia
    wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust.
    8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
      takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
      gruntu.
    Przepis ten określa, że przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części dokonywanej
    wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny
    budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy
    dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa
    budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia
    takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.

    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla sprzedaży Nieruchomości zabudowanej
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług, należy w pierwszej
    kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do budynków i budowli posadowionych
    na działce nr 1, miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że po dokonaniu przewłaszczenia na zabezpieczenie
    Nieruchomość (zabudowana działka 1) pozostawała i pozostaje w posiadaniu
    Pożyczkobiorcy, który nie wykorzystywał i nie wykorzystuje Nieruchomości w prowadzonej
    działalności ani nie korzysta z niej w żaden inny sposób.
    Nie posiadają Państwo wiedzy czy budynki/budowle były/są wykorzystywane na inne cele
    Pożyczkobiorcy, były/są przez niego wykorzystywane również w jakikolwiek inny sposób,
    np. na cele najmu. Nieruchomość została zabudowana budynkiem mieszkalnym
    jednorodzinnym jednak Państwo nie mają wiedzy, kto mieszkał w tym budynku. Budynek
    magazynowo-biurowy wykorzystywany był jako magazyn i biuro a budynek magazynowo-
    warsztatowy, jako magazyn i warsztat. Nie posiadają Państwo informacji, czy jakiekolwiek
    części nieruchomości były przedmiotem najmu na rzecz osób trzecich.
    Nie mają Państwo wiedzy, czy w związku z nabyciem Nieruchomości będącej przedmiotem
    umowy przewłaszczenia, Pożyczkobiorcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Nie posiadają Państwo wiedzy na temat sposobu wykorzystania Nieruchomości przez
    Pożyczkobiorcę w całym okresie jej posiadania i czy Nieruchomość była przez
    Pożyczkobiorcę wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od
    towarów i usług w całym okresie posiadania.
    Według Państwa wiedzy nie były ponoszone wydatki na ulepszenie w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym przekraczające 30% wartości początkowej danego
    budynku lub budowli.
    Nieruchomość zabudowana jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, budynkiem
    magazynowo-biurowym oraz budynkiem magazynowo-warsztatowym. Ponadto, na
    Nieruchomości znajdują się parkingi oraz place składowe utwardzone płytami
    betonowymi i kostką betonową, a także ogrodzenie z elementów betonowych. Wskazana
    zabudowa znajdowała się już na działce w dniu zawarcia Umowy - a więc w czerwcu 2022
    r. Począwszy od dnia przewłaszczenia na zabezpieczenie nie były dokonywane nakłady na
    ulepszenie obiektów znajdujących się na Nieruchomości.
    Z okoliczności sprawy wynika zatem, że w stosunku do budynków i budowli
    posadowionych na działce nr 1, doszło do ich pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2
    pkt 14 ustawy, przy czym nastąpiło ono ponad 2 lata temu.
    W konsekwencji, w stosunku do tych obiektów spełnione zostaną przesłanki do
    zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem
    sprzedaż budynków i budowli znajdujących się na działce nr 1 będzie korzystać ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tej sytuacji - uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy - dostawa gruntu, na którym
    znajdują się te budynki również będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

    W związku z powyższym, bezzasadne jest badanie możliwości zastosowania dla tej
    dostawy zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części
    nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jak już wyżej wskazano, zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    jest fakultatywne i przy spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy,
    dostawca i nabywca mają możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia od podatku i
    wyboru opodatkowania planowanej dostawy wskazanych powyżej obiektów.
    W związku z powyższym, jeśli przed dokonaniem dostawy Nieruchomości będą spełnione
    wszystkie warunki wynikające z ww. art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, to wówczas transakcja
    sprzedaży Nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT i będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT stawką podatku właściwą dla tej transakcji.
    W konsekwencji, transakcja sprzedaży przez Państwa Nieruchomości zabudowanej (działki
    nr 1) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, z możliwością rezygnacji z tego zwolnienia przy spełnieniu warunków określonych
    w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy i opodatkowania transakcji wg właściwej stawki podatku od
    towarów i usług.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również określenia momentu powstania obowiązku
    podatkowego z tytułu dostawy Nieruchomości przez Pożyczkobiorcę na Państwa rzecz.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
      usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art.
      138f.
    W myśl art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
      część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub
      mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub
      lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania
      w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób,
      o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
      powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z konstrukcji ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje
    czynności podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, zobowiązany jest opodatkować
    daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis art.
    19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Przepis ten
    uniezależnia powstanie obowiązku podatkowego od wystawienia faktury.
    Należy zauważyć, że w przypadku dostawy nieruchomości obowiązek podatkowy powstaje
    zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z art. 19a ust. 1 ustawy, gdyż w ustawie brak jest
    szczególnego przepisu odnoszącego się do momentu powstania obowiązku podatkowego
    w tym zakresie. Oznacza to, że obowiązek podatkowy z tego tytułu powstaje z chwilą
    dokonania dostawy tych towarów. Natomiast jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru
    otrzymano całość lub część zapłaty to obowiązek podatkowy - zgodnie z art. 19a ust. 8
    ustawy - powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy w przypadku
    dostawy nieruchomości powstaje - co do zasady - z chwilą przeniesienia prawa do
    rozporządzania nimi jak właściciel. Zazwyczaj ma to miejsce w chwili podpisania aktu
    notarialnego. Jeżeli jednak przed podpisaniem tego aktu ma miejsce wydanie
    nieruchomości (lub ich części), obowiązek podatkowy powstanie z tym dniem.
    W kontekście niniejszej sprawy należy również wskazać, że umowa przewłaszczenia na
    zabezpieczenie należy do umów nienazwanych i jest zawierana na podstawie przepisów
                    1art. 155, art. 156 oraz art. 353 ustawy Kodeks cywilny. Przewłaszczenie na zabezpieczenie
    polega na zabezpieczeniu wierzytelności przez przeniesienie na wierzyciela własności
    oznaczonej rzeczy (oznaczonych rzeczy) z równoczesnym zobowiązaniem wierzyciela do
    korzystania z rzeczy w sposób oznaczony w umowie i do powrotnego przeniesienia
    własności rzeczy na dłużnika po zaspokojeniu zabezpieczonej wierzytelności. Przeniesienie
    własności następuje causa cavendi (w celu zabezpieczenia), a między zbywcą (dłużnikiem) i
    nabywcą (wierzycielem) rzeczy nawiązuje się szczególny stosunek powiernictwa. W
    przypadku niespełnienia świadczenia przez dłużnika wierzyciel może zaspokoić się z
    rzeczy - według wcześniejszego umownego uzgodnienia - przez definitywne zachowanie
    własności rzeczy, jej sprzedaż, wynajęcie itp.
    Przedmiotowo istotnym elementem takiej umowy, cechą ją identyfikującą, jest
    zamieszczenie w jej treści zastrzeżenia o zwrotnym przeniesieniu własności po spełnieniu
    świadczenia. Zatem przeniesienie prawa własności następuje w takim przypadku
    warunkowo (celem nie jest wyzbycie się własności rzeczy) i ma charakter nieodpłatny.
    Ponadto, w okresie przewłaszczenia nabywca może rozporządzać rzeczą tylko w zakresie
    uzgodnionym w umowie. Pomimo przeniesienia prawa własności rzeczy na wierzyciela,
    nie może on swobodnie rozporządzać tymi rzeczami (np. dokonać ich zbycia).
    Wcześniejsze umowne uzgodnienie pozwala wierzycielowi zaspokoić się z rzeczy jedynie w
    przypadku niespełnienia świadczeń przez dłużnika.
    Analiza opisu sprawy oraz przywołanych przepisów prawa, przy uwzględnieniu
    wcześniejszych wyjaśnień, prowadzi do stwierdzenia, że samo zawarcie umowy
    przewłaszczenia na zabezpieczenie wierzytelności nie było dla Pożyczkobiorcy czynnością
    skutkującą powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.
    Jednakże w przypadku niewywiązania się z zawartej umowy (np. braku spłaty pożyczki),
    warunek zwrotnego przeniesienia własności wygasa, wobec czego od tego momentu
    mogą Państwo swobodnie dysponować przewłaszczoną rzeczą (Nieruchomością), a
    dokonana dostawa nabiera odpłatnego charakteru. Tym samym, moment wygaśnięcia
    warunku zwrotnego przeniesienia własności w związku z zawartą umową, bez względu na
    faktyczne wydanie nieruchomości, przesądza o uznaniu tej czynności za odpłatną dostawę
    towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą
    opodatkowaniu tym podatkiem. W tym momencie staną się Państwo (wierzyciel)
    pełnoprawnym właścicielem Nieruchomości, co będzie skutkowało - zgodnie z art. 19a ust.
    1 ustawy - powstaniem obowiązku podatkowego u Pożyczkobiorcy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wykazanego na fakturze wystawionej przez Pożyczkobiorcę z tytułu dostawy działki
    zabudowanej na Państwa rzecz, pod warunkiem, że Pożyczkobiorca i Państwo złożą
    oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia od podatku tej dostawy i wyborze jej
    opodatkowania podatkiem VAT w trybie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.
    Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Aby odpowiedzieć na przedstawione przez Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności
    należy ustalić, czy transakcja, w ramach której nabędą Państwo Nieruchomość, będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystała ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy dla opisanej transakcji Pożyczkobiorca będzie
    występował w roli podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy.

    Pożyczkobiorca jest spółką kapitałową, a w zatem cały jej majątek jest nierozerwalnie
    związany z prowadzoną przez tą spółkę działalnością gospodarczą. Wszystkie transakcje
    spółki kapitałowej są związane z jej działalnością gospodarczą. W konsekwencji zbywając
    wskazaną działkę 1 na Państwa rzecz Spółka będzie działała w charakterze podatnika
    podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego działalność gospodarczą, o
    której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Przedmiotem zbycia będzie bowiem majątek który
    Spółka posiada i jest właścicielem tego majątku. W konsekwencji dostawa zabudowanej
    działki nr 1 będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    ustawy.
    Jak wskazano powyżej, transakcja która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT może
    korzystać ze zwolnienia od podatku lub być opodatkowana z zastosowaniem właściwej
    stawki podatku VAT.
    W odniesieniu do zabudowanej działki nr 1 należy ustalić, czy i kiedy w odniesieniu do
    budynków i budowli znajdujących się na tej działce, miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że Pożyczkobiorca nabył Nieruchomość 21 maja 2021
    r. 24 czerwca 2022 r. zawarli Państwo z tym pożyczkobiorcą Umowę, na podstawie której
    dokonali Państwo przewłaszczenia tej działki. Po dokonaniu przewłaszczenia na
    zabezpieczenie, Nieruchomość pozostawała i pozostaje w posiadaniu Pożyczkobiorcy.
    Obiekty znajdujące się na działce znajdowały się na niej w dniu zawarcia Umowy, wskazali
    Państwo, że budynki wybudowane były w latach: 1948, 1982 i 1972. Z okoliczności sprawy
    wynika również, że nie ponoszono wydatków na ulepszenie budynków w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym.
    Z okoliczności sprawy wynika zatem, że w stosunku do obiektów znajdujących się na
    działce nr 1 nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, przy czym
    nastąpiło ono ponad 2 lata temu. Ponadto, z okoliczności sprawy wynika również, że nie
    ponoszono wydatków na ulepszenie budynków w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym.
    W konsekwencji, spełnione zostaną przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem zbycie budynków/budowli znajdujących
    się na ww. działce przez Pożyczkobiorcę na Państwa rzecz będzie korzystać ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W tej sytuacji - uwzględniając zapis
    art. 29a ust. 8 ustawy - dostawa gruntu, na którym znajdują się ww. zabudowania również
    będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
    W związku z powyższym, bezzasadne jest badanie możliwości zastosowania dla tej
    dostawy zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części
    nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest fakultatywne i przy
    spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, dostawca i nabywca mają
    możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia od podatku i wyboru opodatkowania
    planowanej dostawy wskazanych powyżej obiektów. W związku z powyższym, jeśli przed
    dokonaniem dostawy Nieruchomości zabudowanej stanowiącej działkę nr 1 będą
    spełnione warunki wynikające z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, to wówczas dostawa
    Nieruchomości przez Pożyczkobiorcę na Państwa rzecz nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku VAT i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT właściwą
    stawką podatku dla tej transakcji.
    Przechodząc do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
    nabyciem Nieruchomości wskazać należy, że z opisu sprawy wynika, że są Państwo
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i po nabyciu Nieruchomość
    zabudowana stanowiąca działkę nr 1 będzie wykorzystywana do czynności

    opodatkowanych podatkiem VAT - będzie przedmiotem sprzedaży, która jak powyżej
    wskazano, przy spełnieniu określonych warunków będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT i niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku.
    W związku z powyższym, w takich okolicznościach będą Państwo mieli prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury
    wystawionej przez Pożyczkobiorcę dokumentującej sprzedaż Nieruchomości zabudowanej
    stanowiącej działkę nr 1, gdyż w tej części będą spełnione - wskazane w art. 86 ust. 1
    ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Z kolei, w przypadku braku złożenia przez Państwa i Pożyczkobiorcę skutecznego
    oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 10-11 ustawy, w odniesieniu do dostawy
    Nieruchomości zabudowanej stanowiącej działkę nr 1 nie będą Państwo mieli prawa do
    odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej zakup tej
    Nieruchomości, z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki wyłączającej prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przewidzianej w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, gdyż
    transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie wtedy czynnością zwolnioną od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.