Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-487/14/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-12-03
Teza: Zwolnienie od podatku czynności sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: budowle; budynek; dostawa; działki; nieruchomości; obiekt; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2014 r. (data wpływu 1 września 2014 r.), uzupełnionym w dniu 13 października 2014 r. (data wpływu 14 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania według stawki podstawowej czynności sprzedaży niezabudowanych działek stanowiących tereny budowlane znajdujących się w użytkowaniu wieczystym oraz zwolnienia od podatku czynności sprzedaży zabudowanych działek znajdujących się w użytkowaniu wieczystym po upływie dwóch lat od momentu pierwszego zasiedlenia i możliwości wyboru opcji opodatkowania dostawy działek zabudowanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 14 października 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania według stawki podstawowej czynności sprzedaży niezabudowanych działek stanowiących tereny budowlane znajdujących się w użytkowaniu wieczystym oraz zwolnienia od podatku czynności sprzedaży zabudowanych działek znajdujących się w użytkowaniu wieczystym po upływie dwóch lat od momentu pierwszego zasiedlenia i możliwości wyboru opcji opodatkowania dostawy działek zabudowanych.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

1.  Na podstawie umowy zamiany zawartej w formie aktu notarialnego w dniu 9 stycznia 2002 r. Wnioskodawca nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu państwowego położonego w … przy ul. …:

1.  KW nr …, nr działki … zabudowanego częścią budynku warsztatowego o pow. … m²;
2.  KW nr …, nr działki … zabudowanego częścią budynku warsztatowego o pow. … m².

Przedmiotowe nieruchomości zostały, w ramach czynności podlegających opodatkowaniu oddane do używania na podstawie umowy najmu zawartej w dniu 18 października 2011 r. i stanowią przedmiot najmu do dnia złożenia wniosku.

Według posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy ww. działki zabudowane zostały nabyte poza czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

1.  Mocą umowy przeniesienia własności nieruchomości zawartej w formie aktu notarialnego w dniu 22 listopada 2001 r. (rep. A nr …), w konsekwencji uchwały wspólników Wnioskodawcy o podwyższeniu kapitału zakładowego, Wnioskodawca został użytkownikiem wieczystym następujących działek niezabudowanych położonych w … przy ul. …:

1.  Księga wieczysta … prowadzona przez Sąd Rejonowy …, nr działki w ewidencji gruntów …Działka o numerze ewidencyjnym …, której użytkownikiem wieczystym jest Wnioskodawca, stanowi działkę niezabudowaną, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr …;
2.  KW … nr w ewidencji gruntów …;
3.  KW … nr ewidencji gruntów …;
4.  KW … nr ewidencji gruntów …;

Działki niezabudowane o nr działek w ewidencji gruntów: … i … są przedmiotem umowy najmu od 15 lutego 2013 r. do chwili obecnej.

Działka o nr w ewidencji gruntu: … była przedmiotem umów najmu od 9 września 2011 r. do 31 lipca 2012 r. oraz jest przedmiotem umowy najmu zawartej w dniu 15 lutego 2013 r. do chwili obecnej;

Działka niezabudowana o nr ewidencyjnym … jest przedmiotem umowy najmu od 18 października 2011 r. do chwili obecnej;oraz działek zabudowanych położonych w … przy ul. …:

1.  KW … w tym budynek magazynowy z betonu nr działki w ew. gruntów …;
2.  KW … w tym budynek magazynowy z blachy częściowo murowany nr działki w ewidencji gruntów …;
3.  KW nr …, w tym własność budynków nr działki w ewidencji gruntów …;
4.  KW nr …, w tym własność budynków, nr działki w ew. gruntów ….

Działki zabudowane o nr działek w ewidencji gruntów: …, …, … są przedmiotem umowy najmu od 18 października 2011 r. do chwili obecnej.

Działka o nr w ewidencji gruntu: … była przedmiotem umów najmu od 9 września 2011 r. do 31 lipca 2012 r. oraz jest przedmiotem umowy najmu zawartej w dniu 15 lutego 2013 r. do chwili obecnej.

Według posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy działki zabudowane zostały nabyte poza czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

1.  Wnioskodawca jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości zabudowanej położonej w … przy ul. … KW nr … ( nr w ewidencji gruntów …).
    
    Przedmiotowa nieruchomość jest przedmiotem umowy najmu zawartej w dniu 15 lutego 2013 r. do dnia dzisiejszego.
    
    Wnioskodawca wszedł w posiadanie użytkowania wieczystego tej nieruchomości na podstawie umowy darowizny zawartej 20 października 2005 r. w formie aktu notarialnego.
    

Działki niezabudowane stanowią tereny budowlane zgodnie z definicją art. 2 ust. 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Budynki i budowle położone na użytkowanych nieruchomościach gruntowych nie były wybudowane przez Wnioskodawcę, a poniesione przez Niego wydatki na ich ulepszenie nie przekroczyły 30% wartości początkowej tych obiektów.

Wnioskodawca planuje w przyszłości zbycie prawa użytkowania wieczystego ww. nieruchomości. W związku z powyższymi planami powstały wątpliwości w zakresie zastosowania do zbycia prawa użytkowania wieczystego rygorów przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca, w związku z nabyciem działek zabudowanych znajdujących się w użytkowaniu wieczystym poprzez wniesienie wkładu niepieniężnego do Spółki w 2001 r. w postaci aportu, nie korzystał z odliczenia podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż działek niezabudowanych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy w sytuacji, w której zbycie użytkowania wieczystego nieruchomości zabudowanych nastąpi po upływie 2 lat od zawarcia umów najmu, których działki te były przedmiotem, sprzedaż podlega zwolnieniu, na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?
3.  Czy w odniesieniu do sprzedaży działek zabudowanych w okolicznościach opisanych w pytaniu 2 Wnioskodawca może zrezygnować ze zwolnienia od VAT, na podstawie art. 43. ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, na każde z trzech pytań będących przedmiotem niniejszego wniosku należy odpowiedzieć twierdząco.

W ocenie Wnioskodawcy, rygor opodatkowania przy zbyciu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w … przy ul. … rozpatrywać należy oddzielnie dla każdej działki wyodrębnionej w ewidencji gruntu. W okolicznościach opisanych wyżej:

1.  zbycie nieruchomości niezabudowanych, wobec ustalenia, że grunty te nie stanowią terenów rolniczych, stanowią zaś grunty budowlane, będzie podlegało podatkowi od towarów i usług;
2.  sprzedaż działek zabudowanych dokonana po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia będzie podlegała zwolnieniu w trybie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT;
3.  w przypadku ustalenia, że zbycie użytkowania wieczystego podlega zwolnieniu, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, podatnik może skorzystać z opcji opodatkowania (rezygnacji ze zwolnienia) w trybie art. 43 ust.10 ustawy o VAT.

Stanowisko w zakresie pytania nr 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarowi usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Wyjaśnić jednocześnie należy, iż przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m.in. rzeczy (Bednarek Małgorzata, „Mienie”, „Komentarz do art. 44-553 Kodeksu cywilnego”, Zakamycze 1997, komentarz do art. 45 k.c.). Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome (Piasecki Kazimierz, „Kodeks cywilny, Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz, Zakamycze 2003, komentarz do art. 45 k.c).

Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt oraz znajdujące się na nim nieruchomości spełnia definicję towaru, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Zważywszy na powyższe przepisy oraz okoliczność, że działki będące własnością Wnioskodawcy stanowią tereny budowlane, podlegają one opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na mocy art. 41 ust 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust 7, art. 120 ust. 2 i ust 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu zwolnione jest od VAT na mocy przepisów rozporządzenia w sprawie VAT w następującym przypadku: dzierżawy gruntów przeznaczonych na cele rolnicze (§ 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień – Dz. U. z 2013 r. poz. 1722).

Stosownie do treści art. 2 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Mając na uwadze ww. przepisy działki niezabudowane będą podlegały opodatkowaniu według stawki podstawowej 23%.

Stanowisko w zakresie pytania nr 2.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie do art. 43 ust 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przywołany wyżej art. 43 ust 1 pkt 10a ustawy, adresowany jest do podatników, którym nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i nie ponosili wydatków na ulepszenie budynków, budowli lub ich części, w stosunku do których istniało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, a jeśli ponosili, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Spełnienie obu warunków łącznie uprawnia podatnika do skorzystania ze zwolnienia przy dostawie budynków, budowli lub ich części.

Warunku, o którym mowa w 43 ust 1 pkt 10a lit b – stosownie do art. 43 ust. 7a – nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki i budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Dla zastosowania zwolnienia z opodatkowania VAT dostawy nieruchomości zabudowanej w pierwszej kolejności należy ocenić, czy doszło do jej pierwszego zasiedlenia.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Wnioskodawca uważa, że przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10 pozwalają na zajęcie stanowiska, że jeżeli w toku dysponowania przez podatnika nieruchomością doszło do czynności, która odpowiada definicji pierwszego zasiedlenia, nie ma prawnego powodu sięgania do wcześniejszych stanów faktycznych (historii nieruchomości), by ustalić, czy do zasiedlenia doszło wcześniej. Jeżeli zatem podatnik nabył nieruchomość i w czasie, gdy był w jej posiadaniu doszło do zasiedlenia rozumianego jako oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, bez znaczenia pozostaje historia wcześniejszych czynności prawnych – oddania do użytkowania dokonanych po wybudowaniu nieruchomości.

Z powyższego wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu i dzierżawy. Zatem pierwszym zasiedleniem będzie także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

W stanie faktycznym opisanym w niniejszej sprawie za zasiedlenie, rozumiane jak wyżej, uznać można (abstrahując od rozważań: czy nie doszło do pierwszego zasiedlenia wcześniej) oddanie nieruchomości zabudowanych w najem na podstawie umów zawartych w dniach 9 września 2011 r., 18 października 2011 r. oraz (w przypadku działki o nr ewidencji …) 15 lutego 2013 r.

Konkludując powyższe ustalić należy, że zbycie nieruchomości zabudowanych będące we władaniu Wnioskodawcy, na podstawie ograniczonego prawa rzeczowego, jakim jest użytkowanie wieczyste, jest zwolnione od podatku w odniesieniu do tych działek, w przypadku których upłynął już 2 letni okres od zawarcia umów najmu, w przypadku zaś nieruchomości zabudowanej położonej w … przy ul. … nr działki … sprzedaż jej będzie podlegała zwolnieniu od 16 lutego 2015 r., zaś w przypadku jej sprzedaży przed tą datą podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko w zakresie pytania nr 3.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

*   są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

*   złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

*   imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

*   planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;

*   adres budynku, budowli lub ich części.

Tym samym, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części, objętych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwolnieniem od podatku, po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, możliwość zrezygnowania z tego zwolnienia i opodatkowania dostawy na zasadach ogólnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

*   (…);

*   oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste (pkt 6);

*   zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6 (pkt 7).

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2013 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Ustawodawca, w art. 2 pkt 14 ustawy, definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przy czym zaznaczyć należy, że przewidziane przepisami prawa podatkowego określone konsekwencje wystąpienia pierwszego zasiedlenia odnosić można wyłącznie względem zasiedlonego budynku, budowli lub jego części. Innymi słowy, konsekwencje podatkowoprawne zasiedlenia budynku, budowli, lub jego części odnosić można wyłącznie do zasiedlonej części obiektu (np. całości lub tylko jego części).

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Stosownie do treści art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, o czym stanowi art. 29a ust. 8 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Stosownie do brzmienia art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Definicja terenów budowlanych znajduje się w przepisie art. 2 pkt 33 ustawy, zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Odnosząc zatem powołane przepisy prawa do przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dostawa wskazanych nieruchomości, jako podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług:

*   w przypadku niezabudowanych działek, stanowiących – zgodnie ze wskazaniami Wnioskodawcy – tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, będzie opodatkowana 23% stawką VAT;

*   w sytuacji zabudowanych działek będzie korzystała ze zwolnienia od tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy – w odniesieniu do tych nieruchomości, które były przedmiotem pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i od tego zasiedlenia do momentu sprzedaży upłynie okres 2 lat. Wskazuje się, że względem poszczególnych działek pierwsze zasiedlenie wystąpiło odpowiednio: 9 września 2011 r. (działka …), 18 października 2011 r. (działki: …, …, …, … i …) oraz 15 lutego 2013 r. (działka …). W tej sytuacji uprawniony będzie również wybór opcji opodatkowania w trybie art. 43 ust. 10 w powiązaniu z art. 43 ust. 11 ustawy, z zachowaniem warunków wskazanych w tych przepisach.

Końcowo zaznacza się, że przedmiotem interpretacji była kwestia m.in. sprzedaży opisanych we wniosku nieruchomości zabudowanych po upływie 2 lat od momentu pierwszego zasiedlenia, zgodnie z żądaniem Wnioskodawcy wyrażonym w pytaniach określającym zakres złożonego wniosku. Tym samym organ będąc związany zakresem żądania Wnioskodawcy w granicach pytania (tu: w granicach pytań) nie odniósł się do poglądów Wnioskodawcy w zakresie wykraczającym poza te pytania.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.