Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.309.2020.3.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-07
Teza: Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT czynności udzielenia pożyczki w związku z zawartą umową, obowiązku udokumentowania otrzymanych odsetek fakturą VAT.
Słowa kluczowe: faktura; pożyczka; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 6 maja 2020 r. (data wpływu 6 maja 2020 r.) uzupełnionym pismami z dnia: 6 maja 2020 r. (data wpływu 6 maja 2020 r.), 7 lipca 2020 r. (data wpływu 9 lipca 2020 r.) oraz 3 sierpnia 2020 r. (data wpływu 4 sierpnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT czynności udzielenia pożyczki w związku z zawartą umową,
*   obowiązku udokumentowania otrzymanych odsetek fakturą VAT

– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w ww. zakresie. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem w dniu 6 maja 2020 r., 9 lipca 2020 r. oraz w dniu 4 sierpnia 2020 r. o pełnomocnictwo, oświadczenie, załącznik do wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej oraz o własne stanowisko w sprawie.

We wniosku złożonym przez:

*   **Zainteresowanego będącym stroną postępowania:** **X,**
*   **Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:** **Y,**

przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Dnia (…) kwietnia 2019 roku X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (dalej: X, Pożyczkodawca, Wnioskodawca) zawarła z Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (dalej: Y, Pożyczkobiorca) umowę pożyczki odnawialnej. X należy do grupy wiodących producentów i importerów branży instalacyjno-grzewczej, łazienkowej i sanitarnej. Przedmiotem przeważającej działalności Pożyczkodawcy jest sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego (PKD 46.74.Z). Natomiast w przedmiocie pozostałej działalności ujawnionej w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wskazano pozostałe formy udzielania kredytów (PKD 64.92.Z). Pożyczkodawca i Pożyczkobiorca są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług oraz są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 z późn. zm.) oraz art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm.). Na mocy zawartej umowy X zobowiązała się do udzielenia Y pożyczki odnawialnej do wysokości ustalonego w umowie limitu, tj. (…) złotych. Wypłata każdej kolejnej kwoty pożyczki w ramach przyznanego limitu następowała i będzie następować na żądanie Pożyczkobiorcy, wypłata kolejnych kwot pożyczki nie wymaga spłaty wcześniej już wypłaconej kwoty pożyczki, przy czym dopiero spłata całości wypłaconej kwoty pożyczki umożliwi ponowne wykorzystanie przyznanego limitu. Na moment sporządzania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dokonano dziesięciu wypłat kwoty pożyczki w łącznej wysokości (…) złotych. Pożyczka została udzielona na cele związane z działalnością gospodarczą Pożyczkobiorcy. Z tytułu udzielonej pożyczki Pożyczkodawca otrzyma wynagrodzenie w postaci odsetek. Odsetki naliczone zostaną za każdy dzień od dnia wypłaty poszczególnych kwot pożyczki w ramach przyznanego limitu w odniesieniu do wykorzystanej części limitu. Pożyczkodawca zamierza udokumentować kwotę odsetek od pożyczki wystawioną w tym celu fakturą VAT. Pożyczkobiorca z tytułu otrzymanych kwot pożyczki uiścił podatek od czynności cywilnoprawnych. X przed udzieleniem pożyczki na rzecz Y udzieliła jednokrotnie pożyczki innemu podmiotowi. W celu udokumentowania kwoty odsetek od pożyczki X wystawiała na rzecz pożyczkobiorcy fakturę VAT. Ponadto w 2019 roku, X udzieliła także pożyczki innemu podmiotowi powiązanemu, przy czym był to inny podmiot niż dotychczasowi pożyczkobiorcy. Z uwagi na to, że w ramach powyżej opisanego stanu faktycznego oba podmioty występują wspólnie, przygotowany został wspólny wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. W ramach wspólnego wniosku X jest zainteresowany czy w związku z udzieleniem pożyczki występuje w roli podatnika VAT i w konsekwencji czy transakcja udzielenia pożyczki korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT. Natomiast Y jest zainteresowana czy w przypadku gdy Pożyczkodawca z tytułu udzielonej pożyczki nie występuje w roli podatnika VAT, to Pożyczkobiorca jest zobowiązany do uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy Pożyczkodawca z tytułu udzielonej pożyczki odnawialnej występuje w roli podatnika VAT i w konsekwencji wynagrodzenie w postaci odsetek od udzielonej pożyczki korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT oraz Pożyczkodawca jest zobowiązany wystawić fakturę VAT dokumentującą otrzymanie odsetek?

Zdaniem Zainteresowanych (uzupełnionym pismem w dniu 5 sierpnia 2020 r.), udzielenie pożyczki odnawialnej stanowi odpłatne świadczenie usług w myśl art. 8 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 106; dalej: ustawy o VAT), z tytułu którego wynagrodzenie w postaci odsetek, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.

Co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatne świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Wymaga podkreślenia, że dla oceny czy dana czynność będzie stanowiła usługę, kluczowe jest ustalenie odbiorcy tej czynności oraz wystąpienie świadczenia wzajemnego w postaci wynagrodzenia za wykonanie tej czynności. Tym samym, dla wystąpienia usługi konieczny jest związek między wykonaniem czynności a otrzymaniem z tego tytułu wynagrodzenia. Dokonując interpretacji pojęcia usługi można odwołać się przykładowo do orzecznictwa TSUE. Przykładowo Trybunał w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council, EU:C:1988:120 uznał, że: „czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”. Określona czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, wówczas gdy zostanie wykonana przez podatnika. Podatnikami w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przez działalność gospodarczą należy rozumieć zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Interpretacja powyżej przytoczonych przepisów prowadzi do wniosku, że określone świadczenie (usługa) będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT tylko w takim przypadku gdy będzie realizowane przez podmiot posiadający status podatnika VAT, który jednocześnie będzie działał w takim charakterze przy realizacji tego określonego świadczenia. Kluczowym dla określenia czy realizacji tego określonego świadczenia dokonuje podatnik VAT jest bowiem ustalenie, czy prowadzi on działalność gospodarczą z punku widzenia ustawy o VAT. Przez umowę pożyczki, zgodnie z art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Należy mieć na uwadze, że w przypadku umowy pożyczki odnawialnej nie jest precyzyjnie określona ilość pieniędzy, którą pożyczkodawca przenosi na własność pożyczkobiorcy. W tym przypadku określona jest jedynie kwota limitu, do wysokości którego może nastąpić wypłata środków pieniężnych. Ponadto w przypadku takiej umowy nie jest wskazana częstotliwość wypłaty środków, a co istotne konkretyzacja przedmiotu świadczenia następuje dopiero z chwilą wypłaty określonej kwoty pożyczki. W ocenie Pożyczkodawcy, z uwagi na to, że środki przeznaczone na wypłatę określonych kwot pożyczki zostały wypracowane w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, to należy uznać, że udzielenie pożyczki nastąpiło w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Co więcej należy mieć na uwadze, że wypłata kwoty pożyczki nie stanowiła czynności jednorazowej, ponieważ na moment sporządzania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dokonano dziesięciu wypłat kwoty pożyczki w łącznej wysokości (…) złotych. Jednocześnie, ponieważ limit pożyczki został ustalony do wysokości (…) złotych, Pożyczkodawca spodziewa się, że w najbliższym czasie dokona kolejnych wypłat środków pieniężnych na rzecz Pożyczkobiorcy, co stanowi potwierdzenie, że Pożyczkodawca w sposób ciągły angażuje posiadane środki finansowe. Potwierdzeniem powyższego jest również to, że poza przedmiotową pożyczką, Pożyczkodawca udzielił także dwóch pożyczek dwóm innym podmiotom. Zdaniem Pożyczkodawcy, udzielenie pożyczki odnawialnej do wysokości ustalonego w umowie limitu stanowi świadczenie polegające na udostępnieniu określonej kwoty kapitału na wskazany w umowie okres czasu w zamian na wynagrodzenie w postaci odsetek. W konsekwencji należy uznać, że czynność ta stanowi odpłatne świadczenie usług, które wpisuje się w zakres prowadzonej przez Pożyczkodawcę działalności gospodarczej. Potwierdzeniem powyższego jest fakt, że czynności podejmowane przez Spółkę w związku z wypłatą kolejnych kwot pożyczki przybierają formę profesjonalną i powtarzalną, co jednoznacznie wskazuje, że świadcząc te usługi X występuje w roli podatnika VAT. Zatem, skoro udzielenie pożyczki stanowi świadczenie usług na gruncie ustawy o VAT, to wynagrodzenie w postacie odsetek podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że udzielenie pożyczki odnawialnej do wysokości ustalonego w umowie limitu stanowi odpłatne świadczenie usług, które zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Czynność ta na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania. W następstwie tego odsetki należne Pożyczkodawcy z tytułu udzielonej kwoty pożyczki będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT. Przyjęte przez Pożyczkodawcę stanowisko zostało potwierdzone w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach indywidualnych, w szczególności:

1.  w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 kwietnia 2019 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.81.2019.1.DC;
2.  w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 października 2018 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.574.2018.1.JO;
3.  w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 maja 2018 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.244.2018.2.IK;
4.  w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 kwietnia 2017 r., nr 1462-IPPB2.4514.13.2017.3.MM.

Zdaniem Pożyczkodawcy, udzielenie pożyczki odnawialnej stanowi odpłatne świadczenie usług w myśl art. 8 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106; dalej: ustawy o VAT), z tytułu którego wynagrodzenie w postaci odsetek, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT. Na żądanie Pożyczkobiorcy Pożyczkodawca powinien wystawić fakturę VAT dokumentującą wysokość należnych odsetek od pożyczki.

Uzasadnienie do pytania nr 1 w części dotyczącej obowiązku wystawienia faktury VAT.

Co do zasady podatnik nie ma obowiązku wystawiania faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT (art. 106b ust. 2 ustawy o VAT). Jednakże na żądanie nabywcy usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną. Oznacza to, iż w sytuacji, gdy Pożyczkobiorca wystąpi z żądaniem wystawienia faktury, w ciągu trzech miesięcy od dnia otrzymania przez Pożyczkodawcę całości lub części zapłaty, Pożyczkodawca zobowiązany będzie do jej wystawienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie niniejszej interpretacji należy wyjaśnić, że Pożyczkobiorca (Zainteresowany niebędący stroną postępowania) został uznany za podmiot zainteresowany w sprawie będącej przedmiotem wniosku w związku z możliwością opodatkowania ww. czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych w przypadku, gdyby czynność udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę nie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.

Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1.  w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
2.  świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Trzeba podkreślić, że oba ww. warunki muszą być spełnione, aby świadczenie jako usługa podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.). Zgodnie z ww. przepisem, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług. Udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnieniu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynność udzielenia pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za wynagrodzenie (odsetki), stanowi zatem odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, odsetki otrzymane z tytułu udzielonej pożyczki stanowią wynagrodzenie z tytułu jej udzielenia.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dnia (…) kwietnia 2019 r. zawarł z Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (dalej: Y, Pożyczkobiorca) umowę pożyczki odnawialnej. Wnioskodawca należy do grupy wiodących producentów i importerów branży instalacyjno-grzewczej, łazienkowej i sanitarnej. Przedmiotem przeważającej działalności Pożyczkodawcy jest sprzedaż hurtowa wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego (PKD 46.74.Z). Natomiast w przedmiocie pozostałej działalności ujawnionej w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wskazano pozostałe formy udzielania kredytów (PKD 64.92.Z). Pożyczkodawca i Pożyczkobiorca są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług oraz są podmiotami powiązanymi. Na mocy zawartej umowy Wnioskodawca zobowiązał się do udzielenia Y pożyczki odnawialnej do wysokości ustalonego w umowie limitu, tj. (…) złotych. Wypłata każdej kolejnej kwoty pożyczki w ramach przyznanego limitu następowała i będzie następować na żądanie Pożyczkobiorcy, wypłata kolejnych kwot pożyczki nie wymaga spłaty wcześniej już wypłaconej kwoty pożyczki, przy czym dopiero spłata całości wypłaconej kwoty pożyczki umożliwi ponowne wykorzystanie przyznanego limitu. Na moment sporządzania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dokonano dziesięciu wypłat kwoty pożyczki w łącznej wysokości (…) złotych. Pożyczka została udzielona na cele związane z działalnością gospodarczą Pożyczkobiorcy. Z tytułu udzielonej pożyczki Pożyczkodawca otrzyma wynagrodzenie w postaci odsetek. Odsetki naliczone zostaną za każdy dzień od dnia wypłaty poszczególnych kwot pożyczki w ramach przyznanego limitu w odniesieniu do wykorzystanej części limitu. Pożyczkodawca zamierza udokumentować kwotę odsetek od pożyczki wystawioną w tym celu fakturą VAT. Pożyczkobiorca z tytułu otrzymanych kwot pożyczki uiścił podatek od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca przed udzieleniem pożyczki na rzecz Y udzieliła jednokrotnie pożyczki innemu podmiotowi. W celu udokumentowania kwoty odsetek od pożyczki Wnioskodawca wystawiał na rzecz pożyczkobiorcy fakturę VAT. Ponadto w 2019 roku, Wnioskodawca udzielił także pożyczki innemu podmiotowi powiązanemu, przy czym był to inny podmiot niż dotychczasowi pożyczkobiorcy. Z uwagi na to, że w ramach powyżej opisanego stanu faktycznego oba podmioty występują wspólnie, przygotowany został wspólny wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

W pierwszej kolejności, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wskazania, czy z tytułu udzielonej pożyczki odnawialnej występuje on w roli podatnika VAT i w konsekwencji wynagrodzenie w postaci odsetek od udzielonej pożyczki korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT.

Z treści wniosku wynika, że w umowie przewidziano oprocentowanie udzielonej pożyczki odnawialnej, a Pożyczkodawca udzielił pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto Pożyczkodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że udzielenie przez Wnioskodawcę pożyczki odnawialnej, stanowi realizację stosunku cywilnoprawnego, na który składa się dwustronne zobowiązanie stron transakcji do wykonania skonkretyzowanego świadczenia – z jednej strony świadczenia Wnioskodawcy (które w tym przypadku polegać będą na udzieleniu pożyczki odnawialnej), a z drugiej strony świadczenia usługobiorcy (pożyczkobiorcy) w zamian za udostępnienie kapitału, tj. zapłata wynagrodzenia w formie odsetek od udzielonej pożyczki, stanowiących wynagrodzenie za wyświadczoną przez Spółkę usługę. O odpłatnym charakterze usług Wnioskodawcy przesądza zatem istnienie po stronie usługobiorcy (pożyczkobiorcy) obowiązku spełnienia na jego rzecz świadczenia w zamian za tę usługę, tj. zapłaty wynagrodzenia (odsetek) w zamian za możliwość czasowego korzystania z kapitału udostępnionego przez Wnioskodawcę.

Ponadto, sam charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki, wskazują że czynność ta mieści się w definicji pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony czas, za ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w ustalonych okresach rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza” zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy.

Każda czynność wykonana (nawet sporadycznie) przez Wnioskodawcę, w szczególności zaś wykonana z wykorzystaniem jego majątku, objęta jest definicją działalności gospodarczej wykonywanej przez podmiot występujący w charakterze podatnika.

Tym samym udzielenie pożyczki odnawialnej, nawet jednorazowej, należy traktować jako czynność wykonaną w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a w konsekwencji wykonaną przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT.

Analizując przedstawiony opis sprawy w kontekście przywołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że czynność dokonywana przez Wnioskodawcę, polegająca na udzieleniu odnawialnej pożyczki, na rzecz Pożyczkobiorcy, stanowi/będzie stanowić odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym podlega/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ponadto Jak wcześniej wskazano odsetki stanowią wynagrodzenie za czynność udzielenia pożyczki.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Zatem, co do zasady, usługa udzielania oprocentowanej pożyczki stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługa ta mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymieniona wprost w tym przepisie – usługa udzielania pożyczki odnawialnej przez Wnioskodawcę, korzysta/będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu. Tym samym odsetki od udzielonej pożyczki odnawialnej również korzystają/będą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że transakcja udzielenia pożyczki odnawialnej na rzecz Pożyczkobiorcy jest/będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy. Tym samym odsetki od udzielonej pożyczki również korzystają/będą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT czynności udzielenia pożyczki w związku z zawartą umową jest prawidłowe.

Odnośnie kwestii dotyczącej wystawienia faktury dokumentującej odsetki od udzielonej pożyczki zauważyć należy, że stosownie do treści art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jak wynika z art. 106b ust. 2 ustawy podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

W myśl art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
2.  sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118 – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Tak więc, mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do wystawienia faktury VAT w związku z otrzymanymi odsetkami od udzielonej pożyczki odnawialnej, u Wnioskodawcy wystąpiła sprzedaż zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy. Tym samym zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 106b ust. 2 ustawy. Jednakże należy mieć na względzie, że jeżeli Pożyczkobiorca wystąpi z takim żądaniem, Wnioskodawca będzie miał obowiązek wystawienia faktury w związku z otrzymanymi odsetkami od udzielonej pożyczki.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązku udokumentowania otrzymanych odsetek fakturą VAT jest prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna przynosi skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Natomiast, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji należy wskazać, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach, w których indywidualnie oceniano stan faktyczny/zdarzenie przyszłe i stanowisko wnioskodawcy. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa i tutejszy organ nie jest nimi związany.

Ponadto, tutejszy organ informuje, że w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT czynności udzielenia pożyczki w związku z zawartą umową,
*   obowiązku udokumentowania otrzymanych odsetek fakturą VAT.

Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.