Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB2.4511.28.2017.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-12
Teza: Czy w przypadku sprzedaży domu wraz z działką Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: budynek; grunty; nabycie; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 10 stycznia 2017 r. (data wpływu 13 stycznia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 13 marca 2017 r. (data wpływu 16 marca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia zabudowanej nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 stycznia 2017 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia zabudowanej nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z póżn. zm.), w związku z powyższym, pismem Nr 1061-IPTPB2.4511.28.2017.1.KK z dnia 27 lutego 2017 r., Organ podatkowy, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawczynię do usunięcia braków wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłano w dniu 27 lutego 2017 r. (skutecznie doręczono dnia 9 marca 2017 r.), zaś w dniu 16 marca 2017 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek (data nadania 14 marca 2017 r.).

Zainteresowanym będącym stroną postępowania jest Pani …, PESEL …, natomiast Zainteresowanymi niebędącymi stroną postępowania są: Pan …, PESEL …, Pani …, PESEL ….

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 14 października 2010 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni …. Aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 25 listopada 2010 r., Rep. …, na podstawie dziedziczenia ustawowego Wnioskodawczyni nabyła wraz dziećmi: … i …, spadek po zmarłym.

W dniu 21 marca 2011 r. spadkobiercy złożyli w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w … druki SD-Z2, w których poinformowali o nabyciu udziałów w spadku (po 1/3) w nieruchomości gruntowej o powierzchni 700 m2, zabudowanej budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 107,38 m2. Powyższa nieruchomość gruntowa stanowiła wyłączną własność zmarłego małżonka (nabył ją w drodze spadku).

Na ww. nieruchomości Wnioskodawczyni wraz z mężem w 1993 r. rozpoczęła budowę budynku mieszkalnego na podstawie pozwolenia na budowę: decyzja Nr … z dnia 2 marca 1993 r. Budowa domu trwała w latach 90-tych, a Wnioskodawczyni wraz z mężem zamieszkała w domu w 2006 r. i od tego roku małżonkowie rozpoczęli opłacanie mediów (energii elektrycznej i wody).

W czasie porządkowania dokumentów po śmierci męża, Wnioskodawczyni wraz dziećmi ustaliła, że ww. budynek mieszkalny nie został formalnie oddany do użytkowania. W celu uporządkowania sytuacji prawnej budynku wystąpiono do właściwego organu celem uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W dniu 20 lipca 2011 r. uzyskano potwierdzenie przyjęcia ww. budynku mieszkalnego do użytkowania.

Wnioskodawczyni zaznacza, że we wskazanym powyżej zgłoszeniu SD-Z2, wskazała wraz z dziećmi, że ww. budynek jest w trakcie budowy, z uwagi na ówczesne wątpliwości co do jego stanu prawnego oraz na brak potwierdzenia przyjęcia ww. budynku mieszkalnego do użytkowania. Co nie zmienia faktu, że przedmiotowy budynek był już od wielu lat faktycznie użytkowany, mimo braków formalnych.

W dniu 10 marca 2016 r., na podstawie aktu notarialnego Rep. …, Wnioskodawczyni wraz z dziećmi sprzedała ww. zabudowaną nieruchomość.

W uzupełnieniu z dnia 13 marca 2017 r. Wnioskodawczyni wskazała, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku po zmarłym mężu położona jest w miejscowości …, gmina …, powiat …, województwo …. Spadkobiercy nabyli prawo własności nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym. W dniu 10 marca 2016 r. Wnioskodawczyni sprzedała prawo własności nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym.

Pismem z dnia 20 lipca 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w … potwierdził przyjęcie obiektu do użytkowania, wydając cyt.: „Potwierdzenie przyjęcia obiektu do użytkowania” z dnia 20 lipca 2011 r., znak …. Przedmiotowe potwierdzenie skierowane było do Wnioskodawczyni.

W księgach wieczystych prawo własności Wnioskodawczyni oraz dzieci zostało ujawnione w dniu 17 grudnia 2015 r. (przed sprzedażą ww. nieruchomości; księga wieczysta …).

Nie zapadła jeszcze decyzja na jakie cele przeznaczony zostanie przychód ze sprzedaży nieruchomości dokonanej w 2016 r. Zbycie nieruchomości nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej (ani Wnioskodawczyni, ani Jej dzieci nie prowadzą działalności gospodarczej).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy w stanie faktycznym wskazanym we wniosku oraz uzupełnieniu należny jest podatek z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości albowiem od uzyskania potwierdzenia przyjęcia obiektu do użytkowania w 2011 r. do dnia sprzedaży nie minęło 5 lat, czy też podatek jest nienależny z uwagi na fakt, że budynek mieszkalny został wybudowany w latach 90-tych, a od 2006 r. był zamieszkany, a zatem od dnia nabycia przez Wnioskodawczynię wraz z dziećmi zabudowanej nieruchomości w drodze dziedziczenia (tj. od dnia 14 października 2010 r.) do dnia jej zbycia (tj. do dnia 10 marca 2016 r.) minęło ponad 5 lat?

Zdaniem Zainteresowanych, podatek nie jest należny, albowiem zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zbycie zabudowanej nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat kalendarzowych, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia. Budynek znajdujący się na ww. nieruchomości był zamieszkiwany od 2006 r. do 2010 r. przez zmarłego … oraz Wnioskodawczynię.

W dniu 14 października 2010 r. nastąpiło nabycie własności w drodze dziedziczenia zabudowanej nieruchomości przez spadkobierców ustawowych: Wnioskodawczynię oraz Jej dzieci. Fakt formalnego oddania ww. budynku od użytkowania dopiero w 2011 r. nie ma znaczenia, albowiem budynek ten istniał już w 2010 r. i został nabyty w drodze spadku, a w 2011 r. nastąpiło tylko formalne uzyskanie potwierdzenia.

W dniu 10 marca 2016 r. nastąpiło zbycie prawa własności ww. zabudowanej nieruchomości, przy czym zbycie to nie nastąpiło w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem, spełnione są przesłanki negatywne z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, tzn. takie odpłatne zbycie nie należy do źródeł przychodów podatku dochodowego od osób fizycznych, albowiem zbycie prawa własności nieruchomości nie nastąpiło w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej i nastąpiło po upływie 5 lat kalendarzowych, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment (data) jej nabycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 14 października 2010 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni. Aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 25 listopada 2010 r., na podstawie dziedziczenia ustawowego, Wnioskodawczyni wraz z dwojgiem dziećmi nabyła spadek po zmarłym, po 1/3 udziałów każdy z nich. W skład spadku wchodziła nieruchomość o powierzchni 700 m2, zabudowana budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 107,38 m2, stanowiąca wyłączną własność zmarłego (nabył ją w drodze spadku).

Na ww. nieruchomości Wnioskodawczyni wraz z mężem w 1993 r. rozpoczęła budowę budynku mieszkalnego na podstawie pozwolenia na budowę i budowa domu trwała w latach 90-tych. Wnioskodawczyni wraz z mężem zamieszkała w domu w 2006 r. i od tego roku małżonkowie rozpoczęli opłacanie mediów (energii elektrycznej i wody). W dniu 20 lipca 2011 r. uzyskano potwierdzenie przyjęcia ww. budynku mieszkalnego do użytkowania.

W dniu 10 marca 2016 r., na podstawie aktu notarialnego, Wnioskodawczyni wraz z dziećmi sprzedała ww. zabudowaną nieruchomość.

Wyjaśnić należy, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jakkolwiek posługuje się pojęciem nieruchomości, to tego pojęcia nie definiuje. Zatem, w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa cywilnego.

Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Natomiast art. 48 Kodeksu cywilnego stanowi, że z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane. W myśl art. 47 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie - nie może być odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego też, sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje tym, że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na to, czy na gruncie tym wybudowano budynek, czy też nie i kiedy to nastąpiło.

Odmienna sytuacja prawna występuje tylko w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na gruncie stanowiącym własność państwową lub gminną może być wzniesiony budynek stanowiący własność wieczystego użytkowania - art. 235 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 922 Kodeks cywilnego, spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Przenosząc opisane powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawczynię oraz dzieci nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym nastąpiło w dniu 14 października 2010 r., tj. w dacie śmierci spadkodawcy. Oznacza to, że z tą datą należy wiązać skutki podatkowe wynikające ze sprzedaży wybudowanego na niej domu mieszkalnego. Z powołanych przepisów wyraźnie wynika, że sprzedaży budynku mieszkalnego, bez względu na datę jego wybudowania, rozpoczęcia czy zakończenia budowy i zgłoszenia budynku do użytkowania, zgodnie z przepisami prawa budowlanego, nie rozpatruje się odrębnie od prawa własności gruntu, ponieważ stanowi on cześć składową gruntu. W związku z tym, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynął w dniu 31 grudnia 2015 r. Zatem, sprzedaż działki w dniu 10 marca 2016 r. z wybudowanym na niej budynkiem mieszkalnym, nie będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w ogóle nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Zainteresowanych w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.