Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-81c/10/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-04-23
Teza: Usługi sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 55.51.10, świadczone na rzecz podmiotu zewnętrznego, opodatkowane są 7% stawką podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2010 r. (data wpływu 1 lutego 2010 r.) uzupełnionym w dniu 10 marca 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2010 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 10 marca 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Od 2009 r. Spółka prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług turystyki na rzecz osób fizycznych oraz grup kolonijnych, obejmujących noclegi z wyżywieniem, część rekreacyjną, zapewnienie opieki ratownika. Placówka zgłoszona jest jako baza kolonijna (placówka wypoczynku) do Kuratorium Oświaty. Usługi świadczone przez Spółkę mieszczą się w grupowaniu PKWiU 55.23.12-00.00 „Usługi świadczone przez ośrodki wczasowe oraz domy wypoczynkowe”. Spółka dysponuje ośrodkiem (obiektem) na podstawie umowy dzierżawy, zawartej na czas nieokreślony. W 2009 r. wyżywienie było nabywane od innego podatnika podatku od towarów i usług i w okresie tym Spółka stosowała procedurę, o której mowa w art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług. Z kolei począwszy od 2010 r., przed rozpoczęciem sezonu letniego, Spółka zamierza zatrudnić pracowników gastronomii i we własnym zakresie przygotowywać posiłki dla osób indywidualnych i grup kolonijnych, korzystających z oferowanych usług wczasowych. Ponadto Spółka zamierza również świadczyć usługi gastronomiczne na rzecz innego ośrodka wypoczynkowego. Usługi te Spółka klasyfikuje w PKWiU w grupowaniu 55.51.10 „Usługi stołówkowe” i będą one obejmowały podanie posiłków - śniadanie, obiad, kolacja - wczasowiczom obcego ośrodka wypoczynkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jak należy opodatkować usługę gastronomiczną świadczoną na rzecz innego, obcego ośrodka?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż usług gastronomicznych powinna być opodatkowana na zasadach ogólnych według 7% stawki podatku od towarów i usług, z powołaniem się na treść § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy – o którym mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Stosownie do art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

W pozycji 21 przywołanego załącznika wskazano, iż obniżona 7% stawka podatku ma zastosowanie do usług związanych z podawaniem napojów (PKWiU ex 55.4) oraz usług stołówkowych i usług dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych (PKWiU ex 55.5), z wyłączeniem:

*   sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,

*   sprzedaży kawy i herbaty (wraz z dodatkami), napojów bezalkoholowych gazowanych, wód mineralnych, a także sprzedaży w stanie nieprzetworzonym innych towarów opodatkowanych stawką 22%.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zamierza świadczyć - sklasyfikowane w PKWiU w grupowaniu 55.51.10 „Usługi stołówkowe” - usługi gastronomiczne na rzecz wczasowiczów obcego ośrodka wypoczynkowego, które obejmować będą podanie posiłków, tj. śniadania, obiady, kolacje.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, świadczone przez Spółkę usługi na rzecz podmiotu zewnętrznego, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 55.51.10, opodatkowane będą preferencyjną 7% stawką podatku od towarów i usług, na mocy § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w związku z poz. 21 załącznika nr 1 do tego rozporządzenia. Jednocześnie jednak wskazać należy, iż stawka ta nie dotyczy czynności świadczonych w ramach usług stołówkowych, które zostały wyłączone w poz. 21 tego załącznika do rozporządzenia.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów i usług, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o wskazane przez Spółkę grupowania statystyczne. Ponadto zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.