Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.388.2025.1.EWJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Wpłaty uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób
prawnych w sposób opisany w stanie faktycznym.
Słowa kluczowe: CIT-8
podatek-podatek od przychodów z budynków
termin-termin płatności
zaliczka-zaliczka uproszczona
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Zaliczki na podatek
dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 25-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) spółka komandytowa (dalej:
    „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest spółką komandytową, podatnikiem podatku dochodowego
    od osób prawnych.
    Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm.; dalej: ustawa o CIT) spółka podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Spółka prowadzi działalność
    nieprzerwanie od (...) 2013 r. Rok podatkowy Spółki jest zgodny z rokiem kalendarzowym.
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (...). Wnioskodawca zajmuje się także (...).
    Spółka podlega opodatkowaniu podatkiem, o którym mowa w art. 24b ustawy o CIT (dalej:
    podatek od przychodów z budynków).
    Wnioskodawca w 2023 roku osiągnął dochód, który został prawidłowo wykazany w
    zeznaniu podatkowym złożonym w 2024 roku. Tym samym, Wnioskodawca spełnił
    podstawowy warunek uprawniający do wyboru uproszczonej formy wpłacania zaliczek,
    określony w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT w roku 2025.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca zdecydował się na zastosowanie uproszczonej
    formy wpłacania zaliczek w 2025 roku, a stosowna informacja zostanie przekazana w
    deklaracji rocznej CIT-8 za 2025 rok, zgodnie z wymogiem określonym w art. 25 ust. 7a
    ustawy o CIT.
    Spółka jest zobowiązana do uiszczania podatku od przychodów z budynków za każdy
    miesiąc 2025 roku. Wartość podatku od przychodów z budynków, obliczana zgodnie z art.
    24b ust. 9 ustawy o CIT, do momentu złożenia niniejszego wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej, przewyższa w każdym miesiącu wartość należnej zaliczki na CIT, ustalonej
    zgodnie z art. 25 ust. 6 ustawy o CIT (czyli na podstawie podatku zapłaconego w 2023 roku
    w wysokości 1/12 kwoty rocznego zobowiązania podatkowego). W związku z tym Spółka
    dokonuje wpłat tego podatku za każdy miesiąc, gdyż nie może skorzystać ze zwolnienia
    przewidzianego w art. 24b ust. 13 ustawy o CIT.
    Ze względu na to, że wartość podatku od przychodów z budynków, do momentu złożenia
    niniejszego wniosku, przewyższała w każdym miesiącu wartość należnej uproszczonej
    zaliczki na CIT, ustalonej na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, Wnioskodawca nie
    dokonywał dwóch oddzielnych wpłat tj. pierwszej tytułem uproszczonej zaliczki na CIT
    oraz drugiej tytułem podatku od przychodów z budynków.
    Wnioskodawca dokonywał jednej wpłaty z zastosowaniem symbolu podatku CIT-8 oraz
    identyfikatorem zobowiązania: podatek od przychodów z budynków lub art. 24b ustawy o
    CIT, w wartości odpowiadającej sumie 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu za
    2023 r. oraz skalkulowanemu za dany miesiąc podatkowi od przychodów z budynków, w
    nadwyżce ponad wartość 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu za 2023 r.
    W 2025 roku Spółka dokonuje wpłat należności podatkowych na mikrorachunek
    podatkowy. Spółka dokonała pierwszej wpłaty - za miesiąc styczeń 2025 r. w terminie (tj.
    do 20.02.2025 r.) - wpłata obejmowała sumę 1/12 podatku należnego wykazanego w
    zeznaniu za 2023 r. oraz skalkulowanego za dany miesiąc podatku od przychodów z
    budynków w nadwyżce ponad wartość 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu
    za 2023 r. i została dokonana jednym przelewem z symbolem formularza „CIT-8” oraz i
    dentyfikatorem zobowiązania wskazującym na art. 24b ustawy o CIT.

    Wpłaty są realizowane z zastosowaniem symbolu formularza właściwego dla podatku
    dochodowego od osób prawnych (CIT-8). Spółka jako „identyfikator zobowiązania”
    wskazuje podatek od przychodów z budynków (art. 24b ustawy o CIT).
    W świetle powyższych okoliczności Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy:
    - dokonanie wpłaty uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych w
    formie jednej łącznej wpłaty obejmującej również podatek od przychodów z budynków,
    o którym mowa w art. 24b ustawy o CIT, z zastosowaniem symbolu podatku CIT-8 oraz
    identyfikatora zobowiązania wskazującego na art. 24b ustawy o CIT, oznaczać będzie,
    że Wnioskodawca prawidłowo dokonał wyboru uproszczonej formy wpłacania zaliczek
    na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT;
    - dokonanie wpłaty uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych po
    ustawowym terminie, ale wraz z należnymi odsetkami za zwłokę będzie oznaczać, że
    Wnioskodawca utraci z tym momentem możliwość stosowania uproszczonej formy
    wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT;
    - sytuacja, gdy kwota podatku od przychodów z budynków do zapłaty za dany miesiąc jest
    wyższa od zaliczki na podatek CIT wpłacanej w uproszczonej formie, na podstawie art.
    25 ust. 6 ustawy o CIT, powoduje, że po stronie Wnioskodawcy nie występuje
    konieczność zapłaty zaliczki na podatek CIT w uproszczonej formie i jednocześnie
    skuteczny jest wybór uproszczonej formy wpłacania zaliczek poprzez wpłacanie
    podatku od przychodów z budynków, którego wysokość jest wyższa od zaliczki na
    podatek CIT wpłacanej w uproszczonej formie;
    - w przypadku, gdy we wrześniu 2025 r. Spółka dokona zapłaty zaliczek uproszczonych za
    wrzesień, październik, listopad i grudzień 2025 r., w formie jednego polecenia przelewu,
    a zatem nie będzie za te miesiące dokonywała odrębnych wpłat w poszczególnych
    miesiącach po nich następujących, spowoduje, że Spółka nie utraci prawa do
    stosowania tej formy wpłacania zaliczek.
    Pytania
    1. Czy dokonanie wpłaty uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych
      w sposób opisany w stanie faktycznym, tj. w formie jednej łącznej wpłaty obejmującej
      również podatek od przychodów z budynków, o którym mowa w art. 24b ustawy o
      CIT, z zastosowaniem symbolu podatku CIT-8 oraz identyfikatora zobowiązania
      wskazującego na art. 24b ustawy o CIT, oznaczać będzie, że Wnioskodawca
      prawidłowo dokonał wyboru uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek
      dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT?
    2. Czy dokonanie wpłaty uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych
      w trakcie roku podatkowego po ustawowym terminie, tj. zapłata w listopadzie 2025 r.
      zaliczki za wrzesień 2025 r., która winna być wpłacona do dnia 20 października 2025 r.,
      ale wraz z należnymi odsetkami za zwłokę, będzie oznaczać, że Wnioskodawca utraci z
      tym momentem możliwość stosowania uproszczonej formy wpłacania zaliczek na
      podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT?
    3. Czy w związku z art. 24b ust. 12 ustawy o CIT, przewidującym odliczenie od zaliczki na
      podatek CIT kwoty zapłaconego za dany miesiąc podatku od przychodów z budynków,
      sytuacja gdy kwota podatku od przychodów z budynków do zapłaty za dany miesiąc
      jest wyższa od zaliczki na podatek CIT wpłacanej w uproszczonej formie, na podstawie
      art. 25 ust. 6 ustawy o CIT (przykładowo: kwota podatku od przychodów z budynków

      wynosi 3000 zł, a uproszczona zaliczka na podatek CIT wynosi 1000 zł), powoduje, że
      po stronie Wnioskodawcy nie występuje konieczność zapłaty zaliczki na podatek CIT w
      uproszczonej formie i jednocześnie skuteczny jest wybór uproszczonej formy
      wpłacania zaliczek poprzez wpłacanie podatku od przychodów z budynków, którego
      wysokość jest wyższa od zaliczki na podatek CIT wpłacanej w uproszczonej formie?
    4. Czy w przypadku, gdy we wrześniu 2025 r. Spółka dokona zapłaty zaliczek
      uproszczonych za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2025 r., w formie jednego
      polecenia przelewu, a zatem nie będzie za te miesiące dokonywała odrębnych wpłat w
      poszczególnych miesiącach po nich następujących, spowoduje, że Spółka nie utraci
      prawa do stosowania tej formy wpłacania zaliczek?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, dokonanie wpłaty uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy
    od osób prawnych w sposób opisany w stanie faktycznym, tj. w formie jednej łącznej
    wpłaty obejmującej również podatek od przychodów z budynków, o którym mowa w art.
    24b ustawy o CIT, z zastosowaniem symbolu podatku CIT-8 oraz identyfikatora
    zobowiązania wskazującego na art. 24b ustawy o CIT, oznaczać będzie, że Wnioskodawca
    prawidłowo dokonał wyboru uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek
    dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT.
    Ad. 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, dokonanie wpłaty uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy
    od osób prawnych po ustawowym terminie, tj. zapłata w listopadzie 2025 r. zaliczki za
    wrzesień 2025 r., która winna być wpłacona do dnia 20 października 2025 r., ale wraz z
    należnymi odsetkami za zwłokę będzie oznaczać, że Wnioskodawca utraci z tym
    momentem możliwość stosowania uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek
    dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT.
    Ad. 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z art. 24b ust. 12 ustawy o CIT, przewidującym
    odliczenie od zaliczki na podatek CIT kwoty zapłaconego za dany miesiąc podatku od
    przychodów z budynków, sytuacja gdy kwota podatku od przychodów z budynków do
    zapłaty za dany miesiąc jest wyższa od zaliczki na podatek CIT wpłacanej w uproszczonej
    formie, na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o CIT (przykładowo: kwota podatku od
    przychodów z budynków wynosi 3000 zł, a uproszczona zaliczka na podatek CIT wynosi
    1000 zł), powoduje, że po stronie Wnioskodawcy nie występuje konieczność zapłaty
    zaliczki na podatek CIT w uproszczonej formie i jednocześnie skuteczny jest wybór
    uproszczonej formy wpłacania zaliczek poprzez wpłacanie podatku od przychodów z
    budynków, którego wysokość jest wyższa od zaliczki na podatek CIT wpłacanej w
    uproszczonej formie.
    Ad. 4.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku, gdy we wrześniu 2025 r. Spółka dokona zapłaty
    zaliczek uproszczonych za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2025 r., w formie
    jednego polecenia przelewu, a zatem nie będzie za te miesiące dokonywała odrębnych
    wpłat w poszczególnych miesiącach po nich następujących, spowoduje, że Spółka nie
    utraci prawa do stosowania tej formy wpłacania zaliczek.
    Uzasadnienie
    Ad. 1.

    Na wstępie Wnioskodawca zwraca uwagę, że przepisy prawa podatkowego nie regulują
    technicznych aspektów w zakresie sposobu wpłacania podatku od przychodów z
    budynków oraz uproszczonej zaliczki na podatek CIT, w tym również nie nakazują by
    podatnik dokonywał odrębnie płatności podatku od przychodów z budynków i odrębnie
    wpłaty uproszczonej zaliczki na podatek CIT. Brak jest również wytycznych dotyczących
    przypadków, w których zaliczki byłyby wpłacane łącznie z podatkiem od przychodów z
    budynków. Nie jest jasne czy wystarczającym rozwiązaniem w takiej sytuacji byłoby
    rozksięgowanie wpłaty przez organ podatkowy, czy też takie działanie mogłoby wpłynąć
    na możliwość stosowania przez podatnika uproszczonej formy wpłacania zaliczek na
    podatek dochodowy od osób prawnych.
    Ponadto, zarówno wpłata uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych
    jak i wpłata podatku od przychodów z budynków dokonywana jest na ten sam
    mikrorachunek podatkowy danego podatnika z tym samym symbolem podatku - CIT-8.
    Zatem, w przypadku oznaczenia wpłaty symbolem podatku CIT-8 oraz identyfikatorem
    płatności właściwym dla podatku od przychodów z budynków oraz gdy wpłata zostanie
    wniesiona na właściwy mikrorachunek podatkowy i w całości pokryje należności - zarówno
    uproszczonej zaliczki na podatek CIT jak i podatku od przychodów z budynków, nie
    powinno to wpływać na możliwość stosowania przez podatnika uproszczonej formy
    wpłacania zaliczek na CIT tym bardziej, że przepisy nie przewidują, by łączna wpłata
    uproszczonej zaliczki na CIT oraz podatku od przychodów z budynków powodowała utratę
    możliwości wpłacania zaliczek miesięcznych w uproszczonej formie.
    Zdaniem Spółki, sposób realizacji wpłat, mimo braku precyzji w ich oznaczaniu, nie będzie
    wpływał negatywnie na możliwość dalszego stosowania uproszczonej formy wpłacania
    zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. Spółka w pełni regulowałaby
    należności, spełniając w ten sposób przesłanki wynikające z art. 25 ustawy o CIT.
    Należy również zwrócić uwagę, że kwoty wpłat w pełni pokryją zarówno podatek od
    przychodów z budynków, jak i należne zaliczki uproszczone, a w końcowym rozliczeniu
    rocznym na podatek dochodowy od osób prawnych, zarówno zaliczki należne/zapłacone
    jak i należny/zapłacony podatek od przychodów z budynków zostaną wykazane w części G
    formularza CIT-8 i matematycznie rozliczone zostaną składowe (tj. podatek od
    przychodów z budynków odliczony zostanie od podatku dochodowego od osób prawnych).
    Spółka uważa, że dokonywanie wpłat z wykorzystaniem jednego identyfikatora płatności,
    nie powinno automatycznie prowadzić do pozbawienia prawa do stosowania
    uproszczonych zaliczek, zwłaszcza gdy wpłaty obejmowałyby zarówno należną zaliczkę, jak
    i podatek od przychodów z budynków.
    Warto podkreślić, że gdyby Spółka dokonywała dwóch oddzielnych wpłat - jednej tytułem
    zaliczki uproszczonej, a drugiej tytułem podatku od przychodów z budynków w wartości
    pomniejszonej o wpłaconą uproszczoną zaliczkę na CIT - łączna kwota wpłat byłaby
    identyczna. Oba zobowiązania są bowiem regulowane na ten sam mikrorachunek
    podatkowy.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, dokonanie wpłaty uproszczonej zaliczki
    na podatek dochodowy od osób prawnych w formie jednej łącznej wpłaty obejmującej
    również podatek od przychodów z budynków, o którym mowa w art. 24b ustawy o CIT
    oznaczać będzie, że Wnioskodawca prawidłowo dokonał wyboru uproszczonej formy
    wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT.
    Ad. 2.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21,
    art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego
    zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu

    osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie
    miesiące.
    W myśl art. 25 ust. 1a ustawy o CIT, zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik
    wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem
    ust. 2a. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20
    dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za
    ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona
    zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.
    Jak stanowi art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w dany
    roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego
    wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku
    poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali
    podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku
    należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok
    podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku
    należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.
    Z powyższego wynika zatem, że zaliczka ustalona w sposób uproszczony jest pochodną
    uprzednio wykazanego podatku należnego za poprzedni rok podatkowy (ewentualnie dwa
    lata wstecz). Wysokość ta jest stała i stanowi 1/12 podatku należnego wykazanego w
    zeznaniu podatkowym złożonym za poprzedni rok podatkowy i nie zależy od wysokości
    dochodu ustalonego (narastająco) od początku roku podatkowego, którego uproszczona
    forma wpłacania zaliczek ma dotyczyć i nie zależy od wysokości zaliczki na podatek
    dochodowy obliczonej za dany miesiąc.
    Stosownie do art. 25 ust. 7 ustawy o CIT, podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania
    zaliczek na zasadach określonych w ust. 6-6b, są obowiązani:
      1) (uchylony);
      2) stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;
      3) wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady
        wyrażone w tych przepisach;
      4) (uchylony);
      5) dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.
    O wyborze formy wpłacania zaliczek według zasad, o których mowa w ust. 6-6b, podatnicy
    informują w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy, w
    którym wpłacali zaliczki w uproszczonej formie (art. 25 ust. 7a ustawy o CIT).
    W myśl art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na
    podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz
    przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust.
    2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości
    dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego
    miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
    podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za
    okres od początku roku.
    Podatek dochodowy od osób prawnych odprowadzany jest zaliczkowo, co oznacza, że w
    trakcie roku podatkowego podatnik w każdym miesiącu obowiązany jest do zapłaty
    zaliczek na podatek. Ostateczne rozliczenie podatku następuje po zakończeniu roku
    podatkowego przy jednoczesnym zaliczeniu uiszczonych zaliczek na poczet zobowiązania
    podatkowego.
    Podstawowy sposób ustalania zaliczek na podatek dochodowy został przewidziany w art.
    25 ust. 1 ustawy o CIT, polegający na ustalaniu zaliczek rzeczywistych tj. obliczanych na
    podstawie dochodu do opodatkowania faktycznie uzyskanego od początku danego roku

    podatkowego. Tego sposobu odprowadzania zaliczek się nie wybiera, co oznacza, że jeśli
    podatnik nie wybierze innej formy wpłaty zaliczek, ma do niego zastosowanie właśnie ta
    metoda.
    Rozwiązaniem alternatywnym dla zaliczek rzeczywistych są zaliczki w formie uproszczonej.
    Zgodnie z zasadami wynikającymi z zacytowanych powyżej przepisów prawa
    podatkowego, podstawę wyliczenia uproszczonej zaliczki miesięcznej na podatek
    dochodowy stanowi podatek należny wykazany w zeznaniu o wysokości dochodu (straty)
    osiągniętego w roku podatkowym CIT-8, złożonym w roku poprzedzającym dany rok
    podatkowy, a jeżeli w tym zeznaniu podatnik nie wykazał podatku należnego, podatek
    należny wykazany w zeznaniu poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata.
    Jak wynika z art. 25 ust. 7 ustawy o CIT, decyzję o wyborze zaliczek, o których mowa w art.
    25 ust. 6 ustawy o CIT, podejmuje podatnik i jeśli zdecyduje się na odprowadzenie zaliczek
    w sposób uproszczony, jest obowiązany stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym
    roku podatkowym, a także wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a,
    uwzględniając zasady wyrażone w tych przepisach. Raz dokonany wybór wiąże podatnika
    do końca danego roku podatkowego. Zatem w trakcie roku podatkowego nie ma
    możliwości zmiany formy opłacania zaliczek.
    Z powyższego wynika, że aby można było uznać, że podatnik wybrał odprowadzanie
    zaliczek w sposób uproszczony, jego wybór powinien być potwierdzony wpłatami w
    terminie określonym w art. 25 ust. 1a ustawy o CIT, czyli do 20 dnia każdego miesiąca za
    miesiąc poprzedni.
    Zatem najpierw podatnik wpłacając zaliczki w ustawowym terminie do 20 dnia każdego
    miesiąca za miesiąc poprzedni (art. 25 ust. 1a ustawy o CIT) wybiera ich formę
    podstawową lub uproszczoną, a następnie składając zeznanie za dany rok podatkowy
    informuje w nim o dokonanym już wyborze.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku dokonania wpłaty
    uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych po ustawowym terminie,
    tj. zapłata w listopadzie 2025 r. zaliczki za wrzesień 2025 r., która winna być wpłacona do
    dnia 20 października 2025 r., ale wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oznacza, że
    Wnioskodawca utracił z tym momentem możliwość stosowania uproszczonej formy
    wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT.
    Analogiczna konkluzja jak powyżej płynie z wydanej Spółce interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0111-KDIB1-2.4010.274.2025.1.AK z dnia 1
    lipca 2025 r.
    Ad. 3.
    Zgodnie z art. 24b ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy od przychodu ze środka
    trwałego będącego budynkiem, który:
      1) stanowi własność albo współwłasność podatnika,
      2) został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
      3) jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        - zwany dalej „podatkiem od przychodów z budynków”, wynosi 0,035% podstawy
        opodatkowania za każdy miesiąc.
    Podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać podatek od przychodów z budynków i
    wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do 20 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, za który płacony jest podatek. Jeżeli podatnik przed upływem
    terminu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, złoży zeznanie, o którym mowa w art. 27
    ust. 1, podatek od przychodów z budynków za ostatni miesiąc roku podatkowego wpłaca
    nie później niż w terminie złożenia tego zeznania (art. 24b ust. 11 ustawy o CIT).

    Jak stanowi art. 24b ust. 12 ustawy o CIT, kwotę zapłaconego za dany miesiąc podatku od
    przychodów z budynków podatnicy odliczają od zaliczki na podatek, o której mowa w art.
    25. W przypadku gdy podatnicy wpłacają zaliczki kwartalne, odliczeniu podlega podatek
    od przychodów z budynków zapłacony za miesiące przypadające na dany kwartał.
    Zgodnie z art. 24b ust. 13 ustawy o CIT, podatnicy mogą nie wpłacać podatku od
    przychodów z budynków, jeżeli jest on niższy od kwoty zaliczki na podatek, o której mowa
    w art. 25, za dany miesiąc.
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, podatek od
    przychodów z budynków przewyższał do momentu złożenia niniejszego wniosku należną
    zaliczkę uproszczoną, dlatego podatek ten podlegał wpłacie na zasadach określonych w
    art. 24b ust. 11 ustawy o CIT.
    Wnioskodawca dokonywał na mikrorachunek podatkowy jednej wpłaty tytułem podatku
    od przychodów z budynków, z zastosowaniem symbolu podatku CIT-8 oraz identyfikatora
    zobowiązania wskazującego na art. 24b ustawy o CIT, która obejmowała zarówno zaliczkę
    uproszczoną na CIT, jak i podatek od przychodów z budynków, mimo że art. 24b ust. 12
    ustawy o CIT pozwala podatnikom odliczyć kwotę zapłaconego podatku od przychodów z
    budynków od zaliczki na podatek dochodowy.
    Odnosząc się do przykładu wskazanego w treści pytania nr 2, tj., gdy kwota podatku od
    przychodów z budynków wynosi 3000 zł, a uproszczona zaliczka na podatek CIT wynosi
    1000 zł, to zdaniem Wnioskodawcy dokonując zapłaty podatku od przychodów z
    budynków w kwocie 3000 zł i dokonując odliczenia tej kwoty od uproszczonej zaliczki na
    CIT w kwocie 1000 zł, na Wnioskodawcy nie ciążyłby obowiązek faktycznej zapłaty
    uproszczonej zaliczki na podatek CIT, stosując odliczenie.
    Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, działanie Spółki polegające na braku wpłat
    uproszczonych zaliczek na CIT, w związku ze stosowaniem wyrażonej w art. 24b ust. 12
    ustawy o CIT zasady odliczania kwoty zapłaconego, w terminie do 20 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, za który płacony jest podatek, podatku od przychodów z
    budynków od uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy, nie spowodowałoby po
    stronie Wnioskodawcy utraty możliwości stosowania uproszczonej formy wpłacania
    zaliczek na podatek CIT, o wyborze której Wnioskodawca poinformowałby w zeznaniu CIT-
    8, składanym za 2025 r., stosownie do art. 25 ust. 7a ustawy o CIT.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z art. 24b ust. 12 ustawy o CIT,
    przewidującym odliczenie od zaliczki na podatek CIT kwoty zapłaconego za dany miesiąc
    podatku od przychodów z budynków, sytuacja gdy kwota podatku od przychodów z
    budynków do zapłaty za dany miesiąc jest wyższa od zaliczki na podatek CIT wpłacanej w
    uproszczonej formie, na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o CIT (przykładowo: kwota
    podatku od przychodów z budynków wynosi 3000 zł, a uproszczona zaliczka na podatek
    CIT wynosi 1000 zł), powoduje, że po stronie Wnioskodawcy nie występuje konieczność
    zapłaty zaliczki na podatek CIT w uproszczonej formie i jednocześnie skuteczny jest wybór
    uproszczonej formy wpłacania zaliczek poprzez wpłacanie, w terminie do 20 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, za który płacony jest podatek, podatku od przychodów z
    budynków, w wartości odpowiadającej sumie 1/12 podatku należnego wykazanego w
    zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok
    podatkowy, którego wysokość jest wyższa od zaliczki na podatek CIT wpłacanej w
    uproszczonej formie.
    Ad. 4.
    Z przywołanych we wcześniejszej części niniejszego wniosku przepisów art. 25 ust. 1a oraz
    ust. 7 ustawy o CIT wynika, że podatnicy, którzy wybrali uproszczoną formę wpłacania
    zaliczek są obowiązani wpłacać zaliczki w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc

    poprzedni, a zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego w terminie do 20 dnia
    pierwszego miesiąca następującego roku podatkowego.
    Przepisy zatem wskazują, do którego dnia danego miesiąca należy wpłacić zaliczkę
    uproszczoną za miesiąc poprzedni, ale jednocześnie nie zabraniają podatnikowi
    dokonania wcześniejszej wpłaty zaliczek na podatek za kolejne miesiące.
    Przy wcześniejszej wpłacie uproszczonych zaliczek na podatek CIT za miesiące od września
    do grudnia 2025 r., zdaniem Wnioskodawcy, spełniony będzie warunek stosowania tej
    formy wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym (art. 25 ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT) oraz
    dochowany będzie termin ich zapłaty, wynikający z art. 25 ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku, gdy we wrześniu 2025 r.
    Spółka dokona zapłaty zaliczek uproszczonych za wrzesień, październik, listopad i
    grudzień 2025 r., w formie jednego polecenia przelewu, a zatem nie będzie za te miesiące
    dokonywała odrębnych wpłat w poszczególnych miesiącach po nich następujących,
    spowoduje, że Spółka nie utraci prawa do stosowania tej formy wpłacania zaliczek.

## Ocena stanowiska

Stanowisko jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art.
      24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w
      wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
    W myśl art. 25 ust. 1a ustawy o CIT:
      Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia
      każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni
      miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego
      miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni
      miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty
      podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.
    Warunki i zasady dotyczące możliwości stosowania przez podatników uproszczonej formy
    wpłaty zaliczek miesięcznych regulują przepisy art. 25 ust. 6-10 ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 25 ust. 6 ustawy o CIT:
      Podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w
      uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu,
      o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok
      podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą
      wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z

      zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli
      również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe
      wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.
    Z powyższego wynika zatem, że zaliczka ustalona w sposób uproszczony jest pochodną
    uprzednio wykazanego przychodu należnego za poprzedni rok podatkowy (ew. dwa lata
    wstecz). Wysokość ta jest stała i stanowi 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu
    podatkowym złożonym za poprzedni rok podatkowy i nie zależy od wysokości dochodu
    ustalonego (narastająco) od początku roku podatkowego, którego uproszczona forma
    wpłacania zaliczek ma dotyczyć i nie zależy od wysokości zaliczki na podatek dochodowy
    obliczonej za dany miesiąc.
    W konsekwencji w 2025 r. podstawą do wyliczenia zaliczek uproszczonych będzie podatek
    należny za 2023 r. (zeznanie złożone w 2024 r.).
    Na podstawie art. 25 ust. 7 ustawy o CIT:
      Podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust. 6-
      6b, są obowiązani:
        1) (uchylony)
        2) stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;
        3) wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady
          wyrażone w tych przepisach;
        4) (uchylony)
        5) dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.
    Zgodnie z art. 25 ust. 7a ustawy o CIT:
      O wyborze formy wpłacania zaliczek według zasad, o których mowa w ust. 6-6b,
      podatnicy informują w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok
      podatkowy, w którym wpłacali zaliczki w uproszczonej formie.
    Art. 27 ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy
      wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać
      urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu
      osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca
      roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności jest kwestia ustalenia, czy
    dokonanie wpłaty uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych w
    formie jednej łącznej wpłaty obejmującej również podatek od przychodów z budynków, o
    którym mowa w art. 24b ustawy o CIT oznacza, że prawidłowo dokonują Państwo wyboru
    uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25
    ust. 6 ustawy o CIT.
    Wyjaśnić należy, że podatek dochodowy od osób prawnych odprowadzany jest
    zaliczkowo, co oznacza, że w trakcie roku podatkowego podatnik w każdym miesiącu
    (kwartale) obowiązany jest do zapłaty zaliczek na podatek. Ostateczne rozliczenie podatku
    następuje po zakończeniu roku podatkowego przy jednoczesnym zaliczeniu uiszczonych
    zaliczek na poczet zobowiązania podatkowego.
    W tym miejscu należy zauważyć, że podstawowy (domyślny) sposób ustalania zaliczek na
    podatek dochodowy został przewidziany w przywołanym wcześniej art. 25 ust. 1 ustawy o
    CIT, polegający na ustalaniu zaliczek rzeczywistych tj. obliczanych na podstawie dochodu

    do opodatkowania faktycznie uzyskanego od początku danego roku podatkowego. Tego
    sposobu odprowadzania zaliczek się nie wybiera, co oznacza, że jeśli podatnik nie
    wybierze innej formy wpłaty zaliczek, ma do niego zastosowanie właśnie ta metoda.
    Alternatywą dla zaliczek rzeczywistych, opłacanych kwartalnie lub miesięcznie, są zaliczki
    w formie uproszczonej.
    Zgodnie z zasadami wynikającymi z zacytowanych powyżej przepisów prawa
    podatkowego, podstawę wyliczenia uproszczonej zaliczki miesięcznej na podatek
    dochodowy stanowi podatek należny wykazany w zeznaniu o wysokości dochodu (straty)
    osiągniętego w roku podatkowym CIT-8, złożonym w roku poprzedzającym dany rok
    podatkowy, a jeżeli w tym zeznaniu podatnik nie wykazał podatku należnego, podatek
    należny wykazany w zeznaniu poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata.
    Z uproszczonej formy wpłacania zaliczek nie mogą skorzystać więc podatnicy, którzy:
    - nie wykazali podatku należnego w żadnym z zeznań złożonych w ciągu 2 lat
      podatkowych, poprzedzających dany rok podatkowy, albo
    - rozpoczęli działalność w danym lub poprzednim roku podatkowym.
    Z treści powołanego wcześniej art. 25 ust. 6 ustawy o CIT wynika zatem, że wysokość
    uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych podatnik powinien
    ustalić na podstawie złożonego zeznania CIT-8 za rok podatkowy poprzedzający rok
    podatkowy, w którym chce skorzystać z uproszczonej formy, bądź za rok poprzedzający
    dany rok podatkowy o dwa lata (jeżeli w zeznaniu za rok podatkowy poprzedzający rok
    podatkowy w którym podatnik zamierza skorzystać z uproszczonej formy wpłacania
    zaliczek, podatnik nie wykazał podatku należnego).
    Zauważyć przy tym należy, że jak wynika z art. 25 ust. 7 ustawy o CIT decyzję o wyborze
    zaliczek, o których mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, podejmuje podatnik i jeśli
    zdecyduje się na odprowadzenie zaliczek w sposób uproszczony, jest obowiązany
    stosować te formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym, a także wpłacać zaliczki
    w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone w tych
    przepisach. Raz dokonany wybór wiąże podatnika do końca danego roku podatkowego.
    Zatem w trakcie roku podatkowego nie ma możliwości zmiany formy opłacania zaliczek.
    Z powyższego wynika, że aby można było uznać, że podatnik wybrał odprowadzanie
    zaliczek w sposób uproszczony (który to wybór jak wyżej wskazano wiąże podatnika do
    końca roku podatkowego), jego wybór powinien być potwierdzony wpłatą zaliczki za
    pierwszy miesiąc roku podatkowego w terminie określonym w art. 25 ust. 1a ustawy o CIT,
    czyli do 20 dnia następnego miesiąca.
    Zatem najpierw podatnik wpłacając pierwszą zaliczkę w ustawowym terminie do 20 dnia
    następnego miesiąca (art. 25 ust. 1a ustawy o CIT) wybiera formę zaliczek podstawową lub
    uproszczoną a następnie składając zeznanie za dany rok podatkowy informuje w nim o
    dokonanym już wyborze.
    Z opisu sprawy wynika, że dokonali Państwo pierwszej wpłaty - za miesiąc styczeń 2025 r.
    w terminie do 20 lutego 2025 r. - wpłata obejmowała sumę 1/12 podatku należnego
    wykazanego w zeznaniu za 2023 r. oraz skalkulowanego za dany miesiąc podatku od
    przychodów z budynków w nadwyżce ponad wartość 1/12 podatku należnego
    wykazanego w zeznaniu za 2023 r. i została dokonana jednym przelewem z symbolem
    formularza „CIT-8” oraz identyfikatorem zobowiązania wskazującym na art. 24b ustawy o
    CIT.
    Jak wskazano powyżej aby można było uznać, że podatnik wybrał odprowadzanie zaliczek
    w sposób uproszczony, jego wybór powinien być potwierdzony wpłatą pierwszej zaliczki w
    terminie określonym w art. 25 ust. 1a ustawy o CIT, czyli do 20 następnego miesiąca.

    Z opisu sprawy wynika, że w 2023 roku osiągnęli Państwo dochód, który został
    prawidłowo wykazany w zeznaniu podatkowym złożonym w 2024 roku. W terminie do 20
    lutego 2025 r. dokonali Państwo pierwszej wpłaty za miesiąc styczeń 2025 r. Dokonali
    Państwo wpłaty uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych w formie
    jednej łącznej wpłaty obejmującej również podatek od przychodów z budynków, o którym
    mowa w art. 24b ustawy o CIT, z zastosowaniem symbolu podatku CIT-8 oraz
    identyfikatora zobowiązania wskazującego na art. 24b ustawy o CIT.
    W świetle powyższego, skoro jak wynika z przywołanych wcześniej przepisów, wybór
    uproszczonej formy wpłacania zaliczek powinien zostać potwierdzony dokonaną wpłatą, a
    zaliczka została wpłacona przez Państwa do 20 lutego 2025 r. za styczeń 2025 roku to
    należy uznać, że dokonali Państwo wyboru rozwiązania wskazanego w art. 25 ust. 6
    ustawy o CIT, tj. wpłacania zaliczek w uproszczonej formie.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytanie nr 1 jest prawidłowe
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości czy w związku z dokonaniem wpłaty
    uproszczonej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych w trakcie roku
    podatkowego po ustawowym terminie, tj. zapłata w listopadzie 2025 r. zaliczki za wrzesień
    2025 r., która winna być wpłacona do dnia 20 października 2025 r., ale wraz z należnymi
    odsetkami za zwłokę, utracą Państwo z tym momentem możliwość stosowania
    uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25
    ust. 6 ustawy o CIT.
    Wskazać należy, że przepis art. 25 ust. 7 ustawy o CIT określa warunki (zasady) na jakich
    podatnik może skorzystać z uproszczonej formy płacenia zaliczek na podatek dochodowy.
    W świetle pkt 2 ww. przepisu podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na
    zasadach określonych w ust. 6-6b, są obowiązani stosować tę formę wpłacania zaliczek w
    całym roku podatkowym.
    W związku z powyższym w wyniku wpłaty zaliczki za wrzesień 2025 r. po ustawowym
    terminie nie utracą Państwo możliwości stosowania uproszczonej formy wpłacania
    zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytanie nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.
    W odniesieniu do dalszych Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu nr 3, tj. uznania czy
    w przypadku gdy kwota podatku od przychodów z budynków do zapłaty za dany miesiąc
    jest wyższa od zaliczki na podatek CIT wpłacanej w uproszczonej formie, na podstawie art.
    25 ust. 6 ustawy o CIT powoduje, że po Państwa stronie nie występuje konieczność zapłaty
    zaliczki na podatek CIT w uproszczonej formie i jednocześnie skuteczny jest wybór
    uproszczonej formy wpłacania zaliczek poprzez wpłacanie podatku od przychodów z
    budynków, którego wysokość jest wyższa od zaliczki na podatek CIT wpłacanej w
    uproszczonej formie należy wskazać, że:
    Zgodnie art. 24b ust. 1
    Podatek dochodowy od przychodu ze środka trwałego będącego budynkiem, który:
      1) stanowi własność albo współwłasność podatnika,
      2) został oddany w całości albo w części do używania na podstawie umowy najmu,
        dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,
      3) jest położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      - zwany dalej „podatkiem od przychodów z budynków”, wynosi 0,035% podstawy
        opodatkowania za każdy miesiąc.
    Stosownie do art. 24b ust. 9

      Podstawę opodatkowania stanowi suma przychodów, o których mowa w ust. 1, z
      poszczególnych budynków, pomniejszona o kwotę 10 000 000 zł.
    W myśl art. 24b ust. 12
      Kwotę zapłaconego za dany miesiąc podatku od przychodów z budynków podatnicy
      odliczają od zaliczki na podatek, o której mowa w art. 25. W przypadku gdy
      podatnicy wpłacają zaliczki kwartalne, odliczeniu podlega podatek od przychodów z
      budynków zapłacony za miesiące przypadające na dany kwartał.
    Stosownie do art. 24b ust. 13
      Podatnicy mogą nie wpłacać podatku od przychodów z budynków, jeżeli jest on
      niższy od kwoty zaliczki na podatek, o której mowa w art. 25, za dany miesiąc.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zobowiązana do uiszczania podatku od przychodów
    z budynków za każdy miesiąc 2025 roku. Wartość podatku od przychodów z budynków,
    obliczana zgodnie z art. 24b ust. 9 ustawy o CIT, do momentu złożenia niniejszego
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, przewyższa w każdym miesiącu wartość
    należnej zaliczki na CIT, ustalonej zgodnie z art. 25 ust. 6 ustawy o CIT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, że w związku z art. 24b ust. 12 ustawy
    o CIT, w sytuacji gdy kwota podatku od przychodów z budynków do zapłaty za dany
    miesiąc jest wyższa od zaliczki na podatek CIT wpłacanej w uproszczonej formie,
    powoduje, że po stronie Wnioskodawcy nie występuje konieczność zapłaty zaliczki na
    podatek CIT w uproszczonej formie i jednocześnie skuteczny jest wybór uproszczonej
    formy wpłacania zaliczek poprzez wpłacanie podatku od przychodów z budynków, jest
    prawidłowe.
    Natomiast w odniesieniu do Państwa wątpliwości w zakresie prawidłowości zapłaty
    zaliczek w formie uproszczonej za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2025 r. w
    ramach jednego przelewu należy wskazać, że zgodnie z art. 25 ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT
    Podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust. 6-6b,
    są obowiązani stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4, że w przypadku, gdy
    we wrześniu 2025 r. Spółka dokona zapłaty zaliczek uproszczonych za wrzesień,
    październik, listopad i grudzień 2025 r., w formie jednego polecenia przelewu spowoduje,
    że Spółka nie utraci prawa do stosowania uproszczonej formy wpłacania zaliczek należało
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.