Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1359a/11/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-12-21
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2011 r. (data wpływu 3 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w otrzymanych fakturach - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w otrzymanych fakturach.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

1\. Współpraca z Z. i S.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na nadawaniu programu radiowego i jest z tego tytułu zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. W działalności Spółki występuje zarówno sprzedaż opodatkowana, jak i sprzedaż korzystająca ze zwolnienia od podatku, co oznacza, że Spółka znaczną część swoich zakupów rozlicza przy zastosowaniu współczynnika, o którym mowa w art. 90-91 ustawy o podatku od towarów i usług.

W ramach działalności gospodarczej, Spółka zawarła umowę generalną z dnia 28 grudnia 1995 r. ze Stowarzyszeniem Z. z siedzibą w W. (dalej: Z.) oraz umowę z dnia 22 października 1998 r. ze Stowarzyszeniem S. (dalej: S). Przedmiotem obu tych umów było uregulowanie zasad korzystania przez Spółkę (nadawania) z utworów autorów zrzeszonych w Stowarzyszeniach oraz uregulowanie zasad wypłaty przez Spółkę wynagrodzeń autorskich za nadawanie tych utworów.

Zgodnie z tymi umowami, Stowarzyszenia inkasują od Spółki wynagrodzenia autorskie, należne twórcom w zamian za nadawanie ich utworów. Kwoty wynagrodzenia autorskiego zostały uregulowane w umowach albo jako zryczałtowana miesięczna kwota wynosząca 4% przychodów związanych z działalnością nadawczą Spółki (Z.), albo jako stała stawka za każdą minutę rzeczywistego nadawania danego utworu (S.).

Oba Stowarzyszenia działają na podstawie tych samych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90 poz. 631), mają identyczne zadania i cele statutowe oraz zawarły ze Spółką umowy o bardzo zbliżonej treści - przedmiot umowy jest analogiczny z tym, że niektóre postanowienia dodatkowe (np. ustalania wynagrodzenia) są odmiennie uregulowane.

2\. Opodatkowanie VAT wynagrodzeń autorskich.

W kwietniu 2011 r. Spółka została poinformowana przez Z., że w związku ze zmianą w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, od dnia 1 kwietnia 2011 r. wynagrodzenia autorskie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu stawki 23%. Tym samym, jak wynikało z pisma Z., Stowarzyszenie to jest zobowiązane wystawiać faktury VAT z kwotą podatku. Konsekwentnie, od kwietnia 2011 r. Z. zaczął wystawiać na rzecz Spółki faktury za wypłacane przez Spółkę wynagrodzenia autorskie na rzecz Z. Podstawą opodatkowania wykazaną na tych fakturach jest całość wynagrodzenia autorskiego płaconego na rzecz Z. przez Spółkę, pomniejszona o kwotę podatku należnego (VAT 23%).

W sposób zbliżony postąpił S., tzn. Stowarzyszenie to uznało, iż od 1 kwietnia 2011 r., z uwagi na zmianę przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, wynagrodzenie autorskie jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług. S. wystawił na Spółkę fakturę VAT, w której wykazał jako kwotę opodatkowaną jedynie 20% wynagrodzenia autorskiego, które Spółka uiściła na rachunek S.; pozostała część tego wynagrodzenia została wykazana na fakturze jako kwota niepodlegająca opodatkowaniu.

3\. Interpretacje indywidualne.

Swoje stanowiska Stowarzyszenia podpierają interpretacjami indywidualnymi wydanymi przez Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

Z. uzyskał interpretację z dnia 23 sierpnia 2011 r. (nr IPPP3/443-603/11-4/KC). We wniosku o interpretację Z. pytał o stawkę podatku, którą powinien stosować do świadczeń wynikających z umów zawartych z nadawcami utworów, takimi jak Spółka oraz o obowiązek podatkowy dla tych świadczeń. Minister Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie stwierdził wprost, jaką usługę i na czyją rzecz wykonuje Z., ponieważ o to Stowarzyszenie się nie pytało. Potwierdził natomiast, że Z. powinien zastosować stawkę 23% oraz, że obowiązek podatkowy dla świadczeń Z. powstaje na zasadach właściwych dla usługi sprzedaży praw (art. 19 ust. 13 pkt 9 cyt. ustawy). Minister Finansów stwierdził również, że Z. wykonuje czynności opodatkowane z uwagi na brzmienie art. 8 ust. 2a oraz art. 30 ust. 3 ustawy. Z całokształtu tej interpretacji wynika więc, że Z. świadczy na rzecz m.in. Spółki usługi „sprzedaży” praw autorskich do utworów nadawanych przez Spółkę.

S. otrzymał z kolei interpretację Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 lipca 2011 r. (nr IPPP2/443-406/11-4/KG). We wniosku o interpretację S. zadał pytanie o to, czy Stowarzyszenie to w części odpowiadającej zwrotowi kosztów działalności statutowej (20% inkasowanego wynagrodzenia) wykonuje na rzecz użytkowników praw (w tym m.in. dla Spółki) usługę pośrednictwa w zakresie realizacji obowiązków wynikających z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a w części odpowiadającej wypłaconym artystom wynagrodzeń im należnych, wykonuje czynności niepodlegające opodatkowaniu. Minister Finansów udzielił odpowiedzi, zgodnie z którą S. powinien wystawić fakturę VAT na wartość odpowiadającą 20% inkasowanego wynagrodzenia należnego artystom wykonawcom, a w pozostałej części uznać, iż stanowią one wpływy od użytkownika należne artystom wykonawcom w całości, i jako takie w całości niepodlegające opodatkowaniu VAT. Z interpretacji tej nie wynika jednoznacznie, jaką usługę dokumentować ma faktura VAT, którą S. powinien wystawiać, tym niemniej można z niej wywnioskować, że chodzi o usługę pośrednictwa, dla której podstawą opodatkowania jest art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług (na co wskazuje Minister Finansów).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy, pomimo ewidentnej sprzeczności w sposobie dokumentowania dla potrzeb VAT (wystawiania faktur) przez S. oraz Z., Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturach otrzymanych zarówno od Z., jak i od S.?

Zdaniem Wnioskodawcy, z interpretacji wydanych przez Ministra Finansów, a otrzymanych przez Z. oraz S. wynika, że Spółka jest usługobiorcą usług świadczonych przez Stowarzyszenia. Wprawdzie z każdej interpretacji wynika inny charakter usługi, tym niemniej kierując się tymi interpretacjami należy dojść do wniosku, że Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych zarówno przez Z., jak i przez S.

1\. Sprzeczne interpretacje.

Analiza interpretacji indywidualnych uzyskanych przez S. oraz Z. prowadzi do wniosku, że interpretacje te są ze sobą wzajemnie sprzeczne. Bowiem albo obydwa Stowarzyszenia sprzedają (odsprzedają) prawa autorskie na rzecz Spółki, albo świadczą na rzecz Spółki usługę pośrednictwa. Nie jest prawnie możliwe, żeby jednocześnie:

Z. świadczył na rzecz Spółki usługę sprzedaży (odsprzedaży) praw autorskich i opodatkowywał całość wynagrodzenia autorskiego otrzymywanego od Spółki, oraz S. świadczył na rzecz Spółki usługę pośrednictwa w zakupie praw autorskich i opodatkowywał tylko 20% wynagrodzenia autorskiego przekazywanego S. przez Spółkę.

Występowanie jednocześnie obu powyżej opisanych sytuacji jest w ocenie Spółki sprzecznością, z uwagi na następujące przesłanki: Z. oraz S. działają na podstawie dokładnie tych samych przepisów ustawy o prawach autorskich; Z. oraz S. mają identyczne zadania i cele statutowe oraz realizują je w identyczny lub bardzo zbliżony sposób; zasady zarządzania przez Z. oraz S. prawami autorskimi ich członków są identyczne, niemal identyczne są również zasady pobierania od użytkowników wynagrodzeń należnym autorom za nadawanie ich utworów; Z. oraz S. podpisały ze Spółką umowy, których zapisy są bardzo zbliżone (przedmiot jest taki sam); z umów tych wynika, że Z. oraz S. wchodzą ze Spółką w identyczną relację prawną, polegającą na zezwoleniu Spółce na nadawanie utworów w zamian za zobowiązanie Spółki do przekazywania na rzecz Stowarzyszeń wynagrodzeń należnych autorom.

Jeśli Z. oraz S. wykonują na rzecz Spółki jakiekolwiek świadczenia, to są to takie same czynności pod względem faktycznym (różna jest natomiast kwalifikacja prawna tych czynności według Ministra Finansów).

Z powyższego wynika więc, że działania Z. oraz S. w stosunku do Spółki powinny być więc oceniane z punktu widzenia ustawy o podatku od towarów i usług identycznie. Identyczne są bowiem czynności, które wykonują Stowarzyszenia na rzecz Spółki, identyczna jest ich rola, charakter i cel działania.

Tymczasem, według interpretacji Ministra Finansów, każde z tych Stowarzyszeń świadczy na rzecz Spółki inną usługę i każda z tych usług jest opodatkowana na zupełnie innych zasadach. Z. świadczy usługę sprzedaży praw, dla której opodatkowaniu podlega 100% kwoty wynagrodzenia przekazywanego przez Spółkę. S. świadczy natomiast usługę pośrednictwa, dla której podstawą opodatkowania jest tylko 20% kwoty wynagrodzenia autorskiego przekazywanego Z. przez Spółkę, a pozostałe 80% jest kwotą niepodlegającą VAT.

Istnienie dwóch sprzecznych ze sobą interpretacji indywidualnych Ministra Finansów powoduje, że Spółka ma istotne wątpliwości co do prawidłowości interpretacji wydanych dla Z. oraz S., a w konsekwencji prawa do odliczenia podatku z faktur VAT otrzymywanych od tych Stowarzyszeń.

Te wątpliwości są dodatkowo pogłębione przez orzeczenia sądów administracyjnych, w szczególności wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2011 r. sygn. akt I FSK 1215/10, w sprawie ze skargi stowarzyszenia, działającego w sposób analogiczny do kontrahentów Spółki. W wyroku tym Sąd stwierdził, że stowarzyszenie wykonuje odpłatne usługi na rzecz artystów, opodatkowane VAT, nie ma zaś znaczenia, że zarząd prawami autorskimi wynika z ustawy. Wykonywane czynności mieszczą się w pojęciu „pośrednictwo” czy „zastępstwo pośrednie” i w ocenie Sądu stanowią działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT. Kolejny wyrok, który budzi istotne wątpliwości Spółki, to wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2009 r. sygn. akt VIII SA/Wa 223/08, wydany na rzecz Z. Sąd rozpatrując sprawę, zgodził się ze stanowiskiem Stowarzyszenia, że w świetle przepisów ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych, organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi działają w imieniu własnym, ale na rzecz twórców i artystów wykonawców (autorsko - uprawnionych). Sąd podkreślił, że świadczą one zatem usługi zarządzania prawami autorskimi głównie na rzecz twórców, na podstawie łączącego Stowarzyszenie i twórców stosunku powiernictwa. Jak zauważył Sąd, w pewnym zakresie usługi te świadczone są na rzecz użytkowników, ale dla celów podatkowych nie ma to istotnego znaczenia. Co do zasady, to twórcom przysługuje prawo do wynagrodzenia (art. 17, art. 70 ust. 3). Istotą powiernictwa jest zaś działanie powiernika w charakterze zastępcy pośredniego, który dokonuje określonych czynności we własnym imieniu, lecz na cudzy rachunek, a następnie zobowiązany jest do przekazania nabytych praw na rzecz osoby, na rzecz której działa (na potwierdzenie tego stanowiska powołano orzecznictwo sądów powszechnych i powołane w tym wyroku poglądy z piśmiennictwa, m. in. A. Kidyba \[w:\] Prawo handlowe. Warszawa 2000, s. 125). Korzystający z utworu audiowizualnego wypłaca stosowne wynagrodzenie za pośrednictwem właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi (art. 70 ust. 3). Sąd zauważył, że zarówno z przepisów ustawy o prawie autorskim, jak i z umów zawartych przez Z. z twórcami, nie wynika, że może on obracać prawami autorskimi działając jak właściciel. Tego rodzaju działalności nie przewiduje także statut Stowarzyszenia oraz decyzja Ministra Kultury i Sztuki, będąca zezwoleniem na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi. Taka argumentacja pozwoliła Sądowi na uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. wydanej na rzecz Z.

Prawidłowość faktur.

Sprzeczność interpretacji wydanych na rzecz Z. oraz S., a także sprzeczne z nimi wyroki sądów administracyjnych powodują, że Spółka ma wątpliwości co do prawidłowości otrzymywanych faktur. W szczególności Spółka ma wątpliwości, czy prawidłowo mają być wystawiane faktury przez S. Spółka nie zna bowiem podstawy prawnej - czy to w przepisach polskich, czy to przepisach unijnych - do rozdzielania na fakturze jednej kwoty należnej z tytułu jednego świadczenia na dwie pozycje (20% i 80% kwoty wynagrodzenia autorskiego) oraz do traktowania jako obrót dla celów VAT tylko jednej z tych pozycji (20% kwoty wynagrodzenia autorskiego). Pewnym wyjątkiem dopuszczalnym przez przepisy ustawy o VAT jest sytuacja opisana w art. 41 ust. 12c, jednakże w tym przepisie możliwość zastosowania do jednej kwoty 2 stawek VAT wynika wprost z przepisu ustawowego (zgodność tego rozwiązania z prawem wspólnotowym budzi jednak poważne wątpliwości). Należy podkreślić, że owe 20% wynagrodzenia nie wynika z umowy zawartej ze Spółką a ze Statutu S. i umów zawieranych przez S. z autorami. Dla Spółki wynagrodzeniem należnym S., o ile w ogóle jest to wynagrodzenie S., jest 100% wpłacanej kwoty na rachunek S. na podstawie zawartej umowy. Wobec tego, opodatkowaniu VAT może podlegać albo 100% tej kwoty (podobnie jak dla Z.), albo ta kwota w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Tym niemniej, mimo sprzeczności obu interpretacji w zakresie określenia rodzaju usługi oraz podstawy opodatkowania, te dwie interpretacje mają wspólny mianownik w postaci wskazania na użytkownika praw (m.in. Spółkę) jako na nabywcę usług od Stowarzyszeń. Konsekwentnie więc, jeżeli Spółka nabywa, według Ministra Finansów, usługę od każdego ze Stowarzyszeń to znaczy, że faktury wystawiane przez Z., jak i przez S. są z perspektywy podatku VAT prawidłowe i Spółka może z nich odliczać podatek naliczony. Ryzyko określenia prawidłowej podstawy opodatkowania i rodzaju usługi obciąża sprzedawcę, czyli Stowarzyszenia (przy czym oba Stowarzyszenia mają interpretacje indywidualne, a więc ryzyko to praktycznie nie istnieje) i nie ma dla Spółki wpływu na jej prawo do odliczenia. Faktury dokumentują bowiem rzeczywiste transakcje, w których Spółka jest nabywcą usług, zgodnie z interpretacjami Ministra Finansów. Powyższe stanowisko Spółki potwierdził również Minister Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 25 sierpnia 2011 r. (nr IBPP1/443-854/11/AW).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4 (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy).

Z powyższego uregulowania wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powołany wyżej przepis wyklucza jednocześnie możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył tym samym podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych (wskazanych powyżej, tj. m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych), oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na podstawie art. 88 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne m.in. w przypadku gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;

3.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ze złożonego wniosku wynika, że Spółka, będąca podatnikiem VAT czynnym, prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na nadawaniu programu radiowego. W realizowanej działalności występuje zarówno sprzedaż opodatkowana, jak i korzystająca ze zwolnienia od podatku. Znaczną część zakupów, Spółka rozlicza przy zastosowaniu współczynnika, o którym mowa w art. 90-91 ustawy o podatku od towarów i usług. W ramach działalności gospodarczej została zawarta umowa generalna ze Stowarzyszeniem Z. oraz ze Stowarzyszeniem S. Przedmiotem obu umów było uregulowanie zasad korzystania przez Spółkę (nadawania) z utworów autorów zrzeszonych w Stowarzyszeniach oraz uregulowanie zasad wypłaty przez Spółkę wynagrodzeń autorskich za nadawanie tych utworów. Zgodnie z umowami, Stowarzyszenia inkasują od Spółki wynagrodzenia autorskie, należne twórcom w zamian za nadawanie ich utworów. Kwoty wynagrodzenia autorskiego zostały uregulowane w umowach jako zryczałtowana miesięczna kwota wynosząca 4% przychodów związanych z działalnością nadawczą Spółki (Z.), bądź jako stała stawka za każdą minutę rzeczywistego nadawania danego utworu (S.). Oba Stowarzyszenia działają na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, mają identyczne zadania i cele statutowe oraz zawarły ze Spółką umowy o bardzo zbliżonej treści. W kwietniu 2011 r. Spółka została poinformowana przez Z., że w związku ze zmianą w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, od dnia 1 kwietnia 2011 r. wynagrodzenia autorskie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu stawki 23%. Tym samym, jak wynikało z otrzymanego pisma, Stowarzyszenie to jest zobowiązane wystawiać faktury VAT z kwotą podatku. Konsekwentnie, od kwietnia 2011 r. Z. zaczął wystawiać na rzecz Spółki faktury za wypłacane przez Spółkę wynagrodzenia autorskie na rzecz Z. Podstawą opodatkowania wykazaną na tych fakturach jest całość wynagrodzenia autorskiego płaconego na rzecz Z. przez Spółkę, pomniejszona o kwotę podatku należnego (VAT 23%). W sposób zbliżony postąpił S., uznając, iż od 1 kwietnia 2011 r., wynagrodzenie autorskie jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług. S. wystawił na Spółkę fakturę VAT, w której wykazał jako kwotę opodatkowaną jedynie 20% wynagrodzenia autorskiego, które Spółka uiściła na rachunek S., pozostała część tego wynagrodzenia została wykazana na fakturze jako kwota niepodlegająca opodatkowaniu. Swoje stanowiska Stowarzyszenia podpierają interpretacjami indywidualnymi wydanymi przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 8 ust. 2a cyt. ustawy, obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2011 r., w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Jak stanowi art. 30 ust. 3 ww. ustawy (obowiązujący od dnia 1 grudnia 2008 r.), w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku.

Z powyższego wynika, że pojęcie świadczenia usług jest bardzo szerokie, obejmuje bowiem różnego rodzaju świadczenia niebędące dostawą towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Mieszczą się w nich zatem także usługi wykonywane w imieniu własnym i na rzecz osoby trzeciej, jak również w imieniu i na rzecz osoby trzeciej.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę podatku i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Biorąc pod uwagę brzmienie powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez kontrahentów Wnioskodawcy, tj. wskazane we wniosku stowarzyszenia, wypełniają znamiona definicji „świadczenia usług” zawartej w ww. ustawie. Ponadto czynności realizowane przez podatnika podatku od towarów i usług, winny być udokumentowane fakturami VAT zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Uwzględniając fakt, iż z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na nadawaniu programu radiowego, Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, wskazać należy, że na zasadach określonych w ustawie o podatku od towarów i usług, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Stowarzyszenia, tj. zarówno przez Z., jak i S. Jednocześnie z uwagi na to, że - jak wynika z wniosku - Wnioskodawca realizuje sprzedaż opodatkowaną, jak i korzystającą ze zwolnienia od podatku, odliczenia podatku należy dokonać na zasadach wynikających z przepisów art. 90-91 ustawy o podatku od towarów i usług.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem przedmiotem niniejszej interpretacji nie może być sposób określenia przez kontrahentów Spółki w wystawianych fakturach VAT podstawy opodatkowania realizowanych na jej rzecz świadczeń, czy też ocena rozstrzygnięcia dokonanego przez organ w indywidualnej sprawie odrębnego podmiotu. Wydając interpretację indywidualną tut. organ ma uprawnienie jedynie do wskazania, czy Spółka, jako Wnioskodawca (Zainteresowany) prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej na jej obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Interpretacja dotyczyć może zatem wyłącznie praw i obowiązków Spółki (w niniejszej sprawie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur), nie zaś jej kontrahenta. W związku z tym tut. organ nie dokonywał oceny stanowiska Spółki w zakresie wydanych interpretacji indywidualnych dla kontrahentów Spółki.

A zatem jeszcze raz podkreślić należy, że wynikające z powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego, przysługuje gdy odliczenia dokonuje podatnik oraz towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Z tych względów, jak wskazano powyżej, Wnioskodawca występując jako nabywca usług świadczonych przez wskazane we wniosku podmioty, udokumentowanych fakturami VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z nich wynikającego w części w jakiej nabycia związane są ze sprzedażą opodatkowaną.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.