Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.745.2025.4.MS2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Obowiązki płatnika związane z wypłatą dywidendy
wspólnikowi.
Słowa kluczowe: dywidendy
przychód-przychód z kapitału pieniężnego
płatnik
sprawozdania-sprawozdania finansowe
wspólnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Kapitały pieniężne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnili go
    Państwo pismem z 8 października 2025 r. (data wpływu 8 października 2025 r.) oraz
    pismem z 8 listopada 2025 r. (data wpływu 8 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka A. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w (...) przy ulicy (...)
    wpisana do rejestru przedsiębiorców pod numerem KRS: (...), REGON: (...), NIP: (...),
    niniejszym składa wniosek o pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm. dalej jako: ustawa o CIT).
    Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki uregulowane w art. 28j ust. 1 ustawy o CIT
    uprawniające do korzystania z estońskiego CIT, a w odniesieniu do Wnioskodawcy nie
    znajdują zastosowania żadne wyłączenia z możliwości wyboru tej formy opodatkowania
    uregulowane w art. 28k ustawy o CIT.
    Rok podatkowy spółki jest równy - tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka rozpoczęła
    opodatkowanie CIT- em estońskim z początkiem 1 czerwca 2022 roku.
    Wnioskodawca na początku 2025 roku wypłacił wypracowany zysk za 2024 rok zgodnie z
    art. 191 § 1 w zw. z art. 193 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek
    handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm. dalej jako: KSH). Warunek, o którym
    mowa w art. 192 KSH został spełniony przez Wnioskodawcę i mógł On wypłacić
    wypracowany zysk jej udziałowcom, tj. Wspólnicy Spółki podjęli w drodze uchwały decyzję
    o wypłacie dywidendy zysku wypracowanego w okresie, w którym Spółka była już
    opodatkowana Ryczałtem od dochodów spółek.
    Spółka jako płatnik, dokonując wypłaty ww. dywidendy obniżyła należny zryczałtowany
    podatek dochodowy PIT-8AR od dywidendy o przysługujące z art. 30a ust. 19 pkt 2 ustawy
    o CIT odliczenie 70% kwoty odpowiadającej iloczynowi udziału wspólników w zysku i
    należnego Ryczałtu od dochodu spółek z zysku podzielonego spółki. Spółka, na
    odpowiednich kontach analitycznych, wyodrębniła w księgach rachunkowych
    odpowiednio zyski odpowiadające każdemu z lat podatkowych po wyborze Ryczałtu od
    dochodu Spółek w taki sposób, iż jest w stanie przyporządkować kwotę wypracowanego
    zysku do konkretnego roku podatkowego, a więc jest w stanie ustalić czy podzielony zysk
    został wypracowany w okresie opodatkowania Ryczałtem od dochodów spółek, czy też na
    zasadach ogólnych CIT.
    W toku prowadzonych czynności sprawdzających, kwestionowana jest możliwość
    zastosowania ww. odliczenia od PIT-8AR na podstawie art. 30a ust. 19 pkt 2 ustawy o PIT,
    gdyż zdaniem organu, podzielony w ten sposób zysk powinien zostać wyodrębniony nie
    tylko w księgach rachunkowych, ale również w sprawozdaniu finansowym, co nie zostało
    jednak literalnie wymienione w treści tego przepisu - tj. Wnioskodawca nie ujął w księgach
    rachunkowych kapitałów (fundusze) własnych z podziałem na ich rodzaje, ponieważ jest
    On w stanie przyporządkować wypracowane zyski do konkretnych lat bez przytoczonego
    wyszczególnienia.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
    Wnioskodawca oświadcza, że opodatkowanie w okresie, za który osiągnięty przez Niego
    zysk był wypłacony w postaci podzielonych zysków został objęty 20% stawką podatku CIT.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca ma prawo do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 30a ust.
    19 pkt 2 ustawy o PIT obliczając podstawę opodatkowania podatku od dywidendy jako
    płatnik podatku zgodnie z art. 41 ust. 4ab ustawy o PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przy obliczeniu należnego podatku powinien on
    zastosować odliczenie, o którym mowa w art. 30a ust. 19 pkt 2 ustawy o PIT.
    Uzasadnienie
    W świetle postanowień pkt 2.5 ppkt 25 Przewodnika do ryczałtu od dochodów spółek,
    podatnik objęty opodatkowaniem na zasadach ryczałtu od dochodów spółek (tzw. CIT
    estoński), obowiązany jest do ujawniania w sprawozdaniach finansowych - sporządzanych
    zgodnie z przepisami o rachunkowości - wyodrębnionych zysków oraz strat, począwszy od
    roku, w którym dokonano tego wyodrębnienia, aż do momentu ich wypłaty lub pokrycia.
    Obowiązek ten wynika bezpośrednio z art. 7aa ust. 7 ustawy o CIT.
    Zgodnie z powyższym, wyodrębnienie ww. kategorii zysków i strat powinno znaleźć
    odzwierciedlenie w księgach rachunkowych oraz sprawozdaniach finansowych jednostki -
    zarówno w okresie poprzedzającym wejście w reżim ryczałtu, jak i w okresach kolejnych,
    aż do momentu ostatecznego rozliczenia tychże wartości. Pomimo iż obowiązek ten
    wynika z ustawy o CIT, ustawodawca w sposób konsekwentny odwołuje się do regulacji
    ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, nie przewidując jednak szczegółowych
    zasad formalnych odnoszących się do formy i sposobu prezentacji tego wyodrębnienia.
    Korespondujący z powyższym obowiązek wynika również z art. 30a ust. 19 ustawy o PIT,
    który wprost wskazuje, że dla celów ustalenia preferencyjnego zryczałtowanego podatku
    od dywidend wypłacanych wspólnikom z zysków wypracowanych przez spółkę w okresie
    opodatkowania ryczałtem, warunkiem koniecznym jest uprzednie wyodrębnienie tych
    zysków w kapitale własnym spółki.
    W świetle powyższego, brak stosownego wyodrębnienia w strukturze kapitału własnego
    skutkować będzie brakiem możliwości skorzystania z preferencji podatkowych przez
    wspólników, co oznacza, iż pomimo potencjalnego spełnienia warunków materialnych do
    zastosowania ulgi, jej realizacja zostanie skutecznie zablokowana z przyczyn formalnych.
    Podobny obowiązek został skonkretyzowany w art. 7aa ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy o CIT.
    Przepis ten zobowiązuje podatnika, który zdecydował się na wejście w reżim estońskiego
    CIT, do dokonania wyodrębnienia w kapitale własnym na dzień kończący rok podatkowy
    poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem, kwoty zysków niepodzielonych
    oraz zysków podzielonych odniesionych na kapitały, wypracowanych w okresie
    poprzedzającym wejście w system ryczałtowy, a także kwoty niepokrytych strat z tego
    okresu.
    Z kolei art. 28d ust. 1 ustawy o CIT wprowadza analogiczny obowiązek w stosunku do
    okresów już objętych ryczałtem - podatnik winien prowadzić księgi rachunkowe oraz
    sporządzać sprawozdania finansowe zgodnie z ustawą o rachunkowości, w sposób
    umożliwiający prawidłowe ustalenie nie tylko podstawy opodatkowania i kwoty podatku,
    lecz także wyodrębnienie - w strukturze kapitału własnego - zysków i strat powstałych w
    okresie ryczałtowym. Obowiązek ten służy transparentności rozliczeń podatnika oraz
    kontroli prawidłowości realizacji przepisów w zakresie opodatkowania ryczałtem, a jego
    realizacja winna być odzwierciedlona w informacji dodatkowej stanowiącej integralną
    część sprawozdania finansowego, co jednoznacznie wynika z pkt 2.5 ppkt 27 przewodnika
    MF.
    W kontekście powyższego, ustawa o rachunkowości nie zawiera przepisów szczegółowo
    określających sposób formalny wyodrębnienia tych wartości w ramach kapitału własnego,
    to jednak w art. 36 ustawy o rachunkowości przewiduje ogólną zasadę ujmowania
    kapitałów z podziałem na ich rodzaje, zgodnie z przepisami prawa oraz postanowieniami

    statutu lub umowy spółki. W konsekwencji, wyodrębnienie zysków i strat może, lecz nie
    musi nastąpić poprzez wprowadzenie dodatkowych podkategorii w zestawieniu zmian w
    kapitale własnym, bądź odpowiednie ujawnienie ich w informacji dodatkowej.
    Brak jest szczegółowych wymogów formalnych dotyczących sposobu prezentacji
    wyodrębnionych zysków i strat, obowiązek ich wyodrębnienia wynika z przepisów
    materialnego prawa podatkowego (art. 7aa, art. 28d ustawy o CIT oraz art. 30a ust. 19
    ustawy o PIT), jednakże w żaden sposób nie określa w jaki sposób wyodrębnienie te winno
    się odbyć.
    Żaden z ww. przepisów prawa podatkowego, ani też wskazywana intencja ustawodawcy,
    nie uzależniają prawa do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 19
    ustawy o PIT, od ujęcia wyodrębnienia zysków w sprawozdaniu finansowym.
    Wystarczającym warunkiem jest, aby spółka zapewniła takie wyodrębnienie na poziomie
    prowadzonych ksiąg rachunkowych przykładowo poprzez prowadzenie kont analitycznych
    kapitału własnego, w szczególności kapitału zapasowego.
    Oznacza to, że pogląd, zgodnie z którym odliczenie przysługuje wyłącznie wtedy, gdy
    wyodrębnienie to znajduje odzwierciedlenie w sprawozdaniu finansowym, nie znajduje
    podstawy prawnej. Z punktu widzenia ustawodawcy, a także celu regulacji, istotne jest
    bowiem samo faktyczne rozróżnienie i ujawnienie źródła zysków w księgach
    rachunkowych. To ono pozwala na odróżnienie zysków wypracowanych w okresie przed
    wejściem w ryczałt od dochodów spółek od zysków generowanych już w trakcie
    stosowania tej formy opodatkowania. Takie rozróżnienie jest warunkiem wystarczającym,
    aby zastosować odliczenie, o którym mowa w art. 30ca ust. 19 pkt. 2 ustawy o PIT.
    Stanowisko to znajduje oparcie również w oficjalnych objaśnieniach podatkowych Ministra
    Finansów z 23 grudnia 2021 r. - Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek. Wynika z
    niego jednoznacznie, że wyodrębnienie zysków i strat sprzed i po wejściu do systemu
    ryczałtu ma kluczowe znaczenie dla poprawnego ustalenia należnego podatku. W
    przewodniku podkreślono, że brak takiego wyodrębnienia uniemożliwia zarówno
    poprawne określenie obowiązków w CIT, jak i skorzystanie z odliczeń przewidzianych w
    art. 30a ust. 19 ustawy o PIT. Zwrócono również uwagę, że tylko dzięki precyzyjnemu
    wyodrębnieniu można mieć pewność, iż dywidendy wypłacane ze starych zysków (tj.
    sprzed ryczałtu) nie będą objęte CIT, natomiast dywidendy wypłacane z zysków
    powstałych w okresie ryczałtu pozwalają na zastosowanie odliczeń.
    W praktyce oznacza to, że jeżeli spółka w księgach rachunkowych wprowadziła wyraźne
    rozróżnienie zysków z okresów przed i po wejściu w ryczałt np. na kontach analitycznych
    kapitału zapasowego, wówczas należy uznać, że spełnione zostały wszystkie przesłanki
    umożliwiające zastosowanie preferencji podatkowej. Dodatkowym źródłem weryfikacji
    mogą być uchwały zgromadzenia wspólników w sprawie podziału zysku, w których
    wskazuje się, jaka część wyniku pochodzi z okresów sprzed ryczałtu, a jaka już z okresu
    jego stosowania. W połączeniu z dokumentacją księgową (wydruki kont analitycznych,
    zestawienia księgowe) daje to pełną możliwość udokumentowania prawidłowego
    wyodrębnienia i tym samym uprawnienia do stosowania odliczeń.
    Niezależnie od powyższego, dodatkowym argumentem przemawiającym za takim
    podejściem jest zasada rozstrzygania wątpliwości co do treści przepisów podatkowych na
    korzyść podatnika - zgodnie z zasadą in dubio pro tributario, wprowadzona do ustawy
    Ordynacja podatkowa w art. 2a. Zasada ta obowiązująca od 2016 r. i nakazuje, aby w
    przypadku, gdy po przeprowadzeniu wszystkich dostępnych metod wykładni językowej,
    systemowej, celowościowej) przepisy nadal budzą wątpliwości, przyjąć interpretację
    korzystną dla podatnika. Wprost koresponduje to z konstytucyjną zasadą nullum tributum
    sine lege (art. 217 Konstytucji RP), zgodnie z którą żaden podatek nie może być nakładany
    bez wyraźnej podstawy ustawowej.
    Praktyczne znaczenie tej zasady jest kluczowe z punktu Wnioskodawcy oraz podatników,
    skoro to podatnik ponosi odpowiedzialność za prawidłowość rozliczeń i ewentualne błędy

    mogą skutkować dla niego negatywnymi konsekwencjami finansowymi lub
    karnoskarbowymi, to ustawodawca nie może interpretować niejasnych przepisów na jego
    niekorzyść. Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie wskazywał (m.in. w wyroku z 21 marca
    2001 r., sygn. K 24/00), że elementem demokratycznego państwa prawa jest obowiązek
    tworzenia prawa w sposób jasny i precyzyjny, tak aby adresat przepisów mógł
    jednoznacznie ustalić zakres swoich obowiązków i praw.
    W konsekwencji, w przypadku omawianych regulacji skoro mogą one budzić wątpliwości,
    czy wystarczającym warunkiem jest wyodrębnienie w księgach rachunkowych, czy też
    wymagane jest ujęcie w sprawozdaniu finansowym należy przyjąć interpretację korzystną
    dla podatnika. Tym samym prawidłowe przyporządkowanie poszczególnych dochodów w
    księgach rachunkowych, bez rachunkowych kapitałów (funduszy) własnych z podziałem na
    ich rodzaj, powinno być uznane za wystarczające, aby skorzystać z prawa do odliczeń
    przewidzianych w art. 30a ust. 19 pkt 1 i 2 ustawy o PIT.
    Co równie istotne, odnosząc do powyższej interpretacji oraz ustawowych niejasności,
    corocznie Wnioskodawca (tj. jego sprawozdanie) podlega badaniu przez biegłego
    rewidenta. Z uwagi na powyższe, fakt poddania sprawozdania finansowego obiektywnej i
    niezależnej weryfikacji przez biegłego rewidenta, działającego zgodnie z krajowymi
    standardami badania, należy potraktować jako dodatkowy argument przemawiający za
    wiarygodnością danych finansowych, w tym za możliwością jednoznacznego
    przyporządkowania wypracowanego zysku do okresu. Biegły rewident, wykonując swoje
    czynności, ocenia m.in. kompletność i rzetelność prezentowanych danych, poprawność
    ujawnienia informacji w zakresie kapitału własnego, w tym wszelkich pozycji mających
    wpływ na ocenę sytuacji finansowej jednostki. Tym samym, jeżeli w badanym
    sprawozdaniu finansowym zyski zostały wykazane w sposób umożliwiający ich
    przyporządkowanie czasowe (np. poprzez datę powstania, zatwierdzenia bądź podjęcia
    uchwały o podziale), innymi słowy wynika to z ksiąg rachunkowych, to należy uznać, że
    sprawozdanie spełnia funkcję dowodową w zakresie wymaganym przepisami art. 7aa oraz
    28d ustawy o CIT. Należy przy tym podkreślić, że brak formalnego wydzielenia zysków w
    dodatkowych podkategoriach kapitału własnego nie dyskwalifikuje samego faktu ich
    wykazania i możliwości identyfikacji, a zwłaszcza jeśli dane te zostały uwzględnione w
    sposób przejrzysty i zgodny z zasadą istotności oraz rzetelności, a następnie zatwierdzone
    przez biegłego rewidenta w opinii z badania.
    W przedstawionym stanie faktycznym możliwe jest jednoznaczne przyporządkowanie
    wartości zysków do poszczególnych lat na podstawie ksiąg rachunkowych, a więc
    Wnioskodawca powinien zastosować odliczenie, o którym mowa w art. 30a ust. 19 pkt. 2
    ustawy o PIT. Szczególnie w kontekście faktycznego braku jednoznacznych wytycznych w
    zakresie techniki rachunkowej prezentacji wymaganego wyodrębnienia, jak również
    uwzględniając ratio legis analizowanych przepisów, którym jest zapewnienie
    transparentności i kontroli przepływu wartości podlegających opodatkowaniu.
    Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca wnosi jak we wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie
    są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o
    zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających
    opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek podatnika (takie, którymi może
    rozporządzać jak właściciel).
    Katalog źródeł przychodów został określony w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a wśród nich art. 10 ust. 1 pkt 7. Zgodnie z jego treścią:
      Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
      emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
      ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
      odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Od dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera
      się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.
    W myśl natomiast art. 30a ust. 19 ww. ustawy:
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez wspólnika z wypłat podzielonych zysków spółki osiągniętych
      przez tę spółkę w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, zgodnie z
      przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli
      pochodzą z podziału zysków z tego okresu wyodrębnionych w kapitale własnym
      spółki, pomniejsza się o kwotę stanowiącą:
      1) 90% kwoty odpowiadającej iloczynowi procentowego udziału wspólnika w zysku
      spółki liczonego na dzień nabycia przez niego prawa do wypłaty podzielonego zysku i
      należnego ryczałtu od dochodów spółek z zysku podzielonego tej spółki, z którego
      przychód ten został uzyskany - w przypadku przychodów z podzielonego zysku
      wypłaconych z zysków spółki opodatkowanych zgodnie z art. 28o ust. 1 pkt 1 ustawy
      o podatku dochodowym od osób prawnych, albo
      2) 70% kwoty odpowiadającej iloczynowi procentowego udziału wspólnika w zysku
      spółki liczonego na dzień nabycia przez niego prawa do wypłaty podzielonego zysku i
      należnego ryczałtu od dochodów spółek z zysku podzielonego tej spółki, z którego
      przychód ten został uzyskany - w przypadku przychodów z podzielonego zysku
      wypłaconych z zysków spółki opodatkowanych zgodnie z art. 28o ust. 1 pkt 2 ustawy
      o podatku dochodowym od osób prawnych.

    W uzasadnieniu do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), druk 1532 wskazano, że:
      Projekt zakłada rozszerzenie możliwości zastosowania przepisów dotyczących
      ryczałtu od dochodów oraz znaczące złagodzenie warunków zarówno rozpoczęcia
      stosowania owych przepisów, jak i warunków koniecznych do spełnienia w celu
      pozostania w systemie ryczałtu od dochodów. (...)
      Zmiany w zakresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek spowodowały
      konieczność zmian dostosowujących w przepisach art. 30a ust. 19 i w konsekwencji
      art. 41 ust. 4ab ustawy o PIT. W wyniku tych zmian zryczałtowany podatek, obliczony
      zgodnie z ust. 1 pkt 4 ustawy PIT, od przychodów uzyskiwanych przez wspólnika
      (przez którego należy rozumieć udziałowca spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,
      akcjonariusza spółki akcyjnej i spółki komandytowo-akcyjnej, oraz komandytariusza i
      komplementariusza spółki komandytowej) z wypłat podzielonych zysków spółki
      osiągniętych w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, zgodnie z
      przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli
      pochodzą z podziału zysków z tego okresu wyodrębnionych odpowiednio w kapitale
      własnym spółki, podlega pomniejszeniu.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Jednocześnie zgodnie z art. 41 ust. 4ab ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Spółki, które dokonują wypłaty należności z tytułu podzielonych zysków spółki
      osiągniętych w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek zgodnie z
      przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, są
      obowiązane jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym
      mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 19.
    Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    W myśl art. 7aa ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.):
      1. Podatnik, który wybrał opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek, jest
      obowiązany na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok
      opodatkowania tym ryczałtem:

      1) sporządzić informację o przychodach, kosztach, dochodzie z przekształcenia oraz
      podatku należnym w związku z wyborem opodatkowania ryczałtem od dochodów
      spółek oraz
      2) wyodrębnić w kapitale własnym spółki na ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek:
      a) kwotę zysków niepodzielonych i kwotę zysków podzielonych odniesione na
      kapitały, wypracowanych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania
      ryczałtem od dochodów spółek oraz
      b) kwotę niepokrytych strat poniesionych w latach poprzedzających pierwszy rok
      opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
    W treści uzasadnienia do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 28 listopada 2020 r. (druk nr 643)
    wprowadzającej od 2021 roku do porządku prawnego powołane przepisy wskazano:
    ”W celach informacyjnych (aby móc łatwo określić wysokość zysku wypracowanego w
    okresie sprzed przystąpienia do nowego systemu i związanych z tym zyskiem wypłat w
    okresie stosowania opodatkowania ryczałtem), podatnik powinien ustalić sumę
    niepodzielonych w latach ubiegłych zysków, kwotę zysków podzielonych odniesioną na
    kapitały oraz niepokrytych strat. W tym zakresie projekt przewiduje również obowiązek
    wyodrębnienia tych zysków i strat w bilansie, w kapitale własnym. Wyodrębnienie to
    podatnik będzie miał obowiązek wykazywać w sprawozdaniu finansowym sporządzanym
    zgodnie z ustawą o rachunkowości do roku całkowitej wypłaty tych zysków lub pokrycia
    tych strat. Obowiązek takiego wyodrębnienia ciążyć będzie również na następcach
    prawnych podatnika. Przepis w tym zakresie powiązany jest z regulacją art. 28d ust. 1 pkt
    2 i 3 oraz ust. 2, która przewiduje analogiczne wyodrębnienie dla zysków i strat
    wypracowanych w okresie opodatkowania ryczałtem, oraz z regulacją w ustawie o PIT,
    która uzależnia stosowne odliczenia od podatku należnego od dywidendy od tego z jakich
    zysków pochodzi ta dywidenda (z zysków wypracowanych w okresie opodatkowania
    ryczałtem czy w innym okresie). W przypadku gdy po zaprzestaniu opodatkowania
    ryczałtem spółka zaniecha przedmiotowego wyodrębnienia w kapitale własnym, pomimo
    posiadania zysków z okresu opodatkowania ryczałtem, wspólnik otrzymujący dywidendę
    pochodzącą z takich zysków nie będzie uprawniony do odliczeń przewidzianych w ustawie
    o PIT.
    Jak stanowi art. 28d ust. 1 i 2 cyt. ustawy :
      1. Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, zwanym dalej w
      niniejszym rozdziale „ryczałtem”, jest obowiązany do prowadzenia ksiąg
      rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów
      o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie:
      1) wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego
      podatku oraz
      2) w kapitale własnym:
      a) kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych odniesione na
      kapitały, wypracowanych w latach opodatkowania ryczałtem, oraz
      b) kwoty niepokrytych strat poniesionych w latach opodatkowania ryczałtem.
      2. Podatnik i jego następca prawny są obowiązani wykazywać wyodrębnienie w
      kapitale własnym zysków lub strat, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sprawozdaniu
      finansowym sporządzanym zgodnie z przepisami o rachunkowości do roku wypłaty
      tych zysków lub pokrycia tych strat.
    Stosownie do art. 28o ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ryczałt
    wynosi:

      1) 10% podstawy opodatkowania - w przypadku małego podatnika oraz podatnika
      rozpoczynającego prowadzenie działalności;
      2) 20% podstawy opodatkowania - w przypadku podatnika innego niż wskazany w
      pkt 1.
    Tak więc otrzymana kwota Dywidendy pochodząca z podziału zysku spółki w okresie, gdy
    spółka będzie opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek podlega opodatkowaniu
    19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku podzielonych zysków spółki otrzymanych z zysków spółki, które były
    opodatkowane ryczałtem od dochodów spółek, zryczałtowany podatek dochodowy
    obliczony od tych przychodów podlega pomniejszeniu o odpowiedni wskaźnik procentowy
    należnego od spółki ryczałtu od dochodów spółek. Istotne jest, w jaki sposób spółka była
    opodatkowana w okresie, za który osiągnięty przez spółkę zysk jest wypłacony w postaci
    podzielonych zysków spółki. Dlatego też zyski spółki osiągane za każdy rok, w którym
    spółka była opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek, powinny być wyodrębnione w
    kapitale własnym spółki. Przy czym zyski spółki z okresu, gdy była opodatkowana
    ryczałtem, powinny być wyodrębnione w kapitałach własnych spółki nie tylko w okresie, w
    którym jest opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek, ale również, gdy będzie miała
    zyski z tego okresu do podziału już po zakończeniu okresu opodatkowania ryczałtem.
    Mając na uwadze treść artykułu 30a ust. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych należy wskazać, że zryczałtowany podatek podlega pomniejszeniu od wypłat
    podzielonych zysków spółki osiągniętych w okresie opodatkowania ryczałtem od
    dochodów spółek, zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, jeżeli pochodzą z podziału zysków z tego okresu wyodrębnionych
    odpowiednio w kapitale własnym spółki.
    Spółka jest podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek, o którym mowa w rozdziale 6b
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i winna stosować zasady
    wyodrębnienia zysków określone w wyżej powołanych przepisach ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Jak wynika z uzasadnienia do ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. wyodrębnienie dla zysków
    i strat wypracowanych w okresie opodatkowania ryczałtem, Spółka miała obowiązek
    wykazywać w sprawozdaniu finansowym sporządzanym zgodnie z ustawą o
    rachunkowości. Jednocześnie ma to wpływ na regulacje określone w art. 30a ust. 19
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która uzależnia stosowne odliczenie
    od podatku należnego od dywidendy od tego z jakich zysków pochodzi ta dywidenda (z
    zysków wypracowanych w okresie opodatkowania ryczałtem czy w innym okresie) oraz czy
    pochodzą z podziału zysków wyodrębnionych w kapitale własnym Spółki.
    Brak wyodrębnienia zysków podzielonych bez formalnego ich wykazania w sprawozdaniu
    finansowym powoduje, że warunek, o którym mowa w art. 30a ust. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie został spełniony. Bez znaczenia pozostaje fakt, że
    Spółka na odpowiednich kontach analitycznych wyodrębniła w księgach rachunkowych
    odpowiednio zyski odpowiadające każdemu z lat podatkowych i jest w stanie
    przyporządkować kwotę wypracowanego zysku do konkretnego roku podatkowego.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa
    należy stwierdzić, że wypłata dywidendy, skutkować będzie po stronie wspólnika
    powstaniem przychodu z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, Państwo jako płatnik
    będziecie obowiązani pobrać i przekazać na rachunek urzędu skarbowego 19%
    zryczałtowany podatek dochodowy w oparciu o art. 30a ust. 1 pkt 4, art. 41 ust. 4ab i art.
    42 ust. 1 ww. ustawy. Nie będziecie Państwo uprawnieni do zastosowania pomniejszenia,
    o którym mowa w art. 30a ust. 19 ustawy.
    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.