Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.795.2024.1.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu artykułów spożywczych zużywanych podczas narad i spotkań z pracownikami, współpracownikami i kontrahentami na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; działalność-działalność gospodarcza; odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu artykułów spożywczych
    zużywanych podczas narad i spotkań z pracownikami, współpracownikami i
    kontrahentami na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka zajmuje się świadczeniem usług prawnych. W ramach prowadzonej działalności
    zatrudnia osoby fizyczne zarówno na podstawie umów o pracę, jak i umów
    cywilnoprawnych, (np. umowy zlecenia, umowy o dzieło). Ponadto, współpracuje z
    różnymi kontrahentami, w tym z osobami prowadzącymi działalność gospodarczą. Spółka
    jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej Spółka będzie wykonywać wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia. W związku z prowadzeniem
    działalności planuje ponosić wydatki na nabycie artykułów spożywczych na rzecz
    kontrahentów, pracowników oraz współpracowników. Przykładowe zakupy obejmują
    produkty takie jak kawa, herbata, cukier, mleko, bezalkoholowe napoje chłodzące,
    słodycze, owoce, jogurty, pieczywo, sery oraz produkty mięsne (gotowane). Wydatki te
    będą miały charakter podstawowy, niewykraczający poza standardy przyjęte w biznesie i
    będą związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą.
    Wskazane artykuły spożywcze będą udostępniane podczas wewnętrznych narad, spotkań
    z pracownikami i współpracownikami oraz z kontrahentami. Celem tych wydatków jest
    poprawa komfortu uczestników spotkań oraz stworzenie pozytywnej atmosfery. Artykuły
    spożywcze, wskazane powyżej będą finansowane z środków obrotowych spółki. Spółka nie
    będzie miała możliwości określenia wartości korzyści uzyskanej przez konkretnego
    pracownika lub inną uprawnioną osobę korzystającą z udostępnionych przez Spółkę
    artykułów spożywczych. Przekazanie przez Spółkę artykułów spożywczych będzie miało
    charakter bezzwrotny i będzie nieodpłatne. Przekazanie pracownikom artykułów
    spożywczych podczas spotkań nie będzie stanowiło dodatkowej formy gratyfikacji
    /wynagrodzenia za pracę.

## Pytanie

Czy wydatki na nabycie artykułów spożywczych, takich jak kawa, herbata, cukier, mleko,
    napoje bezalkoholowe, słodycze, owoce, jogurty, pieczywo, sery oraz produkty mięsne
    (gotowane), na podstawie art. 86 ustawy o VAT podatnik będzie uprawniony do odliczenia
    podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu wyżej wymienionych artykułów spożywczych na
    potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, podatnicy, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 86 ustawy o
    VAT (Dz. U. z 2024 r. poz. 361), mają prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i
    usług, w takim zakresie, w jakim te towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Oznacza to, że prawo do odliczenia podatku VAT przysługuje
    jedynie w przypadku, gdy zakupione towary lub usługi są wykorzystywane w działalności
    gospodarczej, a co za tym idzie służą do realizacji czynności opodatkowanych (z pewnymi
    wyjątkami wynikającymi z art. 88 ust. 1 ustawy o VAT).
    W kontekście planowanych zakupów artykułów spożywczych, takich jak kawa, herbata,
    cukier, mleko, napoje bezalkoholowe, słodycze, owoce, jogurty, pieczywo, sery oraz
    produkty mięsne (gotowane), artykuły te będą udostępniane w czasie wewnętrznych
    narad, spotkań z pracownikami, spotkań ze współpracownikami oraz kontrahentami. Ich
    konsumpcja będzie miała charakter pośrednio związany z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, ponieważ poprawiają one komfort uczestników spotkań, a tym samym
    przyczyniają się do efektywności prowadzonych rozmów i negocjacji, co z kolei wpływa na

    ogólną efektywność funkcjonowania spółki oraz generowanie przez nią obrotu. W związku
    z tym można uznać, że te wydatki mają pośredni związek z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych.
    Dodatkowo, jeśli chodzi o artykuły spożywcze przekazywane pracownikom i
    współpracownikom, takie jak kawa, herbata, mleko, cukier czy woda mineralna, zgodnie z
    § 112 rozporządzenia MPIPS z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów
    bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. nr 169, poz. 1650), pracodawca jest
    zobowiązany do zapewnienia pracownikom wody zdatnej do picia lub innych napojów. W
    świetle tego przepisu dostarczanie wymienionych artykułów spożywczych nie stanowi
    przekazania towarów na cele osobiste, ale wynika z obowiązku przestrzegania przepisów
    BHP. Z tego względu, te wydatki również mają charakter związany z prowadzeniem
    działalności gospodarczej i wykonywaniem czynności opodatkowanych.
    W związku z powyższym, w odniesieniu do wskazanych artykułów spożywczych, na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnik będzie uprawniony do odliczenia podatku
    VAT naliczonego przy ich nabyciu, ponieważ artykuły te będą wykorzystywane w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, a ich zużycie ma związek z czynnościami
    opodatkowanymi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwana dalej „ustawą”:
        W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
        opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
        zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
        podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli gdy są wykorzystywane do czynności
    zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy.

    W art. 88 ustawy określone są wyjątki, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie
    nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu
    przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego
    fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona
    niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od
    transakcji związanych z zakupami.
    W systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, podatnik
    nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia. Jeśli
    dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po
    spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie
    dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów
    wykonawczych. Zatem wystarczy, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub
    usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika
    działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania
    w ramach działalności opodatkowanej. Tym samym, podatnik dokonując zakupu towarów
    czy usług dokonuje ich natychmiastowej alokacji do czynności dających prawo do
    odliczenia lub niedających takiego prawa.
    Prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku
    naliczonego, zatem istnienie prawa do odliczenia ocenia się w kontekście zamierzonego
    (deklarowanego) związku podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy
    czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    Bezpośredni związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika występuje
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub są
    niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy.
    Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez
    podatnika.
    Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy
    pojawia się, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania
    przedsiębiorstwa. Wówczas mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym
    samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było
    wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu,
    istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i
    usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością
    podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa jako całości. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na
    wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy,
    wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego,
    itp.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynny podatnik VAT. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej będą Państwo wykonywać wyłącznie czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia. W
    związku z prowadzeniem działalności planują Państwo ponosić wydatki na nabycie
    artykułów spożywczych na rzecz kontrahentów, pracowników oraz współpracowników.
    Przykładowe zakupy obejmują produkty takie jak kawa, herbata, cukier, mleko,
    bezalkoholowe napoje chłodzące, słodycze, owoce, jogurty, pieczywo, sery oraz produkty
    mięsne (gotowane). Wydatki te będą miały charakter podstawowy, niewykraczający poza
    standardy przyjęte w biznesie i będą związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą.
    Wskazane artykuły spożywcze będą udostępniane podczas wewnętrznych narad, spotkań

    z pracownikami i współpracownikami oraz z kontrahentami. Celem tych wydatków jest
    poprawa komfortu uczestników spotkań oraz stworzenie pozytywnej atmosfery. Artykuły
    spożywcze, wskazane powyżej będą finansowane z środków obrotowych spółki. Nie będą
    mieli Państwo możliwości określenia wartości korzyści uzyskanej przez konkretnego
    pracownika lub inną uprawnioną osobę korzystającą z udostępnionych przez Państwa
    artykułów spożywczych. Przekazanie artykułów spożywczych będzie miało charakter
    bezzwrotny i będzie nieodpłatne. Przekazanie pracownikom artykułów spożywczych
    podczas spotkań nie będzie stanowiło dodatkowej formy gratyfikacji/wynagrodzenia za
    pracę.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu
    artykułów spożywczych, takich jak kawa, herbata, cukier, mleko, napoje bezalkoholowe,
    słodycze, owoce, jogurty, pieczywo, sery oraz produkty mięsne (gotowane)
    udostępnianych podczas narad i spotkań z pracownikami, współpracownikami oraz
    kontrahentami na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
    Aby zaistniało prawo do odliczenia podatku naliczonego, musi wystąpić zamierzony
    (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi,
    bezpośredni lub pośredni. Aby uznać, że określone zakupy mają chociażby pośredni
    związek z działalnością podmiotu, musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Nie mogą to być zakupy
    przeznaczone na zaspokajanie potrzeb osobistych.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia potrzeb osobistych. Za
    Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami osobistymi są takie potrzeby,
    które dotyczą danej osoby i które są jej potrzebami prywatnymi, tj. potrzebami
    niezwiązanymi z prowadzoną przez tę osobę działalnością gospodarczą, statusem
    pracownika czy pełnioną funkcją. Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te,
    których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a zatem potrzeby osobiste to te,
    których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    W wyroku z 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 Danfoss i AstraZeneca Trybunał
    zaznaczył, że:
        „poza sporem jest, że zwykle do pracownika należy wybór rodzaju, dokładnego
        czasu lub miejsca spożywania posiłku. Pracodawca w tym zakresie nie
        interweniuje, ponieważ obowiązkiem pracownika jest jedynie powrót do miejsca
        pracy o odpowiedniej porze i wykonywanie swoich zwykłych zajęć. (...) Wydawanie
        posiłków pracownikom ma co do zasady na celu zaspokojenie potrzeb prywatnych
        i należy do sfery wyboru pracownika, w której pracodawca nie interweniuje.
        Wynika z tego, że w zwykłych okolicznościach świadczenie usług polegających na
        nieodpłatnym wydawaniu posiłków pracownikom zaspokaja prywatne potrzeby
        tych ostatnich w rozumieniu art. 6 ust. 2 szóstej dyrektywy.” (pkt 57 wyroku).
    Konieczność zapewnienia artykułów spożywczych oraz napojów pracownikom podczas
    przerw w pracy nie wynika z żadnych przepisów (np. bhp), jak również (jak to wynika w
    ww. orzeczenia TSUE) nie jest niezbędne dla celów prowadzonej działalności
    gospodarczej, bowiem pracownicy są zobowiązani świadczyć pracę niezależnie od
    poczęstunku, jaki serwuje im z własnej woli pracodawca. To do pracownika należy wybór,
    czy skorzysta z posiłku oraz ustalenie miejsca i czasu jego spożycia.

    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że artykuły spożywcze będą udostępniane
    przez Państwa podczas wewnętrznych narad, spotkań z pracownikami i
    współpracownikami oraz z kontrahentami.
    W oparciu o tak przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że udostępnienie artykułów
    spożywczych w trakcie wewnętrznych narad, spotkań z pracownikami, spotkań ze
    współpracownikami oraz z kontrahentami nie będzie stanowiło przekazania na cele
    prywatne. Artykuły spożywcze zużywane podczas narad i spotkań, na których omawiane
    są sprawy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, stanowią wydatek
    wykazujący pośredni związek z Państwa działalnością i wykonywaniem czynności
    opodatkowanych. Przez wpływ na Państwa ogólne funkcjonowanie jako całości może
    wpływać na funkcjonowanie Spółki i może przyczyniać się do generowania obrotu.
    Zatem, w zakresie, w jakim nabyte, a następnie udostępnione w trakcie wewnętrznych
    narad, spotkań pracowników, spotkań ze współpracownikami oraz z kontrahentami,
    artykuły spożywcze takie jak kawa, herbata, cukier, mleko, napoje bezalkoholowe,
    słodycze, owoce, jogurty, pieczywo, sery oraz produkty mięsne (gotowane) będą
    wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    nabycia tych artykułów spożywczych, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.
    W świetle powyższego, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony przez Państwa opis sprawy, z
    którego wynika, że artykuły spożywcze będą udostępniane przez Państwa wyłącznie
    podczas wewnętrznych narad, spotkań z pracownikami i współpracownikami oraz z
    kontrahentami. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.