Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.64.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-29
Teza: Opodatkowanie dostaw towarów na rzecz Klienta z Wielkiej
Brytanii.
Słowa kluczowe: eksport-eksport towarów
jednolity plik kontrolny (JPK)
miejsce-miejsce opodatkowania
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje miesięczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - nieuznania wywozu towarów z terytorium Polski do Wielkiej Brytanii na rzecz Klienta z
      UK za eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy oraz brak obowiązku
      wykazania ww. sprzedaży w plikach JPK_V7M jako eksport towarów (pytanie oznaczone
      we wniosku nr 1)
    - sposobu wykazania w plikach JPK_V7M sprzedaży towarów dokonanej na terytorium
      Wielkiej Brytanii na rzecz Klienta z UK (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem towarów i usług
      związanych ze sprzedażą towarów na terytorium Wielkiej Brytanii (pytanie oznaczone
      we wniosku nr 3).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 4 lutego 2025 r. ( wpływ 4 lutego 2025 r.) oraz – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 kwietnia 2025 r. (wpływ 3 kwietnia 2025 r.) oraz
    pismem z 7 kwietnia 2025 r. (wpływ 7 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A (dalej: Spółka, A) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) w Polsce pod numerem
    PL (...) oraz jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług pod numerem
    VAT w Wielkiej Brytanii (dalej UK) pod numerem GB (...).
    Spółka nie posiada oddziału na terenie Wielkiej Brytanii, nie ma upoważnionego
    przedstawicielstwa, nie posiada rachunku bankowego w banku brytyjskim. Spółka
    wypełnia obowiązki w zakresie podatku od towarów i usług na terenie UK składając
    deklaracje kwartalne za pośrednictwem biura księgowego w Polsce, na podstawie
    zawartej umowy o współpracę.
    Głównym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja i sprzedaż wyrobów gotowych w
    postaci artykułów gospodarstwa domowego i wyposażenia ogrodów z tworzyw
    sztucznych. Spółka sprzedaje swoje wyroby głównie na rynki europejskie do krajów Unii
    Europejskiej (UE) oraz poza UE, w tym do Wielkiej Brytanii. Po wyjściu Wielkiej Brytanii z UE
    Spółka zarejestrowała się do podatku od towarów i usług na terenie UK celem sprzedaży
    swoich wyrobów w Wielkiej Brytanii na potrzeby realizacji zamówień klienta z Wielkiej
    Brytanii.
    Sprzedaż jest dokonywana na szczegółowe zamówienia Klienta z Wielkiej Brytanii
    zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii (dalej: Klient, Nabywca, B), na warunkach

    ustalonych przez klienta, tj. DDP (Delivery Duty Paid dostarczone, cło opłacone), w walucie
    GBP.
    Organizacją transportu zajmuje się Spółka (A) i jest to transport obcy. Na ten moment,
    Klient wskazał warunki dostawy DDP, ale nie ma pewności, czy w przyszłości nie ulegną
    one zmianie.
    Spółka odpowiada za organizację transportu i transport, dokonanie odprawy eksportowej
    (przez upoważnionych pracowników w procedurze uproszczonej), jak i za
    przeprowadzenie procedury importowej towarów eksportowanych przez nią do UK przy
    pomocy upoważnionej agencji celnej z UK. Dostawa i przekazanie prawa własności
    następuje na terenie Wielkiej Brytanii, w miejscu dostawy, wskazanym przez Klienta.
    Do transportu, odprawy celnej eksportowej w Polsce i odprawy celnej importowej w UK
    wystawiana jest w Polsce przed odprawą celną faktura pro forma przez A NIP PL (A) dla
    nabywcy A NIP GB (A), ponieważ transakcja jest na warunkach DDP i nie ma możliwości w
    tym momencie wystawienia faktury sprzedaży na klienta (B). Takie też są warunki klienta,
    który oczekuje faktury z podatkiem VAT z UK oraz nie chce dokonywania samodzielnie
    formalności celnych, dlatego wymaga warunków DDP.
    Po zwolnieniu towaru do wywozu i otrzymaniu komunikatu IE529, komplet dokumentów
    (faktura proforma, WZ + MRN (Movement Reference Number)) zostaje przesłany do
    upoważnionej agencji celnej w UK. Na podstawie przesłanych dokumentów, agencja celna
    dokonuje odprawy importowej. Po uzyskaniu dokumentu MRN potwierdzającego
    odprawę importową, przesyłany jest on do przewoźnika celem rejestracji w systemie
    GVMS przy wjeździe do UK. Po opuszczeniu terytorium UE Wnioskodawca otrzymuje
    komunikat potwierdzający wywóz towaru IE599. Gdy towar opuszcza granice UE, służby
    celne potwierdzają to komunikatem IE-599. Następnie towar dostarczany jest do Wielkiej
    Brytanii i tam dokonywana jest odprawa importowa. Koszty odprawy celnej pokrywa
    Spółka A. Następnie w Wielkiej Brytanii zgłaszany jest import towarów z Polski jaki
    dokonuje Spółka A na swoją rzecz i w swoim imieniu, ponieważ zgodnie z warunkami
    transakcji nie nastąpiło jeszcze, przekazanie prawa własności do towarów na Klienta B.
    Poprzez zgłoszenie importu rozumie się dokonanie formalności celnych importu oraz
    ujęcie importu w rozliczeniach podatku od towarów i usług w UK w deklaracji
    sporządzanej w terminie późniejszym (rozliczenie kwartalne).
    Po dostarczeniu towarów do odbiorcy ostatecznego B następuje przekazanie towaru i
    praw własności do towaru na podmiot B. W dniu dostawy wystawiana jest faktura
    sprzedaży na odbiorcę ostatecznego zarejestrowanego w UK (B). Faktura wystawiana jest
    z podatkiem od towarów i usług obowiązującym w UK na dzień dokonania dostawy i
    ujmowana jest w ewidencjach podatku VAT brytyjskiego.
    Od dnia wystawienia faktury proforma do dnia wystawienia faktury ostatecznej (w dniu
    dokonania dostawy) zwykle mija kilka dni, jest to czas transportu i dostawy. Od dnia
    wystawienia faktury proforma do dnia wystawienia faktury ostatecznej zmianie ulegają
    kursy waluty w jakiej dokonywana jest sprzedaż. W księgach Spółka A ewidencjonuje
    fakturę związaną z przekazaniem praw własności, czyli z podatkiem VAT GB. Wystawiana
    wcześniej na potrzeby odprawy celnej faktura proforma ewidencjonowana jest w systemie
    przez konto księgowe techniczne (konto techniczne służy kontroli ilości faktur i zgodności
    ujęcia wszystkich odprawianych faktur proforma i faktur ostatecznych wystawianych dla
    kontrahenta).
    Należy podkreślić, że towar jest transportowany z Polski do Wielkiej Brytanii przez
    zewnętrzne firmy spedycyjne na Państwa rzecz i w Państwa imieniu. Tym samym: wywóz
    jest dokonywany na Państwa rzecz, wywóz nie był wykonywany przez nabywcę, transport
    wykonywał przewoźnik (spedytor) z którym Spółka A zawarła umowę/zlecenie
    transportowe.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

    1. Czy przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel na rzecz Klienta z
      UK następuje z chwilą dostarczenia towaru w miejscu wskazanym przez Klienta z UK?
    Odpowiedź:
    Tak, przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel na rzecz Klienta
    następuje z chwilą dostarczenia towarów w miejscu wskazanym przez Klienta u UK.
    2. Czy sprzedaż towarów, o których mowa we wniosku, dokonywana przez Państwa poza
      terytorium kraju, tj. na terytorium Wielkiej Brytanii – gdyby podlegała opodatkowaniu
      na terytorium Polski, nie korzystałaby ze zwolnienia z opodatkowania lecz byłaby
      opodatkowana według właściwej stawki podatku?
      Odpowiedź:
    Tak, sprzedaż towarów, o których mowa we wniosku, dokonywana przez Spółkę poza
    terytorium kraju, tj. na terytorium Wielkiej Brytanii, gdyby podlegała opodatkowaniu na
    terytorium Polski, nie korzystała by ze zwolnienia lecz była by opodatkowana według
    właściwej stawki podatku od towarów i usług, tj. 23%.
    3. Czy posiadają Państwo dokumenty, z których wynika związek podatku naliczonego z
      dostawami towarów poza terytorium kraju (tj. na terytorium Wielkiej Brytanii)?
      Odpowiedź:
    Tak, Spółka posiada dokumenty, z których wynika związek podatku naliczonego z
    dostawami poza terytorium kraju, tj. na terytorium Wielkiej Brytanii. Spółka podsiada
    dokumenty, jak np.: zamówienie klienta ze wskazanym miejscem i warunkami dostawy,
    zlecenie produkcyjne, dokumenty wydania towaru do transportu i klienta, faktura
    sprzedaży, zlecenie transportowe na dostarczenie towaru do Wielkiej Brytanii, CMR,
    dokumenty odprawy celnej. W systemie ERP jest identyfikacja towaru od zamówienia
    do dostawy do klienta. Ponadto Spółka prowadzi pełne księgi rachunkowe z modułem
    gospodarki materiałowej, który pozwala na szczegółową identyfikację zgodnie z ustawą
    o rachunkowości.
    4. Czy zakresem pytania nr 3 wniosku objęte są kwoty podatku naliczonego, o których
      mowa w art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
      j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
      Odpowiedź:
    Tak, zakresem pytania nr 3 objęte są kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art.
    86 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Pytania
    1. Czy Spółka (A) nie powinna rozpoznawać przemieszczenia towarów z Polski na
      terytorium Wielkiej Brytanii na rzecz Klienta z UK (B) jako eksportu towarów w
      rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, a co za tym idzie nie powinna wykazywać w
      plikach JPK_V7M jako eksport?
    2. Czy Spółka powinna wykazać sprzedaż dokonaną na terytorium Wielkiej Brytanii na
      rzecz Klienta z UK (B) jako sprzedaż poza terytorium kraju w pozycji 11 części
      deklaratoryjnej pliku JPK_V7M?
    3. Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z
      zakupem towarów i usług związanych ze sprzedażą towarów na terytorium Wielkiej
      Brytanii?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki:
    Ad 1.

    Dostawę towarów na rzecz Klienta z UK Spółka A nie powinna rozpoznawać jako eksport
    towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT ponieważ przeniesienie prawa do
    rozporządzenia towarami jak właściciel na rzecz Klienta z UK (B) następuje z chwilą
    dostarczenia towaru w miejscu wskazanym przez klienta, czyli dopiero po dokonaniu
    importu na terenie Wielkiej Brytanii. Dostawa nie spełnia warunków eksportu wskazanych
    w ustawie VAT.
    Ad 2.
    Sprzedaż przez Spółkę towaru na terytorium Wielkiej Brytanii nie stanowi sprzedaży
    dokonanej na terytorium Polski (art. 22 ust. 1 ustawy o VAT). Czynność taka nie podlega
    zatem opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski.
    Zdaniem Spółki, transakcję taką należy rozliczyć w JPK_V7M (pozycja 11 VAT-7 części
    deklaratoryjnej) jako sprzedaż towarów na terytorium Wielkiej Brytanii bez podatku – ze
    stawką VAT NP, za okres, w którym nastąpiło przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarem jak właściciel na klienta docelowego.
    Ad 3.
    Spółka (A) – na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy – ma prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu nabycia w Polsce towarów i usług, udokumentowanego fakturami
    VAT, ponieważ koszty te są ściśle powiązane ze sprzedażą towarów podlegającą
    opodatkowaniu w kraju trzecim ze względu na miejsce świadczenia i Spółka jest w
    posiadaniu dokumentów potwierdzających związek krajowych zakupów z tą sprzedażą.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1.
    Dostawę towarów na rzecz Klienta z UK Spółka A nie powinna rozpoznawać jako eksport
    towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, ponieważ przeniesienie prawa do
    rozporządzenia towarami jak właściciel na rzecz Klienta z UK (B) następuje z chwilą
    dostarczenia towaru w miejscu wskazanym przez klienta, czyli dopiero po dokonaniu
    importu na terenie Wielkiej Brytanii.
    Zatem wywóz towaru z Polski poza terytorium Unii Europejskiej nie następuje w wyniku
    transakcji dostawy towarów, w ramach której następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel.
    Towar do momentu sprzedaży należy do Spółki natomiast sprzedaż ta (tj. Dostawa
    towaru, z którą wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel),
    następuje – zgodnie z warunkami transakcji ustalonymi z nabywcą z UK – na terytorium
    Wielkiej Brytanii. Zatem pomimo, że towar jest wywożony z Polski na terytorium państwa
    trzeciego (Wielkiej Brytanii) i wywóz ten potwierdzony jest przez właściwy organ celny,
    analizowana transakcja nie stanowi dla Spółki (A) eksportu towarów, o którym mowa w
    art. 2 pkt. 8 ustawy VAT – ponieważ w tym przypadku, wywóz poza terytorium Unii
    Europejskiej, nie następuje w wyniku przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. Tym samym, przemieszczenie towarów dokonywane przez Spółkę z polski na
    terytorium Wielkiej Brytanii nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce jako eksport
    towarów o którym mowa w art. 1 pkt 2 w związku z art. 2 pkt 8 ustawy VAT.
    Ad 2.
    Aktem prawnym regulującym kwestie związane z JPK jest ustawa o VAT (art. 109) oraz
    wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze. Elementy JPK_VAT określa Rozporządzenie
    Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie
    szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w
    zakresie podatku od towarów i usług, zmienione Rozporządzeniem Ministra Finansów z 1
    kwietnia 2020 r. oraz Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2020 r. a
    także opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M
    i JPK_V7K (Broszura informacyjna Ministerstwa Finansów z czerwca 2020 r.).

    W obowiązującej od 1 października 2020 r. deklaracji elektronicznej JPK_VAT w formie
    JPK_V7M, wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu, dla których
    obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana
    deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku jeżeli mają
    wpływ na rozliczenie w tym okresie, w tym również czynności wykonywanych poza
    terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego lub zwrotu podatku naliczonego.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT – obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust.
    5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
    Powołany przepis art. 19a ust. 1 ustawy o VAT – formułuje zasadę ogólną – zgodnie z którą
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania
    usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym
    dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za
    ten okres.
    Dla celów powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług dokonanie
    czynności (dostawy towarów lub wykonania usługi) następuje z chwilą faktycznego jej
    dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten
    moment.
    Z wydaniem towaru przez sprzedawcę łączy się istotny skutek dokonania sprzedaży
    towarów, polegający m.in. na przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z
    towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Chwilą decydującą o
    przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej
    utraty lub uszkodzenia towaru jest – co do zasady – wydanie towaru. Dokonanie dostawy,
    o której mowa w art. 19a ust. 1 ustawy, oznacza zatem faktyczne zrealizowanie dostawy.
    Jeżeli strony oznaczyły inną chwilę niż wydanie towaru dla przejścia korzyści i ciężarów, to
    w razie wątpliwości przyjmuje się, że ta sama chwila dotyczy przejścia ryzyka
    przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru.
    Zgodnie z art. 544 § 1 Kodeksu cywilnego – jeżeli rzecz sprzedana ma być przesłana przez
    sprzedawcę do miejsca, które nie jest miejscem spełnienia świadczenia, poczytuje się w
    razie wątpliwości, że wydanie zostało dokonane z chwilą, gdy w celu dostarczenia rzeczy
    na miejsce przeznaczenia sprzedawca powierzył ją przewoźnikowi trudniącemu się
    przewozem rzeczy tego rodzaju.
    Spółka planuje, że dostawy dokonywane będą na warunkach INCOTERMS DDP. Reguły
    INCOTERMS 2020 ustalają podział kosztów, ryzyka oraz obowiązków pomiędzy
    sprzedającym i kupującym, a związanych z dostawą towaru. W każdym bowiem kontrakcie
    handlowym niezbędne jest ustalenie, która ze stron tego kontraktu – kupujący czy
    sprzedający – zajmie się organizacją transportu towaru, poniesie jego koszty, a także
    ryzyko z nim związane. Aby uniknąć każdorazowego uzgadniania szczegółów kontraktu w
    powołanym zakresie można, dla ułatwienia, posłużyć się typowymi, ujednoliconymi w skali
    międzynarodowej klauzulami kontraktowymi, czyli np. INCOTERMS. Ułatwiają one i
    przyspieszają zawieranie umów oraz dają większą gwarancję prawidłowości obrotu
    handlowego niż indywidualnie ustalone warunki dostaw. W znaczący sposób redukują
    nieporozumienia wynikające z braku precyzyjnej znajomości praktyk handlowych oraz
    określają odpowiedzialność każdej ze stron w sposób prosty, bezpieczny i zrozumiały. A
    zatem reguły INCOTERMS opisują czynności, koszty i ryzyko związane z dostawą towaru
    od sprzedających do kupujących.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

    Zgodnie z warunkami DDP (Delivered Duty Paid – dostarczone, cło opłacone), Spółka
    ponosić będzie wszelkie ryzyka utraty lub uszkodzenia towaru do momentu jego dostawy.
    Bierze również odpowiedzialność za opłatę ceł i obowiązujących podatków. Natomiast
    ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru przechodzi na kupującego dokładnie od momentu
    dostarczenia towarów w ustalone miejsce.
    W związku z opisanymi wyżej zasadami dokonywania przez Spółkę transakcji eksportu
    towarów należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie dokonanie dostawy towaru nastąpi
    z chwilą dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia.
    Ad. 3
    Zdaniem Spółki, przy dostawie towarów, o którym mowa w pytaniu nr 1, przy określonych
    warunkach dostawy DDP obowiązek podatkowy powstaje w momencie dostarczenia
    towarów do miejsca ich przeznaczenia na terytorium UK do Klienta B.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jednocześnie na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT można stwierdzić, że podatnik
    ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy
    towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te
    mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a
    podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi
    czynnościami (...).
    W związku z powyższym, podatnikom nabywającym towary i usługi opodatkowane
    polskim podatkiem od towarów i usług, które służą np. do wytworzenia towarów, które są
    następnie przedmiotem dostawy dokonywanej poza terytorium Polski, przysługuje prawo
    do odliczenia tego podatku naliczonego, jeżeli dostawa ta byłaby opodatkowana na
    terytorium Polski.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów
    niewysyłanych i nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w
    momencie dostawy.
    W stosunku więc do podatku VAT naliczonego wynikającego z nabycia towarów lub usług,
    które są związane z wyprodukowaniem towarów lub ich sprzedażą na rzecz klientów na
    terenie Wielkiej Brytanii zastosowanie znajdzie przytoczony art. 86 ust. 8 ustawy o VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej organów
    podatkowych. Przykładem mogą być tutaj następujące interpretacje: interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 stycznia 2018 r., (sygn. 0114-
    KDIP1-2.4012.685. 2017.1.KP, cyt.: „Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy
    oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że Spółka – na podstawie art. 86 ust. 8
    pkt 1 ustawy – ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia w Polsce
    towarów i usług, udokumentowanego fakturami VAT, w sytuacji, gdy koszty te są ściśle
    powiązane ze sprzedażą towarów podlegającą opodatkowaniu w kraju trzecim ze względu
    na miejsce świadczenia i Spółka jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających związek
    krajowych zakupów z tą sprzedażą”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na zakres pytań postawionych we wniosku,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za zasadne udzielenie odpowiedzi na
    pytania następująco: w pierwszej kolejności na pytanie oznaczone we wniosku nr 1,
    następnie na pytanie oznaczone we wniosku nr 3 oraz na pytanie oznaczone we wniosku
    nr 2.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
    Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy:
    Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzącego w
    skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą
    inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie
    odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności,
    stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w
    przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
    Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” – zawarte w art. 7
    ust. 1 ustawy – dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa

    własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można
    interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności
    ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ
    „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
    Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
    transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
      zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
      innych środków transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, czy
    przez nabywcę mającego siedzibę poza Polską, lub na jego rzecz. Sytuacja, kiedy dostawca
    lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów z Polski poza
    terytorium Unii stanowi tzw. eksport bezpośredni (art. 2 pkt 8 lit. a ustawy). Natomiast
    eksport pośredni ma miejsce wówczas gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza
    terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez
    nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz (art. 2 pkt 8 lit. b
    ustawy).
    Zatem, aby dostawę towarów uznać za eksport towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy
    muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
      a) musi nastąpić przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
      b) towar będący przedmiotem dostawy musi zostać wysłany lub przetransportowany z
        terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej,
      c) wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi być potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Zatem dla uznania danej czynności za eksport towarów niezbędne jest dokonanie
    dostawy towarów, czyli przeniesienie na nabywcę prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel, oraz w wyniku tej dostawy wysłanie lub transport towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej. Niezaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 2 pkt 8 ustawy
    powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Zaznaczenia wymaga, że dwie pierwsze przesłanki mają charakter faktyczny i musi je
    łączyć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle
    sprecyzowanych w ustawie czynności (dostawy), towar opuszcza terytorium kraju w celu
    dostarczenia go do kraju trzeciego. Przy czym, nabywca tego towaru w wykonaniu tej
    czynności nabywa prawo do rozporządzania nim jak właściciel (zasadniczo warunek ten
    ziszcza się przez przeniesienie własności towaru). Ostatnia przesłanka ma charakter
    formalny i wiąże się z udokumentowanym legalnym wywozem towarów poza terytorium
    kraju.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter

    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Miejscem dostawy towarów jest – w przypadku towarów wysyłanych lub
    transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
    trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu do nabywcy.
    Zatem wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza
    terytorium Unii Europejskiej znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 i art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce.
    W kwestii eksportu towarów wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z
    dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 3/12 orzekając, że: „(...) Dla zastosowania przez
    podatnika stawki 0% w Polsce z tytułu eksportu towaru konieczne jest, aby miejscem
    dostawy tej czynności była Polska, co wymaga wykazania, że wywóz tego towaru poza
    obszar Unii Europejskiej następuje – stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. – w ramach
    transportu, który rozpoczął się na terytorium Polski, w wykonaniu czynności określonej w
    art. 7 ustawy. Zgłoszenie towaru do procedury wywozu towarów, o której mowa w art. 161
    Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w krajowym urzędzie celnym należy traktować jako
    niewątpliwy dowód rozpoczęcia takiego transportu na terytorium Polski, niemający jednak
    charakteru wyłącznego”.
    W powyższej uchwale stwierdzono również, „(...) w sytuacji gdy eksport towarów, w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 i art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. (art. 146 w zw. z art. 32 Dyrektywy 2006
    /112/WE), stanowi wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, które w momencie
    rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza terytorium Wspólnoty znajdują się na terytorium
    kraju, oznacza to, że wywóz tych towarów z kraju poza obszar Unii Europejskiej powinien
    nastąpić w ramach transportu (wysyłki) zasadniczo o nieprzerwanym charakterze. Dla
    przybliżenia charakteru takiego transportu przydatne może być sięgnięcie do normy art.
    83 ust. 3 pkt 1 lit. a) u.p.t.u., stanowiącej, że przez usługi transportu międzynarodowego
    rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów z miejsca wyjazdu
    (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii
    Europejskiej. W sytuacji gdy transport towaru z Polski zostanie przerwany na terytorium
    innego kraju unijnego i ponownie podjęty w okolicznościach wskazujących, że miejscem
    jego rozpoczęcia, w celu wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, jest tenże
    inny kraj unijny, brak podstaw do stwierdzenia, że eksport tych towarów nastąpił z
    terytorium Polski. Oznacza to, że w przypadku gdy towar jest transportowany (wysyłany,
    przemieszczany) z Polski do innego państwa członkowskiego z pominięciem procedury
    wywozu i tam rozładowany i magazynowany (składowany poza składem celnym), po czym
    dopiero z tego kraju transportowany (wysyłany) – po zgłoszeniu w nim tegoż towaru do
    wywozu poza terytorium Unii Europejskiej – nie ma podstaw do stwierdzenia, że wywóz
    tego towaru poza terytorium Wspólnoty nastąpił z terytorium Polski, gdyż miejscem
    świadczenia takiej dostawy eksportowej, w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. (art. 32
    Dyrektywy 2006/112/WE), nie jest w takiej sytuacji Polska, lecz tenże kraj unijny, w którym
    znajdują się eksportowane towary w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu
    towarów do nabywcy poza terytorium Unii Europejskiej. Nie są zatem w tym przypadku
    spełnione przesłanki do stwierdzenia eksportu takiego towaru w Polsce, a tym samym do
    stosowania z tego tytułu stawki 0%”.
    Z powyższego nie wynika, że podlegający eksportowi towar musi opuścić terytorium Unii
    Europejskiej za pośrednictwem krajowego granicznego urzędu celnego, gdyż może to
    nastąpić poprzez każdy unijny urząd celny, lecz niezbędnym jest, aby transport (wysyłka)
    tego towaru, przed opuszczeniem terytorium Unii Europejskiej, rozpoczął się na
    terytorium Polski oraz istotne jest, aby transport miał nieprzerwany charakter. Przy czym
    nie chodzi tutaj o aspekt fizyczny tego transportu, czyli o to aby transportu dokonywał np.

    tylko jeden podmiot (np. spedytor) czy też towar nie mógł być przeładowany, czy chwilowo
    składowany. Istotne jest, aby przeznaczeniem nadanego towaru było tylko jego
    wywiezienie z terytorium Unii Europejskiej.
    Z opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy (Spółki) jest
    produkcja i sprzedaż wyrobów gotowych w postaci artykułów gospodarstwa domowego i
    wyposażenia ogrodów z tworzyw sztucznych. Spółka sprzedaje swoje wyroby głównie na
    rynki europejskie do krajów Unii Europejskiej (UE) oraz poza UE, w tym do Wielkiej
    Brytanii. Spółka nie posiada oddziału na terenie Wielkiej Brytanii, nie ma upoważnionego
    przedstawicielstwa, nie posiada rachunku bankowego w banku brytyjskim. Spółka
    wypełnia obowiązki w zakresie podatku od towarów i usług na terenie UK składając
    deklaracje kwartalne za pośrednictwem biura księgowego w Polsce, na podstawie
    zawartej umowy o współpracę. Sprzedaż jest dokonywana na szczegółowe zamówienia
    Klienta z Wielkiej Brytanii zarejestrowanego do VAT w Wielkiej Brytanii na warunkach
    ustalonych przez klienta, tj. DDP (Delivery Duty Paid dostarczone, cło opłacone), w walucie
    GBP. Spółka odpowiada za organizację transportu i transport, dokonanie odprawy
    eksportowej, jak i za przeprowadzenie procedury importowej towarów wywożonych przez
    nią do UK przy pomocy upoważnionej agencji celnej z UK. Dostawa i przekazanie prawa
    własności następuje na terenie Wielkiej Brytanii, w miejscu dostawy, wskazanym przez
    Klienta. Do transportu, odprawy celnej eksportowej w Polsce i odprawy celnej importowej
    w UK wystawiana jest w Polsce przed odprawą celną faktura pro forma przez A NIP PL (A)
    dla nabywcy A NIP GB (A). Po dostarczeniu towarów do odbiorcy ostatecznego B
    następuje przekazanie towaru i praw własności do towaru na podmiot B. W dniu dostawy
    wystawiana jest faktura sprzedaży na odbiorcę ostatecznego zarejestrowanego w UK (B).
    Faktura wystawiana jest z podatkiem od towarów i usług obowiązującym w UK na dzień
    dokonania dostawy i ujmowana jest w ewidencjach podatku VAT brytyjskiego. Od dnia
    wystawienia faktury proforma do dnia wystawienia faktury ostatecznej (w dniu dokonania
    dostawy) zwykle mija kilka dni, jest to czas transportu i dostawy. Od dnia wystawienia
    faktury proforma do dnia wystawienia faktury ostatecznej zmianie ulegają kursy waluty w
    jakiej dokonywana jest sprzedaż. W księgach Spółka A ewidencjonuje fakturę związaną z
    przekazaniem praw własności, czyli z podatkiem VAT GB. Wystawiana wcześniej na
    potrzeby odprawy celnej faktura proforma ewidencjonowana jest w systemie przez konto
    księgowe techniczne (konto techniczne służy kontroli ilości faktur i zgodności ujęcia
    wszystkich odprawianych faktur proforma i faktur ostatecznych wystawianych dla
    kontrahenta).
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy przemieszczenie przez
    Spółkę towarów z Polski na terytorium Wielkiej Brytanii na rzecz Klienta z UK stanowi
    eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy oraz obowiązku wykazania ww.
    sprzedaży na rzecz Klienta z Wielkiej Brytanii w plikach JPK_V7M jako eksport towarów
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    Jak wyżej wskazano, aby wywóz towarów z Polski poza terytorium Unii Europejskiej mógł
    być uznany za eksport towarów, w ramach danej transakcji musi nastąpić dostawa
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, tj. musi nastąpić przeniesienie – z
    dostawcy na nabywcę – prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a w
    konsekwencji dokonanej dostawy musi nastąpić wywóz towarów z kraju poza terytorium
    Unii Europejskiej, który zostanie potwierdzony przez właściwy organ celny.
    Przedstawiony przez Wnioskodawcę schemat transakcji przedstawia się w ten sposób, że
    Spółka (A NIP PL, w związku z transportem towarów do Wielkiej Brytanii, wystawia fakturę
    pro forma, na nabywcę, tj.: A NIP GB. Następnie, w Wielkiej Brytanii zgłaszany jest import
    towarów z Polski. Poprzez zgłoszenie importu rozumie się dokonanie formalności celnych
    importu oraz ujęcie importu w rozliczeniach podatku od towarów i usług w UK w
    deklaracji sporządzanej w terminie późniejszym (rozliczenie kwartalne). Są Państwo
    odpowiedzialni za przeprowadzenie procedury importowej towarów wywożonych przez
    Państwa do UK przy pomocy upoważnionej agencji celnej z UK. Dostawa i przekazanie

    prawa własności następuje na terenie Wielkiej Brytanii, w miejscu dostawy, wskazanym
    przez Klienta. Po dostarczeniu towarów do odbiorcy ostatecznego B następuje
    przekazanie towaru i praw własności do towaru na podmiot B. W dniu dostawy
    wystawiana jest faktura sprzedaży na odbiorcę ostatecznego zarejestrowanego w UK (B).
    Faktura wystawiana jest z podatkiem od towarów i usług obowiązującym w UK na dzień
    dokonania dostawy i ujmowana jest w ewidencjach podatku VAT brytyjskiego. W tak
    przedstawionym modelu transakcji, nie można uznać, że dokonują Państwo bezpośredniej
    sprzedaży towarów z Polski na rzecz Klienta w Wielkiej Brytanii.
    Powyższe okoliczności wskazują, że dopiero po dokonaniu importu na terenie Wielkiej
    Brytanii, dokonują Państwo sprzedaży towaru na rzecz ostatecznego Klienta z UK.
    Wskazali Państwo, że przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na
    rzecz Klienta z UK nastąpi z chwilą dostarczenia towaru w miejscu wskazanym przez
    Klienta. Zatem wywóz towaru z Polski poza terytorium Unii Europejskiej nie następuje w
    wyniku transakcji dostawy towarów, w ramach której następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel. Towar do momentu sprzedaży należy do Państwa,
    natomiast sprzedaż ta (tj. dostawa towaru, z którą wiąże się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel), następuje – zgodnie z warunkami transakcji
    ustalonymi z nabywcą z UK – na terytorium Wielkiej Brytanii.
    Zatem, pomimo, że towar jest wywożony z Polski na terytorium państwa trzeciego
    (Wielkiej Brytanii) i wywóz ten potwierdzony jest przez właściwy organ celny, analizowana
    transakcja nie stanowi dla Wnioskodawcy eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt
    8 ustawy – ponieważ w tym konkretnym przypadku, wywóz poza terytorium Unii
    Europejskiej, nie następuje w wyniku przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Tym samym, przemieszczenie towarów dokonywane przez Państwa z Polski na terytorium
    Wielkiej Brytanii nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT w Polsce, w tym jako eksport
    towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji nie powinni Państwo wykazywać sprzedaży na rzecz Klienta z Wielkiej
    Brytanii w plikach JPK_V7M jako eksport towarów.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również wskazania, czy przysługuje Państwu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych ze sprzedażą
    towarów na terytorium Wielkiej Brytanii (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tj.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami

    i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi. Przy czym związek dokonywanych zakupów z
    działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
    O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić wówczas,
    gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane
    towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy,
    czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i
    usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z
    całokształtem funkcjonowania firmy; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone
    zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek
    przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem
    obrotu.
    Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
    2025 r.:
    Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi
    dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium
    kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust.
    1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na
    terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego
    podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy
    dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium
    kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza
    terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych
    czynności w kraju, podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać
    będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium
    kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie
    określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te
    czynności.
    Wskazane warunki dotyczące skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług odzwierciedlają zapisy art. 168 i art. 169
    lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1, ze zm.).
    Zgodnie z art. 169 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, poza prawem do odliczenia, o
    którym mowa w art. 168, podatnik ma prawo do odliczenia VAT określonego w tym
    artykule, jeżeli towary i usługi są wykorzystywane do następujących celów: transakcji
    podatnika, innych niż te, które są zwolnione zgodnie z art. 284, związanych z działalnością,
    o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, dokonywanych poza terytorium państwa
    członkowskiego, w którym podatek jest należny lub został zapłacony, w odniesieniu do
    których VAT podlegałby odliczeniu, gdyby transakcje te miały miejsce na terytorium tego
    państwa członkowskiego.
    Regulacja ta rozszerza prawo podatnika do dokonywania odliczeń wyłącznie podatku
    związanego z działalnością opodatkowaną podatnika, wyrażoną w art. 168, o prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych
    następnie w takich transakcjach podatnika, które w ogóle nie podlegają opodatkowaniu
    VAT w kraju nabycia (kraju odliczenia podatku naliczonego). Transakcjami, które nie

    podlegają opodatkowaniu w kraju nabycia, mogą być zarówno czynności wykonane za
    granicą w związku z prowadzoną tam działalnością gospodarczą, jak i czynności wykonane
    w ramach działalności prowadzonej w kraju zakupu, w stosunku do których za miejsce
    powstania obowiązku podatkowego uważana jest zagranica.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jak wynika z wniosku, są Państwo zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług oraz są Państwo zarejestrowani na potrzeby podatku od towarów i usług w Wielkiej
    Brytanii. Sprzedaż towarów, o których mowa we wniosku, dokonywana przez Państwa
    poza terytorium kraju, tj. na terytorium Wielkiej Brytanii, gdyby podlegała opodatkowaniu
    na terytorium Polski, nie korzystała by ze zwolnienia lecz byłaby opodatkowana według
    właściwej stawki podatku od towarów i usług. Posiadają Państwo dokumenty, z których
    wynika związek podatku naliczonego z dostawami poza terytorium kraju, tj. na terytorium
    Wielkiej Brytanii.
    W konsekwencji, przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego
    związanego z zakupem towarów i usług związanych ze sprzedażą towarów na terytorium
    Wielkiej Brytanii, na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu oznaczonym nr 2, dotyczą obowiązku wykazania
    sprzedaży dokonanej na terytorium Wielkiej Brytanii na rzecz Klienta z UK jako sprzedaży
    poza terytorium kraju w pozycji 11 części deklaratoryjnej pliku JPK_V7M.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
    Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
    deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
    następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art.
    133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
    Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
    rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
    opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
    podatnika.
    W świetle art. 99 ust. 11c ustawy:
    Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
    dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o

    informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje
    deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o
    którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach
    wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami
    określonymi w tych przepisach.
    Według art. 109 ust. 3 ustawy:
    Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3
    oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113
    ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane
    pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji
    podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
    1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego,
      w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
    2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
      podatku naliczonego;
    3) kontrahentów;
    4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:
    Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
    określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
    środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
    deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15
    października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w
    formie JPK_V7M i JPK_V7K.
    W myśl § 2 ww. rozporządzenia:
    Deklaracje zawierają:
    1) oznaczenie urzędu skarbowego, do którego jest składana deklaracja;
    2) dane identyfikacyjne podatnika;
    3) oznaczenie rodzaju rozliczenia:
    a) miesięczne – w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy,
    albo
    b) kwartalne – w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
    4) oznaczenie okresu, za który jest rozliczany podatek od towarów i usług, zwany dalej
    „podatkiem”:
    a) miesiąc i rok – dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy, albo
    b) kwartał i rok – dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
    5) oznaczenie wersji (kodu) deklaracji składanej na podstawie:
    a) art. 99 ust. 1 ustawy albo
    b) art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
    6) oznaczenie daty sporządzenia;
    7) wskazanie celu złożenia deklaracji – złożenie deklaracji albo korekta deklaracji;

    8) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego;
    9) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego;
    10) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku lub zwrotu podatku wraz z
    oznaczeniem sposobu dokonania tego zwrotu;
    11) dodatkowe dane dotyczące rozliczenia.
    Na podstawie § 4 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia:
    Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego, o których mowa w § 2 pkt
    8, obejmują:
    1) wysokość podstawy opodatkowania, a w przypadkach określonych w lit. d-f oraz i-m
    – także wysokość podatku należnego, z tytułu:
    a) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, zwolnionych od
    podatku
    b) dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju, w tym odrębnie z
    tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy,
    c) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
    stawką 0%, w tym odrębnie z tytułu dostawy towarów, o której mowa w art. 129 ustawy,
    d) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
    stawką 5%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
    e) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
    stawką 7% albo 8%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
    f) dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
    stawką 22% albo 23%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
    g) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    h) eksportu towarów,
    i) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
    j) importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ustawy,
    k) importu usług, z wyłączeniem usług nabywanych od podatników podatku od wartości
    dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy,
    l) importu usług nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej, do których
    stosuje się art. 28b ustawy,
    m) dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt
    5 ustawy;
    2) łączną wysokość podstawy opodatkowania stanowiącą sumę wysokości podstaw
    opodatkowania określonych w pkt 1, z wyłączeniem wysokości podstaw opodatkowania
    z tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, oraz dostawy
    towarów, o której mowa w art. 129 ustawy.
    Z powyższych przepisów wynika, że w deklaracji podatkowej należy wykazać m.in.
    sprzedaż, która ma miejsce poza terytorium kraju.
    W pkt I załącznika „Objaśnienia do deklaracji” wskazano w pkt 4.1., że w części deklaracji
    dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego wykazuje się wszystkie czynności
    podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy opodatkowania oraz wysokość podatku
    należnego), dla których obowiązek podatkowy powstał w okresie rozliczeniowym, za który
    jest składana deklaracja, po uwzględnieniu korekt wynikających z przepisów o podatku,
    jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym okresie. Dotyczy to również dostaw towarów oraz
    świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w

    stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo
    do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych
    procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.
    Odnosząc się do kwestii sposobu wykazania w JPK_VAT sprzedaży towarów na rzecz
    Państwa Klienta z Wielkiej Brytanii, wskazać należy, że w deklaracji i ewidencji JPK_V7M
    przewidziano dwa pola, w których wykazuje się sprzedaż opodatkowaną poza terytorium
    kraju, tj. K_11 i P_11.
    W polu K_11 wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z dostawy
    towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju. W polu tym podaje się wartość
    netto dostaw towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju, w każdym
    przypadku, gdy w odniesieniu do nich przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, z wyłączeniem
    czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a,
    7 lub 9 ustawy.
    Natomiast w polu P_11 wykazuje się zbiorczą wysokość podstawy opodatkowania z tytułu
    dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju – wykazaną w K_11.
    W okolicznościach analizowanej sprawy – jak wyżej wskazano – przemieszczenie towarów
    dokonywane przez Państwa z Polski na terytorium Wielkiej Brytanii nie podlega
    opodatkowaniu na terytorium kraju (tj. w Polsce), w tym jak eksport towarów.
    Jednocześnie – jak rozstrzygnięto powyżej – mają Państwo prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem towarów i usług
    związanych ze sprzedażą towarów na terytorium Wielkiej Brytanii, na podstawie art. 86
    ust. 8 pkt 1 ustawy.
    Mając zatem na uwadze powyższe uznać należy, że w okolicznościach analizowanej
    sprawy, mają Państwo obowiązek wykazania sprzedaży na rzecz Klienta z Wielkiej Brytanii,
    w JPK_VAT, jako dostawy towarów poza terytorium kraju w polu K_11 (część ewidencyjna)
    oraz P_11 (część deklaracyjna) pliku JPK_V7M.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 wniosku jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa
    wniosku (zapytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
    Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego
    stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku

    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.