Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.200.2017.1.MAP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-13
Teza: możliwość zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży drobiu po uboju, pochodzącego z własnej hodowli, przerobionego w sposób przemysłowy
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; hodowla; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 lipca 2017 r. (data wpływu 18 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży drobiu po uboju, pochodzącego z własnej hodowli, przerobionego w sposób przemysłowy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lipca 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca od kilkunastu lat jest rolnikiem i prowadzi małe gospodarstwo rolne o powierzchni około 12 ha. Oboje z żoną, z którą Wnioskodawca jest w ustawowej współwłasności małżeńskiej, są płatnikami KRUS. Wnioskodawca od kilku lat prowadzi chów i hodowlę drobiu (drób rzeźny – kurczęta). Powyższy chów i hodowlę zgłosił do działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochód jest ustalany przez zastosowanie norm szacunkowych dochodu rocznego dla rodzajów i rozmiarów prowadzonej produkcji, zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do prowadzenia i nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Jego przychody za zeszły rok nie przekroczyły równowartości 2 000 000 euro, ani 1 200 000 euro. Planowana sprzedaż również nie przekroczy tych wartości. Żona Wnioskodawcy nie prowadzi działalności rolniczej. Gospodarstwo jest własnością Wnioskodawcy (nabycie gospodarstwa w formie darowizny, odbyło się przed wejściem w związek małżeński). Żona Wnioskodawcy w zeszłym roku nie osiągnęła żadnych przychów, co oznacza, że nie przekroczyła równowartości 2 000 000 euro, ani 1 200 000 euro. Wnioskodawca w 2017 r. nie uzyska przychodów przekraczających ww. wartości. Wyhodowane kurczęta do tej pory były sprzedawane żywe do ubojni. Obecnie gospodarstwo rolne Wnioskodawcy jest zakwalifikowane do sprzedaży bezpośredniej, w ramach której planuje On nadal hodować kurczaki rzeźne oraz dodatkowo będzie prowadzona sprzedaż bezpośrednia tusz i podrobów drobiowych pochodzących z uboju ww. drobiu na terenie Jego gospodarstwa. Jeden cykl chowu takiego drobiu trwa około 8 tygodni, podczas którego kurczaki są karmione własną paszą z płodów rolnych (pszenica, kukurydza) pochodzących z gospodarstwa Wnioskodawcy. Okres biologicznego wzrostu wszystkich hodowanych przez Niego kurczaków będzie wynosił co najmniej 6 tygodni. Wyhodowane przez Wnioskodawcę kurczaki po osiągnięciu odpowiedniej wagi będą ubijane, w odpowiednio przygotowanych pomieszczeniach na terenie Jego gospodarstwa. Ubój będzie następował w odpowiednich warunkach, zatwierdzonych przez Powiatowego Lekarza Weterynarii. Tak przetworzony kurczak będzie sprzedawany detalicznie odbiorcom prywatnym. Maksymalna ilość hodowanego u Wnioskodawcy drobiu to 10 000 sztuk rocznie, zgodnie z limitem określonym przez Powiatowy Inspektorat Weterynarii. Ponieważ ilość hodowanych kurczaków przekracza 100 sztuk, hodowla Wnioskodawcy zaliczana jest do działów specjalnych produkcji rolnej. W definicji określającej działy specjalne produkcji rolnej nie określono, czy zwierzęta mają być sprzedawane żywe, czy mogą być sprzedawane po uboju własnym. W celu potwierdzenia, czy sprzedaż zwierząt po uboju będzie mieściła się w działach specjalnych w lutym 2017 r. Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej do Krajowej Informacji Skarbowej. Z otrzymanej interpretacji wynika, że sprzedaż wyhodowanych zwierząt po uboju - nie mieści się w pojęciu działów specjalnych produkcji rolnej. Tym samym, jeżeli przyjąć, że sprzedaż zwierząt po uboju z własnej hodowli nie stanowi działów specjalnych produkcji rolnej - co stanowi treść wydanej interpretacji indywidualnej – ma zastosowanie zwolnienie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 71 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z tym, że Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne (wolne od podatku dochodowego są dochody ze sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli, niestanowiących działów specjalnych produkcji rolnej, przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt, w tym również na rozbiorze, podziale i klasyfikacji mięsa). Wnioskodawca nie prowadzi żadnej ewidencji dla celów rozliczeń podatkowych w ramach działów specjalnych produkcji rolnej, ponieważ działy specjalne produkcji rolnej rozlicza na normach szacunkowych. Przepisy dotyczące tych norm nie wymagają od Wnioskodawcy prowadzenia żadnej ewidencji. Poza tym nie jest On też podatnikiem VAT czynnym, więc nie prowadzi ewidencji VAT. Szczegółowy opis procesu hodowli przedstawia się następująco: Wnioskodawca kupuje z wylęgami jednodniowe pisklęta brojlery, które umieszcza w specjalnie przystosowanym do hodowli drobiu pomieszczeniu (kurniku). Pomieszczenie musi być odpowiednio ogrzewane, wentylowane oraz przed wstawieniem piskląt zdezynfekowane. Wstawione pisklęta są karmione paszą wykonywaną we własnym zakresie, z produktów rolnych uzyskanych z uprawy zboża i kukurydzy na własnym polu. Poza tym, hodowany przez Niego drób musi być odpowiednio pojony i wymaga intensywnej opieki podczas całego cyklu chowu. Wyhodowane przez Niego kurczęta, do tej pory sprzedawane były żywe do ubojni. Obecnie Wnioskodawca rozważa ubijanie wyhodowanych kurcząt na terenie własnego gospodarstwa rolnego. W tym celu planuje przygotować do tego odpowiednie pomieszczenia, spełniające normy weterynaryjne. Stosownie do tych przepisów pomieszczenia będą musiały spełniać następujące kryteria, takie jak: wypłytkowane ściany oraz posadzki, stoły wykonane ze stali nierdzewnej, odpowiednia wentylacja i naświetlenie, ujęcie ciepłej i zimnej bieżącej wody oraz okna wyposażone w siatki przeciw insektom. W tak przygotowanym pomieszczeniu będzie następował ubój z wykorzystaniem przeznaczonych do tego odpowiednich maszyn. Po co najmniej 8 tygodniach od wstawienia piskląt, dorosłe już kurczęta nadają się do ubicia. Ubój będzie następował na terenie Jego gospodarstwa rolnego w specjalnie przystosowanych do tego pomieszczeniach. Proces uboju tego drobiu będzie wykonywany przez Wnioskodawcę, oraz przez Jego żonę. Nie zatrudni On żadnych innych osób do tych celów. Dorosłe kurczaki będą chwytane i zabijane za pomocą specjalistycznej gilotyny do uboju drobiu. Następnie będą parzone w wyparzaczu z wodą o temperaturze 70 stopni C, po czym umieszczane w tzw. skubarce, w której usuwa się z kurcząt pierze. Po tym procesie ubite kurczaki zostaną przeniesione do sąsiedniego pomieszczenia, w którym zostaną wypatroszone, wyczyszczone oraz schłodzone w wodzie, a później w chłodni. Następnie tak przygotowane kurczaki będą pakowane w całości do woreczków i będą gotowe do sprzedaży. Sprzedaż tego drobiu będzie następowała na terenie gospodarstwa Wnioskodawcy klientom finalnym, czyli osobom prywatnym. Zarówno pomieszczenia, jak i cały użyty do uboju sprzęt, jest przeznaczony typowo do tego typu prac i wszelkie warunki oraz cały proces uboju jest zatwierdzony przez Powiatowego Lekarza Weterynarii z \`(...)\`.

W związku z powyższym opisem we wniosku zadano następujące pytania:

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż poubojowa drobiu z własnej hodowli przez rolnika prowadzącego gospodarstwo rolne podlega zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 71 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż po uboju wyhodowanego drobiu przez rolnika prowadzącego gospodarstwo rolne korzysta ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 71 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, że w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Krajowa Informacja Skarbowa ustaliła, że sprzedaż poubojowa drobiu nie zalicza się do działów specjalnych produkcji rolnej - można zastosować zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 71, gdyż zastrzeżenie tam zawarte, że nie dotyczy sprzedaży w ramach działów specjalnych - nie ma zastosowania w związku z powyższą interpretacją. Po uzyskaniu indywidualnej interpretacji Wnioskodawca powinien zrezygnować z opodatkowania w formie działów specjalnych produkcji rolnej, gdyż pomimo ilości hodowanego drobiu fakt, że sprzedaje go po uboju - będzie decydował, że nie są to działy specjalne produkcji rolnej. A jeżeli nie są to działy specjalne i jest On rolnikiem, to dochody ze sprzedaży po uboju zwierząt w Jego hodowli są zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Konsekwencją uregulowań zawartych w powołanym przepisie jest wprowadzona – dla celów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zawarta w art. 2 ust. 2 definicja działalności rolniczej oraz w art. 2 ust. 3 – definicja działów specjalnych produkcji rolnej, z których uzyskiwane dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy, działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

\-licząc od dnia nabycia.

Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca dla celów podatku dochodowego precyzuje wyraźnie co należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w przepisie art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter wyczerpujący. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej, podstawową jej cechą jest uzyskanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkcja roślinna), chowu lub hodowli (produkcja zwierzęca).

Stan nieprzetworzony to taki stan produktu, który nie różni się w sposób istotny od stanu, w jakim produkt ten znajdował się bezpośrednio po jego wytworzeniu. A zatem zastosowanie wobec produktu określonych procesów technologicznych, na skutek czego nabrał on nowych cech czy właściwości, wyklucza uznanie produktu za nieprzetworzony.

Z kolei, działami specjalnymi produkcji rolnej – w myśl art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – są uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Przepis ten określa rodzaje upraw, hodowli i chowu mieszczące się w ramach działów specjalnych produkcji rolnej. W odniesieniu do drobiu rzeźnego w zakresie działów specjalnych mieści się wyłącznie jego fermowa hodowla i chów.

Według Słownika Języka Polskiego PWN pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka – „hodowla” to planowa opieka nad wzrostem i rozwojem zwierząt lub roślin; też: zwierzęta lub rośliny będące pod taką opieką. Natomiast „chów”, to karmienie i pielęgnowanie zwierząt hodowlanych.

Zgodnie natomiast z innymi definicjami słownikowymi: hodowla zwierząt to zespół zabiegów zmierzających do poprawienia założeń dziedzicznych (genotypu) zwierząt, w zakres których wchodzi ocena wartości użytkowej i hodowlanej zwierząt, selekcja i dobór osobników do kojarzenia prowadzony w warunkach prawidłowego chowu. Przez chów należy rozumieć – zapewnienie zwierzętom użytkowym i hodowlanym prawidłowych warunków bytowania i rozwoju, dzięki którym możliwy jest pełny rozwój pożądanych cech. Obejmuje czynności takie jak karmienie i pielęgnacja, związane z utrzymaniem zwierząt od czasu ich nabycia – zwykle młodych osobników - do czasu uzyskania przez nie oczekiwanych cech użytkowych.

Zatem, skoro działy specjalne produkcji rolnej są rodzajem działalności rolniczej, a działalność ta polega m.in. na wytwarzaniu produktów zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnej hodowli lub chowu, to również działalność wykonywana w ramach działów specjalnych nie może polegać na przetwarzaniu produktów zwierzęcych.

Zgodnie z definicjami słownikowymi: produkt przetworzony to taki, który na skutek zastosowania względem niego określonych procesów technologicznych nabrał nowych cech, właściwości, natomiast stan nieprzetworzony to taki stan produktu, który nie różni się zasadniczo od stanu, w jakim produkt znajdował się bezpośrednio po jego wytworzeniu.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 71 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody ze sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli, niestanowiących działów specjalnych produkcji rolnej, przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt, w tym również na rozbiorze, podziale i klasyfikacji mięsa.

Wyjaśnić należy, że określenie przerób produktów roślinnych sposobem przemysłowym użyte w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 71 cyt. ustawy, nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, przy interpretacji tego przepisu należy posłużyć się wykładnią językową.

Według Słownika Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN (Warszawa 1996):

*   przetwórstwo, to przerabianie surowców na gotowe produkty (tom lit. L-P str. 970),

*   przerób, to przerabianie surowca na produkt lub półprodukt (tom lit. L-P str. 954),

*   przemysłowy, to dotyczący przemysłu, związany z przemysłem, mający zastosowanie w przemyśle,

Sposób zaś, to określona metoda, forma wykonania (Mały Słownik Języka Polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, str. 870).

W konsekwencji, przerób sposobem przemysłowym należy rozumieć jako przerabianie surowca na produkty gotowe lub półprodukty z wykorzystaniem metod mających zastosowanie w przemyśle.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi chów i hodowlę drobiu (drób rzeźny – kurczęta) w ramach działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochód jest ustalany przez zastosowanie norm szacunkowych dochodu rocznego dla rodzajów i rozmiarów prowadzonej produkcji, zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyhodowane kurczęta do tej pory były sprzedawane żywe do ubojni. Obecnie gospodarstwo rolne Wnioskodawcy zakwalifikowane jest do sprzedaży bezpośredniej, w ramach której planuje On nadal hodować kurczaki rzeźne oraz dodatkowo będzie prowadzona sprzedaż bezpośrednia tusz i podrobów drobiowych pochodzących z uboju ww. drobiu na terenie Jego gospodarstwa. Dorosłe kurczaki będą chwytane i zabijane za pomocą specjalistycznej gilotyny do uboju drobiu. Następnie będą parzone w wyparzaczu z wodą o temperaturze 70 stopni C, po czym umieszczane w tzw. skubarce, w której usuwa się z kurcząt pierze. Po tym procesie ubite kurczaki zostaną przeniesione do sąsiedniego pomieszczenia, w którym zostaną wypatroszone, wyczyszczone oraz schłodzone w wodzie, a później w chłodni. Następnie tak przygotowane kurczaki będą pakowane w całości do woreczków i będą gotowe do sprzedaży.

Zauważyć należy, że Wnioskodawca dokładnie wskazał, jak będzie wyglądał proces uboju hodowanego przez Niego drobiu. Z uwagi na fakt, że przerabianie surowca w postaci drobiu (kurcząt) na produkty gotowe lub półprodukty zostanie dokonane przez Wnioskodawcę z wykorzystaniem metod mających zastosowanie w przemyśle, uznać należy, że powyższy ubój dokonany zostanie sposobem przemysłowym.

Na podstawie przeanalizowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyjąć zatem należy, że przychód ze sprzedaży tusz i podrobów drobiowych oraz przerobu sposobem przemysłowym polegającym na uboju drobiu rzeźnego pochodzącego z własnego chowu, jest wyłączony z opodatkowania w ramach działów specjalnych produkcji rolnej. Powyższe ustalenie potwierdzają również słownikowe definicje hodowli i chowu, które również nie obejmują swym zakresem uboju przemysłowego oraz poubojowej obróbki zwierząt.

Przerób sposobem przemysłowym polegający na uboju drobiu rzeźnego pochodzącego z własnej hodowli prowadzonej w ramach działów specjalnej produkcji rolnej oraz sprzedaż tusz i podrobów drobiowych stanowi odrębne źródło przychodów i w związku z tym podlega dodatkowemu opodatkowaniu poza opodatkowaniem w ramach działów specjalnych produkcji rolnej.

Stosownie do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi źródłami przychodów są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy),

*   działy specjalne produkcji rolnej (art. 10 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy).

Stosownie do art. 5a pkt 6 cyt. Ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy.

Przychody Wnioskodawcy uzyskane z działalności w zakresie hodowli i chowu drobiu rzeźnego podlegają opodatkowaniu w ramach działów specjalnych produkcji rolnej. Natomiast przychody ze sprzedaży drobiu po uboju, przerobionego sposobem przemysłowym, pochodzącego z własnego chowu, z uwagi na fakt, że zostały wyłączone z opodatkowania w ramach działów specjalnych produkcji rolnej - stanowią źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy (tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej).

A zatem, wyłączeniu z opodatkowania w ramach działów specjalnych produkcji rolnej podlega jedynie sprzedaż drobiu po uboju, natomiast działalność w zakresie chowu i hodowli drobiu rzeźnego mieści się w ramach działów specjalnych produkcji rolnej.

Mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego oraz wskazane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że do dochodów ze sprzedaży drobiu poubojowego pochodzącego wyłącznie z Jego własnej hodowli, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie podatkowe zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 71 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stwierdzić bowiem należy, że z uwagi na fakt, że przychody Wnioskodawcy uzyskane z działalności w zakresie hodowli i chowu drobiu rzeźnego zaliczone są do działów specjalnych produkcji rolnej, przesłanki zawarte w ww. przepisie nie zostają spełnione. Zgodnie bowiem z treścią z art. 21 ust. 1 pkt 71 ww. ustawy, zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają dochody ze sprzedaży produktów zwierzęcych, pochodzących z własnej uprawy lub hodowli, niestanowiących działów specjalnych produkcji rolnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), przepisów art. 14k - 14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.