Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1155/08-2/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-03-09
Teza: Należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do Wnioskodawcy nie znajdzie zastosowania przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2008 r. (data wpływu 23 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie transakcji sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie transakcji sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca nabył nieruchomość położoną w obrębie wsi M., składającą się z działki zabudowanej budynkiem letniskowym. Właścicielem nieruchomości jest osoba fizyczna, prowadząca samodzielnie działalność gospodarczą w zakresie handlu, zarejestrowany podatnik VAT czynny. Sprzedaż udokumentowana została fakturą z podatkiem VAT w wysokości 22%.

Teren działki określony jest w rejestrze gruntów, jako łąki, stawy oraz grunty orne i nie jest objęty obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Według informacji udzielonych przez Sprzedającego, budynek letniskowy został wzniesiony na podstawie pozwolenia na budowę wydanego w 1997 r. Do chwili obecnej nie została wydana decyzja o dopuszczeniu budynku do użytku. Jest to obiekt murowany, związany trwale z gruntem, który przez dotychczasowego właściciela wykorzystywany był na potrzeby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Budynek w 1997 r. ujęto w ewidencji środków trwałych, a od jego wartości początkowej dokonywano odpisów amortyzacyjnych. Podatek naliczony VAT od zakupów związanych z budową budynku został przez Sprzedającego odliczony, ponieważ budynek wzniesiony został w celu jego wykorzystywania do działalności opodatkowanej VAT. w księdze wieczystej nieruchomości nie uczyniono dotąd wpisu o wzniesionym budynku, nie figuruje on również w ewidencji gruntów i budynków, dlatego też nie został oznaczony na geodezyjnych mapach terenu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do Zainteresowanego znajdzie zastosowanie przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Przedmiotowa transakcja podlega opodatkowaniu, ponieważ dokonywana jest przez czynnego podatnika VAT i dotyczy składnika majątku, który był przez tego podatnika wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej.

Nabyta nieruchomość zabudowana jest budynkiem, przy którego budowie Sprzedający korzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego. w tej sytuacji sprzedaż budynku nie mogła korzystać ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, nie został bowiem spełniony warunek braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do zbywanego towaru po stronie podmiotu dokonującego dostawy.

Należy także podkreślić, że budowa budynku nie została formalnie zakończona, a budynek nie został uprzednio zasiedlony w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Sprzedający wzniósł budynek na potrzeby własnej działalności gospodarczej, w związku z czym nie doszło do wydania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

W zaistniałych okolicznościach planowaną transakcję należy uznać za dotyczącą nieukończonego budynku (nieskończonej inwestycji). Powinna być ona zatem potraktowana jako sprzedaż obiektu budowlanego w określonym stanie zaawansowania robót, jak to zostało określone w piśmie GUS z dnia 19 kwietnia 1999 r.

W związku z powyższym, zdaniem Zainteresowanego, w związku z dokonanym zakupem nieruchomości, nie znajdzie zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Zainteresowany nabył od osoby fizycznej prowadzącej samodzielnie działalność gospodarczą, nieruchomość składającą się z działki zabudowanej budynkiem letniskowym. Przedmiotowa transakcja została udokumentowana fakturą VAT, na której został zawarty podatek w wysokości 22%. Budynek letniskowy, który jest trwale z gruntem związany, został wybudowany przez Sprzedającego w 1997 r. i w tym też roku został ujęty przez niego w ewidencji środków trwałych. Dokonywał on również odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej budynku oraz odliczył naliczony podatek VAT od zakupów związanych z budową tego budynku. Przedmiotowy budynek był wykorzystywany przez Sprzedającego w prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22% (…). Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

W myśl art. 43 ust. 2, przez towary używane rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części – jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 6 ustawy zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego wskazuje, iż przedmiotem dostawy była nieruchomość składająca się z działki zabudowanej budynkiem letniskowym trwale z gruntem związanym.

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (…).

Z powyższego przepisu wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy.

W myśl postanowień zawartych w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z przedstawionego przez Zainteresowanego stanu faktycznego wynika, iż transakcja sprzedaży przedmiotowej nieruchomości została opodatkowana 22% stawką podatku, ponieważ nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Sprzedający przedmiotową nieruchomość, skorzystał z przysługującego mu prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur związanych z budową budynku oraz dokonywało odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej budynku.

Reasumując, w świetle opisanego stanu faktycznego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do Wnioskodawcy nie znajdzie zastosowania przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

Tut. Organ informuje, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. u. Nr 209, poz. 1320):

1.  od dnia 1 grudnia 2008 r. został uchylony przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy,
2.  od dnia 1 stycznia 2009 r. art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz art. 43 ust. 2 ustawy otrzymały brzmienie:
\- art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; - art. 43 ust. 2 ustawy – przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pól roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

został uchylony przepis art. 43 ust. 6 ustawy.

Tut. Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym oraz we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.