Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.132.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Sprzedaż 1/2 udziału w lokalu mieszkalnym nie stanowi źródła
przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) w
związku z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym
od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż nastąpiła po
upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
którym nastąpiło jego nabycie przez spadkodawcę.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek-dział spadku
spadkodawca
spłata
udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 19 lutego 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2016 roku zmarł C.C. Pana ojciec. W 2015 roku nabył mieszkanie (...). W 2022 roku
    wskutek sądowego nabycia spadku, spadek po ojcu nabyły na podstawie ustawy na
    zasadach ogólnych z dobrodziejstwem inwentarza jego małoletnie dzieci (Pan również
    wtedy był małoletni): Pan - A.A., Pana rodzona siostra B.B. oraz syn Pana ojca z drugiego
    związku. Pana mama, ani druga partnerka ojca nie nabyły prawa do spadku, ponieważ nie
    pozostawały z ojcem w związku małżeńskim. Okazało się, że w skład masy spadkowej
    wchodzą: dwa mieszkania, samochód oraz oszczędności pozostałe na kontach.
    Sąd postanowieniem działu spadku podzielił spadek wartościowo po równo na każde z
    dzieci - z racji tego, że w chwili zakończenia sprawy o podział spadku każde z dzieci było
    niepełnoletnie. Udział każdego z dzieci w spadku wynosił po 1/3 - Postanowienie o dział
    spadku 2024 rok. Ponieważ mieszkają Państwo w innych miastach, na skutek ugody
    zawartej sądownie Sąd dokonał podziału spadku w następujący sposób: mieszkanie 1 sąd
    przyznał po 1/2 Panu oraz Pana siostrze, tj. mieszkanie (...), a mieszkanie 2 i samochód -
    przyznał dziecku z drugiego związku. Sąd środki na kontach rozdzielił między Pana a
    siostrę. Nastąpiła również dopłata po 30.000 zł na Państwa konta (Pana i siostry) od
    drugiej strony. Wartość została podzielona tak, aby zgodnie z prawem każde z Państwa
    dostało po 1/3 wartości spadku. Ponieważ były dwa mieszkania o zupełnie innych
    wartościach, a drugie z mieszkań było zamieszkałe przez drugą rodzinę i na podstawie
    Państwa zgody przed sądem sąd podzielił wartość majątku na trzy równe części (osoby
    małoletnie). Z tego wyniknęła dopłata na Pana konto i konto Pana siostry po 30.000 zł (tak
    aby nie trzeba było sprzedawać mieszkania zamieszkałego przez drugą rodzinę, zaś kwota
    podziału była dokładnie po 1/3).
    Ponieważ mieszka Pan 150 km od miasta, w którym znajduje się mieszkanie, dodatkowo
    mieszkanie było w stanie do gruntownego remontu, zniszczone - koniecznością była jego
    sprzedaż, co też uczynił Pan z siostrą 27 stycznia 2025 r. (w imieniu małoletniej siostry jako
    pełnomocnik Pana mama) - dotyczy mieszkania W., (...).
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Sprawa spadkowa skończyła się postanowieniem sądu: spadek po C.C., synu E.E. i W.U.,
    urodzonym dnia 18 czerwca 1972 r. w (...), zmarłym w dniu 13 października 2016 r. (...) w
    swoim ostatnim miejscu zamieszkania na podstawie ustawy na zasadach ogólnych z
    dobrodziejstwem inwentarza nabyły jego dzieci: - jego córka B.B., córka E. - jego syn A.A.,
    syn E. - jego syn Z.Z., syn M. w 1/3 (jednej trzeciej) części każdy z nich.
    W sprawie spadkowej nie był znany do końca majątek zmarłego, nie była ustalana jego
    wartość, ani składniki, nie znana była wartość mieszkań, ani wartość pieniędzy na kontach.
    Sąd orzekł ogólnie podział majątku po 1/3 na każde dziecko, nie znając wartości ani
    wszystkich składników majątku. Dopiero w sprawie o podział spadku ustalono z jakich
    elementów składa się spadek i wyceniono wartość tych elementów, jak również uzyskano
    kolejno z banków informacje na temat kwot na kontach. Były to dwa mieszkania (...) różnej
    wielkości, stary samochód osobowy i pieniądze na kontach. Sąd ustalił wartość majątku

    dopiero w sprawie o podział spadku. Zgodnie z postanowieniem sądu spadek podzielił
    wartościowo dokładnie po 1/3, także otrzymałem dokładnie 1/3 wartości spadku. Jest to
    obwarowane przepisami - w przypadku gdy wszyscy spadkobiercy są nieletni podział
    spadku musi być taki, aby każdy spadkodawca dostał wartościowo tyle samo. Nie może
    być nawet najmniejszej różnicy. Ponieważ składnikami były mieszkania (strona z jednym
    dzieckiem chciała zachować mieszkanie, ponieważ tam mieszkała) sąd przyznał za
    Państwa zgodą drugie mieszkanie przyrodniemu bratu, jak również samochód, Panu zaś
    pieniądze na kontach i połowę mieszkania, o które właśnie Pan pyta. Wartość spadku
    podzielono dokładnie po 1/3.
    Dopłata 30.000 zł wynika z ogólnej wartości spadku, gdyż nie udało się bez dopłaty
    podzielić tak spadku, aby nie trzeba było sprzedawać mieszkań. Więc dopłata dotyczy
    całościowego rozliczenia spadku tak, aby każdy miał po 1/3. Dopłata nastąpiła ze strony
    przyrodniego brata, zgodnie z decyzją sądu i zgodnie z zasadą podzielenia, że każdy z
    Państwa ma dostać 1/3. Konieczność dopłaty i kwota ustalona została w postanowieniu
    sądu.
    Pana ojciec nabył lokal w 2015 roku na mocy umowy kupna-sprzedaży.
    Uważa Pan, że Pana wartość majątku jaki odziedziczył Pan w sprawie nabycia spadku, a
    później w sprawie o podział spadku nie zmieniła się. Była 1/3 wartości majątku
    spadkodawcy i taką pozostała, dlatego też nie powinien Pan płacić podatku od sprzedaży.
    Nabycie przez spadkodawcę mieszkania było w 2015 roku. Załączył Pan oba orzeczenia
    sądu. Pana wątpliwość pojawiła się w momencie, gdy zaczął Pan się zastanawiać czy przez
    to, iż nabył Pan mieszkanie w połowie z siostrą, nie oznacza, iż nabył Pan więcej
    konkretnie udziału w mieszkaniu, niż wynikałoby to ze sztywnego podziału po 1/3.
    Ponieważ nabył Pan go w 1/2, natomiast wartość spadku się nie zmieniła, gdyż za to nie
    nabył Pan w ogóle np. mieszkania drugiego.

## Pytanie

1) Czy od sprzedaży mieszkania obowiązuje Pana podatek dochodowy?
    2) Czy jeśli by jednak z interpretacji wynikało, iż podatek należy zapłacić, czy powinien
      Pan zapłacić od wartości zwiększonego udziału (ponad 1/3) czy od całej wartości
      mieszkania?
    Pana stanowisko w sprawie
    Odnośnie pytania 1 - uważa Pan, że nie powinien Pan płacić podatku dochodowego, gdyż
    na mocy działu spadku nabył Pan dokładnie 1/3 spadku - nic poza tę wartość.
    Odnośnie pytania 2 - jeśli jednak interpretacja do pytania 1 będzie z Pana nieprawidłowym
    stanowiskiem, to uważa Pan, że podatek powinien Pan odprowadzić od różnicy między 1
    /2 wartości, a 1/3 wartości.
    Zgodnie z przepisami, przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych stanowi, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku,
    pięcioletni okres liczony będzie od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę. Do wyliczenia 5-
    letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub
    praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres
    posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje
    sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu. Zgodnie z tą interpretacją Pana
    tata - spadkodawca nabył nieruchomość w 2015 roku, zatem minęło już ponad 5 lat od
    czasu nabycia nieruchomości.

    W myśl art. 10 ust. 5 ww. ustawy, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze
    spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
    którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego
    przez spadkodawcę.
    Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w
    przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, pięcioletni okres liczony
    będzie od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub
    praw majątkowych przez spadkodawcę. Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego
    uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych
    nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości
    (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres
    posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź
    nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia
    nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie
    podlega opodatkowaniu.
    W świetle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r.
    poz. 1360 ze zm.), prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego
    śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Stosownie do art. 924 tej ustawy, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy,
    natomiast na mocy art. 925 Kodeksu cywilnego spadkobierca nabywa spadek z chwilą
    otwarcia spadku. Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i
    obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci
    (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład
    masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od
    momentu jego otwarcia.
    W myśl art. 1025 § 1 ustawy - Kodeks cywilny, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu
    spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza,
    potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Natomiast w myśl art. 10 ust. 7 powołanej ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego
    zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w
    drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8
    lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. Ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w drodze spadku”. Należy
    zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w drodze
    spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć
    nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego (np.
    wyroki NSA z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1437/09, z dnia 28 listopada 2013 r.
    sygn. akt II FSK 2983/11, z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1120/11, z dnia 6
    czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11, z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 625/13,
    z dnia 29 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3281/15).
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte
    w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno
    nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i
    nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez
    przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz
    nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu
    zwykłego i windykacyjnego. https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/pisma-
    urzedowe/0114-kdip3-2-4011-55-2024-2-mr-sprzedaz-nieruchomosci-185251138
    https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/pisma-urzedowe/0115-kdit2-4011-292-
    2023-2-mm-sprzedaz-nieruchomosci-185232873 https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-

    pismaurzedowe/pisma-urzedowe/0113-kdipt2-2-4011-170-2023-2-ec-ustalenie-skutkow-
    185225011 https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/pisma-urzedowe/0112-kdil2-1-
    4011-1191-2021-3-mb-sprzedaznieruchomosci-185189847.
    Stosownie zaś do treści art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku
    spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o
    współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub
    dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących
    w skład spadku. Jednak zgodnie z art. 1036 ww. ustawy: Istnieje możliwość rozporządzenia
    przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia
    współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców.
    Stosownie do art. 1037 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, dział spadku może nastąpić bądź na
    mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na
    żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa
    o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Dział spadku odbywa się według
    tych samych zasad co zniesienie współwłasności w częściach ułamkowych (art. 210 # 212
    w związku z art. 1035 Kodeksu cywilnego).
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom. Dział spadku jest czynnością dokonywaną
    wyłącznie między samymi spadkobiercami dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy.
    Dział spadku jest czynnością wtórną, wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem
    nie jest tą samą czynnością co zniesienie współwłasności.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego, własność tej samej rzeczy może przysługiwać
    niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
    W myśl art. 210 ww. ustawy, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia
    współwłasności. (...) Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu
    spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    W myśl art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny,
    polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości
    udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc
    jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy
    wspólności. Jednym ze sposobów działu spadku jest fizyczny podział rzeczy wspólnej
    między współwłaścicielami. W rezultacie w wyniku działu spadku dochodzi do nowego
    ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
    Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej
    (podzielonej) rzeczy współwłasności. Dział spadku nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści
    się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło
    się bez spłat i dopłat.
    O tym, czy w wyniku działu spadku doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany
    udział decyduje porównanie wartości tych nieruchomości, a nie ich powierzchni. Co do
    zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego działu
    spadku podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Zatem, jeżeli przy dokonaniu działu spadku wystąpiło przysporzenie majątku ponad
    posiadany udział przed działem spadku oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości

    nabytego w drodze działu spadku dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpił dział
    spadku.
    Biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego,
    nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli
    w wyniku dokonanego działu spadku lub zniesienia współwłasności, jeśli: podział taki jest
    ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub wartość rzeczy mieści się
    w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym. Jeżeli więc spełnione są
    wymienione wyżej warunki, dział spadku lub zniesienie współwłasności nieruchomości nie
    może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę jej nabycia uznać
    należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli wartość otrzymanej
    przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności
    mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz
    dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.
    Pana stanowisko jest takie, że nie powinien Pan płacić podatku dochodowego, ponieważ
    spadkodawca nabył mieszkanie ponad 5 lat temu, zaś przy podziale spadku (dział spadku)
    otrzymał Pan dokładnie 1/3 masy spadkowej. Mimo, iż otrzymał Pan zamiast 1/3 tego
    mieszkania - 1/2 mieszkania, ale inne składniki majątku zostały przyznane tak, aby Pana
    wartość udziału w spadku nie była większa niż 1/3, w związku z tym, 5 lat nabycia liczy się
    od nabycia mieszkania przez spadkodawcę.
    Sprzedaż mieszkania w 2025 roku. Mieszkanie zostało wycenione przez rzeczoznawcę i
    zatwierdzone przez sąd na kwotę 161417 zł (1/3 to 53805, zaś 1/2 to 80709), sprzedał je
    Pan razem z siostrą za 167000 (1/3 to 55666, 1/2 zaś 83500).
    Pana stanowisko jest takie, jak przy pierwszym pytaniu, że nie powinien Pan płacić
    podatku, natomiast jeśli byłby do zapłacenia podatek to uważa Pan, iż powinien Pan
    zapłacić za różnicę - czyli wartość poza Pana udział w przypadku nabycia spadku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
          zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
          majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
          roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
          rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
          nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
          dokonującej zamiany.

    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty
    podatku dochodowego. W konsekwencji, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości
    lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment nabycia oraz forma prawna ich nabycia.
    Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje
    sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy.
    Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie
    nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu
    odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat -
    to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby
    fizyczne i prawne reguluje Księga IV ustawy Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1061 ze
    zm.).
    Art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Stosownie do art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Z art. 925 ww. ustawy wynika, że:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Według art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)

    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Zgodnie z art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
    W rezultacie, w wyniku działu spadku dochodzi między spadkobiercami do nowego
    ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Jak wynika z cytowanego przepisu, w przypadku działu spadku:
    1. jeśli w wyniku działu spadku podatnik zbywa nieruchomość za odpłatność, która
      odpowiada wartości jego udziału w masie spadkowej, czynność ta nie wywołuje
      skutków w podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2. jeśli w wyniku działu spadku podatnik uzyskuje nieruchomość, której wartość
      przewyższa jego udział w masie spadkowej, czynność ta:
    a. w zakresie, w jakim uzyskana nieruchomość odpowiada wartości jego udziału w masie
      spadkowej, nie wywołuje skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób
      fizycznych, a
    b. w zakresie, w jakim wartość uzyskanej nieruchomości przewyższa wartość udziału w
      masie spadkowej, jest na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych
      traktowana jako nabycie składnika majątku.
    Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada
    kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku
    jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku
    następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym
    spadkobiercom.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy.
    Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze
    współwłaścicieli, jeśli:
    a. podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

    b. wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego
      dotychczas udziału.
    Co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy - w wyniku tego
    działu - podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia,
    jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu
    mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz
    dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.
    Wskazał Pan, że wartość udziału w nabytych przez Pana składnikach majątkowych w
    wyniku postanowienia sądu o dział spadku nie przekroczyła wartości udziału w
    posiadanych przez Pana składnikach majątkowych przed zawarciem ww. umowy. Dopłata
    30.000 zł wynika z ogólnej wartości spadku, gdyż nie udało się bez dopłaty podzielić tak
    spadku, aby nie trzeba było sprzedawać mieszkań. Więc dopłata dotyczy całościowego
    rozliczenia spadku tak, aby każdy miał po 1/3.
    Zatem, stwierdzić należy, że nie nabył Pan w dziale spadku nic więcej niż nabył Pan
    pierwotnie wskutek spadku. Pana majątek nie uległ zwiększeniu
    Wobec powyższego, uznać należy, że dział spadku nie stanowił dla Pana nabycia udziału w
    lokalu mieszkalnym, w rozumieniu przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Na tle przestawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, że okres 5-letni, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych należy liczyć od końca 2015 r., tj. od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie ww. prawa do lokalu mieszkalnego przez Pana ojca.
    Dokonana przez Pana sprzedaż 1/2 udziału w lokalu mieszkalnym w 2025 r., nie stanowi
    dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) w związku z art. 10
    ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż lokalu
    mieszkalnego nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jego nabycie przez spadkodawcę (Pana ojca).
    W konsekwencji, nie ciąży na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu sprzedaży 1/2 udziału w lokalu mieszkalnym.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Z uwagi na uznanie za prawidłowe Pana stanowiska w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1, organ odstąpił od udzielenia odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 2.
    Stanowisko dotyczące pytania nr 2 było sformułowane warunkowo i oczekiwał Pan na nie
    odpowiedzi wyłącznie, gdyby stanowisko w zakresie pytania nr 1 zostało ocenione jako
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    W odniesieniu zaś do przywołanych przez Pana wyroków sądów administracyjnych
    wskazać należy, że jakkolwiek wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni
    obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie

    faktycznym. Rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i
    tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.