Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4018.22.2024.1.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Brak możliwości posługiwania się przez Gminę - spadkobiercę - NIP zmarłego przedsiębiorcy.
Słowa kluczowe: gmina; numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); przedsiębiorca; spadkobiercy
Zagadnienia: Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 3. Zasady posługiwania się identyfikatorem podatkowym-Przejście NIP na następcę prawnego lub na przedsiębiorstwo w spadku
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 3-art. 12-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podania w deklaracji PIT-4R i informacji PIT-11 za 2022 r.
    danych spadkodawcy – zmarłego przedsiębiorcy – w zakresie identyfikatora podatkowego
    NIP, danych identyfikacyjnych płatnika, danych identyfikacyjnych składającego.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina zgodnie z art. 935. kc jako spadkobierca ustawowy nabyła w całości spadek po
    zmarłej w dniu ... 2022 r. ..., PESEL ...- postanowienie Sądu Rejonowego z dnia ... 2024 r.,
    sygn. akt ....
    Spadkodawczyni do dnia śmierci prowadziła działalność gospodarczą (NIP xxx, REGON
    xxx, adres: ..., ul. ..., nr ...).
    Nie został ustanowiony zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwa w spadku w trybie ustawy z
    dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych
    ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw.
    Spadkodawczyni, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zatrudniała w 2022
    r. osiem osób, w tym sześć na podstawie stosunku pracy i dwie na podstawie umów
    zlecenia.
    Do chwili obecnej nie sporządzono i nie złożono deklaracji PIT-4R ani informacji PIT-11 za
    2022 r.
    Zgodnie z art. 42f ust. 1 i 2 uPIT, pomimo śmierci pracodawcy, nie gasną obowiązki
    płatnika, które zostają przypisane przedsiębiorstwu w spadku. Art. 42f ust. 3 uPIT
    przewiduje, że wykonanie obowiązków przedsiębiorstwa w spadku, w braku zarządcy
    sukcesyjnego, spoczywa na osobach wskazanych w art. 14 ustawy o zarządzie
    sukcesyjnym, w tym na gminie jako spadkobiercy ustawowym.
    Informacje PIT-11 i deklaracja PIT-4R za 2022 r., co do zasady, powinny zostać przesłane
    urzędowi skarbowemu do końca stycznia 2023 r., a informacja pracownikom - do końca
    lutego 2023 r. (art. 38 ust. 1a uPIT i art. 42g ust. 1 uPIT). W przypadku śmierci pracodawcy,
    jeśli nie ustanowiono zarządu sukcesyjnego, deklaracja i informacje powinny zostać
    przesłane w terminie dwóch miesięcy od śmierci pracodawcy (art. 42f ust. 6 w zw. z art. 38
    ust. 1b i art. 42g ust. 2uPIT). W tym czasie dopuszczalne było posługiwanie się NIPem
    pracodawcy (art. 12 ust. 1b uNIP).
    Krajowa Informacja Skarbowa w odpowiedzi na zapytanie mailowe dotyczące poprawnego
    podania Identyfikatora podatkowego NIP składającego deklaracje PIT-4R wskazała, iż
    „podmiot składający PIT-4R to podmiot niebędący następcą prawnym zakładu pracy
    przejmujący jego zobowiązania wynikające ze: stosunku pracy, stosunku służbowego
    pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy. Powyższe oznacza, że na deklaracji
    znajdą się dane spadkobiercy zobowiązanego do wypłacenia wynagrodzeń.”
    W związku ze śmiercią, ... jako płatnik, pobrała a nie przekazała na rachunek urzędu
    skarbowego zaliczek na podatek dochodowy za listopad i grudzień 2022 r. Zaliczki
    pobrane przez spadkodawcę w 2022 r. nieprzekazane na rachunek bankowy urzędu
    skarbowego stanowiły zobowiązanie płatnika, które w przypadku nabycia spadku w całości
    przez gminę wygasło w dniu otwarcia spadku na podstawie art. 59 § 2 pkt 7 Op.

## Pytanie

Czy w zaistniałej sytuacji w deklaracji PIT-4R i informacji PIT 11 za 2022 r. poprawnym
    będzie podanie w formularzu danych spadkodawcy (zmarłego przedsiębiorcy - ...) w
    zakresie Identyfikatora podatkowego NIP, danych identyfikacyjnych płatnika, danych
    identyfikacyjnych składającego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wobec przedstawionego stanu faktycznego Gmina stoi na stanowisku, że choć
    dowiedziała się o tytule swego powołania do dziedziczenia po upływie terminu do
    przesłania informacji i deklaracji za 2022 r. to powinna wykonać ten obowiązek w imieniu

    przedsiębiorstwa w spadku, gdyż obowiązek ten nie uległ przedawnieniu i - choć upłynął
    już termin wskazany w art. 12 ust. 1b uNIP - podać NIP właściwy w momencie gdy
    dokumenty należało złożyć tj. NIP ... jako spadkodawcy.
    Niniejsza sytuacja jest wyjątkowa, nie jest wprost uregulowana aktualnie obowiązującymi
    przepisami prawa, jednakże podanie numeru NIP ... zapewni ciągłość identyfikacji
    pracodawcy i płatnika w sporządzonej i złożonej dokumentacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
    podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 237), zwanej dalej „ustawą o NIP” lub
    „ustawą”:
    Ustawa określa:
    1) zasady ewidencji:
    a) podatników,
    b) płatników podatków,
    c) płatników składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenia zdrowotne, zwanych
    dalej „płatnikami składek ubezpieczeniowych”;
    2) zasady i tryb nadawania numeru identyfikacji podatkowej, zwanego dalej "NIP";
    3) zasady posługiwania się identyfikatorem podatkowym.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o NIP:
    Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi
    ewidencyjnemu.
    Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o NIP:
    Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1,
    jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków.
    Stosownie do art. 2 ust. 3 ustawy o NIP:
    Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie odrębnych
    ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.
    Na mocy art. 3 ust. 1 ustawy o NIP:
    Identyfikatorem podatkowym jest:
    1) numer PESEL - w przypadku podatników będących osobami fizycznymi niebędących
    zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług lub nieprowadzących
    działalności gospodarczej;
    2) NIP - w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu,
    o którym mowa w art. 2.
    Powyższe oznacza, że każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest
    obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Obowiązek dokonania zgłoszenia
    identyfikacyjnego dotyczy podmiotów, które na podstawie odrębnych ustaw są
    podatnikami lub płatnikami podatków. Obowiązek ewidencyjny obejmuje również co do
    zasady podmioty korzystające w całości lub w części ze zwolnień podatkowych, bowiem
    posiadają one status podatników.
    Jak stanowi art. 5 ust. 1 ustawy o NIP:

    Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia
    identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na
    podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie,
    bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę
    opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę
    prowadzonych przedsiębiorstw.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o NIP:
    Podatnicy podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego są obowiązani dokonać
    zgłoszenia identyfikacyjnego przed dokonaniem pierwszej czynności podlegającej
    opodatkowaniu jednym z tych podatków, z tym że osoby fizyczne są obowiązane dokonać
    zgłoszenia identyfikacyjnego tylko w przypadku dokonywania zgłoszenia rejestracyjnego, o
    którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług oraz w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z
    2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723). Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się niezależnie od
    zgłoszenia rejestracyjnego.
    Według art. 6 ust. 1a ustawy o NIP:
    Podatnicy, z wyłączeniem podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, oraz płatnicy
    podatków podlegający obowiązkowi ewidencyjnemu są obowiązani dokonać zgłoszenia
    identyfikacyjnego nie później niż w terminie przewidzianym do złożenia pierwszej
    deklaracji, zeznania, informacji bądź oświadczenia albo wraz z dokonaniem pierwszej
    wpłaty podatku lub zaliczki na podatek.
    Stosownie do art. 6 ust. 10 ustawy o NIP:
    Płatnicy składek ubezpieczeniowych, niepodlegający obowiązkowi ewidencyjnemu jako
    podatnicy ani jako płatnicy podatków, dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego nie później
    niż w terminach przewidzianych w odrębnych przepisach dotyczących terminów
    zgłaszania do ubezpieczeń społecznych lub ubezpieczenia zdrowotnego.
    Na mocy przepisu art. 8a ust. 1 ustawy o NIP:
    Nadanie NIP następuje przy użyciu Centralnego Rejestru Podmiotów - Krajowej Ewidencji
    Podatników, zwanego dalej „CRP KEP”, po dokonaniu zgłoszenia identyfikacyjnego.
    Z kolei, w myśl art. 8c ust. 1 ustawy o NIP:
    Naczelnik urzędu skarbowego wydaje decyzję o odmowie nadania NIP w przypadku:
    1) braku możliwości potwierdzenia tożsamości lub istnienia podmiotu;
    2) stwierdzenia, że dokonane zgłoszenie identyfikacyjne nie spełnia wymogów
    określonych dla tego zgłoszenia;
    3) gdy podmiotowi został nadany NIP;
    4) wystąpienia o nadanie NIP przez podatnika, o którym mowa w art. 5 ust. 2a.
    Jak stanowi art. 8c ust. 2 ustawy o NIP:
    Naczelnik urzędu skarbowego unieważnia z urzędu, w drodze decyzji, NIP nadany
    podmiotowi, w przypadku:
    1) wielokrotnego nadania NIP, biorąc pod uwagę interes prawny i gospodarczy podmiotu;
    2) nadania NIP na podstawie fałszywych lub fikcyjnych danych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o NIP:
    Podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, oraz zarządca sukcesyjny mają
    obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez
    dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego, nie później niż
    w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana danych. W okresie od dnia śmierci

    przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia
    do powołania zarządcy sukcesyjnego, a także w okresie od dnia, w którym zarządca
    sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję, do dnia powołania kolejnego zarządcy sukcesyjnego
    albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego obowiązek aktualizowania danych za
    przedsiębiorstwo w spadku wykonują osoby, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 5
    lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych
    ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170), dokonujące
    czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy. Podmioty wpisane do Krajowego Rejestru
    Sądowego dokonują zgłoszenia aktualizacyjnego wyłącznie w zakresie danych
    uzupełniających wskazanych w art. 5 ust. 2b pkt 2.
    Z ww. przepisów wynika, że podatnicy oraz płatnicy podlegają obowiązkowi
    ewidencyjnemu. Podmioty te są zobowiązane do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego
    do właściwego organu. Każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest
    obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Należy podkreślić również, że nie
    jest prawnie dopuszczalna sytuacja nadania jednego NIP dwóm podmiotom, jak również
    posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej nadanym innemu podmiotowi.
    Numer identyfikacji podatkowej nie może być używany w oderwaniu od nazwy podmiotu,
    która występuje w decyzji administracyjnej o nadaniu NIP.
    W związku z powyższym numer NIP nadany może być wyłącznie podatnikowi lub
    płatnikowi w przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o zasadach ewidencji
    i identyfikacji podatników i płatników, przy czym podatnik może posiadać tylko jeden
    numer NIP.
    Z kolei sukcesję numeru identyfikacji podatkowej regulują przepisy art. 12 ustawy o
    zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.
    Na mocy art. 12 ust. 1 ustawy o NIP:
    NIP nadany podatnikowi nie przechodzi na następcę prawnego, z wyjątkiem:
    1) przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu
    Państwa lub przedsiębiorstwa komunalnego w jednoosobową spółkę gminy;
    2) przekształcenia spółki cywilnej w spółkę handlową lub spółki handlowej w inną spółkę
    handlową;
    3) przekształcenia stowarzyszenia zwykłego w stowarzyszenie.
    Na podstawie art. 12 ust. 1a ustawy o NIP:
    Do celów identyfikacji podatkowej za przekształcenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,
    uznaje się również wpis spółki cywilnej do rejestru na podstawie art. 26 § 4 ustawy z dnia
    15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 i 96).
    Stosownie do art. 12 ust. 1b ustawy o NIP:
    NIP nadany przedsiębiorcy przechodzi na przedsiębiorstwo w spadku i wygasa wraz z
    wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego, a jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony -
    wraz z wygaśnięciem uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1c ustawy o NIP:
    W przypadku gdy zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony, przedsiębiorstwo w spadku
    może do dnia wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego podawać NIP
    przedsiębiorcy, jeżeli osoba, o której mowa w art. 14 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o
    zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
    związanych z sukcesją przedsiębiorstw, kontynuuje prowadzenie przedsiębiorstwa pod
    firmą przedsiębiorcy i w terminie wskazanym w art. 12 ust. 10 tej ustawy dokona
    zgłoszenia do naczelnika urzędu skarbowego o kontynuowaniu prowadzenia tego
    przedsiębiorstwa.
    Jak stanowi art. 12 ust. 1d ustawy o NIP:

    Jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i nie dokonano zgłoszenia, o którym mowa
    w ust. 1c, podawanie NIP lub firmy przedsiębiorcy nie wywołuje skutków podatkowych dla
    przedsiębiorstwa w spadku.
    W świetle art. 12 ust. 2 ustawy o NIP:
    W przypadku zgonu lub ustania bytu prawnego podatnika nadany NIP wygasa, z
    wyjątkiem przypadków wymienionych w ust. 1-1b.
    W art. 12 ust. 1 ustawy o NIP jako zasadę ustawodawca przyjął, że NIP nie przechodzi na
    następcę prawnego, określając przy tym w pkt 1 i 2 tego artykułu wyjątki od tej zasady.
    Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z art. 935 kc jako spadkobierca ustawowy nabyli
    Państwo w całości spadek po zmarłej w dniu ... 2022 r. ..., PESEL ... - postanowienie Sądu
    Rejonowego z dnia ... 2024 r., sygn. akt ... Spadkodawczyni do dnia śmierci prowadziła
    działalność gospodarczą. Nie został ustanowiony zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwa w
    spadku w trybie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem
    osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw.
    Spadkodawczyni, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zatrudniała w 2022
    r. osiem osób, w tym sześć na podstawie stosunku pracy i dwie na podstawie umów
    zlecenia. W związku ze śmiercią, ... jako płatnik, pobrała a nie przekazała na rachunek
    urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy za listopad i grudzień 2022 r. Zaliczki
    pobrane przez spadkodawcę w 2022 r. nieprzekazane na rachunek bankowy urzędu
    skarbowego stanowiły zobowiązanie płatnika, które w przypadku nabycia spadku w całości
    przez gminę wygasło w dniu otwarcia spadku na podstawie art. 59 § 2 pkt 7 Op. Do chwili
    obecnej nie sporządzono i nie złożono deklaracji PIT-4R ani informacji PIT-11 za 2022 r.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą wskazywania w deklaracji PIT-4R i informacji PIT-
    11 za 2022 r. danych spadkodawcy – zmarłego przedsiębiorcy – w zakresie identyfikatora
    podatkowego NIP, danych identyfikacyjnych płatnika, danych identyfikacyjnych
    składającego.
    W tym miejscy należy zwrócić również uwagę na przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    Na podstawie art. 38 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
    których mowa w art. 32-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
    którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika
    wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź
    miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację,
    według ustalonego wzoru.
    Na mocy art. 38 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    W razie zaprzestania przez płatników, o których mowa w art. 32-35, prowadzenia
    działalności przed końcem stycznia roku następującego po roku podatkowym deklarację,
    o której mowa w ust. 1a, płatnik przekazuje w terminie do dnia zaprzestania tej
    działalności.
    Jak stanowi art. 42f ust. 1, 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      1. W okresie, o którym mowa w art. 1a ust. 2 pkt 1 albo 2, za płatnika, o którym mowa
      w art. 32, art. 35 ust. 1 pkt 9 i art. 41, uznaje się przedsiębiorstwo w spadku.
      2. W okresie, o którym mowa w art. 1a ust. 2 pkt 1 albo 2, na przedsiębiorstwie w
      spadku ciążą również obowiązki określone w art. 42a.
      3. Obowiązki przedsiębiorstwa w spadku wykonuje zarządca sukcesyjny, a w
      przypadku jego braku - osoby, o których mowa w art. 14 ustawy o zarządzie
      sukcesyjnym, dokonujące czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy.

    Stosownie do art. 42f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Za dzień zaprzestania działalności, o którym mowa w art. 38 ust. 1b oraz art. 42g ust. 2,
    uważa się dzień, o którym mowa w art. 1a ust. 2 pkt 1 albo 2.
    Zgodnie z art. 42g ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Płatnicy oraz podmioty, o których mowa w art. 42a, przesyłają roczne obliczenie podatku,
    o którym mowa w art. 34 ust. 7, oraz informacje, o których mowa w art. 34 ust. 8, art. 35
    ust. 6, art. 39 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 2 pkt 1, art. 42a ust. 1 oraz art. 42e ust. 6:
    1) urzędowi skarbowemu - w terminie do końca stycznia roku następującego po roku
    podatkowym;
    2) podatnikowi - w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W myśl art. 42g ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    W przypadku zaprzestania prowadzenia działalności przed upływem terminów, o których
    mowa w ust. 1, obowiązek przesłania rocznego obliczenia podatku oraz informacji, o
    których mowa w ust. 1, jest wykonywany nie później niż w dniu zaprzestania prowadzenia
    działalności.
    Na mocy art. 1a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Przedsiębiorstwo w spadku, stanowiące jednostkę organizacyjną niemającą osobowości
    prawnej, jest podatnikiem z tytułu dochodów osiąganych w okresie od otwarcia spadku do
    dnia wygaśnięcia:
    1) zarządu sukcesyjnego albo
    2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został
    ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13
    października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z
    2022 r. poz. 2500 oraz z 2023 r. poz. 614, 1234 i 1723).
    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. ustawy o zarządzie sukcesyjnym
    przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
    przedsiębiorstw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 170):
    W okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego, a
    jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony - do dnia wygaśnięcia uprawnienia do
    powołania zarządcy sukcesyjnego, osoba, o której mowa w art. 14, może dokonywać
    czynności koniecznych do zachowania majątku lub możliwości prowadzenia
    przedsiębiorstwa w spadku, polegających w szczególności na:
    1) zaspokajaniu wymagalnych roszczeń lub przyjmowaniu należności, które wynikają ze
    zobowiązań przedsiębiorcy związanych z wykonywaniem działalności gospodarczej,
    powstałych przed jego śmiercią;
    2) zbywaniu rzeczowych aktywów obrotowych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z
    dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2019 r. poz. 351, z późn. zm.1)).
    W myśl art. 13 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
    Osoba, o której mowa w art. 14, może także dokonywać czynności zwykłego zarządu w
    zakresie przedmiotu działalności gospodarczej wykonywanej przez przedsiębiorcę przed
    jego śmiercią, jeżeli ciągłość tej działalności jest konieczna do zachowania możliwości jej
    kontynuacji lub uniknięcia poważnej szkody.
    Jak stanowi art. 14 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
    Osobami uprawnionymi do dokonywania czynności, o których mowa w art. 13, są:
    1) małżonek przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku, lub
    2) spadkobierca ustawowy przedsiębiorcy, albo

    3) spadkobierca testamentowy przedsiębiorcy albo zapisobierca windykacyjny, któremu
    zgodnie z ogłoszonym testamentem przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku.
    Na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
    Po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowaniu
    aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydaniu europejskiego poświadczenia
    spadkowego czynności, o których mowa w art. 13, może dokonywać wyłącznie właściciel
    przedsiębiorstwa w spadku.
    W myśl art. 59 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111):
    Zobowiązanie płatnika lub inkasenta wygasa w całości lub w części wskutek nabycia
    spadku w całości przez Skarb Państwa albo jednostkę samorządu terytorialnego
    stwierdzonego przez prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku - ze
    skutkiem na dzień otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 100 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
    Jeżeli deklaracja złożona przez spadkodawcę jest nieprawidłowa lub deklaracji nie złożono,
    orzekając o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień spadkobierców, organ podatkowy
    jednocześnie ustala lub określa kwoty, o których mowa w art. 21 § 3 i 3a, art. 24 lub art.
    74a.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zaznaczyć, że skoro ustawodawca w
    odniesieniu do numeru identyfikacji podatkowej przyjął jako zasadę, że nie przechodzi on
    na następców prawnych, uznając tym samym, że czym innym jest kontynuacja w sferze
    uprawnień i obowiązków, a czym innym sukcesja identyfikatora, który identyfikuje
    podmiot dla potrzeb prawa podatkowego i wskazał przy tym wyjątki od tej zasady, to nie
    ma żadnego uzasadnienia, by w odniesieniu do tych wyjątków stosować wykładnię
    rozszerzającą. Wyjątki bowiem co do zasady powinny być interpretowane ściśle.
    Co do zasady, w przypadku zgonu lub ustania bytu prawnego podatnika nadany NIP
    wygasa. Nie przechodzi na następcę prawnego (art. 12 ustawy o NIP).
    Wyjątki przewidziane w ustawie o NIP nie mają zastosowania w Państwa przypadku.
    NIP nadany przedsiębiorcy przechodzi natomiast na przedsiębiorstwo w spadku i wygasa
    wraz z wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego, a jeżeli zarząd sukcesyjny nie został
    ustanowiony - wraz z wygaśnięciem uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego
    (art. 12 ust. 1b ustawy o NIP).
    Z opisu sprawy wynika, że działalność nie jest kontynuowana, zarząd sukcesyjny nie został
    ustanowiony, jak i wygasło uprawnienie do jego powołania, co oznacza, że NIP nadany
    przedsiębiorcy wygasł. Jak bowiem wynika z wniosku, Spadkodawca zmarł ... 2022 r.,
    natomiast postanowienie sądu stwierdzające nabycie spadku zostało wydane ... 2024 r.
    Zatem, zgodnie z ww. przepisem art. 12 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji
    podatników i płatników, Gmina nie może zostać sukcesorem przyznanego na rzecz
    zmarłego spadkodawcy numeru identyfikacji podatkowej.
    Tym samym Gmina, jako spadkobierca nie może posługiwać się numerem NIP zmarłego
    przedsiębiorcy.
    W tym miejscu należy również zauważyć, że Gmina podaje w stanowisku, „że choć
    dowiedziała się o tytule swego powołania do dziedziczenia po upływie terminu do
    przesłania informacji i deklaracji za 2022 r. to powinna wykonać ten obowiązek w imieniu
    przedsiębiorstwa w spadku”, ponadto w opisie stanu faktycznego Gmina wskazuje, że
    „zgodnie z art. 42f ust. 1 i 2 uPIT, pomimo śmierci pracodawcy, nie gasną obowiązki
    płatnika, które zostają przypisane przedsiębiorstwu w spadku. Art. 42f ust. 3 uPIT

    przewiduje, że wykonanie obowiązków przedsiębiorstwa w spadku, w braku zarządcy
    sukcesyjnego, spoczywa na osobach wskazanych w art. 14 ustawy o zarządzie
    sukcesyjnym, w tym na gminie jako spadkobiercy ustawowym.”
    Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że art. 42f ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych uznaje przedsiębiorstwo w spadku za płatnika w okresie
    od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy
    sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o
    którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji
    i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2024 r. poz. 375 i 1721).
    Powyższy przepis dotyczy obowiązków przedsiębiorstwa w spadku uznanego za płatnika
    (po spełnieniu warunku złożenia zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy o
    NIP) tj. w przypadku kontynuowania działalności zmarłego przedsiębiorcy.
    W niniejszej sprawie nie doszło do kontynuowania przedsiębiorstwa, wobec powyższego
    art. 42f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miał
    zastosowania w sprawie.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w
    dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod
    uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić
    funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu
    faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.