Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.523.2025.1.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT opłat
pobieranych przez Gminę za zajęcie pasa drogowego dróg
wewnętrznych oraz sposób dokumentowania odpłatnego
udostępniania pasa drogowego dróg wewnętrznych
podmiotom trzecim.
Słowa kluczowe: drogi-droga wewnętrzna
drogi-pas drogowy-zajęcie pasa drogowego
faktura-faktura VAT
opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 1-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT opłat pobieranych przez Gminę za
    zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych oraz sposobu dokumentowania odpłatnego
    udostępniania pasa drogowego dróg wewnętrznych podmiotom trzecim.
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej: VAT), jako podatnik VAT czynny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465, dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl art. 6
    ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz
    organizacji ruchu drogowego, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Stosownie do przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z
    2024 r. poz. 320, ze zm.; dalej: ustawa o drogach publicznych) na terenie Gminy znajdują
    się drogi wewnętrzne, których właścicielem jest Gmina.
    Drogi wewnętrzne są co do zasady ogólnodostępne dla lokalnej społeczności.
    Rada Gminy podjęła uchwałę nr ... z listopada 2020 r. w sprawie ustalenia wysokości
    stawek opłat za zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z potrzebami zarządzania
    drogami i potrzebami ruchu drogowego na drogach gminnych na terenie Gminy (dalej:
    Uchwała). Wskazana uchwała może być w przyszłości zmieniana innymi uchwałami, w
    szczególności w zakresie stawek za zajęcie pasa drogowego.
    Uchwała dotyczy zarówno dróg publicznych jak i dróg wewnętrznych, przy czym Gmina
    planuje podjąć nowe zarządzenie Wójta bądź uchwałę Rady Gminy, które będą dotyczyć
    wyłącznie zasad zajmowania pasa drogowego w stosunku do dróg wewnętrznych.
    Wnioskodawca zaznacza jednak, że sposób udostępniania pasa drogi wewnętrznej nie
    ulegnie zmianie w stosunku do obecnie stosowanego, nowe zarządzenie bądź uchwała
    jedynie wyodrębni stawki i zasady udostępniania pasa drogi wewnętrznej od dróg
    publicznych.
    Zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych wchodzących w skład gminnego zasobu
    nieruchomości odbywa się za odpłatnością, na podstawie umowy cywilnoprawnej
    zawartej przez Gminę z zajmującym pas drogowy w celu:
      1) prowadzenia w pasie drogowym dróg wewnętrznych robót niezwiązanych z budową,
        przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych;
      2) umieszczania w pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń infrastruktury
        technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
        drogowego,
      3) umieszczania w pasie drogowym dróg wewnętrznych obiektów budowlanych
        niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego
        oraz reklam,

      4) zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych na prawach wyłączności w celach
        innych niż wymienione powyżej.
    Przed planowanym zajęciem pasa drogowego drogi wewnętrznej, w celu podpisania z
    Gminą umowy, należy złożyć wniosek o wydanie uzgodnienia na zajęcie pasa drogowego
    drogi wewnętrznej. Ww. wniosek zawiera m.in. imię i nazwisko oraz adres lub nazwę i
    siedzibę podmiotu występującego o zajęcia pasa drogowego, cel zajęcia pasa drogowego,
    lokalizację i powierzchnię zajętego pasa drogowego, powierzchnie w rzucie poziomym
    urządzenia technicznego, obiektu budowlanego lub reklamy oraz planowany termin
    zajęcia pasa drogowego/umieszczenia obiektu budowlanego lub reklamy.
    Uchwała określa wysokość opłaty z tytułu udostępniania pasa drogowego dróg gminnych
    (w tym również dla dróg wewnętrznych) dla poszczególnych rodzajów zajęć tj.
    prowadzenia robót w pasie drogowym dróg wewnętrznych niezwiązanych z budową,
    przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych, umieszczania w
    pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, umieszczania w pasie
    drogowym dróg wewnętrznych obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
    zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, zajęcie pasa
    drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej.
            2Za zajęcie 1m powierzchni pasa drogowego dróg gminnych niezwiązanych z budową,
    przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych ustala się stawki
    opłat za każdy dzień zajęcia.
            2Za zajęcie 1m powierzchni pasa drogowego drogi gminnej w odniesieniu do obiektów i
    urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej ustala się stawkę opłaty za każdy dzień zajęcia.
            2Za zajęcie 1m powierzchni pasa drogowego drogi gminnej zajętego przez rzut poziomy
    umieszczonych urządzeń ustala się stawki opłat za rok.
            2Za zajęcie 1m powierzchni pasa drogowego drogi w celu umieszczenia obiektów
    budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
    drogowego oraz reklam ustala się stawki za każdy dzień zajęcia przez rzut poziomy
    danego obiektu.
    Za zajęcie elementów pasa drogowego niewymienionych powyżej ustala się stawkę opłat
                  2za każdy dzień zajęcia 1m powierzchni pasa drogowego.
    Umowa na zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej jest zawierana na czas określony.
    Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie zajmowania pasa drogowego dróg wewnętrznych
    zlokalizowanych na terenie Gminy.
    Pytania
      1. Czy pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w
        celu prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową, przebudową,
        remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych stanowią/będą stanowiły
        wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT?
      2. Czy pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w
        celu umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
        niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego
        stanowią/będą stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu
        VAT?
      3. Czy pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w
        celu umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z

        potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam
        stanowią/będą stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu
        VAT?
      4. Czy pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych na
        prawach wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej stanowią/będą
        stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT?
      5. Czy Gmina powinna dokumentować fakturą VAT opisane we wniosku odpłatne
        udostępnianie pasa drogowego dróg wewnętrznych podmiotom trzecim?
    Pytania dotyczą pięciu stanów faktycznych i pięciu zdarzeń przyszłych.
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w celu
        prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową, przebudową,
        remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych nie stanowią/nie będą
        stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
      2. Pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w celu
        umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych
        z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego nie stanowią
        /nie będą stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
      3. Pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w celu
        umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z
        potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam nie
        stanowią/nie będą stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające
        opodatkowaniu VAT.
      4. Pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych na
        prawach wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej nie stanowią/nie
        będą stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
      5. Gmina nie powinna dokumentować fakturą VAT opisanego we wniosku odpłatnego
        udostępniania pasa drogowego dróg wewnętrznych, lecz wystawiać inny niż faktura
        dokument, np. notę obciążeniową.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Ad 1, 2, 3 i 4.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów
    w zamian za odszkodowanie.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.
    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1
    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników VAT – w zakresie czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji
    których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe i ma
    zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
      1. jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
      2. odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano
        te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
        cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami VAT w
    związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli
    pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast podatnikami
    VAT w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników VAT, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe wyłączone z opodatkowania VAT są czynności wykonywane
    przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy obsługujące te
    organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Zdaniem Gminy, udostępnianie ogólnodostępnych dróg wewnętrznych za odpłatnością
    należy postrzegać jako czynność ze sfery publicznoprawnej. Gmina działa/będzie działała
    w tym zakresie jako organ władzy publicznej, a nie jako podatnik VAT. Co więcej w
    przedmiotowym przypadku Gmina wykonuje/będzie wykonywała czynności nałożone na
    nią na podstawie przepisów prawa – ustawy o samorządzie gminnym i ustawy o drogach
    publicznych. Pobierając opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w celu
    prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową, przebudową, remontem,
    utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych, opłaty za umieszczanie w pasie drogowym
    urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub
    potrzebami ruchu drogowego oraz opłaty za umieszczanie w pasie drogowym obiektów
    budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu

    drogowego oraz reklam Gmina wykonuje/będzie wykonywała działania mieszczące się w
    zakresie swoich zadań własnych.
    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierane przez Gminę opłaty nie stanowią/nie będą
    stanowiły zapłaty za świadczenie przez Gminę usług w rozumieniu przepisów ustawy o
    VAT. Zdaniem Gminy, w zakresie realizacji przedmiotowych zadań, nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, Gmina korzysta z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji, pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi
    wewnętrznej w celu prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową,
    przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych, opłaty za
    umieszczanie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, opłaty za
    umieszczanie w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
    zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, a także opłaty za
    zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych na prawach wyłączności w celach innych niż
    wymienione powyżej nie stanowią/nie będą stanowiły wynagrodzenia za czynności
    podlegające VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z 26 kwietnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.153.2023.2.MD, w której
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) wskazał, że: „(...) w
    przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze publicznym nie
    będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww.
    zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem normy prawnej, o
    której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.”
    Tak samo Dyrektor KIS wypowiedział się w interpretacji indywidualnej z 10 października
    2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.608.2023.1.KW, w której uznał, że: „Dokonując wykładni
    art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest wyłączenie wszelkich
    organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających prawu publicznemu z
    kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności wykonywanych przez te podmioty w
    charakterze władz publicznych. (...) Tym samym ww. opłata za zajęcie pasa drogowego
    pobierana przez Państwa nie podlega/nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku
    od towarów i usług.”
    Tożsame stanowisko Dyrektor KIS zajął w interpretacji indywidualnej z 25 lipca 2024 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.319.2024.1.MJ oraz w interpretacji z dnia 8 kwietnia 2025 r.
    sygn. 0112-KDIL1-3.4012.87.2025.1.AKR.
    Ad 5.
    W myśl art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
      1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
        pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
        wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
        niebędącej podatnikiem;
      2. wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
        procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
        pkt 1;
      4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
        1b.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie danej transakcji, która podlega
    przepisom ustawy o VAT.
    W przepisach ustawy o VAT ustawodawca określił w jakich przypadkach podatnik ma
    obowiązek wystawienia faktury. Regulacja ta odnosi się zatem wyłącznie do czynności
    objętych zakresem ustawy o VAT. W konsekwencji, Gmina nie powinna wystawiać faktury
    dokumentującej czynności niepodlegające przepisom ustawy o VAT – w analizowanym
    przypadku udostępnianie pasa drogowego drogi wewnętrznej podmiotom trzecim.
    Powyższe potwierdza przykładowo interpretacja indywidualna z 17 lutego 2023 r., sygn.
    0111-KDIB3-1.4012.900.2022.3.IK, w której Dyrektor KIS stwierdził, że: „(...) faktura
    dokumentuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. W przedmiotowej
    sprawie czynnością opodatkowaną jest informowanie kierowców – członków
    Stowarzyszenia o zleceniach. Natomiast pobierana składka członkowska, jak Państwo
    wskazują, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle
    powyższego zobowiązani Państwo będą do wystawienia faktury wyłącznie dokumentującej
    odpłatne świadczenie usług, czyli informowanie kierowców o zleceniach.”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zatem organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i
    usług
    – w zakresie czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały
    powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe i ma zastosowanie przy
    spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
    - jego podmiotem jest organ władzy publicznej;
    - odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano
      te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
      cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej) w ramach
    sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Należy zaznaczyć, że pojęcie „organ władzy publicznej” nie zostało zdefiniowane w ustawie
    o podatku od towarów i usług. Choć w wielu aktach normatywnych ustawodawca
    posługuje się pojęciem „władza publiczna”, czy „organy władzy publicznej”, to jednocześnie
    nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do
    określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie
    względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy władzy publicznej nie są
    podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
    dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.

    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o
      charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    W myśl art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 889):
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Według art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich – zarząd województwa;
      3) powiatowych – zarząd powiatu;
      4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Jak wynika z art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować
      niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz
      zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
    Jednak art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że:
                                        1W szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wyjątkiem ust. 3, lokalizowanie w
      pasie drogowym urządzeń obcych oraz reklam może nastąpić wyłącznie za
      zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji

      administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku wydania decyzji, o
      której mowa w ust. 7, lub w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7a lub
      w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Na mocy art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w
      drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku
      zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Według art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
      2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
      3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
      oraz reklam;
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione
      w pkt 1-3.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) pas drogowy – wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad
      i pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga – budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
      drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
      podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, stanowiącą całość
      techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
      postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
      urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.
    W myśl przepisu art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
    Jak stanowi art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych:
      Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
      zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego:
      1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22
      ust. 2, 2a lub 2c, lub bez decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 31 lub 34,
      2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
      umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art.
      39 ust. 31 lub 34,
      3) o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie,
      o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art. 39 ust.
      31 lub 34
      - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
      wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.

    Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.):
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek
      Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne,
      których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora
      finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych: dochody pobierane przez państwowe i
      samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwa Gmina jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług, jako podatnik VAT czynny.
    Rada Gminy podjęła uchwałę nr ... z listopada 2020 r. w sprawie ustalenia wysokości
    stawek opłat za zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z potrzebami zarządzania
    drogami i potrzebami ruchu drogowego na drogach gminnych na terenie Gminy. Uchwała
    dotyczy zarówno dróg publicznych jak i dróg wewnętrznych, przy czym Gmina planuje
    podjąć nowe zarządzenie Wójta bądź uchwałę Rady Gminy, które będą dotyczyć wyłącznie
    zasad zajmowania pasa drogowego w stosunku do dróg wewnętrznych. Wnioskodawca
    zaznacza jednak, że sposób udostępniania pasa drogi wewnętrznej nie ulegnie zmianie w
    stosunku do obecnie stosowanego, nowe zarządzenie bądź uchwała jedynie wyodrębni
    stawki i zasady udostępniania pasa drogi wewnętrznej od dróg publicznych.
    Zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych wchodzących w skład gminnego zasobu
    nieruchomości odbywa się za odpłatnością, na podstawie umowy cywilnoprawnej
    zawartej przez Gminę z zajmującym pas drogowy w celu:
      1) prowadzenia w pasie drogowym dróg wewnętrznych robót niezwiązanych z budową,
        przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych;
      2) umieszczania w pasie drogowym dróg wewnętrznych urządzeń infrastruktury
        technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
        drogowego,
      3) umieszczania w pasie drogowym dróg wewnętrznych obiektów budowlanych
        niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego
        oraz reklam,
      4) zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych na prawach wyłączności w celach
        innych niż wymienione powyżej.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy pobierane opłaty za
    zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w celu:
      - prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową, przebudową,
        remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych,
      - umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
        potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
      - umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
        zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, oraz

      - na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej,
    stanowią/będą stanowiły czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają Państwo obie wskazane w art. 15 ust. 6 ustawy przesłanki,
    tj. czy są Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie określonych opłat jest
    czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że pobierając
    opłaty za zajęcie pasa drogowego będą Państwo wykonywać działania mieszczące się w
    zakresie Państwa zadań własnych.
    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze
    publicznym nie stanowi/nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać,
    że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo
    adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzenia wymaga, że pobierane przez Państwa Gminę opłaty za
    zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w celu:
      - prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową, przebudową,
        remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych,
      - umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
        potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego,
      - umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
        zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, oraz
      - na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej
    nie stanowią/nie będą stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu
    VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2, 3 i 4
    jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również dokumentowania fakturą odpłatnego udostępniania
    pasa drogowego dróg wewnętrznych podmiotom trzecim.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
      od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
      prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
      pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.

    Z powyższych przepisów wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób
    prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze,
    a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają znaczenie
    dowodowe.
    W analizowanej sprawie należy wskazać, że pobierane przez Państwa Gminę opłaty za
    zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych – jak już wyżej stwierdzono – pozostają/będą
    pozostawać poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, tym samym nie ma/nie
    będzie podstaw do wystawienia faktury VAT dokumentującej takie zdarzenie, bowiem –
    jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy – faktury są dowodem dokumentującym sprzedaż. W
    związku z tym, pobierane przez Państwa Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg
    wewnętrznych nie powinny być dokumentowane fakturą VAT, a innym dokumentem
    księgowym, np. notą księgową.
    Zaznaczyć należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej
    upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty
    księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r.
    o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.), a nie przepisów dotyczących
    podatku VAT.
    Należy zatem wskazać, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez
    przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych
    przepisów, brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku
    od towarów i usług dla takiego sposobu dokumentowania.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że Państwa Gmina nie powinna dokumentować fakturą
    odpłatnego udostępniania pasa drogowego dróg wewnętrznych podmiotom trzecim.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      # stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
        w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      # zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej zobowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywoła skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty
    stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.