Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.11.2025.4.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-24
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny
nierezydent
nieruchomości-zbycie nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismami złożonymi 10 czerwca 2025 r. i 22 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (przedstawiony ostatecznie w uzupełnieniu wniosku złożonym 22
    lipca 2025 r.)
    W 2018 r. nabył Pan działkę przy ul. ... w ... z zamiarem powrotu z rodziną na stałe do
    Polski z Wielkiej Brytanii. Plan zakładał budowę niewielkiego budynku wielorodzinnego z
    przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe (jeden z lokali miał służyć jako Państwa
    mieszkanie), a pozostałe mieszkania miały zostać wynajęte długoterminowo, jako forma
    zabezpieczenia emerytalnego i inwestycja rodzinna.
    Działka została nabyta drogą kupna do Pana majątku własnego. Był Pan jedynym
    właścicielem działki. Budowa budynku była finansowana wyłącznie ze środków
    prywatnych, bez udziału kredytów czy wsparcia instytucji zewnętrznych. Nie była to
    działalność gospodarcza ani deweloperska, a inwestycja prywatna.
    W wybudowanym budynku, znajdowało się 9 lokali mieszkalnych. Wszystkie lokale
    posiadają odrębne księgi wieczyste.
    Niestety nigdy nie udało się Państwu wrócić na stałe do Polski.
    Z powodu niespodziewanych okoliczności - pogarszającego się stanu zdrowia Pana żony
    oraz napiętej sytuacji geopolitycznej związanej z wojną w Ukrainie – zdecydowali Państwo
    zmienić plany życiowe i osiedlić się w ... . Konieczność sfinansowania wykończenia
    budynku oraz nowych warunków życia spowodowała, że w 2023 r. część mieszkań
    sprzedał Pan i zapłacił podatek dochodowy od tych mieszkań (czyli przed upływem 5 lat od
    zakupu działki). Pozostałe transakcje miały miejsce po upływie 5-letniego okresu. Lokale
    mieszkalne nr: 1, 2, 5, 6, 8 zostały sprzedane w roku 2023, pozostałe o nr: 3, 4, 7, 9 w roku
    2024.
    Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej. Na
    dzień sprzedaży nieruchomości był Pan rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii oraz
    był Pan osobą o ograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce.
    Podkreśla Pan, że decyzja o sprzedaży nieruchomości nie była pierwotnym celem budowy,
    a koniecznością wynikającą z okoliczności losowych oraz zmiany planów życiowych.

## Pytanie

Czy sprzedaż mieszkań po upływie 5-letniego okresu od nabycia działki, na której budynek
    został wzniesiony, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana przekonaniu sprzedaż lokali po upływie 5 lat od nabycia działki, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym, zgodnie z przepisami ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (art. 10 ust. 1 pkt 8).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 2b pkt 4 ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub
      praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
    W myśl art. 4a podanej ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z przedstawionych przez Pana informacji wynika m.in., że:
      · w 2024 r. sprzedał Pan lokale mieszkalne nr 3, 4, 7, 9 znajdujące się w budynku
        wzniesionym na działce (położonej w Polsce) nabytej w 2018 r.,
      · na dzień sprzedaży nieruchomości (2024 r.) był Pan rezydentem podatkowym Wielkiej
        Brytanii oraz był pan osobą o ograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy zawarte w Konwencji
    między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii
    Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się

    od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych, podpisanej w
    Londynie 20 lipca 2006 r. (t. j. Dz. U. z 2006 r., Nr 250, poz. 1840), zmodyfikowanej przez
    Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    sporządzoną w Paryżu 24 listopada 2016 r., podpisaną w Paryżu 7 czerwca 2017 r. (t. j. Dz.
    U. z 2018 r., poz. 1369).
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Konwencji:
    Dochód, osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
    Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa
    rolnego lub leśnego) położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być
    opodatkowany w tym drugim Państwie.
    Jak stanowi art. 6 ust. 2 Konwencji:
    Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego
    Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony.
    Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku
    nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do
    których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi,
    prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do stałych lub zmiennych
    świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i
    innych zasobów naturalnych: statki morskie i statki powietrzne nie stanowią majątku
    nieruchomego.
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 wskazanej Konwencji:
      Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
      się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w
      artykule 6 niniejszej Konwencji i położonego w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Przy czym sformułowanie „mogą być opodatkowane w drugim państwie” oznacza, że
    drugie państwo (w rozpatrywanym przypadku Polska) ma prawo opodatkować taki
    dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze sprzedaży nieruchomości
    podlega w tym państwie opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza zatem brak
    wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym podatnik ma
    miejsce zamieszkania. W świetle zapisów cytowanej umowy dochód osoby mającej
    miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego
    położonego w Polsce może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w
    Wielkiej Brytanii, jak i w Polsce, zgodnie z prawem tego państwa.
    Stwierdzam więc, że w świetle powołanych wyżej przepisów, przychody ze sprzedaży
    nieruchomości położonej w Polsce przez osobę zamieszkałą w Wielkiej Brytanii podlegają
    opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
        dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
        określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku

        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie
    w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej
    nabycia.
    Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    definicji nieruchomości, należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak i budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Z treści art. 48 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane.
    W myśl art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa
    nieruchomości (z wyjątkami przewidzianymi w ustawie) nie może być odrębnym
    przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego też sprzedaż
    nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku,
    trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje tym,
    że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na
    to, czy na gruncie tym wybudowano budynek, czy też nie, i kiedy to nastąpiło. Odmienna
    sytuacja prawna występuje tylko w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na
    gruncie stanowiącym własność państwową lub gminną może być wzniesiony budynek
    stanowiący własność wieczystego użytkowania (art. 235 Kodeksu cywilnego).
    Zatem, w przedmiotowej sprawie datą nabycia przez Pana nieruchomości będącej
    przedmiotem wniosku jest data nabycia działki, tj. rok 2018. Z opisu okoliczności sprawy
    wynika, że sprzedaż nie była przez Pana realizowana w wykonywaniu działalności
    gospodarczej.
    Mając na uwadze wyżej wymienione przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia
    stwierdzam, że sprzedaż mieszkań (lokali nr: 3, 4, 7, 9) znajdujących się w budynku
    wielorodzinnym, po upływie 5-letniego okresu od nabycia działki, na której budynek ten
    został wzniesiony, nie będzie stanowić dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zbycie miało
    miejsce po opływie 5-letniego okresu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie działki, tj. od końca 2018 r.
    W konsekwencji odpłatne zbycie ww. lokali nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy
    wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie,

    czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem
    rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od stanu
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana
    w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.