Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.10.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-28
Teza: Brak przychodu do opodatkowania z tytułu otrzymanego zwrotu umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w CHF.
Słowa kluczowe: kredyt; nadpłata; opodatkowanie; przychód; zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 7 lutego 2025 r. (wpływ 7 lutego 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    12 grudnia 2024 r. w wyniku mediacji podpisała Pani wraz z mężem ugodę z bankiem
    dotyczącą zamknięcia kredytu hipotecznego w CHF na zakup nieruchomości.
    Zakup nieruchomości był pod hipotekę i w całości zaciągnięty na cele mieszkaniowe, na
    własne potrzeby oraz dotychczas nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż ta, która była finansowana kredytem.
    Warunki, na które strony się zgodziły, to umorzenie kredytu oraz ustalenie wysokości
    kwoty do zwrotu.
    Na dzień zawarcia ugody wysokość zadłużenia z tytułu umowy wynosiła 28.450,63 CHF, co
    po przeliczeniu po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody daje
    130.713,57 PLN.
    W wyniku ugody bank umorzył zadłużenie w kwocie 130.713,57 PLN. Umorzenie kredytu
    korzysta z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dodatkowo bank zobowiązał się do zapłaty kwoty 70.000,00 zł w 14 dni od zawarcia ugody
    na rachunek bankowy.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Odpowiadała Pani z mężem solidarnie za spłatę kredytu (wspólność majątkowa).
    Nie było przewalutowania kredytu, tylko bank przeliczył franki na złotówki według
    średniego kursu z danego dnia z czasu podpisania ugody. Cytuje Pani odpowiedź banku
    przed ugodą: „(...) zadłużenie w związku z umową kredytu wynosi 28.639,36 CHF. W
    przeliczeniu na złote, według kursu średniego NBP z 13.11.2024 roku, daje to kwotę
    132.565,87 PLN. Gdybyśmy rozliczyli kredyt zgodnie z naszą propozycją, kredyt może być
    uznany za spłacony”.
    W dalszej części pisma bank zaproponował, iż poza tym, że kredyt uznany zostanie za
    spłacony, to proponuje kwotę zwrotu, która zostaje ustalona podczas mediacji – jest to
    właśnie kwota 70.000,00 PLN, ustalona podczas końcowej mediacji. Cytuje Pani
    odpowiedź banku: „(...) Pozytywnie zakończone mediacje pozwolą natomiast uzyskać od
    banku zwrot w przybliżeniu kwoty (...). W trakcie spotkania wspólnie ustalimy ostatecznie
    warunki ugody, w tym wysokość kwoty do zwrotu (...)”.
    Warunkiem powyższego były pozytywnie zakończone mediacje, które pozwoliły uzyskać
    zwrot od banku, w którym był brany kredyt.
    Według Pani wypłata kwoty zaproponowanej przez bank jest zwrotem środków
    pieniężnych, gdyż wcześniej na mocy umowy kredytu finansowania hipotecznego
    walutowego zostały przekazane na rzecz banku kwoty – w ramach spłaty rat kapitałowo-
    odsetkowych.
    Tak jak we wcześniejszym piśmie z 6 stycznia 2025 r. opisywała Pani i wyjaśniała, na dzień
    mediacji i podpisania ugody wpłacone zostało do banku przez Panią i męża 75.115,92

    CHF, co dało po średnim kursie NBP sprzed dnia podpisania ugody kwotę 345.112,58 PLN,
    więc nadpłacili Państwo 95.112,58 PLN, zaś bank wypłacił Państwu kwotę zwrotu
    70.000,00 PLN.

## Pytanie

Czy kwota wypłacona przez Bank na Pani rzecz stanowi przychód podatkowy?
    Pani stanowisko w sprawie
    Według Pani, zwrot kwoty z banku stanowi różnicę między saldem kredytu a
    nadpłaconymi środkami, tzn. kwota kredytu opiewała na 250.000,00 PLN, co dawało
    103.566,55 CHF. Na dzień mediacji i podpisania ugody wpłacone zostało do banku
    75.115,92 CHF, co dało po średnim kursie NBP sprzed dnia podpisania ugody 345.112.58
    PLN, a więc nadpłacono 95.112,58 PLN, zaś bank wypłacił 70.000,00 PLN, w związku z
    czym kwota ta nie jest przychodem, tylko nadpłaconymi środkami, jest to wyrównanie
    stanu majątkowego, nie dochodzi do dodatkowego przysporzenia majątku, zatem
    dochodzi do zwrotu wpłaconych środków i powinno się to traktować jako czynność
    neutralną podatkowo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
        dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a
        i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
        dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art.
        22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że:
    1. zawarła Pani umowę o kredyt mieszkaniowy w walucie obcej CHF;

    2. w 2024 r. podpisała Pani ugodę z bankiem, na mocy której bank zobowiązał się do
    wypłaty określonej kwoty.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy wypłata ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe wypłaty kwoty przez bank
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia
    kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne
    przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Pani przypadku – otrzyma Pani od banku zwrot środków pieniężnych, które wcześniej
    na mocy umowy kredytu wpłaciła Pani tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.
    Otrzymana przez Panią kwota będzie zatem stanowiła zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie wpłaciła Pani do banku. Wobec powyższego, wypłata przez bank na Pani rzecz
    tego zwrotu będzie dla Pani neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnie
    Pani bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje
    po Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym - nie będzie na Pani ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.
    Pani stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to interpretacja nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.