Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-584a/08/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-01-29
Teza: Czy w związku z realizacją przez Zarząd Spółdzielni uchwały Rady Nadzorczej oraz zawarciem umowy z firmą „B.” powstaje przychód podatkowy, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: nieruchomości; przychód; użytkowanie (używanie); użytkowanie (używanie)-nieodpłatne używanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 13 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2008 r. (data wpływu 20 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych oddania w nieodpłatne używanie stołówki, stanowiącej składnik jej majątku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych oddania w nieodpłatne używanie stołówki, stanowiącej składnik majątku Spółdzielni, uzupełniony pisemnie w dniu 29 grudnia 2008 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Uchwałą Rady Nadzorczej z dnia 11 września 2008 r. na Zarząd Spółdzielni został nałożony obowiązek nieodpłatnego przekazania pomieszczenia stołówki oraz pomieszczenia pomocniczego wraz z wyposażeniem na rzecz wybranego przez Radę Nadzorczą przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: „B.” z siedzibą w G., ul. S. Powyższe rozwiązanie przyjęła do realizacji Rada Nadzorcza Spółdzielni, po otrzymaniu dwóch ofert wyżywienia całodziennego członków Spółdzielni.

Zgodnie z zaproponowanymi przez Waldemara S. i przyjętymi przez Radę Nadzorczą warunkami prowadzenia stołówki i wyżywienia całodziennego członków Spółdzielni, przedsiębiorca:

*   nie płaci na rzecz Spółdzielni czynszu umownego,

*   ponosi koszty własne w postaci: kosztów pracowniczych (pracowników własnych) wraz z „narzutami ZUS”, kosztów zużytej energii elektrycznej, opłat wodno - kanalizacyjnych, opłat telekomunikacyjnych,

*   zobowiązuje się do świadczenia usług żywieniowych w określonym przedziale odpłatności (niższym niż obecnie).

Brak jest wskazania Rady, co do okresu obowiązywania umowy. Miała ona mieć postać umowy nieodpłatnego przekazania do użytkowania tj. firma „B.” nie ponosiłaby takich kosztów, jak koszty ogólnozakładowe Spółdzielni przypadające na stołówkę, opłaty w zakresie podatku od nieruchomości, rozliczenia nakładów remontowych (znacznej wartości) poniesionych w latach ubiegłych oraz przyszłych nakładów remontowo - inwestycyjnych koniecznych do utrzymania w stanie niepogorszonym składników rzeczowego majątku trwałego Spółdzielni w zakresie objętym umową.

Przedmiotem działania Spółdzielni jest między innymi odpłatne żywienie zbiorowe na rzecz jej członków (działalność stołówek) – stanowi ono działanie statutowe. Wynika to z faktu, że ustanawiane spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego na rzecz członków Spółdzielni dotyczy lokali mieszkalnych pozostających w zasobach spółdzielni, które to nie spełniają warunków określonych w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903). Powyższe lokale pozbawione są części kuchennej, brak której uniemożliwia lokatorom samodzielne sporządzanie posiłków.

Członkami Spółdzielni są 282 osoby i są to wyłącznie osoby w podeszłym wieku, osoby niepełnosprawne – inwalidzi o różnym stopniu niepełnosprawności, w związku z czym kwestia żywieniowa i jej właściwa realizacja, w połączeniu ze specyfiką zajmowanych lokali jest szczególnie uwzględniana przy realizacji zadań statutowych. Osoby te objęte są szczególną troską ze strony Wnioskodawcy, z uwagi na wiek, jak i niepełnosprawność. Zatrudnia on 9 pielęgniarek do obsługi tych osób. Według planu w roku bieżącym koszty pionu pielęgniarskiego wyniosą 516 010 zł. Ponadto, osoby leżące zatrudniają we własnym zakresie opiekunki, których koszty zatrudnienia są częściowo refundowane przez MOPS. Wielu członków Spółdzielni posiada bardzo niskie dochody z tytułu otrzymywanych świadczeń ZUS i nie stać ich na korzystanie z całodziennego wyżywienia.

Z uwagi na ujemny wynik finansowy (57 567 zł 20 gr za 8 miesięcy 2008 r.), który jest generowany na działalności stołówki w zakresie odpłatnego żywienia członków Spółdzielni, Rada Nadzorcza podjęła decyzję o przekazaniu pomieszczenia stołówki wraz z pomieszczeniami pomocniczymi o łącznej powierzchni 314,63 m3 do nieodpłatnego używania oraz rozwiązaniu umów o pracę z pracownikami zatrudnionymi w stołówce. Celem takiego działania jest minimalizowanie ujemnego wyniku finansowego Jednostki oraz przerzucenie części ryzyka finansowego z tytułu realizacji odpłatnego żywienia na podmiot zewnętrzny, tj. firmę „B.”.

Zmniejszenia straty ponoszonej przez Spółdzielnię oraz zmniejszenie odpłatności z tytułu wyżywienia jej członków było główną przesłanką do podjęcia przez Radę Nadzorczą powołanej uchwały. W ocenie Rady Nadzorczej, zawarcie powyższej umowy ma charakter przekazania nieruchomości i środków trwałych na cele pomocy społecznej i dobroczynne, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z realizacją przez Zarząd Spółdzielni uchwały Rady Nadzorczej oraz zawarciem umowy z firmą „B.” powstaje przychód podatkowy, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy przy nieuwzględnieniu w księgach rachunkowych przychodu z tytułu nieodpłatnego przekazania będzie miał zastosowanie przepis art. 23 § 1 ust. 2 Ordynacji podatkowej – szacowanie dochodu?

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego. Wniosek Spółki w zakresie pytania drugiego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Zdaniem Wnioskodawcy, należy podkreślić, że stroną umowy przekazania do nieodpłatnego użytkowania jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą (w zakresie prowadzenia żywienia zbiorowego). Zmniejszenie kosztów funkcjonowania stołówki Spółdzielni oraz uzyskanie świadczenia polegającego na różnicy cenowej w zakresie żywienia jej członków nie wyczerpuje przypadku udostępnienia nieodpłatnie nieruchomości na cele działalności dobroczynnej i pomocy społecznej. W związku z powyższym, nie mieści się w katalogu wyjątków opisanych w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiąc jednocześnie przychód podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r., za przychód z nieruchomości udostępnionych nieodpłatnie w całości lub w części do używania innym osobom prawnym i fizycznym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 3, uważa się równowartość czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości, ustaloną na podstawie przeciętnej wysokości czynszów stosowanych w danej miejscowości przy najmie lub dzierżawie nieruchomości tego samego rodzaju.

Powołanego przepisu – na mocy art. 13 ust. 2 pkt 2 tej ustawy – nie stosuje się przy udostępnieniu nieruchomości lub jej części do użytku na cele działalności naukowej, naukowo - technicznej, oświatowej, oświatowo - wychowawczej, kulturalnej, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów, kultu religijnego oraz związkom zawodowym.

W analizowanym przypadku, Wnioskodawca, będąc właścicielem stołówki, oddał tę nieruchomość do nieodpłatnego używania osobie fizycznej na cele prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Sytuacja ta jest objęta dyspozycją cytowanego powyżej art. 13 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a jednocześnie nie mieści się w zakresie zastosowania szczególnego przepisu ust. 2 tego artykułu. Pomimo, że działanie Spółdzielni służyło zmniejszeniu kosztów realizowania zadania statutowego, jakim jest zapewnienie wyżywienia jej członkom – osobom w podeszłym wieku i niepełnosprawnym, wymagającym szczególnej opieki – nie można stwierdzić, że przedmiotowa nieruchomość została udostępniona do użytku na cele działalności dobroczynnej i pomocy społecznej. Przesądza o tym fakt, że stołówka jest wykorzystywana na cele działalności gospodarczej podmiotu, który przyjął ją w nieodpłatne używanie.

A zatem, jak słusznie wskazał Wnioskodawca, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r., nieodpłatne udostępnienie stołówki, skutkuje powstaniem przychodu podatkowego Spółdzielni w postaci równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości, ustalonej na podstawie przeciętnej wysokości czynszów stosowanych w danej miejscowości przy najmie lub dzierżawie nieruchomości tego samego rodzaju.

Należy przy tym zaznaczyć, że przepis art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został uchylony z dniem 1 stycznia 2009 r., mocą art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316). Ustawa zmieniająca ma zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r., z wyjątkiem dochodów (strat) podatników, u których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2009 r. - do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego stosują oni przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r., z zastrzeżeniem ust. 2 (art. 14 w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej).

Oznacza to, że na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., oddanie nieruchomości do nieodpłatnego używania, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego po stronie Spółdzielni.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, al. Zwycięstwa 16/17, 80 - 219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.