Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-219/15-1/MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-21
Teza: Zwolnienie z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej przez zakład energochłonny
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy; zakład-zakład energochłonny; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego \[…\] (data wpływu prawomocnego orzeczenia \[…\]) - stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku \[…\] uzupełnionym pismem \[…\] o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej przez zakład energochłonny jest:

*   **nieprawidłowe** - w zakresie ustalenia wskaźnika udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej;
*   **prawidłowe** - w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu \[…\] został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej przez zakład energochłonny.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z \[…\] stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z \[…\].

Dotychczasowy przebieg postępowania:

W dniu \[…\] Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów wydał dla Wnioskodawcy interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego znak: \[…\], w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Wnioskodawca na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego \[…\], wniósł \[…\] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, \[…\] Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej \[…\].

\[…\] Wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego \[…\], żądając uchylenia interpretacji indywidualnej \[…\].

Wojewódzki Sąd Administracyjny \[…\], uchylił w całości interpretację \[…\].

\[…\] Wnioskodawca wniósł skargę kasacją do Naczelnego Sadu Administracyjnego.

Wyrokiem \[…\] Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wnioskodawcy.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek Strony o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej przez zakład energochłonny, wymaga ponownego rozpatrzenia przez Organ.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

\[…\] jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego w związku ze zużyciem energii elektrycznej w jednostkach organizacyjnych Spółki (oddziałach) oraz jej sprzedażą dla nabywców końcowych, od których to czynności rozlicza (z właściwym urzędem celnym) podatek akcyzowy.

Spółka prowadzi podstawową działalność gospodarczą w zakresie \[…\]

Każdy z ww. oddziałów Spółki został ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym Spółki jako jednostka organizacyjna \[…\]. Tym samym zarówno Spółka, jak i każdy odrębny oddział prowadzi księgi rachunkowe według obowiązujących w Polsce przepisów o rachunkowości i sporządza bilans oddziału i rachunek wyników (jako jednostki samodzielnie bilansującej), w którym ujawnia aktywa i pasywa oddziału oraz przychody, w tym ze sprzedaży produktów, towarów i usług i przypisane do nich koszty. Jednocześnie każdy z oddziałów jest pracodawcą w stosunku do pracowników zatrudnionych wyłącznie w tym oddziale, posiada majątek (środki trwałe i wartości niematerialne) służące do realizacji działalności przypisanej do danego oddziału (odpowiednio: \[…\]) oraz posiada uprawnienia do zaciągania zobowiązań (oddziału) oraz sprzedaży wyrobów, towarów i usług.

W ramach poszczególnych Oddziałów wyodrębnione są wydziały produkcji podstawowej, pomocniczej i ogólne. Wydziały te nie sporządzają jednak bilansu i rachunku wyników oraz nie posiadają prawa do zaciągania zobowiązań.

Z uwagi na wskazaną powyżej strukturę organizacyjną oddziały \[…\] dokonują:

*   sprzedaży \[…\] wyłącznie w ramach obrotu wewnętrznego Spółki, tj. do \[…\] (czynność ta nie jest uznawana za sprzedaż towarów w rozumieniu ustawy VAT),
*   sprzedaży pozostałych wytworzonych produktów i usług działalności oddziałów \[…\] oraz towarów/usług i zbędnych składników majątkowych na rzecz odbiorów zewnętrznych - zarejestrowanych podmiotów gospodarczych oraz osób fizycznych.

Sprzedaż \[…\] na rzecz odbiorców zewnętrznych dokonywana jest przez Centralę Spółki.

Sprzedaż produktów wytworzonych przez \[..\] w obrocie wewnętrznym \[…\], dokonywana jest po cenach skalkulowanych na poziomie jednostkowego kosztu wytworzenia tych produktów, przy czym, zasady kalkulacji kosztu wytworzenia produktów ustalone są w polityce rachunkowości Spółki (i stosowane w Spółce w sposób ciągły).

Koszty zużycia energii elektrycznej przez poszczególne oddziały Spółki ewidencjonowane są w księgach rachunkowych na wyodrębnionych kontach, umożliwiających określenie kosztów energii wykorzystanej przez dany oddział jak i kosztów energii odsprzedanej.

Wobec faktu, że w oddziałach \[…\] Spółki energia elektryczna wykorzystywana jest w procesach metalurgicznych, w stosunku do tej energii Spółka zamierza korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 U PA, który stanowi, że zwalnia się z opodatkowania akcyzą energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

Ad. 1

1\. Oddziały \[…\]

W związku z powyższym w ocenie Spółki należy uznać, że każdy oddział \[…\] stanowi wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość.

2\. Każdy z oddziałów Spółki (w tym \[…) posiada majątek (środki trwałe i wartości niematerialne) służące do realizacji działalności przypisanej do danego oddziału \[…\] oraz posiada uprawnienia do zaciągania zobowiązań (oddziału) oraz sprzedaży określonych wyrobów, towarów i usług. Stąd też każdy z oddziałów \[…\] Spółki posiada zespół składników, który umożliwia mu prowadzenie działalności, która przypisana jest do funkcji (zadań) tego oddziału.

W konsekwencji:

*   \[…\].

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, iż każdy z ww. oddziałów, w tym \[…\] mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane mu zadania.

3\. Każdy oddział Spółki, prowadzi ewidencję zdarzeń gospodarczych, które dotyczą danego oddziału. Stąd też w księgach rachunkowych każdego oddziału, w tym każdego oddziału \[…\], ewidencjonowane są przychody i koszty oraz należności i zobowiązania dotyczące wyłącznie danego oddziału. Stąd też Spółka stoi na stanowisku, iż każdy oddział Spółki, w tym \[…\], stanowi zespół składników wyodrębnionych finansowo, gdyż jak wskazują organy podatkowe oraz literatura przedmiotu, wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

4\. Biorąc pod uwagę sposób i zakres wyodrębnienia każdego oddziału \[…\] (opisany we wniosku o interpretację oraz w niniejszym piśmie uzupełniającym) każdy oddział \[…\] mógłby stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane mu zadania gospodarcze (tj. działalność \[…\]).

5\. Dodatkowo Spółka pragnie zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 1 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

*   Dyrektor Biura Krajowej Informacji Podatkowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną);
*   Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Biorąc pod uwagę wskazane przepisy, faktem jest, że to na składającym wniosek o interpretację \[…\] ciąży obowiązek wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, który umożliwi Organowi wydanie interpretacji indywidualnej. Niemniej jednak to obowiązkiem Organu jest wydanie interpretacji przepisu prawa podatkowego, zaś Wnioskodawca nie ma ustawowego umocowania do zastąpienia Organu w wykonaniu tej czynności, co wynika wprost z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Stąd też, w opinii Spółki, do kompetencji Organu należy ocena, czy w przedstawionych przez Spółkę okolicznościach, o których mowa we Wniosku Spółki oraz niniejszym piśmie uzupełniającym, poszczególne oddziały \[…\]\[ Spółki spełniają definicję zakładu energochłonnego.

Ad. 2

Ustawodawca w art. 31d ust. 2 UPA posługuje się pojęciem „wykorzystanej energii elektrycznej”. Stąd też w rozumieniu \[…\], przez całkowite koszty energii zużytej przez oddział, należy rozumieć koszt energii - kwalifikowanej do kodu CN 2716 00 00, która została zakupiona przez dany oddział, w tym również w obrocie wewnętrznym \[…\], tj. od innego oddziału \[…\] (a zakup ten został udokumentowany właściwymi dokumentami zakupu ujętymi w księgach rachunkowych oddziału oraz ewidencji prowadzonej dla celów rozliczenia akcyzy), po pomniejszeniu o koszt energii, która została odsprzedana (zarówno do innego oddziału \[…\] jak i do nabywcy zewnętrznego).

Tym samym, w opinii Spółki, „całkowite koszty energii zużytej przez dany oddział” to koszty energii zakupionej i skonsumowanej na potrzeby działalności oddziału (a nie energii zakupionej i odsprzedanej).

Ad. 3

Spółka nie otrzymuje, jak również nic przewiduje otrzymywania dotacji przedmiotowych do produktów produkowanych przez oddziały \[…\]. Jednakże gdyby w przyszłości taka dotacja została otrzymana jej wielkość winna, w ocenie Spółki, powiększać wartość sprzedanej produkcji. Powyższe wynika wprost z regulacji art. 17 Dyrektywy Rady 20013/96/WE z 27.10.2013 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE. L 283/51 ze zm.) gdzie określono, że wartość produkcji oznacza obrót, włącznie z subwencjami bezpośrednio powiązanymi z ceną produktu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy oddziały \[…\] Spółki stanowią odrębne zakłady energochłonne w rozumieniu art. 31d ust. 2 UPA?
2.  Uznając, że każdy zakład \[…\] Spółki stanowi odrębny zakład energochłonny, w jaki sposób należy ustalić wskaźnik udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, o którym mowa w art. 31d ust. 2 UPA?
3.  Czy zastosowanie przez Spółkę zwolnienia z akcyzy w odniesieniu do energii elektrycznej zużywanej w procesach metalurgicznych przez oddziały \[…\] Spółki (w stanic faktycznym przedstawionym we Wniosku) uprawnia Spółkę do zastosowania zwolnienia z akcyzy w odniesieniu do energii elektrycznej zużywanej przez oddział \[…\], pod warunkiem, że zostanie on uznany za zakład energochłonny?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

W ocenie \[…\] każdy oddział \[…\] Spółki stanowi odrębny zakład energochłonny, przy założeniu, że udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej przez ten oddział w wartości produkcji sprzedanej przez ten oddział w roku podatkowym wynosi ponad 3%.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 31d ust. 2 UPA przez zakład energochłonny wykorzystujący energią elektryczną rozumie się podmiot, u którego udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, wynosi ponad 3%. Zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Przy założeniu, że warunek, określony w zdaniu pierwszym art. 31d ust. 2 UPA został spełniony, dla uznania danej jednostki organizacyjnej Spółki za zakład energochłonny, warunkiem koniecznym jest stwierdzenie, że jednostka ta stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Podstawowym wymogiem jest zatem to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespól składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywają w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowią wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.

Tą ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa.

W kontekście ww. warunków należy uznać, że każdy z oddziałów Spółki stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, która jest wyodrębniona organizacyjnie i finansowo w \[…\] oraz wyposażona jest w pracowników oraz zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań i należności), które przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych przez ten oddział. Tak więc każdy z oddziałów spółki mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące zadania wykonywane przez oddział \[…\] - działalność w zakresie \[…\].

W związku z powyższym, w ocenie \[…\], każdy oddział Spółki - po uzyskaniu minimalnego wskaźnika udziału kosztów zużycia energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej, wskazanego przez ustawodawcę - winien być uznany za odrębny zakład energochłonny.

Ad. 2

Biorąc pod uwagę strukturę organizacyjną Spółki, udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym winien być ustalony odrębnie dla każdego oddziału \[…\] Spółki - jako odrębnego zakładu energochłonnego, przy czym wartości produkcji sprzedanej stanowi wartość wyrobów i usług wyprodukowanych przez oddział i sprzedanych dla odbiorców zewnętrznych, jak i wartość produkcji wytworzonej przez oddział i sprzedanej w obrocie wewnętrznym Spółki \[…\].

Uzasadnienie

Jak wskazuje art. 31d ust. 2 UPA, przez zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną rozumie się podmiot, u którego udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, wynosi ponad 3%.

Powyższe oznacza, że wymagany wskaźnik winien być ustalany odrębnie dla każdego zakładu energochłonnego. Zatem w przypadku Spółki, wskaźnik ten winien być kalkulowany dla każdego oddziału - jako samodzielnego zakładu energochłonnego w rozumieniu UPA.

Jednocześnie przepisy UPA, jak również przepisy aktów wykonawczych do UPA, nic określają szczegółowych zasad kalkulacji ww. wskaźnika, w szczególności pojęcia „wartość produkcji sprzedanej”. Stąd też, w ocenie Spółki, uprawnionym jest posiłkowanie się definicjami stosowanymi w statystyce publicznej, które zostały opublikowane na stronach http://stat.gov.pl/metainfonnacie/slownik-pojec/poiecia-stosowane-w-statystyce-publicznej/362,pojecie.html.

Zgodnie z definicjami i wyjaśnieniami tam zawartymi:

„Produkcja sprzedana przemysłu jest to wartość wyrażona w bieżących cenach bazowych tj. bez podatku od towarów i usług (VAT), podatku akcyzowego, a łącznie z wartością otrzymanych dotacji przedmiotowych tj. dotacji do produktów (wyrobów i usług).

Dodatkowe wyjaśnienia metodologiczne: Wartość produkcji sprzedanej obejmuje:

1.  Wartość sprzedanych na zewnątrz przedsiębiorstwa produktów (niezależnie od tego, czy otrzymano za nie należne opłaty), tj.:
    *   wyrobów gotowych, półfabrykatów i części własnej produkcji,
    *   wykonanych usług oraz robót, w tym także budowlano-montażowych wykonanych silami własnymi (tj. bez podwykonawców).
    *   prac naukowo-badawczych,
    *   prac projektowych, geodezyjno-kartograficznych,wynikającą z przemnożenia ilości sprzedanych wyrobów i usług przez jednostkową cenę sprzedaży korygowaną o należne dopłaty, udzielone rabaty, bonifikaty, opusty lub umowne kwoty należne z tytułu sprzedaży wyrobów i usług, bez podatku od towarów i usług (VAT):
2.  Wartość produktów wytworzonych niezaliczanych do sprzedaży, traktowanych na równi ze sprzedażą, tj. wartość:
    *   własnych wyrobów przekazanych do własnych punktów sprzedaży detalicznej, jak również do własnych zakładów gastronomicznych i do własnych hurtowni,
    *   wykonanych świadczeń na rzecz funduszu świadczeń socjalnych,
    *   wykonanych i przekazanych wyrobów i usług własnej produkcji na powiększenie wartości własnych środków trwałych,
    *   nieodpłatnie przekazanych wyrobów i usług na potrzeby reprezentacji i reklamy,
    *   przekazanych wyrobów i usług na potrzeby osobiste podatników i pracowników oraz,
    *   darowizny wyrobów i świadczonych usług bez pobrania zapłaty.”

Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia, w celu kalkulacji współczynnika wskazanego przez ustawodawcę, przez wartość produkcji sprzedanej w danym oddziale \[…\] należy uznać sumę:

*   wartości produktów i usług wytworzonych przez oddział i sprzedanych przez oddział dla odbiorców zewnętrznych, po pomniejszeniu o VAT oraz akcyzę i dotacje przedmiotowe dotyczące tych sprzedanych produktów i usług; w wartości tej nie będzie zaś uwzględniana wartość produktów i usług sprzedanych, które nie były wytworzone przez oddział lecz zakupione od dostawców zewnętrznych oraz
*   wartości produktów wytworzonych przez oddział i sprzedanych w obrocie wewnętrznym Spółki według kosztu wytworzenia.

Natomiast za koszt wykorzystanej energii uznać należy całkowite koszty energii zużytej przez oddział, z wyłączeniem kosztów energii, która została odsprzedana (również w obrocie zewnętrznym).

Ad. 3

Spółka uprawniona jest do zastosowania zwolnienia z akcyzy, o którym mowa w art. 31d ust. 1 UPA w odniesieniu do energii elektrycznej wykorzystywanej przez oddział \[…\] stanowiący zakład energochłonny, w przypadku gdy w odniesieniu do energii wykorzystywanej w oddziałach \[…\], Spółka korzysta ze zwolnienia z akcyzy przewidzianego dla procesów metalurgicznych, określonego w art. 30 ust. 7a UPA.

Uzasadnienie

Stosownie do regulacji art. 31d ust. 1 UPA, zakładowi energochłonnemu wykorzystującemu energię elektryczną, przysługuje zwolnienie od akcyzy, realizowane przez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład, pod warunkiem, że zakład ten:

*   pkt 1 - wykonuje działalność oznaczoną kodem PKD m.in. \[…\]
*   pkt 2 - prowadzi księgi rachunkowe w rozumieniu przepisów o rachunkowości oraz
*   pkt 3 - nie korzysta w stosunku do tej energii elektrycznej ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 7a.

W ocenie Spółki, wszystkie ww. warunki, w odniesieniu do zakładu \[…\] (o ile wyczerpuje on ustawową definicję zakładu energochłonnego) są spełnione, w tym również w zakresie wymogów wynikających z art. 31d ust. 1 pkt 3 UPA. Nadmienić należy – w odniesieniu do warunku wskazanego w art. 31d ust. 1 pkt 3 UPA - że zadaniem powyższego przepisu jest eliminacja sytuacji, w których dochodziłoby do dwukrotnego zastosowania zwolnienia w odniesieniu do tej samej energii elektrycznej. Sytuacja taka jednak nie będzie mieć miejsca w stanie faktycznym przedstawionym w niniejszym wniosku, gdyż w odniesieniu do energii wykorzystywanej przez zakład \[…\] o ile będzie on spełniał kryteria zakładu energochłonnego, nie będzie zastosowane zwolnienie wynikające z art. 30 ust. 7a UPA.

Stąd też w ocenie Spółki, w okolicznościach niniejszej sprawy, będzie ona uprawniona do korzystania ze zwolnienia od akcyzy przewidzianego w art. 31d UPA - w odniesieniu do energii zużywanej przez zakład \[…\] (gdyż spełnione są warunki określone w art. 31d ust. 1 i 2 UPA), jak i zwolnienia przewidzianego w art. 30 ust. 7a UPA - w odniesieniu do energii zużywanej przez oddziały \[…\] w procesach metalurgicznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   nieprawidłowe - w zakresie ustalenia wskaźnika udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej;
*   prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan prawny obowiązujący w dniu wydania uchylonej interpretacji, tj. w dniu 11 marca 2016 r.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.) zwaną dalej „ustawą”, wyroby akcyzowe oznaczają - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 33 ww. załącznika została wymieniona energia elektryczna o kodzie CN 2716 00 00.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1059 z póź. zm.), który wyprodukował tę energię;
    1.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
    2.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
    3.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
    4.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nic można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie (art. 9 ust. 2 ustawy).

Na szczeblu unijnym reguły opodatkowania m.in. energii elektrycznej określa dyrektywa Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych. Pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Zgodnie z art. 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „wyroby energetyczne” podlegające tej regulacji. Poszczególne państwa Unii Europejskiej, w tym Polska, (zgodnie z zasadą lojalności) zobligowane zostały do opodatkowania określonych zastosowań ww. wyrobów. Przy czym istotne jest to, że zasadą nadrzędną jest opodatkowanie tych produktów, przy wyraźnie ograniczonej możliwości stosowania zwolnień.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Stosownie do art. 31d ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym zakładowi energochłonnemu wykorzystującemu energię elektryczną, który łącznie spełnia następujące warunki:

1.  wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną następującymi kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): 0510, 0729, 0811, 0891, 0893, 0899, 1032, 1039, 1041, 1062, 1104, 1106, 1310, 1320, 1394, 1395, 1411, 1610,1621, 1711, 1712, 1722, 1920, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2060, 2110, 2221, 2222, 2311, 2312, 2313, 2314, 2319, 2320, 2331, 2342, 2343, 2349, 2399, 2410, 2420, 2431, 2432, 2434, 2441, 2442, 2443, 2444, 2445, 2446, 2720, 3299, 2011, 2332, 2351, 2352, 2451, 2452, 2453, 2454, 2611, 2680 lub 3832,
2.  prowadzi księgi rachunkowe w rozumieniu przepisów o rachunkowości,
3.  nie korzysta w stosunku do tej energii elektrycznej ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 7a

\-przysługuje zwolnienie od akcyzy, realizowane przez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład.

W sprawie objętej wnioskiem tj. możliwości zastosowania zwolnienia z akcyzy w oparciu o art. 31d ustawy, kwestią zasadniczą jest ustalenie czy oddziały \[…\] Wnioskodawcy, w których zużywana jest energia elektryczna stanowią odrębne zakłady energochłonne.

Zgodnie z art. 31d ust. 2 ustawy, przez zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną rozumie się podmiot, u którego udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, wynosi ponad 3%. Zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa stanowi przede wszystkim zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Warunkiem uznania tej części za zorganizowaną jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem, aby w rozumieniu ww. przepisu, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Reasumując: tak rozumiana zorganizowana cześć przedsiębiorstwa - przy założeniu, że udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej przez zakład energochłonny stanowiący zorganizowaną część przedsiębiorstwa w wartości produkcji sprzedanej przez ten zakład za okres roku podatkowego wynosi ponad 3% - może korzystać ze zwolnienia od akcyzy z tytułu bycia zakładem energochłonnym i zużycia energii elektrycznej.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego w związku ze zużyciem energii elektrycznej w jednostkach organizacyjnych Spółki (oddziałach) oraz jej sprzedażą dla nabywców końcowych, od których to czynności rozlicza (z właściwym urzędem celnym) podatek akcyzowy.

Spółka prowadzi podstawową działalność gospodarczą w zakresie \[…\]

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz opis zawarty we wniosku należy stwierdzić, że oddziały \[…\] stanowią zorganizowane części przedsiębiorstwa, gdyż odznaczają się odrębnością organizacyjną, finansową i funkcjonalną, które są przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych mogących stanowić niezależne przedsiębiorstwa. Zatem każdy oddział \[…\] będzie stanowił odrębny zakład energochłonny, przy założeniu, że udział kosztów wykorzystywanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej przez oddział w roku podatkowym będzie wynosił ponad 3%.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 uznać należy za prawidłowe.

Wnioskodawca ma również wątpliwości odnośnie ustalania wskaźnika udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, o którym mowa w art. 31d ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym.

Co do zasady przez zakład energochłonny wykorzystujący energie elektryczną rozumie się podmiot, u którego „udział” kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, wynosi ponad 3%. Zatem do obliczenia wskazanego „udziału” należy przyjąć wartość wykorzystanej energii elektrycznej.

W związku z powyższym wskazać należy, że zgodnie z artykułem 17 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/96/WE, pod warunkiem że minimalne poziomy opodatkowania przewidziane w niniejszej dyrektywie są przestrzegane średnio przez wszystkie przedsiębiorstwa, państwa członkowskie mogą stosować obniżki podatku do zużycia produktów energetycznych wykorzystywanych do ogrzewania lub dla celów art. 8 ust. 2 lit. b) i c) oraz do energii elektrycznej w następujących przypadkach:

a. na rzecz zakładów energochłonnych.

„Zakład energochłonny” oznacza jednostkę gospodarczą, określoną w art. 11, w której koszty nabycia produktów energetycznych i energii elektrycznej wynoszą przynajmniej 3,0% wartości produkcji lub krajowy należny podatek energetyczny wynosi przynajmniej 0,5% wartości dodanej. W ramach tej definicji. Państwa Członkowskie mogą stosować bardziej rygorystyczne pojęcia, włącznie z wartością sprzedaży, definicjami dotyczącymi procesu i sektora.

Zatem w przedmiotowym wniosku sformułowanie zakład energochłonny odnosi się odrębnie do każdego oddziału \[…\] wykorzystującego energię elektryczną w którym prowadzona jest działalność klasyfikowana wg PKD do kodu \[…\]. Przy czy w każdym z tych oddziałów udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej przez zakład energochłonny stanowiący zorganizowaną część przedsiębiorstwa w wartości produkcji sprzedanej przez ten zakład za okres roku podatkowego powinien wynosić ponad 3%.

Natomiast „nabycie produktów energetycznych i energii elektrycznej” oznacza rzeczywisty koszt energii nabytej lub wytworzonej w ramach zakładu. Zalicza się do niej jedynie energię elektryczną, ciepło i produkty energetyczne, które są wykorzystywane do ogrzewania lub dla celów art. 8 ust. 2 lit. b) i c). Włączone są wszystkie podatki poza podatkiem od wartości dodanej, który może zostać odliczony.

„Wartość produkcji” oznacza obrót, włącznie z subwencjami bezpośrednio powiązanymi z ceną produktu, plus lub minus zmiany poziomu zapasów produktów gotowych, niegotowych oraz towarów i usług nabytych w celu odsprzedaży, minus towary i usługi nabyte w celu odsprzedaży.

„Wartość dodana” oznacza całkowity obrót podlegający podatkowi od wartości dodanej włącznie ze sprzedażą na wywóz, minus całkowita suma zakupów podlegających podatkowi VAT włącznie z przywozem.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w myśl uregulowań krajowych implementowanych z przepisów dyrektywy, pojęcie „nabycia energii elektrycznej” od zewnętrznego dostawcy dotyczy jedynie energii elektrycznej wraz z podatkami z wyłączeniem podatku od towarów i usług oraz opłat dodatkowych wynikających z faktur.

Wynika to łącznie z brzmienia art. 17 ust. 1 lit a) dyrektywy, w którym jest mowa tylko o energii elektrycznej, cieple i produktach energetycznych wraz podatkami (z wyłączeniem podatku VAT) i z art. 31d ust. 2 ustawy, w którym mowa jest jedynie o koszcie wykorzystanej energii elektrycznej. W obu przypadkach mowa jest zatem jedynie o energii elektrycznej, która zostaje fizycznie zużyta.

W art. 31d ust. 2 ustawy, ustawodawca wprost wskazał, że przy obliczaniu współczynnika na podstawie którego definiowane są zakłady energochłonne, należy uwzględniać wyłącznie wartość samej nabytej i wykorzystanej energii elektrycznej. Należy zauważyć, że ustawodawca posługując się sformułowaniem „udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej” nie odwołuje się do wartości zakupu energii, która dotyczy kwoty globalnej jaką należy ponieść aby dokonać zakupu energii, tj. uwzględniającą wszelkie opłaty dystrybucyjne, utrzymania sieci, itp. Posługując się ww. sformułowaniem jednoznacznie wskazuje się, że winna być brana pod uwagę tylko wartość samej energii która została wykorzystana przez zakład.

Jak wskazał WSA we Wrocławiu w orzeczeniu z 4 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 684/16 (jak również NSA w orzeczeniu z 22 stycznia 2020 r. sygn. akt I GSK 397/17): „(…) z treści wniosku o wydanie interpretacji wynika jednoznacznie, że strona wskazywała, że przez "całkowite koszty energii zużytej przez oddział należy rozumieć koszty energii zakupionej". A zatem strona wprost odwoływała się do kosztów zakupu, nie dokonując w tym zakresie żadnego wyłączenia.

(…) zgodnie z przepisami krajowymi implementowane z przepisów dyrektywy, pojęcie "udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej" nabytej od zewnętrznego dostawcy dotyczy jedynie energii elektrycznej wraz z podatkami z wyłączeniem podatku od towarów i usług oraz opłat dodatkowych wynikających z faktur za energię elektryczną, a także z wyłączeniem innych opłat wynikających z obowiązków przedsiębiorcy.

Koszty opłat dodatkowych (m.in. opłaty dystrybucyjne) nie są podatkami, zatem nie mogą być zaliczone do kosztów nabycia energii elektrycznej. Tym samym za rzeczywisty koszt nabytej energii elektrycznej należy uznać jedynie wartość energii elektrycznej bez pozostałych wskazanych kosztów dodatkowych.

W art. 31d ust. 2 upa ustawodawca wprost wskazał, że przy obliczaniu współczynnika na podstawie którego definiowane są zakłady energochłonne, należy uwzględniać wyłącznie wartość samej nabytej i wykorzystanej energii elektrycznej. Sformułowanie "udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej" nie odwołuje się do wartości zakupu energii, która dotyczy kwoty globalnej jaką należy ponieść aby dokonać zakupu energii, tj. uwzględniając wszelkie opłaty dystrybucyjne, utrzymania sieci, czy też innych opłat wynikających z obowiązków danego przedsiębiorcy.

W ocenie Sądu przy ustalaniu poziomu energochłonności, należy uwzględniać wartość samej energii która została wykorzystana przez zakład, bowiem ustawodawca odwołuje się w nim do wartości zużytego wyrobu, a nie do wartości transakcji na zakup tego wyrobu, jak to ma to miejsce w przepisach odnoszących się do wyrobów węglowych i gazowych, do których odwołuje się strona.”

Reasumując, do obliczenia progu energochłonności zakładu energochłonnego należy brać pod uwagę koszt energii elektrycznej zakupionej (w tym również w obrocie wewnętrznym Wnioskodawcy) i skonsumowanej na potrzeby działalności oddziału wraz z podatkami z wyłączeniem podatku od towarów i usług oraz z wyłączeniem pozostałych opłat dodatkowych. Do obliczenia nie wlicza się energii zakupionej i odsprzedanej.

Ponadto wskazać należy, że udział zakupów lub kosztów w wartości produkcji sprzedanej, o których mowa których mowa w art. 31a ust. 7, art. 31b ust. 10 oraz art. 31d ust. 2 ustawy, powinna być ustalana na podstawie wydawanego corocznie rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej, na podstawie delegacji ustawowej z art. 18 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 591). Na rok 2016 jest to rozporządzenie Rady Ministrów z 21 lipca 2015 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2016 (Dz.U. 2015 r., poz. 1304).

Zgodnie z pkt 1.46 (Działalność przemysłowa) załącznika do ww. rozporządzenia, produkcja sprzedana przemysłu to wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu.

Ustalając wartość produkcji sprzedanej, o której mowa w art. 31d ust. 2 ustawy należy zatem posłużyć się powyższymi przepisami.

Zasadność stosowania powyższego sposobu obliczania wartości produkcji sprzedanej została potwierdzona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Bd 936/13, który orzekł: „(\`(...)\`) że do ustalenia wartości produkcji sprzedanej stosuje się przepisy z zakresu statystyki publicznej (\`(...)\`).”

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego zdarzenia przyszłego, należy zgodzić się z Wnioskodawcą w takim zakresie w jakim, do wartości produkcji sprzedanej oddziału wlicza się wartości produktów i usług wytworzonych przez oddział i sprzedanych przez oddział dla odbiorców zewnętrznych, po pomniejszeniu o VAT oraz akcyzę oraz, że w wartości tej nie będzie uwzględniana wartość produktów i usług sprzedanych, które nie były wytworzone przez oddział lecz zakupione od dostawców zewnętrznych a także, że wlicza się do wartości produkcji sprzedanej wartości produktów wytworzonych przez oddział (zorganizowaną część przedsiębiorstwa) i sprzedanych w obrocie wewnętrznym Spółki według kosztu wytworzenia.

Organ nie może jednak podzielić poglądu, co wskazano wyżej, że do obliczenia progu energochłonności należy brać pod uwagę całkowity koszt energii elektrycznej wraz ze wszelkimi opłatami dodatkowymi.

Mając zatem na uwadze powyższe oraz ocenę prawną wyrażoną przez WSA we Wrocławiu w orzeczeniu z 4 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 684/16 jak również ocenę prawną wyrażoną przez NSA w orzeczeniu z 22 stycznia 2020 r. sygn. akt I GSK 397/17, odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy objętych pytaniem nr 2, stwierdzić należy że przedstawiony we własnym stanowisku Spółki sposób ustalania wskaźnika udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, uwzględniający całkowity koszt energii elektrycznej wraz ze wszelkimi opłatami dodatkowymi, jest błędny.

Tym samym Organ oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania drugiego, uznaje je za nieprawidłowe.

Wnioskodawca ma również wątpliwości czy zastosowanie przez Spółkę zwolnienia z akcyzy w odniesieniu do energii elektrycznej zużywanej w procesach metalurgicznych przez oddziały \[…\] Spółki uprawnia Spółkę do zastosowania zwolnienia z akcyzy w odniesieniu do energii elektrycznej zużywanej przez oddział \[…\].

Zgodnie z ww. art. 31d ustawy, zakładowi energochłonnemu wykorzystującemu energię elektryczną, który wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną wskazanymi w pkt 1 ww. artykułu kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), prowadzi księgi rachunkowe w rozumieniu przepisów o rachunkowości oraz nie korzysta w stosunku do tej energii elektrycznej ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 7a - przysługuje zwolnienie od akcyzy.

Wnioskodawca wskazał, że oddziały \[…\], stanowiące zorganizowane części przedsiębiorstwa prowadzą działalność zakwalifikowaną do kodu PKD \[…\]. Oddziały prowadzą księgi rachunkowe według obowiązujących przepisów o rachunkowości. Wnioskodawca wskazał również, że oddziały te nie korzystają ze zwolnienia o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy. Ponadto oddziały te - przy założeniu, że udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej przez zakład energochłonny stanowiący zorganizowaną część przedsiębiorstwa w wartości produkcji sprzedanej przez ten zakład za okres roku podatkowego wynosi ponad 3% - spełniają definicję zakładu energochłonnego.

Stosownie do powyższego należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że oddziały \[…\], przy założeniu, że udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej przez zakład energochłonny stanowiący zorganizowaną część przedsiębiorstwa w wartości produkcji sprzedanej przez ten zakład za okres roku podatkowego wynosi ponad 3%, mogą skorzystać ze zwolnienia z akcyzy w odniesieniu do energii elektrycznej zużytej w tych oddziałach - jeżeli nie będą one korzystały ze zwolnienia o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania trzeciego uznać należy za prawidłowe.

Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za:

*   nieprawidłowe - w zakresie ustalenia wskaźnika udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej;
*   prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania uchylonej interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.