Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-776/14-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-03
Teza: Skoro sprzedaż Budynku (Nieruchomości) przez Bank będzie podlegała opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT, z tym że sprzedaż części Budynku, która została wynajęta na rzecz podmiotów trzecich na co najmniej 2 lata przed momentem sprzedaży Budynku będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji rezygnacji przez strony transakcji tj. Banku i Wnioskodawcy ze zwolnienia od podatku VAT po spełnieniu wskazanych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług warunków, wówczas w powyższej sprawie znajdzie zastosowanie wyłączenie do całości sprzedawanej Nieruchomości zawarte w art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; transakcja; wyłączenie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2014 r. (data wpływu 29 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia Nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia Nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza nabyć od Banku budynek oraz prawo użytkowania wieczystego gruntów (dalej: Nieruchomość). Dla Nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą . Nieruchomość zabudowana jest budynkiem biurowym (dalej: Budynek).

Jak wynika z decyzji z dnia 30 września 1988 „przedmiotowy budynek zbudowany został „przez Dyrekcję Rozbudowy Miasta, działającego w imieniu Centrali w charakterze inwestora zastępczego, z własnych środków finansowych zleceniodawcy. Na skutek reorganizacji Centrala została zlikwidowana, a jej funkcję przejęłą Bank . (\`(...)\`) obiekt ten od 1968 r. znajduje się w nieprzerwanym użytkowaniu” Wnioskodawcy.

Decyzją Kierownika Wydziału z dnia 25 stycznia 1988 działka gruntu została przekazana w zarząd na rzecz Banku. Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 oraz 3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U 1990, Nr 79, poz. 464), grunty stanowiące własność Skarbu Państwa, a będące w zarządzie państwowych osób prawnych innych niż Skarb Państwa w dniu jej wejścia w życie to jest 5 grudnia 1990 r. stały się z tym dniem z mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego, zaś budynki własnością tych osób.

Fakt nabycia użytkowania wieczystego oraz własności Budynku przez Bank został potwierdzony w decyzji Wojewody z dnia 19 sierpnia 1992 r.. Zgodnie z decyzją, nabycie prawa własności budynków następuje nieodpłatnie „gdyż jak wynika z treści rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z dnia 30 września 1988 r. wydanej przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu miasta zostały one wzniesione z własnych funduszy inwestycyjnych”.

Budynek zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa był wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Banku. W okresie użytkowania Bank dokonywał szeregu przeszacowań „pierwotnej, historycznej” wartości posiadanych środków trwałych, m.in. dokonał aktualizacji wartości początkowej środków trwałych na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 1995 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także aktualizacji wyceny środków trwałych (Dz. U. 1995 nr 7 poz. 34), jak również na podstawie Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (dalej MSR; Dz.U.UE.L.2002.243.1), które Bank zaczął stosować w roku 2005.

Bank równocześnie ponosił nakłady na ulepszenie Budynku, w tym powiększające jego wartość początkową. W stosunku do części tych nakładów Bankowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług \[dalej: VAT\] współczynnikiem. Bank z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności dokonuje częściowego odliczenia podatku naliczonego metodą, o której mowa w art. 90 ustawy VAT.

Nakłady na ulepszenie, w stosunku do których Bankowi przysługiwało prawo odliczenia podatku VAT współczynnikiem, przekroczyły 30% pierwotnej, historycznej wartości początkowej Budynku.

Budynek wykorzystywany był do prowadzenia działalności podstawowej Banku, a wyłącznie w drobnej części zasobów był wynajmowany na rzecz podmiotów trzecich. Przesłanką wynajęcia było w szczególności udostępnienie powierzchni dla uruchomienia punktu gastronomicznego.

Obecnie Wnioskodawca rozważa nabycie Nieruchomości od Banku. Na moment sprzedaży część Budynku może być:

*   wynajęta na rzecz podmiotów trzecich, a najem rozpoczął się co najmniej 2 lata przed momentem sprzedaży,

*   wynajęta na rzecz podmiotów trzecich pierwszy raz przed upływem 2 lat do momentu sprzedaży,

*   nigdy nie wynajmowana ani dzierżawiona na rzecz podmiotów trzecich, a użytkowana wyłącznie na potrzeby własne Banku.

Zbycie Budynku nastąpi przed upływem 5 lat od dokonania ostatnich ulepszeń.

Wnioskodawca zamierza wykorzystywać nabytą Nieruchomość do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (wynajem powierzchni biurowej). Możliwe, że w przyszłości Budynek zostanie wyburzony, a w jego miejsce wybudowany nowy, który będzie wynajmowany lub sprzedany.

Analogiczny wniosek o interpretację został złożony przez Bank.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej przez Bank dokumentującej dostawę Nieruchomości?
2.  Czy transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz czy Wnioskodawca będzie miał obowiązek zapłaty PCC w związku z nabyciem Nieruchomości od Banku?

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych, w zakresie podatku od towarów i usług w dniu 03 lutego 2015 r. została wydana interpretacja Nr IPPP2/443-1261/14-2/DG/IZ.

Zdaniem Wnioskodawcy, w ocenie Wnioskodawcy, transakcja sprzedaży Nieruchomości nie będzie opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych \[dalej: PCC\], a co za tym idzie, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku zapłaty PCC w związku z nabyciem Nieruchomości od Banku.

Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a ustawy o PCC nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż przez Bank Budynku będzie podlegała opodatkowaniu stawką podstawową podatku VAT, z tym że sprzedaż części Budynku, która została wynajęta po raz pierwszy na rzecz podmiotów trzecich na co najmniej 2 lata przed momentem sprzedaży Budynku będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT pod warunkiem rezygnacji przez strony ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy VAT.

W związku z powyższym, mając na uwadze treść art. 2 pkt 4a ustawy o PCC, transakcja sprzedaży Nieruchomości nie będzie opodatkowana PCC, a co za tym idzie, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku zapłaty PCC w związku z nabyciem Nieruchomości od Banku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 z późn. zm.), podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu zamkniętym określonym w art. 1 wymienionej ustawy podlegają omawianemu podatkowi od czynności cywilnoprawnych, o ile spełniają przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 cytowanej ustawy.

Zgodnie z powyższym artykułem czynności cywilnoprawne w tym umowy sprzedaży podlegają omawianemu podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy) i przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym (art. 4 pkt 1 ustawy).

W ustawie przewidziano jednak sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   (uchylone),
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub z niego zwolniona, z uwzględnieniem wyjątków, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że umowa zobowiązująca do przeniesienia składników majątkowych przybierze postać umowy sprzedaży. Stosownie do postanowień art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych opodatkowaniu tym podatkiem podlegają m. in. umowy sprzedaży.

Biorąc powyższe pod uwagę, umowa sprzedaży, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Mając jednakże na uwadze stan faktyczny opisany we wniosku podkreślić należy, iż jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy możliwości opodatkowania umowy sprzedaży Nieruchomości podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia opodatkowania powyższej transakcji podatkiem od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej z dnia 03 lutego 2015 r. Nr IPPP2/443-1261/14-2/DG/IZ w zakresie podatku od towarów i usług Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że: ”(\`(...)\`) Z treści art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że sprzedaż towarów podlega zwolnieniu od podatku na podstawie tego przepisu tylko w przypadku gdy przedmiotowy towar wykorzystywany jest wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku jak również z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia przedmiotowego towaru nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W świetle przywołanego przepisu na tle przedstawionych we wniosku okoliczności należy stwierdzić, że sprzedaż Budynku, o którym mowa we wniosku nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści wniosku wynika, że budynek będący przedmiotem planowanej sprzedaży nie był wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Budynek wykorzystywany był do prowadzenia podstawowej działalności Banku oraz w drobnej części był wynajmowany na rzecz podmiotów trzecich. Podsumowaniem powyższej analizy jest stwierdzenie, że sprzedaż przez Bank Budynku będzie podlegała opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT, z tym że sprzedaż części Budynku, która została wynajęta na rzecz podmiotów trzecich na co najmniej 2 lata przed momentem sprzedaży Budynku będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji rezygnacji przez strony transakcji, tj. Banku i Wnioskodawcy ze zwolnienia od podatku VAT po spełnieniu wskazanych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług warunków (…)”.

A zatem, skoro sprzedaż Budynku (Nieruchomości) przez Bank będzie podlegała opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT, z tym że sprzedaż części Budynku, która została wynajęta na rzecz podmiotów trzecich na co najmniej 2 lata przed momentem sprzedaży Budynku będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji rezygnacji przez strony transakcji tj. Banku i Wnioskodawcy ze zwolnienia od podatku VAT po spełnieniu wskazanych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług warunków, wówczas w powyższej sprawie znajdzie zastosowanie wyłączenie do całości sprzedawanej Nieruchomości zawarte w art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.