Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.361.2025.1.MST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Zaniechanie poboru podatku – dwa kredyty zaciągnięte na
różne inwestycje mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: banki
cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
oświadczenia-oświadczenie woli
preferencje
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 10 Korekta deklaracji
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
10-art. 81-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
10-art. 81-§ 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zaniechania poboru podatku. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pismem z 20 lutego 2025 r. zwrócił się Pan do Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej jako
    Organ) o możliwość dokonania wyboru preferencji w postaci zaniechania poboru podatku
    w związku z ugodą zawartą 10 lutego 2025 r. z bankiem X, dotyczącą zwolnienia z części
    długu wynikającego z umowy kredytu nr (...).
    W 2023 roku skorzystał Pan już z preferencji zaniechania poboru podatku na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w związku z ugodą zawartą z bankiem Y S.
    A.
    Intencją Pana wniosku do US było wycofanie oświadczenia z 3 lutego 2023 r. dotyczącego
    spełnienia warunków do zaniechania poboru podatku w związku z ugodą podpisaną w
    roku 2023 do umowy nr (...) i skorzystanie z preferencji w roku 2025.
    We wniosku zdeklarował Pan uregulowanie zobowiązania podatkowego związanego z
    umorzeniem wierzytelności na mocy ugody z Y S.A. z 3 lutego 2023 r. i złożenie
    oświadczenia o zastosowanie preferencji w postaci zaniechania poboru podatku w
    związku z ugodą zawartą z X z siedzibą w A 10 lutego 2025 r. Jednocześnie zobowiązał się
    Pan dopełnić wszelkich kroków formalnych związanych ze zmianą osiągniętego przychodu
    za rok 2023.
    W odpowiedzi pismem z 1 kwietnia 2025 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego (...) w sprawie o
    numerze (...) odmówił wszczęcia postępowania podatkowego, ponieważ w ocenie Organu
    w analizowanej sprawie nie ma możliwości przeprowadzenia postępowania podatkowego
    i rozpatrzenia treści żądania w sposób merytoryczny. Zdaniem Organu ustawa Ordynacja
    podatkowa nie przewiduje trybu postępowania podatkowego dającego organowi
    podatkowemu uprawnienie do zaniechania poboru podatku, które wpłynie na anulowanie
    zobowiązania podatkowego. Uprawnienie to realizowane jest na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów na poziomie funkcji płatnika, którym w omawianym
    przypadku jest bank. Z uwagi na brak podstawy prawnej umożliwiającej zrealizowanie
    zagadnienia zawartego we wniosku z 20 lutego 2025 r. odmówiono wszczęcia
    postępowania podatkowego we wskazanym zakresie.

## Pytanie

Czy na gruncie obowiązujących przepisów możliwe jest dokonanie wyboru preferencji w
    postaci zaniechania poboru podatku w taki sposób, że złożone 3 lutego 2023 r.
    oświadczenie dotyczące spełnienia warunków do zaniechania poboru podatku zostaje
    wycofane (co wpłynie na konieczność korekty przychodów osiągniętych za 2023 rok), a
    podatnik dokonuje wyboru preferencji składając stosowne oświadczenie dotyczące
    spełnienia warunków do zaniechania poboru podatku do ugody zawartej z bankiem w
    roku 2025, jednocześnie występując do płatnika (tj. banku) o wystawienie zaległego PIT-u
    za 2023 rok?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, na gruncie obowiązujących przepisów prawa podatkowego
    możliwe jest dokonanie wyboru preferencji w postaci zastosowania zaniechania poboru
    podatku w taki sposób, że oświadczenie złożone 3 lutego 2023 r., dotyczące spełnienia
    warunków do zaniechania poboru podatku, może zostać skutecznie wycofane, a w jego
    miejsce – w związku z nowym stanem faktycznym – możliwe jest złożenie nowego
    oświadczenia dotyczącego ugody zawartej z bankiem w roku 2025.
    Zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zaniechanie poboru podatku może być
    zastosowane przez płatnika w odniesieniu do konkretnego świadczenia, o ile zostały
    spełnione warunki określone w przepisach wykonawczych (rozporządzeniach Ministra
    Finansów). Jednym z warunków formalnych wskazanych w treści rozporządzenia jest
    złożenie przez podatnika odpowiedniego oświadczenia o spełnieniu przesłanek do objęcia
    zwolnieniem.
    W przypadku, gdy pierwotne oświadczenie (z 2023 roku) dotyczyło innego zdarzenia
    prawnego, a sytuacja podatnika uległa zmianie Wnioskodawca uznaje, że ma prawo do
    ponownego określenia swojej sytuacji podatkowej poprzez złożenie nowego oświadczenia
    odnoszącego się do nowego stanu faktycznego (np. ugody zawartej z bankiem w roku
    2025). Złożenie nowego oświadczenia pozwala na zastosowanie zwolnienia w odniesieniu
    do nowej ugody, a wcześniejsze oświadczenie może zostać skutecznie wycofane. Co
    więcej, przepisy prawa podatkowego nie wykluczają możliwości złożenia korekty zeznania
    rocznego za rok 2023, jeśli wycofanie oświadczenia skutkuje koniecznością korekty
    przychodu – w szczególności w przypadku, gdy skutki zastosowanego wcześniej
    zaniechania poboru zostały błędnie uwzględnione w zeznaniu rocznym.
    Podsumowując podatnik, działając w dobrej wierze i w granicach przepisów, ma prawo
    skorygować swoje wcześniejsze wybory dotyczące formy rozliczenia podatku, w tym
    wycofać oświadczenie i złożyć nowe oświadczenie, odnoszące się do nowego stanu
    faktycznego – co w konsekwencji pozwala na zastosowanie zaniechania poboru podatku
    do ugody zawartej w 2025 roku.
    Rozporządzenie to nie ogranicza liczby kredytów, z tytułu których dochodzi do umorzenia,
    a ogranicza liczbę inwestycji sfinansowanych kredytem (kredytami) – do jednej. Ponadto z
    zaniechania można skorzystać tylko raz. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby podatnik
    miał możliwość dokonania wyboru preferencji, jednocześnie biorąc na siebie całą
    odpowiedzialność związaną ze stosowną korektą przychodów za rok 2023. Co więcej,
    przepisy prawa nie zabraniają podatnikom dokonywania korekty za lata ubiegłe.
    W ocenie Wnioskodawcy, na gruncie obowiązujących przepisów prawa podatkowego
    możliwe jest, aby zaniechanie poboru podatku – dokonane na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów – skutkowało koniecznością skorygowania zobowiązania podatkowego
    podatnika za rok już zamknięty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    • dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    • dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Stosownie natomiast do treści art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 powołanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Przepis art.
    10 ust. 1 tej ustawy zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Odrębnym źródłem przychodów są m.in.
    określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,

      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Umorzenie wierzytelności i zaniechanie poboru podatku
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się jednak w przypadku,
    kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub należnych odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe – nie musi spłacać należności,
    do spłaty których był pierwotnie zobowiązany.
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie
    wygasa. Umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu mieszkaniowego
    kwalifikuje się do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które określa rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102).
    W świetle § 1 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej.
    Z literalnego odczytania ww. przepisu wynika, że zaniechaniu poboru podatku podlega
    umorzona kwota z tytułu kredytu mieszkaniowego/kredytów mieszkaniowych
    zaciągniętego/zaciągniętych na realizację wyłącznie jednej inwestycji oraz w przypadku,

    gdy kredytobiorca nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji.
    W przypadku umorzenia wierzytelności z tytułu dwóch kredytów zaciągniętych na różne
    inwestycje mieszkaniowe zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
    od kwot umorzonych ma zastosowanie tylko do jednego kredytu. Przepisy rozporządzenia
    nie precyzują natomiast konieczności zastosowania zaniechania tylko w odniesieniu do
    pierwszego umorzenia (w ramach pierwszego kredytu).
    Korekta deklaracji
    Na podstawie art. 81 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 5 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na
      podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy
    nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już
    – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość
    zobowiązania podatkowego, o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu.
    W świetle bowiem art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Ocena Pana sytuacji podatkowej
    Odnosząc się do przedmiotu Pana wątpliwości, biorąc pod uwagę ukształtowanie
    zaniechania poboru podatku wprowadzonego rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r., decyzja o tym, która z inwestycji mieszkaniowych (w przypadku kilku
    kredytów) będzie objęta zaniechaniem poboru, czy też zmiana tej decyzji przez podatnika,
    jest tylko po jego stronie.
    Zatem w sytuacji spełnienia przez Pana warunków wynikających z ww. rozporządzenia i
    dokonania korekty zeznania podatkowego za rok 2023 poprzez wykazanie w nim
    przychodu z umorzonego kredytu objętego ugodą z 2023 roku, ma Pan możliwość
    skorzystania z zaniechania poboru podatku w zakresie wierzytelności wynikających z
    kredytu objętego ugodą zawartą z bankiem w 2025 roku.
    W odniesieniu natomiast do kwestii złożenia oświadczenia o spełnieniu przesłanek do
    objęcia zaniechaniem poboru podatku, nie jest to – wbrew Pana twierdzeniu – warunek
    formalny wskazany w treści cytowanego rozporządzenia. Składanie i wycofywanie tego
    rodzaju oświadczeń wynika z ustaleń pomiędzy stronami danej ugody i nie wpływa na
    Pana rozliczenia podatkowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Z uwagi na zakres Pana wątpliwości w interpretacji tej nie oceniałem, czy względem
    kredytu objętego ugodą z 2025 roku zostały spełnione przesłanki określone w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. uprawniające do zaniechania
    poboru podatku dochodowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.