Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.85.2025.1.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-04
Teza: Nieruchomość oddana do użytkowania stanowi budynek
mieszkalny, zatem zakup mieszkania nie korzysta ze
zwolnienia z art. 9 pkt 17 uPCC.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny
mieszkanie-zakup mieszkania
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
umowa-umowa sprzedaży
zwolnienie-utrata prawa do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia od podatku-Zwolnienia
przedmiotowe-Umowa sprzedaży-Pozostałe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4-art. 9-pkt 17

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od czynności cywilnoprawnych skutków podatkowych w związku z zakupem
    lokalu mieszkalnego. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) 2024 r. wraz z małżonką (...) – na zasadach wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej – na podstawie przedwstępnej umowy sprzedaży udokumentowanej aktem
    notarialnym zobowiązali się Państwo do nabycia lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną nieruchomość, z rynku wtórnego. Nabycie finansowane jest ze środków własnych
    oraz częściowo z kredytu hipotecznego udzielonego na sfinansowanie nabycia przedmiotu
    umowy.
    Będzie to Państwa pierwszy zakup nieruchomości gotowej do zamieszkania.
    W drodze umowy darowizny udokumentowanej aktem notarialnym sporządzonym (...),
    Rep. A Nr (...) nabył Pan od rodziców niezabudowaną nieruchomość, stanowiącą pastwiska
    trwałe oznaczone symbolem „Ps”. Był Pan wyłącznym właścicielem nieruchomości, z uwagi
    na nabycie nieruchomości przed zawarciem związku małżeńskiego.
    Następnie na podstawie ostatecznej decyzji – pozwolenia na budowę budynku
    mieszkalnego wraz z niezbędną infrastrukturą (...) – zabudował Pan ww. nieruchomość
    budynkiem mieszkalnym, przy czym następnie ww. budynek zmieniony został na budynek
    mieszkalny z dopuszczalną częścią usług do 30,00%.
    Realizacja inwestycji była wspomagana kredytem hipotecznym. W (...) r. budowa została
    zakończona, zaś budynek został oddany do użytkowania, wobec tego budynek spełniał
    przesłanki z art. 3 pkt 2 i 2a ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym, budynkiem
    mieszkalnym jednorodzinnym jest budynek wolnostojący albo budynek w zabudowie
    bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych,
    stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie
    więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu
    użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30,00% powierzchni całkowitej
    budynku.
    Przedmiotowy budynek był wznoszony z przeznaczeniem na prowadzenie działalności
    gospodarczej polegającej na najmie krótkoterminowym przez turystów (zgodnie z
    profilem założonej przez Pana żonę działalności gospodarczej), a ponadto dla zapewnienia
    celów mieszkaniowych Pana i Pana żony.
    Budynek nigdy nie został zamieszkany przez Pana oraz Pana żonę oraz nie był
    wykorzystywany na cele mieszkaniowe, co potwierdza również umowa użyczenia lokalu na
    cele prowadzenia działalności gospodarczej zawarta pomiędzy Państwem. Ponadto nigdy
    nie byli Państwo zameldowani pod adresem przedmiotowego budynku. Na czas budowy
    oraz po jej ukończeniu mieszkali Państwo u rodziców i tam też są Państwo zameldowani.
    Prowadził Pan liczne działania mające na celu doprowadzenie budynku do stanu
    umożliwiającego zamieszkanie. Względnie „wykończona” została jedynie część budynku o
    funkcji usługowej, wobec faktu pozyskania dotacji na rozpoczęcie działalności
    gospodarczej, z której to dotacji środki zostały przeznaczone między innymi na drobne
    prace wykończeniowe. W pierwszej kolejności zależało Panu na ukończeniu prac w części
    usługowej budynku, z uwagi na cel zarobkowy – możliwość najmu krótkoterminowego o
    charakterze turystycznym.
    Część mieszkaniowa budynku nigdy nie została ukończona i nie nadawała się do
    zamieszkania (brak wykonanej stolarki, brak źródła ciepła). Do daty zbycia budynek
    stanowił jedynie miejsce zarejestrowania działalności gospodarczej Pana żony.

    Z uwagi na rosnącą inflację, będącą pokłosiem wojny w Ukrainie, wzrost kosztów kredytu
    oraz brak środków na finalizację prac wykończeniowych, a także sezonowość prowadzonej
    działalności gospodarczej, prowadzona działalność gospodarcza przynosiła straty.
    Usytuowanie w południowo- wschodniej części Polski zdecydowanie przyczyniło się do
    braku chętnych na wypoczynek w tej części kraju – ze względu na bliskość toczącej się
    wojny w Ukrainie. Powyższe stopniowo pozbawiało Pana środków do normalnego
    funkcjonowania, a przeszacowanie kosztów budowy mocno nadszarpnęło budżet
    domowy. W (...) r. wraz z żoną zdecydował się Pan przeprowadzić do (...); zawarli Państwo
    umowę najmu lokalu mieszkalnego – na czas nieoznaczony, w którym mieszkają Państwo
    do dnia dzisiejszego. Aktualnie (...) jest miejscem Państwa stałego pobytu.
    (...) r. zawarł Pan umowę sprzedaży nieruchomości udokumentowanej aktem notarialnym
    sporządzonym (...), Rep. A (...), z treści którego ponadto wynika, że nieruchomość
    zabudowana jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym niewykończonym.
    Umowa sprzedaży dotycząca budynku, co do którego nie uzyskano pozwolenia na
    użytkowanie lub nie złożono zawiadomienia o zakończeniu budowy (zgodnie z ustawą
    Prawo budowlane), nie podlega zwolnieniu, o którym mowa w powołanym powyżej
    przepisie (art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż budynek w
    takim stanie nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Opisany stan faktyczny
    stanowi sytuację odwrotną – wobec tego, iż był Pan właścicielem nieruchomości (budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego w stanie niewykończonym, przy czym oddanym do
    użytkowania), może Pan ubiegać się o zwolnienie, o którym mowa art. 9 pkt 17 ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych.

## Pytanie

Czy wobec przytoczonego stanu faktycznego, w świetle nowych regulacji prawnych
    uprawniających do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych stosownie do art.
    9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, z tytułu nabycia pierwszej
    nieruchomości mieszkalnej, zwolnienie to będzie przysługiwało małżonkom: Panu oraz (...)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, przy umowie sprzedaży lokalu mieszkalnego zasadne jest zastosowanie
    zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych określonego w art. 9 pkt 17 ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Wskazał Pan, że poza powyższą nieruchomością, nigdy nie przysługiwało Panu prawo
    własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności
    budynku mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
    dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, z zastrzeżeniem działki oraz
    posadowionego na nim budynku mieszkalnego, który nie nadawał się do zamieszkania i
    nie mógł pełnić funkcji o charakterze mieszkaniowym.
    Aktualnie, zarówno Pan, jak i Pana żona nie są właścicielami żadnej nieruchomości, w
    której mogliby Państwo zamieszkać, tzw. „dachu nad głową”. W Pana ocenie, również nie
    był Pan „pełnoprawnym” właścicielem domu, który posadowiony był na nieruchomości,
    ponieważ nieruchomość obciążona była hipoteką. Wobec powyższego „pełnoprawnym”
    właścicielem stałby się Pan dopiero po całkowitej spłacie kredytu hipotecznego.
    Nowelizacja ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych miała na celu poprawę
    sytuacji osób nabywających na rynku wtórnym swoje pierwsze mieszkanie.

    Wobec powyższego, zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu nabycia
    pierwszej nieruchomości jest uzasadnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 295):
      Podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Stosownie do art. 4 pkt 1 cyt. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5 – przy umowie sprzedaży – ciąży na
      kupującym.
    W myśl art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.
      Jeżeli obowiązek podatkowy ciąży na kilku podmiotach albo na stronach umowy
      zamiany, albo wspólnikach spółki cywilnej, zobowiązanymi solidarnie do zapłaty
      podatku są odpowiednio te podmioty, strony umowy zamiany albo wspólnicy spółki
      cywilnej.
    Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi – wartość rynkowa rzeczy
      lub prawa majątkowego.
    Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez
      odliczania długów i ciężarów.
    Natomiast w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych,
      prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z
      przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do
      lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%.
    Umowa sprzedaży rzeczy i praw majątkowych podlega generalnie opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a obowiązek uiszczenia podatku ciąży na
    kupującym (kupujących). W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych
    przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie
    przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.

    Stosownie do art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż, której przedmiotem jest prawo własności lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności budynku
      mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
      dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest
      osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie
      przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie
      przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Zatem zgodnie z powołanym powyżej przepisem, zwolniona z opodatkowania podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych będzie sprzedaż, której przedmiotem jest:
    - prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
    - prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
    - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu
      jednorodzinnego,
    jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed
    tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach. W przypadku,
    w którym kupującemu przysługuje lub przysługiwał udział w opisywanych prawach nabyty
    tytułem dziedziczenia − by mogło być zastosowane zwolnienie – wielkość przysługującego
    mu udziału nie może przekroczyć 50%.
    Przy czym w przypadku, gdy budynek mieszkalny jednorodzinny lub lokal stanowiący
    odrębną nieruchomość albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu
    mieszkalnego albo domu jednorodzinnego nabywany jest na współwłasność, to każdy z
    kupujących (np. małżonkowie, rodzice z dzieckiem, rodzeństwo, osoby obce) musi spełniać
    warunek nieposiadania wcześniej m.in. lokalu mieszkalnego lub udziału w nim, chyba że
    udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Z wniosku wynika, że wraz z żoną planuje Pan nabyć lokal mieszkalny w drodze umowy
    sprzedaży. W (...) r. – w drodze umowy darowizny – nabył Pan od rodziców niezabudowaną
    nieruchomość. Następnie zabudował Pan ww. nieruchomość budynkiem mieszkalnym z
    dopuszczalną częścią usług do 30%. Realizacja inwestycji była wspomagana kredytem
    hipotecznym. W (...) r. budowa została zakończona, zaś budynek został oddany do
    użytkowania, wobec tego budynek spełniał przesłanki z art. 3 pkt 2 i 2a ustawy Prawo
    budowlane. Budynek nigdy nie został zamieszkany przez Pana oraz Pana żonę oraz nie był
    wykorzystywany na cele mieszkaniowe. Część mieszkaniowa budynku nigdy nie została
    ukończona i nie nadawała się do zamieszkania (brak wykonanej stolarki, brak źródła
    ciepła). Do daty zbycia budynek stanowił jedynie miejsce zarejestrowania działalności
    gospodarczej Pana żony (umowa użyczenia lokalu zawarta pomiędzy Państwem). (...) r.
    zawarł Pan umowę sprzedaży tej nieruchomości udokumentowanej aktem notarialnym, z
    treści którego ponadto wynika, że nieruchomość zabudowana jest budynkiem
    mieszkalnym jednorodzinnym niewykończonym.
    Ma Pan wątpliwości czy będzie Panu przysługiwało zwolnienie od podatku od czynności
    cywilnoprawnych z tytułu zakupu mieszkania.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy zauważyć, że zwolnieniem od
    podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych objęta jest umowa sprzedaży, której przedmiotem jest m.in.
    prawo własności do lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
    Aby skorzystać ze zwolnienia zawartego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych kupujący musi/muszą spełniać warunek nieposiadania wcześniej

    nieruchomości mieszkaniowych czy też spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego
    /budynku mieszkalnego lub udziału w niej lub w ww. prawach, chyba że udział ten nie
    przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Wskazał Pan, że w drodze umowy darowizny stał sie Pan właścicielem nieruchomości
    niezabudowanej. Następnie wybudował Pan na ww. nieruchomości budynek, który
    spełniał definiecje z art. 3 pkt 2 i 2a ustawy Prawo budowlane. Budowa została
    zakończona, a budynek został oddany do użytkowania. Wskazał Pan także, że część
    mieszkaniowa budynku nigdy nie została ukończona i nie nadawała się do zamieszkania
    (brak wykonanej stolarki, brak źródła ciepła).
    Zarówno ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych, jak i Kodeks cywilny nie
    definiują pojęć „budynek mieszkalny jednorodzinny” i „budynek”. W takiej sytuacji, na
    gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należy dopuścić możliwość
    odwołania się do definicji budynku z ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 i 2a ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
      związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych
      oraz posiada fundamenty i dach;
      budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez to rozumieć budynek wolno
      stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący
      zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną
      całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych
      albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej
      nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
    W doktrynie przyjmuje się, że w świetle wyżej przedstawionych definicji, warunkiem
    uznania budynku za mieszkalny jednorodzinny, jest przede wszystkim to, aby służył on
    zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych i stanowił konstrukcyjnie samodzielną całość.
    W celu ustalenia czy będący w Pana posiadaniu budynek mieszkalny faktycznie nie może
    służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych nie możemy opierać się jedynie na
    subiektywnej opinii wyrażonej w opisie sprawy. Należy ustalić czy w okresie posiadania
    budynek służył lub mógł służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
    W myśl art. 54 ust. 1 ustawy Prawo budowlane:
      Do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagana jest decyzja o
      pozwoleniu na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-
      2, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu
      nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od
      dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art.
      30 ust. 6a stosuje się.
    O zakończeniu budowy świadczy spełnienie przez inwestora warunków przystąpienia do
    użytkowania obiektu budowlanego. Obiekt powinien być w takim stanie, by mógł zostać
    przeprowadzony jego odbiór i aby można było przekazać go do normalnej eksploatacji i
    użytkowania (wyr. NSA z 20 czerwca 1996 r., sygn. akt SA/Wr 2735/95, Prok. i Pr. 1997, Nr
    6, s. 49).
    Stosownie do powyższych regulacji nieruchomość (budynek), co do której uzyskano
    pozwolenie na użytkowanie lub złożono zawiadomienia o zakończeniu budowy (o ile
    Organ nie wyraził sprzeciwu w terminie) stanowi budynek mieszkalnego jednorodzinnego,
    tj. umożliwia użytkowanie budynku i w konsekwencji służy zaspokajaniu potrzeb
    mieszkaniowych.

    Skoro więc, w stosunku do nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, której
    był Pan właścicielem – została wydana decyzja organ nadzoru budowlanego o pozwoleniu
    na użytkowanie budynku lub nie został wyrażony w drodze decyzji organu nadzoru
    budowlanego sprzeciw na zawiadomienie o zakończeniu jego budowy – to należy uznać,
    że zgodnie z ww. przepisami, budynek ten został oddany do użytkowania a zatem stanowił
    budynek służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
    To, że budynek, który Pan posiadał, wymagał wykończenia w postaci stolarki, bądź nie
    posiadał źródła ciepła, nie może stanowić przesłanki do uznania, że nie mógł służyć
    zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. Ustawodawca nie zawarł bowiem zastrzeżeń, w
    jakim stanie funkcjonalnym powinien być budynek.
    Reasumując, oddanie do użytkowania posiadanej przez Pana nieruchomości,
    uniemożliwia Panu skorzystanie ze zwolnienia z art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, bowiem – zgodnie z opisanym zdarzeniem – był Pan
    właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a zatem nie spełnia Pan warunków
    do skorzystania ze zwolnienia określonych w tym przepisie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pana wniosek dotyczy również skutków podatkowych powstałych dla Pana żony w związku
    z zakupem lokalu mieszkalnego. W zakresie tym zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.