Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.476.2019.1.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-24
Teza: w zakresie ustalenia, czy dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu, a przeznaczony na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: dochód; sprzedaż; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zasób-zasoby mieszkaniowe; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 listopada 2019 r. (data wpływu 3 grudnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu, a przeznaczony na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2019 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu, a przeznaczony na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Wspólnota Mieszkaniowa, którą tworzą właściciele dwunastu lokali (11 lokali mieszkalnych oraz jednego o przeznaczeniu innym niż mieszkalny) w sześciokondygnacyjnym wielorodzinnym budynku mieszkalnym (dalej jako „Wspólnota”), działa w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Wspólnota podjęła uchwałę o powołaniu trzyosobowego zarządu, który reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między Wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali.

Budynek Wspólnoty został wybudowany w dwudziestoleciu międzywojennym XX wieku i w chwili obecnej wymaga dużych nakładów modernizacyjnych i remontowych. Celem pozyskania dodatkowych środków, które miałyby zostać przeznaczone na niezbędne prace zmierzające do utrzymania budynku w należytym stanie technicznym oraz do dostosowania go dla potrzeb mieszkańców, Wspólnota podjęła m.in. następujące uchwały: w sprawie zmiany przeznaczenia części nieruchomości wspólnej poprzez wyłączenie z części wspólnych wszystkich pomieszczeń położonych na poddaszu, tj. na VI kondygnacji budynku za wyjątkiem klatki schodowej, w sprawie ustanowienia odrębnej własności samodzielnego lokalu o przeznaczeniu innym niż mieszkalne powstałego z tychże pomieszczeń (tj. wyłączonych z części wspólnych nieruchomości wspólnej, położonych na VI kondygnacji budynku za wyjątkiem klatki schodowej) oraz w sprawie sprzedaży tego lokalu wraz ze związanym z nim udziałem w nieruchomości wspólnej na rzecz Inwestora (dalej jako „Lokal”). Sprzedaż Lokalu będzie miała miejsce w stanie do generalnego remontu (Wspólnota nie będzie ponosić żadnych nakładów na adaptację lokalu), będzie to sprzedaż jednorazowa i incydentalna. Inwestor, jak oświadcza, po nabyciu Lokalu zamierza dokonać jego adaptacji na lokal mieszkalny. W związku z tym właściciele lokali uchwałą wyrazili zgodę na zmianę przeznaczenia lokalu o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, który zostanie wyodrębniony na poddaszu budynku, tj. na VI kondygnacji, na lokal o przeznaczeniu mieszkalnym.

Środki uzyskane ze sprzedaży Lokalu Wspólnota zamierza w całości przeznaczyć na wspomniane powyżej prace remontowe i modernizacyjne. W zależności od możliwości technicznych oraz finansowych, ze środków uzyskanych ze sprzedaży Lokalu Wspólnota planuje sfinansować następujące inwestycje: instalacja w budynku windy, docieplenie i remont elewacji tylnej budynku wraz z kompleksowym remontem balkonów, generalny remont klatki schodowej, jak również inne konieczne prace związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. W tym celu zostanie utworzony specjalny fundusz, na który przekazana zostanie cała uiszczona przez nabywcę cena ze sprzedaży Lokalu.

Od wielu lat „strych”, o którym mowa powyżej, służy wszystkim właścicielom lokali we Wspólnocie i spełnia funkcje typowe dla tego typu pomieszczeń - przykładowo jest wykorzystywany jako suszarnia, jest miejscem składowania nieużywanych na co dzień przedmiotów należących do właścicieli lokali, a także jest używany jako „schowek” przez osoby sprzątające budynek. Bywa nadto miejscem zebrań Zarządu Wspólnoty. Z uwagi na dostępność powierzchni strychu dla wszystkich właścicieli lokali i faktyczne wykorzystywanie go dla realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych jest on traktowany przez Wspólnotę jako zasób mieszkaniowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dochód jaki uzyska Wspólnota ze sprzedaży Lokalu będzie zwolniony z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1036) w części w jakiej zostanie przeznaczony na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku jednorazowej sprzedaży lokalu o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, który przed ustanowieniem odrębnej własności służył właścicielom lokali we Wspólnocie dla realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych (stanowił zasób mieszkaniowy jako część wspólna nieruchomości), Wspólnota będzie mogła skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dalej jako „ustawa o CIT”.

Zgodnie z powołanym przepisem, dochody m.in. wspólnot mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, są wolne od podatku. A zatem, aby Wspólnota mogła skorzystać z przedmiotowego zwolnienia, muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj.: dochód uzyskany przez Wspólnotę musi pochodzić z gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz musi zostać przeznaczony na utrzymanie tychże zasobów.

Zauważyć należy, że ustawa o CIT nie zawiera ani definicji „zasobów mieszkaniowych”, ani „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”. Sięgając do definicji „zasobów mieszkaniowych” wypracowanej na kanwie złożonych wniosków o wydanie interpretacji podatkowych oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych, pod pojęciem tym należy rozumieć: budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże; pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe; urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki - doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci). Jak wynika z przywołanej definicji, zasobem mieszkaniowym nie są jedynie lokale stricte mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia oraz urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub nawet znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające właścicielom dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie takim budynkiem. O tym czy mamy do czynienia z zasobem mieszkaniowym decyduje funkcja mieszkaniowa, przy czym, jak wynika z przywołanej definicji, pomieszczenia znajdujące się w budynku służące choćby pomocniczo do realizowania potrzeb mieszkaniowych lokatorów, ale funkcjonalnie związane z korzystaniem z pomieszczeń mieszkalnych, np. strychy, do takiego zasobu również są zaliczane.

Natomiast termin „gospodarka” w języku potocznym oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś, a wg Słownika Języka Polskiego Wydawnictwa PWN, także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług.

Mając powyższe na uwadze oraz podkreślając fakt, że Lokal zostanie wyodrębniony z części nieruchomości wspólnej budynku mieszkalnego, tj. „strychu”, z którego aktualnie korzystają poszczególni właściciele lokali oraz Wspólnota (pomieszczenia dla osoby sprzątającej, miejsce zebrań Zarządu Wspólnoty), dochód ze sprzedaży Lokalu będzie pochodzić z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a zatem zostanie spełniona pierwsza przesłanka zwolnienia, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT. Odnosząc się natomiast do kwestii przeznaczenia dochodu uzyskanego z gospodarki zasobami mieszkaniowymi na utrzymanie tych zasobów, to w ocenie Wnioskodawcy wydatkowanie tak uzyskanych środków na remont budynku, w tym klatki schodowej czy elewacji, jak również instalację dźwigu osobowego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym będzie wydatkiem na cel związany z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Wspólnota wskazuje, że stanowisko tożsame ze jej stanowiskiem zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 29 sierpnia 2018 r. Znak: 0114-KDIP2-3.4010.171.2018.2.MC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zasady powstawania i funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 737 z późn. zm.). Zgodnie z art. 6 ww. ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu. W myśl art. 3 ust. 2-3 ww. ustawy, nieruchomość wspólną stanowią grunt oraz części budynku i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali lub dotychczasowego właściciela nieruchomości ze względu na należące do niego niewyodrębnione lokale.

Wspólnoty mieszkaniowe, jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865 z późn. zm., dalej: „u.p.d.o.p.”), są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie natomiast do treści art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p., za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Przychodem jest zatem ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.

Bez znaczenia jest źródło pochodzenia tych środków, tzn. czy zostały one wypracowane wskutek prowadzenia działalności gospodarczej, uzyskane jako pożytki zrealizowane przez wspólnotę z nieruchomości wspólnej, czy też otrzymane w inny przewidziany tą ustawą sposób.

Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto Wspólnoty mieszkaniowej, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią w rozumieniu ustawy podatkowej przychód.

Natomiast wszelkie koszty ponoszone przez Wspólnotę, mające związek z uzyskanym przychodem są kosztami uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Dochodem ze źródła przychodów, zgodnie z art. 7 ust. 2 u.p.d.o.p., z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodu.

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p., wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Zatem z powyższej regulacji można wywieść, że aby dochód podmiotów, o których w nim mowa korzystał z powyższego zwolnienia muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

*   dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
*   dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, że oba te warunki muszą być spełnione łącznie. Powyższe wyjaśnienie oznacza, że nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nieprzeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

Należy przy tym zauważyć, że przywołana ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”. Posługując się zatem językiem potocznym, wskazać należy, że pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku – oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. Z definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo PWN) wynika również, że pojęcie „gospodarki” nie ogranicza się tylko do zarządzania i dysponowania, ale obejmuje także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, określa rzeczy związane z mieszkaniem.

Jak wynika z przedstawionej powyżej definicji zasobów mieszkaniowych, zasoby mieszkaniowe, to nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia oraz urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.

Przez „zasoby mieszkaniowe” należy zatem rozumieć:

1.  znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,
2.  pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych; kotłownie i hydrofornie wolnostojące; osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,
3.  urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak np.: zbiorniki – doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci,
4.  grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne (lub inne urządzenia zapewniające ich funkcjonowanie).

Należy zaznaczyć, że lokale użytkowe oraz lokale mieszkalne, w których prowadzona jest wyłącznie działalność gospodarcza nie wchodzą w skład zasobów mieszkaniowych, gdyż w rzeczywistości nie służą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Nie należą one do żadnej ze wskazanych powyżej grup pomieszczeń pozostałych i urządzeń, wchodzących w skład zasobów mieszkaniowych. Ich istnienie nie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców.

Gospodarka zasobami mieszkaniowymi obejmuje natomiast zarządzanie i dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy, służących celom mieszkaniowym lub związanych z zamieszkiwaniem. Jej istota sprowadza się do działań służących prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji mieszkaniowej w stanie niepogorszonym. Związane z wymienionymi budowlami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 tej u.p.d.o.p.).

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p., dochód powstały z tego tytułu, będzie wolny od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Ponadto należy zauważyć, że istotny dla zwolnienia z podatku jest nie tylko cel, na jaki ma być przeznaczony dochód (cel związany z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych), ale również źródło pochodzenia tego dochodu. Dochody zwolnione z podatku dochodowego mogą pochodzić wyłącznie z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Stosownie do art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p., zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest Wspólnotą Mieszkaniową, którą tworzą właściciele dwunastu lokali (11 lokali mieszkalnych oraz jednego o przeznaczeniu innym niż mieszkalny) w sześciokondygnacyjnym wielorodzinnym budynku mieszkalnym. Wspólnota Mieszkaniowa podjechała uchwałę m.in. dotyczącą sprzedaży lokalu wydzielonego z pomieszczenia strychowego wraz ze związanym z nim udziałem w nieruchomości wspólnej, celem adaptacji na lokal mieszkalny. Uzyskane ze sprzedaży środki pieniężne Wspólnota zamierza przeznaczyć na prace remontowe i modernizacyjne budynku mieszkalnego w zależności od możliwości technicznych i finansowych na instalację w budynku windy, docieplenie i remont elewacji tylnej budynku wraz z kompleksowym remontem balkonów, generalny remont klatki schodowej, jak również inne konieczne prace związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. W związku z powyższym Wspólnota Mieszkaniowa utworzy specjalny fundusz, na który przekazana zostanie cała uiszczona przez nabywcę cena ze sprzedaży lokalu.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że lokal wydzielony z pomieszczenia strychowego, jako część wspólna budynku mieszkalnego, mieści się w pojęciu zasobów mieszkaniowych. Zasoby mieszkaniowe to nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, a także ułatwiające im dostęp do budynków mieszkalnych oraz zapewniające sprawne ich funkcjonowanie oraz administrowanie.

Reasumując, dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu, celem adaptacji na lokal mieszkalny, jako pochodzący z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w sytuacji gdy w całości zostanie przeznaczony i wydatkowany na utrzymanie zasobów mieszkaniowych nieruchomości, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p. podlegać będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Tym samym stanowisko Wspólnoty Mieszkaniowej należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.