Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.339.2019.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-30
Teza: Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że w sytuacji, w której spadkodawcy posiadali spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, a następnie w dniu 20 czerwca 2012 r. zawarli umowę ustanowienia odrębnej własności do przedmiotowego lokalu mieszkalnego, w wyniku której dokonano przeniesienia na Nich własności tego lokalu przez spółdzielnię mieszkaniową, po czym Wnioskodawca nabył jako współwłaściciel udział w tej nieruchomości w spadku po zmarłej matce, co potwierdzone zostało postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r., a następnie pozostałą część w spadku po ojcu, zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 6 maja 2015 r., stając się jej właścicielem, pięcioletni termin dla Wnioskodawcy liczy się od końca roku, w którym spadkodawcy nabyli własność tej nieruchomości od spółdzielni mieszkaniowej. Tym samym, odpłatne zbycie z dnia 19 lipca 2019 r. ww. nieruchomości nie spowodowało powstania źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 10 ust. 5 tej ustawy, gdyż zostało dokonane po upływie pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie przez spadkodawców. W konsekwencji, Wnioskodawca nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych oraz złożenia formularza PIT-39 w związku ze sprzedażą ww. lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; lokal-odrębna własność lokalu; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu; nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; przekształcanie; przychód; przychód-źródła przychodu; spadek; spółdzielnie; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2019 r. (data wpływu 30 sierpnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 19 lipca 2019 r. Wnioskodawca sprzedał będący jego własnością lokal mieszkalny nr \`(...)\`, położony w A (…).

Lokal ten nabyli pierwotnie rodzice Wnioskodawcy – (…) małżonkowie B i C, na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej, na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia własności z dnia 20 czerwca 2012 r., rep. A (…). Dla lokalu została ustanowiona odrębna księga wieczysta (…).

Wcześniej spadkodawcy władali lokalem na mocy spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego. Przedmiotowy lokal Wnioskodawca nabył jako współwłaściciel w drodze spadkobrania po B, na mocy postanowienia Sądu Rejonowego (…) z dnia 30 kwietnia 2014 r. (…) – udział Wnioskodawcy w spadku wynosił 1/2 części spadku.

Następnie Wnioskodawca nabył pozostałą część jako właściciel, na mocy aktu notarialnego – aktu poświadczenia dziedziczenia, z dnia 6 maja 2015 r. (…), w spadku po C.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c (z zastrzeżeniem wyłączeń zastosowanych w ust. 2 tego artykułu) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro od stycznia 2019 r. termin 5-letni, po upływie którego Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia podatkowego, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości przez spadkodawcę, to czy zachodzi w opisanym przypadku konieczność odprowadzania podatku dochodowego od sprzedaży ww. lokalu?
2.  Czy – w sytuacji przedstawionej we wniosku – zbycie mieszkania spowodowało powstanie przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz obowiązku złożenia formularza PIT-39 i zapłaty podatku dochodowego, czy też Wnioskodawca jest od powyższego zwolniony?

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie mieszkania nie spowodowało powstania przychodu i powinno korzystać ze zwolnienia z płacenia podatku dochodowego, z racji że sprzedaż nastąpiła po 7 latach od nabycia nieruchomości aktem notarialnym przez spadkodawców, a sami spadkodawcy posiadali lokal od 1993 r. w ramach spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy normującej opodatkowanie tym podatkiem, odpłatne zbycie nieruchomości jest przychodem do opodatkowania, jeżeli następuje przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie.

Interpretacja ogólna Ministra Finansów potwierdza stanowisko Wnioskodawcy, albowiem dla stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych istotnym jest określenie momentu nabycia nieruchomości.

Zaprezentowane stanowisko znajduje także odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”.

Mając bowiem na uwadze wyżej przywołane przepisy prawa, przedstawiony stan faktyczny oraz uchwałę NSA wyjaśnić należy, że za datę nabycia przez Wnioskodawcę udziału w nieruchomości należy uznać datę, kiedy to ww. nieruchomość nabyta została do majątku wspólnego rodziców, tj. rok 1993.

Odpłatne zbycie nieruchomości (udziału) nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt II FSK 3200/16, uznał, że: „Wspólność majątku spadkowego, powstała z chwilą otwarcia spadku, nie oznacza zarazem powstania współwłasności w poszczególnych składnikach majątkowych wchodzących w skład masy spadkowej. Spadkobiercy do działu spadku zachowują wyłącznie udział w majątku spadkowym, na który składają się (co do zasady) prawa, jak i obowiązki majątkowe spadkodawcy. Dział spadku natomiast, to przede wszystkim pojęcie prawne oznaczające określenie wartości majątku wchodzącego w skład spadku oraz jego podział pomiędzy poszczególnych spadkobierców. Z dokonaniem działu spadku ustaje wspólność majątku spadkowego jaka powstaje w wyniku nabycia spadku przez kilku spadkobierców”.

Wobec powyższego uznać należy, że 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku Wnioskodawcy, niewątpliwie minął, bowiem – jak wynika z treści wniosku – od daty nabycia (rok 1993) prawa własności do nieruchomości przez rodziców Wnioskodawcy (spadkodawców) do momentu jej sprzedaży przez spadkobiercę, tj. Wnioskodawcę, upłynęło ponad 5 lat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w dniu 19 lipca 2019 r. Wnioskodawca sprzedał będący jego własnością lokal mieszkalny nr \`(...)\`, położony w A (…). Lokal ten nabyli pierwotnie rodzice Wnioskodawcy – (…) małżonkowie (…), na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej, na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia własności z dnia 20 czerwca 2012 r., rep. A (…). Dla lokalu została ustanowiona odrębna księga wieczysta (…). Wcześniej spadkodawcy władali lokalem na mocy spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego. Przedmiotowy lokal Wnioskodawca nabył jako współwłaściciel w drodze spadkobrania po B, na mocy postanowienia Sądu Rejonowego (…) z dnia 30 kwietnia 2014 r. (…) – udział Wnioskodawcy w spadku wynosił 1/2 części spadku. Następnie Wnioskodawca nabył pozostałą część jako właściciel, na mocy aktu notarialnego – aktu poświadczenia dziedziczenia, z dnia 6 maja 2015 r. (…), w spadku po C.

Odnosząc się do treści wniosku wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 845, z późn. zm.) spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji.

W przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego właścicielem i zarządzającym mieszkaniem jest spółdzielnia mieszkaniowa. Osoby zamieszkujące w takich mieszkaniach jedynie je użytkują; nie posiadają do nich tytułu własności. Mogą używać mieszkanie, ale nie są jego właścicielami.

Jak wynika z art. 9 ust. 4 ww. ustawy, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego powstaje z chwilą zawarcia między osobą ubiegającą się o ustanowienie tego prawa a spółdzielnią umowy, o której mowa w ust. 1. Umowa powinna być zawarta pod rygorem nieważności w formie pisemnej.

W stanie prawnym obowiązującym w 1993 r., zgodnie z art. 213 § 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 1982 r., Nr. 30, poz. 210, z późn. zm.) spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego powstało z chwilą przydziału lokalu. Oświadczenie spółdzielni pod nieważnością powinno być złożone w formie pisemnej.

Wedle art. 4 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.

Zagadnienie zaś przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego we własność reguluje przepis art. 12 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, według którego, na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego:

1.  spłaty przypadającej na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami, a jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków – spłaty przypadającej na ten lokal części umorzenia kredytu w kwocie podlegającej odprowadzeniu przez spółdzielnię do budżetu państwa;
2.  spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.

Z przepisu tego wynika, że po spełnieniu określonych warunków, na rzecz osoby, której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu spółdzielnia ma obowiązek z członkiem spółdzielni zawrzeć umowę przeniesienia własności lokalu.

W konsekwencji, skoro spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu nie jest prawem zbywalnym, to nie można rozpatrywać jego nabycia ani zbycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Osoby zamieszkujące w takich mieszkaniach jedynie je użytkują, nie posiadają do nich tytułu własności. Tym samym 5-letni termin określony w powołanym przepisie może być liczony jedynie od nabycia prawa zbywalnego, czyli np. przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo własności.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że w sytuacji, w której spadkodawcy posiadali spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, a następnie w dniu 20 czerwca 2012 r. zawarli umowę ustanowienia odrębnej własności do przedmiotowego lokalu mieszkalnego, w wyniku której dokonano przeniesienia na Nich własności tego lokalu przez spółdzielnię mieszkaniową, po czym Wnioskodawca nabył jako współwłaściciel udział w tej nieruchomości w spadku po zmarłej matce, co potwierdzone zostało postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r., a następnie pozostałą część w spadku po ojcu, zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 6 maja 2015 r., stając się jej właścicielem, pięcioletni termin dla Wnioskodawcy liczy się od końca roku, w którym spadkodawcy nabyli własność tej nieruchomości od spółdzielni mieszkaniowej.

Tym samym, odpłatne zbycie z dnia 19 lipca 2019 r. ww. nieruchomości nie spowodowało powstania źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 10 ust. 5 tej ustawy, gdyż zostało dokonane po upływie pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie przez spadkodawców. W konsekwencji, Wnioskodawca nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych oraz złożenia formularza PIT-39 w związku ze sprzedażą ww. lokalu mieszkalnego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

W odniesieniu zaś do przywołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądów administracyjnych wskazać należy, że jakkolwiek orzeczenia sądów kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego interpretację indywidualną.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.