Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.55.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-01
Teza: Opodatkowanie świadczenia wdowiego z USA.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
małżonek
renta-renta zagraniczna
zasiłki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.- Związane z osiąganiem dochodów
zagranicznych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 14 marca 2025 r. (wpływ 17 marca 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2023 r. została wydana decyzja przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych USA (Social
    Security Administration) w sprawie przyznania Pani świadczenia wdowiego, przyznanego
    na podstawie federalnych przepisów emerytalno-rentowych.
    Każdorazowa kwota od (...) 2024 r. do chwili obecnej jest opodatkowana federalnym
    podatkiem dochodowym na terenie Stanów Zjednoczonych Ameryki.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    świadczenie wdowie przyznane przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych USA kwalifikuje się
    do świadczeń rodzinnych i jest zwolnione z podatku dochodowego w Polsce przez co nie
    powinno być przez Panią wykazywane w rocznym zeznaniu podatkowym jako Pani
    emerytura zagraniczna, do której stosuje się metodę proporcjonalnego odliczenia.
    W zeznaniu za rok 2024 oraz w przyszłych latach powinna Pani wykazać jedynie emeryturę
    krajową.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani co następuje.
    Nigdy nie pracowała Pani i nie przebywała na terenie USA, nie posiada Pani zielonej karty
    a Pani świadczenie wdowie jest wypłacane w związku z pracą Pani męża w USA.
    Całe życie Pani rezydencja podatkowa była w Polsce.

## Pytanie

1. Czy świadczenie wdowie przyznane przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych USA jest
        kwalifikowane jako świadczenie rodzinne zwolnione z podatku w Polsce?
      2. Czy wyżej wymienione świadczenie wdowie należy wykazywać na rocznych
        zeznaniach podatkowych dla osób fizycznych jako emerytury-renty zagraniczne?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, z związku z opodatkowaniem świadczenia wdowiego przez Zarząd
    Ubezpieczeń Społecznych USA w Stanach Zjednoczonych Ameryki, świadczenie nie
    powinno być opodatkowane w Polsce, iż według Pani jest to świadczenie rodzinne.
    Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie na podstawie wydanej decyzji Zarządu
    Ubezpieczeń Społecznych USA kwalifikuje się do świadczeń rodzinnych na podstawie art.
    21 ust. 1 pkt 8, które są zwolnione z podatku dochodowego w Polsce i nie powinna Pani
    wykazywać go w rocznym zeznaniu podatkowym jako emerytura-renta zagraniczna,
    ponieważ Polska jest Pani jedyną rezydencją podatkową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2023 r. została wydana decyzja przez Zarząd Ubezpieczeń
    Społecznych USA (Social Security Administration) w sprawie przyznania Pani świadczenia
    wdowiego, przyznanego na podstawie federalnych przepisów emerytalno-rentowych.
    Nigdy nie pracowała Pani i nie przebywała na terenie USA, nie posiada Pani zielonej karty
    a Pani świadczenie wdowie jest wypłacane w związku z pracą Pani męża w USA. Całe życie
    Pani rezydencja podatkowa była w Polsce.
    Pani zdaniem, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych świadczenie wdowie przyznane przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych USA
    kwalifikuje się do świadczeń rodzinnych i jest zwolnione z podatku dochodowego w Polsce
    przez co nie powinno być przez Panią wykazywane w rocznym zeznaniu podatkowym jako
    Pani emerytura zagraniczna, do której stosuje się metodę proporcjonalnego odliczenia.
    Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego, osoby fizyczne, jeżeli mają
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe
    korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia
    podwójnemu opodatkowaniu.
    Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w
    niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z
    1976 r. Nr 31 poz. 178).
    Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania
    świadczenia (zasiłku) wdowiego wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne
    zasady opodatkowania”).
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:

      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu
      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:
      a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych
        przez to Umawiające się Państwo lub
      b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym
      się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła
      w życie.
    Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego
    opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
      Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim
      ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych
      zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na
      zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków,
      zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
    Stosownie do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i
    zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, Polska
    ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia wdowiego wypłacanego ze
    Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy zatem stwierdzić, że świadczenie wdowie
    otrzymywane przez Panią z USA podlega opodatkowaniu w Polsce, na zasadach
    określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej
    ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień
    przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze
    rozporządzenia.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji

      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent
      rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym
      mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
      członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć
      nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia
      lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie
      przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla
      opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla
      opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności
      egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych
      przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o
      pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 323 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych:
      Świadczeniami rodzinnymi są:
      1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
      2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
      3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
      3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
      4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
      5) świadczenie rodzicielskie.
    Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została
    uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
    Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może
    otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka,
    który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do
    pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też
    pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie
    świadczenie kompensacyjne.
    W myśl art. 67 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy do renty rodzinnej uprawniony jest małżonek
    (wdowa i wdowiec) spełniający warunki określone w art. 70.
    Prawo do renty rodzinnej uzyskuje m.in. – zgodnie z art. 70 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy –
    wdowa, jeżeli w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat.

    Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883
    /2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia
    społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty
    oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
    W związku z Pani wątpliwościami w zakresie skutków podatkowych otrzymywania
    świadczenia wdowiego po zmarłym małżonku, wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych
    Ameryki (USA) przez Social Security Administration, wyjaśniam co następuje.
    Świadczenie wdowie po zmarłym małżonku wypłacane przez Social Security
    Administration w USA (przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych) jest przyznawane na
    podstawie amerykańsko-federalnych przepisów emerytalno-rentowych. Przedmiotowe
    świadczenie wdowie jest świadczeniem cyklicznym, którego wysokość jest uzależniona od
    zarobków i lat pracy zmarłego małżonka. Należy zatem uznać, że stanowi ono świadczenie
    emerytalno-rentowe zbliżone na gruncie krajowego ustawodawstwa do renty rodzinnej, a
    nie do świadczenia rodzinnego.
    Wobec powyższego świadczenie wdowie wypłacane z USA przez Social Security
    Administration nie korzysta w Polsce ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest świadczeniem
    otrzymywanym na podstawie obowiązujących w USA przepisów o świadczeniach
    rodzinnych.
    W świetle powyższego, odnosząc się do Pani wątpliwości, wyjaśnić należy, że świadczenie
    wdowie, które jak Pani wskazuje:
      - otrzymuje Pani z Zarządu Ubezpieczeń Społecznych Social Security Administration w
        USA,
      - otrzymuje Pani po śmierci męża, który pracował w USA,
      - zostało przyznane na podstawie federalnych przepisów emerytalno-rentowych
    nie może zostać uznany za świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o
    świadczeniach rodzinnych.
    Zatem, wypłacane przez Social Security Administration świadczenie wdowie nie korzysta
    ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdyż z uwagi na jego charakter nie jest żadnym ze
    świadczeń wymienionych w tym przepisie. W konsekwencji, skoro przyznane Pani
    świadczenie wdowie – nie jest wypłacane na podstawie przepisów o świadczeniach
    rodzinnych – nie jest objęte zamkniętym katalogiem zwolnienia przedmiotowego
    określonego w art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie uznać należy za rentę wypłacaną na
    podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w USA i jako takie
    mieści się ono w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w związku z czym w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Powyższe oznacza, że w Polsce opisane we wniosku świadczenie wdowie podlega
    wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym je Pani
    otrzymała.
    Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu –
    zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w –
    cytowanym już wyżej - art. 20 ust. 1 Umowy polsko-amerykańskiej. Z zapisów powyższej
    umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w Polsce dochodów uzyskanych ze
    Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą metody odliczenia
    proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27 ust. 9 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ww. ustawy:

      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.
    Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda
    proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek
    wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku
    dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć
    podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku
    przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Podsumowując, otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych
    Ameryki stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.
    Jednakże przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku dochodowego od osób
    fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w
    myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.