Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB6.4510.570.2016.1.AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-01-10
Teza: w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu faktur wystawionych przez dostawców lub usługodawców uregulowanych z pominięciem rachunku bankowego Spółki lub w wyniku potrącenia wzajemnych wierzytelności
Słowa kluczowe: dostawca; dłużnik; kompensata; koszt-koszty uzyskania przychodów; należność; wierzytelność; zobowiązanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2016 r. (data wpływu 14 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu faktur wystawionych przez dostawców lub usługodawców uregulowanych z pominięciem rachunku bankowego Spółki lub w wyniku potrącenia wzajemnych wierzytelności – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu faktur wystawionych przez dostawców lub usługodawców uregulowanych z pominięciem rachunku bankowego Spółki lub w wyniku potrącenia wzajemnych wierzytelności.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność w zakresie usług budowlanych, polegających głównie na budowie dróg i mostów. Jako wykonawca lub podwykonawca zawiera umowy z podwykonawcami i dalszymi podwykonawcami robót budowlanych oraz umowy kupna-sprzedaży dotyczące używanych w procesie świadczenia usług materiałów budowlanych. Z uwagi na regulacje zawarte w art. 647\[1\] Kodeksu cywilnego, a także ze względu na istotny brak wzajemnego zaufania kontrahentów w branży dotykanej najczęściej prawdopodobnie ze wszystkich niewypłacalnością zapłata za usługi świadczone przez wnioskodawcę odbiorcy tych usług dokonują zapłaty bezpośrednio na rachunek podwykonawców, dostawców, dalszych podwykonawców itp. z zaliczeniem wpłaty na poczet samego wnioskodawcy. Na skutek zawartych porozumień wpłaty dokonywane przez zamawiających zaliczane są na poczet zobowiązań wnioskodawcy wobec dostawców i jego podwykonawców i prowadzą do wygaśnięcia tych zobowiązań. Wnioskodawca dysponuje informacją o dokonanych płatnościach, które nie zostały przeprowadzone przez jego rachunek bankowy i na jej podstawie dokonuje księgowania zarówno wpływu należności jak i spłaty zobowiązań.

Zdarza się także, iż zlecający usługi obciążają wnioskodawcę swoimi usługami i dokonują zapłaty wyłącznie różnicy kwoty z potrąceniem swoich należności. Po dniu 1 stycznia 2017 r. wnioskodawca nadal będzie dokonywał opisanych transakcji i w ten sam sposób dokonywane będą rozliczenia pieniężne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wnioskodawca dokonując zakupu towarów handlowych lub usług o wartości przewyższającej 15.000,00 zł od przedsiębiorców, na rzecz których zapłata będzie dokonana bezpośrednio przez odbiorcę i zarazem dłużnika wnioskodawcy, z pominięciem jego rachunku bankowego bezpośrednio na rachunek bankowy dostawcy lub usługodawcy świadczącego na rzecz wnioskodawcy lub dojdzie do potrącenia należności wnioskodawcy z należnościami jego odbiorcy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kwoty wynikające z faktur wystawionych przez dostawców lub usługodawców, za które nie zapłacił bezpośrednio ze swojego rachunku płatniczego?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując zakupu towarów handlowych lub usług o wartości przewyższającej 15.000,00 zł od przedsiębiorców, na rzecz których zapłata będzie dokonana bezpośrednio przez odbiorcę i zarazem dłużnika wnioskodawcy, z pominięciem jego rachunku bankowego bezpośrednio na rachunek bankowy dostawcy lub usługodawcy świadczącego na rzecz wnioskodawcy lub dojdzie do potrącenia należności wnioskodawcy z należnościami jego odbiorcy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kwoty wynikające z faktur wystawionych przez dostawców lub usługodawców, za które nie zapłacił bezpośrednio ze swojego rachunku płatniczego.

Zgodnie z art. 15d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r. podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego, a w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego, podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą:

1.  zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo
2.  w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów – zwiększają przychody

– w miesiącu, w którym została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

Powyższe przepisy stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  nabycia lub wytworzenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych;
2.  dokonania płatności:
    1.  po likwidacji pozarolniczej działalności gospodarczej,
    2.  po zmianie formy opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym albo w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Zgodnie z art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej od dnia 1 stycznia 2017 r. dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:

1.  stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2.  jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15 000 zł, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Przedsiębiorcą jest każda, nie wyłączając zagranicznych, osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Oznaczałoby to, iż wnioskodawca dokonując transakcji finansowej bez własnej woli, ale na skutek przymusu ustawowego, z pominięciem własnego rachunku płatniczego w sytuacji, gdy dochodzi do bezgotówkowego rozliczenia pomiędzy kontrahentami w drodze wielostronnych porozumień kompensacyjnych nie miałby prawa zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów realnie poniesionych wydatków. Wnioskowanie takie jest jednak niezgodne z ratio legis omawianych regulacji, których celem jest wyeliminowanie nieuczciwego obrotu fakturami i towarzyszącego mu gotówkowego obrotu pomiędzy przedsiębiorcami. W opisanym stanie faktycznym obrót taki nie następuje, a jedynie przedsiębiorcy skracają drogę, jaką środki finansowe mają przebyć by od inwestora dotrzeć do uprawnionego wykonawcy lub dostawcy za pomocą cesji, poleceń przelewu i innych umów powszechnie używanych w obrocie gospodarczym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.