Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1148/13/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-02-06
Teza: Termin przechowywania papierowych kopii dokumentów kasowych.
Słowa kluczowe: dokumenty-przechowywanie dokumentów; kasa-kasa rejestrująca; raporty fiskalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 4-art. 112; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 4-art. 112a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2013 r. (data wpływu 7 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii terminu przechowywania papierowych kopii dokumentów kasowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2013 r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii terminu przechowywania papierowych kopii dokumentów kasowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 31 sierpnia 2004 roku Spółka zawarła z Ministrem Infrastruktury (obecnie: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej) jako ministrem właściwym do spraw transportu umowę (z późniejszymi zmianami), której przedmiotem jest wybudowanie oraz eksploatacja odcinka autostrady … w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego. Na podstawie umowy koncesyjnej Spółka zajmuje się projektowaniem, budową oraz eksploatacją ww. odcinka autostrady. Cały ten odcinek autostrady został oddany do używania. Ponieważ autostrada jest autostradą płatną, Spółka, jako jej koncesjonariusz, pobiera od jej użytkowników (kierowców) opłaty za przejazd. Pobór opłat dokonywany jest na bramkach wyjazdowych z autostrady. Spółka ma obowiązek pobierać opłaty za przejazd wraz z należnym od nich podatkiem od towarów i usług wg właściwej stawki i podatek ten odprowadza zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa. Sprzedaż usług, za które pobierane są opłaty za przejazd od kierowców, ewidencjonowany jest przez Spółkę przy pomocy kas rejestrujących. Kasy obsługiwane są przez pracowników podmiotu (operator), któremu Spółka zleciła wykonywanie usług utrzymania i eksploatacji autostrady. Powierzenie kas rejestrujących potwierdzone jest zawartą pomiędzy Spółką a operatorem pisemną umową.

Część kas rejestrujących stosowanych przez Spółkę posiada funkcję przechowywania kopii dokumentów kasowych dodatkowo na informatycznych nośnikach jednokrotnego trwałego zapisu i są kasami, które spełniają m. in. wymogi określone w § 6 ust. 1 nieobowiązującego już rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników. Pozostała część kas rejestrujących stosowanych przez Spółkę drukuje wyłącznie kopie papierowe dokumentów i nie posiada funkcji ich elektronicznej archiwizacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  W jakim terminie i według jakich zasad Spółka może dokonać zniszczenia papierowych kopii dokumentów kasowych, których kopie zostały też zapisane na informatycznych nośnikach jednokrotnego trwałego zapisu i spełniają wymogi określone w § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników?
2.  W jakim terminie i według jakich zasad Spółka może dokonać zniszczenia papierowych kopii dokumentów kasowych, które zostały wyemitowane z kas rejestrujących nie posiadających funkcji ich elektronicznej archiwizacji ?

Ad. 1.

Spółka stoi na stanowisku, że papierowe kopie dokumentów kasowych, których kopie zostały też zapisane na informatycznych nośnikach jednokrotnego trwałego zapisu i spełniają wymogi określone w § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników, mogą zostać zniszczone przez Spółkę według następujących zasad:

1.  Papierowe kopie dokumentów kasowych wyemitowanych w okresie obowiązywania rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (czyli do dnia 1 kwietnia 2013 r.) – według zasad wynikających z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników, które to zasady stosować należało zgodnie z przepisem przejściowym zawartym w § 17 ust. 4 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r.
2.  Papierowe kopie dokumentów kasowych wyemitowanych od dnia 1 kwietnia 2013 r. – mogą podlegać natychmiastowemu zniszczeniu, przy założeniu, że dokumenty emitowane przez kasy spełniają wymogi dotyczące kas z elektronicznym zapisem kopii, zawarte w § 11 ust. 1 pkt 20, 25 i 27 a archiwizacja odbywa się zgodnie z § 14 ust. 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących. Jeżeli kasy te nie spełniają tych wymogów, papierowe kopie dokumentów wyemitowanych przez te kasy mogą zostać zniszczone dopiero po upływie okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Powyższe stanowisko spółki wynika z następujących argumentów.

Do dnia 1 kwietnia 2013 r. obowiązywały, na mocy § 17 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków ich stosowania \[dalej: rozporządzenie 2008\], szczególne zasady dotyczące użytkowania kas, które zostały wyposażone w funkcję zapisywania kopii dokumentów kasowych dodatkowo na nośnikach informatycznych. Zasady te wynikały z przepisów § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników \[dalej: rozporządzenie 2002\], uchylonego na mocy rozporządzenia 2008.

W stanie prawnym obowiązującym pod rządami rozporządzenia 2002, elektroniczny zapis kopii dokumentów kasowych dopuszczalny był tylko dla niektórych podatników i nie eliminował w pełni obowiązku sporządzania kopii papierowych. Kopie papierowe nadal musiały być sporządzane, ale ustawodawca zezwolił, aby kopie te były niszczone wcześniej niż w ogólnie obowiązującym terminie wynikającym z okresu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Rozporządzenie 2008 wprowadziło nowe zasady użytkowania kas z elektronicznym zapisem kopii, eliminując w ich przypadku konieczność sporządzania kopii papierowych.

Jednocześnie rozporządzenie 2008 utrzymało w mocy dotychczasowe zasady użytkowania kas, w których elektroniczny zapis kopii następuje obok wydruku kopii papierowych.

Z dniem wejścia w życie aktualnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących \[dalej: rozporządzenie 2013\], rozporządzenie 2008 zostało uchylone w całości. Oznacza to także uchylenie przepisu przejściowego z tego rozporządzenia, który przewidywał stosowanie szczególnych zasad dla kas, które wykonują elektroniczny zapis kopii obok wydruku kopii papierowych.

W obecnym stanie prawnym nie ma więc żadnych szczególnych zasad dotyczących takich kas.

Zdaniem Spółki, uchylenie z dniem 1 kwietnia 2013 r. przepisów regulujących szczególne zasady stosowania kas z dodatkowym elektronicznym zapisem kopii, a w szczególności przepisu pozwalającego podatnikowi na zniszczenie papierowych kopii po upływie 6 miesięcy od wydruku (nie wcześniej jednak niż przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za rok dokonania wydruku i pod warunkiem zawiadomienia o planowanym zniszczeniu naczelnika urzędu skarbowego) nie oznacza, że kopie dokumentów fiskalnych wyemitowanych w trakcie obowiązywania tych przepisów, muszą być przechowywane do upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Skoro bowiem dokumenty te wyemitowane zostały pod rządami przepisów, które pozwalały na ich wcześniejsze zniszczenie i ustawodawca uznawał, że posiadanie przez podatnika ich elektronicznych kopii stanowi wystarczający sposób zabezpieczenia ewidencji prowadzonej przez podatnika, to uprawnienie to nie powinno ulec unicestwieniu z tego powodu, że na dzień planowanego zniszczenia przepisy te już nie obowiązują.

Zdaniem Spółki, istotny dla trybu postępowania z papierowymi kopiami dokumentów wyemitowanymi przez wskazany typ kas jest nie stan prawny obowiązujący w chwili planowanego zniszczenia, ale stan prawny obowiązujący na dzień wyemitowania dokumentu, który ma ulec zniszczeniu. Innymi słowy, obowiązki i uprawnienia związane z dokumentami kasowymi, które powstały w okresie obowiązywania rozporządzenia 2008 (i obowiązujących na jego mocy zasad wynikających z rozporządzenia 2002) powinny być oceniane na podstawie dotychczasowych a nie nowych przepisów.

Oznacza to, zdaniem Spółki, że papierowe kopie dokumentów kasowych wyemitowanych przez nią ze wskazanych kas do dnia 1 kwietnia 2013 r. ma ona prawo zniszczyć po upływie 6 miesięcy od dnia ich wyemitowania, ale nie wcześniej jednak niż przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za rok dokonania wydruku i pod warunkiem zawiadomienia o planowanym zniszczeniu naczelnika urzędu skarbowego.

Jeśli chodzi natomiast o papierowe kopie dokumentów wyemitowanych przez opisywane kasy od dnia 1 kwietnia 2013 r., Spółka ma prawo je zniszczyć niezwłocznie po ich wydruku, pod warunkiem, że kasy te i emitowane przez nie dokumenty spełniają wymogi zawarte w § 11 ust. 1 pkt 20, 25 i 27 oraz w § 14 ust 8 rozporządzenia 2013. Jeżeli tych wymogów kasy nie spełniają, papierowe kopie dokumentów wyemitowanych z nich po dniu 1 kwietnia 2013 r. mogą zostać zniszczone dopiero po upływie okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Ad. 2.

Spółka stoi na stanowisku, że papierowe kopie dokumentów kasowych pochodzące z kas rejestrujących, które nie posiadają funkcji ich elektronicznej archiwizacji, mogą zostać przez Spółkę zniszczone wg następujących zasad:

1.  Papierowe kopie dokumentów kasowych wyemitowanych do dnia 31 grudnia 2012 r. – nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiła sprzedaż udokumentowana tymi dokumentami (zgodnie z § 19 ust. 1 rozporządzenia 2008),
2.  Papierowe kopie dokumentów kasowych wyemitowanych od dnia 1 stycznia 2013 r. – po upływie okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zdaniem Spółki, uchylenie z dniem 1 kwietnia 2013 r. przepisu § 19 ust. 1 rozporządzenia 2008, który pozwalał na wcześniejsze, niż przed upływem okresu przedawnienia, zniszczenie dokumentów dotyczących sprzedaży dokonanej do dnia 31 grudnia 2012 r. nie oznacza, że dokumenty te muszą być przechowywane do upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zdaniem Spółki, istotny dla trybu postępowania z papierowymi kopiami dokumentów wyemitowanymi przez kasy do dnia 31 grudnia 2012 r. jest nie stan prawny obowiązujący w chwili planowanego zniszczenia, ale stan prawny obowiązujący na dzień wyemitowania dokumentu, który ma ulec zniszczeniu innymi słowy, obowiązki i uprawnienia związane z dokumentami kasowymi, które powstały w okresie rozporządzenia 2008 powinny być oceniane na podstawie dotychczasowych a nie nowych przepisów, które nie przewidują już skróconego okresu przechowania dokumentów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w zakresie za prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Na podstawie art. 111 ust. 3a pkt 8 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii.

Do dnia 31 marca 2013 r. powyższy przepis brzmiał: „Podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii na nośniku papierowym.”

Zgodnie z art. 112 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 86. § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Kwestie dotyczące zasad prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363).

Na podstawie § 2 pkt 1 ww. rozporządzenia, przez dokument fiskalny należy rozumieć paragon fiskalny, fakturę i raport fiskalny.

Przez kasę z elektronicznym zapisem kopii należy rozumieć natomiast kasę konstrukcyjnie dostosowaną do sporządzania kopii drukowanych dokumentów fiskalnych i wydruków niefiskalnych w postaci zapisu na informatycznych nośnikach danych – § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia.

Natomiast program archiwizujący to zewnętrzny program umożliwiający w systemach ogólnie dostępnych odczyt, prezentację i sprawdzenie danych zapisanych na informatycznych nośnikach danych – § 2 pkt 17.

Stosownie do zapisu § 6 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia, podatnicy, prowadząc ewidencję dokonują wydruku wszystkich emitowanych przez kasę dokumentów i w przypadku kas innych niż z elektronicznym zapisem kopii, kopii tych dokumentów na taśmie papierowej.

Ponadto – jak wynika z § 6 ust. 1 pkt 8 – prowadząc ewidencję podatnicy przechowują kopie dokumentów fiskalnych przez okres wymagany w ustawie oraz w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330).

Należy wskazać, że powołane wyżej rozporządzenie w zakresie swojej regulacji poprzedzone było rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 2012, poz. 1338 z późn. zm.), obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 r.

Stosownie do zapisu § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 7 i 8 są obowiązani spełniać m.in. następujące warunki przy prowadzeniu ewidencji przy zastosowaniu kas:

*   dokonywać wydruku wszystkich emitowanych przez kasę dokumentów i ich kopii na taśmie papierowej, jeżeli druk kopii umożliwia konstrukcja kasy i umożliwiają to przepisy rozporządzenia,

*   przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w ustawie oraz w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm.).

Ponadto, jak wynika z zapisu § 7 ust. 5 cytowanego rozporządzenia, podatnicy mogą stosować kasy z elektronicznym zapisem kopii, pod warunkiem że posiadają i stosują określone przez producenta krajowego lub importera w książce kasy urządzenia archiwizujące i informatyczne nośniki danych oraz stosują zgodnie z kartą kasy autoryzowany przez producenta krajowego lub importera program, o którym mowa w § 6 ust. 4 pkt 1.

Natomiast z treści § 17 ust. 4 ww. rozporządzenia wynika, że podatnicy, którzy nabyli kasy spełniające kryteria przechowywania kopii dokumentów kasowych dodatkowo na informatycznych nośnikach jednokrotnego trwałego zapisu, określone w § 6 ust. 1 rozporządzenia wymienionego w § 20, są obowiązani do przestrzegania również warunków stosowania tych kas wymienionych w § 6 ust. 2-4 rozporządzenia wymienionego w § 20.

Z kolei na podstawie § 19 powołanego rozporządzenia, kopie dokumentów kasowych sporządzanych przy zastosowaniu kasy na nośniku papierowym, potwierdzających dokonanie do dnia 31 grudnia 2012 r. sprzedaży, podatnicy obowiązani są przechowywać nie krócej niż przez okres 2 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiła ta sprzedaż.

Przepis ust. 1 nie dotyczy kopii faktur wystawianych przy zastosowaniu kas (§ 19 ust. 2).

Powyższe rozporządzenie poprzedzało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002 r.

w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników (Dz. U. Nr 108, poz. 948 z późn. zm.).

W § 4 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia wskazano, że kasy rejestrujące, z zastrzeżeniem ust. 2-5, muszą spełniać m.in. następujące warunki niezbędne do ich stosowania – sporządzać równocześnie wydruki oryginałów i kopii paragonów dla każdej sprzedaży, wydruki raportów fiskalnych dobowych i raportów fiskalnych okresowych oraz mogą sporządzać faktury VAT i ich kopie.

Zgodnie z § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia, kopie dokumentów kasowych, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 3, mogą być sporządzane i przechowywane również na informatycznych nośnikach jednokrotnego trwałego zapisu, jeżeli:

1.  zostały zapisane w określonym formacie, przy zastosowaniu urządzeń zewnętrznych, w czasie rzeczywistym równoległym z czasem ich wydruku przez kasę na taśmie papierowej, z tym że dla kas o zastosowaniu specjalnym sposób zapisywania przez te urządzenia zewnętrzne może zawierać inne rozwiązania dotyczące czasu zapisu, jeżeli zastosowane rozwiązania programowe zabezpieczą kontrolę kompletności tych zapisów, oraz
2.  zawierają pełne dane zawarte w tych dokumentach, oraz
3.  zawierają numer kontrolny.

System sporządzania kopii i przechowywania dokumentów kasowych, o którym mowa w ust. 1, stosownie do zapisu § 6 ust. 2, może być zastosowany przez podatników, którzy:

1.  posiadają sprawne urządzenia do odtworzenia treści zawartych na tych nośnikach w postaci wydruków oraz
2.  zgłoszą do naczelnika urzędu skarbowego numery ewidencyjne kas rejestrujących i datę rozpoczęcia stosowania systemu sporządzania kopii i przechowywania dokumentów kasowych, o którym mowa w ust. 1, oraz
3.  w roku ubiegłym wydali więcej niż 100 tys. paragonów fiskalnych dokumentujących dokonaną przez nich sprzedaż.

Na podstawie § 6 ust. 3 powołanego rozporządzenia, podatnicy stosujący system sporządzania kopii i przechowywania dokumentów kasowych określony w ust. 1, są obowiązani do:

1.  przechowywania wydrukowanych przez kasę rejestrującą papierowych kopii dokumentów przez okres co najmniej 6 miesięcy od dnia ich wydruku, nie krócej jednak niż do dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, dotyczącego okresu, w którym wydrukowano dane dokumenty kasowe, oraz
2.  stosowania do ewidencjonowania wyłącznie kas rejestrujących wyposażonych w funkcje programowe umożliwiające wydruk na paragonie numeru kontrolnego, oraz
3.  powiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o czasie i miejscu niszczenia kopii papierowych dokumentów kasowych na co najmniej 30 dni przed zamierzonym jego dokonaniem, a jeżeli naczelnik urzędu skarbowego zgłosi zastrzeżenia do podanego w zawiadomieniu terminu – wyznaczenia nowego terminu, z uwzględnieniem tych samych zasad.

Przepisów ust. 3 pkt 1 i 3 nie stosuje się do papierowych dowodów kasowych uznanych za dowody księgowe zgodnie z przepisami o rachunkowości (§ 6 ust. 4).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą rozstrzygnięcia kwestii terminu przechowywania papierowych kopii dokumentów emitowanych przez kasy rejestrujące.

Przenosząc powyższe przepisy na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że papierowe kopie dokumentów kasowych – w przypadku stosowania systemu sporządzania kopii i przechowywania dokumentów kasowych na informatycznych nośnikach jednokrotnego trwałego zapisu – wyemitowanych w okresie obowiązywania rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych (\`(...)\`) tj. do dnia 31 marca 2013 r. Wnioskodawca jest obowiązany przechowywać – stosownie do zapisu § 17 ust. 4 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. – tj. zgodnie z zasadami określonymi w przepisach cytowanego § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych (\`(...)\`), pod warunkiem spełnienia określonych w nim warunków.

Natomiast z uwagi na fakt, że obowiązujące od dnia 1 kwietnia 2013 r. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących – w przypadku stosowania kas rejestrujących z elektronicznym zapisem kopii, które spełniają wszystkie określone w tym rozporzadzeniu warunki – nie nakłada na podatników obowiązku drukowania kopii dokumentów fiskalnych na nośnikach papierowych, Wnioskodawca nie ma obowiązku przechowywania tych kopii dokumentów kasowych, które zostały wyemitowanych na nośniku papierowym. Tym samym, w przypadku wyemitowania dokumentów fiskalnych na nośnikach papierowych Wnioskodawca może dokonać ich zniszczenia w dowolnym czasie, pod warunkiem spełnienia wymogów dotyczących archiwizowania i przechowywania tych dokumentów w formie zapisów elektronicznych.

W odniesieniu do tych kas rejestrujących stosowanych przez Wnioskodawcę, które nie spełniają tych wymogów, wyemitowane kopie dokumentów na nośnikach papierowych Wnioskodawca może zniszczyć dopiero po upływie okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego, zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 8 ww. rozporządzenia.

Odnosząc się do kwestii terminu przechowywania dokumentów kasowych emitowanych na nośnikach papierowych w okresie do dnia 31 grudnia 2012 r. przez kasy rejestrujące nie posiadające systemu elektronicznej archiwizacji należy stwierdzić, że Wnioskodawca może dokonać zniszczenia tych dokumentów nie wcześniej niż po upływie 2 lat – licząc od końca roku, w którym nastąpiła sprzedaż udokumentowana tymi dokumentami, stosownie do zapisu § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r.

Natomiast dokumenty wyemitowane z ww. kas od dnia 1 stycznia 2013 r. Wnioskodawca może zniszczyć po upływie okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego stosownie do treści powołanych przepisów § 7 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. oraz § 6 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.