Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.664.2024.3.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na Gadżety poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Słowa kluczowe: cel-cel promocyjny; cel-cel reprezentacji i reklamy; kontrahent; marketing; promocja-akcja promocyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do

    kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na Gadżety poniesione w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 21 stycznia 2025 r. (wpływ 24 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka działająca pod firmą: X Sp. z o. o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest
    czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT będącym polskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od
    całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    W ramach swojej działalności, Grupa Kapitałowa, której częścią jest Wnioskodawca (dalej:
    „Grupa Kapitałowa”), wypracowała szereg rozwiązań w postaci algorytmów i programów
    służących do rozwoju strategii marketingowych w Internecie (dalej: „Technologia X”).
    Grupa Kapitałowa prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (...). Ponadto w skład
    Grupy Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się na (...).
    Wnioskodawca świadczy usługi o charakterze usług wspólnych dla podmiotów z Grupy
    Kapitałowej, które prowadzą działalność operacyjną polegającą na (...).
    W ramach wykonywanej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywa różnego
    rodzaju gadżety z logo Spółki/Grupy Kapitałowej (dalej: „Gadżety”). Gadżety te są
    następnie nieodpłatnie przekazywane przez Wnioskodawcę obecnym oraz potencjalnym
    klientom Spółki przy różnych okazjach takich jak np. wydarzenia branżowe, szkolenia,
    konferencje, spotkania biznesowe, czy też w specjalnych momentach jak np.
    podziękowanie za współpracę pod koniec roku, z okazji świąt, etc.
    Celem powyższych działań jest zachęcenie jak największej liczby klientów do zapoznania
    się z ofertą Spółki i rozważenie współpracy z Grupą Kapitałową, co jest kluczowym
    elementem strategii biznesowej. Pozwala to również na budowanie pozytywnego
    wizerunku Grupy Kapitałowej. Tego typu aktywność ma także na celu zwiększenie
    rozpoznawalności marki Spółki, promocję jej wizerunku, stworzenie pozytywnych
    skojarzeń z jej nazwą oraz dbałość o rozpoznawalność marki produktu poprzez utrwalone
    logo, pod którym sprzedawane są usługi świadczone przez Grupę Kapitałową, do której
    należy Wnioskodawca. Kiedy potencjalni klienci otrzymują upominki z logo Spółki, mogą
    czuć się bardziej zachęceni do rozważenia oferty współpracy. W konsekwencji, ponosząc
    wydatki na Gadżety Grupa Kapitałowa rozpowszechnia swój wizerunek, co z kolei
    przyczyni się do wzrostu jakości świadczonych usług, umocnienia jej pozycji na rynku oraz
    finalnie ma doprowadzić do zwiększenia przychodów Grupy Kapitałowej oraz Spółki.
    Obecnie Wnioskodawca ponosi wydatki na zakup gadżetów z logo Grupy Kapitałowej, m.
    in. takich jak: notesy, kubki, smycze, długopisy i torby materiałowe oraz drobne przekąski,
    np. cukierki (dalej łącznie: „Wydatki na Gadżety”). Wartość jednostkowa kupowanych do tej
    pory Gadżetów zasadniczo nie przekraczała 30 złotych, ale Wnioskodawca nie wyklucza
    sytuacji, w której ta wartość może być wyższa. Zgodnie z zasadami przyjętymi w Grupie
    Kapitałowej wartość jednostkowa upominku nie może przekroczyć równowartości 30 euro.
    Wnioskodawca wskazuje również, że Wydatki na Gadżety mają związek z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT gdyż są ściśle związane z usługami świadczonymi przez
    Spółkę.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Koszty zakupu gadżetów, o których mowa we Wniosku, Spółka pokrywać będzie z
    własnych środków obrotowych, nie będą one zwracane Spółce w jakiejkolwiek formie oraz
    nie zostaną one odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Spółka posiada i będzie posiadać (pozyskiwać od sprzedawców Gadżetów) faktury
    wystawione na rzecz Spółki, które dokumentują/będą dokumentować wydatki poniesione
    na Gadżety.

    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka świadczy i będzie świadczyć
    wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT, które nie będą korzystać ze
    zwolnienia z tego podatku.
    Zdarzają/mogą zdarzyć się sytuacje, że Spółka świadczy usługi opodatkowane poza
    terytorium kraju.
    Wykonywane przez Spółkę usługi, które są/będą opodatkowane poza terytorium kraju, w
    sytuacji, gdyby były wykonywane na terytorium Polski, to byłyby opodatkowane VAT na
    terytorium Polski.
    Spółka jest i będzie w posiadaniu dokumentów, które jednoznacznie wskazują na taki
    związek.
    Są to w szczególności:
    1. faktury za zakup Gadżetów,
    2. umowy dotyczące czynności wykonywanych poza terytorium Polski oraz
    3. faktury sprzedażowe wystawiane przez Spółkę z tytułu świadczenia tego typu usług −
      jak również inne stosowne dokumenty, które mogą potwierdzać ten związek, a nie są
      wymienione powyżej.
    Jak zostało wskazane we Wniosku, Gadżety będą przekazywane obecnym oraz
    potencjalnym klientom − poprzez „klientów” Spółka rozumie, również klientów innych
    spółek z Grupy Kapitałowej, na rzecz, których to spółek Wnioskodawca świadczy usługi.
    Przekazanie Gadżetów ma na celu budowanie relacji biznesowych z obecnymi i
    potencjalnymi klientami Spółki/Grupy Kapitałowej. Wkład osób, które dzięki utrzymaniu
    /zbudowaniu relacji biznesowych, rozpoczną bądź będą kontynuować współpracę ze
    Spółką lub Grupą Kapitałową, co do zasady ma wpływ na rozwój Spółki/całej Grupy.
    Skutkiem pozyskania zwiększonej liczby klientów jest zwiększona ilości kampanii, a zatem
    zwiększenie sprzedaży Usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotów z
    Polski (transakcje opodatkowane), jak i spółek zagranicznych (transakcje, spełniające
    warunki z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT).
    Jednocześnie wskazali Państwo, że w zakresie dokumentów, z których wynikać ma związek
    poniesionych wydatków na Gadżety z usługami wykonywanymi poza terytorium kraju,
    Dyrektor KIS przyjmuje, że „Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające
    dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie
    opisywać te czynności” (tak np. w interpretacji indywidualnej z 5 września 2023 r. znak
    0114-KDIP1-2.4012.288.2023.2.RM oraz z 6 września 2023 r. znak 0111-KDIB3-
    3.4012.244.2023.2.AW).
    Taka interpretacja potwierdza więc, że Spółka posiada dokumenty, z których wynika
    związek poniesionych Wydatków na Gadżety z usługami świadczonymi przez Spółkę na
    rzecz podatników z innego kraju, w szczególności z usługami wsparcia świadczonymi na
    rzecz podmiotów powiązanych mających siedzibę w Polsce, bądź poza nią.
    Pytania:
    1. Czy Wydatki na Gadżety poniesione przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną
      działalnością gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów
      na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?
    2. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z
      poniesionymi Wydatkami na Gadżety zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 8 pkt 1 ustawy o
      VAT?
    Niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w przedmiocie podatku dochodowego od
    osób prawnych w odniesieniu do pytania nr 1. Wniosek w przedmiocie podatku od
    towarów i usług (pytanie nr 2) zostanie rozstrzygnięty odrębnie.
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy wydatki na Gadżety poniesione przez Wnioskodawcę w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Jednocześnie zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe w
    wydawanych interpretacjach indywidualnych, kosztem uzyskania przychodów będzie
    koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia
        źródła przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w opinii Wnioskodawcy, kosztami uzyskania przychodów są
    wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem
    działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie
    źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między
    tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Chodzi tu o
    związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodu.
    Przenosząc powyższe wytyczne na grunt opisanego stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego należy wskazać, że:
    Ad 1) Poniesienie kosztu przez podatnika
    Koszt Wydatków na Gadżety ponoszony będzie z zasobów majątkowych Wnioskodawcy
    Warunek poniesienia przez Spółkę uznać należy zatem za spełniony.
    Ad 2) Definitywny charakter kosztu
    Poniesione Wydatki na Gadżety będą miały charakter definitywny, tzn. nie są zwracane w
    jakikolwiek sposób.
    Ad 3) Związek z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą
    Związek kosztu z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oznacza, że
    poniesiony przez podatnika koszt musi wykazywać choćby pośredni związek z
    prowadzoną przez mego działalnością gospodarczą, która jest jego źródłem przychodu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wydatki na Gadżety wykazują ścisły związek z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Wynika to z faktu, iż Wnioskodawca ponosząc
    te wydatki kreuje pozytywny wizerunek Spółki, co przekłada się na relacje z potencjalnymi

    klientami. Klienci, którzy otrzymują upominki od Wnioskodawcy zostaną w ten sposób
    zachęceni do zapoznania się z ofertą Spółki i będą bardziej skłonni do nawiązania z nią
    współpracy Ponadto, nieodpłatne przekazanie Gadżetów potencjalnym klientom przyczyni
    się do zwiększania rozpoznawalności marki. W konsekwencji ma się to rozwoju
    działalności Spółki, a w konsekwencji do wzrostu przychodów Spółki. Natomiast,
    przekazanie Gadżetów obecnym klientom może wzmocnić u nich zadowolenie z powodu
    współpracy oraz skutkować zakupem kolejnych usług w przyszłości, bądź przedłużeniem
    dotychczasowej współpracy.
    Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, pomiędzy Wydatkami na Gadżety a działalnością
    gospodarczą Spółki istnieje niezaprzeczalny związek.
    Tym samym omawiany warunek uznać należy za spełniony.
    Ad 4) Warunek celu: uzyskanie przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie źródła
    przychodów
    Warunek celowości poniesienia kosztu oznacza, że koszt musi być poniesiony w celu
    osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania lub zabezpieczenia
    źródła przychodów Celowość poniesienia kosztu należy oceniać mając na uwadze jego
    racjonalność oraz gospodarcze uzasadnienie oraz istnienie związku przyczynowo-
    skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem a uzyskiwaniem przychodów bądź
    zabezpieczeniem i zachowaniem źródła przychodów.
    Przesłankę celowości wielokrotnie wyjaśniały też organy podatkowe np. DKIS w
    interpretacji indywidualnej z 11 grudnia 2023 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.297.2023.3.BS
    stwierdził, że: „Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek
    przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą
    powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł
    oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie
    ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł − obiektywnie
    oceniając − oczekiwać takiego efektu”.
    W odniesieniu do Wydatków na Gadżety Wnioskodawca wskazuje, iż pomiędzy tymi
    wydatkami a przychodem Spółki istnieje wyraźny związek przyczynowo-skutkowy.
    Zwiększając swoją rozpoznawalność Spółka będzie mogła obsłużyć większą liczbę
    klientów, co może prowadzić do wzrostu jej przychodów i umocnienia pozycji na rynku.
    Przekazywanie Gadżetów klientom jest częścią szerszej strategii marketingowej, która ma
    doprowadzić do rozpowszechnienia wiedzy o marce, co ma przyczynić się do pozyskania
    nowych klientów przez Grupę Kapitałową oraz zwiększenia przychodów Spółki.
    Ostatecznie więc Wydatki na Gadżety mają się przyczynić do tego, aby Spółka, jak również
    Grupa Kapitałowa do której należy Wnioskodawca nie tylko zwiększyła swoje możliwości
    operacyjne, ale także mogła lepiej dostosować się do zmieniających się warunków
    rynkowych i oczekiwań klientów, co z kolei ma wpłynąć pozytywnie na reputację Spółki i
    Grupy, ich konkurencyjność na rynku i osiągane przez nie zyski.
    Zatem w opinii Wnioskodawcy, w przypadku Wydatków na Gadżety istnieje
    niezaprzeczalny związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionym przez Spółkę
    kosztem a przyszłymi racjonalnie oczekiwanymi przychodami osiąganymi w związku z
    działalnością gospodarczą Spółki.
    Ad 5) Dokumentowanie wydatków
    Spółka jest w posiadaniu wszelkich dokumentów dotyczących Wydatków na Gadżety,
    takich jak faktury zakupowe, czy potwierdzenia bankowych przelewów obejmujących
    kwoty tych wydatków. Wszystkie Wydatki na Gadżety będą zatem odpowiednio
    dokumentowane, a więc analizowany warunek zostanie również spełniony.
    Ad 6) Brak wyłączenia z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT

    W opinii Spółki, Wydatki na Gadżety nie są kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy
    o CIT, w szczególności nie są to koszty reprezentacji wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 28
    ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup
    żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
    Mając na uwadze, iż ustaw o CIT nie zawiera definicji legalnej „kosztów reprezentacji”,
    zdaniem Wnioskodawcy należy odnieść się do wykształconej linii interpretacyjnej organów
    podatkowych w tym zakresie. Zgodnie z podejściem Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej (dalej: „DKIS”) celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego
    wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc.,
    wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Oceniając, czy dane koszty mają
    charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym
    bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie takiego obrazu
    podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Zatem, wydatki na reprezentację
    to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku,
    uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie
    „reprezentacji” kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma
    żadnego znaczenia.
    Natomiast, reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane
    towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie
    jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu
    gospodarczego. Reklama może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu
    oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez rozpowszechnianie
    logo firmy.
    Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny, czy reklamowy) możliwa jest na
    podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków,
    ich jednostkowej wartości, ustalenia kręgu osób, do których jest skierowana okoliczności
    wręczania prezentów, itp. i powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika który
    prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego
    wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.
    Powyższe potwierdzają, również znane Wnioskodawcy interpretacje indywidualne DKIS
    oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zostały dotychczas wydane w
    zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na drobne prezenty z
    logo przekazywane przez podatników szerokiemu kręgowi odbiorców. Tak np. w:
        interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 17 września 2021 r. sygn. 0111-KDIB1-
        3.4010.266.2021.3.PC. w której DKIS wskazał, że: „W przypadku upominków o
        niewielkiej wartości (np. długopisy, kubki, notesy, kalendarze, koszulki itp.) należy
        stwierdzić, że co do zasady, drobne gadżety nie mają charakteru reprezentacyjnego
        − ich obecność jest dziś bowiem tak powszechna, że nie przyczynia się do budowy
        wizerunku firmy i to ich brak może uchodzić za odstępstwo od zwyczajowego
        postępowania. Innymi słowy, o ile wartość jednostkowa przedmiotowych
        upominków jest niska oraz ich rozdysponowanie ma charakter masowy, to wydatki
        poniesione na ich zakup nie spełnią kryterium okazałości czy wystawności, tj.
        elementów wyznaczających granice pojęcia "reprezentacji". W konsekwencji nie
        mogą podlegać wyłączeniu określonemu w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p.”;
        interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 10 września 2018 r. sygn. 0111-KDIB1-
        1.4010.282.2018.1.MG, w której DKIS potwierdził, że: „Wydatki na gadżety z logo

        podatnika o niskiej jednostkowej wartości, które są przekazywane potencjalnym
        klientom podatnika w celu zwiększenia poziomu sprzedaży usług przez niego
        oferowanych, stanowią koszt uzyskania przychodu oraz nie stanowią kosztów
        reprezentacji wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT”;
        wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. II FSK
        2293/16, w którym sąd uznał, że: „Drobne prezenty wręczane kontrahentom lub
        potencjalnym kontrahentom, o ile opatrzone są logo firmy, winny być traktowane
        jako przedmioty reklamowe, a wydatki na ich nabycie winny być uważane za
        wydatki na reklamę, a nie za wydatki na reprezentację, o których mowa w art. 16
        ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p., wyłączone z kosztów uzyskania przychodów”.
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, Wydatki na Gadżety nie mogą być
    zaliczone do kategorii kosztów reprezentacji wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o
    CIT, gdyż:
        nie mają one służyć reprezentacji Wnioskodawcy, a reklamie Wnioskodawcy.
        ich wyłącznym lub dominującym celem nie jest wykreowanie dobrego obrazu Spółki
        wobec przyszłych i obecnych klientów, a motywowanie do przyszłej/ dalszej
        współpracy ze Spółką,
        ich celem nie jest uwypuklenie zasobności i profesjonalizmu Spółki, a zachęcenie
        klientów do dalszego korzystania z usług, co jest działaniem w celu zwiększenia
        /utrzymania popytu na usługi Wnioskodawcy,
        wydatki na Gadżety mają również pośrednio na celu zachęcenie jak największej
        liczby potencjalnych klientów oraz kontrahentów spółek z Grupy Kapitałowej do
        współpracy z tymi spółkami,
        jednocześnie, Wydatki na Gadżety nie spełniają kryterium okazałości czy
        wystawności, tj. elementów wyznaczających granice pojęcia „reprezentacja”, gdyż
        jednostkowa wartość nabywanych przez Spółkę gadżetów jest niska oraz ich
        rozdysponowanie ma charakter masowy.
    Wydatki na Gadżety z logo nabywane przez Wnioskodawcę powinny być traktowane jako
    wydatki na przedmioty reklamowe, a co za tym idzie nie mogą one stanowić wydatków na
    reprezentację wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy Wydatki na Gadżety nie są kosztem
    wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w szczególności nie stanowią one kosztów
    reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym i
    zdarzeniu przyszłym, na gruncie przepisów ustawy o CIT, Wydatki na Gadżety poniesione
    przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą zostać
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...).
    Wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po
    wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w
    związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami ze źródła przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno
    te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo
    udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów
    uzyskania przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów lub wydatków, których
        wysokość zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych została ustawowo ograniczona.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Na mocy powołanej regulacji, podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma
    lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu. Przepis ten konstytuuje więc
    zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika
    musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy. W przepisie tym ustawodawca określił
    katalog wydatków, które nawet pomimo poniesienia ich przez podatnika w celu

    osiągnięcia przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych, nie mogą być uznane za
    koszt uzyskania przychodów.
    Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik, uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu, odnosi ewidentne korzyści, albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów
    jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń
    wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony.
    Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku,
    ale także jego celowość i racjonalność.
    W rozpatrywanej sprawie Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia, czy wydatki Spółki
    z tytułu zakupu Gadżetów w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą
    zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o
    CIT.
    Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że do kategorii wydatków mających na celu
    osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na
    reklamę, jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą
    stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że wydatki te spełniają kryteria
    określone w art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Przez reklamę rozumie się działania podmiotu gospodarczego, mające na celu
    kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak
    największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu
    gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz
    przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego
    towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych, zalet technicznych, a także
    poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w
    określonych okolicznościach, spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z
    daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich
    rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia. Jednocześnie zauważyć
    należy, że można rozróżnić reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej
    firmy (przedsiębiorcy).
    W tym miejscu wskazać należy stosownie do regulacji zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 28
    ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w
      szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów,
      w tym alkoholowych.
    Celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika,
    stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji
    z kontrahentami. Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy
    patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem
    ponoszonych kosztów jest wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają
    charakter reprezentacyjny.
    Z uwagi na powyższe, każda sprawa powinna być przedmiotem odrębnej oceny pod
    kątem kwalifikacji konkretnych wydatków jako kosztów reprezentacji, wymienionych w art.
    16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny, czy reklamowy) możliwa jest na
    podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków,
    ich jednostkowej wartości, ustalenia kręgu osób, do których jest skierowana, okoliczności
    wręczania prezentów, itp. I powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który

    prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego
    wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.
    W przypadku upominków o niewielkiej wartości (np. notesy, kubki, smycze, długopisy,
    torby materiałowe), należy stwierdzić, że co do zasady, drobne gadżety nie mają
    charakteru reprezentacyjnego – ich obecność jest dziś bowiem tak powszechna, że nie
    przyczynia się do budowy wizerunku firmy i to ich brak może uchodzić za odstępstwo od
    zwyczajowego postępowania. Podobnie należy traktować poczęstunek w postaci drobnych
    przekąsek (np. cukierków).
    Innymi słowy, o ile wartość jednostkowa przedmiotowych upominków jest niska oraz ich
    rozdysponowanie ma charakter masowy, to wydatki poniesione na ich zakup nie spełnią
    kryterium okazałości czy wystawności, tj. elementów wyznaczających granice pojęcia
    „reprezentacji”. W konsekwencji ww. wydatki na Gadżety nie mogą podlegać wyłączeniu
    określonemu w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    W przedmiotowej sprawie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywają
    Państwo różnego rodzaju gadżety z logo Spółki/Grupy Kapitałowej. Gadżety te są
    następnie nieodpłatnie przekazywane przez Państwa obecnym oraz potencjalnym
    klientom Spółki przy różnych okazjach takich jak, np. wydarzenia branżowe, szkolenia,
    konferencje, spotkania biznesowe, czy też w specjalnych momentach, jak np.
    podziękowanie za współpracę pod koniec roku, z okazji świąt, etc. Wartość jednostkowa
    kupowanych do tej pory Gadżetów zasadniczo nie przekraczała 30 złotych, ale
    Wnioskodawca nie wyklucza sytuacji, w której ta wartość może być wyższa. Zgodnie z
    zasadami przyjętymi w Grupie Kapitałowej wartość jednostkowa upominku nie może
    przekroczyć równowartości 30 euro.
    Przekazywanie Gadżetów stanowi narzędzie marketingowe do rozpowszechniania logo
    firmy, wpływa na promowanie i budowanie marki, a także utrzymanie bądź
    zintensyfikowanie relacji z klientami lub potencjalnymi klientami Spółki.
    Jak wynika z opisanej sprawy, przekazanie Gadżetów ma na celu budowanie relacji
    biznesowych z obecnymi i potencjalnymi klientami Spółki/Grupy Kapitałowej. Wkład osób,
    które dzięki utrzymaniu/zbudowaniu relacji biznesowych, rozpoczną bądź będą
    kontynuować współpracę ze Spółką lub Grupą Kapitałową, co do zasady ma wpływ na
    rozwój Spółki/całej Grupy. Skutkiem pozyskania zwiększonej liczby klientów jest
    zwiększona ilości kampanii, a zatem zwiększenie sprzedaży Usług świadczonych przez
    Wnioskodawcę na rzecz podmiotów z Polski, jak i spółek zagranicznych.
    Odnosząc powyższe rozważania oraz uregulowania prawne do przedstawionego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że wydatki na Gadżety
    poniesione przez Państwa w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, jako
    spełniające kryteria wskazane w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, mogą zostać zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów na podstawie tego przepisu.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów Spółki wydatków na Gadżety poniesione w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.