Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1304/09/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-10
Teza: Wnioskodawca sprzedając i zamieniając działkę będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a co za tym idzie sprzedaż i zamiana przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: dostawa; grunty; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; zamiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2009r. (data wpływu 21 grudnia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 lutego 2010r. (data wpływu 8 lutego 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży i zamiany nieruchomości gruntowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 grudnia 2009r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży i zamiany nieruchomości gruntowej.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 lutego 2010r. (data wpływu 8 lutego 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 27 stycznia 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca od 1995 roku jest właścicielem gospodarstwa rolnego (5,53 hektara) darowanego mu przez ojca. Gmina zachęca Wnioskodawcę do sprzedaży działki pod boisko szkolne, która w planie przestrzennego zagospodarowania przeznaczona jest na cele oświatowe.

Wnioskodawca zastanawia się nad sprzedażą około 50 arów. Gmina proponuje Wnioskodawcy zapłatę za 35 arów w gotówce a za pozostałą część, zamianę na dwie działki przeznaczone w planie przestrzennego zagospodarowania pod działalność budowlaną mieszkaniową w proporcji ar za ar. Wnioskodawca nie prowadzi działalności rolniczej, utrzymuje się z pracy najemnej.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że nie był i nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Nie prowadzi działalności rolniczej.

Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej.

Wnioskodawca otrzymał w darowiźnie w sumie pięć działek o łącznej powierzchni 5,53 hektara w tym jedna działka z domem i zabudowaniami gospodarczymi. Działki te były zakwalifikowane jako użytki rolne i łąki. Obok budynków gospodarczych jest sad.

Wnioskodawca zamierza sprzedać jedną działkę o powierzchni 50 arów, która graniczy z Gimnazjum. Gmina chce mieć w jednym kompleksie boisko przy szkole oraz chce skorzystać z rządowego programu budowy zespołu rekreacyjno-szkoleniowego.

Klasyfikacja tej działki w planie przestrzennego zagospodarowania jest pod usługi oświatowe i szkolnictwo. Działka ta jest nieruchomością niezabudowaną.

Grunty te były użytkowane przez rodzinę aby nie leżały odłogiem. Wnioskodawca nie czerpał z tego tytułu korzyści. Wnioskodawca nie dokonywał żadnego uatrakcyjnienia działek.

Zamienione działki Wnioskodawca zostawi niesprzedane a gotówkę przeznaczy na remont zabudowań.

Wnioskodawca posiada jeszcze inne nieruchomości ale nie zamierza ich sprzedawać.

W 2007r. doszło jedynie do zamiany gruntów pomiędzy Wnioskodawcą a Gminą. Gmina potrzebowała gruntu pod budowę Hali sportowej obok szkoły, obok której chce teraz wybudować boisko.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż działek będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT także w części działek podlegających zamianie?

Zdaniem Wnioskodawcy zbycie działki Gminie na cele oświatowe w wyżej przedstawionych okolicznościach nie podlega podatkowi VAT, ponieważ sprzedaż tej ziemi nie było i nie jest wykonywane w związku z działalnością gospodarczą i ma charakter sprzedaży z majątku prywatnego, osobistego. Obowiązek podatkowy w VAT nie powstaje w sytuacji, gdy podmiot dokonuje czynności, która odnosi się do majątku osobistego. W wyroku w składzie siedmiu sędziów NSA z dnia 29 października 2007r., sygn. akt 1 FPS 3/07 NSA podkreślił konieczność indywidualnego ustalenia czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności, działa jako podatnik VAT. Decydujące znaczenie ma to, czy w chwili ich nabycia podatnik działał z zamiarem ich dalszej odsprzedaży, czy też nabywał je nie w celach handlowych, lecz na potrzeby własne. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie miał i nie ma zamiaru nabywania i sprzedaży ani tej ani innych nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się - zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów na terytorium kraju zasadniczo rozumie się - w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z cyt. powyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT nie wynika, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową - zapłatą może być inny towar lub usługa, albo mieszaną - zapłata w części pieniężna a w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tą czynność.

Przez umowę zamiany, zgodnie z art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując jednocześnie w charakterze dostawcy jak i nabywcy.

Zapis art. 604 ww. ustawy Kodeks cywilny daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna.

Jak wynika z powyższego realizowane w oparciu o umowę zamiany przeniesienie własności towaru (w tym gruntu) stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowych, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż zamiana i sprzedaż przedmiotowej działki z majątku osobistego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż będzie wykonana okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem nadania mu stałego charakteru.

Jak wynika bowiem z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawca od 1995 roku jest właścicielem gospodarstwa rolnego (5,53 hektara) darowanego mu przez ojca. Wnioskodawca zastanawia się nad sprzedażą jednej działki o powierzchni 50 arów na rzecz Gminy. Działka ma być przeznaczona pod boisko szkolne, bowiem graniczy z Gimnazjum a Gmina chce mieć w jednym kompleksie boisko przy szkole. Ponadto Gmina zamierza skorzystać z rządowego programu budowy zespołu rekreacyjno-szkoleniowego.

Gmina proponuje Wnioskodawcy zapłatę za 35 arów w gotówce a za pozostałą część, zamianę na dwie działki przeznaczone w planie przestrzennego zagospodarowania pod działalność budowlaną mieszkaniową w proporcji ar za ar.

Klasyfikacja tej działki w planie przestrzennego zagospodarowania przeznaczona jest pod usługi oświatowe i szkolnictwo. Działka ta jest nieruchomością niezabudowaną.

Grunty te były użytkowane przez rodzinę aby nie leżały odłogiem. Wnioskodawca nie czerpał z tego tytułu korzyści. Nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej. Wnioskodawca nie dokonywał żadnego uatrakcyjnienia działek. Zamienione działki Wnioskodawca zostawi niesprzedane a gotówkę przeznaczy na remont zabudowań.

Wnioskodawca posiada jeszcze inne nieruchomości, ale nie zamierza ich sprzedawać. Nie prowadzi on działalności rolniczej, utrzymuje się z pracy najemnej.

Wnioskodawca nie był i nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Nie prowadzi działalności rolniczej.

Z powyższego wynika, iż dostawę przedmiotowej nieruchomości uznać należy za transakcję okazjonalną, czyli taką, która nie jest czyniona z zamiarem nadania jej stałego charakteru. Tym samym nie można uznać Wnioskodawcy za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy o VAT w odniesieniu do dostawy działki, gdyż nic nie wskazuje aby dokonując incydentalnej sprzedaży i zamiany ww. działki działał w takim charakterze, zwłaszcza, że grunt nie był w żaden sposób wykorzystywany w celach zarobkowych. Działka nie była też przedmiotem umowy najmu i dzierżawy, a tym samym Wnioskodawca nie czerpał pożytku z tego tytułu.

Ponadto w chwili otrzymania działki od ojca nie było zamiarem Wnioskodawcy jej późniejsza sprzedaż. Stanowiła jego majątek osobisty. Z powyższego wynika, że grunt nie został nabyty w celu odsprzedaży, a więc nie w celach handlowych, lecz prywatnych. Wnioskodawca sprzedając grunt korzysta z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z powyższego wynika, iż Wnioskodawca sprzedając i zamieniając przedmiotową działkę będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a co za tym idzie sprzedaż i zamiana przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja niniejsza nie dotyczy ewentualnego opodatkowania działki zamienionej w 2007r., pomiędzy Wnioskodawcą a Gminą, gdyż nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.