Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.176.2020.1.MAP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-12
Teza: skutki podatkowe otrzymania należności po wystąpieniu ze Spółki partnerskiej
Słowa kluczowe: opodatkowanie; podatek-podatek liniowy; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne; spółki-spółka partnerska; spółki-wystąpienie ze spółki; zaliczka
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni – przedstawione we wniosku z dnia 13 lutego 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformę ePUAP 13 lutego 2020 r., identyfikator poświadczenia przedłożenia ePUAP-UPP…), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia:

*   właściwej stawki do opodatkowania należności otrzymanych po wystąpieniu ze spółki partnerskiej (pytanie Nr 1) **– jest prawidłowe,**

*   konieczności odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (pytanie Nr 2) **– jest prawidłowe,**

*   właściwego druku na jakim Wnioskodawczyni powinna dokonać rozliczenia rocznego (pytanie Nr 3) **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która do dnia 31 grudnia 2018 r. prowadziła działalność gospodarczą w formie Spółki partnerskiej. Działalność polegała na prowadzeniu działalności prawniczej. Spółka partnerska była Spółką trzech adwokatów. Każdy ze wspólników posiadał udział wynoszący 1/3, zarówno w przychodach, jak i w kosztach. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni odprowadzała podatek dochodowy według stawki liniowej 19%. Zawarte z klientem umowy stanowią, że koszty zastępstwa procesowego, zasądzone przez sądy w postępowaniach, będą przekazywane Spółce dopiero po ich wyegzekwowaniu od pozwanego (dłużnika) w drodze postępowania egzekucyjnego. Komornicy przekazywali i przekazują te koszty na wyodrębniony rachunek bankowy Spółki (celem oddzielenia tych przychodów od innych przychodów Spółki, od innych klientów). Z uwagi na długotrwałość postępowań, zarówno sądowych, jak i egzekucyjnych, koszty te sukcesywnie wpływają na rachunek do chwili obecnej. Spółka nadal istnieje i prowadzi działalność taką, jak poprzednio. Wnioskodawczyni w dniu 31 grudnia 2018 r. wystąpiła ze Spółki. Od wystąpienia Wnioskodawczyni Spółka składa się z dwóch wspólników. Zgodnie z zawartą umową z pozostałymi wspólnikami, należne Jej koszty zastępstwa procesowego, zasądzone w sprawach, które były prowadzone w czasie, gdy była jeszcze wspólnikiem, będą Jej wypłacane po wpłynięciu na rachunek Spółki, w wysokości 1/3 kwoty netto - po odliczeniu podatku od towarów i usług, którego płatnikiem jest Spółka (czyli w wysokości Jej udziału w zyskach Spółki), aż do czasu całkowitego rozliczenia prowadzonych przez Nią spraw. Kwoty te stanowią spłatę na rzecz Wnioskodawczyni, jako byłego wspólnika Spółki ze strony pozostałych wspólników należnej Jej części zysków za okres do dnia 31 grudnia 2018 r., w którego wypracowaniu uczestniczyła. Wnioskodawczyni otrzymuje spłatę swej części zysków i po otrzymaniu każdej z kwot w kolejnym miesiącu przekazuje na rachunek właściwego urzędu skarbowego kwotę zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 19%. Podstawę obliczenia podatku stanowi cała kwota otrzymana od Spółki, bez jakichkolwiek odliczeń.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, że stawka podatku od wypłacanej Jej spłaty zysków za okres, w którym była wspólnikiem, wynosi 19%?
2.  Czy prawidłowym działaniem jest odprowadzanie zaliczek na podatek dochodowy?
3.  Na jakim druku w takiej sytuacji powinna sporządzić zeznanie roczne za rok podatkowy 2019, skoro druk PIT-36L zawiera załącznik PIT B, w którym należy wskazać przychód Spółki, koszty i dochód, a w 2019 r. Wnioskodawczyni nie była już wspólnikiem i nie posiada wiedzy na temat przychodu Spółki, nie uczestniczy też ani w przychodzie, ani w kosztach za ten okres.

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad. 1).

Przedstawione przez Nią stanowisko jest prawidłowe, ponieważ zgodnie z art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), podatek od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Źródłem przychodu Wnioskodawczyni jest w dalszym ciągu prowadzona przez Nią do dnia 31 grudnia 2018 r. pozarolnicza działalność gospodarcza, mimo że obecnie nie prowadzi Ona działalności gospodarczej - art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego kontynuować należy opodatkowanie stawką podatkową 19%, według której płaciła podatki w czasie, gdy była wspólnikiem Spółki i prowadziła działalność gospodarczą.

Ad. 2).

Wnioskodawczyni stwierdza, że konsekwentnie w przypadku otrzymania przychodu ze wskazanego wyżej źródła przychodu należy odprowadzać zaliczkę na podatek dochodowy do dnia 20 następnego miesiąca, zgodnie z art. 44 ust. 6 powołanej wyżej ustawy.

Ad. 3).

Wnioskodawczyni uważa, że powinna złożyć zeznanie podatkowe PIT-36L, jednak bez załącznika PIT B, ponieważ nie była w roku podatkowym 2019 wspólnikiem Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:

*   właściwej stawki do opodatkowania należności otrzymanych po wystąpieniu ze spółki partnerskiej (pytanie Nr 1) **– jest prawidłowe,**

*   konieczności odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (pytanie Nr 2) **– jest prawidłowe,**

*   właściwego druku na jakim Wnioskodawczyni powinna dokonać rozliczenia rocznego (pytanie Nr 3) **– jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 505, z późn. zm.) spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna.

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 cyt. ustawy, spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Stosownie do art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą (art. 8 § 2 ustawy).

Zgodnie z definicją zawartą w art. 86 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółką partnerską jest spółka osobowa, utworzona przez wspólników (partnerów) w celu wykonywania wolnego zawodu w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą.

Stosownie do art. 51 Kodeksu spółek handlowych każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach. Umowa spółki może zwolnić wspólnika od udziału w stratach. W myśl art. 52 § 1 ww. ustawy, wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego.

Ze względu na to, że spółka partnerska jest osobową spółką prawa handlowego i tym samym nie posiada osobowości prawnej – z punktu widzenia prawa podatkowego – podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych są poszczególni wspólnicy tej spółki.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Na podstawie art. 30c ust. 1 ww. ustawy, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub ust. 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30, 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która do dnia 31 grudnia 2018 r. prowadziła działalność gospodarczą w formie Spółki partnerskiej. Działalność polegała na prowadzeniu działalności prawniczej. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni odprowadzała podatek dochodowy według stawki liniowej 19%. Zawarte z klientem umowy stanowiły, że koszty zastępstwa procesowego, zasądzone przez sądy w postępowaniach, będą przekazywane Spółce dopiero po ich wyegzekwowaniu od pozwanego (dłużnika) w drodze postępowania egzekucyjnego. Wnioskodawczyni w dniu 31 grudnia 2018 r. wystąpiła ze Spółki. Zgodnie z zawartą umową z pozostałymi wspólnikami, należne Jej koszty zastępstwa procesowego, zasądzone w sprawach, które były prowadzone w czasie, gdy była jeszcze wspólnikiem, będą Jej wypłacane po wpłynięciu na rachunek Spółki, w wysokości 1/3 kwoty netto - po odliczeniu podatku od towarów i usług, którego płatnikiem jest Spółka (czyli w wysokości Jej udziału w zyskach Spółki), aż do czasu całkowitego rozliczenia prowadzonych przez Nią spraw. Kwoty te stanowią spłatę na rzecz Wnioskodawczyni, jako byłego wspólnika Spółki ze strony pozostałych wspólników należnej Jej części zysków za okres do dnia 31 grudnia 2018 r., w którego wypracowaniu uczestniczyła. Wnioskodawczyni otrzymuje spłatę swej części zysków i po otrzymaniu każdej z kwot w kolejnym miesiącu przekazuje na rachunek właściwego Urzędu Skarbowego kwotę zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 19%. Podstawę obliczenia podatku stanowi cała kwota otrzymana od Spółki, bez jakichkolwiek odliczeń.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Co do zasady, do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, określone w art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 tej ustawy.

W myśl art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Przytoczony przepis w odniesieniu do podmiotów uzyskujących przychody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej ustanawia generalną zasadę określającą moment powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Art. 14 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje, że w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 1 ww. ustawy, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, a więc w szczególności przychodu niezwiązanego ze świadczeniem usług, wydaniem towarów, częściowym świadczeniem usług oraz zbyciem praw majątkowych, za datę powstania przychodu uważa się datę otrzymania zapłaty.

Przy czym wszystkie otrzymane kwoty po likwidacji działalności gospodarczej stanowią przychód z tej działalności, który należy opodatkować na zasadach ostatnio stosowanych w prowadzonej działalności gospodarczej. W sytuacji, gdy przychody z działalności gospodarczej w okresie jej prowadzenia opodatkowane były tzw. podatkiem liniowym, to osiągnięty po zakończeniu tej działalności przychód również będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem liniowym.

W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do treści art. 44 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 – są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

W myśl art. 44 ust. 3f ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, opodatkowani na zasadach określonych w art. 30c, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonym zgodnie z art. 30c, a sumą należnych zaliczek za poprzednie miesiące, z uwzględnieniem art. 27b.

Otrzymane kwoty, na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają wykazaniu w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) na formularzu PIT-36L.

W myśl bowiem art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że jeżeli Wnioskodawczyni z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej opłacała podatek dochodowy przy zastosowaniu 19% stawki liniowej, to otrzymując wynagrodzenie związane z tą działalnością po jej zakończeniu winna kontynuować stosowanie tej stawki. Oznacza to konieczność obliczenia i wpłaty zaliczki na podatek na zasadach określonych w art. 44 ust. 3f ww. ustawy oraz złożenia zeznania podatkowego PIT-36L po zakończeniu roku podatkowego.

Jednakże stanowisko Wnioskodawczyni w odniesieniu do zakresu objętego pytaniem Nr 3 należało uznać za nieprawidłowe, z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni zobowiązana jest do wykazania w załączniku PIT/B do zeznania PIT-36L informacji o wysokości dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Nie można się zatem zgodzić ze stwierdzeniem Wnioskodawczyni, że powinna złożyć zeznanie podatkowe PIT-36L jednak bez załącznika PIT-B, ponieważ nie była w roku podatkowym 2019 wspólnikiem Spółki.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Końcowo należy zaznaczyć, że dokonana przez Organ ocena stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawczynię dotyczy wyłącznie skutków podatkowych, jakie w przedmiotowej sprawie wystąpią po Jej stronie. Interpretacja nie rozstrzyga natomiast kwestii obowiązków innych podmiotów, w tym pozostałych wspólników Spółki partnerskiej oraz samej Spółki.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

*   z zastosowaniem art. 119a;

*   w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

*   z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 i 567) dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568).

Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.