Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITTP2/443-52/13/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-04-10
Teza: Czy Park postąpił prawidłowo uznając, że nie ma prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług wymaganych do realizacji projektu LIFE+?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-fundusz unijny; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odzyskanie podatku naliczonego; projekt; projekt-projekt pomocowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2012 r. Dz. U. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 stycznia 2013 r. (data wpływu 22 stycznia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „R. Etap I” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „R. Etap I”.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Park jest państwową osoba prawną, działającą na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 września 1993 r. w sprawie utworzenia Parku Narodowego (Dz. U. Nr 86, poz. 399). Rodzaj przeważającej działalności Parku wg PKD (2007 r.) to 9104.Z „Działalność ogrodów botanicznych, zoologicznych oraz obszarów i obiektów ochrony przyrody”. Jako państwowa osoba prawna, uzyskiwane dochody przeznacza na działalność statutową.

W dniu 25 sierpnia 2010 r., Park podpisał z Komisją Unii Europejskiej umowę o dotację projektu pn. „R. Etap I”, realizowanego w ramach programu LIFE+. Projekt finansowany jest ze środków Unii Europejskiej w formie dotacji, w okresie od 1 września 2010 r. do 30 grudnia 2016 r. oraz współfinansowany z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Budżetu Państwa. Głównym jego celem jest poprawa warunków ochrony siedlisk bagiennych w Basenie Środkowym Doliny B. W projekcie prowadzone są m. in. następujące działania: wykup gruntów związanych z budową i eksploatacją urządzeń technicznych oraz zabiegami ochronnymi, jak również wycinka zakrzaczeń na odcinku 110 ha, budowa jazu, progów piętrzących oraz remont drewnianego mostu na rzece J. Realizowane zadania, związane z tym projektem, nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, prowadzonych przez Park.

Z dniem 1 stycznia 2012 r., Park został „płatnikiem” podatku od towarów i usług i od tego dnia nalicza i płaci należny podatek. Podatek naliczony z tytułu ww. projektu, zalicza w koszty uznając, że nie podlega on zwrotowi, ponieważ nie ma powiązania z czynnym obrotem opodatkowanym. Zgodnie z zapisami postanowień wspólnych dla realizacji projektów LIFE+, podatek naliczony może być uznany za koszt kwalifikowalny, jeśli beneficjent oraz partnerzy projektu dostarczą Komisji Europejskiej dokument potwierdzający fakt, że byli zobowiązani do płacenia niepodlegającego zwrotowi podatku od towarów i usług.

**W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do kwestii:**

Czy Park postąpił prawidłowo uznając, że nie ma prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług wymaganych do realizacji projektu LIFE+?

Zdaniem Wnioskodawcy, zobowiązany jest do płacenia niepodlegającego zwrotowi podatku przy nabyciu towarów i usług, w ramach projektu LIFE+. Powołując się na dyspozycję art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Park stwierdził, iż w przedmiotowej sytuacji nie znajduje ona zastosowania. Wskazał, iż realizowany projekt nie jest związany z obrotem (sprzedażą) opodatkowaną. Umowy związane z projektem zawarte były bez udziału rządu Rzeczypospolitej Polski oraz po dniu 1 maja 2004 r. i z tego też powodu Park nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku od towarów i usług na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zawartych w rozdziale 9.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Uprzednio powyższe kwestie były uregulowane w analogiczny sposób w:

1.  rozdziale 9 oraz § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799), które obowiązywało od dnia 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r.;
2.  rozdziale 9 oraz § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), które obowiązywało od dnia 1 stycznia 2011 r. do 5 kwietnia 2011 r.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro – jak wskazano we wniosku – nabycie towarów i usług dokonywane na potrzeby realizacji ww. projektu nie służy wykonywaniu czynności opodatkowanych, Parkowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanych wyżej rozporządzeniach Ministra Finansów.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, ponieważ kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.