Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/4512-182/15-4/AJB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-06-29
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2015 r. (data wpływu 24 marca 2015 r.), uzupełnionym pismem dnia 2 czerwca 2015 r. (data wpływu 8 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\`”. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina \`(...)\` jako organ władzy publicznej jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. W 2014 roku Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji zadania pn. „\`(...)\`” do Samorządu Województwa \`(...)\` w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 działanie: Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej.

Wniosek Gminy uzyskał dofinansowanie i 27 października 2014 r. Gmina \`(...)\` podpisała umowę o dofinansowanie. Zadanie będące przedmiotem złożonego wniosku i podpisanej umowy przewidziane jest do realizacji w 2015 roku. Gmina wyłoniła wykonawcę zadania i podpisała umowę. Celem projektu jest poprawa warunków życia mieszkańców miejscowości \`(...)\` poprzez budowę sieci kanalizacji sanitarnej.

Zakres geograficzny:

Województwo \`(...)\`; Gmina \`(...)\`; miejscowość \`(...)\` i \`(...)\` ul. \`(...)\`.

Zakres przedmiotowy:

Wnioskowany do dofinansowania projekt obejmuje:

1.  Wykonanie kanalizacji grawitacyjno-tłocznej kanał główny – teren wiejski (zamontowanie i uruchomienie urządzeń).
2.  Wykonanie kanalizacji grawitacyjno-tłocznej kanał główny – teren miejski (zamontowanie i uruchomienie urządzeń).
3.  Wykonanie dokumentacji.
4.  Nadzór inwestorski.

Koszty kwalifikowalne projektu:

1.  Wykonanie kanalizacji grawitacyjno-tłocznej kanał główny – teren wiejski (zamontowanie i uruchomienie urządzeń).
2.  Wykonanie dokumentacji.
3.  Nadzór inwestorski.

Podatek VAT w projekcie jest wydatkiem niekwalifikowalnym.

Zakres podmiotowy:

Wnioskodawcą projektu jest Gmina \`(...)\`. Wnioskodawca będzie właścicielem powstałej w ramach projektu infrastruktury. Gmina jest organizatorem przetargów na wybór wykonawców jako zamawiający oraz stroną stosunków prawnych w umowie z wykonawcami. Gmina będzie również odpowiedzialna za dokonywanie płatności na rzecz wykonawców.

Trwałość:

Beneficjent będzie właścicielem majątku wytworzonego w ramach projektu przez okres co najmniej 5-ciu lat od zakończenia realizacji projektu. Infrastruktura, wykonana w ramach projektu, zostanie odpłatnie przekazana Zakładowi Usług Komunalnych w \`(...)\` Sp. z o.o. w zarządzanie. Zakład Usług Komunalnych Sp. z o.o. w \`(...)\` jest spółką, w której Gmina ma 100 % udziałów. Zakład Usług Komunalnych jako spółka z o.o. ma osobowość prawną i jest podatnikiem podatku VAT.

To w ZUK Sp. z o.o. wystąpią dochody z tytułu odbioru nieczystości, to ZUK Sp. z o.o. będzie wystawiać faktury VAT dla mieszkańców i to ZUK Sp. z o.o. będzie ponosiła wszystkie wydatki związane z utrzymaniem ciągłości pracy sieci kanalizacyjnej, w tym będzie ponosiła na rzecz Gminy wydatki związane z odpłatnością za wykorzystywane mienie, tj. wybudowaną sieć kanalizacyjną.

W piśmie z dnia 2 czerwca 2015 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazano, iż:

1.  Przedmiotowa inwestycja, o której mowa we wniosku pod nazwą „\`(...)\`” nie została jeszcze oddana do użytkowania. W dniu 29.05.2015 r. wykonawca inwestycji zgłosił zakończenie robót kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami w miejscowości \`(...)\`, wnioskując jednocześnie o powołanie komisji do odbioru inwestycji oraz wyznaczenie terminu odbioru.
2.  Faktury dokumentujące poniesione wydatki w ramach realizacji przedmiotowego zadania będą wystawione na Gminę \`(...)\`, czyli inwestora.
3.  Od początku realizacji inwestycji Wnioskodawca, tj. Gmina \`(...)\` zamierza wykorzystywać nabyte towary i usługi w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. wydzierżawić odpłatnie wytworzoną infrastrukturę dla Zakładu Usług Komunalnych spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której Gmina ma 100% udziału, a w związku z tym Gmina będzie co miesiąc wystawiać faktury VAT na dzierżawę.
4.  Gmina odpłatnie przekaże przedmiotową inwestycję dla Zakładu Usług Komunalnych Sp. z o. o. w \`(...)\` na podstawie umowy dzierżawy.
5.  Wytworzona infrastruktura kanalizacyjna, wykonana w ramach zadania, zostanie przekazana do ZUK sp. z o. o. w \`(...)\` bezpośrednio po oddaniu do użytkowania.
6.  Wnioskodawca, tj. Gmina \`(...)\` po zawarciu odpłatnej umowy z ZUK Sp. z o. o. w \`(...)\` będzie wykorzystywał nabyte towarów i usługi w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. będzie co miesiąc wystawiać faktury VAT na dzierżawę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie miała prawo odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu usług polegających na budowie sieci kanalizacyjnej w miejscowości \`(...)\` gmina \`(...)\` w ramach projektu pn. „\`(...)\`”, w sytuacji gdy odpłatnie przekaże w eksploatację wytworzoną infrastrukturę w ramach projektu, do Zakładu Usług Komunalnych Sp. z o. o., w której Gmina ma 100% udziałów?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących budowy sieci kanalizacyjnej, gdyż decyzja o odpłatnym przekazaniu w eksploatację wytworzonej infrastruktury w ramach projektu, do Zakładu Usług Komunalnych Sp. z o.o., w której Gmina ma 100% udziałów na podstawie umowy cywilnoprawnej, powoduje, że zaistnieją przesłanki po stronie Gminy do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wykonanie infrastruktury kanalizacyjnej.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zaś z analizy art. 88 ust. 4 ustawy o VAT wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki tzn. odliczenia dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik VAT, oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są lub będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Gmina \`(...)\` jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, ale w myśl art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednocześnie realizując projekt pn. „\`(...)\`” w Gminie wystąpi związek zakupów dokonywanych w ramach projektu ze sprzedażą opodatkowaną, czy też wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Na podstawie paragrafu 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 73 poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z analizy art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 4 w powiązaniu z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko w przypadku, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy dokonane zakupy towarów i usług mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W opisanej sytuacji Gmina będzie miała prawo, jako zarejestrowany, czynny podatnik, który zawarł umowę cywilnoprawną na odpłatne użyczenie majątku, do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, czyli Gminie przysługiwałoby prawo odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących budowę sieci kanalizacyjnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny. Natomiast jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy).

Z kolei art. 86 ust. 13 ustawy, stanowi, iż jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika okoliczności sprawy Infrastruktura, wykonana w ramach projektu, zostanie odpłatnie przekazana Zakładowi Usług Komunalnych w \`(...)\` Sp. z o.o.

Wobec powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jak stanowi art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

W myśl natomiast § 2 powołanego przepisu, czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju. Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.

Należy zauważyć, że umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową, nakładającą na strony tej umowy określone przepisami obowiązki. Tak więc oddanie rzeczy innej osobie do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy dzierżawy związane jest ze wzajemnym świadczeniem dzierżawcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie nieruchomości przez jej dzierżawcę.

Zatem cywilnoprawna umowa dzierżawy będąca czynnością odpłatną stanowi, stosownie do zapisów ustawy o podatku od towarów i usług, odpłatną usługę, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a Wnioskodawca w związku z tą czynnością występuje w charakterze podatnika podatku VAT.

Wobec powyższego analizując okoliczności przedstawione w opisie sprawy, w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, należy uznać, iż w przedmiotowej sprawie są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, albowiem Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a wydatki poniesione w związku z realizacją inwestycji mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy, należy stwierdzić, iż Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\`”, ponieważ wydatki poniesione w związku z realizacją ww. zadania mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług oraz Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Przy czym prawo to przysługuje, o ile nie występują przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.