Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB4.4511.123.2017.2.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-14
Teza: w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłata wynagrodzenia członkom wspólnoty mieszkaniowej
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; obowiązek-obowiązek płatnika; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2017 r. (data wpływu 9 lutego 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 kwietnia 2017 r. (data wpływu 10 kwietnia 2017 r.) na wezwanie z dnia 31 marca 2017 r. Nr 1462-IPPB4.4511.123.2017.1.JK2 o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłata wynagrodzenia członkom wspólnoty mieszkaniowej - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłata wynagrodzenia członkom wspólnoty mieszkaniowej.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 31 marca 2017 r. Nr 1462-IPPB4.4511.123.2017.1.JK2 wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

Pismem z dnia 5 kwietnia 2017 r. (data wpływu 10 kwietnia 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wspólnota Mieszkaniowa w formie uchwały powołała Zarząd Wspólnoty. Również w formie uchwały ustaliła wynagrodzenie dla członków zarządu za pracę na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jak w świetle przepisów podatkowych należy rozliczyć wypłacane świadczenie dla członków zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacane świadczenie dla członka zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej w ramach pełnienia tej funkcji na podstawie aktu powołania należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 7 updof). Obliczając zaliczkę od dochodu członka zarządu, płatnik (Wspólnota Mieszkaniowa) kieruje się regulacjami wynikającymi z art. 41 ust. 1 i art. 22 ust. 9 updof. Zaliczka na podatek od wynagrodzenia członka zarządu wynosi 18% przychodu pomniejszonego o koszt jego uzyskania (111,25 zł miesięcznie) art. 22 ust. 9 pkt 5 updof. Wspólnota w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, sporządza informację PIT-4R (art. 38 ust. 1a i art. 42 ust. 1a updof), a do końca lutego PIT-11 (art. 39 ust. 1 i art. 42 ust. 2 pkt 1 updof).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zatem, wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku podlegają opodatkowaniu.

Z przepisu art. 11 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Ustawodawca, w art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy, wyróżnia jako odrębne źródło przychodów „inne źródła”. Do tego źródła zaliczone są te przychody, które nie zostały przez ustawodawcę przypisane do konkretnej kategorii wymienionej w pkt 1-8 ust. 1 art. 10 ustawy.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy – za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Jednocześnie zgodnie z art. 42a ww. ustawy – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wspólnota Mieszkaniowa w formie uchwały powołała Zarząd Wspólnoty. Również w formie uchwały ustaliła wynagrodzenie dla członków zarządu za pracę na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej.

W tym miejscu zauważyć należy, że kwestie dotyczące wyboru i wynagradzania członków zarządu wspólnoty mieszkaniowej zostały określone w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2015 r., poz. 1892, z późn. zm.).

Według art. 20 ust. 1 tej ustawy – jeżeli lokali wyodrębnionych, wraz z lokalami niewyodrębnionymi jest więcej niż siedem, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu. Członkiem zarządu może być wyłącznie osoba fizyczna wybrana spośród właścicieli lokali lub spoza ich grona.

Czynności zarządu dzieli się na czynności zwykłego zarządu oraz przekraczające zakres zwykłego zarządu. Do grupy tych ostatnich należy ustalenie wynagrodzenia zarządu lub zarządcy nieruchomości wspólnej (art. 22 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy). Czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu wymagają, zgodnie z art. 22 ust. 2 tej ustawy, uchwały właścicieli lokali wyrażającej zgodę na dokonanie tych czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej. Niezależnie od powyższego należy wskazać na art. 28 tej ustawy, według którego właściciel lokalu pełniący obowiązki członka zarządu może żądać od wspólnoty wynagrodzenia odpowiadającego uzasadnionemu nakładowi pracy.

Jak z powyższych przepisów wynika, do ustalenia wynagrodzenia członków zarządu będących członkami wspólnoty mieszkaniowej, konieczna jest uchwała wspólnoty mieszkaniowej. Uzyskiwane z tego tytułu wynagrodzenie przez członka zarządu stanowi przychód dla celów podatkowych. Podstawą pełnienia obowiązków przez członków ww. organizacji jest ich wybór.

Zauważyć należy, że w rozpatrywanej sprawie przychody otrzymywane przez członków zarządu wspólnoty nie są przychodami, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychodami członków zarządu osób prawnych, gdyż wspólnota mieszkaniowa jest jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej.

Biorąc powyższe wyjaśnienia pod uwagę należy stwierdzić, że wynagrodzenia dla członków Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej z tytułu wykonywania obowiązków Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej stanowią dla nich przychody „z innych źródeł”, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wspólnota Mieszkaniowa od wypłacanych świadczeń na rzecz członka wspólnoty mieszkaniowej nie jest zobowiązana do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Jednocześnie ma obowiązek sporządzić informację według ustalonego wzoru (PIT- 8C) o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika - zgodnie z art. 42a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.