Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1336/13/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-01-15
Teza: 1. Czy spółka ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na standardowy posiłek i napoje, serwowane w lokalu gastronomicznym lub w formie cateringu z dowozem, poniesionych w trakcie imprez integracyjnych i przeznaczonych dla pracowników Spółki i członków ich rodzin? 2. Czy dla zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na catering ma znaczenie czy imprezy te są organizowane w siedzibie spółki, czy też poza tą siedzibą (wynajęty lokal, park, teren rekreacyjny, etc.)?
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna; pracownik; rodzina
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 10 października 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP 15 października 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizację imprez integracyjnych – w siedzibie Spółki jak i poza nią – w części przypadającej na:

*   pracowników – **jest prawidłowe,**
*   członków rodzin – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizację imprez integracyjnych – w siedzibie Spółki jak i poza nią – w części przypadającej na:

*   pracowników,
*   członków rodzin.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji pozostałych wyrobów z gumy (działalność przeważająca). Spółka organizuje imprezy integracyjne dla swoich pracowników mające na celu ich wewnętrzną integrację; imprezy organizowane są z okazji jubileuszy pracowników, Wigilii firmowej, wyborów Pracownika Roku, Majówki etc. Organizacja imprez służy promowaniu pozytywnej atmosfery wśród pracowników, tworzeniu obrazu środowiska pracy na rozwoju którego zależy samym pracownikom, nagradzaniu najlepszych pracowników, przełamywaniu barier społecznych, zwiększeniu wydajności pracowników (przez to mają one motywować pracowników do lepszej pracy i przyczynić się do zwiększenia przychodów Spółki). Do programu imprez wprowadzane są elementy zabaw integracyjnych oraz motywacyjnych, wystąpienia motywacyjne zarządu, ustne pochwały pracowników i wręczanie im nagród za określone zasługi dla Spółki.

Spółka organizuje dla swoich pracowników powyższe spotkania w lokalach gastronomicznych, bądź na świeżym powietrzu (park, wynajęty lokal, teren rekreacyjny). Imprezy integracyjne trwają przeważnie cały dzień, w związku z czym powstaje potrzeba spożycia standardowego posiłku (śniadanie, obiad, kolacja). Przy okazji organizowania takich spotkań Spółka ponosi wydatki na zwyczajowe posiłki i napoje przeznaczone dla pracowników. Posiłki stanowią zestawy obiadowe, śniadaniowe lub kolacje, wraz z napojami i serwowane są w zwyczajowych porach ich spożywania. Posiłki i napoje zamawiane są u zewnętrznej firmy cateringowej, świadczącej usługi dowozu bądź, w przypadku odbywania się imprezy w lokalu gastronomicznym, w tym lokalu. Są to standardowe posiłki, związane z zaspokajaniem podstawowych potrzeb pracowników, ewentualnie pracowników i członków ich rodzin. Koszt imprezy pokrywany jest ze środków obrotowych spółki, nie zaś ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. W imprezie integracyjnej może uczestniczyć dobrowolnie każdy pracownik Wnioskodawcy; przy organizacji niektórych z tych imprez zapraszani są także najbliżsi członkowie rodzin pracowników, co służy bliższemu poznaniu się pracowników i wzmocnieniu ich integracji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy spółka ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na standardowy posiłek i napoje, serwowane w lokalu gastronomicznym lub w formie cateringu z dowozem, poniesionych w trakcie imprez integracyjnych i przeznaczonych dla pracowników Spółki i członków ich rodzin?
2.  Czy dla zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na catering ma znaczenie czy imprezy te są organizowane w siedzibie spółki, czy też poza tą siedzibą (wynajęty lokal, park, teren rekreacyjny, etc.)?
3.  Zdaniem Spółki, ma ona prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na standardowy posiłek i napoje, serwowane w lokalu gastronomicznym lub w formie cateringu z dowozem, poniesionych w trakcie imprez integracyjnych i przeznaczonych dla pracowników Spółki i członków ich rodzin.
4.  Zdaniem Spółki, dla zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na catering nie ma znaczenia, czy imprezy te są organizowane w siedzibie Spółki, czy też poza tą siedzibą (wynajęty lokal, park, teren rekreacyjny, etc).

Organizacja imprez integracyjnych służy wzmacnianiu pozytywnej atmosfery wśród pracowników, tworzeniu przyjaznego środowiska pracy, na rozwoju którego wówczas zależy samym pracownikom nagradzaniu najlepszych pracowników, przełamywaniu barier społecznych, zwiększeniu wydajności zespołu i zacieśnianiu wewnętrznej współpracy (przez to mają one motywować pracowników do lepszej pracy i przyczynić się do zwiększenia przychodów Spółki).

Imprezy integracyjne trwają przeważnie cały dzień, w związku z czym powstaje naturalna potrzeba spożycia standardowego posiłku przez pracowników, a jeśli w imprezie udział bierze rodzina pracownika, także przez jej członków, co jest efektem zwykłych i podstawowych ludzkich potrzeb a zbiorcze spożywanie posiłku integruje zespół i jednocześnie nie zaburza programu imprezy integracyjnej. Samodzielna organizacja posiłku przez pracowników zakłóciłaby program imprezy. Warto wskazać, że wspólna konsumpcja posiłku nie stanowi celu imprezy integracyjnej i jedynie towarzyszy imprezie integracyjnej.

W imprezie integracyjnej może uczestniczyć dobrowolnie każdy pracownik Wnioskodawcy, a jak wspomniano przy organizacji niektórych z tych imprez zapraszani są także najbliżsi członkowie rodzin pracowników, co służy bliższemu poznaniu się pracowników, jak również umacnia w oczach pracowników rodzinny obraz Spółki, sprzyjającej tworzeniu więzi międzyludzkich, umożliwia bliższe poznanie oraz wymianę doświadczeń. Pracownicy, którzy dobrze czuja się w miejscu pracy, mają poczucie że Spółka ich ceni i akceptuje, są wydajniejsi i zależy im na jak najlepszym wykonywaniu swoich obowiązków.

W ocenie Spółki, istnieje przyczynowo - skutkowy związek między kosztem organizacji takich spotkań a korzyścią w postaci otrzymanego w zamian bardziej zgranego i lepiej zmotywowanego, a przez to efektywniejszego personelu. Zdaniem Spółki, ponoszenie wydatków na organizację spotkań integracyjnych, stanowi inwestycję Spółki w rozwój zasobów ludzkich i prowadzi do uzyskania spodziewanego efektu w postaci wzrostu efektywności pracy pracowników, a w konsekwencji wzrostu ekonomicznych przychodów Spółki. Istotne jest założenie Spółki, oparte na racjonalnych przesłankach, że taki wydatek może przynieść spodziewany rezultat, co ma miejsce w tym przypadku. Zdaniem Spółki, nie ma przy tym znaczenia, gdzie organizowana jest impreza, gdyż istotny jest jej cel, a miejsce spotkania ma znaczenie drugorzędne i jest często uzależnione od obiektywnych czynników.

Udział w spotkaniu członków rodzin pracowników Spółki powoduje jeszcze głębszą integrację zespołu, poprzez wytworzenie bardziej swobodnej atmosfery i zwiększa poziom zadowolenia z wykonywania pracy w miejscu, które akceptuje powszechnie uznane wartości społeczne.

Stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę zostało potwierdzone w licznych znanych Spółce pismach władz skarbowych, m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 23 stycznia 2012 r., nr ILPB3/423-505/11-2/JG. W powyższej interpretacji stwierdzono, że jeżeli wydatki poniesione zostały na zorganizowanie spotkania integracyjnego mającego na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników z firmą, budowanie zespołu, poprawy atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawę efektywności pracy, a przez to zwiększenie przychodów osiąganych przez podatnika, to wówczas spełniają warunki, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i mogą zostać zakwalifikowane do kosztów podatkowych.

Wydatki ponoszone na rzecz pracowników ze środków obrotowych w związku z organizacją dla nich imprez integracyjnych oraz szkoleniowo-integracyjnych są związane pośrednio z prowadzoną przez Spółkę działalnością oraz mają na celu poprawę atmosfery pracy, a przez to zwiększenie jej efektywności, a to przekłada się na wysokość osiąganych przez Spółkę przychodów. Można więc zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów. Takie stanowisko zajął z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 12 sierpnia 2008 r., nr IP-PB3-423-734/08-2/KR.

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 12 marca 2012 r., nr IPTPB3/423-318/11-5/PM stwierdził, że wydatki ponoszone w związku ze spotkaniami z kontrahentami i pracownikami w siedzibie Spółki na zakup artykułów spożywczych dla kontrahentów i pracowników, jeśli nie noszą znamion wystawności, są zwyczajowo przyjęte, to jako wydatki niewymienione w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mogą stanowić, zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów.

Podobne stanowiska wyrażono w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 8 czerwca 2011 r. sygn. ILPB3/423-262/10-6/AP, w której wskazano, iż: „Zorganizowanie dla pracowników spotkań wigilijnych prowadzi do wytworzenia dobrej atmosfery w miejscu pracy oraz sprzyja osiągnięciu wewnętrznej integracji zespołów pracowników, a także poprawy ich relacji względem Spółki. Efektem tego jest wysoki poziom organizacji pracy oraz efektywność pracowników Spółki, które przekładają się na uzyskiwane przez Nią przychody. W świetle powyższego, wydatki poniesione przez Spółkę w związku z organizacją imprezy wigilijnej dla pracowników, pokrywane ze środków obrotowych Spółki, mogą stanowić w całości koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem ich właściwego udokumentowania oraz, stosownie do omawianego art. 15 ww. ustawy, racjonalności dla osiągnięcia przychodu”.

Podobnie w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 maja 2011 r. sygn. IPPB5/423-375/11-2/RS, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 grudnia 2010 r. sygn. IPPB5/423-721/10-2/JC, sygn. IPPB5/423-458/10-4/JC, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18 listopada 2010 r. sygn. IPPB5/423-557/10-2/PS, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 7 października 2010 r., interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 23 lipca 2008 r. sygn. ILPB3/423-236/08-4/MM oraz w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 października 2008 r. sygn. IPPB3/423-1218/08-4/MW.

Podsumowując, mając na uwadze, że imprezy integracyjne i ponoszone w związku z nimi wydatki na posiłki i napoje dla pracowników i członków ich rodzin mają na celu zwiększenie poziomu efektywności pracy, a w efekcie mają prowadzić do zwiększenia przychodów Spółki, oraz że wydatki poniesione na organizację przedmiotowych spotkań nie zostały wskazane w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako wyłączone z kosztów uzyskania przychodów, zdaniem Spółki, wydatki ponoszone na posiłki w związku z organizacją dla pracowników spotkań integracyjnych można uznać w całości za koszty uzyskania przychodów Spółki.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Kosztami podatkowymi są m.in. tzw. „koszty pracownicze”. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w celu ich integracji np w postaci organizacji dla nich spotkań szkoleniowo – integracyjnych (w tym wyjazdowych), spotkań integracyjnych grupy pracowników, spotkań okolicznościowych z okazji świąt lub innych ważnych wydarzeń, spotkań informacyjno – integracyjnych. Są one bowiem związane z prowadzoną przez podatnika działalnością, mają na celu poprawę atmosfery pracy, zintegrowanie pracowników z pracodawcą, co w konsekwencji wpłynie na zwiększenie efektywności ich pracy.).

W każdej sytuacji jednakże trzeba sprawdzić, jaki jest cel takiego spotkania. W przypadku, jeżeli wydatki poniesione zostały na zorganizowanie spotkania integracyjnego mającego na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników z firmą, budowanie zespołu, poprawy atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawę efektywności pracy a przez to zwiększenie przychodów osiąganych przez podatnika, to wówczas spełniają warunki, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i mogą zostać zakwalifikowane do kosztów podatkowych. Jeśli jednak spotkanie nie służy takiemu celowi, a przebywanie pracowników ze sobą czy konsumpcja są celem samym w sobie, to w takim przypadku nie można uznać, iż wydatki poniesione na organizację takiej imprezy mają związek z przychodem, wobec czego nie stanowią one kosztu uzyskania przychodów.

W tym miejscu należy podkreślić, iż to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Zaznaczyć należy, iż to organ podatkowy dokonuje analizy zakwalifikowanych przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów wydatków, w oparciu o zgromadzony przez tychże podatników materiał dowodowy. Dowody powinny potwierdzać wystąpienie związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy kosztami a przychodami Spółki.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Z tak udokumentowanych wydatków winno ponadto wynikać, że mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i bezpośrednio lub pośrednio wpływają na wielkość osiąganych przez podatnika przychodów.

Należy także pamiętać o wyłączeniach wynikających z uregulowań zawartych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika że, Spółka organizuje imprezy integracyjne dla swoich pracowników, mające na celu ich wewnętrzną integrację; imprezy organizowane są z okazji jubileuszy pracowników, Wigilii firmowej, wyborów Pracownika Roku, Majówki etc. Organizacja imprez służy promowaniu pozytywnej atmosfery wśród pracowników, tworzeniu obrazu środowiska pracy na rozwoju którego zależy samym pracownikom, nagradzaniu najlepszych pracowników, przełamywaniu barier społecznych, zwiększeniu wydajności pracowników (przez to mają one motywować pracowników do lepszej pracy i przyczynić się do zwiększenia przychodów Spółki). Do programu imprez wprowadzane są elementy zabaw integracyjnych oraz motywacyjnych, wystąpienia motywacyjne zarządu, ustne pochwały pracowników i wręczanie im nagród za określone zasługi dla Spółki. Spółka organizuje dla swoich pracowników powyższe spotkania w lokalach gastronomicznych, bądź na świeżym powietrzu (park, wynajęty lokal, teren rekreacyjny). Imprezy integracyjne trwają przeważnie cały dzień, w związku z czym powstaje potrzeba spożycia standardowego posiłku (śniadanie, obiad, kolacja). Przy okazji organizowania takich spotkań Spółka ponosi wydatki na zwyczajowe posiłki i napoje przeznaczone dla pracowników. Posiłki stanowią zestawy obiadowe, śniadaniowe lub kolacje, wraz z napojami i serwowane są w zwyczajowych porach ich spożywania. Posiłki i napoje zamawiane są u zewnętrznej firmy cateringowej, świadczącej usługi dowozu bądź, w przypadku odbywania się imprezy w lokalu gastronomicznym, w tym lokalu. Są to standardowe posiłki, związane z zaspokajaniem podstawowych potrzeb pracowników, ewentualnie pracowników i członków ich rodzin. Koszt imprezy pokrywany jest ze środków obrotowych spółki, nie zaś ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. W imprezie integracyjnej może uczestniczyć dobrowolnie każdy pracownik Wnioskodawcy, przy organizacji niektórych z tych imprez zapraszani są także najbliżsi członkowie rodzin pracowników, co służy bliższemu poznaniu się pracowników i wzmocnieniu ich integracji.

Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego stwierdzić należy, że sfinansowane wydatki ze środków obrotowych Spółki, na organizację imprez integracyjnych dla jej pracowników, organizowanych z okazji jubileuszy pracowników, Wigilii firmowej, wyborów Pracownika Roku, Majówki etc., w części przypadającej na pracowników, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Bez znaczenia jest również w tym przypadku, czy przedmiotowe imprezy odbywają się w siedzibie Spółki, czy też w lokalu zewnętrznym.

Natomiast w przypadku udziału w ww. imprezach członków rodzin pracowników, wydatki na organizację imprezy w części proporcjonalnie przypadającej na te osoby, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów – na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatki te nie przyczynią się bowiem (nawet pośrednio) do osiągnięcia przez Spółkę przychodów, ani też zachowania bądź zabezpieczenia źródła jej przychodów.

Świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizację imprez integracyjnych – w siedzibie Spółki jak i poza nią – dla swoich pracowników, w części przypadającej na:

*   pracowników – jest prawidłowe,
*   członków rodzin – jest nieprawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, iż odnoszą się one w każdym przypadku do wydatków dotyczących wyłącznie pracowników, w związku z powyższym tut. Organ podziela zawarte w nich stanowisko.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.