Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-743/13/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-11-13
Teza: Możliwość anulowania faktury.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura-anulowanie faktury; fakturowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 sierpnia 2013r. (data wpływu 13 sierpnia 2013r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości anulowania faktury – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 sierpnia 2013r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości anulowania faktury.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej również Spółka) zawarł umowę z Urzędem Gminy i Miasta w S. Następnie w czerwcu 2013r. wystawił fakturę sprzedaży, ujął tę fakturę w rejestrze sprzedaży za czerwiec 2013r. i deklaracji VAT za VI br. oraz odprowadził do Urzędu Skarbowego podatek. W drugiej połowie lipca br. do Spółki wpłynęła z Urzędu Gminy i Miasta w S. faktura oryginał wraz z kopią. Urząd Gminy nie przyjął faktury powołując się na jeden z paragrafów umowy, który określał, że warunkiem zafakturowania robót jest ich zakończenie bezusterkowe, co odbiorca kwestionuje. Spółka ze względu na dobrą współpracę z klientem i zapisy w umowie kontynuuje do dnia dzisiejszego prace, aż do ostatecznego zaakceptowania przez odbiorcę kształtu i zakresu wykonanych robót.

Skoro Gmina odesłała Wnioskodawcy oryginał faktury wraz z kopią czy ma on podstawę do anulowania ww. faktury i zrobienia korekty podatku dochodowego oraz deklaracji VAT za czerwiec 2013r., czy też powinien dokonać korekty faktury i deklaracji VAT w lipcu 2013r.?

Wnioskodawca stwierdził, że występują sprzeczne ze sobą interpretacje tego zdarzenia podane przez Urzędy Skarbowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka mając oryginał i kopię FV może anulować w/w fakturę w miesiącu czerwcu 2013r. i skorygować deklarację podatku VAT za VI 2013r.?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca anulował fakturę, ponieważ posiada oryginał i kopię. Następnie dokonał korekty deklaracji podatku dochodowego i podatku VAT za VI 2013r. (opierając się na załączonych interpretacjach - Załącznik nr 1, nr 2 i nr 3).

Zgodnie z przepisami art. 14a par.1 i 2 Ordynacja podatkowa w sprawie objętej pytaniem zawartym w niniejszym wniosku nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani postępowanie przed sądem administracyjnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Podatnikami – wg zapisu art. 15 ust. 1 cyt. ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak stanowi art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W związku z powyższymi regulacjami, podatnicy podatku od towarów i usług, z tytułu dostawy towarów bądź świadczenia usług, zobowiązani są do naliczenia podatku należnego w określonej stawką podatku wysokości i wystawienia faktury VAT dokumentującej dokonane czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z treści przytoczonych przepisów, podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi oraz w przypadku otrzymania zaliczki przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi. Faktura VAT jest zatem dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego.

Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura VAT jedynie sporządzona, a nie wprowadzona do obrotu prawnego (nie została doręczona adresatowi), nie jest zatem fakturą wystawioną w rozumieniu wyżej cytowanego przepisu prawnego i nie stanowi podstawy do zapłaty podatku w niej wykazanego w trybie art. 108 ust. 1 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę z Urzędem Gminy i Miasta w S. Następnie w czerwcu 2013r. wystawił fakturę sprzedaży, ujął tę fakturę w rejestrze sprzedaży za czerwiec 2013r. i deklaracji VAT za VI br. oraz odprowadził do Urzędu Skarbowego podatek. W drugiej połowie lipca br. do Spółki wpłynęła z Urzędu Gminy i Miasta w S. faktura oryginał wraz z kopią. Urząd Gminy nie przyjął faktury powołując się na jeden z paragrafów umowy, który określał, że warunkiem zafakturowania robót jest ich zakończenie bezusterkowe, co odbiorca kwestionuje. Spółka ze względu na dobrą współpracę z klientem i zapisy w umowie kontynuuje do dnia dzisiejszego prace, aż do ostatecznego zaakceptowania przez odbiorcę kształtu i zakresu wykonanych robót.

Mając na uwadze opis sprawy oraz przedstawiony stan prawny należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy z Gminą wykonał roboty budowlane na rzecz Gminy, to należy uznać, że przedmiotowa faktura z czerwca 2013r. dokumentuje faktycznie wykonaną usługę (tj. zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce). Dlatego też w sytuacji wykonywania robót zmierzających tylko do usunięcia usterek oraz z uwagi na fakt, że Gmina nie przyjęła faktury z czerwca 2013r., brak jest przesłanek do anulowania tak wystawionej faktury i skorygowania z tego powodu podatku wykazanego w deklaracji VAT-7.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.