Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.145.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej.
Słowa kluczowe: małoletni
rozwód
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 kwietnia 2025 r. (wpływ).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2024 r. podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    (...) 2024 r. rozwiodła się Pani z byłym mężem. Sąd nie orzekał o winie. Sąd nie orzekł
    również o kontaktach dzieci z ojcem.
    Miejsce zamieszkania trójki Pani i Pani byłego męża dzieci, sąd ustalił przy matce – czyli
    przy Pani. Dodaje Pani, że już od sierpnia 2023 r. nie mieszkała Pani z dziećmi razem z ich
    ojcem – wyprowadziła się Pani z dziećmi do Pani domu rodzinnego.
    Alimenty zostały zasądzone dopiero w kwietniu 2024 r., w okresie od września 2023 r. do
    kwietnia 2024 r. ojciec dzieci płacił tyle ile chciał i kiedy chciał. Nigdy nie były to środki
    finansowe, które pokrywałyby połowę wydatków na dzieci. W czasie rozprawy rozwodowej
    sąd zasądził alimenty na trójkę dzieci w wysokości (..) zł miesięcznie, które ojciec dzieci od
    tego czasu wpłaca na Pani konto. Rozliczenie podatkowe za rok 2023 złożyli Państwo
    jeszcze razem. Roczne rozliczenie podatkowe za rok 2024 będą Państwo składali już
    osobno.
    Poinformowała Pani byłego męża, że w związku z tym, że Pani sprawuje realną opiekę nad
    dziećmi i ponosi większość kosztów – będzie chciała odliczyć całą ulgę przysługującą na
    dzieci. Były mąż poinformował Panią, że ponieważ płaci alimenty – jemu należy się połowa
    ulgi na dzieci.
    Ojciec spotyka się z dziećmi tylko 2 weekendy w miesiącu, jeden tydzień w ferie oraz 4
    tygodnie w okresie wakacji letnich. Ojciec dzieci nie sprawuje nad nimi faktycznej władzy
    rodzicielskiej, nie uczestniczy w ich życiu szkolnym (nie ma kontaktu z nauczycielami), nie
    odpowiada za organizację zajęć dodatkowych (nie ma kontaktu z osobami prowadzącymi
    zajęcia, nie opłaca ich, w większości nawet ich nie zna), nie odpowiada za ich opiekę
    zdrowotną (za wizyty u lekarzy), nie odpowiada za żaden aspekt ich prawidłowego
    rozwoju. Osobiście i samodzielnie odpowiada Pani za zapewnienie wszystkich potrzeb
    dzieci, od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Pani zajmuje
    się wychowaniem dzieci. Przez wychowanie rozumie Pani zapewnienie stałej opieki,
    prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi tu Pani o
    aktywne uczestniczenie w wychowaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości.
    Tego wszystkiego ojciec dzieci nie robi.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    W całym roku 2024 uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali procentowej z
    tytuły umów o pracę – pracuje Pani w (...) oraz z tytułu prowadzonej przez Panią
    działalności gospodarczej – (...);
    Wyrok sądu w sprawie rozwodu uprawomocnił się z dniem (...) 2024 r. (ale nie mieszka
    Pani z byłym mężem od 2023 r., od tego roku też to Pani przejęła cały ciężar opieki i
    wychowania dzieci).
    Daty urodzenia dzieci: A – (...) 2010 r.; B – (...) 2013 r.; C – (...) 2016 r.
    Żadne z Pani dzieci w roku 2024 (ani w żadnym innym okresie) nie było umieszczane w
    żadnych ośrodkach na mocy jakichkolwiek orzeczeń sądu (bo takowych nigdy nie było).
    W roku 2024 żadne z Pani dzieci nie wstąpiło w związek małżeński – w roku 2024 dzieci
    miały odpowiednio: 14, 11 i 8 lat.
    W roku 2024 miejsce zamieszkania Pani dzieci nie było takie same, jak miejsce
    zamieszkania obojga rodziców. Miejsce zamieszkania dzieci było zgodne z miejscem
    zamieszkania matki – czyli Pani (Pani z dziećmi mieszka w X; ojciec dzieci mieszka w Y).
    W stosunku do:
    1) A (ur. w 2010 r.) posiada Pani pełnię władzy rodzicielskiej. Ojciec również posiada
      pełnię władzy rodzicielskiej. Kontakty nie zostały uregulowane przez sąd: ojciec dziecka
      wskazał, że będzie zabierał dziecko na 2 weekendy w miesiącu (sobota-niedziela) oraz

      na 1 tydzień w ferie zimowe i po 2 tygodnie w każdym z miesięcy wakacyjnych (lipiec-
      sierpień). Nie została orzeczona opieka naprzemienna. Ojciec spędza z dzieckiem tylko
      2 weekendy w miesiącu, 1 tydzień w ferie i po 2 tygodnie w miesiącach wakacyjnych;
      cały obowiązek opiekuńczo-wychowawczy nad dzieckiem ciąży na Pani. Świadczenie
      wychowawcze (tzw. 800+) na dziecko nie zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a
      ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom. Świadczenie
      800+ pobiera w całości Pani, ponieważ nie została orzeczona opieka naprzemienna, a
      ojciec dziecka nie uczestniczy na równi z Panią w wychowaniu i opiece nad dzieckiem.
    2) B (ur. w 2013 r.) posiada Pani pełnię władzy rodzicielskiej. Ojciec również posiada
      pełnię władzy rodzicielskiej. Kontakty nie zostały uregulowane przez sąd: ojciec dziecka
      wskazał, że będzie zabierał dziecko na 2 weekendy w miesiącu (sobota-niedziela) oraz
      na 1 tydzień w ferie zimowe i po 2 tygodnie w każdym z miesięcy wakacyjnych (lipiec-
      sierpień). Nie została orzeczona opieka naprzemienna. Ojciec spędza z dzieckiem tylko
      2 weekendy w miesiącu, 1 tydzień w ferie i po 2 tygodnie w miesiącach wakacyjnych;
      cały obowiązek opiekuńczo-wychowawczy nad dzieckiem ciąży na Pani. Świadczenie
      wychowawcze (tzw. 800+) na dziecko nie zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a
      ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom. Świadczenie
      800+ pobiera w całości Pani, ponieważ nie została orzeczona opieka naprzemienna, a
      ojciec dziecka nie uczestniczy na równi z Panią w wychowaniu i opiece nad dzieckiem.
    3) C (ur. w 2016 r.) posiada Pani pełnię władzy rodzicielskiej. Ojciec również posiada
      pełnię władzy rodzicielskiej. Kontakty nie zostały uregulowane przez sąd: ojciec dziecka
      wskazał, że będzie zabierał dziecko na 2 weekendy w miesiącu (sobota-niedziela) oraz
      na 1 tydzień w ferie zimowe i po 2 tygodnie w każdym z miesięcy wakacyjnych (lipiec-
      sierpień). Nie została orzeczona opieka naprzemienna, sąd w żaden sposób nie
      uregulował opieki nad dziećmi. Ojciec spędza z dzieckiem tylko 2 weekendy w
      miesiącu, 1 tydzień w ferie i po 2 tygodnie w miesiącach wakacyjnych; cały obowiązek
      opiekuńczo-wychowawczy nad dzieckiem ciąży na Pani. Świadczenie wychowawcze
      (tzw. 800+) na dziecko nie zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy
      państwa w wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom. Świadczenie 800+ pobiera Pani
      w całości, ponieważ nie została orzeczona opieka naprzemienna, a ojciec dziecka nie
      uczestniczy na równi z Panią w wychowaniu i opiece nad dzieckiem.
    W 2024 r. żadne z dzieci nie było pełnoletnie.
    W 2024 r. w stosunku do Pani dzieci nie miały zastosowanie przepisy:
    a) art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych
      produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie
      osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania
      przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia
      podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
      dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    b) z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r. aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Żadne z Pani dzieci nie uzyskiwało żadnych przychodów oraz nie podlegało żadnej ze
    wskazanych wyżej ustaw.
    Pomiędzy Panią, a ojcem dzieci nie doszło do żadnego porozumienia – w większości
    kwestii nie mogą się dogadać. Ojciec dzieci poinformował Panią, że uważa, iż skoro płaci
    alimenty, to jemu należy się połowa ulgi podatkowej. Pani stanowisko jest takie, że sam
    fakt płacenia alimentów nie wyczerpuje prawnych przesłanek do tego, by mógł korzystać z
    połowy ulgi podatkowej na dzieci.

## Pytanie

Czy w związku z tym, że sprawuje Pani pełnię władzy rodzicielskiej oraz dzieci mają
    ustalone miejsce zamieszkania przy Pani, może Pani odliczyć całą ulgę na dziecko?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, cała ulga podatkowa „na dzieci” należy się Pani, gdyż po pierwsze dzieci
    mają ustalone miejsce zamieszkania przy Pani oraz po drugie, Pani faktycznie wykonuje
    władzę rodzicielską.
    Korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich
    ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Zgodnie z brzmieniem art. 27f
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę obliczoną zgodnie z art.
    27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rodzice mogą odliczyć od
    podatku:
    a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,
    b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:
      - zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad
      dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
      - gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
      rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w
      związku małżeńskim.
    Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100%
    stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na
    podział przysługującej rodzicom ulgi prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do
    odliczenia.
    Prawo do ulgi - przy spełnieniu pozostałych przesłanek - przysługuje zatem na każde
    małoletnie dziecko, w stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.
    Rozpatrując sprawę szczegółowo uważa Pani, że w myśl art. 27f ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27,
    podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko,
    w stosunku do którego w roku podatkowym:
    1) wykonywał władzę rodzicielską;
    2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
    3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
      orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy
    roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował
    opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:
    1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
      a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie
      przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
      b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
      podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem
      podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c
      i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
    2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
    3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

      a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
      b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
      c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie
    dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych
    pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w
    dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między
    podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę
    rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza
    naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce
    zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych
    pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych.
    W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego
    dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
    cywilny.
    Zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest
    miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z art. 26 § 1 ww.
    Kodeksu wynika, że miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą
    rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie
    przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy
    rodzicielskiej. Stosownie natomiast do art. 26 § 2 omawianego Kodeksu jeżeli władza
    rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce
    zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale
    przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce
    zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenia
    dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich
    numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty
    urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany
    przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia
    prawa do odliczenia, w szczególności:
    1) odpis aktu urodzenia dziecka;
    2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
    3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
      rodziną zastępczą a starostą;
    4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do
    dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sposób
    opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy
    chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
    1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
      kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

    2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r.
      o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Natomiast, z art. 92 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy wynika, że dziecko pozostaje
    aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską. Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy władza
    rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy władza
    rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania
    pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem
    jego godności i praw. W myśl art. 97 § 1 tejże ustawy jeżeli władza rodzicielska przysługuje
    obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania. Zgodnie
    zaś z treścią art. 107 § 1 Kodeksu jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom
    żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób
    jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę
    rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne
    porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z
    dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka
    wymaga innego rozstrzygnięcia. Stosownie do art. 107 § 2 omawianej ustawy w przypadku
    braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do
    wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy
    rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie
    władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do
    określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka
    za tym przemawia. Zgodnie z art. 107 § 3 na zgodny wniosek stron sąd nie orzeka o
    utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
    Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na
    małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Samo
    posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej
    preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica
    władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne realizowanie, czyli
    wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób
    zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad
    dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a
    więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po
    edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy
    rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego
    i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny
    wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej
    może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie
    się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce,
    interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu. Wykonywanie władzy rodzicielskiej
    należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i
    konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Co istotne, samo tylko uiszczanie
    alimentów na rzecz dziecka, czy też sporadyczne spotkania z dzieckiem nie wypełniają tak
    rozumianego określenia wykonywanie władzy rodzicielskiej.
    Przepis art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie dotyczy
    rodziców wspólnie wykonujących władzę rodzicielską, tzn. nie mają oni obowiązku ani
    możliwości dzielenia ulgi na dni. Korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi
    przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione
    jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    W Pani opinii, zastosowanie ma zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w przypadkach innych niż wyżej
    wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma
    miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy - Kodeks cywilny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć
      kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego
      w roku podatkowym:
        1) wykonywał władzę rodzicielską;
        2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
        3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do:
        1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
          a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego
            małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
          b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
            podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
            wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
            wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota
            dochodu określona w lit. a;
        2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
        3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
          a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
          b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
          c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
      w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu
      w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę,
      pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej
      niż jednego dziecka.
    Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
        1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

        2) wstąpiło w związek małżeński.
    Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
        1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
        przepisów;
        2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
        praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka,
      którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w
      ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o
      których mowa w art. 26 ust. 7d.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d omawianej ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
        stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w
      ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty
      obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą
      odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku
      porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie
      wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie
      separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo
      jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy
      odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości
      100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu
      ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
      § 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce
      zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza
      rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

      § 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
      miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego
      dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego
      miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz
      daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany
      przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) odpis aktu urodzenia dziecka;
        2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
        3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
        4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Art. 27f ust. 7 wskazanej ustawy stanowi:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Według art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Na gruncie art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Stosownie do art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Art. 95 § 1 cytowanego Kodeksu stanowi, że:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    Z art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu wynika, że:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i
      uprawnione do jej wykonywania.

    Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi
    przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione
    jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na
    małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.
    Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania
    przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie
    przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne
    realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w
    sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej
    pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój
    dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po
    edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy
    rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego
    i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny
    wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej
    może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie
    się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce,
    interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności
    faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Co
    istotne, samo tylko uiszczanie alimentów na rzecz dziecka, czy też sporadyczne spotkania
    z dzieckiem nie wypełniają tak rozumianego określenia wykonywanie władzy rodzicielskiej.
    Brzmienie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że
    kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, rodzice mogą odliczyć od podatku:
    a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,
    b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:
      - zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad
      dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
      - gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
      rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w
      związku małżeńskim.
    Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100%
    stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi
    prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy
    spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w
    stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.
    Mając na uwadze przedstawione powyżej, obowiązujące uregulowania prawne i
    przyjmując za Panią, że:
    · od sierpnia 2023 r. mieszka Pani w Pani rodzinnym domu z dziećmi bez ich ojca i
      przejęła Pani cały ciężar opieki oraz wychowania dzieci (osobiście i samodzielnie
      odpowiada Pani za zapewnienie wszystkich potrzeb dzieci i na Pani spoczywa cały
      obowiązek opiekuńczo-wychowawczy względem dzieci);
    · ojciec dzieci spotyka się z nimi i nie sprawuje on faktycznej władzy rodzicielskiej nad
      dziećmi (nie uczestniczy w ich życiu szkolnym, nie odpowiada za organizację zajęć
      dodatkowych, za opiekę zdrowotną i za żaden aspekt ich prawidłowego rozwoju);

    · nie została orzeczona przez sąd opieka naprzemienna;
    · świadczenie wychowawcze nie zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o
      pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, obydwojgu rodzicom (świadczenie
      wychowawcze pobiera Pani w całości, w związku z tym, że ojciec dzieci nie uczestniczy
      na równi z Panią w wychowaniu i opiece nad dziećmi);
    · nie dokonała Pani ustaleń z Pani byłym mężem w zakresie podziału ulgi prorodzinnej,
      bowiem uznała, że sam fakt płacenia alimentów nie wyczerpuje prawnych przesłanek
      do tego, by były mąż mógł korzystać z połowy ulgi podatkowej;
    - stwierdzić należy, że wyłącznie Pani przysługuje prawo do dokonania odliczeń w ramach
      ulgi prorodzinnej, wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, w pełnej wysokości, tj. 100% kwoty na troje małoletnich dzieci, zgodnie z
      art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok 2024.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślenia wymaga, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie
    art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem,
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) będzie różnił się od
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w
    zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Należy też
    zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego
    postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie
    korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.