Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.39.2018.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-01
Teza: Zawarcie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia własności lokalu mieszkalnego na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych nie podlega opodatkowaniu PCC
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; lokal-lokal mieszkalny; lokal-odrębna własność lokalu; notariusze; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; prawa-prawo własności; przeniesienie; przetarg; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 stycznia 2018 r. (data wpływu – 31 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia własności lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia własności lokalu mieszkalnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółdzielnia Mieszkaniowa ogłosiła przetarg na lokal mieszkalny. W konsekwencji wygrania przetargu, Wnioskodawca wpłacił na konto Spółdzielni należną kwotę 117.500,00 zł i w związku z tym, 15 listopada 2017 r., nabył ww. lokal mieszkalny, zawierając akt notarialny – umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia własności lokalu mieszkalnego.

Notariusz w treści aktu nadmieniła, że przedmiotowa umowa zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Spółdzielnią Mieszkaniową została zawarta na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Nabycia Wnioskodawca dokonał w ramach prowadzonej przez siebie osobiście działalności gospodarczej i po notarialnym ustanowieniu odrębnej własności lokalu Wnioskodawca miał stać się jedynym właścicielem lokalu.

Notariusz zwróciła uwagę na treść ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, jak również treść interpretacji indywidualnych stwierdzających brak obowiązku naliczania i pobrania podatku od czynności cywilnoprawnych przy umowach zawieranych w trybie art. 11 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Mając wątpliwości, czy taką umowę nie należy potraktować jak typową umowę sprzedaży (w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego) z wszelkimi jej konsekwencjami, również podatkowymi oraz mając na względzie fakt, iż konsekwencje wynikające z ewentualnego braku zapłaty należnego podatku od czynności cywilnoprawnych obciążają podatnika – czyli Wnioskodawcę, Wnioskodawca zażądał od notariusza pobrania wskazanego podatku w wysokości 2% przedmiotu umowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy podatek od czynności cywilnoprawnych pobrany od tej czynności winien być faktycznie pobrany?

Zdaniem Wnioskodawcy, umowa, której Wnioskodawca stał się stroną, nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, albowiem ww. lokal, który Wnioskodawca wylicytował od Spółdzielni, a ustanowienie nabycia własności lokalu nabytego w wyniku licytacji od Spółdzielni Mieszkaniowej, nie powoduje obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych po stronie nabywcy. Nadto umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia jego własności nie została przewidziana w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Na pobór podatku nie wpływa również to, czy lokal mieszkalny będzie nabywany przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, choćby w celu dalszej jego odsprzedaży.

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż podatek od czynności cywilnoprawnych od ww. zaistniałego stanu faktycznego nie powinien być pobrany.

Na potwierdzenie stanowiska Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółdzielnia Mieszkaniowa ogłosiła przetarg na lokal mieszkalny. W konsekwencji wygrania przetargu, Wnioskodawca wpłacił na konto Spółdzielni należną kwotę 117.500,00 zł i w związku z tym, 15 listopada 2017 r., nabył ww. lokal mieszkalny, zawierając akt notarialny – umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia własności lokalu mieszkalnego. Notariusz w treści aktu nadmieniła, że przedmiotowa umowa zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Spółdzielnią Mieszkaniową została zawarta na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Zasady zawierania umów ustanowienia oraz przeniesienia odrębnej własności lokali określają przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1222, ze zm.). Zgodnie z art. 11 ust. 2 ww. ustawy, w przypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia, z zastrzeżeniem art. 15 i art. 161, ogłasza nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia opróżnienia lokalu, zgodnie z postanowieniami statutu, przetarg na ustanowienie odrębnej własności tego lokalu, zawiadamiając o przetargu w sposób określony w statucie oraz przez publikację ogłoszenia w prasie lokalnej. Warunkiem przeniesienia odrębnej własności lokalu jest wpłata wartości rynkowej lokalu.

Jak już wspomniano powyżej, katalog czynności cywilnoprawnych, ujęty w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ma charakter zamknięty. Zatem czynności cywilnoprawne, które nie zostały w nim wymienione w sposób wyraźny, nie podlegają opodatkowaniu omawianym podatkiem. Oznacza to, że zawarcie – w trybie art. 11 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych – umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia jego własności nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że jeżeli w przedmiotowej sprawie umowa pomiędzy Wnioskodawcą a Spółdzielnią Mieszkaniową, dotycząca nabycia lokalu mieszkalnego, została – jak wskazuje Wnioskodawca – zawarta na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz stanowiła umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia jego własności, to umowa ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Umowa taka nie mieściła się bowiem w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, określonym w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym Wnioskodawca nie był zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawartej umowy.

Należy także zgodzić się z Wnioskodawcą, że wobec powyższych okoliczności bez wpływu na pobór podatku pozostanie fakt opisanego nabycia w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak również ewentualna dalsza odsprzedaż lokalu.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.