Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.501.2020.1.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-26
Teza: brak prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur zakupowych dokumentujących poniesione wydatki w ramach zadania
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2020 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur zakupowych dokumentujących poniesione wydatki w ramach zadania pn. „\`(...)\`”**\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lipca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur zakupowych dokumentujących poniesione wydatki w ramach zadania pn. „\`(...)\`”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina \`(...)\` jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, dokonuje sprzedaży opodatkowanej VAT, zwolnionej z VAT oraz sprzedaży niepodlegającej VAT i składa deklaracje VAT-7. Z dniem 01.01.2017r. dokonała centralizacji rozliczeń VAT z podległymi jednostkami. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 ze zm.), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów, w szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. polityki prorodzinnej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 15 i 16 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Gmina \`(...)\` w 2020 roku zamierza zrealizować zadanie pn. „\`(...)\`”.

Gmina przewiduje finansowanie inwestycji ze środków finansowych pochodzących z dotacji Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz ze środków własnych. Nakłady na realizację projektu będą obejmowały wydatki ponoszone w związku z realizacją projektu do momentu oddania powstałego majątku w użytkowanie. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2018 r., poz. 603, z późn. zm.), żłobki mogą tworzyć i prowadzić: jednostki samorządu terytorialnego. W myśl art. 8 ust. 2 ww. ustawy, jednostki samorządu terytorialnego tworzą żłobki w formie samorządowych jednostek budżetowych. Gmina \`(...)\` w celu prowadzenia i obsługi żłobka planuje utworzenie nowej jednostki budżetowej - „\`(...)\`”. Jednostka ta nie będzie posiadać osobowości prawnej. Nadzór nad Jednostką prowadzić będzie Wójt Gminy (zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3). W wyniku zakończenia zadania inwestycyjnego otrzymany obiekt będzie przekazany nieodpłatnie nowo powstałej jednostce budżetowej (czynności poza VAT). Nowa jednostka budżetowa, która będzie zarządzać budynkiem żłobka, będzie w nim prowadzić działalność statutową.

Pracą w żłobku kierować będzie Kierownik bądź Dyrektor powołany przez Wójta Gminy \`(...)\`. Opiekę nad dziećmi sprawować będą zatrudnione opiekunki. Z rodzicami lub opiekunami prawnymi dzieci będą zawierane umowy na pobyt dzieci w żłobku. Opłaty pobierane z tytułu opieki i wyżywienia dzieci w żłobku będą stanowić jedynie część zwrotu kosztów poniesionych w związku z realizowanymi zadaniami. Zatem nie będą odzwierciedlać w całości wydatków, jakie byłyby uwzględniane w rachunku ekonomicznym przez przedsiębiorcę w sytuacji profesjonalnego prowadzenia działalności gospodarczej w tym zakresie. Wysokość opłat będzie regulowana uchwałą Rady Gminy. Opłaty wpłacane będą do nowo utworzonej samorządowej jednostki budżetowej.

W wyniku realizacji zadania „\`(...)\`” Gmina nie będzie świadczyć usług noszących znamiona działalności gospodarczej, opodatkowanych określonymi stawkami VAT. Projekt zostanie realizowany w związku z działalnością statutową Gminy (zadanie należy do zadań własnych wskazanych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 z późn. zm.).

Obecnie mieszkańcy Gminy nie mają żadnej możliwości skorzystania z usług w zakresie opieki nad najmłodszymi dziećmi, co wiąże się z trudnością podjęcia zatrudnienia po urlopie macierzyńskim/wychowawczym. Zrealizowany projekt zwiększy dostępność usług opieki nad dziećmi do lat 3, pozwoli na wzrost poczucia bezpieczeństwa osób planujących powiększenie rodziny, rozwój zawodowy i zwiększenie dochodów rodziny.

Wszystkie wydatki w ramach przedmiotowego zadania udokumentowane będą fakturami VAT wystawionymi na Gminę \`(...)\`. Towary i usługi nabywane w związku z jego realizacją nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych Gminy. Efekty realizowanego projektu nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług.

W wyniku zakończenia zadania inwestycyjnego otrzymany obiekt będzie przekazany nieodpłatnie nowo powstałej jednostce budżetowej (czynności poza VAT). Nowa jednostka budżetowa – „\`(...)\`” będzie zarządzać budynkiem żłobka, nie będzie wynajmować w nim odpłatnie żadnych sal. Pobierając opłaty za świadczenie usług związanych z zapewnieniem pobytu dzieci w żłobku oraz z ich wyżywieniem będzie świadczyć usługi w zakresie opieki nad dziećmi do lat 3 i będzie dokonywać dostaw towarów i usług ściśle z tymi usługami związanymi w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej i w przepisach o systemach oświaty. Opłaty te związane będą z realizacją zadań własnych Gminy i będą miały charakter opłat publicznoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina w odniesieniu do planowanego zadania inwestycyjnego pn.: „\`(...)\`”, nie będzie mieć prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur zakupowych dokumentujących poniesione wydatki w ramach wyżej wymienionego zadania?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina \`(...)\` w odniesieniu do planowanego zadania inwestycyjnego pn.: „\`(...)\`”, nie będzie mieć prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur zakupowych dokumentujących poniesione wydatki w ramach ww. zadania.

Gmina jest wspólnotą samorządową, która odpowiada za rozwiązywanie lokalnych problemów i realizuje elementarne świadczenia publiczne o znaczeniu lokalnym służące zaspokojeniu potrzeb społeczności lokalnej.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Na mocy art. 86 ustawy VAT (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Jeśli nabywane towary lub usługi związane są z czynnościami zwolnionymi z podatku VAT lub z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu, wówczas prawo do odliczenia podatku VAT nie przysługuje.

Gmina \`(...)\`, realizując powyższe zadanie związane z działalnością statutową Gminy (realizacja zadań własnych), będzie miała na celu wybudowanie żłobka, zakup i montaż wyposażenia w nowo powstałym obiekcie. Faktury zakupowe będą wystawiane na Gminę i to ona będzie ponosić wydatki związane z ich płatnością. Otrzymany obiekt - żłobek, powstały w wyniku zrealizowania zadania, będzie przekazany nieodpłatnie do nowo powstałej jednostki budżetowej. Nowa jednostka budżetowa, która będzie zarządzać budynkiem żłobka nie będzie wynajmować w nim odpłatnie żadnych sal, będzie w nim prowadzić działalność statutową. Opłaty pobierane przez jednostkę z tytułu opieki i wyżywienia dzieci w żłobku będą stanowić jedynie część zwrotu kosztów poniesionych w związku z realizowanymi zadaniami - nie będą odzwierciedlać w całości wydatków. Wysokość opłat będzie regulowana uchwałą Rady Gminy. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z budową żłobka, ponieważ nie będą one wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu. Powstały w wyniku zakończenia inwestycji żłobek będzie służył wyłącznie zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Z tytułu użytkowania obiektu przez nowo utworzoną jednostkę Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat.

W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia podatku nie zostanie spełniony, ponieważ nabywane podczas realizacji inwestycji towary i usługi nie będą generowały sprzedaży opodatkowanej, wobec powyższego Gmina nie będzie miała możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z realizacją ww. zadania. Zatem, skoro efekty przedmiotowej inwestycji nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, Gmina nie będzie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. zadania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. polityki prorodzinnej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 15 i 16 ww. ustawy).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – towary i usługi nabywane w związku z realizacją zadania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu realizacji przedmiotowego zadania. Tym samym Zainteresowanemu nie będzie przysługiwało z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur zakupowych dokumentujących poniesione wydatki w ramach zadania pn. „\`(...)\`”, ponieważ nabywane towary i usługi związane z realizacją ww. zadania nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\`, za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.