Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-1.4011.106.2017.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-13
Teza: Czy od sprzedaży części udziałów pochodzących z umowy darowizny w 2000 roku należy płacić podatek dochodowy?
Słowa kluczowe: darowizna; nieruchomości-zbycie nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 maja 2017 r. (data wpływu 25 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni w dniu 10 listopada 2000 r. z mężem (z którym nie było rozdzielności majątkowej) nabyli do majątku wspólnego (umową darowizny) lokal mieszkalny nr 2, stanowiący część nieruchomości wraz z udziałem we współwłasności części wspólnych budynku i we współwłasności działki gruntu. Lokal ten obejmował powierzchnię 57,59 m2 ze 115,18 m2 całej nieruchomości, stanowiło to 5759/11518 części nieruchomości i współwłasności działki gruntu.

W nieruchomości tej wydzielony był lokal nr 1, na rzecz E.Ł. o powierzchni 29,63 m2, stanowiący udział 2963/11518 części nieruchomości i współwłasności działki gruntu. Z całości nieruchomości niewyodrębnione pozostało 27,96 m2, stanowiło to 2796/11518 części nieruchomości i współwłasności działki. Niewyodrębniona część należała do rodziców męża. W 2002 roku zmarł ojciec męża, a w 2004 roku zmarła matka męża. Tym samym mąż i jego brat zgodnie z postanowieniem sądowym odziedziczyli po części spadek po rodzicach. Otrzymali po 1398/11518 części nieruchomości i współwłasności gruntu. W dniu 9 marca 2014 zmarł mąż Wnioskodawczyni. Spadek po mężu zgodnie z postanowieniem sądowym odziedziczyła Wnioskodawczyni wraz z dwiema córkami, każda po 1/3 części spadku.

W dniu 23 lutego 2016 nieruchomość w całości została sprzedana. Aby kupujący mógł uzyskać kredyt na zakup nieruchomości, została zniesiona współwłasność. Udziały Wnioskodawczyni w całości nieruchomości i gruntu nie zmieniły się przez to i stanowiły 4305/11518 części całości. Nieruchomość została sprzedana za 225.000 zł.

Biorąc pod uwagę kwotę otrzymaną ze sprzedaży nieruchomości i przysługujące udziały, na rzecz Wnioskodawczyni została wypłacona kwota 84.097 zł. Kwota 27.856 zł 40 gr, to dochód ze sprzedaży udziałów po zmarłym mężu. Spadek nabyty w dniu 9 marca 2014 r. Kwota 56.240 zł 60 gr to kwota ze sprzedaży udziałów pochodzących z darowizny z 2000 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy od kwoty 56.240,60 zł należy zapłacić podatek dochodowy, tj. od sprzedaży części udziałów pochodzących z umowy darowizny w 2000 roku?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna płacić podatku od części pochodzącej z umowy darowizny w 2000 roku. Sprzedaż nastąpiła po 5 latach od daty nabycia. Zniesienie współwłasności zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziałów jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. W przypadku Wnioskodawczyni tak właśnie było: po zniesieniu współwłasności przyznana została część, której wielkość i wartość udziałów była równa części i wartości udziałów przed zniesieniem współwłasności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowanego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy- przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości następuje przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle zacytowanych przepisów oraz przedstawionych wyjaśnień uznać należy, że otrzymana kwota z tytułu sprzedaży udziału nabytego w 2000 r, w drodze darowizny nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ze względu na upływ pięcioletniego okresu liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału.

Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. W związku z powyższym organ interpretacyjny nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę. Nie dokonuje również obliczeń.

Końcowo wskazać należy, że zakres żądania wnioskodawcy wyznacza:

1.  stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,
2.  stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez wnioskodawcę oraz
3.  zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy w kontekście jego wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego oraz własne stanowisko wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.