Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.895.2025.3.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Fakt posiadania innego samochodu elektrycznego nie ma
wpływu na możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania
przychodów wydatków związanych z leasingiem operacyjnym
drugiego samochodu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
leasing-leasing operacyjny
samochód-samochód elektryczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 46a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie pismem z 9
    listopada 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej (art. 27 ustawy o PIT). Jest Pan
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Nie zatrudnia Pan osób
    fizycznych w oparciu o umowę o pracę lub umowę zlecenie.
    W 2025 r. nabył Pan samochód osobowy elektryczny o zasięgu do (...) km. Pojazd ten
    został ujęty w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa i jest wykorzystywany do
    celów mieszanych, tj. zarówno w działalności gospodarczej, jak i prywatnie. Ładowanie
    tego samochodu odbywa się przy użyciu dołączonej fabrycznie ładowarki z domowego
    gniazda, co powoduje, że proces pełnego ładowania trwa ponad (...) godzin. W praktyce
    skutkuje to tym, że przez dobę samochód pozostaje niedostępny do używania.
    Zamierza Pan zawrzeć umowę leasingu operacyjnego na kolejny samochód elektryczny,
    tym razem o większym zasięgu, który również będzie wykorzystywany w celach
    mieszanych.
    Leasingodawca wystawi na rzecz Pana faktury VAT dokumentujące raty leasingowe.
    Samochody elektryczne będą parkowane zamiennie w Pana domu rodzinnym, położonym
    w innej dzielnicy (...) niż dzielnica Pana zamieszkania. Za zgodą właścicieli tej
    nieruchomości (Pana rodziców) samochody będą tam nieodpłatnie ładowane energią
    elektryczną. Fakt ładowania nie będzie dokumentowany dodatkowymi umowami ani
    refakturowaniem kosztów energii elektrycznej. W związku z powyższym zamierza Pan
    zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z leasingiem operacyjnym
    drugiego samochodu elektrycznego, w tym raty leasingowe oraz wydatki eksploatacyjne,
    w zakresie wynikającym z ustawy o PIT. Jednocześnie zamierza Pan odliczać podatek VAT
    naliczony wynikający z faktur dokumentujących raty leasingowe oraz inne wydatki
    związane z leasingowanym pojazdem, w wysokości przewidzianej w ustawie o VAT.
    Wskazuje Pan, że w chwili składania wniosku posiada fakturę dokumentującą zakup
    pierwszego samochodu elektrycznego, a w przyszłości będzie zawierał umowę leasingu
    operacyjnego dotyczącą drugiego samochodu elektrycznego, a faktury wystawiane przez
    leasingodawcę będą ujmowane w księdze przychodów i rozchodów oraz w rejestrach VAT.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług doradztwa prawnego
    oraz reprezentacji klientów w postępowaniach przed (...) i przed innymi instytucjami
    zamawiającymi. Charakter działalności wymaga przemieszczania się do klientów, udziału
    w rozprawach, posiedzeniach oraz spotkaniach, zarówno na terenie (...) i okolic, jak i na
    dalszych trasach, w tym przede wszystkim do (...), gdzie znajduje się siedziba (...), przed
    którą wykonuje Pan czynności zastępstwa procesowego.
    Użytkowanie dwóch samochodów elektrycznych pozostaje w bezpośrednim związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą z następujących powodów:
    1. Pierwszy samochód elektryczny, który posiada zasięg do (...) km, jest wykorzystywany
    głównie na potrzeby codziennych dojazdów lokalnych związanych z działalnością
    gospodarczą. Z uwagi na długi czas ładowania (ponad (...) godzin przy użyciu fabrycznej
    ładowarki) pojazd ten nie może być efektywnie wykorzystywany do podróży służbowych
    na dalsze odległości, w tym do (...).
    2. Drugi samochód elektryczny, który zamierza Pan użytkować na podstawie umowy
    leasingu operacyjnego, będzie pojazdem o znacznie większym zasięgu.

    Pozwoli to na odbywanie podróży służbowych na trasie (...) oraz na inne dalsze wyjazdy
    związane z obsługą klientów, bez konieczności zatrzymywania się na długotrwałe
    ładowanie. Zapewni to ciągłość świadczenia usług i podniesie efektywność działalności.
    3. Użytkowanie dwóch pojazdów jest uzasadnione faktyczną organizacją Pana pracy. W
    czasie gdy pierwszy samochód podlega długotrwałemu ładowaniu, drugi pojazd może być
    używany w działalności. Ogranicza to przerwy w dostępności środka transportu, co ma
    istotne znaczenie przy prowadzeniu działalności o charakterze usługowym, w której
    mobilność jest kluczowa.
    4. Oba pojazdy będą wykorzystywane do celów mieszanych, jednak w każdym przypadku -
    zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT oraz art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - istnieje realny i
    obiektywny związek pomiędzy ich używaniem a osiąganiem przychodów z działalności
    gospodarczej.
    Przedmiotem pytania są wszystkie wydatki eksploatacyjne, które będą ponoszone przez
    Pana w związku z użytkowaniem leasingowanego samochodu elektrycznego i które są
    wymienione w art. 86a ustawy o VAT oraz w art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT, w
    szczególności:
    1. opłaty leasingowe (raty leasingowe, opłata wstępna),
    2. koszty serwisów okresowych,
    3. koszty przeglądów technicznych,
    4. koszty wymiany opon i ich przechowywania,
    5. koszty bieżących napraw i konserwacji pojazdu,
    6. opłaty za myjnię oraz pielęgnację wnętrza pojazdu,
    7. koszty ubezpieczenia pojazdu (OC, AC, NNW, GAP),
    8. koszty płynów eksploatacyjnych,
    9. koszty energii elektrycznej służącej do ładowania pojazdu, o ile będą ponoszone przez
    Pana.
    Wszystkie powyższe wydatki jako pozostające w związku z używaniem samochodu
    osobowego wykorzystywanego do celów mieszanych są objęte pytaniem nr 2 (zakres
    odliczenia VAT) oraz pytaniem nr 3 (wpływ posiadania drugiego pojazdu na prawo do
    zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych i do odliczenia VAT).
    Wszystkie wydatki związane z leasingowanym samochodem elektrycznym będą
    udokumentowane fakturami VAT wystawionymi bezpośrednio na Pana, jako
    przedsiębiorcę prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą. Dotyczy to
    zarówno rat leasingowych i opłaty wstępnej, jak i pozostałych kosztów eksploatacyjnych
    wymienionych powyżej, o ile będą ponoszone przez Pana. Faktury będą ujmowane w
    podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz w rejestrach VAT.
    Zdarzenie przyszłe dotyczy roku podatkowego 2025 i kolejnych lat podatkowych, w
    których będzie Pan ponosił wydatki związane z leasingiem operacyjnym drugiego
    samochodu elektrycznego.
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 16 września 2025 r.
    Zarówno pierwszy samochód elektryczny, jak i drugi samochód, który ma być
    leasingowany, są samochodami osobowymi w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o PIT.
    Wartość początkowa drugiego samochodu elektrycznego będzie wynosiła do 225 000 zł,
    zgodnie z limitem przewidzianym dla samochodów elektrycznych.
    Zamierza Pan zawrzeć umowę leasingu operacyjnego w 2025 r. lub w pierwszej połowie
    2026 r., tak aby skorzystać z dofinansowania z programu „nasze - auto” umowa leasingu
    zostanie zawarta na okres 60 miesięcy.

    Przedmiotem leasingu będzie samochód elektryczny marki (...).
    Samochód leasingowany nie będzie Pana środkiem trwałym, ponieważ leasing operacyjny
    nie powoduje ujęcia środka trwałego w ewidencji podatnika. Pojazd pozostaje środkiem
    trwałym leasingodawcy.
    Drugi samochód elektryczny będzie wykorzystywany do celów mieszanych, wobec czego
    nie będzie Pan prowadził ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa w art. 23 ust. 5f
    ustawy o PIT i art. 86a ust. 4 ustawy o VAT.
    Umowa leasingu operacyjnego, którą planuje Pan zawrzeć, będzie spełniała warunki
    określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności:
        będzie zawarta na czas oznaczony (co najmniej 24 miesiące),
        suma opłat leasingowych będzie odpowiadała co najmniej wartości początkowej
        samochodu,
        pojazd pozostanie środkiem trwałym finansującego.
    Drugi samochód elektryczny będzie wykorzystywany do wykonywania usług doradztwa
    prawnego oraz reprezentacji przed (...). Siedziba (...) znajduje się w (...), a Pan realizuje
    zlecenia wymagające osobistego stawiennictwa w tej instytucji. Drugi pojazd ma znacznie
    większy zasięg niż pierwszy samochód, dzięki czemu umożliwia odbywanie dalekich
    podróży służbowych (w szczególności na trasie (...)) bez konieczności wielogodzinnego
    ładowania.
    Pozwala to na efektywne wykonywanie usług i bezpośrednio wpływa na możliwość
    uzyskiwania przychodów. Leasing drugiego samochodu umożliwia realizację zleceń
    wymagających podróży na większe odległości, zapewnia terminowe świadczenie usług i
    pozwala utrzymać oraz zwiększać liczbę obsługiwanych klientów, a tym samym osiągać
    przychód z działalności.
    Brak dostępności szybszego środka transportu o dużym zasięgu mógłby uniemożliwić
    Panu świadczenie usług wymagających obecności w (...) lub w innych odległych
    miejscowościach. Drugi samochód elektryczny zapewnia ciągłość i niezawodność
    mobilności, co stanowi element zabezpieczenia stabilności działalności gospodarczej.
    Pojazd o większym zasięgu pozwala na wykonywanie obowiązków zawodowych także w
    okresach, gdy pierwszy samochód elektryczny jest niedostępny z uwagi na ponad 20-
    godzinny proces ładowania. Zapobiega to przerwom w możliwości świadczenia usług,
    chroni źródło przychodów oraz zapewnia pełną dostępność transportową niezbędną do
    prowadzenia działalności.
    Wydatki poniesione na eksploatację drugiego samochodu elektrycznego będą ponoszone
    w celu uzyskania przychodów z wykonywanej przez Pana działalności gospodarczej.
    Świadczy Pan usługi doradztwa prawnego oraz reprezentacji przed (...) i przed innymi
    zamawiającymi. Charakter tych usług wymaga przemieszczania się do klientów, udziału w
    rozprawach i posiedzeniach, a także obecności w siedzibie (...). Drugi samochód
    elektryczny o większym zasięgu umożliwia odbywanie podróży służbowych na dłuższych
    dystansach, w tym na trasie (...), bez konieczności przerywania podróży na długotrwałe
    ładowanie. Dzięki temu może Pan terminowo świadczyć usługi i wykonywać zlecenia,
    które generują przychód.
    Wydatki eksploatacyjne, takie jak serwis, ubezpieczenie, myjnie, przeglądy, wymiana opon
    czy ładowanie pojazdu, są niezbędne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania
    samochodu wykorzystywanego w działalności, a tym samym pozostają w bezpośrednim
    związku z możliwością świadczenia usług i osiągania przychodów.
    Wydatki eksploatacyjne drugiego pojazdu:

    1. umożliwią wykonywanie usług wymagających osobistego stawiennictwa w (...) i w innych
    miejscach oddalonych od (...),
    2. zapewnią stałą dostępność środka transportu w sytuacjach, gdy pierwszy samochód
    jest niedostępny z powodu ponad 20-godzinnego ładowania,
    3. pozwolą terminowo realizować zlecenia klientów, co przekłada się bezpośrednio na
    uzyskiwanie przychodów oraz na możliwość przyjmowania kolejnych spraw,
    4. zwiększają Pana mobilność i eliminują ryzyko opóźnień w realizacji usług.
    W konsekwencji ponoszone wydatki eksploatacyjne pozostają w bezpośrednim,
    obiektywnym związku z uzyskiwaniem przychodów i spełniają przesłanki z art. 22 ust. 1
    ustawy o PIT.
    Wydatki poniesione na eksploatację drugiego samochodu elektrycznego będą ponoszone
    w celu zabezpieczenia źródła przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.
    Drugi samochód elektryczny o większym zasięgu zapewni Panu możliwość stałego i
    nieprzerwanego świadczenia usług doradztwa prawnego oraz reprezentacji przed (...) i
    innymi zamawiającymi. Pierwszy samochód elektryczny wymaga ponad 20 godzin
    ładowania z gniazda domowego i nie pozwala na odbycie dalszych podróży służbowych
    bez przerw na wielogodzinne ładowanie.
    Wydatki eksploatacyjne drugiego pojazdu (serwis, przeglądy, ubezpieczenie, wymiana
    opon, myjnie, ładowanie energią elektryczną) zapewniają jego sprawność techniczną i
    gotowość do użytkowania w każdym czasie. Dzięki temu może Pan stale realizować
    zlecenia klientów, bez ryzyka przerw wynikających z braku dostępności środka transportu.
    Wydatki eksploatacyjne zabezpieczają źródło przychodów poprzez:
    1. zapewnienie pełnej Pana mobilności niezależnie od czasu ładowania pierwszego
    pojazdu,
    2. zapewnienie możliwości dojazdu na rozprawy i posiedzenia (...), co jest niezbędne dla
    wykonywania usług,
    3. eliminację ryzyka utraty klientów lub zleceń z powodu braku dostępnego środka
    transportu,
    4. umożliwienie realizacji spraw wymagających natychmiastowego działania, co w
    działalności prawniczej jest częste,
    5. utrzymanie ciągłości świadczenia usług, co chroni stabilność przychodów z działalności
    gospodarczej.
    W związku z powyższym poniesione wydatki pozostają w funkcjonalnym związku z
    zabezpieczeniem źródła przychodów, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
    Pytania
    1. Czy wydatki ponoszone przez Pana na podstawie umowy leasingu operacyjnego
      dotyczącej samochodu elektrycznego (w tym raty leasingowe oraz wydatki
      eksploatacyjne), wykorzystywanego do celów mieszanych, mogą stanowić koszty
      uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych, w wysokości 75% tych wydatków?
    2. Czy Pana będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur
      dokumentujących raty leasingowe oraz wydatki eksploatacyjne związane z
      leasingowanym samochodem elektrycznym wykorzystywanym do celów mieszanych,
      w wysokości 50% kwoty podatku, zgodnie z art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o podatku od
      towarów i usług?
    3. Czy fakt posiadania przez Pana innego samochodu elektrycznego (nabytego w 2025 r.
      na własność i wykorzystywanego do celów mieszanych) ma wpływ na możliwość

      zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z leasingiem
      operacyjnym drugiego samochodu elektrycznego oraz na prawo do odliczenia
      podatku VAT od wydatków związanych z tym pojazdem?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania Nr 1 i 3 w części dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania Nr 2 i 3 w części dotyczącej
    podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, raty leasingowe oraz wydatki eksploatacyjne związane z leasingiem
    operacyjnym samochodu elektrycznego wykorzystywanego do celów mieszanych mogą
    zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art.
    23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT, w wysokości 75% tych wydatków.
    Wskazuje Pan, że leasing drugiego pojazdu jest uzasadniony gospodarczo i stanowi
    racjonalną optymalizację kosztów działalności. Samochody będą nieodpłatnie ładowane w
    Pana domu rodzinnym za zgodą właścicieli nieruchomości, co pozwala ograniczyć wydatki
    eksploatacyjne związane z korzystaniem z pojazdów i wprost wpływa na obniżenie
    kosztów prowadzenia działalności.
    Leasingowany samochód będzie miał znacznie większy zasięg niż pierwszy samochód
    nabyty przez Pana. Ma to istotne znaczenie w kontekście wykonywanej działalności
    gospodarczej.
    Świadczy Pan usługi doradztwa prawnego i reprezentacji przed (...), której siedziba
    znajduje się w (...). Z uwagi na odległość między miejscem prowadzenia działalności (...),
    samochód elektryczny o większym zasięgu umożliwi odbywanie podróży służbowych bez
    konieczności przerywania ich na długotrwałe ładowanie. Pierwszy samochód elektryczny o
    zasięgu do (...) km nie spełnia tego warunku, gdyż wymaga wielogodzinnego ładowania, co
    w praktyce wyłącza go z możliwości wykorzystania przy dalszych podróżach służbowych.
    W konsekwencji, zawarcie umowy leasingu drugiego samochodu elektrycznego jest
    uzasadnione potrzebami prowadzonej działalności i zapewnia jej większą efektywność.
    Tym samym wydatki na leasing i eksploatację drugiego samochodu elektrycznego
    stanowią koszty uzyskania przychodów w wysokości 75%, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt
    46a ustawy o PIT.
    Pana zdaniem, będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego
    VAT wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe oraz wydatki eksploatacyjne
    związane z leasingowanym samochodem elektrycznym. Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o
    VAT, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi
    zarówno do działalności gospodarczej, jak i prywatnych, podatnikowi przysługuje prawo
    do odliczenia 50% podatku naliczonego. Nie planuje Pan prowadzenia ewidencji przebiegu
    pojazdu dla celów pełnego odliczenia, wobec czego odliczenie będzie ograniczone do 50%,
    stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy o VAT.
    Pana zdaniem, fakt posiadania już jednego samochodu elektrycznego nie ogranicza prawa
    do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z leasingiem
    drugiego samochodu ani prawa do odliczenia VAT od wydatków dotyczących tego
    pojazdu. Żaden przepis ustawy o PIT ani ustawy o VAT nie wprowadza ograniczenia liczby
    pojazdów, które podatnik może wykorzystywać w działalności gospodarczej. Ocenie
    podlega jedynie faktyczne wykorzystanie pojazdów w działalności.
    Pierwszy samochód elektryczny jest używany głównie lokalnie, natomiast drugi samochód
    - z uwagi na znacznie większy zasięg - będzie wykorzystywany do podróży służbowych na
    dalszych trasach, w szczególności pomiędzy (...), gdzie znajduje się jedyna siedziba (...),
    przed którą świadczy Pan usługi zastępstwa procesowego. W związku z tym posiadanie
    dwóch samochodów jest uzasadnione realnymi potrzebami biznesowymi i nie ma
    przeszkód, aby wydatki dotyczące obu pojazdów były rozliczane podatkowo zgodnie z art.
    23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT oraz art. 86a ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania, przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub
    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu
    źródła przychodów.
    Pana wątpliwość budzi kwestia, czy do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć
    koszty związane z zakupem oraz eksploatacją drugiego samochodu osobowego
    (elektrycznego) w ramach leasingu operacyjnego.
    W kontekście tych wątpliwości wyjaśniam, że decydującym czynnikiem pozwalającym
    zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu
    osiągnięcia przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie,
    wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i

    racjonalności działania dla osiągnięcia przychodów. Przy kwalifikowaniu poniesionych
    wydatków należy wziąć pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia
    się wydatku do osiągniecia przychodów, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich
    adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz
    konieczność ich poniesienia dla osiągniecia przychodów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczają możliwości
    wykorzystywania na potrzeby działalności gospodarczej różnych środków transportu, w
    tym także samochodów osobowych oraz ilości zakupionych środków transportu.
    Warunkiem koniecznym dla uznania wydatków poniesionych na określony składnik
    majątku, w tym przypadku samochodu osobowego, za koszt uzyskania przychodów jest
    jego wykorzystywanie na potrzeby i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podkreślam, że wykazanie związku przyczynowo-skutkowego między wykorzystywaniem
    samochodu a osiągniętym przychodem spoczywa na Panu. To Pan będzie osiągać korzyści
    polegające na możliwości zaliczenia wydatków poniesionych w związku z opłatami
    leasingowymi dotyczącymi drugiego samochodu osobowego do kosztów uzyskania
    przychodów i tym samym obniżeniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Brak jest przeszkód prawnych, aby w prowadzonej działalności gospodarczej
    wykorzystywał Pan kilka samochodów osobowych, o ile jest to uzasadnione rodzajem
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Jeżeli zatem charakter prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej (np. jej rozmiar, sposób wykonywania usług)
    uzasadnia wykorzystywanie w tej działalności gospodarczej dwóch środków transportu
    (samochodów), to (co do zasady) wydatki związane z tymi pojazdami - w ustawowych
    granicach - mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie występują ograniczenia co do
    liczby lub rodzajów posiadanych w przedsiębiorstwie pojazdów, z wyjątkiem ograniczeń
    wynikających z ogólnych warunków, jakie musi spełniać dany wydatek, by mógł zostać
    uznany za koszt działalności gospodarczej.
    Zasady opodatkowania stron leasingu reguluje rozdział 4a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę
      nazwaną w Kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze
      stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i
      pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej
      dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości
      niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów;
    Jak stanowi art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w
      podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w
      przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
        1. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w
          pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40%
          normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są
          podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości
          niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej
          przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
        2. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna
          nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;

        3. suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,
          pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej
          wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i
          prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy
          leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących
          uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości
          rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się
          odpowiednio.
    Z powyższego przepisu wynika zatem, że - co do zasady - jeżeli umowa leasingu spełnia
    określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki, to
    wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego - prowadzącego pozarolniczą
    działalność gospodarczą) w związku z tą umową wydatki w podstawowym okresie, z tytułu
    używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu
      kosztów używania, stanowiącego własność podatnika prowadzącego działalność
      gospodarczą, samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, o którym
      mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, oraz składek na ubezpieczenie takiego samochodu; te
      wydatki i składki w wysokości 20% stanowią jednak koszty uzyskania przychodów
      pod warunkiem, że samochód ten jest wykorzystywany również do celów związanych
      z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Przepis ten, jak wprost wynika z jego treści, dotyczy wydatków z tytułu eksploatacji
    samochodu osobowego wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej
    stanowiącego własność podatnika.
    Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z
      zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż
      określony w pkt 46, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności
      gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów
      niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Zatem wszelkie wydatki związane z korzystaniem z samochodu osobowego służącego
    podatnikowi także do innych celów niż działalność gospodarcza podlegać będą zaliczeniu
    do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków.
    Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego
      opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu
      składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich
      część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości
      samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Oznacza to, że w przypadku opłacania składek na ubezpieczenie samochodu osobowego
    składki te stanowią koszt uzyskania przychodu tylko w części ustalonej od wartości
    samochodu nieprzekraczającej równowartości 225 000 zł z dnia zawarcia umowy
    ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Z tym, że
    przewidziane ograniczenie wysokości składek na ubezpieczenie samochodu osobowego,
    które mogą zostać zaliczone go kosztów uzyskania przychodów dotyczy wyłącznie składek,
    których wysokość jest uzależniona od wartości samochodu (np. AC, GAP).
    Zgodnie z art. 23 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy
      leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt

      47a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
      osobowego.
    Przepis ten rozciąga limit rozliczania wydatków na korzystanie z samochodu osobowego
    na umowy leasingu operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub inne umowy o podobnym
    charakterze. Limit ten koresponduje z (podwyższanym) limitem stosowanym przy
    dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych od nabytego samochodu i ustalany jest proporcją
    wartości samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu i kwoty 225 000 zł - w
    przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu art. 2
    pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych.
    Z przepisu tego wynika zatem, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów dotyczące
    samochodu osobowego opłaty wynikające z umów leasingu w wysokości przekraczającej
    ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 225 000 zł pozostaje do wartości
    samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Limit ten ma zastosowanie do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
    osobowego - części kapitałowej raty leasingowej.
    Zgodnie z art. 23 ust. 5f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a
      ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest
      wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą
      podatnika.
    Zgodnie z art. 23 ust. 5g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o
      podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z
      wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a)
      ustawy o podatku od towarów i usług.
    Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 100% wydatków z tytułu używania
    samochodu osobowego dotyczy zatem wykorzystywania samochodu osobowego
    wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym podatnik jest zobowiązany
    prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i
    usług, potwierdzającą wykorzystywanie samochodu osobowego wyłącznie do działalności
    gospodarczej. W przypadku nieprowadzenia przez podatnika tej ewidencji, uznaje się, że
    samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą podatnika. Zasady tej jednak nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest zobowiązany do prowadzenia
    takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5
    pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz
    obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że jeżeli samochód będący przedmiotem
    leasingu stanowi samochód osobowy wykorzystywany do celów mieszanych, to
    ponoszone wydatki na opłaty leasingowe będą stanowić w 100% koszty uzyskania
    przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile będą poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i zostaną prawidłowo
    udokumentowane.
    Należy jednak mieć na uwadze ograniczenia, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46 - 47a
    oraz art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zawarcie zatem umowy
    leasingu operacyjnego skutkuje tym, że do kosztów uzyskania przychodów będzie Pan
    mógł zaliczyć tę część opłat leasingowych (w części dotyczącej spłaty wartości
    samochodu), która proporcjonalnie do ceny samochodu nie przekracza 225 000 zł. Wobec
    tego, jeżeli wartość samochodu będącego przedmiotem leasingu przekraczać będzie 225
    000 zł (we wniosku wskazał Pan, że wartość drugiego samochodu nie będzie przekraczać

    225 000 zł), to wydatki te nie będą kosztem w wysokości przekraczającej ich część ustaloną
    w takiej proporcji, w jakiej kwota 225 000 zł pozostaje do wartości samochodu
    osobowego, będącego przedmiotem tej umowy. Limit ten dotyczy także części raty
    kapitałowej każdej faktury.
    W przypadku opłacania składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, składki te
    stanowią koszt uzyskania przychodu tylko w części ustalonej od wartości samochodu
    nieprzekraczającej równowartości 225 000 zł z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w
    wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Z tym że przewidziane
    ograniczenie wysokości składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, które mogą
    zostać zaliczone go kosztów uzyskania przychodów, dotyczy wyłącznie składek, których
    wysokość jest uzależniona od wartości samochodu. Zatem wydatki na ubezpieczenie AC i
    GAP samochodu osobowego, który używany jest na podstawie umowy leasingu
    operacyjnego, stanowią koszt uzyskania przychodów w takiej proporcji, w jakiej kwota 225
    000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego przyjętej dla celów ubezpieczenia.
    Natomiast koszty ubezpieczenia OC i NNW będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów w wysokości 100% poniesionych wydatków.
    Zatem Pana stanowisko dotyczące możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów rat leasingowych i składek na ubezpieczenie AC i GAP samochodu
    osobowego w 75% należało uznać za nieprawidłowe. W sytuacji gdy wartość samochodu
    nie przekracza równowartości 225 000 zł ma Pan możliwość zaliczenia tych wydatków do
    kosztów uzyskania przychodów w 100%. Nie ma w takiej sytuacji zastosowania art. 23 ust.
    1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na który powołuje się Pan
    we własnym stanowisku.
    Pana stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia składek OC i NNW również jest
    nieprawidłowe. Wydatki związane z tymi składkami mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodu w 100%. Możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów nie jest
    uzależniona od wartości samochodu, ani od sposobu jego wykorzystania. Powołany art. 23
    ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych również nie ma
    zastosowania.
    Odnośnie wydatków eksploatacyjnych (kosztów serwisów okresowych, kosztów
    przeglądów technicznych, kosztów wymiany opon i ich przechowywania, kosztów
    bieżących napraw i konserwacji pojazdu, opłaty za myjnię oraz pielęgnację wnętrza
    pojazdu, kosztów płynów eksploatacyjnych oraz kosztów energii elektrycznej służącej do
    ładowania pojazdu, o ile będą ponoszone przez Pana), w przypadku gdy wydatki te będą
    rozliczane, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, to będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 75% wydatków
    poniesionych na używanie samochodów osobowych. Nie uważa się za koszt uzyskania
    przychodu 25% poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania samochodu
    osobowego (wydatków eksploatacyjnych), wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest
    wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą
    prowadzoną przez podatnika (wskazał Pan, że drugi samochód elektryczny będzie
    wykorzystywany do celów mieszanych).
    Pana stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    wydatków eksploatacyjnych w 75% stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych uznaję za prawidłowe.
    Reasumując, fakt posiadania innego samochodu elektrycznego nie ma wpływu na
    możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z
    leasingiem operacyjnym drugiego samochodu. Do kosztów uzyskania przychodów może
    Pan zaliczyć opłaty leasingowe oraz składki na ubezpieczenie AC, GAP, OC i NNW drugiego
    samochodu elektrycznego, którego wartość nie przekracza równowartości 225 000 zł w

    100%. Wydatki na opłaty eksploatacyjne mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodu w 75% z uwagi na ograniczenia, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46a oraz
    art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pan ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.