Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.701.2024.1.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Zastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumenty; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów -  dokumenty; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki zastosowania stawki podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów - dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie
    zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową
    dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A. Sp. z o.o. sp. j. (dalej: „Spółka”), podmiot, którego głównym przedmiotem działalności
    gospodarczej jest działalność (...), jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami
    posiadającymi siedzibę w innych krajach UE, zarejestrowanymi do celów rozliczania
    podatku od wartości dodanej (dalej: „Kontrahenci”). Spółka dokonuje
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1
    ustawy o VAT. Towary mogą być transportowane zarówno do Kontrahenta będącego ich
    odbiorcą, jak również do odbiorców ostatecznych (w przypadku dalszych dostaw tych
    towarów przez Kontrahenta, tzn. dostaw łańcuchowych). W każdym z opisanych
    przypadków miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich
    przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej.
    Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi dokumenty
    potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na

    terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Spółka zamierza
    każdorazowo gromadzić następujące dokumenty:
        kopie faktur, zawierające m.in. dane Kontrahenta (tj. jego nazwę i adres siedziby),
        specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru). Równocześnie,
        Spółka pragnie wskazać, iż mogą wystąpić sytuacje, w których omawiana
        specyfikacja nie będzie stanowiła odrębnego dokumentu, lecz będzie elementem
        faktury VAT wystawionej na rzecz Kontrahenta. W każdym przypadku (tzn. czy to w
        formie załącznika do faktury, czy jako integralny element samej faktury)
        specyfikacja będzie zawierać dane niezbędne do ustalenia jakie towary były
        przedmiotem dostawy.
    Równocześnie, Spółka zamierza gromadzić dalszą dokumentację, potwierdzającą wywóz
    towarów z terytorium kraju na teren innego państwa członkowskiego UE. Dokumentacja
    gromadzona przez Spółkę obejmuje opisane poniżej przypadki:
    Wariant A - Spółka będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika (np. w formie listów
        przewozowych CMR) potwierdzających dostarczenie towarów na teren innego
        państwa członkowskiego UE,
    Wariant B (najczęstszy wariant gromadzonej dokumentacji) - Spółka będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru
        towarów, zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na
        rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały
        dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa
        członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do
        potwierdzenia odbioru towarów (w przypadku dostaw łańcuchowych, towary będą
        fizycznie odbierane przez odbiorcę końcowego).
    Wariant C - Spółka będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia
        odbioru towarów objętych wykazem faktur przesłanych przez Spółkę; w ramach
        planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta (korzystając z
        oficjalnego konta poczty elektronicznej serwera Kontrahenta) będzie przesyłała
        Spółce potwierdzenie w formie wiadomości e-mail, iż towary objęte wykazem
        faktur, przesłanym przez Spółkę, zostały otrzymane przez Kontrahenta lub odbiorcę
        ostatecznego (w przypadku dostaw łańcuchowych).

    Wariant D - Spółka będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to jest przesyłane Kontrahentowi drogą
        elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy. Zgodnie z ustaleniami z
        Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w
        przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po
        miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały
        dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
        innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza
        zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do
        Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).
    Pytania
    1) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o których mowa w
      Wariancie A) powyżej, powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42
      ust. 3 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    2) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie B)
      powyżej, powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    3) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie C)
      powyżej, powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    4) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie D)
      powyżej, powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie A)
      powyżej, powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 ustawy
      o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT, oraz
    2) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie B)
      powyżej, powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3
      i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT, oraz
    3) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie C)
      powyżej, powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3
      i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT, oraz
    4) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie D)
      powyżej, powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3
      i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
    Uzasadnienie:
    1. Uwagi ogólne
        1.1. Pakiet Quick fixes

    W celu usprawnienia funkcjonowania wspólnego systemu VAT w zakresie transakcji
    transgranicznych, Unia Europejska (dalej jako: „UE”) opracowała pakiet zmian nazywanych
    zbiorczo „Quick Fixes”, na które składają się następujące akty prawne:
        Dyrektywa - której termin implementacji to 1 stycznia 2020 r., jednakże w Polsce
        nastąpiło to dopiero z dniem 1 lipca 2020 r.;
        Rozporządzenie - które wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w polskim
        porządku prawnym od 1 stycznia 2020 r. Wprowadza ono m.in. domniemanie, że
        WDT zostało dokonane w wypadku, gdy podatnik posiadać będzie wskazane w nim
        expressis verbis dokumenty.
    Zgodnie z Rozporządzeniem, domniemywa się, że towary zostały wysłane lub
    przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego
    się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w przypadku, gdy podatnik
    dokonujący WDT posiadać będzie co najmniej dwa niebędące ze sobą w sprzeczności
    dowody, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie
    nawzajem i niezależne od sprzedawcy i nabywcy.
    Dokumentację uprawniającą do skorzystania z powyższego domniemania można podzielić
    co do zasady na dwie grupy:
        grupa A: dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak:
        podpisany list przewozowy CMR; konosament; faktura za towarowy przewóz
        lotniczy; faktura od przewoźnika towarów;
        grupa B: polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów
        lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
        dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
        notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
        przeznaczenia; poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn
        w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w
        tym państwie członkowskim.
    Niemniej, brak posiadania dokumentacji, o której mowa w Rozporządzeniu, nie powoduje
    automatycznie, że podatnik nie jest uprawniony do zastosowania stawki 0% dla transakcji
    WDT. Spełnione bowiem mogą być stosowne warunki dokumentacyjne zgodnie z
    przepisami polskiej ustawy o VAT.
    W ocenie Spółki, sposoby udokumentowania dostarczenia towarów w ramach WDT
    opisane w Wariantach A-D (w celu opodatkowania tych dostaw stawką 0% VAT) nie stoją
    wiec w sprzeczności z Rozporządzeniem. Zawarte bowiem w Rozporządzeniu regulacje
    dotyczące dokumentacji WDT ustanawiają jedynie domniemanie, zgodnie z którym w
    przypadku zgromadzenia określonej dokumentacji uważa się, że doszło do
    przemieszczenia towarów między państwami członkowskimi, co niejako „automatycznie”
    wiąże się z prawem do zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT. Wspomniane
    domniemanie nie wyłącza jednak możliwości zastosowania stawki 0% VAT dla transakcji
    WDT na podstawie dokumentów gromadzonych przez Spółkę, które są zgodne z ustawą o
    VAT.
    Powyższe stanowisko Spółki znajduje odzwierciedlenie w m.in.:
        objaśnieniach podatkowych Ministerstwa Finansów z 17 grudnia 2020 r. w sprawie
        dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dla celów podatku od

        towarów i usług, gdzie wskazano, że: „Niespełnienie przez podatnika warunków
        domniemania wprowadzonych w art. 45a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 nie
        oznacza jednocześnie, że zostanie on pozbawiony możliwości zastosowania stawki
        0% z tytułu dokonanej WDT. W takiej sytuacji podatnik, będzie musiał udowodnić
        zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT (art. 42 ust. 3-5 i 11 ustawy), że
        warunek zastosowania stawki 0% polegający na tym, aby towary zostały
        dostarczone do nabywcy w innym państwie członkowskim, został przez niego
        spełniony. Innymi słowy, jeżeli podatnik nie spełni warunków określonych w art.
        45a ust. 1 lit. a) lub b) Rozporządzenia 282/2011 i domniemanie nie znajdzie
        zastosowania, sytuacja podatnika pozostaje taka sama jak przed wejściem w życie
        art. 45a Rozporządzenia 282/2011”;
        uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej wdrażającej postanowienia
        Dyrektywy „Quick Fixes” (ustawa z 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
        dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o
        wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych
        ustaw; Dz. U. z 2020 r. poz. 1106): „Niespełnienie warunków domniemania nie
        oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
        sytuacji na dostawcy ciąży obowiązek udowodnienia w inny sposób, zgodnie z
        przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
        Inaczej mówiąc, jeśli domniemanie nie ma zastosowania, sytuacja pozostaje taka
        sama, jak obecnie”;
        treści wyjaśnień do tzw. pakietu „Quick Fixes“, które zostały opublikowane przez
        Dyrekcję Generalną Komisji Europejskiej ds. opodatkowania i Unii Celnej (DG
        TAXUD) (dostęp 3 grudnia 2024 r.: https://taxation-customs.ec.europa.eu
        /commission-guidelines_pl): „Państwa członkowskie mają obowiązek stosowania
        art. 45a rozporządzenia wykonawczego. Oznacza to, że jeżeli warunki określone w
        tym przepisie są spełnione, dostawca będzie mógł skorzystać z odpowiedniego
        domniemania. Państwa członkowskie mają również możliwość określenia w swoich
        krajowych przepisach w dziedzinie VAT innych domniemań dotyczących dowodu
        transportu, które mogą pozostawiać więcej swobody niż domniemanie
        przewidziane w art. 45a RW. W takim przypadku dostawca mógłby skorzystać z
        domniemań określonych w art. 45a RW lub domniemań w krajowych przepisach
        dotyczących VAT, o ile spełnione są odpowiednie warunki. W tym względzie
        istniejące krajowe przepisy dotyczące VAT, w których określono warunki dotyczące
        dowodu transportu dające więcej swobody niż warunki przewidziane w art. 45a
        RW, mogą być nadal stosowane”;
        w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych, przykładowo w
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”)
        z 29 kwietnia 2020 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.50.2020.1.PJ, w której organ
        stwierdził m.in.: „(...) Jednocześnie niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
        rozporządzeniem nie oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała
        zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób,

        zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania
        stawki 0% zostały spełnione. (...)”.
        1.2. Warunki zastosowania dla WDT stawki 0% VAT
    Spółka pragnie wskazać, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według
    0% stawki VAT. Niemniej jednak, art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje warunki, które
    muszą zostać spełnione, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0% stawki
    podatku, tj.: „(...)
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE”.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być
    postrzegane jako wyjątek od reguły, lecz jako reguła, od której wyjątkiem jest stosowanie
    stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować
    powinno stawką podatkową 0%, która - wbrew stanowisku Organów - w ramach WDT nie
    jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”. Mając na uwadze powyższe,
    dostawy wewnątrzwspólnotowe powinny być więc co do zasady opodatkowane stawką 0%
    VAT, a nie stawką krajową.
    Jak zostało podniesione w opisie zdarzenia przyszłego, zarówno warunek wskazany w pkt
    1 zacytowanego powyżej przepisu, jak i warunek wskazany w pkt 3, zostały spełnione.
    Spółka dokonuje bowiem dostaw na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny
    numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe
    państwo członkowskie, a także jest ona zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    Tym samym, warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia, czy Spółce
    przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych dostaw
    jest warunek posiadania przez nią dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały przez
    Spółkę wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego
    państwa członkowskiego (stosownie do treści przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
        1.3. Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich
        na terytorium innego kraju członkowskiego
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:
        dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
        za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku, gdy przewóz towarów jest
        zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
        specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
    - jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT.

    Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku, gdy
    dokumenty te nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
    dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2 art. 42 ustawy o VAT, mogą być również inne
    dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
        korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
        dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
        dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
        dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, iż konstrukcja przytoczonego powyżej przepisu
    wskazuje, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter
    otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz
    podatnika w innym państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust.
    11 ustawy o VAT dokumentami.
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu
    udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się zupełnie dowolnymi dokumentami.
    Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu
    sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że
    przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej
    w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r.
    poz. 749, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może
    przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA
    wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT nie mają
    charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie
    dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, bądź
    posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi
    dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.
    W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt
    wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju”.
    W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT
    (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi w tym przepisie), które łącznie,
    jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do finalnego nabywcy na terytorium innego
    niż Polska państwa członkowskiego.
    2. Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę
        2.1. Dokumenty otrzymywane drogą elektroniczną

    W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 11 ustawy o VAT nie zawierają wymogu, by
    dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    gromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki
    dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty dodatkowe miały formę elektroniczną, bądź
    też - były Spółce przesłane w formie elektronicznej. Spółka pragnie zwrócić uwagę, iż do
    takiego wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r.
    (sygn. akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził, iż: „z przywołanych przepisów nie
    wynika wymóg, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter
    transakcji miały formę „papierową”. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie
    dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona
    była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że
    dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”.
    Powyżej wskazane podejście jest prezentowane również przez organy podatkowe.
    Przykładowo:
        DKIS w interpretacji indywidualnej z 1 sierpnia 2019 r. (sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.293.2019.2.PR), który stwierdził, że: „Przepisy ustawy nie uzależniają
        zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku w
        wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro
        przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest
        dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została
        uprawdopodobniona. (...) Dokumenty przewozowe (listy przewozowe CMR)
        gromadzone i przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, bez
        jednoczesnego przechowywania ich w formie papierowej, będą miały moc
        dowodową dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy”.
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7 czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.117.2017.1.KB) przyjął za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z
        którym gromadzone przez wnioskodawcę w formie elektronicznej wysłane
        nabywcom zbiorcze zestawienia faktur oraz otrzymane od tych nabywców
        potwierdzenia stanowiły dokumentację wystarczającą do zastosowania stawki 0% z
        tytułu WDT.
        Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 17 lipca
        2015 r. (sygn. IBPP4/4512-191/15/EK) wskazał, iż „zauważyć należy, że powołane
        powyżej przepisy nie stanowią o formie dokumentów. Zasadniczo dopuszczalna
        jest każda forma dokumentu, byle uprawdopodabniała ona wywóz towarów z
        terytorium kraju i ich dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego.
        W dobie szeroko rozumianej komunikacji technicznej nie ma podstaw do
        odmawiania mocy dowodowej dokumentowi przesyłanemu w formie
        elektronicznej, skanem czy faxem”.
        Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 8 stycznia
        2014 r., sygn. ILPP4/443-465/13-3/ISN podniósł, iż „dla zastosowania stawki 0% dla
        transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie jest konieczne zatem
        posiadanie dokumentu przewozowego w formie papierowej, wystarczy jego wersja
        elektroniczna (w szczególności scan - wraz z podpisem nabywcy potwierdzającym
        odbiór towaru)”.

    Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 lipca 2013 r. (sygn. IPPP3/443-484/13-4/JK),
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 maja 2014 r.,
    (sygn. ITPP3/443-98/14/MD), interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w
    Łodzi z dnia 10 marca 2015 r. (sygn. IPTPP2/443-929/14-2/DS) oraz z dnia 18 lutego 2015 r.
    (sygn. IPTPP2/443-856/14-4/IR).
    Finalnie, powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w Objaśnieniach
    podatkowych z dnia 17 grudnia 2020 r. w sprawie dokumentowania
    wewnątrzwspólnotowej dostawy dla celów podatku od towarów i usług, w których
    Minister Finansów stwierdził, że: „(...) jeżeli podatnik dysponuje dokumentem
    elektronicznym lub dokumentem udostępnionym w formie elektronicznej (np. e-mail,
    skan lub faks dokumentu), w tym wygenerowanym za pośrednictwem systemu
    elektronicznego np. systemu EDI czy ERP to może on stanowić dowód, o którym mowa w
    analizowanych przepisach ustawy o VAT.”
    Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki dokumenty opisane w ramach
    Wariantów A-D przesyłane i/lub otrzymywane przez nią drogą elektroniczną, w
    szczególności w formie skanu potwierdzenia odbioru towaru będącego przedmiotem WDT
    na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego, a także wysyłane do
    Kontrahentów drogą elektroniczną zestawienia faktur dokumentujących dokonane
    dostawy, stanowią dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
        2.2. Dokumentacja gromadzona przez Spółkę
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, Spółka każdorazowo
    posiada kopie faktur specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (zawarte w fakturze lub
    stanowiące osobny dokument, tzn. załącznik do faktury). Spółka gromadzi również listy
    przewozowe, potwierdzające wywóz towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego (Wariant A). Niemniej mogą wystąpić sytuacje, w których Spółka nie
    będzie posiadała właściwych (podstawowych) dokumentów przewozowych (Wariant B, C i
    D), przy czym najczęściej gromadzonym dokumentem jest potwierdzenie nabywcy w
    formie skanu (Wariant B). W takich przypadkach Spółka będzie jednak posiadała
    dodatkową dokumentację, o której mowa w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, która w
    jej ocenie jednoznacznie potwierdza dokonanie dostawy towarów - dokumentacja ta
    opisana została szczegółowo w ramach Wariantów A-D.
    Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października
    2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami (mogą to być dokumenty wymienione w art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają
    dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.
    Wobec tego, zdaniem Spółki, brak dokumentu przewozowego, o którym mowa w art. 42
    ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT,
    jeżeli będzie ona dysponowała dodatkową dokumentacją, o której mowa w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT, łącznie i jednoznacznie potwierdzającą dostawę towarów do Kontrahenta
    na terytorium innego państwa członkowskiego.
        2.3 Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie A)
    Oprócz kopii faktur oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartych w fakturze
    lub stanowiące osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) Spółka będzie posiadała
    dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (np. w formie międzynarodowych
    listów przewozowych CMR) i potwierdzające dostarczenie towarów z terytorium Polski na
    terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz ich odbiór na terenie
    tego państwa przez osobę upoważnioną przez Kontrahenta lub przez odbiorcę
    ostatecznego (w przypadku transakcji łańcuchowych). W ocenie Spółki, przedmiotowa

    dokumentacja jest wystarczająca dla zastosowania 0% stawki VAT w odniesieniu do
    dostaw towarów, dla których została zgromadzona oraz nie wymaga uzupełnienia o
    dokumenty określone w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w następujących
    pismach organów podatkowych:
        W interpretacji indywidualnej z dnia 27 lutego 2020 r. (sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.706.2019.2. KT), w której DKIS stwierdził: „Mając na uwadze powołane
        przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dokumenty
        wymienione przez Wnioskodawcę w poszczególnych Wariantach, tj.: 1. Wariant A:
        kopii faktury, specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku oraz dokumentów
        przewozowych wystawionych przez przewoźnika (np. w formie listów
        przewozowych CMR) potwierdzających dostarczenie towarów na teren innego
        państwa członkowskiego UE. (...) stanowią dowody dokonania danej dostawy
        wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie będą
        potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju i tym samym
        upoważniają Wnioskodawcę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w
        odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.(...)”
        W interpretacji indywidualnej z dnia 6 września 2019 r. (sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.420.2019.1.PRP), w której DKIS zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, iż
        „Spółka stoi na stanowisku, iż posiadane przez nią dokumenty wskazane w
        Wariantach A), B) i C) w opisie zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
        jednoznacznie potwierdzają, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski oraz
        otrzymane przez Kontrahentów (lub odbiorców ostatecznych w przypadku dostaw
        łańcuchowych) na terytorium innego państwa członkowskiego. Tym samym nie
        ulega wątpliwości, iż warunek zastosowania 0% stawki VAT z tytułu dokonanych
        przez Spółkę dostaw wewnątrzwspólnotowych został w analizowanych
        przypadkach spełniony i Spółka powinna być uprawniona do zastosowania 0%
        stawki VAT.”
    W wariancie A Wnioskodawca wskazał, iż jest w posiadaniu kopii faktury, specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku oraz dokumentów przewozowych wystawionych przez
    przewoźnika (np. w formie listów przewozowych CMR) potwierdzających dostarczenie
    towarów na teren innego państwa członkowskiego UE.
    2.4. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie B)
        2.4.1. Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument), dokumenty Spółki zawierają każdorazowo przesłane
    drogą elektroniczną skany oświadczeń podpisanych przez Kontrahenta, wskazujących, że
    towary będące przedmiotem WDT zostały dostarczone na terytorium innego niż Polska
    państwa członkowskiego (tzn. dostarczone do Kontrahenta lub bezpośrednio do innego
    odbiorcy, w przypadku dostaw łańcuchowych).

    Spółka pragnie zwrócić uwagę, że w przedmiotowym oświadczeniu Kontrahent
    potwierdza, iż towary (identyfikowalne poprzez podane w oświadczeniu numery faktur)
    zostały dostarczone do niego lub bezpośrednio do innego odbiorcy (w przypadku dostaw
    łańcuchowych). Oświadczenie to, w ocenie Spółki, spełnia tym samym przesłanki
    dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, przedmiotowy dokument, łącznie z fakturą i specyfikacją sztuk ładunku
    potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i)
    wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa
    członkowskiego.
        2.4.2. Stanowiska organów podatkowych oraz sądów administracyjnych
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów
    podatkowych i wyrokach sądów administracyjnych powołanych poniżej:
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.35.2024.3.GK) potwierdził stanowisko wnioskodawcy, iż w analogicznym
        wariancie dokumenty, obejmujące kopię faktury oraz specyfikacji poszczególnych
        sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn.
        załącznik do faktury) oraz otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego
        potwierdzenia odbioru towarów (przykładowo w formie PDF), zawierającego:
      i. wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym
      okresie,
      ii. oświadczenie, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
      terytorium innego państwa członkowskiego oraz
      iii. podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do potwierdzenia odbioru
      towarów „(...) stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy
      wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie
      potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą
      upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy)
      do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).”,
        Spółka pragnie wskazać, iż tożsame z powyższym stanowisko DKIS zajął również w
        interpretacji indywidualnej z dnia 24 października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.463. 2024.1.GK),
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7 czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.117.2017. 1.KB) przyjął za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z
        którym otrzymane drogą elektroniczną skany zbiorczego potwierdzenia odbioru
        towarów, zawierające (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na
        rzecz nabywcy w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały otrzymane
        przez nabywcę na terytorium innego państwa członkowskiego oraz (iii) podpis

        osoby upoważnionej ze strony nabywcy do potwierdzenia odbioru towarów
        stanowiły dokumentację wystarczającą do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT,
        Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6
        października 2015 r., sygn. IPPP3/4512-631/15-2/ISZ, w której za prawidłowe
        zostało uznane stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym otrzymywane przez
        niego, za pośrednictwem poczty elektronicznej, zestawienie, na którym znajduje się
        numer zamówienia, dane nadawcy, nr i data faktury, nazwa odbiorcy i kraj, gdzie
        ten towar dotarł oraz kwota z faktury, a jednocześnie na zestawieniu znajduje się
        oświadczenie Dyrektora oraz prokurenta Nabywcy, że towar wykazany na fakturach
        faktycznie dotarł do miejsca wysyłki uprawnia go do zastosowania 0% stawki VAT z
        tytułu WDT,
        Interpretacja indywidualna z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. IPTPP2/443-624/11-7
        /JN, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wskazał, iż „(...) Wnioskodawca
        posiadając oprócz kopii faktury VAT zawierającej szczegółowy asortyment towarów,
        oświadczenie podpisane przez nabywcę o otrzymaniu towaru, będzie uprawniony
        do zastosowania 0% stawki podatku z tytułu przedmiotowej dostawy towarów, (...)”,
        Interpretacja indywidualna z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. IBPP4/443-399/13/LG,
        w której Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał, iż „w świetle wyżej
        powołanych przepisów z uwzględnieniem uchwały NSA sygn. akt I FPS 1/10
        stwierdzić należy, że jeśli przed dniem złożenia deklaracji podatkowej VAT
        Wnioskodawca będzie posiadał wskazane dokumenty i dowody o jakich mowa w
        art. 42 ust. 3 ustawy uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11
        ustawy, w tym pisemne oświadczenie nabywcy, że towar został dostarczony do
        miejsca jego przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż
        terytorium kraju (...). Tym samym będzie on uprawniony do uznaniu tak
        udokumentowanej transakcji za WDT i zastosowania preferencyjnej stawki
        opodatkowania w wysokości 0% względem dokonanej wewnątrzwspólnotowej
        dostawy towarów”,
        Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 lutego
        2015 r., sygn. IBPP4/443-627/14/BP, w której prawo do zastosowania 0% stawki VAT
        przyznane zostało na podstawie oświadczenia wystawionego przez przewoźnika.
        Organ podatkowy wskazał bowiem, iż „(...) nie ma podstaw do odmawiania mocy
        dowodowej dokumentowi o nazwie „oświadczenie spedytora” z danymi które
        wskazał Wnioskodawca, skoro jednoznacznie wynika z niego, że towary zostały
        dostarczone do miejscu ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
        inne niż terytorium kraju”,
        Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 stycznia
        2010 r. (sygn. I SA/Bd 926/09), w którym wskazane zostało, iż „(...) sam brak tego
        dokumentu (dokumentu przewozowego - przyp. Spółka) nie może być podstawą
        pozbawienia spółki, niejako automatycznie, prawa do stosowania stawki 0% z tytułu
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, jeżeli inne posiadane przez nią
        dokumenty (kopia faktury, specyfikacja sztuk załadunku, pismo od kontrahenta

        zawierające stwierdzenie, że otrzymał on towar oraz wskazanie miejsca wydania
        towaru) potwierdzają fakt, że dostawa wewnątrzwspólnotowa miała miejsce”.
        Stanowisko WSA w Bydgoszczy zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd
        Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2011 r. (sygn. I FSK 639/10).
    2.5. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie C)
        2.5.1. Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument), Spółka dysponować będzie elektronicznymi
    potwierdzeniami odbioru towarów (objętymi wykazami faktur przesłanymi przez Spółkę).
    W ramach planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta (korzystając
    z oficjalnego konta poczty elektronicznej serwera Kontrahenta) będzie przesyłała Spółce w
    formie wiadomości e-mail potwierdzenie faktu, iż towary objęte przesłanym przez Spółkę
    wykazem faktur zostały otrzymane przez Kontrahenta lub odbiorcę ostatecznego (w
    przypadku dostaw łańcuchowych).
    Tym samym, rozwiązanie przedstawione w ramach Wariantu C obejmuje potwierdzenie
    odbioru towarów w sposób zbliżony do przedstawionego w Wariancie B. Kontrahent
    jednoznacznie potwierdza w treści wiadomości e-mail, iż towary (identyfikowane poprzez
    numery faktury podane w wykazie przesłanym przez Spółkę) zostały dostarczone do niego
    lub bezpośrednio do innego odbiorcy (w przypadku dostaw łańcuchowych).
    Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, że otrzymanie przedmiotowej wiadomości od
    Kontrahenta będzie wywierać materialnie identyczne skutki co potwierdzenie otrzymane
    w formie skanu oświadczenia podpisanego przez Kontrahenta (tzn. będzie stanowić
    jedynie inną formę aktywnego potwierdzenia odbioru towarów). Stąd powyższe
    potwierdzenie, w ocenie Spółki, spełnia przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT.
        2.5.2. Stanowiska organów podatkowych
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w następujących
    pismach organów podatkowych:
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24 października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.463. 2024.1.GK) potwierdził stanowisko wnioskodawcy, iż w analogicznym
        wariancie dokumenty obejmujące:
      i. kopię faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
      stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      ii. otrzymane drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenie
      odbioru towarów objętych wykazem faktur przesłanych przez Spółkę (w ramach
      planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta będzie przesyłała
      Spółce potwierdzenie w formie wiadomości e-mail, iż towary objęte wykazem faktur,
      przesłanym przez Spółkę, zostały otrzymane przez Kontrahenta)
      „(...) stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej,
      które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
      dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu
      pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w
      wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). (...) ”,

        Spółka pragnie wskazać, iż tożsame z powyższym stanowisko DKIS zajął również w
        interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.
        2024.3.GK),
        Interpretacja indywidualna z dnia 23 lutego 2021 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.718.
        2020.2.JS), w której organ podatkowy wskazał, że „w przypadku nr 7, Spółka
        wskazała, że będzie w posiadaniu kopii faktury zawierającej specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku, faktury od przewoźnika towarów oraz zbiorczego
        poświadczenia odbioru przez nabywcę w formie e-mail lub w formie skanu
        podpisanego dokumentu dołączonego do wiadomości e-mail, zawierającego m.in.
        odniesienie do numeru dostawy, który pozwala na powiązanie z miejscem dostawy
        i fakturą za towar oraz datę dostawy. (...) Podobnie jak w poprzednim wariancie,
        zestawienie zrealizowanych dostaw będzie przesyłane Kontrahentowi drogą
        elektroniczną. Kontrahent będzie odsyłał potwierdzenie dokonanych dostaw
        również drogą elektroniczną w postaci wiadomości e-mail lub w formie skanu
        podpisanego dokumentu dołączonego do wiadomości e-mail. (...) Tym samym, w
        ocenie Organu, opisany zestaw dokumentacji zgromadzonej w przypadku nr 7
        potwierdzającej łącznie, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z
        terytorium Polski i dostarczone do nabywcy w UE pozwala na stwierdzenie, że
        Wnioskodawca będzie uprawniony do opodatkowania WDT opisanej w wariancie
        siódmym stawką VAT w wysokości 0%. Stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 7
        należy zatem uznać za prawidłowe.”,
        Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 10 marca 2015
        r., (sygn. IPTPP2/443-928/14-2/AJB), w której organ podatkowy stwierdza: „skoro -
        jak wskazała Wnioskodawczyni - przed upływem terminu do złożenia deklaracji
        podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiada w swej dokumentacji dowód w
        postaci otrzymanej od nabywcy ww. wiadomości e-mail zawierającej potwierdzenie
        otrzymania towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
        kraju, specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz korespondencję handlową z
        nabywcą, i w przypadku gdy posiadane dokumenty łącznie potwierdzają
        otrzymanie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju, to Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki podatku w
        wysokości 0% dla dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów”.
    2.6. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie D)
        2.6.1. Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument), dokumenty Spółki zawierają każdorazowo zbiorcze
    zestawienie faktur (dokumentujących dostawy dokonane w danym okresie) wysyłane do
    Kontrahentów.
    W ocenie Spółki przedmiotowe zestawienie należy uznać za dokument, o którym mowa w
    art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, potwierdzający dostarczenie towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, także w
    przypadku, gdy Kontrahenci nie odsyłają do Spółki informacji zwrotnej w zakresie
    otrzymanego zestawienia. Z ustaleń dokonanych z Kontrahentami oraz informacji

    zawartych w przedmiotowym zestawieniu będzie bowiem wynikać, iż brak przesłania
    przez Kontrahenta w określonym terminie potwierdzenia jest równoznaczny z
    potwierdzeniem, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska.
    Biorąc pod uwagę powyższe, dokument taki ma w ocenie Spółki jednakową moc
    dowodową jak zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów podpisane przez Kontrahenta.
    Należy bowiem wskazać, iż ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania
    towarów każdorazowo daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji
    danych zawartych w tym zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego
    treści. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce
    wszelkie zauważone braki w towarach mających być przedmiotem dostaw dokonywanych
    na jego rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom).
    Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahentów zastrzeżeń
    może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami
    stron oraz z informacją zawartą na przedmiotowym zestawieniu (która stanowi, iż brak
    przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów
    udokumentowanych fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu).
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa cywilnego, „bierne zachowanie
    podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem)
    może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące
    z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny.
    Komentarz, Legalis 2014). Przykładowo, taką formę złożenia oświadczenia woli dopuszcza
    uregulowanie przepisu art. 682 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny,
    zgodnie z którym „jeżeli przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych
    stosunkach gospodarczych, ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak
    niezwłocznej odpowiedzi poczytuje się za przyjęcie oferty”.
    W świetle powyższego, zestawienie (przesyłane do Kontrahentów i niezakwestionowane
    przez nich), łącznie z fakturą i specyfikacją ładunku (w formie odrębnego dokumentu lub
    zawartego w treści faktury) potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem
    dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone do
    Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego.
        2.6.2. Stanowisko organów podatkowych
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów
    podatkowych powołanych poniżej:
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24 października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.463. 2024.1.GK) potwierdził stanowisko wnioskodawcy, iż w analogicznym
        wariancie dokumenty obejmujące:
      i. kopię faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
      ii. zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie, przy czym zestawienie to będzie przesyłane
        Kontrahentowi drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy;
        zazwyczaj jest to okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia
        następnego miesiąca. Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją
        zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania
        potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy
        przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich
        przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe
        są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do

        otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w
        tym zakresie)
      „(...) stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej,
      które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
      dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu
      pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w
      wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). (...)
      ”,
        Spółka pragnie wskazać, iż tożsame z powyższym stanowisko DKIS zajął również w
        interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.35.2024.3.GK),
        DKIS potwierdził w interpretacji indywidualnej z 16 marca 2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-
        3.4012. 634.2021.3.PJ), że zastosowanie 0% stawki VAT jest możliwe w odniesieniu
        do zestawu dokumentów obejmującego: kopię faktury wraz ze specyfikacją
        poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących
        dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, do którego nie zostały
        wniesione zastrzeżenia przez Kontrahenta w ustalonym terminie, przez co dany
        Kontrahent w sposób milczący potwierdził otrzymanie danych towarów w kraju UE
        innym niż Polska (tzw. akceptacja dorozumiana),
        DKIS potwierdził w interpretacji indywidualnej z 31 sierpnia 2021 r. (sygn. 0114-
        KDIP1-2.4012.304.2021.1.PC) możliwość zastosowania stawki 0% do zestawu
        obejmującego kopię faktury oraz zbiorcze zestawienie faktur (wraz z przewodnią
        wiadomością e-mail wysłaną do Kontrahenta), przy pomocy którego Nabywca
        potwierdził fakt dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia znajdującego się
        na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE w drodze tzw.
        milczącej akceptacji,
        DKIS potwierdził w interpretacji indywidualnej z 2 listopada 2018 r. (sygn. 0112-
        KDIL1-3.4012. 580.2018.1.AK) możliwość zastosowania 0% stawki VAT do zestawu
        dokumentów obejmującego „kopię faktury (...), specyfikację poszczególnych sztuk
        ładunku (...), zbiorcze zestawienie faktur, które dokumentują dokonane na rzecz
        Nabywcy w okresie, którego dotyczy zestawienie dostawy - przy czym uznaje się, że
        zestawienie to zostało potwierdzone z uwagi na niezgłoszenie przez Nabywcę
        zastrzeżeń do jego treści do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, do
        którego dokument ten się odnosi.”,
        Interpretacja indywidualna DKIS z dnia 7 czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.117.2017.1. KB), w której organ przyjął za prawidłowe stanowisko
        wnioskodawcy, zgodnie z którym zestawienie (przesyłane do nabywców i
        niezakwestionowane przez nich), łącznie z fakturą stanowiły dokumentację
        wystarczającą do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT,
        Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 marca
        2016 r., sygn. ILPP4/4512-1-38/16-2/PR, w której organ podatkowy potwierdził

        stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym, że „niezgłoszenie przez Nabywców
        zastrzeżeń może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli -
        zgodne z ustaleniami stron oraz z informacją zawartą na przedmiotowym
        zestawieniu (która stanowi, iż brak przekazania informacji zwrotnej oznacza w
        istocie potwierdzenie otrzymania towarów udokumentowanych fakturami, których
        numery wymienione zostały w zestawieniu)”,
        Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 14
        września 2015 r., sygn. ILPP4/4512-1-208/15-2/HW, w której organ podatkowy
        potwierdził stanowisko wnioskodawcy, stosownie do którego „(...) zgodnie z
        ustaleniami stron, brak odpowiedzi na przesłane zestawienie w określonym
        terminie oznacza jego akceptację. W konsekwencji, powyższy dokument zdaniem
        Spółki jednoznacznie poświadcza fakt otrzymania towarów przez Nabywcę
        /Odbiorcę”,
        Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 marca
        2015 r., sygn. ILPP4/443-646/14-2/BA, w której organ podatkowy potwierdził
        stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym zbiorcze zestawienie faktur wysłane
        do Nabywcy, nawet w przypadku nieodesłania przez Nabywcę informacji zwrotnej
        w zakresie otrzymanego zestawienia, jest dokumentem jednoznacznie
        potwierdzającym dostarczenie towaru do nabywcy znajdującego się na terytorium
        państwa członkowskiego innego niż Polska, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy
        o VAT.
    3. Uwagi końcowe
    Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka stoi na stanowisku, iż posiadane przez nią dokumenty
    wskazane w Wariantach A), B) ,C) i D) w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    jednoznacznie potwierdzają, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski oraz
    otrzymane przez Kontrahentów (lub odbiorców ostatecznych w przypadku dostaw
    łańcuchowych) na terytorium innego państwa członkowskiego. Tym samym nie ulega
    wątpliwości, iż warunek zastosowania 0% stawki VAT z tytułu dokonanych przez Spółkę
    dostaw wewnątrzwspólnotowych został w analizowanych przypadkach spełniony i Spółka
    powinna być uprawniona do zastosowania 0% stawki VAT.
    Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż
    wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów udokumentowane w sposób wskazany w
    Wariantach A), B) ,C) i D) powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;

      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
      niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w
      pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
      przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
      lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
      dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).

    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że głównym przedmiotem Państwa
    działalności jest działalność (...). Jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT i
    zarejestrowani do transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce. W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej współpracujecie Państwo z podatnikami posiadającymi siedzibę
    w innych krajach Unii Europejskiej, zarejestrowanymi do celów rozliczenia podatku od
    wartości dodanej. Dokonujecie Państwo wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, o
    których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy. Towary mogą być transportowane zarówno do
    Kontrahenta będącego ich odbiorcą, jak również do odbiorców ostatecznych (w przypadku
    dalszych dostaw tych towarów przez Kontrahenta, tzn. dostaw łańcuchowych). W każdym
    z opisanych przypadków miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest Polska, a miejscem
    ich przeznaczenia (zakończenia) jest terytorium innego państwa członkowskiego Unii
    Europejskiej. W celu zastosowania stawki 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów, gromadzicie Państwo dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z
    terytorium kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego
    niż terytorium Polski. Zamierzacie Państwo każdorazowo gromadzić następujące
    dokumenty: kopię faktur, zawierających m.in. dane Kontrahenta (nazwę i adres siedziby),
    specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (nazwę towaru) Specyfikacja nie będzie
    stanowiła odrębnego dokumentu, lecz będzie elementem faktury VAT wystawionej na
    rzecz Kontrahenta. W każdym przypadku specyfikacja będzie zawierać dane niezbędne do
    ustalenia jakie towary były przedmiotem dostawy.
    Zamierzacie Państwo gromadzić dokumentację potwierdzającą wywóz towarów z
    terytorium kraju na teren innego państwa członkowskiego UE. Będziecie Państwo w
    posiadaniu:
    Wariant A
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika (np. w formie listów
        przewozowych CMR) potwierdzających dostarczenie towarów na teren innego
        państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
    Wariant B
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru
        towarów, zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na
        rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały
        dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa
        członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do
        potwierdzenia odbioru towarów (w przypadku dostaw łańcuchowych, towary będą
        fizycznie odbierane przez odbiorcę końcowego),
    Wariant C
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia
        odbioru towarów objętych wykazem faktur przesłanych przez Spółkę; w ramach

        planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta (korzystając z
        oficjalnego konta poczty elektronicznej serwera Kontrahenta) będzie przesyłała
        Spółce potwierdzenie w formie wiadomości e-mail, iż towary objęte wykazem
        faktur, przesłanym przez Spółkę, zostały otrzymane przez Kontrahenta lub odbiorcę
        ostatecznego (w przypadku dostaw łańcuchowych).
    Wariant D
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to jest przesyłane Kontrahentowi drogą
        elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy. Zgodnie z ustaleniami z
        Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w
        przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po
        miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały
        dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
        innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza
        zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do
        Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy dostawy
    udokumentowane przy pomocy dokumentów, o których mowa w Wariancie A)-D),
    powinny w światle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3, być opodatkowane stawką VAT 0%.
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4
    grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7 grudnia 2018 r., s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018
    /1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
      niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
      posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
      których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w
      posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a),
      wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami,
      o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały

      wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
      sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
      (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane
      lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
      nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
      pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
      adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
      przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu;
      oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
      (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
      mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
      pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
      pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w
      ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie
      różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
      1. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      2. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
      list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura
      od przewoźnika towarów;
      b) następujące dokumenty:
      (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
      (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
      notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
      przeznaczenia;
      (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:

      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
      numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
      państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
      stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju
      i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
      pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
      dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
      których mowa w art. 100 ust. 8
      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
      odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
      wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
      państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz
      towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony),

      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
      4) (uchylony),
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
      ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,
    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.

    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.

    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez
    Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do
    Kontrahentów, którzy - jak wynika z treści wniosku - posiadają właściwy i ważny numer
    identyfikacji dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe państwo
    członkowskie, tj. dowody (opisane w Wariantach A-D) w postaci:
        A. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w
          fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
          dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika (np. w formie
          listów przewozowych CMR) potwierdzających dostarczenie towarów na teren
          innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
        B. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w
          fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
          otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru
          towarów, zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane
          na rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały
          dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa
          członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do
          potwierdzenia odbioru towarów (w przypadku dostaw łańcuchowych, towary
          będą fizycznie odbierane przez odbiorcę końcowego);
        C. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w
          fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
          otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail)
          potwierdzenia odbioru towarów objętych wykazem faktur przesłanych przez
          Spółkę; w ramach planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez
          Kontrahenta (korzystając z oficjalnego konta poczty elektronicznej serwera
          Kontrahenta) będzie przesyłała Spółce potwierdzenie w formie wiadomości e-
          mail, iż towary objęte wykazem faktur, przesłanym przez Spółkę, zostały
          otrzymane przez Kontrahenta lub odbiorcę ostatecznego (w przypadku dostaw
          łańcuchowych);
        D. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w
          fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
          zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
          Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi
          drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy. Zgodnie z
          ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym
          zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca
          następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się,
          że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium

          państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w
          których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego
          zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym
          zakresie)
    - stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które
    zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
    dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w
    konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych
    warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w
    odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).
    Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym dostawy dokumentowane przy pomocy
    dokumentów opisanych w Wariancie A)-D) (pytanie nr 1-4) powinny być w świetle art. 42
    ust. 1 w związku z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, opodatkowane 0% stawką VAT należy
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informujemy, że wydając interpretację nie przeprowadzamy postępowania dowodowego i
    opieramy się wyłącznie na elementach stanu/zdarzenia przedstawionych we wniosku.
    Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do
    innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.