Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-659/14-2/MH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-12-04
Teza: Prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: limit; obrót; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 03 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy wykonywanych czynności menedżerskich – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2014r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy wykonywanych czynności menedżerskich.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 01 września 2013 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod symbolem PKD 70.22 Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Wnioskodawca wykonuje kontrakt menadżerski, który polega na prowadzeniu salonów franczyzowych na terenie kraju pod kątem sprzedaży i zarządzania. Wykonywane czynności Wnioskodawca wykonuje w ramach samodzielnej działalności gospodarczej, za które uzyskuje przychody, o których mowa w art. 13 pkt 9 podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zainteresowany posiada umowę na czynności wykonywane w ramach zarządzania salonów franczyzowych na terenie kraju pod kątem sprzedaży i zarządzania – menadżer. Są to:

*   usługi związane z sprzedażą bezpośrednią mebli studia klientów,

*   pozyskiwanie klientów,

*   nawiązywanie współpracy z architektami,

*   nadzór nad pracownikami

*   szkolenie pracowników (coaching).

Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z art. 113 ust. 1, ponieważ nie osiąga przychodów ze sprzedaży za rok 2013 proporcjonalnie do okresów prowadzonej działalności 150.000 zł, a w roku 2014 Wnioskodawca nie osiągnął przychodów 150.000 zł. Zainteresowany nie świadczy usług doradztwa. Zainteresowany nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust.13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wyżej Wnioskodawca opisywał przedmiotem działalności gospodarczej jest PKD 70.22 Z – Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Ww. usługi to usługi menadżerskie a wg PKWIU to 70.22.17 – Usługi zarządzania procesami gospodarczymi, 70.22.4 - Znaki towarowe i franczyza.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy wykonywane czynności menadżerskie podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy podatku od towarów i usług, czy też należy zastosować art. 113 ust. 13 pkt 2b, gdyż w ustawie nie zdefiniowana pojęcia „doradztwo”?

Czy Wnioskodawca powinien zostać czynnym podatnikiem podatku VAT od momentu zarejestrowania działalności?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi menadżerskie polegają na zarządzaniu (w słowniku menadżer to zarządca, kierownik, organizator imprez) a nie doradca, wobec powyższego ma zastosowanie art. 113 ust. 1, tj. do wysokości przychodów 150.000 zł Wnioskodawca nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych

\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

1.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ww. ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 tej ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ponadto, na mocy art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności – art. 113 ust. 4 ustawy.

W myśl art. 113 ust. 11 podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Według art. 113 ust. 11a przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;

1.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
2.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powyższego nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy m.in. świadczenie usług w zakresie doradztwa oraz prawnicze.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawcy, należy rozstrzygnąć, czy usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają z ww. zwolnienia z podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Podkreślić należy, iż ani ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy zastrzega, że do osób świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia, określonego w ust. 1 i 9 należy – wobec braku w ustawie definicji doradztwa – posłużyć się znaczeniem językowym. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzić”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, iż od 01 września 2013 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod symbolem PKD 70.22 Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Wnioskodawca wykonuje kontrakt menadżerski, który polega na prowadzeniu salonów franczyzowych na terenie kraju pod kątem sprzedaży i zarządzania. Wykonywane czynności Wnioskodawca wykonuje w ramach samodzielnej działalności gospodarczej, za które uzyskuje przychody, o których mowa w art. 13 pkt 9 podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zainteresowany posiada umowę na czynności wykonywane w ramach zarządzania salonów franczyzowych na terenie kraju pod kątem sprzedaży i zarządzania – menadżer. Są to:

*   usługi związane z sprzedażą bezpośrednią mebli studia klientów,

*   pozyskiwanie klientów,

*   nawiązywanie współpracy z architektami,

*   nadzór nad pracownikami

*   szkolenie pracowników (coaching).

Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z art. 113 ust. 1, ponieważ nie osiąga przychodów ze sprzedaży za rok 2013 proporcjonalnie do okresów prowadzonej działalności 150.000 zł, a w roku 2014 Wnioskodawca nie osiągnął przychodów 150.000 zł. Zainteresowany nie świadczy usług doradztwa. Zainteresowany nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust.13 ustawy o podatku od towarów i usług. Ww. usługi to usługi menedżerskie a wg PKWIU to 70.22.17 – Usługi zarządzania procesami gospodarczymi, 70.22.4 - Znaki towarowe i franczyza.

Odnosząc przedstawiony stan faktyczny do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, że jeżeli – jak wskazał Wnioskodawca - świadczone usługi polegają na zarządzaniu salonami franczyzowych na terenie kraju pod kątem sprzedaży i zarządzania, a jednocześnie nie polegają na prowadzeniu doradztwa, to nie można uznać ich za świadczenie usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT i świadczenie tych usług nie wyklucza zastosowania dla Wnioskodawcy zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy .

Jeżeli zatem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie świadczy usług doradczych, ani nie wykonuje żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy i wartość sprzedaży w 2013 r. w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczyła kwoty 150.000 zł, a w 2014 r. Wnioskodawca nie osiągnął wartości sprzedaży 150.000 zł, to może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Na mocy art. 96 ust. 4 ustawy o VAT naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Biorąc pod uwagę przytoczone przepisy i opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że wykonywane czynności menedżerskie podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy podatku od towarów i usług,

Zaznaczyć jednak należy, że Wnioskodawca utraci zwolnienie od podatku VAT i będzie obowiązany do zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT, w przypadku wykonania jakichkolwiek czynności doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Wnioskodawca utraci również zwolnienie, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę 150.000 zł, począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualny błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.