Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3/033/232/IMD/13/RD-132704/13
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2013-12-20
Teza: Za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawczyni, że otrzymana refundacja wydatków poniesionych na wymianę stolarki okiennej, nie stanowi dodatkowego dochodu podlegającego opodatkowaniu. Stąd Wnioskodawczyni nie wykazuje kwoty refundacji w zeznaniu podatkowym.
Słowa kluczowe: dochód; fundusz-fundusz remontowy; refundacja; skutki podatkowe; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; wydatek; zwrot
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 43

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2010 r. Nr IPPB1/415-114/10-4/ES, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Pani E. (Wnioskodawczyni) przedstawione we wniosku złożonym w dniu 4 lutego 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie skutków podatkowych refundacji kosztów wymiany stolarki okiennej, **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych refundacji kosztów wymiany stolarki okiennej.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawczyni przedstawiła następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni w miesiącu kwietniu 2009 r. dokonała wymiany stolarki okiennej w swoim lokalu ze statusem odrębnej własności pozostając nadal członkiem Spółdzielni Mieszkaniowej. Wnioskodawczyni nadal wnosi opłaty m.in. na rzecz funduszu remontowego, z którego otrzymała zwrot części poniesionych kosztów, jednocześnie spółdzielnia zobowiązała Wnioskodawczynię do odprowadzenia podatku od ww. zwrotu. Kwota zwrotu z funduszu remontowego wyniosła 1.601,60 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy zwrot z funduszu remontowego można uważać jako dodatkowy dochód?

Czy Wnioskodawczyni będąc nadal członkiem spółdzielni mieszkaniowej ma inne prawa niż inni członkowie?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie można uznać zwrotu z funduszu remontowego jako dodatkowego dochodu. Zwrot, jak mówi sama nazwa stanowi oddanie czegoś do czego ma prawo. Fundusz remontowy uważa za konto na którym gromadzi pieniądze potrzebne na remont zasobów spółdzielczych i zasobów Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni jest członkiem spółdzielni od 1990 r. Gdyby Spółdzielnia dokonała wymiany nie byłoby problemu. Wnioskodawczyni dokonała wymiany we własnym zakresie tylko dlatego, że wymieniła otwory okienne wykonane z PCV a spółdzielnia na dzień dzisiejszy takich nie montuje. Wyrażając zgodę na wymianę we własnym zakresie spółdzielnia nie uprzedziła Wnioskodawczyni o opodatkowaniu zwrotu z funduszu remontowego. O fakcie tym dowiedziała się w dniu 21.01.2010 r. otrzymując od spółdzielni mieszkaniowej pismo zobowiązujące do zapłaty podatku. Wnioskodawczyni ma lokal z odrębną własnością, ale nadal jest członkiem spółdzielni i wnosi opłaty w takiej samej wysokości jak inni członkowie ze statusem spółdzielczym lokatorskim lub własnościowym; jedynie podatek od nieruchomości opłaca we własnym zakresie. Wnioskodawczyni uważa, że zwrot z funduszu remontowego nie powinien podlegać opodatkowaniu, gdyż jest to zwrot z pieniędzy które pochodzą między innymi z jej wpłat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego za nieprawidłowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 4 ust. 1-2 i 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1222), członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. Osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, są obowiązane uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 5. Członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. Właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Są oni również obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu. Obowiązki te wykonują przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 5.

Z kolei, jak stanowi art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielnia tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych. Odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Obowiązek świadczenia na fundusz dotyczy członków spółdzielni, właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni oraz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali.

Powyższe oznacza, że wszystkie grupy mieszkańców nieruchomości zarządzanych przez spółdzielnie mają takie same obowiązki w zakresie pokrywania kosztów eksploatacji i utrzymania nieruchomości oraz świadczenia na rzecz funduszu remontowego spółdzielni.

Jednocześnie ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych nie zawiera regulacji określających szczegółowe zasady gospodarowania środkami funduszy utworzonych przez spółdzielnie. Zasady wydatkowania tych funduszy, sposób ponoszenia opłat, katalog zdarzeń remontowych, sposób ich finansowania lub współfinansowania określają statuty lub uchwalone na ich podstawie przez właściwy organ spółdzielni mieszkaniowej regulaminy. O ile zatem statut spółdzielni mieszkaniowej lub stosowny regulamin wydany na jego podstawie tak stanowi, to środki funduszu na remont zasobów mieszkaniowych, utworzonego przez spółdzielnię na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych dla nieruchomości zarządzanych przez nią na mocy art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, mogą być również przeznaczone dla właścicieli lokali posiadających odrębną własność lokalu lub osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, w celu utrzymania w należytym stanie elementów (okien, drzwi, instalacji, etc.), które służą wyłącznie do użytku poszczególnych właścicieli.

Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), należy zauważyć, iż skoro to do obowiązków spółdzielni mieszkaniowej należy dokonywanie stosownych remontów oraz utrzymywanie zasobów mieszkaniowych w należytym stanie, okoliczność wymiany stolarki okiennej nie bezpośrednio przez spółdzielnię mieszkaniową lecz przez samego podatnika (niezależnie od tego czy przysługuje mu spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, czy też odrębna własność lokalu), i późniejszy – zgodny ze statutem lub regulaminem spółdzielni – częściowy zwrot wydatków, nie stanowi dla podatnika przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 tej ustawy. Otrzymane zwroty są neutralne podatkowo, bowiem w takim przypadku podatnik otrzymuje jedynie zwrot uprzednio poniesionych nakładów.

W świetle przytoczonych przepisów za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawczyni, że otrzymana refundacja wydatków poniesionych na wymianę stolarki okiennej, nie stanowi dodatkowego dochodu podlegającego opodatkowaniu. Stąd Wnioskodawczyni nie wykazuje kwoty refundacji w zeznaniu podatkowym.

Stanowisko w sprawie zwrotu wydatków poniesionych przez podatnika na remont lokalu stanowiącego jego odrębną własność Minister Finansów zajął w interpretacji ogólnej z dnia 10 października 2013 r. Nr DD3/033/184/CRS/13/RD-94536/13, ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów z 2013 r. poz. 33. Stanowi ona „uzupełnienie” interpretacji ogólnej z dnia 17 marca 2009 r. Nr DD3/033/33/KDJ/09/209, w której Minister Finansów odniósł się wyłącznie do sytuacji osób, którym przysługuje spółdzielcze lokatorskie, odpowiednio spółdzielcze własnościowe, prawo do lokalu.

Z tych też względów należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 marca 2010 r. Nr IPPB1/415-114/10-4/ES, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.