Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-869/12/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-10-22
Teza: Skutki podatkowe zwrotu wydatków na remont wynajętego mieszkania.
Słowa kluczowe: koszt-zwrot kosztów; przychód; rekompensata; remonty; umowa-rozwiązanie umowy; umowa-umowa najmu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 8 sierpnia 2012 r. (data wpływu 9 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu wydatków na remont wynajętego mieszkania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych skutków podatkowych zwrotu wydatków na remont wynajętego mieszkania.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wynajęła Pani lokal w starym budynku, w którym wcześniej mieściły się biura zakładu pracy. Wynajmującym był prywatny właściciel, który zakupił budynek od Urzędu Miasta. Lokal został wynajęty na mieszkanie, dlatego też musiała Pani przeprowadzić remont i przystosować do zamieszkania. Remont polegał na założeniu instalacji elektrycznej, gazowej, centralnego ogrzewania etażowego, położenia nowych tynków wewnętrznych i malowania. Koszt remontu wyniósł 15.000 zł. Nie mając środków własnych zmuszona Pani wziąć kredyt z banku. Właściciel budynku, który wynajmował Pani lokal mieszkalny, sprzedał ten budynek. Nowy właściciel podpisał z Panią umowę najmu na czas nieoznaczony, lecz już po czterech miesiącach zażądał wykupienia mieszkania lub jego opuszczenia w ciągu dwóch miesięcy. W razie niespełnienia tych warunków czynsz osiągnąłby kwotę około 1.000 zł. Z uwagi na to, iż miesięczny Pani dochód wynosi około 1.000 zł. musiała wyprowadzić się z mieszkania. Właściciel zobowiązał się do zwrotu kosztów remontu opuszczonego przez Panią pomieszczenia. Kwotę 14.000 zł właściciel zwrócił Pani z chwilą opuszczenia lokalu. Otrzymaną kwotę przeznaczyła Pani na remont kolejnego mieszkania, które musiała wynająć. Opisana sytuacja miała miejsce w 2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w rozliczeniu rocznym PIT-37 zwróconą kwotę 14.000 należy doliczyć do dochodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro wydaną kwotę przeznaczyła na remont a następnie została ona zwrócona, nie zyskała żadnych dochodów. Zwrócona kwota ponownie została przeznaczona na remont.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z treści art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy wynika, że jednym ze źródeł przychodów są „inne źródła”.

Za przychody z innych źródeł, zgodnie z dyspozycją art. 20 ust. 1 ustawy uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Przedstawiony katalog jest katalogiem otwartym, o czym świadczy użycie sformułowania „w szczególności”. Oznacza to, że o przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Istota bowiem przychodu podatkowego polega właśnie na tym, że ma on charakter trwałego przysporzenia w majątku podatnika.

Zgodnie z art. 676 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.

Ze złożonego wniosku wynika, że w lokalu wynajętym na cele mieszkalne przeprowadziła Pani remont i przystosowała go do zamieszkania. Remont polegał na założeniu instalacji elektrycznej, gazowej, centralnego ogrzewania etażowego, położenia nowych tynków wewnętrznych i malowania. Koszt remontu wyniósł 15.000 zł. Właściciel budynku, w którym wynajmował już Pani lokal mieszkalny, sprzedał ten budynek. Nowy właściciel zażądał opuszczenia lokalu i zobowiązał się do zwrotu kosztów remontu opuszczonego przez Panią pomieszczenia. Kwotę 14.000 zł właściciel zwrócił Pani z chwilą opuszczenia lokalu.

Jak uprzednio wskazano, z regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym.

Z tego względu do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się pieniędzy uzyskanych jako różnego rodzaju zwrot nakładów własnych poczynionych za inny podmiot. W takich bowiem przypadkach podatnik otrzymuje do swojej dyspozycji określoną kwotę pieniędzy, do wyłożenia której był wcześniej zobligowany. Nie można zatem mówić, że u podatnika wystąpiło przysporzenie w majątku.

Mając powyższe na uwadze zwrot nakładów, poniesionych w celu przygotowania lokalu do zamieszkania, które obciążały najemcę nie stanowi dla Pani przysporzenia majątkowego, a tym samym zwrot kosztów remontowych nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy i nie podlega opodatkowaniu. Kwoty tej nie ma Pani obowiązku wykazać w zeznaniu rocznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.