Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-379/15/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-28
Teza: wyłączenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług przeniesienia składników mienia w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego w spółkę z o.o.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 4 maja 2015 r. (data wpływu 8 maja 2015 r.) uzupełnionym pismem z 21 lipca 2015 r. (data wpływu 23 lipca 2015 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania przeniesienia składników mienia w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego w spółkę z o.o. za zbycie przedsiębiorstwa i w związku z tym wyłączania jej z opodatkowania  **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 maja 2015 r. wpłynął ww. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania przeniesienia składników mienia w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego w spółkę z o.o. za zbycie przedsiębiorstwa i w związku z tym wyłączania jej z opodatkowania. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 21 lipca 2015 r. (data wpływu 23 lipca 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 15 lipca 2015 r. znak: IBPP3/4512-379/15/MN.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w piśmie z 21 lipca 2015 r.):

Wnioskodawca – Gmina, planuje z dniem 1 stycznia 2016 roku dokonać przekształcenia zakładu budżetowego pn. Zakład Gospodarki Komunalnej w w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, ze 100% udziałem Gminy.

Przekształcenie zostanie dokonane na zasadach opisanych w art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 - 3 Ustawy z dnia 20 grudnia 1996 roku o gospodarce komunalnej (Dz.U. z 2011 roku, Nr 45, poz. 236).

Mienie zlikwidowanego zakładu budżetowego wniesione zostanie aportem do nowo powstałej spółki.

Majątek zakładu budżetowego składa się z majątku wniesionego przez Gminę – w chwili jego powstania, oraz z majątku nabytego przez zakład w okresie jego działalności.

Dla prawidłowego przeprowadzenia procesu przekształcenia istotnym jest rozstrzygnięcie kwestii dotyczących problematyki podatku VAT oraz podatku dochodowego od osób prawnych.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że Zakład Gospodarki Komunalnej w do czasu przekształcenia w sp. z o.o. funkcjonować będzie na dotychczasowych zasadach – jako zakład budżetowy, w ramach którego zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych służyć będzie realizacji zadań statutowych. Ten stan faktyczny i prawny odpowiada definicji zawartej w art. 551 Kodeksu Cywilnego.

Powstająca spółka z o.o. przejmie wszystkie składniki majątkowe Zakładu Gospodarki Komunalnej wchodzące w skład zakładu przed jego przekształceniem, łącznie z elementami składników majątkowych.

Spółka z o.o., przy użyciu wniesionego aportem majątku po zlikwidowanym zakładzie, nadal będzie kontynuować dotychczasową działalność Zakładu. Tak. Spółka z o.o. na bazie nabytego majątku będzie podmiotem zdolnym do samodzielnego prowadzenia działalności i kontynuowania dotychczasowej działalności Zakładu.

Składniki majątku zlikwidowanego zakładu budżetowego, które zostaną wniesione aportem są zorganizowaną częścią zakładu budżetowego, tj.:

1.  stanowią zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności,
2.  są organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębnione od Gminy,
3.  stanowią zespół składników wyodrębnionych finansowo, tj. możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań oddzielnie do zakładu budżetowego i oddzielnie do finansów Gminy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1):

Czy Gmina zobowiązana jest do zapłaty podatku VAT, w związku z wniesieniem aportem majątku zlikwidowanego zakładu budżetowego do jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, powstałej w miejsce tego zakładu budżetowego?

Stanowisko Wnioskodawcy (oznaczone we wniosku nr 1):

Podatkowe prawa i obowiązki podmiotów przekształconych reguluje art. 93–93e Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 roku, poz. 749). Na podstawie art. 93a § 1 tej ustawy osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1.  przekształcenia innej osoby prawnej,
2.  przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej,

wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki podmiotu przekształconego.

Zaś na mocy art. 93b Ordynacji podatkowej przywołany przepis art. 93a stosuje się odpowiednio do przekształceń samorządowych zakładów budżetowych. Oznacza to, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powstała w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa jego prawa i obowiązki.

W zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z wniesieniem aportu zastosowanie mają przepisy Ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 roku, Nr 177, poz. 1054). i tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku gdy przedmiotem aportu jest całe przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, to czynność ta podlega wyłączeniu z zakresu opodatkowania VAT.

Ustawodawca w ustawie o VAT nie zawarł definicji pojęcia „przedsiębiorstwo”, wobec czego zastosowanie ma definicja legalna zawarta w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 roku, poz. 121 ze zm.). Według tego przepisu, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujące w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwę przedsiębiorstwa), własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nich wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty, tajemnice przedsiębiorstwa czy księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Potwierdza to treść art. 552 K.C., w myśl którego czynność prawa mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Z kolei definicja „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” określona w art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT. W myśl tego przepisu – zorganizowana część przedsiębiorstwa – to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych, które zarazem mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Wobec tego, jeżeli przedmiotem aportu w przedmiotowym przypadku jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, czynność ta pozostaje poza zakresem działania ustawy o VAT, a Gmina jako podatnik wnoszący aport w przedmiotowej sprawie nie ma obowiązku wykazywania i uiszczania podatku należnego z tytułu tej czynności.

Słuszność powyższego stanowiska potwierdzają również przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 roku, poz. 851), bowiem zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 przychodem jest nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce objętych w zamian za wkład niepieniężny, inny niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Tym samym, w przypadku gdy Gmina wnosi aportem do spółki z o.o. zorganizowaną część przedsiębiorstwa samorządowego zakładu budżetowego w związku z jego przekształceniem, to nie powstanie z tego tytułu przychód.

Mając na uwadze powyższe, za słuszne należy uznać stanowisko Gminy, zgodnie z którym Gmina nie jest zobowiązana do zapłaty podatku VAT w związku z wniesieniem aportem majątku zakładu budżetowego przekształconego w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ww. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa – art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 tej ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Zatem dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” należy odwołać się do regulacji zawartej w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Należy wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Natomiast według art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako: dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Należy wskazać, że w myśl art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236), gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego.

Na mocy art. 6 ust. 1 ww. ustawy o gospodarce komunalnej, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą tworzyć, łączyć, przekształcać w inną formę organizacyjno-prawną i likwidować samorządowe zakłady budżetowe zgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może, w drodze uchwały, zdecydować o likwidacji samorządowego zakładu budżetowego w celu zawiązania spółki akcyjnej albo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez wniesienie na pokrycie kapitału spółki wkładu w postaci mienia samorządowego zakładu budżetowego pozostałego po jego likwidacji. Czynności związane z likwidacją samorządowego zakładu budżetowego w celu, o którym mowa w ust. 1, wykonuje organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego (art. 22 ust. 3 ww. ustawy).

W myśl art. 23 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej, składniki mienia samorządowego zakładu budżetowego przekształconego w spółkę stają się majątkiem spółki. Natomiast art. 23 ust. 3 cyt. ustawy stanowi, że spółka powstała w wyniku przekształcenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością samorządowego zakładu budżetowego.

Na mocy art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm.), przekształcenie samorządowego zakładu budżetowego w inną formę organizacyjno-prawną wymaga uprzednio jego likwidacji.

Należy zatem uznać, że art. 22 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej nie oznacza (wbrew jego dosłownemu brzmieniu) definitywnej likwidacji zakładu budżetowego, lecz jedynie likwidację w znaczeniu zaprzestania wykonywania działalności statutowej, połączoną z wniesieniem mienia tego zakładu na pokrycie wkładu w spółce prawa handlowego jednostki samorządu terytorialnego. Tak więc przekształcenie zakładu budżetowego w spółkę akcyjną lub spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością musi się odbyć poprzez likwidację zakładu budżetowego, dokonaną w celu zawiązania jednej z wymienionych rodzajów spółek, a nie w celu definitywnego zakończenia działalności komunalnej prowadzonej dotychczas przez daną jednostkę.

W konsekwencji należy przyjąć, że przy przekształceniu zakładu budżetowego w spółkę prawa handlowego na podstawie art. 22 i 23 ustawy o gospodarce komunalnej nie mamy do czynienia ani z likwidacją w znaczeniu przedmiotowym, bowiem wkładem do nowej spółki jest mienie będące w dyspozycji zakładu budżetowego, ani z likwidacją w znaczeniu podmiotowym, bowiem zakład budżetowy nie ma podmiotowości prawnej. Likwidacja, o której mowa w art. 22 ustawy o gospodarce komunalnej, jest więc de facto jedynie zmianą formy prowadzenia gospodarki komunalnej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina planuje z dniem 1 stycznia 2016 roku dokonać przekształcenia zakładu budżetowego pn. Zakład Gospodarki Komunalnej w R. w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, ze 100% udziałem Gminy.

Przekształcenie zostanie dokonane na zasadach opisanych w art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 roku o gospodarce komunalnej. Mienie zlikwidowanego zakładu budżetowego wniesione zostanie aportem do nowo powstałej spółki. Majątek zakładu budżetowego składa się z majątku wniesionego przez Gminę – w chwili jego powstania, oraz z majątku nabytego przez zakład w okresie jego działalności.

Analiza opisanej sprawy oraz cytowanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że w przedstawionej sytuacji przedmiotem nabycia nie będzie przedsiębiorstwo. Należy bowiem zauważyć, że Gmina w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może prowadzić nie tylko działalność w zakresie odpłatnej dostawy wody i odprowadzania ścieków, ale również działalność w innym zakresie, np. sprzedaży, najmu, dzierżawy nieruchomości, ustanawiania prawa wieczystego użytkowania gruntów. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego w przypadku Gminy, stanowią wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe związane z całokształtem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. W związku z tym, że przedmiotem zbycia – jak wynika z treści wniosku – będą składniki majątkowe i niemajątkowe związane wyłącznie z działalnością statutową zakładu budżetowego (funkcjonujące wcześniej w ramach zakładu budżetowego), nie będą one stanowiły zbycia przedsiębiorstwa.

Należy zatem rozpatrzeć, czy majątek przejęty przez Wnioskodawcę będzie spełniał definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Jak wynika z wniosku, Zakład Gospodarki Komunalnej w R. do czasu przekształcenia w sp. z o.o. funkcjonować będzie na dotychczasowych zasadach – jako zakład budżetowy, w ramach którego zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych służyć będzie realizacji zadań statutowych. Ten stan faktyczny i prawny odpowiada definicji zawartej w art. 551 Kodeksu Cywilnego. Powstająca spółka z o.o. przejmie wszystkie składniki majątkowe Zakładu Gospodarki Komunalnej wchodzące w skład zakładu przed jego przekształceniem, łącznie z elementami składników majątkowych. Spółka z o.o., przy użyciu wniesionego aportem majątku po zlikwidowanym zakładzie, nadal będzie kontynuować dotychczasową działalność Zakładu. Spółka z o.o. na bazie nabytego majątku będzie podmiotem zdolnym do samodzielnego prowadzenia działalności i kontynuowania dotychczasowej działalności Zakładu.

Składniki majątku zlikwidowanego zakładu budżetowego, które zostaną wniesione aportem są zorganizowaną częścią zakładu budżetowego, tj.:

1.  stanowią zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności,
2.  są organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębnione od Gminy,
3.  stanowią zespół składników wyodrębnionych finansowo, tj. możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań oddzielnie do zakładu budżetowego i oddzielnie do finansów Gminy.

Zatem, mając na uwadze powyższe, w przypadku gdy przedmiotem wniesienia do Spółki będzie – jak wskazał Wnioskodawca w treści wniosku – wyodrębniony organizacyjnie i finansowo od Gminy oraz stanowiący wyodrębniony zespół funkcjonalnie powiązanych ze sobą składników materialnych i niematerialnych, to uznać należy, że przedmiotem zbycia w wyniku przekształcenia Zakładu w Spółkę będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. W związku z tym przedmiotowa transakcja, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Gmina nie jest zobowiązana do zapłaty podatku VAT w związku z wniesieniem aportem majątku zakładu budżetowego przekształconego w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślić należy, że wyrażona w niniejszej interpretacji ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy dotyczy wyłącznie kwestii z zakresu podatku od towarów i usług, natomiast kwestie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych są przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.