Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.72.2025.1.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Nieuznanie za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy
udziału w działkach powstałych z podziału działki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości-podział nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej który
    dotyczy nieuznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy udziału w działkach
    powstałych z podziału działki A. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W czerwcu 2015 r.: Pani wraz z współmałżonkiem ... - bez rozdzielczości majątkowej oraz
    starszy brat Pani małżonka ... wraz z Jego współmałżonką ... - również bez rozdzielczości
    majątkowej, zakupili Państwo na zasadach współwłasności ustawowej działkę orną nr A,
                        2obręb ..., o powierzchni 7 ha 7973 m, po 1/2 części każda ze stron, w celu powiększenia
    Państwa gospodarstw rolnych.
    Dla tej nieruchomości prowadzona jest w Sądzie Rejonowym ...księga wieczysta nr .... W
    chwili zakupu działka nr A zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy
    przeznaczona była na cele rolne.
    Działka była niezabudowana. Przy zawarciu aktu notarialnego zakupu ww. działki podatku
    VAT nie pobrano.
    Każda z dwóch stron, tj. Pani oraz starszy brat Pani męża, prowadzi osobne indywidualne
    gospodarstwa rolne. Każda z dwóch stron posiada również odrębne działki rolne, które
    uprawia w ramach Państwa odrębnych gospodarstw rolnych. Natomiast wspólnie
    zakupiona działka A jest przez Państwa również wspólnie uprawiana. Działka od momentu
    zakupu do chwili obecnej wykorzystywana była przez Państwa osobiście na cele rolnicze,
    nigdy nie była przedmiotem umów najmu ani innych umów o podobnym charakterze.
    Prowadząc gospodarstwo rolne jest Pani rolnikiem ryczałtowym, nie była i nie jest Pani
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i jako rolnik była i jest Pani zwolniona z
    podatku VAT. Nie prowadziła i nie prowadzi Pani żadnej działalności gospodarczej i tym
    samym nie była i nie jest Pani podatnikiem VAT.
    W 2022 r. będąc zmuszonymi do racjonalizacji dochodów z Państwa gospodarstw rolnych
    (niskie dochody z produkcji rolnej) podjęli Państwo decyzję o zmniejszeniu produkcji rolnej
    i w związku z tym zapadła decyzja o sprzedaży w przyszłości działki A. W celu łatwiejszej jej
                                                    2sprzedaży dokonali Państwo jej podziału na 22 działki o powierzchni od 3000 do 5700 m
                                                  2oraz 1 działkę w charakterze drogi dojazdowej do tych działek o powierzchni 8570 m,
    zgodnie z ustalonym projektem podziału nieruchomości. Powstałe działki mają numery od
    A/20 do A/42, w tym działka w charakterze drogi dojazdowej o nr A/30. W momencie
    podziału działki A w ewidencji gruntów i budynków wyodrębnione w niej były następujące
    oznaczenia użytków: Ł - kl III - 0,2587 ha; N - 0,0627 ha; Ps - kl III - 0,0029 ha; R - kl lllb -
    5,4272 ha; R kl IVa - 2,0458 ha.
    W związku z tym, że cały obszar działki znajduje się w obrębie ewidencyjnym miasta,
    uzyskali Państwo informację w Urzędzie Miejskim, że istnieje możliwość uzyskania dla
    nowo powstałych działek warunków zabudowy.
    Z tej możliwości skorzystali Państwo i w latach 2022 i 2023 r. wystąpili Państwo do
    Burmistrza o warunki zabudowy na 21 działek powstałych z działki A i na te działki
    otrzymali Państwo decyzje o warunkach zabudowy:
      AB wystąpił o warunki zabudowy dla działek: ... - nr decyzji ....
      CD wystąpiła o warunki zabudowy dla działek: ... - nr decyzji ....

      EF wystąpił o warunki zabudowy dla działek: ... - nr decyzji ....
    We wszystkich ww. decyzjach ustalono warunki zabudowy: budowa budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego.
    Nie występowali Państwo o warunki zabudowy dla działki ... - działka w charakterze drogi
    dojazdowej do pozostałych wydzielonych działek oraz dla działki ... - przechodzą przez nią
    linie energetyczne.
    Nie poczynili Państwo poza tym żadnych działań zwiększających wartość nieruchomości.
    Dokonali Państwo tylko podziału działki z wyznaczeniem dodatkowej działki w charakterze
    drogi dojazdowej do pozostałych działek i wystąpili Państwo o warunki zabudowy na 21
    wyodrębnionych działek.
    Nie występowali Państwo o wyłączenie gruntu z produkcji rolnej, nie zostały dokonane
    zmiany przeznaczenia terenu, a cała nieruchomość w dalszym ciągu wykorzystywana jest
    przez Państwa na cele rolnicze. Nie uzbroili Państwo wyodrębnionych działek i nie
    ogrodzili ich Państwo. Powstałe z podziału działki A działki o numerach ... do ... (23 szt., w
    tym 22 działek + 1 działka o charakterze drogi dojazdowej do wyodrębnionych działek): nie
    są objęte postanowieniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego
    gminy i nie są zabudowane. Wyodrębnione działki są majątkiem prywatnym.
    Te wyodrębnione 23 działki, w tym udziały w działce drogowej ... zamierzają Państwo w
    przyszłości sprzedać.
    Nie udzielili Państwo pełnomocnictwa podmiotom trzecim do występowania w Państwa
    imieniu w sprawach dotyczących wszystkich ww. działek, w szczególności w sprawie ich
    sprzedaży. Sprzedaży działek dokonywać będą Państwo bez pośrednika (nie przez biura
    nieruchomości itp.), lecz poprzez prywatne ogłoszenia i na zasadzie „poczty pantoflowej",
    więc ich sprzedaż może przeciągnąć się w czasie. Nie prowadzą Państwo działań
    marketingowych w celu sprzedaży działek.
    Na dzień składania wniosku nie została sprzedana żadna działka, nie została zawarta
    żadna umowa warunkowa ani przedwstępna sprzedaży działek. W chwili obecnej nie
    wiedzą Państwo, kto będzie nabywcą działek.

## Pytanie

Czy przy transakcjach sprzedaży 23 szt. ww. działek wydzielonych z pierwotnej działki nr A
    występuje Pani jako podatnik VAT, czy też nie?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    2023 poz. 1570), ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: towarach - rozumie się przez
    to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zbycie więc w przyszłości 23 szt. działek spełnia definicję sprzedaży, zgodnie z art. 2 pkt 22
    ww. ustawy, rozumianej jako odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju.
    W myśl przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju. Lecz aby dana czynność opodatkowana była podatkiem VAT, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem jest podatnikiem od towarów i usług.

    Nadmienia Pani, że nie była i nie jest Pani podatnikiem od towarów i usług i nie prowadzi
    Pani żadnej działalności gospodarczej poza prowadzeniem indywidualnego gospodarstwa
    rolnego na zasadach ryczałtowych.
    Transakcje sprzedaży w przyszłości 23 szt. wyodrębnionych działek są sprzedażą przez
    osobę fizyczną części majątku osobistego, a majątek ten nie został nabyty, ani również nie
    był wykorzystany w okresie jego posiadania w celu jego sprzedaży. Korzysta Pani tu tylko z
    przysługującego Jej prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej.
    Z racji ilości sprzedawanych działek, co prawda transakcje będą miały charakter
    powtarzalny, lecz związane będą ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie
    podejmowane będą aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami i nie zajmuje
    się Pani profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie poczyniła Pani działań zwiększających
    wartość nieruchomości: nie wystąpiła Pani o wyłączenie gruntu z produkcji rolnej, nie
    zostały dokonane zmiany przeznaczenia terenu, a cała nieruchomość w dalszym ciągu
    wykorzystywana jest przez Państwa na cele rolnicze, nie uzbroiła Pani działek będących
    przedmiotem sprawy. Nie prowadzi Pani również działań marketingowych w celu
    sprzedaży ww. działek. Sprzedaży działek dokonywać będą Państwo tylko poprzez
    prywatne ogłoszenia i na zasadzie „poczty pantoflowej”.
    Biorąc powyższe argumenty pod uwagę w Pani przekonaniu przyszłe transakcje sprzedaży
    23 szt. ww. działek wyodrębnionych z pierwotnej działki nr A nie będą stanowić
    działalności gospodarczej i Wnioskodawca, czyli Pani, z tego tytułu nie wystąpi w
    charakterze podatnika podatku VAT, a czynności te nie będą podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt (działka) spełnia definicję towaru wynikającą
    z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn.
    akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Jak stanowi art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Jak wynika z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Zgodnie z art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    W myśl art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    W świetle art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    W oparciu o art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie

    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które
    charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży przedmiotowych działek
    podejmowała/będzie podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10). TSUE orzekł w tej sprawie, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu

    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15
    ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą
    istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi
    również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych
    w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom
    podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika.
    Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w czerwcu 2015 r. Pani wraz z
    współmałżonkiem bez rozdzielczości majątkowej oraz starszym bratem Pani małżonka
    wraz z Jego współmałżonką również bez rozdzielczości majątkowej, zakupili Państwo na
    zasadach współwłasności ustawowej działkę orną nr A. W chwili zakupu działka nr A
    zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy przeznaczona była na cele
    rolne. Działka była niezabudowana. Przy zawarciu aktu notarialnego zakupu ww. działki
    podatku VAT nie pobrano. Wspólnie zakupiona działka A jest przez Państwa również
    wspólnie uprawiana. Prowadząc gospodarstwo rolne jest Pani rolnikiem ryczałtowym, nie
    była i nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i jako rolnik była i
    jest Pani zwolniona z podatku VAT. Nie prowadziła i nie prowadzi Pani żadnej działalności
    gospodarczej, nie była i nie jest Pani podatnikiem VAT. Ponadto wskazała Pani, że:
      · działka od momentu zakupu do chwili obecnej wykorzystywana była przez Państwa
        osobiście na cele rolnicze, nigdy nie była przedmiotem umów najmu ani innych
        umów o podobnym charakterze;
      · dokonali Państwo podziału działki na 22 działki oraz 1 działkę w charakterze drogi
        dojazdowej do tych działek, zgodnie z ustalonym projektem podziału
        nieruchomości;

      · w latach 2022 i 2023 r. wystąpili Państwo o warunki zabudowy na 21 działek
        powstałych z działki A i na te działki otrzymali Państwo decyzje o warunkach
        zabudowy – we wszystkich ww. decyzjach ustalono warunki zabudowy: budowa
        budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego;
      · nie poczynili Państwo poza tym żadnych działań zwiększających wartość
        nieruchomości;
      · dokonali Państwo tylko podziału działki z wyznaczeniem dodatkowej działki w
        charakterze drogi dojazdowej do pozostałych działek i wystąpili Państwo o warunki
        zabudowy na 21 wyodrębnionych działek;
      · nie występowali Państwo o wyłączenie gruntu z produkcji rolnej, nie zostały dokonane
        zmiany przeznaczenia terenu, a cała nieruchomość w dalszym ciągu
        wykorzystywana jest przez Państwa na cele rolnicze;
      · nie uzbroili Państwo wyodrębnionych działek i nie ogrodzili ich Państwo;
      · powstałe z podziału działki A działki o numerach od ... do ... (23 szt., w tym 22 działek +
        1 działka o charakterze drogi dojazdowej do wyodrębnionych działek): nie są objęte
        postanowieniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy i
        nie są zabudowane;
      · wyodrębnione działki są majątkiem prywatnym;
      · nie udzielili Państwo pełnomocnictwa podmiotom trzecim do występowania w
        Państwa imieniu w sprawach dotyczących wszystkich ww. działek, w szczególności
        w sprawie ich sprzedaży;
      · sprzedaży działek dokonywać będą Państwo bez pośrednika (nie przez biura
        nieruchomości itp.), lecz poprzez prywatne ogłoszenia i na zasadzie „poczty
        pantoflowej”;
      · nie prowadzą Państwo działań marketingowych w celu sprzedaży działek.
      · na dzień składania wniosku nie została sprzedana żadna działka, nie została zawarta
        żadna umowa warunkowa ani przedwstępna sprzedaży działek.
    W okolicznościach niniejszej sprawy działania podjęte w związku z planowaną sprzedażą
    działek, polegające na podziale działki nr A oraz wystąpieniu o warunki zabudowy dla 21
    działek powstałych z działki A, nie przesądzają o prowadzeniu przez Panią działalności w
    formie zorganizowanej, handlowej. Jak bowiem wynika z przedstawionych we wniosku
    okoliczności sprawy poza podziałem działki nr A na 22 działki oraz 1 działkę w charakterze
    drogi dojazdowej do tych działek, zgodnie z ustalonym projektem podziału nieruchomości,
    z której powstały działki mające numery od ... do ..., w tym działka w charakterze drogi
    dojazdowej o nr ..., będące przedmiotem sprzedaży oraz uzyskaniem ww. warunków
    zabudowy dla 21 działek, nie podejmowała Pani żadnych działań zwiększających wartość
    nieruchomości. Nie występowała Pani o wyłączenie gruntu z produkcji rolnej, nie zostały
    dokonane zmiany przeznaczenia terenu, a cała nieruchomość w dalszym ciągu
    wykorzystywana jest na cele rolnicze. Nie uzbroiła Pani wyodrębnionych działek i nie
    ogrodziła ich Pani. Sprzedaży działek dokonywać będzie Pani bez pośrednika. Nie
    prowadzi Pani działań marketingowych w celu sprzedaży działek.
    W świetle przedstawionego we wniosku opisu sprawy, nie można zatem mówić o
    aktywnych działaniach w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez podmioty
    zajmujące się profesjonalnie tego rodzaju sprzedażą.
    Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy,
    zbycie przez Panią udziału w prawie własności 23 działek o numerach od ... do ... (22

    działek + 1 działka o charakterze drogi dojazdowej do wyodrębnionych działek)
    powstałych z podziału działki A, nie będzie stanowić działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż – w świetle wskazanych przez Panią okoliczności
    sprawy – brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Pani w przedmiocie zbycia
    tychże działek, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek przesądzających o uznaniu Pani w
    zakresie sprzedaży udziału w prawie własności ww. działek, za podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie planowaną sprzedaż udziału w prawie własności 23
    działek o numerach od ... do ... powstałych z podziału działki A, należy uznać za czynność
    związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, która to czynność oznacza
    działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i
    usług nie mają zastosowania.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz opis sprawy, stwierdzam, że
    planowana przez Panią sprzedaż udziału w 23 działkach wydzielonych z działki nr A nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Pani dokonując
    sprzedaży ww. działek nie będzie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i
    usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Zatem Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem
    zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla Pani męża oraz
    pozostałych współwłaścicieli działek, o których mowa we wniosku.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, w szczególności
    dokonania przed sprzedażą działek dodatkowych czynności, w tym np. zmierzających do
    uzbrojenia działek w media, udzielenia pełnomocnictw wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.