Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1354/13-3/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-26
Teza: sposób opodatkowania zamiany i sprzedaży gruntu
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2013 r. (data wpływu 16 grudnia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 lutego 2014 r. (data wpływu 24 luty 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania zamiany i sprzedaży gruntu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania zamiany i sprzedaży gruntu. Wnioskodawczyni - pismem z dnia 21 lutego 2014 r. (data wpływu 24 luty 2014 r.) - dokonała uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą stanowiąca działki ewidencyjne nr 15/5, 15/6, 15/7 oraz 15/8. Wnioskodawczyni nabyła udział w nieruchomości (384/2000) w drodze spadkobrania po swojej babce, która zmarła 3 sierpnia 2013 r.

Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, rodzaj użytku odnoszący się do nieruchomości to „B”, nieruchomość położona jest w obszarze oznaczonym \`(...)\`., dla którego plan ustala utrzymanie i rozwój funkcji z zakresu usług zdrowia i opieki społecznej o charakterze ponadlokalnym, mieszkalnictwa wraz z towarzyszącymi usługami nieuciążliwymi oraz usług nieuciążliwych. Udziały w roszczeniach do przedmiotowej nieruchomości z tzw. „dekretu Warszawskiego” z 1945 r. babka Wnioskodawczyni nabyła w wyniku dziedziczenia oraz darowizny od matki, które następnie zrealizowała na podstawie decyzji orzekającej zwrot nieruchomości z dnia 30 czerwca 2008 r.

Nabycie praw do spadku przez babkę po matce w drodze dziedziczenia miało miejsce w dniu 11 stycznia 1984 r., co stwierdzono postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku z 31 października 1990 r. Nabycie roszczeń do nieruchomości w drodze darowizny przez babkę od matki miało miejsce 30 grudnia 1959 r.

W ramach zwrotu nieruchomości dekretowej, dnia 11 grudnia 2008 r. ustanowiono m.in. na rzecz babki Wnioskodawczyni użytkowanie wieczyste.

W dniu 30 kwietnia 2010 r. babka Wnioskodawczyni wraz z innymi osobami kupiła od osoby nieznanej z miejsca pobytu, która była jej współużytkownikiem wieczystym, udział w wys. 25/400 części w prawie użytkowania wieczystego ww. nieruchomości. Zakupu dokonano, ponieważ postanowienie sądu w sprawie ustanowienia kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu z dnia 30 kwietnia 2009 r. określało ograniczony okres umocowania kuratora. Decyzją z dnia 19 listopada 2010 r. przekształcono prawo użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności.

Ponieważ zwrócona nieruchomość nie posiada dostępu do drogi publicznej, poprzednik prawny Wnioskodawczyni od roku 2009 podejmował szereg czynności w celu zapewnienia tego dostępu - m.in. wystąpił z kilkoma wnioskami administracyjnymi oraz jednym wnioskiem do sądu o ustanowienie służebności drogi koniecznej w tym zakresie. Do tej pory jednak nieruchomość dostępu do drogi publicznej nie uzyskała.

Babka Wnioskodawczyni w grudniu 2010 r. aktem notarialnym jako współwłaściciel, zawarła przedwstępną umowę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Umowa została zawarta warunkowo. Warunkiem zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży jest zawarcie z Miastem umowy zamiany fragmentów nieruchomości na działkę nr 15/3 stanowiącą własność m.st. Warszawy. Stroną kupującą z tytułu powyższej umowy są osoby prywatne oraz spółka - jako współwłaściciele. Umowa ta obecnie nie obowiązuje, ale kwestie dotyczące zamiany są nadal aktualne, ponieważ taki wymóg będzie miał każdy następny kupujący.

Ponieważ przedmiotowa działka ma nieregularny kształt i jej fragmenty wchodzą klinem w działkę należącą do m. st. Warszawy, babka Wnioskodawczyni wniosła o zamianę części przedmiotowej nieruchomości, tj. działek nr 15/6, 15/7 i 15/8, wydzielonych specjalnie w tym celu z nieruchomości na działkę nr 15/3, stanowiącą nieruchomość sąsiednią, będącą własnością m.st. Warszawy. Zamiana ta byłaby korzystna dla obu stron, a pozostała część przedmiotowej nieruchomości, tj. działka nr 15/5, uzyskałaby dostęp do drogi publicznej. Wnioskowane do zamiany części nieruchomości, tj. działki nr 15/6, 15/7 i 15/8, mają taką samą powierzchnię, jak działka nr 15/3, która ma być pozyskana od m. st. Warszawy w wyniku zamiany, tj. powierzchnię 414 m2. Należy spodziewać się, że działki te będą miały taką samą wartość. Nie był wykonany jak dotąd operat szacunkowy nieruchomości, jednak będzie on wykonany w trakcie procedury zamiany. Wnioskodawczyni planuje dokonać ww. zamiany w 2013 r. Wnioskodawczyni ma nadzieję, że zamiana zostanie dokonana bez dodatkowych dopłat.

Przedmiotem sprzedaży w wyniku wykonania umowy przedwstępnej z grudnia 2010 r. byłaby działka nr 15/5 pozostała z nieruchomości oraz pozyskana w wyniku zamiany od m. st. Warszawy działka nr 15/3.

Dodać należy, że na podlegającym zamianie terenie należącym do Wnioskodawczyni znajdują się naniesienia, tj. na większej części powierzchni jest placyk z fontanną.

Poprzednik prawny Wnioskodawczyni nie planował ww. czynności w związku z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej, lecz z uwagi na zamiar sprzedaży swojego prywatnego majątku. Również Wnioskodawczyni dokonuje zamiany jedynie dlatego, że umożliwi to zbycie działki Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni informuje, że nie podejmowała wymagających zaangażowania własnych środków finansowych czynności, zmierzających do podniesienia wartości gruntu (w szczególności ogrodzenie, uzbrojenie terenu, doprowadzenie mediów, wydzielenie dróg, działania zmierzające do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy terenu). Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (jak np. reklama).

Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, w tym w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami. Poprzednik prawny Wnioskodawczyni wystąpił również z wnioskiem do sądu oraz z wnioskiem administracyjnym dot. ustanowienia służebności drogi koniecznej, ponieważ nieruchomość nie ma dostępu do takiej drogi.

W uzupełnieniu z dnia 21 lutego 2014 r. (data wpływu 24 luty 2014 r.) Wnioskodawczyni wskazała, że działki ewidencyjne 15/5, 15/6, 15/7 i 15/8 nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, oddawane w dzierżawę bądź przekazywane w innej formie odpłatnie lub nieodpłatnie osobom trzecim.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy opisana powyżej sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy opisana powyżej zamiana podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy ad. 1 i ad. 2:

Z tytułu dokonania czynności zamiany i sprzedaży opisanej powyżej, Wnioskodawczyni nie stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług.

Te czynności nie były podjęte w zamiarze działania jako podatnik VAT i nadal nie są prowadzone w takim zamiarze, ponieważ Wnioskodawczyni pragnie dokonać zamiany w celu umożliwienia sprzedaży swojej Nieruchomości.

Art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2004 r. o podatku od towarów i usług stanowi wyraźnie, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika VAT jest ustalenie, że działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub osoba wykonująca wolny zawód. Innymi słowy, aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi być realizowana przez podmiot działający zawodowo.

Wnioskodawczyni nie jest takim podmiotem, a własność udziału przedmiotowej działki posiada dopiero od sierpnia 2013 r.

Babka Wnioskodawczyni wystąpiła już o interpretację odnośnie tych działek (interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży wskazanej nieruchomości została wydana dnia 29 kwietnia 2013 r. – sygn. IPPP2/443-129/13-4/RR).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) rzeczami w rozumieniu niniejszego Kodeksu są tylko przedmioty materialne. Wyjaśnić jednocześnie należy, że przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m. in. rzeczy. Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome. Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Wskazać należy, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zarówno sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości na podstawie art. 198 k.c., jak i sprzedaż wspólnej nieruchomości za zgodą wszystkich współwłaścicieli na podstawie art. 199 k.c. stanowi odpłatną dostawę towarów.

Co do zasady – opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym nie wynika z nich, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną – zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, przeniesienie własności gruntu, na podstawie umowy zamiany, stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 cyt. ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wskazać należy, że z treści art. 15 ust. 2 ściśle odwzorowującego pojęcie działalności gospodarczej, przyjęte na gruncie dyrektywy 2006/112/WE oraz uwzględniającego wnioski płynące z tez wyroku w sprawie C-180/10 i C-181/10 jednoznacznie wynika, że nie jest realizowana opcja uznania za podatnika każdego, kto dokonuje określonych transakcji związanych z działalnością gospodarczą w sposób okazjonalny. W konsekwencji, doprecyzowana definicja działalności gospodarczej pozwala łatwiej ocenić podmiotowi, czy wykonując określone czynności staje się on podatnikiem VAT. Wprowadzona zmiana nie oznacza jednak, że nie jest objęty podatkiem od towarów i usług podmiot, który prowadząc działalność gospodarczą wykona np. tylko jedną transakcję.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, by czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży gruntu podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ma nastąpić w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał zwrócił uwagę, iż inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Trybunał orzekł ponadto, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem jak wynika z powyższego, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji powyższego, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W przypadku gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie działki budowlanej nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w W., na którą składają się działki ewidencyjne nr 15/5, 15/6, 15/7 oraz 15/8. Udział w nieruchomości (384/2000) Wnioskodawczyni nabyła w drodze spadkobrania po zmarłej w 2013 r. babce. Nieruchomość położona jest w obszarze oznaczonym 73-UZ/M, dla którego plan ustala utrzymanie i rozwój funkcji z zakresu usług zdrowia i opieki społecznej o charakterze ponadlokalnym, mieszkalnictwa wraz z towarzyszącymi usługami nieuciążliwymi oraz usług nieuciążliwych. Babka Wnioskodawczyni nabyła udziały w roszczeniach do przedmiotowej nieruchomości z tzw. „dekretu Warszawskiego” z 1945 r. w wyniku dziedziczenia oraz darowizny od swojej matki, które następnie zrealizowała na podstawie decyzji orzekającej zwrot nieruchomości z dnia 30 czerwca 2008 r. W ramach zwrotu nieruchomości dekretowej, dnia 11 grudnia 2008 r. ustanowiono m.in. na rzecz babki Wnioskodawczyni użytkowanie wieczyste. Decyzją z dnia 19 listopada 2010 r. przekształcono prawo użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności. Działka ma nieregularny kształt i jej fragmenty wchodzą klinem w działkę należącą do m.st. Warszawy, Wnioskodawczyni wniosła więc o zamianę części przedmiotowej nieruchomości, tj. działek nr 15/6, 15/7 i 15/8 wydzielonych specjalnie w tym celu z nieruchomości na działkę nr 15/3, stanowiącą nieruchomość sąsiednią, będącą własnością m.st. Warszawy. W wyniku zamiany część przedmiotowej nieruchomości, tj. działka nr 15/5 uzyskałaby dostęp do drogi publicznej. Wnioskowane do zamiany części nieruchomości - działki nr 15/6, 15/7 i 15/8 - mają taką samą powierzchnię, jak działka nr 15/3, to jest powierzchnię 414 m2. Przedmiotem sprzedaży w wyniku wykonania umowy przedwstępnej z grudnia 2010 r. byłaby działka nr 15/5 pozostała z nieruchomości oraz pozyskana w wyniku zamiany od m. st. Warszawy działka nr 15/3. Na podlegającym zamianie terenie należącym do Wnioskodawczyni znajdują się naniesienia, tj. na większej części powierzchni jest placyk z fontanną. Poprzednik prawny Wnioskodawczyni nie planował ww. czynności w związku z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej, lecz z uwagi na zamiar sprzedaży swojego prywatnego majątku. Również Wnioskodawczyni dokonuje zamiany jedynie dlatego, że umożliwi to zbycie działki Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie podejmowała wymagających zaangażowania własnych środków finansowych czynności, zmierzających do podniesienia wartości gruntu (w szczególności ogrodzenie, uzbrojenie terenu, doprowadzenie mediów, wydzielenie dróg, działania zmierzające do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy terenu). Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (jak np. reklama). Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, w tym w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami. Poprzednik prawny Wnioskodawczyni wystąpił również z wnioskiem do sądu oraz z wnioskiem administracyjnym dot. ustanowienia służebności drogi koniecznej, ponieważ nieruchomość nie ma dostępu do takiej drogi.

Wątpliwości z jakimi zwraca się Wnioskodawczyni w przedmiotowym wniosku, dotyczą opodatkowania czynności zamiany działek nr 15/6, 15/7, 15/8 na działkę nr 15/3 będącą własnością m. st. Warszawy i sprzedaży pozostałej działki nr 15/5 oraz pozyskanej w wyniku zamiany działki nr 15/3.

W analizowanej sprawie, żeby uznać przedmiotowe transakcje za opodatkowane podatkiem VAT, podmiot dokonujący dostawy w związku z przedmiotową sprzedażą musi wystąpić jako podatnik podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takie przesłanki nie zostały spełnione. Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość w wyniku dziedziczenia po zmarłej babce. Ponadto, jak wskazuje Wnioskodawczyni, nieruchomość ta nie była w przeszłości wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej, w tym w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawczyni nie dzierżawiła działek składających się na nieruchomość i nie przekazywała ich w innej formie odpłatnie lub nieodpłatnie osobom trzecim.

Wnioskodawczyni nie podejmowała wymagających zaangażowania własnych środków finansowych czynności, zmierzających do podniesienia wartości gruntu (w szczególności ogrodzenie, uzbrojenie terenu, doprowadzenie mediów, wydzielenie dróg, działania zmierzające do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy terenu) oraz nie podejmowała żadnych aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia mające na celu dokonanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (jak np. reklama).

Zatem, zarówno zamiana działek nr 15/6, 15/7, 15/8, jak i późniejsza sprzedaż pozostałej działki nr 15/5 i pozyskanej w wyniku zamiany działki nr 15/3, stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności. Dlatego też Wnioskodawczyni z tytułu transakcji zamiany oraz sprzedaży nieruchomości nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy.

Z uwagi na przywołane uregulowania prawne oraz przedstawioną treść wniosku stwierdzić należy, że mimo, iż grunt spełnia definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ww. ustawy, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby dokonując zamiany oraz sprzedaży udziału w nieruchomości, Wnioskująca działała w charakterze handlowca.

Reasumując, Wnioskodawczyni w wyniku dokonania czynności zamiany działek nr 15/6, 15/7, 15/8, jak i późniejszej sprzedaży pozostałej działki nr 15/5 i pozyskanej w wyniku zamiany działki nr 15/3 - nie będzie działała w charakterze podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji, czynności zamiany i sprzedaży nieruchomości nie będą czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, a dla Wnioskodawczyni z tytułu ich dokonania nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.