Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-112/13-2/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-06-12
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku VAT niepodlegającego odliczeniu oraz w zakresie prawidłowości rozpoznania naliczonego podatku VAT niepodlegającego odliczeniu jako kosztu uzyskania przychodu poprzez identyfikację miejsca powstawania wydatku z poniesieniem którego jest związany
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zezwolenie; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 01 marca 2013 r. (data wpływu 12 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku VAT niepodlegającego odliczeniu oraz w zakresie prawidłowości rozpoznania naliczonego podatku VAT niepodlegającego odliczeniu jako kosztu uzyskania przychodu poprzez identyfikację miejsca powstawania wydatku z poniesieniem którego jest związany - **jest prawidłowe.**

****

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku VAT niepodlegającego odliczeniu,
*   prawidłowości rozpoznania naliczonego podatku VAT niepodlegającego odliczeniu jako kosztu uzyskania przychodu poprzez identyfikację miejsca powstawania wydatku z poniesieniem którego jest związany.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzeń przyszłych.

Wnioskodawca (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą na terenie … Specjalnej Strefy Ekonomicznej … (dalej jako: „SSE”) na podstawie zezwolenia nr x z dnia 22 lutego 2006 r., zmienionego Decyzją nr xx z dnia 26 lutego 2010 r. (dalej jako: „Zezwolenie”).

Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest:

*   świadczenie usług produkcyjnych na zlecenie, polegających na montażu podzespołów do modułów telewizyjnych, przy użyciu części powierzonych przez zleceniodawcę, oraz
*   świadczenie usług w zakresie naprawy podzespołów do modułów telewizyjnych, dokonywanej w ramach gwarancji (naprawy gwarancyjne), jak i po upływie okresu gwarancyjnego (naprawy pogwarancyjne).

Powyżej wymieniona główna działalność gospodarcza Spółki objęta jest zakresem Zezwolenia (dalej jako: „Działalność SSE”). W związku z czym, dochody uzyskiwane przez Spółkę z podstawowej działalności gospodarczej w określonym zakresie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Oprócz powyżej przedstawionej podstawowej działalności gospodarczej, Spółka prowadzi w ograniczonym zakresie dodatkową działalność gospodarczą, obejmującą m.in.:

*   wynajem powierzchni użytkowej,
*   sprzedaż części serwisowych,
*   naprawy gwarancyjne i pogwarancyjne modułów elektronicznych, innych niż telewizyjne.

Dochody uzyskiwane przez Spółkę z dodatkowej działalności gospodarczej, która nie jest objęta zakresem przedmiotowym Zezwolenia (dalej jako: „Działalność poza SSE”) podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z uwagi na fakt, iż Spółka osiąga zarówno: (i) dochody z Działalności SSE podlegające zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, jak i (ii) dochody z Działalności poza SSE, które nie korzystają ze zwolnienia, Spółka kierując się regulacjami zawartymi w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych rozpoznaje ponoszone koszty uzyskania przychodów poprzez identyfikację miejsca powstawania tych kosztów (dalej jako: „alokacja”), tj.:

1.  koszty uzyskania przychodów, które w całości dotyczą przychodów osiąganych z Działalności SSE są w całości rozpoznawane jako koszty podatkowe Działalności SSE i pomniejszają dochód podlegający zwolnieniu z opodatkowania,
2.  koszty uzyskania przychodów, które w całości dotyczą przychodów osiąganych z Działalności poza SSE są w całości rozpoznawane jako koszty podatkowe Działalności poza SSE i pomniejszają dochód z tej działalności, podlegający opodatkowaniu,
3.  koszty uzyskania przychodów, które są związane zarówno z Działalnością SSE, jak i Działalnością poza SSE, a nie jest możliwe ustalenie jaka część tych kosztów przypada na daną działalność, są przez Spółkę proporcjonalnie przypisywane do ww. działalności zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (jako tzw. koszty „wspólne” są przypisywane w stosunku, w jakim przychody z danej działalności pozostają w ogólnej kwocie przychodów).

W toku prowadzenia działalności gospodarczej Spółka ponosi wydatki na nabycie towarów oraz usług, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „Wydatki”). W szczególności Spółka ponosi wydatki na reprezentację, a także inne wydatki, które zdaniem Spółki, nie kwalifikują się do uznania ich za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Należy podkreślić, iż przedmiotowe Wydatki nie są wydatkami na nabycie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

W świetle art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej jako: „Ustawa o VAT”), Spółce co do zasady nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty należnego podatku od towarów i usług (dalej jako: „VAT”) o kwotę podatku VAT naliczonego związanego z poniesionymi Wydatkami, z uwagi na: (i) brak związku Wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT dokonywanymi przez Spółkę lub (ii) z uwagi na ograniczenia przewidziane w Ustawie o VAT (w szczególności zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 nie odlicza się podatku VAT naliczonego od nabywanych usług noclegowych i gastronomicznych).

Należy zaznaczyć, iż ww. niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony związany z nabyciem Wydatków (które nie są wydatkami na nabycie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych) nie powiększa wartości początkowej jakichkolwiek środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Dotychczas Spółka nie zaliczała niepodlegającego odliczeniu podatku VAT naliczonego w związku z poniesieniem przedmiotowych Wydatków do kosztów uzyskania przychodów dla celu rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka może zaliczyć niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony w związku z poniesieniem przedmiotowych Wydatków do kosztów uzyskania przychodów dla celu rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych?
2.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1, czy niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony w związku z poniesieniem przedmiotowych Wydatków, będący kosztem uzyskania przychodów Spółki powinien być rozpoznany przez Spółkę dla celów Jej rozliczeń w podatku dochodowym od osób prawnych poprzez identyfikację miejsca powstawania tego Wydatku, tj.:
    *   niepodlegający odliczeniu podatek VAT związany z Wydatkami, które w całości dotyczą Działalności SSE powinien być w całości rozpoznany jako koszt uzyskania przychodów Działalności SSE,
    *   niepodlegający odliczeniu podatek VAT związany z Wydatkami, które w całości dotyczą Działalności poza SSE powinien być w całości rozpoznawany jako koszt uzyskania przychodów Działalności poza SSE,
    *   w przypadku Wydatków, które są związane zarówno z Działalnością SSE, jak i Działalnością poza SSE i nie jest możliwe ustalenie jaka część Wydatku przypada na daną działalność, Spółka powinna rozpoznać podatek VAT naliczony niepodlegający odliczeniu jako koszt „wspólny” i alokować go proporcjonalnie w stosunku, w jakim przychody z danej działalności pozostają w ogólnej kwocie przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, Spółka może zaliczyć niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony w związku z poniesieniem przedmiotowych Wydatków do kosztów uzyskania przychodów dla celu rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów, które zostały wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowić mogą koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

W art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Ustawodawca zawarł enumeratywne wyliczenie kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 zdanie pierwsze ww. ustawy, podatku VAT nie uważa się, co do zasady, za koszty uzyskania przychodów. Jednakże art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje wyjątek od powyższej zasady. Zgodnie z tym przepisem, kosztem uzyskania przychodów jest podatek VAT naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku VAT podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku VAT - jeżeli naliczony podatek VAT nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Jak to zostało wskazane w stanie faktycznym, Spółce co do zasady nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z poniesionymi Wydatkami z uwagi na regulacje art. 86 ust. 1 oraz art. 88 Ustawy o VAT. Natomiast taki niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony nie powiększył wartości początkowych jakichkolwiek środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych (przedmiotowe Wydatki nie są wydatkami na nabycie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych).

Ponadto, jak to również zostało wskazane w stanie faktycznym, przedmiotowe Wydatki, zdaniem Spółki, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednakże należy podkreślić, iż art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugie ww. ustawy nie uzależnia prawa do zaliczenia niepodlegającego odliczeniu podatku VAT naliczonego do kosztów uzyskania przychodów, od tego, czy wydatek z którym taki podatek VAT naliczony jest związany, stanowi koszt uzyskania przychodów w świetle art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z czym, zdaniem Spółki, może Ona - na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - rozpoznać niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony w związku z poniesieniem przedmiotowych Wydatków jako koszt uzyskania przychodów.

Powyższe stanowisko Spółki zostało potwierdzone w szeregu indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanych przez organy podatkowe, w szczególności w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 6 marca 2012 r. (sygn. IPTPB3/423-319/11-2/GG),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2012 r. (sygn. ITPB3/423-555/11/PS),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 2 marca 2012 r. (sygn. ILPB3/423-556/11-4/JG),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 28 lutego 2012 r. (sygn. IPTPB3/423-6/12-3/PM),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 grudnia 2008 r. (sygn. IPPB5/423-68/08-2/AJ) lub Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 20 marca 2009 r. (sygn. DD6/8213-141/MZG/08/PK-383).

Zdaniem Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony w związku z poniesieniem przedmiotowych Wydatków, będący kosztem uzyskania przychodów Spółki, powinien być rozpoznany przez Spółkę dla celów Jej rozliczeń w podatku dochodowym od osób prawnych poprzez identyfikację miejsca powstawania tego Wydatku, tj.:

*   niepodlegający odliczeniu podatek VAT związany z Wydatkami, które w całości dotyczą Działalności SSE powinien być w całości rozpoznany jako koszt uzyskania przychodów Działalności SSE,
*   niepodlegający odliczeniu podatek VAT związany z Wydatkami, które w całości dotyczą Działalności poza SSE powinien być w całości rozpoznawany jako koszt uzyskania przychodów Działalności poza SSE,
*   w przypadku Wydatków, które są związane zarówno z Działalnością SSE, jak i Działalnością poza SSE i nie jest możliwe ustalenie jaka część Wydatku przypada na daną działalność, Spółka powinna rozpoznać podatek VAT naliczony niepodlegający odliczeniu jako koszt „wspólny” i alokować go proporcjonalnie w stosunku, w jakim przychody z danej działalności pozostają w ogólnej kwocie przychodów.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11 ww. ustawy, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym, a jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Natomiast art. 7 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 ww. ustawy stanowi, iż przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych albo są wolne od podatku.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, z 2008 r. Nr 118, poz. 746 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 4 ww. ustawy, powyższe zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy ekonomicznej.

W świetle powyższych regulacji oraz z uwagi na fakt, iż w ramach prowadzenia swojej działalności gospodarczej Spółka prowadzi zarówno Działalność SSE (z której osiągane dochody podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), jak i Działalność poza SSE (z której osiągane dochody są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych na ogólnych zasadach), Spółka dokonuje alokacji ponoszonych kosztów uzyskania przychodów. Jak to zostało wskazane w stanie faktycznym, w przypadku gdy dany wydatek (będący kosztem podatkowym w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) w całości dotyczy Działalności SSE, Spółka rozpoznaje go w całości jako koszt uzyskania przychodów tej działalności. Identycznie Spółka postępuje w przypadku, gdy wydatek w całości związany jest z Działalnością poza SSE, tj. Spółka w całości rozpoznaje taki wydatek jako koszt uzyskania przychodów Działalności poza SSE.

Natomiast w przypadku, gdy Spółka ponosi koszty uzyskania przychodów, które są związane zarówno z Działalnością SSE, jak i Działalnością poza SSE, a nie jest możliwe ustalenie jaka część tych kosztów przypada na daną działalność (tzw. koszty „wspólne”), Spółka stosuje regulacje zawarte w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Stosownie zaś do art. 15 ust. 2a ww. ustawy, zasadę, o której mowa w art. 15 ust. 2 cyt. ustawy, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stosuje się odpowiednio.

W związku z powyższym, Spółka w celu prawidłowej alokacji kosztów „wspólnych” stosuje, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, klucz przychodowy - tj. koszty „wspólne” są proporcjonalnie alokowane w stosunku, w jakim przychody z danej działalności (Działalności SSE albo Działalności poza SSE) pozostają w ogólnej kwocie przychodów.

Podsumowując powyższe rozważania, wydatki ponoszone przez Spółkę mogą zostać rozpoznane jako:

*   koszt uzyskania przychodów Działalności SSE, albo
*   koszt uzyskania przychodów Działalności poza SSE, albo
*   jako tzw. „wspólne” koszty uzyskania przychodów, alokowane proporcjonalnie według klucza przychodowego.

Jak to zostało przedstawione w uzasadnieniu stanowiska Spółki do pytania 1, zdaniem Spółki, niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony na nabyciu przedmiotowych Wydatków stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów. Konsekwentnie, stosując regulacje zawarte w art. 7 ust. 2 i 3 oraz art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka powinna dokonać alokacji nieodliczanego podatku VAT naliczonego w związku z przedmiotowymi Wydatkami do jednej z trzech, ww. kategorii kosztów uzyskania przychodów, tj. do Działalności SSE albo do Działalności poza SSE albo do tzw. kosztów „wspólnych”. Zdaniem Spółki, metoda alokacji ww. nieodliczanego podatku VAT powinna uwzględniać specyficzny charakter podatku VAT. Podatek VAT jest podatkiem obrotowym, od wartości dodanej, który obciąża nabywcę danego towaru lub danej usługi. W związku z czym, nie można go rozpatrywać w oderwaniu od towaru lub usługi w związku z nabyciem których podatek VAT został naliczony. W omawianej sprawie takimi towarami i usługami na nabyciu których został naliczony podatek VAT są przedmiotowe Wydatki.

Konsekwentnie, zdaniem Spółki, powyższe oznacza, iż w omawianej sprawie należy dokonać alokacji nieodliczonego podatku VAT z uwzględnieniem miejsca powstawania konkretnego Wydatku, tj. tego czy dany Wydatek jest:

*   w całości związany z Działalnością SSE,
*   czy też jest w całości związany z Działalnością poza SSE, albo
*   związany jest zarówno z Działalnością SSE, jak i Działalnością poza SSE i nie jest możliwe ustalenie jaka część Wydatku przypada na daną działalność (a więc jest to Wydatek „wspólny”).

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, dla celów wyżej wymienionej alokacji niepodlegającego odliczeniu podatku VAT naliczonego na przedmiotowych Wydatkach kluczowa jest możliwość przyporządkowania Wydatku do danego rodzaju działalności Spółki (według podziału wynikającego z regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), a fakt, iż Wydatki nie stanowią, zdaniem Spółki, kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma znaczenia dla celów omawianej alokacji.

Podsumowując powyższe rozważania, zdaniem Spółki, niepodlegający odliczeniu podatek VAT naliczony w związku z poniesieniem przedmiotowych Wydatków, będący kosztem uzyskania przychodów Spółki, powinien być rozpoznany przez Spółkę dla celów Jej rozliczeń w podatku dochodowym od osób prawnych poprzez identyfikację miejsca powstawania tego Wydatku, tj.:

*   niepodlegający odliczeniu podatek VAT związany z Wydatkami, które w całości dotyczą Działalności SSE powinien być w całości rozpoznany jako koszt uzyskania przychodów Działalności SSE,
*   niepodlegający odliczeniu podatek VAT związany z Wydatkami, które w całości dotyczą Działalności poza SSE powinien być w całości rozpoznawany jako koszt uzyskania przychodów Działalności poza SSE,
*   w przypadku Wydatków, które są związane zarówno z Działalnością SSE, jak i Działalnością poza SSE i nie jest możliwe ustalenie jaka część Wydatku przypada na daną działalność, Spółka powinna rozpoznać podatek VAT naliczony niepodlegający odliczeniu jako koszt „wspólny” i alokować go proporcjonalnie w stosunku, w jakim przychody z danej działalności pozostają w ogólnej kwocie przychodów.

Zdaniem Spółki, powyżej przedstawiona metoda alokacji przedmiotowego podatku VAT naliczonego znajduje uzasadnienie w postanowieniach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności w art. 7 ust. 2 i 3 oraz art. 15 ust. 2 i 2a cyt. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Jednocześnie dodaje się, że przyporządkowane kosztów uzyskania przychodów do działalności zwolnionej i opodatkowanej winno nastąpić na podstawie właściwie sporządzonych dokumentów i prowadzonych ksiąg podatkowych. Jeżeli sposób prowadzenia ksiąg nie pozwala jednak na ich dokładne przyporządkowanie do poszczególnych rodzajów działalności, winno to nastąpić na podstawie wskazanych przepisów art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ustalenie kosztów uzyskania przychodów zgodnie z powołaną zasadą ma więc charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie w stosunku do niektórych kosztów dotyczących zarówno działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i działalności poza strefą, których obiektywnie nie można rozdzielić na dotyczące przychodów wolnych od podatku i dotyczące przychodów podlegających opodatkowaniu.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

****