Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.3.2025.2.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-25
Teza: Przedstawione w opisie sprawy okoliczności oraz dokonana w
kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz
orzecznictwa TSUE ich całościowa analiza, prowadzi do
wniosku, że zostaną spełnione wszystkie wskazane wcześniej
przesłanki do uznania zespołu składników materialnych i
niematerialnych składających się na Dział Nieruchomości, za
zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2
pkt 27e ustawy o VAT. W konsekwencji uznania opisanego
zespołu składników materialnych i niematerialnych
składających się na Dział Nieruchomości za zorganizowaną
część przedsiębiorstwa, planowana transakcja przeniesienia
Działu Nieruchomości do Spółki Przejmującej; która będzie
kontynuować działalność w zakresie najmu prowadzonej
dotychczas przez Spółkę Dzieloną, realizowaną z
wykorzystywaniem tego zespołu składników; będzie stanowić
czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT
stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dostawa-dostawa towarów
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
spółki-podział spółki
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie podatku od towarów i
    usług, który dotyczy uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym
    zobowiązań stanowiących Dział Nieruchomości za zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    oraz braku obowiązku naliczenia podatku należnego od składników majątkowych Działu
    Nieruchomości przeniesionych w ramach podziału wpłynął 5 stycznia 2025 r. Uzupełnili go
    Państwo pismem 19 lutego 2025 r. oraz pismem z 3 marca 2025 r. (wpływ na
    elektroniczną skrzynkę podawczą Organu tego samego dnia) stanowiącym odpowiedź na
    wezwanie Organu.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce,
    podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Spółka Dzielona jest również czynnym podatnikiem VAT.
    Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest Y. (dalej jako: „Spółka Przejmująca”).

    Głównym obszarem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług wsparcia
    technicznego z zakresu sprzedaży ubezpieczeń on-line, wdrażania rozwiązań dotyczących
    zapewniania standardów bezpieczeństwa sieci. W tym zakresie, Spółka Dzielona zajmuje
    się szeroko rozumianym outsourcingiem IT, w tym bieżącą obsługą (helpdesk),
    administracją siecią i serwerami, doradztwem w zakresie IT oraz rozwojem i wdrożeniem
    autorskiego projektu – aplikacji (...).
    Dodatkowo, Spółka Dzielona zajmuje się zarządzeniem nieruchomością, której jest
    właścicielem, w tym obsługą najemców, kwestami administracyjnymi i technicznymi
    związanymi z utrzymaniem infrastruktury budynku.
    Z uwagi na powyższe w Spółce Dzielonej funkcjonują dwa odrębne działy, tj. dział IT (dalej:
    „Dział IT”) oraz dział nieruchomości (dalej: „Dział Nieruchomości”), które wyodrębnione
    zostały w strukturze Spółki Dzielonej uchwałą Zarządu Spółki Dzielonej.
    Dział IT
    Dział IT został powołany w celu wykonywania usług w zakresie szeroko rozumianego
    outsourcingu IT, wspierania procesów IT, doradztwa w zakresie IT, jak również rozwoju i
    wdrożenia autorskiego projektu – aplikacji (...).
    Do Działu Inwestycji [winno być „Działu IT” – przypis Organu w oparciu o uzupełnienie
    wniosku] przypisani zostali pracownicy na podstawie umowy o pracę oraz
    współpracownicy na umowach B2B. Pracami Działu IT kieruje wyznaczony Członek
    Zarządu Spółki Dzielonej.
    Do Działu IT przypisane zostały umowy związane ze świadczeniem usług wsparcia
    technicznego z zakresu sprzedaży ubezpieczeń on-line, wdrażania rozwiązań dotyczących
    zapewniania standardów bezpieczeństwa sieci, oraz z drugiej strony – zobowiązania z nimi
    powiązane, w tym przykładowo umowy o pracę, umowy licencyjne oraz kontakty B2B.
    Do Działu IT przypisane są również aktywa rzeczowe oraz wartości niematerialne i prawne
    (WNiP).
    Do Działu IT przypisane są konta księgowe, w tym konta wynikowe, jak również konta
    rozrachunkowe, na których księgowane są należności i zobowiązania stricte związane z
    działalnością Działu IT. Tym samym, możliwe jest stworzenie odrębnego rachunku zysków
    i strat (na wewnętrzne potrzeby) dla Działu IT.
    Dział IT osiąga przychody przede wszystkim z tytułu świadczenia wskazanych powyżej
    usług w obszarze IT. Z kolei koszty ponoszone przez Dział IT stanowią wydatki przede
    wszystkim na wynagrodzenie pracowników oraz kontraktorów IT, jak również wydatki
    licencyjne. Dodatkowo, do Działu IT Spółka Dzielona przypisuje – zgodnie z przyjętym
    kluczem alokacji – wydatki wspólne, związane z ogólnym zarządem Spółki Dzielonej.
    Do Działu IT przypisane zostały również odpowiednie należności i zobowiązania stricte z
    nim związane.
    Do Działu IT przypisany został również odrębny rachunek bankowy i w konsekwencji,
    zasilenia i wypływy związane z działalnością Działu IT obywają się z zastosowaniem
    dedykowanego rachunku bankowego, w tym przykładowo, z tego rachunku wypłacane są
    wynagrodzenie pracowników, czy też regulowane są faktur z tytułu nabywanych usług
    związanych ze świadczonymi przez Dział IT usługami.
    Z dniem 1 stycznia 2025 r., obsługa księgowa, administracyjna oraz płacowo-kadrowa dla
    Spółki Dzielonej będzie prowadzona przez podmiot trzeci (na zasadzie outsourcingu), tj.
    przez Spółkę Przejmującą (przy czym przedmiotowa obsługa prowadzona będzie dla

    wszystkich podmiotów z Grupy (...)). Tym samym, wskazane usługi dla Działu IT
    prowadzone będą przez podmiot trzeci (na zasadzie outsourcingu).
    Dział Nieruchomości
    Do Działu Nieruchomości przypisany został pracownik, który zajmuje się zarządzeniem
    nieruchomością, w tym obsługą najemców będących podmiotami powiązanymi (na
    podstawie długoterminowych umów najmu), kwestiami administracyjnymi i technicznymi
    związanymi z utrzymaniem infrastruktury budynku itp. Dodatkowo, pracami Działu
    Nieruchomości kieruje wyznaczony Członek Zarządu Spółki Dzielonej.
    Do Działu Nieruchomości przypisane są umowy związane z wykonywaniem czynności
    zarządzania nieruchomością, której Wnioskodawca jest właścicielem, najmu powierzchni
    oraz obsługą najemców, na które to czynności składają się:
    - rozliczanie najemców z kosztów eksploatacyjnych budynku zgodnie z obowiązującymi
      umowami z dostawcami mediów, oraz
    - wykonywanie czynności o charakterze administracyjnym i technicznym związanych z
      utrzymaniem infrastruktury budynku (w tym m.in. organizację i koordynację sprzątania
      i napraw nieruchomości, organizacje i uczestnictwo w przeglądach technicznych).
    Do Działu Nieruchomości przypisane są również aktywa rzeczowe – przede wszystkim
    nieruchomość oraz inny aktywa rzeczowe związane z stricte z działalnością Działu
    Nieruchomości, w tym m.in. meble biurowe i wyposażenie sal konferencyjnych,
    serwerownia i sieć komputerowa, system sterowania szlabanami, obiekty inżynierii
    lądowej obejmujące oświetlenie, ciepłociągi, ogrodzenie, jak również centrala telefoniczna,
    klimatyzacja i wentylacja oraz system monitoringu.
    Do Działu Nieruchomości przypisane są konta księgowe, w tym konta wynikowe, jak
    również konta rozrachunkowe, na których księgowane są należności i zobowiązania stricte
    związane z działalnością Działu Nieruchomości. Tym samym, możliwe jest stworzenie
    odrębnego rachunku zysków i strat (na wewnętrzne potrzeby) dla Działu Nieruchomości.
    Dział Nieruchomości osiąga przychody przede wszystkim z tytułu świadczenia wskazanych
    powyżej usług najmu, ewentualnie refaktury mediów. Z kolei koszty Działu Nieruchomości
    stanowią wydatki związane z utrzymaniem technicznym i administracyjnym budynku.
    Dodatkowo, do pionu działalność Nieruchomości przypisane są zgodnie z przyjętym
    kluczem alokacji wydatki wspólne, związane z ogólnym zarządem Spółki Dzielonej.
    Do Działu Nieruchomości przypisany został odrębny rachunek bankowy, w wyniku czego
    zasilenia i wypływy związane z działalnością Działu Nieruchomości odbywają się z
    zastosowaniem dedykowanego rachunku bankowego, w tym przykładowo w tego
    rachunku wypłacane są wynagrodzenia pracownika, czy też regulowane są faktury za
    nabywane usługi związane z utrzymaniem technicznym i administracyjnym budynku.
    Z dniem 1 stycznia 2025 r., obsługa księgowa, administracyjna oraz płacowo-kadrowa dla
    Spółki Dzielonej będzie prowadzona przez podmiot trzeci (na zasadzie outsourcingu), tj.
    Spółkę Przejmującą (przy czym przedmiotowa obsługa prowadzona będzie dla wszystkich
    podmiotów z Grupy (...)). Tym samym, wskazane usługi dla Działu Nieruchomości
    prowadzone będą przez podmiot trzeci (na zasadzie outsourcingu).
    Planowany jest podział Spółki Dzielonej, który przeprowadzony zostanie w sposób
    przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek
    handlowych, tj. podział przez wydzielenie (dalej: „Podział”). Podział ten będzie polegał na
    przeniesieniu Działu Nieruchomości na Spółkę Przejmującą. Z kolei Dział IT pozostanie w
    Spółce Dzielonej. Co ważne, z uwagi, iż Spółką Przejmującą oraz wspólnikiem spółki

    dzielonej będzie ten sam podmiot – Y., w wyniku Podziału nie dojdzie do emisji nowych
    udziałów.
    W związku z planowanym podziałem pomiędzy zarządem Wnioskodawcy oraz zarządem
    Spółki Przejmującej uzgodniony zostanie plan podziału.
    Końcowo, w wyniku przeprowadzonego Podziału, zarówno Dział Nieruchomości, jak i Dział
    IT będą funkcjonowały w sposób nieprzerwany w dotychczasowym zakresie działalności w
    ramach odpowiednio Spółki Przejmującej, jak i Spółki Dzielonej, tj. Spółka Przejmująca
    jako nabywca ZCP zamierza kontynuować działalność w zakresie najmu prowadzonej
    dotychczas przez Spółkę Dzieloną (na podstawie umów, które przejdą w ramach z ZCP, jak
    również nowych umów, w tym ze Spółką Dzieloną), zaś Spółka Dzielona będzie dalej
    prowadzić działalność w zakresie wsparcia IT.
    W uzupełnieniu wniosku z 19 lutego 2025 r. wskazali Państwo ponadto, że:
    Począwszy od 2025 r. Członek Zarządu X. odpowiedzialny za Dział Nieruchomości został
    odwołany z pełnienia funkcji członka zarządu (na skutek rezygnacji). Tym samym, w chwili
    obecnej, pracami obu Działów kieruje jedyny Członek Zarządu.
    W uzupełnieniu wniosku z 3 marca 2025 r., odpowiadając na pytania Organu wskazali
    Państwo ponadto, że:
    1. Na dzień poprzedzający podział przez wydzielenie Spółki Dzielonej, zarówno zespół
    składników materialnych i niematerialnych mających być przedmiotem przeniesienia ze
    Spółki Dzielonej do Spółki Przejmującej (tj. Dział Nieruchomości), jak i zespół składników
    materialnych i niematerialnych, który po podziale zostanie w Spółce Dzielonej (tj. Dział
    IT), będą wyodrębnione funkcjonalnie, tj. będą stanowiły odrębną całość, będą
    obejmowały elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań
    gospodarczych i będą posiadały zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot
    gospodarczy, a co za tym idzie umożliwiały zarówno Spółce Dzielonej, jak Spółce
    Przejmującej podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Dział Nieruchomości
    Do Działu Nieruchomości przypisany został pracownik, który zajmuje się zarządzeniem
    nieruchomością, w tym obsługą najemców, kwestiami administracyjnymi i technicznymi
    związanymi z utrzymaniem infrastruktury budynku itp.
    Do Działu Nieruchomości przypisane są umowy najmu, jak również umowy związane z
    wykonywaniem czynności zarządzania nieruchomością, której jest właścicielem, oraz
    obsługą najemców, kwestiami administracyjnymi i technicznymi związanymi z
    utrzymaniem infrastruktury budynku, w tym m.in. umowy z dostawcami mediów.
    Do Działu Nieruchomości przypisane również zostały należności i zobowiązania stricte z
    nim związane.
    Do Działu Nieruchomości przypisane są również aktywa rzeczowe – przede wszystkim
    nieruchomość oraz inne aktywa rzeczowe związane z stricte z działalnością Działu
    Nieruchomości, w tym m.in. meble biurowe, wyposażenie sal konferencyjnych,
    serwerownia i sieć komputerowa, system sterowania szlabanami, obiekty inżynierii
    lądowej obejmujące oświetlenie, ciepłociągi, ogrodzenie, jak również centrala
    telefoniczna, klimatyzacja i wentylacja oraz system monitoringu.
    Z perspektywy działalności prowadzonej przez Dział Nieruchomości, przypisane
    składniki majątkowe, zasoby osobowe, prawa i obowiązki wynikające z przypisanych
    umów z kontrahentami i dostawcami, umożliwiają prowadzenie samodzielnej

    działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. W tym zakresie nie
    jest wymagane przypisanie jakichkolwiek dodatkowych składników, aby Dział
    Nieruchomości mógł prowadzić działalność w zakresie najmu i zarządzania
    nieruchomością i osiągał przychody z tego tytułu.
    Dział IT
    Do Działu IT przypisanych zostało 5 pracowników na podstawie umowy o pracę oraz
    czterech współpracowników na umowie B2B.
    Do Działu IT przypisane są umowy związane z wykonywaniem usług w zakresie szeroko
    rozumianego outsourcingu IT, wspierania procesów IT, doradztwa w zakresie IT, jak
    również rozwoju i wdrożenia autorskiego projektu – aplikacji (...). Do Działu IT
    przypisane zostały również aktywa rzeczowe oraz wartości niematerialne i prawne
    (WNiP), a także należności i zobowiązania stricte z nim związane.
    Do Działu IT przypisane również zostały należności i zobowiązania stricte z nim
    związane.
    Z perspektywy działalności prowadzonej przez Dział IT, przypisane składniki majątkowe,
    zasoby osobowe, prawa i obowiązki wynikające z przypisanych umów z kontrahentami i
    dostawcami, umożliwiają prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej w
    ramach odrębnego przedsiębiorstwa. W tym zakresie nie jest wymagane przypisanie
    jakichkolwiek dodatkowych składników, aby Dział IT mógł prowadzić działalność w
    dotychczasowym kształcie.
    Powyższego nie zmienia okoliczność, że po podziale przez wydzielenie, Spółka Dzielona,
    w ramach której pozostanie Dział IT zawrze ze Spółką Przejmującą umowę na najem
    powierzchni nieruchomości, jak również obsługę administracyjno-księgową (usługi typu
    back-office) – na co również wskazuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    wydawanych interpretacjach indywidualnych (przykładowo, w interpretacji
    indywidualnej z dnia 24 stycznia 2024 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.395.2023.1.AW – w
    odniesieniu do nieruchomości, czy też interpretacji indywidualnej z dnia 11 kwietnia
    2023 r., nr 0113- KDIPT1-2.4012.70.2023.4.PRP – w odniesieniu do funkcji typu back-
    office).
    2. Spółka Przejmująca nie będzie musiała angażować dodatkowych środków w celu
    kontynuacji działalności z wykorzystaniem otrzymanych składników, jak również
    innych składników majątku (niebędących przedmiotem przeniesienia). Nie będzie
    również konieczne podejmowanie przez Spółkę Przejmującą dodatkowych działań
    faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności w tożsamym
    zakresie w oparciu o przejęte składniki, tj. w zakresie najmu i zarządzania
    nieruchomościami (jak wskazano powyżej – przypisane do Działu Nieruchomości
    składniki majątkowe, zasoby osobowe, prawa i obowiązki wynikające z przypisanych
    umów z kontrahentami i dostawcami, w pełni umożliwią Spółce Przejmującej
    prowadzenie działalności gospodarczej w sposób nieprzerwany w dotychczasowym
    zakresie w ramach działalności Spółki Dzielonej).
    3. Na podstawie składników majątkowych, które zostaną w Spółce Dzielonej jako
    Dział IT, Spółka będzie mogła prowadzić ten rodzaj działalności w takim zakresie jak
    przed podziałem.
    Powyższego nie zmienia okoliczność, że po podziale przez wydzielenie, Spółka Dzielona,
    w ramach której pozostanie Dział IT zawrze ze Spółką Przejmującą umowę na najem
    powierzchni nieruchomości, jak również obsługę administracyjno-księgową (usługi typu
    back-office) – na co również wskazuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    wydawanych interpretacjach indywidualnych (przykładowo, w interpretacji
    indywidualnej z dnia 24 stycznia 2024 r., nr 0111-KDIB3- 3.4012.395.2023.1.AW – w

    odniesieniu do nieruchomości, czy też interpretacji indywidualnej z dnia 11 kwietnia
    2023 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.70.2023.4.PRP – w odniesieniu do funkcji typu back-
    office).
    4. Dział Nieruchomości, który ma zostać przeniesiony do Spółki Przejmującej, może
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania, które
    wykonuje obecnie w Spółce Dzielonej.
    5. W związku z wydzieleniem ze Spółki Dzielonej Działu Nieruchomości i
    przeniesieniem go do Spółki Przejmującej na Spółkę Przejmującą zostanie
    przeniesione posiadana przez Spółkę Dzieloną nieruchomość (jedyna).
    Co ważne, przedmiotowa nieruchomość jest obecnie – na podstawie uchwały Zarządu
    Spółki Dzielonej – przypisana do Działu Nieruchomości. Tym samym, w ramach obecnej
    struktury organizacyjnej Spółki Dzielonej żadna nieruchomość (lub jej część) nie jest
    obecnie przypisana do Działu IT. Dział IT oczywiście korzysta z przedmiotowej
    nieruchomości, jak cała Spółka Dzielona.
    Po planowanym podziale przez wydzielenie, Spółka Dzielona (Dział IT) będzie nadal
    prowadzić działalność we wspomnianej nieruchomości (która po podziale przez
    wydzielenie będzie własnością Spółki Przejmującej) na podstawie umowy najmu
    powierzchni biurowej, która zostanie zawarta równocześnie z przeprowadzeniem
    podziału przez wydzielenie.
    6. W wyniku podziału przez wydzielenie w postaci Działu Nieruchomości Spółka
                                    1Przejmująca przejmie zakład pracy w rozumieniu art. 23 ustawy Kodeks pracy z dnia
    26 czerwca 1974 r.
    7. Do Działu IT przypisani zostali zarówno pracownicy, którzy wykonują pracę na
    podstawie umowy o pracę, jak również współpracownicy na umowach B2B. Z kolei
    do Działu Nieruchomości został przypisany pracownik, który wykonuje pracę na
    podstawie umowy o pracę. Do Działu Nieruchomości nie zostali przypisani
    współpracownicy na umowach B2B.
    Sformułowanie „Dział Inwestycji” zostało użyte przez pomyłkę (chodziło o Dział IT).
    8. W ramach Podziału na Spółkę Przejmującą zostaną przeniesione:
      a. prawa i obowiązki z umowy, na podstawie której udzielono Spółce Dzielonej
      finansowania dłużnego na nabycie przenoszonej nieruchomości;
      b. umowy najmu;
      c. umowy związane z wykonywaniem przez Spółkę Dzieloną czynności zarządzania
      nieruchomością, której jest właścicielem, oraz obsługą najemców, kwestiami
      administracyjnymi i technicznymi związanymi z utrzymaniem infrastruktury
      budynku, w tym m.in. umowy z dostawcami mediów, umowy z dostawcami usług
      konserwacji i sprzątania nieruchomości; oraz
      d. należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Spółka Dzielona nie zawarła jakiejkolwiek „umowy zarządzania aktywami”, tj. Spółka
    Dzielona samodzielnie zarządza swoimi aktywami, w tym nieruchomością (i będzie nią
    zarządzać do dnia Podziału, po którym właścicielem nieruchomości stanie się Spółka
    Przejmująca).

## Pytanie

Czy zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań stanowiący Dział
    Nieruchomości, który zostanie wydzielony w wyniku podziału przez wydzielenie do Spółki
    Przejmującej, stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2
    pkt 27e ustawy VAT, w związku z czym do Podziału nie znajdą zastosowania przepisy
    ustawy VAT i tym samym, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT i Spółka Dzielona nie będzie
    zobowiązana do naliczenia podatku należnego VAT od składników majątkowych Działu
    Nieruchomości przeniesionych w ramach podziału na Spółkę Przejmującą oraz nie będzie
    zobowiązana do zapłaty VAT w związku z Podziałem?
    Państwa stanowisko
    Opisany zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań stanowiący
    Dział Nieruchomości, który zostanie wydzielony w wyniku podziału przez wydzielenie do
    Spółki Przejmującej, stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 2 pkt 27e ustawy VAT, w związku z czym do Podziału nie znajdą zastosowania przepisy
    ustawy VAT i tym samym, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT i Spółka Dzielona nie będzie
    zobowiązana do naliczenia podatku należnego VAT od składników majątkowych Działu
    Nieruchomości przeniesionych w ramach podziału na Spółkę Przejmującą oraz nie będzie
    zobowiązana do zapłaty VAT w związku z Podziałem.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT, przepisów ustawy VAT nie stosuje się do transakcji
    zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Z kolei, zgodnie art. 2 pkt 27e ustawy VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    (dalej: „ZCP”) rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Wskazać ponadto należy, iż ustawodawca wprowadził identyczną definicję ZCP na gruncie
    regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z czym – w ocenie
    Wnioskodawcy – wykładnia definicji ZCP może być dokonywana łącznie w odniesieniu do
    obydwu wskazanych podatków. Wyniki tej wykładni, w odniesieniu do definicji ZCP
    zarówno na gruncie CIT, jak i VAT, nie powinny się różnić.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w zasadzie racjonalności ustawodawcy oraz
    zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa. Potwierdzeniem takiego podejścia
    jest przykładowo interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 12 marca 2018 r. (nr 0111-KDIB2-1.4510.20.2018.1.JP), w której organ podatkowy
    odstępując od uzasadnienia, podzielił stanowisko podatnika, zgodnie z którym „Na
    podstawie powyższych definicji, z art. 4a pkt 4 ustawy o PDOP i art. 2 pkt 27e ustawy o
    VAT, w doktrynie prawa podatkowego, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych
    wskazuje się zespół przesłanek, których łączne spełnienie implikuje uznanie danych
    składników majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa zarówno na gruncie
    przepisów o podatkach dochodowych, jak i podatku od wartości dodanej”.
    W świetle powołanych przepisów należy wyodrębnić następujące przesłanki, po spełnieniu
    których określony zespół składników stanowi ZCP:
    - istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
    - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
    - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; oraz

    - zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące zadania gospodarcze.
    ZCP stanowi zatem pewien zespół (kompleks) przedmiotów materialnych i
    niematerialnych, powiązanych ze sobą funkcjonalnie, o określonym stopniu organizacji i
    służący prowadzeniu działalności gospodarczej.
    Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    w wydawanych interpretacjach (potwierdzonym również ugruntowanym orzecznictwem
    sądów administracyjnych), dla określenia czy dany zespół składników tworzy ZCP
    szczególną uwagę trzeba zwrócić na trzy zasadnicze kryteria, które formułują warunki
    wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego ZCP, przesądzając o
    wyodrębnieniu zespołu składników majątkowych w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że ZCP nie jest sumą poszczególnych
    „niepowiązanych ze sobą” składników, przy pomocy których w przyszłości można będzie
    prowadzić działalność, lecz jest zorganizowanym zespołem tych składników, które
    pozostają wobec siebie w ścisłej organizacyjnej relacji. Ponadto, wyodrębnienie
    organizacyjne oznacza, że ZCP ma swoje faktyczne/rzeczywiste miejsce w strukturze
    organizacyjnej podatnika, jako np. dział, wydział, oddział, pion czy departament. Dla celów
    dowodowych istotne jest również, czy wyodrębnienie organizacyjne jest uzewnętrznione
    w istniejących w danym podmiocie dokumentach, np. regulaminie, uchwale zarządu,
    wewnętrznych dokumentach IT/HR etc.
    W zakresie wyodrębnienia finansowego, w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, iż nie
    oznacza ono koniecznie samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez
    odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP. Ponadto, pomocniczym
    kryterium świadczącym o wyodrębnieniu finansowym jest możliwość sporządzenia
    bilansu oraz rachunków i strat w odniesieniu do działalności danego zespołu składników
    materialnych i niematerialnych.
    Ponadto, w świetle przytoczonych kryteriów stanowiących o istnieniu ZCP, zespół
    majątkowy stanowiący ZCP winien być wyodrębniony funkcjonalnie. Oznacza to, że musi
    tworzyć zespół składników przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące
    te zadania, w sposób samodzielny (niezależny). Kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego
    ZCP sprowadza się zatem w praktyce do ustalenia, czy jako odrębna całość jest ona w
    stanie samodzielnie funkcjonować na rynku, już od momentu jej wyodrębnienia – przy
    czym przyjmuje się, że nie wszystkie funkcje wsparcia finansowego, administracyjnego,
    kadrowego (stanowiącego tzw. back-office) muszą znaleźć się w ramach ZCP. W praktyce
    przedsiębiorstw bowiem, powszechnym jest tzw. outsourcing funkcji wewnętrznych do
    wyspecjalizowanych zewnętrznych podmiotów zajmujących się poszczególnymi funkcjami
    typu back#office i tym samym, w przypadku ZCP przedmiotowe rozwiązanie jest również
    dopuszczalne.
    a. Istnienie składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań
    Zgodnie z utrwalonym podejściem organów podatkowych i sądów administracyjnych,
    składniki materialne i niematerialne tworzą ZCP wówczas, gdy pozostają w takich
    relacjach, które pozwalają stwierdzić, że nie mamy do czynienia z przypadkowym zbiorem
    składników. W tym zakresie za ZCP nie może zostać uznany dowolny zbiór składników
    majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale zbiór ten musi stanowić
    wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespół tych składników, który
    będzie zdolny do bycia samodzielnym przedsiębiorstwem.

    Takie podejście znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2016 r. (sygn. akt I SA/Wr 1823/15), w
    którym Sąd uznał, że: „(..) aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół
    składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako ZCP, nie jest wystarczające
    jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną
    odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole [wyszczególnienie
    Wnioskodawcy], a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą
    wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego”.
    Powyższe znajduje także potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, w tym m.in. w
    interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12
    stycznia 2024 r. (nr 0114-KDIP1-1.4012.725.2023.1.AWY), z dnia 8 września 2023 r. (nr
    0114-KDIP1#1.4012.390.2023.5.AKA), czy też z dnia 9 czerwca 2022 r. (nr 0113-
    KDIPT1#2.4012.227.2022.1.KT).
    Co istotne i często podkreślane w orzecznictwie sądów administracyjnych, ZCP rozumiana
    jako zespół składników materialnych i niematerialnych powinna istnieć w ramach już
    istniejącego przedsiębiorstwa, a nie kształtować się dopiero po wyodrębnieniu zespołu
    składników materialnych i niematerialnych z tego przedsiębiorstwa. Przykładowo
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 stycznia 2017 r. (sygn. akt
    II FSK 2991/15) dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych uznał, że:
    „Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest więc dowolnym zbiorem składników
    majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale
    wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników,
    zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone
    zadania gospodarcze. Podkreślić należy, że z art. 5a pkt 4 Ustawy o PIT wynika,
    wyodrębnienie musi istnieć już w ramach istniejącego przedsiębiorstwa, a nie dopiero
    kształtować się po »wyprowadzeniu« w jakikolwiek sposób zespołu składników
    materialnych i niematerialnych z tego przedsiębiorstwa”.
    Stanowisko to jest akceptowane także w praktyce organów podatkowych (tak przykładowo
    m.in.: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 8
    września 2023 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.390.2023.5.AKA czy z dnia 6 czerwca 2017 r., nr
    0114-KDIP2#1.4010.29.2017.1.JF).
    Oprócz istnienia określonych relacji pomiędzy składnikami materialnymi i
    niematerialnymi, definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w części odnoszącej
    się do zakresu elementów tworzących ZCP, wymaga, aby w skład tego zbioru elementów
    wchodziły również zobowiązania.
    Zgodnie, z orzecznictwem sądów administracyjnych przedmiotem transferu nie muszą być
    wszystkie zobowiązania związane z wydzielanym ZCP, ale przynajmniej niektóre z nich.
    Stanowisko takie zaprezentował przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
    dnia 12 maja 2011 r. (sygn. akt II FSK 2222/09), w którym Sąd uznał, że definicja ZCP
    zawarta w ustawie o CIT nie wymaga, aby dla uznania zespołu składników za ZCP, w jego
    skład musiały wchodzić wszystkie zobowiązania związane z wydzielaną częścią
    przedsiębiorstwa. Podobnie uznał m.in.: Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w
    wyroku z dnia 26 stycznia 2016 r. (sygn. I SA/Wr 1823/15), Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26 marca 2015 r. (sygn. III SA/Wa 2743/14).
    Stanowisko tożsame z powyższym prezentują także organy podatkowe – tak m.in.:
    interpretacja indywidualna z dnia 6 lipca 2018 r. (nr 0111-KDIB1-2.4010.171.2018.2.AK).

    Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego Dział Nieruchomości spełnia definicję
    uznania za ZCP w zakresie pierwszej przesłanki, tj. istnienia zespołu składników
    materialnych i niematerialnych.
    Do Działu Nieruchomości przypisany został pracownik, który zajmuje się zarządzeniem
    nieruchomością, w tym obsługą najemców, kwestiami administracyjnymi i technicznymi
    związanymi z utrzymaniem infrastruktury budynku itp. Dodatkowo, pracami Działu
    Nieruchomości kieruje wyznaczony Członek Zarządu Spółki Dzielonej.
    Do Działu Nieruchomości przypisane są umowy związane z wykonywaniem czynności
    zarządzania nieruchomością, której jest właścicielem, oraz obsługą najemców, kwestami
    administracyjnymi i technicznymi związanymi z utrzymaniem infrastruktury budynku. Do
    Działu Nieruchomości przypisane również zostały należności i zobowiązania stricte z nim
    związane.
    Do Działu Nieruchomości przypisane są również aktywa rzeczowe – przede wszystkim
    nieruchomość oraz inny aktywa rzeczowe związane z stricte z działalnością Działu
    Nieruchomości.
    Co istotne Dział Nieruchomości jako zespół składników materialnych i niematerialnych
    funkcjonuje obecnie w ramach istniejącego przedsiębiorstwa Spółki.
    Dlatego też, biorąc pod uwagę powyższe – w ocenie Wnioskodawcy – Dział Nieruchomości
    spełnia przewidziane w przepisach ustawy VAT uznania go za ZCP w zakresie istnienia
    zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań w rozumieniu tych
    przepisów.
    b. Wyodrębnienie organizacyjne
    Dla możliwości uznania zespołu składników majątkowych za ZCP istotne jest również, aby
    zespół ten pozostawał wyodrębniony w ramach dotychczasowego przedsiębiorstwa
    podatnika.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa
    występuje w strukturze organizacyjnej podatnika, przy czym ocena ta musi być
    dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe
    i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego
    przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    W świetle powyższego, wyodrębnienie organizacyjne powinno przejawiać się w tym, że
    zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna mieć określone miejsce w strukturze
    organizacyjnej danego przedsiębiorstwa, co nie musi być równoznaczne z
    wyodrębnieniem prawnym. Takie stanowisko zaprezentował m.in. Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 marca 2016 r. (sygn. akt III SA/Wa 456
    /15), w którym Sąd stwierdził, że: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza zazwyczaj
    wyodrębnienie części majątku przedsiębiorstwa (wraz ze składnikami niematerialnymi) w
    strukturze organizacyjnej całego podmiotu. Takie wyodrębnienie może przybrać formę np.
    oddziału, biura, zakładu, wydziału, departamentu, działu [wyszczególnienie
    Wnioskodawcy]. Jednocześnie należy uznać, że nawet w przypadku, gdy fakt
    wyodrębnienia składników nie wynika z żadnych zapisów zawartych w dokumentach
    konstytuujących dany podmiot lub też regulujących jego funkcjonowanie, a takie
    wyodrębnienie w praktyce jest dostrzegalne i ono, chociaż nie ma oparcia w dokumentach
    podatnika, faktycznie istnieje – możemy mieć do czynienia ze zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa”.

    Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 26 października 2020 r. (nr 0114-KDIP2-2.4010.209.2020.1.JG), w
    której przyznał rację podatnikowi, który argumentował, że „wyodrębnienie organizacyjne,
    o którym mowa w art. 4a pkt 4 Ustawy o CIT, nie musi być rozumiane jako wyodrębnienie
    formalno-prawne np. jako wydzielony w danym podmiocie oddział, wydział lub inna
    jednostka organizacyjna. Żaden przepis prawa podatkowego nie przewiduje takiego
    wymogu. Do stwierdzenia wydzielenia organizacyjnego zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa wystarczające powinno być (...) jej wyodrębnienie faktyczne i materialne
    – polegające na odrębnym określeniu przedmiotu jej działalności i przypisaniu do niej
    składników majątkowych pozwalających na jego realizowanie, tak aby zorganizowana
    część przedsiębiorstwa mogła funkcjonować samodzielnie, niezależnie od pozostałych
    części przedsiębiorstwa”.
    Do analogicznych wniosków doszedł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14
    listopada 2019 r. (sygn. II FSK 24/18), w którym stwierdził, że „oczywiście zorganizowaną
    częścią przedsiębiorstwa może być np. zakład, wydział lub oddział przedsiębiorstwa (np.
    oddział przedsiębiorstwa sporządzający bilans) spełniający wszystkie warunki
    przewidziane w art. 5a pkt 4 Ustawy o PIT. Mamy tu bowiem do czynienia z
    wyodrębnieniem organizacyjnym (oddział) oraz finansowym (samodzielne sporządzenie
    bilansu). Dodać warto, że tego rodzaju zorganizowana część przedsiębiorstwa może
    zaciągać, posiadać i regulować swoje zobowiązania”.
    Podobnie wskazał również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia
    27 lutego 2020 r. (nr 0111-KDIB3-2.4012.41.2020.2.MD), w której uznał, że „wyodrębnienie
    organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w
    strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp.”.
    Mając na uwadze powyższe – w ocenie Wnioskodawcy – Dział Nieruchomości został
    faktycznie wyodrębnione organizacyjnie na podstawie uchwały Zarządu Spółki Dzielonej i
    spełnia zatem przedmiotową przesłankę.
    Jednocześnie, istotnym czynnikiem świadczącym o wyodrębnieniu organizacyjnym jest
    przypisanie pracownika i członka zarządu wchodzących w skład Działu Nieruchomości i
    tym samym dedykowanych do wykonywania zadań przypisanych Działu Nieruchomości,
    oraz przypisanie składników materialnych i niematerialnych.
    c. Wyodrębnienie finansowe
    W odniesieniu do przesłanki wyodrębnienia finansowego wskazuje się, że wyodrębnienie
    finansowe cechuje się możliwością przypisania do konkretnego ZCP ponoszonych kosztów
    i osiąganych przychodów, a także zobowiązań przypisanych do ZCP i należności
    przysługujących przedsiębiorstwu w związku z działalnością prowadzoną przez ZCP.
    Istotna jest również możliwość sporządzenia bilansu oraz rachunku zysków i strat, których
    przedmiotem jest działalność danego zespołu składników majątkowych mających
    stanowić ZCP.
    W tym kontekście, zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20
    stycznia 2017 r. (sygn. akt II FSK 2463/16) „wyodrębnienie finansowe nie oznacza bowiem
    samodzielności finansowej, lecz sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję
    zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.
    Analogicznie organy podatkowe, w odniesieniu do spełnienia warunku wyodrębnienia
    finansowego, w wydawanych interpretacjach indywidualnych często podkreślają, że:
    „wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie

    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa”. Stanowisko takie zostało zaprezentowane m.in. przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 9 sierpnia 2023 r. (nr 0111-KDIB3-
    3.4012.207.2023.2.AW).
    Niniejszym, na wyodrębnienie finansowe Działu Nieruchomości wskazuje możliwość
    przypisania przychodów i kosztów związanych z funkcjonowaniem tego działu.
    Za wyodrębnieniem finansowym przemawia także fakt, że – na wewnętrzne potrzeby
    Spółki – możliwe jest sporządzenie odrębnego rachunku zysków i strat.
    Co również istotne, wyodrębnienie finansowe potwierdza także posiadanie przez Dział
    Nieruchomości odrębnego rachunku bankowego.
    Mając na uwadze powyższe, w szczególności z uwagi na fakt przyporządkowania
    przychodów i kosztów a także należności i zobowiązań do Działu Nieruchomości – w
    ocenie Wnioskodawcy – Dział Nieruchomości spełnia przesłankę wyodrębnienia
    finansowego.
    d. Wyodrębnienie funkcjonalne (niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
    realizujące zadania gospodarcze)
    Zgodnie z definicją podatkową ZCP, składniki majątkowe tworzące ZCP muszą umożliwiać
    podatnikowi realizację określonych zadań gospodarczych (prowadzenie działalności
    gospodarczej w określonym zakresie).
    W tym względzie organy podatkowe prezentują jednolite stanowisko, zgodnie z którym
    wyodrębnienie funkcjonalne powinno być rozumiane jako przeznaczenie zespołu do
    realizacji określonych zadań gospodarczych. Innymi słowy, ZCP musi obejmować elementy
    niezbędne do samodzielnego wykonywania działań gospodarczych, które realizuje w
    strukturze przedsiębiorstwa.
    ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność
    do funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy.
    W interpretacji indywidualnej z dnia 31 lipca 2023 r. (nr 0112-KDIL3.4012.298.2023.6.EW)
    wskazano „oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą
    poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny
    zakład, lecz zorganizowanym zespołem składników, przy czym punktem odniesienia jest
    tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjne i funkcjonalnie całość). Wymagane jest, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w
    istniejącym przedsiębiorstwie”.
    W zakresie analizy tej przesłanki, w praktyce, wskazuje się, że aby zespół składników
    majątkowych mógł zostać uznany za ZCP, musi on posiadać potencjalną zdolność do
    funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i
    niematerialne wchodzące w skład ZCP muszą zatem umożliwiać nabywcy tego zespołu
    składników majątkowych podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego
    przedsiębiorstwa.
    Jak wskazują organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych,
    możliwość podjęcia samodzielnej działalności gospodarczej w ramach odrębnego

    przedsiębiorstwa nie musi być pełna. W tym zakresie podkreśla się, że aby zespół
    składników mógł zostać uznany za samodzielne przedsiębiorstwo, nie musi on
    bezpośrednio dysponować wszystkimi elementami związanymi z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Przedsiębiorstwo takie może dodatkowo korzystać z usług
    zewnętrznych, bez potrzeby posiadania wszystkich składników majątkowych na własność.
    W tym kontekście, należy wskazać przykładowo na wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 marca 2016 r. (sygn. akt I SA/Gl 954/15), w
    którym Sąd uznał, że: „brak w przedsiębiorstwie wewnętrznych działów (np. obsługujących
    jego zadania kadrowe, informatyczne i finansowe) nie pozbawia tegoż przedsiębiorstwa
    możliwości realizacji określonych zadań gospodarczych”, a także interpretację Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 października 2020 r. (nr 0112-KDIL3.
    4012.533.2020.1.LS), w której organ ten, wskazał, że: „Istotą przedsiębiorstwa, jako
    zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest bowiem
    prowadzenie działalności gospodarczej, poprzez realizację określonych zadań
    gospodarczych, które mogą być wykonywane bez wewnętrznych działów obsługi
    kadrowej, informatycznej i finansowej przedsiębiorstwa, które to zadania mogą być
    przedmiotem obsługi dokonywanej przez firmy zewnętrzne (outsourcing). Usługi te
    bowiem, jako niematerialne, nie decydują o realizacji przez przedsiębiorstwo jego zadań
    gospodarczych, lecz wspomagają jedynie jego funkcjonowania jako podmiotu
    gospodarczego”. Dodatkowo w interpretacji tej organ zaaprobował stanowisko
    wnioskodawcy, zgodnie z którym: „spełniona zostanie przesłanka wyodrębnienia
    funkcjonalnego. W ocenie Wnioskodawcy, bez znaczenia jest przy tym, że w momencie
    wydzielenia do Pionu Holdingu, jako podmiotu odpowiedzialnego za obsługę IT całej grupy
    zostanie przypisana całość sprzętu IT i oprogramowania należącego do Spółki”.
    Z kolei, w interpretacji z dnia 10 czerwca 2020 r. ( nr 0114-KDIP2-2.4010.63.2020.12.PP
    /RK), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „jak wskazał NSA „Definicja
    zawarta w art. 4a pkt 4 Ustawy o CIT nie wymaga, aby zespół składników, o którym w niej
    mowa, obejmował wszelkie elementy obsługi funkcjonowania przedsiębiorstwa, gdyż
    zawęża ona pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa do składników materialnych i
    niematerialnych pozwalających na realizację określonych zadań gospodarczych, jako
    niezależne przedsiębiorstwo. Brak w przedsiębiorstwie wewnętrznych działów
    obsługujących jego zadania kadrowe czy informatyczne nie pozbawia tegoż
    przedsiębiorstwa możliwości realizacji określonych zadań gospodarczych. Ponadto trzeba
    wskazać, że istotą przedsiębiorstwa, jako zorganizowanego zespołu składników
    niematerialnych i materialnych, jest prowadzenie działalności gospodarczej poprzez
    realizację określonych zadań gospodarczych. Mogą być one wykonywane bez
    wewnętrznych działów obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej przedsiębiorstwa,
    które to zadania, jak trafnie podniósł sąd I instancji, mogą być przedmiotem obsługi
    dokonywanej przez firmy zewnętrzne (outsourcing). Usługi te jako niematerialne, nie
    decydują o realizacji przez przedsiębiorstwo jego zadań gospodarczych, lecz wspomagają
    jedynie jego funkcjonowanie jako podmiotu gospodarczego (tak: Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 23 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1643/2010)”.
    Mając na uwadze powyższe – w ocenie Wnioskodawcy – Dział Nieruchomości spełnia
    warunek wyodrębnienia funkcjonalnego przez przypisanie mu działań gospodarczych w
    formie niezależnego przedsiębiorstwa. Jego działalność jest bowiem realizowana przy
    wykorzystaniu przypisanych do nich składników majątkowych i niemajątkowych, przy
    jednoczesnym zaangażowaniu alokowanego personelu. W konsekwencji, uznać należy, że
    Dział Nieruchomości ma zdolność samodzielnego wykonywania zadań gospodarczych w
    zakresie wynajmu nieruchomości.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązań, wydzielony do Spółki Przejmującej (Dział
    Nieruchomości), należy uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art.
    2 pkt 27e ustawy VAT, w związku z czym do Podziału nie znajdą zastosowania przepisy
    ustawy VAT i tym samym, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT, Spółka Dzielona nie będzie

    zatem zobowiązana do naliczenia podatku należnego VAT od składników majątkowych
    Działu Nieruchomości przenoszonych w ramach podziału na Spółkę Przejmującą oraz nie
    będzie zobowiązana do zapłaty VAT.
    Kryteria kwalifikacji zbycia nieruchomości komercyjnych jako przedsiębiorstwa lub ZCP dla
    celów podatku VAT zostały również objęte Objaśnieniami podatkowymi wydanymi przez
    Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r.
    Zgodnie z tym dokumentem, „przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za (i)
    przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT czy też (ii) zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT uwzględnić należy
    następujące okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji”.
    Co ważne, wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. W
    konsekwencji, jak wskazano w Objaśnieniach: „w przypadku, gdy konieczne dla
    kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych
    składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych
    działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników
    majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub ZCP”.
    W ocenie Wnioskodawcy, w analizowanym zdarzeniu przyszłym, przedmiotowe kryteria
    zostaną łącznie spełnione.
    Spółka Przejmująca będzie miała zamiar kontynuowania działalności w zakresie
    zarządzania nieruchomością, najmu powierzchni oraz obsługi najemców prowadzonej
    dotychczas przez Spółkę Dzieloną (w zakresie obowiązujących umów najmu, które przejdą
    w tramach ZCP na Spółkę Przejmującą, jak również nowych umów, które zostaną zawarte,
    w tym ze Spółką Dzieloną) oraz składniki przeniesione w ramach Działu Nieruchomości
    będą wystarczające do kontynowania działalności tego Działu Nieruchomości (co najmniej
    w dotychczasowym kształcie), co wynika z faktu, że Spółka Dzielona zaalokowała do Działu
    Nieruchomości wszystkie składniki materialne i niematerialne, które były Wnioskodawcy
    niezbędne do prowadzenia takiej działalności, w tym prawa i obowiązki z umów najmu, z
    dostawcami mediów, należności i zobowiązania (o czym była szczegółowa mowa powyżej).
    Tym samym, również w świetle przywołanych Objaśnień Ministerstwa Finansów z dnia 11
    grudnia 2018 r. należy uznać, że z uwagi, iż przedmiotem Podziału będzie ZCP do Podziału
    nie znajdą zastosowania przepisy ustawy VAT i tym samym, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy
    VAT i Spółka Dzielona nie będzie zobowiązana do naliczenia podatku należnego VAT od
    składników majątkowych Działu Nieruchomości przeniesionych w ramach podziału na
    Spółkę Przejmującą oraz nie będzie zobowiązana do zapłaty VAT w związku z Podziałem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co
    do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w
    zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak
    na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cytowanym przepisie sformułowanie „transakcje
    zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on
    być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
      wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
      niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych
      zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
      samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy

    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia
    w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń
    gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo
    samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze
    przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce.

    Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i
    niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym
    podmiocie (u nabywcy).
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie
    jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie
    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można
    bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji, oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I
    FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011

    r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn.
    I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości (zabudowane
    nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności
    gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli
    były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej
    na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich
    obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego
    zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za
    sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na
    działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż
    nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z
    26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Planowany jest podział Spółki
    Dzielonej, który przeprowadzony zostanie w sposób przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4
    ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, tj. podział przez
    wydzielenie. Podział ten będzie polegał na przeniesieniu Działu Nieruchomości na Spółkę
    Przejmującą. Z kolei Dział IT pozostanie w Spółce Dzielonej.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest uznanie zespołu składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązań stanowiących Dział Nieruchomości, który zostanie
    wydzielony w wyniku podziału przez wydzielenie do Spółki Przejmującej za zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT.
    Jak już wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we
    wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest
    sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny
    zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia
    jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w
    momencie ich przekazania (na ile stanowią w przedsiębiorstwie w tym momencie,
    wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że opisany zespół składników
    materialnych i niematerialnych składających się na Dział Nieruchomości, będzie cechował
    się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym i mógłby stanowić
    niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane mu zadania.

    Za wyodrębnieniem organizacyjnym zespołu składników materialnych i niematerialnych
    składających się na Dział Nieruchomości przemawia w pierwszej kolejności fakt
    formalnego wyodrębnienia – jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego – w
    Spółce Dzielonej funkcjonują dwa odrębne działy, tj. dział IT oraz Dział Nieruchomości,
    które wyodrębnione zostały w strukturze Spółki Dzielonej uchwałą Zarządu Spółki
    Dzielonej.
    Ponadto o wyodrębnieniu organizacyjnym Działu Nieruchomości świadczy fakt, że - jak
    Państwo podali – do Działu Nieruchomości przypisany został pracownik, który zajmuje się
    zarządzeniem nieruchomością, w tym obsługą najemców będących podmiotami
    powiązanymi, kwestiami administracyjnymi i technicznymi związanymi z utrzymaniem
    infrastruktury budynku itp., dodatkowo, pracami Działu Nieruchomości kieruje
    wyznaczony Członek Zarządu Spółki Dzielonej.
    Ponadto do Działu Nieruchomości przypisane są umowy związane z wykonywaniem
    czynności zarządzania nieruchomością, której Wnioskodawca jest właścicielem, najmu
    powierzchni oraz obsługą najemców.
    Powyższe świadczy, że Dział Nieruchomości ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej
    przedsiębiorstwa - jest odrębny od Działu IT i przeznaczony do wykonywania odmiennego
    rodzaju działalności, tj. działalności w zakresie najmu.
    Opisany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na
    Dział Nieruchomości na dzień podziału będzie również wyodrębniony finansowo w
    istniejącym przedsiębiorstwie, o czym świadczy fakt, że do Działu Nieruchomości
    przypisane są aktywa, konta księgowe, w tym konta wynikowe, jak również konta
    rozrachunkowe, na których księgowane są należności i zobowiązania stricte związane z
    działalnością Działu Nieruchomości. Tym samym, możliwe jest stworzenie odrębnego
    rachunku zysków i strat (na wewnętrzne potrzeby) dla Działu Nieruchomości. Dział
    Nieruchomości osiąga przychody przede wszystkim z tytułu świadczenia wskazanych
    powyżej usług najmu, ewentualnie refaktury mediów. Z kolei koszty Działu Nieruchomości
    stanowią wydatki związane z utrzymaniem technicznym i administracyjnym budynku.
    Dodatkowo, do pionu działalność Nieruchomości przypisane są zgodnie z przyjętym
    kluczem alokacji wydatki wspólne, związane z ogólnym zarządem Spółki Dzielonej. Do
    Działu Nieruchomości przypisany został odrębny rachunek bankowy, w wyniku czego
    zasilenia i wypływy związane z działalnością Działu Nieruchomości odbywają się z
    zastosowaniem dedykowanego rachunku bankowego, w tym przykładowo w tego
    rachunku wypłacane są wynagrodzenia pracownika, czy też regulowane są faktury za
    nabywane usługi związane z utrzymaniem technicznym i administracyjnym budynku.
    Oprócz wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego, opisany zespół składników
    materialnych i niematerialnych składających się na Dział Nieruchomości będzie również
    wyodrębniony funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego.
    Dział Nieruchomości, który ma zostać przeniesiony do Spółki Przejmującej – jak wskazali
    Państwo w opisie sprawy i jego uzupełnieniu – może stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania, które wykonuje obecnie w Spółce
    Dzielonej. Ponadto Dział Nieruchomości wykonuje w ramach Spółki Dzielonej działalność
    odrębną od pozostałej działalności Spółki – działalności w zakresie szeroko rozumianego
    outsourcingu IT, wspierania procesów IT, doradztwa w zakresie IT oraz rozwoju i
    wdrożenia autorskiego projektu, którą Prowadzi Dział IT.
    Ponadto jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Spółka Przejmująca nie będzie musiała
    angażować dodatkowych środków w celu kontynuacji działalności z wykorzystaniem
    otrzymanych składników, jak również innych składników majątku (niebędących

    przedmiotem przeniesienia). Nie będzie również konieczne podejmowanie przez Spółkę
    Przejmującą dodatkowych działań faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia
    działalności w tożsamym zakresie w oparciu o przejęte składniki.
    Jak wynika z wniosku przedmiotem transakcji będzie do Działu Nieruchomości przypisane
    aktywa rzeczowe – przede wszystkim nieruchomość oraz inny aktywa rzeczowe związane z
    stricte z działalnością Działu Nieruchomości, w tym m.in. meble biurowe i wyposażenie sal
    konferencyjnych, serwerownia i sieć komputerowa, system sterowania szlabanami,
    obiekty inżynierii lądowej obejmujące oświetlenie, ciepłociągi, ogrodzenie, jak również
    centrala telefoniczna, klimatyzacja i wentylacja oraz system monitoringu.
    W wyniku podziału przez wydzielenie w postaci Działu Nieruchomości Spółka Przejmująca
                            1przejmie zakład pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy. W ramach Podziału na Spółkę
    Przejmującą zostaną przeniesione:
    - prawa i obowiązki z umowy, na podstawie której udzielono Spółce Dzielonej
      finansowania dłużnego na nabycie przenoszonej nieruchomości;
    - umowy najmu;
    - umowy związane z wykonywaniem przez Spółkę Dzieloną czynności zarządzania
      nieruchomością, której jest właścicielem, oraz obsługą najemców, kwestiami
      administracyjnymi i technicznymi związanymi z utrzymaniem infrastruktury
      budynku, w tym m.in. umowy z dostawcami mediów, umowy z dostawcami usług
      konserwacji i sprzątania nieruchomości; oraz
    - należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Spółka Dzielona nie zawarła jakiejkolwiek „umowy zarządzania aktywami”, tj. Spółka
    Dzielona samodzielnie zarządza swoimi aktywami, w tym nieruchomością (i będzie nią
    zarządzać do dnia Podziału, po którym właścicielem nieruchomości stanie się Spółka
    Przejmująca).
    Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że w przypadku wydzielenia Działu
    Nieruchomości dochodzi do wydzielenia całej struktury składającej się na działalność w
    zakresie wynajmu nieruchomości.
    Przedstawione w opisie sprawy okoliczności oraz dokonana w kontekście przytoczonych
    regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE ich całościowa analiza, prowadzi do wniosku,
    że zostaną spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania zespołu
    składników materialnych i niematerialnych składających się na Dział Nieruchomości, za
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    W konsekwencji uznania opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych
    składających się na Dział Nieruchomości za zorganizowaną część przedsiębiorstwa,
    planowana transakcja przeniesienia Działu Nieruchomości do Spółki Przejmującej - która
    będzie kontynuować działalność w zakresie najmu prowadzonej dotychczas przez Spółkę
    Dzieloną, realizowaną z wykorzystywaniem tego zespołu składników - będzie stanowić
    czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko przedstawione we wniosku jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, Organ pragnie
    zauważyć, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do
    okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym
    miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń
    przyszłych osadzonych w określonym stanie prawnym. Interpretacje indywidualne nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z
    dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111)
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego oraz zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.