Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.617.2024.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-24
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz wykazywanie dostaw towarów dokonywanych poza terytorium kraju w pliku JPK.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2024 r., za pośrednictwem ePUAP, wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz
    wykazywania dostaw towarów dokonywanych poza terytorium kraju w pliku JPK.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 stycznia 2025 r. (wpływ
    za pośrednictwem ePUAP 14 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jesteście Państwo polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością zarejestrowaną w
    Polsce jako podatnik VAT czynny. Dokonali Państwo wyboru opodatkowania ryczałtem od
    dochodów spółek kapitałowych znany jako estoński CIT.
    Prowadzą Państwo działalność gospodarczą polegającą m.in. na (...).
    Państwa firma nawiązała relacje biznesowe z włoskimi kontrahentami, którzy są
    zainteresowani zakupem Państwa produktów.
    Składane zamówienia od włoskich klientów będą wymagały od Państwa Spółki zakupu
    surowej ryby, które następnie będą przetwarzane na Państwa zlecenie w zakładach
    polskich producentów.
    Wystawiane na Spółkę faktury za usługę przerobu, będą zawierać polski podatek od
    towarów i usług, który Spółka zamierza wykazywać jako VAT naliczony (do zwrotu) w JPK
    VAT.
    Następnie gotowe produkty będą transportowane z magazynów Spółki zlokalizowanych w
    Polsce bezpośrednio do nabywców końcowych we Włoszech.
    Wewnętrzne regulacje włoskich służb sanitarno-weterynaryjnych wymagają zgłoszenia
    towaru wprowadzanego na terytorium tego kraju przez firmę posiadającą włoski numer
    podatkowy. Z tego powodu Spółka zamierza uzyskać włoski numer podatkowy, który
    będzie pojawiał się na fakturach dokumentujących sprzedaż Spółki. Państwa faktury będą
    więc zawierać włoski podatek od towarów i usług, a lokalne biuro rachunkowe będzie
    dokonywać w Państwa imieniu rozliczenia tego podatku we Włoszech.
    Nie zamierzają Państwo tworzyć oddziału w tym kraju, a na danych potrzebnych do
    uzyskania numeru podatkowego podadzą Państwo polski adres Państwa firmy widoczny
    w odpisie z Rejestru Przedsiębiorców.
    1) Czy jesteście Państwo zarejestrowani w Polsce jako podatnik VAT UE, jeśli tak to od
      kiedy?
    Firma jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE od co najmniej 5 lat.
    2) W jaki sposób będzie przebiegała transakcja nabycia ryb przez Państwa?
        a. jakie podmioty będą uczestniczyć w tej transakcji (od kogo Spółka będzie
        nabywała ryby)?
    Surowa ryba jest najczęściej kupowana u zagranicznych dostawców (np. z Norwegii).
    Następnie będzie przetwarzana na zlecenie Spółki w zakładach polskich producentów.
        b. pomiędzy jakimi krajami będzie transportowany towar (ryby)?
    Przetworzona ryba będzie transportowana z Polski do Włoch.
        c. który uczestnik transakcji będzie transportował towar (dostawca, Spółka czy inny
        podmiot)?

    Spółka będzie odpowiadać za organizację transportu. Zamierzają Państwo wykorzystywać
    w tym celu współpracujące ze Spółką firmy logistyczne.
        d. gdzie/w jakim kraju Spółka będzie nabywała prawo do rozporządzenia towarem
        jak właściciel?
    Przetworzona ryba staje się własnością Spółki po przekazaniu przez producenta w Polsce.
        e. jeśli ryby będą transportowane do Polski spoza Unii Europejskiej należy
        dodatkowo wskazać:
            w jakim kraju odbędzie się odprawa celna,
            który podmiot będzie odpowiadał za dokonanie odprawy celnej,
            w jakim kraju nastąpi dopuszczenie towarów do obrotu w Unii Europejskiej,
            na którym podmiocie będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła, również w
            przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
            zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w
            całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę
            celną?
    Surowa ryba może być bezpośrednio importowana w Polsce lub być wprowadzona na
    teren Unii Europejskiej w Danii lub Szwecji.
    W Polsce odprawę dokonuje Spółka natomiast w innych krajach Unii robią to dostawcy
    Spółki.
    Nie jest to jednak towar, który Spółka odsprzedaje bezpośrednio do Włoch. Jest to
    surowiec wykorzystywany do produkcji towarów, zgodnie z oczekiwaniami włoskich
    klientów.
    Proces produkcji odbywa się na terenie Polski, w zakładach współpracujących ze Spółką
    producentów.
    W przypadku importu w Polsce, cło jest uiszczane przez wyznaczoną przez Spółkę Agencję
    Celną. Następnie wydatek jest refakturowany na Państwa firmę.
    W przypadku importu w innych krajach Unii Europejskiej jak Dania, Szwecja, tego typu
    opłaty ponosi dostawca Spółki.
    3) Czy usługa przerobu ryb będzie realizowana przez polskich producentów na
      terytorium Polski?
    Tak.
    4) Z czego wynika fakt, że polscy producenci w fakturach wystawianych na Państwa rzecz
      za usługę przerobu będą wskazywali podatek od wartości dodanej a nie polski
      podatek od towarów i usług?
    W rozumieniu ustawy VAT z dnia 11 marca 2004 r. będzie to podatek od towarów i usług.
    Zwrot został poprawiony w obecnej wersji wniosku.
    5) Jakim numerem identyfikacji podatkowej będą się Państwo posługiwać nabywając
      usługę przerobu od polskich producentów - polskim czy włoskim?
    Polskim.
    6) Jaki adres Spółki będą Państwo wskazywać jako miejsce odbioru usługi przerobu -
      polski czy włoski?
    Usługa przerobu będzie świadczona w Polsce.

    7) Czy będą Państwo posiadać na terytorium Włoch stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej, które będzie uczestniczyło w nabywaniu usług przerobu od
      polskich producentów?
    Nie zamierzają Państwo tworzyć oddziału w tym kraju. Usługi przerobu będą nabywane
    przez Spółkę z polskim numerem podatkowym.
    8) Czy wywóz towarów (gotowego produktu) z Polski do Włoch nastąpi w wyniku dostawy
      dokonanej przez Spółkę na rzecz konkretnego nabywcy, znanego Państwu na moment
      rozpoczęcia wysyłki/transportu tych towarów?
    Przewidują Państwo oba warianty. Część towaru będzie wysyłana bezpośrednio do klienta.
    Aby jednak zapewnić szybkość dostaw w tym kraju (przewidując potrzeby lokalnych
    klientów), część towarów będzie kierowana do magazynu we Włoszech. W obu
    przypadkach nabywca dokona zakupu krajowego w oparciu o przepisy obowiązujące we
    Włoszech.
    9) W jaki sposób zamierzają Państwo udokumentować wywóz towarów (gotowego
      produktu) z Polski do Włoch, jakie dane adresowe dostawcy i nabywcy, jaki nr
      identyfikacji podatkowej dostawcy i nabywcy będzie zawierał ten dokument, jaką
      stawkę podatku Państwo zastosują itp.?
    Podstawowym dowodem wywozu będzie Międzynarodowy List Przewozowy, który został
    opracowany na podstawie Konwencji CMR.
    Stawka podatku będzie wynikać z włoskiej ustawy o podatku od towarów i usług. Za jej
    wybór będzie odpowiadać lokalne biuro rachunkowe, którego usługi zostaną wynajęte
    przez Spółkę.
    10) Co należy rozumieć przez sformułowanie, że „regulacje włoskich służb sanitarno-
      weterynaryjnych wymagają zgłoszenia importowanego towaru przez firmę
      posiadającą włoski numer podatkowy”, skoro z przedstawionych okoliczności sprawy
      nie wynika, aby gotowy produkt był przez Państwa transportowany do Włoch z
      państwa trzeciego?
    Z perspektywy włoskich służb sanitarno-weterynaryjnych nie ma znaczenia skąd towar jest
    wprowadzany na terytorium Włoch. Zwrot „import towaru” jest rozumiany w sensie
    ogólnym zarówno jako import z krajów Unii Europejskiej (WNT) jak i spoza. W omawianym
    przypadku zamierzają Państwo transportować towar z Polski do Włoch. We wniosku
    zamienili Państwo zwrot „Import towaru” na „towar wprowadzany na terytorium kraju”.
    Pytania
    1) Czy w związku z planowaną dostawą towarów z Polski na terytorium Włoch,
      udokumentowaną fakturami sprzedaży wystawianymi przez Wnioskodawcę z włoskim
      numerem podatkowym, które to dostawy podlegają opodatkowaniu włoskim
      podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca zachowa prawo do obniżenia kwoty
      podatku VAT za zamówione uprzednio usługi przerobu tych produktów w polskich
      zakładach?
    2) Czy w związku z planowaną dostawą towarów z Polski na terytorium Włoch,
      udokumentowaną fakturami sprzedaży wystawianymi przez Wnioskodawcę z włoskim
      numerem podatkowym, które to dostawy podlegają opodatkowaniu włoskim
      podatkiem od towarów i usług Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do
      wykazywania takiej dostawy w JPK VAT w żadnej formie (ani jako
      wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów ani też jako wysokość podstawy
      opodatkowania wynikającej z dostawy towarów oraz świadczenia usług poza
      terytorium kraju)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:

    Przedstawiona forma sprzedaży nie pozbawi Spółki prawa do obniżenia kwoty podatku
    VAT za zamówioną uprzednio usługę przerobu produktów w polskich zakładach.
    Opisana forma sprzedaży nie zobowiąże Spółki do jej wykazywania w JPK VAT w
    jakiejkolwiek formie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa
      niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
      7 (...).
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów - rozumie się przez to
      przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku
      dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
    1) nabywcą towarów jest:
    a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
      nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
    - z zastrzeżeniem art. 10;
    2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
      art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Według art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
        wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż
        terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
        lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest
      podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku
      na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Przywołane przepisy wskazują, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania
    transakcji z ustalonym nabywcą, w celu przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas transakcja
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) w sprzedaży, której po stronie nabywcy
    odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Warunkiem uznania danej
    dostawy towarów (której towarzyszy przemieszczenie z Polski do innego kraju

    członkowskiego) jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, jest dokonanie jej na
    rzecz podmiotu zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    W myśl art. 13 ust. 3 ustawy:
      Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez
      podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach
      prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym
      również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na
      terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności
      gospodarczej podatnika.
    Powołany art. 13 ust. 3 ustawy rozszerza więc pojęcie wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów na czynności niemające charakteru czynności dwustronnych (pomiędzy dwoma
    odrębnymi podmiotami), polegające na przemieszczeniu towarów przedsiębiorstwa z
    Polski do innego kraju Unii Europejskiej, które mają służyć działalności gospodarczej
    podatnika. W takim przypadku dostawca pełni jednocześnie rolę nabywcy towarów na
    terytorium innego państwa członkowskiego.
    W myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
    nietransportowanych miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Stosownie do art. 25 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich
      wysyłki lub transportu.
    Na mocy art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art.
      133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Jak stanowi art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje
      deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o
      którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach

      wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami
      określonymi w tych przepisach.
    W myśl art. 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust.
      3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art.
      113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą
      dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji
      podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego,
        w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
        podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
      określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
      deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Ponadto, stosownie do art. 100 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są
      obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:
      1) wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do
        których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości
        dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na
        potrzeby podatku od wartości dodanej,
      2) wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub art.
        11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na
        potrzeby podatku od wartości dodanej,
      3) dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2, na rzecz podatników podatku od
        wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami,
        zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
      4) usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości
        dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na
        potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od
        wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do
        zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca,
      5) przemieszczeniach towarów w procedurze magazynu typu call-off stock, o której
        mowa w dziale II rozdziale 3b, oraz o zmianach w zakresie tej procedury zawartych
        w informacjach
      - zwane dalej "informacjami podsumowującymi".
    Według art. 100 ust. 3 ustawy:
      Informacje podsumowujące składa się za okresy miesięczne, za pomocą środków
      komunikacji elektronicznej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym:

      1) powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o których mowa w ust.
        1 pkt 1-4;
      2) dokonano przemieszczenia towarów lub zmiany w zakresie procedury, o których
        mowa w ust. 1 pkt 5.
    Od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o
    ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny
    JPK_VAT, w formie JPK_V7M lub JPK_V7K.
    Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15
    października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w
    formie JPK_V7M i JPK_V7K.
    W pkt I załącznika do ww. rozporządzenia „Objaśnienia do deklaracji”, w pkt 4.1.
    wskazano, iż w części deklaracji dotyczącej obliczenia wysokości podatku należnego
    wykazuje się wszystkie czynności podlegające opodatkowaniu (wysokość podstawy
    opodatkowania oraz wysokość podatku należnego), dla których obowiązek podatkowy
    powstał w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja, po uwzględnieniu
    korekt wynikających z przepisów o podatku, jeżeli mają wpływ na rozliczenie w tym
    okresie. Dotyczy to również dostaw towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce
    świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art.
    86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o
    których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy.
    Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia:
      Deklaracje zawierają
      1) oznaczenie urzędu skarbowego, do którego jest składana deklaracja;
      2) dane identyfikacyjne podatnika;
      3) oznaczenie rodzaju rozliczenia:
      a. miesięczne - w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy,
        albo
      b. kwartalne - w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
      4) oznaczenie okresu, za który jest rozliczany podatek od towarów i usług, zwany dalej
        ,,podatkiem'':
      a. miesiąc i rok - dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy, albo
      b. kwartał i rok - dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
      5) oznaczenie wersji (kodu) deklaracji składanej na podstawie:
      a. art. 99 ust. 1 ustawy albo
      b. art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
      6) oznaczenie daty sporządzenia;
      7) wskazanie celu złożenia deklaracji - złożenie deklaracji albo korekta deklaracji;
      8) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego;
      9) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego;
    10) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku lub zwrotu podatku wraz z
        oznaczeniem sposobu dokonania tego zwrotu;
    11) dodatkowe dane dotyczące rozliczenia.

    Na podstawie § 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego, o których mowa w § 2
      pkt 8, obejmują:
      1) wysokość podstawy opodatkowania, a w przypadkach określonych w lit. d-f oraz i-m
        - także wysokość podatku należnego, z tytułu:
      a. dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, zwolnionych od
        podatku,
      b. dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje
        się poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1
        lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek
        naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których
        mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy, w tym odrębnie z tytułu
        świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy,
      c. dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 0%, w tym odrębnie z tytułu dostawy towarów, o której mowa w art. 129
        ustawy,
      d. dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 5%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
      e. dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 7% albo 8%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
      f. dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, opodatkowanych
        stawką 22% albo 23%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,
      g. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      h. eksportu towarów,
      i. wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
      j. importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ustawy,
      k. importu usług, z wyłączeniem usług nabywanych od podatników podatku od
        wartości dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy,
      l. importu usług nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej, do których
        stosuje się art. 28b ustawy,
      m. dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt
        5 ustawy;
      2) łączną wysokość podstawy opodatkowania stanowiącą sumę wysokości podstaw
        opodatkowania określonych w pkt 1, z wyłączeniem odrębnie wykazanych
        wysokości podstaw opodatkowania z tytułu świadczenia usług, o których mowa w
        art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, oraz dostawy towarów, o której mowa w art. 129
        ustawy.
    Z powyższych przepisów wynika, że w deklaracji podatkowej należy wykazać m.in.
    sprzedaż która ma miejsce poza terytorium kraju. Przy czym, zaznaczyć należy, że fakt
    zarejestrowania się podatnika dla celów podatku VAT w państwach, w których
    dokonywana jest dostawa towarów, nie jest tożsamy z prowadzeniem działalności
    gospodarczej na terytorium tego kraju.
    Z wniosku wynika, że Wnioskodawca zajmuje się m.in. (...). Wnioskodawca posiada
    siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku VAT. Wnioskodawca będzie również zarejestrowanym podatnikiem we Włoszech,
    z uwagi na obowiązujące w tym kraju regulacje sanitarno-weterynaryjne, ale nie zamierza
    tworzyć tam oddziału.

    W związku z zamówieniami złożonymi przez włoskich klientów, Spółka będzie nabywała
    surowe ryby u zagranicznych dostawców (np. Norwegia), a następnie będzie je
    przekazywała do przetworzenia polskim producentom. Surowe ryby mogą być
    transportowane do Polski spoza Unii Europejskiej. Jeśli towar (surowe ryby) będzie
    bezpośrednio importowany w Polsce, podmiotem dokonującym odprawę celną jest
    Spółka. W takim przypadku Agencja Celna wyznaczona przez Spółkę uiszcza cło, a
    następnie refakturuje ten wydatek na Spółkę. Jeżeli towary wprowadzane na teren Unii
    Europejskiej w Danii lub w Szwecji, ww. opłaty ponosi dostawca Spółki. Przetworzone ryby
    będą transportowane z Polski do Włoch, w ramach transportu zorganizowanego przez
    Spółkę. Nabywcy będą dokonywać zakupu krajowego, na podstawie włoskich przepisów.
    Na fakturach dokumentujących sprzedaż Spółki będzie wskazywany włoski numer
    podatkowy oraz włoski podatek. Stawka tego podatku będzie wynikać z włoskiej ustawy o
    podatku od towarów i usług. Za jej wybór będzie odpowiadać lokalne biuro rachunkowe,
    którego usługi zostaną wynajęte przez Spółkę.
    Ad 1
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. prawa do odliczenia podatku VAT związanego z
    wykonaną w Polsce usług przerobu produktów, zakupioną w związku z dostawą towarów
    realizowaną i opodatkowaną na terytorium.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Przy tym, stosownie do art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi
      dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium
      kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust.
      1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na
      terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek
      odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Zatem w sytuacji nabycia towarów na terytorium Polski, które są wykorzystywane przez
    zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w Polsce do wykonywania czynności
    opodatkowanych w Polsce prawo do odliczenia przysługuje na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy.
    Natomiast na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, podatnik ma prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów związanych z
    dostawą towarów opodatkowaną poza terytorium kraju. Warunkiem odliczenia podatku
    naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby
    - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przepis ten wymaga ponadto,
    aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku
    z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim
    dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które
    będą jednocześnie opisywać te czynności. Zatem podatnik podatku od towarów i usług,
    który dokonuje dostawy towarów poza terytorium kraju, zachowuje prawo do obniżenia
    podatku należnego o podatek naliczony, przy spełnieniu określonych warunków.

    Wnioskodawca zleca polskiemu kontrahentowi wykonanie usługi przerobu surowych ryb.
    W wyniku ww. usług powstaje gotowy produkt, zgodny z oczekiwaniami włoskiego
    nabywcy. Gotowy produkt staje się własnością Spółki w Polsce, po przekazaniu przez
    producenta i będzie przez Spółkę transportowany z magazynów Spółki zlokalizowanych w
    Polsce do Włoch. Przy czym z wniosku wynika, że część towaru będzie wysyłana z Polski do
    Włoch, w wyniku dostawy dokonanej przez Spółkę na rzecz konkretnego nabywcy,
    znanego Spółce na moment rozpoczęcia wysyłki/transportu tych towarów (bezpośrednio
    do klienta), natomiast część towarów będzie kierowana do magazynu we Włoszech, aby
    zapewnić szybkość dostaw w tym kraju (przewidując potrzeby lokalnych klientów).
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że w obu przypadkach, tj. zarówno wtedy
    gdy Spółka przetransportuje towar z Polski do Włoch w wyniku dostawy dokonanej na
    rzecz konkretnego nabywcy jak i wtedy gdy przetransportuje towar z Polski do magazynu
    we Włoszech, w celu jego dalszej sprzedaży - dokonane przez Spółkę przemieszczenie
    towarów z Polski do Włoch będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu na
    terytorium Polski, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy, tj. wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów.
    Przy tym, transakcja, w ramach której Spółka dokona przemieszczenia własnych towarów
    z Polski do magazynu zlokalizowanego na terytorium Włoch, w celu ich dalszej
    odsprzedaży do włoskich nabywców końcowych, będzie stanowić dla Spółki
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów dokonaną na własną rzecz, o której mowa w art.
    13 ust. 3 ustawy. W takim przypadku, Spółka powinna wykazać w Polsce
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, natomiast we Włoszech wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów. Z kolei dostawę towarów dokonywaną w późniejszym terminie na rzecz
    włoskich kontrahentów, Spółka powinna traktować jako sprzedaż lokalną, opodatkowaną
    wg włoskich przepisów. W takim przypadku, na fakturach dokumentujących sprzedaż
    Spółki będzie wskazywany włoski numer podatkowy Spółki oraz włoski podatek, którego
    stawka będzie wynikała z włoskiej ustawy o podatku od towarów i usług.
    Natomiast w drugim przypadku, gdy Spółka dokona wywozu towaru z Polski do na
    terytorium Włoch w wyniku dostawy dokonanej na rzecz włoskiego kontrahenta -
    analizowana transakcja będzie dla Spółki stanowić wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy.
    W związku z tym, nie można zgodzić się z twierdzeniem Spółki, że w obu przypadkach
    nabywca dokona zakupu krajowego w oparciu o przepisy obowiązujące we Włoszech.
    Jak wskazano, tylko w przypadku, gdy Spółka będzie transportowała towar z Polski do
    magazynu we Włoszech, w celu późniejszej sprzedaży włoskiemu kontrahentowi - dostawa
    dokonywana przez Spółkę na rzecz włoskiego nabywcy na terytorium Włoch - będzie
    stanowić sprzedaż lokalną, opodatkowaną wg włoskich przepisów. Natomiast w
    przypadku, gdy towar będzie sprzedany nabywcy na terytorium Polski i wywożony z Polski
    do Włoch w wyniku tej sprzedaży bezpośrednio do nabywcy - stosownie do powołanego
    art. 13 ust. 1 ustawy - Spółka zobowiązana będzie do rozliczenia w Polsce podatku VAT z
    tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W opisanej sytuacji, włoski kontrahent
    będzie odbiorcą tej transgranicznej dostawy towarów dokonywanej przez Spółkę z
    terytorium Polski, co oznacza, że w takim przypadku, Spółka nie będzie dokonywała już
    dostawy „lokalnej” na terytorium Włoch.
    Przechodząc do kwestii związanej z prawem do odliczenia podatku naliczonego należy
    wskazać, że Wnioskodawca jest zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny.
    Nabywając usługę przerobu ryb od polskiego producenta Spółka posłuży się polskim
    numerem identyfikacji podatkowej. Faktury wystawiane na Spółkę dokumentujące
    wykonanie ww. usługi będą zawierać polski podatek VAT, który Spółka zamierza
    wykazywać jako VAT naliczony (do zwrotu) w JPK VAT. Jednocześnie jak ustaliłem, w
    związku z przemieszczeniem towarów (gotowych produktów) z Polski do Włoch Spółka
    będzie zobowiązana rozpoznać w Polsce wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o
    której mowa w art. 13 ust. 1 lub w art. 13 ust. 3 ustawy. Zatem wystąpi związek podatku

    naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych na rzecz Spółki za wykonanie usług
    przerobu ryb z czynnościami opodatkowanymi na terytorium Polski, tj.
    wewnątrzwspólnotową dostawą towarów. Tym samym, Spółce przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez polskich
    producentów na rzecz Spółki z tytułu usług przerobu ryb, na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy.
    Zatem, należy zgodzić się ze Spółką, że będzie miała prawo do odliczenia podatku
    naliczonego.
    Niemniej jednak należy zauważyć, że przedstawiając swoje wątpliwości sprecyzowane w
    pytaniu nr 1 Spółka wskazała, że będzie dokumentowała dostawy towarów z Polski do
    Włoch fakturami, w których wskaże swój włoski numer podatkowy oraz, że dostawy te
    będą podlegały opodatkowaniu włoskim podatkiem od towarów i usług. W odniesieniu do
    tak sformułowanych wątpliwości Spółka wyraziła stanowisko, zgodnie z którym,
    przedstawiona forma sprzedaży nie pozbawi Spółki prawa do obniżenia kwoty podatku
    VAT za usługę przerobu produktów zakupioną od polskich producentów. Natomiast jak
    wskazałem, tylko w przypadku gdy towar będzie transportowany z Polski do magazynu we
    Włoszech i na terytorium Włoch sprzedawany włoskim kontrahentom, dostawy te będą
    stanowić dostawy lokalne, opodatkowane wg włoskich przepisów.
    Zatem, choć wywiedli Państwo prawidłowo, że Spółka będzie miała prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabytą usługą
    przerobu produktów w polskich zakładach, to oceniając całościowo stanowisko w zakresie
    pytania nr 1 i przyjęty przez Spółkę sposób rozliczeń należy uznać je za nieprawidłowe.
    Ad 2
    Państwa wątpliwości dotyczą również obowiązku wykazywania dostaw realizowanych i
    opodatkowanych na terytorium Włoch w pliku JPK_VAT.
    Należy zauważyć, że w deklaracji i ewidencji JPK_VAT przewidziano dwa pola, w których
    wykazuje się sprzedaż opodatkowaną poza terytorium kraju, tj. K_11 i P_11.
    W polu K_11 wykazuje się wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z dostawy
    towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju. W polu tym podaje się wartość
    netto dostaw towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju, w każdym
    przypadku, gdy w odniesieniu do nich przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do
    zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy.
    Natomiast w polu P_11 wykazuje się zbiorczą wysokość podstawy opodatkowania z tytułu
    dostawy towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju - wykazaną w K_11.
    Jak ustaliłem, dostawy realizowane przez Spółkę będą stanowić wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy lub wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 3 ustawy, w zależności od tego czy towar
    będzie transportowany z Polski bezpośrednio do włoskiego nabywcy, czy do magazynu
    zlokalizowanego na terytorium Włoch. Będą to transakcje opodatkowane na terytorium
    Polski i Spółka będzie zobowiązana wykazać te transakcje w pliku JPK _VAT.
    Zatem stanowisko w zakresie pytania nr 2, z którego wynika, że opisana forma sprzedaży
    nie zobowiąże Spółki do jej wykazywania w JPK VAT w jakiejkolwiek formie również jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu
    faktycznego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie wskazujemy, że niniejsza interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług.
    W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.