Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-102-10-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-23
Teza: Czy po zmianie sposobu użytkowania budynku, które nastąpiłoby po zakończeniu budowy i odbiorze budynku, wykonawca będzie zobowiązany do wystawienia faktury korygującej, zmieniającej stawkę VAT z 7% dla budynków mieszkalnych na 22% stosowaną przy budowie budynków niemieszkalnych?
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia; stawka; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2010 r. (data wpływu 29 stycznia 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 kwietnia 2010 r. (data wpływu 22 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 19 kwietnia 2010 r. o doprecyzowanie przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz zadanego pytania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jako inwestor realizuje budowę budynku mieszkalnego w zabudowie apartamentowej, w jednej z miejscowości turystycznych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami przy budowie budynku stosowana jest 7% stawka VAT. Spółka ma zamiar zbywać lokale mieszkalne oraz uzyskać pozwolenie na użytkowanie przedmiotowego budynku zgodnie z przeznaczeniem. W przypadku jeżeli nie uda się zbyć więcej jak 50% wszystkich lokali Spółka rozpatruje możliwość wystąpienia o zmianę sposobu użytkowania nie sprzedanych lokali lub całego budynku na działalność gospodarczą związaną z wynajmem lokali (apartamentów).

W złożonym w dniu 22 kwietnia 2010 r. uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany oświadczył, iż:

*   Spółka jest inwestorem budowanego budynku, a jego budowę realizuje Wykonawca (firma budowlana),

*   PKOB realizowanego budynku – sekcja 1, Dział 11, grupa 112, klasa 1122,

*   PKOB budynku w trakcie jego budowy nie zmieni się. Po zakończeniu budowy budynek zostanie oddany i uzyska pozwolenie na użytkowanie jako budynek mieszkalny,

*   w przypadku, gdy nie uda się zbyć wszystkich lokali mieszkalnych, w lokalach niesprzedanych Spółka zamierza prowadzić usługi wynajmu umeblowanych lokali krótkookresowego zakwaterowania – PKWiU 55.23.13,

*   jeżeli w ciągu 12 miesięcy od dnia uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku na cele mieszkalne nie zostanie sprzedanych 51% lokali, Spółka rozpatrzy możliwość zmiany sposobu użytkowania niesprzedanej części budynku na cele turystyczne, co będzie wiązało się ze zmianą PKOB budynku na sekcję 1, Dział 12, grupa 121, klasa 1212.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy po zmianie sposobu użytkowania budynku, które nastąpiłoby po zakończeniu budowy i odbiorze budynku, wykonawca będzie zobowiązany do wystawienia faktury korygującej, zmieniającej stawkę VAT z 7% dla budynków mieszkalnych na 22% stosowaną przy budowie budynków niemieszkalnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie będzie miała takiego obowiązku. Spółka zrealizuje cały proces związany z budową budynku mieszkalnego do uzyskania pozwolenia na użytkowanie włącznie. Zamykając proces inwestycyjny Zainteresowany rozliczy inwestycję stosując obowiązującą w tym przypadku stawkę VAT - 7%. Nowy sposób użytkowania nie będzie miał powiązania z procesem budowy budynku mieszkalnego i nie będzie mógł stanowić podstawy do zmiany stawki VAT dla zakończonej i rozliczonej inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę 7% podatku stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – stosownie do art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

W myśl ust. 12b powołanego wyżej artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Ponadto zgodnie z § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2009r. Nr 224, poz. 1799), w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, że 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca będąc inwestorem realizuje budowę budynku mieszkalnego w zabudowie apartamentowej. Budowa przedmiotowego budynku realizowana jest przez Wykonawcę (firmę budowlaną). Budynek sklasyfikowany jest w PKOB w sekcji 1, dziale 11, grupie 112, klasie 1122. PKOB budynku w trakcie jego budowy nie zmieni się. Po zakończeniu budowy budynek zostanie oddany i uzyska pozwolenie na użytkowanie jako budynek mieszkalny. Jeżeli w ciągu 12 miesięcy od dnia uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku na cele mieszkalne nie zostanie sprzedanych 51% lokali, Spółka rozpatrzy możliwość zmiany sposobu użytkowania niesprzedanej części budynku na cele turystyczne, co będzie wiązało się ze zmianą PKOB budynku na sekcję 1, dział 12, grupa 121, klasa 1212.

Reasumując, w sytuacji gdy PKOB budynku nie zmieni się przed ostatecznym zakończeniem budowy i odbiorem budynku Wykonawca nie będzie zobowiązany do wystawienia faktury korygującej zmieniającej stawkę podatku z 7% na 22%. Bez znaczenia pozostaje fakt, iż po upływie 12 miesięcy od uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku na cele mieszkaniowe, w przypadku gdy nie zostanie sprzedanych 51% lokali, Spółka zmieni sposób użytkowania niesprzedanej części budynku na cele turystyczne, co będzie wiązało się ze zmianą klasyfikacji budynku z PKOB 1122 na 1212.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.