Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/4512-1-313/15-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-01
Teza: Zwolnienie od solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania dostawcy przy obrocie paliwami płynnymi.
Słowa kluczowe: odpowiedzialność-odpowiedzialność solidarna; paliwo; towar-towar wrażliwy; zaległości podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 105 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2015 r. (data wpływu 22 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania dostawcy przy obrocie paliwami płynnymi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania dostawcy przy obrocie paliwami płynnymi.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach tejże działalności zajmuje się m.in. handlem paliwami na stacji paliw, o których mowa w Załączniku nr 13 w poz. 10 i 11 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej zwaną: Ustawą o VAT).

Wnioskodawca ma zamiar zakupić paliwo od nowego kontrahenta, który figuruje w wykazie podmiotów dokonujących dostawy paliw, które złożyły kaucję gwarancyjną. Zgodnie z ww. wykazem kontrahent ten wniósł kaucję gwarancyjną, o której mowa w art. 105a ustawy o VAT w wysokości 2 000 000,00 zł (dwóch milionów złotych).

Wnioskodawca szacuje, że miesięczna wartość VATu naliczonego do odliczenia z tytułu zakupu paliwa od tegoż kontrahenta wyniesie ok. 350 000,00 zł (trzysta pięćdziesiąt tysięcy złotych).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy jeżeli dostawca paliwa dla Wnioskodawcy ustanowił kaucję gwarancyjną w wysokości 2 000 000 zł i jest w wykazie podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną, to czy Wnioskodawca w każdym wariancie jest wyłączony z odpowiedzialności za zaległości podatkowe w VAT związane ze sprzedażą paliwa przez takiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy, w sytuacji jeśli wartość ww. kaucji nie będzie mniejsza niż 1/5 kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane przez kontrahenta w danym miesiącu na rzecz Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli:

1.  dostawca paliwa dla Wnioskodawcy ustanowił kaucję gwarancyjną w wysokości 2 000 000 zł i figuruje w wykazie podmiotów dokonujących dostawy towarów, które złożyły kaucję gwarancyjną oraz
2.  wartość ww. kaucji gwarancyjnej nie będzie mniejsza niż 1/5 kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane przez przedmiotowego kontrahenta w danym miesiącu na rzecz Wnioskodawcy, to Spółka w każdym wariancie jest wyłączona z odpowiedzialności za zaległości podatkowe w VAT, związane ze sprzedażą paliwa przez tego dostawcę na jej rzecz.

Podstawę do takiego wniosku daje art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, który stanowi, że: ,,Przepisu ust. 1 nie stosuje się jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie były spełnione następujące warunki:

1.  podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,
2.  wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej:
    *   3 000 000 zł – w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy,
    *   10 000 000 zł – w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy.

Wnioskodawca uważa, że użycie przez ustawodawcę spójnika „lub” oznacza, że ustanowienie przez dostawcę paliwa dla Wnioskodawcy kaucji gwarancyjnej w wysokości przewyższającego 1/5 kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika zwalnia całkowicie i w każdym wypadku Wnioskodawcę z odpowiedzialności, o której mowa w 105a ust. 1 ustawy o VAT, nawet jeśli wysokość tej kaucji gwarancyjnej jest niższa niż:

*   3 000 000 zł – w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, który stanowi, że sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wskazać w tym miejscu należy, że od dnia 1 października 2013 r. wprowadzono do ustawy instytucję odpowiedzialności podatkowej nabywcy za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług sprzedawcy (odpowiedzialność solidarna) w obrocie niektórymi towarami.

Odpowiedzialność solidarną podatnika z podmiotem dokonującym dostawy reguluje przepis art. 105a ustawy.

Powyższa zmiana spowodowała, że od tego dnia do ustawy został dodany także załącznik nr 13 stanowiący wykaz towarów (zwanych dalej towarami wrażliwymi), o których mowa w art. 99 ust. 3a oraz art. 105a ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 105a ust. 1 ustawy, podatnik, o którym mowa w art. 15, na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika, jeżeli:

1.  wartość towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nabywanych od jednego podmiotu dokonującego ich dostawy, bez kwoty podatku przekroczyła w danym miesiącu kwotę 50 000 zł, oraz
2.  w momencie dokonania dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, podatnik wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy, na rzecz którego dokonano dostawy towarów wrażliwych, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe, przy czym odpowiedzialność podatkowa nabywcy jest ograniczona do części podatku proporcjonalnie przypadającej na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów. Odpowiedzialność podatkowa nabywcy będzie miała zastosowanie w odniesieniu do transakcji o dużej wartości, tj. w przypadku gdy wartość nabywanych towarów wrażliwych od jednego dostawcy, bez kwoty podatku, przekroczyła w danym miesiącu kwotę 50 000 zł.

Przesłanka do zastosowania tej instytucji wystąpi, gdy w momencie dokonania dostawy towarów wrażliwych nabywca wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

Stosownie do art. 105a ust. 2 ustawy, podatnik miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego, jeżeli okoliczności towarzyszące tej dostawie towarów lub warunki, na jakich została ona dokonana, odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, w szczególności jeżeli cena za dostarczone podatnikowi towary była bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich wartości rynkowej.

Ustawodawca określił zatem w ww. przepisie sytuacje kiedy mogą wystąpić uzasadnione podstawy do tego aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego. Są to m.in. przypadki gdy okoliczności towarzyszące tej dostawie towarów lub warunki na jakich została ona dokonana odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, w szczególności jeżeli cena za dostarczone podatnikowi towary była bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich wartości rynkowej. Zwrócić jednak należy uwagę na fakt, że nie będzie podstaw do zastosowania odpowiedzialności, jeżeli np. niska cena zastosowana w danej transakcji jest wynikiem przyznanego nabywcy stosowanego w praktyce handlowej rabatu.

W tym miejscu należy nadmienić, że w art. 2 pkt 27b ustawy zdefiniowano, że przez wartość rynkową rozumie się całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów lub świadczenia usług, przez wartość rynkową rozumie się:

1.  w odniesieniu do towarów – kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy,
2.  w odniesieniu do usług – kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika na wykonanie tych usług.

Na podstawie art. 105a ust. 3 ustawy, przepisu ust. 1 nie stosuje się:

1.  do nabycia towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli:
    1.  nabycie to jest dokonywane na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych zbiorników pojazdów używanych przez podatników nabywających te towary, do napędu tych pojazdów,
    2.  dostawy tych towarów dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych, lub
2.  jeżeli powstanie zaległości podatkowych nie wiązało się z uczestnictwem podmiotu dokonującego dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej, lub
3.  jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie były spełnione następujące warunki:
    1.  podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,
    2.  wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej:
        *   3 000 000 zł – w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy,
        *   10 000 000 zł – w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy.

W myśl art. 105a ust. 4 ustawy, jeżeli podatnik wykaże, że okoliczności lub warunki, o których mowa w ust. 2, nie miały wpływu na niezapłacenie podatku, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

W celu uwolnienia się od odpowiedzialności na podstawie przesłanki wynikającej z art. 105a ust. 4 ustawy, nabywca powinien wskazać dowody, że pomimo tego, że okoliczności towarzyszące danej dostawie towarów lub warunki na jakich została ona dokonana, odbiegały od okoliczności i warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, nie miało to wpływu na niezapłacenie podatku przez sprzedawcę.

Zatem, powyższe przepisy (art. 105a ust. 3 i ust. 4 ustawy) zawierają katalog przesłanek, które umożliwiają wyłączenie od stosowania odpowiedzialności podatkowej nabywcy. Należy podkreślić, że dla uwolnienia się od odpowiedzialności podatkowej przez nabywcę wystarczy spełnienie przesłanek zawartych w art. 105a ust. 3 pkt 1, pkt 2 lub pkt 3 albo w ust. 4 ustawy.

Zgodnie z art. 105b ust. 1 ustawy, podmiot dokonujący dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nieposiadający zaległości podatkowych w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa może złożyć w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną stanowiącą zabezpieczenie zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę w związku z dokonywaniem dostaw tych towarów oraz powstałych po wniesieniu kaucji gwarancyjnej zaległości podatkowych w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. Warunek nieposiadania zaległości podatkowych ocenia się według stanu na dzień składania kaucji gwarancyjnej.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wraz ze złożeniem kaucji gwarancyjnej składa wniosek w sprawie przyjęcia kaucji gwarancyjnej (art. 105b ust. 1a ustawy).

Stosownie do art. 105b ust. 2 ustawy, wysokość kaucji gwarancyjnej powinna odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego od przewidywanej przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, w danym miesiącu wartości sprzedaży towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, z tym że nie może być niższa niż:

1.  200 000 zł – w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy;
2.  1 000 000 zł – w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że zarówno w cyt. art. 105b ust. 2 ustawy jak i przywołanym wyżej art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy, dla dostawy towarów wymienionych w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy, czyli paliw, wprowadzono inne minimalne kwoty kaucji gwarancyjnych, niż te określone dla pozostałych towarów wymienionych w tym załączniku.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi w formie elektronicznej wykaz podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną. Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw finansów publicznych (art. 105c ust. 1 i ust. 2 ustawy).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach tejże działalności zajmuje się m.in. handlem paliwami na stacji paliw, o których mowa w Załączniku nr 13 w poz. 10 i 11 do ustawy o VAT. Wnioskodawca ma zamiar zakupić paliwo od nowego kontrahenta, który figuruje w wykazie podmiotów dokonujących dostawy paliw, które złożyły kaucję gwarancyjną. Zgodnie z ww. wykazem kontrahent ten wniósł kaucję gwarancyjną, o której mowa w art. 105a ustawy o VAT w wysokości 2 000 000,00 zł. Wnioskodawca szacuje, że miesięczna wartość podatku VAT naliczonego do odliczenia z tytułu zakupu paliwa od tegoż kontrahenta wyniesie ok. 350 000,00 zł.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca wniósł o potwierdzenie, czy jeżeli dostawca paliwa dla Wnioskodawcy ustanowił kaucję gwarancyjną w wysokości 2 000 000 zł i jest w wykazie podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną, to Wnioskodawca będzie wyłączony od odpowiedzialności za zaległości podatkowe w VAT związane ze sprzedażą paliwa przez takiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy, w sytuacji jeśli wartość ww. kaucji nie będzie mniejsza niż 1/5 kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane przez kontrahenta w danym miesiącu na rzecz Wnioskodawcy.

Jak wyjaśniono wyżej – w art. 105a ust. 3 ustawy – ustawodawca wskazał listę przypadków, w których nabywca towarów wrażliwych będzie wyłączony od solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe dostawcy tych towarów.

Jednym z takich przypadków (art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy) jest sytuacja, w której na dzień dokonania dostawy towarów łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  podmiot dokonujący dostawy towarów jest wymieniony w prowadzonym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych wykazie podmiotów dokonujących dostawy towarów wrażliwych, które złożyły kaucję gwarancyjną;
2.  wysokość kaucji gwarancyjnej, odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta, w przypadku dostawy paliw (czyli towarów wymienionych w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy), wynosiła co najmniej 10 000 000 zł.

W tym miejscu należy wskazać na wynikającą wprost z treści przepisów istotną różnicę dotyczącą wysokości kaucji gwarancyjnej, którą – zgodnie z art. 105b ust. 1 ustawy – może złożyć podmiot dokonujący dostawy towarów wrażliwych i wysokości kaucji gwarancyjnej, która – zgodnie z normą art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy – chroni nabywcę towarów wrażliwych przed solidarną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe dostawcy.

Jak stanowi bowiem art. 105b ust. 2 ustawy wysokość kaucji gwarancyjnej, którą może złożyć podmiot dokonujący dostawy towarów wrażliwych, powinna odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego od przewidywanej przez ten podmiot, w danym miesiącu wartości sprzedaży towarów wrażliwych, z tym że w przypadku dostawy paliw nie może być niższa niż 1 000 000 zł.

Zgodnie natomiast z art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy, aby nabywca towarów wrażliwych zwolniony był od odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe dostawcy, wysokość kaucji gwarancyjnej, którą złożył dostawca musi odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz nabywcy lub kaucja ta – w przypadku dostawy paliw – musi wynosić co najmniej 10 000 000 zł.

Jak wynika zatem z powyższego złożenie przez dostawcę paliw kaucji gwarancyjnej w wysokości 10 000 000 zł, przy jednoczesnym spełnieniu warunku dotyczącego wpisu do wykazu podmiotów dokonujących dostawy towarów wrażliwych, jest jednoznaczne z wyłączeniem odpowiedzialności solidarnej nabywcy tych towarów, bez względu na to jaka była faktyczna wartość dostaw ww. towarów. W przypadku natomiast, gdy kaucja gwarancyjna została złożona w wysokości niższej niż 10 000 000 zł, nabywca paliw będzie zwolniony od odpowiedzialność solidarnej za zaległości podatkowe dostawcy tylko wówczas, jeżeli wysokość kaucji będzie odpowiadała co najmniej 1/5 kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy tych towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz tego nabywcy. Powyższe oznacza, że w sytuacji, gdy kaucja gwarancyjna została złożona przez dostawcę towarów wrażliwych w wysokości niższej niż 10 000 000 zł, w interesie nabywcy tych towarów jest bieżące weryfikowanie wartości dostaw dokonywanych na jego rzecz w danym miesiącu.

W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że kontrahent figuruje w wykazie podmiotów dokonujących dostawy towarów wrażliwych i złożył kaucję gwarancyjną, o której mowa w art. 105a ustawy, w wysokości 2 000 000,00 zł. Wnioskodawca szacuje, że miesięczna wartość podatku VAT naliczonego do odliczenia z tytułu zakupu paliwa od tegoż kontrahenta wyniesie ok. 350 000,00 zł. W analizowanym przypadku kwota złożonej kaucji będzie zatem wyższa niż jedna piąta kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów (paliw) dokonane w danym miesiącu na rzecz Wnioskodawcy. Tym samym w okolicznościach analizowanej sprawy spełnione będą przesłanki wynikające z art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy, konsekwentnie Wnioskodawca będzie zwolniony od odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe dostawcy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że jeżeli dostawca paliwa dla Wnioskodawcy ustanowił kaucję gwarancyjną w wysokości 2 000 000,00 zł i figuruje w wykazie podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną, to w sytuacji gdy wartość ww. kaucji nie będzie mniejsza niż 1/5 kwoty podatku należnego przypadającej na dokonane w danym miesiącu na rzecz Wnioskodawcy dostawy paliw, Zainteresowany będzie zwolniony od odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe swojego dostawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej – składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego, wydana interpretacja straci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.