Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-334/11-2/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-07-26
Teza: Przepisy prawa podatkowego dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; podatek-zwrot podatku; zwrot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 kwietnia 2011 r. (data wpływu 2 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni mieszka w Polsce i zamierza zarejestrować w Polsce pozarolniczą działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. Nie jest, ani nigdy nie była zarejestrowana jako podatnik VAT, ani w Polsce, ani w żadnym innym kraju.

Nie zamierza wykonywać żadnych czynności, które zgodnie z art. 5 ustawy VAT podlegałyby opodatkowaniu na terytorium Polski.

Zamierza świadczyć usługi remontowo-budowlane wyłącznie na nieruchomościach położonych w Niemczech. Zgodnie z art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia tych usług będzie miejsce położenia nieruchomości, czyli terytorium Niemiec.

Nabywcą ww. usług budowlanych wykonywanych przez jej firmę będzie wyłącznie firma z siedzibą w Polsce, zarejestrowana w Polsce jako podatnik VAT czynny, niezarejestrowana na potrzeby VAT w Niemczech ani w żadnym innym kraju. Innymi słowy, przy każdej opisanej powyżej usłudze, którą będzie wykonywała na nieruchomościach położonych w Niemczech, będzie ona występowała jako podwykonawca ww. polskiej firmy, która z kolei będzie otrzymywała zlecenia remontowe od firm niemieckich.

Roboty będą wykonywane na nieruchomościach położnych w różnych miastach w Niemczech i Zainteresowana nie będzie ustanawiała w Niemczech stałego miejsca wykonywania działalności w rozumieniu przepisów VAT.

Na potrzeby świadczenia tych usług, będzie nabywała w Polsce towary i usługi, takie jak: usługi księgowe, najem biura, zakup mediów, zakup usług telekomunikacyjnych itp., zakup sprzętu i artykułów biurowych, zakup sprzętu budowlanego, samochodu dostawczego. Sprzęt budowlany i samochód dostawczy będzie ona wykorzystywała na terytorium Niemiec, w trakcie wykonywania tam robót budowlanych.

Wnioskodawczyni chciała korzystać w Polsce z prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy, z tytułu nabywania w Polsce opisanych wyżej towarów i usług.

Czasowe przemieszczenie z terytorium Polski na terytorium Niemiec sprzętu budowlanego i samochodu dostawczego, należących do jej przedsiębiorstwa, nie będzie uznawane za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, ponieważ towary te każdorazowo będą używane na terytorium Niemiec w sposób ciągły, przez okres nie dłuższy niż 24 miesiące, z kolei każdorazowe powrotne przemieszczanie tych towarów z Niemiec do Polski nie będzie uznawane za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium Polski.

Nabywcą ewentualnych usług świadczonych przez podatników z siedzibą w Niemczech, niezbędnych do wykonywania robót na terytorium Niemiec, będzie opisana powyżej polska firma, dla której Zainteresowana będzie występowała jako podwykonawca przy wykonywaniu robót w Niemczech. Firma ta będzie jej te usługi po prostu refakturowała, w związku z tym nie wystąpi import usług, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Wnioskodawczyni nie będzie świadczyła żadnych usług, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, oraz nie będzie nabywała żadnych usług, o których mowa w art. 28b ustawy, które stanowiłyby import usług.

W opisanej sytuacji żaden przepis ustawy, w szczególności przepis art. 97 ustawy, nie zobowiązuje jej do rejestracji jako podatnika VAT-UE.

Dodatkowo, żaden przepis ustawy VAT, w szczególności art. 96 ustawy, nie zobowiązuje jej do rejestracji na potrzeby VAT w Polsce, albowiem na terytorium Polski nie będzie wykonywała żadnych czynności, o których mowa w art. 5 ustawy, czyli czynności podlegających opodatkowaniu VAT na terytorium Polski.

Jednocześnie Zainteresowana będzie chciała korzystać z prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy, z tytułu zakupu w Polsce opisanych wyżej usług księgowych, usług najmu biura i zakupów mediów, usług telekomunikacyjnych itp., zakupów sprzętu i artykułów biurowych, zakupów sprzętu budowlanego, samochodu dostawczego, nabywanych na potrzeby świadczenia usług związanych z nieruchomościami położnymi na terytorium Niemiec, które to usługi nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, chociaż będą świadczone dla wyżej opisanego podatnika VAT z siedzibą w Polsce.

Żaden z przepisów ustawy, w szczególności przepis art. 99 ustawy, wprost nie zobowiązuje podatnika nie wykonującego na terytorium Polski żadnych czynności podlegających opodatkowaniu, do składania deklaracji rozliczeniowych w zakresie podatku VAT, w szczególności deklaracji: VAT-7, VAT-7K, VAT-7D.

Jednocześnie, zgodnie z art. 99 ust. 12 ustawy, zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. W ocenie Wnioskodawczyni, nie bardzo wiadomo, czy przepis ten odnosi się także do zwrotu podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5, o zwrot którego ma ona zamiar występować.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w opisanej sytuacji, aby mieć prawo do uzyskiwania zwrotu podatku VAT, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy, Wnioskodawczyni ma obowiązek złożyć zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, a jeżeli tak, to w jaki sposób należy wypełnić część C.1 i C.2 tego zgłoszenia, skoro nie jest ona zobowiązana do rejestracji na potrzeby VAT?
2.  Czy w opisanej sytuacji, aby uzyskiwać zwroty podatku VAT, o których mowa w art. 87 ust. 5 ustawy, Zainteresowana musi składać stosowne deklaracje rozliczeniowe (VAT-7 lub VAT-7K), czy może wystarczy tylko składanie na piśmie okresowych umotywowanych wniosków o zwrot VAT, o których mowa w art. 87 ust. 5 ustawy, bez konieczności składania deklaracji VAT-7 lub VAT-7K?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad. 1

Zgodnie z art. 99 ust. 12 uzyskiwanie opisanych w pytaniu zwrotów podatku VAT, jest możliwe tylko pod warunkiem składania deklaracji rozliczeniowych, w tym przypadku VAT-7 lub VAT-7K, przy czym, ponieważ żaden przepis ustawy w opisanej sytuacji nie nakłada na nią obowiązku rejestracji na potrzeby VAT, nawet w tym przypadku gdy będzie występowała o zwrot podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy, deklaracje VAT-7 lub VAT-7K będzie ona składała jako podatnik niezarejestrowany na potrzeby VAT.

W takim przypadku, zgłoszenie rejestracyjne VAT-R złoży ona jedynie po to, żeby w części C.2 zaznaczyć kwadrat w poz. 50 lub 51 oraz żeby w poz. 56 lub 57 podać okres, od którego zacznie składać deklaracje VAT-7 lub VAT-7K.

Jednocześnie, nie zaznaczy żadnego z kwadratów w poz. 27 do poz. 37 i nie wpisze żadnej daty w poz. 38, jako że ta data nie odnosi się do sytuacji z powodu której składa ona VAT-R. W szczególności do jej sytuacji nie odnosi się kwadrat w poz. 30, ponieważ korzystanie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy, z istoty rzeczy odnosi się do tych podatników, którzy wykonują lub mają zamiar wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski, a takich czynności nie będzie ona wykonywała.

Ad. 2

Zgodnie z art. 99 ust. 12 ustawy, choć nie jest to do końca jasne, że uzyskiwanie zwrotu podatku VAT, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy, jest możliwe tylko pod warunkiem składania deklaracji rozliczeniowych, w tym przypadku VAT-7 lub VAT-7K, przy czym ponieważ żaden przepis ustawy w opisanej sytuacji nie nakłada obowiązku rejestracji na potrzeby VAT, nawet w przypadku gdy będzie ona występowała o zwrot podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy, deklaracje VAT-7 lub VAT-7K składała będzie jako podatnik niezarejestrowany na potrzeby VAT, wypełniając poz. 21 (ale już nie poz. 22 ponieważ świadczone usługi budowlane dla polskiego podatnika VAT nie będą usługami o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy) oraz wypełniając pozycje 49-52 związane z dokonanymi w Polsce nabyciami towarów i usług, oraz pozycje: 55, 60, 61 i 63.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Podatnikami, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni planuje rozpocząć działalność gospodarczą w ramach której będzie ona świadczyć usługi remontowo-budowlane wyłącznie na nieruchomościach położonych w Niemczech. Na potrzeby świadczenia tych usług, będzie nabywała w Polsce towary i usługi, takie jak: usługi księgowe, najem biura, zakup mediów, zakup usług telekomunikacyjnych itp., zakup sprzętu i artykułów biurowych, zakup sprzętu budowlanego, samochodu dostawczego. Sprzęt budowlany i samochód dostawczy będzie ona wykorzystywała na terytorium Niemiec, w trakcie wykonywania tam robót budowlanych. Od

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy – art. 87 ust. 1 ustawy.

Art. 87 ust. 2 ustawy stanowi, iż zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach (…).

Na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a–4f stosuje się odpowiednio (art. 87 ust. 5 ustawy).

Na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne – art. 96 ust. 3 ustawy.

Powyższe oznacza, że Zainteresowana świadczący jedynie usługi niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w kraju, chociaż nie ma obowiązku dokonania rejestracji w zakresie podatku od towarów i usług, to jednak winien zarejestrować się jako podatnik VAT w przypadku, gdy zamierza korzystać z prawa do zwrotu podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług związanych z wykonywanymi czynnościami.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym złoży ona zgłoszenie rejestracyjne VAT-R zaznaczając jedynie w części C.2 kwadrat w poz. 50 lub poz. 51, oraz w poz. 56 lub 57 aby podać okres, od którego zacznie składać deklaracje VAT-7 lub VAT-7K, i nie zaznaczy ona żadnego z kwadratów w poz. 27 do poz. 37 i nie wpisze żadnej daty w poz. 38, należy uznać za prawidłowe.

Jednocześnie ustawodawca na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy nałożył na podatników, o których mowa w art. 15, obowiązek składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowych za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu (…).

Z kolei, stosownie do art. 99 ust. 3 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa (…).

Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, - w myśl art. 99 ust. 12 ustawy - przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.

W związku z powyższym, w celu zrealizowania nabytego prawa do zwrotu podatku z tytułu zakupów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą koniecznym jest złożenie deklaracji VAT-7 bądź deklaracji VAT-7K dla potrzeb podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Zainteresowana, zgodnie z którym uzyskiwanie zwrotu podatku VAT, o którym mowa w art. 87 ust.5 ustawy, jest możliwe tylko pod warunkiem składania deklaracji rozliczeniowych, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto, zwrócić należy uwagę, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Zainteresowanej. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.