Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.346.2019.2.JF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-08
Teza: W zakresie zaliczenia do kosztów podatkowych całkowitego kosztu zakupu towaru/usługi, które Wnioskodawca sprzedaje klientom za 1 zł netto.
Słowa kluczowe: cena; koszt-koszty uzyskania przychodów; sprzedaż; towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 9 sierpnia 2019 r. (data wpływu 11 sierpnia 2019 r.) uzupełnione pismem nadanym dnia 20 września 2019 r. (data wpływu 23 września 2019 r.) oraz pismem z dnia 25 września 2019 r. (data wpływu 25 września 2019 r.) na wezwanie z dnia 19 września 2019 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.346.2019.1.JF (data nadania 19 września 2019 r., data odbioru 19 września 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów podatkowych całkowitego kosztu zakupu towaru/usługi, które Wnioskodawca sprzedaje klientom za 1 zł netto - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów podatkowych całkowitego kosztu zakupu towaru/usługi, które Wnioskodawca sprzedaje klientom za 1 zł netto.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (zwany dalej także „Spółką”) posiada autoryzowane salony samochodowe i zajmuje się sprzedażą oraz serwisem samochodów. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (jest rezydentem podatkowym w Polsce). Wnioskodawca sprzedaje samochody innym podmiotom zarówno prowadzącym jak i nieprowadzącym działalności gospodarczej (dalej: „Klienci”). Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności prowadzi działania o charakterze promocyjnym. Jednym z takich działań jest sprzedaż towarów/usług ze znacznym rabatem, po uwzględnieniu którego promocyjna cena sprzedaży danego towaru/usługi wynosi 1 zł netto.

Towary oferowane za 1 zł netto stanowią zarówno produkty w ofercie Wnioskodawcy np. gadżety samochodowe w postaci akcesoriów z kolekcji produktów marek samochodów które sprzedaje Wnioskodawca (np. plecaki, parasole, okulary przeciwsłoneczne, kubki, breloki, czapki z logo, zestawy piknikowe, zegarki, zestawy lakierów, maskotki, korki do wina, miniaturowe modele samochodowe, perfumy itp.) producenta samochodów sprzedawanych przez Wnioskodawcę) jak i produkty zakupione od innych podmiotów, jak również udział w imprezach organizowanych przez Wnioskodawcę takich jak :

1.  Eventy poza salonami samochodowymi prowadzonymi przez Spółką organizowane są w miejscach, gdzie Klienci mają możliwość zapoznania się z szeroką paletą samochodów oraz przetestowania różnych modeli. Przykładowo takie spotkania organizowane są na terenie toru samochodowego, gdzie odbywają się jazdy testowe samochodów w których uczestniczą Klienci;
2.  Prezentację nowego modelu samochodu obejmującą jazdę próbną samochodem po wyznaczonej trasie w tym otrzymanie przez Klienta materiałów informacyjnych, zaproszenia, gadżety samochodowe;
3.  (…) to całodniowe szkolenia polegające na ćwiczeniach z doskonalenia techniki jazdy samochodami oferowanymi przez Spółkę pod okiem instruktorów na uprzednio przygotowanej trasie oraz w profesjonalnych ośrodkach doskonalenia techniki jazdy w Polsce co pozwala na zaznajomienie się z możliwościami bezpiecznej jazdy samochodami oferowanymi przez Spółkę. Szkolenie to obejmuje slalom techniczny, awaryjne hamowanie z ominięciem przeszkody, jazdę precyzyjną, technikę mocowania ładunku w tym otrzymanie przez Klienta materiałów informacyjnych, zaproszenia, gadżety samochodowe;
4.  Wizyty w Niemczech w fabryce samochodów sprzedawanych przez Spółkę połączone z wizytą muzeum marki, w tym otrzymanie pakietu materiałów reklamowo-promocyjnych zawierającego ulotki i prospekty reklamowe Spółki oraz oferowanych przez nią marek samochodów oraz poszczególnych modeli.

Klient Wnioskodawcy zyskuje prawo do nabycia określonego towaru/usługi za 1 zł netto, pod warunkiem spełnienia określonego warunku, np.:

*   dokonania zakupu samochodów oferowanych przez Wnioskodawcę o określonej wartości (przykład: przy zakupie za kwotę powyżej x zł netto, klient może zakupić za 1 zł netto zestaw produktów spółki obejmujący brelok na klucze, czapeczkę etc., z kolei przy zakupie za kwotę powyżej y netto Klient może nabyć za 1 zł netto udział w szkoleniu jazdy samochodem w ramach tzw. (…) albo udział w wyjeździe do Niemiec,

*   zakupu nowego, wprowadzanego na rynek modelu samochodu (przykład: przy zamówieniu nowego modelu samochodu Klient może nabyć udział w Evencie na torze samochodowym za 1 zł netto).

Sprzedaż towarów/usług za cenę 1 zł netto jest wykazywana na osobnej fakturze albo na fakturze, którą dokumentowana jest również sprzedaż przez Wnioskodawcę samochodu na rzecz klienta. Akcje promocyjne obejmujące sprzedaż towarów/usług za 1 zł netto prowadzone są w celu zwiększenia obrotów z danym Klientem, pozyskania nowych Klientów, oraz zwiększenia satysfakcji oraz lojalności dotychczasowych Klientów. Towary/usługi za 1 zł netto nie są sprzedawane do podmiotów, które nie są powiązane z Wnioskodawcą, w rozumieniu art. 32 ustawy o podatku od towarów i usług i art. 11 updop.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 25 września 2019 r. (data wpływu 25 września 2019 r.) Wnioskodawca wyjaśnił, że towary/usługi za 1 zł netto nie są sprzedawane do podmiotów, które są powiązane z Wnioskodawcą, w rozumieniu art. 32 ustawy o podatku od towarów i usług i art. 11a updop. Towary/usługi za 1 zł netto są sprzedawane do podmiotów, które nie są powiązane z Wnioskodawcą, w rozumieniu art. 32 ustawy o podatku od towarów i usług i art. 11a updop.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo zaliczenia do kosztów podatkowych całkowitego kosztu zakupu towaru/usługi, które sprzedaje klientom za 1 zł netto ?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma Wnioskodawca prawo do zaliczenia do kosztów podatkowych całkowitego kosztu zakupu towaru/usług, które sprzedaje klientom za 1 zł netto.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1888., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów.

Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest, aby wydatek łącznie spełniał następujące przesłanki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 updop.

Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu. W tym miejscu należy podkreślić, że to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 updop.

W myśl art. 9 ust. 1 updop, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

Z tak udokumentowanych wydatków winno ponadto wynikać, że mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i bezpośrednio lub pośrednio wpływają na wielkość osiąganych przez podatnika przychodów.

Należy również wskazać, że kosztami mogą być zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim, tzw. koszty pośrednie) - jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Z opisu sprawy wnika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka podejmuje działania o charakterze promocyjnym, które polegają na sprzedaży towarów/usług przez Spółkę, ze znacznym rabatem po uwzględnieniu którego promocyjna cena towaru wynosi 1 zł netto.

Klient Wnioskodawcy ma prawo do nabycia towaru w promocyjnej cenie pod warunkiem spełnienia określonego warunku wskazanego w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Akcje promocyjne obejmujące sprzedaż za 1 zł netto Spółka prowadzi w celu zwiększenia obrotów z danym klientem, pozyskiwania nowych klientów oraz zwiększenia satysfakcji oraz lojalności dotychczasowych klientów. Sprzedaż towarów za cenę 1 zł netto jest wykazywana na fakturze, którą dokumentowana jest sprzedaż również innych towarów temu samemu odbiorcy albo na oddzielnej fakturze.

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że kosztami uzyskania przychodów, są również koszty ponoszone w celu zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów.

W słowniku języka polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl /słowniki/) wyrażenie „zabezpieczyć” oznacza zapewnić ochronę przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym lub uczynić bezpiecznym albo zapewnić utrzymanie się czegoś w dotychczasowym stanie. Natomiast pojęcie „zachować” oznacza m in. pozostać w posiadaniu czegoś. Należy przyjąć, że promocyjna sprzedaż towarów wytworzonych jak i nabytych przez Spółkę służy zabezpieczaniu i zachowaniu źródła przychodu jakim jest sprzedaż i serwis samochodów.

W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup/wytworzenie towaru przekazanego następnie kontrahentom w ramach prowadzonej strategii marketingowej za 1 zł netto stanowią koszty uzyskania przychodów.

Wnioskodawca, ponosi koszty zakupu lub wyprodukowania towarów, które są następnie sprzedawane przez Spółkę za 1 zł netto. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wskazane powyżej koszty zakupu towarów/usług są ponoszone w celu osiągnięcia przez Wnioskodawcę przychodem.

Prowadzone akcje promocyjne realizowane są wyłącznie w celu zwiększenia, zintensyfikowania sprzedaży produkowanych towarów poprzez zapewnienie jak najlepszej współpracy z dotychczasowymi Klientami oraz zachęcenie do współpracy nowych, potencjalnych Klientów.

A zatem wydatki te bez wątpienia są ponoszone w celu uzyskania przychodu oraz zabezpieczenia jego źródła. Ponadto, updop nie przewiduje ograniczeń możliwości uznania poniesionych kosztów za koszty uzyskania przychodów z tej przyczyny, że podatnik uzyskuje przychody ze sprzedaży promocyjnej. Konsekwentnie, Wnioskodawcy przysługuje prawo do traktowania wydatków związanych ze sprzedażą promocyjną, jako kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych.

W konsekwencji, Wnioskodawca może uznać za koszty podatkowe wszystkie opisane powyżej wydatki poniesione na nabycie towarów/usług sprzedawanych promocyjnie za 1 zł.

Przedstawione przez Spółkę stanowisko w zakresie rozliczania kosztów uzyskania przychodu znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 15 marca 2017 r., sygn. 2461-IBPB-1-2.4510.106.2017.1.ANK wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie zaliczenia do kosztów podatkowych całkowitego kosztu zakupu towaru/usługi, które Wnioskodawca sprzedaje klientom za 1 zł netto - jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy jednocześnie nadmienić, że z dniem 1 stycznia 2018 r., art. 15 ust. 1 przyjął nowe brzmienie zgodnie, z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Powyższe pozostaje jednak bez wpływu na ocenę stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycz-nym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.