Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-924/15/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-01-21
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 9 w przypadku złożenia VAT-R, w którym zgłoszono rezygnację ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o VAT, by następnie nie uzyskawszy żadnego przychodu z działalności gospodarczej poprzez złożenie aktualizacji danych na druku VAT-R poinformować, że Wnioskodawca będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; zgłoszenie-zgłoszenie rejestracyjne; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 listopada 2015 r. (data wpływu do tut. organu 25 listopada 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 listopada 2015 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Dnia 2 listopada 2015 r. Wnioskodawca dokonał wpisu do ewidencji działalności gospodarczej działając wyłącznie jako wspólnicy spółki cywilnej w zakresie pozostałych pozaszkolnych form edukacji (PKD – 85.59.D). Spółka cywilna o nazwie „…. S.C.” dnia 4 listopada 2015 r. złożyła w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług – VAT-R. W zgłoszeniu Wnioskodawca informuje, że rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy (pkt 33 zgłoszenia VAT-R). Dnia 5 listopada 2015 r. Wnioskodawca złożył pismo skierowane do Naczelnika Urzędu Skarbowego o zastosowanie szacunkowej proporcji zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT.

Dnia 20 listopada 2015 r. Wnioskodawca złożył kolejne pismo do Urzędu Skarbowego z prośbą o anulowanie pisma dotyczącego ustalenia proporcji złożonego 5 listopada 2015 r. oraz druk VAT-R, jako aktualizacja danych oraz informację o tym, że podatnik będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9 (pkt 30 zgłoszenia VAT-R).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 9 ustawy o VAT?

Wnioskodawca informuje, że do dnia 20 listopada 2015 r. nie uzyskał żadnego przychodu z działalności gospodarczej Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, składając pierwszorazowo VAT-R Wnioskodawca został wprowadzony w błąd przez doradcę podatkowego, który twierdził, że Wnioskodawca musi zarejestrować się jako podatnik podatku VAT. Następnie Wnioskodawca skorzystał z innego biura rachunkowego, które stwierdziło, że Wnioskodawca może być VATowcem, ale wcale nie musi. W związku z tym wspomniane biuro zasięgnęło informacji w Krajowej Informacji Podatkowej, które stwierdziło, że nie ma przepisu żeby wycofać się z VAT składając zgłoszenie aktualizujące. Tym bardziej, że nie wystąpił do tej pory żaden przychód z działalności Spółki, a nie dające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika.

Wnioskodawca uważa, że może składając zgłoszenie aktualizujące przed wystąpieniem jakiegokolwiek przychodu korzystać ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział w ustawie zwolnienie podmiotowe od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy o VAT.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

2.odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
3.  usług ubezpieczeniowych

\-jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3.odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 4 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ww. ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

W myśl art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ponadto, na mocy art. 113 ust. 10 ww. ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do przepisu art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Powyższe oznacza, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie powołanego przepisu, ponownie skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, przy czym podatnik ma prawo do powrotu do zwolnienia od początku dowolnego miesiąca w trakcie roku podatkowego, o ile zostaną spełnione pozostałe – wynikające z treści przepisu art. 113 ustawy – przesłanki uprawniające do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.dokonujących dostaw:

1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

*   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
*   wyrobów tytoniowych,
*   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

4.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
5.  terenów budowlanych,
6.  nowych środków transportu;

2.świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie;

3.nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Jak wynika z treści cyt. wyżej przepisu, ustawodawca wyłączył z możliwości stosowania zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 113 ust. 1 i 9, m.in. podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Zauważyć należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe, techniczne, inżynierskie i inne. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Na podobny kierunek wskazuje również potoczne rozumienie tego terminu, zgodnie z którym „doradztwo” to udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych opinii, porad np. ekonomicznych czy finansowych.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonał w dniu 2 listopada 2015 r. wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie pozostałych pozaszkolnych form edukacji. Wnioskodawca w dniu 4 listopada 2015 r. złożył w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług – VAT-R, w którym zgłosił, że rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy (pkt 33 zgłoszenia VAT-R). Dnia 5 listopada 2015 r. Wnioskodawca złożył pismo skierowane do Naczelnika Urzędu Skarbowego o zastosowanie szacunkowej proporcji zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT.

Dnia 20 listopada 2015 r. Wnioskodawca złożył kolejne pismo do Urzędu Skarbowego z prośbą o anulowanie pisma dotyczącego ustalenia proporcji złożonego 5 listopada 2015 r. oraz druk VAT-R, jako aktualizacja danych oraz informację o ty, że podatnik będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9 (pkt 30 zgłoszenia VAT-R).

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości czy może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku w oparciu o przepis art. 113 ust. 9 ustawy o VAT w przypadku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, w którym zgłoszono rezygnację ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o VAT, by następnie 20 listopada 2015 r. poprzez złożenie aktualizacji danych na druku VAT-R poinformować, że Wnioskodawca będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9. Do dnia 20 listopada 2015 r. Wnioskodawca nie uzyskał żadnego przychodu z działalności gospodarczej.

Na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ww. ustawy, podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W świetle art. 96 ust. 4 ustawy o VAT, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Zgodnie z art. 96 ust. 5 ww. ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1.  przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2.  przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3.  przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4.  przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 98 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, określi wzór zgłoszenia rejestracyjnego, wzór potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT, wzór potwierdzenia zarejestrowania osoby prawnej oraz podatnika jako podatnika VAT UE i wzór zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 96 ust. 1, 4 i 6 oraz art. 97 ust. 9.

Na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z cyt. wyżej przepisu, wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 5 kwietnia 2004 r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją podatników w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 55, poz. 539, ze zm.), w którym określono m.in. wzór zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług (VAT-R).

Zaznaczenia wymaga, że jak wynika z informacji zawartej w części A poz. 4 druku VAT-R zastosowanie tego dokumentu przewidziane jest zarówno w celu zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług (wówczas należy zaznaczyć w części A poz. 4 kwadrat 1), jak również w celu aktualizacji danych rejestracyjnych w zakresie podatku od towarów i usług (wówczas należy zaznaczyć w części A poz. 4 kwadrat 2).

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, podmioty działające w charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT rozpoczynające wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu w trakcie roku podatkowego mogą zrezygnować ze zwolnienia przed dniem wykonania pierwszej czynności. Tym samym przed wykonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT zobowiązane są złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne (VAT-R).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca złożył w dniu 4 listopada 2015 r. tj. przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, w którym zgłosił rezygnację ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o VAT.

Wnioskodawca zachował się zatem zgodnie z dyspozycją art. 113 ust. 4 oraz art. 96 ust. 1 ustawy o VAT.

Na tej podstawie naczelnik urzędu skarbowego zobowiązany był zarejestrować Wnioskodawcę jako „podatnika VAT czynnego”, w związku z rozpoczęciem wykonywania działalności gospodarczej, co wynika z art. 96 ust. 4 ustawy o VAT.

Skoro więc Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia od podatku, to zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT może ponownie skorzystać ze zwolnienia ale nie wcześniej niż po upływie roku licząc od końca roku, w którym zrezygnował z tego zwolnienia.

Zatem Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia podmiotowego dopiero najwcześniej od 1 stycznia 2017 r. na podstawie art. 113 ust. 1 i art. 113 ust. 11 ustawy o VAT pod warunkiem, że Wnioskodawca z tytułu prowadzonej w 2016 r. działalności osiągnie obrót nieprzekraczający kwoty 150.000 zł. oraz nie będzie wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Jak wskazano bowiem wyżej, zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia – co do zasady – może ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:

1.  od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok;
2.  wartość sprzedaży u podatnika w poprzednim i bieżącym roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy;
3.  podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.