Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.56.2021.1.NK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-14
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z przebudową i wyposażeniem świetlic wiejskich.
Słowa kluczowe: gmina; modernizacja; obiekt-obiekt kulturalny; odliczenia; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; projekt; przebudowa; świetlica
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 lutego 2021 r. (data wpływu 22 lutego 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z przebudową i wyposażeniem świetlic wiejskich – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z przebudową i wyposażeniem świetlic wiejskich.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina X jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT i składa do Szefa KAS informacje o prowadzeniu ewidencji VAT w formie pliku JPK\_VAT. W latach 2018-2020 Gmina realizowała inwestycję pn. „(…)”. Na ten cel Gmina pozyskała pomoc finansową z Samorządu Województwa Y. Gmina zawarła umowę z Samorządem Województwa Y, której przedmiotem jest realizacja wskazanej powyżej inwestycji.

Środki na realizację inwestycji pochodzą ze środków na operacje typu „Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne” (typ operacji 7.4.1.1.) w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (PROW 2014-2020). Inwestycja została zakończona w 2020 r.

Zrealizowanie inwestycji poprzez przebudowę i wyposażenie świetlic zapewni odpowiednie warunki do organizowania i animowania uczestnictwa społeczności wiejskiej w wydarzeniach artystycznych, kulturalnych czy integracyjnych. Inwestycja została zrealizowana w województwie Y, powiecie Z, gminie X, w miejscowościach A, B i C.

Udzielona pomoc wyniesie 63,63% kwalifikowanych kosztów inwestycji.

Świetlice wiejskie będą wykorzystywane wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, takich jak świadczenie usług najmu, czy dzierżawy na podstawie umów cywilno-prawnych. Świetlice, przez okres trwałości projektu, będą funkcjonowały jako placówki kulturalno-oświatowe działające na rzecz środowiska wiejskiego oraz będą obiektami ogólnodostępnymi, w tym dostępnymi dla osób niepełnosprawnych. Zadaniem świetlic jest:

1.  działanie na rzecz dzieci i młodzieży,
2.  działanie na rzecz osób niepełnosprawnych,
3.  kształtowanie prawidłowych relacji w życiu społecznym,
4.  przeciwdziałanie patologiom,
5.  udział w życiu społeczności lokalnej,
6.  współpraca i współdziałanie na rzecz środowiska.

Świetlice realizują swoje zadania poprzez:

1.  zapewnianie dzieciom i młodzieży zorganizowanej opieki wychowawczej umożliwiającej wszechstronny rozwój osobowości,
2.  zapewnianie swoim wychowankom udziału w zajęciach ujawniających i rozwijających ich zainteresowania, w takich formach jak: zajęcia plastyczne, warsztaty teatralne, gry stolikowe itp.,
3.  prowadzenie działań integracyjnych z osobami niepełnosprawnymi,
4.  przestrzeganie zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami,
5.  zasady równości szans kobiet i mężczyzn,
6.  rozwijanie zainteresowań poprzez tworzenie kółek zainteresowań, małych form muzycznych, tanecznych, teatralnych itp.,
7.  stwarzanie warunków do uczestnictwa w kulturze, organizowanie kulturalnych rozrywek, przygotowanie do kulturalnego życia codziennego,
8.  upowszechnianie zasad kultury zdrowotnej, kształtowanie nawyków higieny i czystości.

Zarządzanie świetlicami w miejscowościach A, B i C będzie należało do Wójta Gminy X, który zatrudni pracownika (Animatora) na 1/2 etatu. Do zadań Animatora należeć będzie m.in. organizacja pracy świetlic wiejskich, przedstawienie planu pracy świetlic we współpracy z sołtysami, radami sołeckimi i organizacjami pozarządowymi funkcjonującymi na terenie sołectw oraz informowanie ich o realizacji planu, prowadzenie dziennika zajęć świetlicy, odpowiedzialność za osoby przebywające w świetlicy, ciągła współpraca z Urzędem Gminy w X w zakresie organizacji pracy świetlic oraz bieżące zgłaszanie potrzeb związanych z funkcjonowaniem świetlic, organizacja czasu wolnego dla dzieci i młodzieży (pomoc dzieciom w nauce, gry i zabawy świetlicowe itp.), w tym wspólna praca z osobami niepełnosprawnymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy od wydatków poniesionych w związku z przebudową i wyposażeniem świetlic wiejskich przysługuje Gminie prawo do odliczenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z przebudową i wyposażeniem świetlic wiejskich.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.) – dalej: ustawa – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tą różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przepisy te wykluczają zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Gmina zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy wykonuje nałożone odrębnymi przepisami na nią zadania, dla realizacji których została powołana spoza zakresu VAT, jak również czynności podlegające VAT na podstawie umów cywilnoprawnych zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Gmina na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokaja zbiorowe potrzeby wspólnoty samorządowej m.in. poprzez utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej (art. 7 ust. 1 pkt 6a), kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami (art. 7 ust. 1 pkt 9), czy utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 15).

Zrealizowanie inwestycji przebudowy i wyposażenia świetlic wiejskich w miejscowościach A, B i C wpisuje się w wymienione powyżej zadania publiczne o znaczeniu lokalnym. Głównym celem jest zabezpieczenie potrzeb społeczności lokalnej, a przede wszystkim integracja mieszkańców, poprzez zapewnienie miejsca wspólnych spotkań, propagowanie inicjatyw społecznych i organizacji pozarządowych. Przebudowa i wyposażenie świetlic umożliwi dostęp mieszkańców do działań kulturalnych oraz zaspokoi oczekiwania dzieci i młodzieży, przez co przyczyni się do rozwoju intelektualnego jej mieszkańców.

Mając na uwadze powyższe, Gmina stoi na stanowisku, że w stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku nie występuje jako podatnik podatku VAT, gdyż realizuje zadania własne nałożone ustawą o samorządzie gminnym. W konsekwencji, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z przebudową i wyposażeniem świetlic wiejskich.

Powyższe stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w pismach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0115-KDIT1-1.4012.188.2019.1.EA z dnia 13 maja 2019 r., 0115-KDIT1-2.4012.407.2019.1.AGW z dnia 3 września 2019 r.)

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast w myśl przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na mocy art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

*   wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej (pkt 6a ww. przepisu),
*   kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami (pkt 9 cyt. przepisu),
*   utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (pkt 15 wskazanego przepisu).

Na podstawie art. 9 ust. 1 powołanej ustawy, w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Gmina X jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT i składa do Szefa KAS informacje o prowadzeniu ewidencji VAT w formie pliku JPK\_VAT. W latach 2018-2020 Gmina realizowała inwestycję pn. „(…)”. Na ten cel Gmina pozyskała pomoc finansową z Samorządu Województwa Y. Gmina zawarła umowę z Samorządem Województwa Y, której przedmiotem jest realizacja wskazanej powyżej inwestycji.

Środki na realizację inwestycji pochodzą ze środków na operacje typu „Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne” (typ operacji 7.4.1.1.) w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (PROW 2014-2020). Inwestycja została zakończona w 2020 r.

Zrealizowanie inwestycji poprzez przebudowę i wyposażenie świetlic zapewni odpowiednie warunki do organizowania i animowania uczestnictwa społeczności wiejskiej w wydarzeniach artystycznych, kulturalnych czy integracyjnych. Inwestycja została zrealizowana w województwie Y, powiecie Z, gminie X, w miejscowościach A, B i C.

Udzielona pomoc wyniesie 63,63% kwalifikowanych kosztów inwestycji.

Świetlice wiejskie będą wykorzystywane wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, takich jak świadczenie usług najmu, czy dzierżawy na podstawie umów cywilno-prawnych. Świetlice, przez okres trwałości projektu, będą funkcjonowały jako placówki kulturalno-oświatowe działające na rzecz środowiska wiejskiego oraz będą obiektami ogólnodostępnymi, w tym dostępnymi dla osób niepełnosprawnych. Zadaniem świetlic jest:

1.  działanie na rzecz dzieci i młodzieży,
2.  działanie na rzecz osób niepełnosprawnych,
3.  kształtowanie prawidłowych relacji w życiu społecznym,
4.  przeciwdziałanie patologiom,
5.  udział w życiu społeczności lokalnej,
6.  współpraca i współdziałanie na rzecz środowiska.

Świetlice realizują swoje zadania poprzez:

1.  zapewnianie dzieciom i młodzieży zorganizowanej opieki wychowawczej umożliwiającej wszechstronny rozwój osobowości,
2.  zapewnianie swoim wychowankom udziału w zajęciach ujawniających i rozwijających ich zainteresowania, w takich formach jak: zajęcia plastyczne, warsztaty teatralne, gry stolikowe itp.,
3.  prowadzenie działań integracyjnych z osobami niepełnosprawnymi,
4.  przestrzeganie zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami,
5.  zasady równości szans kobiet i mężczyzn,
6.  rozwijanie zainteresowań poprzez tworzenie kółek zainteresowań, małych form muzycznych, tanecznych, teatralnych itp.,
7.  stwarzanie warunków do uczestnictwa w kulturze, organizowanie kulturalnych rozrywek, przygotowanie do kulturalnego życia codziennego,
8.  upowszechnianie zasad kultury zdrowotnej, kształtowanie nawyków higieny i czystości.

Zarządzanie świetlicami w miejscowościach A, B i C będzie należało do Wójta Gminy X, który zatrudni pracownika (Animatora) na 1/2 etatu. Do zadań Animatora należeć będzie m.in. organizacja pracy świetlic wiejskich, przedstawienie planu pracy świetlic we współpracy z sołtysami, radami sołeckimi i organizacjami pozarządowymi funkcjonującymi na terenie sołectw oraz informowanie ich o realizacji planu, prowadzenie dziennika zajęć świetlicy, odpowiedzialność za osoby przebywające w świetlicy, ciągła współpraca z Urzędem Gminy w X w zakresie organizacji pracy świetlic oraz bieżące zgłaszanie potrzeb związanych z funkcjonowaniem świetlic, organizacja czasu wolnego dla dzieci i młodzieży (pomoc dzieciom w nauce, gry i zabawy świetlicowe itp.), w tym wspólna praca z osobami niepełnosprawnymi.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy od wydatków poniesionych w związku z przebudową i wyposażeniem świetlic wiejskich przysługuje Gminie prawo do odliczenia podatku VAT.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Jak wskazał Wnioskodawca, świetlice wiejskie będą wykorzystywane wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, takich jak świadczenie usług najmu, czy dzierżawy na podstawie umów cywilno-prawnych. Świetlice, przez okres trwałości projektu, będą funkcjonowały jako placówki kulturalno-oświatowe działające na rzecz środowiska wiejskiego oraz będą obiektami ogólnodostępnymi, w tym dostępnymi dla osób niepełnosprawnych.

Zatem w analizowanej sprawie podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego nie jest spełniony. Tym samym Wnioskodawca nie ma – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z przebudową i wyposażeniem świetlic wiejskich.

Podsumowując, w analizowanej sprawie Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z przebudową i wyposażeniem świetlic wiejskich.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.