Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-262/15-3/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-11-10
Teza: Czy w roku podatkowym po połączeniu, tj. w 2016 r., Wnioskodawca będzie mógł wpłacać zaliczki miesięczne na poczet CIT w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym Spółki przejmowanej złożonym w roku poprzedzającym ten rok podatkowy?
Słowa kluczowe: grupa-grupa kapitałowa; połączenie; rezydencja-rezydencja podatkowa; rok-rok podatkowy; spółki-przejęcie spółki; sukcesja; zakład; zaliczka
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2015 r. (data wpływu 31 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości kontynuacji uiszczania zaliczek w formie uproszczonej po połączeniu transgranicznym ze Spółką przejmowaną – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości kontynuacji uiszczania zaliczek w formie uproszczonej po połączeniu transgranicznym ze Spółką przejmowaną.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: „Wnioskodawca”) posiada osobowość prawną i jest brytyjskim rezydentem podatkowym, który posiada siedzibę i zarząd na terytorium Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”). Do tej samej grupy kapitałowej należy spółka kapitałowa będąca polskim rezydentem podatkowym, mająca siedzibę i prowadząca działalność na terytorium Polski (dalej: „Spółka przejmowana”), która podlega opodatkowaniu w Polsce.

W ramach reorganizacji struktury Grupy planowane jest połączenie Wnioskodawcy ze Spółką przejmowaną, do połączenia którego znajdą zastosowanie implementowane do polskich przepisów postanowienia Dyrektywy 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych (Dz. U. L 310 z 25.11.2005), gdzie Wnioskodawca będzie podmiotem przejmującym.

Po połączeniu Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą na terytorium Polski poprzez oddział (dalej: „Oddział”). Wnioskodawca planuje prowadzić działalność gospodarczą poprzez oddziały również w innych państwach.

Wnioskodawca planuje zarejestrowanie Oddziału przed połączeniem. Po połączeniu Oddział, co do zasady, ma kontynuować działalność prowadzoną przez Spółkę przejmowaną przed połączeniem. Oddział stanowić będzie zakład Wnioskodawcy w rozumieniu art. 5 U PO PL-UK w związku z art. 4a pkt 11 ustawy o CIT.

W wyniku połączenia Oddział będzie posiadał takie same aktywa, pełnił analogiczne funkcje oraz ponosił analogiczne ryzyka jak Spółka przejmowana przed połączeniem. Co do zasady, również przychody i koszty ponoszone przez Oddział będą odpowiadać przychodom i kosztom ponoszonym przez Spółkę przejmowaną przed połączeniem.

Dochody Wnioskodawcy i Spółki przejmowanej nie podlegają zwolnieniu od opodatkowania na gruncie ustawy o CIT. Rok podatkowy Wnioskodawcy oraz Spółki przejmowanej trwa 12 miesięcy i pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Połączenie nastąpi w ostatnim dniu trwającego roku podatkowego, tj. w dniu 31 grudnia 2015.

W roku podatkowym, który ma się zakończyć z dniem połączenia, tj. w 2015 r., Spółka przejmowana wpłaca zaliczki miesięczne na poczet CIT w uproszczonej formie, tj. w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym złożonym w roku poprzedzającym ten rok podatkowy (w zeznaniu tym został wykazany podatek należny).

W roku podatkowym po połączeniu, tj. w 2016 r., Wnioskodawca jako sukcesor prawny Spółki przejmowanej, z tytułu osiąganych na terytorium Polski dochodów przypisanych do Oddziału chciałby kontynuować wpłacanie zaliczek w formie uproszczonej. W zeznaniu złożonym w roku podatkowym, który ma się zakończyć z dniem połączenia Spółka przejmowana wykazała podatek należny.

W celu uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości, pomimo braku ciążącego na nim obowiązku, Wnioskodawca zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze formy uproszczonej wpłacania zaliczek z zachowaniem terminu przewidzianego w przepisach ustawy o CIT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy w roku podatkowym po połączeniu, tj. w 2016 r., Wnioskodawca będzie mógł wpłacać zaliczki miesięczne na poczet CIT w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym Spółki przejmowanej złożonym w roku poprzedzającym ten rok podatkowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w roku podatkowym po połączeniu, tj. w 2016 r., Wnioskodawca będzie mógł wpłacać zaliczki miesięczne na poczet CIT w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym Spółki przejmowanej złożonym w roku poprzedzającym ten rok podatkowy.

Opodatkowanie dochodu Oddziału w Polsce

Zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (j.t. Dz. U. z 2015 r. poz. 584 z późn. zm.; dalej: „ustawa o swobodzie działalności”) jedną z form, w jakiej zagraniczny podmiot może prowadzić działalność gospodarczą w Polsce jest oddział. Zgodnie z art. 5 pkt 4 ustawy o swobodzie działalności oddział stanowi wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności.

Z kolei zgodnie z art. 4a pkt 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.; dalej: ustawa o CIT), „zagraniczny zakład” oznacza natomiast:

1.  stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
2.  plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
3.  osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.

Natomiast art. 5 ust. 1 konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U z 2006 roku, Nr 250, poz. 1840; dalej: UPO PL-UK) stanowi, że określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

Zatem z podatkowego punktu widzenia Oddział stanowić będzie zakład Wnioskodawcy w rozumieniu art. 5 ust. 1 UPO PL-UK w związku z art. 4a pkt 11 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dla określenia zakresu tego opodatkowania należy uwzględniać przepisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę – w przedmiotowym przypadku będą to przepisy UPO PL-UK.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO PL-UK, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu zakładowi.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 UPO PL-UK jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie, poprzez położony tam zakład to, z zastrzeżeniem postanowień art. 7 ust. 3 UPO PL-UK, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem. Natomiast w myśl art. 7 ust. 3 UPO PL-UK przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych na rzecz tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Umawiającym się Państwie, w którym położony jest zakład, czy gdzie indziej.

Biorąc po uwagę powyższe przepisy, Wnioskodawca będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce podatkiem CIT od dochodów osiągniętych na terytorium Polski, które należy przypisać do Oddziału.

Zapłata zaliczek w uproszczonej formie

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

Co do zasady, zgodnie z art. 25 ust. 1a ustawy o CIT zaliczki miesięczne podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku.

Natomiast zgodnie z art. 25 ust. 6 ustawy o CIT podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.

W myśl art. 25 ust. 6a ustawy o CIT jeżeli zeznanie złożone w roku poprzedzającym dany rok podatkowy dotyczy roku podatkowego, który trwał krócej lub dłużej niż 12 kolejnych miesięcy – podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne za dany rok podatkowy w uproszczonej formie w wysokości podatku należnego, wykazanego w tym zeznaniu, przypadającego proporcjonalnie na każdy miesiąc tego roku podatkowego, którego zeznanie dotyczy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w sposób wskazany powyżej, z tym że wysokość podatku należnego musi wynikać z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata.

Z kolei art. 25 ust. 7 ustawy o CIT stanowi, że podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w art. 25 ust. 6 i 6a ustawy o CIT, są obowiązani:

1.  w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek;
2.  stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;
3.  wpłacać zaliczki w terminach określonych w art. 25 ust. 1a i 2a ustawy o CIT, uwzględniając zasady wyrażone w tych przepisach;
4.  dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy.

Sukcesja praw i obowiązków oraz prawo Wnioskodawcy do stosowania zaliczek uproszczonych

Zgodnie z art. 491 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Z 2013 r., poz. 1030; dalej: „KSH”), spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną. Zgodnie natomiast z art. 494 § 1 KSH spółka przejmująca wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej. Stosownie do art. 494 § 2 KSH, na spółkę przejmującą z dniem połączenia przechodzą w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.

Na podstawie art. 93 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych

wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 ww. ustawy, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1.  innej osoby prawnej (osób prawnych);
2.  osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Jednocześnie, jak stanowi art. 93e Ordynacji podatkowej przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.

Zatem zgodnie z ww. przepisami KSH oraz Ordynacji podatkowej z dniem połączenia Wnioskodawca na mocy sukcesji uniwersalnej stanie się sukcesorem praw i obowiązków Spółki przejmowanej. W szczególności, Wnioskodawcy będą przysługiwały wszelkie prawa i obowiązki Spółki przejmowanej, w tym również prawa i obowiązki związane z rozliczeniem podatkowym wartości przejętych wierzytelności i zobowiązań.

Wyjątki od tej zasady mogą przewidywać inne ustawy (w tym również ustawa o CIT) określające specyficzne wyłączenia / zawężenia sukcesji podatkowej.

Zgodnie z komentarzem do art. 93e Ordynacji podatkowej (Rafał Dowgier, Komentarz do art . 93(e) ustawy – Ordynacja podatkowa, LEX): „odrębne ustawy” o których mówi art . 93e O. p., to każdy akt prawny rangi ustawowej, zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i pozapodatkowy. Przykładem ograniczenia wynikającego z ustawy podatkowej jest art . 7 ust. 4 u.p.d.o.p., który stanowi, że „przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3, a w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, także straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych, z wyjątkiem przekształconych spółek kapitałowych w inne spółki kapitałowe”.

Ponadto, jak przytoczono w powyższym komentarzu, w innej ustawie prawa podatkowego ogranicza się przechodzenie numeru identyfikacji podatkowej (NIP) na następców prawnych. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1314 z późn. zm.), NIP nadany podatnikowi nie przechodzi na następcę prawnego, z wyjątkiem:

1.  przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa lub przedsiębiorstwa komunalnego w jednoosobową spółkę gminy,
2.  przekształcenia spółki cywilnej w spółkę handlową lub spółki handlowej w inną spółkę handlową.

Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 25 ust. 7 ustawy o CIT, podatnicy, którzy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek CIT są obowiązani (i) w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w odpowiednim terminie, (ii) stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym, (iii) wpłacać zaliczki w określonych terminach oraz (iv) dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy.

Poza ww. wymogami przepisy ustawy o CIT nie zawierają żadnych szczególnych warunków dla skorzystania z uproszczonej formy wpłaty zaliczek na podatek CIT. W szczególności, ustawodawca nie przewidział wyłączenia przejścia na następcę prawnego prawa do możliwości rozliczania zaliczek CIT w formie uproszczonej w przypadku połączenia spółek kapitałowych przez przejęcie.

Podsumowując, przepisy ustawy o CIT ani innych ustaw, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Polska nie przewidują sytuacji, w której podatnik będący spółką przejmującą wstępującą w pełnię praw i obowiązków podatkowych spółki przejmowanej w wyniku sukcesji uniwersalnej mógłby zostać pozbawiony prawa do rozliczania się w uproszczonej formie.

Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji z dnia 23 grudnia 2009 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPBI/2/423-1061/09/CzP, gdzie potwierdzono, że spółka powstała w wyniku podziału przez wydzielenie będzie mogła wpłacać zaliczki uproszczone w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego przez spółkę dzieloną:

„Wobec tego, że w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, która jest aktem prawnym szczególnym w stosunku do Ordynacji podatkowej, nie ustanowiono przepisów uniemożliwiających wpłacanie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w uproszczonej formie w związku z podziałem osoby prawnej, możliwa jest kontynuacja przez Wnioskodawcę, jako następcę prawnego, wpłacania w tej formie zaliczek.

Z powyższego przepisu art. 25. ust 6 ww. ustawy wynika ponadto, iż za podstawę ustalenia należnej zaliczki podatnik winien przyjąć zaliczkę w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Skoro Spółka zamierza korzystać z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w 2009r., winna za ich podstawę wziąć zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (straty) CIT-8, złożone przez Spółkę dzieloną w 2008 roku za rok podatkowy 2007, przy czym zaliczka powinna wynosić 1/12 podatku należnego wykazanego przez Spółkę dzieloną w ww. zeznaniu (\`(...)\`).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają bowiem uregulowań uprawniających Spółkę wydzielaną do zmiany wysokości należnych Zaliczek na podatek, których wysokość została ustalona w oparciu o zeznanie podatkowe składane przez spółkę dzieloną”.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w roku podatkowym, który ma się zakończyć z dniem połączenia, tj. w 2015 r., Spółka przejmowana wpłaca zaliczki miesięczne w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym złożonym w roku poprzedzającym ten rok podatkowy (w zeznaniu tym został wykazany podatek należny). Rok podatkowy Wnioskodawcy oraz Spółki przejmowanej trwa 12 miesięcy i pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

Po połączeniu Wnioskodawca będzie traktowany jako kontynuator prawny Spółki przejmowanej i w związku z tym będzie w całości kontynuował rozliczenia podatku CIT Spółki przejmowanej. Na Wnioskodawcę przejdą bowiem wszelkie uprawnienia i obowiązki przewidziane w regulacjach podatkowego prawa materialnego, w szczególności wszelkie prawa i obowiązki wynikające z przepisów ustawy o CIT w zakresie przychodów oraz kosztów przypisywanych Spółce przejmowanej. Jedno z tych istniejących już praw podatkowych stanowi sposób uiszczania przez Spółkę przejmowaną zaliczek na podatek CIT.

Zatem w opinii Wnioskodawcy, w roku podatkowym po połączeniu, tj. w 2016 r., w stosunku do dochodu osiągniętego na terytorium Polski, który będzie przypisany do Oddziału, Wnioskodawca będzie miał w szczególności prawo do kontynuowania wpłacania zaliczek uproszczonych na podstawie podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym Spółki przejmowanej złożonym w roku poprzedzającym ten rok podatkowy. Jako następca prawny Spółki przejmowanej w całości będzie on bowiem kontynuował rozliczenia z tytułu podatku CIT Spółki przejmowanej, w tym rozliczenia z tytułu zaliczek.

W roku po połączeniu, tj. w 2016 r. Wnioskodawca będzie miał zatem prawo do obliczania i wpłacania zaliczek uproszczonych na podstawie podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym Spółki przejmowanej złożonym w roku, który ma się zakończyć z dniem połączenia, tj. w 2015 r. w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w tym zeznaniu. W celu uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości, mimo braku ciążącego na nim obowiązku, Wnioskodawca zawiadomi właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze formy uproszczonej wpłacania zaliczek w terminie wpłaty pierwszej zaliczki.

Co więcej, Wnioskodawca pragnie podkreślić, że możliwość wpłacania zaliczek w formie uproszczonej w wyniku sukcesji podatkowej, np. w przypadku przekształcenia znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacjach wydanych przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. IBPBI/2/423-352/13/BG;

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. ILPB3/423-460/12-4/AO,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28 kwietnia 2008 r., sygn. IBPB3/423-73/08/AM, czy też

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 4 sierpnia 2008 r., sygn. ITPB3/423-334/08/AW.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawca jako następca prawny Spółki przejmowanej, w roku po połączeniu, tj. w 2016 r., będzie mógł wpłacać zaliczki miesięczne na poczet CIT w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym Spółki przejmowanej złożonym w roku poprzedzającym ten rok podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawcy opartej na treści wskazanych interpretacji w uzasadnieniu własnego stanowiska, należy stwierdzić, że interpretacje te co do zasady wiążą w sprawie, w której zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji. Ponadto, badając stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony w powołanych interpretacjach nie sposób uznać, że jest on tożsamy z tym, który został przedstawiony przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.