Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-143/15-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-04-17
Teza: Opodatkowanie przychodów z udziału w polskiej spółce komandytowej przez rezydenta podatkowego Niemiec, który posiada certyfikat rezydencji podatkowej w Niemczech
Słowa kluczowe: dochód; Niemcy; opodatkowanie; spółki-spółka komandytowa; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony); [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8-art. 45

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 stycznia 2015 r. (data wpływu 23 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z udziału w polskiej spółce komandytowej przez rezydenta podatkowego Niemiec, który posiada certyfikat rezydencji podatkowej w Niemczech (Nr 1, 1.1. i 1.3, Nr 3, Nr 6 w części dotyczącej obowiązku wpłacania zaliczek i Nr 7) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z udziału w polskiej spółce komandytowej przez rezydenta podatkowego Niemiec, który posiada certyfikat rezydencji podatkowej w Niemczech.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

W dniu 24 listopada 2014 r. w Kancelarii Notarialnej została zawarta umowa spółki komandytowej pod nazwą A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, której wspólnikami są: 1) osoba prawna- spółka z o.o. - komplementariusz oraz 2) dwóch wspólników - osoby fizyczne, tj. Wnioskodawca (Katarzyna B. ) oraz Witold Z. - jako komandytariusze. Spółka ta - została zarejestrowana w KRS w dniu 5 grudnia 2014 r. Siedzibą spółki jest miasto C., ul D. Spółka na chwilę obecną nie tworzy żadnych oddziałów, nie prowadzi też tzw. zakładu na terytorium Niemiec.

Z kolei w spółce A. spółka z o.o. wspólnikami są: Wnioskodawca (Katarzyna B.) oraz Witold Z. Siedzibą tejże spółki jest również C. ul. D.

Zakres wniosku dotyczy prawidłowości opodatkowania podatkiem dochodowym Wnioskodawcy, tj. Katarzyny B. jako wspólnika spółki osobowej - komandytowej oraz z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, w tym z dywidend. Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie, jest zameldowana na pobyt stały w Polsce - C. ul E., przebywa w Polsce bardzo często w związku z prowadzoną w Polsce od 9 października 2013 r. do 31grudnia 2014 r. działalnością gospodarczą w formie spółki cywilnej oraz od grudnia 2014 r. również jako wspólnik spółki komandytowej oraz spółki z o.o., o których mowa powyżej.

Spółka cywilna z dniem 31 grudnia 2014 r. została zlikwidowana, co oznacza że od 1 stycznia 2014 roku Wnioskodawczyni będzie w Polsce prowadziła działalność gospodarczą jako wspólnik spółki komandytowej (osobowej) oraz wspólnik spółki z o.o. (osoby prawnej).

Spółka komandytowa, która powstała w listopadzie 2014 roku, została zarejestrowana w KRS w grudniu 2014 - planuje od stycznia 2015 roku prowadzić operacyjną działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami w podeszłym wieku, które to usługi świadczone będą w miejscu zamieszkania tychże osób. PKD zgodne z umową spółki to: 88.10.Z - Pomoc społeczna bez zakwaterowania dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych. PKWiU 88.1 Usługi pomocy społecznej bez zakwaterowania świadczone osobom w podeszłym wieku i osobom niepełnosprawnym. Spółka komandytowa planuje zawierać umowy z rodzinami osób, nad którymi sprawowana będzie opieka, które to rodziny za każdy miesiąc opieki obciążane będą fakturami stanowiącymi przychód spółki komandytowej. Wszyscy klienci spółki, tj. rodziny z którymi spółka zawrze umowy o świadczenie usług zamieszkiwać będą na terenie Niemiec, co oznacza konieczność wysyłania osób fizycznych, z którymi spółka komandytowa będzie współpracować (zleceniobiorców) do wykonania czynności opieki nad osobami starszymi do Niemiec. Podstawą współpracy pomiędzy spółką komandytową, a osobami fizycznymi wysyłanymi do Niemiec będzie umowa cywilnoprawna - umowa zlecenie. Tym samym usługi świadczone przez spółkę komandytową wykonywane będą w miejscu zamieszkania podopiecznych na terytorium Niemiec. Spółka nie będzie posiadać na terenie Niemiec tzw. zakładu, czy stałej placówki przez którą spółka wykonywać by miała usługi opieki. Opiekunki (zleceniobiorcy) będą swe usługi wykonywać w miejscu / domu wskazanym przez rodzinę, w którym znajduje się osoba do opieki.

Zatem spółka komandytowa i spółka z o.o., której Wnioskodawczyni jest wspólnikiem posiada siedziby w Polsce, nie tworzy tzw. zakładu czy placówki na terytorium Niemiec, nie tworzy też żadnych innych oddziałów.

W roku 2013 Wnioskodawczyni przebywała na terytorium Niemiec i tam też pracowała w okresie od 30 kwietnia 2013 r. do 31 lipca 2013 r. jako opiekunka do osób starszych, 13 sierpnia 2013 roku dokonała zameldowania na pobyt stały w Niemczech.

W okresie 2 września 2013 r. do 31 września 2013r. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę przez firmę niemiecką. 24 października 2013 r. Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński z obywatelem Austrii zamieszkałym w Niemczech, od 2005 roku - w Urzędzie Stanu Cywilnego.

W dniu 29 stycznia 2014 r. w Niemczech urodził się syn, który posiada obywatelstwo Niemieckie. W sierpniu 2013 Wnioskodawczyni uzyskała pierwszy certyfikat rezydencji w Niemczech. W dniu 06 grudnia 2014 r. Wnioskodawczyni otrzymała pismo z Finanzamt (Niemiecki Urząd Skarbowy) data wydania 2 grudnia 2014 r. dotyczące numeru podatkowego nadanego w Niemczech, tzw. certyfikat rezydencji podatkowej - ponownie, wydany na prośbę Wnioskodawczyni. Wg tego certyfikatu Katarzyna B. (Wnioskodawczyni) podlega opodatkowaniu w Niemczech, pod numerem identyfikacji podatkowej X. oraz w tymże certyfikacie napisano, że w rozumieniu art. 4 (I) umowy podwójnego opodatkowania z Polską od sierpnia 2013 jak również w 2014 mieszka w Niemczech. W piśmie tym napisano również „Niżej podpisany potwierdza, że zgodnie z art. 4 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Republiką Federalną Niemiec a Republiką Polski - Katarzyna B. ma miejsce stałego zamieszkania w RFN”.

W ocenie Wnioskodawczyni od drugiej połowy roku 2013 (sierpień - zameldowanie, październik zawarcie związku małżeńskiego) a już na pewno od stycznia 2014 (narodziny syna) ośrodkiem interesów życiowych Wnioskodawczyni są Niemcy, gdyż tam posiada męża, syna oraz tam zamieszkuje wraz z nimi i w Niemczech prowadzi gospodarstwo domowe. W Polsce Wnioskodawczyni przebywa w sprawach służbowych związanych z działalnością gospodarczą lub w sprawach prywatnych, rodzinnych, wakacyjnych czy świątecznych.

Artykuł 3 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, w rozdziale Definicje ogólne stanowi:

1.  W rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:
    1.  wyrażenia „Umawiające się Państwo” i „drugie Umawiające się Państwo” oznaczają odpowiednio Rzeczpospolitą Polską lub Republikę Federalną Niemiec i jeżeli są zastosowane w sensie geograficznym dla celów niniejszej umowy - obszar, na terenie którego stosowane jest prawo podatkowe danego państwa;
    2.  określenie "osoba" oznacza osobę fizyczną spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób;
    3.  określenie "spółka" oznacza osobę prawną lub inną jednostkę, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną;
    4.  określenia "przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa" i "przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa" oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie lub przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie;
    5.  określenie "transport międzynarodowy" oznacza wszelki transport statkiem morskim, statkiem powietrznym lub statkiem żeglugi śródlądowej eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego miejsce faktycznego zarządu znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy taki statek morski, statek powietrzny lub statek żeglugi śródlądowej jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie;
    6.  określenie "właściwy organ" oznacza: aa) w przypadku Republiki Federalnej Niemiec - Federalne Ministerstwo Finansów lub organ, któremu przekazało swoje uprawnienia; bb) w przypadku Rzeczypospolitej Polskiej - Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela.
2.  Przy stosowaniu mniejszej umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie, które nie zostało w niej zdefiniowane, będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się w danym czasie zgodnie z prawem tego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza umowa, przy czym znaczenie wynikające ze stosowanego ustawodawstwa podatkowego tego Państwa będzie miało pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym określeniu przez inne przepisy prawne tego Państwa.

Zgodnie z art. 4 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisaną w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. Miejscem zamieszkania lub siedzibą jest:

1.  W rozumieniu niniejszej umowy, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
2.  Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
    1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
    2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
    3.  jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
    4.  jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze wzajemnego porozumienia.
3.  Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba niebędąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.
4.  Uważa się, że spółka osobowa ma siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu. Jednakże artykuły od 6 do 23 mają zastosowanie tylko do dochodu lub majątku spółki osobowej, który podlega opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie, w którym uważa się, że ma ona siedzibę.

Wg art. 5 ww. umowy określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. (2) Określenie "zakład" obejmuje w szczególności: a) miejsce zarządu, b) filię, c) biuro, d) fabrykę, e) warsztat i f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Podobna definicja znajduje się w art. 5a pkt 22 updof, w którym mowa o zagranicznym zakładzie.

Artykuł 7 ww. umowy stanowi o Zyskach przedsiębiorstw:

1.  Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
2.  Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
3.  Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych dla tego zakładu włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym położony jest zakład, czy gdzie indziej.
4.  Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, to postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu nie wykluczają ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku do opodatkowania według zwykle stosowanego podziału; sposób stosowanego podziału zysku musi jednak być taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w tym artykule.
5.  Zakładowi nie można przypisać zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów dla przedsiębiorstwa.
6.  Przy stosowaniu poprzednich ustępów ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane każdego roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić inaczej.
7.  Jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.

Artykuł 10 ww. umowy stanowi o dywidendach :

1.  Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
2.  Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak wymierzony nie może przekroczyć:
    1.  5 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 10 procent,
    2.  15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach. Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki w odniesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane.
3.  Określenie "dywidendy" użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych, praw do udziału w zysku, akcji w górnictwie, akcji założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również inny dochód, który według prawa Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, jest pod względem podatkowym traktowany jak dochód z akcji i wypłaty z tytułu świadectw udziałowych w funduszu inwestycyjnym.
4.  Postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do dywidend, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony, bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu o położoną w nim stałą placówkę i gdy udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
5.  Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski lub dochody z drugiego Umawiającego się Państwa, wówczas to drugie Państwo nie może obciążać podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku, gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Państwie, lub w przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonej w drugim Państwie, ani też obciążać niewydzielonych zysków spółki podatkiem od niewydzielonych zysków, nawet kiedy wypłacone dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą z zysków albo dochodów osiągniętych w tym drugim Państwie.

Według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

Art. 3.1. Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

1a. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną która:1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
2a. Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). 2b. Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:3.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
4.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
5.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
6.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

W art. 5a pkt 21 podana jest definicja certyfikatu rezydencji którym jest zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika. Posiadanie tego certyfikatu jest warunkiem np. zastosowania niższej stawki wynikającej z właściwej umowy unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z nowymi regulacjami art. 41 ust 9a-9d updof obowiązującymi od stycznia 2015 roku jeżeli certyfikat rezydencji nie zawiera okresu jego ważności, płatnik (w tym przypadku spółka z o.o.) przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania. Jeżeli w okresie 12-miesięcy miejsce zamieszkania podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie, podatnik jest obowiązany do niezwłocznego udokumentowania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych nowym certyfikatem rezydencji.

Na podstawie przepisu przejściowego (art. 11 ustawy z 29 sierpnia 2014 r.) jeżeli miejsce zamieszkania zostało udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym jego okresu ważności wydanym przed 04 stycznia 2015 roku płatnik przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych 12-miesięcy od dnia jego wydania.

Spółka komandytowa w której Wnioskodawczyni jest wspólnikiem jest spółką osobową - określoną w ustawie z dnia 15 września 2000 r. KSH (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.)- mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki odpowiada co najmniej jeden wspólnik bez ograniczenia - komplementariusz, a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika - komandytariusza jest ograniczona do wysokości sumy komandytowej. Spółki osobowe (w tym komandytowa) nie są podatnikami podatku dochodowego osób fizycznych ani też podatnikami podatku dochodowego osób prawnych, tym samym na spółce komandytowej nie ciążą zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osiągniętych dochodów. Podatnikami w tej spółce są jej wspólnicy, tj. komandytariusze i komplementariusz. Powyższe oznacza ze na Wnioskodawczyni jako osobie fizycznej ciążą obowiązki prawidłowego rozliczenia w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 5b ust. 2 updof jeżeli pozarolniczą działalność prowadzi spółka nie będąca osobą prawną (w tym przypadku spółka komandytowa), przychody wspólnika z udziału w takiej spółce określone na podstawie art. 8 ust 1 uznaje się za przychody ze źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 updof czyli przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 8 ust. 1 updof przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną,(\`(...)\`) u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku,(\`(...)\`), z zastrzeżeniem ust la. W art. 8 ust. la czytamy, iż przychody osiągnięte z pozarolniczej działalności gospodarczej u podatników, którzy wybrali zasady opodatkowania określone w art. 30c updof - czyli podatek liniowy nie łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł podlegających opodatkowaniu wg art. 27 ust. l updof. Do 20 stycznia 2015 zostanie złożone oświadczenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego o wyborze opodatkowania 19% podatkiem liniowym z dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej jako wspólnik spółki komandytowej na rok 2015 i lata następne.

Zgodnie z art. 10 updof wśród źródeł przychodów wymienia się:

*   pkt 3 ) działalność gospodarczą oraz
*   pkt 7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawczyni ma obowiązek dokonania rozliczenia dochodów z następujących źródeł i udziału w spółkach:

Dochody uzyskiwane w spółce komandytowej w opinii Wnioskodawczyni to dochody z działalności gospodarczej rozliczane na podstawie ksiąg spółki komandytowej w udziale % wspólnika. Dochody te opodatkowane są wg art. 27 wg skali podatkowej lub wg 19% podatku liniowego w zależności od wybranej przez podatnika formy opodatkowania.

Z kolei dywidendy uzyskane z zysku osoby prawnej - spółki z o.o., w której wnioskodawczyni jest także wspólnikiem - to dochody z kapitałów pieniężnych do których zastosowanie znajduje art. 17 updof, w szczególności art. 17 ust 1 pkt 4 updof. Dochody z dywidendy opodatkowane są polskim 19% podatkiem dochodowym a zobowiąznym do pobrania i odprowadzenia podatku jest spółka z o.o. jako płatnik.

Natomiast w art. 10 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie (czyli w Polsce) osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim umawiającym się Państwie (czyli w RFN) mogą być opodatkowane w drugim umawiającym się Państwie (czyli RFN). Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa, czyli w Polsce. Podatek ten dla osoby uprawnionej do dywidend, której miejsce zamieszkania jest w drugim umawiającym się Państwie (czyli RFN) nie może przekroczyć 15% kwoty brutto w pozostałych przypadkach, do którego zaliczana jest Wnioskodawczyni (art. 10 (2) b) umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania).

Reasumując :

1.  Mając na względzie przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania obowiązującej Polskę i RFN - umawiające się państwo to Rzeczpospolita Polska, a drugie umawiające się Państwo to RFN (art. 3 (1) a umowy);
2.  Dochody uzyskiwane z działalności spółki komandytowej klasyfikowane są do źródła przychodu - działalności gospodarczej o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt 3 updof i opodatkowane wg Wnioskodawcy w Polsce z działalności gospodarczej.
3.  Dywidendy uzyskiwane z tytułu zysku w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością to dochody z kapitałów pieniężnych o których mowa w art. 10 ust 1 piet 7 w związku z art. 17 updof. W tym zakresie należy uwzględnić przepis art. 10 umowy o unikaniu opodatkowania.
4.  Od drugiej połowy 2013 roku a na pewno od stycznia 2014 ośrodkiem / centrum interesów życiowych są Niemcy, tam Wnioskodawczyni zamieszkuje, tam ma męża i syna. Tam też prowadzi gospodarstwo domowe które jest jej centrum interesów życiowych.
5.  W sierpniu 2013 r. oraz w grudniu 2014 Wnioskodawczyni otrzymała tzw. Certyfikat rezydencji z Niemieckiego Urzędu Skarbowego potwierdzający iż miejscem zamieszkania od sierpnia 2013 oraz 2014 są Niemcy.
6.  Wnioskodawczyni w Polsce prowadzi działalność gospodarczą jako wspólnik spółki osobowej (do końca 2014 spółki cywilnej oraz od 12/2014 spółki komandytowej), jak też uzyskiwać będzie dochody z dywidend - czyli z tzw. kapitałów pieniężnych w zyskach osoby prawnej, tj. spółki z o.o.
7.  Spółka komandytowa oraz spółka z o.o, w których Wnioskodawczyni jest wspólnikiem nie tworzą na terytorium Niemiec żadnego oddziału, zakładu, filii, placówki. Siedzibą firm jest Polska, co oznacza, że Polska stanowi dla Wnioskodawczyni centrum interesów gospodarczych. Zatrudnione wg umów cywilnoprawnych zawartych ze spółką komandytową opiekunki będą wykonywały usługi opieki bezpośrednio w domu podopiecznych położonych na terytorium Niemiec. Dochodem spółki komandytowej będą w szczególności przychody uzyskiwane od rodzin podopiecznych, z którymi spółka komandytowa będzie miała zawarte umowy o usługi opieki.
8.  W opinii Wnioskodawcy - Wnioskodawca posiada tzw. ograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski, co oznacza, że od dochodów uzyskiwanych ze spółek których siedziby są na terytorium Polski w tym :
8.1. ze spółki komandytowej o której mowa powyżej - dochód ma opodatkować zgodnie z przepisami ustawy podatku dochodowego osób fizycznych obowiązującej w Polsce jako dochody z działalności gospodarczej oraz 8.2. dochody z dywidend (udziału w zyskach osób prawnych) ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, o której mowa powyżej - może opodatkować również w Polsce ale właściwą stawką podatkową będzie 15% podatku wg art. 10 pkt (2) lit b) umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a nie 19% wg przepisów ustawy pod. Doch. osób fiz. Ośrodek interesów życiowych to centrum interesów osobistych lub gospodarczych podatnika. Tak stanowi art. 3 ust. la pkt 1 ustawy o PDOF. Ustawodawca nie precyzuje jednak, jak należy określać ośrodek interesów życiowych podatnika. Zdaniem organów podatkowych, przez "centrum interesów osobistych" należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną kulturalną obywatelską przynależność do organizacji/klubów, uprawianie hobby, itp. Z kolei "centrum interesów gospodarczych" to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, itd. (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 lipca 2013 r., Nr IPPB4/415-325/13-4/JK2).9.  W związku z tym, iż centrum interesów życiowych / osobistych, miejscem zamieszkania Wnioskodawcy sa Niemcy, Wnioskodawca uważa, iż właściwym Urzędem Skarbowym dla rozliczeń Wnioskodawczyni będzie Pierwszy Urząd Skarbowy w Katowicach jako właściwy dla nierezydentów podatkowych Polski. Do tego Urzędu Skarbowego w Katowicach Wnioskodawczyni ma obowiązek wpłacać zaliczki na podatek dochodowy osób fizycznych z działalności gospodarczej jako wspólnik spółki komandytowej oraz składać zeznania podatkowe z działalności gospodarczej. Pierwszy US w Katowicach będzie również właściwym dla rozliczeń z tytułu dywidend uzyskanych ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której siedziba jest w Polsce. Do tego też Pierwszego Urzędu Skarbowego w Katowicach spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jako płatnik ma obowiązek przekazać pobraną zaliczkę z tytułu dywidend.
10.  Osoby prawne które pobierają zryczałtowany podatek dochodowy od należności lub świadczeń dokonywanych na rzecz osób fizycznych mają obowiązek złożenia rocznej deklaracji PIT-8AR - wg art. 42 ust la updof. W PIT-8AR wykazuje się zryczałtowany podatek dochodowy dotyczący: np. należności wypłacanych osobom zagranicznym - art. 29 updof; dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych (art. 30a ust. 1 pkt 3 updof). Deklarację tą składa się do US, którym kieruje Naczelnik US według siedziby osoby prawnej w terminie do końca stycznia po roku podatkowym. Powyższe oznacza, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która dokonała wypłaty lub postawienia do dyspozycji dywidendy dla Wnioskodawczyni i która jest płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego z dywidend ma obowiązek złożyć tą deklarację do US.

Z kolei IFT-1 to informacja o wysokości przychodu/dochodu uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania. Informację tą składają firmy/przedsiębiorcy w tym m.in. osoby prawne, które pobierają zryczałtowany podatek dochodowy od należności osób objętych ograniczonym obowiązkiem podatkowym.

W IFT-1R wykazywane są m.in. przychody z dywidend. IFT-1R należy przekazać do US właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, czyli do I US w Katowicach w przypadku Wnioskodawczyni, w terminie do końca stycznia po roku podatkowym gdy składana jest w formie dokumentu pisemnego a do końca lutego po roku podatkowym, gdy składana jest w formie elektronicznej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie(a).

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym za rok 2014 oraz za rok 2015, a także lata następne o ile stan prawny i / lub faktyczny nie ulegnie zmianie Wnioskodawca może (powinien) dokonywać rozliczenia podatku dochodowego w Polsce z tytułu :
1.1. dochodów uzyskanych jako wspólnik spółki osobowej, komandytowej – czyli z działalności gospodarczej i czy dochody te są opodatkowane wg przepisów ustawy podatku dochodowego osób fizycznych tj. wg skali podatkowej (art. 27) lub podatku liniowego 19% wg wybranej formy opodatkowania? 1.2. dywidend uzyskanych z zysku w osobie prawnej (z kapitałów pieniężnych) - których tytułem są udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością? oraz 1.3. Czy dla celów rozliczenia podatku dochodowego Wnioskodawczyni posiada tzw. ograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski który oznacza, że od wymienionych w pytaniu 1.2 oraz 1.3 zobowiązana jest do rozliczania dochodów/ zysków wyłącznie w Polsce ?2.  Czy prawidłową stawką podatkową z tytułu dywidendy która będzie należna Wnioskodawczyni z tytułu zysku w osobie prawnej / spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, o której mowa w stanie faktycznym będzie stawka 15% zgodnie z przepisami art. 10 (2) lit. b Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania obowiązująca Polskę i RFN czy też 19% podatek o którym mowa w art. 30a ust 1 pkt 4 updof ?
3.  Czy w opisanym stanie faktycznym wg opinii polskich organów skarbowych Wnioskodawczyni posiada centrum interesów życiowych i miejsce zamieszkania w Niemczech ?
4.  Czy dla Wnioskodawczyni właściwym Urzędem Skarbowym dla celów składania zeznań podatkowych, dla celów dokonywania wpłat na podatek dochodowy osób fizycznych, rozliczania podatku dochodowego z tytułu działalności gospodarczej, tj udziału w spółce komandytowej, osobowej jest Urząd Skarbowy C. - wg adresu zameldowania w Polsce oraz siedziby spółki, czy też adres Pierwszego Urzędu Skarbowego ?
5.  Czy dla celów rozliczania podatku dochodowego z tytułu dywidend, tj udziału w zyskach osób prawnych w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością właściwy jest Urząd Skarbowy C. - wg adresu zameldowania w Polsce oraz siedziby spółki, czy też adres Pierwszego Urzędu Skarbowego ?
6.  Czy za rok 2014, 2015 oraz kolejne lata podatkowe (jeśli stan prawny i/lub faktyczny nie ulegną zmianie) Wnioskodawczyni ma wpłacać miesięczne zaliczki na PIT-5 lub PIT-5L oraz dokonywać rozliczeń w Polsce do właściwego Urzędu Skarbowego (wg pytań 4 i 5) oraz czy dochody osiągane w Polsce z działalności gospodarczej jako wspólnik spółki komandytowej, jak też z dywidend jako wspólnik w spółce z ograniczona odpowiedzialnością ma łączyć z ewentualnymi dochodami osiąganymi w Niemczech z innych tytułów i opodatkowywać je jednym zeznaniem w Polsce lub w Niemczech? czy też od dochodów uzyskanych ze spółek komandytowej oraz z ograniczoną odpowiedzialnością Wnioskodawczyni rozlicza się w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy), a od ewentualnych dochodów uzyskanych z innych tytułów w Niemczech?
7.  Z działalności gospodarczej jako wspólnik spółki komandytowej Wnioskodawczyni ma obowiązek wpłacać miesięczne zaliczki na PIT-5 lub PIT-5L oraz posiada obowiązek złożenia rocznego zeznania podatkowego PIT-36 lub PIT-36L z działalności gospodarczej do 30-kwietnia po roku podatkowym - czy oprócz ww. zeznań, druków, deklaracji - Wnioskodawczyni ma obowiązek składania do Urzędu Skarbowego innych zeznań, deklaracji czy informacji ?
7.1. jak też z udziału w zyskach osób prawnych (ze spółki z o.o.) spółka przed wypłatą dywidendy ma obowiązek pobrać i odprowadzić podatek dochodowy z tego tytułu, Spółka jako płatnik zobowiązana będzie do złożenia deklaracji podatkowej PIT-8AR do końca stycznia po roku podatkowym do właściwego Urzędu Skarbowego wg siedziby spółki, a nadto spółka obowiązana będzie przesłać podatnikowi oraz Urzędowi Skarbowemu właściwemu dla opodatkowania osób zagranicznych informację IFT-1R w terminach wskazanych w stanie faktycznym - czy oprócz powyższych zeznań, deklaracji czy informacji Wnioskodawczyni ma obowiązek składania innych dokumentów, deklaracji do Urzędu Skarbowego z tytułu dywidend?

Niniejsza interpretacja została wydana w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z udziału w polskiej spółce komandytowej przez rezydenta podatkowego Niemiec, który posiada certyfikat rezydencji podatkowej w Niemczech w odniesieniu do zadanych pytań Nr 1, 1.1. i 1.3, Nr 3 Nr 6 w części dotyczącej obowiązku wpłacania zaliczek i Nr 7. Odpowiedź w zakresie pytania Nr 4 i Nr 6 w części dotyczącej opodatkowania dochodów w Niemczech będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia. Natomiast w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z wypłatą na rzecz Wnioskodawcy dywidendy zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1.

W opisanym stanie faktycznym za rok 2014 oraz za rok 2015, a także za lata następne o ile stan prawny i / lub faktyczny nie ulegnie zmianie Wnioskodawca może, a nawet musi i powinien dokonywać rozliczenia podatku dochodowego w Polsce, w myśl przepisów ustawy podatku dochodowego osób fizycznych z uwzględnieniem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z tytułu :

1.1. dochodów uzyskanych jako wspólnik spółki osobowej, komandytowej - czyli z działalności gospodarczej oraz dochody te muszą być opodatkowane wg przepisów ustawy podatku dochodowego osób fizycznych, tj. wg skali podatkowej (art. 27) lub według 19% podatku liniowego wg wybranej formy opodatkowania w danym roku przez Wnioskodawczynię jako podatnika.

1.2.dywidend uzyskanych z zysku w osobie prawnej (z kapitałów pieniężnych) - których tytułem są udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, z tym że stawka podatkowa wynosi 15% wg umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

1.3.Ponieważ dla celów rozliczenia podatku dochodowego wg Wnioskodawczyni posiada Ona tzw. ograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski to oznacza że od wymienionych w pytaniu 1.2 oraz 1.3 dochodów zobowiązana jest rozliczać podatek dochodowy wyłącznie w Polsce i nie łączyć tychże dochodów z innymi ewentualnie uzyskanymi w Niemczech. Zatem Wnioskodawczyni składa jedno zeznanie z działalności gospodarczej w Polsce, a spółka z o.o. jako płatnik składa deklaracje i informacje z tytułu dywidend w Polsce wg właściwych US wskazanych w stanie faktycznym, co oznacza że z dywidend Wnioskodawczyni nie składa już dodatkowych zeznań ani informacji.

Powyższe stanowisko potwierdza Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji IPPB1/415-1180/08-2/AŻ z dnia 30 grudnia 2008 r w którym czytamy: „przychody osoby zagranicznej uzyskującej przychody z działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce w formie spółki komandytowej podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym osób fizycznych”.

Powyższe potwierdza także Pismo Ministra Finansów z 12 kwietnia 2006 r PB4-6/SR-033-096-64-180/06, w którym czytamy: „zyski komandytariusza z udziału w spółce komandytowej podlegają opodatkowaniu w państwie położenia zakładu, przy czym opodatkowuje się zyski w takiej mierze w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi”. Minister finansów uzasadniając swe stanowisko wskazał na art. 3 pkt 1 lit d) umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania obowiązującą Polskę i RFN oraz art. 7 (zyski przedsiębiorstw) i art. 5 ww. umowy.

Stanowisko do pytania nr 3

Według wnioskodawczyni w opisanym stanie faktycznym Jej centrum interesów życiowych są Niemcy z uwagi na miejsce zamieszkania oraz gospodarstwo domowe na terytorium Niemiec. Potwierdza to wydany przez Niemiecki Urząd Skarbowy certyfikat rezydencji podatkowej oraz fakty dokonane. Ośrodek interesów życiowych to centrum interesów osobistych lub gospodarczych podatnika. Tak stanowi art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o PDOF. Uzyskanie certyfikatu rezydencji za granicą jest istotne, bowiem potwierdza on miejsce zamieszkania, m.in. dla celów podatkowych.

Ponieważ ustawa nie definiuje ośrodka interesów życiowych istotne znaczenie może mieć kwestia ogniska domowego. Jak stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 23 września 2013 r., nr ITPB2/415-645a/13/IB:

„(..,) według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną kulturalną i wszelką inną miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby. (\`(...)\`)”.

Zatem miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni są Niemcy i w tym też kraju jest Jej centrum interesów życiowych.

Stanowisko do pytania nr 6

Za rok 2014, 2015 oraz kolejne lata podatkowe (jeśli stan prawny i/lub faktyczny nie ulegną zmianie) Wnioskodawczyni ma wpłacać miesięczne zaliczki na PIT-5 lub P1T-5L oraz dokonywać rozliczeń w Polsce do właściwego Urzędu Skarbowego (wg pytań 4 i 5) a nadto Wnioskodawczyni uważa że dochody osiągane w Polsce z działalności gospodarczej jako wspólnik spółki komandytowej, jak też z dywidend jako wspólnik w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie może łączyć z ewentulanymi dochodami osiąganymi w Niemczech z innych tytułów i opodatkowywać je jednym zeznaniem w Polsce czy w Niemczech. Powyższe oznacza że od dochodu uzyskanego z udziału w spółce komandytowej rozlicza się w Polsce; od dochodów z dywidend ze spółki z o.o. rozlicza się w Polsce, ponieważ Wnioskodawczyni w Polsce posiada tzw. ograniczony obowiązek podatkowy. Od ewentualnych innych dochodów uzyskanych z innych tytułów / źródeł rozlicza się w Niemczech.

Uzasadnienie - tożsame co do pytań 1,2,3 jak wyżej.

Stanowisko do pytania nr 7

Z działalności gospodarczej jako wspólnik spółki komandytowej Wnioskodawczyni ma obowiązek wpłacać miesięczne zaliczki na PIT-5 lub PIT-5L (w zależności od wybranej formy opodatkowania) w Polsce oraz w Polsce posiada obowiązek złożenia rocznego zeznania podatkowego PIT-36 lub PIT-36L z działalności gospodarczej do 30-kwietnia po roku podatkowym, dlatego też Wnioskodawczyni uważa, iż oprócz ww. zeznań, druków, deklaracji - Wnioskodawczyni nie ma obowiązku składania do Urzędu Skarbowego innego zeznania, deklaracji czy informacji.

do pytania 7.1, jak też z udziału w zyskach osób prawnych (ze spółki z o.o.) spółka przed wypłatą dywidendy ma obowiązek pobrać i odprowadzić podatek dochodowy z tego tytułu. Spółka jako płatnik zobowiązana będzie do złożenia deklaracji podatkowej PIT-8AR do końca stycznia po roku podatkowym do Urzędu Skarbowego właściwego wg siedziby spółki (art.42 ust 1 a updof), a nadto spółka obowiązana będzie do przesłania podatnikowi oraz Urzędowi Skarbowemu właściwemu dla opodatkowania osób zagranicznych informację IFT-1R do końca stycznia lub lutego po roku podatkowym, dlatego też oprócz powyższych zeznań, deklaracji czy informacji składanych przez spółkę z o.o., Wnioskodawczyni nie ma obowiązku składania innych dokumentów, deklaracji do Urzędu Skarbowego. Jedynym dodatkowym obowiązkiem Wnioskodawczyni będzie wykazanie informacyjnie w dziale P, poz. 93 PIT-36L lub w dziale P, poz. 314 PIT-36 - dochodu / przychodu wykazywanego na podstawie art. 45 ust 3c updof, czyli z dywidend.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie pytań Nr 1, 1.1. i 1.3, Nr 3 Nr 6 w części dotyczącej obowiązku wpłacania zaliczek i Nr 7 jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z poźn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się – zgodnie z art. 3 ust. 2b cyt. ustawy – w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że powyższy katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Powołane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a powołanej wyżej ustawy).

W myśl art. 4 ust. 1 umowy z dnia zawartej w dniu 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnych charakterze, i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to jednak nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Definicja ta odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Postanowienia art. 4 ust. 2 ww. umowy mają natomiast zastosowanie w sytuacji, gdy w myśl postanowień ust. 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, tzn. gdy zachodzi kolizja ustawodawstw wewnętrznych obu państw w kwestii dotyczącej ustalenia miejsca zamieszkania.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 umowy, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
3.  jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
4.  jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze wzajemnego porozumienia.

Z przestawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w Polsce jest wspólnikiem w spółce komandytowej oraz udziałowcem w sp. z o.o. W konsekwencji w Polsce przebywa w sprawach służbowych, prywatnych, rodzinnych, wakacyjnych czy świątecznych. Od drugiej połowy 2013 roku centrum interesów osobistych Wnioskodawczyni są Niemcy. W 2013 r. Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński z obywatelem Austrii zamieszkałym od 2005 r. w Niemczech, w 2014 r. urodził się syn, który posiada obywatelstwo niemieckie, Wnioskodawczyni jest zameldowana na pobyt stały w Niemczech, jak również wspólnie zamieszkuje z rodziną i prowadzi tam wspólne gospodarstwo domowe. Potwierdzeniem tego są certyfikaty rezydencji podatkowej, pierwszy wydany w m-cu sierpniu 2013 r. oraz drugi ponownie wydany w dniu 2 grudnia 2014 r. na prośbę Wnioskodawczyni.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawczyni będzie spełniała przesłanki pozwalające uznać Ją za osobę posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zarówno w Niemczech jak i w Polsce. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni przebywa i prowadzi działalność zarobkową w Polsce, natomiast z Niemcami ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (tam znajduje się jego centrum aktywności życiowej) oraz jest uznana za rezydenta podatkowego tego państwa, miejsce zamieszkania dla celów podatkowych Wnioskodawczyni należy ustalić zgodnie z regułami kolizyjnymi zawartymi w art. 4 ust. 2 umowy.

Po dokonaniu analizy stopnia powiązań osobistych i gospodarczych Wnioskodawczyni, stwierdza się, że stosownie do art. 4 ust. 2 lit. a) umowy, nie posiada ona miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski. Z wniosku wynika bowiem, że Wnioskodawcayni ma silniejsze powiązania osobiste i gospodarcze z Niemcami.

Oznacza to, że w Polsce Wnioskodawczyni podlega opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Polski na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie określenia ośrodka interesów życiowych należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do problematyki dotyczącej sposobu opodatkowania dochodów uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz obowiązku składania zeznania podatkowego wskazać należy mając na względzie zaprezentowany stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, iż zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. d) umowy zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) Umowy między Polską a Niemcami w rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej „przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie lub przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie.

W tym przypadku Komandytariusz, będący rezydentem Niemiec, uzyskuje przychody i ponosi koszty z udziału w spółce komandytowej zarejestrowanej na terenie Polski. W tej części, w której Komandytariusz uzyskuje dochody z udziału w spółce komandytowej, uznaje się, że prowadzi „przedsiębiorstwo Niemiec” na terenie Polski. Oznacza to, że do opodatkowania dochodów Komandytariusza będzie miał zastosowanie art. 7 Umowy między Polską a Niemcami.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. umowy zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Warunek określony w art. 7 ust. 1 ww. umowy należy interpretować zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (OECD), przyjmując, że przedsiębiorstwo jednego Państwa nie może być opodatkowane w drugim Państwie, chyba że prowadzi ono w tym drugim Państwie działalność handlową lub przemysłową za pośrednictwem położonego w tym Państwie zakładu.

Według art. 5 ust. 1 umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

Zgodnie natomiast z ust. 2 tego artykułu określenie „zakład” obejmuje w szczególności:

1.  miejsce zarządu,
2.  filię,
3.  biuro,
4.  fabrykę,
5.  warsztat i
6.  kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Z kolei w myśl art. 5 ust. 4 umowy polsko-niemieckiej bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, określenie "zakład" nie obejmuje:

1.  użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
2.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania;
3.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
4.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
5.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
6.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność stałej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

Z powyższych przepisów wynika zatem w sposób jednoznaczny, iż dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Niemczech z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Polski, może być opodatkowany w Polsce, pod warunkiem że działalność prowadzona jest poprzez położony na terytorium tego państwa zakład. W takim przypadku dochód, który może być przypisany temu zakładowi może być opodatkowany w Polsce.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż Wnioskodawczyni mając ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce prowadzi ww. działalność gospodarczą za pośrednictwem zakładu w rozumieniu art. 7 ust. 1 w związku z art. 5 umowy polsko-niemieckiej. Skoro Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą za pomocą położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakładu, to uzyskane dochody z tego tytułu winna opodatkować w Polsce.

W myśl art. 8. ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy). W konsekwencji każdy ze wspólników oblicza odrębnie dochód z udziału w Spółce i każdy samodzielnie od tego dochodu oblicza podatek dochodowy.

Zgodnie z art. 9a ust. 2 ww. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, oświadczenie może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia na podstawie tych przepisów – pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Stosownie do brzmienia art. 30c ust. 1 podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyłączają możliwości stosowania rozwiązań przewidzianych w art. 9a ust. 2 updof i art. 30c wobec osób, na których ciąży ograniczony obowiązek podatkowy.

Skoro Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą za pomocą położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakładu w rozumieniu art. 7 ust. 1 w związku z art. 5 umowy polsko-niemieckiej, to uzyskane dochody z tego tytułu winna opodatkować w Polsce wpłacając zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na zasadach przewidzianych w przepisach art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli wystąpi obowiązek ich zapłaty.

Nadto wskazać należy, iż z tytułu osiągniętego dochodu z prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni będąc podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych winna dokonać rocznego rozliczenia podatku składają zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym.

W art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został określony obowiązek składania zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej) straty w roku podatkowym, zgodnie z którym podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1Aa, 7 i 8.

W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c (art. 45 ust. 1a pkt 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 45 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędem skarbowym, o którym mowa w ust. 1 i 1a jest urząd skarbowy właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W myśl art. 45 ust. 4 pkt 3 powoływanej wyżej ustawy, w terminie określonym w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7, podatnicy są obowiązani wpłacić należny podatek dochodowy wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, albo różnicę pomiędzy podatkiem należnym wynikającym z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, a sumą należnych za dany rok zaliczek.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana składać w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, (na formularzu PIT-36 lub PIT-36L w zależności od wybranej formy opodatkowania uzyskiwanych dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej) wraz z informacją o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym na formularzu PIT/B, w którym należy wykazać dochody uzyskane z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Reasumując:

*   w Polsce Wnioskodawczyni podlega opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Polski na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
*   Wnioskodawczyni w 2014 r. oraz w 2015 i w latach następnych (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny) będzie podlegała ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a dochody Polsce dochody uzyskane z tytułu uczestnictwa w polskiej spółce komandytowej winna opodatkować w Polsce jako dochody uzyskane z pozarolniczej gospodarczej zgodnie z wybraną formą opodatkowania (art. 27 lub art. 30c),
*   Wnioskodawczyni posiada centrum interesów życiowych i miejsce zamieszkania w Niemczech.
*   Wnioskodawczyni w 2014 r. oraz w 2015 i w latach następnych (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny) dochody uzyskane z tytułu uczestnictwa w polskiej spółce komandytowej winna opodatkować w Polsce wpłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na zasadach przewidzianych w przepisach art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli wystąpi obowiązek ich zapłaty. Natomiast po zakończeniu roku podatkowego (ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny) Wnioskodawczyni będzie obowiązana złożyć w obowiązującym terminie do urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, (na formularzu PIT-36 lub PIT-36L w zależności od wybranej formy opodatkowania uzyskiwanych dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej) wraz z informacją o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym na formularzu PIT/B, w którym należy wykazać dochody uzyskane z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie będzie zobowiązany (jeśli wystąpi taki obowiązek) wpłacić należny podatek dochodowy wynikający ze złożonego zeznania, albo różnicę pomiędzy podatkiem należnym wynikającym z zeznania, a sumą należnych za dany rok zaliczek.

Końcowo zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., nakładały na podatników prowadzących działalność gospodarczą obowiązek składania deklaracji według ustalonego wzoru o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku na formularzu PIT-5 lub PIT-5L (co wynikało art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) jednakże z dniem 1 stycznia 2007 r. obowiązek składania takich deklaracji został przez ustawodawcę zniesiony.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.