Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-725/10-4/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-29
Teza: Czy koszty związane z wydaniem towarów w ramach umowy darowizny w wyniku realizacji umowy zlecenia, które dla beneficjenta (szkoły) otrzymującego te towary maj charakter darowizny mogą być uznawane przez Spółkę za koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: beneficjent; koszt-koszty uzyskania przychodów; szkoły; towar-wydanie towarów; umowa-umowa darowizny; umowa-umowa zlecenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.10.2010 r. (data wpływu 26.10.2010 r.) oraz piśmie uzupełniającym braki formalne z dnia 16.12.2010 r. (data nadania 16.12.2010 r., data wpływu 20.12.2010 r.) na wezwanie Nr IPPB5/423-725/10-2/AM z dnia 06.12.2010 r. (data nadania 06.12.2010 r., data doręczenia 16.12.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z przekazywaniem darowizn w ramach programu edukacyjnego na podstawie umowy zlecenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.10.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z przekazywaniem darowizn w ramach programu edukacyjnego na podstawie umowy zlecenia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest wyspecjalizowanym podmiotem świadczącym usługi na rynku budowania wizerunku pracodawców. Spółka podpisała umowę ze Zleceniodawcą, w której to zobowiązała się przygotować określone w umowie zadania w ramach programu edukacyjnego realizowanego przez Zleceniodawcę. Spółka zobowiązała się m.in. do zaplanowania, przeprowadzenia i administracji działań związanych z doposażeniem szkół objętych programem edukacyjnym. Do zadań Zleceniobiorcy w związku z przeprowadzeniem i administracją działań związanych z doposażeniem szkół objętych programem edukacyjnym należy m.in. ustalenie szczegółowych zasad współpracy w zakresie doposażania szkół z dyrekcjami szkół objętych programem, podpisywanie odpowiednich umów ze szkołami. W celu realizacji tego zadania Spółka wraz ze Zleceniodawcą zawiera ze szkołami objętymi programem edukacyjnym trójstronne umowy patronackie. Na podstawie umowy patronackiej dyrekcja szkoły występuje z wnioskiem do Spółki (która działa na zlecenie oraz w imieniu Zleceniodawcy) o doposażenie szkoły w przedmioty i materiały dydaktyczne. Spółka zakupuje przedmioty i materiały dydaktyczne za własne środki pieniężne od firmy zewnętrznej. Zakup jest dokumentowany fakturą VAT, wystawioną na Spółkę. Realizując postanowienia umowy patronackiej Spółka zawiera następnie umowę darowizny ze szkołą która wystąpiła z wnioskiem o doposażenie szkoły. Zgodnie z treścią umowy darowizny Spółka jako darczyńca działa na zlecenie Zleceniodawcy na podstawie zawartej ze Zleceniodawcą ww. umowy.

Spółka za realizację zadań określonych w umowie ze Zleceniodawcą otrzymuje wynagrodzenie. Zgodnie z postanowieniami umowy Spółka z otrzymanego wynagrodzenia ma prawo pokryć zobowiązania związane z kosztami dopasażenia szkół w wysokości nie większej niż 60.000 PLN.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty związane z wydaniem towarów w ramach umowy darowizny w wyniku realizacji umowy zlecenia, które dla beneficjenta (szkoły) otrzymującego te towary maj charakter darowizny mogą być uznawane przez Spółkę za koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Spółkę koszty wynikające z przekazania przez nią towarów, których wartość stanowi podstawę naliczenia wynagrodzenia Spółki, nie spełnia definicji darowizny i w związku z tym wartość tych kosztów powinna stanowić koszt uzyskania przychodów.

Zgodnie z ogólną zasadą określoną w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), dalej zwaną „updop”, do kosztów uzyskania przychodów zalicza się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, jeżeli nie zostały wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, tj. katalogu poniesionych wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe.

Z punktu widzenia powyższego przepisu, aby zaliczyć dany wydatek/koszt do kosztów uzyskania przychodów musi on być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zabezpieczenia źródła przychodu. Na podatniku spoczywa udowodnienie związku poniesionego kosztu z realizacją celu, jakim jest uzyskanie przychodu - podatnik musi być zatem w stanie udowodnić, że poniesione przez niego wydatki były uzasadnione ekonomicznie i miały ścisły związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dlatego też każdy poniesiony wydatek powinien być dokładnie umotywowany. Zgodnie z powszechną praktyką organów podatkowych „jeśli podatnik nie wykaże, że poniesione wydatki mogą mieć wpływ na powstanie lub zwiększenia przychodu, lub nie przedstawi rzeczowych argumentów wskazujących na celowość wydatku z punktu widzenia zabezpieczenia źródła przychodów, to wydatek nie może być uznany za koszt uzyskania przychodów”.

Art. 16 ust.1 pkt 14 updop stanowi, że co do zasady koszty przekazanych darowizn nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają odrębnej definicji darowizny. Definicję darowizny zawiera art. 888 Kodeksu cywilnego (Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16 poz. 93 z dnia 18 maja 1964 r. z pózn. zmianami)), stanowiący, iż przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

W sytuacji Spółki, wartość przekazanych podmiotom trzecim (szkołom) towarów, stanowi podstawę naliczania wynagrodzenia oraz naliczenia marży (zysku) Spółki. Dla Spółki, tego rodzaju przekazanie nie jest świadczeniem kosztem majątku Spółki (w istocie koszt przekazanych towarów został wkalkulowany w cenę wynagrodzenia otrzymanego od zleceniodawcy), ani też, nie jest świadczeniem nieodpłatnym ze strony Spółki - Spółka uzyskuje wynagrodzenie od Zleceniodawcy za przekazanie danego towaru w ramach świadczonej usługi.

Spółka działa na zlecenie Zleceniodawcy, przekazuje darowizny na podstawie zamówień określających potrzeby szkół w zakresie doposażenia, dla których to szkół otrzymana darowizna jest faktyczną pomocą w prowadzonej przez nich działalności oświatowej.

W opinii Spółki przekazanie towarów na rzecz szkół w ramach programu „jako jeden z elementów warunkujących prawidłowe i rzetelne wykonanie usług przez Spółkę, jest bezpośrednim warunkiem otrzymania przez Spółkę wynagrodzenia za świadczone usługi oraz korzystnie oddziaływuje na zachowanie/zabezpieczenie źródła przychodów poprzez kreowanie wizerunku Spółki. Wydatki te jako mające bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy z osiągniętym przychodem winny być rozpoznawane jako koszt uzyskania przychodów Spółki.

Reasumując mając na uwadze powyższe Wnioskodawca stwierdza, że koszty wynikające z przekazania przez Spółkę towarów powinny stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.