Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-282/14/KM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-06-11
Teza: Termin dokonania korekty podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: korekta; lokal-lokal użytkowy; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2014 r. (data wpływu 17 marca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 5 czerwca 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie terminu dokonania korekty podatku naliczonego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 5 czerwca 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie terminu dokonania korekty podatku naliczonego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wspólnota Lokalowa (100% lokali użytkowych), która jest czynnym podatnikiem podatku VAT w miesiącu listopadzie 2013 r. „powzięła wiadomość”, iż Wspólnota działająca w oparciu o ustawę o własności lokali pomimo 100% udziału we wspólnocie lokali o innym przeznaczeniu niż na potrzeby mieszkaniowe jest podatnikiem podatku VAT w zakresie tzw. mediów, które służą zaspokojeniu indywidualnych potrzeb każdego z członków wspólnoty. Po zapoznaniu się z pismem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 7 października 2011 r. ITPP1/443-928/10/11-S/DM i z wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 324/11 Wspólnota, „powołując się na art. 88 pkt 3a ppkt 2 ustawy o VAT” dokonała korekty sprzedaży faktur VAT dotyczących „poz. administrowania, funduszu remontowego i eksploatacji” za okres 5 lat wstecz (korekty obejmują okres od miesiąca listopada 2008 r. do miesiąca października 2013 r.) Opodatkowane pozostały tzw. media, które „po wyliczeniu proporcji nie stanowią 2% liczonej zgodnie z art. 90 ust. 2-8”. W związku z powyższym faktem Wspólnota nie nabyła prawa do obniżenia podatku naliczonego w stosunku do zakupu towarów i usług, odliczeniu podlegają tylko usługi, które Wspólnota zakupiła i refakturowała na rzecz osób trzecich (media). W związku z czym należy skorygować w deklaracji VAT-7 podatek naliczony za okres od miesiąca listopada 2008 r. do miesiąca października 2013 r. Korektę podatku należnego Wspólnota dokonała w miesiącu otrzymania potwierdzonych korekt faktur, czyli w miesiącu listopadzie 2013 r. i następnych, natomiast korekty podatku naliczonego, pomimo iż powinno wrócić się do okresu historycznego, tj. od miesiąca listopada 2008 r. do miesiąca października 2013 r. dokonano korekty w miesiącu listopadzie 2013 r., czyli w miesiącu „powzięcia wiadomości”. Korekty za historyczny okres we Wspólnocie występują zarówno w podatku naliczonym, jak i należnym. Wspólnota wpłacała terminowo podatek należny urzędowi skarbowemu. Wspólnota wskazała, że „z uwagi na ustawowy termin ujęcia korekt podatku należnego, który w każdym okresie był zawyżony i nie mając możliwości skorygowania go do okresu historycznego oraz nie mając możliwości naliczenia odsetek a po drugiej stronie wracając do okresu historycznego w podatku należnym, który został niesłusznie odliczony w części kosztów służących utrzymaniu nieruchomości wspólnej i tym samym naliczeniu odsetek należnych do Urzędu Skarbowego jest krzywdzący dla członków Wspólnoty”. Wszyscy są podatnikami podatku VAT, którzy prowadzą działalność gospodarczą. Wskazano, że „otrzymując w chwili obecnej rachunki na koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, a nie faktury VAT i tym samym nie mając możliwości odliczenia podatku naliczonego, a Wspólnota nie mając możliwości odliczenia podatku od zakupu usług i materiałów koszty utrzymania nieruchomości wspólnej w znacznym stopniu wzrosną”. Mając na uwadze dobro społeczne i sprawiedliwość społeczną, dlatego też korekty w podatku naliczonym dokonano w miesiącu listopadzie 2013 r., a w podatku należnym dokonano w miesiącu listopadzie 2013 r. i grudniu 2013 r. Ustawodawca dając możliwość korekt zarówno w podatku naliczonym, jak i należnym miał na względzie dobro podatnika, które w tym przypadku zostało znacznie naruszone. Zaznaczono, że wobec Wspólnoty nie toczy się żadne postępowanie skarbowe. Dokonując korekty w miesiącu listopadzie i grudniu 2013 r. równolegle w podatku naliczonym i należnym wspólnota nie naliczyła odsetek w podatku naliczonym za okres historyczny. Wspólnota uważa, że podatnik w tym opisanym przypadku nie powinien być obciążony dodatkowymi kosztami – odsetkami, gdyż ze względu na termin „odliczenia” podatku należnego, tj. w miesiącu otrzymania potwierdzonych faktur korygujących również powinien mieć możliwość dokonania korekty podatku naliczonego w tym samym czasie bez cofania się do okresu historycznego, a tym samym występujących odsetek za okres historyczny w podatku naliczonym.

W uzupełnieniu wniosku Wspólnota wskazała, że dokonała korekt podatku należnego za okres 5 lat, tj. od miesiąca listopada 2008 r. do miesiąca października 2013 r. Korekty te zostały ujęte w deklaracji za miesiąc listopad 2013 r. i w deklaracji za miesiąc grudzień 2013 r., tj. po otrzymaniu potwierdzenia faktur korygujących. W tym czasie Wspólnota dokonywała zakupów towarów i usług na utrzymanie nieruchomości części wspólnych i dokonywała odliczenia podatku naliczonego w ww. okresach rozliczeniowych. Występujący podatek należny dla urzędu skarbowego był wpłacany terminowo i w pełnej wysokości. „W podatku należnym występuje tylko sprzedaż opodatkowana” i Wspólnota nabywa prawo odliczenia podatku naliczonego tylko w zakresie mediów. Pozostała sprzedaż opodatkowana dotyczy umów o miejsce na umieszczenie reklam itp. w częściach wspólnych. Nie ma możliwości ustalenia w jakiej części wspólnota ponosi koszty związane ze sprzedażą wynikającą z tych umów. Na uiszczane przez członków Wspólnoty należności tytułem pokrycia kosztów zarządu nieruchomością wspólną – które nie są objęte ustawą o VAT (administrowanie, fundusz remontowy, eksploatacja) – Wspólnota dokonywała zakupu towarów i usług, na które nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego. Składając deklarację za miesiąc listopad 2013 r. równolegle z podatkiem należnym dokonano również korekty podatku naliczonego w części, tj. od miesiąca listopada 2008 r. do miesiąca grudnia 2010 r. w pozostałej części podatku naliczonego nie dokonano korekty. W okresie działalności Wspólnoty w 2005 r. była przeprowadzona kontrola skarbowa w zakresie podatku VAT i nie stwierdzono nieprawidłowości w rozliczeniu podatku naliczonego i należnego w zakresie rozliczenia kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej. Nie podważano również wystawianych faktur na zaliczki (kosztów utrzymania zarządu nieruchomości wspólnych), co utwierdzało wspólnotę, że dokonuje prawidłowego rozliczenia względem podatku VAT. Wydana interpretacja Ministra Finansów z dnia 21 czerwca 2011 r. (PT8/033/IOI/AE/11/PT-571) uszczegółowiła postępowanie wspólnot w stosunku do pokrycia kosztów zarządu nieruchomością wspólną. W piśmie jednoznacznie określono, że „zaliczka wnoszona przez właścicieli lokali na koszty zarządu nieruchomością wspólną nie wchodzi w katalog usług objętych ustawą VAT”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wspólnota Lokalowa korygując deklarację VAT-7 w podatku naliczonym w miesiącu „powzięcia wiadomości” i otrzymania potwierdzonych faktur sprzedaży zarówno w podatku należnym i naliczonym w miesiącu listopadzie 2013 r., mając na uwadze dobro podatnika i nie wracając się do okresu historycznego w podatku naliczonym, postąpiła słusznie?

Zdaniem Wnioskodawcy, Wspólnota dokonując korekty deklaracji podatku VAT za okres historyczny postąpiła prawidłowo. Do chwili „powzięcia wiadomości”, tj. miesiącu listopadzie 2013 r. Wspólnota uważała iż, jest w pełni podatnikiem podatku VAT i miała możliwość odliczenia podatku od zakupionych towarów i usług w pełnym zakresie, bowiem w 100% była opodatkowana podatkiem należnym „od sprzedaży w tym administrowanie, eksploatacja, fundusz remontowy i media stawkami”. Występujący podatek należny był odprowadzany terminowo. Po korektach wystąpił zwrot podatku należnego na rzecz Wspólnoty jednakże bez odsetek, natomiast w podatku naliczonym wystąpią znaczne odsetki za okres historyczny. Dlatego też dokonano korekt równolegle.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Wspólnota dokonując równolegle korekty w miesiącu listopadzie i grudniu 2013 r. podatku naliczonego i należnego nie naraziła Skarbu Państwa na stratę. Z uwagi na niejednolitość praktyk i interpretacji przepisów prawa w tym zakresie Wspólnota postąpiła jak opisano. Wobec Wspólnoty nie toczy się żadne postępowanie skarbowe i nie została wszczęta kontrola skarbowa. Obecnie właściciele prowadząc działalność gospodarczą (są to właściciele małych sklepów) w miesiącu listopadzie i grudniu 2013 r. otrzymując korekty faktur sprzedaży dokonali w swojej działalności korekt podatku i obecnie „dodatkowe obciążenie ich podatkiem VAT należnym od wspólnoty byłoby w znacznym stopniu obciążające i krzywdzące. Koszty utrzymania nieruchomości są i tak już wysokie, większość z właścicieli jest podatnikami VAT i nie ma możliwości odliczenia podatku należnego, ze względu na to, że koszty te wyłączone są z ustawy o VAT”.

Powołano w tym miejscu stanowisko Ministra Finansów zawarte w piśmie z dnia 21 czerwca 2011 r. znak PT/033/IOI/AEW/11/PT-571.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.), kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.), kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Dodatkowo zauważyć należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18 (art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.).

Od 1 stycznia 2014 r. art. 86 ust. 10 ustawy otrzymał brzmienie: „Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy”.

Z treści powyższych przepisów wynika zatem, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy nabyte towary i usługi służą wykonywaniu czynności opodatkowanych, tzn. czynności, które generują podatek należny. Odliczyć można więc w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Stosownie natomiast do art. 90 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Szczegółowy sposób rozliczenia zawarty został w dalszych przepisach art. 90 od ust. 2 do 10 powołanej ustawy.

Przepisy powołanej ustawy nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami, a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni (nabycie towaru lub usługi, które następnie zostaną przez podatnika sprzedane) lub pośredni. Konkretny zakup musi więc łączyć się (bezpośrednio lub pośrednio) z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie warunkiem koniecznym, aby Wspólnota mogła dokonać odliczenia podatku naliczonego od zakupów, jest ich związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Jednocześnie należy podkreślić, iż realizacja prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony jest obostrzona ograniczeniami zawartymi w dziale IX cytowanej ustawy. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, np. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Wskazać należy, że czynności niepodlegające opodatkowaniu nie są w ogóle objęte regulacją ustawy o podatku od towarów i usług. W rezultacie odliczanie podatku naliczonego związanego z tymi czynnościami stanowiłoby nieuprawnione rozszerzenie zakresu stosowania ustawy na sferę, której ta ustawa w ogóle nie dotyczy. Ponadto brak jest w ustawie przepisów, które dopuszczałby możliwość odliczenia podatku w rozpatrywanej sytuacji.

W świetle powyższego, Wspólnocie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu ponoszonych wydatków w zakresie, w jakim nabycia te wiążą się z czynnościami opodatkowanymi (powstaniem podatku należnego). Jednocześnie podkreślić należy, iż w sytuacji wystąpienia związku ponoszonych wydatków także z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem, do których nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w tej części.

Jednakże należy podkreślić, iż wyłącznie Wnioskodawca znający specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie wyodrębnić część podatku naliczonego, związaną z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, a nie organ podatkowy w trybie interpretacji indywidualnej.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

W art. 81b § 1 ww. ustawy wskazano, że uprawnienie do skorygowania deklaracji:

1.  ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
2.  przysługuje nadal po zakończeniu:

1.  kontroli podatkowej,
2.  postępowania podatkowego – w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

W świetle § 2 cyt. wyżej artykułu, korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych.

Korekta deklaracji (zeznań) ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jej sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym, poprawnym już wypełnieniu deklaracji z dołączonym pisemnym uzasadnieniem wyjaśniającym przyczynę korekty.

Z kolei w myśl postanowień art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Zatem, prawo do złożenia korekty istnieje dopóty, dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, ze zm.) ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana.

Jednostka powstała w oparciu o powyższy przepis, posiada określoną strukturę organizacyjną, w skład której wchodzą (tworzą ją właściciele lokali, zobowiązani do określonych zachowań i czynności wynikających z ustawy). Wymieniona ustawa określa prawa i obowiązki członków wspólnoty oraz zakres zarządu nieruchomością wspólną.

Z art. 13 powołanej ustawy wynika, że właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, a także uczestniczy w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, przez którą rozumie się jedynie grunt oraz część budynku i urządzenia nie służące wyłącznie właścicielom lokali (np. klatki schodowe, parkingi, instalacje energetyczne itd.).

Natomiast art. 14 cyt. ustawy wskazuje, że na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się: wydatki na remonty i bieżącą konserwację, opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę, ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali, wydatki na utrzymanie porządku i czystości, wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.

Wspólnota mieszkaniowa realizując wspólny interes właścicieli występuje w odmiennych rolach w przypadku nabycia towarów i usług w ramach zarządu nieruchomością wspólną oraz w przypadku nabycia towarów i usług na potrzeby utrzymania poszczególnych lokali właścicieli.

W pierwszym z wyżej wymienionych przypadków wspólnota, będąca jednostką odrębną od właścicieli lokali, nabywając towary i usługi dla celów nieruchomości wspólnej nie wykonuje żadnych czynności na rzecz właścicieli. W takiej bowiem sytuacji działa ona w imieniu własnym i na własny rachunek, jako podmiot stosunków zobowiązaniowych wynikających z zarządu nieruchomością wspólną, którego działanie jest jedynie finansowane przez właścicieli wyodrębnionych lokali mieszkalnych (m.in. w formie zaliczek, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o własności lokali), mających udziały w nieruchomości wspólnej. Tym samym odbiorcą nabywanych towarów i usług jest wspólnota mieszkaniowa, jako odrębny od jej członków podmiot praw, i to ona występuje jako ostateczny konsument. W takim więc zakresie nie świadczy ona żadnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług na rzecz właścicieli odrębnych lokali. Zatem uiszczanie przez członków wspólnoty należności tytułem pokrycia kosztów zarządu nieruchomością wspólną nie stanowią czynności objętych przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji brak jest podstaw do fakturowania wewnętrznych rozliczeń między wspólnotą a jej członkami, w związku z ponoszonymi kosztami zarządu nieruchomością wspólną.

Natomiast w drugim przypadku, gdy wydatki ponoszone są przez właściciela wyłącznie w związku z odrębną własnością lokalu, wspólnota w zakresie nabywanych towarów i usług celem zaopatrzenia poszczególnych lokali występuje w odmiennej roli. Nabywa bowiem towary i usługi w swoim imieniu jednakże na rzecz właścicieli poszczególnych lokali, którzy dokonują na poczet tych zakupów stosownych wpłat. Tym samym Wspólnota zakupując towary i usługi, które następnie przyporządkowuje poszczególnym lokalom, dokonuje ich odsprzedaży właścicielom lokali. W takiej sytuacji środki uiszczane przez właścicieli poszczególnych lokali na ich utrzymanie stanowią w istocie zapłatę za odsprzedawane im przez Wspólnotę towary i usługi. W konsekwencji w odniesieniu do rozliczania wydatków związanych z utrzymaniem poszczególnych lokali, ponoszonych m.in. z tytułu zakupu przez Wspólnotę towarów i usług do tych lokali, zastosowanie znajdą przepisy o podatku od towarów i usług.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, iż Wspólnota dokonując odsprzedaży właścicielom lokali, zakupionych uprzednio w tym celu, towarów i usług związanych wyłącznie z utrzymaniem poszczególnych lokali, działa jako podatnik podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy wskazać, iż w kwestii zastosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do rozliczenia wydatków, związanych z utrzymaniem poszczególnych lokali przez wspólnotę mieszkaniową została wydana przez Ministra Finansów, na podstawie art. 14a Ordynacji podatkowej, interpretacja ogólna z dnia 21 czerwca 2011 r. nr PT8/033/IO1/AEW/11/PT-571, na którą powołuje się Wspólnota. W piśmie tym Minister Finansów dodatkowo poinformował, iż biorąc pod uwagę dotychczasową niejednolitość praktyki i interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie będącym przedmiotem niniejszej interpretacji ogólnej, dokonana w przedmiotowej interpretacji ogólnej wykładnia przepisów prawa podatkowego nie wywołuje konsekwencji wobec rozliczeń pomiędzy wspólnotą mieszkaniową a właścicielami lokali dokonanych uprzednio w sposób odmienny od przedstawionego w tym piśmie.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wspólnota dokonała korekty podatku należnego z faktur VAT dotyczących „poz. administrowania, funduszu remontowego i eksploatacji” za okres 5 lat wstecz (korekty obejmują okres od miesiąca listopada 2008 r. do miesiąca października 2013 r.). Jednocześnie Wspólnota wskazała, że jest podatnikiem podatku VAT w zakresie tzw. odsprzedaży mediów, które służą zaspokojeniu indywidualnych potrzeb każdego z członków wspólnoty i dotyczą lokali o innym przeznaczeniu niż na potrzeby mieszkaniowe. Zatem odliczeniu podlegają – jak wskazano we wniosku - tylko „usługi, które Wspólnota zakupiła i refakturowała na rzecz osób trzecich (media)”.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro Wspólnota dokonała – jak wynika z treści wniosku – skutecznej korekty podatku należnego za okres od miesiąca listopada 2008 r. do miesiąca października 2013 r., to nie oceniając jej zasadności, nie można podzielić stanowiska Wspólnoty, że dokonując korekty podatku należnego za ww. okres w miesiącu otrzymania potwierdzonych korekt faktur VAT, czyli w deklaracji za miesiąc listopad i grudzień 2013 r., „równolegle” można dokonać również korekty podatku naliczonego za poszczególne okresy rozliczeniowe od miesiąca listopada 2008 r. do miesiąca października 2013 r., jeżeli doszło w tym czasie do nieuprawnionego odliczenia tego podatku w stosunku do zakupu towarów i usług związanych z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu. Korekt tych Wspólnota powinna dokonać – wbrew stanowisku zawartemu we wniosku - w rozliczeniu za okres, w którym pierwotnie dokonano odliczenia nieuprawionej kwoty podatku naliczonego, o czym stanowi art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej przy uwzględnieniu okresu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 ww. ustawy.

W tym miejscu wskazać należy, że kwestie związane z ewentualnym wystąpieniem odsetek z tytułu korekty podatku naliczonego nie mogą rzutować na prawidłowy sposób dokonanego - zgodnie z przepisami – rozliczenia tego podatku.

Ponadto należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego i stanowisku Wnioskodawcy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14c ust. 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Jednocześnie należy wskazać, że w niniejszym rozstrzygnięciu nie dokonano oceny prawidłowości korekt deklaracji VAT, bowiem ocena ta może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy organ pierwszej instancji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.