Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.258.2025.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Interpretacja indywidualna w kwestii zwolnienia dla usług w
zakresie prowadzenia szkółki piłkarskiej, organizacji obozów
piłkarskich, turniejów oraz sprzedaży w sklepie artykułów
sportowych, odzieży i innych.
Słowa kluczowe: sklep
usługi-usługi związane ze sportem
zwolnienie-prawo do zwolnienia
zwolnienie-warunki zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi ściśle związane ze
1

sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone
podmioty, których celem statutowym jest działalność na
rzecz rozwoju i upowszechniania sportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 32-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 32-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 32-lit. c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 17-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 17-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia dla usług w zakresie prowadzenia szkółki
    piłkarskiej, organizacji obozów piłkarskich, turniejów oraz sprzedaży w sklepie artykułów
    sportowych, odzieży i innych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 26 kwietnia 2025 r. (data wpływu 28 kwietnia 2025 r.).

## Opis zdarzenia przyszłego

Stowarzyszenie zostało założone (...) 2019 r. Stowarzyszenie od tego dnia, nadal prowadzi
    działalność statutową - (...). Przychody Stowarzyszenia to wpłaty rodziców i sponsorów.
    Przychody nigdy w poszczególnych latach podatkowych nie przekroczyły kwoty (...) zł.
    Przychody Stowarzyszenia przeznaczane są na prowadzenie zajęć sportowych dla dzieci i
    młodzieży, zapłatę za kupowane artykuły sportowe, odzież sportową, itd.
    Stowarzyszenie jest polskim rezydentem podatkowym nie prowadzącym działalności
    gospodarczej. Stowarzyszenie nie jest podatnikiem VAT.
    Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Stowarzyszenia jest działalność jako
    piłkarski klub sportowy.
    Celem statutowym stowarzyszenia jest:
    (...).
    Ponadto, zgodnie ze statutem Stowarzyszenie nie działa w celu osiągnięcia zysku oraz
    przeznacza całość dochodu na realizację celów statutowych. Stowarzyszenie przeznacza
    nadwyżkę przychodów nad kosztami na zwiększenie Funduszu Statutowego.
    Stowarzyszenie zajmuje się prowadzeniem zajęć sportowych dla dzieci w formie szkółki
    piłkarskiej o nazwie: (...). Uczestnictwo w zajęciach finansowane jest częściowo przez
    rodziców uczestników a częściowo z pozyskanych przez Stowarzyszenie wpłat od
    Sponsorów. Stowarzyszenie zamierza organizować usługi ściśle związane ze sportem,
    obozy sportowe wyjazdowe, turnieje, dla uczestników szkółki piłkarskiej. Stowarzyszenie
    prowadzi sklep sportowy, a artykuły sportowe sprzedawane w sklepie mogą zakupić tylko
    dzieci zapisane do szkółki piłkarskiej po wpisaniu specjalnego kodu, otrzymanego od
    trenera. Wszystkie działania związane z prowadzeniem szkółki piłkarskiej (sklep, treningi,
    obozy itp.) są konieczne do organizowania i uprawiania sportu, organizowania
    wychowania fizycznego.

    Świadczący usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków. Działania są świadczone na
    rzecz osób uprawiających sport. Obozy będą opłacane przez rodziców dzieci w nim ucz
    estniczących.
    W związku z organizacją wyżej opisanych wydarzeń Stowarzyszenie będzie nabywać
    towary i usługi niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia zajęć sportowych.
    Prowadzony sklep sportowy to dodatkowy element w procesie treningowym klubu.
    Zarówno prowadzenie szkółki piłkarskiej, jak i organizacja obozów piłkarskich jako
    element w procesie treningowym Klubu są konieczne do organizowania i uprawiania
    sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim. Głównym celem
    prowadzenie szkółki piłkarskiej jest podnoszenie umiejętności piłkarskich w ramach
    uprawiania sportu oraz oczywiście dodatkowo występują elementy zabawy poprawiające
    integrację grupy.
    Świadczone usługi prowadzenia szkółki piłkarskiej i organizacji obozów piłkarskich nie są
    związane z:
    - działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną;
    - wstępem na imprezy sportowe;
    - usługami odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i
      rekreacji;
    - usługami odpłatnego zakwaterowania związanymi ze sportem lub wychowaniem
      fizycznym;
    - usługami wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością
    Uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego o następujące informacje:
    1. W sklepie sportowym sprzedawane są: stroje meczowe, dresy treningowe, koszulki
      treningowe, spodenki, skarpety, getry, skarpetogetry, kurtki ortalionowe, kurtki
      treningowe.
    2. Sprzedaż w sklepie artykułów sportowych - odzieży, nie jest niezbędna do
      wykonywania usługi podstawowej ale bardzo potrzebna. Celem takiej sprzedaży jest
      to, aby zawodnicy mieli odzież jednakową, rozpoznawalną, odpowiednio dobraną,
      wykonaną z materiałów dobrej jakości, przystosowanych do treningów.
    3. Głównym celem działalności jest działalność sportowa. Prowadzenie sklepu nie jest
      związane w żaden sposób z osiąganiem dodatkowego dochodu. Celem prowadzenia
      sklepu jest jednakowa odzież dla zawodników, rozpoznawalna, odpowiednio dobrana,
      wykonana z materiałów dobrej jakości, przystosowana do treningów i meczy.
    4. Sprzedaż w sklepie odzieży sportowej jest ściśle związana ze sportem i wychowaniem
      fizycznym w taki sposób, że odzież jest konkretnie dostosowana do rodzaju sportu i
      konkretnego zawodnika.
    5. Sprzedaż w sklepie artykułów sportowych nie jest konieczna, jednak bardzo ułatwia
      trenowanie zawodników poprzez komfort posiadania przez nich odzieży dla nich
      odpowiedniej, komfortowej, konkretnie dopasowanej, świadczącej o przynależności
      do grupy, jednakowej dla wszystkich. Sklep sportowy dostępny jest tylko dla
      zawodników i nie mają do niego dostępu osoby nie zapisane do klubu „(...)”. Każdy
      posiada swój login i hasło.
      Zawodnicy klubu startują w rozgrywkach ligowych i zgodnie z przepisami muszą
      wyglądać jednakowo. Sklep ułatwia rodzicom dostęp do odzieży, dzięki umową klubu
      z partnerem odzieży mogą zakupić odzież w cenach tańszych jak w sklepach
      stacjonarnych.

    6. Sprzedaż odzieży sportowej w sklepie jest bezpośrednio powiązana z aktywnym
      uprawianiem sportu poprzez komfort uprawiania sportu, odzież jest dopasowana
      konkretnie do każdego zawodnika.
    7. Sprzedaż odzieży w sklepie sportowym nie jest związana z działalnością marketingową
      oraz reklamowo-promocyjną.
    8. Sprzedaż odzieży sportowej w sklepie nie jest związana z działalnością wstępu na
      imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do
      uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze
      sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i
      obiektów sportowych za odpłatnością.
    Pytania
    1. Czy świadczenie usług w postaci prowadzenia szkółki piłkarskiej finansowanej ze
      składek wpłacanych przez rodziców dzieci uczestniczących korzysta ze zwolnienia z
      podatku VAT?
    2. Czy świadczenie usług w postaci organizacji obozów piłkarskich, turniejów,
      finansowanych częściowo ze składek wpłacanych przez rodziców dzieci
      uczestniczących a częściowo z wpłat od Sponsorów korzysta ze zwolnienia z podatku
      VAT?
    3. Czy sprzedaż w sklepie odzieży sportowej, przeznaczonej tylko i wyłącznie dla dzieci
      zapisanych do (...), kupowanej po okazaniu hasła uprawniającego do zakupu może
      korzystać ze zwolnienia z podatku VAT w ramach usługi kompleksowej świadczonej
      przez Stowarzyszenie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów
      i usług po przekroczeniu wartości sprzedaży 200 000,00 zł na podstawie art. 113
      ustawy o podatku od towarów i usług.
    Państwa stanowisko w sprawie, z których stanowisko do pytania nr 3 zostało ostatecznie
    sformułowane w piśmie z 26 kwietnia 2025 r. (data wpływu 28 kwietnia 2025 r.)
    Pytanie 1 i 2
    Zdaniem Stowarzyszenia świadczenie usług w postaci prowadzenia szkółki piłkarskiej oraz
    w postaci organizacji obozów piłkarskich finansowanych ze składek wpłacanych przez
    rodziców dzieci uczestniczących oraz sponsorów korzysta ze zwolnienia z podatku VAT.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 32 u.p.t.u. zwalnia się od podatku VAT usługi ściśle związane ze
    sportem lub wychowaniem fizycznym, świadczone przez kluby sportowe, związki
    sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym
    jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:
    - są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania
    fizycznego i uczestniczenia w nim,
    - świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
    - są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w
    wychowaniu fizycznym.
    Zgodnie z art. 43 ust. 18 u.p.t.u. powyższe zwolnienie stosuje się pod warunkiem, że
    podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w
    sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one
    przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
    Przykładem usług, które mogą być zwolnione z podatku VAT będzie prowadzenie zajęć
    sportowych, za które pobierane są opłaty. Potwierdzają to liczne interpretacje podatkowe.
    W piśmie z 1 marca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej
    o sygnaturze IPTPP1-1443-953 112-5/IG stwierdził, że usługi świadczone przez podatnika,
    będącego klubem sportowym, polegające na organizowaniu obozów sportowych
    połączonych z zakwaterowaniem uczestników zajęć i ich rodzin, zwolnione są od podatku

    od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy w zw. z art. 43 ust. 18
    ustawy, w przypadku, gdy celem pobytu wszystkich uczestników obozów sportowych jest
    aktywność sportowa uprawiana w różnych formach nie stanowiąca wypoczynku i rekreacji.
    Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 grudnia 2019 r. (sygnatura:
    0111-KDIB3-1.4012.667.2019.2.MSO): „Celem Wnioskodawcy jest wspieranie i
    upowszechnianie kultury fizycznej i sportu w społeczeństwie, promowanie aktywności
    fizycznej i zdrowego trybu życia, wspieranie rozwoju i umiejętności sportowych w
    społeczeństwie, wyszukiwanie i promowanie utalentowanych sportowców, praca na rzecz
    personalizacji sportu w Polsce, promowanie współpracy organizacji rządowej i
    samorządowej oraz podmiotów gospodarczych z organizacjami zajmującymi się kulturą
    fizyczną i sportem, prowadzenia działalności charytatywnej. Zatem z przedstawionego
    opisu sprawy wynika, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi są ściśle związane ze
    sportem (polegają na organizowaniu zajęć sportowych dla dzieci w wieku od 4 do 18 lat) i
    są one konieczne do organizowania i uprawniania sportu. W tym stanie rzeczy, wobec
    spełnienia przesłanek podmiotowych jak też przedmiotowych wynikających z przepisu art.
    43 ust. 1 pkt 32 ustawy, do świadczonych przez Wnioskodawcę usług polegających na
    prowadzeniu zajęć sportowych w dyscyplinie piłka nożna na rzecz dzieci, z tytułu których
    pobierane będą przez Wnioskodawcę opłaty, zastosowanie znajdzie zwolnienie od
    podatku od towarów i usług przewidziane wskazanym wyżej przepisem, z uwzględnieniem
    art. 43 ust. 18 ustawy”.
    Oczywiście nie są to jedyne usługi, które mogą podlegać zwolnieniu podatkowemu.
    Kluczowe jest, by były to usługi ściśle związane ze sportem i konieczne do organizowania i
    uprawiania sportu. W dostępnych interpretacjach podatkowych znajdziemy również
    informacje o możliwości zwolnienia z podatku VAT usług dotyczących m.in. zajęć
    indywidualnych i obozów sportowych.
    Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 stycznia 2021 r. (sygnatura:
    0113-KDIPT1-1.4012.867.2020.1.MG): „Do usług organizowania przez Wnioskodawcę,
    będącego klubem sportowym, kursów jazdy konnej, zajęć z rekreacji dla indywidualnych
    klientów i grup jak obozy dla szkół, uczniów, ściśle związane ze sportem i wychowaniem
    fizycznym, które są celami statutowymi stowarzyszenia i są świadczone na rzecz osób
    uprawiających sport i uczestniczących w wychowaniu fizycznym, ma zastosowanie
    zwolnienie wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, bowiem Wnioskodawca
    spełnia zarówno przesłankę podmiotową jak i przesłanki przedmiotowe, o których mowa
    w tym przepisie. Ponieważ pobyt na obozie sportowym jest konieczny dla organizowania i
    uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
    stowarzyszenie nie jest nastawione na osiąganie zysków i usługi są świadczone na rzecz
    osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym, to usługi
    organizacji pobytu na obozie sportowym są zwolnione z VAT”.
    Zgodnie ze statutem Spółki, podstawowymi zadaniami Spółki jest (...). Ponadto, Spółka nie
    działa w celu osiągnięcia zysku oraz przeznacza całość dochodu na realizację celów
    statutowych. Spółka nie przeznacza zysku do podziału między swoich akcjonariuszy.
    Wobec powyższego, Spółka spełnia warunki wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 32 u.p.t.u.
    oraz w art. 43 ust. 18 u.p.t.u., gdyż świadczone przez Spółkę usługi w postaci szkółki
    piłkarskiej dla dzieci oraz obozów sportowych są ściśle związane ze sportem i są
    świadczone przez klub sportowy. Ponadto, celem Spółki jest działalność na rzecz rozwoju i
    upowszechniania sportu, a wyżej opisane usługi nie są świadczone dla osiągania zysków i
    są świadczone na rzecz osób uprawiających sport.
    Powyższe potwierdza pismo z dnia 7 grudnia 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej nr 0112-KDIL3.4012.619.2023. 2.KFK: „W tym stanie rzeczy, wobec spełnienia
    przesłanki podmiotowej, jak też przedmiotowej wynikającej z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 32
    ustawy, do świadczonych przez Państwa usług w zakresie organizacji i prowadzenia zajęć
    (...) - zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku przewidziane we wskazanym wyżej
    przepisie, gdyż usługi te ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym, są

    świadczone na rzecz osób uprawiających sport w ramach zajęć prowadzonych przez klub
    sportowy, który - jak Państwo wskazali - nie jest nastawiony na osiąganie zysków”. KIS
    stwierdziła, że spółka spełnia powyższe warunki.
    Klub sportowy prowadzony przez Stowarzyszenie świadczy usługi ściśle związane ze
    sportem, uczestnicy zajęć są aktywnymi zawodnikami klubu, a Stowarzyszenie nie jest
    nastawiona na osiąganie zysków z działalności sportowej. W związku z tym,
    wynagrodzenie pobierane za uczestnictwo w zajęciach sportowych podlega zwolnieniu od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT.
    Pytanie 3
    Zdaniem Stowarzyszenia świadczenie usług w postaci sprzedaży artykułów sportowych
    finansowanych z pieniędzy wpłacanych przez rodziców dzieci uczestniczących korzysta ze
    zwolnienia z podatku VAT.
    Sprzedaż artykułów sportowych w sklepie sportowym jest w tym przypadku ściśle
    związana ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczonym przez klub sportowy,
    którego celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu,
    odzież sportowa jest oznakowana, posiada Logo Stowarzyszenia, nazwisko zawodnika.
    Jest wykonana z materiału dobranego do zajęć sportowych, doboru stroju dokonuje
    zarząd klubu.
    Zdaniem Stowarzyszenia spełnione są warunki taki jak: są konieczne do organizowania i
    uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim.
    Stowarzyszenie nie jest nastawione na osiąganie zysku.
    Celem stowarzyszenia zgodnie ze statutem jest:
    (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe (pytania nr 1
    i 2) i w części nieprawidłowe (pytanie nr 3).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania,
    pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na
    rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być
    albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za
    wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to
    pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje
    dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź
    poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie
    wynagrodzenie.
    Definicja świadczenia usług, stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego
    obrotu profesjonalnego.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od
    podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze
    sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe
    oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest
    działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:
    a) są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania
      wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
    b) świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
    c) są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w
      wychowaniu fizycznym
      - z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-
        promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków
        przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego
        zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług
        wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.
    Na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-
    24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub
    świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1
      pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
      konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
      niekorzystających z takiego zwolnienia.

    Stosownie do art. 43 ust. 18 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit.
    a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych
    przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku
    ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie
    świadczonych usług.
    Jednocześnie zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. m dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą” państwa członkowskie
    zwalniają świadczenie niektórych usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym, przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób
    uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.
    Zatem analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że ze zwolnienia od
    podatku VAT na mocy wymienionych przepisów mogą korzystać usługi ściśle związane
    ze sportem świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki
    stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na
    rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, jeżeli są one konieczne do organizowania i
    uprawiania sportu, świadczący te usługi nie jest nastawiony na osiąganie zysków oraz
    usługi świadczone są na rzecz osób uprawiających sport. Przy czym z tego zwolnienia
    wyłączone są usługi związane z działalnością marketingową oraz reklamowo-
    promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usługi odpłatnego prowadzenia statków
    przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usługi odpłatnego zakwaterowania
    związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usługi wynajmu sprzętu
    sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością. Ponadto, zwolnienie powyższe ma
    zastosowanie w sytuacji, gdy podmiot wykonujący ww. czynności nie osiąga w sposób
    systematyczny zysków z tej działalności, a jeśli je osiąga - są one w całości przeznaczane
    na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
    Niespełnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek (podmiotowej lub
    przedmiotowej) powoduje, że świadczenie usług nie korzysta ze zwolnienia od podatku
    na podstawie omawianej regulacji. Przepisy ustawy nie zawierają jednak definicji
    „ścisłego” związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym.
    W pewnym zakresie do kwestii tej odniósł się TSUE w wyroku z 16 października 2008 r.
    w sprawie C-253/07 Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko
    The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, w którym to wyjaśnił, że
    świadczenie usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym „może być
    zwolnione tylko wtedy, gdy są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających
    zwolnieniu, tj. uprawiania sportu lub wychowania fizycznego” (pkt 22). Ponadto TSUE
    podkreślił, że „Zwolnienie transakcji należy zatem ustalić w szczególności w zależności
    od charakteru świadczonych usług oraz ich związku ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym” (pkt 23).
    Natomiast w wyroku z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej wskazał, że „W odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy VAT
    należy stwierdzić, że przepis ten, według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i
    wychowania fizycznego w ogóle. Mając na względzie owo brzmienie, intencją
    rzeczonego przepisu nie jest przyznanie zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom
    sportu”. Z wyroku tego wynika również, że art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy, w celu jego
    stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym
    poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w
    określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany.
    Celem powołanego przepisu Dyrektywy jest wspieranie niektórych rodzajów
    działalności interesu publicznego, czyli usług mających ścisły związek z uprawianiem
    sportu lub z wychowaniem fizycznym, które są świadczone przez organizacje
    nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub

    uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Przepis ten ma zatem na celu wspieranie
    podejmowania takiej aktywności przez szerokie warstwy społeczeństwa. Interpretacja
    tego przepisu ograniczająca zakres stosowania zwolnienia, jakie on przewiduje, do
    aktywności sportowej podejmowanej w sposób zorganizowany, systematyczny lub
    mający na celu udział w zawodach sportowych, byłaby sprzeczna z rzeczonym celem.
    W konstatacji Trybunał stwierdził, że „art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady należy interpretować w ten sposób, iż niezorganizowana, niesystematyczna i
    niemająca na celu udziału w zawodach aktywność sportowa może być uznana za
    uprawianie sportu w rozumieniu tego przepisu”.
    Działalność klubów sportowych i związków sportowych regulują przepisy ustawy z 25
    czerwca 2010 r. o sporcie (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1488).
    Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o sporcie działalność sportowa jest prowadzona w
    szczególności w formie klubu sportowego.
    W myśl art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy o sporcie kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3,
    mogą tworzyć związki sportowe. Związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub
    związku stowarzyszeń.
    Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o sporcie sportem są wszelkie formy
    aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na
    wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków
    społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.
    Sport wraz z wychowaniem fizycznym i rehabilitacją ruchową składają się na kulturę
    fizyczną.
    Sport wraz z wychowaniem fizycznym i rehabilitacją ruchową składają się na kulturę
    fizyczną.
    Z kolei, zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o
    stowarzyszeniach (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2261) stowarzyszenie jest dobrowolnym,
    samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych. Stowarzyszenie
    samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz
    uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności.
    Na podstawie art. 34 ustawy Prawo o stowarzyszeniach stowarzyszenie może prowadzić
    działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach.
    Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie
    może być przeznaczony do podziału między jego członków.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów prawa wynika, że podatnik, aby mógł skorzystać
    ze zwolnienia z podatku VAT, powinien spełnić przesłanki zarówno o charakterze
    przedmiotowym, jak i podmiotowym. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, który
    implementuje do krajowego porządku prawnego przepis art. 132 ust. 1 lit. m
    Dyrektywy, należy interpretować tak, że zwolnieniem od podatku VAT określonym w tej
    normie objęte są nie tylko usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki
    stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na
    rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, ale również tego typu usługi świadczone przez
    inne podmioty nienastawione na osiąganie zysku.
    Jak wynika z opisu sprawy:
    - są Państwo Stowarzyszeniem, które prowadzi działalność statutową - (...) dla dzieci i
      młodzieży;
    - Państwa celem jest m.in. rozwój różnych form kultury fizycznej, wspieranie i
      upowszechniania kultury fizycznej, prowadzenie działalności w sferze kultury fizycznej,
      w dziedzinie rekreacji i rehabilitacji ruchowej, organizowanie różnorodnych form

      współzawodnictwa sportowego, organizowanie działalności sportowej ze szczególnym
      uwzględnieniem funkcji zdrowotnych, organizowanie zajęć sportowych w celu
      wszechstronnego rozwoju ich sprawności fizycznej i umysłowej, uczestnictwo w
      imprezach sportowych organizowanych na obszarze działania samorządu
      terytorialnego i poza nim;
    - w ramach realizowanej przez Państwa działalności m.in. prowadzą Państwo szkółkę
      piłkarską oraz organizują Państwo obozy piłkarskie, turnieje;
    - Państwa działania nie są skierowane na osiągniecie zysków, przeznaczają Państwo
      całość dochodów na realizację celów statutowych.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów
    prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że w zakresie usług prowadzenia szkółki
    piłkarskiej i organizacji obozów, turniejów, spełniają Państwo przesłankę podmiotową
    warunkującą zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32
    ustawy.
    Natomiast przesłanka o charakterze przedmiotowym odnosi się do charakterystyki
    usług świadczonych przez podmioty wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy - są to
    usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym, konieczne do
    organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i
    uczestniczenia w nim i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub
    uczestniczących w wychowaniu fizycznym.
    W analizowanej sprawie podkreślenia wymaga, że zgodnie z brzmieniem ustawy o
    podatku od towarów i usług, zwolnieniu podlegają usługi „ściśle” związane ze sportem
    lub wychowaniem fizycznym. Przepisy ustawy nie zawierają definicji „ścisłego” związku
    usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym.
    W pierwszej kolejności należy odnieść się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 26 października 2017 r. w sprawie C-90/16, w którym Trybunał uznał, że
    wobec braku w dyrektywie 2006/112 jakiejkolwiek definicji pojęcia „sportu”, określenia
    znaczenia i zakresu tego wyrazu należy w myśl utrwalonego orzecznictwa Trybunału
    dokonać zgodnie z jego zwykłym znaczeniem w języku potocznym, przy jednoczesnym
    uwzględnieniu kontekstu, w którym został on użyty, i celów uregulowania, którego jest
    częścią (zob. podobnie wyroki: z dnia 3 września 2014 r., Deckmyn i Vrijheidsfonds, C-
    201/13, EU:C:2014:2132, pkt 19 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 26 maja
    2016 r., Envirotec Denmark, C-550/14, EU:C:2016:354, pkt 27).
    W odniesieniu najpierw do znaczenia pojęcia „sportu” w języku potocznym, pojęcie to
    określa zwykle, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 23 opinii, aktywność o
    charakterze fizycznym lub, innymi słowy, aktywność cechującą się niepozbawionym
    znaczenia elementem fizycznym.
    Jeśli chodzi następnie o systematykę Dyrektywy, z przytoczonego orzecznictwa
    Trybunału wynika, że wyrażenia użyte dla określenia zwolnień przewidzianych w art.
    132 tej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, jako że stanowią one
    odstępstwa od ogólnej zasady, według której VAT jest pobierany od każdego
    odpłatnego świadczenia zrealizowanego przez podatnika. Niemniej zasada ścisłej
    wykładni nie oznacza, że terminy użyte do zdefiniowania wskazanych zwolnień powinny
    być interpretowane w sposób, który pozbawiałby je skuteczności (zob. podobnie
    wyroki: z 18 listopada 2004 r., Temco Europe, C-284/03, EU:C:2004:730, pkt 17; a także z
    25 lutego 2016 r., Komisja/Niderlandy, C-22/15, niepublikowany, EU:C:2016:118, pkt 20 i
    przytoczone tam orzecznictwo).
    Ponadto, chociaż, jak wskazuje tytuł rozdziału, w ramach którego mieści się omawiany
    artykuł, zwolnienia przewidziane w tym artykule mają na celu uprzywilejowanie
    niektórych rodzajów działalności w interesie publicznym, to jednak zwolnienia te nie
    dotyczą wszystkich rodzajów działalności wykonywanej w interesie publicznym, lecz

    jedynie tej działalności, która została w tym przepisie wymieniona i opisana w bardzo
    szczegółowy sposób (zob. podobnie wyrok z dnia 21 lutego 2013 r., Žamberk, C-18/12,
    EU:C:2013:95, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z 26 lutego 2015 r., VDP
    Dental Laboratory i in., C-144/13, C-154/13 i C-160/13, EU:C:2015:116, pkt 45).
    Analiza kontekstu art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy 2006/112 przemawia zatem za
    wykładnią, zgodnie z którą znajdujące się w tym przepisie pojęcie „sportu” ogranicza się
    do aktywności odpowiadających zwykłemu znaczeniu wyrazu „sport”, które cechują się
    niepozbawionym znaczenia elementem fizycznym, i nie obejmuje wszystkich
    aktywności mogących w ten bądź inny sposób wiązać się z tym pojęciem.
    W opinii Rzecznika Generalnego przedstawionej 15 czerwca 2017 r. do sprawy C-90/16
    w pkt 18 wskazał on, że po trzecie, Trybunał wypowiadał się w kwestii, jakie rodzaje
    aktywności mogą być uznane za sport. W sprawie Žamberk (9) uznał, że
    niezorganizowana, niesystematyczna i niemająca na celu udziału w zawodach
    aktywność sportowa jest objęta zwolnieniem. W sprawie Komisja/Niderlandy (10)
    orzekł, że wynajem łodzi rekreacyjnych nie może być traktowany jako aktywność
    sportowa, ponieważ łodzie te mogą być wykorzystywane w celach czysto rekreacyjnych
    (11). Sprawa ta nie dotyczyła jednak definicji sportu jako takiej, ponieważ nie
    kwestionowano w niej, że żeglarstwo może być uznane za sport.
    Wskazania wymaga również wyrok TSUE z 21 lutego 2013 r. C-18/12, w którym Trybunał
    stwierdził, że w odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m dyrektywy VAT należy stwierdzić, że
    przepis ten, według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i wychowania fizycznego
    w ogóle. Mając na względzie owo brzmienie, intencją rzeczonego przepisu nie jest
    przyznanie zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom sportu (zob. podobnie ww. wyrok
    w sprawie Canterbury Hockey Club i Canterbury Ladies Hockey Club, pkt 27).
    Podobnie art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy VAT w celu jego stosowania nie wymaga, aby
    aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład
    zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj.
    regularnie lub w sposób zorganizowany bądź w celu uczestniczenia w zawodach
    sportowych, o ile jednak podejmowanie tej aktywności nie wpisuje się w ramy czystego
    wypoczynku i rozrywki.
    Jak wskazano powyżej, aby mogli Państwo skorzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    32 ustawy, muszą Państwo również spełnić przesłankę o charakterze przedmiotowym,
    która odnosi się do charakterystyki usług świadczonych przez podmioty wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy - czyli usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym, koniecznych do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania
    wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim i świadczonych na rzecz osób
    uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo stowarzyszeniem, którego celem
    statutowym jest m.in. rozwój różnych form kultury fizycznej, wspieranie i
    upowszechniania kultury fizycznej, prowadzenie działalności w sferze kultury fizycznej, w
    dziedzinie rekreacji i rehabilitacji ruchowej, organizowanie różnorodnych form
    współzawodnictwa sportowego, organizowanie działalności sportowej ze szczególnym
    uwzględnieniem funkcji zdrowotnych, organizowanie zajęć sportowych w celu
    wszechstronnego rozwoju ich sprawności fizycznej i umysłowej, uczestnictwo w imprezach
    sportowych. W ramach Stowarzyszenia działa (...) dla dzieci i młodzieży, który realizuje
    swoje cele głównie poprzez obozy sportowe, wyjazdowe, turnieje dla uczestników szkółki
    piłkarskiej.
    Zatem z okoliczności sprawy wynika, że świadczone przez Państwa usługi w zakresie
    prowadzenia szkółki piłkarskiej oraz organizacji obozów piłkarskich, turniejów, stanowią
    usługi ściśle związane ze sportem, konieczne do organizowania i uprawiania sportu,
    organizowania wychowania fizycznego, a zatem usługi są świadczone na rzecz osób
    uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Świadcząc ww.

    usługi nie są Państwo nastawieni na osiąganie zysków, całość dochodu przeznaczają
    Państwo na cele statutowe.
    Jednocześnie, nie świadczą Państwo usług objętych wyłączeniem ze zwolnienia, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy. Jak wskazali Państwo we wniosku, nie
    świadczą Państwo usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-
    promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego zakwaterowania
    związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym, jak również usług wynajmu
    sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością. Prowadzenie szkółki
    piłkarskiej o organizowanie obozów, turniejów – nie stanowią również usług odpłatnego
    prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji.
    Z okoliczności sprawy wynika więc, że świadczone usługi w zakresie prowadzenia
    szkółki piłkarskiej oraz organizacji obozów piłkarskich, turniejów, są konieczne do
    organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i
    uczestniczenia i nie mają charakteru czystego wypoczynku i rozrywki.
    Zatem, skoro usługi świadczone w formie zajęć sportowych, w zakresie prowadzenia
    szkółki piłkarskiej oraz organizacji obozów piłkarskich, turniejów, mają ścisły związek z
    uprawianiem sportu i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport i - jak wskazano
    powyżej - świadcząc ww. usługi nie są Państwo nastawieni na osiąganie zysków, a
    wszelkie osiągnięte nadwyżki finansowe przeznaczane są na zwiększenie Funduszu
    Statutowego, to usługi te mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Wobec spełnienia przesłanki podmiotowej, jak też przedmiotowej, o których mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, do świadczonych przez Państwa usług w zakresie
    prowadzenia szkółki piłkarskiej oraz organizacji obozów piłkarskich, turniejów, objętych
    zakresem pytań nr 1 i nr 2, ma zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług
    przewidziane w wyżej wymienionym przepisie. W związku z tym, usługi polegające na
    prowadzeniu szkółki piłkarskiej oraz organizacji obozów piłkarskich, turniejów, podlega
    zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.
    Odnośnie Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy sprzedaż w sklepie odzieży
    sportowej, przeznaczonej tylko i wyłącznie dla dzieci zapisanych do (...), kupowanej po
    okazaniu hasła uprawniającego do zakupu, może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT w
    ramach usługi kompleksowej świadczonej przez Stowarzyszenie na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług (...) (pytanie oznaczone we wniosku nr 3),
    należy wyjaśnić, że w obrocie gospodarczym występują świadczenia natury kompleksowej,
    czyli takie, które nie dają się w prosty sposób zaklasyfikować do danej kategorii, gdyż
    składają się z kilku pojedynczych świadczeń. Aby móc określić, że dana czynność jest
    czynnością kompleksową (jednolitą/złożoną), powinna składać się ona z różnych
    świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na czynność złożoną
    składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego
    celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia
    pomocnicze. Natomiast, usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu
    samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności
    zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element czynności
    kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany
    przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez
    usługi pomocniczej.
    W kontekście powyższego stwierdzić należy, że ze świadczeniem usługi złożonej
    (kompleksowej) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie usługodawcy jest
    rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących

    elementami częściowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie usługa taka, jeśli
    może zostać uznana za usługę o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu jednolitą
    stawką podatku od towarów i usług, właściwą dla świadczenia podstawowego.
    W konsekwencji, w przypadku czynności o charakterze kompleksowym, o sposobie
    opodatkowania, w tym wysokości stawki podatku lub zwolnieniu decydować będzie to, czy
    w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną czynnością kompleksową, czy też z
    szeregiem jednostkowych czynności. Ocena tej okoliczności powinna odbywać się więc na
    podstawie tego, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe
    powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby
    sztuczny charakter.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy
    postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT (wyrok C-473/08 w sprawie
    Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym
    orzecznictwie pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy
    (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób
    ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą VAT objęta
    jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Należy wskazać, że przepis art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE Rady zawarty jest
    w Rozdziale 2, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności
    wykonywanych w interesie publicznym”. Zatem zwolnienia te mają na celu
    uprzywilejowanie niektórych rodzajów działalności w interesie publicznym. Zwolnienia te
    nie dotyczą oczywiście wszystkich rodzajów działalności wykonywanej w interesie
    publicznym, lecz jedynie tej działalności, która została w tym przepisie wymieniona i
    opisana w bardzo szczegółowy sposób.
    Z art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług wynika - jak już wcześniej
    wyjaśniono, że zwolnienie może być zastosowane w przypadku, gdy spełnione zostaną
    przesłanki podmiotowe i przedmiotowe.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, w sklepie sportowym sprzedawane są: stroje meczowe,
    dresy treningowe, koszulki treningowe, spodenki, skarpety, getry, skarpetogetry, kurtki
    ortalionowe, kurtki treningowe. Jak sami Państwo wskazali, sprzedaż w sklepie artykułów
    sportowych – odzieży, nie jest niezbędna do wykonywania usługi podstawowej ale bardzo
    potrzebna. Celem takiej sprzedaży jest to, aby zawodnicy mieli odzież jednakową,
    rozpoznawalną, odpowiednio dobraną, wykonaną z materiałów dobrej jakości,
    przystosowanych do treningów. Wskazali Państwo, że sprzedaż w sklepie artykułów
    sportowych nie jest konieczna, jednak bardzo ułatwia trenowanie zawodników poprzez
    komfort posiadania odpowiedniej, dopasowanej odzieży, jednakowej dla wszystkich i
    świadczącej o przynależności do grupy. Sklep sportowy dostępny jest tylko dla
    zawodników i nie mają do niego dostępu osoby nie zapisane do klubu „(...)”. Państwa
    zdaniem, sprzedaż odzieży sportowej w sklepie jest bezpośrednio powiązana z aktywnym
    uprawianiem sportu.
    Na podstawie tak przedstawionego opisu sprawy, w ocenie tutejszego organu, dostawa
    strojów sportowych wraz z usługą podstawową wykonywane przez Państwa nie stanowi
    świadczenia kompleksowego. Skoro bowiem w skład świadczonej usługi podstawowej
    (statutowej) polegającej na świadczeniu usług prowadzenia szkółki piłkarskiej, w ramach
    której są organizowane obozy piłkarskie, turnieje, wchodzą takie czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mają charakter samoistny
    (sprzedaż w sklepie: strojów meczowych, dresów treningowych, koszulek treningowych,
    spodenek, skarpet, getrów, skarpetogetrów, kurtek ortalionowych, kurtek treningowych),
    to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej.
    Pomimo Państwa wskazania, że sprzedaż w sklepie artykułów sportowych – odzieży jest
    bardzo potrzebna, nie można zgodzić się z Państwa twierdzeniem, że jest ona ściśle

    związana ze sportem i wychowaniem fizycznym. Jak sami Państwo wskazali, sprzedaż nie
    jest niezbędna i nie jest konieczna do wykonywania usługi podstawowej. Nie można zatem
    uznać, że sprzedaż odzieży sportowej jest nieodłącznym elementem świadczonych przez
    Państwa usług w zakresie prowadzenia szkółki piłkarskiej, organizowania obozów
    piłkarskich, turniejów.
    W zakresie sprzedaży odzieży sportowej, nie została spełniona jedna z przesłanek
    wynikająca z art. art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy. Analiza powołanych przepisów prowadzi
    do wniosku, że ze zwolnienia od podatku VAT na mocy wymienionych przepisów mogą
    korzystać usługi ściśle związane ze sportem. Nie można przyjąć, że sprzedaż odzieży
    sportowej jest konieczna do organizowania i uprawiania sportu.
    Niespełnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek (podmiotowej lub
    przedmiotowej) powoduje, że świadczenie usług nie korzysta ze zwolnienia od podatku
    na podstawie omawianej regulacji.
    Zatem sprzedaż powyższych artykułów opodatkowana jest stawką właściwą dla dostawy
    tych artykułów, jako odrębna czynność, która nie jest niezbędna do wykonania
    świadczenia głównego.
    Tym samym Państwa stanowisko w kwestii objętej pytaniem nr 3, w myśl którego
    sprzedaż artykułów sportowych korzysta ze zwolnienia z podatku VAT jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego).
    Jednocześnie należy podkreślić, że interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli
    korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem

    zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
    objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.