Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-2.4510.784.2016.1.ANK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-09-30
Teza: w zakresie możliwości i momentu ujmowania w kosztach uzyskania przychodów wydatków na wykonanie przyłącza do sieci światłowodowej.
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; przyłączenie do sieci; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 22 sierpnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu ujmowania w kosztach uzyskania przychodów wydatków na wykonanie przyłącza do sieci światłowodowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu ujmowania w kosztach uzyskania przychodów wydatków na wykonanie przyłącza do sieci światłowodowej.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z o.o. (dalej także: „Spółka”, „Wnioskodawca”) świadczy usługi telekomunikacyjne w zakresie dostarczania Internetu, telefonu i telewizji do odbiorców indywidualnych i biznesowych. Spółka dostarcza sygnał internetowy za pomocą kabla światłowodowego. W tym celu na terenie poszczególnych miejscowości Spółka buduje sieć światłowodową, składającą się z kabla światłowodowego podwieszonego na dzierżawionych słupach oraz skrzynek rozdzielczych umiejscowionych również na dzierżawionych słupach. Sieć światłowodowa stanowi w Spółce środek trwały podlegający amortyzacji. Następnie do tak zbudowanej sieci podłączani są klienci końcowi. Przyłączenie polega na doprowadzeniu kabla światłowodowego o odpowiednich parametrach od skrzynki rozdzielczej umiejscowionej na słupach do wskazanego miejsca w budynku końcowego odbiorcy. W tym celu Spółka ponosi koszty tj: koszty materiałów i robocizny kształtujące się w granicach 100 - 300 zł w zależności od warunków terenowych dla danego przyłącza. Zgodnie z umową o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartą z klientem, klient jest zobowiązany do pokrycia kosztów takiego przyłącza. Dla klientów indywidualnych w celu zachęcenia nowych klientów do korzystania z usług Spółki, bardzo często są przeprowadzane różnego rodzaju promocje, w wyniku których klient otrzymuje rabat na koszt instalacji. Cena po rabacie za koszt instalacji jest skalkulowana na poziomie od 1 zł w zależności od aktualnej promocji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może zaliczyć koszty przyłącza bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia czy też koszty te powinny zwiększać wartość środka trwałego tj. sieci światłowodowej?

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Natomiast art. 15 ust. 4 ww ustawy stanowi, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Spółka zgodnie z umową o świadczenie usług telekomunikacyjnych, obciąża jednorazowo klienta kosztami przyłącza, co generuje dla Spółki przychód. W związku z powyższym koszty które Spółka ponosi, są bezpośrednio związane z otrzymanym przychodem, co umożliwia zaliczenie kosztów przyłącza klienta bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie taki koszt, który spełnia kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 updop, czyli:

*   został poniesiony przez podatnika,
*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   jego poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania; w momencie ponoszenia wydatku podatnik mógł, obiektywnie oceniając, oczekiwać skutku w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła,
*   nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 updop,
*   został właściwie udokumentowany.

Należy zatem przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie tego źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów – w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.

Zatem, poniesione przez Wnioskodawcę wydatki, stanowić będą koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop.

Zasady potrącalności kosztów uzyskania przychodów regulują przepisy art. 15 ust. 4 - 4h updop. Stosownie do art. 15 ust. 4 updop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Jak stanowi art. 15 ust. 4b updop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

\- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Natomiast jak stanowi art. 15 ust. 4c updop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka świadczy usługi telekomunikacyjne w zakresie dostarczania Internetu, telefonu i telewizji do swoich klientów. Spółka dostarcza sygnał internetowy za pomocą podwieszonego na dzierżawionych słupach kabla światłowodowego, który razem ze skrzynkami rozdzielczymi tworzy na terenie poszczególnych miejscowości sieć światłowodową. Sieć światłowodowa stanowi w Spółce środek trwały podlegający amortyzacji. Następnie do tak zbudowanej sieci światłowodowej podłączani są klienci końcowi. Przyłączenie polega na doprowadzeniu kabla światłowodowego od skrzynki rozdzielczej umiejscowionej na słupach do budynku końcowego odbiorcy. Koszt danego przyłącza obejmujący koszty materiałów i robocizny kształtuje się w granicach 100 - 300 zł w zależności od warunków terenowych dla danego przyłącza. Zgodnie z umową klient jest zobowiązany do pokrycia kosztów takiego przyłącza. W celu zachęcenia nowych klientów do korzystania z usług Spółki, często prowadzane są promocje w wyniku których klient otrzymuje rabat na koszt instalacji. Cena po rabacie skalkulowana jest na poziomie od 1 zł w zależności od aktualnej promocji.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że wydatki poniesione na podłączenie do sieci światłowodowej końcowego odbiorcy będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodu prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej jako koszty bezpośrednio związane z osiąganymi przychodami pod warunkiem właściwego ich udokumentowania. Koszty te, stosownie do powołanego wcześniej art. 15 ust. 4 updop, są kosztami bezpośrednio związanymi z osiąganymi przychodami i winny być zaliczane do kosztów podatkowych w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.