Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.86.2019.1.ES
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-30
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego nabytego w związku z zawarciem umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; nabycie; spadek; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2019 r. (data wpływu 2 grudnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 1975 r. ojciec Wnioskodawczyni A.L. w oparciu o postanowienia statutu i obowiązujące Spółdzielnię zasady otrzymał przydział lokalu mieszkalnego. Ojciec zmarł w dniu 5 października 2018 r.

Dnia 16 listopada 2018 r. w Kancelarii Notarialnej aktem poświadczenia dziedziczenia Wnioskodawczyni nabyła spadek po ojcu A.L. - w całości wprost.

Dnia 8 stycznia 2019 r. w Kancelarii Notarialnej Wnioskodawczyni zawarła z pełnomocnik działającą w imieniu i na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności.

W dniu 4 lutego 2019 r. do Urzędu Skarbowego Wnioskodawczyni złożyła druk SD-Z2 o nabytym w drodze dziedziczenia wkładzie mieszkaniowym na mieszkanie lokatorskie - wielkość nabywanego udziału 1/1.

Dnia 13 marca 2019 r. w Kancelarii Notarialnej jako właścicielka nabytej w drodze spadku nieruchomości tj. lokalu mieszkalnego - umową sprzedaży - Wnioskodawczyni sprzedała to mieszkanie.

Na prośbę Wnioskodawczyni otrzymała Ona zaświadczenie z dnia 13 listopada 2019 r. wydane przez Spółdzielnię Mieszkaniową, która zaświadcza, że mieszkanie na dzień 5 października 2018 r. posiadało status spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu - prawo to wraz z wkładem mieszkaniowym do dnia zgonu - Pana A.L. tj. 5 października 2018 r. przysługiwało Panu A.L.

Na dzień 7 grudnia 2018 r. mieszkanie posiadało status spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu - prawo to wraz z wkładem mieszkaniowym przysługiwało Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przychód ze sprzedaży tego mieszkania Wnioskodawczyni ma opodatkować stawką 19%, czy zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako nabyty w drodze spadku nie podlega opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna Ona płacić podatku od przychodu uzyskanego ze sprzedaży tego mieszkania, gdyż otrzymała je w drodze spadku, w całości jako jedyna spadkobierczyni, po upływie pięciu lat od wybudowania (rok przydziału mieszkania – 1975 r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowanego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c- przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W tym miejscu należy wskazać, że ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10 ust. 5 i art. 10 ust. 7, które stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Natomiast, stosownie do art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Od dnia 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca). Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę dziedziczenia.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w 1975 r. ojciec Wnioskodawczyni A.L. w oparciu o postanowienia statutu i obowiązujące Spółdzielnię zasady otrzymał przydział lokalu mieszkalnego. Ojciec zmarł w dniu 5 października 2018 r.

Dnia 16 listopada 2018 r. w Kancelarii Notarialnej aktem poświadczenia dziedziczenia Wnioskodawczyni nabyła spadek po ojcu A.L. - w całości wprost.

Dnia 8 stycznia 2019 r. w Kancelarii Notarialnej Wnioskodawczyni zawarła z pełnomocnik działającą w imieniu i na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności.

W dniu 4 lutego 2019 r. do Urzędu Skarbowego Wnioskodawczyni złożyła druk SD-Z2 o nabytym w drodze dziedziczenia wkładzie mieszkaniowym na mieszkanie lokatorskie - wielkość nabywanego udziału 1/1.

Dnia 13 marca 2019 r. w Kancelarii Notarialnej jako właścicielka nabytej w drodze spadku nieruchomości - umową sprzedaży - Wnioskodawczyni sprzedała to mieszkanie.

Na prośbę Wnioskodawczyni otrzymała Ona zaświadczenie z dnia 13 listopada 2019 r. wydane przez Spółdzielnię Mieszkaniową , która zaświadcza, że mieszkanie na dzień 5 października 2018 r. posiadało status spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu - prawo to wraz z wkładem mieszkaniowym do dnia zgonu - Pana A.L. tj. 5 października 2018 r. przysługiwało Panu A.L.

Na dzień 7 grudnia 2018 r. mieszkanie posiadało status spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu - prawo to wraz z wkładem mieszkaniowym przysługiwało Wnioskodawczyni.

W świetle art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów tej ustawy.

Według art. 924 i 925 ustawy Kodeks cywilny spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 845, z późn. zm.), przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać osobie, na rzecz której ustanowione jest prawo, lokal mieszkalny do używania, a osoba ta zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni. Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może być ustanowione na rzecz członka spółdzielni albo członka spółdzielni i jego małżonka.

Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji (art. 9 ust. 3 tej ustawy).

Z treści powyższych przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych wynika, że osoba posiadająca spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest jedynie osobą uprawnioną do używania lokalu jako najemca, nie jest natomiast jego właścicielem. W konsekwencji, ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego nie należy utożsamiać z nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego:

1.  spłaty przypadającej na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami, a jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków - spłaty przypadającej na ten lokal części umorzenia kredytu w kwocie podlegającej odprowadzeniu przez spółdzielnię do budżetu państwa;
2.  spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni z dniem 5 października 2018 r. odziedziczyła po ojcu jedynie wkład mieszkaniowy związany z mieszkaniem lokatorskim, nie zaś spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu, które jako niezbywalne nie podlega dziedziczeniu.

Nabycie przez Wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 nastąpiło w związku z zawarciem w dniu 8 stycznia 2019 r. umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności. W konsekwencji, 5 letni okres, o którym mowa w ww. przepisie należy liczyć od końca 2019 r.

Zatem sprzedaż wyżej wymienionego prawa odrębnej własności lokalu stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, dlatego też uzyskany z tego tytułu dochód będzie podlegać opodatkowaniu 19 % podatkiem dochodowym, chyba, że spełnione zostaną warunki zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo, odnosząc się do przywołanego przez Wnioskodawczynię art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zauważyć należy, że nie znajdzie on zastosowania w rozpatrywanej sprawie, bowiem przepis ten stwierdza, że nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. Natomiast w opisanym stanie faktycznym nie mamy do czynienia z nabyciem albo odpłatnym zbyciem w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.