Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-69b/14/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-05-12
Teza: Czy Spółka przejmująca kontynuując swoją działalność będzie mogła doliczyć do swoich przychodów i kosztów uzyskania przychodu przychody i koszty uzyskania przychodu Spółki przejmowanej za okres od początku jej roku podatkowego do dnia przejęcia i będzie mogła rozliczać osiągany dochód lub stratę w roku podatkowym, w którym nastąpiło przejęcie od łącznego wyniku obu spółek, uwzględniając sumę należnych i odprowadzonych zaliczek przez Spółkę przejmowaną, w szczególności zaś czy Spółka przejmująca przy ustalaniu podstawy opodatkowania w roku połączenia i w latach następnych, ma prawo do odliczania swoich strat z lat ubiegłych?
Słowa kluczowe: połączenie; przejęcie; rachunkowość-ustawa o rachunkowości; rok-rok kalendarzowy-koniec roku kalendarzowego; rozliczanie (rozliczenia); strata; sukcesja; zeznania; zeznania-zeznania podatkowe; łączenie; łączenie-łączenie spółek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 8; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2014 r. (data wpływu 13 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z przejęciem spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z przejęciem spółki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca działając w ramach międzynarodowej grupy kapitałowej jest osobą prawną - spółką z ograniczoną odpowiedzialnością będącą polskim rezydentem podatkowym oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”).

Wnioskodawca planuje połączenie z inną spółką kapitałową działającą w ramach grupy (dalej: „Spółka przejmowana”), w której to Wnioskodawca na dzień połączenia będzie posiadał 100% udziałów. Planowane połączenie nastąpi w trybie art. 492 § 1 oraz art. 515 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (dalej: „KSH”), polegającym na łączeniu się poprzez przejęcie bez podwyższenia kapitału zakładowego Spółki przejmującej. Tym samym Wnioskodawca zgodnie z art. 494 KSH, jako Spółka przejmująca wstąpi z dniem połączenia, tj. na dzień wpisu do KRS tego połączenia, we wszystkie prawa i obowiązki Spółki przejmowanej, w tym w te przewidziane w przepisach prawa podatkowego zgodnie z art. 93 § 1 w związku z art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej.

Na gruncie prawa bilansowego rozliczenie połączenia nastąpi w trybie art. 44c ust. 2 i ust. 3 ustawy o rachunkowości (dalej: „Ustawa o rachunkowości”), przy zastosowaniu metody łączenia udziałów. Generalnie oznacza to, że poszczególne pozycje odpowiednich aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów łączących się spółek zostaną zsumowane według stanu na dzień połączenia (w tym ich wzajemne zobowiązania i wierzytelności).

W związku z połączeniem Wnioskodawcy ze Spółką przejmowaną, zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy o rachunkowości, nie zostaną zamknięte księgi rachunkowe Spółki przejmowanej.

Rok podatkowy i obrotowy Spółki przejmowanej pokrywa się z rokiem podatkowym i obrotowym Spółki przejmującej i trwa od 1 września do 31 sierpnia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy przejęcie spółki i rozliczenie przejęcia metodą łączenia udziałów skutkuje zakończeniem u niej roku podatkowego oraz obowiązkiem złożenia przez Spółkę przejmującą, jako sukcesora podatkowego, zeznania rocznego CIT-8 Spółki przejmowanej (za okres do momentu połączenia)?
2.  Czy Spółka przejmująca kontynuując swoją działalność będzie mogła doliczyć do swoich przychodów i kosztów uzyskania przychodu przychody i koszty uzyskania przychodu Spółki przejmowanej za okres od początku jej roku podatkowego do dnia przejęcia i będzie mogła rozliczać osiągany dochód lub stratę w roku podatkowym, w którym nastąpiło przejęcie od łącznego wyniku obu spółek, uwzględniając sumę należnych i odprowadzonych zaliczek przez Spółkę przejmowaną, w szczególności zaś czy Spółka przejmująca przy ustalaniu podstawy opodatkowania w roku połączenia i w latach następnych, ma prawo do odliczania swoich strat z lat ubiegłych?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź w zakresie pytania drugiego. Wniosek Spółki w zakresie pytania pierwszego będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

W ocenie Wnioskodawcy Spółka przejmująca kontynuując swoją działalność będzie mogła doliczyć do swoich przychodów i kosztów uzyskania przychodu przychody i koszty uzyskania przychodu Spółki przejmowanej za okres od początku jej roku podatkowego do dnia przejęcia i będzie mogła rozliczać osiągany dochód lub stratę w roku podatkowym, w którym nastąpiło przejęcie od łącznego wyniku obu spółek, uwzględniając sumę należnych i odprowadzonych zaliczek przez Spółkę przejmowaną, w szczególności zaś Spółka przejmująca przy ustalaniu podstawy opodatkowania w roku połączenia i latach następnych, ma prawo do odliczania strat z lat ubiegłych Spółki przejmującej.

Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób. Jednocześnie na podstawie art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej powyższy przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób prawnych). Oznacza to, że w przypadku łączenia spółek, spółka powstała w wyniku takiej transakcji lub spółka przejmująca jest następcą prawno-podatkowym spółki przejmowanej.

Niemniej jednak, zgodnie z art. 93e Ordynacji podatkowej, przepisy art. 93-93d tej ustawy stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej. Tym samym reguły dotyczące sukcesji podatkowej wskazane powyżej należy stosować z uwzględnieniem przepisów szczególnych. Takim lex specialis względem zasad wyżej wspomnianej sukcesji praw i obowiązków jest m.in. art. 7 ust. 3 pkt 4 i art. 7 ust. 4 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych - w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z wyjątkiem przekształcenia spółki kapitałowej w inną spółkę kapitałową. Co więcej, w myśl art. 7 ust. 4 ustawy o CIT, przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3, a w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, także straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych, z wyjątkiem przekształconych spółek kapitałowych w inne spółki kapitałowe.

Oznacza to, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych - w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z wyjątkiem przekształcenia spółki kapitałowej w inną spółkę kapitałową. Konsekwentnie podatnicy zachowujący byt prawny przed i po procesie przekształcenia, łączenia, przejęcia lub dzielenia, uprawnieni są do odliczania strat własnych, nie mogąc jednocześnie odliczyć strat podmiotu, który uległ takiemu procesowi. Ratio legis przyjętego rozwiązania wiąże się bowiem z wyeliminowaniem możliwych przypadków, kiedy przekształcenie, łączenie, przejęcie lub podział podmiotów dokonywane byłyby w wyłącznym celu rozliczenia uzyskanej w ten sposób straty podatkowej. Należy przy tym wskazać, iż w omawianym przypadku na gruncie KSH łączenie spółek nastąpi poprzez przejęcie, co skutkuje przejęciem przez Wnioskodawcę majątku Spółki przejmowanej. Natomiast na gruncie przepisów o rachunkowości połączenie odbywać się będzie metodą łączenia udziałów. Przy metodzie łączenia udziałów w przypadku połączenia przez przejęcie (tak jak w omawianym przypadku), zarówno Spółka przejmująca jaki Spółka przejmowana nie mają obowiązku zamykania swoich ksiąg rachunkowych i nie planują ich zamknięcia, Oznacza to, że w odniesieniu zarówno do Spółki przejmowanej jak i Spółki przejmującej nie dojdzie do zakończenia roku podatkowego wskutek planowanego połączenia. W konsekwencji w myśl 93c § 1 Ordynacji podatkowej, sukcesorem podatkowym Spółki przejmowanej będzie Spółka przejmująca, której rok podatkowy nie ulegnie skróceniu na skutek połączenia. W rezultacie powyższych regulacji poszczególne pozycje wyniku podatkowego powstałe od dnia rozpoczęcia lat podatkowych Spółki przejmującej i Spółki przejmowanej realizowane do dnia połączenia będą podlegać zsumowaniu i zostaną finalnie odzwierciedlone w rozliczeniu rocznym CIT przez Spółkę przejmującą po zakończeniu jej roku podatkowego.

W ocenie Wnioskodawcy zakaz rozliczenia strat podatkowych z lat ubiegłych, o którym mowa w art. 7 ust. 3 pkt 4 i art. 7 ust. 4 ustawy o CIT - nie dotyczy odliczania strat własnych poniesionych przez Spółkę przejmującą. Oznacza to, że przedsiębiorcy zachowujący swój byt prawny przed i po połączeniu (czyli przedsiębiorcy „przejmujący”) mogą rozliczać straty własne. W niniejszym przypadku połączenie spółek nastąpi przez przejęcie, które nastąpi przez przeniesienie całego majątku Spółki przejmowanej na Spółkę przejmującą, zatem zakaz ten nie odnosi się do Wnioskodawcy. Po połączeniu spółek, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka przejmująca kontynuując działalność, w swoim zeznaniu rocznym CIT-8 za rok, w którym nastąpiło połączenie, będzie mogła uwzględnić sumę przychodów i kosztów uzyskania przychodów obu Spółek oraz będzie mogła uwzględnić sumę należnych zaliczek od Spółki przejmowanej.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka przejmująca za rok, w którym nastąpi połączenie, będzie uprawniona do wykazania przychodu i kosztów podatkowych, które przed połączeniem były realizowane w ramach działalności Spółki przejmowanej. Oznacza to, że Spółka przejmująca - zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT - będzie uprawniona do rozliczenia własnych strat podatkowych w roku podatkowym, w którym nastąpi połączenie spółek, z uwzględnieniem dochodu osiągniętego przez Spółkę przejmowaną. Co więcej, zarówno w roku podatkowym połączenia jak również w następnych latach podatkowych, po roku podatkowym, w którym nastąpi połączenie spółek, Spółka przejmująca będzie uprawniona do rozliczenia niewykorzystanych strat podatkowych uzyskanych w latach poprzednich. Przy czym Spółka przejmująca będzie uprawniona do rozliczenia strat z lat ubiegłych, zgodnie z przesłankami, o których mowa w art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, czyli w kolejnych 5 latach podatkowych liczonych od roku, w którym Spółka przejmująca poniosła stratę podatkową, w wysokości nie wyższej niż 50% poniesionej straty w danym roku podatkowym. Wnioskodawca zaznacza, że powyższe stanowisko zostało ugruntowane w stanowiskach organów podatkowych w szeregu interpretacji podatkowych Ministra Finansów, w szczególności w pismach: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 września 2013 roku (IPPB3/423-462/13-4/MS), Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2013 r. (IPPB3/423-390/13-2/AG), Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 grudnia 2012 r. (IPPB3/423-742/12-3/MS), Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 3 listopada 2011 r. (ITPB3/423-386/11/AM), Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 11 maja 2011 r (ILPB3/423-67/11-4/JG).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 roku Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030), połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).

Spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki (…) – art. 493 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych.

Skutkiem takiego połączenia jest utrata podmiotowości przez spółkę przejmowaną, przy zachowaniu ciągłości prawnej i organizacyjnej spółki przejmującej.

Przepis art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych stanowi bowiem, że spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.

Na gruncie prawa podatkowego powyższa zasada sukcesji została wyrażona przez przepis art. 93 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, który stanowi, że osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Przepis ten stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób prawnych) – art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że Wnioskodawca planuje połączenie z inną spółką kapitałową działającą w ramach grupy (dalej: „Spółka przejmowana”), w której to Wnioskodawca na dzień połączenia będzie posiadał 100% udziałów. Planowane połączenie nastąpi w trybie art. 492 § 1 oraz art. 515 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych.

Jak wskazano w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w związku z połączeniem Wnioskodawcy ze spółką przejmowaną, zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy o rachunkowości, nie zostaną zamknięte księgi rachunkowe spółki przejmowanej.

Jak wynika z powyższego, Spółka stanie się następcą prawnym przejętej spółki handlowej i wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki (również podatkowe) podmiotu przejętego.

Tym samym, proces łączenia się obu spółek przez przejęcie jest związany z sukcesją podatkową Wnioskodawcy jako spółki przejmującej. Skutkiem takiego połączenia jest utrata podmiotowości prawnej przez spółkę przejmowaną, natomiast spółka przejmująca nie traci swej podmiotowości prawnej, zachowując tym samym ciągłość prawną i organizacyjną, a zatem nie powstaje nowa jednostka.

Stosownie do regulacji art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.) jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych (…).

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazano, że nie dojdzie do zamknięcia ksiąg rachunkowych spółki przejmowanej. W takiej sytuacji, gdy nie istnieje obowiązek zamykania ksiąg rachunkowych spółki przejmowanej przed upływem przyjętego przez spółkę przejmowaną i spółkę przejmującą roku podatkowego, to z art. 8 ust. 6 powołanej ustawy wynika, że spółki te nie kończą z chwilą zarejestrowania połączenia, roku podatkowego i sytuacja ta nie skutkuje obowiązkiem rozliczenia podatku dochodowego.

Jak stanowi art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym – do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

W kontekście powyższego, ze względu na wskazaną w opisie zdarzenia przyszłego okoliczność, że spółka przejmowana nie będzie miała obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych, Wnioskodawca jest obowiązany wykazać osiągnięte przez siebie przychody i poniesione koszty w roku podatkowym łącznie z przychodami i kosztami spółki przejmowanej (jako sukcesor) w zeznaniu CIT-8 składanym za rok podatkowy, w którym doszło do połączenia podmiotów. W ostatecznym rocznym rozliczeniu dokonanym przez Wnioskodawcę powinna więc zostać uwzględniona suma należnych od niej zaliczek oraz zaliczek należnych od spółki przejmowanej.

Wskazać należy również, że zgodnie z art. 7 ust. 2 wskazanej ustawy, strata w podatku dochodowym stanowi różnicę pomiędzy kosztami uzyskania przychodów a osiągniętym przychodem. Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych o wysokość straty poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 % kwoty tej straty.

Zasady dotyczące rozliczania strat w podatku dochodowym określono w art. 7 ust. 3 pkt 4, z którego wynika, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych - w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę.

Z wskazanej regulacji wynika, że jeśli spółka przejmowana wykazałaby stratę podatkową za poprzednie lata, to po połączeniu spółka przejmująca przy ustalaniu podstawy opodatkowania spółek połączonych nie będzie uprawniona do odliczenia strat z lat ubiegłych spółki przejmowanej.

Należy jednak zauważyć, że spółka przejmująca po połączeniu spółek przez przejęcie zachowuje ciągłość prawną i organizacyjną. Tym samym może ona rozliczać stratę własną poniesioną za lata poprzedzające rok w którym nastąpi połączenie. Wynika to z generalnej zasady stanowiącej, że stratę może rozliczać ten podmiot podatku dochodowego, który ją poniósł.

Zgodnie więc ze stanowiskiem prezentowanym przez Wnioskodawcę, przy ustalaniu podstawy opodatkowania spółek połączonych, ma ona prawo do odliczania swoich strat z lat ubiegłych.

Reasumując stanowisko Spółki, w świetle którego Spółka przejmująca kontynuując swoją działalność będzie mogła doliczyć do swoich przychodów i kosztów uzyskania przychodu przychody i koszty uzyskania przychodu Spółki przejmowanej za okres od początku jej roku podatkowego do dnia przejęcia i będzie mogła rozliczać osiągany dochód lub stratę w roku podatkowym, w którym nastąpiło przejęcie od łącznego wyniku obu spółek, uwzględniając sumę należnych i odprowadzonych zaliczek przez Spółkę przejmowaną, w szczególności zaś Spółka przejmująca przy ustalaniu podstawy opodatkowania w roku połączenia i latach następnych, ma prawo do odliczania strat z lat ubiegłych Spółki przejmującej – jest prawidłowe.

Zastrzec należy również, że z uwagi na przedmiot zapytania, tutejszy organ nie dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy w części wykraczającej poza treść sformułowanego pytania.

Należy wyjaśnić, że wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej nie może mieć na celu uzyskania interpretacji przepisów ustawy o rachunkowości w zakresie zasad zamykania ksiąg rachunkowych. Przepisy rozdziału 1a ustawy Ordynacja podatkowa stanowią, że interpretacja indywidualna wydana w tym trybie, może dotyczyć tylko przepisów prawa podatkowego, przy czym wnioskodawca jest zobowiązany wskazać je w złożonym wniosku. W konsekwencji, zakres żądania wnioskodawcy wyznacza:

1.  stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,
2.  stan prawny (przepis prawa) wskazany przez wnioskodawcę oraz
3.  zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy w kontekście jego wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego oraz własne stanowisko wnioskodawcy.

Zatem, kwestie dotyczące zasad zamykania ksiąg rachunkowych określone przez przepisy ustawy o rachunkowości, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), w związku z powyższym, niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o przedstawiony – przez Zainteresowanego – opis zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.