Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.807.2020.1.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-02
Teza: możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją operacji
Słowa kluczowe: odliczenia; projekt; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1235, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2020 r. (data wpływu 30 grudnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją operacji pt. (…) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją operacji pt. (…).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Stowarzyszenie (…) jest organizacją posiadającą osobowość prawną, nie jest „płatnikiem podatku VAT” i nie figuruje w ewidencji „płatników podatku VAT”. Stowarzyszenie uzyskało dofinansowanie na realizację projektu, podpisując umowę o przyznaniu pomocy. Projekt dotyczy poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w zakresie wsparcia: rozwój ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej. Operacja pt. (…) została zrealizowana w 2020 roku.

W wyniku realizacji zadania został osiągnięty cel: Udostępnienie mieszkańcom i turystom z obszaru LSR ścieżki edukacyjno-przyrodniczej (…) jako ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej.

Przed podjęciem decyzji o realizacji przedsięwzięcia Wnioskodawca dokonał analizy lokalnych potrzeb w zakresie poprawy jakości życia oraz stworzenia ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej, która będzie miała wpływ na budowanie atrakcyjnego produktu turystycznego. Wybudowane miejsce powinno stanowić wizytówkę Gminy i jednocześnie będzie wpływać na rozwój usług turystycznych. Potrzeby mieszkańców stale się zmieniają, a wymagania w zakresie oferty spędzania wolnego czasu (oferty turystycznej), poprawy jakości życia, czy możliwości uczestnictwa w różnego rodzaju wydarzeniach - rosną wraz ze wzrostem świadomości społeczeństwa. Stworzenie miejsca, z którego mogliby korzystać turyści, gdzie mogliby spotykać się mieszkańcy i goście, gdzie najmłodsi i starsi mogliby spędzać aktywnie wolny czas - stało się priorytetem dla Stowarzyszenia. Jednocześnie istotne okazało się takie zagospodarowanie terenu, żeby miejsce to było nie tylko atrakcją ale również wizytówką, która będzie przyciągać turystów.

Infrastruktura jest zlokalizowana w miejscowości (…). Inwestycja objęła również zagospodarowanie terenu wokół (…). Roboty budowlane i dostawy obejmowały wykonanie następujących elementów:

*   wiata drewniana z grillem,

*   ścieżka edukacyjno-przyrodnicza o nawierzchni z kostki betonowej i nawierzchni z deski ryflowanej,

*   kładka piesza nad (…),

*   ławki typu parkowego,

*   kosze na śmieci,

*   tablice edukacyjne,

*   stojak na rowery,

*   oświetlenie zewnętrzne typu solarnego.

Dostępność oferty: teren jest ogólnodostępny, infrastruktura jest niekomercyjna ponieważ stanowi miejsce spotkań turystów, mieszkańców, miejsce spędzania wolnego czasu z zaproponowanymi atrakcjami.

Stowarzyszenie (…) chce zaliczyć podatek VAT do kosztów kwalifikowanych projektu i tym samym otrzymać do nich dofinansowanie.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie składa deklaracji VAT-7. Wykonane w celu realizacji ww. operacji roboty budowlane i usługi nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z zapisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 do kosztów kwalifikowanych związanych z realizacją zadania zalicza się podatek od towarów i usług (VAT), zgodnie z art. 69 ust. 3 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1 303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego Na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dot. Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006. Otrzymane w ramach projektu dofinansowanie przeznaczone będzie na skompensowanie poniesionych już kosztów. Dofinansowanie nie jest dofinansowaniem do bieżącej działalności.

Otrzymane dofinansowanie będzie stanowić refundację części poniesionych kosztów kwalifikowanych, które zostaną przedstawione w Urzędzie Marszałkowskim Województwa (…) do rozliczenia. Otrzymane dofinansowanie nie stanowi zatem dopłaty do ceny świadczonych usług czy sprzedawanych towarów, ponieważ jest to dofinansowaniem do budowy i zakupu wyposażenia ścieżki edukacyjnej.

Dotacja uzyskana w ramach operacji jest refundacją części poniesionych kosztów. Zatem w pierwszej kolejności Stowarzyszenie musiało ponieść koszty zgodnie z umową o przyznaniu pomocy a następnie możliwe było złożenie wniosku o płatność, w którym zostały przedstawione do rozliczenia opłacone faktury protokoły odbioru robót i inne dokumenty, które potwierdzają zrealizowanie operacji zgodnie z umową. Na tej podstawie Urząd weryfikuje poprawność poniesionych wydatków i dokonuje refundacji. Uzyskanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego ma na celu uzasadnienie założenia, iż w odniesieniu do poniesionych i przedstawionych do rozliczenia kosztów nie będzie możliwości w przyszłości odzyskania poniesionego podatku VAT. Dzięki czemu refundacja będzie możliwa w kwotach brutto.

Po otrzymaniu refundacji Stowarzyszenie będzie zobowiązane utrzymać przedsięwzięcie przez okres co najmniej 5 lat. Jeśli zatem projekt nie zostałby zrealizowany zgodnie z umową o przyznaniu pomocy, tzn. nie zostałby zrealizowany cały zakres rzeczowy projektu oraz nie zostałyby przedstawione dokumenty, które potwierdzają realizacją tego zakresu - nie byłoby refundacji. W okresie trwałości nie otrzymujemy już żadnego dofinansowania.

W związku z koniecznością dołączenia do wniosku o płatność, składanego przez Stowarzyszenie, interpretacji indywidualnej dotyczącej braku możliwości odzyskania poniesionego podatku VAT, Stowarzyszenie jest zobligowane do dostarczenia takiej interpretacji. Stąd niniejsze wystąpienie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Stowarzyszenie (…) ma możliwość odzyskania podatku VAT poniesionego w związku z realizacją operacji?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zrealizowane przedsięwzięcie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa).

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ww. ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).

Stosownie natomiast do przepisu art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z tym zastrzeżeniem, na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianym przypadku nie dojdzie do takiej sytuacji (efektem przedsięwzięcia jest ogólnodostępna i niekomercyjna infrastruktura rekreacyjno-turystyczno-kulturalna). Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

Stosownie się do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Stowarzyszenie (…) nie ma możliwości odzyskania podatku VAT, gdyż nabywane usługi i towary nie są przedmiotem dalszego obrotu i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Podatek VAT zgodnie z wnioskiem o przyznanie pomocy oraz umową o przyznaniu pomocy jest wydatkiem kwalifikowanym, tj. finansowanym z dofinansowania uzyskanego w ramach umowy.

Jednocześnie Wnioskodawca zobowiązał się do zwrotu zrefundowanej części podatku VAT, jeżeli zaistnieją przesłanki umożliwiające odzyskanie tego podatku.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W przypadku przedmiotowego projektu mamy do czynienia z ogólnodostępnym i niekomercyjnym projektem. Dotacja uzyskana w ramach Projektu będzie refundacją poniesionych kosztów. Zatem w pierwszej kolejności Wnioskodawca musiał je ponieść zgodnie z umową o przyznaniu pomocy a następnie po złożeniu wniosku o płatność, w którym zostaną przedstawione do rozliczenia opłacone faktury i inne dokumenty, które potwierdzają zrealizowanie zakresu projektu, możliwe będzie uzyskanie dofinansowania (dotacji).

Na podstawie wniosku o płatność wraz z załącznikami Urząd Marszałkowski weryfikuje poprawność poniesionych wydatków i dokonuje refundacji. Uzyskanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest niezbędne do udokumentowania, iż w odniesieniu do poniesionych w ramach projektu w 2020 roku kosztów, nie będzie możliwości w przyszłości odzyskania poniesionego podatku VAT. Zatem refundacja będzie możliwa w kwotach brutto.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o te różnice kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie składa deklaracji VAT-7.

Stowarzyszenie uzyskało dofinansowanie na realizację projektu, podpisując umowę o przyznaniu pomocy. Projekt dotyczy poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w zakresie wsparcia: rozwój ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej. Operacja pt. (…) została zrealizowana w 2020 roku. W wyniku realizacji zadania został osiągnięty cel: Udostępnienie mieszkańcom i turystom z obszaru LSR ścieżki edukacyjno-przyrodniczej (…) jako ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej.

Infrastruktura jest zlokalizowana w miejscowości (…). Inwestycja objęła również zagospodarowanie terenu wokół (…). Roboty budowlane i dostawy obejmowały wykonanie następujących elementów:

*   wiata drewniana z grillem,

*   ścieżka edukacyjno-przyrodnicza o nawierzchni z kostki betonowej i nawierzchni z deski ryflowanej,

*   kładka piesza nad (…),

*   ławki typu parkowego,

*   kosze na śmieci,

*   tablice edukacyjne,

*   stojak na rowery,

*   oświetlenie zewnętrzne typu solarnego.

Wykonane w celu realizacji ww. operacji roboty budowlane i usługi nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą kwestii, czy Wnioskodawca ma możliwość odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją ww. operacji.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są spełnione, gdyż – jak wynika z wniosku – Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a towary i usługi nabywane w związku z realizacją operacji nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupami towarów i usług na realizację operacji pt. (…). Wnioskodawca nie będzie miał również prawa do zwrotu podatku VAT zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Ponadto należy wskazać, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.