Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-855/08-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-09-30
Teza: Na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych otrzymanie prezentu okolicznościowego, jakim jest bukiet kwiatów, nie może rodzić powstania obowiązku podatkowego u obdarowanego. Tego rodzaju czynność nie ma charakteru przekazania towarów o konkretnej wartości użytkowej. Nie można też przyjąć, że jest to przychód będący nieodpłatnym świadczeniem określonym w art. 12-14 i 17 w/w ustawy. Wręczenie kwiatów ma wymiar jedynie symboliczny i nie można uznać, iż pracownik z tego tytułu osiągnął jakiś wymierny przychód.
Słowa kluczowe: kwiaty; pracownik; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; przychód-przychód ze stosunku pracy; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia xxx 2008 r. (data wpływu xxxx 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów pracownika - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu xxxx 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów pracownika.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiono zaistniały stan faktyczny.

Wnioskodawca ponosi wydatki związane z zakupem kwiatów i wiązanek dla swoich pracowników. Kwiaty i wiązanki przekazywane są przez wnioskodawcę z okazji ważnych wydarzeń w życiu osobistym danego pracownika, np. urodzenia dziecka, imienin, czy też ślubu pracownika. Koszty zakupu kwiatów i wiązanek wynoszą od 100 do 200 zł i są pokrywane ze środków obrotowych wnioskodawcy.

Związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przekazywane pracownikom kwiaty i wiązanki nie stanowią dla pracowników przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia i tym samym Wnioskodawca w przedmiotowej sytuacji nie jest obowiązany do poboru zaliczek na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy stosownie do postanowień art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest m.in. wartość nieodpłatnych świadczeń. Aby zatem stwierdzić, czy w przedmiotowej sytuacji u pracowników powstał przychód dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, konieczne jest ustalenie, co należy rozumieć pod pojęciem „nieodpłatnego świadczenia”. Ustalenie znaczenia przedmiotowego pojęcia było m.in. przedmiotem analizy uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2002 roku (sygn. akt FPS 9/02), w której NSA stwierdził, że „pojecie nieodpłatnego świadczenia)”, użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy \[tj. ustawy o CIT), ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. (\`(...)\`) w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawna i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. Analogiczne stanowisko zostało również przedstawione przez WSA w Warszawie, w wyroku z 13 kwietnia 2005 roku (sygn. akt III SA/ Wa 928/04).

Nadto w wyroku z 29 października 1999 r., (sygn. akt I SA/Gd 1290/98) NSA wyraził pogląd, iż:,, Stanowiąc o wysokości otrzymanych nieodpłatnych świadczeń, jako o przychodzie kształtującym podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym, ustawodawca nie sprecyzował bliżej, co należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenie”. ograniczył się w tym względzie jedynie do wskazania w ust. 9 art. 12 (ustawy o CIT) sposobu i kryteriów ustalenia ich wartości. W tej sytuacji koniecznym jest odwołanie się do rozumienia tego przepisu w prawie cywilnym oraz orzecznictwie i doktrynie. I tak przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć te wszystkie zdarzania prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne (tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu) przysporzenie majątku tej osoby, mające konkretny wymiar finansowy”.

Pomimo iż zacytowany wyżej wyrok dotyczył opodatkowania nieodpłatnego świadczenia podatkiem CIT, może on być zdaniem Wnioskodawcy również wprost odniesiony do stanu faktycznego opisanego w niniejszym wniosku.

Mając zatem na uwadze przywołane wyżej orzeczenia, w opinii Wnioskodawcy aby stwierdzić, iż w danym przypadku powstał przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia niezbędne jest wykazanie, że osoba obdarowana (w tym przypadku pracownik) uzyskała realne przysporzenie zwiększające jej majątek, tj. mające konkretny wymiar finansowy.

W przedmiotowym stanie faktycznym przekazanie kwiatów lub wiązanek przez Wnioskodawcę nie ma dla pracownika żadnego waloru ekonomicznego. Przekazanie kwiatów lub wiązanek ma dla pracownika jedynie walor emocjonalny oraz estetyczny, ponieważ ma ono na celu wyróżnienie (uhonorowanie) pracownika z uwagi na istotne zdarzenie, które wystąpiło w jego życiu osobistym oraz budowanie więzi pomiędzy pracownikiem a pracodawcą.

Podsumowując powyższe rozważania, w opinii Wnioskodawcy w przedmiotowym stanie faktycznym przekazywanie kwiatów i wiązanek na rzecz pracowników nie powoduje uzyskania przez pracownika przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia i tym samym Wnioskodawca nie jest obowiązany w takiej sytuacji do odprowadzania zaliczek na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkowstwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

W myśl treści art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodami z zastrzeżeniem art. 14 – 16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Ustawodawca nie zdefiniował co należy rozumieć pod pojęciem "nieodpłatne świadczenia" w związku z tym w myśl generalnych zasad wykładni, a szczególnie podstawowej wykładni językowej, w procesie interpretacji prawa należy dać pierwszeństwo interpretacji wynikającej ze znaczenia słów języka etnicznego. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego "świadczenie" jest to obowiązek wykonania lub przekazania czegoś na czyjąś rzecz, lub też to co jest z tytułu takich zobowiązań wykonywane, lub przekazywane. Nieodpłatne, czyli bez zapłaty.

Termin "nieodpłatne świadczenie" w rozumieniu przepisów podatkowych ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym i obejmuje nie tylko świadczenia w sensie cywilistycznym, lecz także zdarzenia gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, iż na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych otrzymanie prezentu okolicznościowego, jakim jest bukiet kwiatów, nie może rodzić powstania obowiązku podatkowego u obdarowanego. Tego rodzaju czynność nie ma charakteru przekazania towarów o konkretnej wartości użytkowej. Nie można też przyjąć, że jest to przychód będący nieodpłatnym świadczeniem określonym w art. 12-14 i 17 w/w ustawy.

Wręczenie kwiatów ma wymiar jedynie symboliczny i nie można uznać, iż pracownik z tego tytułu osiągnął jakiś wymierny przychód.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.