Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-908/13-2/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-11-20
Teza: brak obowiązku korekty podatku naliczonego w sytuacji uregulowania zobowiązań w wyniku konfuzji
Słowa kluczowe: dług; kompensata; korekta-korekta podatku; następstwo prawne; podatek-podatek naliczony; spółki; wierzytelność; łączenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2013 r. (data wpływu 28 sierpnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku korekty podatku naliczonego w sytuacji uregulowania zobowiązań w wyniku konfuzji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku korekty podatku naliczonego w sytuacji uregulowania zobowiązań w wyniku konfuzji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca O. (dalej: „Wnioskodawca”) będzie jedynym udziałowcem spółki A. Zarówno Wnioskodawca, jak i A. są czynnymi podatnikami VAT. W ramach rozważanej restrukturyzacji planowane jest połączenie Wnioskodawcy z A., gdzie Wnioskodawca będzie spółką przejmującą.

Istnieje możliwość, iż na moment połączenia A. będzie posiadała wobec Wnioskodawcy zobowiązania, w tym m.in.:

*   zobowiązania handlowe związane z nabywanymi usługami/towarami;

*   zobowiązanie z tytułu pożyczki spłacanej wobec Wnioskodawcy.

Powyższa pożyczka powstanie w następujący sposób:

*   A. nabędzie od innej spółki z grupy (dalej: „Spółka”) aktywa (nieruchomość - transakcja będzie podlegać opodatkowaniu VAT);

*   jednocześnie Spółka udzieli pożyczki na rzecz A.;

*   wierzytelność z tytułu zapłaty ceny (z VAT) za aktywa zostanie potrącona z wierzytelnością o wypłatę środków z tytułu udzielenia pożyczki;

*   następnie dojdzie do połączenia Spółki oraz Wnioskodawcy, w wyniku którego wierzytelność z tytułu spłaty pożyczki przejdzie na Wnioskodawcę.

Połączenie Wnioskodawcy oraz A. nastąpi przed terminem płatności zobowiązań handlowych lub 150 dniowego terminu korekty podatku naliczonego wynikającego z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT. Również termin spłaty pożyczki (termin korekty wynikający z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT) będzie upływać po połączeniu Wnioskodawcy i A.

W wyniku połączenia nastąpi przeniesienie całego majątku A. na Wnioskodawcę, w tym zobowiązań handlowych, zobowiązań z tytułu pożyczki wobec Wnioskodawcy i naliczonych od nich i niezapłaconych odsetek. W rezultacie, w jednym podmiocie nastąpi zbieżność dotychczasowych stron stosunku zobowiązaniowego umowy pożyczki i wierzytelności handlowych - dłużnika i wierzyciela - tj. nastąpi zaspokojenie zobowiązania poprzez konfuzję.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wobec uregulowania zobowiązań A. w stosunku do Wnioskodawcy (powstałych przed połączeniem) poprzez konfuzję, która nastąpi w wyniku połączenia A. i Wnioskodawcy, Wnioskodawca, zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego odliczonego przez A. przed połączeniem?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako następca prawny A., nie będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego VAT, odliczonego przez A., związanego ze zobowiązaniami tej spółki należnymi Wnioskodawcy, które na skutek połączenia A. i Wnioskodawcy zostaną uregulowane w drodze konfuzji (zbiegnięcia się dłużnika i wierzyciela w jednym podmiocie prawnym).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, obowiązującym od 1 stycznia 2013 r., w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu płatności, określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku naliczonego VAT, wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności.

Ustawa o VAT nie definiuje dla potrzeb art. 89b ustawy o VAT pojęcia „uregulowania” należności. Zdaniem Wnioskodawcy „uregulowanie” ceny może być dokonane w różnych formach, w tym również poprzez konfuzję.

Na treść każdego stosunku zobowiązaniowego składa się bowiem istnienie uprawnienia po stronie wierzyciela i skorelowanego z nim obowiązku oznaczonego działania lub zaniechania po stronie dłużnika. Nie może więc zasadniczo istnieć ani wierzytelność bez odpowiadającego jej długu, ani też dług bez wierzytelności. Warunkiem koniecznym trwania zobowiązania jest istnienie dwóch stron: wierzyciela i dłużnika, a w przypadku zaniku jednej z nich, zobowiązanie wygasa, dochodzi de facto do jego uregulowania. Nikt bowiem nie może sam od siebie żądać spełnienia świadczenia, a także go egzekwować.

Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, dojdzie do połączenia Wnioskodawcy oraz A., w wyniku którego nastąpi połączenie dotychczasowych stron stosunku zobowiązaniowego umowy pożyczki i wierzytelności handlowych dłużnika i wierzyciela, tj. nastąpi konfuzja.

Z dniem połączenia, na podstawie art. 494 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz. U. 2000 Nr 94 poz. 1037 ze zm.), Wnioskodawca wstąpi we wszystkie prawa i obowiązki A. Oznacza to, że Wnioskodawca stanie się dłużnikiem wobec własnych wierzytelności z tytułu wcześniejszych należności od A. A zatem jak zostało wskazane powyżej zobowiązania A. wobec Wnioskodawcy zostaną uregulowane poprzez konfuzję.

W ocenie Wnioskodawcy, takie uregulowanie należności wskutek konfuzji, stanowi uregulowanie o którym mowa w art. 89b ustawy o VAT. W ocenie Wnioskodawcy, połączenie A. i Wnioskodawcy doprowadzi do wygaśnięcia wzajemnych zobowiązań i należności wskutek skumulowania w rękach jednego podmiotu praw przysługujących wierzycielowi i obowiązków dłużnika co oznacza, iż wierzytelność zostanie zaspokojona a stosunek zobowiązaniowy wygaśnie. Powyższe nastąpi przed upływem terminu płatności lub przed upływem 150 dni od momentu upływu terminu płatności.

W konsekwencji, wobec uregulowania należności, zniknie obowiązek korekty podatku naliczonego o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca, jako następca prawny i podatkowy (zgodnie z art. 93 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej - j.t. Dz.U. z 2012 poz. 749 ze zm.) nie będzie zobowiązany do korekty kwoty podatku naliczonego VAT, odliczonej przez A.

Za takim stanowiskiem przemawiają również argumenty ekonomiczne, ponieważ na skutek połączenia aktywa A. przejdą na Wnioskodawcę. W konsekwencji, brak fizycznej spłaty należności handlowych lub pożyczki, nie będzie odczuwalny przez Wnioskodawcę, ponieważ własność aktywów związanych z tymi zobowiązaniami przejdzie w wyniku połączenia na Wnioskodawcę.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że podobne stanowisko zostało ostatnio zaprezentowane przez Organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych.

Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 25 marca 2013 r., sygn. IPTPP1/443-32/1 3-2/MW stwierdził, że:

„Mając na uwadze opis sprawy należy stwierdzić, że w momencie połączenia ww. Spółek będą one miały wobec siebie nieuregulowane zobowiązania. Z dniem połączenia, Wnioskodawca wejdzie we wszystkie prawa i obowiązki Spółki przejmowanej i jednocześnie stanie się dłużnikiem i wierzycielem dla samego siebie. W związku z tym dojdzie do wygaśnięcia wzajemnych zobowiązań z mocy prawa (konfuzja). Tym samym wygaśnięcie wzajemnych zobowiązań poprzez konfuzję będzie oznaczało uregulowanie wzajemnych należności.

Konsekwencję powyższego będzie brak obowiązku korygowania przez Wnioskodawcę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Y w wypadku nieuregulowania zobowiązań należnych Y od X powstałych przed dniem połączenia w sytuacji, gdy termin do dokonania korekty upłynąłby po dniu połączenia, jak również brak obowiązku dokonania korekty odliczonej kwoty podatku naliczonego z faktur wystawionych przez X na Y w wypadku nieuregulowania zobowiązań należnych X od Y powstałych przed dniem połączenia, w sytuacji gdy termin do dokonania korekty dla Y upłynąłby po dniu połączenia”.

Mając na uwadze powyżej wskazane przepisy ustawy o VAT oraz przywołaną interpretację należy stwierdzić, że w wyniku konfuzji dojdzie do uregulowania, w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, należności z tytułu zobowiązań handlowych oraz umowy pożyczki. W konsekwencji, Wnioskodawca, jako następca prawny A., nie będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego, w sytuacji gdy termin płatności ww. wierzytelności upłynie po połączeniu lub też od momentu upływu terminu płatności do połączenia nie upłynie 150 dni.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.