Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB2.4511.115.2017.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-08
Teza: Czy świadczenie z USA, które otrzymuje Wnioskodawczyni na córkę podlega opodatkowaniu w Polsce?
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 7 lutego 2017 r. (data wpływu 10 lutego 2017 r.), uzupełnionym w dniu 12 kwietnia 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia otrzymywanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 12 kwietnia 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia otrzymywanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W listopadzie 2016 r. Wnioskodawczyni otrzymała od Social Security Administration – Urząd Ubezpieczeń Społecznych w USA, decyzję przyznającą Jej córce „childs benefits” – świadczenie rodzinne. Świadczenie to zostało przyznane w związku z tym, że ojciec córki jest obywatelem USA, uprawnionym do pobierania świadczeń z ubezpieczenia społecznego – emerytury.

Zgodnie z polskojęzycznym informatorem zamieszczonym na stronie Social Security Administration świadczenia „childs benefits” przyznawane są dla dzieci osób niepełnosprawnych lub osób będących na emeryturze. Świadczenie to odpowiada zatem zasiłkowi rodzinnemu, który ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka.

Córka Wnioskodawczyni posiada podwójne obywatelstwo – polskie i amerykańskie.

Zarówno Wnioskodawczyni, jak i Jej córka mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

W związku z przyznanym świadczeniem w listopadzie 2016 r. Wnioskodawczyni otrzymała wyrównanie należne od listopada 2015 r. w wysokości 11.930 $ i zgodnie z decyzją z grudnia 2016 r. co miesiąc otrzymuje kwotę 1.058 $. Świadczenie to Wnioskodawczyni otrzymuje na indywidualne konto w banku, który pobiera zaliczki na podatek dochodowy od tego świadczenia w wysokości około 19-20%.

Córka Wnioskodawczyni urodziła się 2 września 2007 r., jest nieletnia, natomiast świadczenie, o którym mowa, stanowi świadczenie rodzinne na podstawie przepisów obowiązujących w USA.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy świadczenie z USA, które otrzymuje Wnioskodawczyni na córkę podlega opodatkowaniu w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawczyni, świadczenie „childs benefits” jest świadczeniem rodzinnym. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest zwolnione od podatku, zaliczki na podatek od tego świadczenia nie powinny być pobierane.

Powyższe stanowisko, w ocenie Wnioskodawczyni, potwierdzają interpretacje Dyrektorów Izb Skarbowych w analogicznych sprawach:

1.  ITPB2/415-252/12/ENB z 14 czerwca 2012 r., wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy;
2.  IPPB4/4511-445/15-2/JK3 z 25 czerwca 2015 r., wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie;
3.  IPPB4/415-433/14-4/JK z 29 sierpnia 2014 r., wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Jak wynika z treści wniosku, w listopadzie 2016 r. Wnioskodawczyni otrzymała od Social Security Administration – Urząd Ubezpieczeń Społecznych w USA, decyzję przyznającą Jej córce „childs benefits” – świadczenie rodzinne. Świadczenie to zostało przyznane w związku z tym, że ojciec córki jest obywatelem USA, uprawnionym do pobierania świadczeń z ubezpieczenia społecznego – emerytury.

Zgodnie z polskojęzycznym informatorem zamieszczonym na stronie Social Security Administration świadczenia „childs benefits” przyznawane są dla dzieci osób niepełnosprawnych lub osób będących na emeryturze. Świadczenie to odpowiada zatem zasiłkowi rodzinnemu, który ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka.

Córka Wnioskodawczyni posiada podwójne obywatelstwo – polskie i amerykańskie.

Zarówno Wnioskodawczyni, jak i Jej córka mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

W związku z przyznanym świadczeniem w listopadzie 2016 r. Wnioskodawczyni otrzymała wyrównanie należne od listopada 2015 r. w wysokości 11.930 $ i zgodnie z decyzją z grudnia 2016 r. co miesiąc otrzymuje kwotę 1.058 $. Świadczenie to Wnioskodawczyni otrzymuje na indywidualne konto w banku, który pobiera zaliczki na podatek dochodowy od tego świadczenia w wysokości około 19-20%.

Córka Wnioskodawczyni urodziła się 2 września 2007 r., jest nieletnia, natomiast świadczenie, o którym mowa, stanowi świadczenie rodzinne na podstawie przepisów obowiązujących w USA.

Umowa z dnia 8 października 1974 r. zawarta między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1976 r., Nr 31, poz. 178) nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania świadczeń rodzinnych. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 polsko-amerykańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania („Ogólne zasady opodatkowania”).

Stosownie do art. 5 ust. 1 ww. umowy, osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.

Stosownie do art. 5 ust. 2 tejże umowy – postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez:

1.  prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub
2.  przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.

W myśl art. 5 ust. 3 ww. umowy polsko-amerykańskiej – bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie.

Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia rodzinnego wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 umowy, zgodnie z którym państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania dochodów, w tym m.in. świadczenia rodzinnego, osobie mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania.

W Polsce podwójnego opodatkowania dochodów unika się na zasadach określonych w art. 20 ust. 1 polsko-amerykańskiej umowy. W myśl tego przepisu, zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, dochody małoletnich dzieci dolicza się po połowie do dochodu każdego z małżonków.

Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do małżonków, w stosunku do których orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów (art. 7 ust. 3 ww. ustawy).

W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Zatem w sytuacji gdy świadczenie rodzinne otrzymywane ze Stanów Zjednoczonych Ameryki zostało przyznane na podstawie przepisów tam obowiązujących, wówczas w Polsce świadczenie to korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Oznacza to, że na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek doliczania do dochodów wskazanych we wniosku świadczeń otrzymywanych przez małoletnią córkę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.