Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.337.2021.2.RD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-31
Teza: W zakresie opodatkowania i udokumentowania przyznanego bonusu (rabaty pośrednie).
Słowa kluczowe: noty-nota księgowa; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; rabaty
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Nota korygująca 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 10-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 7-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 czerwca 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy e-PUAP 11 czerwca 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i udokumentowania przyznanego bonusu - **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

11 czerwca 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i udokumentowania przyznanego bonusu.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:**

Sp. z o.o. z siedzibą w Polsce („Wnioskodawca" lub „Spółka”) jest domem mediowym, świadczącym usługi polegające na planowaniu i prowadzeniu kampanii reklamowych oraz zakupie usług mediowych (takich jak czas reklamowy w telewizjach, miejsce na reklamę w prasie, ekspozycja w Internecie materiałów reklamowych, itp.). Wnioskodawca występuje także jako agencja reklamowa nabywająca m.in. powierzchnię reklamową od dostawcy.

W swojej działalności Wnioskodawca korzysta z różnych narzędzi oraz platform ad-serwerowych, aby zapewnić swoim kontrahentom usługi na najwyższym poziomie. Wnioskodawca jest związany z zagranicznymi podmiotami oferującymi kompleksowe platformy (dalej: „Platforma”) dla domów mediowych, reklamodawców i wydawców, dzięki której można organizować kampanie reklamowe dla klientów, a następnie je nadzorować i kontrolować poprzez np. pełen wgląd do statystyk i raportów, zmianę budżetu, obszaru, zasięgu danej kampanii prowadzonej automatycznie poprzez Platformę. Usługi świadczone są przez zagraniczne podmioty, które nie są polskimi rezydentami podatkowymi i nie podlegają polskiemu podatkowi od osób prawnych od całości dochodów uzyskanych na terytorium RP („Spółki zagraniczne”). Wnioskodawca, korzystając z Platformy, nabywa zatem od Spółek zagranicznych różnego rodzaju usługi mediowe (dalej: „Świadczenia”), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”). Nabyte Świadczenia Wnioskodawca wykorzystuje do realizowania usług mediowych na rzecz swoich klientów. Z tytułu nabycia Świadczeń od Spółek zagranicznych Wnioskodawca rozpoznaje import usług w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a w związku z nabyciem Świadczeń przysługuje mu prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego. Import usług z tytułu nabycia Świadczeń od Spółek zagranicznych jest więc dla Wnioskodawcy neutralny z perspektywy VAT.

Wynagrodzenie płatne jest na podstawie faktury, która jest wystawiana na rzecz podmiotu, który nabył Świadczenia; faktura w tym przypadku wystawiana jest na rzecz Wnioskodawcy.

Podmioty mające siedzibę w Polsce (dalej: „Dostawcy) odpłatnie udostępniają miejsce na reklamy na swoich stronach i portalach internetowych poprzez „Platformy” prowadzone przez Spółki zagraniczne.

Zasadniczo Dostawcy bezpośrednio dokonują sprzedaży powierzchni reklamowej na rzecz Spółek zagranicznych rozpoznając sprzedaż jako eksport usług (usługa opodatkowana w kraju siedziby usługobiorcy).

Natomiast część Dostawców dokonuje sprzedaży na rzecz pośredników krajowych (dalej: „Brokerzy”), tzn. polskich podatników VAT, którzy następnie dokonują odprzedaży usług na rzecz Spółek zagranicznych. W przypadku takiego modelu współpracy (łańcucha usług i rozliczeń), tzn. zaangażowania Brokera, Wnioskodawca również dokonuje nabycia Świadczeń od Spółek zagranicznych.

Wnioskodawca zawiera umowy (dalej: „Umowy”) z „Dostawcami”, której celem jest uregulowanie ustalonych wcześniej warunków i zasad przyznawania i wypłaty rabatu pośredniego od obrotu realizowanego pomiędzy właścicielem platformy ad-serwer (Spółkami zagranicznymi), a Wnioskodawcą działającym jako agencja reklamowa, w zakresie zakupu powierzchni reklamowej, do której tytuł prawny posiadał Dostawca.

Rabat pośredni wypłacany na rzecz Wnioskodawcy w związku z zakupem Świadczeń od Spółek zagranicznych jest dokumentowany za pomocą not księgowych t.j. not uznaniowych wystawionych przez Dostawcę. Część Dostawców wykazuje na nocie księgowej wartość podatku VAT, dzieląc wartość rabatu na część netto i brutto (dalej: „Nota z VAT”). Wartość podatku VAT prezentowana jest jedynie informacyjnie, bowiem Nota z VAT nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów o VAT, tj. nie zawiera wszystkich obligatoryjnych elementów zastrzeżonych przez art. 106e ust. 1 Ustawy o VAT, m.in. brak informacji o przedmiocie sprzedaży, dacie sprzedaży, ilości wykonanych usług etc. W przypadku płatności rabatów pośrednich na podstawie Noty z VAT Wnioskodawca otrzymuje całą kwotę brutto wskazaną na Nocie z VAT. Z kolei niektórzy z Dostawców nie wyodrębniają kwoty VAT na notach księgowych, wskazując jedynie wartość wypłaconego Wnioskodawcy rabatu pośredniego (dalej: „Nota bez VAT”).

Wnioskodawca rozważa również dokumentowanie otrzymywanych od Dostawców rabatów pośrednich w związku z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych na podstawie not obciążeniowych (dalej: „Nota Obciążeniowa”) wystawianych na Dostawców. W takiej sytuacji Wnioskodawca nie otrzyma ani Noty z VAT, ani Noty bez VAT. Nota Obciążeniowa również nie będzie fakturą w rozumieniu przepisów o VAT i nie będzie zawierała danych, o których mowa w art. 106e ust. 1 Ustawy o VAT.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania w zakresie podatku od towarów i usług:**

1\. Czy bonusy (rabaty pośrednie) otrzymywane przez Wnioskodawcę od Dostawców stanowią rabaty będące obniżką ceny, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, i w przypadku ich udzielenia Wnioskodawca jest zobowiązany do obniżenia podstawy opodatkowania z tytułu importu usług związanych z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych, tj. zmniejszenia zarówno podatku należnego, jak i podatku naliczonego z tytułu importu usług od Spółek zagranicznych?

W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1.

2\. Czy cała wartość bonusów (rabatów pośrednich) otrzymywanych przez Wnioskodawcę od Dostawców i dokumentowanych Notą z VAT powinna obniżyć podstawę opodatkowania z tytułu importu usług związanych z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych, czy też jedynie wskazana w Nocie z VAT wartość netto stanowi podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania z tytułu importu usług związanych z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych?

3\. Czy prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz odpowiednio kwoty podatku należnego i naliczonego przez Wnioskodawcę w związku z otrzymaniem bonusu (rabatu pośredniego) powstanie na zasadzie kasowej, tj. w momencie otrzymania rabatu pośredniego przez Wnioskodawcę?

Pytania dotyczące zdarzenia przyszłego

4\. Czy prawidłowym będzie dokumentowanie otrzymania przez Wnioskodawcę od Dostawców rabatów pośrednich związanych z importem usług od Spółek zagranicznych na podstawie Not Obciążeniowych wystawionych przez Wnioskodawcę? (pytanie oznaczone we wniosku nr 6)

5\. Czy prawidłowym będzie niewyodrębnianie na Notach Obciążeniowych kwoty VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 7)

**Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług:**

Ad 1

Bonusy (rabaty pośrednie) otrzymywane przez Wnioskodawcę od Dostawców stanowią rabaty będące obniżką ceny, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, i w przypadku ich udzielenia Wnioskodawca jest zobowiązany do obniżenia podstawy opodatkowania z tytułu importu usług związanych z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych, tj. zmniejszenia zarówno podatku należnego, jak i podatku naliczonego z tytułu importu usług od Spółek zagranicznych.

Ad 2

Cała wartość bonusów (rabatów pośrednich) otrzymywanych przez Wnioskodawcę od Dostawców i dokumentowanych Notą z VAT powinna obniżyć podstawę opodatkowania z tytułu importu usług związanych z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych, a nie tylko wskazana w Nocie z VAT wartość netto.

Ad 3

Prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz odpowiednio kwoty podatku należnego i naliczonego przez Wnioskodawcę w związku z otrzymaniem bonusu (rabatu pośredniego) powstanie na zasadzie kasowej, tj. w momencie otrzymania rabatu pośredniego przez Wnioskodawcę.

Ad 4

Prawidłowym będzie dokumentowanie otrzymania przez Wnioskodawcę od Dostawców rabatów pośrednich związanych z importem usług od Spółek zagranicznych na podstawie Not Obciążeniowych wystawionych przez Wnioskodawcę.

Ad 5

Prawidłowym będzie niewyodrębnianie na Notach Obciążeniowych kwoty VAT.

Uzasadnienie

Ad 1

Zgodnie z art. 90 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie. Polska określiła również zasady obniżania podstawy opodatkowania VAT w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy lub wykonaniu usługi.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Przepisy o VAT przewidują dwa rodzaje rabatów, tzn. rabaty przedsprzedażowe przyznane przed lub w momencie sprzedaży oraz rabaty posprzedażowe.

Rabaty przedsprzedażowe obniżają podstawę opodatkowania od razu i nie rodzą obowiązku wystawienia faktury korygującej, gdyż już w momencie sprzedaży są uwzględnione przez sprzedawcę w wystawionej fakturze pierwotnej. Stosownie do art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży. Inaczej jednak jest w przypadku rabatów posprzedażowych. Zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniża się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen. Udzielenie rabatu posprzedażowego generuje zazwyczaj obowiązek wystawienia faktury korygującej, o ile oczywiście dotyczy on bezpośredniego nabywcy towaru lub usługi.

W przypadku rabatu pośredniego dochodzi do wypłaty środków na rzecz dalszego podmiotu w łańcuchu, co wyklucza obowiązek wystawienia faktury korygującej referującej do konkretnej faktury pierwotnej wystawionej przecież dla innego, niż beneficjent rabatu, podmiotu. Rabat pośredni polega bowiem na tym, że rabat udzielany jest nie bezpośredniemu nabywcy towarów/usług, lecz kolejnemu ich odbiorcy w łańcuchu dostaw.

W wyroku z 24 października 1996 r. dotyczącym rabatów pośrednich w sprawie C-317/94 Elida Gibbs Ltd. przeciwko Commissioners of Customs and Excise, Trybunał Sprawiedliwości (dalej: „TSUE”) potwierdził, że w przypadku gdy rabat udzielany jest pomiędzy pierwszym a ostatnim szczeblem obrotu (z pominięciem szczebli pośrednich) prawo unijne gwarantuje, że możliwe będzie obniżenie wartości obrotu dla celów VAT przez pierwszego sprzedawcę.

W przypadku Wnioskodawcy otrzymane od Dostawców bonusy (rabaty pośrednie) są związane z importem usług od Spółek zagranicznych. Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Stosownie więc do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e ustawy o VAT (usługi związane z nieruchomością opodatkowane w kraju jej położenia), podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy o VAT,

b) usługobiorcą jest:

*   w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b ustawy o VAT - podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy o VAT,
*   w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT,
*   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy o VAT.

Podstawą opodatkowania z tytułu importu usług od Spółek zagranicznych jest cena, jaką płaci Wnioskodawca za Świadczenia. W przypadku otrzymania bonusu (rabatu pośredniego) od Dostawców, który to bonus jest związany z zakupem Świadczeń, podstawa opodatkowania z tytułu importu usług podlega obniżeniu (art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca.

Import usług od Spółek zagranicznych rozpoznawany przez Wnioskodawcę skutkował ujęciem przez Spółkę w ewidencji (rejestrach VAT) podatku VAT należnego oraz podatku VAT naliczonego. W interpretacji indywidualnej DKIS z 3 stycznia 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.658.2019.1.RD, organ interpretacyjny odnosił się do sytuacji, w której „Klient (lub agencja reklamowa reprezentująca klienta) zlecając kampanię reklamową Kontrahentowi Zagranicznemu będzie zasilał ją określonym budżetem wpłacając należność z góry za pewien okres (system przedpłacony) lub też rozliczał się z wyświetlonych reklam w okresach miesięcznych. Również Spółka będzie rozliczała się z Kontrahentem Zagranicznym z tytułu wyświetlonych reklam.

Po emisji reklamy Spółka wystawi fakturę za usługi reklamowe na rzecz Kontrahenta Zagranicznego bez kwoty i stawki VAT, ponieważ w tej transakcji będzie miał miejsce tzw. eksport usług reklamowych (miejscem świadczenia usług, na podstawie art. 28b ustawy o VAT, będzie miejsce siedziby działalności gospodarczej nabywcy). Podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia tej transakcji z zastosowaniem odwrotnego obciążenia będzie Kontrahent Zagraniczny. Następnie Kontrahent Zagraniczny obciąży agencję reklamową (z zastosowaniem odwrotnego obciążenia), a agencja reklamowa rozpozna import usług i obciąży swojego klienta (czyli podmiot, którego produkt/usługa są reklamowane). Każdy z podmiotów w łańcuchu świadczeń wykona na rzecz poprzedniego usługę marketingową/reklamową w zakresie kampanii internetowej.

W celu przyciągnięcia jak największej liczby reklamodawców zlecających Spółce emisję reklam internetowych na portalach internetowych Spółki, wprowadzony został program o charakterze motywacyjnym dla agencji reklamowych. W przypadku osiągnięcia określonego poziomu zamówień, agencje reklamowe będą otrzymywać od Spółki świadczenia pieniężne mające charakter bonusów (rabatów) pośrednich. Wypłata bonusów pośrednich ma następować na podstawie not uznaniowych wystawianych przez Spółkę, choć możliwe będą również sytuacje, w których agencje reklamowe wystawią Spółce noty obciążeniowe.

(\`(...)\`)

W konsekwencji, beneficjentem bonusów pośrednich udzielanych przez Spółkę nie będzie jej bezpośredni kontrahent, tj. Kontrahent Zagraniczny, ale agencje reklamowe zamawiające na rzecz swoich klientów reklamy internetowe od Spółki. Ze względu na brak bezpośredniej relacji usługowej między Spółką a agencjami reklamowymi, Spółka dokumentując kwotę rabatu nie będzie mogła wystawić faktury korygującej”.

Odnosząc się do powyższego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, DKIS uznał, że podmiotem uprawnionym do obniżenia podstawy opodatkowania jest w tym przypadku wnioskodawca, który dokonał sprzedaży (eksportu usług) ostatecznie po obniżonej cenie, tj. udzielił rabatu. Korekta ma jednak w tym przypadku dotyczyć wyłącznie podstawy opodatkowania, bowiem wnioskodawca nie odprowadzał podatku należnego z tytułu transakcji na rzecz kontrahenta zagranicznego (eksportu usług).

W tych okolicznościach, w ocenie Wnioskodawcy, bonusy (rabaty pośrednie) otrzymywane przez Wnioskodawcę od Dostawców stanowią rabaty będące obniżką ceny, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, i w przypadku ich udzielenia Wnioskodawca jest zobowiązany do obniżenia podstawy opodatkowania z tytułu importu usług związanych z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych, tj. zmniejszenia zarówno podatku należnego, jak i podatku naliczonego z tytułu importu usług od Spółek zagranicznych.

Ad 2

Możliwość dokumentowania rabatów pośrednich notą obciążeniową wystawianą przez otrzymującego rabat lub notą uznaniową wystawianą przez wypłacającego rabat potwierdzają liczne interpretacje indywidualne (np. interpretacja indywidualna DKIS z 19 maja 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.71.2020.2.MMA). Nota z VAT nie jest fakturą w rozumieniu art. 106e ust. 1 ustawy o VAT i nie zawiera wszystkich elementów w tym przepisie wymienionych. Informacja o kwocie VAT jest podawana jedynie informacyjnie, aby ujawnić Wnioskodawcy, że w związku z udzieleniem bonusu (rabatu pośredniego) Dostawca obniża swoją podstawę opodatkowania z tytułu sprzedaży na rzecz Spółek zagranicznych (eksport usług) lub Brokerów (sprzedaż krajowa). Wystawianie Not z VAT może mieć uzasadnienie w stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS 8 stycznia 2020 r., 0114-KDIP1-2.4012.665.2019.1.RD. W sprawie tej, Spółka wystawiała fakturę za usługi reklamowe na rzecz Operatora z podstawową stawką VAT, Operator wystawiał fakturę na rzecz spółki z grupy A. z siedzibą w Irlandii (z odwrotnym obciążeniem), ta z kolei obciążała agencję reklamową (z odwrotnym obciążeniem), a agencja reklamowa swojego klienta (czyli podmiot, którego produkt/usługa są reklamowane). Każdy z podmiotów w łańcuchu świadczeń wykonywał na rzecz poprzedniego usługę marketingową/reklamową w zakresie kampanii internetowej. W interpretacji tej DKIS odpowiadał na trzy pytania o treści:

„1. Czy bonusy (rabaty pośrednie) udzielane przez Spółkę na rzecz agencji reklamowych stanowią rabaty będące obniżką ceny, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT i w przypadku ich udzielenia Spółka będzie uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania oraz odpowiednio kwoty podatku należnego o wartość bonusów pośrednich udzielonych agencjom reklamowym?

2\. Czy prawidłowym sposobem dokumentowania bonusów pośrednich udzielonych przez Spółkę agencjom reklamowym w powyżej opisanych okolicznościach będzie wystawienie noty uznaniowej przez Spółkę na rzecz agencji reklamowej lub wystawienie noty obciążeniowej przez agencję reklamową na rzecz Spółki?

3\. Czy prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz odpowiednio kwoty podatku należnego przez Spółkę wystąpi w momencie udzielenia rabatu pośredniego na rzecz agencji reklamowej?”

W sprawie tej DKIS na tak postawione pytania potwierdził stanowisko wnioskodawcy, z którego wynikało, że:

Ad 1 bonusy (rabaty pośrednie) udzielane przez Spółkę na rzecz agencji reklamowych stanowią rabaty będące obniżką ceny, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT. Tym samym, stanowią podstawę do obniżenia przez Spółkę podstawy opodatkowania oraz odpowiednio kwoty podatku należnego wynikającej z rozliczeń usług wykonanych przez Spółkę na rzecz jej bezpośredniego kontrahenta (Operatora), któremu Spółka wystawiła fakturę z tytułu wykonania tych usług, ad 2 - prawidłowe jest zarówno dokumentowanie udzielanych przez Spółkę na rzecz agencji reklamowych bonusów pośrednich notami uznaniowymi przez Spółkę na rzecz agencji reklamowej jak i notami obciążeniowymi wystawianymi przez agencję reklamową na rzecz Spółki, ad 3 - Spółka może dokonać obniżenia podstawy opodatkowania oraz odpowiednio kwoty podatku należnego z tytułu udzielenia bonusów pośrednich na rzecz agencji reklamowych w rozliczeniu za okres, w którym bonus został faktycznie udzielony (czyli należna agencji kwota została przez Spółkę zapłacona lub rozliczona w inny sposób), niezależnie od daty wystawienia noty księgowej (obciążeniowej lub uznaniowej) dokumentującej przyznanie tego bonusu”.

Jak słusznie wskazał DKIS w interpretacji indywidualnej z 19 marca 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.864.2019.1.KO, „Kwota rabatu pośredniego (bonusu) wypłacana Wnioskodawcy obniża efektywnie kwotę należną Dostawcy, a zatem obniżka ta powinna znaleźć odzwierciedlenie zarówno w wysokości podstawy opodatkowania, jak i kwocie podatku należnego. Skoro bowiem obniżeniu ulega kwota łącznej należności za sprzedane produkty, która jest kwotą brutto, zatem i kwota rabatu powinna być uznana za kwotę brutto”. Istotne jest, że w przypadku płatności rabatów pośrednich na podstawie Noty z VAT Wnioskodawca otrzymuje całą kwotę brutto wskazaną na Nocie z VAT. Kwotę otrzymaną należy zestawić z wynagrodzeniem zapłaconym za Świadczenia na rzecz Spółek zagranicznych, gdyż rabat pośredni obniży podstawę opodatkowania VAT z tytułu zakupu tych Świadczeń. W konsekwencji, cała wartość bonusów (rabatów pośrednich) otrzymywanych przez Wnioskodawcę od Dostawców i dokumentowanych Notą z VAT powinna obniżyć podstawę opodatkowania z tytułu importu usług związanych z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych, a nie jedynie wskazana w Nocie z VAT wartość netto. Z tej perspektywy znaczenie ma wartość (kwota) otrzymana od Dostawcy w związku z przyznaniem tzw. rabatu pośredniego.

Ad 3

Uprawnienie podatnika do obniżenia podstawy opodatkowania w związku z udzieleniem rabatu pośredniego zostało potwierdzone m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

· interpretacja indywidualna DKIS z 18 maja 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.176.2018.1.AW,

· interpretacja indywidualna DKIS z 26 października 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.636.2018.2.JO,

· interpretacja indywidualna DKIS z 5 września 2018 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.536.2018.1.AW,

· interpretacja indywidualna DKIS z 17 lipca 2018 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.300.2018.1.AKO,

· interpretacja indywidualna DIS w Poznaniu z 15 grudnia 2015 r., sygn. ILPP1/4512-1-697/15-2/MK,

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 3 listopada 2015 r., sygn. IPPP2/4512- 775/15-2/MJ,

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 16 października 2015 r., sygn. IPPP3/4512- 711/15-2/IA.

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 18 września 2015 r., sygn. IPPP1/4512- 647/15-2/JL,

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 30 września 2014 r., sygn. IPPP1/443- 793/14-2/KC,

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 12 sierpnia 2014 r., sygn. IPPP1/443-602/14-2/AS,

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 7 maja 2015 r., sygn. IPPP1/4512-362/15-2/Igo,

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 15 stycznia 2013 r., sygn. IPPP1/443- 1133/12-2/MP,

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 24 lipca 2013 r., sygn. IPPP1/443-407/13- 2/AP,

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 30 września 2010 r., sygn. IPPP1/443- 747/10-4/AW,

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 12 grudnia 2014 r., sygn. IPPP1/443- 1210/14-2/KC,

· interpretacja indywidualna DIS w Warszawie z 25 marca 2014 r., sygn. IPPP3/443-8/14- 2/MKw.

W interpretacjach indywidualnych podkreśla się, że uprawnienie do obniżenia podstawy opodatkowania w przypadku otrzymania rabatu pośredniego, a także obowiązek do pomniejszenia podatku naliczonego po stronie otrzymującego rabat materializuje się w dacie wypłacenia/otrzymania tego rabatu, tj. na zasadzie kasowej. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 7 stycznia 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.664.2019.1.RD, DKIS podkreślił, że „podstawą do obniżenia tych kwot jest samo udzielenie (tj. faktyczna zapłata) rabatu pośredniego na rzecz agencji reklamowej”. Podobnie wypowiedział się DKIS w interpretacji indywidualnej z 6 października 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.371.2020.1.AA. W tych okolicznościach, prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz odpowiednio kwoty podatku należnego i naliczonego przez Wnioskodawcę w związku z otrzymaniem bonusu (rabatu pośredniego) powstanie na zasadzie kasowej, tj. w momencie otrzymania rabatu pośredniego przez Wnioskodawcę.

Ad 4

Jak już była o tym mowa m.in. w uzasadnieniu do odpowiedzi na pytanie 1, rabaty pośrednie mogą być dokumentowane notą obciążeniową wystawioną przez podmiot uprawniony do otrzymania tego rabatu. Jak wskazał np. DKIS w interpretacji indywidualnej z 8 listopada 2018 r. 0112-KDIL2-2.4012.366.2018.2.AKR, „udokumentowanie wypłacanych przez Wnioskodawcę bonusów pieniężnych notą księgową wystawianą przez Spółkę (nota uznaniowa) albo wystawianą przez Klienta (nota obciążeniowa), która stanowić będzie jednocześnie podstawę do obniżenia (o wartość wypłaconego Klientowi bonusu pieniężnego) odpowiednio podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu sprzedaży samochodów na rzecz Finansującego, nie będzie nieprawidłowe”. Mając na uwadze powyższe, prawidłowym będzie dokumentowanie otrzymania przez Wnioskodawcę od Dostawców rabatów pośrednich związanych z importem usług od Spółek zagranicznych na podstawie Not Obciążeniowych wystawionych przez Wnioskodawcę.

Ad 5

W opisanym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca nie świadczył żadnej usługi na rzecz Dostawcy, a Nota Obciążeniowa nie będzie dokumentowała żadnego wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za wykonaną usługę na rzecz Dostawcy. Nota Obciążeniowa nie będzie również korektą wynagrodzenia płaconego wcześniej Dostawcy przez Wnioskodawcę. Kwota, którą otrzyma Wnioskodawca w związku z wystawieniem Noty Obciążeniowej będzie ewidentnie powiązana z wartością Świadczeń nabytych od Spółek zagranicznych. Wnioskodawca nie będzie miał więc obowiązku wykazywania na Nocie Obciążeniowej kwoty VAT, tym bardziej że dokument ten nie będzie fakturą w rozumieniu przepisów o VAT. Skoro więc Wnioskodawca nie otrzymał wcześniej faktury dokumentującej nabycie towarów i usług opodatkowanych VAT, z którymi miałaby być powiązana kwota rabatu pośredniego udokumentowanego Notą Obciążeniową (ten dotyczył będzie importu usług), to nie można wymagać od Wnioskodawcy, aby wykazywał kwotę VAT na Notach Obciążeniowych. W tych okolicznościach, prawidłowym będzie niewyodrębnianie na Notach Obciążeniowych kwoty VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.

Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.).

Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Wskazać należy, że podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy ich przyznanie uwarunkowane jest wykonaniem dodatkowych czynności, czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, itp.

W praktyce występują również sytuacje, w których w zamian za udzielenie premii ma miejsce świadczenie innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym, bądź zobowiązanie się do dokonywania zakupów wyłącznie u wypłacającego premie, czy zobowiązanie się do posiadania pełnego asortymentu towarów kontrahenta, itp. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2020 r., podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Stosownie do art. 29a ust. 10 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r., podstawę opodatkowania obniża się o:

1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

W myśl art. 29a ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2020 r., w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Na podstawie art. 29a ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r., w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy, przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika przede wszystkim, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Celem dokonania prawidłowej kwalifikacji bonusów pieniężnych (rabatów) w świetle przepisów o podatku od towarów i usług, należy przeprowadzić obiektywną analizę całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej transakcji, która pozwoli na ocenę skutków takiej transakcji w świetle regulacji dotyczących podatku od towarów i usług.

Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „rabat”, w związku z powyższym pojęcie to należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową.

Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”. Zatem rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru. Rozróżnia się przy tym rabaty na te przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu.

Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny) nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży.

Natomiast, jeżeli udzielenie rabatu ma miejsce po dokonaniu sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia podstawy opodatkowania (rabat potransakcyjny), wówczas czynność ta wymaga wystawienia faktury korygującej zmniejszającej wartość towarów, zgodnie z art. 106j ustawy. Jednakże możliwe jest wystawienie faktury korygującej wyłącznie w sytuacji udzielenia rabatu bezpośredniemu nabywcy towarów i usług.

Uregulowania krajowej ustawy o podatku od towarów i usług mają swoje odzwierciedlenie w przepisach wspólnotowych i są konsekwencją przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. I tak, art. 29a ustawy stanowi odniesienie do przepisu art. 79 Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym podstawa opodatkowania nie obejmuje następujących elementów:

a) obniżek cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

b) opustów i obniżek cen udzielonych nabywcy lub usługobiorcy i uwzględnionych w momencie transakcji;

c) kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a zaksięgowanych przez podatnika na koncie przejściowym.

Podatnik musi przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku mógł zostać naliczony.

Dyrektywa 2006/112/WE w art. 73 oraz art. 90 ust. 1 określa podstawę opodatkowania, przewidując uprawnienia do jej obniżenia w przypadku każdorazowego, faktycznego zmniejszenia obrotu. Zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE, przesłanką wystarczającą dla ustalenia podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu, bez konieczności wykazywania go w jeden konkretny sposób. Mając to na uwadze wydaje się, że zarówno wystawienie faktury korygującej, jak również noty stanowi prawidłowy sposób udokumentowania udzielonego rabatu. Przepis ustawy przewiduje jednakże, że kwoty rabatów mają być udokumentowane, prawnie dopuszczone i obowiązkowe.

Konstrukcja podstawy opodatkowania oparta jest bowiem na założeniu proporcjonalności podatku VAT do ceny towarów i usług. W efekcie, każda transakcja podlega podatkowi VAT obliczonemu od rzeczywistej ceny towarów lub usług według stawki, jaka ma zastosowanie do takich towarów i usług. Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE wskazują, że zasada proporcjonalności obowiązuje również w przypadku obniżenia podstawy opodatkowania w przypadku rabatów, opustów lub obniżek cen. Ponadto, powyższe dotyczy anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy. Oznacza to, że podatek VAT należny powinien być, co do zasady, proporcjonalny do ceny faktycznej pobranej przez dany podmiot.

Ponadto, należy mieć na uwadze, że konstrukcja podstawy opodatkowania jest wyrazem zasady neutralności podatku VAT. Oznacza ona, że ekonomicznego ciężaru podatku VAT nie powinny ponosić podmioty niebędące ostatecznymi odbiorcami towarów lub usług. W konsekwencji, po obniżeniu ceny transakcyjnej powinno następować proporcjonalne obniżenie podstawy opodatkowania. W innym przypadku, tj. gdyby podstawa opodatkowania przewyższała kwotę wynagrodzenia należnego podatnikowi, podatnik ponosiłby ekonomiczny ciężar podatku, co naruszałoby wskazaną wyżej zasadę neutralności.

Zasada neutralności była wielokrotnie podkreślana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: TSUE). Na szczególną uwagę zasługuje wyrok w sprawie C-317/94 pomiędzy Elida Gibbs Ltd a Commissioners of Customs and Excise, w którym TSUE stwierdził, że: „(\`(...)\`) producent, który zrefundował wartość kuponu zniżkowego detaliście lub wartość kuponu uprawniającego do zwrotu gotówki klientowi końcowemu, otrzymuje, po zakończeniu transakcji, kwotę odpowiadającą cenie sprzedaży zapłaconej przez hurtowników lub detalistów za jego towary, pomniejszoną o wartość przedmiotowych kuponów. Nie byłoby zatem zgodne z dyrektywą, gdyby podstawa opodatkowania użyta do obliczenia podatku należnego od producenta jako podatnika, przekraczała kwotę ostatecznie przez niego otrzymaną. Gdyby bowiem tak było, zasada neutralności VAT w stosunku do podatników, do których należy przecież także producent, nie byłaby spełniona” (pkt 28).

Ponadto, TSUE wskazuje, że: „(\`(...)\`) w celu zapewnienia realizacji zasady neutralności należy, obliczając podstawę opodatkowania dla celów VAT, uwzględnić sytuacje, w których podatnik, nie pozostając w stosunkach umownych z konsumentem końcowym, ale będąc pierwszym ogniwem łańcucha transakcji kończącego się na tym konsumencie, udziela takiemu konsumentowi zniżki za pośrednictwem detalistów lub poprzez bezpośredni zwrot wartości kuponów. W przeciwnym razie, organy podatkowe otrzymałyby z tytułu VAT kwotę większą niż rzeczywiście zapłacona przez konsumenta ostatecznego, kosztem podatnika” (pkt 31).

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,

b) usługobiorcą jest:

· w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,

· w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,

· w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi, która podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy.

Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy świadczenie usług z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 stanowi import usług.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca („Spółka”) jest domem mediowym, świadczącym usługi polegające na planowaniu i prowadzeniu kampanii reklamowych oraz zakupie usług mediowych (takich jak czas reklamowy w telewizjach, miejsce na reklamę w prasie, ekspozycja w Internecie materiałów reklamowych, itp.). Wnioskodawca występuje także jako agencja reklamowa nabywająca m.in. powierzchnię reklamową od dostawcy. W swojej działalności Wnioskodawca korzysta z różnych narzędzi oraz platform ad-serwerowych, aby zapewnić swoim kontrahentom usługi na najwyższym poziomie. Wnioskodawca jest związany z zagranicznymi podmiotami oferującymi kompleksowe platformy („Platforma”) dla domów mediowych, reklamodawców i wydawców, dzięki której można organizować kampanie reklamowe dla klientów, a następnie je nadzorować i kontrolować poprzez np. pełen wgląd do statystyk i raportów, zmianę budżetu, obszaru, zasięgu danej kampanii prowadzonej automatycznie poprzez Platformę. Usługi świadczone są przez zagraniczne podmioty, które nie są polskimi rezydentami podatkowymi i nie podlegają polskiemu podatkowi od osób prawnych od całości dochodów uzyskanych na terytorium RP („Spółki zagraniczne”). Wnioskodawca, korzystając z Platformy, nabywa zatem od Spółek zagranicznych różnego rodzaju usługi mediowe („Świadczenia”). Nabyte Świadczenia Wnioskodawca wykorzystuje do realizowania usług mediowych na rzecz swoich klientów. Z tytułu nabycia Świadczeń od Spółek zagranicznych Wnioskodawca rozpoznaje import usług w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a w związku z nabyciem Świadczeń przysługuje mu prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego. Import usług z tytułu nabycia Świadczeń od Spółek zagranicznych jest więc dla Wnioskodawcy neutralny z perspektywy VAT. Wynagrodzenie płatne jest na podstawie faktury, która jest wystawiana na rzecz podmiotu, który nabył Świadczenia, faktura w tym przypadku wystawiana jest na rzecz Wnioskodawcy. Podmioty mające siedzibę w Polsce („Dostawcy) odpłatnie udostępniają miejsce na reklamy na swoich stronach i portalach internetowych poprzez „Platformy” prowadzone przez Spółki zagraniczne. Zasadniczo Dostawcy bezpośrednio dokonują sprzedaży powierzchni reklamowej na rzecz Spółek zagranicznych rozpoznając sprzedaż jako eksport usług (usługa opodatkowana w kraju siedziby usługobiorcy). Natomiast część Dostawców dokonuje sprzedaży na rzecz pośredników krajowych („Brokerzy”), tzn. polskich podatników VAT, którzy następnie dokonują odsprzedaży usług na rzecz Spółek zagranicznych. W przypadku takiego modelu współpracy (łańcucha usług i rozliczeń), tzn. zaangażowania Brokera, Wnioskodawca również dokonuje nabycia Świadczeń od Spółek zagranicznych. Wnioskodawca zawiera umowy („Umowy”) z Dostawcami”, której celem jest uregulowanie ustalonych wcześniej warunków i zasad przyznawania i wypłaty rabatu pośredniego od obrotu realizowanego pomiędzy właścicielem platformy ad-serwer (Spółkami zagranicznymi), a Wnioskodawcą działającym jako agencja reklamowa, w zakresie zakupu powierzchni reklamowej, do której tytuł prawny posiadał Dostawca. Rabat pośredni wypłacany na rzecz Wnioskodawcy w związku z zakupem Świadczeń od Spółek zagranicznych jest dokumentowany za pomocą not księgowych t.j. not uznaniowych wystawionych przez Dostawcę. Część Dostawców wykazuje na nocie księgowej wartość podatku VAT, dzieląc wartość rabatu na część netto i brutto („Nota z VAT”). Wartość podatku VAT prezentowana jest jedynie informacyjnie, bowiem Nota z VAT nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów o VAT, tj. nie zawiera wszystkich obligatoryjnych elementów zastrzeżonych przez art. 106e ust. 1 Ustawy o VAT, m.in. brak informacji o przedmiocie sprzedaży, dacie sprzedaży, ilości wykonanych usług. W przypadku płatności rabatów pośrednich na podstawie Noty z VAT Wnioskodawca otrzymuje całą kwotę brutto wskazaną na Nocie z VAT. Z kolei niektórzy z Dostawców nie wyodrębniają kwoty VAT na notach księgowych, wskazując jedynie wartość wypłaconego Wnioskodawcy rabatu pośredniego ( „Nota bez VAT”).

Wnioskodawca rozważa również dokumentowanie otrzymywanych od Dostawców rabatów pośrednich w związku z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych na podstawie not obciążeniowych („Nota Obciążeniowa”) wystawianych na Dostawców. W takiej sytuacji Wnioskodawca nie otrzyma ani Noty z VAT, ani Noty bez VAT. Nota Obciążeniowa również nie będzie fakturą w rozumieniu przepisów o VAT i nie będzie zawierała danych, o których mowa w art. 106e ust. 1 Ustawy o VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy bonusy otrzymywane przez Wnioskodawcę od Dostawców stanowią rabaty będące obniżką ceny o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy i w związku z tym Wnioskodawca zobowiązany jest do obniżenia podstawy opodatkowania z tytułu importu usług tj. zmniejszeniem zarówno podatku należnego jak i podatku naliczonego.

Należy podkreślić, że rabat bezpośredni jest przyznawany bezpośrednio pomiędzy sprzedawcą a nabywcą – stronami umowy kupna-sprzedaży. Natomiast rabat pośredni jest przyznawany kolejnemu podmiotowi (innemu niż nabywca) przez podatnika znajdującego się na początku łańcucha dostaw.

W świetle powołanej wyżej definicji „rabatu” należy uznać, że w opisanym przypadku będziemy mieć do czynienia z pomniejszeniem, czyli odstępstwem od ustalonej ceny usług przez Dostawcę, który co prawda nie będzie świadczył usług bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy, ale na podstawie odpowiednich indywidualnych ustaleń będzie przyznawał mu rabaty. Spowoduje to w istocie zwrot części ceny usług.

W przypadku kiedy Wnioskodawca, któremu Dostawca przyznał rabat, otrzyma zwrot części ceny nabywanych usług, wówczas dla Dostawcy i dla Wnioskodawcy nastąpi rzeczywiste obniżenie ceny świadczonych usług. Takie obniżenie ceny nie będzie dotyczyło bezpośredniego kontrahenta Dostawcy – Spółek zagranicznych (ewentualnie brokerów którzy dokonują odsprzedaży usług na rzecz Spółek zagranicznych) od których Wnioskodawca nabywa usługi. W takiej sytuacji otrzymywany przez Wnioskodawcę bonus stanie się opustem, obniżką ceny o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy. Należy również zauważyć, że otrzymany rabat nie jest związany ze świadczeniem wzajemnym (Wnioskodawca nie świadczy na rzecz Dostawców żadnych usług) i otrzymany bonus jest w istocie rabatem obniżającym wartość sprzedaży. Z tytułu nabycia różnych usług mediowych (Świadczenia) od spółek zagranicznych Wnioskodawca rozpoznaje import usług w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. W myśl cytowanego art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca. Tym samym w związku z otrzymanym rabatem pośrednim Wnioskodawca będzie uprawniony do obniżenia podstawy opodatkowania z tytułu importu usług związanych z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych tj. zmniejszeniem zarówno podatku należnego jak i podatku naliczonego z tytułu importu usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr **1** należy uznać za **prawidłowe**.

Wątpliwości dotyczą kwestii czy wartość rabatów pośrednich otrzymanych od Dostawców i dokumentowanych Notą VAT powinna obniżyć podstawę opodatkowania z tytułu importu usług i czy prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz odpowiednio kwoty podatku należnego i naliczonego powstanie w momencie otrzymania rabatu pośredniego.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy obowiązujący do 30 czerwca 2021 r., podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Przy czym art. 106b ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2021 r. stanowi, że podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b. czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c. dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-6 ustawy, faktura powinna zawierać:

1.  datę wystawienia;
2.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury.

Natomiast zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1) udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,

2) udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

− podatnik wystawia fakturę korygującą.

Z kolei art. 106j ust. 2 ustawy stwierdza, że faktura korygująca powinna zawierać:

1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;

2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;

3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a. określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,

b. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

4) przyczynę korekty;

5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.

Powyższe przepisy dotyczą zatem sytuacji wystawienia faktury korygującej przez kontrahentów bezpośrednio uczestniczących w transakcji udokumentowanej fakturą. Skoro podatnik wystawił na rzecz danego podmiotu fakturę dokumentującą dokonaną transakcję, to późniejsze udzielenie rabatu, skutkujące zmianą ceny przedmiotu transakcji, powinno zostać odzwierciedlone poprzez dokonanie korekty uprzednio wystawionej faktury.

Wystawienie faktury korygującej jest zatem możliwe wyłącznie w sytuacji opustu/obniżki ceny bezpośredniemu nabywcy towaru lub usługi. W przypadku udzielenia rabatu kolejnemu nabywcy w łańcuchu dostaw i przy braku bezpośredniej transakcji pomiędzy nimi, przyznanie rabatu pośredniego nie powinno być udokumentowane fakturą korygującą, o której mowa w art. 106j ustawy, ponieważ nie jest możliwe odwołanie się do faktury pierwotnej. Faktura korygująca jest bowiem dokumentem potwierdzającym zmiany w bezpośredniej transakcji pomiędzy podatnikiem a nabywcą, któremu uprzednio podatnik wystawił fakturę z tego tytułu.

Jak wynika z opisu sprawy Rabat pośredni wypłacany na rzecz Wnioskodawcy w związku z zakupem Świadczeń od Spółek zagranicznych jest dokumentowany za pomocą not księgowych t.j. not uznaniowych wystawionych przez Dostawcę. Część Dostawców wykazuje na nocie księgowej wartość podatku VAT, dzieląc wartość rabatu na część netto i brutto („Nota z VAT”). Wartość podatku VAT prezentowana jest jedynie informacyjnie, bowiem Nota z VAT nie stanowi faktury w rozumieniu przepisów o VAT, tj. nie zawiera wszystkich obligatoryjnych elementów zastrzeżonych przez art. 106e ust. 1 Ustawy o VAT, m.in. brak informacji o przedmiocie sprzedaży, dacie sprzedaży, ilości wykonanych usług. W przypadku płatności rabatów pośrednich na podstawie Noty z VAT Wnioskodawca otrzymuje całą kwotę brutto wskazaną na Nocie z VAT. Z kolei niektórzy z Dostawców nie wyodrębniają kwoty VAT na notach księgowych, wskazując jedynie wartość wypłaconego Wnioskodawcy rabatu pośredniego („Nota bez VAT”).

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że cała wartość bonusów (rabatów pośrednich) otrzymywanych od Dostawców i dokumentowanych Notą z VAT powinna obniżyć podstawę opodatkowania z tytułu importu usług związanych z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych. Należy bowiem zauważyć, że w przypadku płatności rabatów pośrednich na podstawie Noty z VAT Wnioskodawca otrzymuje całą kwotę brutto wskazaną w Nocie z VAT. Otrzymana kwota jako rabat pośredni obniża podstawę opodatkowania w związku z importem usług związanych z nabyciem Świadczeń od Spółek zagranicznych. Skoro Wnioskodawca otrzymuje całą kwotę brutto wskazaną w Nocie z VAT cała wartość bonusów powinna obniżyć podstawę opodatkowania a nie jedynie wskazana w Nocie z VAT wartość netto.

Odnosząc się zaś do momentu, w którym Wnioskodawca powinien dokonać obniżenia podstawy opodatkowania należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania wyżej przytoczony art. 29a ust. 13 ustawy gdyż przepis ten dotyczy rabatów bezpośrednich, czyli takich które dokumentowane są fakturami korygującymi. Otrzymane przez Wnioskodawcę od Dostawców bonusy stanowią rabaty pośrednie dokumentowane notami księgowymi, które nie stanowią faktur w rozumieniu przepisów ustawy. Wobec braku możliwości zastosowania art. 29a ust. 13 ustawy dla obniżenia podstawy opodatkowania oraz odpowiednio kwoty podatku należnego i naliczonego zasadnicze znaczenie powinien mieć moment, w którym wykreowana została podstawa do dokonania przedmiotowej korekty tj. moment otrzymania rabatu pośredniego przez Wnioskodawcę.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr **2** i **3** należy uznać za **prawidłowe**.

Wątpliwości dotyczą również kwestii czy prawidłowym będzie dokumentowanie otrzymania przez Wnioskodawcę od Dostawców rabatów pośrednich związanych z importem usług na podstawie Not Obciążeniowych i czy prawidłowym będzie niewyodrębniania na Notach Obciążeniowych kwoty VAT.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości w zakresie dokumentowania otrzymanych rabatów należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217 ze zm.), a nie przepisów dotyczących podatku VAT.

Przepisy krajowe nie określają dokumentu, na podstawie którego podatnik udzielający rabatu może ten rabat udokumentować. Nie jest tym dokumentem faktura korygująca, jednak nic nie wskazuje, że nie może nim być np. nota księgowa (uznaniowa). W konsekwencji, wystawiona nota, będzie pisemnym dokumentem, który w świetle regulacji prawnych umożliwi udokumentowanie rabatu.

W związku z tym uznać należy, że każda forma dokumentacyjna - inna niż faktura korygująca będzie dopuszczalna. W konsekwencji, w niniejszej sytuacji, dozwolonym będzie dokumentowanie otrzymania przez Wnioskodawcę od Dostawców rabatów pośrednich związanych z importem usług od Spółek zagranicznych na podstawie Not obciążeniowych wystawionych przez Wnioskodawcę.

Należy również podkreślić że otrzymany rabat od Dostawców dokumentowany przez Wnioskodawcę notą obciążeniową nie jest świadczeniem wzajemnym (Wnioskodawca nie świadczy na rzecz Dostawców żadnych usług), a tym samym będzie stanowił jak już wskazywano rabat pośredni, a w istocie rabat obniżający wartość sprzedaży. Wystawiona nota nie jest także związana z korektą wynagrodzenia płaconego wcześniej Dostawcy bo to spółki zagraniczne dokonywały płatności na rzecz Dostawców (ewentualnie brokerów) przez świadczone przez nich usługi. Rabat wypłacany był w związku z zakupem Świadczeń ale od Spółek zagranicznych. Wystawiona Nota obciążeniowa jako dokument księgowy nie będzie fakturą w rozumieniu przepisów ustawy i jak wskazuje Wnioskodawca nie będzie zawierał danych, o których mowa w art. 106e ust. 1 ustawy. Tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wykazywania na wystawionej Nocie obciążeniowej kwoty VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr **4** i **5** (oznaczonego we wniosku nr 5 i 6) należy uznać za **prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Tut. Organ informuje, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Wydana interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.