Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.599.2025.5.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości będącej we
wspólności małżeńskiej.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    28 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 24 lipca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku podlegania opodatkowaniu podatkiem
    VAT sprzedaży działki nr 1. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 sierpnia 2025 r. (wpływ 27
    sierpnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:
          A.A.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
          B.A.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni i Wnioskodawca pozostają w związku małżeńskim, w którym obowiązuje
    ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. W ramach majątku wspólnego są właścicielami
    nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1 o powierzchni 0,7500
    ha, położonej w (...) („Działka”), dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą o
    numerze (...). Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawców na podstawie umowy
    sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego 2 lutego 1990 r. (...).
    Działka od momentu nabycia była wykorzystywana w ramach prywatnego majątku
    Wnioskodawców. Jej część została zagospodarowana na cele mieszkaniowe poprzez
    wybudowanie domu jednorodzinnego, który stanowi centrum życiowe Wnioskodawców.
    Pozostała część nieruchomości miała charakter rekreacyjno-rolny i nie była
    wykorzystywana w żaden sposób komercyjnie - nie stanowiła przedmiotu najmu,
    dzierżawy ani żadnej innej formy odpłatnego udostępniania osobom trzecim.
    Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej. Wnioskodawca
    natomiast prowadzi działalność jako wspólnik Spółki cywilnej pod firmą C. wspólnik Spółki
    cywilnej, wpisanej do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod
    numerem NIP: (...), będąc jednocześnie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    (dalej: „VAT”). Zakres prowadzonej przez niego działalności nie obejmuje jakichkolwiek
    czynności związanych z obrotem nieruchomościami, działalnością budowlaną ani
    deweloperską. Wszelkie działania podejmowane w odniesieniu do działki nie pozostają w
    jakimkolwiek związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą i nie
    są z nią funkcjonalnie ani organizacyjnie powiązane.
    Wnioskodawcy są polskimi rezydentami podatkowymi.
    Dla działki zostały wydane warunki zabudowy, a jej przeznaczenie zostanie docelowo
    zmienione poprzez wyłączenie z produkcji rolnej. Ze względu na znaczną powierzchnię
    działki oraz coraz większe trudności w zakresie jej utrzymania i bieżącego zarządzania,
    wynikające z przyczyn osobistych i praktycznych, Wnioskodawcy rozważają zmianę
    dotychczasowego sposobu jej wykorzystania. Planują sprzedaż niezabudowanej części
    działki na rzecz Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która zostanie utworzona z
    zamiarem realizacji jednorazowej inwestycji mieszkaniowej. Możliwe jest, że
    Wnioskodawcy obejmą udziały w kapitale zakładowym tej spółki. Na dzień składania
    wniosku Spółka nie została jeszcze utworzona.
    Zamiarem nabywcy działki będzie realizacja inwestycji polegającej na budowie 12
    budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, z czego 10 w układzie
    dwulokalowym. Planowana jest łącznie realizacja 22 lokali mieszkalnych przeznaczonych
    do sprzedaży na warunkach rynkowych.

    W związku z utrudnionym dostępem do działki, Wnioskodawcy zawarli w formie aktu
    notarialnego umowę ustanowienia służebności gruntowej z właścicielem nieruchomości
    sąsiedniej. Przewiduje ona prawo przejazdu, przechodu oraz prowadzenia infrastruktury
    technicznej, w celu zapewnienia odpowiedniego dostępu komunikacyjnego do Działki.
    Dążąc do utrzymania funkcjonalności oraz zachowania wartości nieruchomości,
    Wnioskodawcy zlecili opracowanie koncepcji zagospodarowania terenu, wystąpili o
    wydanie warunków technicznych dla przyłączenia mediów oraz złożyli wniosek o
    wyłączenie gruntu z produkcji rolnej. Wszystkie te czynności sfinansowano z prywatnych
    środków Wnioskodawców, niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Żaden z
    poniesionych wydatków nie został ujęty w ewidencji działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy ani nie stanowił podstawy do jakiegokolwiek odliczenia VAT.
    Niezależnie od powyższego, w 2011 r. Wnioskodawczyni nabyła w drodze spadku inną
    nieruchomość, na której został wybudowany dom z zamiarem wykorzystania go jako
    nowego miejsca zamieszkania. Ostatecznie, ze względu na zmianę sytuacji osobistej,
    Wnioskodawcy zdecydowali się pozostać w dotychczasowym lokalu. W rezultacie
    odziedziczona nieruchomość została sprzedana w 2025 r. Transakcja miała charakter
    jednorazowy, niepowiązany z żadną formą działalności zarobkowej.
    Wnioskodawcy nigdy nie zajmowali się profesjonalnym obrotem nieruchomościami.
    Planowana sprzedaż Działki na rzecz Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ma
    charakter incydentalny i wynika z konieczności racjonalnego zagospodarowania majątku
    prywatnego. Wnioskodawcy nie przewidują w przyszłości podejmowania działań o
    podobnym charakterze. W związku z czym sprzedaż Działki nie stanowi przejawu
    prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i
    usług (dalej: „ustawa o VAT”).
    Wnioskodawcy zmierzają do uzyskania potwierdzenia, że planowana transakcja nie
    spowoduje po ich stronie powstania obowiązku podatkowego zarówno w podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: „PIT”), jak i w VAT.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    Działka nie została dotychczas sprzedana. Termin sprzedaży nie został jeszcze ustalony.
    Dla działki został wydany przez gminę miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
    Wnioskodawcy nie występowali o warunki zabudowy.
    Wnioskodawcy nie udzielili i nie planują udzielać pełnomocnictw żadnym podmiotom
    zewnętrznym w związku z przygotowaniem działki do sprzedaży. Wszystkie ewentualne
    czynności związane z planowaną transakcją będą podejmowane osobiście przez
    Wnioskodawców.
    Wnioskodawcy nie zamierzają zawierać umowy przedwstępnej z potencjalnym nabywcą
    działki.
    Wnioskodawcy rozważają sprzedaż niezabudowanej części działki na rzecz Spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością, powołanej wyłącznie w celu realizacji jednorazowej
    inwestycji mieszkaniowej o ściśle określonym zakresie. Na dzień sporządzenia niniejszego
    pisma Spółka nie została utworzona, a decyzja o jej powołaniu pozostaje
    nierozstrzygnięta. Obecnie przyjmowany jest wariant, w którym na etapie utworzenia
    Spółki jedynymi jej wspólnikami byliby Wnioskodawcy, z możliwością późniejszego objęcia
    części udziałów przez innych wspólników. Innymi słowy komercjalizacja nieruchomości
    nastąpi przez Spółkę, a nie Wnioskodawców (już po jej sprzedaży do Spółki).
    Ostateczna decyzja w tym zakresie nie została jeszcze podjęta. Aktualne założenie
    przewiduje, że w chwili zawiązania Spółki jedynymi wspólnikami będą Wnioskodawcy, przy
    czym nie wyklucza się, że w późniejszym czasie do spółki przystąpi inny wspólnik
    /wspólnicy; wydaje się jednak, że ta okoliczność jest bez znaczenia dla oceny skutków
    podatkowych transakcji sprzedaży nieruchomości przez Wnioskodawców.

    Poza nieruchomościami wskazanymi w opisie sprawy, Wnioskodawcy nie dokonywali
    sprzedaży żadnych innych nieruchomości.
    Wnioskodawcy nie posiadają żadnych innych nieruchomości przeznaczonych obecnie lub
    w przyszłości do sprzedaży. Nie planują również nabywania kolejnych nieruchomości w
    celu ich dalszego zbycia.
    Pytanie (oznaczone we wnioski jako pytanie nr 2)
    Czy planowana sprzedaż działki będzie podlegała opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawców, planowana sprzedaż działki nie będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT, ponieważ nie zostanie dokonana w ramach działalności gospodarczej
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.
    Okoliczności towarzyszące planowanej transakcji nie wskazują na zamiar uczestniczenia
    przez Wnioskodawców w profesjonalnym obrocie gospodarczym. W szczególności nie
    podejmowali oni działań o charakterze marketingowym, nie korzystali z usług
    pośredników, nie prowadzili cyklicznej sprzedaży nieruchomości, a nabycie działki nie
    miało na celu jej dalszego zbycia. Wszystkie te elementy wykluczają możliwość uznania ich
    za podatników VAT w odniesieniu do planowanej sprzedaży.
    Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, samo zbycie nieruchomości nie stanowi jeszcze
    podstawy do uznania, że czynność podlega opodatkowaniu VAT. Kluczowe znaczenie ma
    cel nabycia nieruchomości oraz całokształt okoliczności towarzyszących jej sprzedaży.
    W wyroku z dnia 12 stycznia 2010 r. (I FSK 1626/08), Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że działalność handlowa nie jest ograniczana w czasie i nie kończy się po
    sprzedaży z góry określonej ilości towarów. Z tego powodu nie jest działalnością handlową
    sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celach odprzedaży. Jeżeli
    sprzedawane działki zostały wydzielone z gruntu stanowiącego majątek osobisty
    sprzedawcy, który nie został nabyty w celu prowadzenia działalności gospodarczej,
    sprzedawca nie może być uznany za podatnika w tym zakresie.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie również w uchwale składu siedmiu sędziów
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2007 r. (I FPS 3/07) zgodnie z którą
    w sytuacji, w której dany podmiot (bez względu na status danego podmiotu jako
    podatnika zarejestrowanego) dokonuje sprzedaży przedmiotów z majątku prywatnego,
    nienabytych w celu odprzedaży, choć z dopuszczeniem takiej możliwości, nie jest
    podatnikiem VAT w zakresie tych czynności, choćby transakcji takich jak sprzedaż gruntów
    było kilka lub nawet kilkanaście.
    Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 czerwca 2025 r.
    (0114-KDIP4-1.4012.124.2025.2.DP), również potwierdza, że osoby nieprowadzące
    działalności gospodarczej, które zbywają majątek osobisty, nie działają jako podatnicy VAT,
    nawet jeżeli sprzedaż poprzedzona jest pewnymi działaniami takimi jak wydzielenie i
    utwardzenie drogi, wystąpienie o decyzję o warunkach zabudowy działki oraz uzyskanie
    oświadczenia zakładu energetycznego o zapewnieniu dostawy energii elektrycznej i o
    warunkach przyłączenia obiektu budowlanego do sieci dystrybucyjnej.
    Podobnie w interpretacji z 25 czerwca 2025 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    (0112-KDIL1-3.4012.234.2025.4.MR), organ uznał, że sprzedaż nieruchomości wcześniej
    wykorzystywanej w działalności gospodarczej, ale wycofanej do majątku prywatnego i
    następnie zbytej bez przejawów działalności zarobkowej, nie powoduje powstania
    obowiązku podatkowego w VAT.
    Dodatkowo w interpretacji indywidualnej z 15 lutego 2024 r. (0114-KDIP1-
    3.4012.643.2023.2.MPA), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jednoznacznie wskazał,
    że sprzedaż Nieruchomości bądź wniesienie jej aportem do spółki nie podlega
    opodatkowaniu, jeśli sprzedający nie będą występować w charakterze podatników VAT.

    Uwzględniając wszystkie powyższe okoliczności, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że
    planowana sprzedaż działki, jako czynność podejmowana w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym i niemająca charakteru działalności gospodarczej, nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działki, jak również udziału w działce), traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy także zauważyć, że kwestie dotyczące stosunków majątkowych
    pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i
    Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem rodzinnym i
    opiekuńczym.
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do

      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 15 ust. 1
    ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Zatem, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokona
    czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności

    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania sprzedaży Państwa działki, istotne jest, czy w celu
    dokonania jej dostawy podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu

    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Państwa za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach majątku wspólnego są Państwo właścicielami działki
    nr 1. Część działki została zagospodarowana na cele mieszkaniowe poprzez wybudowanie
    domu jednorodzinnego, który stanowi Państwa centrum życiowe. Pozostała część
    nieruchomości miała charakter rekreacyjno-rolny i nie była wykorzystywana w żaden
    sposób komercyjnie. Planują Państwo sprzedaż niezabudowanej części działki na rzecz
    Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która zostanie utworzona z zamiarem realizacji
    jednorazowej inwestycji mieszkaniowej. Możliwe jest, że obejmą Państwo udziały w
    kapitale zakładowym tej Spółki. Zamiarem nabywcy działki będzie realizacja inwestycji
    polegającej na budowie 12 budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, z czego
    10 w układzie dwulokalowym. Planowana jest łącznie realizacja 22 lokali mieszkalnych
    przeznaczonych do sprzedaży na warunkach rynkowych
    Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy planowana sprzedaż działki będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT.
    Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy
    mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków
    zastosowanie przepisy ustawy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Państwa zaangażowania w
    odniesieniu do przygotowania omawianej sprzedaży, nie wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak
    jest przesłanek świadczących o takiej Państwa aktywności w przedmiocie sprzedaży
    opisanej we wniosku nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego -
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg
    zdarzeń, który jednoznacznie przesądzałby, że sprzedaż przez Państwa działki, wypełni
    przesłanki działalności gospodarczej.
    Działka będąca przedmiotem sprzedaży, nie stanowiła przedmiotu najmu, dzierżawy ani
    żadnej innej formy odpłatnego udostępniania osobom trzecim. Zainteresowana nigdy nie
    prowadziła działalności gospodarczej. Zainteresowany natomiast prowadzi działalność
    jako wspólnik Spółki cywilnej, jednak działka będąca przedmiotem sprzedaży nigdy nie
    była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Nie występowali Państwo
    o warunki zabudowy, nie udzielili i nie planują udzielać pełnomocnictw żadnym

    podmiotom zewnętrznym w związku z przygotowaniem działki do sprzedaży. Co istotne,
    działka od momentu nabycia była wykorzystywana w ramach majątku prywatnego. Na
    części działki wybudowali Państwo dom, w którym obecnie zamieszkują. Natomiast,
    czynności, które Państwo wykonali przed sprzedażą działki (tj. zlecenie opracowania
    koncepcji zagospodarowania terenu, wystąpienie o wydanie warunków technicznych dla
    przyłączenia mediów), nie wskazują na Państwa aktywność „handlową” w przedmiocie
    obrotu nieruchomościami. Tym samym czynności te należy zakwalifikować jako wykonane
    w ramach zarządzania majątkiem prywatnym.
    Całokształt opisanych okoliczności, świadczy o tym, że w związku ze sprzedażą działki, nie
    podjęli Państwo aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców (nie uzbroili Państwo działki, nie wydzielili dróg wewnętrznych, nie
    podejmowali działań marketingowych w celu sprzedaży nieruchomości, nie występowali
    Państwo o wydanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, nie wystąpili o opracowanie
    planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru). Tym samym,
    Państwa aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży działki będą Państwo korzystać z przysługującego Państwu prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług
    i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym,
    nie będą Państwo podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w
    odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Państwa działki nr 1, nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Niniejsza interpretacja dotyczy rozstrzygnięcia w zakresie podatku od towarów i usług,
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zgodnie z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.