Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.89.2025.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: Zwolnienie od podatki nauki języka polskiego jako języka
obcego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: nauka-nauka języka
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi nauczania języków
obcych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 28

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usługi nauki
    języka obcego w formie kursów video z przygotowanym konspektem ze wsparciem
    merytorycznym prowadzącego kurs.

    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 20 marca 2025 r. (wpływ 21
    marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą począwszy od (...) 2023 r. Zgodnie z
    wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej przeważająca
    działalność gospodarcza Wnioskodawczyni polega na PKD: 85.59.A Nauka języków obcych.
    Początkowo w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni
    prowadziła korepetycje w formie tradycyjnej. Począwszy od miesiąca ... 2024 r.
    Wnioskodawczyni realizuje usługę polegającą na sprzedaży dostępu do nagrań video
    przygotowanych z udziałem Wnioskodawczyni, których wsparciem w nauce jest
    przygotowany konspekt elektroniczny w formie pliku pdf, jak również możliwość bieżących
    konsultacji, zadawania pytań nauczycielowi.
    W związku z faktem, iż Wnioskodawczyni uznała za konieczne skierowanie niniejszego
    zapytania, stąd została przeprowadzona analiza PKWiU, która doprowadziła do
    przekonania, że realizowane usługi należy zaliczyć, do kodu PKWiU w postaci: PKWiU -
    85.59.11.0 Usługi nauczania języków obcych.
    Warto dodać, że nauka języka obcego dotyczy nauczania języka polskiego, która
    kierowana jest do obcokrajowców dla których ów język jest językiem obcym.
    Z przedmiotowych kursów korzystają bardzo często obywatele Ukrainy, którzy upatrują
    korzyści z kursu poprzez możliwość jego poprowadzenia nauczania poprzez nauczyciela
    władającego językiem docelowym (język polski) oraz ich językiem macierzystym.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:
    1) Kursy językowe sprzedawane są poprzez platformę internetową, gdzie nabywca
      kupujący odpowiedni kurs językowy otrzymuje dostęp do konspektów i ćwiczeń w pdf
      sporządzonych przez nauczyciela, ze wsparciem w postaci pomocy nauczyciela w
      czasie rzeczywistym, jak i wykładem w formie wideo nagranych przez nauczyciela.
    2) Usługi świadczone przez Wnioskodawczynię nie stanowią usług, o których mowa w art.
      48 ust. 1 pkt 26 pkt a) i b).
    3) Sprzedaż kursów językowych nie jest dokonywana przez podmiot objęty systemem
      oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe.
    4) Sprzedaż kursów językowych jest dokonywana przez Wnioskodawczynię niebędącą
      uczelnią, czy instytutem badawczym, czy jednostką naukową Polskiej Akademii
      Naukowej.
    5) Sprzedaż kursów językowych jest dokonywana przez podmiot świadczący usługi, który
      nie jest podmiotem spełniającym warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29
      ustawy o podatku od towarów i usług, bądź podmiotem o którym mowa w § 3 ust. 1
      pkt 13 lub 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie
      zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.
    6) Sprzedaż kursów językowych dokonywana jest przez podmiot, który nie uzyskiwał
      akredytacji, gdyż nie podlega takiej procedurze.
    7) Kwalifikacje związane z posiadaną wiedzą pozwalającą na świadczenie usługi
      nauczania w ramach kurów językowych zostały nabyte w następujący sposób:
      Wnioskodawczyni jest nauczycielem, z dyplomem ukończonym na Uniwersytecie ...,
      natomiast znajomość języka polskiego została opanowana w ...

    8) Sprzedawane kursy językowe nie stanowią usługi w zakresie kształcenia zawodowego
      lub przekwalifikowania zawodowego.
    9) Nabywane umiejętności nie pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub
      zawodem uczestników szkoleń, a tym samym nie mają na celu uzyskanie lub
      uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    10) Sprzedawane kursy językowe w formie nagrań wideo nie są usługami prywatnego
      nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i
      wyższym, świadczonymi przez nauczyciela, niemniej jednak są świadczone przez
      osobę posiadającą kwalifikacje nauczyciela zdobyte na terenie Ukrainy.
    11) Sprzedawane kursy językowe nie stanowią usług elektronicznych, o których mowa w
      art. 2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług.
    12) Sprzedawane kursy językowe nie są zautomatyzowane, do ich powstania konieczny
      jest udział człowieka, jak również pomimo nagrań video udział człowieka (lektora) jest
      niezbędny, gdyż następuje on w formie kontaktu w czasie rzeczywistym.
    13) Sprzedawane kursy językowe w formie nagrań video stanowią usługi edukacyjne, w
      ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela z wykorzystaniem
      Internetu, również w formie kontaktu w czasie rzeczywistym.
    14) Świadczenie usług nauczania może nastąpić również w formie bez wykorzystania
      technologii informatycznej, a więc również telefonicznie, jak i w każdy inny sposób,
      który umożliwia ich prowadzenie, gdyż są to wszakże usługi edukacyjne.

## Pytanie

Czy usługa świadczona przez Wnioskodawczynię polegająca na nauce języka obcego w
    formie kursów video z przygotowanym konspektem ze wsparciem merytorycznym
    prowadzącego kurs podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa oraz odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni świadczy usługę w postaci kursów nauki
    języka obcego - polskiego dla obcokrajowców, która realizowana jest w formie nagrań
    video umieszczonych na platformie internetowej, połączonych z dostępem do konspektu
    zajęć w formie pliku pdf wraz ze wsparciem w postaci możliwości zadawania pytań,
    konsultacji prowadzącemu kurs językowy.
    Wnioskodawczyni wskazuje, że usługi polegające na nauce języka obcego nie są usługami
    prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i
    wyższym świadczonym przez nauczycieli. Wnioskodawczyni nie prowadzi usług jako
    podmiot, który byłby objęty systemem oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania.
    Jednocześnie Wnioskodawczyni wyjaśnia, że nie są to szkolenia, tylko nauczanie języka
    obcego (polskiego dla cudzoziemców) opisany, określony sposób prowadzenia kursów.
    W ocenie Wnioskodawczyni do sposobu nauki określonej w opisanym stanie faktycznym
    znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak wynika z treści art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 2 pkt 26 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się
      przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7
      rozporządzenia 282/2011.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011
    r., str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
      Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia nr 282/2011:
    Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
    a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
      modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
    b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci
      elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
    c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub
      sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
      usługobiorcę;
    d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
      pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
      potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych
      procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą
      poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
    e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
      telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
      wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
      elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
      informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
      internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych itp.);
    f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:
    Ustęp 1 nie ma zastosowania do:

    a) usług nadawczych;
    b) usług telekomunikacyjnych;
    c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
      elektronicznie;
    d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
    e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
    f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
    g) kaset wideo i płyt DVD;
    h) gier na płytach CD-ROM;
    i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy
      udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
    j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
      nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
      połączenie);
    k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
    l) hurtowni danych off-line;
    m)usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
    n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
    o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy
      za pośrednictwem poczty;
    p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział,
      niezależnie od sposobu składania ofert;
    t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne,
      rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
    u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub
      podobnych usług zarezerwowanych online.
    Z kolei w punkcie 5 załącznika II do Dyrektywy 2006/112/WE Rady wymienione zostały
    następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:
    a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia
      Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź
      niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z
      wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana
      jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
    b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez udziału
      człowieka.
    W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia
      usług, których kategorie są określone w załączniku III. Stawki obniżone nie mają
      zastosowania do usług świadczonych drogą elektroniczną, z wyjątkiem usług
      określonych w załączniku III pkt 6.
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą
    elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają
    jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii
    usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.
    Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do
    formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej

    czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej
    drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb
    stosowania innych przepisów ustawy.
    Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest
    świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w
    art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.
    Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach
    wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie
    od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy
    towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że
    zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i
    wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi
    usługami związane. Zatem, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia,
    przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką
    objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe oraz musi
    świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania,
    należy wskazać, że jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest
    obowiązkowe i regulowane przepisami. Zatem, to szkoły obowiązkowe mają za zadanie
    realizować program wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie
    kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie
    przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w
    zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.
    Ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać
    uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile
    świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    Z kolei, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, inne niż wymienione w pkt 26,
      pkt 27 i pkt 29.
    Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
    a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
    b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
      objętych akredytacją, lub

    c) finansowane w całości ze środków publicznych
    - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Stosowanie zwolnień od podatku od towarów i usług ma charakter wyjątkowy i nie
    podlega wykładni rozszerzającej. W efekcie podatnik uprawniony będzie do
    zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez
    niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w
    treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą począwszy od ...
    stycznia 2023 r. Zgodnie z wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej przeważająca działalność gospodarcza polega na PKD: 85.59.A Nauka
    języków obcych. Realizuje Pani usługę polegającą na sprzedaży dostępu do nagrań video
    przygotowanych z Pani udziałem, których wsparciem w nauce jest przygotowany konspekt
    elektroniczny w formie pliku pdf, jak również możliwość bieżących konsultacji, zadawania
    pytań nauczycielowi. Nauka języka obcego dotyczy nauczania języka polskiego, która
    kierowana jest do obcokrajowców, dla których ów język jest językiem obcym.
    Pani wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 28 ustawy dla prowadzonych przez Panią kursów językowych z języka polskiego
    jako języka obcego w formie nagrań video sprzedawanych poprzez platformę
    internetową, gdzie nabywca otrzymuje dostęp do konspektów i ćwiczeń w pdf
    sporządzonych przez nauczyciela, ze wsparciem w postaci pomocy nauczyciela w czasie
    rzeczywistym, jak i wykładem w formie video nagranym przez nauczyciela.
    Odnosząc się do kwestii dotyczącej zwolnienia od podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy, wskazania wymaga, że zawarte w tym
    przepisie zwolnienie od podatku jest najbardziej zawężone merytorycznie, ale
    jednocześnie nie zawiera żadnych ograniczeń podmiotowych. Skutkiem powyższego z
    zawartego w ww. przepisie zwolnienia od podatku VAT skorzystać mogą podmioty
    realizujące naukę języków obcych. Warto zwrócić uwagę, że przytoczony przepis nie
    precyzuje, jakich języków obcych dotyczy zwolnienie, przez co wskazuje na ich szeroki
    katalog. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy obejmuje jednak usługi inne niż
    wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26, pkt 27 i pkt 29 ustawy.
    Zatem, dla oceny tego, czy świadczenie usług nauki języka obcego w formie kursów video
    z przygotowanym konspektem ze wsparciem merytorycznym prowadzącego kurs poprzez
    platformę internetową jest zwolnione od podatku od towarów i usług, na podstawie
    przepisów art. 43 ust. 1 pkt 26, 27 i 29 ustawy, konieczne jest stwierdzenie:
      - czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę
      objętą systemem oświaty lub
      - czy są to usługi w zakresie kształcenia świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe
      Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze lub
      - czy są to usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
      ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli lub
      - czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz czy
      są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
      - czy są świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu
      przepisów o systemie oświaty lub
      - czy szkolenia finansowane są w całości ze środków publicznych.
    Należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że kursy językowe sprzedawane poprzez
    platformę internetową nie stanowią usług w zakresie kształcenia i wychowania, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a oraz ich sprzedaż nie jest przez Panią dokonywana jako
    przez jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. -

    Prawo oświatowe. Ponadto wykonywane przez Panią usługi nie stanowią usług
    świadczonych przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytucje
    badawcze w zakresie kształcenia w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT.
    W rezultacie świadczone przez Panią usługi nauki języka obcego w formie kursów video z
    przygotowanym konspektem, ze wsparciem merytorycznym prowadzącego kurs nie
    korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ
    nie jest Pani podmiotem wymienionym w tym przepisie.
    W opisanym przypadku nie znajduje również zastosowania zwolnienie od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, gdyż – jak Pani wskazała – sprzedawane kursy
    językowe w formie nagrań wideo nie są usługami prywatnego nauczania na poziomie
    przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczonymi przez
    nauczyciela.
    Ponadto, świadczone przez Panią usługi sprzedaży kursów językowych w formie nagrań
    video nie będą korzystały również ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
    Wskazała Pani bowiem, że sprzedaż kursów językowych jest dokonywana przez podmiot
    świadczący usługi, który nie jest podmiotem spełniającym warunki o których mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż kursów językowych
    dokonywana jest przez podmiot, który nie uzyskiwał akredytacji, gdyż nie podlega Pani
    takiej procedurze. Sprzedawane kursy językowe nie stanowią usługi w zakresie kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Nabywane umiejętności nie pozostają
    w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkoleń, a tym samym nie
    mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Zatem, usługi świadczone przez Panią usługi (sprzedaż kursów językowych) nie stanowią
    usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 26, 27 i 29 ustawy.
    Skoro zatem wykluczono zastosowanie zwolnienia od podatku dla ww. usług na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 26, 27 i 29 ustawy, to należy przeanalizować czy do usług świadczonych
    przez Panią (sprzedaż kursów nauki języka polskiego jako języka obcego), znajdzie
    zastosowanie zwolnienie z opodatkowania określone w art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy
    wykonawcze do niej nie zawierają definicji języka obcego. Zatem w celu dokonania
    wykładni powyższego przepisu należy posiłkować się definicjami słownikowymi.
    I tak, zgodnie z treścią Słownika Języka Polskiego PWN, „rodzimy” to właściwy danemu
    narodowi, plemieniu, domowi, miejscowy, narodowy, ojczysty. Natomiast „obcy” to nie
    należący do danego środowiska, rodziny, mieszkaniec, obywatel innego kraju,
    cudzoziemiec, nieznajomy.
    Pomocna w tym zakresie jest także ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1556), której jeden z zapisów stanowi, że:
      Język polski stanowi podstawowy element narodowej tożsamości i jest dobrem
      narodowej kultury.
    Co więcej, art. 11a ust. 1 ustawy o języku polskim wskazuje, że:
      Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać
      urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu
      egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.
    Natomiast art. 11b ust. 1 ustawy o języku polskim określa, iż:
    Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki po zasięgnięciu opinii Komisji
    nadaje, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnienie do organizowania egzaminów z
    języka polskiego jako obcego na określonym poziomie biegłości językowej na wniosek:
    1) polskiej albo zagranicznej szkoły wyższej prowadzącej studia w zakresie filologii
      polskiej;

    2) polskiego albo zagranicznego podmiotu, który od co najmniej trzech lat prowadzi
      lektoraty lub zajęcia w zakresie nauczania języka polskiego lub języka polskiego jako
      obcego albo inne zajęcia dydaktyczne w języku polskim.
    Zgodnie z art. 11k ust. 1 ustawy o języku polskim:
    Do zadań Komisji należy koordynowanie i zapewnienie prawidłowego funkcjonowania
    systemu poświadczania znajomości języka polskiego jako obcego, w tym:
    1) opiniowanie wniosków o nadanie uprawnień do organizowania egzaminów;
    2) występowanie do ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki z
      wnioskiem o cofnięcie uprawnień do organizowania egzaminów;
    3) dokonywanie wpisów na listę egzaminatorów, o której mowa w art. 11f ust. 1;
    4) organizowanie szkoleń dla kandydatów ubiegających się o wpis na listę
      egzaminatorów, o której mowa w art. 11f ust. 1;
    5) ustalanie harmonogramu sesji egzaminacyjnych;
    6) ustalanie zestawów zadań egzaminacyjnych;
    7) badanie prawidłowości oceny prac egzaminacyjnych dokonanej przez członków
      komisji egzaminacyjnych;
    8) nadzór nad zapewnieniem prawidłowego przebiegu egzaminów, w tym ocena
      przebiegu egzaminów i działalności komisji egzaminacyjnych, oraz zapewnienie
      wizytacji egzaminów;
    9) wydawanie certyfikatów;
    10) dokonywanie okresowej analizy funkcjonowania systemu poświadczania znajomości
      języka polskiego jako obcego i formułowanie dla ministra właściwego do spraw
      szkolnictwa wyższego i nauki rekomendacji - z własnej inicjatywy albo na wniosek
      tego ministra;
    11) rozpatrywanie wniosków o ponowne sprawdzenie części pisemnej egzaminu.
    Wskazała Pani, że nauka języka obcego dotyczy nauczania języka polskiego, która
    kierowana jest do obcokrajowców dla których ów język jest językiem obcym. Z
    przedmiotowych kursów korzystają bardzo często obywatele Ukrainy, którzy upatrują
    korzyści z kursu poprzez możliwość jego poprowadzenia nauczania poprzez nauczyciela
    władającego językiem docelowym (język polski) oraz ich językiem macierzystym.
    Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz powołane przepisy, należy uznać, że dla
    osób pochodzących z innego niż Polska kraju oraz innych narodowości, język polski
    stanowi język obcy.
    Ponadto w rozpatrywanej sprawie wskazała Pani, że sprzedawane kursy językowe w
    formie nagrań video stanowią usługi edukacyjne, w ramach których treść kursu
    przekazywana jest przez nauczyciela z wykorzystaniem Internetu, również w formie
    kontaktu w czasie rzeczywistym. Świadczenie usług nauczania może nastąpić również w
    formie bez wykorzystania technologii informatycznej, a więc również telefonicznie, jak i w
    każdy inny sposób, który umożliwia ich prowadzenie, gdyż są to usługi edukacyjne.
    Zatem, mając na uwadze charakter świadczonych przez Panią usług, należy stwierdzić, że
    prowadzone przez Panią kursy językowe z języka polskiego jako języka obcego w formie
    nagrań video sprzedawanych poprzez platformę internetową, gdzie nabywca otrzymuje
    dostęp do konspektów i ćwiczeń w pdf sporządzonych przez nauczyciela, ze wsparciem w
    postaci pomocy nauczyciela w czasie rzeczywistym, jak i wykładem w formie video
    nagranym przez nauczyciela stanowią usługi nauczania języka obcego. Tym samym usługi
    korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy, zgodnie z
    którym zwalnia się od podatku usługi nauczania języków obcych, inne niż wymienione w
    pkt 26, pkt 27 i pkt 29.

    W konsekwencji sprzedaż za pomocą platformy internetowej prowadzonych przez Panią
    kursów nauki języka polskiego jako języka obcego w formie nagrań video z
    przygotowanym konspektem ze wsparciem merytorycznym prowadzącego kurs korzysta
    ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 28 ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. Biorąc pod
    uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
    się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.