Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-147/14-4/KSU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-06-03
Teza: Czy w spisie z natury na dzień 31 grudnia 2013 r. powinny być ujęte pozostałe, niezużyte szampony, farby, maseczki i odżywki?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; księgi-księgi przychodów i rozchodów; materiały; spis-spis z natury; usługi-usługi fryzjerskie; usługi-usługi kosmetyczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2014 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Łodzi 10 marca 2014 r., data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim 12 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem złożonym w dniu 7 kwietnia 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku ujęcia materiałów w spisie z natury – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 26 marca 2014 r., Nr IPTPB1/415-147/14-2/KSU na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 31 marca 2014 r., następnie w dniu 7 kwietnia 2014 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania 4 kwietnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny, doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku.

Wnioskodawczyni wykonuje działalność gospodarczą w zakresie usług fryzjersko-kosmetycznych, opodatkowaną na zasadach ogólnych. Działalność gospodarcza jest rozliczana na podstawie dokumentacji podatkowej: podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wykonywane usługi są przykładem wykonywania usług o charakterze niematerialnym (niedające materialnego efektu końcowego). Do wykonywania działalności w ww. zakresie dokonywane są zakupy materiałów, tj.: szamponów, farb, maseczek, odżywek. Materiały te zużywane są do wykonania usługi niematerialnej i nie oddają wyrobowi swoich właściwości. Materiały te nie stanowią u Wnioskodawczyni materiałów podstawowych i pomocniczych. Są księgowane w kolumnie 13, jako pozostałe wydatki. Materiałów pozostałych na koniec roku podatkowego nie ujęto w spisie z natury na dzień 31 grudnia 2013 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

Jak należało prawidłowo postąpić sporządzając spis z natury na dzień 31 grudnia 2013 r., tj.: czy w spisie z natury na koniec ww. roku podatkowego powinny być ujęte pozostałe, niezużyte szampony, farby, maseczki i odżywki?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku, z uwagi na niematerialny charakter usługi fryzjersko-kosmetycznej materiały takie jak: szampony, farby, maseczki i odżywki, nie mogą wchodzić w skład tej usługi i trzeba je księgować w kolumnie 13. Zatem materiały wskazane w opisie stanu faktycznego nie stanowią materiałów podstawowych. W przypadku tym spełnione są dwa pierwsze warunki, których spełnienie pozwala uznać dany materiał za materiał pomocniczy. Jednakże w świetle trzeciego warunku materiał pomocniczy musi bezpośrednio oddawać wyrobowi swoje właściwości, a ten warunek w przypadku Wnioskodawczyni nie może być spełniony, gdyż wyrobem są świadczone przez Nią usługi niematerialne. Wykonywana usługa jest pomysłem i realizowana jest według własnej wyobraźni. W świetle powyższego zakupione materiały, o których mowa powyżej, pozostałe na ostatni dzień roku podatkowego, tj. 31 grudnia 2013 r., nie powinny być ujęte w spisie z natury. Powyższe postępowanie zastosowano w oparciu o paragraf 3 pkt 1 ust. b) i c) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, które definiuje co jest materiałem podstawowym i pomocniczym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

Przy kwalifikowaniu wydatku w koszty podatkowe trzeba stwierdzić, czy spełnia on dwa warunki: wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów oraz nie może to być wydatek wymieniony w zamkniętym katalogu negatywnym, wymienionym w przepisie art. 23 ww. ustawy.

W myśl art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14, a kosztami uzyskania, powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa (…).

Tym samym w remanencie początkowym oraz końcowym podatnik zobowiązany jest ująć m.in. materiały podstawowe oraz materiały pomocnicze.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji obu wyżej wskazanych pojęć. Wyjaśnienie tych pojęć można odnaleźć w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475, z późn. zm.).

W świetle § 3 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania – puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi.

Materiałami pomocniczymi są natomiast materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości (§ 3 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia).

Z kolei, zgodnie z § 3 pkt 1 lit. d) ww. rozporządzenia, wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także budowlane.

Szczegółowe zasady dokonywania zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów zostały zawarte w załączniku Nr 1 do ww. rozporządzenia, stanowiącym objaśnienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Jak wynika z treści ww. załącznika, kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu. Natomiast kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych kosztów (poza wymienionymi w kolumnach 10-12), z wyjątkiem kosztów, których zgodnie z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów. Do wpisywania łącznej kwoty wydatków wykazanych w kolumnach 12 i 13 jest przeznaczona kolumna 14.

Zasady dotyczące sporządzenia spisu z natury określa natomiast § 27 ww. rozporządzenia, w świetle którego, podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej „spisem z natury”, na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni świadczy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, usługi fryzjersko-kosmetyczne, opodatkowane na zasadach ogólnych. Działalność gospodarcza jest rozliczana na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wykonywane usługi są przykładem wykonywania usług o charakterze niematerialnym (niedających materialnego efektu końcowego). Do wykonywania działalności w ww. zakresie dokonywane są zakupy materiałów, tj.: szamponów, farb, maseczek, odżywek. Materiały te zużywane są do wykonania usługi niematerialnej i nie oddają wyrobowi swoich właściwości. Materiały te nie stanowią u Wnioskodawczyni materiałów podstawowych i pomocniczych. Są księgowane w kolumnie 13, jako pozostałe wydatki. Materiałów pozostałych na koniec roku podatkowego nie ujęto w spisie z natury na dzień 31 grudnia 2013 r.

W świetle powyższego należy uznać, że finalny efekt usługi fryzjerskiej lub kosmetycznej jest wyrobem gotowym, zaś materiały zużywane w toku świadczonych usług, które stają się główną substancją (budulcem, elementem) gotowego wyrobu (jak np. farby), bądź bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości (jak np. szampony, maseczki, odżywki), zaliczane są odpowiednio do materiałów podstawowych i pomocniczych. Identycznie należy traktować te materiały, które zostały otwarte (napoczęte) w trakcie świadczenia usług.

Reasumując, materiały zużywane w toku świadczonych usług należy ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów – „Zakup towarów handlowych i materiałów według cen zakupu”. Materiały podlegają ujęciu w całości – zatem bez względu na to, czy dane opakowanie kosmetyku jest pełne, czy też częściowo zużyte – w spisie z natury sporządzonym na dzień 31 grudnia 2013 r. (nie według procentowego oszacowania ich zawartości).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.