Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.284.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dokonania
przez Gminę, wchodzącą w skład Grupy VAT, wkładu środków
pieniężnych do Spółki, w zamian za które Grupa VAT obejmie
udziały w kapitale zakładowym Spółki. Opodatkowania
podatkiem VAT dostawy prawa użytkowania wieczystego
Nieruchomości w drodze aportu.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności opodatkowane
gmina
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług-grupa
VAT (GV)
udział-udział kapitałowy
użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Grupa VAT
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    · braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dokonania przez Gminę, wchodzącą
      od (...) lipca 2023 r. w skład Grupy VAT, wkładu środków pieniężnych do Spółki, w
      zamian za które Grupa VAT obejmie udziały w kapitale zakładowym Spółki;
    · opodatkowania podatkiem VAT dostawy prawa użytkowania wieczystego
      Nieruchomości w drodze aportu.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 3 czerwca 2025 r. (wpływ 4 czerwca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    (...) Grupa VAT (dalej: Grupa) jest podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT)
    zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.
    Grupa powstała z dniem (...) lipca 2023 r. zgodnie z art. 15a ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
    o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931, ze zm., dalej: ustawa o VAT). W
    skład Grupy wchodzą Gmina (...) (dalej: Gmina) oraz A Sp. z o.o. w (...). Gmina została
    wyznaczona na przedstawiciela Grupy. Grupa VAT została utworzona na okres 5 lat.
    Gmina planuje po tym okresie przedłużenie działania Grupy na kolejne lata.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 609, ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy, do zadań własnych gminy należy
    zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, obejmujących sprawy gminnego
    budownictwa mieszkaniowego.
    Na potrzeby realizacji ww. zadania własnego Gminy w dniu (...) września 2021 r. Gmina,
    wraz z (...), działając na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r.
    o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2024 r. poz. 1440) oraz na
    podstawie art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 1026), utworzyła spółkę B Sp. z o.o. (dalej: Spółka). Spółka posiada
    odrębną od Gminy osobowość prawną oraz posiada status Społecznej Inicjatywy
    Mieszkaniowej w rozumieniu ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa.
    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest budowanie domów mieszkalnych oraz
    ich eksploatacja na zasadach najmu zgodnie z przepisami ustawy o społecznych formach
    rozwoju mieszkalnictwa, w tym w szczególności budowanie mieszkań na wynajem o
    umiarkowanym czynszu.
    Zgodnie z dokonanymi pomiędzy Gminą a Spółką ustaleniami, Gmina w 2024 r. przekazała
    na rzecz Spółki środki pieniężne na poczet realizowanej przez Spółkę inwestycji w zakresie
    budowy wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. (...). Środki te zostały uzyskane w
    ramach wsparcia finansowego z Rządowego Funduszu Rozwoju Mieszkalnictwa otrzymane
    za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego.

    Inwestycja jest realizowana na nieruchomości (dalej: Nieruchomość), której Gmina jest
    użytkownikiem wieczystym i która jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego jako teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Gmina nabyła prawo
    użytkowania wieczystego w 2014 r. na podstawie umowy przeniesienia prawa
    użytkowania wieczystego i nie wykorzystywała tej nieruchomości do działalności
    podlegającej zwolnieniu z VAT.
    Prace budowlane dotyczące ww. inwestycji zostały już zakończone. Budynkiem zarządza
    obecnie Spółka i nie został on jeszcze formalnie odebrany i oddany do użytkowania z
    uwagi na konieczność dopełnienia niezbędnych formalności. Nieruchomość jest zatem
    zabudowana, choć budynek nie został jeszcze ostatecznie oddany do użytkowania. Strony
    nie planują rozliczyć nakładów związanych z powstaniem budynku, tj. Spółka nie będzie
    przekazywać żadnych środków na rzecz Gminy.
    Zgodnie z zapisami zawartej pomiędzy Gminą a Spółką umowy cywilnoprawnej, Spółka
    jest zobowiązana do przedłożenia Gminie rozliczenia całej inwestycji wraz z zestawieniem
    faktur, rachunków i innych dokumentów potwierdzających poniesienie przez Spółkę
    nakładów na to zadanie.
    Gmina ma również prawo do najmu lokali mieszkalnych, które powstaną w ramach
    przedmiotowej inwestycji z prawem do podnajmowania osobom fizycznym bez zgody
    Spółki, przy czym takie osoby będą musiały spełniać warunki otrzymania lokalu
    mieszkalnego wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Gminy zgodnie z Uchwałą (...).
    Gmina przekazywała środki pieniężne na rzecz Spółki na podstawie wystawionych przez
    nią not księgowych. Jednocześnie, przekazane przez Gminę środki pieniężne będą
    stanowić wkład na pokrycie udziałów w Spółce, przy czym objęcie udziałów dopiero będzie
    miało miejsce w 2025 r. (z uwagi na termin zakończenia całej inwestycji).
    Gmina planuje również w 2025 r. dokonać aportu prawa użytkowania wieczystego, na
    którym jest realizowana ww. inwestycja tak, aby Spółka mogła w pełni administrować
    wybudowanym budynkiem.
    Wartość transakcji będzie skalkulowana wyłącznie na podstawie wartości samego prawa
    użytkowania wieczystego, tj. bez uwzględniania wartości budynku mieszkalnego, którym
    już administruje Spółka. Transakcja zostanie udokumentowana za pomocą aktu
    notarialnego. W zamian za aport ww. prawa Gmina obejmie udziały w kapitale
    zakładowym Spółki.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazali Państwo następujące informacje:
    1. Czy spółka B sp. z o.o. należy do Państwa Grupy VAT?
      Odp.: Nie, B sp. z o.o. nie należy do Grupy VAT.
    2. Kiedy zawarli Państwo umowę cywilnoprawną ze spółką B sp. z o.o.? Proszę podać
      dokładną datę.
      Odp.: Gmina zawarła umowę ze spółką B sp. z o.o. (...) kwietnia 2023 r., a zatem jeszcze
      przed utworzeniem Grupy VAT.
    3. Czy umowa cywilnoprawna ze spółką B sp. z o.o. została zawarta przez Gminę czy (...)
      Grupa VAT?
      Odp.: Umowa została zawarta z Gminą, która z dniem (...) lipca 2023 r. weszła w skład
      Grupy VAT.
    4. Czy po utworzeniu Grupy VAT doszło do zmiany umowy w zakresie podmiotów, które
      tę umowę zawarły?
      Odp.: Nie, po utworzeniu Grupy VAT nie doszło do zmiany umowy w zakresie
      podmiotów, które ją zawarły.

    5. Jakie są warunki umowy cywilnoprawnej zawartej między Gminą a spółką B sp. z o.o.?
      Proszę opisać.
    6. Jakie zobowiązania wynikają dla Państwa oraz dla spółki B sp. z o.o. z zawartej umowy
      cywilnoprawnej? Proszę opisać.
      Odp. na pytanie nr 5 i 6:
      Zgodnie z (...) umowy zawartej pomiędzy Gminą a spółką B sp. z o.o. (dalej: Spółka) (...).
      Spółka zobowiązuje się zrealizować na nieruchomości (której użytkownikiem
      wieczystym jest Gmina) inwestycję opisaną w (...) umowy w wyniku, (...).
      Strony zgodnie postanowiły, że będą partycypować w kosztach finansowych realizacji
      przedsięwzięcia, przy czym Gmina przekaże środki uzyskane w ramach wsparcia z
      Rządowego Funduszu Rozwoju Mieszkalnictwa oraz z Banku Gospodarstwa Krajowego.
      Strony oświadczyły, że środki zostały już przekazane do Spółki jako wkład na pokrycie
      udziałów w kapitale zakładowym i Spółka dysponuje tymi środkami na rachunku
      bankowym. Jednocześnie Gmina (już również od lipca 2023 r. jako część Grupy VAT),
      jeszcze nie otrzymała udziałów w kapitale Spółki w zamian za przekazane środki z
      uwagi na fakt, iż inwestycja dopiero w 2025 r. zostanie zakończona.
      Stosownie do treści (...) ww. umowy Spółka zobowiązuje się do:
      (...)
      Spółka zobowiązuje się również do umożliwienia Bankowi Gospodarstwa Krajowego
      przeprowadzenia kontroli prawidłowości wykorzystania finansowego wsparcia (...).
      Gmina zaś ma prawo do najmu lokali mieszkalnych, z prawem do podnajmowania
      osobom fizycznym spełniającym warunki otrzymania lokalu mieszkalnego
      wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Grupy VAT zgodnie z Uchwałą (...) bez
      zgody Spółki.
    7. Czy spółka B sp. z o.o. otrzymuje od Państwa wynagrodzenie w związku z zawartą
      umową cywilnoprawną oraz czy to wynagrodzenie pokrywa koszty realizacji inwestycji
      w zakresie budowy wielorodzinnego budynku mieszkalnego?
      Odp.: Nie, Spółka nie otrzymała od Gminy wynagrodzenia w związku z zawartą umową
      i nie otrzymuje go również obecnie od Grupy VAT. Spółka otrzymała środki na
      podstawie umowy z Gminą, za które to Gmina (teraz Grupa VAT) otrzyma udziały w
      kapitale zakładowym Spółki.
      Środki pieniężne zostały przeznaczone na inwestycję w zakresie budowy
      wielorodzinnego budynku, ale Gmina w zamian za nie uzyska jedynie udziały w kapitale
      Spółki, a nie prawo własności do majątku powstałego w ramach inwestycji. Tym
      samym, w ocenie Grupy VAT, otrzymane środki nie stanowią wynagrodzenia
      pokrywającego koszty realizacji ww. inwestycji.
    8. Czy umowa zawarta ze spółką B sp. z o.o. reguluje zasady realizacji ww. inwestycji
      przez spółkę na Państwa rzecz w kontekście przekazywanych środków pieniężnych?
      Proszę opisać zasady przekazania środków pieniężnych.
      Odp.: Tak, umowa zawarta ze Spółką reguluje zasady realizacji ww. inwestycji przez
      Spółkę na rzecz Gminy (następnie Grupy VAT) w kontekście przekazywanych środków
      pieniężnych.
      Strony umowy zgodnie postanowiły, że będą partycypować w kosztach finansowych
      budowy budynku wielorodzinnego. Gmina była zobowiązana do przekazania środków
      uzyskanych w ramach wsparcia z Banku Gospodarstwa Krajowego oraz z Rządowego
      Funduszu Rozwoju Mieszkalnictwa w drodze przelewu bankowego na rzecz Spółki.
      Strony oświadczyły, że środki zostały już przekazane jako wkład na pokrycie udziałów w
      kapitale zakładowym i Spółka już dysponuje tymi środkami.

      Spółka obowiązała się do wykorzystania kwoty wsparcia finansowego, zgodnie z celem
      określonym w umowie, tj. na realizację inwestycji dotyczącej budowy budynku
      wielorodzinnego.
      Gmina podkreśla jednak, że nie będzie właścicielem budynku, który powstanie w
      ramach tej inwestycji. W 2025 r. planowane jest przekazanie prawa użytkowania
      gruntu, na którym się on znajduje aportem do Spółki, zatem od początku władztwo
      ekonomiczne nad majątkiem pozostaje po stronie Spółki.
    9. Czy środki pieniężne przekazane przez Państwo na poczet realizowanej przez spółkę
      inwestycji są dopłatą związaną ze świadczeniem usług/dostawą towarów przez spółkę
      B sp. z o.o. na Państwa rzecz? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to usługi/towary.
      Odp.: Środki pieniężne przekazane przez Gminę na poczet realizowanej przez Spółkę
      inwestycji nie są dopłatą związaną ze świadczeniem usług/dostawą towarów przez
      Spółkę na rzecz Gminy/Grupy VAT.
    10. Czy środki pieniężne, o których mowa we wniosku w pytaniu nr 1, są rekompensatą,
      która wyrównuje koszty związane z wykonywaniem ww. usług/dostawą towarów?
      Jakich konkretnie?
      Odp.: Środki pieniężne nie są rekompensatą, która wyrównuje koszty związane z
      wykonywaniem ww. usług/dostawą towarów.
    11. Czy z ekonomicznego punktu widzenia spółka B sp. z o.o. byłaby w stanie zrealizować
      inwestycję, o której mowa we wniosku, bez środków pieniężnych otrzymywanych od
      Państwa?
      Odp.: Nie, Spółka nie byłaby w stanie zrealizować inwestycji bez środków pieniężnych
      otrzymanych od Gminy/Grupy VAT.
    12. Czy w przypadku nieprzekazania środków pieniężnych na rzecz spółki B sp. z o.o.,
      mieliby Państwo prawo do najmu lokali mieszkalnych w wielorodzinnym budynku
      mieszkalnym wybudowanym w ramach inwestycji?
      Odp.: Nie, w przypadku nieprzekazania środków pieniężnych na rzecz Spółki budynek
      wielorodzinny w ogóle by nie powstał, więc Gmina/Grupa VAT nie miałaby prawa do
      najmu lokali mieszkalnych.
    13. Czy inwestycja jest finansowana wyłącznie ze środków pieniężnych przekazanych przez
      Gminę, czy również z innych środków? Proszę wyjaśnić.
      Odp.: Inwestycja jest finansowana w większości ze środków pieniężnych przekazanych
      przez Gminę. Spółka samodzielnie finansowała jednak zakup monitoringu dla tego
      budynku.
    14. Czy przekazaniu środków pieniężnych przez Gminę towarzyszy jakiekolwiek
      świadczenie zwrotne? Jeśli tak, proszę wskazać jakie konkretnie.
      Odp.: Nie, przekazanie środków pieniężnych przez Gminę nie jest związane z
      jakimkolwiek świadczeniem zwrotnym z wyjątkiem uzyskania przez Grupę VAT
      udziałów w kapitale Spółki.
    15. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
      Strony nie planują rozliczyć nakładów związanych z powstaniem budynku tj. Spółka
      nie będzie przekazywać żadnych środków na rzecz Gminy.
      – proszę wskazać, czy do momentu udzielenia odpowiedzi na wezwanie, powyższe
      stwierdzenie nie uległo zmianie i czy doszło już wcześniej do rozliczenia nakładów
      poniesionych przez Spółkę w związku z realizowaną inwestycją w zakresie budowy
      wielorodzinnego budynku mieszkalnego?
      Odp.: Do momentu udzielenia odpowiedzi na wezwanie nie doszło do rozliczenia
      nakładów pomiędzy Gminą (później – Grupą VAT) a Spółką.

    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)
    1. Czy przekazanie przez Gminę wchodzącą od (...) lipca 2023 r. w skład Grupy VAT na
      rzecz Spółki środków pieniężnych na poczet realizowanego zadania w zakresie
      budowy wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. (...), w zamian za które Grupa
      VAT obejmie udziały w kapitale zakładowym Spółki, stanowi czynność podlegającą
      opodatkowaniu VAT?
    2. Czy dostawa prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Grupę VAT w
      drodze aportu do Spółki będzie stanowić czynność opodatkowaną VAT,
      niekorzystającą ze zwolnienia z VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku):
    1. Przekazanie przez Gminę wchodzącą od (...) lipca 2023 r. w skład Grupy VAT na rzecz
      Spółki środków pieniężnych na poczet realizowanego zadania w zakresie budowy
      wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. (...), w zamian za które Grupa VAT
      obejmie udziały w kapitale zakładowym Spółki, nie stanowi czynności podlegającej
      opodatkowaniu VAT.
    2. Dostawa prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości przez Grupę VAT w drodze
      aportu do Spółki będzie stanowić czynność opodatkowaną VAT, niekorzystającą ze
      zwolnienia z VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym
    przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast, przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się wszelkie czynności, polegające na
    przeniesieniu prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Ponadto, w myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 niniejszej ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym
    również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
    formę, w jakiej dokonano tej czynności.
    O opodatkowaniu VAT danej czynności można mówić wówczas, gdy spełnione są
    następujące przesłanki:
    · wchodzi ona w przedmiotowy zakres ustawy o VAT (kryterium przedmiotowe) oraz
    · jest wykonywana przez podatnika VAT działającego w takim charakterze (kryterium
      podmiotowe).
    Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas,
    gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji
    może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi
    mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.

    Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Wskazać należy, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie
    Hong-Kong Trade Development Council TSUE stwierdził, że czynności podlegają
    opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten
    problem TSUE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie Apple and Pear Development
    Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje
    bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a
    ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
    bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. w sprawie
    C-154/80 Staatssecretaris van Financien przeciwko Coöperatieve
    Aardappelenbewaarplaats GA ETS, które zapadło na tle przepisów Dyrektywy VAT z dnia
    11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie
    podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi
    integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa
    państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego
    wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa
    członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu
    jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne
    otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w
    pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał –
    świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą
    opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość
    otrzymana według kryteriów obiektywnych.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
    · istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    · wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
      zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    · istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
      bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    · istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Stosownie natomiast do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.

    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jak zostało wskazane w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Gmina
    przekazała na rzecz Spółki środki pieniężne, za które następnie obejmie udziały w kapitale
    Spółki. Co istotne, pieniądze nie są towarem w rozumieniu ustawy o VAT, jak również ich
    przekazanie w drodze wkładu pieniężnego nie wypełnia definicji dostawy towarów o której
    mowa w ustawie o VAT. Ponadto, Gmina nie otrzyma od Spółki żadnego świadczenia
    wzajemnego – jedynie udziały o wartości zgodnej z przekazaną kwotą. W konsekwencji,
    przekazanie do Spółki środków pieniężnych nie stanowi ani dostawy towaru, ani usługi,
    które mogłyby podlegać opodatkowaniu VAT.
    Tożsame stanowisko zostało również potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej (dalej: DKIS) w m.in.:
    · interpretacji indywidualnej z dnia 24 czerwca 2022 r. sygn. 0111-KDIB3-
      1.4012.98.2022.8.AMA, w której organ wprost wskazał, że: „W sytuacji będącej
      przedmiotem wniosku Miasto nie wniesie do Spółki rzeczy, ale pieniądze (wkład
      pieniężny). Jak wskazali Państwo we wniosku, kapitał zakładowy Spółki może być
      podwyższany uchwałą zgromadzenia wspólników, gdzie jego podwyższenie do..... PLN
      dokonane w terminie do dnia 31 grudnia 2030 r. nie stanowi zmiany umowy Spółki.
      Należy wskazać, że pieniądze nie są towarem w myśl ustawy o podatku od towarów i
      usług, tym samym ich przekazanie w ramach wkładu pieniężnego nie wypełnia definicji
      dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Nie sposób uznać również
      wniesienia wkładu pieniężnego za świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1
      ustawy. W związku z powyższym, dokonanie przez Miasto rekompensaty kapitałowej w
      postaci podwyższenia kapitału zakładowego, nie będzie stanowiło czynności
      opodatkowanej VAT, gdyż nie będzie ani odpłatną dostawą towarów, ani odpłatnym
      świadczeniem usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a tym samym nie
      będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”;
    · interpretacji indywidualnej z dnia 15 listopada 2018 r. sygn. 0112-KDIL1-
      1.4012.677.2018.2.PS, w której stwierdził, że: „Biorąc pod uwagę, że czynność
      przekazania środków pieniężnych tytułem pokrycia wkładu w Spółce nie stanowi ani
      odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług, o których mowa w art.
      5 ust. 1 pkt 1 ustawy – nie podlega ona opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług”.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, przekazanie przez Gminę na rzecz
    Spółki środków pieniężnych na poczet realizowanego zadania w zakresie budowy
    wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. (...), w zamian za które Gmina obejmie
    udziały w kapitale zakładowym Spółki nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu
    VAT.
    Ad. 2
    Mając na uwadze powyżej wskazane przepisy ustawy o VAT, Gmina występuje w
    charakterze podatnika VAT w zakresie, w jakim działa w ramach czynności o charakterze
    cywilnoprawnym. Aport do takich czynności niewątpliwie należy. Dokonywany jest w
    ramach stosunku wzajemnie zobowiązującego – Gmina zobowiązuje się przenieść na
    Spółkę własność określonych rzeczy w zamian za udziały w Spółce. Taka transakcja bez

    wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest
    konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu.
    Należy uznać zatem, że dokonanie aportu niepieniężnego do Spółki, będzie podlegało
    opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów.
    W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i
    gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Jak zostało wskazane w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Gmina planuje
    wnieść w drodze aportu do Spółki prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości.
    Nieruchomość jest faktycznie zabudowana budynkiem mieszkalnym, choć nie został on
    jeszcze formalnie oddany do użytkowania. Budynek został wybudowany przez Spółkę i to
    ona pełni rolę podmiotu, który obecnie nim zarządza.
    Mając na uwadze powyższe, należałoby uznać, że Spółka posiada władztwo nad
    budynkiem analogiczne do jego właściciela.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. W myśl art. 2 pkt 33 cytowanej ustawy,
    przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Oznacza to, że aby skorzystać z powyższego zwolnienie z VAT konieczne jest, aby
    nieruchomość stanowiła teren niezabudowany. Jednocześnie, w analizowanej sprawie,
    Nieruchomość jest faktycznie zabudowana, zatem, w ocenie Gminy, nie jest możliwe
    zastosowanie ww. zwolnienia z VAT.
    Z uwagi na niespełnienie przesłanek umożliwiających zastosowanie zwolnienia z art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, koniecznym jest przeanalizowanie również przesłanek do
    zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczy wszystkich
    towarów, tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT
    oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W konsekwencji, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.: towary muszą służyć wyłącznie do działalności zwolnionej
    oraz przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
    ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    VAT.
    Mając na uwadze, że Nieruchomość nie była wykorzystywana wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej z VAT, to jej dostawa nie będzie spełniać warunków do
    zastosowania ww. zwolnienia z VAT.

    Zgodnie z art. 29a ust. 8, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Natomiast zgodnie z treścią pkt 10a ww. art. zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem,
    że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    W ocenie Gminy, przedmiotem aportu będzie wyłącznie prawo użytkowania wieczystego
    Nieruchomości, tj. bez uwzględnienia wartości samego budynku, gdyż został on
    wybudowany przez Spółkę z otrzymanych środków. Ponadto, Spółka już posiada władztwo
    faktyczne nad budynkiem, tj. rozporządza nim jak właściciel, zatem nie będzie on
    przedmiotem dostawy. Oznacza to, że przedmiotem transakcji będzie de facto wyłącznie
    prawo użytkowania wieczystego, co powoduje, że Gmina nie będzie spełniać warunków do
    zastosowania zwolnienia z VAT przewidzianego dla dostawy budynków/budowli o którym
    mowa powyższej.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawa prawa użytkowania wieczystego
    Nieruchomości w drodze aportu do Spółki będzie stanowić czynność opodatkowaną VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.
    Tożsame stanowisko potwierdził również DKIS w m.in. interpretacji indywidualnej z dnia
    22 października 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.589.2024.3.KP, w której wskazał, że: „Jak
    wynika z okoliczności sprawy jest Pan właścicielem wyłącznie gruntu. Natomiast
    naniesienia w postaci hali magazynowej i parkingu, które znajdują się na działce nr 1
    wybudował i użytkował Dzierżawca. Ponadto przed sprzedażą działki 1 nie nastąpi
    rozliczenie nakładów poniesionych przez Dzierżawcę na budowę hali magazynowej oraz
    parkingu znajdującego się na ww. gruncie. Umowa sprzedaży ww. działki nie będzie
    zawierała rozliczenia nakładów poniesionych przez Dzierżawcę na halę magazynową oraz
    parking znajdujące się na tym gruncie. Zatem, ww. naniesienia nie są w Pana
    ekonomicznym posiadaniu i Pan jako sprzedający nie posiada prawa do dysponowania
    nimi jak właściciel. Tym samym, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług, nie nastąpi dostawa towarów w postaci hali magazynowej i parkingu w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy. Przedmiotem sprzedaży będzie jedynie grunt. W konsekwencji
    powyższego przedmiotem sprzedaży objętej wnioskiem będzie wyłącznie grunt
    stanowiący działkę nr 1. Zatem podstawa opodatkowania podatkiem VAT z tytułu
    czynności dostawy ww. nieruchomości na rzecz dotychczasowego dzierżawcy będzie
    obejmować wyłącznie wartość zbywanego gruntu z pominięciem wartości zabudowań
    wzniesionych na tym gruncie przez dzierżawcę oraz pomniejszona o podatek VAT”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów
        w zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka
        spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o
        innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności
        lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste
    wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego

    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development
    Council, TSUE stwierdził, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy
    zostały wykonane odpłatnie. Analizując powyższy problem TSUE w wyroku C-102/86 z 8
    marca 1988 r. w sprawie Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners
    of Customs and Excise stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy
    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub
    usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
    bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Podobnie w orzeczeniu TSUE z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko
    Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, TSUE podkreślił, że usługi świadczone są za
    wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę
    a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym
    wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w
    istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.
    Natomiast w wyroku C-90/20 ws. Apcoa Parking Danmark, TSUE wskazał, że aby
    świadczenie usług można było uznać za odpłatne, i wobec tego opodatkowane podatkiem
    VAT, to pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą musi istnieć stosunek prawny, w ramach
    którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych – usługi i wynagrodzenia, między
    którymi istnieje bezpośredni związek.
    Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną
    zapłatą. Należy stwierdzić, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy
    zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje
    bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub
    świadczącego usługę.
    Kolejnym czynnikiem decydującym o tym, czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem, jest
    określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność
    opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego
    określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny
    związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
    wynagrodzenia, oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie
    wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.
    Podkreślenia wymaga, że przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach
    członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE/Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.).
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    TSUE w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że „(...) w ramach systemu podatku VAT
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami, przewidujące
    zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie na
    świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy
    opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob.

    wyrok z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja Wspólnot Europejskich
    przeciwko Republice Finlandii, Zb. Orz. s. I-10605, pkt 43).
    W tym świetle świadczenie usługi następuje «odpłatnie» w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej
    dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą a
    usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń
    wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste
    odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (wyrok w sprawie MKG-
    Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47).
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem «świadczenie usług dokonywane odpłatnie» w
    rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między
    wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z 29 lipca 2010 r. w sprawie
    C-40/09 Astra Zeneca UK przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and
    Customs, Zb. Orz. s. I-7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko Ministre
    de l’Économie et des Finances Trybunał wskazał, że „(...) aby świadczenie usług mogło być
    uznane za «odpłatne» w rozumieniu tej dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie
    wzajemne za taką usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie
    wzajemne może pochodzić także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty
    Management UK i Baxi Group, C-53/09 i C-55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    W konsekwencji, aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne musi istnieć
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem i w zamian za wykonanie
    usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek
    pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z
    danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Tym samym,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z
    niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub
    powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie:
    · po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług;
    · po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
      wykonaniem działa jako podatnik VAT.
    Wskazać należy również, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z wniosku wynika, że są Państwo grupą VAT, zarejestrowaną jako podatnik VAT, w skład
    której wchodzą Gmina (...) oraz A Sp. z o.o. w (...) a przedstawicielem Grupy jest Gmina.
    Według przepisu art. 15a ust. 1 ustawy:
      Podatnikiem, o którym mowa w art. 15, może być również grupa podmiotów
      powiązanych finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie, które zawrą umowę o
      utworzeniu grupy VAT.
    Stosownie do art. 15a ust. 2 ustawy:
      Grupę VAT mogą utworzyć podatnicy:
      1) posiadający siedzibę na terytorium kraju lub
      2) nieposiadający siedziby na terytorium kraju, w zakresie, w jakim prowadzą
        działalność gospodarczą na terytorium kraju za pośrednictwem oddziału
        położonego na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 47 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o grupie VAT – rozumie się przez to grupę
      podmiotów powiązanych finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie, zarejestrowaną
      jako podatnik podatku.
    Stosownie do art. 2 pkt 48 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o przedstawicielu grupy VAT – rozumie się
      przez to podmiot reprezentujący grupę VAT w zakresie obowiązków tej grupy.
    Grupę VAT można opisać jako prawną formę współdziałania do celów VAT. Jako szczególny
    rodzaj podatnika istnieje ona tylko do celów VAT. Choć każdy członek grupy zachowuje
    swoją odrębność i formę prawną to utworzeniu grupy VAT nadaje się nadrzędne
    znaczenie – na gruncie ustawy – w stosunku do form prawnych przewidzianych np. w
    prawie cywilnym lub w prawie spółek. Możliwość uzyskania statusu szczególnego
    podatnika podatku VAT, jakim jest grupa VAT, jest przewidziana dla grupy podatników
    powiązanych finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie, którzy zawrą umowę o
    utworzeniu grupy VAT. Zasadniczym założeniem grup VAT jest neutralność podatkowa
    wewnątrz grupy VAT, gdyż dostawy towarów i świadczenie usług przez podmioty należące
    do grupy nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Natomiast w
    transakcjach z podmiotami spoza grupy VAT, grupa VAT jest uznawana za jednego
    podatnika.
    W tym miejscu należy wskazać, że aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    danym świadczeniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że
    zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność
    świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń
    wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina wraz z (...), działając na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 1
    ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa oraz na podstawie art. 7a ust. 1
    ustawy o Krajowym Zasobie Nieruchomości utworzyła spółkę B Sp. z o.o. Spółka posiada
    odrębną od Gminy osobowość prawną oraz posiada status Społecznej Inicjatywy
    Mieszkaniowej w rozumieniu ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa.

    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest budowanie domów mieszkalnych oraz
    ich eksploatacja na zasadach najmu zgodnie z przepisami ustawy o społecznych formach
    rozwoju mieszkalnictwa, w tym w szczególności budowanie mieszkań na wynajem o
    umiarkowanym czynszu. Zgodnie z dokonanymi pomiędzy Gminą a Spółką ustaleniami,
    Gmina w 2024 r. przekazała na rzecz Spółki środki pieniężne na poczet realizowanej przez
    Spółkę inwestycji w zakresie budowy wielorodzinnego budynku mieszkalnego. Środki te
    zostały uzyskane w ramach wsparcia finansowego z Rządowego Funduszu Rozwoju
    Mieszkalnictwa otrzymane za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego. Zgodnie z
    zapisami zawartej pomiędzy Gminą a Spółką umowy cywilnoprawnej, Spółka jest
    zobowiązana do przedłożenia Gminie rozliczenia całej inwestycji wraz z zestawieniem
    faktur, rachunków i innych dokumentów potwierdzających poniesienie przez Spółkę
    nakładów na to zadanie. Gmina ma również prawo do najmu lokali mieszkalnych, które
    powstaną w ramach przedmiotowej inwestycji z prawem do podnajmowania osobom
    fizycznym bez zgody Spółki, przy czym takie osoby będą musiały spełniać warunki
    otrzymania lokalu mieszkalnego wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu Gminy
    zgodnie z Uchwałą (...). Przekazane przez Gminę środki pieniężne będą stanowić wkład na
    pokrycie udziałów w Spółce, przy czym objęcie udziałów dopiero będzie miało miejsce w
    2025 r. (z uwagi na termin zakończenia całej inwestycji).
    Jak Państwo wskazali, zgodnie z (...) umowy zawartej pomiędzy Gminą a Spółką (...). Spółka
    zobowiązuje się zrealizować na nieruchomości przy udziale finansowego wsparcia z Banku
    Gospodarstwa Krajowego. Strony zgodnie postanowiły, że będą partycypować w kosztach
    finansowych realizacji przedsięwzięcia, przy czym Gmina przekaże środki uzyskane w
    ramach wsparcia z Rządowego Funduszu Rozwoju Mieszkalnictwa oraz z Banku
    Gospodarstwa Krajowego. Strony oświadczyły, że środki zostały już przekazane do Spółki
    jako wkład na pokrycie udziałów w kapitale zakładowym i Spółka dysponuje tymi środkami
    na rachunku bankowym. Jednocześnie Gmina (już również od lipca 2023 r. jako część
    Grupy VAT), jeszcze nie otrzymała udziałów w kapitale Spółki w zamian za przekazane
    środki z uwagi na fakt, iż inwestycja dopiero w 2025 r. zostanie zakończona.
    Stosownie do treści (...) ww. umowy Spółka zobowiązuje się do:
    (...)
    Spółka zobowiązuje się również do umożliwienia Bankowi Gospodarstwa Krajowego
    przeprowadzenia kontroli prawidłowości wykorzystania finansowego wsparcia (...). Gmina
    zaś ma prawo do najmu lokali mieszkalnych, z prawem do podnajmowania osobom
    fizycznym spełniającym warunki otrzymania lokalu mieszkalnego wchodzącego w skład
    mieszkaniowego zasobu Grupy VAT zgodnie z Uchwałą (...) bez zgody Spółki.
    Wskazali Państwo również, że Spółka nie otrzymała od Gminy wynagrodzenia w związku z
    zawartą umową i nie otrzymuje go również obecnie od Grupy VAT. Spółka otrzymała
    środki na podstawie umowy z Gminą, za które to Gmina (teraz Grupa VAT) otrzyma udziały
    w kapitale zakładowym Spółki. Środki pieniężne zostały przeznaczone na inwestycję w
    zakresie budowy wielorodzinnego budynku, ale Gmina w zamian za nie uzyska jedynie
    udziały w kapitale Spółki, a nie prawo własności do majątku powstałego w ramach
    inwestycji. Tym samym, w ocenie Grupy VAT, otrzymane środki nie stanowią
    wynagrodzenia pokrywającego koszty realizacji ww. inwestycji. Umowa zawarta ze Spółką
    reguluje zasady realizacji ww. inwestycji przez spółkę na rzecz Gminy (następnie Grupy
    VAT) w kontekście przekazywanych środków pieniężnych. Spółka obowiązała się do
    wykorzystania kwoty wsparcia finansowego, zgodnie z celem określonym w umowie, tj. na
    realizację inwestycji dotyczącej budowy budynku wielorodzinnego. Środki pieniężne
    przekazane przez Gminę na poczet realizowanej przez Spółkę inwestycji nie są dopłatą
    związaną ze świadczeniem usług/dostawą towarów przez Spółkę na rzecz Gminy/Grupy
    VAT. Środki pieniężne nie są rekompensatą, która wyrównuje koszty związane z
    wykonywaniem ww. usług/dostawą towarów. Spółka nie byłaby w stanie zrealizować
    inwestycji bez środków pieniężnych otrzymanych od Gminy/Grupy VAT. W przypadku
    nieprzekazania środków pieniężnych na rzecz Spółki budynek wielorodzinny w ogóle by

    nie powstał, więc Gmina/Grupa VAT nie miałaby prawa do najmu lokali mieszkalnych.
    Inwestycja jest finansowana w większości ze środków pieniężnych przekazanych przez
    Gminę. Spółka samodzielnie finansowała jednak zakup monitoringu dla tego budynku.
    Przekazanie środków pieniężnych przez Gminę nie jest związane z jakimkolwiek
    świadczeniem zwrotnym z wyjątkiem uzyskania przez Grupę VAT udziałów w kapitale
    Spółki.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii braku podlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT przekazania przez Gminę wchodzącą od (...) lipca 2023 r.
    w skład Grupy VAT na rzecz Spółki środków pieniężnych na poczet realizowanego zadania
    w zakresie budowy wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. (...), w zamian za które
    Grupa VAT obejmie udziały w kapitale zakładowym Spółki.
    W tym miejscu zaznaczyć należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega konkretna czynność, a nie przekazanie środków pieniężnych.
    Odnosząc się do przedstawionego przez Państwa opisu sprawy, wskazać należy, że co do
    zasady, sama czynność przekazania przez Gminę środków finansowych nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie rodzi żadnych obowiązków podatkowych po Państwa
    stronie, o ile nie pełni funkcji zapłaty lub zaliczki z tytułu jakiegokolwiek świadczenia usług
    lub dostawy towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu
    przepisów ustawy. Aby uznać, że pomiędzy podmiotami doszło do dostawy towarów lub
    świadczenia usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym
    pomiędzy przekazaną zapłatą a wykonanym świadczeniem. Przekazana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia – wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Wniesienie aportu rzeczowego (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa handlowego lub
    cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy, a
    tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż.
    Jednocześnie wskazać należy, że wkłady wnoszone do spółek kapitałowych (spółki z o.o.)
    są przeznaczone na pokrycie udziałów w spółce.
    W sytuacji będącej przedmiotem wniosku nie wnieśli Państwo do Spółki rzeczy, ale
    pieniądze (wkład pieniężny). Jak wskazali Państwo we wniosku, przekazane przez Gminę
    środki pieniężne będą stanowić wkład na pokrycie udziałów w Spółce, przy czym objęcie
    udziałów będzie miało miejsce dopiero w 2025 r. (z uwagi na termin zakończenia całej
    inwestycji).
    Należy wskazać, że pieniądze nie są towarem w myśl ustawy o podatku od towarów i
    usług, tym samym ich przekazanie przez Gminę Spółce w ramach wkładu pieniężnego nie
    wypełnia definicji dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Nie sposób
    uznać również wniesienia wkładu pieniężnego za świadczenie przez Gminę usług
    zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, dokonanie przez Gminę wkładu pieniężnego na pokrycie
    udziałów w Spółce, nie stanowiło po Państwa stronie czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż nie jest ani odpłatną dostawą towarów, ani
    odpłatnym świadczeniem usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a tym
    samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując, stwierdzam, że dokonanie przez Gminę, wchodzącą od (...) lipca 2023 r. w
    skład Grupy VAT, wkładu środków pieniężnych do Spółki, w zamian za które Grupa VAT
    obejmie udziały w kapitale zakładowym Spółki, nie podlega po Państwa stronie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.

    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy dostawa prawa użytkowania
    wieczystego Nieruchomości przez Grupę VAT w drodze aportu do Spółki będzie stanowić
    czynność opodatkowaną VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z dokonanymi pomiędzy Gminą a Spółką ustaleniami,
    Gmina w 2024 r. przekazała na rzecz Spółki środki pieniężne na poczet realizowanej przez
    Spółkę inwestycji w zakresie budowy wielorodzinnego budynku mieszkalnego. Inwestycja
    jest realizowana na Nieruchomości, której Gmina jest użytkownikiem wieczystym i która
    jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako teren zabudowy
    mieszkaniowo-usługowej. Gmina nabyła prawo użytkowania wieczystego w 2014 r. na
    podstawie umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego i nie wykorzystywała tej
    nieruchomości do działalności podlegającej zwolnieniu z VAT.
    Jak Państwo wskazali, prace budowlane dotyczące ww. inwestycji zostały już zakończone.
    Budynkiem zarządza obecnie Spółka i nie został on jeszcze formalnie odebrany i oddany
    do użytkowania z uwagi na konieczność dopełnienia niezbędnych formalności.
    Nieruchomość jest zatem zabudowana, choć budynek nie został jeszcze ostatecznie
    oddany do użytkowania. Strony nie planują rozliczyć nakładów związanych z powstaniem
    budynku, tj. Spółka nie będzie przekazywać żadnych środków na rzecz Gminy. Gmina
    planuje również w 2025 r. dokonać aportu prawa użytkowania wieczystego, na którym jest
    realizowana ww. inwestycja tak, aby Spółka mogła w pełni administrować wybudowanym
    budynkiem. Wartość transakcji będzie skalkulowana wyłącznie na podstawie wartości
    samego prawa użytkowania wieczystego, tj. bez uwzględniania wartości budynku
    mieszkalnego, którym już administruje Spółka. Transakcja zostanie udokumentowana za
    pomocą aktu notarialnego. W zamian za aport ww. prawa Gmina obejmie udziały w
    kapitale zakładowym Spółki.
    W świetle powołanych wyżej przepisów należy wskazać, grunt spełnia definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie
    wieczyste, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Natomiast aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje
    prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport
    pieniężny), rzeczy lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne
    czy zawodowe.
    Czynność wniesienia aportu (w zależności od jego przedmiotu) może zatem spełniać
    przesłanki uznania jej za dostawę towarów w myśl art. 7 (przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde
    świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do
    wartości niematerialnych i prawnych).
    Z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji,
    gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje adekwatny
    związek.
    Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby została ustalona
    lub dokonana w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również
    przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszana – zapłata
    w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną,
    wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w
    stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    Odpłatnością jest więc także, np. otrzymanie akcji/udziałów spółki, w związku z którym,
    wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść.
    O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można zatem mówić w sytuacji, gdy:
    · istnieje ścisły związek pomiędzy wykonanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
      wynagrodzenia, oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami,

    · wynagrodzenie może być wyrażone w pieniądzu,
    · związek, o którym mowa powyżej, ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby
      można było powiedzieć, że odpłatność następuje za dane świadczenie.
    Z orzecznictwa TSUE wynika, że zapłata musi być wyrażalna w formie pieniężnej, choć
    niekoniecznie w jednostkach pieniężnych (może to być, np. świadczenie usługi lub
    dostawa towarów). Podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma
    otrzymać podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in.
    wyroki w sprawie C-33/93, czy C-154/80).
    W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu
    niepieniężnego) w postaci składników majątku do spółki kapitałowej spełnia definicję
    odpłatnego świadczenia usług/dostawy towarów, zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy, istnieje
    bowiem bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług/dostawą towarów a
    otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie akcji lub udziałów, a jej
    efektem jest przeniesienie na inny podmiot, np. prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej
    czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wobec powyższego w analizowanej sprawie, stwierdzić należy, że z uwagi na fakt, że są
    Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, dla planowanej czynności
    aportu prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości wystąpią Państwo w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji, wniesienie przez Państwa
    aportem do Spółki prawa użytkowania wieczystego ww. Nieruchomości jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu jako odpłatna dostawa towarów w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.
    Dla transakcji aportu wystąpią Państwo jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że w myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do art. 47 § 1-3 Kodeks cywilny:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej
      odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub
      istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
      składowych.
    Jak stanowi art. 48 Kodeksu:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt
    wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.
    Podkreślić należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy, nie należy utożsamiać z
    prawem własności.

    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów”
    akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów
    prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności.
    W orzeczeniu w sprawie C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and
    Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że:
      Wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
      także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
      dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak
      jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym
      przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania
      rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce (pkt 2).
    Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy
    przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek, niestanowiący
    własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego
    część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie
    dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel, zarówno
    w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym, a zatem przedmiotem dostawy jest w
    takim przypadku tylko sam grunt.
    Z opisu sprawy wynika, że budynkiem, który został wybudowany na gruncie, którego
    użytkownikiem wieczystym jest Gmina, zarządza obecnie Spółka i nie został on jeszcze
    formalnie odebrany i oddany do użytkowania z uwagi na konieczność dopełnienia
    niezbędnych formalności. Nieruchomość jest zatem zabudowana, choć budynek nie został
    jeszcze ostatecznie oddany do użytkowania. Strony nie planują rozliczyć nakładów
    związanych z powstaniem budynku, tj. Spółka nie będzie przekazywać żadnych środków
    na rzecz Gminy. Wartość transakcji będzie skalkulowana wyłącznie na podstawie wartości
    samego prawa użytkowania wieczystego, tj. bez uwzględniania wartości budynku
    mieszkalnego, którym już administruje Spółka. Transakcja zostanie udokumentowana za
    pomocą aktu notarialnego. W zamian za aport ww. prawa Gmina obejmie udziały w
    kapitale zakładowym Spółki. Gmina podkreśla jednak, że nie będzie właścicielem budynku,
    który powstanie w ramach tej inwestycji. W 2025 r. planowane jest przekazanie prawa
    użytkowania gruntu, na którym się on znajduje aportem do Spółki, zatem od początku
    władztwo ekonomiczne nad majątkiem pozostaje po stronie Spółki.
    Wobec powyższego uznać należy, że budynek, znajdujący się na Nieruchomości, nie
    będzie częścią składową dostawy prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości, gdyż
    jest przedmiotem odrębnej własności. Tym samym, wskazane naniesienie nie będzie
    przedmiotem dostawy towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, dokonanej w ramach dostawy
    prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości.
    Jak wynika z okoliczności sprawy są Państwo właścicielem wyłącznie gruntu. Natomiast
    wielorodzinny budynek mieszkalny, który znajduje się na Nieruchomości, stanowi odrębną
    ekonomicznie własność Spółki i w istocie nie będzie stanowił przedmiotu dostawy. W
    świetle powyższych okoliczności, ww. budynek nie jest w Państwa ekonomicznym
    posiadaniu i Państwo jako sprzedający nie posiadają prawa do dysponowania nim jak
    właściciel. Tym samym, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, nie
    nastąpi dostawa towarów w postaci wielorodzinnego budynku mieszkalnego w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że w odniesieniu do Nieruchomości, przedmiotem
    dostawy będzie prawo użytkowania wieczystego gruntu, jednak bez znajdującego się na
    działce budynku, należącego do podmiotu trzeciego.
    Należy wskazać, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach

    wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności lub
    zwolnienia od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że stosownie do treści wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente
    Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany
    przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, w przypadku nieruchomości gruntowych niezabudowanych
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i

    zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży
    gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego
    planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany
    uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 33 ustawy, w zgodny sposób odpowiada zatem treści
    ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie
    określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” należy odwołać się do definicji
    zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie
      obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę,
      nadbudowę obiektu budowlanego.
    Według art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    W myśl art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Mając na względzie powyższe przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro grunt będący
    przedmiotem dostawy prawa użytkowania wieczystego zabudowany jest budynkiem, to
    nie można uznać, że stanowi on teren niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    9 ustawy.
    Tym samym, w rozpatrywanej sprawie nie może mieć zastosowania zwolnienie od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla dostawy prawa użytkowania
    wieczystego Nieruchomości należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia
    wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina nabyła prawo użytkowania wieczystego w 2014 r. na
    podstawie umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego i nie wykorzystywała tej
    Nieruchomości do działalności podlegającej zwolnieniu od podatku VAT.
    Tym samym, nie został spełniony jeden z warunków do zastosowania dla dostawy prawa
    użytkowania wieczystego Nieruchomości zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy. W konsekwencji należy stwierdzić, że dostawa prawa użytkowania wieczystego
    opisanej we wniosku Nieruchomości nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym, dostawa prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości w
    drodze aportu będzie stanowiła czynność opodatkowaną podatkiem VAT, niekorzystającą
    ze zwolnienia od tego podatku.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy.
    Mając na uwadze, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego został złożony przez Grupę VAT zaznaczam, że interpretacja wywiera skutek
    prawny wyłącznie dla Grupy VAT, natomiast nie wywiera skutku prawnego dla Spółki B Sp.
    z o.o. oraz nie rozstrzyga, czy po stronie Spółki występuje czynność opodatkowana
    podatkiem VAT.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.