Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1082/09/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-08
Teza: Czy Spółce przysługuje prawo do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów zapłaconych odsetek od pożyczki otrzymanej od Spółki „Y" (spółki „babki") w pełnej wysokości tzn. bez ograniczeń wynikających z art. 16 ust 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; pożyczka-odsetki od pożyczki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 16 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki w pełnej wysokości tzn. bez ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 60 oraz pkt 61 ustawy **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2009 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki w pełnej wysokości tzn. bez ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 60 oraz pkt 61 ustawy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej. Bezpośrednim akcjonariuszem Spółki posiadającym 100% akcji jest podmiot „X" mający siedzibę w Szwajcarii (spółka „matka" dla Wnioskodawcy), natomiast 100% akcji podmiotu „X" posiada podmiot „Y" mający siedzibę w USA (spółka „babka" dla Wnioskodawcy). Spółka „Y" posiada 100% akcji Spółki „X", która posiada 100% akcji Wnioskodawcy.

Spółka „Y" (spółka „babka") w ramach prowadzonej działalności zamierza udzielić pożyczki Wnioskodawcy (spółce „wnuczce").

Wnioskodawca wykorzysta tę pożyczkę na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej. W związku z udzieloną pożyczką Wnioskodawca będzie dokonywał płatności wynagrodzenia na rzecz Spółki „Y" w postaci odsetek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółce przysługuje prawo do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów zapłaconych odsetek od pożyczki otrzymanej od Spółki „Y" (spółki „babki") w pełnej wysokości tzn. bez ograniczeń wynikających z art. 16 ust 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zapłacone odsetki od pożyczki udzielonej przez Spółkę „Y" będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodów. Jednocześnie Spółka stoi na stanowisku, że w tym przypadku nie będą miały zastosowania ograniczenia wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Wydatki ponoszone przez podatników podlegają więc zaliczeniu do kosztów podatkowych, jeżeli zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów, czyli ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na osiągane przez podatnika przychody oraz mają one związek z prowadzoną działalnością. Takimi kosztami będą płacone przez Spółkę odsetki od pożyczki.

Odsetki od pożyczki będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dopiero w momencie ich faktycznej zapłaty lub kapitalizacji, jednak pod warunkiem, że nie zachodzą m.in. okoliczności, o których mowa w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z treści wskazanych przepisów jednoznacznie wynika, że ewentualne ograniczenia dotyczą jedynie pożyczek uzyskiwanych od akcjonariuszy posiadających nie mniej niż 25% akcji podatnika - pożyczkobiorcy albo od innej spółki, której 25% lub więcej akcji należy do akcjonariusza posiadającego co najmniej 25% akcji podatnika - pożyczkobiorcy. W tym przypadku kluczowe znaczenie ma ustalenie definicji pojęcia „akcjonariusz". Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje wprost pojęcia „akcjonariusz", wobec tego przy ustalaniu znaczenia tego pojęcia należy oprzeć się na innych aktach prawnych regulujących ustrój spółek akcyjnych, a w szczególności na Kodeksie spółek handlowych. Jakkolwiek Kodeks spółek handlowych nie zawiera legalnej definicji pojęcia „akcjonariusz", jednak z uwagi na jego fundamentalne znaczenie dla obrotu prawnego zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa wykształciło się jednoznaczne rozumienie tego terminu.

Komentatorzy Kodeksu spółek handlowych zgodni są, że akcjonariusze są uczestnikami spółki, a „status taki osiągają po złożeniu oświadczeń woli o objęciu akcji", (por. A. Kidyba Kodeks spółek handlowych, Komentarz, Tom II). Bezsporny jest także pogląd, iż status akcjonariusza nierozerwalnie związany jest z faktycznym posiadaniem akcji spółki akcyjnej, ponieważ typowa spółka akcyjna jest podmiotem grupującym większą liczbę akcjonariuszy, którzy posiadają znaczny kapitał zakładowy (por. S. Sołtysiński, A. Szajkowski, A. Szumański, J. Szwaja Kodeks spółek handlowych, Tom III, Komentarz do art. 301 - 458). Faktyczne posiadanie akcji jest z kolei ściśle powiązane z wykonywaniem praw z posiadanych akcji, tj. w szczególności prawa głosu na zgromadzeniu akcjonariuszy i prawa do dywidendy. Trafność takiego stanowiska potwierdza również orzecznictwo Sądu Najwyższego (por. uchwała SN z 13 stycznia 2006 r. sygn. III CZP 122/05).

Wykluczone jest natomiast przyznanie statusu akcjonariusza danej spółki podmiotowi, który tylko kontroluje faktycznego posiadacza akcji danej spółki. Taki podmiot nie jest bowiem akcjonariuszem danej spółki lecz akcjonariuszem faktycznego posiadacza jej akcji. Pogląd taki podzielają również organy administracji skarbowej (np. pismo Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 października 2008 r. sygn. IP-PB3-423-1131/08-2/AG, pismo Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 lipca 2008 r. sygn. ILPB3/423-244/08-3/HS, pismo Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 05 listopada 2008 r. sygn. ITPB3/423-429/08/MK).

Dodatkowym argumentem przemawiającym za zastosowaniem opisanej przez Spółkę wykładni art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest fakt, iż ustawodawca przy tworzeniu regulacji podatkowych posługiwał się nie tylko pojęciem „akcjonariusz", ale również pojęciem „podmiot powiązany", które ma niewątpliwie znacznie szerszy zakres znaczeniowy niż pojęcie „akcjonariusz". Nie ulega wątpliwości, że ustawodawca wyraźnie rozgraniczył w ten sposób wielostopniowe związki kapitałowe pomiędzy spółkami od przypadków posiadania akcji konkretnego przedsiębiorstwa.

W konsekwencji, uznać należy, iż ustawodawca ostrożnie podchodzi do zagadnień związanych z relacjami kapitałowymi pomiędzy podatnikami i starannie reguluje kwestie ewentualnych konsekwencji podatkowych tych relacji. Gdyby intencją ustawodawcy było rozszerzenie zakresu podmiotowego przepisu art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych na podmioty pośrednio kontrolujące kapitał podatnika - pożyczkobiorcy, zamiast pojęcia „akcjonariusz" wykorzystałby pojęcie „podmiot powiązany" lub inną, zbliżoną konstrukcję. Jednakże wobec braku takiego zabiegu uznać należy, iż norma zawarta w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odnosi się wyłącznie do pożyczek pochodzących od podmiotów faktycznie posiadających akcje pożyczkobiorcy.

Poparcie swojego stanowiska Spółka znalazła również w Biuletynie Skarbowym nr 2/2008 wydawanym przez Departament Podatków Dochodowych oraz innych publikacjach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.