Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.177.2025.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: W zakresie ustalenia, czy przez podział i wypłatę zysku, o
których mowa w przepisie art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT, należy
rozumieć wyłącznie podział i wypłatę zysku, który to stanowi
faktyczną podstawę kalkulacji kosztu uzyskania przychodów, o
którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT, przysługującego w
roku podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego
oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących
latach podatkowych, czy jakikolwiek podział i wypłatę zysku,
nawet jeżeli nie stanowi faktycznej podstawy kalkulacji kosztu
uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: kapitał-kapitał rezerwowy
kapitał-kapitał zapasowy
koszt-koszty uzyskania przychodów
zyski
zyski-podział zysku
zyski-wpłata z zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych – jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego wpłynął Państwa wniosek
    z 3 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku
    dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy przez podział i wypłatę
    zysku, o których mowa jest w przepisie art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT, należy rozumieć
    wyłącznie podział i wypłatę zysku, który to stanowi faktyczną podstawę kalkulacji kosztu
    uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT, przysługującego
    w roku podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch
    bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, czy jakikolwiek podział i
    wypłatę zysku, nawet jeżeli nie stanowi faktycznej podstawy kalkulacji kosztu uzyskania
    przychodów.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Spółka X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą
    w zakresie szeroko pojętych usług zarządzania nieruchomościami (...).
    Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez
    względu na miejsce ich osiągania (jest polskim rezydentem podatkowym).
    Dodatkowo rok podatkowy Spółki nie jest tożsamy z rokiem kalendarzowym i obejmuje
    okres od 1 października do 30 września roku następnego.
    W latach ubiegłych, począwszy od roku 2015, Spółka sukcesywnie wypracowywała zysk,
    który Spółka przekazywała między innymi na kapitał zapasowy. Kwota zysku zatrzymanego
    narosła i w chwili obecnej Spółka rozważa wypłatę dywidendy z zysku z lat ubiegłych.
    Dodatkowo za rok podatkowy 1 października 2023 – 30 września 2024 Spółka rozpoznała
    koszt z tytułu hipotetycznych odsetek, przy czym podstawą wyliczenia wartości
    hipotetycznych odsetek był zysk zatrzymany za lata 1 października 2021 – 30 września
    2022 oraz 1 października 2022 – 30 września 2023.
    Wartość planowanej dywidendy jest mniejsza niż cały zysk zatrzymany w Spółce
    począwszy od 2015 r. Tym samym zysk zatrzymany za lata 1 października 2021 – 30
    września 2022 oraz 1 października 2022 – 30 września 2023 nie jest rozważany jako
    podstawa do wypłaty dywidendy.

## Pytanie

Czy przez podział i wypłatę zysku, o których mowa w przepisie art. 15cb ust. 5 ustawy o
    CIT, należy rozumieć wyłącznie podział i wypłatę zysku, który to stanowi faktyczną
    podstawę kalkulacji kosztu uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1
    ustawy CIT, przysługującego w roku podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego
    oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, czy
    jakikolwiek podział i wypłatę zysku, nawet jeżeli nie stanowi faktycznej podstawy kalkulacji
    kosztu uzyskania przychodów.
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, przez podział i wypłatę zysku, o którym mowa w przepisie art.
    15cb ust. 5 ustawy o CIT, należy rozumieć wyłącznie podział i wypłatę zysku, który to
    stanowi faktyczną podstawę kalkulacji kosztu uzyskania przychodów, o którym mowa w
    art. 15cb ust. 1 ustawy CIT, przysługującego w roku podwyższenia kapitału
    rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie
    następujących latach podatkowych. Tym samym wypłata dywidendy przed upływem 3
    lat licząc od końca roku podatkowego, w którym została podjęta uchwała o zatrzymaniu
    zysku w Spółce, w części niestanowiącej podstawy kalkulacji kosztów uzyskania
    przychodu, o których mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, nie będzie skutkowała
    utratą prawa do uwzględnienia tych kosztów w roku przeznaczenia zysku na kapitał
    zapasowy lub rezerwowy oraz w dwóch następnych latach.
    Uzasadnienie stanowiska:
    Zgodnie z art. 15cb ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), w spółce za
    koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy
    referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym
    roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty:
    1) dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych
      przepisach lub
    2) zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
    W myśl art. 15cb ust. 2 ustawy o CIT, koszt, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w roku
    wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w
    kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, przy czym
    zgodnie z ust. 3 łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona w roku
    podatkowym z tytułów wymienionych w ust. 1 nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
    Przepisu ust. 1 nie stosuje się do dopłat i zysków przeznaczonych na pokrycie straty
    bilansowej (art. 15cb ust. 4 Ustawy o CIT).
    Zgodnie z art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT, przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty
    lub podział i wypłata zysku nastąpi nie wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca
    roku podatkowego, w którym ta dopłata została wniesiona do spółki albo została
    podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w spółce.
    Za rok podatkowy, w którym dopłata została wniesiona do spółki, uznaje się rok, w
    którym dopłata wpłynęła na rachunek płatniczy spółki (art. 15cb ust. 6 Ustawy o CIT).
    Stosownie do art. 15cb ust. 7 ustawy o CIT, jeżeli dopłata, o której mowa w ust. 1,
    zostanie zwrócona przed upływem terminu wskazanego w ust. 5, w roku podatkowym,
    w którym dokonano zwrotu, przychodem jest wartość odpowiadająca odliczonym,
    zgodnie z ust. 1, kosztom uzyskania przychodów.
    Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do przychodów spółki proporcjonalnie
    odpowiadających tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada zwróconej
    kwocie dopłaty - w przypadku zwrotu części dopłaty, o której mowa w ust. 1.
    Stosownie do art. 15cb ust. 5 ustawy CIT, przepis art. 15cb ust. 1 tejże ustawy stosuje
    się, jeżeli zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku nastąpi nie wcześniej niż po upływie
    3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym ta dopłata została wniesiona do
    spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w spółce.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przepis ten odnosi się wyłącznie do tej części zysku
    przeznaczonego na kapitał zapasowy bądź rezerwowy, która stanowi faktyczną
    podstawę kalkulacji kosztu uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1
    ustawy CIT. W przeciwnym wypadku przepis ten nieproporcjonalnie ograniczałby
    możliwość dysponowania przez Wnioskodawcę środkami przekazywanymi na kapitał
    zapasowy bądź rezerwowy w sytuacji, w której Wnioskodawca przeznaczyłby w danym

    roku na ten kapitał zapasowy bądź rezerwowy więcej środków niż faktycznie może bądź
    zamierza ujmować jako podstawę do kalkulacji rozpoznania kosztu uzyskania
    przychodów, na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy CIT.
    Tym samym fakt wypłaty w części zysku przekazanego pierwotnie na kapitał zapasowy
    lub rezerwowy, który nie stanowił podstawy kalkulacji kosztu uzyskania przychodu, o
    którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT, nie pozbawia Spółki prawa do rozliczenia
    kosztu uzyskania przychodów z tytułu tzw. hipotetycznych odsetek. Wypłata dywidendy
    z zysku, który został przekazany pierwotnie na kapitał zapasowy bądź rezerwowy
    wpływa jedynie na wysokość zysku będącego podstawą do obliczenia hipotetycznych
    odsetek w roku wniesienia tej dopłaty oraz w dwóch następnych latach, zgodnie z art.
    15cb ust. 2 ustawy CIT.
    Powyższe potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 28 lutego 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.32.2024.1.BJ.
    Tym samym jeżeli przykładowo Spółka przeznaczy na wypłatę dywidendy zysk
    zatrzymany za lata 2015 - do roku kończącego się 30 września 2020 r., natomiast w
    dalszym ciągu zysk za lata będące podstawą wyliczenia kosztu z tytułu hipotetycznych
    odsetek nie zostanie wypłacony, Spółka nie będzie zobowiązana do korygowania kosztu
    uzyskania przychodu o korektę, o której mowa w art. 15cb ust 5 ustawy CIT.
    Przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w
    następujących interpretacjach indywidualnych:
    - Interpretacja indywidualna z 21 stycznia 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.575.2021.1.
      AW:
    „Jednocześnie należy wskazać, że na możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych
    ww. kwoty - w sprawie będącej przedmiotem wniosku - nie będzie miał wpływu fakt
    wypłaty dywidendy w 2020 r. w kwocie 6 mln zł oraz w 2021 r. w kwocie 7 mln zł,
    ponieważ niezależnie od tego czy została wypłacona jedna, czy dwie dywidendy ww.
    kwotach, które pomniejszyły wysokość zysku zatrzymanego na kapitale zapasowym
    Spółki, to i tak wysokość tego zysku jest większa od kwoty 10 mln zł, od której (jak
    wskazali Państwo we wniosku) tak naprawdę naliczone zostały hipotetyczne odsetki,
    ze względu na limit 250 000 zł wynikający z art. 15cb ust. 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych”.
    - Interpretacja indywidualna z 25 lutego 2022 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.554.2021.1.
      MK:
    „Fakt wypłaty w 2020 r. części zysku za 2019 r. przekazanego pierwotnie na kapitał
    zapasowy nie pozbawia Spółki prawa do rozliczenia w kosztach uzyskania przychodu
    w roku podatkowym 2020 hipotetycznych odsetek od zysku za 2019 r. Wypłata
    dywidendy w tym samym roku, w którym zysk został przekazany na kapitał zapasowy
    wpływa jedynie na wysokość zysku będącego podstawą do obliczenia Hipotetycznych
    odsetek”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego Państwa stanowiska w sprawie.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej



## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.