Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB4.4511.104.2017.1.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-03
Teza: w zakresie zwolnienia z opodatkowania należności otrzymanych z Komisji Europejskiej w 2016 i 2017 roku
Słowa kluczowe: komisja-komisja europejska; Unia Europejska (Wspólnota Europejska); wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2017 r. (data wpływu 3 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania należności otrzymanych z Komisji Europejskiej w 2016 i 2017 roku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania należności otrzymanych z Komisji Europejskiej w 2016 i 2017 roku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenia przyszłe.

Stan faktyczny.

W czerwcu 2016 roku Wnioskodawczyni została powołana przez Komisję Europejską jako niezależny ekspert do oceniania i opiniowania wniosków o dofinansowanie (grantów) zgłoszonych w ramach Programu Ramowego Horyzont 2020. Wnioskodawczyni otrzymała także informację, że znajduje się na liście ekspertów współpracujących przy ocenie wniosków, którzy mogą być powoływani do pracy w ramach różnych konkursów w programie Horyzont 2020.

Wykonywana przez Wnioskodawczynię na przełomie czerwca i lipca 2016 praca na rzecz Komisji Europejskiej opierała się na imiennym "kontrakcie" zawartym z Agencją Wykonawczą ds. Badań Naukowych (Research Executive Agency - REA), która jest instytucją Unii Europejskiej, utworzoną przez i działającą z ramienia Komisji Europejskiej. Kontrakt ten obejmuje opis przedmiotu pracy i warunki jej wykonywania ("working arrangements") oraz klauzule dotyczące przekazania praw autorskich do wyników pracy, a także załączniki określające zasady realizacji kontraktu, w tym Kodeks Postępowania, zobowiązanie do zachowania poufności i oświadczenie o braku konfliktu interesów. Zawierał on także stwierdzenie, że nie stanowi on umowy o pracę oraz przewidywał również możliwość zażądania przez REA osobistego udziału w panelu opiniującym wnioski w Brukseli, co wymagałoby dodatkowej dyspozycyjności w określonych ramach czasowych.

Praca na przełomie czerwca i lipca 2016 polegała na zdalnej (za pośrednictwem Internetu) ocenie przekazanych wniosków grantowych, w wyznaczonym okresie czasu, pod nadzorem wyznaczonego z ramienia Komisji Europejskiej opiekuna, który sprawował kontrolę nad postępem w realizacji przydzielonych Wnioskodawczyni zadań. Przed rozpoczęciem oceny wniosków odbyło się także obowiązkowe zdalne (telekonferencja) szkolenie w określonym dniu i godzinie, będące warunkiem przystąpienia do pracy i wliczane do czasu pracy.

Do obowiązków Wnioskodawczyni objętych kontraktem należało opracowanie pisemnych raportów z opiniami i rekomendacjami nt. projektów składanych do Komisji Europejskiej w ramach konkursu w programie Horyzont 2020 i przesyłanie ich drogą elektroniczną (za pomocą systemu do oceny wniosków) do Agencji.

Za wykonaną pracę Wnioskodawczyni otrzymała wynagrodzenie w formie ryczałtu za każdy dzień pracy na rzecz REA, wypłacone we wskazanych w umowie okresach rozliczeniowych, przelewem bezpośrednio z rachunku Komisji Europejskiej.

Zdarzenie przyszłe.

W następstwie obecności na liście ekspertów Komisji Europejskiej współpracujących przy ocenie wniosków, Wnioskodawczyni otrzymuje od Instytucji Unii Europejskiej (Komisja Europejska, REA) kolejne zaproszenia do udziału w ocenie wniosków w konkursach programu Horyzont 2020 a także w programie EURATOM (odpowiednik programu Horyzont 2020 w zakresie działań badawczych i szkoleniowych związanych z rozszczepieniem jądrowym i ochroną przed promieniowaniem).

Zaproszenie ze strony Komisji Europejskiej w ramach programu EURATOM, które Wnioskodawczyni otrzymała na przełomie listopada i grudnia 2016 zaskutkowało powstaniem sytuacji analogicznej, jak opisana powyżej w zdarzeniu z przełomu czerwca i lipca 2016, która będzie miała finał w roku 2017 (imienny kontrakt z Europejską Wspólnotą Energii Atomowej reprezentowaną przez Komisję Europejską został podpisany w grudniu 2016 roku, proces zostanie zakończony wypłatą wynagrodzenia za pracę wykonywaną na przełomie 2016 i 2017 roku przed końcem lutego 2017 roku).

W tym wypadku praca znów polega na zdalnej (za pośrednictwem Internetu) ocenie, wniosków grantowych, w wyznaczonym okresie czasu, pod nadzorem wyznaczonego z ramienia Komisji Europejskiej opiekuna, sprawującego kontrolę nad postępem w realizacji przydzielonych zadań. Do obowiązków objętych kontraktem należy opracowanie pisemnych raportów z opiniami nt. projektów składanych do Komisji Europejskiej w ramach konkursu w programie EURATOM i przesyłanie ich drogą elektroniczną (za pomocą systemu do oceny wniosków) do Komisji.

Kolejne zaproszenie otrzymane w styczniu 2017 (jeszcze niepotwierdzone) dotyczy oceny wniosków w programie Horyzont 2020 w okresie kwiecień-maj 2017.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Pytanie związane z opisanym stanem faktycznym:1.  Czy wyżej wymienione wynagrodzenie otrzymane z Komisji Europejskiej w roku 2016 jest zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych? Pytanie związane z opisanym zdarzeniem przyszłym:
2.  Jeżeli wyżej wymienione wynagrodzenie, otrzymane z Komisji Europejskiej w roku 2016 jest zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, to czy czy można uznać, że podobna wykładnia obowiązywać będzie (zakładając brak zmian w przepisach podatkowych) do analogicznych sytuacji w rozliczeniach podatku dochodowego również w roku 2017?

Zdaniem Wnioskodawczyni,

1.  Stanowisko związane ze stanem faktycznym:

W ocenie Wnioskodawczyni, uzyskane wynagrodzenie spełnia warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które zwalniają dochody, do których mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich. Rozporządzenie to stwierdza, że opodatkowaniu podlegają, wynagrodzenia urzędników oraz innych pracowników Wspólnoty Europejskiej wymienionych w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich. Zgodnie z art. 10 (dawny 11) Protokołu przedstawiciele Państw Członkowskich biorący udział w pracach instytucji Unii, ich doradcy i eksperci techniczni, korzystają w czasie wykonywania swoich funkcji i w czasie podróży do i z miejsca obrad, ze zwyczajowych przywilejów, immunitetów i udogodnień, zaś przepis art. 12 (dawny 13) stanowi że Urzędnicy i inni pracownicy Unii objęci są podatkiem na rzecz Unii od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Unię, na warunkach i zgodnie z procedurą określonymi przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami. Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię. Zapisy Protokołu mają zastosowanie m.in. do osób objętych regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot lub warunkami zatrudniania innych pracowników Wspólnot.

Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej (brak wersji polskiej) wprowadza rozróżnienie na urzędników i innych pracowników Wspólnoty.

Pomimo, że w kontrakcie zawarto stwierdzenie, że nie stanowi on umowy o pracę, wielokrotnie użyte zostało słowo "praca", zostały w nim także opisane warunki jej wykonania. Istnieje szereg przesłanek do zakwalifikowania Wnioskodawczyni, jako "innego pracownika Wspólnoty", do którego zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Rady nr 260/68.

Przepisy europejskie nie zawierają definicji pracownika, jednak w oparciu o wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości można wyróżnić następujące przesłanki decydujące o powstaniu stosunku pracy:

*   świadczenie pracy na rzecz innej osoby,
*   podporządkowanie pracownika w hierarchii służbowej oraz wymóg dyspozycyjności pracownika,
*   świadczenie pracy za wynagrodzeniem.

Na podstawie przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawczyni uważa, że spełnia wszystkie trzy kryteria, ponieważ:

*   świadczyła pracę na rzecz Agencji reprezentującej Komisję Europejską,
*   wykonywała zadania pod kontrolą przydzielonego z ramienia Agencji opiekuna i była zobowiązana do stosowania się do instrukcji udzielanych przez niego, w tym do pracy w określonych terminach i raportowania jej postępów,
*   świadczyła pracę za wynagrodzeniem.

Dodatkowo, Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej obejmuje w ramach "innych pracowników Wspólnot" kategorie: personelu zatrudnionego czasowo - "temporary staff", personelu pomocniczego - "auxiliary staff”, personelu kontraktowy "contract staff oraz ; doradców specjalnych - "special advisers" - jednak ze względu na brak obowiązującej wersji polskiej Regulaminu, nie można jednoznacznie stwierdzić, do której z tych kategorii należy zaliczyć przedmiotowy kontrakt, stąd wątpliwości odnośnie do obowiązku podatkowego.

Stanowisko swoje Wnioskodawczyni opiera także na analizie rozstrzygnięć interpretacji indywidualnych o podobnym do niniejszego wniosku zakresie (przykładowe sygnatury: ITPB2/4511-686/15/ENB z dnia 15 września 2015 r., IBPB2/415-834/08/HK z dnia 30 lipca 2008 r., IBPBII/1/415-198/13/AŻ z dnia 23 maja 2013 r., IPPB4/415-725/132/JK z dnia 14 listopada 2013 r.).

1.  Stanowisko związane ze zdarzeniem przyszłym:

Biorąc pod uwagę fakt, że opisanego zdarzenia przyszłego, dotyczą przez analogię - wszystkie powyżej wymienione argumenty, Wnioskodawczyni uważa, że - pod warunkiem braku zmian w przepisach podatkowych - dochody otrzymane z Komisji Europejskiej w roku 2017 na podobnych zasadach, jak w opisanym powyżej stanie faktycznym (imienny kontrakt z Instytucją Unii Europejskiej, określający warunki wykonania pracy, wynagrodzenie otrzymane bezpośrednio z Komisji Europejskiej), będą zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdarzenie przyszłe będzie bowiem w ten sam sposób spełniać kryteria powstania stosunku pracy wskazane w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, ze względu na:

*   świadczenie pracy na rzecz Instytucji Unii Europejskiej,
*   wykonywanie zadań pod kontrolą przydzielonego z ramienia Instytucji opiekuna i zobowiązanie do stosowania się do instrukcji udzielanych przez niego, w tym do pracy w określonych terminach i raportowania jej postępów,
*   świadczenie pracy za wynagrodzeniem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Jednocześnie tutejszy organ informuje, że przywołane przez Wnioskodawczynię rozstrzygnięcia organów podatkowych dotyczą konkretnej spraw podatników osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcie w nich zawarte jest wiążące.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.