Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.320.2025.2.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-25
Teza: Wyłączenie z opodatkowania sprzedaży przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa
wyłączenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek wspólny z 14 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie m.in. podatku od towarów i usług, dotyczący ustalenia czy transakcja zbycia
    prowadzonego przedsiębiorstwa stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa, która
    zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług, wpłynął 19 maja 2025 r. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        „A”;

    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        „B”.

## Opis zdarzenia przyszłego

Uwagi wstępne
    „A” [dalej: Wnioskodawca lub Spółka] jest spółką jawną z siedzibą w Polsce utworzoną
    według prawa polskiego oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółka została powołana przez wspólników w formie spółki cywilnej, a następnie, na mocy
    aktu notarialnego z (...) r. została przekształcona w spółkę jawną, którą pozostaje do chwili
    obecnej.
    W ramach prowadzonego przedsiębiorstwa Wnioskodawca wynajmuje na rzecz spółki
    powiązanej „C” [dalej: „C”] na potrzeby prowadzonej przez nią działalności część
    nieruchomości, na której znajduje się należąca do Spółki (...). Spółka wynajmuje również
    na rzecz „C” część (...).
    Nieruchomość obejmuje położone w (...) działki ewidencyjne, z których do (...)
    Wnioskodawcy przysługuje prawo użytkowania wieczystego, a do (...) wyłączne prawo
    własności.
    Wnioskodawca w ramach przedsiębiorstwa świadczy także - jako podwykonawca „C” -
    usługi w zakresie: (...).
    Do prowadzenia działalności Spółka wykorzystuje posiadaną bazę (...) oraz kadrę
    pracowniczą. Dysponuje ona (...).
    Planowana transakcja
    Wnioskodawca zamierza dokonać zbycia prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa na
    rzecz „B” [dalej: Nabywca] - spółki kapitałowej z siedzibą w Polsce. Nabywca wchodzi w
    skład (...) międzynarodowej grupy kapitałowej „D”, zajmującej się produkcją (...).
    Wnioskodawca i Nabywca nie są podmiotami powiązanymi.
    Przedmiotem transakcji będą składniki materialne i niematerialne wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę do prowadzonych w ramach przedsiębiorstwa działalności, w tym w
    szczególności:
    1. prawa do znajdującej się w (...) nieruchomości zabudowanej (...);
    2. (...);
    3. pozostałe środki trwałe obejmujące w szczególności komputery czy meble;
    4. załoga pracownicza w liczbie (...) pracowników, których transfer w ramach sprzedaży
      będzie stanowić przejście zakładu pracy na nowego pracodawcę (tu: Nabywcę) - w
                1rozumieniu art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy;
    5. wierzytelności, (...);
    6. zobowiązania ((...));
    7. (...) związane z prowadzoną działalnością gospodarczą;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych -
    [dalej: Przedsiębiorstwo].
    Przedmiotem transakcji nie będą natomiast wchodzące w skład przedsiębiorstwa:
    • niezabudowana nieruchomość gruntowa położona w (...);
    • samochody osobowe (...) oraz (...).

    Wymaga podkreślenia, że nieruchomość gruntowa położona w (...) została wniesiona do
    Spółki tytułem wkładu, natomiast w praktyce nie jest wykorzystywana w prowadzonej
    przez Spółkę działalności (w szczególności pozostaje niezabudowana i położona jest w
    innej miejscowości niż zakład produkcyjny Wnioskodawcy).
    Zamiarem Nabywcy jest kontynuowanie w oparciu o zakupione składniki majątku
    działalności prowadzonej obecnie przez Spółkę. Nabywca będzie miał przy tym taką
    faktyczną możliwość, bez konieczności dokonywania żadnych istotnych zmian w samym
    przedsiębiorstwie. Wyłączone z transakcji składniki majątku nie są niezbędne do
    kontynuowania jego działalności.
    Przy czym, należy mieć na uwadze, że Nabywca planuje równocześnie nabycie
    przedsiębiorstwa od „C”. W konsekwencji, będzie on m.in. bezpośrednio wykorzystywał w
    prowadzonej działalności środki trwałe, które były dotychczas wynajmowane (i
    wykorzystywane w analogicznym celu) przez „C”.
    Po dokonaniu transakcji Spółka nie będzie miała możliwości i nie będzie prowadziła
    działalności wykonywanej obecnie w ramach przedsiębiorstwa, bowiem wszelkie
    niezbędne do tego składniki majątku zostaną przeniesione na Nabywcę.
    Przeniesienie własności Przedsiębiorstwa przez Spółkę na Nabywcę nastąpi na podstawie
    umowy sprzedaży. W szczególności, w umowie tej strony określą wartość poszczególnych
    składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa w celu
    dokonania kalkulacji należnego podatku od czynności cywilnoprawnych zgodnie ze
    stawkami właściwymi dla poszczególnych rodzajów przenoszonych aktywów.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy powyżej opisana transakcja stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa, która zgodnie
    z art. 6 pkt 1 ustawy VAT będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług? (Pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Ad pytanie 1
    W ocenie Wnioskodawcy, opisana transakcja stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa,
    która zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy (Grupy Zainteresowanych)
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju.
    Z kolei w myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy VAT.
    Przy czym, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT przepisów ustawy VAT nie stosuje się m.in. do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa.
    Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa, czynność ta
    nie podlega przepisom ustawy VAT, nawet jeżeli stanowiłaby odpłatną dostawę towarów
    /odpłatne świadczenie usług.
    Pojęcie „transakcji zbycia” nie zostało uregulowane na gruncie ustawy VAT, niemniej
    jednak powszechnie przyjmuje się, że należy rozumieć je w sposób zbliżony do terminu

    „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie
    czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Przepisy ustawy VAT nie zawierają również definicji przedsiębiorstwa (w przeciwieństwie
    do definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, uregulowanej w art. 2 pkt 27e ustawy
    VAT). W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, zasadne jest tu odwołanie się do treści
        1art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny [t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.; dalej: KC], zgodnie z którym przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
      do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
                              1Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55 KC „obejmuje ono w szczególności”,
    pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W
    rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie
    składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego
        1w art. 55 KC.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
        1art. 55 KC (a co za tym idzie, ustawy VAT) jest więc to, że stanowi on „zespół” składników
    materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do
    prowadzenia działalności gospodarczej”.
                2Potwierdza to art. 55 KC, zgodnie z którym czynność prawna mająca za przedmiot
    przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co
    innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem
    organizacyjnym, funkcjonalnym i materialnym. Składniki materialne i niematerialne
    wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych
    elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa
    mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
    Ponadto, zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie, przy ocenie, czy składniki
    majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy
    VAT, uwzględnić ponadto należy następujące okoliczności:

    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności
    faktyczne związane z konkretną transakcją. To podatnik obowiązany jest bowiem do
    prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością
    prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Aby zatem ocenić czy w danej,
    konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części, należy dokładnie przeanalizować zarówno to, jakie składniki
    majątku będą przedmiotem transakcji, ale także czy istniejące między nimi funkcjonalne
    zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części. Przy dokonaniu tej analizy pomocne jest w szczególności
    orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej [dalej: TSUE].
    W kontekście braku obowiązku opodatkowania transakcji zbycia przedsiębiorstwa
    szczególną uwagę należy zwrócić na wyrok TSUE z 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497
    /01, Zita Modes Sari, w którym wskazano, iż jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do
    swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5(8) VI Dyrektywy VAT
    uznając, iż w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w
    rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości
    ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego
    paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części
    przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa mogącego samodzielnie prowadzić
    działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak posiadać zamiar dalszego prowadzenia
    nabytego przedsiębiorstwa lub jego części a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży
    zapasów.
    Ponadto, w wyroku TSUE z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10, Christel Schriever,
    wskazano iż: „Jak z tego wynika, stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa
    lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy, wymaga, by
    całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej.
    Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak
    nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Jeżeli działalność gospodarcza nie wymaga użytkowania konkretnych pomieszczeń lub
    pomieszczeń wyposażonych w stałe instalacje konieczne do jej prowadzenia, przekazanie
    aktywów w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy może mieć miejsce również bez
    przekazania prawa własności nieruchomości”.
    Mając na uwadze powyższe orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że zawarte w art. 6 pkt 1
    ustawy VAT określenie „przedsiębiorstwa” musi być interpretowane przez pryzmat treści
    art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania
    całości lub części majątku”, wyłożonym przez TSUE w ww. orzeczeniach. TSUE główny
    nacisk kładzie bowiem na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych
    przypadkach wykluczenie z transakcji określonych składników rzeczowych. TSUE uznał, że
    pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie
    przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności
    gospodarczej.

    Analizując opisane zdarzenie przyszłe w świetle przytoczonych przepisów oraz
    przywołanego orzecznictwa TSUE, nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sytuacji
    dojdzie do sprzedaży (zbycia) przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy VAT, a w
    konsekwencji transakcja ta powinna być wyłączona z opodatkowania na gruncie ustawy
    VAT.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Spółka (...) lat prowadzi działalność
    gospodarczą (zarówno w zakresie (...), przy czym należy wskazać, (...)) przy wykorzystaniu
    zespołu aktywów materialnych i niematerialnych będących przedmiotem sprzedaży.
    Zespół ten stanowi zorganizowaną całość, w ramach której wszystkie elementy - (...) -
    pozostają ze sobą w funkcjonalnym związku.
    Jednocześnie, biorąc pod uwagę, że Nabywca zainteresowany jest kontynuacją
    działalności dotychczas prowadzonej przez Spółkę, nabędzie on w ramach transakcji
    właśnie tak określoną, zorganizowaną całość przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, w
    przeciwnym razie nie byłby bowiem w stanie zrealizować założonego jej celu. Przy czym,
    należy wskazać, że z uwagi na równoległe nabycie przedsiębiorstwa od „C”, Nabywca
    będzie w praktyce wykorzystywał bezpośrednio część aktywów Spółki, która dotychczas
    była przez Spółkę wynajmowana (w takim samym zakresie jak dotychczasowy najemca).
    Sposób wykorzystania tych aktywów nie ulegnie zatem zmianie.
    Równocześnie, nieuniknioną konsekwencją zbycia przedsiębiorstwa przez Spółkę będzie
    zaprzestanie prowadzenia przez nią działalności w dotychczasowej formie - będzie to
    bowiem niemożliwe z uwagi na wyzbycie się niezbędnych dla tego celu aktywów. Innymi
    słowy, w przedmiotowej sytuacji dojdzie do swoistej „sukcesji” - w rozumieniu
    ekonomicznym - działalności dotychczas prowadzonej przez Spółkę przy wykorzystaniu
    zbywanego przedsiębiorstwa, co w jej ocenie, w pełni realizuje cel wyłączenia
    uregulowanego w art. 6 pkt 1 ustawy VAT.
    Należy wskazać, że na powyższą konkluzję nie będzie miał wpływu fakt, iż strony
    postanowiły wyłączyć z zakresu transakcji kilka pojedynczych aktywów wymienionych w
    opisie zdarzenia przyszłego. Możliwość dokonania takiego wyłączenia, przy zachowaniu
    cech przedsiębiorstwa jako przedmiotu transakcji, jest bowiem powszechnie
    potwierdzona w interpretacjach organów podatkowych oraz orzecznictwie sądów
    administracyjnych.
    Jako przykład należy tutaj wskazać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21
    czerwca 2012 r. (sygn. I FSK 1586/11), w którym wskazano, iż: „Sam tylko fakt wyłączenia
    jakiegokolwiek składnika majątku nie pozwala na stwierdzenie, że już z tego powodu
    przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, bowiem decydującą
    jest okoliczność, czy przy użyciu tej części można samodzielnie prowadzić działalność
    gospodarczą. (...) Jeśli wyłączenie określonego składnika nie pozbawi wydzielonego
    kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, to
    zbycie w takiej postaci nie podlega podatkowi od towarowi usług”.
    Analogiczny pogląd przedstawiony został również w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej [dalej: DKIS] z 8 sierpnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    1.4012.510. 2024.1.AWY), zgodnie z którą:
    „W tym miejscu należy zauważyć, że w praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się
    sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji
    sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne
    wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze
    pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym majątku zachowane
    zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób
    umożliwiający kontynuowanie określonej działalności.
    [...]

    Wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa, decyduje
    pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć
    przedsiębiorstwa jako całości.
    Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było
    uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo. Wyłączenie z transakcji zbycia istotnych elementów przedsiębiorstwa,
    jak np. firma, patenty, prawa autorskie, powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą
    sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Natomiast jeśli
    wyłączone od zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają istotnego znaczenia dla
    funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego (np. część towarów czy gotowych
    produktów), czynność będzie na gruncie VAT uznana za sprzedaż przedsiębiorstwa,
    chociaż nie objęła ona wszystkich jego składników. Zakres ewentualnych wyłączeń
    ograniczony jest do głównej „substancji” przedsiębiorstwa. Przyjmuje się zatem, że z
    transakcji dotyczącej zbycia przedsiębiorstwa można wyłączyć jedynie te elementy, które
    nie stanowią jego kluczowych i najistotniejszych składników, bez wpływu na jego status. W
    przypadku bowiem wyłączenia z przedmiotu transakcji elementów przedmiotowo
    istotnych dla tego przedsiębiorstwa, traci ono swój byt”.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym składniki majątku Spółki
    wyłączone z transakcji sprzedaży przedsiębiorstwa w żadnym razie nie mogą zostać
    uznane za kluczowe czy też najistotniejsze z perspektywy działalności prowadzonej przez
    zbywane przedsiębiorstwo. Wymaga podkreślenia, że są to składniki majątku o
    charakterze uniwersalnym, mające co najwyżej znaczenie pomocnicze (samochód
    osobowy) dla głównego przedmiotu działalności Spółki - nie są one w szczególności
    elementem specjalistycznego parku maszynowego, który zostanie w całości zbyty na rzecz
    Nabywcy. W przypadku pozostawionej w majątku Spółki nieruchomości gruntowej
    położonej w (...) należy z kolei wskazać, że w praktyce brak jej sprzedaży nie wpłynie na
    działalność dotychczas prowadzoną przez Wnioskodawcę. Niezabudowana nieruchomość
    gruntowa jest bowiem w praktyce irrelewantna dla usług świadczonych przez Spółkę.
    Ponadto, warto również podkreślić, że gdyby wyłączone składniki majątku były niezbędne
    dla prowadzenia działalności przedsiębiorstwa, Nabywca nie wyraziłby zgody na ich
    wykluczenie z transakcji.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, opisana w zdarzeniu przyszłym transakcja
    stanowić będzie transakcję zbycia przedsiębiorstwa, która zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy
    VAT będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w szeregu stanowisk DKIS, których jako przykład
    wskazać można:
    • interpretację indywidualną z 3 czerwca 2024 r. (0112-KDIL1-2.4012.144.2024.4.NF),
      zgodnie z którą: „Spółka ma zamiar nieprzerwanego kontynuowania działalności
      gospodarczej prowadzonej dotychczas przez Panią przy pomocy składników
      majątkowych (materialnych i niematerialnych) otrzymanych w drodze aportu. Co
      więcej, Spółka będzie miała faktyczną możliwość prowadzenia działalności
      gospodarczej wyłącznie w oparciu o składniki będące przedmiotem aportu. (...) Z opisu
      sprawy jednoznacznie wynika zatem, że wyłączenie nieruchomości nie wpłynie w
      żaden sposób na możliwość kontunuowania przez Spółkę komandytowej działalności
      prowadzonej dotychczas przez Panią.
      Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy należy uznać w tym przypadku, że
      opisana we wniosku transakcja będzie stanowiła zbycie przedsiębiorstwa w
      rozumieniu przepisu art. 6 pkt 1 ustawy. Tym samym, planowana sprzedaż będzie
      wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT”.

    • interpretację indywidualną z 30 sierpnia 2023 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.405.2023.2.
      OS), zgodnie z którą: „Nabywca w oparciu o nabyty majątek służący do prowadzenia
      działalności, będzie kontynuował działalność gospodarczą w takim samym zakresie w
      jakim działalność była prowadzona przez Spółkę (czyli prowadzenie stacji paliw oraz
      najem powierzchni użytkowej). Z perspektywy klientów/kontrahentów
      przedsiębiorstwa nie zmieni się nic poza jego właścicielem. Nabywca będzie
      kontynuował w sposób trwały działalność prowadzoną wcześniej przez Spółkę (stacja
      paliw) i nie zostanie ona zmieniona na inny rodzaj działalności. (...) Zatem, planowana
      przez Państwa sprzedaż składników materialnych i niematerialnych będzie stanowić
      transakcję zbycia przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy oraz na tej
      podstawie będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług”.
    • interpretację indywidualną z 4 maja 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.132.2023.1.MKA),
      zgodnie z którą: „w okolicznościach niniejszej sprawy planowany przez Państwa na
      rzecz przyszłego nabywcy - spółki B., (która zamierza i będzie kontynuować działalność
      gospodarczą w takim zakresie jak Państwo w oparciu o otrzymany od Państwa
      majątek obejmujący wszystkie składniki materialne i niematerialne przedsiębiorstwa
      należącego do spółki A.), aport wskazanych we wniosku składników majątkowych
      przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, będzie stanowić aport
                              1przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 55 Kodeksu cywilnego, a tym samym będzie
      czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w myśl art.
      6 pkt 1 ustawy”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej ustawą:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
    Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do postanowień zawartych w art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,

    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa” z
                                            1tego też względu należy odwołać się do definicji sformułowanej w art. 55 ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061, ze. zm.) zgodnie z którą:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa),
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych,
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    5. koncesje, licencje i zezwolenia,
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    8. tajemnice przedsiębiorstwa,
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
    elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
    art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on
    „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz
    „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.
    Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
    wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
    prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego
    zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks
    praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych
    przypisywanych przedsiębiorstwu. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie
    zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby
    przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
    Natomiast wyłączenie ze zbycia niektórych składników wchodzących w skład
    przedsiębiorstwa nie wyklucza uznania, że mamy do czynienia ze zbyciem
    przedsiębiorstwa, która to czynność pozostaje poza zakresem VAT. Istotne jest jednak, aby
    przedmiotem zbycia były bezwzględnie te elementy, które umożliwiają nabywcy dalsze
    prowadzenie działalności gospodarczej.

    W tym miejscu wskazać należy, iż zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej.
    W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony
    inaczej postanowiły.
    Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1, z późn. zm.):
    W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości
    lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała
    miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana
    jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w
    pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w
    celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki,
    aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez
    wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
    Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o
    podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania
    całości lub części majątku przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl
    stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem
    majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym
    przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję
    zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku
    wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to
    zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do
    okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli
    działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie
    składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie
    art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub
    części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub
    niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego
    część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący

    sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu
    wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na
    prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy opisana transakcja stanowi transakcję zbycia
    przedsiębiorstwa, która zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT będzie wyłączona z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo dokonać zbycia prowadzonego przez siebie
    przedsiębiorstwa. W ramach prowadzonego przedsiębiorstwa wynajmują Państwo na
    rzecz spółki powiązanej „C” na potrzeby prowadzonej przez nią działalności część
    nieruchomości, na której znajduje się należąca do Spółki hala produkcyjna wraz z
    zapleczem biurowym i socjalnym oraz obiektami pomocniczymi. Wynajmują Państwo
    również na rzecz „C” część posiadanych maszyn.
    Ponadto, w ramach przedsiębiorstwa świadczą Państwo także - jako podwykonawca „C” -
    usługi w zakresie: (...).
    Do prowadzenia działalności wykorzystują Państwo posiadaną bazę (...) oraz kadrę
    pracowniczą. Dysponują Państwo (...).
    Zamierzają Państwo dokonać zbycia prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa na
    rzecz Nabywcy tj. „B”, zajmującej się produkcją (...).
    Przedmiotem transakcji będą składniki materialne i niematerialne wykorzystywane przez
    Państwa do prowadzonych w ramach przedsiębiorstwa działalności, w tym w
    szczególności:
    1. prawa do nieruchomości zabudowanej (...);
    2. (...);
    3. pozostałe środki trwałe obejmujące w szczególności komputery czy meble;
    4. załoga pracownicza w liczbie (...) pracowników, których transfer w ramach sprzedaży
      będzie stanowić przejście zakładu pracy na nowego pracodawcę - Nabywcę;
    5. wierzytelności, (...);
    6. zobowiązania ((...));
    7. (...) związane z prowadzoną działalnością gospodarczą;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych.
    Ponadto, Nabywca planuje równocześnie nabycie przedsiębiorstwa od „C”. W
    konsekwencji, będzie on m.in. bezpośrednio wykorzystywał w prowadzonej działalności
    środki trwałe, które były dotychczas wynajmowane (i wykorzystywane w analogicznym
    celu) przez „C”.
    Wskazali Państwo, że przedmiotem transakcji nie będą (wchodzące w skład
    przedsiębiorstwa) niezabudowana nieruchomość gruntowa położona w (...), która została
    wniesiona do Spółki tytułem wkładu, natomiast w praktyce nie jest wykorzystywana w
    prowadzonej przez Spółkę działalności (w szczególności pozostaje niezabudowana i
    położona jest w innej miejscowości niż zakład produkcyjny Spółki) oraz (...) samochody
    osobowe.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zamiarem Nabywcy jest prowadzenie - w
    oparciu o zakupione składniki majątku - działalności w takim samym zakresie, w jakim
    dotychczas prowadził, jako najemca przedmiotowych aktywów. Jak wprost Państwo
    podali, Nabywca będzie miał taką faktyczną możliwość, bez konieczności dokonywania
    żadnych istotnych zmian w samym przedsiębiorstwie. Wyłączone z transakcji składniki
    majątku nie są niezbędne do kontynuowania jego działalności.

    Brak przeniesienia niektórych składników majątkowych wchodzących w skład Państwa
    przedsiębiorstwa tj. niezabudowana nieruchomość gruntowa położona w (...) (wniesiona
    do Spółki tytułem wkładu) oraz dwa samochody osobowe, nie ma znaczenia w odniesieniu
    do opisanej sytuacji. Nie w każdym przypadku konieczne jest przeniesienie wszystkich
    elementów wchodzących w skład standardowych elementów typowych dla transakcji
    dotyczących zbycia przedsiębiorstwa, ważne aby Nabywca mógł prowadzić działalność
    gospodarczą w oparciu o składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem
    transakcji – co jak wynika z podanych przez Państwa informacji będzie miało miejsce w
    opisanym przypadku.
    Analiza podanych przez Państwa informacji prowadzi do wniosku, że wyłączone z
    transakcji składniki majątku tj. niezabudowana nieruchomość gruntowa położona w (...)
    oraz (...) samochody osobowe nie wpłyną na funkcjonalne związki pomiędzy pozostałymi
    składnikami wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa. Nieruchomość ta, jak Państwo
    podają, nie jest w praktyce wykorzystywana w prowadzonej działalności.
    Wskazali Państwo, że po dokonaniu transakcji Spółka nie będzie miała możliwości i nie
    będzie prowadziła działalności wykonywanej obecnie w ramach przedsiębiorstwa, bowiem
    wszelkie niezbędne do tego składniki majątku zostaną przeniesione na Nabywcę.
    Biorąc więc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności planowanej sprzedaży, w
    tym zamiar prowadzenia przez Nabywcę w oparciu o zakupione składniki majątku
    działalności gospodarczej, uznać należy, że przedmiotem planowanej sprzedaży – będzie
                        1przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego. Jak bowiem wynika z
    podanych we wniosku okoliczności sprawy – stanowi ono pozostający we wzajemnych
    relacjach funkcjonalnych zorganizowany zespół składników niematerialnych i
                                  1materialnych, o którym mowa w ww. przepisie art. 55 Kodeksu cywilnego, pozwalający na
    samodzielne realizowanie celów gospodarczych. A zatem skoro przedmiotem sprzedaży
    będzie zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych stanowiący
    przedsiębiorstwo oraz Nabywca będzie prowadził działalność z wykorzystaniem nabytych
    składników majątkowych, to czynność sprzedaży ww. przedsiębiorstwa, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.
    Państwa stanowisko, w zakresie podatku od towarów i usług, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto informuję, że w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych wydane
    zostanie osobne rozstrzygnięcie.
    Dodatkowo zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących

    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych oraz
    konkretnych stanów prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Ponadto powołane w stanowisku wyroki sądu nie mają mocy powszechnie obowiązującej.
    Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę co do
    stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i jedynie w tej
    sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania
    wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub
    bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 ustawy z dnia 30
    sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Zatem powołane wyroki nie posiadają waloru
    wykładni powszechnej, co w praktyce oznacza, że nie stanowią one podstawy dla
    analogicznego rozstrzygnięcia przez organy podatkowe.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111; ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    „A” (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa PPSA.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.