Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-164/09-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-08-03
Teza: Czy ustanowienie użytkowania wieczystego na podstawie ww. przepisów powoduje obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: notariusze; umowa; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 3-art. 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 06.05.2009 r. (data wpływu 11.05.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie ustanowienia użytkowania wieczystego gruntu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.05.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie ustanowienia wieczystego użytkowania gruntu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 23.05.2008 r. Nr 2\`(...)\`.., wydanej na podstawie art. 7 ust. 1,2,3 Dekretu z dnia 25.10.1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze Miasta oraz art. 1 ust. 1 art. 20 ust. 1 i art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 08.03.2002 r. o samorządzie gminnym (kserokopia w załączeniu) ustanowiono m.in. na rzecz Wnioskodawcy - jako następcy prawnego - prawo użytkowania wieczystego gruntu przy ul. w wysokości 1/4 udziału. Poprzednią właścicielką działek była matka Wnioskodawcy - Józefa S., która zmarła 04.03.2004 r.i po której podatek został zapłacony, zgodnie z masą spadkową zgłoszoną do Urzędu Skarbowego.

Umowa notarialna dotycząca użytkowania wieczystego gruntu jest w fazie przygotowania. Ze względu na różniące się stanowiska urzędów skarbowych, a kancelariami notarialnymi i radcami prawnymi mam zasadnicze wątpliwości co do stosowania przepisów z zakresu prawa podatkowego od spadków i darowizn. Wnioskodawca wnosi zatem prośbę o interpretację prawną w przedmiocie sprawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ustanowienie użytkowania wieczystego na podstawie ww. przepisów powoduje obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy nabycie użytkowania wieczystego na podstawie przepisu art. 7 ww. Dekretu nie zwiększa masy spadkowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od spadku. Uzyskanie użytkowania wieczystego jest jedynie konsekwencją nabycia w drodze spadku roszczenia o to prawo. Jednakże nie może oznaczać, że prawo użytkowania wieczystego powstało w drodze spadku. Zdaniem Wnioskodawcy z faktu bycia spadkobiercą wywodzi on jedynie uprawnienie do podjęcia czynności zmierzających do uzyskania tego prawa i prawo użytkowania wieczystego nie zostało nabyte w drodze spadku, gdyż w dacie nabycia praw do spadku, nie istniało to prawo. Stanowisko to potwierdza art. 922 § 1 K.c., który swym zakresem „spadku” obejmuje uprawnienia majątkowe przysługujące zmarłemu i obciążające go obowiązki majątkowe, to należeć do niego mogą wyłącznie prawa i obowiązki istniejące w chwili śmierci spadkodawcy. Przedmiotowe prawo użytkowania wieczystego z uwagi na datę jego ustanowienia, tego rodzaju prawem nie było w dacie śmierci spadkodawcy. Z tego względu prawo to nie zostało nabyte w drodze spadku i nie podlega podatkowi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z przepisem art. 14f § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w brzmieniu nadanym art. 6 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), od dnia 20 września 2008 r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Natomiast w przypadku wystąpienia w jednym wniosku odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych opłatę pobiera się od każdego z nich (art. 14f § 2).

Opłata od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 06 maja 2009 r. (data wpływu 11 maja 2009 r.) została zaś wniesiona w wysokości 75 zł. W związku z wystąpieniem we wniosku jednego zdarzenia przyszłego część uiszczonej w dniu 06 maja 2009 r. opłaty – w wysokości 35 zł, zostanie zwrócona zgodnie z art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej na wskazany przez Wnioskodawcę numer rachunku bankowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.