Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.430.2025.1.MPA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
wystawionych przez Sprzedawcę niezawierających nr NIP
Spółki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
faktura
numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP)
odliczenia-prawo do odliczenia
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 13
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    wystawionych przez Sprzedawcę niezawierających Państwa nr NIP.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski, w zakresie m.in.
    (...). Jest czynnym podatnikiem VAT i dokonuje wyłącznie sprzedaży opodatkowanej
    podatkiem VAT.
    W ramach wykonywania działalności Wnioskodawca nabywa towary od dostawców z
    różnych platform internetowych, którzy również są czynnymi podatnikami VAT i prowadzi
    ich dalszą sprzedaż. Wszystkie dostawy realizowane są wyłącznie z magazynów na
    terytorium Polski. Wnioskodawca występuje w transakcjach handlowych jako
    przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą - posługując się polskim numerem
    NIP, podając go we wszelkich procesach składania zamówienia identyfikując się w ten
    sposób jako nabywca działający w charakterze podatnika podatku VAT.
    Wśród dostawców od których Wnioskodawca nabywa towary znajduje się m.in. taki
    podmiot jak (...) (dalej jako Sprzedawca). Do tej pory w procesie składania zamówienia
    Wnioskodawca w części dotyczącej adresu rachunku poza takimi danymi jak imię,
    nazwisko oraz adres uzupełniał pole

## Dodatkowe informacje

, gdzie wskazywał swój numer
    NIP, tym samym oświadczając, że nabywa towar działając jako przedsiębiorca do celów
    działalności gospodarczej. Zatem, Wnioskodawca bardzo wyraźnie zaznaczał chęć
    uczestnictwa w danej transakcji jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą. Dzięki
    wypełnieniu tego pola faktury wystawianie na rzecz Wnioskodawcy zawierały numer NIP.
    Z nieznanych Wnioskodawcy powodów, prawdopodobnie na skutek zmiany systemu
    zamówień, obecnie pomimo wpisania w pole dodatkowe informacje numeru NIP tak jak
    do tej pory, faktury otrzymywane od Sprzedawcy nie zawierają numeru NIP. Zatem wbrew
    temu, że Wnioskodawca określa się jako podatnik w ramach dokonywanych zakupów to
    Sprzedawca na wstawianych fakturach nie zawiera numeru NIP Wnioskodawcy. Poza
    brakującym elementem w postaci numeru NIP, faktury wystawiane przez Sprzedawcę
    spełniają wszystkie wymogi formalne przewidziane w art. 106e ustawy o VAT. Zatem,
    Sprzedawca pomimo wyraźnego wskazania przez Wnioskodawcę numeru NIP w procesie
    zamówienia, czyli mając świadomość tego, że Wnioskodawca nabywa towar na potrzeby
    prowadzonej działalności gospodarczej traktuje sprzedaż na rzecz Wnioskodawcy jako
    sprzedaż na rzecz podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej (konsumenta).
    Dodatkowo Sprzedawca umieszcza na fakturze zwrot następującej treści „Ten rachunek
    nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został
    dokonany wyłącznie do użytku osobistego”, co również sugeruje, że Sprzedawca traktuje
    taką sprzedaż jako dostawę na rzecz konsumenta. Z tej przyczyny można przypuszczać, że
    Sprzedawca nie deklaruje w składanych przez siebie plikach JPK_VAT takiej sprzedaży jako
    sprzedaży na rzecz podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że nabyty towar dostarczany jest na terytorium kraju i
    według ustaleń Wnioskodawcy dokonanych na podstawie listów przewozowych oraz
    możliwości śledzenia przesyłki towar nie przekracza granicy państw członkowskich. Należy
    wskazać, iż towar nabywany od Sprzedawcy służy Wnioskodawcy wyłącznie do
    dokonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca nie nabywa
    towarów co celów innych niż działalność gospodarcza. Poza tym ilości i charakter zakupów
    dokonywanych cyklicznie od Sprzedawcy jednoznacznie wskazuje na ich handlowy
    charakter.
    Poza fakturami potwierdzającymi zakup, które nie zawierają numeru NIP, ale jak wcześniej
    wskazano zawierają wszelkie elementy przewidziane w art. 106e ustawy o VAT,
    Wnioskodawca otrzymuje również drugi dokument o nazwie Rachunek. Dokument ten co

    prawda nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych przez art. 106e ustawy o VAT,
    niemiej jednak na samym tym dokumencie odmiennie niż na fakturze, Sprzedawca
    umieszcza numer NIP Wnioskodawcy. Z tego dokumentu, Wnioskodawca nie ma
    możliwości odliczenia podatku VAT, gdyż dokument ten nie stanowi faktury, niemniej
    jednak stanowi dowód tego, że po pierwsze Sprzedawca ma pełną świadomość iż,
    Wnioskodawca zakupił towar na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej skoro
    umieszcza tam jego numer NIP, po drugie potwierdza z puntu widzenia Wnioskodawcy, że
    zakupiony towar nabywa na potrzeby związane z prowadzoną przez siebie działalnością
    gospodarczą.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca powziął w wątpliwość czy w związku z
    brakiem numeru NIP na fakturach otrzymywanych do Sprzedawcy oraz zawartej tam
    informacji „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego
    podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego ma prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego” może zrealizować prawo do odliczenia.

## Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    otrzymywanych od Sprzedawcy niezawierających numeru NIP?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu pełne prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktur dokumenujących nabycie towarów od dostawców.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia
    przysługuje w takim zakresie w jakim nabywane towary służą czynnościom
    opodatkowanym.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikającego z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów zasadniczą przesłanką o charakterze materialnym
    warunkującą powstanie u nabywcy będącego podatnikiem, prawa do odliczenia jest
    związek danego zakupu z dokonywaną przez podatnika sprzedażą opodatkowaną.
    Wnioskodawca bezsprzecznie identyfikuje się w transakcjach z dostawcami jako podatnik
    prowadzący działalność gospodarczą wskazując numer NIP w procesie składania
    zamówienia. Brak formalny w postaci braku numeru NIP nabywcy na fakturze i nie
    wykazania takiej transakcji odrębnie w pliku JPK_VAT przez sprzedawcę, który jest
    wynikiem błędnego postępowania tego sprzedawcy nie może definitywnie pozbawiać
    Wnioskodawcy prawa do odliczenia.
    Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Nieprawidłowość złożenia JPK_VAT przez sprzedawcę nie została wymieniony w tym
    przepisie jako przesłanka skutkująca brakiem możliwości realizacji prawa do odliczenia.
    Warto również wskazać, że w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT został wymieniony katalog
    elementów obligatoryjnych jakie powinny znaleźć się na fakturze.
    W świetle powyższego możemy zatem wskazać, że faktury są dokumentem
    sformalizowanym z określonymi elementami obowiązkowymi. Zasadniczo zatem
    prawidłowa faktura daje prawo do odliczenia podatku VAT. Oznacza to, że nie można
    uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie
    gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo

    miedzy innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej
    elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie
    dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w
    postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do
    niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem, jeżeli w fakturach
    dokumentujących transakcje występują, tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że
    nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej
    wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie
    odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na
    przedmiot i podstawę opodatkowania.
    Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy o VAT, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji
    nie wyklucza możliwość jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze.
    Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu
    będącego nabywca jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania
    dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a
    jednocześnie pozostająca bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
      jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
      towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową
      netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
      netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją,
      bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
      korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a,
      7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
      dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem.
    Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego
    zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych
    przepisami prawa.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien
    wynikać z zawartej umowy.

    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie
    przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla
    ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową
    faktury, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie
    zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura
    potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez
    art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne
    faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie
    opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach
    dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że
    nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, wyłącznie z powodu ww. braków. Są to tego rodzaju wadliwości, które co
    prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach,
    jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego - w całości
    lub w części – z otrzymanej faktury, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy:
      1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
      b) (uchylona)
      2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku;
      3) (uchylony)
      4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych
      czynności,
      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
      których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
      Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
      5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
      przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      6) (uchylony)

      7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
      czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze
      - w części dotyczącej tych czynności.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z
    konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie
    to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a) VI Dyrektywy Rady z
    dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w
    odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To
    samo wynika z art. 168 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.). Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje
    jedynie w odniesieniu do podatku powstałego w wyniku czynności wykonanej przez
    innego podatnika, a dla realizacji tego prawa – stosownie do art. 178 lit. a) tej Dyrektywy –
    konieczne jest posiadanie faktury wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art.
    239 i art. 240 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    potwierdzają wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie C-123/87
    (Jeunehomme), TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b) oraz 22 ust. 8
    VI Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie wymogu, zgodnie z
    którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania faktury, która oprócz
    spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI Dyrektywie, musi zawierać
    określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie VAT i umożliwić organom
    skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich rodzaj nie może
    uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia. Również w
    orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 (Terra Baubedarf-Handel GmbH),
    Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art. 18 ust. 2 VI Dyrektywy należy
    interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie
    rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane przez te przepisy, tj.
    towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik powinien być w
    posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa
    członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.
    Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie
    faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym,
    przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w
    rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi
    podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego
    towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość
    odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla
    rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do
    odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie
    dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w
    sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym
    stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia
    podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia

    usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych,
    tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu
    lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny
    tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę
    fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego
    uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku
    podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.
    Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą
    przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.
    Aby powstało prawo do odliczenia u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny,
    co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem, a także powstała podstawa opodatkowania z tytułu
    zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedającego niezawierających nr
    NIP.
    Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu
    podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje
    lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów
    zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się
    tym, że podatnik – aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie
    musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych. Przy czym należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla
    nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt
    1 lit. a) ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie
    nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu
    przedmiotowego. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona
    niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od
    transakcji związanych z zakupami. Ponownie wskazać należy, że ustawodawca przewidział
    sytuacje, których wystąpienie wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, które zostały wskazane w art. 88 ustawy.
    Z wniosku wynika, że:
        są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT,
        prowadzą Państwo działalność gospodarczą m.in. w zakresie (...),
        Sprzedawcy nabywanych przez Państwa w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej towarów - m.in. (...) – są czynnymi podatnikami podatku VAT,
        nabywany przez Państwa towar służy wyłącznie do celów opodatkowanej
        podatkiem VAT działalności gospodarczej,
        dostawy realizowane są wyłącznie z magazynów w Polsce,
        podczas składania zamówienia podają Państwo swój nr NIP,
        ilość i charakter zakupów dokonywanych przez Państwa cyklicznie od Sprzedawcy
        jednoznacznie wskazują na ich handlowy charakter oraz

        otrzymują Państwo od Sprzedawcy faktury spełniające wymogi formalne
        przewidziane w art. 106e ust. 1 ustawy, nie zawierające jednak Państwa nr NIP.
    Mając na uwadze powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w
    rozpatrywanej sprawie mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    występującego przy nabyciu towarów wykazanego przez Sprzedawcę na fakturach
    opisanych we wniosku, pod warunkiem, że dostawa towarów została udokumentowana
    prawidłowo wystawioną przez Sprzedawcę fakturą przy spełnieniu warunków
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88
    ustawy. Przepis art. 88 ustawy określa listę przypadków, w których podatnik został
    pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże
    nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości - braku Państwa nr NIP na fakturze -
    jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego
    (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak nr
    NIP na fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT. Należy również
    podkreślić, że wszelkie ustalenia co do przebiegu i dokumentowania transakcji powinny
    być przedmiotem uzgodnień pomiędzy stronami tej transakcji w celu uniknięcia
    nieprawidłowości w rozliczaniu podatku VAT zarówno przez Sprzedawcę, jak i przez
    Państwa.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko zgodnie z którym przysługuje Państwu prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedawcę, które nie
    zawierają Państwa nr NIP, w sytuacji gdy nabyte towary służą czynnościom
    opodatkowanym i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy, należało uznać za
    prawidłowe.
    Dodatkowe informacje
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Panoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.