Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.812.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-08
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c
ustawy o VAT usług logopedycznych.
Słowa kluczowe: zawody-zawód medyczny
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodów medycznych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19-lit. c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienie od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit.
    c ustawy o VAT, usług logopedycznych. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 3 października 2025 r. (data wpływu 3 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego
    Na podstawie art. 14b § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
    (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 z późn. zm.) zwraca się Pani z prośbą o wydanie indywidualnej
    interpretacji podatkowej w Pani indywidualnej sprawie dotyczącej stosowania zwolnienia z
    podatku VAT.
    Stan faktyczny: Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą „...”
    (NIP: ...). W ramach działalności świadczy Pani usługi logopedyczne – polegające na
    diagnozie logopedycznej, prowadzeniu terapii logopedycznej, wspomaganiu komunikacji
    pacjentów z zaburzeniami mowy, w tym dzieci i dorosłych z niepełnosprawnościami.
    Usługi te mają charakter terapeutyczny i służą przywracaniu, poprawie i utrzymaniu
    zdrowia pacjentów. Nie prowadzi Pani usług edukacyjnych ani sprzedaży materiałów
    dydaktycznych. Pacjenci kierowani są przez lekarzy lub zgłaszają się prywatnie z
    zaburzeniami mowy i komunikacji. Posiada Pani wykształcenie wyższe kierunkowe –
    ukończyła Pani studia magisterskie z logopedii na Uniwersytecie ..., co potwierdza Pani
    kwalifikacje zawodowe do świadczenia usług z zakresu ochrony zdrowia.
    PKD Pani działalności to 86.90.E – pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej. Nie
    jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani:
    Bezpośrednim celem usług logopedycznych świadczonych przez Panią jest diagnoza
    logopedyczna oraz prowadzenie terapii logopedycznej, ukierunkowanej na poprawę
    funkcjonowania pacjentów z zaburzeniami mowy i komunikacji, w tym dzieci i dorosłych z
    niepełnosprawnościami i różnymi innymi zaburzeniami (niepełnosprawność intelektualna,
    afazja, zaburzenia ze spektrum autyzmu, choroby otępienne itp.). Pani usługi stanowią
    formę opieki medycznej, której celem jest profilaktyka, zachowanie, przywracanie i
    poprawa zdrowia w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej.
    Profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia przejawiają się w
    Pani praktyce poprzez:
    • wczesne wykrywanie i korygowanie wad wymowy, aby zapobiec ich pogłębianiu,
    • stosowanie terapii logopedycznej w celu przywracania prawidłowej artykulacji i funkcji
      językowych oraz komunikacyjnych,
    • usprawnianie funkcji oddechowych, fonacyjnych i artykulacyjnych, które bezpośrednio
      wpływają na zdolność komunikacji i prawidłowe funkcjonowanie pacjenta w życiu
      codziennym,
    • prowadzenie działań rehabilitacyjnych dla osób po udarach, urazach mózgu lub
      operacjach, ukierunkowanych na odzyskanie sprawności mowy i języka.
    W ramach wykonywania usług każdorazowo dokonuje Pani weryfikacji stanu zdrowia
    pacjenta. Polega to m.in. na przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu logopedyczno-
    medycznego, analizie dokumentacji medycznej dostarczonej przez pacjenta oraz bieżącej
    ocenie postępów w terapii na podstawie wyników badań lekarskich i konsultacji
    specjalistycznych (np. neurologicznych, foniatrycznych). Wyniki badań są podstawą do
    opracowania indywidualnego programu terapii logopedycznej.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.
    U. z 2025 r. poz. 450) podmiotami leczniczymi są m.in. przedsiębiorcy wykonujący
    działalność gospodarczą w zakresie działalności leczniczej. Nie jest Pani podmiotem
    leczniczym w rozumieniu art. 4 ustawy o działalności leczniczej, lecz wykonuje Pani usługi
    w ramach indywidualnej działalności gospodarczej. Zgodnie jednak z art. 43 ust. 1 pkt 19
    lit. c ustawy o VAT zwolnione są usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, wykonywane w ramach
    zawodów medycznych. Logopeda jest zawodem medycznym wymienionym w załączniku
    do ustawy o działalności leczniczej, a tym samym spełnia Pani przesłanki do stosowania

    zwolnienia. Pani kwalifikacje (dyplom magistra logopedii) potwierdzają prawo do
    udzielania świadczeń zdrowotnych, a prowadzona działalność gospodarcza obejmuje
    właśnie świadczenie takich usług.
    Usługi objęte wnioskiem wykonuje Pani w ramach działalności zawodowej logopedy, tj. w
    ramach wykonywania zawodu medycznego. Pani świadczenia stanowią świadczenia
    zdrowotne w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej, gdyż ich
    bezpośrednim celem jest profilaktyka i terapia zaburzeń mowy i komunikacji.
    Jednocześnie wskazuje Pani, że nie wykonuje Pani działalności w ramach podmiotu
    leczniczego wpisanego do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, lecz
    jako osoba fizyczna wykonująca zawód medyczny.
    Świadczone przez Panią usługi spełniają przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT:
    • są wykonywane przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje zawodowe logopedy,
    • ich celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia
      pacjentów,
    • są świadczeniami zdrowotnymi mieszczącymi się w definicji działalności leczniczej.

## Pytanie

Czy przysługuje Pani zwolnienie z podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, jako osobie świadczącej usługi logopedyczne z zakresu
    opieki zdrowotnej?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, świadczone przez Panią usługi logopedyczne podlegają zwolnieniu z VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, ponieważ:
    1. Mają charakter świadczeń zdrowotnych (terapia i rehabilitacja mowy, usprawnianie
      funkcji komunikacyjnych),
    2. Są realizowane w ramach wykonywania zawodu medycznego (logopeda),
    3. Ich celem jest profilaktyka, zachowanie i poprawa zdrowia pacjenta, co potwierdzają
      interpretacje indywidualne wydane dla logopedów w analogicznych stanach
      faktycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania
    pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej

    osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na
    rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest
    wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatnika w jego działalności gospodarczej.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
      wykonywania zawodów:
        a) lekarza i lekarza dentysty,
        b) pielęgniarki i położnej,
        c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia
          2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
        d) psychologa.
    Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od
    towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
    • przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
      usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
    • przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
      podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty,
      pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2
      ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
    Zatem, powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie
    chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje
    zastosowania.
    Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani
    we wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia
    tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P.
    GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:

      „pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą się do
      świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób
      lub zaburzeń zdrowia”.
    Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d ́Ambrumenil (pkt
    57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować
    w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż
    postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe,
    leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
    Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt
    19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez
    TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest
    to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się
    również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212
    /01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).
    Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani
    orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej
    podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu
    leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane
    za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i
    usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.
    Ponadto, w przedmiotowym wyroku Trybunał stwierdził, że:
      „(...) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z
      podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana,
      pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to
      utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed
      podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do
      takiej usługi”.
    Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu
    wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub
    przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej
    się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
    Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia
    ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony
    zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba
    cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i
    badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel
    terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym
    celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń
    zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT.
    Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S:
      Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z
      kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź
      przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało
      zastosowania.
    Zatem, zwolnieniem od podatku, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy,
    objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z
    profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które
    tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym
    każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na
    rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają

    na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy
    świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą
    realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT usług ważnym jest wykazanie, że celem
    świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa
    zdrowia.
    Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź
    innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich
    wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań
    już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów
    zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    Z kolei „zachowywać” oznacza pozostać w posiadaniu, dochować w niezmienionym stanie,
    a także ochraniać.
    Natomiast „ratowanie” to udzielanie komuś pomocy w niebezpieczeństwie lub w trudnej
    sytuacji.
    Interpretując termin poprawa zdrowia, którym posługuje się ustawodawca określając
    zakres zwolnień, należy zastosować wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to
    oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia przywracanie zdrowia, które
    oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono
    w takim stanie, w jakim było poprzednio.
    Należy zauważyć, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art. 43
    ustawy, powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda dostawa
    towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią
    pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności
    pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy
    sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT.
    W kwestii ww. zwolnienia na podstawie art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy wypowiedział się
    również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH
    wskazał, że:
      „zwolnienie przyznane w art. 13(A)(J)(c,) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1
      lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika
      świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie”.
    Trybunał wyjaśnił, że:
      „W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy) nie wymaga,
      by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej,
      aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to
      obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające
      konieczne kwalifikacje zawodowe” (pkt 27).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego,
    czy działalności leczniczej. Wobec powyższego przy definiowaniu powyższych pojęć należy
    posiłkować się przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.).
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej:
      Użyte w ustawie określenie osoba wykonująca zawód medyczny - osobę uprawnioną
      na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz
      osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń
      zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, w
    ramach której świadczy Pani usługi logopedyczne. Usługi te mają charakter terapeutyczny
    i służą przywracaniu, poprawie i utrzymaniu zdrowia pacjentów. Nie jest Pani
    zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Nie jest Pani podmiotem leczniczym w
    rozumieniu art. 4 ustawy o działalności leczniczej. Wykonuje Pani usługi w ramach
    indywidualnej działalności gospodarczej. Logopeda jest zawodem medycznym
    wymienionym w załączniku do ustawy o działalności leczniczej. Pani kwalifikacje (dyplom
    magistra logopedii) potwierdzają prawo do udzielania świadczeń zdrowotnych, a
    prowadzona działalność gospodarcza obejmuje właśnie świadczenie takich usług. Usługi
    objęte wnioskiem wykonuje Pani w ramach działalności zawodowej logopedy, tj. w ramach
    wykonywania zawodu medycznego. Pani świadczenia stanowią świadczenia zdrowotne w
    rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej. Świadczone przez Panią
    usługi:
    • są wykonywane przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje zawodowe logopedy,
    • ich celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia
      pacjentów,
    • są świadczeniami zdrowotnymi mieszczącymi się w definicji działalności leczniczej.
    Bezpośrednim celem usług logopedycznych świadczonych przez Panią jest diagnoza
    logopedyczna oraz prowadzenie terapii logopedycznej, ukierunkowanej na poprawę
    funkcjonowania pacjentów z zaburzeniami mowy i komunikacji, w tym dzieci i dorosłych z
    niepełnosprawnościami i różnymi innymi zaburzeniami (niepełnosprawność intelektualna,
    afazja, zaburzenia ze spektrum autyzmu, choroby otępienne itp.). Pani usługi stanowią
    formę opieki medycznej, której celem jest profilaktyka, zachowanie, przywracanie i
    poprawa zdrowia w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej.
    Profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia przejawiają się w
    Pani praktyce poprzez:
    • wczesne wykrywanie i korygowanie wad wymowy, aby zapobiec ich pogłębianiu,
    • stosowanie terapii logopedycznej w celu przywracania prawidłowej artykulacji i funkcji
      językowych oraz komunikacyjnych,
    • usprawnianie funkcji oddechowych, fonacyjnych i artykulacyjnych, które bezpośrednio
      wpływają na zdolność komunikacji i prawidłowe funkcjonowanie pacjenta w życiu
      codziennym,
    • prowadzenie działań rehabilitacyjnych dla osób po udarach, urazach mózgu lub
      operacjach, ukierunkowanych na odzyskanie sprawności mowy i języka.
    Jak wskazałem powyżej, prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy nakłada na podatników obowiązek spełnienia zarówno
    przesłanki przedmiotowej, jak i podmiotowej. Zwolnieniu od podatku podlegają więc
    usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia, wykonywane przez ściśle zdefiniowany krąg
    podmiotów, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących, tj.
    świadczeń wykonywanych przez lekarza, lekarza dentystę, pielęgniarkę, położną,
    psychologa lub osobę wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2
    ustawy o działalności leczniczej (art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy).
    Rozpatrując kwestię zwolnienia od podatku świadczonych przez Panią usług
    logopedycznych, należy dokonać oceny, czy usługi te ze względu na swój cel mogą zostać
    uznane za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    W świetle informacji przedstawionych w opisie sprawy należy stwierdzić, że świadczone
    przez Panią usługi logopedyczne są usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Oznacza to, że

    pierwsza przesłanka warunkująca zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy (warunek przedmiotowy) została spełniona.
    W dalszej kolejności zbadać zatem należy, czy spełniony jest także drugi warunek do
    zastosowania zwolnienia, tj. przesłanka podmiotowa, a więc czy legitymuje się Pani
    nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym
    zakresie, a tym samym czy wykonuje Pani zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2 ust. 1
    pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
    Zauważyć należy, że zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy odpowiada
    zakresowi zwolnienia wynikającego z powołanego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy
    2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku świadczenie
    opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez
    zainteresowane państwo członkowskie.
    Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c
    ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. W
    myśl tego przepisu osoba wykonująca zawód medyczny, to osoba uprawniona na
    podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba
    legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w
    określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
    Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym
    zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach
    zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie
    do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane
    kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest
    zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim
    poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
    Należy wskazać, że zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały
    uregulowane w odrębnych aktach prawnych, dotyczy to w szczególności zawodu lekarza,
    pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty
    laboratoryjnego. Poza wymienionymi, istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów
    medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych
    przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny”
    obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i
    zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie
    „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w
    celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i
    które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i
    umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    Należy zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z
    7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy
    oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.) - w grupie 2294
    wymienieni zostali logopedzi. Zawód logopeda został wymieniony w załączniku w grupie
    229 „Inni specjaliści ochrony zdrowia” – (logopeda - 229402).
    Zgodnie natomiast z poz. 81 wymienioną w złączniku do rozporządzenia Ministra Zdrowia
    z dnia 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na
    poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących
    przedsiębiorcami (Dz. U. z 2023 r. poz. 1515), wymagane kwalifikacje dla logopedy to:
    • rozpoczęcie po dniu 30 września 2019 r. i ukończenie studiów w zakresie logopedii na
      kierunku przyporządkowanym do dyscypliny nauki medyczne, nauki farmaceutyczne,
      nauki o zdrowiu lub nauki o kulturze fizycznej, obejmujących co najmniej 800 godzin
      kształcenia w zakresie logopedii, i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub
      magistra,

    • rozpoczęcie po dniu 30 września 2012 r. i ukończenie studiów w zakresie logopedii,
      obejmujących co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie logopedii, i uzyskanie
      tytułu zawodowego licencjata lub magistra,
    • ukończenie studiów i uzyskanie tytułu zawodowego magistra oraz ukończenie studiów
      podyplomowych z logopedii obejmujących co najmniej 600 godzin kształcenia w
      zakresie logopedii,
    • rozpoczęcie po dniu 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów na kierunku albo w
      specjalności logopedia, obejmujących co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie
      logopedii, i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub magistra,
    • rozpoczęcie po dniu 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów, uzyskanie tytułu
      zawodowego magistra oraz ukończenie studiów podyplomowych z logopedii
      obejmujących co najmniej 600 godzin kształcenia w zakresie logopedii,
    • rozpoczęcie przed dniem 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów, uzyskanie tytułu
      zawodowego magistra oraz ukończenie studiów podyplomowych z logopedii.
    Zawód logopedy nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych. Natomiast
    ww. rozporządzenie określa m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z
    uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu,
    które wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie logopedii jest
    osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się
    nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie
    medycyny.
    Wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy wskazuje, że zwolnienie od
    podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących
    osobami wykonującymi zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    działalności leczniczej.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą,
    w ramach której świadczy Pani usługi logopedyczne. Posiada Pani wykształcenie wyższe
    kierunkowe – ukończyła Pani studia magisterskie z logopedii, co potwierdza Pani
    kwalifikacje zawodowe do świadczenia usług z zakresu ochrony zdrowia. Logopeda jest
    zawodem medycznym wymienionym w załączniku do ustawy o działalności leczniczej. Pani
    kwalifikacje (dyplom magistra logopedii) potwierdzają prawo do udzielania świadczeń
    zdrowotnych. Usługi objęte wnioskiem wykonuje Pani w ramach działalności zawodowej
    logopedy, tj. w ramach wykonywania zawodu medycznego. Pani świadczenia stanowią
    świadczenia zdrowotne w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej,
    gdyż ich bezpośrednim celem jest profilaktyka i terapia zaburzeń mowy i komunikacji.
    Zatem, w analizowanej sprawie została spełniona również przesłanka podmiotowa
    wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    W konsekwencji, skoro świadczone przez Panią usługi logopedyczne służą profilaktyce,
    zachowaniu i poprawie zdrowia pacjentów, jak również realizowane są w ramach
    wykonywania zawodu medycznego - logopedę, a więc przez osobę, która legitymuje się
    nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym
    zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny – to tym samym spełnione są wszystkie
    przesłanki (zarówno podmiotowa, jak i przedmiotowa) warunkujące możliwość
    skorzystania przez Panią ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43
    ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
    W rezultacie, świadczone przez Panią, jako logopedę ww. usługi logopedyczne korzystają
    ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam ponadto, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.