Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-474/09-4/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-06-12
Teza: Czy Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek VAT w związku z planowaną sprzedażą podzielonej działki?
Słowa kluczowe: grunty; grunty-sprzedaż gruntów; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2009 r. (data wpływu 17 kwietnia 2009 r.), uzupełnionym pismem (brak daty) (data wpływu 4 czerwca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów. Powyższy wniosek został uzupełniony pismem (brak daty) o doprecyzowanie opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od dnia 5 marca 1997 r. aktem notarialnym o umowie darowizny Wnioskodawczyni została właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 4 ha 84 a, w skład której wchodzą działki o numerach (…). Darowizna otrzymana została od rodziców Zainteresowanej, którzy nadal zamieszkują w domu razem z rodziną Wnioskodawczyni.

Działka numer (…) o powierzchni 0,99 ha zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej, obowiązującej od dnia 24 marca 2004 r., została uznana za działkę budowlaną. W związku z sytuacją finansową i zdrowotną Wnioskodawczyni zamierza przystąpić do sprzedaży ww. działki, podzielonej na 8 działek budowlanych o powierzchni: 7 działek - 0,11 ha i 1 działka - 0,13 ha, do działek jest wytyczona droga - 0,09 ha.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni informuje, iż na przedmiotowych gruntach, tzn. na działce nr (…) prowadziła do tej pory działalność rolniczą. W tym roku została ww. działka pozostawiona odłogiem, w związku z planowaną sprzedażą i podziałem jej na osiem małych działek. Jest to ziemia gorszej klasy, z której praktycznie nie było żadnych dochodów. Zainteresowana nie posiada i nie posiadała statusu rolnika ryczałtowego, nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Gospodarstwo prowadzi na własne potrzeby. Posiada z mężem hodowlę królików, mają też kury i dwie kozy. Działka, którą Strona chce sprzedać (obecnie podzielona) nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy, nawet gdy użytkowali ją dziadkowie czy rodzice, a obecnie Wnioskodawczyni, więc też nie czerpała z niej żadnych pożytków. Nigdy wcześniej Zainteresowana nie dokonywała transakcji sprzedaży gruntów. Obecnie jest to pierwsze takie zdarzenie, które ma na celu poprawę sytuacji finansowej rodziny. Strona informuje, że w dniu 22 maja 2009 r. sprzedała dwie z ośmiu działek budowlanych, które powstały po podziale geodezyjnym działki nr (…), tzn. działkę (…). Zainteresowana w przyszłości zamierza sprzedać kolejne działki budowlane powstałe z działki o numerze (…). Małżonkowie opłacają KRUS i podatek rolny. Pozostałych dwóch działek o numerze (…) Wnioskodawczyni nie zamierza sprzedawać.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z planowaną sprzedażą podzielonej działki budowlanej Zainteresowana jest zobowiązana zapłacić podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, podatek VAT od sprzedaży ww. działki nie powinien dotyczyć Strony, z uwagi na fakt, iż powyższa transakcja sprzedaży nie stanowi działalności gospodarczej. Jest to zdarzenie jednorazowe mające na celu poprawę sytuacji finansowej rodziny Zainteresowanej. Z gospodarstwa nie ma dochodu, a pracuje tylko mąż Wnioskodawczyni. Ze względu na stan zdrowia Strona nie jest w stanie zająć się hodowlą bydła lub trzody chlewnej, aby poprawić finanse gospodarstwa. Z tego powodu kilka lat temu sprzedała zwierzęta hodowlane. Pieniądze ze sprzedaży działki poprawiłyby byt materialny jej rodziny i rodziców, którzy długie lata pracy na gospodarstwie przypłacili zdrowiem. W związku z planowaną sprzedażą działki Strona ponosi koszty załatwienia wszystkich formalności, m. in. podział geodezyjny – geodeta, słupki graniczne, wyrysy i wypisy z wydziału geodezji, wypis z ksiąg wieczystych, itp.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zatem, grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w odniesieniu do tej transakcji podatnik działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Zasady wykładni językowej i funkcjonalnej definicji działalności gospodarczej prowadzą do wniosku, że działalność gospodarczą stanowi nie tylko działalność częstotliwa, czyli stała i powtarzalna, ale także jednorazowa czynność, jeżeli wiąże się z nią zamiar częstotliwości, przy czym wspomniana działalność powinna być wykonywana przez producenta, handlowca, usługodawcę, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika lub wykonującego wolny zawód.

Zgodnie z art. 2 pkt 15, pkt 19, pkt 20 i pkt 21 ustawy o podatku od towarów i usług:

*   przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą (…), a także świadczenie usług rolniczych;

*   przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych;

*   przez produkty rolne rozumie się towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim;

*   przez usługi rolnicze rozumie się usługi wymienione w załączniku nr 2 do ustawy.

Należy wskazać, iż definicję działalności gospodarczej wypełnia również rolnik ryczałtowy dokonujący dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze. Jednakże na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych. Jeśli więc osoba taka wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw prawnych do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu.

Zaznacza się, iż rolnik sprzedający grunt wykorzystywany w działalności rolniczej nie zbywa majątku osobistego, ale majątek składający się na przedsiębiorstwo rolne. Wobec powyższego osoba taka dokonuje sprzedaży majątku związanego z przedmiotową działalnością gospodarczą (działalnością rolniczą) i jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług, nie korzystającym ze zwolnienia od podatku, wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, podstawowa stawka podatku VAT wynosi 22%. Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jaki i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Według art. 43 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy, dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, korzysta ze zwolnienia od podatku. Natomiast, dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, w myśl art. 41 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu stawką podatku 22%.

Sprzedaż działek budowlanych, służących uprzednio działalności rolniczej, podlega wówczas opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a dokonujący dostawy uzyskuje status podatnika podatku VAT już przy dokonaniu pierwszej dostawy.

Stosownie do przepisu art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę – niezależnie od wielkości obrotów – nie stosuje się zwolnień podmiotowych, o których mowa w art. 113 ust. 1 i 9.

Z treści przedłożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni w roku 1997 otrzymała od rodziców w formie darowizny nieruchomość rolną o powierzchni 4 ha 84 a, w skład której wchodzą 3 działki. Jedna z tych działek (0,99 ha), będąca przedmiotem sprzedaży, zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej, została uznana za działkę budowlaną. Zainteresowana ze względów finansowych i zdrowotnych zamierza przystąpić do sprzedaży ww. działki, uprzednio podzielonej na 8 działek budowlanych. Wnioskodawczyni informuje, iż na przedmiotowych gruntach prowadziła do tej pory działalność rolniczą. W tym roku ww. działka została pozostawiona odłogiem, w związku z planowaną sprzedażą i podziałem jej na osiem małych działek. Jest to ziemia gorszej klasy, z której praktycznie nie było żadnych dochodów. Zainteresowana nie posiada i nie posiadała statusu rolnika ryczałtowego, nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Gospodarstwo prowadzi na własne potrzeby. Podzielona działka, nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy. Wnioskodawczyni, więc nie czerpała z niej żadnych pożytków. W dniu 22 maja 2009 r. Strona sprzedała dwie z ośmiu działek budowlanych, które powstały po podziale geodezyjnym. Zainteresowana w przyszłości zamierza sprzedać kolejne 6 działek.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis zdarzenia przyszłego zawarty we wniosku wskazać należy, iż w przypadku, gdy Wnioskodawczyni dokonuje dostaw działek pochodzących z gruntu otrzymanego w formie darowizny uprawianego wyłącznie na potrzeby własne, a nie wykorzystywanego w celach zarobkowych tj. skutkujących uzyskiwaniem korzyści majątkowych z tego tytułu, to nic nie wskazuje na to, aby działała ona w charakterze handlowca lub była rolnikiem. Nie można bowiem stwierdzić, że Zainteresowana nabyła grunt w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny i nie był wykorzystywany do produkcji roślinnej i zwierzęcej. W tej sytuacji, Strona sprzedając grunt będzie korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie będzie oznaczała wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że jeżeli grunty przeznaczone do sprzedaży nigdy nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię w działalności rolniczej, ani pozarolniczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (w celach zarobkowych), również nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy, to sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym Strona nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług od dostawy przedmiotowych działek.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.