Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.196.2025.3.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Opodatkowanie przychodów uzyskiwanych z dzierżawy
nieruchomości.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
najem
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
stawka-stawki ryczałtu
umowa-umowa dzierżawy
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych-Przychody z tytułu
najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4-lit. a
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 -ust. 1a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązku opodatkowania przychodów uzyskiwanych z dzierżawy nieruchomości
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 11 maja i 5
    czerwca 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Szczegóły sprawy:
    - lokal, którego właścicielami jest małżeństwo (wydzierżawiający), osoby prywatne,
    - umowa dzierżawy z firmą zarządzającą lokalem, najem krótkoterminowy,
    - wydzierżawiający co miesiąc wystawia rachunek (suma roczna około 25 tys. zł)
      dzierżawcy na kwotę, która jest przelewana na konto wydzierżawiającego; jest to
      opłata za najem pomniejszona o zysk dla dzierżawcy, przekazywana
      wydzierżawiającemu (czyli Pani),
    - media, ubezpieczenie, rozliczenie z zarządcą budynku opłaca następnie
      wydzierżawiający (co miesiąc),
    - ten przychód traktuje Pani jako źródło przychodu z punktu 6 art. 10 ust. 1 ustawy z 26
      lipca 1991 r. (najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy).
    Wycinek umowy:
    1. W ramach niniejszej Umowy Wydzierżawiający oddaje (...). w dzierżawę Apartament
      wraz z wyposażeniem, a (...). zobowiązuje się do płatności Wynagrodzenia, o którym
      mowa w §5 Umowy.
    2. Na podstawie niniejszej Umowy (...) jest upoważnione do zawierania w imieniu
      własnym umów najmu krótkoterminowego oraz długoterminowego Apartamentu z
      osobami trzecimi (Podnajemcami) na warunkach uzgodnionych z tymi podmiotami, z
      zachowaniem postanowień niniejszej Umowy.
    3. Wydzierżawiający oświadcza, że udziela (...). wyłączności w zakresie świadczenia przez
      niego usług najmu i poddzierżawy Apartamentu.
    Jest Pani współwłaścicielem wydzierżawianego lokalu (razem z mężem A.A). Umowa
    została podpisana (...) 2023 r. pomiędzy firmą wydzierżawiającą a B.B & A.A.
    Nieruchomość nie jest składnikiem majątku związanego z działalnością gospodarczą. Jest
    to umowa dzierżawy, pomimo zapisu w jednym z punktów, że dotyczy najmu długo i
    krótkoterminowego (najem występuje na linii firma zarządzająca lokalem – najemca, Pani
    z mężem dzierżawi lokal).
    Lokal jest przeznaczony na oba rodzaje najmu (dla Pani i męża to nadal dzierżawa).
    Natomiast od momentu zawarcia umowy, cały czas ma Pani do czynienia z najemcami
    krótkoterminowymi. Umowa jest skonstruowana w uniwersalny sposób, aby firma
    zarządzająca lokalem, z którą ma Pani z mężem zawartą umowę dzierżawy, miała
    elastyczność w zarządzaniu długością najmu.
    Pytanie przedstawione we wniosku referuje się do krótkoterminowego rodzaju najmu
    (firma zarządzająca – najemca), gdzie dla Pani oraz męża jest to nadal umowa dzierżawy.

## Pytanie

Czy przychód z umowy dzierżawy lokalu podlega opodatkowaniu 8,5% ryczałtem?
    W uzupełnieniu wniosku wyjaśniła Pani, że celem złożonego wniosku jest uzyskanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie konieczności opodatkowania przez Panią
    uzyskiwanych przychodów z dzierżawy posiadanego apartamentu zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ryczałt 8,5% nie powinien być rozliczany przez wydzierżawiających przy opisanym
    charakterze umowy dzierżawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
      określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
        · pozarolnicza działalność gospodarcza;
        · najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z
        wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Umowa dzierżawy została zdefiniowana w art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
      zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 przywoływanej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe
    warunki:
    · zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy,
      pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,
    · nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz
    · wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
      przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z dzierżawy, zaliczanego do źródła
    przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a więc dzierżawy niestanowiącej pozarolniczej działalności gospodarczej,
    należy dokonywać na podstawie postanowień wyżej powołanego art. 11 ww. ustawy.
    Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z dzierżawy niestanowiącej przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z dzierżawy w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa dzierżawy.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych dzierżawa stanowi odrębne od działalności
    gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych), choć może także istnieć dzierżawa, która prowadzona jest w ramach
    działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem

    dzierżawy są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo dzierżawa jest
    przedmiotem tej działalności, dzierżawienie nieruchomości zaliczane jest do źródła
    przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Uchwałą NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21 stwierdzono, że:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia
      z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...).
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został
      przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w
      której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii
      „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności
      gospodarczej.
    W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych
      przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
        1) prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;
        2) osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i
        232), zwanej dalej „ustawa o podatku dochodowym”.
    Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o
      podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Zgodnie z przytoczonymi uregulowaniami prawnymi podstawą generowania przychodów
    z dzierżawy jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie
    wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wydzierżawiającego, tym samym
    generuje przychód. Jednak, aby powstał przychód po stronie wydzierżawiającego, muszą
    zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

    Wpłacane przez dzierżawcę kwoty powinny zatem zostać otrzymane przez
    wydzierżawiającego lub postawione do jego dyspozycji.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pani współwłaścicielem
    wydzierżawianego lokalu – apartamentu wraz z wyposażeniem. Drugim współwłaścicielem
    jest Pani mąż – A.A. Umowa pomiędzy firmą wydzierżawiającą a A.A & B.B została
    podpisana (...) 2023 r. Nieruchomość nie jest składnikiem majątku związanego z
    działalnością gospodarczą. Wydzierżawiający co miesiąc wystawia rachunek dzierżawcy na
    kwotę, która jest przelewana na konto wydzierżawiającego – jest to opłata za najem
    pomniejszona o zysk dla dzierżawcy, przekazywana wydzierżawiającemu. Ten przychód
    traktuje Pani jako źródło przychodu najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne
    umowy.
    Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że w
    opisanych okolicznościach sprawy uzyskiwane przez Panią przychody z tytułu dzierżawy
    lokalu wypełniają przesłanki źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. najem, podnajem, dzierżawa,
    poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa,
    poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego
    składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej,
    z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (tzw. najem
    prywatny). Opisane okoliczności świadczenia dzierżawy nie wskazują, aby stanowiły
    prowadzenie działalności gospodarczej, bowiem nie wypełniają definicji działalności
    gospodarczej ani pozarolniczej działalności gospodarczej ujętej w art. 5a pkt 6 ww. ustawy.
    Konsekwentnie, przychody, które Pani uzyskuje podlegają opodatkowaniu ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne na zasadach
    określonych w art. 6 ust. 1a ww. ustawy.
    Odnosząc się natomiast do właściwej stawki podatku wskazać należy, że zgodnie z
    powołanym art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi 8,5% uzyskiwanych przez Panią przychodów z tytułu
    dzierżawy apartamentu do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad
    kwotę 100 000 zł.
    W świetle powyższego zaprezentowane przez Panią stanowisko, zgodnie z którym „ryczałt
    8,5% nie powinien być rozliczany przez wydzierżawiających przy opisanym charakterze
    umowy dzierżawy”, uznano za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie objętym
    zakresem wniosku, tj. obowiązku opodatkowania przychodów uzyskiwanych z dzierżawy
    nieruchomości zryczałtowanym podatkiem dochodowym. A zatem, nie dotyczy innych
    kwestii zawartych w opisie sprawy, które nie były przedmiotem złożonego wniosku, w
    szczególności sposobu ustalenia przychodu podlegającego opodatkowaniu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym.
    Ponadto należy podkreślić, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku
    do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna
    dotyczy wyłącznie Pani jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób (Pani męża).

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest zgodny ze stanem
    rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa
    podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się
    jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie
    stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.