Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-477/15-2/MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-15
Teza: Obowiązki płatnika - zwrot pracownikom kosztów przejazdu lub wypłata diet i ryczałtów z tytułu podróży pracowników celem wykonania okresowych lub kontrolnych badań lekarskich poza jego miejscem zamieszkania lub stałym miejscem pracy na Spółce .
Słowa kluczowe: badanie-badanie lekarskie; dieta; dojazdy; koszt; pracodawca; pracownik; ryczałt
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2015 r. (data wpływu 17 kwietnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty pracownikom zwrotu kosztów dojazdu, diet i ryczałtów z tytułu wykonania badań lekarskich – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty pracownikom zwrotu kosztów dojazdu, diet i ryczałtów z tytułu wykonania badań lekarskich.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Pracownicy zatrudnieni w Spółce S.A. (zwana dalej: „Spółką”) otrzymują skierowania na okresowe bądź kontrolne badania lekarskie - zgodnie z art. 229 § 1-3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.). Niejednokrotnie wykonują je poza miejscem zamieszkania lub stałym miejscem pracy. W tym celu pracodawca wystawia pracownikowi polecenie wyjazdu służbowego. Zgodnie z art. 229 § 3 Kodeksu pracy, w powyższym przypadku pracownikowi przysługują jedynie należności na pokrycie kosztów przejazdu według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych.

W Spółce obowiązuje jednakże Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy (ZUZP), który w § 23 stanowi: „Z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju lub poza granicami kraju oraz w przypadku wykonywania badań lekarskich poza miejscem zamieszkania lub stałym miejscem pracy określonym w umowie o pracę, przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową na warunkach określonych przepisami wydanymi przez ministra właściwego do spraw pracy.” W związku z § 23 ZUZP Spółka wypłaca pełne należności z tytułu podróży służbowych pracownikom odbywającym podróż do innej miejscowości w celu wykonania lekarskich badań okresowych lub kontrolnych, jednakże diety i ryczałty na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej stanowią przychód pracowników opodatkowany w źródle przychodów „stosunek pracy”, od którego Spółka jako płatnik oblicza i pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy dokonując zwrotu pracownikom kosztów przejazdu według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych z tytułu podróży pracowników celem wykonania okresowych lub kontrolnych badań lekarskich poza jego miejscem zamieszkania lub stałym miejscem pracy na Spółce jako płatniku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych spoczywa obowiązek obliczenia i poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?
2.  Czy wypłacając pracownikom diety i ryczałty na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej z tytułu podróży pracowników celem wykonania okresowych lub kontrolnych badań lekarskich poza jego miejscem zamieszkania lub stałym miejscem pracy na Spółce jako płatniku zaliczek na podatek dochodowy ód osób fizycznych spoczywa obowiązek obliczenia i poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52,52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 229 § 3 Kodeksu pracy, okresowe i kontrolne badania lekarskie przeprowadza się w miarę możliwości w godzinach pracy. Za czas niewykonywania pracy w związku z przeprowadzanymi badaniami pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia, a w razie przejazdu na te badania do innej miejscowości przysługują mu należności na pokrycie kosztów przejazdu według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych.

Pracownikowi skierowanemu na okresowe badania lekarskie przysługuje zwrot kosztów przejazdu na te badania, ale wyłącznie w sytuacji, gdy badania przeprowadzane są w innej miejscowości. W razie przejazdu pracownika na badania lekarskie do innej miejscowości przysługują mu należności na pokrycie kosztów przejazdu według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych.

Powołany przepis stanowi jedynie o zwrocie kosztów samego przejazdu, przy czym wyjazd pracownika na badania lekarskie nie jest podróżą służbową. Zgodnie bowiem z art. 77(5) § 1 Kodeksu pracy, pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.

Oznacza to, że pracownik nie ma prawa do pozostałych świadczeń związanych z taką podróżą. Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje. Na wniosek pracownika pracodawca może zezwolić na przejazd na badania samochodem osobowym albo innym pojazdem (motocyklem lub motorowerem) niebędącym własnością pracodawcy. Wówczas pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości ustalonej jako iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, określoną przez pracodawcę, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Z 2002 r. Nr 27, poz. 271, z późn. zm.).

W związku z powyższym, wysyłając pracownika na badania okresowe do innej miejscowości można dokonywać zwrotu kosztów przejazdu według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych. W tym przypadku nie będą one stanowić przychodu ze stosunku pracy (nie jest to więc świadczenie pieniężne ponoszone za pracownika). Oznacza to, że otrzymany przez pracownika zwrot kosztów przejazdu na badania okresowe nie stanowi przychodu ze stosunku pracy. Dokonując więc zwrotu pracownikom kosztów przejazdu według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych z tytułu podróży pracowników celem wykonania okresowych lub kontrolnych badań lekarskich poza jego miejscem zamieszkania lub stałym miejscem pracy na Spółce jako płatniku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych nie ciąży obowiązek obliczenia i poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W przypadku zaś wypłaty innych należności, tzn. diet oraz ryczałtów na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej, stanowić one będą przychód pracownika ze stosunku pracy nie podlegający zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych. Wypłacając pracownikom diety i ryczałty na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej z tytułu podróży pracowników celem wykonania okresowych lub kontrolnych badań lekarskich poza jego miejscem zamieszkania lub stałym miejscem pracy na Spółce jako płatniku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych ciąży obowiązek obliczenia i poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.