Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.360.2025.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-24
Teza: Opłata dodatkowa stanowi wynagrodzenie za świadczenie
usług, określenie momentu powstania obowiązku
podatkowego, sposobu udokumentowania, oraz obowiązku jej
zaewidencjonowania jej na kasie ewidencyjnej.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca
obowiązek-obowiązek podatkowy
opłata-opłata dodatkowa
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Delegacja
1

ustawowa - rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy
zastosowaniu kas rejestrujących
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy
zastosowaniu kas rejestrujących (uchylone)-§ 2-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    uznania, czy Opłata dodatkowa stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług, określenia
    momentu powstania obowiązku podatkowego, sposobu udokumentowania, oraz
    obowiązku jej zaewidencjonowania na kasie ewidencyjnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka, Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów
    i usług i prowadzi działalność w obszarze świadczenia usług zakwaterowania osób w
    posiadanych przez siebie budynkach. Spółka świadczy usługi w zakresie zakwaterowania
    w funkcjonalnie wyodrębnionych lokalach składających się z jednego lub kilku pokojów,
    łazienki oraz aneksu kuchennego [dalej: Lokale], zarówno na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i na rzecz podmiotów gospodarczych.
    Niniejszy wniosek obejmuje wyłącznie świadczenie usług na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej [dalej: Klienci].
    Usługi zakwaterowania świadczone przez Spółkę mogą obejmować:
        pobyt krótki, w ramach którego umowa zawierana jest na okres wskazany przez
        Klienta, który wynosić może maksymalnie jeden miesiąc, bez możliwości
        przedłużenia;
        pobyt elastyczny, w ramach którego umowa [dalej: Umowa Pobytu Elastycznego
        lub Umowa] zawierana jest na okres jednego miesiąca, przy czym jest ona
        automatycznie odnawiana po zakończeniu każdego miesiąca, aż do zakończenia
        świadczenia usługi lub upływu łącznego okresu 12 miesięcy.
    W przypadku Umowy Pobytu Elastycznego Klient w momencie dokonywania rezerwacji
    ma obowiązek wskazać przewidywany czas pobytu (który może wynosić między 1 a 12
    miesięcy). Informacja o przewidywanej długości zakwaterowania stanowi jeden z
    czynników, w oparciu o które ustalana jest cena usługi (im dłuższy pobyt, tym niższa cena
    za każdy miesiąc).
    Pomimo posiadania przez Spółkę informacji o przewidywanej długości pobytu, Umowa
    Pobytu Elastycznego jest każdorazowo zawierana na jeden miesiąc, a informacja o
    przewidywanej długości pobytu jest wykorzystywana wyłącznie do ustalenia ceny usługi.
    Zgodnie z regulaminem świadczenia usług dla Umowy Pobytu Elastycznego, Spółka i Klient
    każdorazowo ustalają, że świadczenie przez Spółkę usług będzie dokumentowane fakturą,
    a Klient wyraża zgodę na otrzymywanie faktur drogą elektroniczną.

    W oparciu o Umowę Pobytu Elastycznego, dla świadczenia usługi przewidziane są
    miesięczne okresy rozliczeniowe (z wyjątkiem sytuacji, gdy świadczenie usługi rozpocznie
    się w trakcie miesiąca). Raz w miesiącu Spółka wysyła Klientowi wiadomość mailową z
    zapytaniem, czy Klient chce kontynuować Umowę wraz z linkiem do płatności. W sytuacji,
    gdy Klient nie złoży wypowiedzenia w uzgodnionym terminie, Umowa Pobytu Elastycznego
    ulega automatycznemu przedłużeniu o kolejny miesiąc. Faktury za usługę wystawiane są
    w odniesieniu do każdego kolejnego okresu rozliczeniowego.
    Uzgodnione przez strony płatności odbywają się przez serwis internetowy Wnioskodawcy,
    za pośrednictwem operatora płatności (dalej: Operator), który umożliwia opłacenie
    należności za pomocą konta bankowości internetowej i karty płatniczej (kredytowej
    /debetowej). Obsługiwane są następujące metody płatności: (...), a także szybkie przelewy
    z największych banków i (...). Spółka nie udostępnia Klientom możliwości zapłaty gotówką.
    Operator udostępnia Wnioskodawcy dostęp do dedykowanego portalu, z którego
    Wnioskodawca poprzez swoje konto w każdej chwili może wygenerować raport o
    otrzymanych płatnościach, zawierający co najmniej następujące dane:
        imię i nazwisko Klienta,
        datę transakcji,
        numer transakcji,
        e-mail Klienta,
        kwotę i walutę transakcji,
        metodę płatności (karta/przelew/...).
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję transakcji sprzedażowych, zawierającą m.in. numer
    transakcji, na podstawie którego możliwe jest przypisanie każdej z transakcji
    sprzedażowych do płatności ujętych w raportach przesyłanych przez Operatora.
    W celu przypisania płatności do transakcji Spółka pobiera dane dotyczące płatności od
    Operatora (za pomocą udostępnionego przez Operatora) i zapisuje je w lokalnej bazie
    danych. Następnie Spółka pobiera dane transakcyjne z własnej bazy danych i łączy z
    danymi udostępnionymi przez Operatora poprzez numer transakcji. Plik z połączonymi
    danymi jest archiwizowany przez Spółkę.
    Z dokumentacji dotyczących danej transakcji i zapłaty każdorazowo wynika, jakiej
    konkretnie czynności dotyczyła zapłata.
    Może się zdarzyć sytuacja, w której ostateczna długość pobytu Klienta będzie krótsza niż
    ta, którą zadeklarował w momencie dokonywania rezerwacji. Jeśli okoliczność taka wystąpi
    ze względu na złożenie przez Klienta wypowiedzenia Umowy lub z jakiejkolwiek innej
    przyczyny leżącej po stronie Klienta (i skutkującej wypowiedzeniem Umowy przez Spółkę),
    wówczas Spółka nalicza Klientowi dodatkową opłatę z tytułu skrócenia pobytu [dalej:
    Opłata dodatkowa].
    Spółka oblicza Opłatę dodatkową jako kwotę odpowiadającą różnicy pomiędzy
    zastosowaną ceną usługi a ceną, która byłaby zastosowana, gdyby deklarowana długość
    pobytu odpowiadała rzeczywistej długości świadczenia usługi.
    Spółka uzyskuje wiedzę o ostatecznej cenie usługi w momencie otrzymania
    wypowiedzenia lub powzięcia informacji o wystąpieniu innych okoliczności skutkujących
    skróceniem pobytu (np. wypowiedzenie Umowy przez Spółkę z winy Klienta). Po uzyskaniu
    takiej informacji Spółka wystawia fakturę na kwotę Opłaty dodatkowej za skrócenie
    pobytu. Faktura jest niezwłocznie przekazywana do wiadomości Klienta drogą mailową.
    Pytania

    1. Czy Opłata dodatkowa otrzymana przez Wnioskodawcę stanowi wynagrodzenie za
      świadczenie usług z tytułu której obowiązek podatkowy powstaje w chwili
      nieprzedłużenia Umowy Pobytu Elastycznego na zadeklarowany okres przez Klienta
      lub w chwili wystąpienia innej okoliczności skutkującej rozwiązaniem przez
      Wnioskodawcę Umowy Pobytu Elastycznego z przyczyn leżących po stronie Klienta?
    2. Czy Opłata dodatkowa otrzymana przez Wnioskodawcę podlega udokumentowaniu
      fakturą i zwolnieniu z obowiązku ewidencjonowania na kasie ewidencyjnej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. W ocenie Wnioskodawcy otrzymana przez niego Opłata dodatkowa wynikająca ze
      skrócenia pobytu stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług, a obowiązek
      podatkowy w podatku od towarów i usług z jej tytułu powstaje w chwili
      nieprzedłużenia Umowy Pobytu Elastycznego na zadeklarowany okres przez Klienta
      lub w chwili wystąpienia innej okoliczności skutkującej rozwiązaniem przez
      Wnioskodawcę Umowy Pobytu Elastycznego z przyczyn leżących po stronie Klienta.
    2. W ocenie Wnioskodawcy otrzymana przez niego Opłata dodatkowa wynikająca ze
      skrócenia pobytu podlega udokumentowaniu fakturą i zwolnieniu z obowiązku
      ewidencjonowania na kasie ewidencyjnej.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług [dalej:
    podatek VAT] podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Z treści wspomnianego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usługi co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane
    odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Obydwa warunki muszą być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W tym miejscu należy wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem
    rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej [dalej: TSUE]. Przykładowo w
    wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council (C-89/81)
    TSUE stwierdził, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały
    wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8 marca 1988 r. w
    sprawie Apple and Pear Development Council (C-102/86) stwierdził, że czynność można
    uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana

    korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane
    świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która
    miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W konsekwencji należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega tylko to
    świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub
    powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związane z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie jest usługą podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Co więcej, w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-
    NordOst przeciwko GFKL Financial Services AG, TSUE wskazał, że „(...) w ramach systemu
    podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami,
    przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie
    na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy
    opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob.
    wyrok z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb. Orz.
    s. I-10605, pkt 43). W tym świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu
    art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
    usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
    wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę
    stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (ww.
    wyrok w sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1
    szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a
    otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra Zeneca
    UK, Zb. Orz. s. I-7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).”
    Z kolei w wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko
    Ministre de l’Économie et des Finances TSUE wskazał, że „(...) aby świadczenie usług mogło
    być uznane za „odpłatne” w rozumieniu tej dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie
    wzajemne za taką usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie
    wzajemne może pochodzić także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty
    Management UK i Baxi Group, C-53/09 i C-55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Biorąc pod uwagę powyższe, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy danym
    świadczeniem, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. W rezultacie wynagrodzenie
    musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Takie rozumienie odpłatnego świadczenia usług potwierdza orzecznictwo polskich sądów
    administracyjnych. Przykładowo, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 maja 2021
    r., sygn. I FSK 1047/18 stwierdził, że „odpłatne świadczenie usług wymaga istnienia
    stosunku prawnego pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za
    wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a przekazanym za nią
    wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego
    usługę. Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług mogą więc zostać
    opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę a ich
    beneficjentem istnieje jawny lub choćby dorozumiany stosunek prawny, w ramach

    którego spełniane są świadczenia wzajemne. Wobec powyższego należy stwierdzić, że
    każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o
    VAT. Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Określone świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu VAT jako usługa wówczas, gdy
    ww. warunki będą spełnione łącznie, bowiem aby usługa podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, musi istnieć związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty
    stanowią wynagrodzenie za wykonaną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego
    lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być
    konsekwencją wykonania świadczenia”.
    W tym kontekście, należy rozważyć czy Opłata dodatkowa jest wynagrodzeniem za
    świadczenie usług i w związku z tym podlega VAT, i czy jest częściowym wynagrodzeniem
    za usługę zakwaterowania, czy też wynagrodzeniem za odrębną usługę.
    Należy zwrócić uwagę, że nieprzedłużenie Umowy na zadeklarowany okres pobytu przez
    Klienta lub z jego winy, z jednej strony oznacza koniec świadczenia usług przez
    Wnioskodawcę, a z drugiej strony nakłada na Klienta obowiązek zapłaty Opłaty
    dodatkowej skalkulowanej jako kwota odpowiadającą różnicy pomiędzy zastosowaną
    ceną usługi a ceną, która byłaby zastosowana, gdyby deklarowana długość pobytu
    odpowiadała rzeczywistej długości świadczenia usługi.
    Należy zwrócić uwagę, że TSUE orzekał już w podobnej kwestii w wyroku z 22 listopada
    2018 r., sygn. C-295/17 MEO - Serviços de Comunicações e Multimédia SA, gdzie stwierdził
    w pkt 50, że: „z uwagi na ogół powyższych rozważań na przedstawione pytania
    prejudycjalne trzeba odpowiedzieć, iż art. 2 ust. 1 lit. c dyrektywy VAT należy
    interpretować w ten sposób, że kwoty otrzymane przez podmiot gospodarczy w
    przypadku przedterminowego rozwiązania z powodów leżących po stronie klienta umowy
    o świadczenie usług przewidującej przestrzeganie okresu lojalności (okresu związania
    umową) w zamian za przyznanie temu klientowi korzystnych warunków handlowych
    należy uznać za stanowiące wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu
    tego przepisu#.
    Należy również wspomnieć o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
    z 17 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1654/20, w którym Sąd potwierdził, że rację ma
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przyjmując w zaskarżonej interpretacji, że zwrot
    równowartości przyznanych abonentowi ulg w przypadku jednostronnego, dokonanego
    przez abonenta lub z winy abonenta, przedterminowego rozwiązania umowy o
    świadczenie usług telekomunikacyjnych podlega opodatkowaniu VAT. Sąd podzielił pogląd
    Dyrektora, że uiszczana przez abonenta kwota pieniężna, określana jako roszczenie z
    tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy oświadczenie usług telekomunikacyjnych,
    stanowi w istocie wynagrodzenie za świadczenie usług. W tym przypadku zapłata przez
    abonenta powyższego roszczenia ma charakter rekompensaty z tytułu wcześniej
    przyznanych - na podstawie umowy zawartej na czas określony - ulg w świadczeniu usług
    telekomunikacyjnych.
    Powyższe podejście prezentuje również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który
    zmienił wcześniej wydaną interpretację indywidualną, wydając pismo z dnia 30 stycznia
    2023 r. (sygn. DOP7.8101.4.2022.HEMD). W interpretacji zmieniającej wskazano, że w
    przypadku jednostronnego rozwiązania umowy terminowej o świadczenie usług
    telekomunikacyjnych przez abonenta lub z jego winy - umowy, w której abonentowi
    przyznano ulgi - zwrot równowartości tych ulg, proporcjonalnie pomniejszonych za okres

    od zawarcia umowy do jej rozwiązania, stanowi część świadczenia należnego z tytułu
    usług telekomunikacyjnych. W konsekwencji obowiązek podatkowy powinien być
    określony zgodnie z zasadami właściwymi dla tego rodzaju usług.
    Odnosząc powyższe stanowiska, wynikające z orzecznictwa TSUE i krajowych sądów oraz
    interpretacji prawa podatkowego wydanych przez organy podatkowe do przedmiotowej
    sprawy, należy uznać, że w przypadku jednostronnego rozwiązania, przez Klienta lub z
    winy Klienta, Umowy Pobytu Elastycznego, w myśl której przyznana została Klientowi
    zniżka z uwagi na deklarowaną długość pobytu w wysokości odpowiadającej Opłacie
    dodatkowej, Opłata dodatkowa stanowi część wynagrodzenia za świadczenia usług
    zakwaterowania.
    Zatem obowiązek podatkowy należy określić odpowiednio jak dla takich usług.
    Zgodnie z art. 19a. ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi.
    Jak wynika z ww. regulacji, zasadą ogólną jest powstanie obowiązku podatkowego w
    podatku VAT w momencie wykonania usługi.
    Opłata pobierana od Klientów za skrócenie pobytu jest obliczana w oparciu o różnicę
    między pierwotnie zadeklarowanym a faktycznym okresem świadczenia Usługi. Stanowi
    ona wynagrodzenie za zgodę Spółki na wcześniejsze zakończenie Umowy Pobytu
    Elastycznego, które następuje przed upływem pierwotnie zadeklarowanego terminu. W
    praktyce opłata ta odzwierciedla jednorazowy charakter czynności związanej z
    wcześniejszym rozwiązaniem umowy i wiąże się z analogicznie jednorazową płatnością.
    Opłata dodatkowa wynika z nieprzedłużenia Umowy Pobytu Elastycznego na
    zadeklarowany okres przez Klienta lub wystąpienia innej okoliczności skutkującej
    rozwiązaniem przez Wnioskodawcę Umowy Pobytu Elastycznego z przyczyn leżących po
    stronie Klienta. Opłata stanowi wynagrodzenie za świadczenie wzajemne z tytułu
    tolerowania przez Wnioskodawcę nieprzedłużenia Umowy Pobytu Elastycznego na
    zadeklarowany okres przez Klienta lub rozwiązania przez Wnioskodawcę Umowy Pobytu
    Elastycznego z przyczyn leżących po stronie Klienta.
    W konsekwencji powyższego, w ocenie Wnioskodawcy otrzymana przez niego Opłata
    dodatkowa wynikająca ze skrócenia pobytu stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług,
    a obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z jej tytułu powstaje w chwili
    nieprzedłużenia Umowy Pobytu Elastycznego na zadeklarowany okres przez Klienta lub w
    chwili wystąpienia innej okoliczności skutkującej rozwiązaniem przez Wnioskodawcę
    Umowy Pobytu Elastycznego z przyczyn leżących po stronie Klienta.
    Ad 2
    Zakładając, że stanowisko Wnioskodawcy dotyczące kwalifikacji Opłaty dodatkowej jako
    wynagrodzenia za świadczenie usług jest prawidłowe, należy stwierdzić, że Spółka
    zobowiązana jest do prawidłowego udokumentowania świadczonej usługi.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa
    w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku (...).
    Zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT na żądanie nabywcy towaru lub usługi
    podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą czynności, o których mowa w
    ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1 (...) jeżeli żądanie jej
    wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym
    dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
    Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są
    obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

    Zgodnie z art. 111 ust. 3b ustawy o VAT podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży, u
    których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za
    wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innej umowy
    o podobnym charakterze albo marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganej
    przez nich wysokości podstawy opodatkowania i podatku należnego całą wartość
    sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
    Zgodnie z art. 111 ust. 8 ustawy o VAT minister właściwy do spraw finansów publicznych
    może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników
    oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki
    korzystania ze zwolnienia (...).
    Powyższe oznacza, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej co do zasady są zobligowani do
    ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej. Niemniej jednak w niektórych
    przypadkach możliwe jest zastosowanie zwolnienia z ww. obowiązku na podstawie
    Rozporządzenia.
    Zgodnie z § 2 ust. 1 w zw. z poz. 42 załącznika do Rozporządzenia, zwolnieniu z obowiązku
    prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31
    grudnia 2027 r., podlega świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w
    całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej
    kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na
    rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest
    członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika,
    jakiej konkretnie czynności dotyczyła.
    § 4 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia zawiera zamknięty katalog usług, których świadczenie nie
    podlega jednak zwolnieniu z obowiązku prowadzenia ewidencji.
    Jak wynika z ww. przepisu, warunkiem zwolnienia świadczenia usług z obowiązku
    ewidencjonowania na kasie fiskalnej jest łączne wystąpienie następujących okoliczności:
    1) usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub
      rolników ryczałtowych;
    2) otrzymywanie całości zapłaty za świadczenie ww. usług za pośrednictwem poczty,
      banku lub SKOK;
    3) otrzymywanie ww. zapłaty na własny rachunek bankowy lub w SKOK;
    4) dysponowanie ewidencją i dowodami dokumentującymi zapłatę umożliwiającymi
      jednoznaczną identyfikację, jakich konkretnie czynności dotyczyły poszczególne
      płatności;
    5) świadczenie usług innego rodzaju niż wymienione w § 4 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia.
    W odniesieniu do świadczenia usług za wynagrodzeniem w postaci Opłaty dodatkowej na
    rzecz Klientów, będących przedmiotem niniejszego wniosku, należy wskazać że:
    1) stanowią świadczenie usług;
    2) dokonywane są na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej;
    3) całość zapłaty otrzymywana jest za pośrednictwem banku, poprzez Operatora;
    4) całość zapłaty przekazywana jest przez Operatora na własny rachunek bankowy
      Wnioskodawcy;
    5) Wnioskodawca dysponuje ewidencjami transakcji sprzedażowych oraz płatności, na
      podstawie których możliwe jest jednoznaczne przypisanie płatności do
      poszczególnych transakcji;

    6) przedmiotem transakcji jest świadczenie usług innego rodzaju niż wymienione w § 4
      ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia.
    W konsekwencji świadczenie usług za wynagrodzeniem w postaci Opłaty dodatkowej na
    rzecz Klientów podlega zwolnieniu z obowiązku ewidencjonowania na kasie ewidencyjnej.
    Na marginesie Spółka wskazuje, że korzystanie ze wsparcia Operatora nie zmienia faktu, iż
    płatność otrzymywana jest za pośrednictwem banku i ostatecznie przekazywana jest na
    rachunek bankowy Spółki. Kryteria dotyczące formy płatności, wynikające z § 2 ust. 1 w zw.
    z poz. 42 załącznika do Rozporządzenia pozostają zatem spełnione.
    Podejście Spółki w powyższym zakresie jest również akceptowane w interpretacjach
    indywidualnych prawa podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, np.:
        w interpretacji z 5 listopada 2024 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.699.2024.2.ALN,
        Organ wskazał, że „warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia z obowiązku
        ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej na podstawie przepisu
        § 2 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z pozycją 37 załącznika do niego są spełnione,
        bowiem wpłaty z tytułu świadczonych usług wymienionych we wniosku są
        uiszczane kartą kredytową/debetową, szybkim przelewem bankowym lub przez (...).
        Operatorzy obsługujący e-płatności dostarczają Państwu raport ze zrealizowanych
        przez klientów płatności, które są Państwo w stanie przyporządkować konkretnej
        transakcji sprzedaży a Państwa system sprzedażowy X umożliwia wygenerowanie
        ewidencji sprzedaży. Ponadto, usługi sprzedaży miejsca na salach kinowych w
        formie biletu wraz z dodatkowymi usługami opisanymi we wniosku nie zostały
        wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień z
        obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.”
        w interpretacji z 10 września 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.434.2024.2.MKW,
        Organ wskazał, że „w opisanych okolicznościach warunki niezbędne do
        zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu
        kasy rejestrującej na podstawie przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z
        pozycją 37 załącznika do niego zostaną spełnione, bowiem opłaty za
        zakwaterowanie oraz usługi dodatkowe będą rozliczane: przelewem na Państwa
        konto bankowe, przy użyciu platformy płatniczej (korzystającej z pośredników
        realizacji płatności) oraz płatności za pomocą karty płatniczej przy użyciu terminali
        płatniczych. Tym samym w wyniku ww. form płatności Państwo otrzymywać będą
        środki pieniężne na rachunek bankowy. Jednocześnie wskazali Państwo, że z
        ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę wynikać będzie jednoznacznie jakiej
        ta zapłata czynności konkretnie dotyczyła i dla kogo była realizowana. Ponadto, co
        istotne nie będą Państwo dokonywać świadczenia usług, które zostały wymienione
        w § 4 rozporządzenia.”
    Powyżej przywołane interpretacje zostały wydane w poprzednim stanie prawnym, jednak
    przy analogicznym brzmieniu przepisów.
    W konsekwencji powyższego, należy uznać za prawidłowe podejście, zgodnie z którym
    Spółka nie ma obowiązku ewidencjonowania otrzymania wynagrodzenia w postaci Opłaty
    dodatkowej. Jak wynika ze stanu faktycznego niniejszej sprawy - Klienci, poprzez

    podpisanie Umowy Pobytu Elastycznego jeszcze przed wykonaniem Usługi (i przed
    ewentualnym skróceniem pobytu za Opłatą dodatkową) zgłaszają Spółce wolę otrzymania
    faktur VAT dokumentujących ww. świadczenia, to zastosowanie znajdzie art. 106b ust. 3
    pkt 1 ustawy o VAT, na podstawie którego wystawienie faktur VAT w takiej sytuacji należy
    uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywa się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.