Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.857.2025.1.AJB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Zwolnienie od podatku VAT dla świadczonych usług udzielania
korepetycji z zakresu matematyki.
Słowa kluczowe: korepetycje
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi prywatnego nauczania
na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
ponadpodstawowym i wyższym świadczone przez
nauczycieli
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 27

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych przez Pana usług udzielania
    korepetycji z zakresu matematyki.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która ma miejsce zamieszkania w Polsce i podlega
    nieograniczonemu obowiązku podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (polska rezydencja podatkowa).
    Wnioskodawca jest korepetytorem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą
    mieszczącą się pod symbolem statystycznym PKD 85.59B (pozostałe pozaszkolne formy
    edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane). Wnioskodawca świadczy usługi prywatnego
    nauczania w formie korepetycji z zakresu matematyki (przede wszystkim pod kątem
    programu matury międzynarodowej (IB) oraz matury polskiej, a także pod kątem
    standaryzowanego egzaminu na uczelnie wyższe wg programu amerykańskiego – egzamin
    SAT). Korepetycje udzielane są w znacznej mierze w języku angielskim, ale również
    częściowo w języku polskim. Wnioskodawca ukończył studia inżynierskie na kierunku
    „Inżynieria Mechaniczna” („Mechanical Engineering”) na .... (Wielka Brytania) oraz
    następnie studnia magisterskie na tym samym kierunku na Uniwersytecie ... (Królestwo
    Niderlandów) – kopie dyplomów w załączeniu. W ramach programu studiów nauczane
    były m.in. przedmioty z zakresu matematyki. Zestaw tych przedmiotów zawarto w tabeli
    poniżej (vide również załączone oryginalne transkrypty z ... – przedmioty matematyczne
    zaznaczone kolorem): L.p. Nazwa przedmiotu w oryginale Nazwa przedmiotu -
    tłumaczenie 1. ..... Przedmioty matematyczne stanowiły ważną część całego programu
    studiów. Przedmioty te obejmowały zakres ogólny przedmiotu „matematyka” w
    rozumieniu szkoły średniej, ale rozszerzony i pogłębiony do poziomu akademickiego. W
    ramach tych przedmiotów Wnioskodawca realizował materiał, którego naucza na co dzień
    w ramach świadczonych usług korepetycji.
    Należy podkreślić, że dominująca część tematów, których Wnioskodawca uczył się na
    studiach w ramach powyższych przedmiotów matematycznych pokrywa się zarówno z
    polską maturą, jak i maturą międzynarodową, a także egzaminem SAT (m.in. działy takie
    jak trygonometria, funkcje, logarytmy, wielomiany).
    Dodatkowo warto zauważyć, że pełen zakres analizy matematycznej, wektorów, liczb
    zespolonych oraz statystyki, którego Wnioskodawca uczy w ramach przygotowania do
    międzynarodowej matury (IB) jest w pełni zgodny z tym, co było przedmiotem zajęć na
    pierwszym i drugim roku studiów w ramach przedmiotów matematycznych wykładanych
    na studiach Wnioskodawcy. We wszystkich przypadkach materiał na studiach był szerszy i
    bardziej zaawansowany niż na poziomie szkoły średniej. Dodatkowo, w pierwszej połowie
    roku 2025 Wnioskodawca ukończył dwa kursy dla nauczycieli przedmiotu „Matematyka”
    organizowane przez ... (Szwajcaria), czyli przez organizację macierzystą programu matury
    międzynarodowej – IB (kopie certyfikatów w załączeniu).
    Powyższe oznacza, że zakres poszczególnych działów matematyki nauczanej przez
    Wnioskodawcę w ramach udzielanych korepetycji służących przygotowaniu do matury
    międzynarodowej IB oraz polskiej matury (a także egzaminu SAT) w całości pokrywa się z
    kompleksową edukacją na poziomie średnim i wyższym, którą Wnioskodawca uzyskał, w
    tym zwłaszcza na wspomnianych studiach na University of ..... Nauczanie realizowane jest
    w formie zdalnej w drodze kontaktu online Wnioskodawcy z uczniem.
    Umowy o usługi nauczania zawierane są online przez Wnioskodawcę (w ramach
    prowadzonej przez Wnioskodawcę indywidualnej działalności gospodarczej) bezpośrednio
    z uczniami lub z ich rodzicami. Wnioskodawca w chwili obecnej nie jest jednostką objętą
    systemem oświaty. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku
    od towarów i usług z uwagi na skalę prowadzonej działalności (Wnioskodawca korzysta z
    podmiotowego zwolnienia z podatku od towarów i usług).

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym świadczone przez Wnioskodawcę usługi udzielania
    korepetycji z zakresu matematyki korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług, jako usługi
    prywatnego nauczania na poziomie ponadpodstawowym świadczone przez nauczyciela?
    Pana stanowisko w sprawie
    Według Wnioskodawcy świadczone przez Wnioskodawcę usługi udzielania korepetycji z
    zakresu matematyki korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług, jako usługi prywatnego
    nauczania na poziomie ponadpodstawowym świadczone przez nauczyciela.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm., dalej „ustawa o VAT”) zwalnia się od podatku
    usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    Z powyższego przepisu wynika, że wskazane zwolnienie od podatku od towarów i usług
    (dalej „VAT”) ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Warunkiem zastosowania
    zwolnienia z VAT jest zarówno spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym
    dotyczącej rodzaju świadczonych usług (tzn. nauczania prywatnego na poziomie
    przedszkolnym lub podstawowym lub ponadpodstawowym lub wyższym), jak i przesłanki
    podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, tj. nauczyciela, który świadczy usługę na
    własny rachunek i odpowiedzialność. Odnosząc się do pierwszej ze wspomnianych
    przesłanek, należy stwierdzić, że w omawianym stanie faktycznym nauczanie ma
    niewątpliwie charakter prywatny. Jak wskazano powyżej, nauczanie realizowane jest w
    formie zdalnej (zajęcia online). Umowy o usługi nauczania zawierane są online
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę (w ramach jego indywidualnej działalności
    gospodarczej) z uczniami lub z ich rodzicami. Nauczanie w tym przypadku realizowane jest
    przez nauczyciela – Wnioskodawcę - na własny rachunek i własną odpowiedzialność (tj.
    nauczyciel działa we własnym imieniu). Nauczanie realizowane jest w tym przypadku na
    poziomie ponadpodstawowym, ponieważ przedmiotem nauczania jest materiał
    dydaktyczny objęty programem polskiej szkoły średniej lub programem matury
    międzynarodowej (IB) oraz egzaminu SAT.
    Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na fakt, iż Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (dalej „TSUE”) dokonując wykładni przepisów dyrektywy VAT, które winny znaleźć
    odzwierciedlenie w systemach wewnętrznych poszczególnych państw, wyraźnie stwierdził,
    że formułowany (w Dyrektywie VAT) w ramach zwolnienia z podatku zwrot „edukacja
    szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się egzaminem w
    celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego
    wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się
    nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod
    warunkiem że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie zdaniem TSUE przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni zwrotu „edukacja
    szkolna i uniwersytecka” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku od towarów i usług w państwach członkowskich – z tego powodu, że systemy
    nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób (patrz:
    wyrok TS z 14.06.2007 r., C-445/05, Werner Haderer przeciwko Finanzamt Wilmersdorf, EU:
    C:2007:344 – dalej wyrok TS C-445/05, Werner Haderer).
    Nie ma zatem wątpliwości, że w omawianym stanie faktycznym Wnioskodawca świadczy
    usługi „nauczania prywatnego na poziomie ponadpodstawowym”, a w konsekwencji
    spełniona jest przedmiotowa przesłanka zastosowania zwolnienia z VAT, o którym mowa
    w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
    Odnosząc się do drugiej – podmiotowej – przesłanki zastosowania zwolnienia od VAT,
    należy stwierdzić, że w omawianym stanie faktycznym Wnioskodawca niewątpliwie
    posiada status „nauczyciela” w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

    W ustawie o VAT nie ma definicji pojęcia „nauczyciel”. Definicji takiej nie zawiera również
    prawo oświatowe. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że dla ustalenia statusu
    „nauczyciela” w rozumieniu wspomnianego przepisu ustawy o VAT nie ma znaczenia, czy
    dana osoba ma formalne przygotowanie bądź wykształcenie pedagogiczne, dyplom
    potwierdzający wyższe wykształcenie pedagogiczne lub czy jest ona pracownikiem
    systemu oświaty. Ustawa o VAT nie zawiera takiego wymogu.
    Powyższe znajduje potwierdzenie także w wyroku TSUE, gdzie stwierdzono m.in. że
    działalność inna niż w charakterze nauczyciela sensu stricto również może zostać uznana
    za nauczanie (o którym tu mowa), pod warunkiem że jest wykonywana w ramach
    przekazywania wiedzy i umiejętności pomiędzy nauczycielem a uczniami lub studentami w
    zakresie edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej (wyrok TSUE z 28.01.2010 r., C-473/08,
    Ingenieurbüro Eulitz GbR Thomas und Marion Eulitz przeciwko Finanzamt Dresden I, EU:C:
    2010:47). Po drugie, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT nie zawiera również wymogu, by
    „nauczyciel” w rozumieniu tego przepisu posiadał wykształcenie kierunkowe w danej
    dziedzinie. Potwierdza to ukształtowana linia orzecznicza Sądów Administracyjnych – vide
    wyroki WSA w Poznaniu z dnia 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 387/21; WSA w
    Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 289/22; WSA w Gliwicach z dnia 14
    listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 78/23; WSA we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2024 r.,
    sygn. akt I SA/Wr 493/23; WSA w Gliwicach z dnia 6 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 267/23;
    WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 48/24), a także wyrok NSA z
    12 czerwca 2024 r. sygn. I FSK 471/24.
    Potwierdza to również interpretacja indywidualna wydania przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w dniu 26 listopada 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.648.2024.1.
    SKJ), w której stwierdzono m. in. że: „Natomiast w odniesieniu do przesłanki podmiotowej,
    zauważenia wymaga, że pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i
    przekazuje wiedzę i umiejętności, przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu
    ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela. Może to być zatem osoba, która
    posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba
    posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba,
    która ukończyła stosowny kurs kierunkowy, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje,
    doświadczenie.
    Zauważyć bowiem należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje
    odrębnego kształcenia kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w
    ramach kursu, to też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające
    pełnić rolę nauczyciela.” Dodać również należy, że przytoczony powyżej przepis art. 43 ust.
    1 pkt 27 ustawy o VAT jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. J Dyrektywy w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym państwa
    członkowskie zwalniają nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie
    powszechne lub wyższe. TSUE w swoich wyrokach również potwierdzał brak wymogu
    posiadania wykształcenia kierunkowego dla zastosowania powyższego zwolnienia z VAT-u
    – vide np. wyrok TSUE z 28.01.2010 r. (C-473/08, Ingenieurbüro Eulitz GbR Thomas und
    Marion Eulitz przeciwko Finanzamt Dresden I, EU:C:2010:47), gdzie stwierdzono m.in., że
    działalność inna niż w charakterze nauczyciela sensu stricto również może zostać uznana
    za nauczanie (o którym tu mowa), pod warunkiem, że jest wykonywana w ramach
    przekazywania wiedzy i umiejętności pomiędzy nauczycielem a uczniami lub studentami w
    zakresie edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej. Skoro w ustawie o VAT brak jest definicji
    legalnej pojęcia „nauczyciel”, ani odesłania do innych norm prawnych, to należy to pojęcie
    rozumieć w znaczeniu przypisywanym mu w języku polskim, tzn. przy zastosowaniu
    wykładni językowej. Wykładnia językowa ma bowiem zawsze pierwszeństwo przy
    dokonywaniu interpretacji przepisów prawa podatkowego. Pod pojęciem nauczyciela
    należy zatem rozumieć osobę, która „posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności uczniom.”
    W omawianym stanie faktycznym Wnioskodawca spełnia opisane powyżej kryteria. Jak
    wskazano powyżej, w ramach programu studiów magisterskich na kierunku „Inżynieria

    Mechaniczna” („Mechanical Engineering”), które ukończył Wnioskodawca, nauczane były m.
    in. przedmioty z zakresu matematyki na poziomie uniwersyteckim. Wnioskodawca
    ukończył również dwa kursy dla nauczycieli przedmiotu „Matematyka” organizowane
    przez (...) (Szwajcaria), czyli przez organizację macierzystą programu matury
    międzynarodowej – IB.
    Wnioskodawca posiada niewątpliwie wystarczającą „wiedzę i umiejętności” z zakresu
    matematyki, aby nauczać tego przedmiotu na poziomie szkoły średniej (nie bez znaczenia
    jest tu również fakt, iż „...” zaliczany jest do pięćdziesięciu najlepszych uniwersytetów na
    świecie). W ramach udzielanych korepetycji przedmiotem nauczania są poszczególne
    zagadnienia matematyki, istnieje zatem związek pomiędzy treścią przekazywaną przez
    nauczyciela na lekcji (korepetycji), a posiadanymi kwalifikacjami (czyli wiedzą)
    nauczającego. Wnioskodawca jest zatem osobą, która „posiada i przekazuje wiedzę i
    umiejętności uczniom” z zakresu matematyki. Spełnia on zatem wskazane powyżej
    kryterium posiadania statusu nauczyciela, według definicji językowej tego pojęcia.
    Powyższe oznacza, że Wnioskodawca niewątpliwie spełnia kryterium podmiotowe
    zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT, tzn. posiada status
    „nauczyciela” w rozumieniu powyższego przepisu. Wobec spełnienia zarówno kryterium
    przedmiotowego, jak i kryterium podmiotowego, Wnioskodawca – w opisanym powyżej
    stanie faktycznym - niewątpliwie uprawniony jest do korzystania ze zwolnienia od podatku
    VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
    Potwierdza to również wskazana powyżej interpretacja indywidualna wydania przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 26 listopada 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-
    2.4012.648.2024.1.SKJ).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...)
    Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
      grudnia 2016 – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
      zakresie kształcenia
      – oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
      objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych.
      – oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Powyżej wskazane przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którymi:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      i) kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
      zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów
      ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty
      prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele
      uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie;
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
      wyższe.
    Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest
    nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji,
    ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
    nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie
    nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli,
    obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności
    wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel
    działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia
    bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być
    bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej
    usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą
    usługi jest indywidualny uczeń, czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku
    jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to
    nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych
    przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które
    obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć

    tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z
    materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach
    oświatowych.
    Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C-
    473/08 z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele
    świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą
    zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI
    Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano
    także, że:
      Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego
      proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego
      podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w
      ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom
      rzeczonych kursów (pkt 52).
    Z kolei w wyroku TSUE z 14 czerwca 2007 r. C-445/05 w sprawie Werner Haderer, Trybunał
    wskazał, że:
      28. Ponadto, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 13
      część A ust. 1 lit. j) szóstej dyrektywy, nie wystarcza, aby lekcje obejmowały
      nauczanie na poziomie szkolnym lub uniwersyteckim; poza tym musi być to
      „nauczanie prywatne przez nauczycieli”.
      29. Aczkolwiek z akt postępowania przed sądem krajowym wynika, że W. Haderer
      udziela lekcji jako nauczyciel, co nie zostało zakwestionowane ani przez państwa
      członkowskie, ani przez Komisję w uwagach przedstawionych na podstawie art. 23
      statutu Trybunału Sprawiedliwości, to jednak pojawia się pytanie, czy lekcje te są
      udzielane „prywatnie”.
      30. To ostatnie określenie umożliwia odróżnienie usług świadczonych przez
      podmioty wymienione w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy od usług
      wymienionych w tym samym ust. 1 pod lit. j), które są wykonywane przez nauczycieli
      na ich własny rachunek i na ich własną odpowiedzialność.
      31. Do tych ostatnich usług można zaliczyć na przykład kursy indywidualne, w którym
      to przypadku zasadniczo istnieje związek pomiędzy treścią danej lekcji a
      kwalifikacjami nauczającego. W tym zakresie brzmienie art. 13 część A ust. 1 szóstej
      dyrektywy w żaden sposób nie sprzeciwia się temu, aby lekcje udzielane na rzecz
      większej liczby osób jednocześnie były objęte zwolnieniem ustanowionym w tym
      przepisie.
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z dnia 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów,
    pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji
    szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w
    każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.
    Przechodząc do kwestii możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych
    przez Pana usług udzielania korepetycji z zakresu matematyki na podstawie art. 43 ust. 1

    pkt 27 ustawy, w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość objęcia ich
    zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    Należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że nie jest Pan jednostką objętą systemem
    oświaty. Zatem świadczone przez Pana usługi udzielania korepetycji z zakresu matematyki
    nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy,
    ponieważ nie jest Pan podmiotem wymienionym w tym przepisie.
    Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę podmiotową,
    jak i przedmiotową, których spełnienie umożliwia zastosowanie zwolnienia od podatku.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.
    Odnosząc się do przesłanki podmiotowej, należy zauważyć że pod pojęciem nauczyciela
    należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności. Przy czym, nie
    musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 986 ze zm.), ale np. osoba, która posiada wykształcenie
    kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i
    kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła
    stosowny kurs kierunkowy, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie.
    Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w powołanych wyrokach TSUE: C-473/08 z
    28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz oraz C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner
    Haderer. Z wyroków tych wynika, że nie należy dokonywać rozróżnienia dla celów podatku
    VAT pomiędzy nauczaniem uczniów lub studentów w ramach nauczania szkolnego lub
    uniwersyteckiego i nauczania osób posiadających już dyplom szkolny lub uniwersytecki,
    które na podstawie tego dyplomu kontynuują naukę zawodu. Podobnie jest w przypadku
    nauczania obejmującego tę edukację. Tym samym posiadanie przez nauczyciela wiedzy i
    kwalifikacji pozwalających na pełnienie roli nauczyciela gwarantuje jakość świadczonych
    przez niego usług, które mają umożliwiać uzyskanie określonego wykształcenia w celu
    wykonywania danego zawodu.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN wykształcenie to zasób wiedzy określony
    programem danej szkoły, jednocześnie np. wykształcenie podstawowe to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe to zasób wiedzy
    zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy treścią
    przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.
    Innymi słowy przesłanka podmiotowa nie odwołuje się bezpośrednio do kwestii wiedzy
    osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru w jakim dana osoba ją
    zdobywa – uczy się) lecz wprost do określonego miejsca w schemacie tego uczenia, tj. do
    posiadania kwalifikacji w działaniu jako „nauczyciel”.
    Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, ukończył Pan studia inżynierskie na
    kierunku „Inżynieria Mechaniczna” („Mechanical Engineering”) na ... (Wielka Brytania) oraz
    następnie studnia magisterskie na tym samym kierunku na ... (Królestwo Niderlandów). W
    ramach programu studiów nauczane były m.in. przedmioty z zakresu matematyki. U
    kończył Pan również dwa kursy dla nauczycieli przedmiotu „Matematyka” organizowane
    przez ...(Szwajcaria). Zakres poszczególnych działów matematyki nauczanej przez Pana w
    ramach udzielanych korepetycji służących przygotowaniu do matury międzynarodowej IB
    oraz polskiej matury (a także egzaminu SAT) w całości pokrywa się z kompleksową
    edukacją na poziomie średnim i wyższym, którą Pan uzyskał, w tym zwłaszcza na
    wspomnianych studiach na ....
    Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że posiada Pan wiedzę i
    kwalifikacje z zakresu matematyki. Tym samym dla świadczonych przez Pana usług
    udzielania korepetycji z zakresu matematyki zostanie spełniona przesłanka podmiotowa
    zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

    W odniesieniu z kolei do przesłanki przedmiotowej zwolnienia należy, dokonać oceny, czy
    usługi będące przedmiotem wniosku mogą zostać objęte zwolnieniem jako usługi
    prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i
    wyższym w rozumieniu wskazanych powyżej przepisów ustawy, z uwzględnieniem
    orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE.
    Mając na uwadze zakres świadczonych przez Pana usług polegających na udzielaniu
    korepetycji z matematyki, obejmujących zakres ogólny przedmiotu „matematyka” w
    rozumieniu szkoły średniej, przygotowujących do matury międzynarodowej IB oraz
    polskiej matury (a także egzaminu SAT), należy uznać, że stanowią one usługi prywatnego
    nauczania na poziomie ponadpodstawowym, zatem spełnia Pan przesłankę
    przedmiotową wynikającą z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    W konsekwencji analiza powołanych przepisów prawa, orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy
    prowadzi do wniosku, że świadczone przez Pana usługi udzielania korepetycji z zakresu
    matematyki korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27
    ustawy. Przy czym zaznaczyć należy, że ww. usługi objęte są zwolnieniem od podatku VAT
    wyłącznie w przypadku, jeżeli miejscem świadczenia, a zarazem opodatkowania tych usług
    jest terytorium Polski.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych przez
    Pana usług udzielania korepetycji z zakresu matematyki należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wszystkie okoliczności mające wpływ na ocenę Pana sytuacji prawnopodatkowej powinny
    znaleźć się w opisie sprawy. W związku z tym Organ nie analizuje dokumentów
    dołączonych do wniosku. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej musi spełniać
    wymogi, które wynikają z przepisów Ordynacji podatkowej.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie
    zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.