Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.451.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: PGK nie będzie uprawniona do odliczenia straty podatkowej
PGK z danego źródła przychodów powstałej w trakcie jej
funkcjonowania od dochodu PGK z danego źródła przychodów
osiąganego w kolejnych latach podatkowych. Tym samym,
ograniczenie z art. 7 ust. 5 nie ma zastosowania.
Słowa kluczowe: grupa-podatkowa grupa kapitałowa
strata-odliczenie strat
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przedmiot opodatkowania-Sposób ustalania dochodu
/straty przez podatkową grupę kapitałową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7a-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7a-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia czy PGK będzie uprawniona do odliczenia straty
    podatkowej PGK z danego źródła przychodów powstałej w trakcie jej funkcjonowania od
    dochodu PGK z danego źródła przychodów osiąganego w kolejnych latach podatkowych
    bez uwzględniania ograniczenia z art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT w postaci rozliczenia
    maksymalnie 50% wysokości tej straty w danym roku podatkowym i w ciągu kolejnych 5
    lat podatkowych.
    Treść wniosku jest następująca.

## Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka
    Dominująca” lub „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i
    podmiotem podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów
    niezależnie od miejsca ich osiągania (polski rezydent podatkowy). Wnioskodawca posiada
    udziały w spółkach zależnych, które prowadzą działalność gospodarczą m.in. w zakresie
    (...).
    Wnioskodawca jest właścicielem udziałów (akcji) w spółkach zależnych w odniesieniu do
    których pełni funkcję tzw. aktywnej spółki holdingowej. Spółka świadczy usługi wsparcia na
    rzecz spółek zależnych, w tym m.in. w zakresie obsługi administracyjnej, finansowej,
    księgowej, IT czy HR. Wnioskodawca nabywa także udziały w spółkach, tj. poszukuje
    atrakcyjnych spółek do nabycia, przeprowadza ich analizy, prowadzi negocjacje, itp.
    Spółka Dominująca posiada bezpośredni udział w kapitale zakładowym spółek zależnych
    będących spółkami kapitałowymi w rozumieniu art. 4 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. 2024 r. poz. 18 z późn. zm.; dalej: „KSH”),
    mającymi siedzibę w Polsce.
    Planowane jest utworzenie podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa w art. 1a ust. 1
    ustawy o CIT (dalej: „PGK”), w której spółką dominującą w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1
    lit. b ustawy o CIT będzie Wnioskodawca. W skład PGK wejdą spółki zależne w stosunku do
    których Spółka dysponuje co najmniej 75% bezpośrednim udziałem w kapitale
    zakładowym tych spółek, przy czym Wnioskodawca nie wyklucza, że do momentu
    zawarcia umowy o utworzeniu PGK Spółka stanie się właścicielem udziałów (akcji) innych
    spółek z siedzibą w Polsce, które mogą również stać się stroną umowy o utworzeniu PGK,
    w których kapitale zakładowym będzie posiadała co najmniej 75% bezpośredni udział.
    PGK może osiągać dochód podatkowy ze źródła przychodów w sytuacji, gdy powstanie
    nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę uzyskanych z danego
    źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych z tego źródła przychodów. Może się
    również okazać, że suma strat poniesionych z danego źródła przychodów przez spółki
    mające tworzyć PGK, przekroczy sumę dochodów uzyskanych z tego źródła. W rezultacie
    PGK w takiej sytuacji za dany rok podatkowy może wykazać stratę podatkową ze źródła
    przychodów.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca działając na podstawie art. 14n § 1 pkt 1a ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. 2025, poz. 111 z późn. zm.;
    dalej: „Ordynacja podatkowa”), jako spółka dominująca planująca utworzenie podatkowej
    grupy kapitałowej (utworzenie PGK jest bowiem planowane w przyszłości) wnosi o
    wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie
    działalności PGK.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że warunki utworzenia PGK, o których mowa w art. 1a
    ust. 1-2 oraz ust. 3-5 ustawy o CIT zostaną spełnione.
    Pytania

    Czy PGK będzie uprawniona do odliczenia straty podatkowej PGK z danego źródła
    przychodów powstałej w trakcie jej funkcjonowania od dochodu PGK z danego źródła
    przychodów osiąganego w kolejnych latach podatkowych bez uwzględniania ograniczenia
    z art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT w postaci rozliczenia maksymalnie 50% wysokości tej straty w
    danym roku podatkowym i w ciągu kolejnych 5 lat podatkowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy PGK będzie uprawniona do odliczenia straty podatkowej PGK z
    danego źródła przychodów powstałej w trakcie jej funkcjonowania od dochodu PGK z
    danego źródła przychodów osiąganego w kolejnych latach podatkowych bez
    uwzględniania ograniczenia z art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT w postaci rozliczenia maksymalnie
    50% wysokości tej straty w danym roku podatkowym i w ciągu kolejnych 5 lat
    podatkowych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 1a ust. 1 ustawy o CIT podatnikami na gruncie przepisów Ustawy o CIT
    mogą być grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego mających osobowość
    prawną, które pozostają w związkach kapitałowych.
    Jak wynika z art. 1a ust. 2 ustawy o CIT PGK stanowi według przepisów o podatku
    dochodowym od osób prawnych podatnika po spełnieniu warunków przewidzianych w
    ustawie o CIT, w szczególności warunków dotyczących utworzenia PGK, sporządzenia i
    rejestracji umowy o PGK oraz warunków w zakresie trwania PGK.
    Stosownie do treści art. 1a ust. 7 zd. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy oraz zaliczki na
    ten podatek są obliczane, pobierane i wpłacane przez spółkę dominującą.
    Jeśli chodzi o PGK to ustawa o CIT przewiduje szczególne unormowania odnoszące się do
    ustalenia wyniku podatkowego przez PGK w trakcie jej trwania. Zasady te zostały ujęte
    przez ustawodawcę w art. 7a ustawy o CIT, który zawiera również odesłanie do art. 7 ust. 2
    i 3 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT w PGK dochodem ze źródła przychodów jest
    nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę uzyskanych z danego
    źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych z tego źródła przychodów. Jeżeli za
    rok podatkowy suma strat poniesionych z danego źródła przychodów przez spółki
    wchodzące w skład PGK przekracza sumę dochodów uzyskanych z tego źródła, różnica
    stanowi stratę podatkowej grupy kapitałowej poniesioną ze źródła przychodów. Dochody i
    straty spółek oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o CIT.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o CIT reguluje, że przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.
    Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, z
    zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest
    nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Natomiast na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o CIT przy ustalaniu dochodu, o którym mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
    1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym albo są wolne od podatku;

    2) przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
      położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
      przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu;
    2a) straty poniesionej ze źródła przychodów;
    3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
      położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
      koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały
      uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny
      zakład;
    4) strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych - w
      razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z
      wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę;
    5) strat przedsiębiorstw państwowych przejmowanych lub nabywanych na podstawie
      przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji;
    6) strat instytucji kredytowej związanych z działalnością oddziału tej instytucji, którego
      składniki majątkowe zostały wniesione do spółki tytułem wkładu niepieniężnego na
      utworzenie banku na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo
      bankowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1646, 1685 i 1863);
    7) strat podatnika, jeżeli podatnik przejął inny podmiot lub nabył przedsiębiorstwo lub
      zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w tym w drodze wkładu niepieniężnego, lub
      otrzymał wkład pieniężny, za który nabył przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa, w wyniku czego:
      a) przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności
        gospodarczej po takim przejęciu lub nabyciu, w całości albo w części jest inny niż
        przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności przed
        takim przejęciem lub nabyciem, lub
      b) co najmniej 25% udziałów (akcji) podatnika posiada podmiot lub podmioty, które na
        dzień kończący rok podatkowy, w którym podatnik poniósł taką stratę, praw takich
        nie posiadały.
    Jednocześnie, należy mieć na względzie, że na podstawie art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT
    podatnik może obniżyć osiągnięty dochód o wysokość straty ze źródła przychodów,
    poniesionej w roku podatkowym. Zgodnie z tym przepisem podatnik jest uprawniony do:
    1) obniżenia dochodu uzyskanego z danego źródła przychodów w najbliższych kolejno po
      sobie następujących pięciu latach podatkowych (tzw. restrykcja czasowa), z tym że
      kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej
      straty (tzw. restrykcja czasowa), albo
    2) obniżenia jednorazowo dochodu uzyskanego z danego źródła przychodów w jednym z
      najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę
      nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych
      latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat
      nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Powyższe ograniczenia w rozliczeniu strat podatkowych nie mają zastosowania do strat z
    odpłatnego zbycia walut wirtualnych (art. 7 ust. 6 Ustawy o CIT).
    W związku z tym, że po utworzeniu PGK staje się osobnym podatnikiem na gruncie ustawy
    o CIT (tj. zyskuje podmiotowość podatkową w zakresie CIT), ustalanie dochodu do

    opodatkowania oraz wysokości zobowiązania podatkowego odbywa się na poziomie
    całego PGK. W praktyce oznacza to, że kalkulacja dochodu lub straty PGK odbywa się
    dwuetapowo:
    1) każda ze spółek wchodzących w skład PGK dokonuje kalkulacji kosztów, przychodów
      oraz osiągniętego dochodu niezależnie od innych spółek, tak, jakby PGK nie istniało
      („jednostkowe rachunki podatkowe”),
    2) a następnie dochody lub straty poszczególnych spółek wchodzących w skład PGK są
      konsolidowane na poziomie PGK, która oblicza wynik podatkowy (dochód/stratę) całej
      PGK (patrz również Podatkowa grupa kapitałowa, (red.) A. Nowak, Legalis/el. 2015).
    Jeżeli chodzi o kwestię PGK i strat podatkowych to przepisy ustawy o CIT zawierają
    szczególne unormowania odnoszące się do rozliczania straty podatkowej danej spółki
    wchodzącej w skład PGK przed utworzeniem PGK: (i) rozliczenie w trakcie istnienia PGK
    straty powstałej u poszczególnych spółek w okresie sprzed utworzenia PGK oraz (ii)
    rozliczenie straty powstałej u poszczególnych spółek w okresie sprzed utworzenia PGK po
    zakończeniu funkcjonowania PGK.
    Ponadto, przepisy regulują kwestię rozliczenia straty podatkowej powstałej w trakcie
    istnienia PGK po zakończeniu działalności przez PGK.
    Rozliczanie w trakcie istnienia PGK straty powstałej u poszczególnych spółek w okresie
    sprzed utworzenia PGK
    Zgodnie z art. 7a ust. 4 Ustawy o CIT dochód ze źródła przychodów PGK osiągnięty za rok
    podatkowy może zostać obniżony o stratę z tego źródła przychodów poniesioną w okresie
    przed utworzeniem PGK przez spółkę tworzącą tę grupę, jeżeli są spełnione łącznie
    następujące warunki:
    1) strata ta podlegałaby odliczeniu od dochodu tej spółki na podstawie art. 7 ust. 5
      ustawy o CIT, gdyby spółka ta nie weszła w skład podatkowej grupy kapitałowej;
    2) strata została poniesiona przez spółkę nie wcześniej niż w piątym roku podatkowym,
      poprzedzającym rok podatkowej grupy kapitałowej, za który dokonuje się tego
      obniżenia;
    3) strata nie została odliczona od dochodu spółki na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy o CIT;
    4) spółka osiągnęła w roku podatkowym, za który dokonuje się tego obniżenia, dochód z
      tego źródła przychodów, z którego poniesiona została strata.
    Nadto, kwota obniżenia nie może przekroczyć 50% wysokości straty oraz kwoty dochodu
    ze źródła przychodów osiągniętego w roku podatkowym, za który dokonuje się tego
    obniżenia, przez spółkę wchodzącą w skład PGK, która poniosła tę stratę (art. 7a ust. 5
    ustawy o CIT).
    Powyższe oznacza w praktyce, że aby PGK odliczyła stratę spółki wchodzącej w jej skład,
    dana spółka posiadająca stratę przed utworzeniem PGK powinna uzyskać dochód będąc
    już członkiem PGK.
    Rozliczanie straty powstałej u poszczególnych spółek w okresie sprzed utworzenia PGK po
    zakończeniu funkcjonowania PGK
    Ustawa o CIT przewiduje możliwość pomniejszenia dochodu z danego źródła o stratę
    powstałą w okresie sprzed powstania PGK w okresie po zakończeniu funkcjonowania PGK.
    Na podstawie art. 7 ust. 6a ustawy o CIT w przypadku upływu obowiązywania umowy lub
    utraty przez PGK statusu podatnika obniżenie dochodu o stratę stosuje się również do
    straty spółki tworzącej PGK poniesionej przed utworzeniem tej grupy, jeżeli zostaną
    spełnione warunki przewidziane w niniejszym przepisie, tj.:

    1) strata została poniesiona nie wcześniej niż w piątym roku podatkowym spółki
      poprzedzającym rok, za który dokonuje się tego obniżenia, z tym że okres ten
      obejmuje również lata PGK tworzonej przez tę spółkę, oraz
    2) o wysokość tej straty nie został obniżony dochód PGK na podstawie art. 7a ust. 4 i 5
      ustawy o CIT.
    W konsekwencji, spółka tworząca PGK uzyskuje możliwość rozliczenia straty powstałej
    przed utworzeniem PGK już po zakończeniu funkcjonowania PGK, pod warunkiem, że
    zmieści się w limicie czasowym, który został przewidziany w komentowanym przepisie.
    Rozliczenie straty podatkowej powstałej w trakcie istnienia PGK po zakończeniu
    działalności przez PGK
    Przepisy ustawy o CIT nie pozwalają na pokrycie straty PGK z dochodu poszczególnych
    spółek w razie upływu okresu obowiązywania umowy lub po utracie statusu PGK (art. 7a
    ust. 2 Ustawy o CIT).
    Z kolei art. 7a ust. 3 zasadniczo zakazuje pokrywania strat spółek tworzących PGK
    poniesionych przed powołaniem PGK z dochodem PGK (z wyjątkiem rozliczenia straty na
    podstawie art. 7a ust. 4 ustawy o CIT).
    Z ww. art. 7a ust. 2 i 3 ustawy o CIT wynika, że skoro PGK jest odrębnym podatnikiem
    podatku dochodowego do osób prawnych to nie ma ona prawa do rozliczania strat
    podatkowych spółek, które rozliczały się wcześniej jako odrębni podatnicy i jednocześnie
    ta zasada obowiązuje w drugą stronę - straty PGK nie mogą być rozliczone po ustaniu bytu
    PGK (tak A. Wnuk, R. Lipiński, Wątpliwości związane z funkcjonowaniem podatkowych
    grup kapitałowych w praktyce orzeczniczej po nowelizacji przepisów z 2018 r. oraz na
    gruncie tzw. przepisów antykryzysowych, Monitor Podatkowy 2020, Nr 11).
    Rozliczenie przez PGK straty podatkowej powstałej w trakcie funkcjonowania PGK
    Przytoczone powyżej sposoby umożliwiające rozliczenie straty podatkowej danej spółki
    powstałej przed utworzeniem PGK (art. 7a ust. 4 i 5 ustawy o CIT i art. 7 ust. 6 ustawy o
    CIT) oraz ograniczenia w rozliczeniu strat podatkowych po zakończeniu funkcjonowania
    PGK (art. 7a ust. 2 ustawy o CIT) w żaden sposób nie odnoszą się do sytuacji będącej
    przedmiotem niniejszego wniosku, który dotyczy możliwości rozpoznania (odliczenia)
    przez PGK straty powstałej z danego źródła przychodów na poziomie PGK podczas jej
    funkcjonowania i to bez uwzględnienia limitu określonego w art. 7 ust. 5 ustawy o CIT w
    postaci rozliczenia maksymalnie 50% wysokości tej straty w danym roku podatkowym i w
    ciągu kolejnych 5 lat podatkowych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, oznacza to, że ustawodawca nie ogranicza takiej możliwości ani
    w przepisach dedykowanych rozliczaniu dochodu/straty na zasadach ogólnych (art. 7
    ustawy o CIT) ani w przepisach dedykowanych rozliczeniu dochodu/straty na zasadach
    przewidzianych dla PGK (art. 7a ustawy o CIT).
    Należy podkreślić, że przepisy odnoszące się do rozliczenia straty podatkowej z danego
    źródła przychodów przez PGK w trakcie jej funkcjonowania należy odczytywać w sposób,
    który gwarantuje PGK, jako podatnikowi CIT, najpełniejszą realizację prawa odnoszącego
    się do rozpoznania straty podatkowej powstałej w okresie jej funkcjonowania - tym
    bardziej, że taka wykładnia nie pozostaje w sprzeczności z żadnym przepisem
    podatkowym ani ogólnymi zasadami podatkowymi.
    Jak wynika z wyżej przywołanego art. 7a ust. 2 ustawy o CIT, unormowania zawarte w
    ustawie o CIT zakazują pokrywania strat podatkowych PGK z dochodów spółek w okresie
    po zakończeniu funkcjonowania PGK. Zatem w praktyce może się okazać, że PGK nie
    mogłaby rozliczyć straty podatkowej powstałej podczas jej działalności. Na marginesie
    należy dodać, że wąska i ścisła wykładnia art. 7a ust. 2 ustawy o CIT, która spowodowałaby
    nieproporcjonalne rozłożenie praw i obowiązków ciążących na spółkach po ustaniu bytu
    prawnego PGK została zakwestionowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w

    Warszawie w wyroku z dnia 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 725/24 (orzeczenie
    nieprawomocne). Sąd podkreślił, że art. 7a ust. 2 Ustawy o CIT nie pozwala na dowolne
    przerzucanie straty między spółkami będącymi uprzednio członkami PGK, jednakże nie
    prowadzi do pozbawienia takich spółek, już po zakończeniu bytu PGK, prawa do
    rozliczenia na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy o CIT straty, którą poniosły w czasie jej
    istnienia. Według WSA, „do przeciwdziałania dalszemu korzystaniu z preferencyjnego
    wykazywania strat w PGK po zakończeniu jej istnienia, nie jest konieczne regulowanie
    zakazu rozliczania własnych strat przez podatników, wystarczy, aby nie można było
    rozliczać strat poniesionych przez innych członków grupy”.
    Jeśli chodzi o przepisy odnoszące się do ustalania dochodu i straty poszczególnych spółek
    tworzących PGK oraz samej PGK to nie zawierają one żadnego ograniczenia w
    przedmiocie odliczenia straty podatkowej PGK ze źródła przychodów z przyszłymi
    dochodami osiągniętym przez PGK ze źródła przychodów. W szczególności, ograniczenie
    w rozliczeniu strat podatkowych unormowane w art. 7 ust. 5 ustawy o CIT nie znajduje
    zastosowania do odliczenia od dochodu PGK straty PGK powstałej w okresie
    funkcjonowania PGK. Żaden z przepisów nie zawiera odesłania do stosowania lub
    odpowiedniego stosowania art. 7 ust. 5 ustawy o CIT do PGK. Co prawda ustawodawca
    zastrzega wprost, że ograniczenie zawarte w tym przepisie nie powinno mieć
    zastosowania do strat z odpłatnego bycia walut wirtualnych (art. 7 ust. 6 Ustawy o CIT),
    natomiast zdaniem Spółki powyższe nie oznacza, że brak takiego wykluczenia w
    stosowaniu tej regulacji do PGK, oznacza automatycznie konieczność jego stosowania.
    Należy zaznaczyć, że do określenia dochodu PGK mają zastosowanie szczególne regulacje
    ujęte w art. 7a ustawy o CIT, który zawiera odesłanie tylko do art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o CIT,
    a ponadto z systematyki wewnętrznej ustawy o CIT wynika, że art. 7 ustawy o CIT dotyczy
    rozliczania CIT na zasadach ogólnych przewidzianych dla wszystkich podatników poza
    PGK, która ma własne, autonomiczne unormowanie kalkulacji wyniku podatkowego w art.
    7a ustawy o CIT.
    Jeśli celem ustawodawcy byłoby objęcie strat powstałych w trakcie funkcjonowania PGK
    treścią przepisu art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, to - biorąc pod uwagę racjonalność
    ustawodawcy i zasady techniki prawodawczej - art. 7a ustawy o CIT zawierałby dobitne
    wskazanie, że przepis art. 7 ust. 5 ustawy o CIT ma zastosowanie do rozliczania strat
    powstałych w trakcie istnienia PGK lub wprowadziłby wprost normę zakazującą odliczenia
    strat PGK od dochodu PGK. Tymczasem, ustawodawca nie ograniczył expressis verbis
    możliwości odliczenia straty podatkowej PGK od dochodu PGK uzyskanego w kolejnych
    latach jej funkcjonowania.
    Co istotne, ewentualne wątpliwości, które mogłyby się pojawić przy interpretacji
    przedmiotowych przepisów należałoby rozstrzygnąć na korzyść podatnika w myśl reguły
    in dubio pro tributario, czyli na podstawie art. 2a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym
    niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga
    się na korzyść podatnika.
    Zgodnie z praktyką organów podatkowych i sądów administracyjnych należy przyjąć, że
    przepisów prawa podatkowego nie należy interpretować rozszerzająco, w sytuacji, gdy
    prowadziłoby to do zwiększenia obowiązków (ciężarów) podatkowych. Powyższe zostało
    potwierdzone m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2016
    r., sygn. akt II FSK 462/14, w którym Sąd stwierdził, że: stosowanie per analogiam
    rozwiązań normatywnych z innej ustawy podatkowej niż mająca wprost zastosowanie do
    określonego zdarzenia (analogia legis) jest możliwe, na zasadzie wyjątku, tylko wówczas,
    gdy wypełnienie istniejącej luki legislacyjnej jest korzystne dla podatnika, nie nastąpi
    rozszerzenie zakresu jego obowiązków daninowych, ale także zakresu ulg podatkowych i
    tylko w ten sposób uniknąć można naruszenia konstytucyjnych zasad sprawiedliwości czy
    też równości, a nadto jest to racjonalne ze względów ekonomicznych i społecznych" lub w
    wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 listopada 2013 r.,
    sygn. akt I SA/Bd 793/13, w którym Sąd skonkludował, że: w prawie podatkowym

    obowiązuje ogólna zasada interpretacji ścisłej wszystkich przepisów prawnych, a w
    szczególności zakaz stosowania wykładni rozszerzającej na niekorzyść podatnika. Nie jest
    w szczególności dopuszczalne tworzenie w drodze wykładni, czy analogii nowych stanów
    podatkowych. Wspomniana dyrektywa znajduje wsparcie zasadzie konstytucyjnej, w myśl
    której "Nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów,
    przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i
    umorzeń oraz kategorii, podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze
    ustawy" (art. 217 Konstytucji). Dopuszczalna jest natomiast wykładnia rozszerzająca
    przepisów prawa podatkowego na korzyść podatnika").
    Warto również podkreślić, że ustawodawca wprowadził instytucję PGK jako instytucję
    celowo przewidującą pewne korzyści podatkowe. Konstrukcja ta miała zachęcać grupy
    podatkowe z istotną prezencją w Polsce do tworzenia takich podmiotów w celu ułatwienia
    funkcjonowania i rozliczeń podatkowych. Jednocześnie, przepisy zawierają „wentyle
    bezpieczeństwa”, ponieważ podatnicy są obowiązani do utrzymywania ustawowych
    warunków trwania PGK oraz bieżącego informowania organów podatkowych o
    określonych zmianach wewnątrz PGK (vide art. 1a ust. 8 ustawy o CIT).
    Podsumowując, Wnioskodawca uważa, że jeżeli suma strat poniesionych z danego źródła
    przychodów przez spółki wchodzące w skład PGK przekracza sumę dochodów uzyskanych
    z tego źródła, co oznacza stratę podatkową PGK, a w kolejnych latach podatkowych PGK
    uzyska dochód podatkowy, tj. nadwyżkę sumy dochodów wszystkich spółek tworzących
    grupę uzyskanych z danego źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych z tego
    źródła przychodów, wówczas PGK będzie mogła odliczyć wcześniej poniesioną stratę
    podatkową od dochodu osiągniętego przez PGK w następnych latach podatkowych.
    Przepisy nie przewidują takiego zakazu wprost ani poprzez odesłanie (odwołanie) do
    innych przepisów, w szczególności art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, a ponadto ratio legis
    przepisów o PGK również nie sprzeciwia się takiej wykładni.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa pytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 1a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm. t. j., dalej: „ustawa CIT”):
      Podatnikami mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego
      mających osobowość prawną, które pozostają w związkach kapitałowych, zwane
      dalej "podatkowymi grupami kapitałowymi.
    Wymogi jakie musi spełniać podatkowa grupa kapitałowa, aby posiadać status podatnika
    na gruncie ustawy o CIT zostały określone w art. 1a ust. 2, 2a, 2b ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 1a ust. 3a ustawy o CIT:
      Spółka dominująca reprezentuje podatkową grupę kapitałową w zakresie
      obowiązków wynikających z ustawy oraz z przepisów Ordynacji podatkowej.
    W myśl art. 1a ust. 4 ustawy o CIT:
      Umowa podlega zgłoszeniu przez spółkę dominującą do właściwego według jej
      siedziby naczelnika urzędu skarbowego, co najmniej na 45 dni przed rozpoczęciem
      roku podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową. Organ ten jest
      właściwy w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym podatkowej grupy

      kapitałowej oraz składania sprawozdań finansowych przez spółki tworzące
      podatkową grupę kapitałową.
    Na podstawie art. 1a ust. 7 ustawy o CIT:
      Podatek dochodowy oraz zaliczki na ten podatek są obliczane, pobierane i wpłacane
      przez spółkę dominującą. Spółce tej nie przysługuje wynagrodzenie z tytułu
      terminowego wpłacania CIT należnego od PGK.
    Należy zatem wskazać, że w momencie rozpoczęcia roku podatkowego podatkowej grupy
    kapitałowej, tworzące ją spółki tracą samodzielny status podatnika. Wynika to m.in. z
    treści przepisu art. 8 ust. 7 ustawy o CIT, zgodnie z którym dzień poprzedzający początek
    roku podatkowego przyjętego przez podatkową grupę kapitałową jest dniem kończącym
    rok podatkowy spółek tworzących ją, natomiast dzień następujący po dniu, w którym
    upłynął okres obowiązywania umowy lub w którym grupa utraciła status podatkowej
    grupy kapitałowej, jest dniem rozpoczynającym rok podatkowy poszczególnych spółek,
    wchodzących do tej pory w jej skład.
    Istotą instytucji prawnej podatkowej grupy kapitałowej jest zatem niejako zawieszenie
    podmiotowości podatkowo-prawnej na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych
    każdej ze spółek wchodzących w skład podatkowej grupy kapitałowej i przyznanie jej
    podatkowej grupie kapitałowej, lecz jedynie na czas funkcjonowania tej grupy
    (obowiązywania umowy jej dotyczącej).
    W myśl art. 7a ust. 1-3 ustawy o CIT:
      1. W podatkowych grupach kapitałowych dochodem ze źródła przychodów jest
      nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę uzyskanych z
      danego źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych z tego źródła
      przychodów. Jeżeli za rok podatkowy suma strat poniesionych z danego źródła
      przychodów przez spółki wchodzące w skład podatkowej grupy kapitałowej
      przekracza sumę dochodów uzyskanych z tego źródła, różnica stanowi stratę
      podatkowej grupy kapitałowej poniesioną ze źródła przychodów. Dochody i straty
      spółek oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3.
      2. Straty, o której mowa w ust. 1, poniesionej przez podatkową grupę kapitałową nie
      pokrywa się z dochodu poszczególnych spółek w razie upływu okresu obowiązywania
      umowy lub po utracie statusu podatkowej grupy kapitałowej.
      3. Z dochodu podatkowej grupy kapitałowej nie pokrywa się strat spółek
      wchodzących w skład grupy, poniesionych przez nie w okresie przed powstaniem
      grupy.
    Zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Z powyższych przepisów wynika, że dochodem PGK z danego źródła przychodów jest
    nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek tworzących PGK nad sumą ich strat z tego
    źródła przychodów. Ponadto spółki wchodzące w skład PGK zobowiązane są do
    prowadzenia rachunkowości podatkowej w taki sposób, aby móc ustalić dochód (stratę)
    dla każdej spółki, który rozliczany jest na poziomie PGK.
    Na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o CIT przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w art. 7
    ust. 1 ustawy o CIT, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

        1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
          Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają
          opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;
        2) przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku
          podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
          położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia
          się przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu;
        2a) straty poniesionej ze źródła przychodów;
        3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w
          przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących
          działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
          zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych
          w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy
          ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład;
        4) strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub
          dzielonych - w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału
          przedsiębiorców, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę;
        5) strat przedsiębiorstw państwowych przejmowanych lub nabywanych na
          podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji;
        6) strat instytucji kredytowej związanych z działalnością oddziału tej instytucji,
          którego składniki majątkowe zostały wniesione do spółki tytułem wkładu
          niepieniężnego na utworzenie banku na podstawie przepisów ustawy z dnia 29
          sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1646, 1685 i 1863);
        7) strat podatnika, jeżeli podatnik przejął inny podmiot lub nabył przedsiębiorstwo
          lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w tym w drodze wkładu
          niepieniężnego, lub otrzymał wkład pieniężny, za który nabył przedsiębiorstwo
          lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w wyniku czego:
        a) przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności
          gospodarczej po takim przejęciu lub nabyciu, w całości albo w części jest inny
          niż przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej
          działalności przed takim przejęciem lub nabyciem, lub
        b) co najmniej 25% udziałów (akcji) podatnika posiada podmiot lub podmioty,
          które na dzień kończący rok podatkowy, w którym podatnik poniósł taką stratę,
          praw takich nie posiadały.
    Jednocześnie, stosownie do art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT podatnik może obniżyć osiągnięty
    dochód o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym.
    Zgodnie z tym przepisem podatnik jest uprawniony do:
        1) obniżenia dochodu uzyskanego z danego źródła przychodów w najbliższych
          kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych (tzw. restrykcja
          czasowa), z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może
          przekroczyć 50% wysokości tej straty (tzw. restrykcja czasowa), albo
        2) obniżenia jednorazowo dochodu uzyskanego z danego źródła przychodów w
          jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o
          kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w
          pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w
          którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Zgodnie z art. 7 ust. 6a ustawy CIT:
      W przypadku upływu obowiązywania umowy lub utraty przez podatkową grupę
      kapitałową statusu podatnika obniżenie, o którym mowa w ust. 5, stosuje się również

      do straty spółki tworzącej podatkową grupę kapitałową poniesionej przed
      utworzeniem tej grupy, jeżeli:
      1) strata została poniesiona nie wcześniej niż w piątym roku podatkowym spółki
      poprzedzającym rok, za który dokonuje się tego obniżenia, z tym że okres ten
      obejmuje również lata podatkowe podatkowej grupy kapitałowej tworzonej przez tę
      spółkę, oraz
      2) o wysokość tej straty nie został obniżony dochód podatkowej grupy kapitałowej na
      podstawie art. 7a ust. 4 i 5.
    Na podstawie art. 7a ust. 4 i 5 ustawy o CIT:
      4. Dochód ze źródła przychodów podatkowej grupy kapitałowej osiągnięty za rok
      podatkowy może zostać obniżony o stratę z tego źródła przychodów poniesioną w
      okresie przed utworzeniem grupy przez spółkę tworzącą tę grupę, jeżeli są spełnione
      łącznie następujące warunki:
      1) strata ta podlegałaby odliczeniu od dochodu tej spółki na podstawie art. 7 ust. 5,
      gdyby spółka ta nie weszła w skład podatkowej grupy kapitałowej;
      2) strata została poniesiona przez spółkę nie wcześniej niż w piątym roku
      podatkowym, poprzedzającym rok podatkowej grupy kapitałowej, za który dokonuje
      się tego obniżenia;
      3) strata nie została odliczona od dochodu spółki na podstawie art. 7 ust. 5;
      4) spółka osiągnęła w roku podatkowym, za który dokonuje się tego obniżenia,
      dochód z tego źródła przychodów, z którego poniesiona została strata.
      5. Kwota obniżenia, o którym mowa w ust. 4, nie może przekroczyć 50% wysokości
      straty oraz nie może przekroczyć kwoty dochodu ze źródła przychodów osiągniętego
      w roku podatkowym, za który dokonuje się tego obniżenia, przez spółkę wchodzącą
      w skład podatkowej grupy kapitałowej, która poniosła tę stratę.
    Przepisy te, regulują zatem warunki:
        rozliczanie straty powstałej u poszczególnych spółek w okresie sprzed utworzenia
        PGK po zakończeniu funkcjonowania PGK,
        rozliczanie w trakcie istnienia PGK straty powstałej u poszczególnych spółek w
        okresie sprzed utworzenia PGK.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy PGK będzie uprawniona do odliczenia
    straty podatkowej PGK z danego źródła przychodów powstałej w trakcie jej
    funkcjonowania od dochodu PGK z danego źródła przychodów osiąganego w kolejnych
    latach podatkowych bez uwzględniania ograniczenia z art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT w postaci
    rozliczenia maksymalnie 50% wysokości tej straty w danym roku podatkowym i w ciągu
    kolejnych 5 lat podatkowych.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy wskazać, że dochód/stratę PGK ustala się na
    podstawie wyżej powołanego art. 7a ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym aby ustalić
    dochód/stratę PGK z danego źródła, sumuje się dochody/straty przypadające na każdą
    spółkę będącą członkiem PGK w ramach danego źródła. Ponadto przepis ten, zawiera
    jedynie odesłanie do art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o CIT. Brak odesłania do art. 7 ust. 5 ustawy o
    CIT potwierdza brak możliwości rozliczenia strat przez PGK w latach następnych.
    Podnieść również należy, że w ustawie o CIT jedyne wyłączenia dotyczące możliwości
    odliczania strat zawiera art. 7a ust. 2 i 3, przy czym dotyczą one innych sytuacji, a
    mianowicie pokrywania straty poniesionej przez PGK z dochodu poszczególnych spółek (w

    razie upływu okresu obowiązywania umowy lub po utracie statusu podatkowej grupy
    kapitałowej) oraz pokrywania z dochodu PGK strat spółek wchodzących w skład grupy a
    poniesionych przez nie w okresie przed powstaniem grupy.
    Zatem z powyższych wynika, że przepisy nie przewidują możliwości rozliczenia (odliczenia)
    straty PGK powstałej z danego źródła przychodów podczas jej funkcjonowania od
    dochodu PGK z danego źródła przychodów osiągniętego w następnych latach
    podatkowych. Brak odesłania w art. 7a ustawy o CIT do art. 7 ust. 5 tej ustawy potwierdza
    brak możliwości rozliczenia straty przez PGK w latach następnych funkcjonowania PGK.
    W związku z powyższym, PGK nie będzie uprawniona do odliczenia straty podatkowej PGK
    z danego źródła przychodów powstałej w trakcie jej funkcjonowania od dochodu PGK z
    danego źródła przychodów osiąganego w kolejnych latach podatkowych. Tym samym,
    ograniczenie z art. 7 ust. 5 nie ma zastosowania.
    Zatem, Państwa stanowisko, należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków sądowych, wskazać
    należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały wydane w
    określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy
    podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości
    zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.