Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-249/12-5/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-04
Teza: CIT - w zakresie art. 13 ust. 4 konwencji z dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu
Słowa kluczowe: Holandia; opodatkowanie; udział; udział-umorzenie udziałów; udział-zbycie udziałów; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 10 (uchylony); [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r, poz. 749) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 29.03.2012 r. (data wpływu 02.04.2012 r.) uzupełnionego pismem z dnia 05.04.2012 r. (data wpływu (10.04.2012 r.) oraz pismem z dnia 18.06.2012 r. (data wpływu 21.06.2012 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 06.06.2012 r. Nr IPPB5/423-249/12-2/PS (data nadania 06.06.2012 r., data doręczenia 11.06.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie art. 13 ust. 4 konwencji z dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 roku, Nr 216, poz. 2120, dalej umowa polsko – holenderska) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dnu 02.04.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie art. 13 ust. 4 umowy polsko – holenderskiej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

M. B.V. (dalej: M. lub Wnioskodawca) jest osobą prawną odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością holenderskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest właścicielem 99% udziałów w spółce z. o.o. (dalej: PolCo). Wnioskodawca nabył udziały PolCo w drodze wkładu niepieniężnego w postaci udziałów w innej polskiej spółce.

W przyszłości, planowane jest przeprowadzenie umorzenia udziałów w PolCo w trybie przewidzianym w art. 199 § 1 Ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r, Nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej: KSH), czyli dobrowolnego umorzenia udziałów w drodze nabycia udziałów własnych przez Wnioskodawcę w celu umorzenia. Zgodnie z art. 199 § 2 KSH, Udziałowcom przysługiwać będzie wynagrodzenie za umorzone udziały.

W związku z planowanym zdarzeniem przyszłym, Wnioskodawca zwraca się z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego w celu potwierdzenia kwalifikacji przychodu z tytułu wynagrodzenia za zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w PolCo na rzecz tej spółki w celu ich umorzenia na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przychód Wnioskodawcy z tytułu wynagrodzenia za zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w PolCo na rzecz tej spółki w celu ich umorzenia będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód, który Wnioskodawca uzyska z tytułu wynagrodzenia za zbycie udziałów w PolCo na rzecz tej spółki w celu ich umorzenia nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce. Wniosek ten wynika z analizy treści postanowień Konwencji z 13 lutego 2002 r. między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r., Nr 216, poz. 2120; dalej: Umowa) w kontekście przepisów polskiej Ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm.; dalej: UPDOP).

Uzasadnienie swojego stanowiska Wnioskodawca przedstawia poniżej.

Instytucja umorzenia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością uregulowana jest w art. 199 KSIH. Zgodnie z tym przepisem, wyróżnia się następujące typy umorzenia: umorzenie dobrowolne (za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę), umorzenie przymusowe (gdy udział jest umarzany bez zgody wspólnika) oraz umorzenie automatyczne (które następuje w razie ziszczenia się określonego w umowie spółki zdarzenia, bez powzięcia uchwały zgromadzenia wspólników).

W analizowanej przez Wnioskodawcę sytuacji, planowane jest przeprowadzenie umorzenia za zgodą wspólnika — Udziałowca za wynagrodzeniem, w drodze nabycia udziałów przez Wnioskodawcę w celu umorzenia tych udziałów, czyli tzw. umorzenia dobrowolnego.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 UPDOP podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od tych dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie, o miejscu opodatkowania dochodu osiągniętego przez rezydenta innego kraju ostatecznie rozstrzyga umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta pomiędzy Polską a tym krajem.

Przychód udziałowca spółki kapitałowej z tytułu wynagrodzenia za zbycie udziałów na rzecz tej spółki w celu ich umorzenia nie podlega specyficznym zasadom opodatkowania na gruncie UPDOP.

W konsekwencji, ocena skutków podatkowych tej kategorii przychodu powinna być przeprowadzona w oparciu o zasady ogólne UPDOP, zawarte w art. 12 ust. 1 tej ustawy.

Co prawda Wnioskodawca pragnie wskazać, iż art. 10 ust. 1 pkt 1 UPDOP do „dochodów z udziału w zyskach osób prawnych” zalicza „dochód z umorzenia udziałów (akcji)”, jednak w opinii Wnioskodawcy przychód, jaki Mazovia uzyska z tytułu analizowanej transakcji, czyli wynagrodzenie za zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w PolCo na rzecz tej spółki w celu ich umorzenia nie może zostać zakwalifikowany jako „dochód z umorzenia udziałów”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt l UPDOP. Wynika to z faktu, że do 31 grudnia 2010 r. jedną z kategorii dochodów z udziału w zyskach osób prawnych, obok „dochodu z umorzenia udziałów (akcji)” (art. 10 ust. 1 pkt 1) był „dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki, w celu umorzenia tych udziałów (akcji)” (art. 10 ust. 1 pkt 2). Jednak od 1 stycznia 2011 r., w związku z wejściem w życie Ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z 25 listopada 2010 r. (Dz. U. z 2010 r., Nr 226, poz. 1478; dalej: Nowelizacja), na podstawie art. 2 pkt 4 Nowelizacji, art. 10 ust. 1 pkt 2 UPDOP został uchylony. Tym samym, „dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki, w celu umorzenia tych udziałów (akcji)” został wyłączony z „dochodów z udziału w zyskach osób prawnych”.

W uzasadnieniu do Nowelizacji odnoszącym się do analogicznej zmiany dokonanej w podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje się, iż dochód uzyskany ze zbycia udziałów w celu umorzenia jest dochodem ze zbycia udziałów. Wynika to z istoty instytucji umorzenia dobrowolnego, która opiera się na zbyciu udziałów w spółce na rzecz tej spółki, które dopiero w kolejnym kroku podlegają umorzeniu.

Konkludując, przychód Wnioskodawcy z tytułu wynagrodzenia za zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w PolCo na rzecz tej spółki w celu ich umorzenia powinien zostać uznany za podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych, jako przychód ze zbycia udziałów.

Biorąc pod uwagę, że Wnioskodawca jest rezydentem Holandii, w celu ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, konieczne jest odwołanie się do przepisów Umowy.

Przenosząc powyższe na grunt Umowy, nie zawiera ona specyficznego uregulowania dotyczącego przychodu z tytułu wynagrodzenia za zbycie udziałów w spółce na rzecz tej spółki w celu umorzenia. Tym samym powinien on być kwalifikowany jako podlegający opodatkowaniu na takich samych zasadach jak przychód ze zbycia udziałów.

Zagadnienie opodatkowania zysków z przeniesienia własności majątku reguluje art. 13 Umowy. Jeśli przenoszony majątek nie wchodzi w zakres kategorii majątku wymienionych w ust. 1-3 art. 13 Umowy (zyski z nieruchomości, zyski zakładów, zyski związane z transportem międzynarodowym), to na podstawie ust. 4 osiągnięte zyski podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę. Umowa nie zawiera jednak definicji „praw majątkowych”. W rezultacie, zdefiniowanie pojęcia może zostać dokonane w oparciu o komentarz do Modelowej Konwencji OECD. Jak wskazano w komentarzu do art. 13 („Modelowa Konwencja OECD. Komentarz, red. B. Brzeziński, Oficyna Prawa Polskiego, Warszawa 20101 s.859-860): „Pojęcie zbycie lub przeniesienie majątku należy rozumieć szeroko. \[\`(...)\`\] zbycie majątku charakteryzuje się faktem, że dochodzi do wygaśnięcia istnienia tego majątku lub też osobistej atrybucji tego majątku do jego zbywcy \[…\]. Pojęcie to powinno więc obejmować m.in. sprzedaż (w tym sprzedaż praw), zamianę, zbycie częściowe, czy wniesienie aportem.”

Odnosząc się bezpośrednio do klasyfikacji zbycia udziałów w ramach likwidacji czy buy-backu — dochody takie objęte są zakresem pojęciowym „zysków ze zbycia majątku”, chyba że na gruncie prawa krajowego traktowane są jako dochody dywidendowe lub odsetki (Modelowa Konwencja OECD. Komentarz”, red. B. Brzeziński, \`(...)\`„ s. 863).

W ocenie Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, iż zbycie posiadanych udziałów jest objęte hipotezą art. 13 ust. 4 Umowy. Tym samym, miejscem opodatkowania przychodów Wnioskodawcy z tytułu wynagrodzenia za zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w PolCo na rzecz tej spółki w celu ich umorzenia powinien być kraj, w którym Wnioskodawca ma swoją siedzibę, czyli Holandia.

W konsekwencji, przychód Wnioskodawcy z tytułu wynagrodzenia za zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w PolCo na rzecz tej spółki w celu ich umorzenia nie powinien podlegać opodatkowaniu w Polsce.

Podsumowując, dochód osiągnięty przez Wnioskodawcę z odpłatnego zbycia na rzez PolCo posiadanych udziałów w celu ich późniejszego umorzenia traktowany będzie jako dochód z działalności gospodarczej który na terytorium Polski nie będzie podlegać opodatkowaniu.

Dodatkowo, na poparcie własnego stanowiska, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż przedstawione powyżej wnioski zostały potwierdzone także w wydanych w imieniu Ministra Finansów indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego, przykładowo w; interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 2 lutego 2012 r, nr ILPB4/423-417/11-2/ŁM, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 11 maja 2011 r., nr IPPB3/423-160/11-2/GJ, czy interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 20 kwietnia 2011 r., nr IBPBI/2/423-165/11/JD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –– tekst jednolity Dz.U.2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.