Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.929.2024.2.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-25
Teza: Kwestia opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w działce, a także ustalenie podstawy opodatkowania do ww. sprzedaży w oparciu o klucz powierzchniowy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; działalność-działalność zwolniona z opodatkowania; grunty-grunt niezabudowany; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 33; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w działce nr 1 oraz
    udziału w działce nr 2, a także ustalenia podstawy opodatkowania do ww. sprzedaży w
    oparciu o klucz powierzchniowy. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 stycznia 2025 r. – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina
    jest współwłaścicielem nieruchomości składającej się m.in. z działek o numerach: 1 oraz 2
    (dalej łącznie jako: „Nieruchomość” lub „Działki”). Gmina uzyskała prawo własności udziału
    1/5 w Nieruchomości na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego w ... z dnia ... marca
    2023 r., sygn. akt ... o stwierdzeniu nabycia spadku z dobrodziejstwem inwentarza.
    Przedmiotowa Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego (dalej: „MPZP"), zgodnie z którym niniejsza Nieruchomość stanowi:
      - w części oznaczonej jako „MN1” – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
      - w części oznaczonej jako „R1” – tereny rolne,
      - w części oznaczonej jako „ZE” – tereny zieleni urządzonej,
      - w części oznaczonej jako „RM” – tereny zabudowy zagrodowej.
    Gmina wyjaśnia, iż:
      - działka nr 1 (dalej: „Działka nr 1”) stanowi działkę niezabudowaną i
        niewykorzystywaną przez Gminę do żadnej działalności. Natomiast zgodnie z MPZP,
        ww. działka położona jest w terenach oznaczonych jako MN1 (w 50% pow. działki)
        oraz R1 i ZE (razem w pozostałych 50% pow. działki);
      - działka nr 2 (dalej: „Działka nr 2”) stanowi działkę niezabudowaną i
        niewykorzystywaną przez Gminę do żadnej działalności. Natomiast, zgodnie z
        MPZP, przedmiotowa działka położona jest w terenach oznaczonych jako RM (w ok.
        16% pow. działki) oraz R1 (w pozostałych 84% pow. działki).
    W tym miejscu Gmina pragnie podkreślić, iż:
      - zdaniem Gminy, Działki stanowią teren niezabudowany, tj. na przedmiotowej
        Nieruchomości nie znajdują się żadne naniesienia, w szczególności żadne budynki
        /budowle;
      - Gmina nie ponosiła żadnych nakładów związanych z przedmiotowymi Działkami;

      - Działki nie są w żaden sposób wykorzystywane przez Gminę do wykonywania
        czynności opodatkowanych VAT – przykładowo nie są przedmiotem najmu,
        dzierżawy ani umów o podobnym charakterze.
    Obecnie Gmina planuje dokonać sądowego zniesienia współwłasności w porozumieniu z
    pozostałymi współwłaścicielami (dalej: „Współwłaściciele”) poprzez przyznanie Działek na
    własność na rzecz Współwłaścicieli, ze spłatą na rzecz Gminy wartości 1/5 udziału w
    Nieruchomości (dalej: „Transakcja”).
    Ponadto w uzupełnieniu wskazano:
    Zarówno działka nr 1, jak i działka nr 2 do momentu sprzedaży będą stanowić działki
    niezabudowane i niewykorzystywane przez Gminę do żadnej działalności.
    W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na działce nr 1 zostały
    wyznaczone linie rozgraniczające zarówno teren oznaczony symbolem MN1, jak i teren
    oznaczony symbolem R1 oraz teren oznaczony symbolem ZE.
    W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na działce nr 2 zostały
    wyznaczone linie rozgraniczające teren oznaczony symbolem RM oraz teren oznaczony
    symbolem R1.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Czy planowana Transakcja będzie podlegać opodatkowaniu VAT oraz odpowiednio w
    części korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT, a Gmina będzie mogła podzielić
    wartość każdej z Działek zgodnie z jej procentowym przeznaczeniem, wynikającym z MPZP
    ?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Zdaniem Gminy, planowana Transakcja będzie podlegać opodatkowaniu VAT oraz
    odpowiednio w części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT, a
    Gmina będzie mogła podzielić wartość każdej z Działek zgodnie z jej procentowym
    przeznaczeniem, wynikającym z MPZP, tj.:
      · w ramach Działki nr 1, Gmina będzie mogła:
            zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dla części działki
            położonej w terenach oznaczonych jako R1 i ZE (łącznie w 50% powierzchni
            działki);
            opodatkować VAT pozostałą część działki położoną w terenie oznaczonym
            jako MN1 (w 50% powierzchni działki), właściwą stawką VAT;
      · w ramach Działki nr 2, Gmina będzie mogła:
            zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dla części działki
            położonej w terenie oznaczonym jako R1 (w 84% powierzchni działki);
            opodatkować VAT pozostałą część działki położoną w terenie oznaczonym
            jako MN1 (w 16% powierzchni działki), właściwą stawką VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem, w przypadku, gdy Gmina wykonuje czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą – powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa de facto w sposób analogiczny do tych podmiotów.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6
    ustawy o VAT, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy oraz ich części oraz wszelkie
    postacie energii.
    Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel.
    Mając na uwadze, iż w wyniku postępowania sądowego dojdzie do zniesienia
    współwłasności Nieruchomości na rzecz Współwłaścicieli w zamian za kwotę przyznaną
    Gminie, tzn. współwłaściciele otrzymają Nieruchomość na wyłączną własność za
    wynagrodzeniem należnym Gminie, a jednocześnie Gmina będzie działać w roli podatnika
    VAT w ramach Transakcji, przedmiotowa transakcja powinna podlegać opodatkowaniu
    VAT jako odpłatna dostawa towarów na gruncie ustawy o VAT.
    Pogląd taki został wyrażony m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 29 czerwca
    2022 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.277.2022.1.MP: „W związku z powyższym, zniesienie
    współwłasności nieruchomości zabudowanej budynkiem usługowym wraz z jednoczesną
    wpłatą na Państwa rzecz kwoty 39.300,00 PLN tytułem wyrównania udziałów we
    współwłasności nieruchomości stanowi odpłatną dostawę towarów, opodatkowaną
    podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy”.
    W tym miejscu Gmina pragnie wskazać, iż zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT
    zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane
    (w tym np. grunty o charakterze rolnym, działki rekreacyjne).
    Przez tereny budowlane, zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, rozumieć należy natomiast
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Z powyższej regulacji wynika, iż ze zwolnienia z VAT będzie korzystała dostawa, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane w rozumieniu ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz.U. 2024 poz. 1130 ze zm.) ustalenie przeznaczenia terenu,
    rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego.

    Natomiast w myśl ust. 2 powyższego przepisu, w przypadku braku miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego,
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Jak Gmina wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, dla Nieruchomości obowiązuje MPZP.
    W myśl powyższych regulacji o przeznaczeniu Nieruchomości będą decydowały zapisy
    przedmiotowego aktu prawa miejscowego.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy, z obowiązującego MPZP wynika, że
    Nieruchomość została przeznaczona pod zabudowę w części, w jakiej została
    przeznaczona pod teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz teren zabudowy
    zagrodowej oznaczone w MPZP odpowiednio symbolami MN1 oraz RM.
    Natomiast w opinii Gminy, w części w jakiej Nieruchomość została oznaczona symbolem
    R1 oraz ZE, nie stanowi terenu przeznaczonego pod zabudowę, bowiem w tej części,
    Działki, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego stanowią tereny rolne i
    tereny zieleni urządzonej.
    Dlatego w ocenie Gminy, sprzedaż udziałów w Nieruchomości w związku z dwojakim
    przeznaczeniem Działek w MPZP powinna podlegać również dwojakiemu sposobowi
    opodatkowania.
    Tym samym, zdaniem Gminy, Transakcja w częściach stanowiących teren przeznaczony
    pod zabudowę, powinna podlegać opodatkowaniu według właściwej stawki VAT.
    Natomiast Transakcja w częściach niestanowiących terenu budowlanego w rozumieniu
    art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, powinna podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany.
    Ponadto, zdaniem Gminy, klucz powierzchniowy oparty o zapisy MPZP będzie metodę
    obiektywną i wiarygodną, odzwierciedlającą stan faktyczny Nieruchomości.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Gminy, Transakcja:
      · w ramach Działki nr 1, powinna podlegać:
            zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dla części działki położonej w
            terenach oznaczonych jako R1 i ZE (łącznie w 50% powierzchni działki);
            opodatkowaniu VAT dla części działki położonej w terenie oznaczonym jako
            MN1 (w 50% powierzchni działki), właściwą stawką VAT;
      · w ramach Działki nr 2, powinna podlegać:
            zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dla części działki położonej w
            terenie oznaczonym jako R1 (w 84% powierzchni działki);
            opodatkowaniu VAT dla części działki położonej w terenie oznaczonym jako
            MN1 (w 16% powierzchni działki), właściwą stawką VAT.
    W konsekwencji, Gmina będzie mogła zastosować ww. klucz powierzchniowy w ten
    sposób, że:

      · 50% kwoty wynagrodzenia z tytułu zniesienia współwłasności Działki nr 1 zostanie
        opodatkowane właściwą stawką VAT, a 50% kwoty wynagrodzenia zostanie
        opodatkowane stawką zwolnioną;
      · 16% kwoty wynagrodzenia z tytułu zniesienia współwłasności Działki nr 2 zostanie
        opodatkowane właściwą stawką VAT, a 84% kwoty wynagrodzenia zostanie
        opodatkowane stawką zwolnioną.
    Pogląd Gminy w tym zakresie znajduje poparcie przykładowo w interpretacji
    indywidualnej DKIS z dnia 5 listopada 2021 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.416.2021.2.KK, w
    której Organ wskazał, iż „dostawa Działki Nr 1, w części, w jakiej stanowi ona, zgodnie z
    MPZP, teren przeznaczony pod zabudowę podlegać będzie opodatkowaniu, natomiast w
    części, w jakiej stanowi ona, zgodnie z MPZP teren rolniczy, korzystać będzie ze zwolnienia
    od VAT, o którym mowo w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy”.
    Również w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2
    lipca 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.273.2018.2.MR, Organ stanął na stanowisku, iż:
    „sprzedaż części działki nr.... przeznaczonej na podstawie ww. planu jako teren leśny o
    pow. 0,2200 ha będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt
    9 ustawy. (...) dostawa części działki nr ...., która przeznaczona jest w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako teren usług komercyjnych, oznaczony symbolem
    „Uc” o pow. 0,0399 ha będzie podlegać opodatkowaniu według podstawowej stawki
    podatku VAT w wysokości 23%”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
          1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego
            w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności
            towarów w zamian za odszkodowanie;
          2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
            umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
            sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że
            w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą
            zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
          3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
            komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
          4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy
            komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek
            komitenta;
          5. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
            ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
            przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego

            na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na
            rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu
            mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz
            członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
          6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
          7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
      W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do powołanych powyżej przepisów budynki oraz grunt spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o
    gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działce gruntu – należy przez to rozumieć
      niepodzieloną, ciągłą część powierzchni ziemskiej stanowiącą część lub całość
      nieruchomości gruntowej.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług towarem jest geodezyjnie wyodrębniona
    działka gruntu, która może być samodzielnym przedmiotem dostawy. Wynika to z
    ekonomicznego aspektu transakcji i z oceny pojęcia „gruntu”.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlega jednak
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych).
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wskazano wyżej, rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków
    podmiotów takich jak jednostki samorządu terytorialnego (np. gminy) należy mieć na
    względzie okoliczność, że podmioty te w odniesieniu do niektórych czynności występują
    jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15
    ust. 6 ustawy o VAT.
    Jednocześnie należy wskazać, że kwestia współwłasności została uregulowana w ustawie z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061, ze zm.).
    W myśl art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Zgodnie z art. 196 §1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela
    względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela.
    Stosownie natomiast do art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.
    Zgodnie z art. 210 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

    Z powyższej normy wynika więc, że ustawodawca przyznaje każdemu ze współwłaścicieli
    roszczenie o zniesienie współwłasności. Jego zaspokojenie może nastąpić w trybie
    umownego zniesienia współwłasności lub na drodze orzeczenia sądowego. Żaden ze
    współwłaścicieli nie może zaś skutecznie sprzeciwiać się zniesieniu współwłasności.
    Ponadto, w myśl art. 211 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zasadą jest, że zniesienie współwłasności powinno nastąpić przede wszystkim przez
    podział fizyczny rzeczy wspólnej. Podział rzeczy wspólnej prowadzi do zniesienia
    współwłasności. Jest bowiem oczywiste, że w wyniku podziału powstają nowe przedmioty
    własności – samoistne, odrębne rzeczy, wydzielone z większej rzeczy macierzystej
    (poprzednio wspólnej). Przypadają zaś one na wyłączną własność poszczególnym
    współwłaścicielom. Tym samym, wygasa współwłasność macierzystej rzeczy wspólnej.
    Odnosząc przytoczone przepisy prawa na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć,
    że w myśl zasady wyrażonej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.
    Aby mówić zatem o dostawie towarów, musi nastąpić czynność polegająca na
    przeniesieniu prawa do rozporządzania (dysponowania) towarem jak właściciel.
    Jak wynika z opisy sprawy planują dokonać Państwo sądowego zniesienia współwłasności
    w porozumieniu z pozostałymi współwłaścicielami poprzez przyznanie Działek nr 1 oraz nr
    2 na własność na rzecz Współwłaścicieli, ze spłatą na Państwa rzecz wartości 1/5 udziałów
    w działkach nr 1 oraz nr 2.
    Mając powyższe na względzie, należy uznać, iż w takim przypadku, w momencie zniesienia
    współwłasności będą dokonywali Państwo odpłatnej dostawy towarów na rzecz
    współwłaścicieli, w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Stwierdzić bowiem należy, że w powyższej sprawie dojdzie do sytuacji analogicznej jak w
    przypadku zbycia udziału w nieruchomości, gdy jeden podmiot (tj. współwłaściciel) zbywa
    na rzecz drugiego określony udział w nieruchomości otrzymując wynagrodzenie w postaci
    ceny sprzedaży. Zniesienie współwłasności nieruchomości, wywołuje w kontekście
    ekonomicznym skutki analogiczne, jak sprzedaż udziału w nieruchomości. W związku z
    czym na gruncie ustawy VAT zniesienie współwłasności – gdy dokonywane są między
    współwłaścicielami dopłaty – należy traktować jako równoważne sprzedaży udziału.
    Wskazać należy, iż zbycie udziału w nieruchomości prowadzi do przeniesienia na nabywcę
    takiego udziału prawa do rozporządzania towarem (nieruchomością) tak jak właściciel, w
    związku z czym stanowi dostawę towarów.
    Wobec powyższego stwierdzam, że dla czynności zniesienia współwłasności udziałów w
    działce nr 1 oraz w działce nr 2, nie będą działali Państwo jako organ władzy publicznej i w
    konsekwencji nie mogą Państwo skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6
    ustawy o VAT.
    W analizowanym przypadku będą występować Państwo w roli podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a zatem zniesienie współwłasności udziałów w działce nr 1
    oraz w działce nr 2 wraz z jednoczesną wpłatą na Państwa rzecz kwoty tytułem
    wyrównania udziałów we współwłasności nieruchomości stanowić będzie odpłatną
    dostawę towarów, opodatkowaną podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT:

      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy o VAT:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego –
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
      rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
      zagospodarowania.
    Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo
    przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub
    różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza ww.
    plan miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod
    zabudowę.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT teren budowlany wskazuje,
    że decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    Nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w
    przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu.

    Przy czym, w sytuacji gdy w planie zagospodarowania przestrzennego dla danej działki
    wyznaczono dokładnie linie rozgraniczające miejsce zabudowy, to teren taki tylko w tej
    części, w której przeznaczony jest pod zabudowę będzie uznany za teren budowlany,
    pozostała część działki będzie uznana za teren inny niż budowlany.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku w zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu
    publicznego albo decyzja o warunkach zabudowy.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o VAT art. 2 pkt 33 w zgodny sposób odpowiada zatem także
    treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie
    określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów, spełnione
    muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
      · towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
        posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia

    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania wskazać należy:
    Dla działki nr 1 – jak Państwo wskazali – zostały wyznaczone linie rozgraniczające zarówno
    teren oznaczony symbolem MN1 (tereny zabudowany mieszkaniowej jednorodzinnej), jak
    i teren oznaczony symbolem R1 (tereny rolne) oraz teren oznaczony symbolem ZE (tereny
    zieleni urządzonej).
    Zatem działka nr 1 w części obejmującej tereny określone w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako MN1 stanowi teren budowlany w rozumieniu art.
    2 pkt 33 ustawy o VAT, ponieważ przeznaczona jest w ww. części pod zabudowę. Tym
    samym sprzedaż udziału w działce nr 1 w ww. części nie będzie korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Sprzedaż udziału w działce nr 1 w części oznaczonej symbolem MN1 nie będzie korzystać
    także ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Jak wynika bowiem z
    okoliczności sprawy działka nr 1 nie była wykorzystywana przez Państwa wyłącznie do
    działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT. Ponadto – jak wynika z wniosku
    – nabycie działki nr 1 nastąpiło na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego o
    stwierdzeniu nabycia spadku z dobrodziejstwem inwentarza, a tym samym nie było
    podatku VAT. Zatem nie można z tego względu wskazać, że mieli Państwo prawo do
    odliczenia podatku naliczonego bądź nie mieli takiego prawa.
    W związku z powyższym, sprzedaż przez Państwa udziału w działce nr 1 w części, która w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego została oznaczona symbolem MN1
    jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej będzie opodatkowana podatkiem
    VAT, według stawki podatku od towarów i usług właściwej dla towaru będącego
    przedmiotem sprzedaży.
    Natomiast w odniesieniu do pozostałej części działki nr 1, która w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest jako R1 i ZE, stwierdzam, że działka
    nr 1 w ww. części nie stanowi gruntu przeznaczonego pod zabudowę, a w konsekwencji
    nie mieści się w pojęciu terenu budowlanego, zdefiniowanego w art. 2 pkt 33 ustawy o
    VAT. Tym samym, sprzedaż przez Państwa udziału w działce nr 1 w ww. części, oznaczonej
    symbolem R1 i ZE korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Z kolei dla działki nr 2 – jak Państwo wskazali – zostały wyznaczone linie rozgraniczające
    zarówno teren oznaczony symbolem RM (tereny zabudowy zagrodowej), jak i teren
    oznaczony symbolem R1 (tereny rolne).
    Zatem działka nr 2 w części obejmującej tereny określone w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako RM stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2

    pkt 33 ustawy o VAT, ponieważ przeznaczona jest w ww. części pod zabudowę. Tym
    samym sprzedaż udziału w działce nr 2 w ww. części nie korzysta ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Sprzedaż udziału w działce nr 2 w części oznaczonej symbolem RM nie będzie korzystać
    także ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Jak wynika bowiem z
    okoliczności sprawy działka nr 2 nie była wykorzystywana przez Państwa wyłącznie do
    działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT. Ponadto – jak wynika z wniosku
    – nabycie działki nr 2 nastąpiło na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego o
    stwierdzeniu nabycia spadku z dobrodziejstwem inwentarza, a tym samym nie było
    podatku VAT. Zatem nie można z tego względu wskazać, że mieli Państwo prawo do
    odliczenia podatku naliczonego bądź nie mieli takiego prawa.
    W związku z powyższym, sprzedaż przez Państwa udziału w działce nr 2 w części, która w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego została oznaczona symbolem RM
    jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej będzie opodatkowana podatkiem
    VAT, według stawki podatku od towarów i usług właściwej dla towaru będącego
    przedmiotem sprzedaży.
    Natomiast w odniesieniu do pozostałej części działki nr 2, która w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest jako R1, stwierdzam, że działka nr 2
    w ww. części nie stanowi gruntu przeznaczonego pod zabudowę, a w konsekwencji nie
    mieści się w pojęciu terenu budowlanego, zdefiniowanego w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
    Tym samym, sprzedaż przez Państwa udziału w działce nr 2 w ww. części, oznaczonej
    symbolem R1 korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Należy wskazać, że ani przepisy ustawy o VAT, ani przepisy wykonawcze do ustawy nie
    precyzują, w jaki sposób należy ustalić podstawę opodatkowania w przypadku, gdy
    transakcja dotyczy dostawy nieruchomości gruntowej, która podlega opodatkowaniu
    różnymi stawkami podatku VAT lub częściowemu zwolnieniu z podatku VAT. Zatem,
    dopuszczalne są różne rozwiązania, m.in. wskazany we wniosku klucz powierzchniowy, tj.
    podział powierzchni nieruchomości gruntowej proporcjonalnie do powierzchni
    zajmowanych przez poszczególne części opodatkowane według stawki podatku od
    towarów i usług właściwej dla towaru będącego przedmiotem sprzedaży lub zwolnione z
    podatku VAT. Każda metoda, czy to oparta na kluczu wartościowym, czy też kluczu
    powierzchniowym jest właściwa, o ile odzwierciedla stan faktyczny.
    Należy przy tym zaznaczyć, że wybór odpowiedniej metody, czy klucza podziału należy
    wyłącznie do podatnika, który winien sam zdecydować, czy jest to metoda obiektywna i
    wiarygodna w jego konkretnej sytuacji. Jeżeli zatem zastosowanie klucza podziału
    powierzchniowego, odzwierciedla stan faktyczny i jest w konkretnej sytuacji metodą
    najbardziej obiektywną i wiarygodną, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby taką metodę
    zastosowali Państwo do transakcji sprzedaży:
      · udziału w działce nr 1, która w części oznaczonej symbolem MN1 będzie
        opodatkowana podatkiem VAT według stawki podatku VAT właściwej dla towaru
        będącego przedmiotem sprzedaży, natomiast w części oznaczonej symbolem R1 i
        ZE korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT,
      · udziału w działce nr 2, która w części oznaczonej symbolem RM będzie opodatkowana
        podatkiem VAT według stawki podatku VAT właściwej dla towaru będącego

        przedmiotem sprzedaży, natomiast w części oznaczonej symbolem R1 korzystać
        będzie ze zwolnienia od podatku VAT
    Oceniając zatem Państwa stanowisko całościowo, należało uznać je za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W tym miejscu zauważyć należy, że moją rolą jest wyłącznie interpretacja przepisów
    prawa podatkowego, a nie badanie poprawności wskazanych przez Państwa wyliczeń
    co do udziału procentowego określonej powierzchni (oznaczonej odpowiednio
    symbolem MN1, RM, R1 i ZE) w całości powierzchni działek nr 1 oraz nr 2, zatem w
    niniejszej interpretacji nie dokonywałem oceny poprawności tych wyliczeń.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że
    wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie
    sprawy. W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych, zauważam, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają
    mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie. Zatem powołane interpretacje indywidualne nie mogą mieć wpływu na
    ocenę prawną rozpatrzonej sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.