Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.510.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Określenie skutków podatkowych wystawienia przez Spółkę
faktury przed dokonaniem WDT oraz momentu powstania
obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: deklaracje
dokumentacja
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
faktura
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 2. Obowiązek podatkowy
w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 2. Obowiązek podatkowy
w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów -Obowiązek
podatkowy - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki
zastosowania stawki podatku 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Termin wystawienia
faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 2-art. 20-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 12a
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2025 r. za pośrednictwem e-PUAP wpłynął Państwa wniosek z 8 sierpnia 2025
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w
    zakresie skutków podatkowych wystawienia przez Spółkę faktury przed dokonaniem WDT
    oraz momentu powstania obowiązku podatkowego. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (...) (dalej: Spółka) posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i prowadzi
    działalność gospodarczą w zakresie produkcji urządzeń elektrycznych i elektronicznych, w
    szczególności (...).
    Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym również dla celów
    transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje również sprzedaży
    urządzeń (dalej: Towary) na rzecz podmiotu z siedzibą w Danii (dalej: Nabywca).
    Co do zasady Towary są zużywane przez Nabywcę w procesie produkcji turbin wiatrowych
    lub są przedmiotem dalszej odsprzedaży.
    Nabywca jest zarejestrowany dla potrzeb VAT w kraju swojej siedziby i posiada ważny
    numer VAT-UE nadany w tym kraju, który podaje Spółce dla celów opisanej powyżej
    transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy Towarów.
    Numer ten został nadany przez państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy i zawiera
    dwuliterowy kod stosowany dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka dokonuje
    weryfikacji czy numer ten jest właściwy i ważny dla potrzeb transakcji
    wewnątrzwspólnotowych i wskazuje ten numer na fakturach wystawianych na rzecz
    Nabywcy z tytułu dokonanej transakcji.
    Model współpracy pomiędzy Spółką i Nabywcą jest następujący:
    o Nabywca składa do Spółki zamówienie na Towary (dalej: Zamówienie). Zamówienie
      zawiera:
          Przedmiot zamówienia (Towar),
          Ilość zamówionych Towarów,
          oczekiwany termin dostawy Towarów.
    o Spółka potwierdza gotowość do dostarczenia Towarów zgodnie z Zamówieniem, w tym
      w umówionym terminie, i rozpoczyna proces produkcji Towarów.
    o Po skompletowaniu Zamówienia Spółka sprzedaje Towary w ramach
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (dalej: WDT) do Nabywcy na warunkach
      Incoterms FCA (siedziba Spółki).
    o Transport jest zlecany przez Nabywcę podmiotom trzecim lub realizowane własnym
      środkiem transportu Nabywcy.
    o Nabywca zleca i opłaca transport Towarów od Spółki do swojego magazynu lub
      wskazanego przez niego innego miejsca położonego w Danii.

    o Zgodnie z przyjętymi warunkami dostaw Spółka dostarcza Towar do przewoźnika
      wyznaczonego przez Nabywcę:
          w określonym miejscu (siedzibie Spółki) oraz
          w określonym czasie wskazanym przez Nabywcę.
    o Od tego momentu własność, ryzyko utraty lub uszkodzenia Towaru przechodzą na
      Nabywcę.
    o Spółka wystawia na rzecz Nabywcy fakturę dokumentującą sprzedaż Towarów. Faktura
      zawiera dane wymagane przepisami ustawy o VAT.
    o Nabywca w uzgodnionym terminie odbiera Towar od Spółki i dokonuje wywozu
      Towarów z Polski do Nabywcy w Danii.
    W związku ze zwiększonymi stanami magazynowymi Nabywcy, w ostatnim czasie
    Nabywca nie mógł odebrać Towarów od Spółki w uzgodnionym w Zamówieniu terminie.
    Mając powyższe na uwadze Strony uzgodniły co następuje:
        Jako, że Spółka rozpoczęła produkcję Towarów zgodnie z Zamówieniem i była
        gotowa do dostarczenia Towarów w terminie określonym w Zamówieniu, Spółka
        wystawi fakturę za Towar celem uzyskania zapłaty w terminie wynikającym z
        Zamówienia (lub w terminie przybliżonym).
        Nabywca odbierze Towar w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia wystawienia
        przez Spółkę faktury.
    Tym samym, Towary będą przedmiotem WDT dokonanej przez Spółkę na rzecz Nabywcy,
    zgodnie z Zamówieniem, jednakże wydanie Towarów przewoźnikowi nastąpi w terminie
    późniejszym niż wskazany pierwotnie w Zamówieniu.
    Wydanie Towarów przewoźnikowi wskazanemu przez Nabywcę nastąpi w tym samym
    miesiącu, w którym Nabywca dokona wywozu Towarów z Polski i dostarczenia ich do Danii.
    Pytania
    1) Czy wystawiona przez Spółkę faktura dokumentująca wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów (dalej: WDT) z zastosowaniem 0% stawki VAT w celu otrzymania zapłaty za
      wyprodukowane Towary nie będzie rodziła po stronie Spółki żadnych obowiązków w
      podatku VAT w momencie jej wystawienia?
    2) Kiedy Spółka powinna rozpoznać obowiązek podatkowy w związku z WDT dokonanym
      na rzecz Nabywcy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Wystawiona przez Spółkę faktura dokumentująca WDT z zastosowaniem 0% stawki
      VAT w celu otrzymania zapłaty za wyprodukowane Towary nie będzie rodziła po
      stronie Spółki żadnych obowiązków w podatku VAT w momencie jej wystawienia.
    2) Spółka powinna rozpoznać obowiązek podatkowy w związku z WDT dokonanym na
      rzecz Nabywcy w momencie wydania Towarów przewoźnikowi wskazanemu przez
      Nabywcę. W konsekwencji:
    a) Spółka jest uprawniona do wykazania WDT w deklaracji VAT za miesiąc wydania
      Towarów przewoźnikowi wskazanemu przez Nabywcę, który jest tożsamy z miesiącem
      wywozu Towarów z Polski i dostarczenia go do Nabywcy w Danii, pod warunkiem że
      Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten miesiąc
      będzie posiadała w swojej dokumentacji dowody, że Towary będące przedmiotem

      WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do Nabywcy na terytorium
      Danii.
    b) Jeśli Spółka nie będzie posiadała dokumentów, o których mowa powyżej przed
      upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za miesiąc kolejny po miesiącu
      następnym od wydania Towarów przewoźnikowi wskazanemu przez Nabywcę, Spółka
      powinna wykazać dostawę na rzecz Nabywcy ze stawką właściwą dla dostawy danego
      towaru na terytorium kraju w deklaracji VAT za ten kolejny po następnym okresie
      rozliczeniowym.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, cyt.: „Opodatkowaniu podatkiem od towarowi usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.”
    Jak wskazuje art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT cyt.: „rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.
    Z kolei w myśl art. 13 ust. 1 ustawy o VAT cyt.: „Przez wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium
    kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego
    inne niż terytorium kraju (...)”.
    Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy w
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów cyt.: „powstaje z chwilą wystawienia faktury
    przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym dokonano tej dostawy (...)”.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy ustawy o VAT, w przypadku
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów:
    · co do zasady obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, przy czym
      przepisy ustawy o VAT określają szczegółowe terminy wystawiania faktur,
    · jeśli faktura nie zostanie wystawiona w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym dokonano tej dostawy - wówczas obowiązek podatkowy powstaje
      tego 15. dnia miesiąca następującego po dostawie.
    Szczegółowe terminy wystawiania faktur zostały zawarte w przepisach art. 106i ustawy o
    VAT. Zgodnie z tymi regulacjami ogólnymi wskazanymi w ustępie 1 i 2:
    1) Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem zasad
      szczególnych wskazanych w ust. 2-9.
    2) Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
      część zapłaty, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.
    Przy czym, zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT podatnik jest zobowiązany wystawić
    fakturę dokumentującą:

    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2 ustawy o VAT, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
      podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
      osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Dodatkowo, ustęp 7 zawiera regulacje odnoszące się do wystawienia faktury przed
    powstaniem obowiązku podatkowego. Zgodnie z tym przepisem faktury nie mogą być
    wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
    1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
    2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub
      części zapłaty.
    Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia usług,
    o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego
    okresu rozliczeniowego dotyczy (art. 106i ust 8 ustawy o VAT - przepis ten nie dotyczy
    sytuacji Spółki).
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów stwierdzić należy, Spółka nie ma możliwości
    wystawienia faktury zaliczkowej dokumentującej WDT. Możliwe jest natomiast
    wystawienie faktury do 60 dni przed dokonaniem tej dostawy. Zatem, jeśli Spółka chce
    otrzymać płatność za Towary przed ich dostawą, jedyną możliwością udokumentowania
    tej płatności jest wystawienie faktury do 60 dni przed dostawą.
    Należy przy tym wskazać, że przepisy ustawy o VAT wiążą powstanie obowiązku
    podatkowego z dokonaniem dostawy towarów/wykonaniem usługi. Ewentualnie, jeśli
    przed dokonaniem dostawy/wykonaniem usługi podatnik otrzymał zapłatę za tę dostawę,
    obowiązek podatkowy powstaje z momentem otrzymania takiej zapłaty. Nie dotyczy to
    jednak WDT.
    Żaden przepis ustawy o VAT nie wskazuje, aby obowiązek podatkowy powstawał w
    związku z wystawieniem faktury dokumentującej przysługujące wystawcy faktury
    uprawnienie do otrzymania zapłaty przed dokonaniem dostawy/wykonaniem usługi.
    Również przepis art. 20 ust. 1, który może wiązać obowiązek podatkowy z wystawieniem
    faktury odnosi się wprost do dokonania dostawy towarów, cyt.: „z chwilą wystawienia
    faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym dokonano tej dostawy”.
    Uwzględniając literalną treść tego przepisu, jak również przepisu art. 106i ustawy o VAT
    wskazującego terminy wystawienia faktur należy stwierdzić, że:
        fakturę dokumentującą WDT wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca
        następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru,

        jeśli przed tym terminem podatnik wystawi fakturę dokumentującą dokonanie
        dostawy towarów, obowiązek podatkowy powstaje z dniem jej wystawienia,
        jeśli do tego terminu podatnik nie wystawi faktury dokumentującej dokonanie
        dostawy towarów, obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca
        następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru.
    Mając na uwadze, że w przypadku WDT faktura musi odzwierciedlać dokonanie tej
    dostawy aby mogła wiązać się z powstaniem obowiązku podatkowego, wystawienie
    faktury przed dokonaniem takiej dostawy nie rodzi obowiązku podatkowego w VAT.
    W konsekwencji:
        możliwy najwcześniejszy termin powstania obowiązku podatkowego w stosunku do
        WDT to moment wystawienia faktury, o ile do jej wystawienia dochodzi w
        momencie dokonania dostawy towarów,
        przed dokonaniem takiej dostawy obowiązek podatkowy w stosunku do WDT nie
        powstaje, albowiem do przedmiotowej dostawy jeszcze nie doszło.
    Jakkolwiek przepisy ustawy o VAT pozwalają na wystawienie faktury do 60 dni przed
    dokonaniem dostawy towaru (w tym również WDT), faktura wystawiona przed
    dokonaniem dostawy nie rodzi obowiązków w zakresie VAT, albowiem:
        ani nie doszło do dostawy towarów, z którą to przepisy ustawy wiążą powstanie
        obowiązku podatkowego (choć w przypadku WDT obowiązek podatkowy nie
        powstaje w momencie dokonania samej dostawy, od momentu dostawy liczony
        jest najpóźniejszy termin na rozpoznanie tego obowiązku),
        ani nie upłynął termin powstania obowiązku podatkowego = 15 dzień miesiąca
        następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru.
    Powyższe potwierdza również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach
    indywidualnych wydanych w odniesieniu do dostaw/nabyć wewnątrzwspólnotowych
    (obowiązek podatkowy dla obu tych typów dostaw powstaje na analogicznych zasadach).
    Jak wynika z linii interpretacyjnej sam fakt wystawienia faktury w celu otrzymania zapłaty
    nie determinuje momentu powstania obowiązku podatkowego jeśli nie jest ono
    powiązane z rzeczywistym przemieszczeniem towarów. Przykładowo:
        Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
        z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.82.2024.1.GK:
    „Stwierdzić zatem należy, że brak jest podstaw wystawienia faktury zaliczkowej w
    przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru.
    W świetle powyższego, jeśli - mimo braku takiego obowiązku - wystawia Pan „fakturę
    zaliczkową”, dokumentującą otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, to jej wystawienie nie będzie powodowało
    powstania obowiązku podatkowego. Również otrzymanie sumy pieniężnej od Kontrahenta
    w formie zaliczki/przedpłaty w związku z realizowanymi zamówieniami, w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie spowoduje powstania po stronie Spółki
    obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.
    Wobec tego należy zgodzić się z Pana stanowiskiem, że wystawienie faktury zaliczkowej
    dokumentującej otrzymanie od Kontrahenta z UE sumy pieniężnej (mającej charakter

    zaliczki/przedpłaty w związku z realizowanymi zamówieniami) w ramach WDT, jak i samo
    otrzymanie takiej sumy pieniężnej nie spowoduje powstania po Pana stronie obowiązku
    podatkowego w podatku od towarów i usług.
    W związku z powyższym Pana stanowisko całościowo należy uznać za prawidłowe”.
        Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
        z dnia 18 maja 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.40.2020.2.JS, cyt.:
    „W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca wprawdzie wskazał, że zapłata ceny
    zgodnie z umową nie stanowi zaliczki na poczet zamówienia, lecz jest już ostateczną
    płatnością, to jednak faktury wystawione przez sprzedawcę we wrześniu 2019 r. nie mogą
    być uznane za dokumentujące wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, których
    wystawienie powodowałoby dla Spółki powstanie obowiązku podatkowego z tytułu
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. To, że przed wewnątrzwspólnotowym
    nabyciem towarów (...) Spółka wpłaciła 100% zależności za zakupione (...) oraz we wrześniu
    2019 r. wystawiono faktury dokumentujące wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na
    całą kwotę umowy, a dostawa miała mieć miejsce do zakładu Wnioskodawcy w terminie
    do 1 miesiąca, a druga w terminie do 2 miesięcy od spełnienia łącznie obu warunków
    rozpoczęcia przygotowania (...) do wydania, tj. podpisania umowy i zapłaty ceny
    sprzedaży, nie powoduje, że obowiązek podatkowy powstaje w momencie wystawienia
    przez dostawcę faktur na całą kwotę umowy. Obowiązek podatkowy w tej sytuacji
    powstaje zgodnie z przepisem art. 20 ust. 5 ustawy, tj. 15. dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym będzie miała miejsce dostawa zakupionych (...) będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia przez Spółkę. Rozpoznanie obowiązku z
    chwilą wystawienia faktury dokumentującej wewnątrzwspólnotowe dokonane przed samą
    dostawą byłoby niezgodne z art. 20 ust. 5 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu WNT
    uzależniony jest od wystawienia faktury przez dostawcę, przy czym - ma to być faktura
    dokumentująca dokonaną dostawę. W przypadku natomiast wystawienia faktury przed
    faktyczną dostawą, nie powstaje obowiązek podatkowy - gdyż w momencie wystawienia
    faktury towary nie są wysyłane lub transportowane w wyniku dokonanej dostawy na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwo rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu.
    Obowiązek podatkowy powstanie więc jedynie w stosunku do faktur wystawionych przez
    sprzedawcę po faktycznej (dokonanej) dostawie towarów. W przypadku, gdy faktura jest
    wystawiona pomiędzy dostawą towarów, a 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu,
    w którym dokonano dostawy towaru, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą
    wystawienia tej faktury. Natomiast w przypadku faktur wystawionych po 15. dniu miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, obowiązek podatkowy
    powstanie 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy
    towaru. Co istotne, powyższe odnosi się do daty wystawienia faktury przez sprzedawcę,
    nie dnia otrzymania jej przez podatnika”.
        Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
        z dnia 8 listopada 2019 r., sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.516.2019.1.MC:
    „Wystawienie przez Sprzedawcę faktur dokumentujących należną mu zapłatę, tj. dwóch
    faktur potwierdzających uprawnienie Sprzedawcy do otrzymania zapłaty przed dostawą
    towarów, nie powoduje po stronie Wnioskodawcy powstania obowiązku podatkowego w
    chwili wystawienia przez Sprzedawcę przedmiotowych faktur. Jednocześnie, jak wskazano,
    w związku z przeniesieniem na Wnioskodawcę ryzyka uszkodzenia lub utraty towaru
    Sprzedawca nie wystawi faktury rozliczeniowej. Zatem w analizowanym przypadku
    obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, (...) powstaje

    15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia”.
        Interpretacja indywidualna wydana przez Izbę Skarbową w Warszawie z dnia 14
        maja 2015 r., sygn.: IPPP3/4512-166/15-2/JF:
    „(...) jeśli przed wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów (...) wystawiono fakturę
    dokumentującą wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na całą kwotę kontraktu a
    dostawa będzie miała miejsce po kilku miesiącach od wystawienia faktury, obowiązek
    podatkowy nie powstaje w momencie wystawienia przez dostawcę faktury na całą kwotę
    kontraktu, ale powstaje - zgodnie z przepisem art. 20 ust. 5 ustawy, tj. 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym będzie miała miejsce dostawa zakupionej maszyny
    będącej przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia przez Spółkę. Rozpoznanie
    obowiązku z chwilą wystawienia faktury dokumentującej wewnątrzwspólnotowe nabycie
    na kilka miesięcy przed samą dostawą byłoby niezgodne z art. 20 ust. 5 ustawy i nie
    znajduje podstawy prawnej w obowiązujących przepisach”.
    Przenosząc powyższe na grunt sprawy będącej przedmiotem niniejszego wniosku, w celu
    ustalenia momentu powstania po stronie Spółki obowiązku podatkowego, należy:
    a) ustalić kiedy dochodzi do dostawy pomiędzy Spółką a Nabywcą,
    b) ustalić czy faktura wystawiona przez Spółkę dokumentuje dokonanie dostawy
      Towarów,
    c) ustalić kiedy powstaje obowiązek podatkowy, jeśli nie powstaje on w momencie
      wystawienia przedmiotowej faktury.
    Ad. a)
    Dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w przedmiotowym stanie
    faktycznym istotne jest ustalenie kiedy dochodzi do przeniesienia ze Spółki na Nabywcę
    prawa do rozporządzania Towarami.
    Zgodnie z ustaleniami z Nabywcą dostawa Spółki odbywa się na warunkach Incoterms FCA.
    Zgodnie z warunkami FCA (vide: https://www.biznes.qov.pl/pl/portal/00622) Free Carrier
    (dostarczone do przewoźnika) oznacza, że sprzedający dostarcza towary kupującego na
    jeden z dwóch sposobów:
        gdy oznaczone miejsce jest terenem sprzedającego, towary są dostarczone, jeśli są
        załadowane na środki transportu zorganizowane przez kupującego,
        gdy oznaczone miejsce jest innym miejscem, towary uważa się za dostarczone po
        załadowaniu na środki transportu sprzedającego, jeśli dotarły do tego innego
        wyznaczonego miejsca i są gotowe do wyładunku z tych środków transportu
        sprzedającego oraz są w dyspozycji przewoźnika lub innej osoby wyznaczonej przez
        kupującego.
    Przenosząc powyższe zasady na grunt analizowanej sprawy:
        Spółka wydaje Towary przewoźnikowi wskazanemu przez Nabywcę w siedzibie
        Spółki.
        Spółka ponosi koszty załadunku oraz ubezpieczenia do momentu przekazania
        Towarów owemu przewoźnikowi.
        Towary uważa się za dostarczone w momencie załadunku przez przewoźnika.

        Wraz z momentem wydania Towarów przewoźnikowi następuje przeniesienie
        ryzyka uszkodzenia lub utraty Towarów ze Spółki na Nabywcę.
    W tym stanie rzeczy należy uznać, że Spółka dokonuje dostawy Towarów do Nabywcy w
    momencie wydania Towarów przewoźnikowi, z którym to wydaniem wiąże się
    przeniesienie własności Towarów na Nabywcę (=uznanie Towarów za dostarczone,
    przeniesienie wszelkich ryzyk).
    Ad. b)
    Spółka w celu dopełnienia terminów określonych w Zamówieniu oraz zabezpieczenia
    swojej płynności finansowej wystawiała/wystawi fakturę dokumentującą
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów z zastosowaniem 0% stawki VAT w celu
    otrzymania zapłaty w pełnej kwocie za wyprodukowane Towary.
    Przy czym przepisy ustawy o VAT nie przewidują możliwości wystawienia faktur w celu
    otrzymania zapłaty z tytułu WDT przed jego dokonaniem. Możliwe jest natomiast
    wystawienie faktury do 60 dni przed dokonaniem dostawy.
    Działając w oparciu o powyższe zasady Spółka uzgodniła, że Nabywca odbierze Towar w
    terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia wystawienia przez Spółkę faktury tym samym
    zapewniając spełnienie przez Spółkę warunku wystawienia faktury przed dostawą, jednak
    nie wcześniej niż 60 dni.
    W konsekwencji:
        faktura wystawiona przez Spółkę nie dokumentuje dokonania dostawy Towarów w
        momencie jej wystawienia, albowiem do dostawy dojdzie dopiero w momencie
        wydania Towarów przewoźnikowi.
        Jednakże faktura ta jest wystawiona zgodnie z przepisami ustawy o VAT, tj. 60 dni
        przed dokonaniem dostawy. Tym samym faktura ta stanie się zatem fakturą
        dokumentującą WDT w momencie dokonania dostawy = wydania Towarów
        przewoźnikowi.
    W związku z tym, że w momencie wystawienia faktury przez Spółkę nie dojdzie do
    faktycznej dostawy Towarów, nie można rozpoznać tej transakcji jako
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w momencie wystawienia przedmiotowej
    faktury.
    W momencie wystawienia ww. faktury nie dojdzie w zasadzie do żadnej dostawy po
    stronie Spółki. Brak jest zatem podstaw do wykazania przedmiotowej faktury jako
    jakiejkolwiek innej transakcji, np. dostawy krajowej czy eksportu.
    Mając na uwadze powyższe, wystawiona przez Spółkę faktura dokumentującą WDT z
    zastosowaniem 0% stawki VAT w celu otrzymania zapłaty w pełnej kwocie za
    wyprodukowane Towary nie będzie rodziła po stronie Spółki żadnych obowiązków w
    podatku VAT w momencie jej wystawienia.
    Ad. c)
    Jak wskazano powyżej, faktura wystawiona przez Spółkę stanie się fakturą dokumentującą
    WDT w momencie dokonania dostawy = wydania Towarów przewoźnikowi.
    W konsekwencji Spółka powinna rozpoznać obowiązek podatkowy w związku z WDT
    dokonanym na rzecz Nabywcy w momencie dokonania dostawy Towarów = wydania
    Towarów przewoźnikowi.

    W temacie uznania faktury wystawionej przedwcześnie za fakturę dokumentującą daną
    transakcję wielokrotnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA).
    Przykładowo:
        Wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2023 r., sygn. akt I FSK 229/20, cyt.:
    „Natomiast jeżeli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, które podlega
    opodatkowaniu, to sam fakt wystawienia przedwcześnie faktury nie rodzi obowiązku
    zapłaty podatku na podstawie art. 108 ustawy o VAT. Taka faktura powinna zostać
    zewidencjonowana i rozliczona na zasadach ogólnych, tj. z chwilą powstania obowiązku
    podatkowego. Wystawienie przedwczesnej faktury pozostaje bez wpływu na moment
    powstania obowiązku podatkowego na gruncie VAT. Obowiązek podatkowy powstaje
    bowiem, zgodnie z art. 19a ustawy o VAT, z chwilą dokonania dostawy towarów
    (fizycznego wydania i podpisania protokołu odbioru przedmiotu umowy,
    potwierdzającego tę czynność) lub z chwilą zapłaty (jeśli zapłata nastąpiła przed wydaniem
    przedmiotu umowy), nie zaś z chwilą wystawienia faktury.
    Analogiczny pogląd prezentowany był już w orzecznictwie sądów administracyjnych np. w
    wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 września 2022 r., I FSK 434/19, w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2023 r, I FSK 2093/18, w prawomocnym
    wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 stycznia 2007 r.,
    sygn. akt I SA/Wr 1337/06.
    Nie można także się zgodzić z kasatorem, że w stanie faktycznym wskazanym we wniosku
    zajdzie potrzeba skorygowania faktury. Po pierwsze nie występuje żadna z okoliczności
    faktycznych wymienionych w art. 106j ustawy o VAT rodząca potrzebę skorygowania takiej
    faktury, w szczególności nie doszło do pomyłki w treści faktury (w zakresie daty dokonania
    dostawy). Po drugie, przedmiotowa faktura będzie dokumentować rzeczywiste zdarzenie
    gospodarcze, które co do zasady podlega opodatkowaniu, a przedwczesne wystawienie
    faktury pozostaje bez wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego. Ponadto
    trzeba podkreślić, że przepisy Dyrektywy 112 pozostawiają pewną swobodę państwom
    członkowskim w zakresie dat wystawiania faktur dokumentujących czynność dostawy lub
    usługi. W ramach tej swobody pierwotnie określono w art. 106i ust. 7 ustawy o VAT
    maksymalny 30 dniowy termin wystawiania faktury przed dokonaniem dostawy towaru
    lub wykonaniem usługi; czy też otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty. W wyniku nowelizacji z dniem 1 stycznia
    2021 r. termin ten wynosi obecnie 60 dni”.
        Wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt I FSK 1079/09, cyt.:
    „Jak już wielokrotnie stwierdzał NSA, w przypadku gdy podatek wynika jedynie z faktury,
    która nie dokumentuje faktycznego zdarzenia rodzącego obowiązek podatkowy u jej
    wystawcy, faktura taka nie daje uprawnienia do odliczenia wykazanego w niej podatku.
    Dysponowanie w tym przypadku przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi
    jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia, który nie stanowi per se
    uprawnienia do odliczenia podatku, jeżeli nie towarzyszy mu spełnienie warunku w
    postaci zaistnienia rzeczywistej (materialnej) czynności rodzącej u wystawcy faktury
    obowiązek podatkowy (w tym przypadku w postaci otrzymania zaliczki). Dopiero zatem
    ziszczenie się tego warunku materialnoprawnego, który powoduje powstanie obowiązku
    podatkowego, czyli w omawianej sprawie zapłacenie (otrzymanie) zaliczki, powoduje, że
    wystawiona wcześniej faktura może zostać uwzględniona jako dokument dający prawo do
    odliczenia wykazanego w niej podatku, jednakże w rozliczeniu za okres nie wcześniejszy
    niż okres ziszczenia się tego materialnego warunku, jakim jest powstanie obowiązku
    podatkowego (w tej sprawie - grudzień 2006 r.)”.

    W tym stanie rzeczy należy uznać, że do momentu wydania Towarów przez Spółkę
    przewoźnikowi wskazanemu przez Nabywcę po stronie Spółki nie powstaje obowiązek
    podatkowy w podatku VAT.
    Przy czym:
        Spółka jest uprawniona do wykazania WDT w deklaracji VAT za miesiąc wydania
        Towarów przewoźnikowi wskazanemu przez Nabywcę, który jest tożsamy z
        miesiącem wywozu Towarów z Polski i dostarczenia go do Nabywcy w Danii, pod
        warunkiem że Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
        ten miesiąc będzie posiadała w swojej dokumentacji dowody, że Towary będące
        przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do
        Nabywcy na terytorium Danii.
        Jeśli Spółka nie będzie posiadała dokumentów, o których mowa powyżej przed
        upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za miesiąc kolejny po miesiącu
        następnym od wydania Towarów przewoźnikowi wskazanemu przez Nabywcę,
        Spółka powinna wykazać dostawę na rzecz Nabywcy ze stawką właściwą dla
        dostawy danego towaru na terytorium kraju w deklaracji VAT za ten kolejny po
        następnym okresie rozliczeniowym,
    o czym świadczy poniższe uzasadnienie.
    Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o VAT, w WDT stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem
    art. 42. Konsekwentnie, art. 42 ust. 1 stanowi, że cyt.:
    „Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
    podatku 0%, pod warunkiem że:
        1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
        2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
        okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
        3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE”.
    W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wszystkie wskazane powyżej warunki
    zostaną spełnione łącznie.
    Ad. 1)
    Jak wskazano w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółka dokonuje
    dostawy na rzecz Nabywcy posiadającego ważny numer VAT-UE, który nadany jest przez
    państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy i zawiera on dwuliterowy kod stosowany dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    Warunek nr 1 jest zatem spełniony.
    Ad. 2)
    W sytuacji, gdy Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy, będzie posiadała w swojej dokumentacji dowody, że Towary będące

    przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do Nabywcy w
    Danii, warunek nr 2 zostanie zatem spełniony.
    Ad. 3)
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Spółka jest zarejestrowana dla celów
    transakcji wewnątrzwspólnotowych jako podatnik VAT-UE.
    Warunek nr 3 jest zatem spełniony.
    Podsumowując, jeśli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za miesiąc
    dokonania WDT=wydania Towarów przewoźnikowi, Spółka będzie posiadała w swojej
    dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
    zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do Nabywcy w Danii, Spółka spełni
    wszystkie warunki do opodatkowania WDT stawką VAT 0%. Tym samym, Spółka będzie
    uprawniona do wykazania WDT w deklaracji VAT za miesiąc wydania Towarów
    przewoźnikowi wskazanemu przez Nabywcę.
    Stanowisko to znajduje odzwierciedlenie w poniżej wskazanych interpretacjach
    indywidualnych:
        Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z
        dnia 30 stycznia 2025 r., sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.581.2024.2.RM, cyt.:
    „Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    za prawidłowy należy uznać przyjęty przez Spółkę sposób rozliczeń, tj. Spółka może
    wykazać w deklaracji VAT (pliku JPK VAT) za dany okres rozliczeniowy poszczególne
    dostawy częściowe jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką
    VAT w wysokości 0% - w odniesieniu do tych dostaw częściowych towarów, dla których
    Spółka zgromadziła wymagane przepisami dokumenty niezbędne dla zastosowania tej
    preferencyjnej stawki, oraz dostawę krajową opodatkowaną wg właściwej dla danego
    towaru stawki VAT w odniesieniu do tych dostaw częściowych towarów, dla których Spółce
    nie udało się zgromadzić wymaganych przepisami dokumentów niezbędnych dla
    zastosowania stawki VAT 0%”.
        Interpretacja indywidualna wydana przez Izbę Skarbową w Warszawie z dnia 4
        października 2023 r., sygn.: 0112-KDIL1-3.4012.382.2023.1.MR, cyt.:
    „Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy, należy
    wskazać, że w analizowanej sprawie Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania
    stawki podatku w wysokości 0% tylko w sytuacji gdy nastąpi wywóz towarów z terytorium
    kraju na terytorium innego państwa Unii Europejskiej i na moment składania deklaracji
    podatkowej, Wnioskodawca będzie posiadał dokumenty potwierdzające tę czynność.
    Należy ponownie zaznaczyć, że prawo do opodatkowania WDT stawką VAT 0% jest
    uzależnione od faktycznego dokonania dostawy towarów do nabywcy (wywozu towarów)
    oraz posiadania dokumentów potwierdzających ten fakt”.
    Jeśli jednak Spółka nie będzie dysponować dowodami potwierdzającymi wywóz Towarów z
    terytorium kraju oraz ich dostarczenia do Nabywcy na terytorium Danii w tym terminie,
    możliwe są dwa warianty rozliczenia VAT.
        Wariant 1 - Spółka nie jest w posiadaniu dowodów potwierdzających dokonanie
        WDT przed terminem złożenia deklaracji VAT za miesiąc dokonania dostawy lecz w
        terminie na złożenie deklaracji VAT za miesiąc kolejny albo następny po kolejnym.
      W przypadku, gdy przed terminem do złożenia deklaracji VAT za miesiąc kolejny po
      miesiącu, w którym dokona WDT Spółka dysponuje odpowiednimi dowodami

      potwierdzającymi, że Towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do
      Nabywcy w Danii, Spółka:
          nie wykazuje tej dostawy w ewidencji i deklaracji VAT za miesiąc dokonania
          WDT albowiem wówczas nie ma wymaganych dowodów (nie jest to wariant 1),
          nie wykazuje tej dostawy w ewidencji i deklaracji VAT za ten kolejny miesiąc,
          albowiem w tym miesiącu nie powstał obowiązek podatkowy,
          jest upoważniona do wykazania WDT ze stawką 0% w ewidencji i deklaracji VAT,
          za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu
          dokonania przez nią tej dostawy (art. 42 ust. 21a ustawy o VAT) poprzez
          korektę tej deklaracji.
    W przypadku, gdy przed terminem do złożenia deklaracji VAT za miesiąc kolejny po
    następnym miesiącu, w którym dokona WDT Spółka dysponuje odpowiednimi dowodami
    potwierdzającymi, że Towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do
    Nabywcy w Danii, Spółka:
        nie wykazuje tej dostawy w ewidencji i deklaracji VAT za miesiąc dokonania WDT
        albowiem wówczas nie ma wymaganych dowodów (nie jest to wariant 1),
        nie wykazuje tej dostawy w ewidencji i deklaracji VAT za ten kolejny miesiąc,
        albowiem w tym miesiącu nie powstał obowiązek podatkowy,
        nie wykazuje tej dostawy w ewidencji i deklaracji VAT za ten miesiąc kolejny po
        następnym, albowiem w tym miesiącu nie powstał obowiązek podatkowy,
        jest upoważniona do wykazania WDT ze stawką 0% w ewidencji i deklaracji VAT,
        za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu
        dokonania przez nią tej dostawy (art. 42 ust. 21a ustawy o VAT) poprzez korektę
        tej deklaracji.
        Wariant 2 - Spółka nie jest w posiadaniu dowodów potwierdzających dokonanie
        WDT przed upływem terminu do złożenia deklaracji VAT za miesiąc kolejny po
        miesiącu następnym od dokonania dostawy.
      W sytuacji, w której Spółka nie będzie posiadała przed upływem terminu złożenia
      deklaracji VAT za miesiąc kolejny po miesiącu następnym od dokonania WDT
      odpowiednich dowodów potwierdzających wywóz i dostarczenie Towarów, będzie ona
      wówczas zobowiązana do wykazania w deklaracji VAT za ten kolejny po następnym
      okresie rozliczeniowym dostawę na rzecz Nabywcy ze stawką właściwą dla dostawy
      danego towaru w kraju.
      Zgodnie bowiem z przepisem art. 42 ust. 12 ustawy o VAT, cyt.:
      „Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem
      terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres miesięczny - podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji (...) za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji (...)
      za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką
      właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem
      terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie
      rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1
      pkt 2”.
    Powyższą wykładnię potwierdza również NSA. Przykładowo, w wyroku z dnia 21 maja 2021
    r., sygn. akt I FSK 454/18, NSA uznał, że:

    „(...) spełnienie warunków formalno-administracyjnych do zastosowania stawki 0% w
    przypadku dokonania WDT jest zupełnie inną kwestią, niż prawo podatnika do
    zastosowania stawki 0%, gdyż prawo to związane jest z powstaniem obowiązku
    podatkowego oraz prawem do zwrotu nadwyżki podatku, a przez to zasadą neutralności
    VAT.
    22. Zasadnie więc odnotował Organ w wydanej interpretacji, że analiza regulacji
    dotyczących WDT prowadzi do przyjęcia dwóch podstawowych warunków, od których
    uzależnione jest uznanie, że dana czynności stanowiła WDT: (1) dokonania dostawy w
    sensie faktycznym oraz (2) należytego jej udokumentowania w sensie prawnym (formalno-
    administracyjnym). Skoro jednak w niniejszej sprawie - na poziomie stanu faktycznego w
    rozumieniu art. 14 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.:
    Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z póżn. zm., dalej: O.p.) - obie przesłanki zostały spełnione, to -
    wbrew przekonaniu Organu - należy uznać, że w przypadku, gdy przed złożeniem
    deklaracji za miesiąc kolejny po okresie następującym po miesiącu dokonania WDT
    Skarżąca dysponuje dowodami, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z
    terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne
    niż terytorium kraju, to Spółka może nie wykazywać transakcji ze stawką właściwą dla
    transakcji krajowych, niezależnie od tego czy dokonała korekty deklaracji za miesiąc
    dokonania WDT.
    23. Skoro bowiem zaistniały przesłanki faktyczne i prawne do zastosowania stawki 0% w
    przypadku dokonania WDT, to należy uznać - jak w swym stanowisku zasadnie podnosiła
    Skarżąca - że „to czy Spółka dokonała korekty deklaracji za okres dokonania WDT, nie ma
    żadnego znaczenia dla wykazania lub niewykazywania WDT ze stawką właściwą dla
    transakcji krajowych w deklaracji za miesiąc kolejny po okresie następującym po miesiącu
    dokonania WDT” (zob. k. 15 akt administracyjnych). Trafnie zatem Sąd pierwszej instancji
    ocenił, że „warunkiem sine qua non zastosowania przepisu art. 42 ust. 12 ustawy o VAT
    jest brak dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2. Jeżeli przesłanka ta nie jest
    spełniona (podatnik otrzyma dokumenty wcześniej - przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy), to
    przepis nie znajduje zastosowania” (por. s. 5 zaskarżonego orzeczenia)”.
    Podsumowanie
    Mając na uwadze powołane w niniejszym wniosku przepisy ustawy o VAT, interpretacje
    indywidualne oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, jak również uzasadnienie, w
    opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym:
        Do momentu wydania Towarów przez Spółkę przewoźnikowi wskazanemu przez
        Nabywcę po stronie Spółki nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku VAT,
        ponieważ:
          w przypadku WDT faktura musi odzwierciedlać dokonanie tej dostawy aby
          mogła wiązać się z powstaniem obowiązku podatkoweg
          możliwy najwcześniejszy termin powstania obowiązku podatkowego w
          stosunku do WDT to moment wystawienia faktury, o ile dochodzi do tego w
          momencie dokonania dostawy towarów,
          przed dokonaniem takiej dostawy obowiązek podatkowy w stosunku do WDT
          nie powstaje.
        Mając na uwadze powyższe, wystawiona przez Spółkę faktura dokumentującą WDT
        z zastosowaniem 0% stawki VAT w celu otrzymania zapłaty za wyprodukowane
        Towary nie będzie rodziła po stronie Spółki żadnych obowiązków po stronie VAT w
        momencie jej wystawienia.

        Faktura wystawiona przez Spółkę stanie się fakturą dokumentującą WDT w
        momencie dokonania dostawy = wydania Towarów przewoźnikowi. W
        konsekwencji Spółka powinna rozpoznać obowiązek podatkowy w związku z WDT
        dokonanym na rzecz Nabywcy w momencie dokonania dostawy Towarów =
        wydania Towarów przewoźnikowi.
        Spółka jest uprawniona do wykazania WDT w deklaracji VAT za miesiąc wydania
        Towarów przewoźnikowi wskazanemu przez Nabywcę, który jest tożsamy z
        miesiącem wywozu Towarów z Polski i dostarczenia go do Nabywcy w Danii, pod
        warunkiem że Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
        ten miesiąc będzie posiadała w swojej dokumentacji dowody, że Towary będące
        przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do
        Nabywcy na terytorium Danii.
        Jeśli Spółka nie będzie posiadała dokumentów, o których mowa w punkcie powyżej
        przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za miesiąc kolejny po
        miesiącu następnym od wydania Towarów przewoźnikowi wskazanemu przez
        Nabywcę, Spółka powinna wykazać dostawę na rzecz Nabywcy ze stawką właściwą
        dla dostawy danego towaru na terytorium kraju w deklaracji VAT za ten kolejny po
        następnym okresie rozliczeniowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy:
      Przez państwo członkowskie rozumie się państwo członkowskie Unii Europejskiej (...).
    Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Z art. 13 ust. 1 ustawy wynika, że dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego
    państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów. Ponadto należy
    wskazać, że wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka posiada siedzibę
    działalności gospodarczej w Polsce, jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT w
    Polsce, w tym również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych i prowadzi
    działalność gospodarczą w zakresie produkcji urządzeń elektrycznych i elektronicznych.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje również sprzedaży
    urządzeń (Towary) na rzecz podmiotu z siedzibą w Danii (Nabywca). Nabywca jest
    zarejestrowany dla potrzeb VAT w kraju swojej siedziby i posiada ważny numer VAT-UE
    nadany w tym kraju, który podaje Spółce dla celów opisanej powyżej transakcji
    wewnątrzwspólnotowej dostawy Towarów. Numer ten został nadany przez państwo
    członkowskie właściwe dla Nabywcy i zawiera dwuliterowy kod stosowany dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych. Spółka dokonuje weryfikacji czy numer ten jest właściwy i
    ważny dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych i wskazuje ten numer na fakturach
    wystawianych na rzecz Nabywcy z tytułu dokonanej transakcji. Po skompletowaniu
    Zamówienia Spółka sprzedaje Towary w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów do Nabywcy na warunkach Incoterms FCA (siedziba Spółki). Transport jest
    zlecany przez Nabywcę podmiotom trzecim lub realizowany własnym środkiem
    transportu Nabywcy. Nabywca zleca i opłaca transport Towarów od Spółki do swojego
    magazynu lub wskazanego przez niego innego miejsca położonego w Danii. Zgodnie z
    przyjętymi warunkami dostaw Spółka dostarcza Towar do przewoźnika wyznaczonego
    przez Nabywcę w określonym miejscu (siedzibie Spółki) oraz w określonym czasie
    wskazanym przez Nabywcę. Od tego momentu własność, ryzyko utraty lub uszkodzenia
    Towaru przechodzą na Nabywcę. Spółka wystawia na rzecz Nabywcy fakturę
    dokumentującą sprzedaż Towarów. Faktura zawiera dane wymagane przepisami ustawy o
    VAT. Nabywca w uzgodnionym terminie odbiera Towar od Spółki i dokonuje wywozu
    Towarów z Polski do Nabywcy w Danii.
    W związku ze zwiększonymi stanami magazynowymi Nabywcy, w ostatnim czasie
    Nabywca nie mógł odebrać Towarów od Spółki w uzgodnionym w Zamówieniu terminie.
    Natomiast Spółka rozpoczęła produkcję Towarów zgodnie z Zamówieniem i była gotowa
    do dostarczenia Towarów w terminie określonym w Zamówieniu.
    W związku z zaistniałą sytuacją strony uzgodniły, że Spółka wystawi fakturę za Towar
    celem uzyskania zapłaty w terminie wynikającym z Zamówienia (lub w terminie
    przybliżonym), a Nabywca odbierze Towar w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia
    wystawienia przez Spółkę faktury. Tym samym, Towary będą przedmiotem WDT
    dokonanej przez Spółkę na rzecz Nabywcy, zgodnie z Zamówieniem, jednakże wydanie
    Towarów przewoźnikowi nastąpi w terminie późniejszym niż wskazany pierwotnie w
    Zamówieniu. Wydanie Towarów przewoźnikowi wskazanemu przez Nabywcę nastąpi w
    tym samym miesiącu, w którym Nabywca dokona wywozu Towarów z Polski i dostarczy je
    do Danii.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy wystawiona przez Spółkę faktura
    dokumentująca wewnątrzwspólnotową dostawę towarów z zastosowaniem stawki 0% VAT

    w celu otrzymania zapłaty za wyprodukowane Towary nie będzie rodziła po stronie Spółki
    żadnych obowiązków w podatku VAT w momencie jej wystawienia (pytanie nr 1 wniosku)
    oraz określenia kiedy Spółka powinna rozpoznać obowiązek podatkowy w związku z WDT
    dokonanym na rzecz Nabywcy (pytanie nr 2 wniosku).
    Aby odpowiedzieć na Państwa wątpliwości należy dokonać analizy przepisów dotyczących
    powstania obowiązku podatkowego. Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że
    podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest
    opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Ogólna zasada powstania obowiązku podatkowego została zawarta w art. 19a ust. 1
    ustawy, zgodnie z którym:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług. Przy czym istotne jest, że w przypadku zapłaty części lub
    całości należności przed dostawą towarów lub świadczeniem usługi obowiązek podatkowy
    powstaje zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy, który stanowi, że:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
      sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
      podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Jednakże ustawodawca dla niektórych czynności wskazał inne okoliczności, które wiążą się
    z powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT. Przykładem czynności,
    których realizacja wiąże się z powstaniem obowiązku podatkowego w momencie innym
    niż dostawa towarów jest wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów i
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 i 5 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.
      W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie
      później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
      dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z
      zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.
    Powyższy przepis stanowi implementację art. 67 i 69 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”, w myśl których:
      W przypadku gdy, na warunkach przewidzianych w art. 138, towary wysyłane lub
      transportowane do państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów, dostarczane są ze zwolnieniem z VAT,
      lub gdy towary są przemieszczane ze zwolnieniem z VAT do innego państwa

      członkowskiego przez podatnika do celów działalności jego przedsiębiorstwa, VAT
      staje się wymagalny z chwilą wystawienia faktury lub, jeżeli przed tym dniem nie
      wystawiono faktury, z upływem terminu, o którym mowa w art. 222 akapit pierwszy.
      Art. 64 ust. 1, art. 64 ust. 2 akapit trzeci i art. 65 nie mają zastosowania do dostaw i
      przemieszczeń towarów, o których mowa w akapicie pierwszym.
    Z kolei zgodnie z art. 69 ww. Dyrektywy:
      W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów VAT staje się wymagalny z
      chwilą wystawienia faktury, lub, jeżeli przed tym dniem nie wystawiono faktury, z
      upływem terminu, o którym mowa w art. 222 akapit pierwszy.
    Artykuł 222 Dyrektywy wskazuje, że:
      W odniesieniu do dostaw towarów zrealizowanych na warunkach określonych w art.
      138 lub świadczenia usług, za które VAT jest płatny przez usługobiorcę na mocy art.
      196, faktura wystawiana jest nie później niż piętnastego dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym miało miejsce zdarzenie powodujące
      powstanie obowiązku podatkowego. W odniesieniu do innych dostaw towarów lub
      świadczenia usług państwa członkowskie mogą określać terminy, w których
      podatnicy muszą wystawić faktury.
    W polskiej ustawie o VAT termin wystawienia faktury określony został w art. 106i ust. 1 i 2
    ustawy, zgodnie z którym:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie
      później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano
      całość lub część zapłaty od nabywcy.
    Według art. 106i ust. 7 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
      1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi,
      2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
      lub części zapłaty.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że uregulowania dotyczące wystawiania faktur z tytułu
    otrzymania całości lub części zapłaty przed dostawą towarów nie odnoszą się do
    przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Stanowi o tym art. 106b ust. 1 pkt 4
    ustawy w myśl którego:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie przez niego
      całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z
      wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Z powołanych przepisów wynika, że w stosunku do wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów jak i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów ustawodawca wprowadza
    wyjątek od zasady ogólnej, stanowiąc, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy.
    Z opisanego we wniosku zdarzenia wynika, że Spółka zamierza wystawiać faktury z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz swojego Kontrahenta, jednakże
    Kontrahent odbierze towar po wystawieniu faktury w terminie nie dłuższym niż 60 dni od
    dnia jej wystawienia.
    Odnosząc tę okoliczność do treści powołanych powyżej przepisów należy wskazać, że
    Spółka będzie obowiązana do rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu

    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z chwilą wystawienia faktury, a nie jak Spółka
    twierdzi z momentem wydania towarów przewoźnikowi upatrując w tej czynności
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel na Kontrahenta czyli z
    dostawą towarów. Jak wskazano powyżej do czynności wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów nie mają zastosowania zasady ogólne dotyczące momentu powstania obowiązku
    podatkowego, lecz zasady stanowiące wyjątek od tych przepisów ogólnych. Również
    wystawianie faktury na okoliczność uzyskania zapłaty przed dostawą towarów nie ma
    odzwierciedlenia w przepisach dotyczących dokumentowania wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów. Jak wcześniej wskazano, w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów nie wystawia się faktur zaliczkowych. Ponadto nie jest zasadne twierdzenie
    Spółki, że w przypadku WDT faktura musi odzwierciedlać dokonanie tej dostawy aby
    mogła wiązać się z powstaniem obowiązku podatkowego. Przepis art. 20 ust. 1 ustawy,
    wskazuje bezpośrednio i jednoznacznie na prymat daty wystawienia faktury jako
    momentu powstania obowiązku podatkowego, o ile wystawienie przedmiotowej faktury
    nastąpi nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu dokonania dostawy.
    A zatem dopiero brak wystawienia faktury w ww. terminie jest powiązany z dostawą
    towarów.
    W związku z tym należy stwierdzić, że jeżeli przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów Spółka wystawi fakturę, w okolicznościach opisanych we wniosku, to
    będzie zobowiązana do rozpoznania obowiązku podatkowego z tym dniem.
    Odnosząc się do stanowiska Spółki w zakresie wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów w deklaracji podatkowej to należy wskazać, że:
    Na mocy art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
    Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku
    0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
      numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
      państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
      stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju
      i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki wymienione w art. 42 ust. 1 ustawy, muszą być spełnione łącznie. Spełnienie
    pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie faktycznie opodatkowana, a
    drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z
    kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą
    transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w
    państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która
    następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w
    państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam
    właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócenia
    konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania.

    Na podstawie art. 42 ust. 12 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem
      terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:
      1) okres kwartalny – podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w
      art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
      mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla
      dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do
      złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada
      dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
      2) okres miesięczny – podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa
      w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
      mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres
      rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju,
      jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po
      następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o
      których mowa w ust. 1 pkt 2.
    Jak stanowi art. 42 ust. 12a ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres
      rozliczeniowy, w którym dostawa ta została dokonana, i dokonania korekty deklaracji
      podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100
      ust. 1.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej
    dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez
    podatnika. Natomiast art. 42 ust. 1 wskazuje m.in. że wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem, że
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do
    nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
    Z okoliczności sprawy wynika, że nie będą Państwo posiadali dowodów potwierdzających,
    że Towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z Polski i dostarczone do
    Nabywcy na terytorium Danii przed upływem terminu na złożenie deklaracji za miesiąc, w
    którym wystawiona została faktura.
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy, wskazać należy, że w sytuacji opisanej we wniosku,
    w której nie będą Państwo w posiadaniu dowodów potwierdzających, że Towary będące
    przedmiotem WDT zostały wywiezione z Polski i dostarczone do Nabywcy na terytorium
    Danii przed upływem terminu na złożenie deklaracji za miesiąc w którym powstał
    obowiązek podatkowy (wystawiona została faktura), nie są/nie będą spełnione warunki
    umożliwiające zastosowanie stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w
    rozliczeniu deklaracji za okres odpowiadający wystawieniu faktury, o których mowa w art.
    42 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 42 ust. 12 pkt 2 ustawy, jeżeli warunek, o którym mowa
    w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za okres miesięczny, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji o której
    mowa w art. 109 ust. 3 ustawy za ten okres. Podatnik wykazuje tę dostawę w ww.
    ewidencji, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką
    właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu
    do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres
    rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Natomiast, jak

    stanowi art. 42 ust. 12a ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie
    dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art.
    109 ust. 3 ustawy, za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z
    tytułu dokonania przez niego tej dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz
    odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1 ustawy.
    Zatem, jeśli są/będą Państwo w posiadaniu dowodów potwierdzających, że Towary
    będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z Polski i dostarczone do Nabywcy na
    terytorium Danii do dnia złożenia deklaracji za kolejny miesiąc następujący po miesiącu, w
    którym wystąpił obowiązek podatkowy, jednocześnie spełniając pozostałe warunki
    umożliwiające zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, o
    których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy, to mogą/będą mogli Państwo wykazać tę dostawę
    ze stawką 0% w rozliczeniu za okres, w którym powstał/powstanie obowiązek podatkowy,
    tj. w którym wystawili/wystawią Państwo fakturę.
    Mając powyższe na uwadze, Państwa stanowisko przedstawione we wniosku należy uznać
    za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach
    i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.
    Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie
    mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego
    orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować
    indywidualnie każdą sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Ponadto należy wskazać, że powołana przez Państwa interpretacja z dnia 11 kwietnia
    2024 r., sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.82.2024.1.GK dotyczyła faktury zaliczkowej
    dokumentującej otrzymanie od Kontrahenta z UE sumy pieniężnej (mającej charakter
    zaliczki/przedpłaty w związku z realizowanymi zamówieniami) w ramach WDT, która nie
    powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Powołana
    przez Państwa interpretacja z dnia 18 maja 2020 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.40.2020.2.JS,
    została zmieniona interpretacją z 22 lipca 2020 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.40.2020.3.JS w
    ramach uwzględnienia skargi podatnika. W zmienionej interpretacji z 22 lipca 2020 r.
    uznano, że obowiązek podatkowy powstał z chwilą wystawienia faktury przez
    zagranicznego kontrahenta, a nie 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    dokonano dostawy towarów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym
    we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego

    /zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.