Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1095/09-2/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-12-30
Teza: Co stanowi kwotę od której należy płacić podatek, - czynsz (z pkt 1), czy może - czynsz + opłaty (z pkt 3)?
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; przychód; umowa-umowa najmu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2009 r. (data wpływu 8 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodów z najmu **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodów z najmu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni - na podstawie pisemnej umowy, którą zawarła z najemcą - wynajmuje mieszkanie, które jest Jej własnością. Zainteresowania nie prowadzi działalności gospodarczej, jest osobą fizyczną. Forma opodatkowania jaką wybrała Wnioskodawczyni, to ryczałt od przychodów ewidencjonowanych do uzyskanego przychodu - stawka 8,5 %.

W umowie, opłaty za wynajem są określone w następujący sposób:

„1. Strony niniejszej umowy ustalają czynsz najmu:

1.  do 31 grudnia 2009 r. – kwotę brutto 600,00 PLN miesięcznie,
2.  od 1 stycznia 2010 r. – kwotę brutto 800,00 PLN miesięcznie.

Czynsz płatny z góry do 10-go każdego miesiąca za aktualny miesiąc najmu. Czynsz płatny jest na konto Wynajmującego.

1.  Obok obowiązku zapłaty czynszu Najemca zobowiązany jest ponadto do ponoszenia kosztów zużytych przez niego mediów tj.:
    *   energii elektrycznej, gazu, wody, CO, opłat za wywóz śmieci oraz pozostałych elementów wynikających z opłat za lokal mieszkalny z wyłączeniem tzw. funduszu remontowego. Wysokość ww. kosztów ustalona będzie na podstawie faktur, rachunków i innych dokumentów rozliczeniowych i płatna na podstawie rachunku przełożonego przez Wynajmującego, w terminie 7 dni od dnia przedłożenia rachunku Najemcy”.

Tzw. czynsz, określony w pkt 1 jest faktycznym dochodem Wnioskodawczyni. Natomiast wszystkie koszty wymienione w pkt 3 są kosztami z tytułu użytkowania mieszkania, które Zainteresowana ustala z najemcą na postawie rachunków, jakie otrzymuje od zarządu wspólnoty mieszkaniowej, Enei, itd. Aby mieć pewność, że wszystkie tego typu opłaty zostały terminowo uiszczone, Wnioskodawczyni dokonuje ich osobiście, po otrzymaniu pieniędzy od najemcy.

Do tej pory Wnioskodawczyni płaci podatek od całości, czyli z pkt 1 + pkt 3.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Co stanowi kwotę od której należy płacić podatek,

*   czynsz (z pkt 1), czy może
*   czynsz + opłaty (z pkt 3)?

Zdaniem Wnioskodawcy, powinna Ona płacić jedynie podatek od czynszu jaki płaci najemca, jako że tylko ta kwota jest przychodem do dyspozycji Wnioskodawczyni, tak jak to zostało określone w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. (Dz. u. 1998 r., Nr 144, poz. 930 ze zm.) w art. 6, pkt 1a.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

W myśl art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. u. Nr 144, poz. 930 ze zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, iż podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami.

Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu, jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez najemcę w związku z użytkowaniem lokalu mieszkalnego nie mieszczą się bowiem w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że zgodnie z zawartą umową najmu, to najemca obowiązany jest do ponoszenia kosztów zużytych przez niego mediów, tj. energii elektrycznej, gazu, wody, CO, opłat za wywóz śmieci oraz pozostałych elementów wynikających z opłat za lokal mieszkalny z wyłączeniem funduszu remontowego. Wnioskodawczyni jest tylko pośrednikiem w przekazywaniu powyższych środków.

Zatem w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa przychodem do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym są otrzymywane kwoty czynszu (odstępnego). Natomiast otrzymane przez wynajmującego od najemców należności z tytułu opłat za zużycie mediów - skoro do ich ponoszenia zobowiązany jest najemca - nie stanowią przychodu ze źródła jakim jest najem i tym samym nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Opłaty te bowiem nie mieszczą się w pojęciu „świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani też nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

Reasumując, Wnioskodawczyni powinna odprowadzać podatek tylko od kwoty otrzymanego od najemcy czynszu najmu za lokal mieszkalny.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.