Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-331/09/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-07-02
Teza: Odliczenie podatku naliczonego w związku z nabyciem od podmiotu z innego kraju członkowskiego prawa do korzystania z logo.
Słowa kluczowe: import-import usług; licencja; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2009 r. (data wpływu 20 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku nabyciem od podmiotu z innego kraju członkowskiego prawa do korzystania z logo – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku nabyciem od podmiotu z innego kraju członkowskiego prawa do korzystania z logo.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym jako podatnik VAT UE. Dokonał nabycia, na podstawie umowy zawartej z podmiotem pochodzącym z innego kraju członkowskiego niż Polska, prawa do korzystania z logo zlotu żaglowców. Usługodawca nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług na terytorium kraju i nie rozlicza podatku od dokonanej czynności, a obowiązek podatkowy został przerzucony na Wnioskodawcę. Termin płatności pierwszej części zobowiązania, z tytułu zawartej umowy, mija w roku 2010. Wśród wymienionych w umowie pól eksploatacji, na jakich Gminie przysługuje prawo korzystania z przedmiotu umowy, wskazano prawo do odpłatnego udostępniania logo innym podmiotom, m.in. przedsiębiorcom handlowym. Celem zawarcia umowy jest nabycie prawa posługiwania się znakiem z możliwością jego dalszego przekazywania, w formie odpłatnej usługi, producentom, usługodawcom i podmiotom prowadzącym działalność handlową, związanym lub niezwiązanym bezpośrednio z obsługą regat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy nabycie logo, od podmiotu pochodzącego z innego kraju członkowskiego, z zamiarem jego dalszego odpłatnego udostępniania podmiotom gospodarczym, uprawnia Gminę do odliczenia podatku naliczonego w związku z importem przedmiotowej usługi?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nabywając logo zlotu żaglowców dokonuje importu usługi, zatem - w świetle art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług - występuje jako podatnik. Po powołaniu treści art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, a także art. 27 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazał, że zakup prawa korzystania z logo, na określonych w umowie polach eksploatacji, należy traktować jako nabycie usługi udzielenia licencji. Z uwagi na powyższe Gmina występuje w opisanej sytuacji w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Podniesiono, że Gmina, jako podatnik dokonujący zakupu licencji od podmiotu, którego siedziba oraz stałe miejsce prowadzenia działalności znajduje się poza terytorium kraju, zobowiązana jest do wykazania podatku należnego od tego zakupu. Podatek należny z tego tytułu będzie stanowił jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy, podatek naliczony podlegający odliczeniu.

Gmina wskazała, że nieodłączną konsekwencją posiadania statusu podatnika, w świetle wiążącego Polskę prawa wspólnotowego, jest możliwość odliczenia podatku naliczonego, co jest wyrazem neutralności podatku. Wartość podatku zapłaconego w związku z zakupem usługi, wykorzystywanej w celu działalności opodatkowanej, jaką jest odpłatne udostępnianie logo podmiotom handlowym, usługowym i produkcyjnym, nie może stanowić ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego. Podniosła, że przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług kreuje fundamentalne prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.

W konkluzji stwierdzono, że Gminie, jako podatnikowi nabywającemu prawo do korzystania z logo regat od podmiotu mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, które to nabycie stanowi podstawę do dokonywania dalszych czynności opodatkowanych, przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego związanego z importem usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 ustawy).

Pojęcie importu usług zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 9 ww. ustawy, jako świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

W art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazano, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania albo pobytu na terytorium kraju.

Z kolei ust. 3 powołanego wyżej artykułu stanowi, iż przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 4.

Podkreślić należy, iż w przypadku usług istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług, jest określenie miejsca ich świadczenia. Od określenia miejsca świadczenia zależeć będzie miejsce opodatkowania wykonanej usługi.

Ogólna reguła wyrażona w art. 27 ust. 1 ustawy stanowi, iż w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Od tej ogólnej zasady ustawodawca przewidział wyjątki, które w zależności od charakteru usługi, określają miejsce jej świadczenia, a tym samym opodatkowania, w odmienny sposób. I tak, w ust. 3 powołanego wyżej artykułu wskazano, iż w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz:

1.  osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2.  podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę.

*   miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Ww. regulacja ma zastosowanie m. in. do usług wymienionych w art. 27 ust. 4 pkt 1 ustawy, tj. sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Gmina, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, nabyła od podmiotu z innego kraju członkowskiego niż Polska, prawo korzystania z logo zlotu żaglowców. Przedmiotową czynność sklasyfikowała jako udzielenie licencji. Ponadto wskazano, że licencjonodawca nie jest zarejestrowany na potrzeby podatku od towarów i usług w Polsce. Zatem w przedstawionej sytuacji mamy do czynienia z usługą wymienioną w art. 27 ust. 4 pkt 1 ustawy, dla której – zgodnie z ust. 3 tego artykułu – miejscem świadczenia, a tym samym miejscem opodatkowania, jest Polska. W konsekwencji, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, Gmina, jako nabywca usługi świadczonej przez podatnika posiadającego siedzibę poza terytorium kraju, będzie zobowiązana do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu tej usługi.

Zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast z treści ust. 2 pkt 4 powołanego artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

We wniosku wskazano, że Gmina, jako nabywca prawa do korzystania z logo zlotu żaglowców, ma prawo posługiwania się tym logo, z możliwością jego dalszego przekazywania, w formie odpłatnej usługi, innym podmiotom prowadzącym działalność handlową, produkcyjną i usługową. Odpłatne udostępnianie logo stanowi, co do zasady, czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe oraz brzmienie powołanych przepisów stwierdzić należy, że Gminie, w związku z nabyciem prawa do korzystania z logo zlotu żaglowców, będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o ile nabycie tego prawa – jak wskazano we wniosku – związane będzie ze sprzedażą opodatkowaną i nie będą zachodziły okoliczności wyłączające to prawo, wynikające z art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.