Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.139.2020.10.END
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Ustalenie, czy korekta rentowności na sprzedaży wyrobów
stanowi przychód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17
ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: definicja
działalność-działalność gospodarcza
korekta
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia
(SSE)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 marca 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Wniosek uzupełniono
    - w odpowiedzi na wezwanie organu - pismem z 3 czerwca 2020 r. (wpływ 8 czerwca 2020
    r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego:
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową, która należy do międzynarodowego koncernu X
    (dalej jako: „X”). Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy
    Ekonomicznej (dalej jako: „SSE”), na podstawie:
    (...) - łącznie jako „Zezwolenia”.
    Przedmiotem działalności gospodarczej wykonywanej przez Wnioskodawcę na terenie SSE
    jest m.in. (...) (dalej: „Wyroby”).
    Wnioskodawca prowadzi działalność w modelu producenta kontraktowego. Produkcja i
    sprzedaż realizowana jest zgodnie ze zleceniami produkcyjnymi otrzymanymi od spółek z
    X (dalej łącznie jako: „Pryncypał”), w których określana jest w szczególności specyfikacja
    wyrobu, wolumen zamówień oraz poziom wynagrodzenia Wnioskodawcy. Cena Wyrobu
    określana jest w oparciu o budżetowane koszty stałe oraz zmienne wyliczone dla
    prognozowanego wolumenu zamówień od Pryncypała. Przychody ze sprzedaży Wyrobów
    do Pryncypała zaliczane są do przychodów uzyskanych z działalności gospodarczej
    prowadzonej na terenie SSE.
    W toku prowadzonej działalności mogą występować niezależne od Wnioskodawcy
    sytuacje, w których rzeczywisty wolumen zamówień jest mniejszy niż pierwotnie ustalony i
    w konsekwencji pierwotnie uzgodniona cena Wyrobów nie zapewnia uzyskania przez
    Wnioskodawcę prognozowanego poziomu dochodowości. Ponieważ rozliczenia pomiędzy
    Wnioskodawcą a Pryncypałem podlegają reżimowi cen transferowych, w takiej sytuacji
    konieczne jest dostosowanie dochodowości Wnioskodawcy na sprzedaży Wyrobów do
    poziomu rynkowego. W tym celu Wnioskodawca i Pryncypał dokonują korekty
    dochodowości zwiększającej przychody Wnioskodawcy w drodze noty księgowej (dalej
    jako: „Korekta rentowności”).
    Korekta rentowności nie stanowi korekty cen poszczególnych Wyrobów, gdyż nie jest
    możliwe ustalenie, jaki wpływ ma zaistniała okoliczność na poszczególne ceny Wyrobów. Z
    tego względu nie podlega ona dokumentowaniu fakturą VAT. W zależności od spełnienia
    warunków przewidzianych w art. 11e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 865 ze zm.; dalej jako: „Ustawa
    o CIT”), Korekta rentowności może być kwalifikowana jako korekta cen transferowych w
    rozumieniu tego przepisu lub pozostawać poza obszarem jego regulacji.
    W piśmie z 3 czerwca 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazali Państwo, że:
      - Prawidłowość dokonanych korekt nie została potwierdzona przez Szefa Krajowej
        Administracji Skarbowej, w ramach procedury, o której mowa w dziale III ustawy z
        dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego
        opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz.U. poz.
        2200);
      - W złożonym wniosku Wnioskodawca nie zadał pytania o prawidłowość dokonywanych
        korekt - pytanie Spółki dotyczyło klasyfikacji osiąganego przychodu jako

        podlegającego zwolnieniu na podstawie art. 17 ust.1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego
        1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2019 r., poz. 865).
        Potwierdzenie prawidłowości korekty przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej
        stanowi narzędzie zabezpieczenia podatników przed ryzykiem zakwestionowania
        warunków transakcji zawieranych z podmiotami powiązanymi, nie jest natomiast
        czynnikiem determinującym prawidłowość korekty, a tym bardziej nie jest
        czynnikiem warunkującym związek uzyskanego w ten sposób dochodu z
        działalnością prowadzoną na obszarze specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
        zezwolenia.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym płatność otrzymana od
    Pryncypała z tytułu korekty rentowności na sprzedaży Wyrobów do Pryncypała stanowi
    przychód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, płatność otrzymana od Pryncypała z tytułu Korekty rentowności
    na sprzedaży Wyrobów do Pryncypała podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od
    osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.
    Zgodnie z ww. przepisem wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust.
    4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20
    października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 482),
    przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
    przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami. Zwolnienie to, zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy CIT, przysługuje z tytułu
    dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.
    Zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i ust. 4 ustawy o
    CIT podlega zatem dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
    specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, w ramach limitu pomocy
    publicznej.
    Ustawa o CIT nie wprowadza definicji dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a,
    jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku
    podatkowym, przy czym za przychód, w świetle art. 12 ustawy o CIT, uznaje się uzyskane
    lub - w określonych przypadkach - należne wartości materialne, w sposób definitywny
    zwiększające aktywa podatnika lub zmniejszające jego pasywa (por. Wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z 3 lutego 2015 r. sygn. akt II FSK 1780/13). Ustawa o CIT nie
    zawiera również definicji działalności gospodarczej, w konsekwencji należy się w ocenie
    Wnioskodawcy posłużyć definicją zawartą w przepisach o działalności gospodarczej, tj. art.
    3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1292),
    zgodnie z którym działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa,
    wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Jednocześnie zezwolenie na
    prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do
    korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego określa przedmiot działalności
    gospodarczej objętej zezwoleniem i w tym zakresie powinien być generowany dochód
    podlegający zwolnieniu.
    Powyższe prowadzi w ocenie Wnioskodawcy do wniosku, że dochodem z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
    zezwolenia jest dodatni wynik ekonomiczny uzyskany w wyniku działalności określonej w

    zezwoleniu (zgodnie ze wskazanym w zezwoleniu kodem PKWiU), bez względu na rodzaj
    przysporzenia. Konsekwentnie, warunkiem uznania dochodu za uzyskany z działalności
    gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwolenia na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej jest związek tego dochodu z działalnością gospodarczą wskazaną w
    zezwoleniu i prowadzoną na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.
    Powyższa wykładnia znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.
    in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2018 r., sygn. akt II FSK 245
    /16, w którym Sąd wskazał, iż:
    „W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że dochodem z działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. są wszelkie przysporzenia
    wynikające z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE o ile tytuł ich
    otrzymania zawiera się w zakresie przedmiotowym działalności określonej w zezwoleniu”
    oraz „(...)nie ma uzasadnionych podstaw, aby twierdzić, że przez dochód taki należy
    rozumieć tylko takie świadczenie, które stanowi bezpośrednio cenę za konkretny towar
    lub usługę, z kategorycznym wyłączeniem jakichkolwiek innych świadczeń”.
    Analogiczne stanowisko zostało przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z 22 marca 2019 r. o sygn. akt II FSK 896/17.
    Ponadto, w przypadku, gdy korekta rentowności podlega reżimowi art. 11e ustawy o CIT,
    prawidłowość zaliczenia jej do przychodów z działalności prowadzonej na terenie
    specjalnej strefy ekonomicznej potwierdza w ocenie Wnioskodawcy treść art. 12 ust. 3aa
    pkt 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym przy ustaleniu wysokości przychodu uwzględnia się
    korektę cen transferowych zwiększającą przychody. Zgodnie z tym przepisem, korekta
    taka nie stanowi odrębnej kategorii przychodów, ale prowadzi do zwiększenia przychodów
    z działalności, której dotyczy.
    W ocenie Wnioskodawcy, ponieważ Korekta rentowności dotyczy wyrobów wytworzonych
    na terenie SSE w wyniku działalności określonej w Zezwoleniach, przychód (lub
    zwiększenie przychodu) wynikający z tej korekty bezsprzecznie związany jest z
    działalnością prowadzoną na terenie SSE na podstawie Zezwoleń, tj. (...).
    Korekta rentowności nie wynika z prowadzenia na terenie SSE działalności innej niż
    określona w Zezwoleniach ani też z prowadzenia działalności poza obszarem SSE. Stanowi
    jedynie formę wyrównania pomiędzy Wnioskodawcą a Pryncypałem zlecającym produkcję,
    będąc bezpośrednią konsekwencją przyjętego modelu rozliczeń polegającego na ustaleniu
    ceny wyrobów w oparciu o koszty budżetowane. Celem Korekty rentowności jest
    osiągnięcie przez Wnioskodawcę rynkowego poziomu dochodowości w przypadku
    wystąpienia okoliczności nieprzewidzianych na etapie budżetowania a mających wpływ na
    dochodowość Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca podkreśla, że rozliczenie w ramach korekty rentowności uzależnione jest
    od faktycznie osiągniętego pomiędzy Wnioskodawcą a Pryncypałem poziomu sprzedaży
    Wyrobów i ma na celu zapewnienie rentowności na sprzedaży Wyrobów na
    prognozowanym poziomie. Gdyby na etapie budżetowania znane były okoliczności, które
    spowodowały obniżenie wolumenu sprzedaży, wówczas zostałaby ustalona wyższa cena
    Wyrobu podlegająca zaliczeniu do przychodów strefowych. Jednocześnie gdyby
    Wnioskodawca nie prowadził na terenie strefy produkcji wyrobów, nie istniałaby podstawa
    do dokonania korekty rentowności.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, pomiędzy korektą rentowności, a działalnością
    prowadzoną na terenie SSE na podstawie Zezwoleń istnieje bezpośredni i ścisły związek
    uzasadniający zaliczenie dochodu uzyskanego w związku z korektą rentowności do
    dochodów zwolnionych z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

    Dokonana przez Wnioskodawcę kwalifikacja korekty rentowności znajduje potwierdzenie
    w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, dotyczących analogicznych
    stanów faktycznych, wydanych przez m.in.:
      - Dyrektora KIS z 5 lipca 2019 r., sygn. akt IBPB-1-2/4510-549/16-1/AK;
      - Dyrektora KIS z 21 sierpnia 2018r., sygn. akt S-ILPB3/423-669/14/18-S/KS;
      - Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 27 stycznia 2016 r., sygn. akt ITPB3/4510-
        588/15/MK.
    W powyższych interpretacjach organ podatkowy potwierdził stanowisko podatnika,
    zgodnie z którym: „skoro odszkodowanie otrzymane jest w związku z niezamówieniem
    wyrobów produkowanych na terenie strefy na podstawie zezwolenia, otrzymane przez
    Spółkę środki będą stanowić przychód z działalności prowadzonej na terenie strefy objętej
    zezwoleniem Konsekwentnie, przychód ten powinien być zwolniony z podatku na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 tej ustawy, tym bardziej, że w przypadku realizacji
    zamówienia, Spółka osiągnęłaby przychód w pełni zakwalifikowany do działalności objętej
    zezwoleniem, a tym samym zwolniony z opodatkowania (...).”
    Tożsame wnioski prezentuje Naczelny Sąd Administracyjny, w powołanym powyżej
    wyroku z 22 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 896/17, zgodnie z którym:
    „Jeżeli zatem rekompensata pozostaje w ścisłym, bezpośrednim i racjonalnym związku z
    przedmiotem działalności gospodarczej określonym w zezwoleniu i prowadzonej przez
    Spółkę na obszarze SSE, to nie ma przeszkód, aby uznać, że rekompensata ta powinna być
    rozliczona w ramach dochodu strefowego”.
    Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2018 r., sygn. akt II FSK
    245/16, NSA potwierdził, iż:
    „Okoliczność, że kontrahent zrezygnował z odbioru części wcześniej zamówionego towaru
    oferując stosowną rekompensatę nie może uzasadniać oceny, że tytuł otrzymania
    rekompensaty jest inny aniżeli działalność gospodarcza wykonywana w strefie w ramach
    uzyskanego zezwolenia”.
    Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, iż w jego ocenie na kwalifikację korekty
    rentowności, jako przychodu z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia, nie wpływa tryb rozliczenia korekty, a w
    szczególności jej kwalifikacja jako korekty cen transferowych podlegającej rozliczeniu w
    trybie art. 12 ust. 3aa ustawy o CIT w zw. z art. 11e ustawy o CIT. Przepis art. 11e ustawy o
    CIT określa jedynie warunki dokonania korekty w trybie szczególnym i brak jest przesłanek
    do kwalifikacji przychodu do przychodów strefowych lub niestrefowych na jego podstawie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, niezależnie od trybu dokonania korekty rentowności, taka
    korekta in plus powinna zostać traktowana jako przychód strefowy (zwiększenie
    przychodu strefowego), podlegający zwolnieniu z podatku dochodowego od osób
    prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, zgodnie z argumentacją
    przedstawioną powyżej.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 17 czerwca 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak: 0111-KDIB1-2.4010.139.2020.2.BG w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe. Interpretację doręczono Państwu 18 czerwca 2020 r.
    Skarga na interpretację
    Pismem z 20 lipca 2020 r. (wpływ 22 lipca 2020 r.) wnieśli Państwo skargę na tę
    interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wrocławiu. Wnieśli Państwo o:

    1) uwzględnienie skargi i na podstawie art. 146 § 1 PPSA uchylenie zaskarżonej
      interpretacji,
    2) zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów
      zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 16 września 2021 r. sygn. akt I
    SA/Wr 437/20 oddalił skargę w całości.
    Wnieśli Państwo skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 18 grudnia 2024 r. sygn. akt II FSK 359/22
    uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 czerwca 2020 r. znak: 0111-KDIB1-
    2.4010.139.2020.2.BG, zasądził na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.
    Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego został doręczony organowi 17 kwietnia
    2025 r. Następnie pismem z 23 kwietnia 2025 r. wpłynęło do organu uzupełnienie tego
    wyroku.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Naczelny
      Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też

    zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa
    wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w
    których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie
    ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.