Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1042.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Brak obowiązku uwzględniania w limicie, o którym mowa w
art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, wartości usług świadczonych na
terytorium Unii Europejskiej, natomiast uwzględnianie
wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o
VAT, wartości usług świadczonych na terytorium Polski.
Słowa kluczowe: koparka
limit-limit obrotu
usługi-usługi budowlane
usługi-usługi związane z nieruchomościami
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku uwzględniania w limicie, o
    którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, wartości usług świadczonych na terytorium
    Unii Europejskiej, natomiast uwzględniania w wartości sprzedaży, o której mowa w art.
    113 ust. 1 ustawy o VAT, wartości usług świadczonych na terytorium Polski. Uzupełnił go
    Pan pismem z 1 grudnia 2025 r. (wpływ 4 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą od 21.02.2024 roku cały czas w zakresie
    przygotowywania terenu pod budowę kod PKD 43.12 Z. Świadczy Pan usługi w tym
    zakresie na terenie Polski dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej
    oraz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Usługi świadczy Pan również na
    terenie Unii Europejskiej dla kontrahentów zagranicznych prowadzących działalność
    gospodarczą, mających siedzibę w Niemczech.
    Usługa przygotowania terenu pod budowę polega na wykopaniu koparką wykopu i jego
    zakopaniu po położeniu instalacji.
    Jest Pan podatnikiem VAT zwolnionym. Siedziba firmy znajduje się na terenie Polski, ....
    Usługi świadczy Pan zgodnie z art. 28e ustawy o VAT na terenie UE. Pana kontrahenci
    zagraniczni nie mają siedziby prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Zgodnie z
    art. 113 ust. 1 ustawy o VAT nie wlicza Pan do limitu obrotu w podatku od towarów i usług
    wartości sprzedaży usług dokonanych na terenie UE dla kontrahentów zagranicznych.
    W odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu pytania Organu o treści:
    1. Czy kontrahenci zagraniczni, na rzecz których świadczy Pan ww. usługi są podatnikami
      w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług? (...)
    2. Czy kontrahenci zagraniczni posiadają stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej w Polsce? Jeżeli tak, to proszę wskazać czy usługi w zakresie
      przygotowywania terenu pod budowę, o których mowa we wniosku, są świadczone
      przez Pana dla tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
      kontrahentów zagranicznych?
    3. Czy osoby fizyczne, na rzecz których świadczy Pan usługi, o których mowa we wniosku:
      a) są podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium kraju?
      b) nie są podatnikami oraz posiadają miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
        kraju?
      c) są podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium Unii Europejskiej?
      d) nie są podatnikami oraz posiadają miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
        Unii Europejskiej?
      e) są podatnikami posiadającymi siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej?
      f) nie są podatnikami oraz posiadają miejsce zamieszkania lub siedzibę poza
        terytorium Unii Europejskiej?
    4. Czy świadczone przez Pana usługi, o których mowa we wniosku, dotyczą:
      a) wyłącznie usług koparką, czy
      b) usług koparką wraz z położeniem przez Pana instalacji?
    5. O położeniu jakich instalacji jest mowa we wniosku?

    6. Czy świadczone przez Pana usługi, o których mowa w opisie sprawy i objęte zakresem
      postawionego we wniosku pytania, są związane bezpośrednio z konkretnymi
      nieruchomościami zgodnie z art. 28e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
    7. W jakim kraju znajdują się ww. nieruchomości?
    8. Czy instalacje, o których mowa we wniosku, są elementami stanowiącymi integralną
      część budynku/budowli, bez których te budynki/budowle są niepełne?
    9. Czy koparkę wynajmuje Pan jako sprzęt czy usługi koparką wykonuje Pan osobiście?
    10. Czy ponosi Pan odpowiedzialność za wykonane usługi, o których mowa we wniosku?
    wskazał Pan, że:
    Kontrahenci zagraniczni, na których rzecz świadczy Pan usługi są podatnikami w
    rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług i nie posiadają oni stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.
    Osoby fizyczne, na rzecz których świadczy Pan usługi w Polsce to osoby fizyczne
    prowadzące działalność gospodarczą i posiadają siedzibę na terytorium kraju.
    Świadczone przez Pana usługi koparką dotyczą wyłącznie wykopania i zakopania wykopu
    pod instalację (kable) do fotowoltaiki. Nie wykonuje Pan podłączeń do instalacji
    fotowoltaicznej.
    Wykopy wykonuje Pan na terenie Niemiec i Polski. Tam też znajdują się nieruchomości.
    Instalacje nie stanowią integralnej części budynku.
    Usługi koparką wykonuje Pan osobiście, jest ona udostępniona przez firmę, dla której
    wykonuje Pan prace.
    Ponosi Pan odpowiedzialność za wykonanie usługi.

## Pytanie

Czy wyżej wymienione świadczenie usług na terenie Unii Europejskiej zgodnie z art. 113
    ust. 1 ustawy o VAT uprawniają Pana do niewliczania wartości sprzedaży tych usług do
    limitu obrotu w podatku od towarów i usług a jedynie wliczanie sprzedaży na terytorium
    kraju.
    Zdaniem Pana nie powinien Pan wliczać ich do limitu podatku VAT.
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Pana, nie powinien Pan wliczać świadczonych usług na terenie UE do limitu
    obrotu w podatku od towarów i usług, zgodnie z takim samym stanowiskiem w
    interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 kwietnia 2019 r. o sygn.
    0114-KDIP1-2.4012.120.2018.3.RD, w której czytamy, że: „[...] przy ustalaniu prawa do
    zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ustawy, należy brać pod uwagę m.
    in. wartość opodatkowanej sprzedaży towarów i usług na terytorium kraju. W
    konsekwencji nie uwzględnia się świadczenia usług, których miejsce opodatkowania
    znajduje się poza terytorium kraju”. Usługi świadczone na terytorium Polski powinien Pan
    wliczyć do limitu podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium
    kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Regulacje prawne
    obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w
    rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

    W myśl art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
    1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
    2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Powołany przepis wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów
    i usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia
    usług.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    W świetle regulacji przepisu art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Według art. 28e ustawy:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami,
      usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak
      ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i
      używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce
      położenia nieruchomości.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw
    oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady
    (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1)
    zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze zm.) –

    zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił,
    na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
    Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
      Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
        a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która
          może stać się przedmiotem własności i posiadania;
        b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim
          osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy
          sposób zdemontować lub przenieść;
        c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub
          konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi,
          okna, dachy, schody i windy;
        d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub
          konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany
          budynku lub konstrukcji.
    W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112
      /WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z
      daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni
      związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
        a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element
          składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu
          widzenia świadczonych usług;
        b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i
          mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych
    usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem
    stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.
    Co więcej w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług,
    których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług
    nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.
    Według myśl art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Jak stanowi art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
        1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
          opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
        1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
        2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
          podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art.
          82 ust. 3, z wyjątkiem:
          a) transakcji związanych z nieruchomościami,

          b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
          c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
        - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
        3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
          dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
          niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    W świetle art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
          energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
          wyrobów tytoniowych,
          samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
          podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
          trwałych podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej
      obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków
      porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
          preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
          komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
          urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
          maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
          pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
          motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,

      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu.
    W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:
      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    Na mocy art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
        1) „podatnika VAT czynnego”,
        2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
        a) ust. 3 i 3c,
        b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT
          UE
        - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Na podstawie art. 96 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
      opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
      obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w
      przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do
      aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
        1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
          zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
          wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania
          tej sprzedaży;
        2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w
          art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
        3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o
          którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku
          rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
        4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
          rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej
          wykonanej czynności.
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą od 21.02.2024 roku w
    zakresie przygotowywania terenu pod budowę kod PKD 43.12 Z. Świadczy Pan usługi w
    tym zakresie na terenie Polski oraz Unii Europejskiej. Jest Pan podatnikiem VAT
    zwolnionym. Usługi świadczy Pan zgodnie z art. 28e ustawy o VAT na terenie UE. Zgodnie z

    art. 113 ust. 1 ustawy nie wlicza Pan do limitu obrotu w podatku od towarów i usług
    wartości sprzedaży usług dokonanych na terenie UE dla kontrahentów zagranicznych.
    Siedziba firmy znajduje się na terenie Polski. Pana kontrahenci zagraniczni nie mają
    siedziby prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Kontrahenci zagraniczni, na
    których rzecz świadczy Pan usługi są podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy i nie
    posiadają oni stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.
    Osoby fizyczne, na rzecz których świadczy Pan usługi w Polsce to osoby fizyczne
    prowadzące działalność gospodarczą i posiadają siedzibę na terytorium kraju.
    Usługa przygotowania terenu pod budowę polega na wykopaniu koparką wykopu i jego
    zakopaniu po położeniu instalacji. Świadczone przez Pana usługi koparką dotyczą
    wyłącznie wykopania i zakopania wykopu pod instalację (kable) do fotowoltaiki. Nie
    wykonuje Pan podłączeń do instalacji fotowoltaicznej. Wykopy wykonuje Pan na terenie
    Niemiec i Polski. Tam też znajdują się nieruchomości. Instalacje nie stanowią integralnej
    części budynku. Usługi koparką wykonuje Pan osobiście, jest ona udostępniona przez
    firmę, dla której wykonuje Pan prace. Ponosi Pan odpowiedzialność za wykonanie usługi.
    W celu odniesienia się do kwestii objętej zakresem Pana pytania należy rozstrzygnąć czy
    świadczone przez Pana usługi w zakresie przygotowywania terenu pod budowę stanowią
    usługi związane z nieruchomościami w myśl art. 28e ustawy.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy
    stwierdzić, że – jak wynika z okoliczności sprawy – świadczy Pan usługi koparką dotyczące
    wykopania i zakopania wykopu pod instalację (kable) do fotowoltaiki, które są związane
    bezpośrednio z nieruchomością.
    Zatem w niniejszej sprawie miejsce świadczenia ww. usług koparką ustalane jest na
    podstawie art. 28e ustawy, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług związanych z
    nieruchomościami jest miejsce położenia tych nieruchomości. Oznacza to, że usługa
    świadczona przez Pana na nieruchomościach znajdującej się na terytorium Unii
    Europejskiej nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, z uwagi na fakt, że są związane
    bezpośrednio z nieruchomością zlokalizowaną poza krajem.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy należy podkreślić, że odpłatne świadczenie usług, których
    miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju nie stanowi
    sprzedaży w rozumieniu ustawy. Tym samym przy ustalaniu prawa do zwolnienia, o
    którym mowa w art. 113 ustawy nie uwzględnia się świadczenia usług, których miejsce
    opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że do wartości limitu zwolnienia, o którym mowa w art.
    113 ust. 1 ustawy, nie powinien Pan wliczać kwot z tytułu wykonania usług, które
    stosownie do art. 28e ustawy nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    na terytorium Polski. Zatem wartości usług wykonywanych przez Pana na
    nieruchomościach znajdujących się na terytorium Unii Europejskiej, do których
    zastosowanie znajduje art. 28e ustawy, nie wlicza się do limitu zwolnienia określonego w
    art. 113 ust. 1 ustawy.
    Natomiast w przypadku świadczonych przez Pana usług koparką na nieruchomościach
    znajdujących się na terytorium Polski, usługi te podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na terytorium kraju. Wartości tych usług wlicza się do wartości sprzedaży,
    o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że jeżeli, w ramach prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej, wartość sprzedaży opodatkowanej na terytorium Polski przekroczy kwotę, o
    której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, to utraci Pan prawo do korzystania ze zwolnienia
    określonego w art. 113 ust. 1 ustawy i będzie Pan wówczas zobowiązany do rejestracji
    jako podatnik VAT czynny. Zwolnienie to utraci moc począwszy od czynności, którą
    zostanie przekroczona wskazana kwota limitu, stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy.

    Wskazania wymaga również, że w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności
    wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy, utraci Pan prawo do zwolnienia podmiotowego
    określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Tym samym uznałem Pana stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.