Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-727/08-2/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-11
Teza: Czy wypłaty dokonywane na rzecz Podwykonawcy związane z przedstawionym stanem faktycznym stanowią należności licencyjne w rozumieniu art. 12 ust. 3 umowy polsko — belgijskiej?
Słowa kluczowe: Belgia; należność-należności licencyjne; opodatkowanie; podwykonawstwo; umowa; wypłata; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 05.05.2008r. (data wpływu 12.05.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zwolnienia z opodatkowania u źródła kwot wypłacanych podwykonawcy z tytułu świadczenia usług badawczych **- jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 05.05.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zwolnienia z opodatkowania u źródła kwot wypłacanych podwykonawcy z tytułu świadczenia usług badawczych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W związku z wykonywaniem przez S.A. (dalej: „Spółka”) z siedzibą w Polsce montażu kotła technicznego na terytorium Belgii, Spółka korzysta z usług podwykonawcy mającego siedzibę na terytorium Belgii (dalej: „Podwykonawca”), wykonującego na rzecz Spółki badania nieniszczące. Usługa wykonywana jest przez Podwykonawcę na terytorium Belgii. Spółka nie posiada na terytorium Belgii „zagranicznego zakładu” w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. Podwykonawca nie posiada na terytorium Polski „zagranicznego zakładu” w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. Badanie służy wykrywaniu niedoskonałosci wyrobów, oceny właściwości materiałów i pomiarów gabarytów obiektów bez wywoływania zmian ich właściwości użytkowych: np. wad kształtu, odstępstw wymiarowych, niewłaściwego montażu, pęknięć, korozji, nieszczelności itp. W związku z wykonywanym badaniem nie dochodzi do odpłatnego przeniesienia prawa autorskiego lub prawa pokrewnego na Podwykonawcę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wypłaty dokonywane na rzecz Podwykonawcy związane z przedstawionym stanem faktycznym stanowią należności licencyjne w rozumieniu art. 12 ust. 3 umowy polsko — belgijskiej?

Zdaniem Spółki należności wypłacane na rzecz Podwykonawcy nie są należnościami licencyjnymi, o których mowa w art. 12 ust. 3 konwencji z dnia 20 sierpnia 2001 r. zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139; dalej umowa polsko-belgijska). Zgodnie bowiem z przytoczonym powyżej artykułem: „Określenie „należności licencyjne” (\`(...)\`) oznacza wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin oraz z filmami lub taśmami dla radia lub telewizji, do patentu, znaku towarowego lub handlowego, rysunku lub modelu, planu, tajemnicy lub technologii produkcyjnej, jak również za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za korzystanie z doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej”.

W opisywanym stanie faktycznym Spółka nie wypłaca na rzecz Podwykonawcy żadnych należności z tytułu użytkowania jakichkolwiek praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego. Spółka nie dokonuje również wypłaty należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za korzystanie z doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej, czyli za przekazanie łub udostępnienie tzw. know — how.

W związku z powyższym zdaniem Spółki, należności Podwykonawcy uzyskiwane od Spółki stanowią „zysk przedsiębiorstwa”, o którym mowa w art. 7 Umowy polsko — belgijskiej. Ponieważ Podwykonawca nie posiada na terytorium Polski „zakładu” w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, jego przychody uzyskiwane z tytułu wykonania badań nieniszczących będą podlegały opodatkowaniu jedynie w państwie jego siedziby, tj. w Belgii. W związkuz powyższym na Spółce nie ciąży obowiązek pobrania podatku „u źródła” z tytułu dokonanej wypłaty (art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – ograniczony obowiązek podatkowy.

Z treści wniosku wynika, iż Spółka zawarła z podwykonawcą mającym siedzibę na terytorium Belgii umowę, których przedmiotem jest wykonanie na jej rzecz usługi badawczej (polegającej na wykrywaniu niedoskonałosci wyrobów, oceny właściwości materiałów i pomiarów gabarytów obiektów bez wywoływania zmian ich właściwości użytkowych: np. wad kształtu, odstępstw wymiarowych, niewłaściwego montażu, pęknięć, korozji, nieszczelności itp.). Dochody uzyskiwane z tego tytułu przez podwykonawcę Spółki stanowią więc dla firmy z Belgii zysk przedsiębiorstwa z prowadzenia działalności gospodarczej.

W myśl postanowień art. 7 ust. 1 konwencji z dnia 20 sierpnia 2001 r. zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139; dalej umowa polsko-belgijska), zyski przedsiębiorstwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym przedsiębiorstwo ma siedzibę, chyba że prowadzi ono w drugim z umawiających się państw działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład.

Zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym we wniosku belgijski podwykonawca Spółki nie prowadzi działalności w Polsce poprzez zakład, wobec tego zyski tego przedsiębiorcy uzyskiwane z tytułu wykonywania prac związanych ze świadczeniem przedmiotowej usługi na rzecz Spółki podlegają opodatkowaniu tylko w kraju, w których firma ta ma siedzibę, tj. w Belgii.

Mając na uwadze powyższe w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania postanowienia art. 12 umowy polsko – belgijskiej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

**