Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-749/08/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-06-17
Teza: opodatkowanie i dokumentowanie premii pieniężnych
Słowa kluczowe: opodatkowanie; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. S., przedstawione we wniosku z dnia 28 kwietnia 2008r. (data wpływu 14 maja 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 czerwca 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania premii pieniężnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania premii pieniężnych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 9 czerwca 2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako sprzedający zawarł umowę handlową sprzedaży z kontrahentem (kupujący). Jeden z zapisów umownych przewiduje bonus miesięczny oraz roczny przyznany kupującemu przez sprzedającego za osiągnięcie miesięcznego obrotu i dodatkowo za osiągnięcie obrotu rocznego. Rozliczenie to odbywa się w oparciu o obrót zarejestrowany w systemie kontrahenta. Miesięczny obrót, którego osiągnięcie upoważnia do przyznania bonusu ustalony został na poziomie 2 000 zł, bonus zaś określony został procentowo i wynosi 5,7% od obrotu. Czynność przyznania premii pieniężnej dokumentowana jest przez beneficjenta premii fakturą VAT zgodnie ze stanowiskiem Ministra Finansów wyrażonym w piśmie z dnia 30 grudnia 2004r., nr PP3-812-1222/2004/AP/4026. Poza czynnością prawną, którą jest umową kupna-sprzedaży, kupujący nie jest zobowiązany do świadczenia jakichkolwiek usług na rzecz sprzedającego, nie i istnieją żadne zapisy, które obligowałyby kupującego do osiągnięcia ustalonego poziomu obrotów. Dotychczas podmioty otrzymujące premie pieniężne wystawiały faktury VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wypłata premii pieniężnej winna być traktowana jako świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, czy jako świadczenie wyłączone spod opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy fakt jej otrzymania winien być udokumentowany notą obciążeniową czy też fakturą VAT?
3.  Od kiedy winna ulec zmianie forma dokumentowania premii pieniężnej jeżeli w związku z zajętym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach stanowiskiem zajdzie taka potrzeba?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cytowanej ustawy przez świadczenia usług rozumie się każde świadczenia na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że skoro usługą jest świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów to nie możliwa jest taka sytuacja, w której jedna czynność byłaby jednocześnie dostawą jak i usługą. Nadto prowadziłoby to do podwójnego opodatkowania tej samej czynności. Zauważyć bowiem należy, że dokonywanie zakupów jak i zapłata za nie mieści się w czynności opodatkowanej podatkiem VAT w postaci dostawy towarów, dlatego też nie może podlegać opodatkowaniu z tytułu usługi. Zdaniem Wnioskodawcy, po stronie kupującego nie sposób wskazać jakiegokolwiek obowiązku jak i czynności faktycznych wykonywanych przez kupującego na rzecz sprzedającego. Skoro przedmiotem świadczenia są pieniądze, którymi obrót nie podlega VAT to wypłacanych kupującemu przez sprzedającego bonusów nie sposób uznać za usługę w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT. Dlatego też fakt wypłacenia bonusów winien być udokumentowany notą księgową a nie fakturą VAT. Dla potwierdzenia swojego stanowiska Wnioskodawca powołał orzeczenia sądów administracyjnych, tj. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2007r., (I FSK 94/06), wyrok WSA z 22 maja 2007r. III S.A./Wa, 4080/06.

Nadto zdaniem Wnioskodawcy, podwójne opodatkowanie tej samej czynności prowadziłoby do naruszenia postanowień VI Dyrektywy VAT zgodnie, z którą dostawa towarów nie może stanowić jednocześnie świadczenia usługi (art. 6, 5 i 7 VI Dyrektywy). A zatem także w prawie wspólnotowym określona ilość dostaw nie może stanowić usługi. Nadto podwójne opodatkowanie sprzeczne jest także z zasadą równości i powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 84 Konstytucji RP. Powyższe stanowisko pozostaje jednakże w sprzeczności ze stanowiskiem Ministra Finansów przedstawionym w piśmie z dnia 30 grudnia 2004r. nr PP3-812-1222/2004/AP/4026, do którego Wnioskodawca jak i jego kontrahenci (beneficjenci premii) dotychczas się stosował i stosuje. Oznacza to, że czynność przyznania premii dokumentowana była fakturami VAT wystawianymi przez beneficjentów premii, a Wnioskodawca dokonywał rozliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur. Wnioskodawca wskazuje, iż stosownie do przepisu art. 14 § 1 Ordynacji podatkowej do obowiązków Ministra Finansów należy sprawowanie ogólnego nadzoru w sprawach podatkowych i w ramach tego nadzoru dążenie do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej. Skoro realizując ustawowy obowiązek wynikający z powołanego przepisu Minister Finansów zajął stanowisko w zakresie sposobu dokumentowania premii pieniężnych to podatnik obowiązany był postąpić zgodnie z interpretacją dokonaną przez Ministra Finansów. Jednakże w związku z najnowszym orzecznictwem NSA w Warszawie jak też orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych Wnioskodawca powziął wątpliwość w zakresie słuszności dokonanej przez Ministra Finansów interpretacji. Wprawdzie Wnioskodawca stosownie do przepisu art. 170 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest związany prawomocnymi orzeczeniami wydanymi przez sąd ale są nimi związane sądy i organy państwowe. W ten sposób powołany przepis gwarantuje zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy (wyrok NSA z 19 maja 1999r.,IV S.A. 2543/98, niepubl.). Oznacza to, że także inne sądy i inne organy państwowe, a w wypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu.

Nadto Minister Finansów dążąc do zapewnienia jednolitości stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonuje ich interpretacji przy uwzględnieniu między innymi orzecznictwa sądów. Wobec ujednoliconej już linii orzeczniczej wysoce prawdopodobnym wydaję się zatem rychła zmiana wykładni dokonanej przez Ministra Finansów w piśmie z dnia 30 grudnia 2004r. Zdaniem Wnioskodawcy wypłata premii pieniężnej wyłączona jest spod opodatkowania podatkiem od towarów i usług jako, że nie stanowi świadczenia usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z powyższym fakt otrzymania premii pieniężnej winien być dokumentowany notą księgową, a nie fakturą VAT. W tym stanie rzeczy podzielając argumentację zawartą zarówno w sentencji przytoczonych orzeczeń jak i w ich odrębnych uzasadnieniach podatnik stoi na stanowisku, że do czasu wydania przez właściwy organ podatkowy interpretacji przepisów podatkowych uprawniony jest do postępowania zgodnie z wytycznymi Ministra Finansów zawartymi w piśmie z dnia 30 grudnia 2004r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT), natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powoływanej ustawy o VAT. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w cyt. art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

W praktyce występują również sytuacje, gdzie premia pieniężna jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i premia ta nie jest związana z żadną konkretną dostawą. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania. Zatem opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, dla której jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W opisanym stanie faktycznym mamy do czynienia z sytuacją, gdzie Wnioskodawca jako sprzedający zawarł umowę handlową sprzedaży z kontrahentem (kupującym). Jeden z zapisów umownych przewiduje bonus miesięczny oraz roczny przyznany kupującemu przez sprzedającego za osiągnięcie miesięcznego obrotu i dodatkowo za osiągnięcie obrotu rocznego. Rozliczenie to odbywa się w oparciu o obrót zarejestrowany w systemie kontrahenta. Miesięczny obrót, którego osiągnięcie upoważnia do przyznania bonusu ustalony został na poziomie 2 000 zł, bonus zaś określony został procentowo i wynosi 5,7% od obrotu. Zdaniem Wnioskodawcy, poza czynnością prawną, którą jest umowa kupna-sprzedaży, kupujący nie jest zobowiązany do świadczenia jakichkolwiek usług na rzecz sprzedającego, nie i istnieją żadne zapisy, które obligowałyby kupującego do osiągnięcia ustalonego poziomu obrotów. Z przedstawionego stanu faktycznego jednakże wynika, iż wypłata premii pieniężnej jest uzależniona od spełnienia przez kupującego określonych warunków. Jeżeli warunki te nie zostaną spełnione, premia pieniężna nie będzie wypłacona. Zatem nie można twierdzić, że kupujący nie jest zobowiązany do świadczenia jakichkolwiek usług na rzecz sprzedającego i że nie istnieją żadne zapisy, które obligowałyby kupującego do osiągnięcia ustalonego poziomu obrotów. Bowiem zapis, który mówi, iż premia wypłacana jest po osiągnięciu obrotu w wysokości 2000 zł jest zapisem zobowiązującym nabywcę do osiągnięcia tego pułapu sprzedaży, aby mógł otrzymać premię pieniężną. Bonus został określony procentowo, wynosi 5,7% osiągniętego obrotu, zatem wysokość wypłaconej premii zależy od wysokości osiągniętego obrotu, bonus nie jest związany z konkretną dostawą towaru. Bonus jest zatem wynagrodzeniem przede wszystkim za lojalność nabywcy wobec sprzedawcy, za powstrzymywanie się od dokonywania zakupów u innych kontrahentów i za dokonywanie takiej ilości zakupów, która uprawnia do wypłacenia premii. Jednocześnie wypłata premii za osiągnięcie określonego pułapu obrotów jest czynnikiem motywującym dla nabywcy do dokonywania zakupów u Wnioskodawcy. Z drugiej zaś strony, Wnioskodawca jako sprzedający jest zainteresowany tym aby kontrahenci dokonywali zakupy u niego, a nie u innych dostawców, więc wypłaca nabywcom wynagrodzenie, które jest tym wyższe im większa jest wartość dokonanych przez nabywcę zakupów. Wnioskodawca wypłaca nabywcom premie pod warunkiem, że w określonym czasie dany kontrahent zrealizuje określony obrót. Premia ta nie ma więc charakteru dobrowolnego, ale uzależniona jest od określonego zachowania kupującego. Usługobiorcą jest dostawca, który realizuje swój interes ekonomiczny poprzez tworzenie sytuacji, w której kupujący decyduje się na zakup u niego, a nie u innego dostawcy. Należy również zauważyć, że w opisanym stanie faktycznym występują dwie transakcje: dostawa towarów oraz świadczenie usług. Na rzecz takiego wniosku przemawia w szczególności okoliczność, że wypłata przedmiotowej premii nie jest związana z konkretną dostawą towarów. Poza tym czynności te są odrębnie wynagradzane (z tytułu dostawy towarów wynagrodzenie płacone jest przez nabywcę, natomiast w przypadku premii pieniężnej wynagrodzenie wypłacane jest przez dostawcę towarów). Zatem nie dochodzi w tym przypadku do podwójnego opodatkowania tej samej czynności. Wypłata przedmiotowej premii pieniężnej jest rodzajem wynagrodzenia za określone zachowanie się nabywcy w stosunku do sprzedawcy. Wypłacając premię pieniężną sprzedawca nagradza kupującego za nabycie określonej ilości towarów, a w konsekwencji za lojalność względem sprzedawcy, tj. za to że kupujący nabywa towary wybranego kontrahenta, a nie jego konkurentów. Premia pieniężna powinna być w związku z tym traktowana również jako wynagrodzenie za powstrzymywanie się od zakupu towarów konkurencyjnych. Zachowanie nabywcy stanowi w tym przypadku świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego. Jako zapłatę za wykonaną usługę kontrahent otrzymuje bonus w postaci premii pieniężnej. Pomiędzy stronami zaistniała więc więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o VAT stanowi świadczenie usługi za wynagrodzeniem.

Zatem należy uznać, iż w przedmiotowej sprawie zachowanie nabywcy stanowi świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego. Otrzymanie przedmiotowej premii pieniężnej jest rodzajem wynagrodzenia za określone zachowanie się nabywcy w stosunku do sprzedawcy. Jako zapłatę za wykonaną usługę nabywca otrzymuje bonus w postaci premii pieniężnej. W myśl art. 41 ust. 13 ustawy o VAT towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę. W świetle powyższego zachowanie nabywcy polegające na osiągnięciu określonego w umowie obrotu należy uznać za świadczenie usług zgodnie z cytowanym art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i opodatkować podatkiem od towarów i usług według stawki 22% zgodnie z art. 41 ust. 13 ustawy o VAT.

Ponadto, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Zatem w sytuacji przedstawionej we wniosku, otrzymana premia pieniężna przez nabywcę towarów jest rodzajem wynagrodzenia za określone zachowanie się nabywcy w stosunku do sprzedającego tj. Wnioskodawcy, stanowiące świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego (tj. Wnioskodawcy), podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według 22% stawki podatku VAT, oraz winno być udokumentowane poprzez wystawienie przez świadczącego usługę – kontrahenta Wnioskodawcy faktury VAT na rzecz nabywcy usług, tj. Wnioskodawcy wypłacającego premię pieniężną.

Ponadto należy wskazać, iż interpretacja ogólna z dnia 30 grudnia 2004r. nr PP3-812-1222/2004/AP/4026 została wydana przez Ministra Finansów z powołaniem na art. 14 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa w jej brzmieniu obowiązującym na dzień 30 grudnia 2004r. celem zapewnienia, jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego. Zgodnie z obowiązującym na dzień 30 grudnia 2004r. brzmieniem przepisów Ordynacji podatkowej – art. 14 § 3 - zastosowanie się podatnika, płatnika lub inkasenta do interpretacji, o której mowa w art. 14a § 1, nie może mu szkodzić. Również, po dokonaniu z dniem 1 lipca 2007r. nowelizacji ustawy Ordynacja podatkowa (ustawa z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw Dz. U. z 2006r. nr 217, poz. 1590) zgodnie z art. 14k § 2 zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

Zgodnie natomiast z art. 14m § 1 pkt 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa, zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona lub nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:

*   zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej oraz
*   skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo po doręczeniu interpretacji indywidualnej.

Reasumując, jeżeli Wnioskodawca po dniu 1 stycznia 2008r. zastosuje się do obowiązującej interpretacji ogólnej Ministra Finansów to uzyska ochronę przewidzianą w art. 14k i 14m Ordynacji podatkowej. Ponieważ tut. organ wykazał w przedmiotowej interpretacji, iż otrzymane premie pieniężne powinny być udokumentowane przez otrzymującego takie premie fakturą VAT i opodatkowane 22% stawką podatku od towarów usług zatem nie zachodzi potrzeba zmiany formy dokumentowania premii pieniężnych. Mając na uwadze wszystkie powyższe ustalenia, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie opodatkowania i udokumentowania premii pieniężnych, należało uznać je za **nieprawidłowe.**

Odnośnie wskazanego we wniosku orzecznictwa sądów administracyjnych tut. organ zauważa, iż orzeczenia te wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, zatem tut. organ nie jest nim związany przy dokonywaniu oceny prawnej stanowiska Wnioskodawców w indywidualnych sprawach dotyczących podobnej tematyki. Rozstrzygnięcie dokonane przez Sąd wiąże bowiem wyłącznie w konkretnej sprawie, w której zostało wydane i nie może być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach. Bowiem źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczpospolitej Polskiej są z zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. Nr 78, poz. 483) Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.