Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.123.2025.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Skutki podatkowe aportu nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: aport
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
odliczenia-prawo do odliczenia
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Opis zdarzenia przyszłego

A Spółka Jawna (dalej: „Spółka” lub „Nabywca”) jest spółką z siedzibą na terytorium Polski,
    zarejestrowaną jako podatnik VAT czynny. Zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze
    Sądowym, przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Nabywcy jest realizacja
    projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych (PKD 68.12.
    A).
    A.A. (dalej: „Zbywająca”) jest jednym ze wspólników Spółki. Zbywająca jest zarejestrowana
    jako podatnik VAT czynny. Zgodnie z wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej, przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej
    Zbywającej jest pośrednictwo w obrocie nieruchomościami (PKD 68.31.Z).
    Zbywająca jest właścicielem działki gruntu o numerze 1 w (...) (dalej: „Nieruchomość”).
    Zbywająca nabyła Nieruchomość w 2021 r. od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności
    gospodarczej w drodze transakcji, która nie podlegała VAT.

    Nieruchomość nie jest zabudowana jakimikolwiek budynkami lub budowlami w
    rozumieniu Prawa budowlanego. Znajdujące się na Nieruchomości pozostałości po szopie,
    tj. podmurówka, stanowi jedynie pozostałość po większym obiekcie i nie może być
    kwalifikowana jako budowla w rozumieniu Prawa budowlanego.
    Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (dalej:
    „Plan miejscowy”) Nieruchomość jest przeznaczona w całości pod zabudowę (tereny
    zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej).
    Zbywająca nie wykorzystywała po nabyciu Nieruchomości do jakiejkolwiek działalności, a
    w szczególności polegającej na oddaniu Nieruchomości do odpłatnego używania (np. na
    podstawie umowy najmu lub dzierżawy).
    Zbywająca udzieli Spółce zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane. Na
    tej podstawie Spółka wystąpi o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę na
    Nieruchomości budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi (dalej:
    „Inwestycja”).
    W terminie 30 dni od dnia uzyskania ostatecznego i prawomocnego pozwolenia na
    budowę Inwestycji, wspólnicy Spółki zamierzają podjąć uchwałę w sprawie podwyższenia
    wysokości wkładów do Spółki.
    Na pokrycie podwyższonych wkładów Zbywająca wniesie wkład niepieniężny (dalej:
    „Aport”) w postaci Nieruchomości.
    W wykonaniu uchwały wspólników Spółki i wynikającego z niej zobowiązania do
    wniesienia Aportu, Zbywająca zawrze ze Spółką umowę rozporządzającą w formie aktu
    notarialnego, której przedmiotem będzie wniesienie przez nią Aportu. Wartość Aportu
    zostanie określona w zmienionej umowie Spółki jako wartość netto (tj. bez kwoty podatku
    VAT). Wniesienie Aportu w postaci Nieruchomości przez Zbywającą na rzecz Nabywcy
    zostanie udokumentowane przez Zbywającą fakturą z podatkiem VAT. W związku z
    wniesieniem Aportu, Zbywająca obejmie udział kapitałowy w Spółce o wartości równej
    wartości Nieruchomości. Nabywca uiści na rzecz Zbywającej kwotę pieniężną,
    odpowiadającą wysokości podatku VAT naliczonego od wartości netto Nieruchomości.
    Nabywca będzie wykorzystywał Nieruchomość wyłącznie do wykonywania działalności
    opodatkowanej VAT (sprzedaż nowych lokali mieszkalnych i miejsc postojowych
    powstałych w ramach Inwestycji).
    W związku z powyższym, Wnioskodawcy występują z niniejszym wnioskiem, aby
    potwierdzić skutki w VAT planowanego Aportu Nieruchomości przez Zbywającą na rzecz
    Nabywcy.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    1) Zbywająca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z tytułu
      prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie pośrednictwa i
      obrotu nieruchomościami, a także najmu nieruchomości.
    2) Zbywająca nabyła działkę nr 1 w celu ochrony kapitału, bez sprecyzowanych planów.
    3) Zbywająca nie udzieliła/nie planuje udzielić Nabywcy pełnomocnictwa bądź
      jakiegokolwiek innego umocowania prawnego (oprócz zgody na dysponowanie
      Nieruchomością na cele budowlane) do działania w Jej imieniu w związku z Aportem
      działki nr 1.
    4) Zbywająca dokona Aportu ww. działki nr 1 do Spółki wyłącznie w zamian za udział
      kapitałowy w Spółce oraz kwotę pieniężną, odpowiadającą wysokości podatku VAT
      naliczonego od wartości netto Nieruchomości.
    5) Wartość nieruchomości wnoszonej do Spółki zostanie określona w umowie aportowej
      w wysokości odpowiadającej wartości Nieruchomości netto skalkulowanej jako iloczyn
      zaprojektowanej i zatwierdzonej pozwoleniem na budowę powierzchni użytkowej

      mieszkalnej, która ma powstać w efekcie realizacji Inwestycji i ryczałtowo ustalonej
      kwoty.
    6) Zważywszy, iż Spółka jest spółką osobową, wartość udziału kapitałowego w Spółce
      otrzymanego przez Zbywającą nie będzie obliczona wg wartości nominalnej.
    7) Wartość udziału kapitałowego w Spółce otrzymanego przez Zbywającą będzie równa
      wartości rynkowej wnoszonego wkładu niepieniężnego do Spółki.
    8) Zbywająca otrzyma udział kapitałowy w wysokości odpowiadającej wartości
      Nieruchomości netto skalkulowanej według metody opisanej w pkt 5) powyżej.
    Pytania
    1) Czy Aport Nieruchomości przez Zbywającą na rzecz Nabywcy będzie podlegał
      przepisom ustawy o VAT?
    2) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 - czy Aport Nieruchomości przez
      Zbywającą na rzecz Nabywcy będzie zwolniony od podatku VAT?
    3) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 - czy Nabywcy będzie
      przysługiwało pełne prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT z tytułu nabycia
      Nieruchomości od Zbywającej w drodze Aportu?
    4) Czy podstawą opodatkowania Aportu Nieruchomości przez Zbywającą na rzecz
      Nabywcy będzie wartość udziału kapitałowego w Spółce odpowiadająca wartości netto
      Nieruchomości, do której należy doliczyć kwotę należnego podatku VAT?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    1) Aport Nieruchomości przez Zbywającą na rzecz Nabywcy będzie podlegał przepisom
      ustawy o VAT.
    2) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 - Aport Nieruchomości przez
      Zbywającą na rzecz Nabywcy nie będzie zwolniony od podatku VAT.
    3) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 - Nabywcy będzie przysługiwało
      pełne prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT z tytułu nabycia Nieruchomości
      od Zbywającej w drodze Aportu.
    4) Podstawą opodatkowania Aportu Nieruchomości przez Zbywającą na rzecz Nabywcy
      będzie wartość udziału kapitałowego w Spółce odpowiadająca wartości netto
      Nieruchomości, do której należy doliczyć kwotę należnego podatku VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców
    Ad 1)
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa
    towarów na terytorium kraju.
    Natomiast przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są z kolei rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawców, czynność wniesienia Aportu w postaci
    Nieruchomości do Spółki spełnia przesłanki odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów podlega przepisom
    ustawy o VAT. Aby tak było, czynność musi być wykonana przez podatnika w rozumieniu
    ustawy o VAT.

    Podatnikiem VAT - na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wskazano w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10) wynika, że dostawę terenu budowlanego przez osobę fizyczną
    należy uznać za podlegającą podatkowi VAT pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej z wykonywaniem prawa własności w ramach zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W ocenie TSUE, nie można uznać, iż w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym
    mieszczą się transakcje, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców. Takie aktywne działania, zdaniem TSUE,
    mogą polegać, na przykład, na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawców, dokonując Aportu Nieruchomości
    na rzecz Spółki, Zbywająca wystąpi w charakterze podatnika VAT.
    Zwrócić bowiem należy uwagę na fakt, że przed wniesieniem Aportu Zbywająca udzieli
    Nabywcy zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane. Na tej podstawie
    Spółka wystąpi o udzielenie pozwolenia na budowę na Nieruchomości Inwestycji. Z kolei
    Aport zostanie wniesiony dopiero po uzyskaniu przez Spółkę ostatecznego i
    prawomocnego pozwolenia na budowę Inwestycji.
    W wyniku tych działań, w ocenie Wnioskodawców, dojdzie niewątpliwie do uatrakcyjnienia
    Nieruchomości, w związku z czym wniesienie Aportu w postaci Nieruchomości będzie
    przekraczać zakres zwykłym zarządem majątkiem prywatnym Zbywającej. Spełnione są
    zatem, zdaniem Wnioskodawców, przesłanki niezbędne do stwierdzenia, że Zbywająca,
    dokonując Aportu Nieruchomości na rzecz Nabywcy, będzie działać w charakterze
    podatnika VAT.
    Dodatkowo, Wnioskodawcy pragną przytoczyć wnioski wyrażone przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji z 17 lipca 2023 r., 0114-KDIP1-1.4012.283.2023.2.MM
    wydanej na gruncie zbliżonego stanu faktycznego w którym:
        osoba fizyczna sprzedawała teren budowlany;
        sprzedająca zawarła z firmą deweloperską umowę przedwstępną sprzedaży ww.
        terenu;
        sprzedający wyraził zgodę na dysponowanie nieruchomością przez nabywcę na
        cele budowlane.
    Jak zauważono w ww. interpretacji:
    „Po udzieleniu pełnomocnictwa i zgody do dysponowania nieruchomością do celów
    budowlanych oraz do podejmowania pozostałych czynności opisanych w umowie
    przedwstępnej, czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w

    sferze prawnej Sprzedającego jako mocodawcy. Stroną podejmowanych czynności będzie
    Sprzedający, a nie Kupujący, bądź jego pełnomocnik - Kupujący nie działa we własnym,
    lecz w imieniu Sprzedającego”.
    „Ponadto, jak Państwo wskazaliście we wniosku, Sprzedający dwukrotnie zawarł umowy
    przedwstępne sprzedaży nieruchomości. Umowa przedwstępna, która wygasła 31 marca
    2023 r. również przewidywała szeroki zakres zgody Sprzedającego na dysponowanie
    nieruchomością w celach budowlanych przez Nabywcę, a także zobowiązywała
    Sprzedającego do udzielenia pełnomocnictwa na rzecz Nabywcy zgodnie z jego planami
    inwestycyjnymi. Zatem należy uznać, że Sprzedający podejmował aktywne działania w celu
    sprzedaży Nieruchomości. Przedstawiona we wniosku aktywność Sprzedającego wykracza
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w
    odniesieniu do Nieruchomości (działek nr 1, 2 oraz udziału w działce nr 3), a zaistniały ciąg
    zdarzeń wskazuje, że w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    Sprzedający będzie działać jak podatnik podatku VAT.”
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawców, Aport Nieruchomości przez
    Zbywającą na rzecz Nabywcy będzie podlegał przepisom ustawy o VAT.
    Ad 2)
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Przez tereny budowlane - zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT - rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, zgodnie z Planem miejscowym, Nieruchomość
    jest przeznaczona w całości pod zabudowę (tereny zabudowy mieszkaniowej
    wielorodzinnej). W związku z tym, zdaniem Wnioskodawców, Nieruchomość należy
    zakwalifikować jako teren budowlany w rozumieniu ww. przepisów ustawy o VAT.
    W konsekwencji, do dostawy Nieruchomości nie znajdzie zastosowania zwolnienie od
    podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki ewentualnego zastosowania zwolnienia od
    podatku VAT określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
        towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
        podatku VAT,
        w związku z nabyciem tych towarów nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
        VAT naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia
    od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Zbywająca nie wykorzystywała Nieruchomości
    do jakiejkolwiek działalności, a w szczególności polegającej na oddaniu Nieruchomości do
    odpłatnego używania (np. na podstawie umowy najmu lub dzierżawy).

    W związku z tym, na gruncie niniejszego stanu faktycznego nie jest spełniona przesłanka
    wykorzystywania towaru (w tym przypadku Nieruchomości) przez Zbywającą wyłącznie do
    działalności zwolnionej z VAT.
    Z kolei w kontekście warunku dotyczącego braku przysługiwania prawa do odliczenia VAT,
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12
    wskazał, że:
    „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
    wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma
    prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami
    dyrektywy lub u.p.t.u. co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por.
    art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w
    poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała
    opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse
    A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia
    tego nie skorzystał”.
    Z ww. wyroku wynika zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że podatnikowi nie przysługiwało prawo do
    odliczenia VAT.
    Z uwagi na powyższe, w ocenie Wnioskodawców, na gruncie niniejszego stanu
    faktycznego nie zostanie spełniony drugi z przedstawionych warunków uprawniających do
    zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, tj. brak przysługiwania
    dostawcy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towaru.
    Należy bowiem zauważyć, iż Zbywająca nabyła Nieruchomość od osoby fizycznej
    nieprowadzącej działalności gospodarczej, w drodze transakcji niepodlegającej VAT. Z tego
    względu nie można przyjąć, że Zbywająca miała prawo do odliczenia podatku naliczonego
    w związku z nabyciem Nieruchomości bądź nie miała takiego prawa - nabycie to nie
    podlegało bowiem przepisom o VAT.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy, stwierdzić należy, że wniesienie Aportem
    Nieruchomości przez Zbywającą nie będzie korzystało także ze zwolnienia od podatku VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Dodatkowo, Wnioskodawcy pragną przytoczyć wnioski wyrażone przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji z 4 maja 2021 r., 0114-KDIP1-3.4012.39.2021.2.KF
    wydanej na gruncie zbliżonego stanu faktycznego, w którym:
        przedmiotem sprzedaży była działka niezabudowana przeznaczona w planie
        miejscowym pod zabudowę;
        ww. działka została nabyta przez zbywcę w drodze czynności niepodlegającej
        podatkowi VAT.
    Jak zauważono w ww. interpretacji:
    „Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że mająca być przedmiotem sprzedaży
    działka nr 1 jest niezabudowana. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego ww. działka przeznaczona jest pod zabudowę jednorodzinną. Tym samym
    działka nr 1 będzie stanowić teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy. W
    rezultacie, planowana sprzedaż udziałów w działce nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli
    przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia
    od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować
    możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (...)
    Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego udziały w działce zostały nabyte przez
    Sprzedających w drodze dziedziczenia, zatem w związku z nabyciem ww. udziałów w
    działce nie wystąpił podatek od towarów i usług. Z tego względu nie można uznać, że
    Sprzedającym nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, skoro nabycie przez
    nich ww. udziałów w działce nie było w ogóle objęte tym podatkiem. Należy zatem
    stwierdzić, że nie jest spełniony jeden z warunków zwolnienia wynikający z art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy o VAT, w związku z tym dostawa udziałów w działce nr 1 nie będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia z podatku VAT wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    (...) sprzedaż przez Sprzedających udziałów w ww. działce nie będzie korzystała ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, a w konsekwencji dostawa ww.
    działki będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT z zastosowaniem odpowiedniej
    stawki podatku.”
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawców, Aport Nieruchomości przez Zbywającą na rzecz
    Nabywcy nie będzie zwolniony od podatku VAT.
    Ad 3)
    Jak wynika z brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    W przepisach art. 88 ust. 1-3a wymieniono przypadki, w których nabywcy nie przysługuje
    prawo do odliczenia VAT:
    1. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych
    przez podatnika:
    1) (uchylony);
    2) (uchylony);
    3) (uchylony);
    4) usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
    a) (uchylona),
    b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
    świadczących usługi przewozu osób;
    c) usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego
    podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.
    5) (uchylony).
    1a. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do wydatków,
    o których mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3.
    2. (uchylony).
    3. (uchylony).
    3a. Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
    podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
    1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

    a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
    b) (uchylona);
    2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
    od podatku;
    3) (uchylony);
    4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
    b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
    których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu
    cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
    5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
    przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
    6) (uchylony);
    7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
    czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w
    części dotyczącej tych czynności.
    Z ww. przepisów wynika, że koniecznym warunkiem odliczenia VAT jest wystawienie
    faktury dokumentującej transakcję opodatkowaną podatkiem VAT.
    Jak wykazano powyżej, zdaniem Wnioskodawców, Aport Nieruchomości przez Zbywającą
    na rzecz Nabywcy będzie podlegał przepisom ustawy o VAT. Sprzedaż Nieruchomości
    przez Zbywającą na rzecz Nabywcy zostanie udokumentowana przez Zbywającą fakturą z
    podatkiem VAT. Ponadto, jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Nabywca będzie
    wykorzystywał Nieruchomość wyłącznie do wykonywania działalności opodatkowanej VAT
    (sprzedaż nowych lokali mieszkalnych i miejsc postojowych).
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawców, Nabywca, na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy o VAT, będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą
    kwotę podatku naliczonego przy nabyciu Nieruchomości.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawców, Nabywcy będzie przysługiwało pełne prawo do
    odliczenia naliczonego podatku VAT z tytułu nabycia Nieruchomości od Zbywającej w
    drodze Aportu.
    Ad 4)
    Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119, oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.

    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, wartość Aportu zostanie określona w
    zmienionej umowie Spółki jako wartość netto (tj. bez kwoty podatku VAT). W związku z
    wniesieniem Aportu, Zbywająca obejmie udział kapitałowy w Spółce o wartości równej
    wartości Nieruchomości. Nabywca uiści na rzecz Zbywającej kwotę pieniężną
    odpowiadającą wysokości podatku VAT naliczonego od wartości netto Nieruchomości.
    W związku z tym, w ocenie Wnioskodawców, należy przyjąć, iż zapłatą jaką otrzyma
    Zbywająca od Nabywcy za wniesienie Aportu będzie udział kapitałowy w Spółce o wartości
    równej wartości Nieruchomości netto, do której należy doliczyć kwotę należnego podatku
    VAT.
    Ww. stanowisko, zgodnie z którym w przypadku aportu do spółki jawnej podstawę
    opodatkowania stanowi udział kapitałowy odpowiadający wartości aportu (przy czym
    wartość ta może mieć charakter brutto lub netto w zależności od ustaleń stron), znajduje
    potwierdzenie w dotychczas wydawanych interpretacjach indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej. Poniżej Wnioskodawcy pragną wskazać przykłady takich
    interpretacji.
    Interpretacja indywidualna z 9 listopada 2023 r., 0114-KDIP1-1.4012.501.2023.2.AWY:
    „Jak wskazali Państwo w niniejszej sprawie, w umowie Spółki aportowane Nieruchomości
    zostaną wycenione w wartości netto albo brutto.
    Wobec powyższego należy wskazać, że w myśl art. 25 pkt 2 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1467 ze zm.):
    Umowa spółki jawnej powinna zawierać określenie wkładów wnoszonych przez każdego
    wspólnika i ich wartość.
    Z kolei stosownie do art. 50 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
    Udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu.
    Zatem to wspólnicy spółki jawnej określają wartość udziału, także aportu, wnoszonego do
    spółki.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa, stwierdzić należy, że planowana czynność wniesienia do Państwa Spółki aportu w
    postaci Nieruchomości, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów, dla której podstawą
    opodatkowania, w myśl art. 29a ust. 1 ustawy, w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy, będzie
    wszystko, co stanowi zapłatę z tytułu dokonania aportu, pomniejszone o kwotę podatku
    VAT.
    W okolicznościach niniejszej sprawy, podstawę opodatkowania należy ustalić w oparciu o
    wartość wkładu wniesionego do Państwa Spółki. Tak więc przy określaniu podstawy
    opodatkowania w związku z aportem Nieruchomości do Państwa Spółki powinni ustalić ją
    Państwo na podstawie wartości udziału kapitałowego i udziału w zysku w Spółce
    uzyskanego przez X po dokonaniu ww. aportu, przy czym wartość tę należy pomniejszyć o
    kwotę należnego podatku VAT.
    Jeśli Strony ustalą, że wartość uzyskanego przez X udziału kapitałowego i udziału w zysku
    w Spółce będzie równa wartości wniesionego wkładu do Państwa Spółki, to podstawą
    opodatkowania będzie wartość wnoszonego wkładu do Państwa Spółki pomniejszona o
    kwotę należnego podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, gdy wartość wkładu X (Nieruchomości) w umowie Spółki będzie ustalona
    w kwocie netto, to tym samym ta wartość będzie stanowiła podstawę opodatkowania. Z
    kolei, gdy aport zostanie wyceniony wg wartości brutto, podstawą opodatkowania będzie
    ta właśnie wartość pomniejszona o należny podatek, czyli wyliczona metodą „w stu”.”
    Interpretacja indywidualna z 24 czerwca 2021 r., 0111-KDIB3-1.4012.309.2021.1.AB:

    „Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (osoba fizyczna) planuje wnieść do mającej
    powstać spółki jawnej aport niepieniężny w postaci nieruchomości. W związku z tym
    aportem Wnioskodawca stanie się wspólnikiem spółki jawnej i będzie mu przysługiwać
    ogół praw i obowiązków. Wnoszoną nieruchomość będzie stanowić działka budowlana.
    Przedmiotu aportu nie będzie stanowić przedsiębiorstwo ani jego zorganizowana część w
    rozumieniu ustawy VAT. Wniesienie nieruchomości nastąpi w wyniku działania
    Wnioskodawcy jako podatnika VAT (w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT).
    Wobec powyższego należy wskazać, że to wspólnicy spółki jawnej, w umowie spółki
    określają wkłady wnoszone przez każdego wspólnika i ich wartość, o czym stanowi art. 25
    pkt 2 k.s.h. Z kolei udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście
    wniesionego wkładu, w myśl art. 50 § 1 k.s.h. Zatem to wspólnicy przyszłej spółki jawnej
    określają wartość udziału, także aportu, wnoszonego do spółki.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa, stwierdzić należy, że podstawą opodatkowania dla planowanej czynności
    wniesienia, do mającej powstać spółki, aportu w postaci nieruchomości, w myśl art. 29a
    ust. 1 ustawy, w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy, będzie wszystko, co stanowi zapłatę z
    tytułu dokonania aportu, pomniejszone o kwotę podatku VAT.
    Reasumując - w przypadku aportu nieruchomości do mającej powstać spółki jawnej,
    podstawą opodatkowania będzie wartość otrzymanego udziału kapitałowego Spółki jako
    udziałowca nowej spółki, przy czym wartość ta nie będzie obejmowała podatku VAT. W
    konsekwencji, gdy wartość aportu będzie ustalona w kwocie netto, to tym samym ta
    wartość będzie stanowiła podstawę opodatkowania. Z kolei, gdy aport zostanie wyceniony
    wg wartości brutto, podstawą opodatkowania będzie ta właśnie wartość pomniejszona o
    należny podatek, czyli wyliczona metodą „w stu”.”
    Interpretacja indywidualna z 6 maja 2020 r., 0111-KDIB3-3.4012.122.2020.1.MAZ:
    „Jak wskazał Wnioskodawca w niniejszej sprawie, aport nieruchomości do planowanej
    spółki jawnej będzie wyceniony wg wartości netto lub brutto. W zamian za ten aport
    Wnioskodawca otrzyma udział kapitałowy w spółce jawnej. Przy czym wartość wkładu
    może odbiegać od wartości rynkowej, rozumianej jako wycena biegłego rzeczoznawcy.
    Wobec powyższego należy wskazać, że to wspólnicy spółki jawnej, w umowie spółki
    określają wkłady wnoszone przez każdego wspólnika i ich wartość, o czym stanowi art. 25
    pkt 2 k.s.h. Z kolei udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście
    wniesionego wkładu, w myśl art. 50 § 1 k.s.h. Zatem to wspólnicy przyszłej spółki jawnej
    określają wartość udziału, także aportu, wnoszonego do spółki.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa, stwierdzić należy, że planowana czynność wniesienia, do mającej powstać spółki,
    aportu w postaci nieruchomości, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów, dla której
    podstawą opodatkowania, w myśl art. 29a ust. 1 ustawy, w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1
    ustawy, będzie wszystko, co stanowi zapłatę z tytułu dokonania aportu, pomniejszone o
    kwotę podatku VAT.
    Reasumując - w przypadku aportu nieruchomości do mającej powstać spółki jawnej,
    podstawą opodatkowania będzie wartość otrzymanego udziału kapitałowego Spółki jako
    udziałowca nowej spółki, przy czym wartość ta nie będzie obejmowała podatku VAT. W
    konsekwencji, gdy wartość aportu będzie ustalona w kwocie netto, to tym samym ta
    wartość będzie stanowiła podstawę opodatkowania. Z kolei, gdy aport zostanie wyceniony
    wg wartości brutto, podstawą opodatkowania będzie ta właśnie wartość pomniejszona o
    należny podatek, czyli wyliczona metodą „w stu”.”
    Reasumując, podstawą opodatkowania Aportu Nieruchomości przez Zbywającą na rzecz
    Nabywcy będzie wartość udziału kapitałowego w Spółce odpowiadająca wartości netto
    Nieruchomości, do której należy doliczyć kwotę należnego podatku VAT.

    Mając na uwadze powyższe argumenty, Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie ich
    stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem",
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych
    (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art.
    7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług „dostawa” oznacza więc wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem
    (sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w
    formie wkładu niepieniężnego).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie
      mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
      7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych bez względu na formę
      w jakiej dokonano czynności prawnej,
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania
      czynności lub sytuacji,
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą, usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że
    definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Określeniem „usługi” w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług

    objęto obszerny krąg czynności, obejmujący swym zakresem zarówno czynności
    określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń,
    które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy
    lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.
    Wniesienie aportu rzeczowego do Spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności
    od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl
    art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego
    świadczenia usług, w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w
    szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych), a tym samym
    w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż.
    W związku z wniesieniem aportu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń
    ekonomicznych. Z jednej strony wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której
    dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku, w zamian
    za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały), które posiadają określoną wartość.
    Transakcja wniesienia aportu ma charakter odpłatny (z którego wynika konieczność
    opodatkowania podatkiem VAT). Odpłatność za dostawę towarów lub świadczenie usług
    występuje, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje
    adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby
    została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie
    udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść.
    Z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji,
    gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje adekwatny
    związek.
    Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby została ustalona
    lub dokonana w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również
    przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną – zapłata
    w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną,
    wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w
    stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    Odpłatnością jest więc także, np. otrzymanie akcji/udziałów spółki, w związku z którym,
    wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść.
    O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można zatem mówić w sytuacji, gdy:
        istnieje ścisły związek pomiędzy wykonanymi czynnościami i wysokością
        otrzymanego wynagrodzenia, oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy
        podmiotami,
        wynagrodzenie może być wyrażone w pieniądzu,
        związek, o którym mowa powyżej ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby
        można było powiedzieć, że odpłatność następuje za dane świadczenie.
    Z orzecznictwa TSUE wynika, że zapłata musi być wyrażalna w formie pieniężnej, choć
    niekoniecznie w jednostkach pieniężnych (może to być, np. świadczenie usługi lub
    dostawa towarów). Podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma
    otrzymać podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in.
    wyroki w sprawach C-33/93 czy C-154/80).

    W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu
    niepieniężnego) w postaci składników majątku do spółki spełnia definicję odpłatnego
    świadczenia usług/dostawy towarów, zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy, istnieje bowiem
    bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług/dostawą towarów a otrzymanym
    wynagrodzeniem (w formie wyrażonych pieniężnie akcji lub udziałów), a jej efektem jest
    przeniesienie na inny podmiot, np. prawa do wartości niematerialnych i prawnych
    /rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.

      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu zbycia Nieruchomości (działki nr 1) na rzecz
    Spółki w drodze Aportu, istotne jest, czy w celu dokonania tego Aportu Zbywająca podjęła
    /podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w

    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Zbywającej za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, w którym Trybunał stwierdził, że
    majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z wniosku wynika, że A Spółka Jawna (Spółka, Nabywca) jest zarejestrowana jako podatnik
    VAT czynny. Zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym, przedmiotem
    przeważającej działalności gospodarczej Nabywcy jest realizacja projektów budowlanych
    związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych.
    A.A. (Zbywająca) jest jednym ze wspólników Spółki. Zbywająca jest zarejestrowana jako
    podatnik VAT czynny z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej w
    zakresie pośrednictwa i obrotu nieruchomościami, a także najmu nieruchomości. Zgodnie

    z wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, przedmiotem
    przeważającej działalności gospodarczej Zbywającej jest pośrednictwo w obrocie
    nieruchomościami.
    Zbywająca jest właścicielem działki gruntu o numerze 1 (Nieruchomość). Zbywająca nabyła
    Nieruchomość w 2021 r. w celu ochrony kapitału, bez sprecyzowanych planów, od osoby
    fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej w drodze transakcji, która nie
    podlegała VAT.
    Nieruchomość nie jest zabudowana jakimikolwiek budynkami lub budowlami w
    rozumieniu Prawa budowlanego. Znajdujące się na Nieruchomości pozostałości po szopie,
    tj. podmurówka, stanowi jedynie pozostałość po większym obiekcie i nie może być
    kwalifikowana jako budowla w rozumieniu Prawa budowlanego. Zgodnie z obowiązującym
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Nieruchomość jest przeznaczona
    w całości pod zabudowę (tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej).
    Zbywająca nie wykorzystywała po nabyciu Nieruchomości do jakiejkolwiek działalności, a
    w szczególności polegającej na oddaniu Nieruchomości do odpłatnego używania (np. na
    podstawie umowy najmu lub dzierżawy).
    Zbywająca udzieli Spółce zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane. Na
    tej podstawie Spółka wystąpi o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę na
    Nieruchomości budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi
    (Inwestycja). W terminie 30 dni od dnia uzyskania ostatecznego i prawomocnego
    pozwolenia na budowę Inwestycji, wspólnicy Spółki zamierzają podjąć uchwałę w sprawie
    podwyższenia wysokości wkładów do Spółki. Na pokrycie podwyższonych wkładów
    Zbywająca wniesie wkład niepieniężny (Aport) w postaci Nieruchomości.
    W wykonaniu uchwały wspólników Spółki i wynikającego z niej zobowiązania do
    wniesienia Aportu, Zbywająca zawrze ze Spółką umowę rozporządzającą w formie aktu
    notarialnego, której przedmiotem będzie wniesienie przez nią Aportu. Wartość
    Nieruchomości wnoszonej do Spółki zostanie określona w umowie aportowej w wysokości
    odpowiadającej wartości Nieruchomości netto skalkulowanej jako iloczyn zaprojektowanej
    i zatwierdzonej pozwoleniem na budowę powierzchni użytkowej mieszkalnej, która ma
    powstać w efekcie realizacji Inwestycji i ryczałtowo ustalonej kwoty. Wniesienie Aportu w
    postaci Nieruchomości przez Zbywającą na rzecz Nabywcy zostanie udokumentowane
    przez Zbywającą fakturą z podatkiem VAT. W związku z wniesieniem Aportu, Zbywająca
    obejmie w zamian wyłącznie udział kapitałowy w Spółce o wartości równej wartości
    Nieruchomości oraz kwotę pieniężną, odpowiadającą wysokości podatku VAT naliczonego
    od wartości netto Nieruchomości. Wartość udziału kapitałowego w Spółce otrzymanego
    przez Zbywającą będzie równa wartości rynkowej wnoszonego wkładu niepieniężnego do
    Spółki.
    Nabywca będzie wykorzystywał Nieruchomość wyłącznie do wykonywania działalności
    opodatkowanej VAT (sprzedaż nowych lokali mieszkalnych i miejsc postojowych
    powstałych w ramach Inwestycji).
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy Aport Nieruchomości
    przez Zbywającą na rzecz Nabywcy będzie podlegał przepisom ustawy o VAT. (pytanie nr 1)
    W celu wyjaśnienia Państwa wątpliwości należy przeanalizować działania, jakie Zbywająca
    podjęła w odniesieniu do Nieruchomości będącej przedmiotem Aportu i ustalić, czy w
    związku z opisaną transakcją wniesienia Nieruchomości Aportem, Zbywająca będzie
    spełniała przesłanki do uznania Jej za podatnika podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych

    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do zbycia w drodze Aportu
    działki nr 1, w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających uznać Zbywającą za
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    W analizowanej sprawie istotnym jest, że – jak Państwo wskazali - Zbywająca nie
    wykorzystywała po nabyciu ww. Nieruchomości do jakiejkolwiek działalności, a w
    szczególności polegającej na oddaniu Nieruchomości do odpłatnego używania (np. na
    podstawie umowy najmu lub dzierżawy). Zbywająca nabyła działkę nr 1 od osoby fizycznej
    nieprowadzącej działalności gospodarczej w drodze transakcji, która nie podlegała VAT.
    Działka została nabyta w celu ochrony kapitału, bez sprecyzowanych planów.
    Z wniosku wynika zatem, że zaangażowanie Zbywającej w zbycie ww. Nieruchomości na
    rzecz Spółki nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej
    aktywności Zbywającej w przedmiocie zbycia działki nr 1, która byłaby porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie występuje tu
    bowiem taki ciąg zdarzeń, który w świetle wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10 jednoznacznie przesądziłby, że dostawa ww.
    Nieruchomości wypełni przesłanki działalności gospodarczej.
    Co prawda, Zbywająca udzieli Spółce zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele
    budowlane. Na tej podstawie Spółka wystąpi o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę
    na ww. Nieruchomości budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami
    podziemnymi. Jednakże, samo udzielenie zgody na cele budowlane przyszłemu
    kupującemu umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do
    potrzeb kupującego nie jest staraniem zbywcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić
    czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym
    dla potencjalnych nabywców. W opisanej sytuacji po spełnieniu tego warunku, tj.
    uzyskaniu ostatecznego i prawomocnego pozwolenia na realizację Inwestycji (budowę),
    wspólnicy Spółki podejmą uchwałę w sprawie podwyższenia wysokości wkładów do Spółki,
    na pokrycie których Zbywająca wniesie wkład niepieniężny w postaci opisanej
    Nieruchomości. Zatem, wskazane okoliczności nie mogą świadczyć o zamiarze
    wykonywania działalności gospodarczej przez Zbywającą w zakresie profesjonalnego
    obrotu nieruchomościami.
    Dokonując Aportu przedmiotowej Nieruchomości do spółki jawnej, Zbywająca będzie
    korzystać z przysługującego Jej prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczew rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia Zbywającą cech podatnika podatku VAT, o
    których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie zbycia Nieruchomości, a dostawę (Aport)
    tej Nieruchomości - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.
    Zatem, wniesienie Aportem ww. Nieruchomości do spółki jawnej nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    W związku z uznaniem Państwa stanowiska w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, rozpoznanie wniosku w zakresie pytania nr 2 i 3 stało się bezzasadne, gdyż
    oczekiwali Państwo odpowiedzi na pytania nr 2 i 3 w przypadku odpowiedzi twierdzącej w
    zakresie pytania nr 1.

    Ponadto, w związku z uznaniem Państwa stanowiska w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, również odpowiedź na pytanie nr 4 jest bezzasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Państwa wniosek wypełnia znamiona wniosku wspólnego, gdyż przedstawiony we
    wniosku problem (pytania) dotyczą praw i obowiązków podatkowych wszystkich
    zainteresowanych uczestniczących w tym samym zdarzeniu przyszłym pomimo uznania w
    wydanej interpretacji, że z tytułu wniesienia Aportem Nieruchomości do Spółki, Zbywająca
    nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT.
    Interpretacja oparta jest na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. W przypadku, gdy w
    toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy zwrócić
    uwagę, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie
    wiążą innych organów wydających interpretacje indywidualne w sprawach innych
    podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność
    okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających
    interpretacjom. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych
    występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa interpretacje
    indywidualne nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A Spółka Jawna (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.