Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-202/13/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-06-04
Teza: możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup samochodu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; projekt; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2013r. (data wpływu 5 marca 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup samochodu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2013r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup samochodu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od 12 stycznia 2004 roku. Gmina zamierza zakupić auto przystosowane do przewozu osób niepełnosprawnych (15 miejsc + 2 miejsca na wózki inwalidzkie) dla Środowiskowego Domu Samopomocy w P. do przewozu osób niepełnosprawnych - podopiecznych Środowiskowego Domu Samopomocy. Środowiskowy Dom Samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi w P. jest jednostką budżetową Gminy P. realizującą zadania zlecone Gminie przez administrację rządową z zakresu pomocy społecznej. Na zakup auta Gmina P. ma otrzymać częściowe dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacyjnego Osób Niepełnosprawnych. Auto stanowić będzie środek trwały Gminy. Zakupu wskazanego auta Gmina dokona z zamiarem przekazania go do nieodpłatnego używania (umowa użyczenia) dla Środowiskowego Domu Samopomocy do wykonywania zadań statutowych (przewóz osób niepełnosprawnych) zgodnie z art. 710-719 Kodeksu cywilnego. Zakup auta będzie udokumentowany fakturą VAT wystawioną na Gminę P. Zakupione auto nie będzie służyło Gminie do wykonywania jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina od ww. zakupionego auta (15 miejsc + 2 miejsca na wózki inwalidzkie) ma prawo do odliczenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od zakupionego auta, ponieważ zakup ten nie jest związany ze sprzedażą opodatkowaną. Zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku jedynie w zakresie sprzedaży opodatkowanej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z przepisem § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 247 ze zm.) czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Gmina stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy).

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych (art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o samorządzie gminnym).

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Gmina zamierza zakupić auto przystosowane do przewozu osób niepełnosprawnych (15 miejsc + 2 miejsca na wózki inwalidzkie) dla Środowiskowego Domu Samopomocy do przewozu osób niepełnosprawnych - podopiecznych Środowiskowego Domu Samopomocy. Środowiskowy Dom Samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi jest jednostką budżetową Gminy realizującą zadania zlecone Gminie przez administrację rządową z zakresu pomocy społecznej. Na zakup auta Gmina ma otrzymać częściowe dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacyjnego Osób Niepełnosprawnych. Auto stanowić będzie środek trwały Gminy. Zakupu wskazanego auta Gmina dokona z zamiarem przekazania go do nieodpłatnego używania (umowa użyczenia) dla Środowiskowego Domu Samopomocy do wykonywania zadań statutowych (przewóz osób niepełnosprawnych) zgodnie z art. 710-719 Kodeksu cywilnego. Zakup auta będzie udokumentowany fakturą VAT wystawioną na Gminę. Zakupione auto nie będzie służyło Gminie do wykonywania jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W oparciu o powyższe należy stwierdzić, iż zakupiony przez Gminę samochód do przewozu osób niepełnosprawnych, jak wskazał Wnioskodawca, nie będzie służył Gminie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Samochód zostanie przekazany do nieodpłatnego używania (umowa użyczenia) dla Środowiskowego Domu Samopomocy.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy i przywołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro ww. zakupiony samochód nie będzie służył wykonywaniu przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych, zatem w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania cytowany na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

W konsekwencji z uwagi na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu ww. samochodu.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup samochodu, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.