Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.397.2025.3.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
programowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5b-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 3a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania
    dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismami z
    14 sierpnia i 12 września 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi firmę w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Działalność polega na świadczeniu usług (dalej jako „usługi programistyczne”) na rzecz
    podmiotu gospodarczego (dalej jako „klient”).
    W wyniku realizacji usług Wnioskodawcy na rzecz jego klienta powstają: fonogramy,
    wideogramy artystycznego wykonania będące utworem podlegającym ochronie prawnej
    na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przy realizacji usług
    programistycznych Wnioskodawca używa nowoczesnych technologii takich jak
    nowoczesne środowiska informatyczne (...).
    W szczegółowy zakres usług realizowanych przez Wnioskodawcę na rzecz wyżej
    wymienionych podmiotów gospodarczych wchodzi m.in. tworzenie oprogramowania
    zgodnie z wytycznymi usługobiorcy, projektowanie systemów informatycznych zgodnie z
    wytycznymi usługobiorcy, tworzenie modelu bądź programu komputerowego - wszystkie
    wymienione przedmioty działalności stanowią utwory w myśl ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Ponadto, w zakres obowiązków Wnioskodawcy wchodzi również
    analiza i walidacja stworzonego oprogramowania, a także stworzenie nowego systemu
    informatycznego, nieistniejącego dotychczas w obrocie gospodarczym. Wytwarzane przez
    Wnioskodawcę oprogramowanie, system informatyczny oraz program komputerowy
    podlegają ochronie prawnej na podstawie zapisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. (Dz. U. z 1994 r. nr 24, poz. 83).
    Oprogramowania, o których mowa we wniosku, zostały (i będą) wytworzone, rozwinięte
    lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Tworzone przez
    Wnioskodawcę oprogramowania to nowy system informatyczny, nieistniejący dotychczas
    w praktyce gospodarczej.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Sprzedaż wskazanych we wniosku praw następuje w ramach pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Dochody są z opłat wynikających ze sprzedaży praw autorskich i
    majątkowych do stworzonego przez Wnioskodawcę kodu źródłowego. Opłata jest za
    sprzedaż autorskiego prawa do stworzonego programu komputerowego.
    Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Wnioskodawca prowadzi podatkową
    księgę przychodów i rozchodów, a w związku z tym wykazuje wymagane przepisami
    informacje w odrębnej ewidencji. Prowadzona odrębna ewidencja pozwala na ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przypadających na ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego
    dochodu. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów
    i rozchodów ewidencję, zgodną z wymogami zawartymi w art. 30cb ust 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowa, odrębna ewidencja jest
    prowadzona w sposób usystematyzowany, ciągły.
    Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku stanowi utwór podlegający ochronie
    prawnej na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach

    pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późniejszymi zmianami). W ramach działalności
    gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone usługi, niewystępujące
    dotychczas w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca jest właścicielem kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej będących przedmiotem ulepszenia. W wyniku podjętych
    przez Wnioskodawcę czynności związanych z ulepszeniem kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej powstają odrębne od tych kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej utwory, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca uzyskuje przychody z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    na mocy opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, na mocy której Wnioskodawca przenosi
    wszystkie prawa autorskie i majątkowe na spółkę, z którą ma podpisaną umowę.
    Wnioskodawca zgodnie z treścią umowy zawartej ze swoim klientem przenosi na ten
    podmiot prawa autorskie majątkowe do utworów powstałych podczas wykonywania tejże
    umowy bez konieczności składania dodatkowych oświadczeń woli z chwilą przejęcia
    utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca przenosi również na wyżej
    wymieniony podmiot wszystkie prawa zależne i pokrewne, bez ograniczeń czasowych i
    terytorialnych.
    Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie, jak również ulepsza już istniejące
    oprogramowanie stworzone przez inne osoby. W przypadku ulepszania oprogramowania
    już istniejącego Wnioskodawca jest właścicielem tego oprogramowania lub użytkownikiem
    posiadającym prawo do użytkowania na podstawie licencji niewyłącznej.
    Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz
    wykonywanie przez niego czynności opisane we wniosku. Wnioskodawca ponosi ryzyko
    gospodarcze związane z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą.
    Wnioskodawca wykonuje czynności związane z powyżej opisanymi umowami o
    świadczeniu usług w dowolnie wybranym przez siebie miejscu - brak bezpośredniego
    nadzoru ze strony usługodawcy. Usługodawca nie narzuca konkretnego czasu i miejsca
    wykonywanych czynności przez Wnioskodawcę.
    Uzupełnienie
    Wniosek dotyczy roku podatkowego 2024 i lat kolejnych.
    Pod wskazanymi pojęciami należy rozumieć:
    Oprogramowanie - program komputerowy podlegający ochronie prawnej na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego elementem są
    następujące elementy składowe:
    – fonogramy,
    – wideogramy artystycznego wykonania,
    – systemy informatyczne,
    – modele informatyczne.
    Fonogram to znak graficzny dźwięku i w piśmie ideograficzno-fonetycznym.
    Wideogram to przedmiot prawa pokrewnego, regulowanego przez ustawę o prawach
    autorskich i prawach pokrewnych; jest nim pierwsze utrwalenie (zapisanie) materiału
    filmowego (czyli właśnie sekwencji ruchomych obrazów).
    System informatyczny to zorganizowany zespół elementów, który przetwarza informacje.
    Składa się z sprzętu, oprogramowania, danych, procedur i zasobów ludzkich, które
    współpracują ze sobą w celu wykonywania określonych zadań.
    Modele informatyczne to skomplikowane algorytmy programistyczne służące do realizacji
    funkcji danego programu komputerowego.

    Wnioskodawca rozwija oprogramowanie w postaci programu komputerowego mającego
    na celu prezentowanie treści reklamowych. Jest to jedyny produkt, który Wnioskodawca
    tworzy kompleksowo od momentu stworzenia jego koncepcji, funkcjonalności, poprzez
    zaprojektowanie grafiki, wideo, systemów i modelów tworzących ten pogram
    komputerowy, kończąc na stworzeniu całościowego, kompleksowego programu
    komputerowego.
    Tworzone, rozwinięte, zmodyfikowane i ulepszone oprogramowanie stanowi utwór w
    rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    W każdym przypadku tworzenia, rozwijania i ulepszania utworów efekty prac
    Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi, podlegającymi ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie każdego programu komputerowego następuje z zachowaniem art. 41 oraz
    art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w formie pisemnej - po
    zaakceptowaniu stworzonego systemu informatycznego przez Wnioskodawcę na
    podstawie przedłożonego raportu.
    Działalność Wnioskodawcy w zakresie oprogramowania obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Działania zmierzające do powstania produktu:
    – tworzenie kodu źródłowego przez Wnioskodawcę na podstawie określonych funkcji
      przez klienta Wnioskodawcy,
    – stworzenie harmonogramu prac,
    – tworzenie raportu końcowego z wykonanych prac.
    Wnioskodawca wytworzył program komputerowy.
    Wnioskodawca zastosował przy tworzeniu programu komputerowego nowoczesne
    technologie takie jak Al (uczenie maszynowe, sztuczna inteligencja), roadmapy,
    frameworki informatyczne.
    Oryginalność rozwiązań polega na:
    – wykorzystaniu specyficznej wiedzy i know-how programistycznego Wnioskodawcy,
    – utworzeniu specyficznych algorytmów,
    – wytworzeniu kodu źródłowego indywidualnego w oparciu o pozyskaną wiedzę i know-
      how dotyczące usług programistycznych.
    Od już istniejącego oprogramowania następujące usprawnienia odróżniają program
    komputerowy projektowany przez Wnioskodawcę:
    – oryginalne podejście do tworzenia kodu źródłowego w oparciu o własne schematy i
      know-how,
    – specyficzne obliczenia dokonane przez Wnioskodawcę w celu stworzenia
      indywidualnego programu komputerowego,
    – indywidualna infrastruktura techniczna zaprojektowana z myślą o maksymalnej
      efektywności wytworzonego oprogramowania komputerowego.
    Oprogramowanie, które Wnioskodawcy tworzy dla swojego klienta zawsze jest utworem o
    charakterze indywidualnym. Każdy algorytm będący składową kodu źródłowego
    (stanowiącego podstawę projektowanego programu komputerowego) planowany jest na

    podstawie własnych obliczeń i kreatywności Wnioskodawcy. Często są to
    wyspecjalizowane algorytmy tworzone pod konkretny przypadek zlecony przez klienta.
    Oryginalność projektowanego oprogramowania polega na tym, że nie występuje inne
    oprogramowanie o takich samych cechach jak projektowane przez Wnioskodawcę. Jest to
    oryginalne oprogramowanie projektowane w oparciu o otrzymane od klienta cechy
    /wymagania.
    Każdorazowo projektowane przez Wnioskodawcę funkcje w programie komputerowym są
    nowym, zindywidualizowanym projektem realizowanym w oparciu o wymagania
    otrzymane od klienta.
    Wnioskodawca nie realizuje prac rutynowych. Wnioskodawca każdorazowo podejmuje
    temat nowej funkcjonalności, dotychczas niewystępującej w praktyce gospodarczej.
    Zaznaczyć należy, że tego typu oprogramowanie nie jest dostępne do zakupu przez
    Internet, w sposób detaliczny bądź hurtowy. Oprogramowanie zostało napisane wyłącznie
    na potrzeby danego klienta i usprawniło działanie i przepływy pracy w tej firmie.
    Dodatkowo zostało napisane w taki sposób aby łatwo je było rozszerzać, rozwijać,
    skalować i wprowadzać nowe moduły i funkcjonalności.
    „Nowy wytwór intelektualny” to program komputerowy, który Wnioskodawca wytwarza.
    Kreacyjny charakter produktu polega na opracowaniu indywidualnych, niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej schematów, projektów i identyfikacji wizualnych
    będących integralną częścią projektowanej dokumentacji, jak również indywidualnego
    kodu źródłowego stanowiącego podstawę programu komputerowego projektowanego
    przez Wnioskodawcę.
    Celem Wnioskodawcy jest wytworzenie nowego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w postaci programu komputerowego. Źródło finansowania - kapitał własny
    Wnioskodawcy.
    Główny cel został osiągnięty, utworzone zostało nowe kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej (program komputerowy).
    Wnioskodawca opracowuje jeden harmonogram na jeden rok kalendarzowy. Wszystkie
    dotychczas opracowane harmonogramy zostały przez Wnioskodawcę zrealizowane.
    Działalność podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny,
    według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
    przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Systematyczność polega na:
    – stworzeniu harmonogramu prac,
    – systematycznemu tworzeniu kodu źródłowego w celu utworzenia programu
      komputerowego,
    – tworzeniu raportu końcowego z wykonanych prac.
    Przed rozpoczęciem realizacji Wnioskodawca dysponował ograniczoną wiedzą
    programistyczną i ograniczonym know-how, które w trakcie prac stale ulegało
    powiększeniu. W ramach tej działalności Wnioskodawca wykorzystywał rodzaj wiedzy -
    wiedza informatyczna, wiedza IT, wiedza programistyczna. Wnioskodawca wykorzystywał
    umiejętności dotyczące programowania, planowania, wdrażania systemów IT oraz
    projektowania architektury systemów IT. Od już istniejących rozwiązań odróżniają je
    następujące cechy:
    – wykorzystanie nowoczesnych języków programistycznych,
    – wykorzystanie nowoczesnych narzędzi framework.
    Miejsce realizacji wiedzy - tworzenie programu komputerowego.

    Sposób wykorzystania wiedzy - tworzenie programu komputerowego (kodu źródłowego i
    elementów dokumentacji projektowej).
    Selekcja wiedzy odbywała się na bieżąco podczas tworzenia programu komputerowego.
    Produkt nie jest nakierunkowany na nowe odkrycia.
    Wnioskodawca oferował dotychczas usługi informatyczne.
    Wnioskodawca we wcześniejszym okresie nie realizował tożsamej usługi.
    Zaplanowane przedsięwzięcie zostało zrealizowane w oparciu o utworzony wcześniej
    harmonogram prac.
    Wnioskodawca tworzył kod źródłowy w celu wytworzenia produktu końcowego (programu
    komputerowego).
    Efektem działań Wnioskodawcy jest wytworzenie programu komputerowego.
    Oprogramowanie tworzone było w oparciu o know-how programistyczne Wnioskodawcy
    oraz technologię (...).
    Wnioskodawca zaplanował przedsięwzięcie i je zrealizował w następujący sposób:
    Wnioskodawca zaplanował prace do wykonania w oparciu o wymagania klienta, następnie
    na podstawie opracowanego harmonogramu realizował konkretne prace zmierzające do
    wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; efektem działań jest utwór,
    podlegający ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych tj. program komputerowy.
    Efekty pracy Wnioskodawcy nazywane przez niego „oprogramowaniem” zawsze są
    utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    – zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    – nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    – nie są, nie były i nie będą jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez kontrahenta.
    Wnioskodawca nie osiąga dochodu z udzielenia licencji na korzystanie z programów
    komputerowych.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta
    praw do „programu komputerowego”. Jest to autorskie prawo do programu
    komputerowego, który stworzył Wnioskodawca.
    Wyodrębnienie oprogramowania następuje w drodze prowadzonej przez Wnioskodawcę
    odrębnej ewidencji prac i harmonogramu pracy.
    W związku z faktem iż Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu
    przenoszenia na kontrahenta praw do „programu komputerowego” Wnioskodawca nie
    wyodrębnia na fakturze dodatkowego wynagrodzenia - całość wynagrodzenia dotyczy
    wytworzonego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Konkretne wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę związane z wytwarzanym
    oprogramowaniem:
    – kurs programowania - w celu zwiększenia wiedzy niezbędnej do wykonania programu
      komputerowego (tworzenie kodu źródłowego, tworzenie grafiki, wideogramów,
      fonogramów);

    – wydatki eksploatacyjne na samochód - są niezbędne w celu wytwarzania
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tworzenie kodu źródłowego,
      tworzenie grafiki, wideogramów, fonogramów);
    – zakup elektroniki (laptop, telefon) - są niezbędne w celu wytwarzania kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej (tworzenie kodu źródłowego, tworzenie grafiki,
      wideogramów, fonogramów).
    Stosowany jest przez Wnioskodawcę klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust 3
    ustawy o PIT.
    Ewidencja prowadzona jest na bieżąco w sposób ciągły, począwszy od 10 września 2024 r.
    Wnioskodawca świadczy usługi wyłącznie dla jednego kontrahenta.
    Wnioskodawca świadczy usługi bezpośrednio na rzecz swojego kontrahenta, nie świadczy
    ich na rzecz klientów kontrahenta.
    Wnioskodawca posiada zawartą umowę na świadczenie usług na rzecz kontrahenta.
    Umowa nie jest umową o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktem menadżerskim ani
    umową o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie zarządza przedsiębiorstwem
    swojego klienta, nie wykonuje funkcji menadżera.
    Świadczenie usług, o których mowa we wniosku nie następuje na rzecz podmiotu
    powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Brak jest powiązania z tym
    podmiotem.
    Kontrahent jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Wnioskodawca nie jest wspólnikiem/udziałowcem/członkiem zarządu kontrahenta.
    Dokumentacja projektowa jest związana z tworzonym programem komputerowym.
    Dokumentacja zawiera instrukcje przeznaczone do komputera, które pozwalają
    przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Dokumentacja nie zawiera zbioru zaleceń dla
    innych informatyków.
    Wydatki eksploatacyjne ponoszone na samochód w ramach tworzenia programu
    komputerowego:
    – zakup paliwa,
    – naprawy samochodu (bieżąca eksploatacja),
    – opłaty leasingowe.
    Języki programowania, których Wnioskodawca używa to: (...).
    Pytania
    1. Czy kwalifikowane dochody uzyskane z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, opisane w niniejszym wniosku - Wnioskodawca może opodatkować
      stawką 5% zgodnie z art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
      od osób fizycznych?
    2. Czy opisana we wniosku działalność gospodarcza, którą Wnioskodawca prowadzi, jest
      działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    3. Czy wydatki, które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie

    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskiwane przez Wnioskodawcę dochody z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej spełniają wymóg z art. 30ca ust. 2 pkt 8. Ponadto zgodnie z
    art. 30cb Wnioskodawca prowadzi wyodrębnioną ewidencję dotyczącą prowadzonych
    prac.
    Na podstawie powyższych Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż może zastosować stawkę
    5% podatku dochodowego od osób fizycznych, do dochodów opisanych w niniejszym
    wniosku.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Ad. 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane w pytaniu koszty uzyskania przychodu są przy
    zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji kosztami uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej realizuje Pan usługi programistyczne na rzecz klienta, w wyniku
    których powstaje oprogramowanie, którego elementami składowymi są: fonogramy,
    wideogramy artystycznego wykonania, systemy informatyczne oraz modele
    informatyczne, będące utworem podlegającym ochronie prawnej na podstawie ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. W szczegółowy zakres Pana usług wchodzi m.in.
    tworzenie oprogramowania zgodnie z wytycznymi usługobiorcy, projektowanie systemów
    informatycznych zgodnie z wytycznymi usługobiorcy, tworzenie modelu bądź programu
    komputerowego - wszystkie wymienione przedmioty działalności stanowią utwory w myśl
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Tworzy i rozwija Pan oprogramowanie w postaci programu komputerowego, mającego na
    celu prezentowanie treści reklamowych. Jest to jedyny produkt, który tworzy Pan
    kompleksowo od momentu stworzenia jego koncepcji, funkcjonalności, poprzez
    zaprojektowanie grafiki, wideo, systemów i modelów tworzących ten pogram
    komputerowy, kończąc na stworzeniu całościowego, kompleksowego programu
    komputerowego.

    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Wskazał Pan, że oprogramowanie, które tworzy dla swojego klienta zawsze jest utworem o
    charakterze indywidualnym. Każdy algorytm będący składową kodu źródłowego
    (stanowiącego podstawę projektowanego programu komputerowego) planowany jest na
    podstawie Pana własnych obliczeń i kreatywności. Często są to wyspecjalizowane
    algorytmy tworzone pod konkretny przypadek zlecony przez klienta. Oryginalność
    projektowanego oprogramowania polega na tym, że nie występuje inne oprogramowanie
    o takich samych cechach jak projektowane przez Pana. Jest to oryginalne
    oprogramowanie projektowane w oparciu o otrzymane od klienta cechy/wymagania.
    Nie realizuje Pan prac rutynowych. Każdorazowo podejmuje Pan temat nowej
    funkcjonalności, dotychczas niewystępującej w praktyce gospodarczej.
    Ponadto podkreśla Pan, że tego typu oprogramowanie nie jest dostępne do zakupu przez
    Internet, w sposób detaliczny bądź hurtowy. Oprogramowanie zostało napisane wyłącznie
    na potrzeby danego klienta i usprawniło działanie i przepływy pracy w jego firmie.
    Dodatkowo zostało napisane w taki sposób aby łatwo je było rozszerzać, rozwijać,
    skalować i wprowadzać nowe moduły i funkcjonalności. Kreacyjny charakter produktu
    polega na opracowaniu indywidualnych, niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej schematów, projektów i identyfikacji wizualnych będących integralną częścią
    projektowanej dokumentacji, jak również indywidualnego kodu źródłowego stanowiącego
    podstawę programu komputerowego projektowanego przez Pana.
    Efekty Pana pracy nazywane „oprogramowaniem” zawsze są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    – zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    – nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    – nie są, nie były i nie będą jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez kontrahenta.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.

    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Z treści wniosku wynika, że Pana działalność podejmowana jest w sposób
    uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Systematyczność polega na stworzeniu harmonogramu prac; systematycznemu tworzeniu
    kodu źródłowego w celu utworzenia programu komputerowego; tworzeniu raportu
    końcowego z wykonanych prac. Zaplanował Pan przedsięwzięcie i je zrealizował w
    następujący sposób: zaplanował Pan prace do wykonania w oparciu o wymagania klienta,
    następnie na podstawie opracowanego harmonogramu realizował Pan konkretne prace
    zmierzające do wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Efektem
    działań jest utwór, podlegający ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych tj. program komputerowy. Pana celem jest wytworzenie
    nowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci programu
    komputerowego. Opracowuje Pan jeden harmonogram na jeden rok kalendarzowy.
    Wszystkie dotychczas opracowane harmonogramy zostały przez Pana zrealizowane.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że przed rozpoczęciem realizacji dysponował Pan ograniczoną
    wiedzą programistyczną i ograniczonym know-how, które w trakcie prac stale ulegało
    powiększeniu. W ramach działalności wykorzystywał Pan - wiedzę informatyczną, wiedzę

    IT, wiedzę programistyczną. Wykorzystywał Pan także umiejętności dotyczące
    programowania, planowania, wdrażania systemów IT oraz projektowania architektury
    systemów IT. Przy tworzeniu programu komputerowego zastosował Pan nowoczesne
    technologie takie jak Al (uczenie maszynowe, sztuczna inteligencja), roadmapy,
    frameworki informatyczne. Ponadto, oprogramowanie tworzone było w oparciu o know-
    how programistyczne Pana oraz technologię (...). Przy tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania używał Pan języków programowania takich jak: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów

    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z treści wniosku wynika, że Pana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania
    oprogramowania obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonej działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita

        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;

        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana opisanego programu komputerowego
    ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,

    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z
    treści wniosku wynika, że tworzy Pan program komputerowy, który podlega ochronie
    zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których za
    wynagrodzeniem przenosi prawa majątkowe. Sposób przenoszenia autorskich praw do
    programu komputerowego każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że
    prowadzi Pan ewidencję, w której dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej. Wyodrębnienia Pan też koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT przypadające na każde prawo własności intelektualnej. Ewidencja taka
    prowadzona jest od 10 września 2024 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane przez Pana przychody z
    tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na
    kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy), które są podstawą do ustalenia
    dochodu z kwalifikowanego IP.
    W konsekwencji, jeśli faktycznie efektem Pana pracy jest program komputerowy
    podlegający ochronie określnej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, to autorskie prawo do tego programu komputerowego wytwarzanego przez
    Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego na klienta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu
    z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za rok 2024 oraz w latach kolejnych, przy założeniu, że nie ulegną
    zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.
    Wątpliwości Pana budzi również kwestia uznania wskazanych we wniosku wydatków za
    koszty uzyskania przychodu, uwzględnione w dochodzie z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.

    Wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności ponosi wydatki na: kurs
    programowania; eksploatację samochodu (paliwo, naprawy, opłaty leasingowe) oraz
    elektronikę (laptop, telefon).
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że:
      Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie
      przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu
      podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z
      kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez
      podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do
      tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób
      bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem,
      dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego
      kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli
      koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z
      kwalifikowanego IP.
    Jak wynika z treści art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do
    którego odnosi się art. 30ca ust. 7 tej ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego
    prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje szczegółowych
    uregulowań w zakresie kosztów, które są funkcjonalnie związane z przychodami z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które należy brać pod uwagę przy
    obliczaniu dochodu z kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy, zatem
    w tym zakresie zastosowanie znajdą ogólne zasady kwalifikowalności kosztów.
    Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty
    poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie
    autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z
    kwalifikowanych praw IP.
    W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Z powyższego wynika zatem, że kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się
    do IP Box, w zakresie obliczenia dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez
    wskaźnik nexus, będą wszelkiego rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z

    przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, i które to w sposób
    bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu, o ile koszty te
    stanowić będą mogły koszt podatkowy.
    Powyższe potwierdza również treść Objaśnień podatkowych wskazujących na możliwość
    uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Objaśnienia nie wskazują natomiast, w jaki
    sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zgodnie zaś z art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów
      z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
      opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i
      2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154
      w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu, poniesionego
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw
    autorskich, podatnik może przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw
    autorskich według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem podatnika z prowadzonej działalności
    gospodarczej w danym okresie. Przy czym, to podatnik zobowiązany jest wykazać związek
    danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną
    na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na
    osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.
    W świetle powyższego opisane we wniosku koszty, które ponosi Pan w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT (z
    zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 23 ustawy), w części w jakiej są/będą
    proporcjonalnie przypisane do przychodów ze sprzedaży autorskich prawa do programów
    komputerowych, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, mogą zostać
    uznane za koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    w kontekście art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    – stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia oraz
    – zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę

    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.