Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-515/12-4/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-02-28
Teza: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, postępowanie Zakładu jest właściwe, tzn. czy powinien całą wartość sprzedanych biletów, tj. otrzymaną zapłatę oraz wartość sprzedanych biletów z wydłużonym terminem płatności uznawać za przychód okresu, w którym dokonano wydania biletów?
Słowa kluczowe: bilety; moment; okres-okres sprawozdawczy; przewóz; przychód; przychód-powstanie przychodu; sprzedaż; usługi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miejskiego Zakładu Komunikacji., przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2012 r. (data wpływu 03 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu wykazania przychodu należnego z tytułu sprzedaży biletów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 22 lutego 2013 r. – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu wykazania przychodu należnego z tytułu sprzedaży biletów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Miejski Zakład Komunikacji jest samorządowym zakładem budżetowym, dla którego głównym przedmiotem działalności, wynikającym ze statutu jest zaspokajanie potrzeb ludności miasta w zakresie lokalnego transportu zbiorowego.

Zakład świadczy usługi przewozów pasażerskich. W oferowanym cenniku, poza biletami jednorazowego przejazdu, znajduje się oferta biletów okresowych. Są to bilety dwutygodniowe, miesięczne oraz 3-miesięczne. Bilety okresowe są wystawiane wg życzenia pasażerów, co oznacza, że klient może zakupić przykładowo:

*   bilet dwutygodniowy na okres od 01 listopada do 14 listopada bądź od 25 listopada do 9 grudnia,
*   bilet miesięczny od 1 listopada do 30 listopada lub od 10 listopada do 9 grudnia,
*   bilet 3-miesięczny od 1 września do 30 listopada lub od 10 września do 9 grudnia, itp.

Dokonując sprzedaży, osoba wydająca bilet każdorazowo pieczętuje go datą wskazaną przez pasażera, od której to daty rozpoczyna się czas jego ważności. Miesięcznie sprzedaje się około 14 tysięcy biletów okresowych. Nie prowadzi się ewidencji poszczególnych biletów w zakresie czasu ważności ich obowiązywania. Nie jest możliwe ustalenie kiedy pasażer z danego biletu korzystał i czy w ogóle z niego korzystał.

Sprzedaż biletów odbywa się w formie gotówkowej, sporadycznie w formie przelewowej z przedłużonym terminem płatności. Całą wartość sprzedanych biletów, tj. otrzymaną zapłatę oraz wartość sprzedanych biletów z wydłużonym terminem płatności, Zakład uznaje za przychód okresu, w którym dokonano wydania biletów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, postępowanie Zakładu jest właściwe, tzn. czy powinien całą wartość sprzedanych biletów, tj. otrzymaną zapłatę oraz wartość sprzedanych biletów z wydłużonym terminem płatności uznawać za przychód okresu, w którym dokonano wydania biletów?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż biletów powinno się zaliczać do przychodów miesiąca w którym dokonano wydania biletów (wystawienia faktury), bez względu na termin zapłaty za nie. (Powyższe stanowisko wynika z pisma uzupełniającego z dnia 22 lutego 2013 r.).

Należności z tytułu sprzedaży biletów jednorazowych i okresowych umożliwiają korzystanie z usług przewozu świadczonych przez Zakład. Specyfiką tych usług jest potencjalny, nieskonkretyzowany charakter. Nie można z góry przewidzieć ani tego, czy będą one wykonywane, ani też dokładnie kiedy będą wykonywane. Przychód z ich tytułu stanowi trwałe, bezzwrotne i definitywne przysporzenie majątkowe w momencie dokonania ich sprzedaży.

Klient, który nabywa bilet okresowy, płaci za usługę przewozu z góry. Płaci za całość, bez względu na to czy będzie korzystał z tych usług, czy też nie.

Dlatego, zdaniem Zakładu, do przychodu z tak sprzedawanych usług nie może mieć zastosowanie art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w którym jest mowa o pobranych wpłatach lub zarachowanych należnościach na poczet usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.

Transakcja sprzedaży biletów jednorazowych i okresowych, polega na zbyciu prawa do korzystania z przewozów w ramach usług zbiorowego transportu osób, świadczonych przez Zakład na określonych trasach oraz przez określony czas. Zakup biletu za określoną cenę jest zatem zapłatą za kompletną usługę przewozową świadczoną na rzecz podmiotu uprawnionego do posługiwania się biletem w sposób zgodny z regulaminem, którego treść dokonujący zakupu biletu powinien znać i akceptować w chwili transakcji.

Miejski Zakład Komunikacji uważa, że sprzedaż biletów jednorazowych oraz okresowych, stanowi przychód podatkowy uzyskany w momencie sprzedaży, o którym mowa z art. 12 ust. 3a.

Jeżeli przykładowo pasażer zapłacił za bilet jednorazowy bądź okresowy w miesiącu wrześniu, a także dokonał zakupu biletu miesięcznego w miesiącu wrześniu na okres od 9 września do 8 października na podstawie faktury VAT z terminem płatności w miesiącu październiku, Zakład w każdym z tych przypadków za okres uzyskania przychodu uznaje miesiąc wrzesień.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 tej ustawy przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Na podstawie art. 12 ust. 1 omawianej ustawy można stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną - przychód powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika.

Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Ponadto, wyjątek od reguły, zgodnie z którym przychodem podatnika są przysporzenia faktycznie przez niego uzyskane wprowadza art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stosownie do tego unormowania, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Przepis powyższy pozwala ujmować dla celów podatkowych przychody, które jeszcze nie zostały otrzymane przez podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych świadczeń. Możliwość ta dotyczy jednak wyłącznie przychodów związanych z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej.

Ustawodawca przewidział jednocześnie sytuacje, gdy przysporzenia otrzymane przez podatnika nie stanowią jego przychodów podatkowych (art. 12 ust. 4 tej ustawy).

Ogólną zasadę ustalania momentu uzyskania przychodu związanego z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej określa przepis art. 12 ust. 3a ww. ustawy, który stanowi, iż za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Jak wynika z powołanego przepisu, przychód osiągany przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą powstaje w dacie zaistnienia najwcześniejszego z wymienionych zdarzeń:

*   w zależności od przedmiotu tej działalności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi,
*   wystawienia faktury,
*   uregulowania należności przez nabywcę.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi przewozów pasażerskich. Wnioskodawca w ramach świadczonych usług dokonuje sprzedaży biletów jednorazowego przejazdu oraz biletów okresowych (bilety dwutygodniowe, miesięczne oraz 3-miesięczne). W odniesieniu do biletów okresowych, Spółka wskazała, iż klient może zakupić np. bilet dwutygodniowy na okres od 01 listopada do 14 listopada bądź od 25 listopada do 9 grudnia, bilet miesięczny od 1 listopada do 30 listopada lub od 10 listopada do 9 grudnia, bilet 3-miesięczny od 1 września do 30 listopada lub od 10 września do 9 grudnia, itp. Ponadto, sprzedaż biletów odbywa się w formie gotówkowej, sporadycznie w formie przelewowej z przedłużonym terminem płatności.

Zgodnie z obowiązującym prawem, w przypadku świadczenia usług zasadą generalną jest, że przychód podatkowy powstaje w dniu wykonania usługi jednak nie później niż w dniu wystawienia faktury lub w dniu otrzymania zapłaty za wykonaną usługę (art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

A zatem przychód Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży biletów w formie gotówkowej, sporadycznie w formie przelewowej z przedłużonym terminem płatności powstaje w dacie sprzedaży biletu. Wynika to z ww. przepisu art. 12 ust. 3a ww. ustawy. Za prawidłowe należy zatem uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym „sprzedaż biletów jednorazowych oraz okresowych, stanowi przychód podatkowy uzyskany w momencie sprzedaży, o którym mowa z art. 12 ust. 3a”.

W konsekwencji, za prawidłowe należy uznać postępowanie Wnioskodawcy polegające na tym, że jeżeli pasażer zapłacił za bilet jednorazowy bądź okresowy w miesiącu wrześniu a także dokonał zakupu biletu miesięcznego w miesiącu wrześniu na okres od 9 września do 8 października na podstawie faktury VAT z terminem płatności w miesiącu październiku, to w każdym z tych przypadków za okres uzyskania przychodu uznaje On miesiąc wrzesień.

W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Zakup biletu za określoną cenę jest bowiem zapłatą za kompletną usługę przewozową, zatem nie może być traktowana jako wpłata na poczet tej usługi.

Reasumując, za prawidłowe uznać należy postępowanie Zakładu zgodnie z którym całą wartość sprzedanych biletów, tj. otrzymaną zapłatę oraz wartość sprzedanych biletów z wydłużonym terminem płatności uznaje za przychód okresu, w którym dokonano sprzedaży (wydania) biletów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.