Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-685/10-3/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-11-23
Teza: Opodatkowanie u źródła wynagrodzenia uzyskiwanego przez artystów za pośrednictwem agencji artystycznej z Włoch. Potraktowanie wypłaconego wynagrodzenia jako dochód agencji artystycznej z Włoch. Zastosowanie zwolnienia przychodów agencji artystycznej z Włoch ze względu na fakt, iż były finansowane ze środków publicznych.
Słowa kluczowe: pobór-pobór podatku u źródła; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; przychód; rezydencja-certyfikat rezydencji; środek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony); [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24.08.2010 r. (data wpływu 30.08.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania u źródła wynagrodzenia uzyskiwanego przez artystów za pośrednictwem agencji artystycznej z Włoch – jest:

*   **prawidłowe** – odnośnie potraktowania wypłaconego wynagrodzenia jako dochód agencji artystycznej z Włoch,
*   **nieprawidłowe** – odnośnie zastosowania zwolnienia przychodów agencji artystycznej z Włoch ze względu na fakt, iż były finansowane ze środków publicznych.

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania u źródła wynagrodzenia uzyskiwanego przez artystów za pośrednictwem agencji artystycznej z Włoch.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca (Spółka jawna, dalej także: Spółka) zajmuje się organizowaniem imprez artystycznych w Polsce. Zgodnie z profilem działalności zapraszani są do Polski artyści (muzycy, dyrygenci, piosenkarze i inni). Kontrakty na te występy zawierane są z agencjami zagranicznymi (osobami prawnymi) pośredniczącymi w znajdywaniu artystów, którzy występują w imprezach Wnioskodawcy (agencja pobiera od Spółki swoją prowizję). W toku negocjacji oraz w trakcie przygotowywania imprezy kulturalnej Spółka kontaktuje się i uzgadnia wszelkie sprawy wyłącznie z agencją. Płatności dokonywane są najczęściej na rzecz agencji. Agencja wystawia Wnioskodawcy fakturę. W przypadku agencji z Włoch faktura zawierałaby jedną kwotę bez wyszczególnienia kwoty przypadającej agencji i gaży artystów a impreza finansowana by była ze środków publicznych. Spółka posiadałaby certyfikat rezydencji agencji z siedzibą we Włoszech.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy przychody uzyskane w Polsce przez artystów za pośrednictwem agencji artystycznej z Włoch podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, jeżeli Spółka posiada certyfikat rezydencji agencji, a impreza była finansowana ze środków publicznych ?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest wykładnia przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.).

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją.

Zdaniem Wnioskodawcy, słuszne jest nie pobranie podatku (tzw. u źródła) – od kwoty wypłaconej na rzecz agencji artystycznej z Włoch, na podstawie art. 17 ust. 3 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, z dnia 21.06.1985 r. (Dz. U. z 1989 r. Nr 62, poz. 374), ponieważ dochody artystów, wykonywanych w ramach programu wymiany kulturalnej lub sportowej uzgodnionego pomiędzy Umawiającymi się Państwami, będą zwolnione od opodatkowania w tym Umawiającym się Państwie, w którym te rodzaje działalności są wykonywane.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychody uzyskiwane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez nierezydentów z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej – ustala się w wysokości 20% przychodów, po uwzględnieniu art. 21 ust. 2 umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, Spółka nie pobierze tego podatku.

Płatnik w momencie dokonania wypłaty jest obowiązany do potrącenia podatku dochodowego (tzw. podatku u źródła) według stawek określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub prawnych – w zależności od tego kto jest odbiorcą tych należności. Podatek u źródła należy potrącić stosując stawkę określoną w przepisach krajowych, chyba że zastosowanie znajduje umowa międzynarodowa o unikaniu podwójnego opodatkowania. W takim przypadku przepisy umowy mają pierwszeństwo przed regulacjami krajowymi, co skutkuje zastosowaniem opodatkowania zgodnie z przepisami umowy międzynarodowej.

Otrzymując od agencji artystycznej fakturę z uwidocznioną jedną kwotą (zawierającą prowizję agencji i gażę artystów) Spółka nie będzie w stanie ustalić, jakie kwoty przypadają na danego artystę lub artystów łącznie, ponieważ agencja nie będzie chciała się w tej sprawie wypowiedzieć, bo są to informacje objęte tajemnicą handlową. W związku z powyższym Spółka posiadając certyfikat agencji z Włoch, biorąc pod uwagę ww. przepisy Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a Włochami nie pobierze podatku od wynagrodzenia wypłaconego na rzecz agencji artystycznej uważając, że przychody agencji są zwolnione z opodatkowania gdyż były finansowane ze środków publicznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe odnośnie potraktowania wypłaconego wynagrodzenia jako dochód agencji artystycznej z Włoch, nieprawidłowe odnośnie zastosowania zwolnienia przychodów agencji artystycznej z Włoch ze względu na fakt, iż były finansowane ze środków publicznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W ww. przepisie wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

W stosunku do niektórych dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku od tych dochodów spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego dochodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 29 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Stosownie do art. 29 ust. 2 tej ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Powyższa regulacja odzwierciedla zasadę wyrażoną w art. 91 ust. 2 Konstytucji RP.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania jest zespołem norm kolizyjnych mających na celu rozgraniczenie praw dwóch państw do opodatkowania danego przysporzenia. Umowy takie nie kreują jednak samodzielnie obowiązku podatkowego.

W art. 29 ustawy, wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie osobom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, osoba zagraniczna podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Jak wynika z treści art. 41 ust. 4 ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się organizowaniem imprez artystycznych w Polsce. Zgodnie z profilem działalności zapraszani są do Polski artyści (muzycy, dyrygenci, piosenkarze i inni). Kontrakty na te występy zawierane są z agencjami zagranicznymi (osobami prawnymi) pośredniczącymi w znajdywaniu artystów, którzy występują w imprezach Wnioskodawcy (agencja pobiera od Wnioskodawcy swoją prowizję). W toku negocjacji oraz w trakcie przygotowywania imprezy kulturalnej Spółka kontaktuje się i uzgadnia wszelkie sprawy wyłącznie z agencją. Płatności dokonywane są najczęściej na rzecz agencji. Agencja wystawia Wnioskodawcy fakturę. W przypadku agencji z Włoch faktura zawierałaby jedną kwotę bez wyszczególnienia kwoty przypadającej agencji i gaży artystów a impreza finansowana by była ze środków publicznych. Spółka posiadałaby certyfikat rezydencji agencji z siedzibą we Włoszech.

Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą uregulowania zawarte w umowie między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, sporządzonej w Rzymie dnia 21.06.1985 r. (Dz. U. z 1989 r. Nr 62, poz. 374).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 powołanej umowy, bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15 dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jeżeli dochód osiągnięty z osobiście wykonywanej działalności artysty lub sportowca nie przypada na rzecz artysty lub sportowca, lecz na rzecz innej osoby, dochód ten, bez względu na postanowienia artykułów 7, 14 i 15, może być opodatkowany w Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana (art. 17 ust. 2 umowy).

Jednocześnie na mocy ust. 3 art. 17 ww. umowy bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu, dochody z rodzajów działalności określonych w ustępie 1, wykonywanych w ramach programu wymiany kulturalnej lub sportowej uzgodnionego pomiędzy Umawiającymi się Państwami, będą zwolnione od opodatkowania w tym Umawiającym się Państwie, w którym te rodzaje działalności są wykonywane.

Należy przy tym zauważyć, iż wyjątek określony w art. 17 ust. 3 UPO dotyczy zarówno przypadku określonego w ust. 1, tj. gdy bezpośrednim beneficjentem jest artysta, jak i wymienionego w ust. 2, tj. gdy bezpośrednim odbiorcą wynagrodzenia jest osoba trzecia (np. agencja, a przysporzenie należne danemu artyście ma charakter pośredni).

Zgodnie z Komentarzem do art. 17 Konwencji (Opodatkowanie artystów i sportowców) nie wchodzi w zakres tego artykułu dochód osiągany przez impresariów itp. za organizowanie występów artysty lub sportowca, natomiast objęty jest tym artykułem wszelki dochód osiągany w imieniu artysty lub sportowca.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie dochód za występ artysty zagranicznego w Polsce przypadnie agencji z Włoch jako „innej osobie”, o której mowa w art. 17 ust. 2 umowy. A zatem należy zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż potrącenie podatku dochodowego (tzw. podatku u źródła) według stawek określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub prawnych jest uzależnione od tego kto jest odbiorcą tych należności. Zatem Wnioskodawca otrzymując od agencji artystycznej fakturę z uwidocznioną jedną kwotą (zawierającą prowizję agencji i gażę artystów), prawidłowo potraktował wypłacone wynagrodzenie jako dochód agencji artystycznej z Włoch.

Natomiast stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka nie pobierając „podatku od wynagrodzenia wypłaconego na rzecz agencji artystycznej uważając, że przychody agencji są zwolnione z opodatkowania, gdyż były finansowane ze środków publicznych” postąpi właściwie – należy uznać za nieprawidłowe.

Reasumując, należy stwierdzić, iż przychody uzyskane w Polsce przez artystów za pośrednictwem agencji artystycznej z Włoch nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż przychody te przypadają agencji artystycznej, która jest osobą prawną.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.