Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-765/09-4/JK2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-17
Teza: Należy uznać, iż w okresie 2005 - 2009 Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Wielkiej Brytanii, co oznacza, że podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu tj. podlega opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium RP zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, iż w okresie 2005-2009 Wnioskodawca nie osiągnął żadnych dochodów na terytorium RP, należy stwierdzić, iż nie ma obowiązku złożenia zeznania podatkowego za ten okres.
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; miejsce-miejsce zamieszkania; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; rezydent podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; Wielka Brytania; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 20.10.2009 r. (data wpływu 23.11.2009 r.) oraz piśmie z dnia 05.01.2010 r. (data wpływu 11.01.2010 r., data nadania 07.01.2010 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 30.12.2009 r. Nr IPPB4/415-765/09-2/JK2 (data nadania 30.12.2009 r., data odbioru 04.01.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w latach 2005-2009 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.11.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w latach 2005-2009.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca począwszy od 2003 roku przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 06.11.2003 r. został wymeldowany z ostatniego na terenie Polski miejsca zamieszkania, po uprzednim rozwiązaniu związku małżeńskiego w 1995 r. Poza granicami kraju podjął pracę zarobkową. W Polsce przebywa nie dłużej niż 30 dni, nie posiada żadnych źródeł utrzymania, nie osiąga dochodów, nie ma miejsca zamieszkania, ani zameldowania.

Wnioskodawca w okresie 2005-2009 przebywał w Anglii. Ostatnie zeznanie podatkowe złożył w 2004 roku. Wnioskodawca jest stanu wolnego (wyjechał z kraju po otrzymaniu rozwodu, nie ma żadnych obowiązków alimentacyjnych). Podatnik w latach 2005-2008 nie posiadał na terenie Polski dóbr materialnych i niematerialnych. W 2009 roku zakupił w Polsce mieszkanie. W latach 2005-2009 Wnioskodawca wynajmował w Anglii mieszkanie, miał tam stałe miejsce zamieszkania, stałe miejsce pracy, konto bankowe. Wszystkie interesy życiowe związane są z Anglią. Zakup mieszkania w Polsce traktowany jest przez Wnioskodawcę jako lokata kapitału. W Polsce nie uzyskiwał dochodów.

Pismem z dnia 30.12.2009 r. Nr IPPB4/415-765/09-2/JK2 wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku.

Wnioskodawca uzupełnił powyższe pismem z dnia 05.01.2010 r. (data wpływu 11.01.2010 r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia zeznań podatkowych za lata 2005-2009 nie mając na terytorium Rzeczypospolitej miejsca zamieszkania, centrum interesów osobistych i gospodarczych, nie osiągając żadnych dochodów, przebywając na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie dłużej niż 30 dni w roku?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 3 ust.1, 1a ust. 2a, 2b z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania nie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania ani zameldowania, centrum interesów osobistych ani gospodarczych, przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie dłużej niż 183 dni, nie osiąga na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej żadnych dochodów, zatem nie ma obowiązku złożenia zeznania podatkowego za lata 2005-2009.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2003 r. do dnia 31.12.2006 r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz od innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 4a tej ustawy stanowi, iż wymieniony wyżej przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Stosownie do art. 4 ust. 1 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodów i zysków majątkowych (Dz. U. z 1978 r. Nr 7, poz. 20), określenie „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się państwie” oznacza – z uwzględnieniem ustępów 2 i 3 tego artykułu – każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona. Określenie to nie obejmuje przy tym osoby fizycznej, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód ze źródeł w nim położonych.

Definicja „miejsca zamieszkania” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw będących Stronami umowy i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W przepisach polskiego prawa podatkowego obowiązującego do dnia 31.12.2006 r. pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało zdefiniowane. Jak stanowi art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

Rozpatrując obowiązek podatkowy w latach 2007-2009 należy wziąć pod uwagę przepisy podatkowe obowiązujące od 01.01.2007 r.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007 r., obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne jeśli mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powołane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U z 2006 r. Nr 250, poz. 1840), podpisanej w Londynie dnia 20.07.2006 r., która weszła w życie w dniu 27.12.2006 r., określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsce zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca począwszy od 2003 roku przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 06.11.2003 r. został wymeldowany z ostatniego na terenie Polski miejsca zamieszkania, po uprzednim rozwiązaniu związku małżeńskiego w 1995 r. Poza granicami kraju podjął pracę zarobkową. W Polsce przebywa nie dłużej niż 30 dni, nie posiada żadnych źródeł utrzymania, nie osiąga dochodów, nie ma miejsca zamieszkania, ani zameldowania. Wnioskodawca w okresie 2005-2009 przebywał w Anglii. Ostatnie zeznanie podatkowe złożył w 2004 roku. Wnioskodawca jest stanu wolnego (wyjechał z kraju po otrzymaniu rozwodu, nie ma żadnych obowiązków alimentacyjnych). Podatnik w latach 2005-2008 nie posiadał na terenie Polski dóbr materialnych i niematerialnych. W 2009 roku zakupił w Polsce mieszkanie. W latach 2005-2009 Wnioskodawca wynajmował w Anglii mieszkanie, miał tam stałe miejsce zamieszkania, stałe miejsce pracy, konto bankowe. Wszystkie interesy życiowe związane są z Anglią. Zakup mieszkania w Polsce traktowany jest przez Wnioskodawcę jako lokata kapitału.

Reasumując, należy uznać, iż w okresie 2005 - 2009 Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Wielkiej Brytanii, co oznacza, że podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu tj. podlega opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium RP zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, iż w okresie 2005-2009 Wnioskodawca nie osiągnął żadnych dochodów na terytorium RP, należy stwierdzić, iż nie ma obowiązku złożenia zeznania podatkowego za ten okres.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.