Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-865/08-2/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-27
Teza: W niniejszej sprawie, zastosowanie będą miały postanowienia umowy z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (zwanej dalej: umową), a w szczególności przepisy art. 10 ust. 1 i ust. 2 umowy. Stosownie bowiem do art. 10 ust. 1 umowy, dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Polsce osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Niemczech mogą być opodatkowane w Niemczech. Jednakże, w myśl postanowień art. 10 ust. 2 tej umowy dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Polsce, gdzie spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem polskim
Słowa kluczowe: dywidendy; Niemcy; osoba-osoby prawne; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; podmiot-podmiot zagraniczny; spółki-spółka dominująca; spółki-spółka komandytowa; udziałowiec; umowa; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wypłata; zwolnienie; zyski-udział w zyskach osób prawnych; zyski-zyski osób prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 04.06.2008r. (data wpływu do BKIP 06.06.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie art. 22 ust.4 w związku z art. 22 ust.4 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.06.2008r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy do dywidendy wypłacanej przez R do jej udziałowca – spółki komandytowej B Sp. k., w części przypadającej na X, może być zastosowane zwolnienie wynikające z art. 22 ust.4 w związku z art. 22 ust. 4 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

R\`(...)\` Sp. z o.o. (dalej: „R”) prowadzi działalność na polskim rynku radiowym. Większościowym udziałowcem R jest spółka B S.A. (dalej: „B ”), będąca polskim rezydentem podatkowym. Większościowym akcjonariuszem B jest B… GMBH (dalej: „X”), spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będąca niemieckim rezydentem podatkowym. Planowane jest przekształcenie B w spółkę komandytową (dalej: „B Sp. k.”), której komandytariuszem będzie dotychczasowy akcjonariusz — X. Po planowanym przekształceniu B w B Sp. k, spółka ta będzie posiadać 100% udziałów w R wniesionych jako wkład przez X, a X będzie prawie 100% wspólnikiem w B Sp. k. Pod warunkiem uzyskania wyniku finansowego pozwalającego zgodnie z przepisami kodeksu spółek handlowych na dokonanie podziału zysków, R zamierza wypłacać dywidendę do B Sp. k. B Sp. k. będzie posiadał udziały w R przez okres dłuższy niż 2 lata, również czas trwania spółki komandytowej B Sp. k., a tym samym okres dysponowania udziałami R przez B za pośrednictwem B Sp. k. przekroczy 2 lata.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy do dywidendy wypłacanej przez R do jej udziałowca – spółki komandytowej B Sp. k., w części przypadającej na X, może być zastosowane zwolnienie wynikające z art. 22 ust.4 w związku z art.22 ust.4 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Spółki, w przedstawionej sytuacji podatnikiem uzyskującym dochód z tytułu dywidendy będzie X (niemiecki rezydent podatkowy) a odbiorcą dywidendy będzie zagraniczny zakład tej spółki w Polsce. Tym samym, w odniesieniu do wypłacanej dywidendy w pełni będzie miało zastosowanie zwolnienie wynikające z art. 22 ust. 4 Ustawy o CIT.

Na podstawie art. 1 ust. 2 Ustawy o CIT spółka komandytowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych CIT (jest transparentna podatkowo) . Przepis ten stanowi, iż podatnikami podatku CIT są osoby prawne i spółki kapitałowe w organizacji oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek cywilnych, jawnych, partnerskich, komandytowych oraz komandytowo-akcyjnych. Z powyższego wynika, że spółka komandytowa nie podlega opodatkowaniu podatkiem CIT. Zgodnie z art. 5 ustawy o CIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, (\`(...)\`) łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe. Zatem podatnikami z tytułu dochodów osiągniętych przez spółkę komandytową są jej wspólnicy. Tym samym w niniejszej sytuacji osobami uzyskującymi dochód z tytułu dywidendy wypłacanej przez R będą wspólnicy B Sp. k., w tym X. Ponieważ X jest osobą prawną, opodatkowanie tej spółki z tytułu wypłaconej dywidendy powinno zostać ustalone w oparciu o przepisy Ustawy o CIT. Zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy o CIT, podatek dochodowy od dochodów z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (\`(...)\`) ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu.

Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 4 Ustawy o CIT, zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 15% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1; (od 1 stycznia 2009 r. minimalny udział będzie wynosił 10%);
3.  spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 15% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
4.  odbiorcą dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest:

1.  spółka, o której mowa w pkt 2, albo
2.  zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2”.

Zgodnie z art. 22 ust. 4a Ustawy o CIT „Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat. W przedstawionym stanie faktycznym, podatnikiem uzyskującym dochód z tytułu dywidendy wypłacanej przez R będzie X — niemiecki rezydent podatkowy (w części przypadającej na tę spółkę). W związku z tym, iż B podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania w państwie członkowskim (Unii Europejskiej, jej dochód z tytułu dywidendy będzie zwolniony od opodatkowania pod warunkiem posiadania 15% udziałów w Spółce przez nieprzerwany okres 2 lat.

Ponieważ X będzie większościowym wspólnikiem B Sp. k., a ta ostatnia będzie posiadała większość udziałów w R, warunek posiadania 15% udziałów będzie zachowany. Zachowany będzie również warunek bezpośredniego posiadania udziałów wyrażony w ust. 4 pkt 3 art. 22 Ustawy o CIT. W opinii Spółki, dla oceny „bezpośredniości” czy też „pośredniości” posiadania udziałów nie powinno się bowiem brać pod uwagę podmiotów transparentnych podatkowo, które nie są opodatkowane z tytułu wypłacanej dywidendy. Innymi słowy, skoro to X jest podatnikiem z tytułu wypłacanej dywidendy (w części przypadającej na tę spółkę), to należy przyjąć, że dla potrzeb zastosowania przedmiotowego zwolnienia jej udział w R jest bezpośredni.

Zdaniem Spółki, potwierdzeniem powyższego stanowiska jest art. 22 ust. 4 pkt 4b Ustawy o CIT, który rozszerza zwolnienie na dywidendę wypłacaną „zagranicznemu zakładowi” osoby prawnej, a więc zakładowi położonemu poza terytorium spółki macierzystej, tj. w Polsce lub w innym Państwie Członkowskim.

Zarówno na gruncie międzynarodowego prawa podatkowego jak i Ustawy o CIT, jeżeli spółka osobowa jako podmiot transparentny pod względem podatkowym prowadzi działalność w państwie, w którym jest zorganizowana, to wspólnik tej spółki posiada w tym państwie „zakład” i podlega w nim opodatkowaniu od zysków osiągniętych poprzez ten „zakład”. Spółka zwraca uwagę, że takie twierdzenie znajduje też potwierdzenie w świetle polskiej literatury podatkowej albowiem, jeżeli spółka osobowa, którą uważa się za przezroczystą w państwie, w którym jest zorganizowana, prowadzi działalność gospodarczą w jednym umawiającym się państwie (\`(...)\`), to uważa się, że każdy wspólnik posiada w tym państwie zakład. (\`(...)\`)Ta argumentacja powinna być również ważna w przypadkach, gdy wspólnicy nie mieszkają w tym samym państwie, w którym spółka jest zorganizowana. (Por. K. Bany, Stosowanie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania do spółek osobowych, Monitor Podatkowy 7/2006, str. 11. ,H. Litwińczuk, „Opodatkowanie wspólników spółek nie mających osobowości prawnej”, Przegląd Podatkowy 7/2001, str. 2).

Z uwagi na to, iż spółka osobowa jako podmiot transparentny pod względem podatkowym prowadzi działalność w państwie, w którym jest zorganizowana, należy uznać, że każdy wspólnik tej spółki posiada w tym państwie zakład. W przedmiotowej sytuacji oznacza to, iż spółka osobowa działająca w Polsce konstytuuje zakład niemieckiej spółki kapitałowej, która jest jej wspólnikiem. Spółkę niemiecką należy zatem traktować jako podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski za pośrednictwem zakładu, którego dochód podlega zasadniczo opodatkowaniu w Niemczech.

B Sp. k. stanowić więc będzie w Polsce „zakład” dla X. Dochód osiągnięty przez X z tytułu działalności B Sp. k. podlegał będzie opodatkowaniu w Polsce. Konsekwencją powyższego będzie uznanie, iż dywidenda wypłacana przez R do B Sp. k. jest dywidendą wypłacaną na rzecz „zakładu”, o którym mowa w art. 22 ust. 4 pkt 4b Ustawy o CIT. Tym samym taka dywidenda powinna być zwolniona z opodatkowania w Polsce przy zachowaniu 2 letniego okresu posiadania udziałów.

Spółka zwraca uwagę, że zwolnienie wprowadzone w art. 22 ust. 4 Ustawy o CIT jest odzwierciedleniem zwolnienia wynikającego z Dyrektywy Rady Nr 90/435/ESC z 23 lipca 1990r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich (dalej: „Dyrektywa”). W świetle nadrzędności Dyrektywy nad prawem wewnętrznym. Przepisy wewnętrzne powinno się interpretować w zgodzie z Dyrektywą. Z interpretacji przepisów Dyrektywy (art. 5 ust 1 Dyrektywy) wynika, iż Dyrektywa nie stawia spółce dominującej wymogu dysponowania bezpośrednim udziałem w kapitale spółki zależnej, a jedynie odnosi się do faktu dysponowania takim udziałem.

Na gruncie Dyrektywy:

1.  „spółka dominująca” to każda spółka w Państwie Członkowskim, która spełnia warunki wymienione w art. 2 (tj. ma jedną z form prawnych wymienionych w Załączniku do Dyrektywy oraz zgodnie z prawem podatkowym Państwa Członkowskiego dla celów podatkowych jest uważana za znającą stałą siedzibę w tym państwie oraz, zgodnie z warunkami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z państwem trzecim, nie jest uważana dla celów podatkowych za mającą stałą siedzibę poza Wspólnotą) i posiada co najmniej 20 % udziału w kapitale spółki w innym Państwie Członkowskim spełniającej te same warunki (\`(...)\`)„
2.  (\`(...)\`)„spółka zależna(\`(...)\`)” to spółka, w której kapitale posiada udział wymieniony w lit. a) inna spółka.”

W konsekwencji, X może być uznana za spółkę dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) Dyrektywy. Jednocześnie, R jest spółką zależną w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) Dyrektywy. Należy podkreślić, że w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych Państw Członkowskich (Dyrektywa 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r.), wymóg bezpośredniego posiadania udziałów został sformułowany w sposób wyraźny. Oznacza to, iż brak takiego sformułowania w Dyrektywie jest zamierzony, tj. bezpośrednie posiadanie udziału nie jest konieczne. Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, iż R wypłacając dywidendę do B Sp. k. będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 22 ust. 4 w związku z art. 22 ust. 4 pkt 4b Ustawy o CIT w odniesieniu do części dywidendy przypadającej na X.

W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), podatek dochodowy od dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu.

Zgodnie z art. 22 ust.4 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2.  uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
3.  spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10 % udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1 (do 31.12.2008r. udział ten nie może być mniejszy niż 15%)
4.  odbiorcą dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest:

1.  spółka, o której mowa w pkt 2, albo
2.  zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2.

Na podstawie art. 22 ust. 4a ww. ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że odbiorcą dywidendy ma być polska spółka komandytowa, której większościowym wspólnikiem będzie spółka, będąca niemieckim rezydentem podatkowym.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. d) Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz.U. z 2005r. Nr 12, poz. 90) za „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” uważa się przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym państwie. W tym przypadku Komandytariusz, będący rezydentem Niemiec, uzyskuje przychody i ponosi koszty z udziału w spółce komandytowej na terenie Polski. W tej części, w której Komandytariusz uzyskuje dochody z udziału w spółce komandytowej, uznaje się, że prowadzi „przedsiębiorstwo Niemiec” na terenie Polski. Oznacza to, że do opodatkowania dochodów Komandytariusza będzie miał zastosowanie art. 7 Umowy między Polską a Niemcami, zgodnie z którym jego zyski z udziału w spółce komandytowej, jako zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu w państwie rezydencji Komandytariusza (tj. w Niemczech), chyba że w wyniku działalności prowadzonej przez spółkę komandytową powstaje w Polsce zakład. W takim przypadku zyski Komandytariusza z udziału w spółce komandytowej mogą być opodatkowane w Polsce, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Przesłanki powstania zakładu zostały określone w art. 5 Umowy między Polską a Niemcami. Zakład oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Na gruncie tej definicji, w przypadku B Spółka komandytowa dojdzie do powstania zakładu X - komandytariusza w Polsce, ponieważ siedziba spółki osobowej spełnia przesłanki „stałej placówki”. Zatem z zasady zakładu wynika, że zyski Komandytariusza z udziału w spółce komandytowej podlegają opodatkowaniu w Polsce, czyli w państwie źródła, przy czym opodatkowuje się zyski w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. W państwie rezydencji Komandytariusza znajduje natomiast zastosowanie odpowiednia metoda eliminacji podwójnego opodatkowania.

Biorąc powyższe pod uwagę, potwierdza się stanowisko Spółki, iż przedsiębiorstwo spółki komandytowej stanowi zakład komandytariusza, przy założeniu że są spełnione przesłanki powstania zakładu zawarte w umowie między Polską a Niemcami. Nie można natomiast zgodzić się, z opinią, że Komandytariusz będzie miał bezpośrednie udziały w polskiej spółce wypłacającej dywidendę.

Jak już wykazano powyżej, warunki uzyskania zwolnienia, wymienione w art. 22 ust. 4 ustawy powinny być spełnione łącznie. W sytuacji, gdy podmioty uczestniczące w wypłacie dywidendy nie spełniają tych przesłanek, dywidenda będzie podlegała opodatkowaniu zgodnie z postanowieniami umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu zawartej przez Polskę z krajem miejsca siedziby lub zarządu podatnika uzyskującego te dochody.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego nie są spełnione łącznie warunki zezwalające na zwolnienie dywidendy z opodatkowania w Polsce. Spółka B sp. k. z siedzibą w Polsce będzie traktowana na potrzeby podatku dochodowego zgodnie z zasadą transparencji. Oznacza to, iż podatnikami tego podatku nie będzie B sp. k., lecz jej wspólnicy.

Zwolnienie dywidendy z opodatkowania w państwie źródła zagwarantowane przepisami art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest następstwem implementacji postanowień Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich (90/435/EWG), która została zmieniona postanowieniami Dyrektywy Rady z 22 grudnia 2003 r. (2003/123/EC).

Celem powyższej Dyrektywy jest wprowadzenie do wewnętrznych przepisów państw członkowskich, regulacji dotyczących stosunków gospodarczych pomiędzy spółkami dominującymi i spółkami zależnymi, które to regulacje ułatwiałyby konsolidację tych spółek. Jednym z elementów tych uregulowań jest wskazanie, iż przywileje wynikające z tejże Dyrektywy dotyczą udziałowców (spółek dominujących) uprawnionych do dochodu z tytułu otrzymanej dywidendy wypłaconej przez spółkę zależną.

Również polskie przepisy podatkowe (art. 22 ust. 4 pkt 2 i 3) jasno wskazują, iż spółka uzyskująca dochód z dywidendy powinna posiadać bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej tę dywidendę.

Tymczasem, w przedstawionym opisie zdarzenie przyszłego następuje rozdzielenie podmiotu, który jest udziałowcem spółki wypłacającej dywidendę (spółka B sp. k.) od podmiotów uzyskujących dochód z tej dywidendy (min. X). Zatem, nawet jeżeli wspólnikiem Spółki B będzie spółka kapitałowa, to nie ma one bezpośredniego udziału w kapitale spółki polskiej.

W niniejszej sprawie, zastosowanie będą miały postanowienia umowy z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (zwanej dalej: umową), a w szczególności przepisy art. 10 ust. 1 i ust. 2 umowy. Stosownie bowiem do art. 10 ust. 1 umowy, dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Polsce osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Niemczech mogą być opodatkowane w Niemczech. Jednakże, w myśl postanowień art. 10 ust. 2 tej umowy dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Polsce, gdzie spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem polskim, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Niemczech, to podatek tak wymierzony nie może przekroczyć:

1.  5 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 10 procent,
2.  15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

Zastosowanie stawki niższej wynikającej z umowy polsko-niemieckiej, jest możliwe wyłącznie w sytuacji udokumentowania miejsca siedziby podatnika aktualnym certyfikatem rezydencji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.