Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.734.2025.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Prawo do zwolnienia podmiotowego po zamknięciu
poprzedniej i rozpoczęciu nowej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-kontynuacja działalności
limit-limit obrotu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Ponowne skorzystanie ze zwolnienia
podmiotowego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Rezygnacja ze zwolnienia podmiotowego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Utrata zwolnienia podmiotowego
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 11a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do zwolnienia podmiotowego po zamknięciu poprzedniej i rozpoczęciu
    nowej działalności gospodarczej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 października 2025 r.
    (wpływ 16 października 2025 r.) w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W wyniku przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez
    osobę fizyczną w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością przeprowadzonego na
    podstawie art. 551 § 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j.
    Dz.U z 2024 poz. 18 ze zm.), Wnioskodawczyni zaprzestała wykonywanie działalności
    gospodarczej, a jej wpis w CEIDG został wykreślony.
    W związku z zakończeniem działalności, Wnioskodawczyni złożyła zgłoszenie VAT-Z i
    została wykreślona z rejestru podatników VAT czynnych, z datą zaprzestania wykonywania
    czynności opodatkowanych 12 sierpnia 2025 r.
    Rozpoczynając w 2009 r. prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej,
    Wnioskodawczyni zrezygnowała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym
    mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U 2025 poz. 775, dalej jako: „ustawa o VAT”). Od tamtego czasu Wnioskodawczyni nie
    korzystała z ww. zwolnienia z podatku VAT.
    W 2024 r. Wnioskodawczyni ostatni raz przekroczyła limit przysługiwania prawa do
    zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Na moment złożenia wniosku
    Wnioskodawczyni wspomnianego limitu nie przekroczyła i przewiduje, że w całym 2025 r.
    limit ten nie zostanie przekroczony. Wnioskodawczyni zamierza od 1 stycznia 2026 r.
    skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    Po przeprowadzonym przekształceniu, w dniu 27 sierpnia 2025 r. Wnioskodawczyni
    zawarła ze spółką powstałą z przekształcenia umowę najmu lokalu, aby zaspokoić
    potrzeby biurowe spółki.
    Umowa została zawarta na czas nieoznaczony. Czynsz najmu, zgodnie z umową, płatny
    jest w sześciomiesięcznych okresach rozliczeniowych, na podstawie faktury wystawionej
    przez Wnioskodawczynię. Pierwszy z tych okresów przypada na okres od 12 sierpnia 2025
    r. do 31 stycznia 2026 r. oznacza to, że Wnioskodawczyni wystawi pierwszą fakturę w 2026
    r.

    Strony dopuściły w umowie możliwość uiszczania przez najemcę zaliczek na poczet
    czynszu najmu, maksymalnie raz w miesiącu, w kwocie nieprzekraczającej kwoty
    odpowiadającej wartości czynszu najmu za jeden miesiąc. Zgodnie z umową, decyzja o
    uiszczeniu zaliczki na poczet najmu zależy wyłącznie od woli najemcy. Wnioskodawczyni
    nie będzie wystawiała żadnej faktury dokumentującej wpłatę zaliczki.
    Najemca, poza zapłatą czynszu najmu, zobowiązany jest również pokryć wszelkie koszty
    opłat wynikające z eksploatacji lokalu (w tym m.in. opłat za zużycie wody, energii
    elektrycznej, wywóz odpadów). Koszty te będą kalkulowane według zużycia. Rozliczenie
    opłat eksploatacyjnych będzie następowało w tożsamych do czynszu najmu,
    sześciomiesięcznych okresach rozliczeniowych, według faktur wystawionych przez
    Wnioskodawczynię, uwzględniających koszty eksploatacyjne z dokumentów wystawionych
    przez dostawców tych towarów lub usług. Pierwszym okresem rozliczeniowym dla
    kosztów opłat eksploatacyjnych jest okres od 12 sierpnia 2025 r. do 31 stycznia 2026 r.
    Poza uiszczeniem kaucji na potrzeby zabezpieczenia ew. roszczeń Wnioskodawczyni, w
    umowie nie są przewidziane żadne inne płatności między stronami.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, która została
    przekształcona w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością były usługi nauczania języków
    obcych w formie szkoleń/kursów językowych, według PKD 85.59.A „Nauka języków
    obcych".
    Przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w Spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością nastąpiło z dniem wpisu spółki przekształconej (Spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością) do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) tj. z dniem 12 sierpnia 2025 r.
    Oprócz działalności gospodarczej w zakresie najmu Wnioskodawczym nie prowadzi
    działalności w innym zakresie. Na chwilę obecną Wnioskodawczyni nie zamierza też
    prowadzić działalności w innym zakresie.
    Wnioskodawczyni nie wykonuje i nie zamierza wykonywać czynności, o których mowa w
    art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy na podstawie art. 113 ust. 11 i 11a ustawy o VAT, od 1 stycznia 2026 r.
    Wnioskodawczyni ponownie przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym
    mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną
    przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u
    którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani
    bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł (od 2026 r. - 240 000 zł).
    Zgodnie natomiast z art. 113 ust. 4 ustawy o VAT, podatnicy mogą zrezygnować z tego
    zwolnienia, zawiadamiając o tym na piśmie naczelnika urzędu skarbowego.
    Wnioskodawczyni, jak opisano wyżej, skorzystała z tego uprawnienia w 2009 r.
    Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy VAT, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia
    sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po
    upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował
    z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który
    przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku
    lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie
    czynności, o których mowa w art. 5 (art. 113 ust. 11a ustawy o VAT).

    Art. 113 ust. 11 operuje alternatywą zwykłą, co oznacza, że okres karencji liczy się od
    końca roku, w którym zdarzyło się ostatnie zdarzenie powodujące brak korzystania ze
    zwolnienia przez podatnika (rezygnacja ze zwolnienia lub utrata prawa do zwolnienia).
    Ostatnim takim zdarzeniem w zaprezentowanym stanie faktycznym jest utrata przez
    Wnioskodawczynię prawa do zwolnienia w 2024 r., przez przekroczenie progu wartości
    sprzedaży.
    Wspomniana w opisie stanu faktycznego umowa najmu nie będzie miała wpływu na
    kwestię przysługiwania Wnioskodawczyni prawa do skorzystania ze zwolnienia.
    Oznacza to, że od końca 2024 r. powinno liczyć się roczny okres karencji dla możliwości
    ponownego skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    Tym samym, zakładając, że po stronie Wnioskodawczyni w 2025 r. nie zajdą żadne
    przesłanki powodujące utratę prawa do zwolnienia (m.in. przekroczenie progu wartości
    sprzedaży), od 1 stycznia 2026 r. Wnioskodawczyni będzie ponownie miała prawo
    skorzystania ze zwolnienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć również, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla
    określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

    Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    W świetle art. 113 ust. 4 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia
      określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze
      naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze
      zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku
      podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować
      ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej
      czynności.
    Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę
    Według art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    W myśl z art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:

      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Zgodnie z art. 113 ust. 11a ustawy:
      Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną,
      który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od
      podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie
      wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.
    Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w
    trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił
    prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie
    przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może
    nastąpić od początku danego miesiąca.
    Aby skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy nie może jednak
    wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Z art. 113 ust. 13 ustawy wynika, że:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust.
      1 pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,

      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu.
    W świetle powołanych wyżej przepisów podatnik, aby skorzystać ze zwolnienia
    przewidzianego w art. 113 ustawy nie może wykonywać czynności wymienionych w art.
    113 ust. 13 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że rozpoczynając w 2009 r. prowadzenie jednoosobowej
    działalności gospodarczej w zakresie nauczania języków obcych w formie szkoleń/kursów
    językowych, zrezygnowała Pani ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Od
    tamtego czasu nie korzystała Pani z ww. zwolnienia z podatku VAT i była podatnikiem VAT
    czynnym.
    12 sierpnia 2025 r. nastąpiło zakończenie działalności gospodarczej w formie
    jednoosobowej działalności gospodarczej i przekształcenie jej w spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością.
    Po przeprowadzonym przekształceniu, 27 sierpnia 2025 r. zawarła Pani (w ramach
    jednoosobowej działalności gospodarczej) ze spółką powstałą z przekształcenia umowę
    najmu lokalu, aby zaspokoić potrzeby biurowe spółki. Umowa została zawarta na czas
    nieoznaczony. Czynsz najmu, zgodnie z umową, płatny jest na podstawie faktury
    wystawionej przez Panią.
    Oprócz działalności gospodarczej w zakresie najmu nie prowadzi Pani działalności w
    innym zakresie. Nie wykonuje i nie zamierza wykonywać Pani czynności, o których mowa
    w art. 113 ust. 13 ustawy.
    W 2024 r. ostatni raz przekroczyła Pani limit przysługiwania prawa do zwolnienia, o którym
    mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Na moment złożenia wniosku wspomnianego limitu
    Pani nie przekroczyła i przewiduje, że w całym 2025 r. limit ten nie zostanie przekroczony.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii czy na podstawie art. 113 ust. 11 i 11a ustawy o VAT, od 1
    stycznia 2026 r. przysługuje Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w
    art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że zaprzestanie wykonywania czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wyniku likwidacji działalności
    gospodarczej przez osobę fizyczną, a następnie ponowne rozpoczęcie jej wykonywania,
    bez względu na to, czy jest to działalność o tym samym profilu czy innym, powoduje, że
    mamy do czynienia z tym samym podatnikiem. Wznowienie działalności po przerwie
    spowodowanej likwidacją działalności (jej wyrejestrowaniem) w rozumieniu odrębnych
    przepisów, nie ma wpływu na byt osoby fizycznej jako podatnika od towarów i usług.
    Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony -
    zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Umowa najmu jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania
    pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Wobec

    tego, umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i pobierania pożytków, w związku z czym stanowi świadczenie wzajemne
    należne za używanie przedmiotu najmu przez najemcę.
    Oznacza to, że czynność polegająca na najmie nieruchomości (w tym lokalu mieszkalnego)
    w zamian za uzyskane wynagrodzenie spełnia warunki do uznania tej czynności za
    świadczenie usługi, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, w rozumieniu ustawy, w momencie ponownego podjęcia przez Panią
    działalności gospodarczej od 27 sierpnia 2025 r., pomimo zmiany profilu działalności, tj.
    zakresu oferowanych usług, jest Pani jednak podmiotem kontynuującym działalność
    gospodarczą, a nie podmiotem rozpoczynającym wykonywanie działalności gospodarczej.
    Dokonując najmu nieruchomości w ramach działalności nie przestaje Pani być
    podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem najem nieruchomości
    dokonywany przez Panią, stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym
    samym, jest Pani nadal podatnikiem podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy.
    W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż co do zasady, podatnik może
    ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy
    spełnione zostaną następujące warunki:
      · od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub
        rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok;
      · podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
      · podatnik w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości
        sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Pomimo likwidacji poprzedniej działalności gospodarczej jest Pani podatnikiem na gruncie
    podatku od towarów i usług prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie najmu
    nieruchomości. Jak wskazała Pani w opisie sprawy do 12 sierpnia 2025 r. prowadziła Pani
    działalność w zakresie nauczania języków obcych.
    Zatem zwrócić należy uwagę na art. 113 ust. 2 ustawy który wskazuje, że usług które są
    zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy nie wlicza się do wartości sprzedaży o której
    mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Analizując więc wartość sprzedaży, określoną w art. 113 ust. 1 ustawy, należy uwzględnić
    w tym przypadku wartość sprzedaży, którą osiągnęła Pani prowadząc jednoosobową
    działalność gospodarczą z tytułu najmu nieruchomości jak również w zakresie usług
    nauczania języków obcych jeśli usługi te nie korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 28 ustawy.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że:
      · w 2009 r. zrezygnowała Pani ze zwolnienia z podatku VAT i stała się Pani czynnym
        podatnikiem podatku VAT,
      · obecnie nie wykonuje Pani czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy,
      · w 2024 r. ostatni raz przekroczyła Pani limit przysługiwania prawa do zwolnienia, o
        którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

      · na moment złożenia wniosku wspomnianego limitu Pani nie przekroczyła i przewiduje,
        że w całym 2025 r. limit ten nie zostanie przekroczony.
    Skoro więc w 2025 r. nie osiągnie Pani wartość sprzedaży, która przekroczyłaby łącznie
    kwotę 200 000 zł (bez kwoty podatku), to spełni Pani wszystkie wymienione wyżej warunki,
    aby mogła Pani ponownie skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów
    i usług od 1 stycznia 2026 r.
    Jednocześnie należy wskazać że w myśl art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie
    ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):
      W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz.
      775 i 894) w art. 113 w ust. 1 wyrazy „kwoty 200 000 zł” zastępuje się wyrazami
      „kwoty 240 000 zł”.
    Zgodnie z art. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u
      których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i nie przekroczyła 240
      000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy
      zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
      Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy
      rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej
      w art. 1, u których wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej
      działalności gospodarczej, przekroczyła 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł,
      mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej
      w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
      Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku sprzedaży dokonywanej
      przez podatników, o których mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 1.
    Natomiast art. 3 cytowanej ustawy wskazuje, że:
      Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.
    W związku ze zmianą kwoty limitu do zwolnienia podmiotowego od 1 stycznia 2026 r. do
    kwoty 240.000 zł, wprowadzono przepis przejściowy (art. 2 ustawy nowelizującej), zgodnie
    z którym podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u
    których łączna wartość sprzedaży w 2025 r. będzie wyższa niż 200.000 zł i nie przekroczy
    240.000 zł, również będą mogli skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT.
    Zatem jeżeli w roku 2025 nie przekroczy Pani kwoty 240 000 zł z tytułu prowadzenia
    działalności gospodarczej, to będzie Pani miała prawo do zwolnienia, o którym mowa w
    art. 113 ust. 1 ustawy od 1 stycznia 2026 r.
    Tym samym, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.