Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.675.2020.1.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-07
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki związane z pracami budowlanymi na Budynku.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku naliczonego; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2020 r. (data wpływu 9 listopada 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki związane z pracami budowlanymi na Budynku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki związane z pracami budowlanymi na Budynku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Według stanu na grudzień 2019 r., Spółka była właścicielką nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym (dalej odpowiednio: „Nieruchomość” lub „Budynek”), której zakup nie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, wobec czego Spółka nie otrzymała faktury z wykazanym VAT naliczonym (zakup nastąpił w styczniu 2019 roku). Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i rozlicza się z tego podatku za okresy miesięczne. Spółka kupiła nieruchomość w celu przeznaczenia jej wyłącznie do działalności opodatkowanej, a w szczególności do wynajmu na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Klienci Spółki to przede wszystkim firmy budowlane, które wynajmują tego typu budynki zasadniczo dla potrzeb biurowych, czasowego składowania sprzętu lub materiałów budowlanych oraz krótkotrwałego zakwaterowania pracowników, związanego z ich działalnością budowlaną. Pod koniec 2019 roku, Spółka zleciła zewnętrznej firmie budowlanej przeprowadzenie prac budowlanych na Budynku. Pierwsze faktury za te prace Spółka otrzymała w grudniu 2019 r., a VAT w nich wykazany odliczyła w rozliczeniu za styczeń 2020 r. Dnia 20 lipca 2020 r. Spółka złożyła Urzędowi Skarbowemu oświadczenie, że budynek będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Dnia 21 lipca 2020 r. Spółka otrzymała z Referatu Czynności Analitycznych i Sprawdzających Urzędu Skarbowego email o następującej treści: „Rozmawiałam dzisiaj jeszcze z wydziałem architektury i uzyskałam informację, że podmiot nie może wynajmować domu mieszkalnego na cele użytkowe jeśli nie ma zgłoszenia o zmianie sposobu użytkowania budynku. Więc obecnie ten budynek jest mieszkalny (to potwierdza wydział geodezji), a wynajem na cele mieszkaniowe korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, dlatego obecnie brak jest prawa do odliczenia VAT. Jeśli firma już będzie miała potwierdzenie ze Starostwa, że Starosta nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia o zmianie sposobu użytkowania budynku, a tym samym będzie miała prawo wynajmować na cele użytkowe lub prowadzić tam działalność użytkową, będzie mogła odliczyć VAT. Dlatego proszę o korektę deklaracji VAT począwszy od 01/2020 r.”. Postępując zgodnie z tym zaleceniem, Spółka skorygowała deklaracje VAT począwszy od stycznia 2020 r. i do dnia dzisiejszego nie odliczyła VAT naliczonego z faktur zakupu robót budowlanych związanych z Budynkiem. We wrześniu 2020 r. Spółka została powiadomiona przez właściwego starostę o zmianie przeznaczenia budynku z „mieszkalny” na „inny budynek zbiorowego zamieszkania”. Mając powyższe na uwadze Spółka powzięła wątpliwości co do tego, za jakie okresy rozliczeniowe może odliczyć VAT naliczony z faktur dokumentujących prace budowlane na Budynku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur za roboty budowlane na Budynku, otrzymanych w okresach od grudnia 2019 r. do sierpnia 2020 r., poprzez dokonanie korekt deklaracji VAT za te okresy i odliczenie VAT z każdej z tych faktur w deklaracji korygującej składanej za okres, w którym daną fakturę otrzymała?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur za roboty budowlane na Budynku, otrzymanych w okresach od grudnia 2019 r. do sierpnia 2020 r., poprzez dokonanie korekt deklaracji VAT za te okresy i odliczenie VAT z każdej z tych faktur w deklaracji korygującej składanej za okres, w którym daną fakturę otrzymała. Spółce przysługiwało prawo do bieżącego odliczania VAT naliczonego ze względu na to, że od samego początku Budynek był przez nią przeznaczony do wykonywania wyłącznie czynności podlegających opodatkowaniu.

Powinna była zatem stosować art. 86 ust. 1, ust. 2 pkt 1) lit. a), ust. 10, ust. 10b pkt 1) lub ust. 11 Ustawy o VAT. Nie jest natomiast prawidłowe stwierdzenie, jakoby prawo do odliczenia podatku naliczonego powstało dopiero we wrześniu 2020 r., tj. z dniem, w którym jednostka samorządu terytorialnego dokonała zmiany statusu Budynku z „mieszkalny” na „inny budynek zbiorowego zamieszkania”. Dokonanie tej zmiany było bowiem jedynie jedną z wielu czynności, jakie Spółka musiała podjąć w celu faktycznego wykorzystywania Budynku do prowadzenia działalności gospodarczej, co nie zmienia faktu, że Budynek był przeznaczony do tego celu od samego początku.

Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 2 Ustawy o VAT, opodatkowanie VAT jest niezależne od tego, czy określone czynności zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. Tak więc, nawet gdyby Spółka w ogóle nie doprowadziła do formalnej zmiany statusu Budynku, to i tak nie miałoby to żadnego wpływu na opodatkowanie VAT świadczonych przy jego pomocy usług ani na prawo do odliczenia podatku naliczonego przy dotyczących go zakupach. Ze względu na złożone przez Spółkę korekty deklaracji VAT, stan prawny jest obecnie taki, że Spółka nie odliczyła dotychczas VAT naliczonego z faktur za roboty budowlane na Budynku, a terminy do dokonania tych odliczeń już upłynęły (z wyjątkiem sierpnia 2020 r., dla którego Spółka mogłaby dokonać odliczenia w rozliczeniu za październik 2020 r., czego jednak nie zrobi, gdyż do dnia 25 listopada nie otrzyma interpretacji indywidualnej, o którą wnioskuje).

Zgodnie z art. 86 ust. 13 Ustawy o VAT. jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W dniu, w którym Spółka otrzyma interpretację indywidualną, a tym samym także w dniu, w którym podejmie decyzję o sposobie odliczenia przedmiotowego VAT naliczonego, hipoteza tej normy prawnej będzie spełniona w odniesieniu do wszystkich faktur za roboty budowlane otrzymanych w okresie grudzień 2019 - sierpień 2020 roku. W związku z tym, Spółka będzie mogła skorzystać ze swojego prawa do odliczenia określonego w dyspozycji tej normy prawnej, tj. poprzez korekty deklaracji VAT za okresy, w których Spółka otrzymała poszczególne faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą o VAT”.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przywołanego art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jednocześnie należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Art. 86 ust. 10 ustawy o VAT stanowi, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2020r., jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a (art. 86 ust. 13 ustawy o VAT).

Należy stwierdzić, że w sytuacji gdy podatnik dokonuje nabycia towarów i usług z przeznaczeniem do przyszłego wykorzystywania ich do wykonywania czynności opodatkowanych wówczas co do zasady prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje na bieżąco na etapie realizacji zadań inwestycyjnych stosownie do przywołanych na wstępie postanowień art. 86 ustawy o VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i rozlicza się z tego podatku za okresy miesięczne. Spółka kupiła nieruchomość w celu przeznaczenia jej wyłącznie do działalności opodatkowanej, a w szczególności do wynajmu na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Klienci Spółki to przede wszystkim firmy budowlane, które wynajmują tego typu budynki zasadniczo dla potrzeb biurowych, czasowego składowania sprzętu lub materiałów budowlanych oraz krótkotrwałego zakwaterowania pracowników, związanego z ich działalnością budowlaną. Pod koniec 2019 roku, Spółka zleciła zewnętrznej firmie budowlanej przeprowadzenie prac budowlanych na Budynku. Pierwsze faktury za te prace Spółka otrzymała w grudniu 2019 r., a VAT w nich wykazany odliczyła w rozliczeniu za styczeń 2020 r. Dnia 20 lipca 2020 r. Spółka złożyła Urzędowi Skarbowemu oświadczenie, że budynek będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Dnia 21 lipca 2020 r. Spółka otrzymała informację, że nie może wynajmować domu mieszkalnego na cele użytkowe, jeśli nie ma zgłoszenia o zmianie sposobu użytkowania budynku, zatem budynek jest budynkiem mieszkalnym, a wynajem na cele mieszkaniowe korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT. Spółka nie odliczyła podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakup robót budowlanych związanych z Budynkiem. We wrześniu 2020 r. Spółka została powiadomiona przez właściwego starostę o zmianie przeznaczenia budynku z „mieszkalny” na „inny budynek zbiorowego zamieszkania”.

Wątpliwości Spółki dotyczą kwestii, za jakie okresy rozliczeniowe może odliczyć podatek VAT naliczony z faktur dokumentujących prace budowlane wykonywane na Budynku.

Wnioskodawca wskazał, że zakupił Budynek w celu przeznaczenia go wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, w szczególności do wynajmu na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Zamiarem Wnioskodawcy nie było wykorzystywanie Budynku do celów mieszkaniowych, które korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, tylko od momentu nabycia Budynek miał służyć czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT. Należy zatem uznać, że przeprowadzone prace budowlane na Budynku, zlecone przez Wnioskodawcę i związane z nimi nabycia towarów i usług od dnia, kiedy Wnioskodawca wszedł w posiadanie Budynku, miały służyć działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Wydatki związane z robotami budowlanymi na Budynku, udokumentowane fakturami otrzymanymi przez Wnioskodawcę w okresie grudzień 2019 r. – sierpień 2020 r., zostały przeznaczone do najmu opodatkowanego podatkiem VAT na rzecz firm.

Zatem, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w zakresie nabywanych towarów i usług związanych z pracami budowlanymi na Budynku, ponieważ zostały spełnione podstawowe przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jakimi są posiadanie przez Wnioskodawcę statusu czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT oraz związek nabywanych towarów i usług z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Należy wskazać, że z uwagi na upłynięcie terminu dokonania odliczeń z faktur otrzymanych w okresach grudzień 2019 r. - sierpień 2020 r. w terminach, o których mowa w art. 86 ust. 10 i 11 ustawy o VAT w odniesieniu do wydatków związanych z pracami budowlanymi na Budynku, Wnioskodawca ma prawo do korekty nieodliczonego podatku z tytułu ww. wydatków poprzez dokonanie korekty deklaracji podatkowych na zasadach określonych w art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, tj. poprzez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.