Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1469/10-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-07
Teza: Czy w przypadkach opisanych wyżej w pytaniach 1 i 2 spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie usług przewozu oraz maszyn i urządzeń i na jakich zasadach?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 6 września 2010 r. (data wpływu 9 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki akcyjnej, której przedmiotem jest produkcja i sprzedaż wyrobów kosmetycznych oraz chemii gospodarczej, opodatkowana w całości podatkiem VAT. Wnioskodawca posiada status zakładu pracy chronionej (ZPChr), zatrudniając ponad 40% osób niepełnosprawnych.

Spółka tworzy Zakładowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (ZFRON) zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.). Środki ZFRON są środkami własnymi pochodzącymi ze zwolnień podatkowych, przede wszystkim z podatku od nieruchomości oraz z części zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, przeznaczanymi na pomoc dla osób niepełnosprawnych.

Ze środków ZFRON Spółka finansuje koszty dowozu do i z pracy osób niepełnosprawnych będących jej pracownikami (zgodnie z § 2 ust 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Dz. U. 2007 r. Nr 245, poz. 1810 ze zm.). Ponadto, Spółka realizuje Indywidualne Programy Rehabilitacyjne – w skrócie „IPR” (§ 2 ust. 1 pkt 12 ww. rozporządzenia), w ramach których poniosła wydatki na zakup specjalistycznych maszyn i urządzeń w celu dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności, które zostały również sfinansowane ze środków ZFRON.

Obydwa powyższe wydatki (dowóz niepełnosprawnych pracowników oraz realizacja IPR) zostały sfinansowane w całości ze środków ZFRON w ten sposób, że otrzymane przez Wnioskodawcę faktury VAT zostały w 100% (w kwocie brutto) zapłacone ze środków pieniężnych znajdujących się na odrębnym rachunku bankowym ZFRON. Spółka zamierza w przyszłości kontynuować finansowanie ze środków ZFRON dowozu do i z pracy niepełnosprawnych pracowników oraz finansować realizację IPR.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadkach opisanych wyżej Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie usług przewozu oraz maszyn i urządzeń i na jakich zasadach?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Jednocześnie zauważa, że w obecnym stanie prawnym nie stanowi już przeszkody do odliczenia podatku VAT okoliczność, że wydatki na nabycie opisanych wyżej usług i towarów nie będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu podatku dochodowego od osób prawnych. Przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, który wprowadzał takie ograniczenie, został bowiem uchylony z dniem 1 grudnia 2008 r.

Prawo do odliczenia podatku VAT potwierdzają również indywidualne interpretacje prawa podatkowego (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2009 r., ILPP1/443-433/09-3/BD; interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2009 r., ILPP2/443-95/09-3/EN: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 grudnia 2008 r., IPPP2/443 -1383/08-4/IK; interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 24 września 2009 r., ITPP1/443-627/09/BJ).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (art. 88 ust. 4 ustawy).

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością Zainteresowanego można mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie Spółki akcyjnej, której przedmiotem jest produkcja i sprzedaż wyrobów kosmetycznych oraz chemii gospodarczej, opodatkowana w całości podatkiem VAT. Wnioskodawca posiada status zakładu pracy chronionej (ZPChr), zatrudniając ponad 40% osób niepełnosprawnych.

Spółka tworzy Zakładowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (ZFRON) zgodnie z art. 33 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Ze środków ZFRON Spółka finansuje koszty dowozu do i z pracy osób niepełnosprawnych będących jej pracownikami. Ponadto, Spółka realizuje Indywidualne Programy Rehabilitacyjne – w skrócie „IPR”, w ramach których poniosła wydatki na zakup specjalistycznych maszyn i urządzeń w celu dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności, które zostały również sfinansowane ze środków ZFRON.

Obydwa powyższe wydatki (dowóz niepełnosprawnych pracowników oraz realizacja IPR) zostały sfinansowane w całości ze środków ZFRON w ten sposób, że otrzymane przez Wnioskodawcę faktury VAT zostały w 100% (w kwocie brutto) zapłacone ze środków pieniężnych znajdujących się na odrębnym rachunku bankowym ZFRON. Spółka zamierza w przyszłości kontynuować finansowanie ze środków ZFRON dowozu do i z pracy niepełnosprawnych pracowników oraz finansować realizację IPR.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek ten zostanie spełniony, gdyż Wnioskodawca wykorzystuje przedmiotowe urządzenia i maszyny do wykonywania czynności opodatkowanych. Również zakup usług dowozu do i z pracy osób niepełnosprawnych będących jego pracownikami wiąże się w sposób pośredni z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Zatem, w świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz odnosząc się do zadanego we wniosku pytania należy stwierdzić, że podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących wydatki finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o ile są one wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podlegają odliczeniu na zasadach ogólnych.

Należy bowiem zauważyć że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego nie ma znaczenia źródło finansowania wydatków na nabycie towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie informuje się, że w zakresie zdarzenia przyszłego została wydana odrębna interpretacja indywidualna z dnia 7 grudnia 2010 r. nr ILPP2/443-1469/10-3/AK. Natomiast w zakresie płatności za faktury VAT w kwocie brutto lub netto ze środków Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych związanych z zakupem maszyn i urządzeń oraz usług dowozu z i do pracy osób niepełnosprawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie nr ILPP2/443-1469/10-4/AK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.