Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-151/10-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-05-14
Teza: 1. Czy zwiększone do wysokości 50% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej odpisy na pracowników wykonujących pracę w szkodliwych warunkach w rozumieniu zapisów obowiązującego w Spółce Układu Zbiorowego Pracy będą stanowiły dla pracodawcy koszt uzyskania przychodów w świetle ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ? 2. Czy wypłata z tak zgromadzonego Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 pkt 1 ust. 26, 67, 78 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ?
Słowa kluczowe: fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10.03.2010 r. (data wpływu 12.03.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zwiększonych do wysokości 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej odpisów na ZFŚS - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zwiększonych do wysokości 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej odpisów na ZFŚS.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka Akcyjna chce zwiększyć wysokość odpisu podstawowego na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych do wysokości 50 % przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na pracowników wykonujących pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia i uciążliwych w rozumieniu zapisów Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy Art. 10. Pracownicy ci na podstawie Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy obowiązującego w Spółce, za czas efektywnie przepracowany w wymienionych w ZUZP warunkach szkodliwych, otrzymują dodatek za pracę w warunkach szkodliwych.

W związku z wprowadzeniem przepisów o emeryturach pomostowych w Spółce nie ma aktualnie stanowisk pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze na podstawie Ustawy z dnia 19 dnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. 2008 r. Nr 237 poz. 1656).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zwiększone do wysokości 50% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej odpisy na pracowników wykonujących pracę w szkodliwych warunkach w rozumieniu zapisów obowiązującego w Spółce Układu Zbiorowego Pracy będą stanowiły dla pracodawcy koszt uzyskania przychodów w świetle ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ?
2.  Czy wypłata z tak zgromadzonego Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 pkt 1 ust. 26, 67, 78 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest wykładnia przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) – w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 1.

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją - w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, zwiększenie odpisu podstawowego za czas przepracowany w warunkach szkodliwych i uciążliwych określonych w Zakładowym Układzie Zbiorowym Pracy, na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 1994 r. Nr 43 poz. 163, z późn. zm.) będzie stanowiło koszt uzyskania przychodu Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm., dale także: updop). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b) ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu.

A zatem aby odpis na ZFŚS stanowił koszt uzyskania przychodów na gruncie updop, musi on:

*   obciążać koszty działalności pracodawcy (w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych),

*   zostać wpłacony na rachunek ZFŚS.

Z kolei w myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.) odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 3-5 i 6a, oraz kwoty wypłaconych świadczeń urlopowych, o których mowa w art. 3, obciążają koszty działalności pracodawcy.

Podkreślić przy tym należy, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy Fundusz tworzą, z zastrzeżeniem ust. 2, pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty.

Jednocześnie w myśl art. 4 ust. 1 powołanej ustawy u pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1, układ zbiorowy pracy może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz; może również postanawiać, że Fundusz nie będzie tworzony.

Skoro w powyższym art. 6 ust. 1 ustawy o ZFŚS znajduje się odesłanie do odpisów dokonywanych na podstawie m.in. art. 3-5, nie może być wątpliwości, że kosztami obciążającymi koszty pracodawcy są także odpisy realizowane zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy (tj. których wysokość została uregulowana w układzie zbiorowym pracy).

Literalna wykładnia powołanych przepisów wskazuje zatem jednoznacznie, iż zwiększone odpisy w wysokości ustalonej w układzie zbiorowym pracy mogą stanowić koszty uzyskania przychodów pod warunkiem przekazania środków pieniężnych stanowiących równowartość tych odpisów i zwiększeń na rachunek bankowy Funduszu.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zwiększenie odpisu podstawowego za czas przepracowany w warunkach szkodliwych i uciążliwych określonych w Zakładowym Układzie Zbiorowym Pracy na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych będzie stanowiło koszt uzyskania przychodu Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ podatkowy uznaje za oczywistą pomyłkę pisarską wskazanie przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu prawnym swojego stanowiska (pole 56 wniosku ORD-IN) art. 6 pkt 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych zamiast art. 6 ust. 1 tej ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.