Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1333/10-4/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-03-10
Teza: Możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków sfinansowanych z dotacji otrzymanej z Urzędu Pracy, w tym także dokonanych przed rozpoczęciem działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; działalność-działalność gospodarcza-rozpoczęcie działalności gospodarczej; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; urząd-urząd pracy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2010 r. (data wpływu 21 grudnia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 lutego 2011 r. (data wpływu 24 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 grudnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przedmiotowy wniosek uzupełniono dnia 24 lutego 2011 r. o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz stosowną opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jako bezrobotna dnia 22 września 2010 r. zawarła z Urzędem Pracy umowę o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej ze środków Funduszu Pracy.

Pomoc w wysokości 18.000,00 zł pochodziła z Europejskiego Funduszu Społecznego i jest pomocą de minimis. Podstawą prawną umowy z Urzędem Pracy są:

*   art. 46 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.),
*   rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 62, poz. 512 ze zm.),
*   rozporządzenie Komisji WE Nr 1998/2005 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 67 i art. 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28 grudnia 2006 r. str. 5).

Zainteresowana rozpoczęła działalność w dniu 15 listopada 2010 r. Od dnia rozpoczęcia działalności, czyli od 15 listopada 2010 r., Wnioskodawczyni jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Z podatku VAT rozlicza się kwartalnie. Forma opodatkowania działalności – zasady ogólne PKPR.

Działalność polega na prowadzeniu drogerii internetowej. W roku podatkowym 2010 działalność przyniosła stratę – z powodu dużych nakładów finansowych, potrzebnego czasu na wypromowanie strony w Internecie i przede wszystkim rozpoczęcie działalności pod koniec roku (wymóg Urzędu Pracy).

Pieniądze z dotacji zostały wydatkowane na:

*   zakup towarów handlowych 3.720,70 zł,
*   laptop 2.533,00 zł,
*   drukarka laserowa 387,00 zł,
*   drukarka etykiet 1.206,00 zł,
*   drukarka fiskalna 2.300,00 zł,
*   biurko + krzesło 685,00 zł,
*   oprogramowanie 1.030.00 zł,
*   oprogramowanie sklepu internetowego 899,00 zł,
*   serwer + domeny 597,20 zł,
*   projekt sklepu internetowego 3.904,00 zł,
*   materiały reklamowe 305,40 zł,
*   opakowania do wysyłki towarów oraz biurowe 364,00 zł.

Część zakupów z dotacji została dokonana przed rozpoczęciem działalności. Wszystkie zakupy udokumentowane są fakturami VAT.

W uzupełnieniu z dnia 23 lutego 2011 r. Zainteresowana wskazała, iż nabyte towary i wyposażenie są niezbędne do prowadzenia działalności, dlatego nigdy nie będą oddane innym podmiotom (w najem, dzierżawę, użyczenie). Wydatki te zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu i są niezbędne do jego osiągnięcia. Dotyczą okresu od 28 września 2010 r. do 6 grudnia 2010 r. (czyli od dnia przelania środków przez Urząd Pracy). Czynności, które wykonuje Wnioskodawczyni w ramach podjętej działalności gospodarczej są opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Zakupione z dotacji towary, usługi i wyposażenie zostały nabyte wyłącznie w celu prowadzenia działalności gospodarczej i służą do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i podatkiem dochodowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków sfinansowanych dotacją z Urzędu Pracy?
2.  Czy Zainteresowana ma prawo do odliczenia podatku VAT od zakupów dokonanych przed założeniem działalności?
3.  Czy po wydaniu przez Izbę Skarbową przychylnych decyzji Wnioskodawczyni może odliczyć podatek VAT w roku podatkowym 2011?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zapisem ustawy o podatku od towarów usług, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zatem, zdaniem Wnioskodawczyni, odliczenia podatku VAT może dokonać w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała faktury lub w 2 następnych okresach rozliczeniowych.

Takie stanowisko podyktowane jest przepisami ustawy o podatku od towarów usług oraz interpretacjami i orzeczeniami wydanymi w podobnych sprawach, w tym interpretacją Izby Skarbowej w Poznaniu, sygnatura ILPP1/443-659/09-3/KG. Potwierdzają to również interpretacje indywidualne innych Urzędów Skarbowych, sygnatura: US40/VAT/96/2006/AP, US15/POIlI/443/47/AG/06, 1425/021/443/4/06/IW.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z zapisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r., kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3 – 7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Nadmienia się, iż od dnia 1 stycznia 2011 r., zgodnie z ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), art. 86 ust. 2 zdanie wstępne otrzymało brzmienie: „Kwotę podatku naliczonego stanowi:.”

Jak wynika z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Według art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W powołanych wyżej przepisach zrealizowana została jedna z fundamentalnych zasad podatku od towarów i usług, tj. zasada neutralności podatku dla czynnych podatników tego podatku.

Podatnikami – stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 cyt. ustawy).

Z treści cytowanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy ponadto zauważyć, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego nie ma znaczenia źródło finansowania wydatków na nabycie towarów i usług. Także pokrycie tych wydatków (w tym podatku naliczonego) ze środków innych niż własne nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dotyczy to w szczególności przypadków, gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących,
    2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3.  wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż;
4.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
    2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6.  zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym

\- stosownie do art. 88 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z uregulowaniami art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Wskazany powyżej przepis ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje sankcję w postaci pozbawienia podatnika prawa do obniżenia kwoty lub zwrotu podatku należnego w razie nie zarejestrowania się, ale nie wskazuje wprost, z jakim momentem – z punktu widzenia niemożności odliczenia podatku naliczonego – należy wiązać status podatnika (zarejestrowany czy nie).

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Zainteresowana jako bezrobotna dnia 22 września 2010 r. zawarła z Urzędem Pracy umowę o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej ze środków Funduszu Pracy. Pomoc w wysokości 18.000,00 zł pochodziła z Europejskiego Funduszu Społecznego i jest pomocą de minimis. Wnioskodawczyni rozpoczęła działalność 15 listopada 2010 r. Od dnia rozpoczęcia działalności Wnioskodawczyni jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Z podatku VAT rozlicza się kwartalnie.

Część zakupów z dotacji została dokonana przed rozpoczęciem działalności. Wszystkie zakupy udokumentowane są fakturami VAT. Ponadto, Zainteresowana wskazała, iż nabyte towary i wyposażenie są niezbędne do prowadzenia działalności, dlatego nigdy nie będą oddane innym podmiotom (w najem, dzierżawę, użyczenie). Wydatki te zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu i są niezbędne do jego osiągnięcia. Dotyczą okresu od 28 września 2010 r. do 6 grudnia 2010 r. (czyli od dnia przelania środków przez Urząd Pracy). Czynności, które wykonuje Wnioskodawczyni w ramach podjętej działalności gospodarczej są opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Zakupione z dotacji towary, usługi i wyposażenie zostały nabyte wyłącznie w celu prowadzenia działalności gospodarczej i służą do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i podatkiem dochodowym.

Treść powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że brak rejestracji jako podatnika VAT czynnego w okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego nie uniemożliwia podatnikowi skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy bezspornie związane z prowadzeniem działalności. Treść cytowanego wyżej art. 88 ust. 4 ustawy nie wskazuje, aby do nabycia prawa do odliczenia podatku naliczonego konieczne było posiadanie statusu podatnika zarejestrowanego w momencie otrzymania faktur zakupu. Jednak status podatnika czynnego (zarejestrowanego) konieczny jest w momencie wykazywania odliczenia. Oznacza to, że podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie ww. nabycia (otrzymania faktury), lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego (musi posiadać taki status w momencie realizacji uprawnienia). Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą albo przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego.

Ponadto, obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 10 oraz ust. 11, Wnioskodawczyni może dokonać w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała fakturę bądź w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów. Biorąc pod uwagę fakt, iż Zainteresowana rozlicza się z podatku VAT w sposób kwartalny, a przedmiotowe zakupy były dokonywane w okresie od 28 września 2010 r. do 6 grudnia 2010 r., obniżenia kwoty podatku należnego miała prawo dokonać:

*   w III kwartale 2010 r., względnie w: IV kwartale 2010 r. lub I kwartale 2011 r. – w odniesieniu do zakupów udokumentowanych fakturami, które Wnioskodawczyni otrzymała we wrześniu 2010 r.,
*   w IV kwartale 2010 r., względnie w: I lub II kwartale 2011 r. – w odniesieniu do zakupów udokumentowanych fakturami, które Wnioskodawczyni otrzymała w okresie od 1 października do 6 grudnia 2010 r.

Odnosząc powyższą analizę przepisów do stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię należy stwierdzić, że Zainteresowanej przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy sfinansowane dotacją otrzymaną z urzędu pracy, dokonane zarówno przez rozpoczęciem działalności gospodarczej, jak i po jej rozpoczęciu, pod warunkiem jednak, że ww. zakupy są wykorzystywane przez Zainteresowaną do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz że nie wystąpią przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy.

Wnioskodawczyni może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w roku 2011 w obowiązujących przepisami terminach, zgodnie ze wskazanym powyżej wyszczególnieniem.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast kwestia dotycząca opisanego zdarzenia w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie rozstrzygnięta odrębnym pismem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.