Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-951/08-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-01-09
Teza: Korekta deklaracji VAT-7
Słowa kluczowe: deklaracje; deklaracje-deklaracja korygująca; deklaracje-deklaracja podatkowa; kontrola; kontrola-kontrola podatkowa; kontrola-kontrola podatników; korekta; korekta-korekta zeznania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 15 września 2008 r. (data wpływu 16 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty deklaracji podatkowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty deklaracji podatkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wystawił faktury dla swojego Kontrahenta. W wyniku kontroli z Urzędu Skarbowego u Kontrahenta musiał on złożyć korekty deklaracji VAT-7 za okresy: listopad i grudzień 2005 r. oraz styczeń, luty i kwiecień 2006 r. Urzędnicy kontrolujący dopatrzyli się w wystawionych przez Zainteresowanego fakturach błędów formalnych (błędna pieczątka). W efekcie, kontroli został poddany również Wnioskodawca. Dokumenty przedstawione przez niego do kontroli były już prawidłowe – zostały wystawione faktury i noty korygujące dla Kontrahenta (zostały wysłane listem poleconym). Z tego tytułu Urząd Skarbowy nie nałożył na Zainteresowanego żadnej sankcji, kontrola przebiegła pomyślnie.

Kontrahent jest dłużny Wnioskodawcy kwotę należną z tytułu wykonania usług udokumentowanych wystawionymi fakturami. Wezwany do zapłaty argumentuje, że w wyniku przeprowadzonej kontroli ww. faktury zostały wykreślone z ewidencji VAT oraz z ksiąg rachunkowych i dlatego nie zapłaci za usługę.

Reasumując:

*   Wnioskodawca jest dłużny Urzędowi Skarbowemu podatek VAT wynikający ze złożonych deklaracji VAT-7 za okresy: listopad i grudzień 2005 r. oraz styczeń, luty i kwiecień 2006 r., w związku z wystawionymi fakturami,
*   Kontrahent nie chce zapłacić za ww. faktury, ponieważ zostały wykreślone z ewidencji przez kontrolujących z Urzędu Skarbowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca powinien złożyć korekty deklaracji VAT-7 zmniejszając podatek należny za ww. okresy, ponieważ Kontrahent nie skorzystał z możliwości odliczenia podatku VAT od podatku należnego (mógł się odwołać od wydanej przez Urząd Skarbowy decyzji po otrzymaniu faktur i not korygujących)?

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien on złożyć korekty deklaracji VAT-7 za okresy: listopad i grudzień 2005 r. oraz styczeń, luty i kwiecień 2006 r., pomniejszające podatek należny, ponieważ Kontrahent nie odliczył podatku naliczonego wynikającego z tych faktur.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur (art. 29 ust. 4 ustawy).

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W związku z powyższymi regulacjami, podatnicy podatku od towarów i usług, z tytułu dostawy towarów bądź świadczenia usług, zobowiązani są do naliczenia podatku należnego w określonej stawką podatku wysokości i wystawienia faktury VAT dokumentującej dokonane czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na mocy art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 103 ust. 1 ustawy, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 i art. 33.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wystawił faktury dla swojego Kontrahenta. W wyniku kontroli z Urzędu Skarbowego u Kontrahenta złożył on korekty deklaracji VAT-7 za okresy: listopad i grudzień 2005 r. oraz styczeń, luty i kwiecień 2006 r. Urzędnicy kontrolujący dopatrzyli się w wystawionych przez Zainteresowanego fakturach błędów formalnych (błędna pieczątka). W efekcie, kontroli został poddany również Wnioskodawca. Dokumenty przedstawione przez niego do kontroli były już prawidłowe – zostały wystawione faktury i noty korygujące dla Kontrahenta (zostały wysłane listem poleconym). Ponieważ kontrola przebiegła pomyślnie, Urząd Skarbowy nie nałożył na Zainteresowanego żadnej sankcji.

Kontrahent jest dłużny Wnioskodawcy kwotę należną z tytułu wykonania usług udokumentowanych wystawionymi fakturami. Wezwany do zapłaty argumentuje, że w wyniku przeprowadzonej kontroli ww. faktury zostały wykreślone z ewidencji VAT oraz z ksiąg rachunkowych i dlatego nie zapłaci za usługę. Z kolei Wnioskodawca zalega z zapłatą dla Urzędu Skarbowego podatku VAT wynikającego z faktur wystawionych dla Kontrahenta rozliczonych w deklaracjach VAT-7 za listopad i grudzień 2005 r. oraz styczeń, luty i kwiecień 2006 r. Zainteresowany uważa, że powinien złożyć deklaracje VAT-7 korygujące za ww. okresy, pomniejszające podatek należny, ponieważ Kontrahent nie odliczył podatku naliczonego wynikającego z tych faktur.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania wynikają z przepisów rozdziału 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

W § 16 i § 17 rozporządzenia określone zostały przypadki, w których dopuszczalne jest wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej.

Zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Z brzmienia § 17 ust. 1 rozporządzenia wynika, iż fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Stosownie do § 16 ust. 4 rozporządzenia, sprzedawca jest obowiązany posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę; nie dotyczy to eksportu towarów, przypadków określonych w § 11 ust. 2 pkt 3, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej stanowi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca otrzymał to potwierdzenie, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy – w rozliczeniu za kwartał, w którym to potwierdzenie otrzymali, z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy.

Z kolei, na mocy § 18 ust. 1 rozporządzenia, nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 9 ust. 1 pkt 5-12, może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą.

W myśl art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty – art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Stosownie do art. 81b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, uprawnienie do skorygowania deklaracji:

1.  ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej – w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
2.  przysługuje nadal po zakończeniu: a) kontroli podatkowej, b) postępowania podatkowego – w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Zgodnie natomiast § 3 ww. artykułu, przepisu § 1 pkt 2 lit. a nie stosuje się w zakresie podatku od towarów i usług.

Skorygowanie deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniany w uprzednio złożonej deklaracji. Czynności tej dokonuje się poprzez złożenie deklaracji korygującej wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Korekta może dotyczyć każdej pozycji deklaracji, np. określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości kwoty zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji (np. adresu, numeru NIP i danych liczbowych, które nie powodują zmiany wielkości podatku lub zwrotu itp.). W ramach korygowania deklaracji podatkowej podatnik ma zatem możliwość poprawienia każdego błędu w deklaracji.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę, chce on dokonać korekty deklaracji VAT-7 za wskazane we wniosku okresy, zmniejszając podatek należny wynikający z wystawionych dla Kontrahenta faktur VAT. Przyczyną dokonania korekty ma być fakt, iż Kontrahent (w efekcie kontroli Urzędu Skarbowego) nie skorzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących świadczone przez Zainteresowanego na rzecz Kontrahenta usługi, do których następnie wystawione zostały faktury korygujące błędy formalne (błędna pieczątka).

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że Zainteresowany nie ma prawa do złożenia korekty deklaracji. W opisanej sytuacji doszło do korekty wystawionych faktur z powodu zaistnienia błędów formalnych. W takim przypadku brak jest okoliczności uzasadniających złożenie korekty deklaracji zmniejszającej podatek należny.

Biorąc pod uwagę sytuację, w której Zainteresowany wystawia faktury korygujące błędy formalne, stwierdzić należy, iż nie powstają przesłanki do korekty deklaracji VAT-7, zmniejszającej podatek należny za wskazane we wniosku okresy z powodu nie skorzystania przez Kontrahenta z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych faktur.

Bowiem wystawione faktury dokumentują wykonanie usług, co skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego i wymogiem prawidłowego rozliczenia podatku należnego, nie zaszły natomiast żadne okoliczności wskazane w przywołanych przepisach, które umożliwiłyby pomniejszenie podatku należnego, a tym samym skorygowanie złożonych deklaracji VAT-7. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, czy Kontrahent skorzystał z prawa do odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego po otrzymaniu faktur i not korygujących.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320).

Na mocy tej ustawy, z dniem 1 grudnia 2008 r. nowe brzmienie otrzymały przepisy: art. 29 ust. 4 oraz art. 103 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Także od tego dnia obowiązuje nowe rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Dodatkowo wskazać należy, iż w sprawie będącej przedmiotem wniosku zastosowanie znaleźć może przepis art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług, dotyczący rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.