Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.683.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-14
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytów hipotecznych (trzy
kredyty zaciągnięte na sąsiadujące działki).
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 31 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 września 2025 r. (wpływ 12 września 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca – A.D. wraz z M.S. (dwie osoby fizyczne, będące kredytobiorcami) – w
    latach 2006-2007 nabyli trzy sąsiadujące ze sobą niezabudowane działki gruntowe w
    miejscowości S., z zamiarem realizacji na nich jednej inwestycji mieszkaniowej (budowy
    domu jednorodzinnego dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych). Zakup
    każdej z działek został sfinansowany odrębnym kredytem hipotecznym denominowanym
    we frankach szwajcarskich (CHF).
    Szczegółowe dane dotyczące tych kredytów przedstawiają się następująco:
    - Kredyt 1: Umowa kredytu z dnia (...) 2006 r., dotycząca zakupu działki nr (...)w S.. Kwota
      kredytu: (...) zł, okres kredytowania: (...) miesięcy, numer umowy kredytowej: (...).
    - Kredyt 2: Umowa kredytu z dnia (...) 2007 r., dotycząca zakupu działki nr (...) w S.. Kwota
      kredytu: (...) zł, okres kredytowania: (...) miesięcy, numer umowy kredytowej: (...).
    - Kredyt 3: Umowa kredytu z dnia (...) 2007 r., dotycząca zakupu działki nr (...) w S.. Kwota
      kredytu: (...) zł, okres kredytowania: (...) miesięcy, numer umowy kredytowej: (...).
    Wszystkie powyższe kredyty zostały udzielone przez bank przed dniem 15 stycznia 2015 r.
    i zabezpieczone hipotekami na nabytych nieruchomościach (spełniają zatem definicję
    kredytu mieszkaniowego w rozumieniu §3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r., Dz.U. 2024 poz. 102 tj.). Uzyskane środki z kredytów zostały przeznaczone
    na cele mieszkaniowe – przede wszystkim na nabycie wspomnianych działek gruntu z
    zamiarem budowy na nich domu jednorodzinnego oraz realizację samej budowy. Wydatki
    te mieszczą się w katalogu wydatków na cele mieszkaniowe określonym w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o PIT (m.in. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego oraz budowa
    budynku mieszkalnego). Na jednej z zakupionych działek (działka nr (...)) został
    wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny, w którym zaspokajają własne potrzeby
    mieszkaniowe. Pozostałe dwie działki stanowią część przydomowej nieruchomości (są
    integralnie związane z tą inwestycją mieszkaniową). Tym samym wszystkie trzy kredyty
    służyły realizacji wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej w rozumieniu §1 ust. 1 pkt 1 lit.
    a ww. rozporządzenia Ministra Finansów (tj. inwestycji mającej na celu zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego).
    W związku z tzw. „kredytami frankowymi” (denominowanymi w CHF) w umowach
    kredytowych A.D. i M.S. znajdowały się niedozwolone postanowienia (klauzule abuzywne)
    dotyczące m.in. mechanizmu denominacji. W konsekwencji A.D. i M.S. skierowali przeciw
    bankowi powództwa sądowe mające na celu eliminację abuzywnych postanowień i
    rozliczenie kredytów. Wszystkie trzy opisane umowy kredytowe zostały pozwane. W
    trakcie trwania sporu, dla pierwszego z wymienionych kredytów (działka (...)) zawarto z
    bankiem ugodę – na mocy ugody bank dokonał przewalutowania kredytu na PLN oraz
    umorzył pozostałą część pozostałego do spłaty zadłużenia kredytowego (obejmującego
    niespłacony kapitał oraz naliczone odsetki). W rezultacie tej ugody zobowiązanie
    kredytowe wynikające z umowy kredytu nr (...) zostało ostatecznie zakończone (pozostała
    niespłacona kwota kredytu została umorzona przez bank). Dwaj kredytobiorcy uzyskali
    zatem w 2025 r. realne przysporzenie majątkowe w postaci zwolnienia ich z obowiązku
    spłaty części kredytu – co na gruncie ustawy o PIT stanowi przychód z nieodpłatnego
    świadczenia (umorzenia zobowiązania) zaliczany do przychodów z innych źródeł.
    Obecnie A.D. i M.S. rozważają zawarcie podobnych ugód z bankiem również w odniesieniu
    do pozostałych dwóch kredytów (dotyczących działek (...)). Ugody te – jeśli zostaną zawarte
    – również mogą przewidywać umorzenie całości lub części pozostałego do spłaty
    zadłużenia z tytułu tych kredytów hipotecznych. Wszelkie ewentualne umorzenia
    dotyczyłyby nadal tej samej inwestycji mieszkaniowej (tego samego domu

    jednorodzinnego i związanych z nim działek). Żaden z Kredytobiorców dotychczas nie
    korzystał z zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na inną inwestycję mieszkaniową –przedmiotowa
    inwestycja jest pierwszą i jedyną, dla której doszło (lub dojdzie) do umorzenia kredytu
    mieszkaniowego. W szczególności Kredytobiorcy nie korzystali do tej pory z żadnego
    zwolnienia czy zaniechania poboru podatku od dochodów związanych z innymi kredytami
    mieszkaniowymi (spełniają tym samym warunek z §1 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia MF
    z 11.03.2022 r. -niekorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do innej
    inwestycji mieszkaniowej).
    Reasumując, stan faktyczny obejmuje umorzenie (w 2025 r.) wierzytelności z tytułu
    jednego kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe (na podstawie ugody z
    bankiem), a w przyszłości możliwe jest umorzenie (w ramach ugód) także pozostałych
    dwóch analogicznych kredytów związanych z tą samą inwestycją mieszkaniową.
    Wnioskodawca pragną ustalić skutki podatkowe takiego umorzenia zobowiązań
    kredytowych na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani co następuje.
    Zgodnie z zawartymi umowami kredytowymi Wnioskodawczyni jest solidarnie
    zobowiązana wraz z drugim współkredytobiorcą do spłaty całej kwoty kredytu – zarówno
    w części kapitałowej, jak i odsetkowej.
    Umorzenie przez bank części zobowiązania kredytowego, zarówno w przypadku zawartej
    już ugody jak i ewentualnych przyszłych ugód, obejmuje wszystkich współkredytobiorców
    wskazanych w umowie kredytowej. Umorzenie dotyczy całego zobowiązania, za które
    współkredytobiorcy byli odpowiedzialni solidarnie, a nie wyłącznie jego części i
    przypadającej na jednego z nich.
    Każda z umów kredytowych zawiera postanowienie wskazujące, że celem kredytu był
    zakup działki budowlanej. Działki te – o numerach ewidencyjnych (...)– są położone
    bezpośrednio obok siebie, w tej samej miejscowości, na tym samym osiedlu i stanowią
    funkcjonalną całość – jedną spójną przestrzennie nieruchomość. Ich nabycie było
    elementem zaplanowanej inwestycji mieszkaniowej, której celem było zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Na jednej z tych działek został wybudowany budynek
    mieszkalny, w którym Wnioskodawczyni obecnie zamieszkuje i prowadzi swoje
    gospodarstwo domowe. Działka ta została więc bezpośrednio wykorzystana do realizacji
    celu mieszkaniowego w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Pozostałe nieruchomości zostały sfinansowane kredytami w krótkim
    odstępie czasu. Obecnie nie zostały zabudowane, ale stanowią integralną część
    nieruchomości przeznaczonej na cele mieszkaniowe. Wnioskodawczyni nie wyklucza w
    przyszłości rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego lub budowy dodatkowych
    obiektów mieszkaniowych na tych działkach.
    Kredyty wskazane we wniosku zostały udzielone przez bank będący podmiotem
    prowadzącym działalność podlegająca nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym (Komisja Nadzoru Finansowego). Podmiot ten był uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie przepisów odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania instytucji kredytowych. Kredytu udzielał (...). z siedzibą w W., którego
    następcą prawnym jest (...) z siedzibą w W.

## Pytanie

1) Czy w obliczu powyższych okoliczności faktycznych, zawarcie trzech odrębnych umów
      kredytowych na zakup trzech sąsiadujących ze sobą działek budowlanych, w wyniku
      których tylko na jednej z nich Kredytobiorcy pobudowali dom mieszkalny należy
      rozumieć jako „realizację wyłącznie jednej inwestycji budowlanej” w rozumieniu
      przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie

      zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
      związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. 2024
      poz. 102 ze zm)?
    2) Czy w związku z tym zawarcie przez Kredytobiorców z Bankiem ugody w przedmiocie
      umorzenia wszystkich trzech zobowiązań kredytowych wskazanych wyżej będzie rodzić
      obowiązek zapłaty podatku dochodowego, czy też w takiej sytuacji Kredytobiorcy będą
      mogli skorzystać ze zwolnienia wynikającego z rozporządzenia Ministra Finansów z
      dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
      niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
      na cele mieszkaniowe (Dz.U. 2024 poz. 102), ponieważ zrealizowali inwestycję
      budowlaną tylko na jednej działce budowlanej, która wraz z przynależnymi stanowi
      jedną całość ?
    3) Jaki jest moment powstania ewentualnego przychodu w świetle przepisów ustawy o
      PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, zawarcie ugody z bankiem, której skutkiem będzie umorzenie całości lub
    części zobowiązania z tytułu kredytu hipotecznego, nie prowadzi do powstania przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie
    dochodzi w tym przypadku do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie
    kredytobiorców.
    Wnioskodawcy podkreślają, że przysporzenie, które może być uznane za przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, musi mieć charakter definitywny, wymierny
    finansowo i skutkować powiększeniem aktywów podatnika. Tymczasem w przypadku
    umorzenia kredytu hipotecznego, który został przeznaczony na zaspokojenie
    podstawowej potrzeby mieszkaniowej i stanowił dług do spłaty, nie dochodzi do
    wzbogacenia, lecz raczej do złagodzenia konsekwencji nadmiernego obciążenia
    finansowego związanego z pierwotnie zawartą, często abuzywną umową kredytową.
    Wnioskodawcy zwracają uwagę, że orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje na
    konieczność istnienia realnego, pozytywnego skutku majątkowego po stronie podatnika,
    aby można było mówić o powstaniu przychodu (por. np. wyrok WSA w Warszawie z 28
    lutego 2017 r., sygn. III SA/Wa 3303/15, czy wyrok NSA z 21 listopada 2018 r., sygn. II FSK
    2959/16). W przypadku ugody z bankiem zawieranej w ramach rozwiązania sporu
    dotyczącego ważności umowy kredytu, dochodzi co najwyżej do uregulowania sytuacji
    prawnej stron, a nie do powstania nowego przysporzenia majątkowego.
    Ponadto, zawarcie ugody z bankiem często stanowi kompromis, w ramach którego
    kredytobiorca i tak dokonuje świadczenia wzajemnego – np. spłaca część zadłużenia,
    rezygnuje z dalszych roszczeń lub zrzeka się odsetek. W takim układzie nie sposób mówić
    o nieodpłatnym świadczeniu po stronie banku – a tylko takie mogłoby potencjalnie rodzić
    obowiązek podatkowy po stronie kredytobiorcy.
    Reasumując, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że zawarcie ugody z bankiem, w której
    dochodzi do umorzenia całości lub części zobowiązania hipotecznego zaciągniętego na
    cele mieszkaniowe, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie dochodzi do realnego,
    definitywnego i jednostronnego przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawców.
    2. Nawet przy założeniu – czysto hipotetycznym – że zawarcie ugody z bankiem
    skutkującej umorzeniem całości lub części kredytu hipotecznego prowadzi do powstania
    przychodu podatkowego, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, iż taki przychód korzysta ze
    zwolnienia z poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie § 1 ust. 1
    pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 102).

    Zgodnie z treścią tego przepisu, zaniechano poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych od dochodów (przychodów) podatników uzyskanych w latach 2022-2025 z
    tytułu umorzonych wierzytelności wynikających z kredytów (w tym kredytów
    hipotecznych) udzielonych na cele mieszkaniowe, w szczególności przeznaczonych na
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Wnioskodawcy podkreślają, że wszystkie trzy kredyty hipoteczne, których może dotyczyć
    ewentualne umorzenie, zostały zaciągnięte wyłącznie w celu realizacji jednej inwestycji
    mieszkaniowej, obejmującej sąsiadujące ze sobą działki przeznaczone pod zabudowę
    mieszkaniową jednorodzinną. Intencją Wnioskodawców od samego początku było
    zaspokojenie ich własnych potrzeb mieszkaniowych poprzez budowę domu (lub domów)
    na tych działkach – traktowanych funkcjonalnie i gospodarczo jako jedna całość.
    Nie sposób zatem uznać, że mamy do czynienia z przypadkiem „komercyjnego" kredytu
    inwestycyjnego czy innego celu wyłączającego zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    W sprawie Wnioskodawców zachodzi pełna tożsamość celu mieszkaniowego, który został
    wyraźnie wskazany w umowach kredytowych, a także potwierdzony przeznaczeniem
    gruntów oraz sposobem ich wykorzystania.
    Co więcej, nawet formalne rozbicie przedsięwzięcia na trzy kredyty nie może skutkować
    negatywnymi konsekwencjami podatkowymi, skoro każdy z nich służył realizacji tej samej,
    jednolitej inwestycji mieszkaniowej – co znajduje wyraz także w jednolitym planie
    zagospodarowania i położeniu nieruchomości.
    3. Dodatkowo, Wnioskodawcy wskazują, że nawet gdyby organ interpretacyjny przyjął –
    czysto hipotetycznie – iż zawarcie ugody skutkujące umorzeniem zobowiązania skutkuje
    powstaniem przychodu, to należałoby rozważyć również moment jego powstania, zgodnie
    z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych nieodpłatnych
    świadczeń. W związku z tym, w przypadku umorzenia części zobowiązania wynikającego z
    kredytu, przychód – o ile w ogóle miałby powstać - powstaje dopiero w momencie, gdy
    skutki ugody stają się definitywne i nieodwracalne, tzn. gdy zobowiązanie przestaje istnieć,
    a podatnik uzyskuje realne, trwałe przysporzenie majątkowe.
    W przypadku Wnioskodawców ugoda może być zawarta z zastrzeżeniem określonych
    warunków (np. uiszczenia części należności, uzyskania zgód korporacyjnych, podpisania
    aneksów), a zatem skutki w postaci umorzenia długu mogą być odsunięte w czasie.
    Oznacza to, że moment podpisania ugody nie jest równoznaczny z powstaniem przychodu
    - ten pojawiłby się dopiero w chwili spełnienia ostatniego z warunków, od których
    uzależniona jest skuteczność ugody.
    Reasumując, nawet przy założeniu powstania przychodu (którego wystąpieniu
    Wnioskodawcy zaprzeczają), jego rozpoznanie powinno nastąpić w momencie uzyskania
    realnej korzyści, nie zaś w dacie zawarcia ugody.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu

      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – została uregulowana
    w § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze
    zm.), zgodnie z którym:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
      kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
      umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
      szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
      którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
      się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 184).

      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego

      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wyjaśnić zatem należy, że przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w § 1 ust.
    1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego
    gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie
    jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz.
    1774 i 1843). Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5 § 1
    rozporządzenia, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą
    jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
    wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Z literalnego brzmienia przepisów rozporządzenia wynika zatem, że aby kwota
    umorzonych osobom fizycznym wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe mogła zostać objęta zaniechaniem poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych, kredyt hipoteczny powinien zostać zaciągnięty
    na jedną inwestycję mieszkaniową, tj. powinny dotyczyć jednego i tego samego lokalu
    mieszkalnego albo nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod budowę budynku
    mieszkalnego.
    W analizowanej sprawie w latach 2006-2007 zaciągnęła Pani wraz z drugim kredytobiorcą
    trzy kredyty hipoteczne na zakup trzech odrębnych działek gruntowych. Mimo wskazania,
    że celem zawarcia kredytu było wybudowanie na ww. działkach domu jednorodzinnego,
    ww. dom wybudowany został wyłącznie na jednej z działek ((...)). Pozostałe działki (...) nie
    zostały zabudowane, stanowią część przydomowej nieruchomości. Jak wskazała Pani w
    uzupełnieniu wniosku – nie wyklucza Pani w przyszłości rozbudowy istniejącego budynku
    mieszkalnego lub budowy dodatkowych budynków mieszkaniowych na tych działkach.
    Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, nie sposób przychylić się do Pani twierdzenia, że
    zawarcie trzech odrębnych umów kredytowych na zakup trzech sąsiadujących ze sobą
    działek budowlanych należy rozumieć jako realizację wyłącznie jednej inwestycji
    budowlanej. Każda z trzech zakupionych przez Panią działek stanowi odrębną inwestycję
    mieszkaniową.
    Ponadto wskazuję, że zaciągnięty przez Panią w 2006 r. kredyt hipoteczny wydatkowany
    na nabycie działki nr (...), na której został wybudowany budynek mieszkalny, można uznać
    za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w ww. rozporządzeniu w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z

    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Nabycie tej działki stanowi
    bowiem wydatek określony w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jeżeli – zgodnie z informacjami wskazanymi przez Panią we wniosku i jego uzupełnieniu –
    pozostałe działki (...) również zostały zakupione celem budowy na nich domu
    jednorodzinnego – to kredyty zaciągnięte w 2007 r. na zakup ww. działek również można
    uznać za kredyty mieszkaniowe, o którym mowa w ww. rozporządzeniu w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Nabycie tych
    działek stanowi bowiem wydatek określony w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z § 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Finansów wynika, że zastosowanie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego jest możliwe w przypadku gdy osoba fizyczna będąca
    stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej.
    Skoro więc, jak wskazałem powyżej, każda z trzech zakupionych przez Panią działek
    stanowi odrębną inwestycję mieszkaniową, to zaniechanie poboru podatku dochodowego
    w przedmiotowej sytuacji będzie miało zastosowanie wyłącznie kwot umorzonych Pani
    wierzytelności z tytułu jednego kredytu hipotecznego.
    Skorzystanie przez Panią z zaniechania poboru podatku dochodowego od kwoty
    umorzonej wierzytelności z tytułu jednego kredytu hipotecznego wyklucza możliwość
    skorzystania z ww. zaniechania w stosunku do kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    pozostałych dwóch kredytów hipotecznych.
    Ponadto, odpowiadając na Pani pytanie dotyczące momentu powstania przychodu
    wskazuję co następuje.
    Jak wynika z wcześniej cytowanego art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przez pojęcie „otrzymane” – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego – należy rozumieć
    takie pieniądze i wartości, które zostały podatnikowi dane.
    Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości, które podatnik –
    wykazując określoną aktywność – ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi
    słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione
    od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.
    W przypadku, gdy wypłata świadczeń następuje w formie pieniężnej, za datę powstania
    przychodu, uważa się moment wypłaty należności.
    Natomiast w przypadku świadczeń niepieniężnych, datą powstania przychodu jest data
    umorzenia, zwolnienia z długu.
    Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 maja 2012 r. sygn.
    akt II FSK 2633/10: „Pogląd, że umorzona pożyczka (lub kredyt) stanowi dla pożyczkobiorcy
    (kredytobiorcy) przychód (o którym mowa w art. 11 ust. 1 PDoFizU) ze źródła
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 PDoFizU, nie budzi w
    orzecznictwie wątpliwości (por. wyroki NSA: z dnia 10 grudnia 2007 r., sygn. akt II FPS 3/07,

    ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 45 oraz z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II FSK 984/06). Z
    chwilą bowiem umorzenia wierzytelności z tego tytułu, kredyt (pożyczka) traci swój
    zwrotny charakter i staje się trwałym (definitywnym) przysporzeniem majątkowym
    dłużnika. Czynność umorzenia kredytu stanowi, więc niewątpliwie inne źródło przychodu”.
    Zatem momentem powstania przychodu jest dzień podpisania z bankiem ugody
    dotyczącej umorzenia.
    Co za tym idzie, przychód ten w części przypadającej na Panią powinna Pani w całości
    wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w których powstał ten przychód, tj. w
    roku, w którym zostanie podpisana z bankiem ugoda dotycząca umorzenia kredytu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.