Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.98.2025.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Dokonując sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawca będzie
korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania
własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji,
sprzedaż Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
lokal-lokal mieszkalny
lokal-sprzedaż lokalu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca 1 oraz Wnioskodawca 2 oraz dalej łącznie jako: "Wnioskodawcy", są
    małżeństwem z ustrojem majątkowym w postaci ustawowej wspólności majątkowej
    małżeńskiej. W ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej Wnioskodawcy w
    2018 r. nabyli lokal mieszkalny wraz z garażem w (...) oraz miejsce w garażu numer (...), tj.
    (i) w dniu 26 czerwca 2018 r. przed (...), notariuszem w (...) prowadzącym Kancelarię
    Notarialną przy ul. (...), Rep A nr (...) zawarto umowę ustanowienia odrębnej własności
    lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży, (ii) w dniu 23 października 2018 r. przed Panią (...),
    notariuszem jak wyżej, Rep A nr (...) zawarto umowę sprzedaży udziałów w garażu, dalej
    łącznie jako "Nieruchomość".
    Nieruchomość została nabyta na tzw. rynku pierwotnym, od dewelopera (...) Spółka
    Akcyjna z siedzibą w (...). Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawców na własne
    cele mieszkaniowe i takie też było wykorzystanie Nieruchomości od momentu jej nabycia.
    Tytułem wyjaśnienia, Wnioskodawca 2 jest artystką prowadzącą działalność twórczą
    (reżyser) i korzystała z mieszkania w okresach swojej zintensyfikowanej pracy twórczej
    (praca nad scenariuszami nowych filmów). Wnioskodawcom nie przysługiwało prawa do
    odliczenia podatku naliczonego przy zakupie Nieruchomości, bowiem w momencie
    zakupu żaden z Wnioskodawców nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Od
    chwili nabycia Nieruchomość została wyposażona w całości w 2018 roku i od tego czasu
    Wnioskodawcy nie ponosili żadnych istotnych nakładów na Nieruchomość (nie dokonywali
    ulepszeń ani nie poczynili jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia wartości
    Nieruchomości w celu jej sprzedaży). W związku z planowanym zakończeniem pracy
    twórczej, Wnioskodawcy zastanawiają się nad sprzedażą Nieruchomości w celu
    pozyskania dodatkowych funduszy na działalność inwestycyjną. Na dzień złożenia
    niniejszego wniosku Wnioskodawcy nie prowadzą jakichkolwiek działań marketingowych
    w celu sprzedaży Nieruchomości i nie są stroną żadnej umowy z pośrednikiem
    nieruchomości zawartej w tym celu. Niezależnie jednak od ww. Nieruchomości,
    Wnioskodawcy są współwłaścicielami innych licznych nieruchomości, w tym m.in.:
    a) domu jednorodzinnego w zabudowie szeregowej (...) od 1999 r. - własne cele
    mieszkaniowe;
    b) lokalu rekreacyjnego (...) od 2022 r. - lokal na wynajem;
    c) działki rekreacyjnej zabudowanej domkiem letniskowym (...) od 1993 roku - własne cele
    mieszkaniowo-rekreacyjne;
    d) lokalu mieszkalnego wraz z miejscem garażowym w miejscowości (...) od 2024 roku -
    własne cele mieszkaniowej);
    e) lokalu mieszkalnego wraz z miejscem garażowym w miejscowości (...) od 2024 roku -
    lokal na wynajem;

    f) lokalu mieszkalnego wraz z miejscem garażowym w miejscowości (...) od 2024 roku -
    lokal na wynajem;
    g) lokalu mieszalnego w (...) od 2024 roku - lokal zakupiony w celach inwestycyjnych, a
    Wnioskodawcy nie podjęli jeszcze decyzji co do jego docelowego przeznaczenia.
    Przy czym lokale wskazane powyżej jako lokale na wynajem każdorazowo stały się
    przedmiotem najmu tuż po wyposażeniu ich w sposób umożliwiający użytkownikom
    właściwe korzystanie z lokali, zaś stroną umów najmu jest Wnioskodawca 1.
    Należy również wskazać, że w przeszłości Wnioskodawcy dokonali sprzedaży
    następujących nieruchomości:
    a) w 2000 roku mieszkanie (...) - mieszkanie zostało nabyte przez Wnioskodawców w 1983
    roku na podstawie przydziału na spółdzielcze mieszkanie własnościowe. Nieruchomość
    była wykorzystywana przez Wnioskodawców na własne cele mieszkaniowe, a następnie
    sprzedana w celu pozyskania środków na zakup domu;
    b) w 2018 roku lokal mieszkalny (...) - nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawców
    w 2016 roku i była wykorzystywana na własne cele mieszkaniowe. Przedmiotowa
    nieruchomość została zbyta przez Wnioskodawców w celu pozyskania środków na inne
    cele inwestycyjne;
    c) w 2023 r. lokal mieszkalny (...) - nieruchomość została zakupiona przez Wnioskodawców
    w 2012 r. i wykorzystywana była na cele najmu. Nieruchomość została sprzedana w celu
    pozyskania środków na inne cele inwestycyjne;
    d) w 2024 r. dwóch działek ewidencyjnych nr 1 i 2 oraz udziału wynoszącego ½ w prawie
    własności działki ewidencyjnej nr 3 - nieruchomości zostały nabyte przez Wnioskodawców
    na własne cele inwestycyjne w 2021 r. i sprzedane w 2024 r. w celu pozyskania środków
    na inne cele inwestycyjne.
    Wnioskodawca 1 jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym (data rejestracji jako
    podatnika VAT 12 marca 2022 r.). Rejestracja podatnika VAT czynnego została dokonana w
    związku z działalnością w zakresie nieruchomości pozostających w ustawowej wspólności
    majątkowej małżeńskiej (zakup, sprzedaż, wynajem). Wnioskodawca 2 nie jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, jako że jej działalność ogranicza się do
    pozostawania biernym współwłaścicielem nieruchomości wspólnych. Faktycznie
    zarządzającym nieruchomościami wspólnymi jest wyłącznie Wnioskodawca 1, zaś
    rozporządzenie w całości poszczególnymi nieruchomościami jest dokonywane co do
    zasady na zasadzie pełnomocnictw szczególnych udzielanych przez Wnioskodawcę 2.
    Wnioskodawca 2 nigdy nie była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jak już
    wcześniej wspomniano, Wnioskodawca 2 pracowała w branży artystycznej, zaś aktualnie
    posiada ustalone prawo do emerytury w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego.
    Rozliczenie VAT każdej transakcji podlegającej podatkowi od towarów i usług VAT
    dokonywane jest każdorazowo w całości przez Wnioskodawcę 1 jako czynnego podatnika
    podatku VAT - prawidłowość powyższego została potwierdzona w interpretacji
    indywidualnej z 8 marca 2024 r. znak 0114-KDIP1-3.4012.721.2023.2.KF (wydana dla
    Wnioskodawców z wniosku wspólnego przed sprzedażą nieruchomości z lit. d) powyżej
    [działki położone w (...)]. Wnioskodawcy są polskimi rezydentami podatkowymi. W świetle
    powyższego Wnioskodawcy powzięli wątpliwość odnośnie opodatkowania VAT
    planowanej sprzedaży Nieruchomości oraz prawidłowego rozliczenia.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Główne wykorzystanie Nieruchomości polegało na realizacji pracy twórczej przez Panią
    (Wnioskodawca 2) w Nieruchomości, która polegała w szczególności na czynnościach
    opisanych poniżej. Poza ww. aktywnością, zdarzało się, że okazjonalnie z Nieruchomości
    korzystali goście Wnioskodawcy 1 i Wnioskodawcy 2, którzy przyjeżdżali do

    Wnioskodawców 1 i 2 w odwiedziny - najczęściej wizyty weekendowe (Nieruchomość
    wówczas była udostępniana gościom nieodpłatnie i Wnioskodawcy 1 i 2 nie czerpali z
    tytułu jej udostępnienia jakichkolwiek korzyści).
    Działalność twórcza realizowana przez Wnioskodawcę 2 na Nieruchomości w
    szczególności polegała na:
        współpracy z głównymi reżyserami i recenzjach oraz poprawkach przygotowanych
        przez nich scenariuszy filmowych i/lub serialowych [wynikiem tej pracy jest m.in.
        film będący (...)],
        organizacji harmonogramów prac i planów zdjęciowych,
        kontaktach z zarządcami obiektów zdjęciowych,
        selekcji aktorów typowanych do poszczególnych ról, oraz
        kontaktach z ich agentami,
        i in.
    Wnioskodawca 2 w okresach pracy twórczej przeprowadzała się ze wspólnego domu, w
    którym zamieszkują Wnioskodawcy na Nieruchomość - w celu korzystania z
    niezakłóconych warunków w czasie swojej wymagającej pracy. Korzystanie z
    Nieruchomości polegało na okresowym zamieszkiwaniu w niej.
    Na Nieruchomości nie odbywały się żadne spotkania zawodowe Wnioskodawcy 2, ani też
    castingi, czy inne - takie aktywności zawsze miały miejsce w obiektach zewnętrznych
    (kawiarnie, restauracje lub obiekty wynajmowane przez produkcję).
    Nieruchomość nie jest wskazana jako siedziba ani miejsce prowadzenia działalności ani
    Wnioskodawcy 1 ani Wnioskodawcy 2, ponieważ ani Wnioskodawca 1 ani Wnioskodawca 2
    nie prowadzą jednoosobowych działalności gospodarczych podlegających rejestracji w
    CEiDG czy innych rejestrach. Wnioskodawca 1 jest zarejestrowany wyłącznie do VAT w
    związku z zakupem, sprzedażą i wynajmem nieruchomości. Wnioskodawca 1 i
    Wnioskodawca 2 posługują się swoim adresem zamieszkania.
    Wnioskodawca 1 nie prowadzi jednoosobowej działalności gospodarczej w rozumieniu
    Prawa przedsiębiorców, podlegającej rejestracji w CEiDG, zaś jest wyłącznie
    zarejestrowanym podatnikiem na potrzeby podatku od towaru i usług. W związku z
    powyższym, wobec ustawowego braku takiego obowiązku, Wnioskodawca 1 nie prowadzi
    ewidencji środków trwałych, a przez to również nie ma możliwości żeby którakolwiek z
    nieruchomości należących do Wnioskodawców (w tym również Nieruchomość) była
    ujawniona w takiej ewidencji.
    Wnioskodawcy nie rozważali jeszcze technicznych aspektów sprzedaży. Niemniej jednak,
    przyjąć należy że Wnioskodawcy nie zakładają zaangażowania zewnętrznego
    pełnomocnika do przeprowadzenia w ich imieniu czynności związanych ze sprzedażą
    (jeżeli w ramach transakcji sprzedaży będzie udzielane jakiekolwiek pełnomocnictwo, to
    raczej od Wnioskodawcy 2 jako małżonka dla Wnioskodawcy 1 do wszelkich czynności
    mających na celu sprzedaż Nieruchomości, w tym również zawarcia umowy sprzedaży).
    Wnioskodawcy 1 i 2 nie podjęli jeszcze ostatecznej decyzji o sprzedaży i takowa również
    zależeć będzie od aspektów prawnych i podatkowych sprzedaży. Stąd też, Wnioskodawcy
    nie mają jeszcze ani potencjalnego nabywcy Nieruchomości, ani też założeń co do samego
    przebiegu transakcji. Na tym etapie zaawansowania ciężko jest określić, czy w przypadku
    sprzedaży zostanie zawarta jakakolwiek umowa przedwstępna, czy od razu będzie to
    właściwa umowa sprzedaży. Zapewne, okoliczność ta będzie warunkowana możliwościami
    finansowymi potencjalnego nabywcy.
    Wnioskodawcy 1 i 2 nie rozważali podejmowania profesjonalnych działań
    marketingowych. W razie decyzji o sprzedaży, Wnioskodawcy 1 i 2 w pierwszej kolejności

    zamierzają zrobić rozeznanie w kręgu znajomych, czy nikt nie rozważa zakupu
    Nieruchomości (ewentualnie zamieścić ogłoszenie na forum mieszkańców osiedla). Jeżeli
    ten kanał sprzedaży nie doprowadzi do pojawienia się potencjalnego nabywcy, w
    następnej kolejności Wnioskodawcy być może zamieszczą jakieś ogłoszenie w Internecie.
    Wnioskodawcy raczej nie rozważają nawiązania współpracy z profesjonalnym
    pośrednikiem sprzedaży nieruchomości w tym celu.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, zgodnie z którym w przedstawionym
    zdarzeniu przyszłym transakcja sprzedaży Nieruchomości podlegać będzie przepisom
    ustawy o podatku od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów a jednocześnie
    korzystać będzie ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10) ustawy o podatku
    od towarów i usług?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców, sprzedaż Nieruchomości jest z perspektywy Wnioskodawców
    transakcją podlegającą zakresowi ustawy o podatku od towarów i usług, która
    jednocześnie stanowi sprzedaż zwolnioną z VAT na zasadzie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    podatku od towarów, a zatem w momencie sprzedaży Wnioskodawca 1 wystawi fakturę
    na całą cenę sprzedaży ze stawką "zwolnioną" .
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej jako "Ustawa o VAT", lub "Ustawa o podatku od
    towarów i usług", opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na gruncie Ustawy o VAT przez towar należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Nie ulega wątpliwości, że nieruchomość mieści się w kategorii rzeczy. W myśl bowiem art.
    46 § 1 Kodeksu cywilnego nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące
    odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub
    części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od
    gruntu przedmiot własności. W konsekwencji nieruchomość ma postać materialną, co
    oznacza, że jest rzeczą. Powoduje to, że na gruncie podatku VAT nieruchomość ma status
    towaru.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy
    o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Ponadto, zgodnie z Ustawą o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z
    kolei w myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W związku z działalnością w zakresie obrotu nieruchomościami prowadzoną od 2022 roku
    oraz w związku ze statusem Wnioskodawcy 1 na gruncie Ustawy o VAT, mając na
    względzie przedmiot planowanej transakcji, sprzedaż Nieruchomości w przekonaniu
    Wnioskodawców - niezależnie od braku po stronie Wnioskodawców prawa do odliczenia
    podatku VAT w związku z nabyciem Nieruchomości - planowana sprzedaż będzie polegała
    pod zakres Ustawy o VAT jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Zgodnie
    jednak z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Wyłączenia z lit. a) i b) powyżej nie mają zastosowania w danym stanie faktycznym, a
    zatem sprzedaż Nieruchomości będzie sprzedażą zwolnioną z VAT na zasadzie ww.
    przepisu. Wobec czego Wnioskodawca 1 powinien wystawić fakturę VAT a w stawce
    podatku wpisać "sprzedaż zwolniona".

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
      lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów,
    budynków, lokali czy budowli oraz udziałów w nich) traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku

    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości, istotne jest, czy w
    celu dokonania jej sprzedaży Sprzedający (Wnioskodawca 1 i 2) podjęli aktywne działania
    w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Sprzedających za podmioty prowadzące
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości

    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, w którym Trybunał stwierdził, że
    majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca 1 oraz Wnioskodawca 2 są małżeństwem z
    ustrojem majątkowym w postaci ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. W
    ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej w 2018 r. nabyli lokal mieszkalny
    wraz z garażem, tj. 26 czerwca 2018 r. zawarto umowę ustanowienia odrębnej własności
    lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży, 23 października 2018 r. zawarto umowę sprzedaży
    udziałów w garażu, łącznie jako Nieruchomość.
    Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawców na własne cele mieszkaniowe i takie
    też było wykorzystanie Nieruchomości od momentu jej nabycia. Wnioskodawca 2 jest
    artystką prowadzącą działalność twórczą (reżyser) i korzystała z mieszkania w okresach
    swojej zintensyfikowanej pracy twórczej (praca nad scenariuszami nowych filmów).
    Wnioskodawcom nie przysługiwało prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie
    Nieruchomości, bowiem w momencie zakupu żaden z Wnioskodawców nie był
    zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
    Od chwili nabycia Nieruchomość została wyposażona w całości w 2018 roku i od tego
    czasu Wnioskodawcy nie ponosili żadnych istotnych nakładów na Nieruchomość (nie
    dokonywali ulepszeń ani nie poczynili jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia
    wartości Nieruchomości w celu jej sprzedaży).
    Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawcy nie prowadzą jakichkolwiek działań
    marketingowych w celu sprzedaży Nieruchomości i nie są stroną żadnej umowy z
    pośrednikiem nieruchomości zawartej w tym celu.
    Wnioskodawca 1 jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym (data rejestracji jako
    podatnika VAT 12 marca 2022 r.). Rejestracja podatnika VAT czynnego została dokonana w
    związku z działalnością w zakresie nieruchomości pozostających w ustawowej wspólności
    majątkowej małżeńskiej (zakup, sprzedaż, wynajem). Wnioskodawca 2 nie jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, jako że jej działalność ogranicza się do
    pozostawania biernym współwłaścicielem nieruchomości wspólnych. Faktycznie
    zarządzającym nieruchomościami wspólnymi jest wyłącznie Wnioskodawca 1, zaś
    rozporządzenie w całości poszczególnymi nieruchomościami jest dokonywane co do
    zasady na zasadzie pełnomocnictw szczególnych udzielanych przez Wnioskodawcę 2.
    Wnioskodawca 2 nigdy nie była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Główne wykorzystanie Nieruchomości polegało na realizacji pracy twórczej przez
    Wnioskodawcę 2 w Nieruchomości. Poza ww. aktywnością, zdarzało się, że okazjonalnie z

    Nieruchomości korzystali goście, którzy przyjeżdżali do Wnioskodawców w odwiedziny -
    najczęściej wizyty weekendowe (Nieruchomość wówczas była udostępniana gościom
    nieodpłatnie i Wnioskodawcy nie czerpali z tytułu jej udostępnienia jakichkolwiek korzyści).
    Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy sprzedaż przez Państwa (Wnioskodawcę 1 i 2)
    Nieruchomości będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów.
    W celu wyjaśnienia Państwa wątpliwości należy w pierwszej kolejności przeanalizować
    całokształt działań, jakie Sprzedający (Wnioskodawca 1 i 2) podjęli w odniesieniu do
    Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży i ustalić, czy w odniesieniu do opisanej
    transakcji sprzedaży, Sprzedający będą spełniali przesłanki do uznania Ich za podatników
    w podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży
    Nieruchomości brak jest przesłanek pozwalających uznać Państwa (Wnioskodawcę 1 i 2)
    za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z
    przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Państwa (Wnioskodawcy 1 i 2) aktywność,
    która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że Nieruchomość została przez Państwa nabyta na
    własne cele mieszkaniowe i takie też było wykorzystanie Nieruchomości od momentu jej
    nabycia. Nieruchomość została wyposażona w całości w 2018 roku i od tego czasu nie
    ponosili Państwo żadnych istotnych nakładów na Nieruchomość (nie dokonywali ulepszeń
    ani nie poczynili jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia wartości
    Nieruchomości w celu jej sprzedaży).
    Główne wykorzystanie Nieruchomości polegało na realizacji pracy twórczej przez
    Sprzedającą (Wnioskodawca 2) w Nieruchomości, która polegała na współpracy z
    głównymi reżyserami i recenzjach oraz poprawkach przygotowanych przez nich
    scenariuszy filmowych i/lub serialowych, organizacji harmonogramów prac i planów
    zdjęciowych, kontaktach z zarządcami obiektów zdjęciowych, selekcji aktorów typowanych
    do poszczególnych ról, oraz kontaktach z ich agentami, i in.
    Sprzedająca (Wnioskodawca 2) w okresach pracy twórczej przeprowadzała się ze
    wspólnego domu, w którym zamieszkują Wnioskodawcy na Nieruchomość - w celu
    korzystania z niezakłóconych warunków w czasie swojej wymagającej pracy. Korzystanie z
    Nieruchomości polegało na okresowym zamieszkiwaniu w niej. Na Nieruchomości nie
    odbywały się żadne spotkania zawodowe Sprzedającej (Wnioskodawcy 2), ani też castingi,
    czy inne - takie aktywności zawsze miały miejsce w obiektach zewnętrznych (kawiarnie,
    restauracje lub obiekty wynajmowane przez produkcję).
    Nieruchomość nie jest wskazana jako siedziba ani miejsce prowadzenia działalności
    Sprzedających (ani Wnioskodawcy 1 ani Wnioskodawcy 2). Nie zakładają Państwo
    zaangażowania zewnętrznego pełnomocnika do przeprowadzenia w Państwa imieniu
    czynności związanych ze sprzedażą. Nie rozważali Państwo również podejmowania
    profesjonalnych działań marketingowych ani nawiązania współpracy z profesjonalnym
    pośrednikiem sprzedaży nieruchomości w tym celu.

    Co prawda Sprzedający (Wnioskodawca 1) prowadzi działalność w zakresie obrotu
    nieruchomościami, jednak Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji została nabyta
    kilka lat przed jej rozpoczęciem na własne cele mieszkaniowe i taki też było jej
    wykorzystanie w całym okresie posiadania.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    Nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż
    Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Dokonując sprzedaży Nieruchomości będą Państwo korzystać z przysługującego Państwu
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego
    statusu pozbawia Państwa cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    cyt. ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży Nieruchomości będą Państwo korzystać z
    przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Państwa stanowisko jest zatem nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Informacja o zwrocie nadpłaty
    Zgodnie z art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej:
      Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł,
      którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.
    Jak stanowi art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej:
      W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
      odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego
      przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Na podstawie art. 14r § 4 Ordynacji podatkowej:
      Opłata za wniosek wspólny jest ustalana jako iloczyn kwoty określonej zgodnie z art.
      14f i liczby zainteresowanych wskazanych we wniosku.
    Na podstawie art. 14f § 2b Ordynacji podatkowej:

      Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie
      w przypadku:
      1) wycofania wniosku - w całości;
      2) wycofania części wniosku w odniesieniu do przedstawionego w nim odrębnego
        stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego - w odpowiedniej części;
      3) uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.
    Państwa wniosek wspólny dotyczy 1 zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług
    oraz - jak Państwo wskazali - 2 Zainteresowanych, zatem opłata od złożonego wniosku
    wynosi 80 zł (1 zdarzenia przyszłe x 40 zł x 2 Zainteresowanych).
    20 lutego 2025 r. i 25 kwietnia 2025 r. dokonali Państwo wpłaty w wysokości 160 zł
    tytułem opłaty do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od
    towarów i usług. W związku tym, że całkowita wpłata należna od niniejszego wniosku
    wynosi 80 zł, kwota 80 zł jest wpłatą nienależną, zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu
    art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i podlega zwrotowi według Państwa dyspozycji na
    rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.