Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-896/14/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-12-29
Teza: Skutki podatkowe zawarcia umowy przeniesienia własności lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: najemcy; obowiązek-obowiązek podatkowy; przekształcanie-przekształcenie własnościowe; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2014 r. (data wpływu 3 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy przeniesienia własności lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy przeniesienia własności lokalu mieszkalnego.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 3 października 1990 r. mąż Wnioskodawczyni zawarł z K. w B. umowę najmu lokalu mieszkalnego będącego mieszkaniem zakładowym. Uprawnioną do zamieszkiwania w wynajmowanym lokalu była również Wnioskodawczyni.

W latach 1994-1995 Spółdzielnia Mieszkaniowa w B. nabyła odpłatnie budynki mieszkalne od K. .

W dniu 30 czerwca 1997 r. mąż Wnioskodawczyni dokonał w Spółdzielni Mieszkaniowej w B. zamiany wynajmowanego lokalu mieszkalnego na większy lokal mieszkalny, znajdujący się w tym samym bloku (lokal ten w przeszłości także był mieszkaniem zakładowym). Uprawnioną do zamieszkiwania była również Wnioskodawczyni, co wynika z treści zawartej umowy.

Dodatkowo wskazuje, że obie umowy najmu lokali mieszkalnych zostały zawarte w czasie trwania związku małżeńskiego, w którym obowiązywał ustrój wspólności majątkowej.

W październiku 2004 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni. W dniu 23 listopada 2004 r. Wnioskodawczyni przepisała umowę najmu lokalu mieszkalnego na swoje imię i nazwisko.

W dniu 25 czerwca 2009 r. Walne Zgromadzenie Członków Spółdzielni Mieszkaniowej w B. podjęło uchwałę nr … "w sprawie określenia zasad ustanawiania odrębnej własności lokali mieszkalnych wynajmowanych przez Spółdzielnię". Wnioskodawczyni w roku 2013 złożyła wniosek do Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej w B. o umożliwienie wykupu lokalu mieszkalnego, zajmowanego na podstawie umowy najmu.

Wartość nieruchomości zgodnie z wykonanym operatem szacunkowym wynosi 138 840 zł. Wnioskodawczyni zobowiązana była zapłacić Spółdzielni Mieszkaniowej kwotę odpowiadającą wysokości wkładu budowlanego wynoszącą 20 826 zł (stanowiącą 15% wartości rynkowej przedmiotowego lokalu mieszkalnego).

Wnioskodawczyni w dniu 12 lutego 2014 r. aktem notarialnym nabyła od Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w B. lokal mieszkalny.

Do nabycia mieszkania ma zastosowanie art. 48 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), bowiem nastąpił wykup mieszkania ze spółdzielni, które było wcześniej mieszkaniem zakładowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy przeniesienie własności lokalu mieszkalnego będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy od kwoty będącej różnicą pomiędzy wykonanym operatem szacunkowym (tj. 138 840 zł) a sumą wpłaconą przez Wnioskodawczynię (tj. 20 826 zł) należy uiścić podatek dochodowy?

Wnioskodawczyni uważa, że przeniesienie własności lokalu mieszkalnego nie powoduje powstania przychodu i w konsekwencji dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie zaś do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 11 ust. 2 przytoczonej ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, przy czym jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (ust. 2b).

Powyższe oznacza, że przychodem z tytułu uzyskania rzeczy lub prawa po obniżonej cenie (tj. częściowo odpłatnego) jest różnica pomiędzy ceną rynkową stosowaną w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, a kwotą zapłaconą zbywcy przez nabywcę.

W świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem koniecznym do uznania świadczenia częściowo odpłatnego za przychód jest jego otrzymanie przez podatnika.

Kwestię ustanowienia własności lokalu na rzecz dotychczasowego najemcy regulują przepisy art. 48 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1222).

Zgodnie z przepisem ust. 1 tego artykułu, na pisemne żądanie najemcy spółdzielczego lokalu mieszkalnego, który przed przejęciem przez spółdzielnię mieszkaniową był mieszkaniem przedsiębiorstwa państwowego, państwowej osoby prawnej lub państwowej jednostki organizacyjnej, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z nim umowę przeniesienia własności lokalu, po dokonaniu przez niego:

1.  spłaty zadłużenia z tytułu świadczeń wynikających z umowy najmu lokalu;
2.  wpłaty wkładu budowlanego określonego przez zarząd spółdzielni w wysokości proporcjonalnej do powierzchni użytkowej zajmowanego mieszkania wynikającej ze zwaloryzowanej ceny nabycia budynku, jeżeli spółdzielnia nabyła budynek odpłatnie.

Żądanie to przysługuje również osobie bliskiej w stosunku do najemcy (art. 48 ust. 2 ww. ustawy).

W związku z powyższym, przeniesienie własności lokalu mieszkalnego, które zostało dokonane zgodnie z przepisami art. 48 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym ustanowienie prawa własności lokalu nie rodzi skutków podatkowych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.