Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1084/14-2/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-02-24
Teza: Czy prawidłowym jest skorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT z datą wsteczną, czyli od dnia 1 stycznia 2011 r., jeśli sprzedaż w roku 2010 nie przekroczyła 100.000 zł, a utrata prawa do zwolnienia nastąpiła w dniu 12 czerwca 2009 r., po przeprowadzonej kontroli w roku 2014?
Słowa kluczowe: kontrola; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2014 r. (data wpływu 26 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Stan przed kontrolą Urzędu Skarbowego: Wnioskodawca nie mając otwartej działalności gospodarczej w roku 2009 dokonywał sprzedaży odzieży na portalu internetowym, mając na względzie zwolnienie od podatku VAT. Limit z tytułu działalności zwolnionej w roku 2009 wynosił 50.000,00 zł, natomiast w roku 2010 wynosił 100.000,00 zł. Wnioskodawca również w kolejnych latach korzystał ze zwolnienia, przy czym w roku 2011 zarejestrował działalność gospodarczą. Zainteresowany nie prowadził i nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku towarów i usług (Dz. U. z 2011 r, Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).

W roku 2014 Urząd Skarbowy przeprowadził kontrolę skarbową za rok 2009 i 2010.

Okazało się, że Wnioskodawca przekroczył w roku 2009 limit 50.000,00 zł.

Zainteresowany nie złożył wówczas, tj. w roku 2009, VAT-R oraz stosownych deklaracji VAT-7. W roku 2010 Wnioskodawca nie przekroczył limitu 100.000,00 zł. W roku 2011 korzystał ze zwolnienia od VAT ze względu na obroty.

Obecnie, po kontroli Zainteresowany złożył VAT-R za okres od 12 czerwca 2009 r., deklarację VAT-7 za okres od czerwca 2009 r. do grudnia 2010 r. Wnioskodawca złożył również aktualizację VAT-R za okres od 1 stycznia 2011 r., mając na względzie brak przekroczonego limitu w roku 2010.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowym jest skorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT z datą wsteczną, czyli od dnia 1 stycznia 2011 r., jeśli sprzedaż w roku 2010 nie przekroczyła 100.000 zł, a utrata prawa do zwolnienia nastąpiła w dniu 12 czerwca 2009 r., po przeprowadzonej kontroli w roku 2014?

Zdaniem Wnioskodawcy, w roku 2010 wartość sprzedaży netto wyniosła poniżej limitu 100.000,00 zł, tak więc dała podstawę do ponownego zwolnienia od 1 stycznia 2011 r., ponieważ nie została przekroczona kwota limitu zgodnie z art. 113 pkt 1 i pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług, pomimo utraty prawa do zwolnienia z dniem 12 czerwca 2009 r.

Zainteresowany uważa, że stosownie do obowiązującego prawa oraz ze względu na przedstawiony stan faktyczny ma prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług z datą wsteczną na podstawie ww. art. 113 pkt 1 i pkt 11 ustawy, co potwierdza również interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu ILPP2/443-115/14-4/AD z dnia 10 kwietnia 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że niniejsza interpretacja dotyczy możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku od dnia 1 stycznia 2011 r., zatem wydana została w oparciu o stan prawny wówczas obowiązujący.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Do końca roku 2009 kwota limitu wynosiła 50.000 zł, natomiast w roku 2010 – 100.000 zł, a od dnia 1 stycznia 2011 r. limit ten ustalono na poziomie 150.000 zł.

Przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
    3.  nowych środków transportu,
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że co do zasady, podatnik może ponownie skorzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:

*   od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub rezygnacji z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok,
*   podatnik w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy,
*   podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Podkreślić w tym miejscu należy, że powrót do zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT możliwy jest wyłącznie od początku danego roku podatkowego, tj. od dnia 1 stycznia, nie jest tym samym możliwy wybór zwolnienia od dowolnego miesiąca w danym roku podatkowym.

Z opisu sprawy wynika, że według stanu przed kontrolą Urzędu Skarbowego, Wnioskodawca nie mając otwartej działalności gospodarczej w roku 2009 dokonywał sprzedaży odzieży na portalu internetowym, korzystając ze zwolnienia od podatku ze względu na limit sprzedaży. Powyższy limit w roku 2009 wynosił 50.000,00 zł, natomiast w roku 2010 wynosił 100.000,00 zł. Wnioskodawca również w kolejnych latach korzystał ze zwolnienia, przy czym w roku 2011 zarejestrował działalność gospodarczą. Zainteresowany nie prowadził i nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

W roku 2014 Urząd Skarbowy przeprowadził kontrolę za rok 2009 i 2010. Okazało się, że Wnioskodawca przekroczył w roku 2009 limit 50.000,00 zł. Zainteresowany nie złożył wówczas, tj. w roku 2009, VAT-R oraz stosownych deklaracji VAT-7. W roku 2010 Wnioskodawca nie przekroczył limitu 100.000,00 zł. W roku 2011 korzystał ze zwolnienia od VAT ze względu na obroty.

Obecnie, po kontroli Zainteresowany złożył VAT-R za okres od 12 czerwca 2009 r., deklarację VAT-7 za okres od czerwca 2009 r. do grudnia 2010 r. Wnioskodawca złożył również aktualizację VAT-R za okres od 1 stycznia 2011 r., mając na względzie brak przekroczonego limitu w roku 2010.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości skorzystania z prawa do zwolnienia od podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011 r.

Przepis art. 113 ust. 11 ustawy, umożliwia podatnikowi, który stracił prawo do zwolnienia od podatku VAT lub zrezygnował z tego zwolnienia – ponowny jego wybór, po spełnieniu określonych warunków. Przepis ten, nie określa w jakim terminie podatnik jest zobowiązany o zamiarze wyboru zwolnienia poinformować urząd. W związku z tym, należy przyjąć ogólnie stosowaną zasadę aktualizacji danych wynikającą z art. 96 ust. 12 ustawy, według której podatnik o wszelkich zmianach objętych zgłoszeniem rejestracyjnym jest zobowiązany poinformować urząd w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, czyli od momentu wyboru przez podatnika zwolnienia podmiotowego na formularzu VAT-R.

Wymieniony art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie. Zatem fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia.

W świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, że jeżeli w przypadku Zainteresowanego wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w roku podatkowym 2010 łącznie kwoty 100.000 zł, to Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie cytowanego wyżej art. 113 ust. 1 ustawy. Jednak należy pamiętać, że musi być również spełniony warunek wskazany w art. 113 ust. 11 ustawy, tzn. musi minąć rok od momentu utraty lub rezygnacji ze zwolnienia przez Zainteresowanego. W analizowanej sprawie powyższe warunki zostały spełnione, bowiem w roku 2010 wartość sprzedaży Wnioskodawcy nie przekroczyła łącznie kwoty 100.000 zł, a po kontroli urzędu skarbowego w roku 2014 Zainteresowany złożył aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R oraz deklaracje VAT-7 za okres od czerwca 2009 r. do grudnia 2010 r.

Podsumowując, Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011 r., jeżeli sprzedaż w roku 2010 nie przekroczyła łącznie kwoty 100.000 zł netto, a utrata prawa do zwolnienia nastąpiła w czerwcu 2009 r. – co stwierdzono w trakcie przeprowadzonej kontroli podatkowej w roku 2014 – czyli jeżeli od momentu utraty prawa do zwolnienia od podatku do dnia ponownego skorzystania ze zwolnienia upłynął okres dłuższy niż jeden rok licząc od końca roku, w którym to prawo do zwolnienia utracono.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.