Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.418.2020.2.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-10
Teza: niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki niezabudowanej nr 1 oraz sprzedaży udziałów w prawie własności działek niezabudowanych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług a tym samym uznania, że Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 jako podatnik zdefiniowany w art. 15 ust. 1
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-podział nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2020 r. (data wpływu 2 czerwca 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 lipca 2020 r. (data wpływu 28 lipca 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki niezabudowanej nr 1 oraz sprzedaży udziałów w prawie własności działek niezabudowanych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług a tym samym uznania, że Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 jako podatnik zdefiniowany w art. 15 ust. 1 **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki niezabudowanej nr nr 1 oraz sprzedaży udziałów w prawie własności działek niezabudowanych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług a tym samym uznania, że Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 jako podatnik zdefiniowany w art. 15 ust. 1.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 22 lipca 2020 r. (data wpływu 28 lipca 2020 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem działek o numerach: 2, 3, 4, 5, 6, 7 położonych w miejscowości …, obręb …, powiat …, województwo … oraz właścicielem działki 1, dla których prowadzone są w Sądzie Rejonowym w … Księgi Wieczyste o numerach: … i …. Nieruchomości te zostały nabyte na prawach wspólności ustawowej przez Wnioskodawczynię oraz jej zmarłego męża. Następnie, po śmierci męża, spadek po nim wraz z wchodzącym w skład spadku gospodarstwem rolnym nabyła Wnioskodawczyni oraz ich dzieci, córka i syn, po 1/3 każde z nich. Działka 2 stanowi drogę wewnętrzną dla działek 3, 4, 5, 6, 7. Wnioskodawczyni chciałaby sprzedać udziały w ww. nieruchomościach oraz nieruchomość, której jest jedynym właścicielem. Ponieważ Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, a ponadto sprzedaż nie nastąpiłaby w wykonywaniu takiej działalności, to Wnioskodawczyni chciałaby wiedzieć, czy transakcje sprzedaży ww. nieruchomości byłyby opodatkowane podatkiem VAT, który niewątpliwie ma wpływ na cenę nieruchomości.

W piśmie będącym uzupełnieniem do wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawczyni nie jest i nie była rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o podatku VAT korzystającym ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust 1 pkt 3 ustawy.

Z nieruchomości, mających być przedmiotem sprzedaży, niedokonywane były i nie są dokonywane zbiory i sprzedaż produktów rolnych. Działki 2, 3, 4, 5, 6, 7 i 1 są gruntami niezabudowanymi. Ww. działki zostały najpierw nabyte w drodze zakupu przez Wnioskodawczynię i jej zmarłego męża, a następnie udziały w spadku nabyte zostały w drodze spadkobrania. W umowie sprzedaży nie był określony cel nabycia.

Wnioskodawczyni planuje dokonać sprzedaży działek objętych wnioskiem, w grudniu 2020 r.

Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę naliczonego w związku z nabyciem nieruchomości wskazanych we wniosku, gdyż nie była podatnikiem podatku VAT. Przedmiotowe nieruchomości objęte wnioskiem nabyte były na podstawie umowy sprzedaży oraz na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym mężu 04.07.1997 r. Czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Czynności nabycia działek nie były udokumentowane fakturą.

Wszystkie działki objęte wnioskiem są działkami rolnymi i nie są użytkowane – leżą odłogiem. Dla działek objętych wnioskiem nie został uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawczyni dokonywała podziału przedmiotowych nieruchomości, a mianowicie działki nr 8 o pow. 0,5130ha na działki o nr: 3, 4, 5, 6 i 7. Miało to miejsce 05.12.2019 r. Działka 8 została podzielona na 5 działek. Na etapie podziału nie była wydzielana droga wewnętrza, ponieważ już istniała, tj. działka 2. W przypadku sprzedaży udziałów w prawie własności działek, Wnioskodawczyni sprzeda udziały w drodze wewnętrznej. Dla działek o nr 3, 4, 5, 6 i 7 oraz 1 nie ma decyzji o warunkach zabudowy. Przed sprzedażą nieruchomości nie będzie wydane na wniosek Wnioskodawczyni pozwolenie na budowę, inne pozwolenia nie będą wydawane.

Poza szukaniem potencjalnych nabywców na własną rękę, Wnioskodawczyni nie będzie podejmowała żadnych czynności. Przed sprzedażą przedmiotowych nieruchomości, Wnioskodawczyni nie zamierza czynić jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości nieruchomości. W związku ze sprzedażą Wnioskodawczyni zamierza jedynie umieścić ogłoszenie na platformie ….

Wnioskodawczyni nie zawierała umowy przedwstępnej z potencjalnymi nabywcami.

W związku z planowaną sprzedażą zostało udzielone Wnioskodawczyni pełnomocnictwo notarialne przez syna oraz córkę, zgodnie z którymi upoważniają oni Wnioskodawczynię do odpłatnego zbycia w ich imieniu nieruchomości stanowiących przedmiot wniosku, w tym zawarcia umowy sprzedaży, umowy warunkowej, podpisania umowy przedwstępnej, złożenia oświadczenia o poddaniu się egzekucji, złożenia oświadczenie o ustanowieniu ograniczonych praw rzeczowych oraz do występowania przed Krajowym Ośrodkiem Wsparcia dla Rolnictwa, we wszystkich sprawach dotyczących zbycia udziałów w nieruchomościach stanowiących przedmiot wniosku.

Wraz ze sprzedażą działek 3, 4, 5, 6, 7 zbyte zostaną udziały w działce 2 stanowiącej drogę wewnętrzną.

Przedmiotowe nieruchomości objęte zakresem wniosku nie były i nie będą udostępniane innym osobom na podstawie umów cywilno-prawnych.

31.01.2020 r. Wnioskodawczyni zbyła wraz z dziećmi lokal użytkowy położony w … przy …, nr ….

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy zbycie kilku nieruchomości nabytych w drodze spadku oraz darowizny przez osobę fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej, stanowi czynność, która może być uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106, 568)?
2.  Czy sprzedaż ww. nieruchomości stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106, 568) i czy w związku z tym będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, czy też nie?

Zdaniem Wnioskodawczyni.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Co do zasady, grunty stanowią dostawę towarów i podlegają podatkowi VAT. Opodatkowanie konkretnej sprzedaży gruntu (działki) będzie jednak uzależnione od kwestii związanych z podmiotem, który dokonuje takiej sprzedaży. W tym wypadku przeważające znaczenie będzie miał aspekt prowadzonej działalności gospodarczej – zawodowego zajmowania się czynnościami z zakresu obrotu nieruchomościami.

Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 września 2019 roku, 0113-KDIPT1-1.4012.416.2019.3.MH: „Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT”.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, a sprzedaż nieruchomości nastąpi jako sprzedaż przez osobę prywatną.

W zaistniałej sytuacji Wnioskodawczyni uważa, iż sprzedaż nieruchomości niezabudowanych w jej przypadku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, chociaż sprzeda kilka działek, nadto ze względu na fakt, że nie prowadzi działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki niezabudowanej nr 1 oraz sprzedaży udziałów w prawie własności działek niezabudowanych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług a tym samym uznania, że Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 jako podatnik zdefiniowany w art. 15 ust. 1 **– jest prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1.  określone udziały w nieruchomości,
2.  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3.  udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego).

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Zatem, zgodnie z powołanymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

W powołanym wyżej orzeczeniu TSUE wskazał, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.). Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy Zainteresowany będzie działał w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawczyni – w związku planowaną sprzedażą działki niezabudowanej nr 1 oraz sprzedaży udziałów w prawie własności działek niezabudowanych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7 – za podatnika podatku od towarów i usług. Z opisu sprawy nie wynika bowiem taka aktywność Wnioskodawczyni, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawczyni wskazała, że nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawczyni jest właścicielem działki 1 oraz współwłaścicielem działek o numerach 2, 3, 4, 5, 6 i 7, które nabyła wraz z mężem na prawach wspólności ustawowej. Następnie, po śmierci męża, spadek po nim wraz z wchodzącym w skład spadku gospodarstwem rolnym nabyła Wnioskodawczyni oraz ich dzieci po 1/3 każde z nich. Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę naliczonego w związku z nabyciem nieruchomości wskazanych we wniosku. Wszystkie działki objęte wnioskiem są działkami rolnymi i nie są użytkowane – leżą odłogiem. Dla działek objętych wnioskiem nie został uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawczyni 5 grudnia 2019 r. dokonała podziału działki 8 na ww. działki przeznaczone do sprzedaży. Na etapie podziału nie była wydzielana droga wewnętrza, ponieważ już istniała. Dla działek o nr 3, 4, 5, 6 i 7 oraz 1 nie ma decyzji o warunkach zabudowy. Przed sprzedażą nieruchomości nie będzie wydane na wniosek Wnioskodawczyni pozwolenie na budowę, inne pozwolenia nie będą wydawane. Przed sprzedażą przedmiotowych nieruchomości, Wnioskodawczyni nie zamierza czynić jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości nieruchomości. Przedmiotowe nieruchomości objęte zakresem wniosku nie były i nie będą udostępniane innym osobom na podstawie umów cywilno-prawnych.

Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy planowana sprzedaż działki niezabudowanej nr 1 oraz sprzedaży udziałów w prawie własności działek niezabudowanych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawczyni w przedmiocie zbycia tych nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działki niezabudowanej nr 1 oraz sprzedaży udziałów w prawie własności działek niezabudowanych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7 Wnioskodawczyni wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie planowaną sprzedaż ww. działek można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawczyni będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skutkiem powyższego, sprzedaż działki niezabudowanej nr 1 oraz sprzedaży udziałów w prawie własności działek niezabudowanych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że planowana sprzedaż działki niezabudowanej 1 oraz sprzedaży udziałów w prawie własności działek niezabudowanych nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni z tytułu tych transakcji nie będzie działać w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna nie wywiera zatem skutku dla pozostałych współwłaścicieli, o których mowa we wniosku.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej– rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.