Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-785/13-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-27
Teza: Czy Wnioskodawczyni ma prawo, w ramach ulgi rehabilitacyjnej, do odliczania wydatków na zakup preparatu Lyprinol – „dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego”, w ramach ponoszonych miesięcznych wydatków na wszystkie zaordynowane przez specjalistów i wykupione leki oczywiście po odliczeniu 100 zł od każdorazowych zafakturowanych kosztów miesięcznych?
Słowa kluczowe: dieta-suplement diety; leki; ulga-ulga rehabilitacyjna; środek-środek (preparat)
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2013 r. (data wpływu 27 listopada 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 lutego 2014 r. (data nadania 4 lutego 2013 r., data wpływu 7 lutego 2014 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 27 stycznia 2014 r. Nr IPPB4/415-785/13-2/JK (data nadania 28 stycznia 2014 r., data doręczenia 30 stycznia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na zakup preparatu dietetycznego **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji dotyczącej podatku dochodowego do osób fizycznych w zakresie odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na zakup preparatu dietetycznego.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. Nr IPPB4/415-785/13-2/JK (data nadania 28 stycznia 2014 r., data doręczenia 30 stycznia 2014 r.) tut. organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

Pismem z dnia 3 lutego 2014 r. (data nadania 4 lutego 2013 r., data wpływu 7 lutego 2014 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni poprosiła o wyjaśnienie, czy prawidłowo dokona w roku 2014, za rok 2013 odliczenia w PIT „O” w związku z PIT-37, uwzględniając koszty zakupu preparatu Lyprinol – „dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego”, w ramach podsumowania miesięcznego wszystkich zaordynowanych przez lekarzy specjalistów i wykupionych przez Wnioskodawczynię leków – oczywiście po odliczeniu 100 zł od każdorazowo zafakturowanych kosztów miesięcznych. Wątpliwość Wnioskodawczyni powstała, ponieważ w Dziennikach Urzędowych Ministra Zdrowia nie znalazła ogólnego wykazu środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego dopuszczonych do obrotu na terenie RP, których kategorią są „dietetyczne środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego”. W Obwieszczeniu Ministra Zdrowia z dnia 25 października 2013 r. jest natomiast wykaz refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. Urz. Ministra Zdrowia Nr 28, poz. 42, z dnia 25 października 2013 r., gdzie nie ma Lyprinolu, ale jako preparatu refundowanego. Jednocześnie Lyprinol jest oznaczony, zgodnie z § 34 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 września 2010 r. w sprawie środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego (Dz. U. z 2010 Nr 180, poz. 1214) jako „dietetyczny środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego”. Lyprinol został wprowadzony do obrotu przez Spółkę B. Sp. z o.o z siedzibą w G., ul. H. 6B/135, był przedmiotem powiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego w 2009 r. i jest obecny w rejestrze Głównego Inspektora Sanitarnego. Informację tę, pocztą elektroniczną, Wnioskodawczyni uzyskała od Starosty z Państwowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej, Oddział w G. Wnioskodawczyni jest inwalidką z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, orzeczenie wydane na stałe, znak: ZOON/15475/1OP, symbol niepełnosprawności 05-007-S11-l. Zgodnie z tym orzeczeniem „nie można ustalić od kiedy istnieje niepełnosprawność” (pkt IV Orzeczena), natomiast w punkcie V Orzeczenia stwierdzono, że „ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 9 marca 2010 r.” Wnioskodawczyni cierpi na zespół chorób reumatycznych (pierwsze zachorowanie w 16 roku życia) i jest pacjentką Instytutu Reumatologii w Warszawie, gdzie leczono Ją z początku Sulfasalazyną, a następnie, po wystąpieniu powikłań, zaproponowano preparat Lyprinol. Ponadto, u Wnioskodawczyni zdiagnozowano niewydolność nerek, nadciśnienie tętnicze z arytmią, jaskrę i poważne problemy jelitowe – prawdopodobnie po przebytym durze brzusznym (w 2008 r. Wnioskodawczyni była operowana – w czasie brania Sulfasalazyny na skutek niedrożności doszło do skrętu jelit). Schorzenia te, znacznie ograniczają możliwość stosowania inwazyjnej farmakoterapii. Preparat Lyprinol nie powoduje niepożądanych skutków ubocznych i jest stosowany na zlecenie reumatologa i za zgodą specjalisty nefrologa z dobrym skutkiem, co wraz z permanentną rehabilitacją daje efekt hamowania rozwoju choroby reumatycznej i możliwość w miarę samodzielnej egzystencji. Lekarz specjalista stwierdził stałą konieczność stosowania preparatu Lyprinol (co może się oczywiście zmienić w przypadku zmiany terapii). Na każdorazowy zakup preparatu Lyprinol Wnioskodawczyni posiada fakturę VAT. W Obwieszczeniu Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Lyprinol nie występuje, ponieważ jest ono ograniczone do Wykazu Produktów Leczniczych. Część środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego jest refundowana i te są wymieniane ostatnio w Obwieszczeniu Ministra Zdrowia z dnia 25 października 2013 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia Nr 28, poz. 42 z 25 października 2013 r.) pozostałe w tym Lyprinol są pełnopłatne. W Departamencie Informacji o Wyrobach Medycznych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Wnioskodawczyni wyjaśniono, że pozostałe (nierefundowane) środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego są umieszczane w rejestrze prowadzonym przez ten Urząd. Rejestr ten, oprócz części refundowanej, nie jest podawany do publicznej wiadomości (np. w formie publikacji w tym w Internecie).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni ma prawo, w ramach ulgi rehabilitacyjnej, do odliczania wydatków na zakup preparatu Lyprinol – „dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego”, w ramach ponoszonych miesięcznych wydatków na wszystkie zaordynowane przez specjalistów i wykupione leki oczywiście po odliczeniu 100 zł od każdorazowych zafakturowanych kosztów miesięcznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, art. 26 ust. 6 pkt l i ust. 7a pkt 12 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych powiada, że:

„ Art. 26. 1. Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. l i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot (\`(...)\`):

6) wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.” „7a. Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:(\`(...)\`) 12) leki – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo)”.

Lyprinol jest oznaczony, zgodnie z § 34 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 września 2010 r. w sprawie środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego (Dz. U. z 2010 r., Nr 180, poz. 1214) jako „dietetyczny środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego”. Został wprowadzony do obrotu przez Spółkę B. Sp. z o.o z siedzibą w G., ul. H. 6B/135, był przedmiotem powiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego w 2009 r. i jest obecny w rejestrze Głównego Inspektora Sanitarnego. Informację tę, pocztą elektroniczną, Wnioskodawczyni uzyskała od Starosty z Państwowej Stacji Sanitarno Epidemiologicznej Oddział w G.

Część środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego jest refundowana i te są wymienione w Obwieszczeniu Ministra Zdrowia z dnia 25 października 2013 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia Nr 28, poz. 42, z 25 października 201 3 r.). Pozostałe, w tym Lyprinol są pełnopłatne.

Zdaniem Wnioskodawczyni, medykament ten, jako stosowany z wyboru, należy traktować jako lek, ponieważ, wobec występowania innych schorzeń (w tym jelitowych i nerek) inne preparaty powodują groźne skutki uboczne, a ponadto w obecnym stanie choroby reumatycznej jego działanie jest na razie wystarczające dla osiągnięcia długotrwałej remisji. Wnioskodawczyni uważa zatem, że wobec spełnienia warunków (II stopień niepełnosprawności oraz stwierdzenia lekarzy specjalistów co do celowości stosowania) koszty preparatu Lyprinol można włączyć do rejestru wydatków ponoszonych miesięcznie na zaordynowane i wykupione leki, podlegających, po odjęciu 100 zł odliczeniu zgodnie z art. 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), podstawę obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a - 4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy, wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b – 7g tego artykułu.

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 7b ustawy).

Stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Na podstawie art. 26 ust. 7f ww. ustawy, ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
    2.  znaczny stopień niepełnosprawności;
2.  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy albo
    2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym prawa do ulgi rehabilitacyjnej należy ocenić poprzez analizę przepisu art. 26 ust. 7a pkt 12 ww. ustawy, zgodnie z którym, za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na leki – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo).

Podkreślić należy, że wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu w ramach art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile spełniają cechy „leku”, tzn. mieszczą się w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i lekarz specjalista stwierdził, że są one konieczne do stosowania przez okres stały lub czasowy.

W przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji „leku” – a zatem posiłkowo należy opierać się na definicjach zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm.). Z definicji tych wynika, że:

*   lekiem aptecznym jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydania w tej aptece;
*   lekiem gotowym jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu;
*   lekiem recepturowym jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej, a w przypadku produktu leczniczego weterynaryjnego – na podstawie recepty wystawionej przez lekarza weterynarii;
*   produktem leczniczym jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne.

W zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawczyni jako osoba z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności poniosła wydatki na zakup preparatu Lyprinol – dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego. W związku z zespołem chorób reumatycznych, na które cierpi Wnioskodawczyni, Lekarz specjalista stwierdził stałą konieczność stosowania preparatu Lyprinol. Na każdorazowy zakup preparatu Lyprinol Wnioskodawczyni posiada fakturę VAT. Jednakże, jak sama Wnioskodawczyni wskazała, Lyprinol nie występuje w Obwieszczeniu Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Bakteriobójczych z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bowiem jest ono ograniczone do wykazu produktów leczniczych.

W świetle powyższego, wskazać należy, że niewątpliwie Lyprinol jest niezbędny w leczeniu chorób reumatycznych, na które cierpi Wnioskodawczyni, jednakże nie można go zakwalifikować jako podlegający odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, bowiem preparat ten nie został wymieniony jako produkt leczniczy w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem, wydatek poniesiony na ww. produkt nie spełnia warunku określonego w art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a cyt. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

W świetle powyższego, Wnioskodawczyni w składanym zeznaniu PIT-37 i jego załączniku PIT/O nie ma prawa do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na zakup preparatu Lyprinol – dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia, w związku z ponoszonymi miesięcznymi wydatkami na zakup leków zleconych przez lekarza specjalistę.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawczyni jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.