Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-452/12/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-06-19
Teza: Zakres opodatkowania wykonywanych czynności i określenia momentu powstania obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; obowiązek-obowiązek podatkowy; odszkodowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2012 r. (data wpływu 13 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wykonywanych czynności i określenia momentu powstania obowiązku podatkowego -**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 kwietnia 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wykonywanych czynności i określenia momentu powstania obowiązku podatkowego.

W złożonym wniosku, przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Spółka będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, wynajmuje pawilon handlowy, w którym prowadzi działalność handlową. Kontrahent jest użytkownikiem wieczystym gruntu i właścicielem posadowionego na tym gruncie budynku - pawilonu handlowego. Przedmiotowy pawilon jest przez Spółkę wynajmowany od marca 2009 r. Z uwagi na błędy popełnione na etapie projektu budynku oraz na etapie realizacji inwestycji, a także ze względu na trudne warunki gruntowe na nieruchomości, posadzka w budynku jest uszkodzona. Uszkodzenie jest na tyle poważne, że grozi katastrofą budowlaną (tąpnięciem). Kontrahent oraz Spółka podjęli wspólnie decyzję, że kontrahent przeprowadzi gruntowny remont posadzki budynku. Z uwagi na zakres oraz czas remontu, który ma wynieść około pół roku, Spółka nie będzie mogła prowadzić w budynku działalności gospodarczej (sklep zostanie zamknięty dla klientów). W związku z powyższym strony podpisały porozumienie, w którym ustaliły, że kontrahent wypłaci Spółce wynagrodzenie (w porozumieniu użyto pojęcia: odszkodowanie) za okres zamknięcia sklepu na czas remontu. Strony zgodnie ustaliły wysokość wynagrodzenia (odszkodowania), jakie otrzyma Spółka. Kwota ta została skalkulowana w oparciu o szacowaną wysokość utraconej przez Spółkę marży i została oszacowana dla poszczególnych miesięcy, w trakcie których prowadzony jest remont i Spółka nie może prowadzić działalności gospodarczej.

W zawartym porozumieniu strony zawarły zapis, że kontrahent będzie płacił miesięczne zaliczki na poczet odszkodowania. Strony ustaliły, że po zakończeniu remontu Spółka wystawi kontrahentowi fakturę rozliczeniową, uwzględniającą zapłacone do czasu zakończenia remontu zaliczki. Ponadto w zawartym porozumieniu strony ustaliły także, że stosunek najmu pomiędzy nimi będzie kontynuowany przez cały czas remontu, Spółka będzie uiszczała należny czynsz najmu, oraz że niezwłocznie po zakończeniu prac remontowo-budowlanych wznowi działalność gospodarczą w pawilonie. Strony zgodnie postanowiły, że stosunek najmu pomiędzy Spółką, a kontrahentem będzie kontynuowany po zakończeniu remontu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Spółka świadczy na rzecz kontrahenta usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług?

W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, kiedy powstanie obowiązek podatkowy z tytułu świadczonej usługi?

Czy płatności otrzymane przez Spółkę przed zakończeniem remontu stanowią zaliczki w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, powodujące w momencie ich wpłaty powstanie obowiązku podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka świadczy na rzecz kontrahenta usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Wskazane w przytoczonych przepisach ustawy czynności podlegają opodatkowaniu co do zasady wówczas, gdy mają charakter wzajemny i ekwiwalentny.

W ocenie Spółki, przypadek będący przedmiotem zapytania, polegający na tolerowaniu przez Spółkę sytuacji, iż w trakcie remontu nie będzie ona prowadziła w pawilonie działalności gospodarczej, w zamian za wynagrodzenie, stanowi świadczenie usługi w rozumieniu przepisów ustawy. Powyższe potwierdza m. in. Adam Bartosiewicz w Komentarzu do ustawy: „czynnością opodatkowaną jest wówczas świadome dopuszczenie do powstania szkody po swojej stronie, w wyniku czego podmiot zobowiązany do odszkodowania uzyskuje jakieś korzyści. W takiej właśnie sytuacji możemy mówić o czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Kwota odszkodowania - która na gruncie podatku od towarów i usług musi być uznana za wynagrodzenie za tę czynność opodatkowaną - stanowi zaś obrót. Najczęściej obrót opodatkowany mogą kreować odszkodowania za utracone korzyści (łac. lucrum cessans). W tym przypadku bowiem podmiot uprawniony, postępując zgodnie ze swoją wolą i świadomie, pozbawia się pewnych korzyści, najczęściej zobowiązując się do zaniechania określonych działań, w wyniku czego inny podmiot (najczęściej zobowiązany do wypłaty odszkodowania) uzyskuje określone korzyści” (A. Bartosiewicz, J. Kubacki, „VAT. Komentarz”, Wyd.: LEX, 2011). W przedstawionym stanie faktycznym Spółka dopuszcza świadomie powstanie po jej stronie pewnej szkody, co oznacza, że w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług - dochodzi do świadczenia przez Spółkę usługi. Spółka otrzymuje za świadczenie tej usługi wynagrodzenie - są nim kwoty wypłacane przez kontrahenta jako wynagrodzenie za utracone korzyści, które w porozumieniu zostały nazwane odszkodowaniem. Kontrahent natomiast wypłacając odszkodowanie, odnosi korzyść z utrzymania umowy najmu zarówno w trakcie remontu, jak i po jego zakończeniu.

Ponadto zdaniem Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zakończenia remontu sklepu. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi, z zastrzeżeniami poczynionymi w dalszej części tego artykułu. Momentem wykonania usługi jest moment wykonania wszystkich działań i czynności składających się na daną usługę. Może to być moment typowy dla danej usługi (np. w przypadku umów najmu, leasingu czy dzierżawy to określony w umowie moment upływu terminu umowy, w przypadku usług transportowych moment dowiezienia towaru na wskazane miejsce, w przypadku usług szkoleniowych - przeprowadzenie szkolenia, hotelarskich - upływ określonej liczby dób hotelowych etc). W wielu jednak przypadkach strony samodzielnie określają pewien moment jako moment zakończenia usługi. W sprawie będącej przedmiotem zapytania strony nie określiły wyraźnie, kiedy usługę uznają za wykonaną. Okoliczności faktyczne wskazują, że za taki moment należy uznać zakończenie remontu przez kontrahenta, wówczas Spółka będzie mogła rozpocząć ponownie działalność gospodarczą w wyremontowanym pawilonie. Ustanie sytuacja, która uniemożliwiała prowadzenie działalności, a którą Spółka w czasie remontu tolerowała. Ponadto z momentem zakończenia remontu Spółka przestanie otrzymywać od kontrahenta odszkodowanie. Usługę świadczoną przez Spółkę należy zatem uznać za wykonaną w momencie zakończenia przez kontrahenta remontu sklepu.

W ocenie Spółki kwoty otrzymane przez nią od kontrahenta jako wpłaty na poczet odszkodowania, opisane w porozumieniu jako zaliczki, w momencie wpłaty powodują powstanie obowiązku podatkowego w podatku. Jak wskazywano w poprzednim pytaniu, w ocenie Spółki usługę należy uznać za wykonaną z momentem zakończenia przez kontrahenta remontu sklepu - wówczas to Spółka będzie mogła ponownie rozpocząć działalność gospodarczą. Płatności jakie Spółka otrzyma od kontrahenta, będą płatnościami dokonanymi przed wykonaniem usługi i jako takie, na mocy art. 19 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług powinny być przez nią traktowane jako zaliczki, a Spółka powinna z tytułu ich otrzymania rozpoznać obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług i udokumentować je fakturami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do wojewódzkiego sądu administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.