Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-435/10-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-08-02
Teza: Czy wymienione usługi szkoleniowe świadczone na rzecz Banku w Polsce przez podatników z siedzibą poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej stanowić będą dla Banku import usług edukacyjnych podlegających zwolnieniu z opodatkowania VAT?
Słowa kluczowe: import-import usług; stawka-stawki podatku; usługi-usługi edukacyjne; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28.04.2010 r. (data wpływu 10.05.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy nabywanie usług szkoleniowych świadczonych przez podmioty zagraniczne stanowić będzie import usług edukacyjnych zwolnionych z opodatkowania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.05.2010 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy nabywanie usług szkoleniowych świadczonych przez podmioty zagraniczne stanowić będzie import usług edukacyjnych zwolnionych z opodatkowania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Bank S.A. (dalej: Bank lub Wnioskodawca) w celu podniesienia kwalifikacji swoich pracowników zakupuje usługi szkoleniowe od zewnętrznych firm (krajowych i zagranicznych). Firmy te są podatnikami, o których mowa w art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa VAT”).

Usługi szkoleniowe mają dwojaki charakter:

1.  jedno- lub kilkudniowych szkoleń, których przedmiotem są wybrane zagadnienia związane z prowadzoną przez Bank działalnością gospodarczą;
2.  kursów/programów, czyli cyklów wykładów i zajęć obejmujących dłuższe okresy czasu (miesiące, lata), które również wiążą się z prowadzoną przez Bank działalnością gospodarczą i kończą się zazwyczaj przyznaniem dyplomów/certyfikatów potwierdzających fakt ich ukończenia przez danego pracownika – w większości przypadków podczas i na koniec kursu/programu pracownicy Banku zdają egzaminy z omawianego materiału.

Usługi te faktycznie przeprowadzane są w Polsce, jak i zagranicą.

Celem powyższych szkoleń (kursów i programów) jest zapewnienie praktycznego przygotowania pracowników Banku oraz przekazanie im wiedzy i umiejętności niezbędnych do efektywnego funkcjonowania w obszarze prowadzonej przez Bank działalności biznesowej.

Zgodnie z informacją uzyskaną przez Bank z Urzędu Statystycznego w Łodzi, z dnia 3 lipca 2009 r., sygn\`(...)\`, wyżej wymienione usługi należy zaklasyfikować, zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), które do celów podatkowych nadal stosują Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.), jako PKWiU 80.42.20-00.00 „Usługi w zakresie pozostałych form kształcenia”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy wymienione usługi szkoleniowe świadczone na rzecz Banku w Polsce przez podatników z siedzibą poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej stanowić będą dla Banku import usług edukacyjnych podlegających zwolnieniu z opodatkowania VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakupione usługi szkoleniowe, zaklasyfikowane przez Urząd Statystyczny w Łodzi do PKWiU jako 80.42.20-00.00 „Usług w zakresie pozostałych form kształcenia”, są zwolnione z podatku od towarów i usług (VAT) na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), gdyż mieszczą się w pozycji 7 załącznika nr 4 do tej ustawy, tj. w PKWiU ex 80. W związku z tym w przypadku nabywania takich usług przez Bank od podatników z siedzibą poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej faktycznie świadczonych w Polsce powstanie import usług zwolnionych z opodatkowania VAT.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie natomiast z art. 8 ust 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Ponadto art. 8 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku.

Stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 7 niniejszego załącznika wymieniono usługi w zakresie edukacji sklasyfikowane w grupowaniu ex 80. Oznaczenie ex dotyczy tylko danego wyrobu i usługi z danego grupowania.

Co do zasady, przepis art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy nie uzależnia zastosowania zwolnienia z VAT od statusu (podmiotowości) świadczącego daną usługę (podatnika), gdyż stanowi zwolnienie przedmiotowe, co bezpośrednio wynika z literalnego brzmienia przepisu: „zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy”. Zwolnienie podmiotowe ma miejsce dla przykładu w art. 113 ust. 1 niniejszej ustawy, w którym ustawodawca: „zwalnia się od podatku podatników…”, a zatem zwalnia od podatku daną grupę podmiotów (zwolnienie podmiotowe), a nie daną usługę (zwolnienie przedmiotowe).

Wyjątkami od zasady zwolnienia przedmiotowego w art. 43 ust. 1 pkt 1 są zwolnienia przedmiotowo- podmiotowe zawarte w załączniku nr 4. Dla przykładu poz. 2 załącznika nr 4: „usługi świadczone przez pocztę państwową” stanowi zwolnienie przedmiotowo-podmiotowe, gdyż zwalnia usługę ale tylko w odniesieniu do usług świadczonych przez pocztę państwową. Innym przykładem takiego zwolnienia jest poz. 8: „usługi prywatnego nauczania świadczone przez nauczycieli…”, które stanowi zwolnienie usług prywatnego nauczania pod warunkiem świadczenia tych usług przez nauczycieli. Powyższe zwolnienie przedmiotowo-podmiotowe nie ma miejsca w odniesieniu do usług edukacyjnych, gdyż poz. 7 załącznika nr 4 określa jako usługę zwolnioną od podatku jako usługę (grupy usług) w zakresie edukacji mieszczącą się w PKWiU ex 80, bez kierowania niniejszego przepisu do określonej grupy podatników. Zwolnienie od podatku usług w zakresie edukacji stanowi zatem zwolnienie przedmiotowe obejmujące swoją dyrektywą wyłącznie usługi edukacji które zostały zaklasyfikowane w PKWiU ex 80.

Reasumując, każdy podmiot może korzystać ze zwolnienia przedmiotowego VAT jakim jest m.in. zwolnienie od podatku usług w zakresie edukacji, pod warunkiem, że spełnia warunek przedmiotowy określony w przepisach ustawy tj. świadczy usługi w zakresie edukacji sklasyfikowane w grupowaniu 80 PKWiU. Innym przykładem zwolnień przedmiotowych w ustawie VAT jest zwolnienie wynikające z poz. 3 niniejszego załącznika, a mianowicie usługi pośrednictwa finansowego – zwolnieniu od podatku podlega usługa pośrednictwa finansowego, bez względu na to kto świadczy niniejszą usługę i czy jest on podmiotem profesjonalnym w tym zakresie.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293) stosuje się PKWiU wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.). Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane wg zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach. W przypadku jakichkolwiek trudności w ustaleniu właściwego grupowania, może się zwrócić do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego. Bank, w omawianym stanie faktycznym, uzyskał interpretację Urzędu Statystycznego w Łodzi (interpretacja z dnia 3 lipca 2009 r.), w której to Urząd zaklasyfikował niniejsze usługi szkoleniowe, do PKWiU 80.42.20-00.00 „Usług w zakresie pozostałych form kształcenia”, która potwierdziła dokonaną przez Bank pierwotną klasyfikację usług szkoleniowych.

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że usługi zakupione przez Bank (80.42.20-00.00 „Usług w zakresie pozostałych form kształcenia”), sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU ex 80 „Usługi w zakresie edukacji”, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z poz. 7 załącznika nr 4 do tej ustawy. Tym samym w przypadku nabywania przez Bank takich usług od podatników mających siedzibę poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej świadczonych faktycznie w Polsce powstanie import usługi zwolnionej z opodatkowania VAT (art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz art. 28g ustawy VAT).

Wnioskodawca pragnie również podkreślić, że podobne stany faktyczne były już przedmiotem interpretacji wydawanych przez organy podatkowe, dla przykładu interpretacje indywidualne Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 kwietnia 2009 r., sygn. IPPP2/443-106/09-4/AS, w których Izba uznała że usługi szkoleniowe zaklasyfikowane do grupy 80 korzystają ze zwolnienia z podatku VAT. Takie samo stanowisko zajął również Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 1 kwietnia 2009 r., sygn. ILPP2/443-158/09-3/AK oraz z dnia 29 grudnia 2008 r., sygn. ILPP1/443-961/08-4/AT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Podatnikami, stosownie do art. 15 ust. 1 ww. ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pojęcie importu usług zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 9 ustawy jako świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy (usługobiorca usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju).

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju (art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT).

Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 stosuje się również w przypadku, gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności lub inne miejsce prowadzenia działalności usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach (art. 17 ust. 1a ustawy o VAT).

Przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyjątkiem świadczenia usług, do których stosuje się art. 28b, oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów (art. 17 ust. 2 ustawy o VAT).

Przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97 (art. 17 ust. 3 cyt. ustawy).

W świetle powyższych przepisów przez import usług rozumie się zatem usługi spełniające łącznie następujące warunki:

*   miejscem świadczenia (opodatkowania) usługi – zgodnie z art. 28a – art. 28o ustawy – jest terytorium Polski,
*   usługodawcą jest podatnik mający siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium Polski, niezależnie od tego czy na terenie Wspólnoty czy też poza jej terytorium,
*   usługobiorcą jest osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, bądź osoba fizyczna, będący podatnikami, o których mowa w art. 15 mający siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium Polski,
*   usługodawca nie rozliczył w Polsce podatku należnego z tytułu wykonanej usługi na rzecz polskiego usługobiorcy (z wyjątkiem świadczenia usług, do których stosuje się art. 28b, oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów - przypadki te nie dotyczą jednakże przedmiotowej sprawy).

W przypadku świadczenia usług, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług istotnym jest określenie miejsca ich świadczenia. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy usługa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

W tym miejscu w celu rozpoznania importu usług należy najpierw określić miejsce świadczenia dla nabywanych usług.

Ogólna reguła dotycząca miejsca świadczenia usług określona została z dniem 1 stycznia 2010 r. w art. 28b ustawy o VAT, wprowadzonym ustawą z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 195, poz. 1504).

Co do zasady, usługi opodatkowane są w miejscu gdzie nabywca ma swoją siedzibę jeśli jest on podatnikiem, bowiem w myśl art. 28b ust. 1 ww. ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Stosownie do ust. 2 tego artykułu w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności.

W przypadku gdy usługobiorca nie posiada siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym zwykle prowadzi on działalność lub w którym ma on miejsce zwykłego pobytu (art. 28b ust. 3 ustawy).

Dla celów określenia miejsca świadczenia usług ustawa odrębnie definiuje pojecie podatnika. I tak z art. 28a pkt 1 ustawy wynika, iż przez podatnika rozumie się:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

Powyższy artykuł wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o VAT, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy lub działalność gospodarczą o podobnym charakterze. A zatem, za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność uznawaną za działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Z powyższego przepisu wynika zatem, iż w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, bądź stałe miejsce prowadzenia działalności, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsca zamieszkania, czyli opodatkowanie usługi zostaje przeniesione do państwa, gdzie następuje faktycznie konsumpcja usługi.

Od powyższego ustawodawca przewidział wyjątki, które w zależności od charakteru usługi określają miejsce jej opodatkowania w odmienny sposób.

Stosownie do art. 28g ust. 1 ustawy miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają. Przepisy tego artykułu wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

Natomiast na podstawie art. 2 ustawy z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 195, poz. 1504), w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. w przypadku świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w celu podniesienia kwalifikacji swoich pracowników zakupuje usługi szkoleniowe od zewnętrznych firm (krajowych i zagranicznych). Firmy te są podatnikami, o których mowa w art. 28a ustawy o VAT. Usługi te faktycznie przeprowadzane są w Polsce, jak i zagranicą. Celem powyższych szkoleń (kursów i programów) jest zapewnienie praktycznego przygotowania pracowników Banku oraz przekazanie im wiedzy i umiejętności niezbędnych do efektywnego funkcjonowania w obszarze prowadzonej przez Bank działalności biznesowej. Zgodnie z informacją uzyskaną przez Wnioskodawcę informacją z GUS przedmiotowe usługi należy zaklasyfikować do PKWiU 80.42.20-00.00 „Usługi w zakresie pozostałych form kształcenia”.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą uznania usług świadczonych w Polsce na rzecz Banku przez podatników z siedzibą poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej za import usług edukacyjnych podlegających zwolnieniu z opodatkowania VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe, miejscem świadczenia przedmiotowych usług będzie miejsce, gdzie usługi te są faktycznie świadczone, a zatem tylko usługi szkoleniowe świadczone na terytorium kraju podlegają opodatkowaniu na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych, przewidziano opodatkowanie w odniesieniu do niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 7 tego załącznika wymieniono usługi w zakresie edukacji sklasyfikowane w grupowaniu ex 80. Oznaczenie ex dotyczy tylko danego wyrobu/usługi z danego grupowania.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293) stosuje się PKWiU wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.)

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca nabywa usługi szkoleniowe. Zgodnie z przedstawioną przez Wnioskodawcę klasyfikacją tj. PKWiU 80.42.20-00.00, usługi te mieszczą się w grupowaniu PKWiU ex 80.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż usługi szkoleniowe świadczone na terytorium kraju przez podmioty, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy będą stanowić dla Wnioskodawcy import usług zwolnionych od podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.