Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.217.2019.3.HS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-10
Teza: Skutki podatkowe zawarcia umowy pożyczki.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; pożyczka
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych przedstawione we wniosku wspólnym z 26 września 2019 r. (data wpływu 16 października 2019 r.), uzupełnionym 30 grudnia 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 4 grudnia 2019 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4014.217.2019.2.HS, 0111-KDIB3-1.4012.692.2019.3.MSo, wezwano Zainteresowanego będącego stroną postępowania do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 30 grudnia 2019 r.

**We wniosku złożonym przez:**

Zainteresowanego będącego stroną postępowania: X. Spółka Akcyjna.

Zainteresowanego niebędącego strona postępowania: Spółka Akcyjna

**przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Zainteresowany niebędący stroną postępowania: X. S.A. (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jako taki podlega na jej terytorium opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych. Spółka jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności Spółki, która ujawniona została w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Przedsiębiorców jest:

Przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy:

*   63.11.Z, przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność.

Przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy:

*   62.01.Z, działalność związana z oprogramowaniem,
*   62.02.Z, działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki,
*   62.03.Z, działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi,
*   62.09.Z, pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych,
*   63.12.Z, działalność portali internetowych,
*   63.99.Z, pozostała działalność usługowa w zakresie informacji, gdzie indziej niesklasyfikowana,
*   77.33.Z, wynajem i dzierżawa maszyn i urządzeń biurowych, włączając komputery,
*   82.99.Z, pozostała działalność wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowana,
*   95.11.Z, naprawa i konserwacja komputerów i urządzeń peryferyjnych.

Spółka w przedmiocie swojej działalności zgłoszonej w KRS nie ma ujętej pozycji „pozostałe formy udzielania kredytów” (64.92.Z) – jednakże działalność taka wymieniona jest w Statucie Spółki w pozycji 23: Pozostałe formy udzielania kredytów (PKD 64.92.Z);

Zainteresowany będący stroną postępowania: Y. S.A. (dalej jako „Pożyczkobiorca”) prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej RP); Spółka jest wpisana do rejestru przedsiębiorców i jako taka podlega na terytorium RP opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych. Pożyczkobiorca jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pożyczkobiorca w ramach umowy zaciągnął u Spółki pożyczkę umową pożyczki

z 6 sierpnia 2019 r., w której Spółka pożycza 10 000 000 zł Pożyczkobiorcy. Umowa została zawarta na terenie Rzeczypospolitej Polskiej jak również przepływ środków pieniężnych miał miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z umową środki te zostały przekazane przez Spółkę Pożyczkobiorcy w czterech transzach:

7 sierpnia 2019 r. – 3.000.000 zł,

12 sierpnia 2019 r. – 1.000.000 zł,

13 sierpnia 2019 r. – 3.000.000 zł,

26 sierpnia 2019 r. – 3.000.000 zł.

Termin spłaty pożyczki to 30 czerwca 2020 r. – pożyczkodawca dopuszcza jednak wcześniejszy zwrot.

Pożyczka jest odpłatna – z tytułu jej udzielenia Pożyczkobiorca jest zobowiązany do zapłaty Spółce wynagrodzenia w postaci odsetek kapitałowych ustalonych na poziomie rynkowym.

Pożyczka posiada zabezpieczenie spłaty pożyczki w formie zabezpieczenia wekslowego.

Spółka i Pożyczkobiorca są podmiotami powiązanymi.

Spółka udzielała dotychczas pożyczek innym podmiotom. W 2017 r. Spółka udzieliła ogółem jednej pożyczki – dla Spółki zależnej (powiązanej) – na kwotę 1 000 000 zł. W 2018 r. Spółka również udzieliła jednej pożyczki – podmiotowi niepowiązanemu – na kwotę 200 000 zł.

Zarówno u Pożyczkobiorcy jak i w Spółce nie toczy się postępowanie kontrolne (w szczególności nie toczy się postępowanie kontrolne dotyczące zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych dotyczącego opisanej umowy pożyczki).

Niniejszy wniosek nie ma na celu uchylania się lub unikania opodatkowania przez żadną ze stron.

Pomimo, że stanowisko Zainterersowanych – zaprezentowane w dalszej części wniosku – jest następujące: udzielenie przez Spółkę pożyczki na rzecz Pożyczkobiorcy stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, a więc Pożyczkobiorca jest zwolniony na mocy art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych z podatku – mając na względzie bezpieczeństwo fiskalne Pożyczkobiorcy – Spółka X. S.A. postanowiła złożyć 20 sierpnia 2019 r. deklarację PCC-3, w której ujmuje przedstawioną powyżej transakcję pożyczki do opodatkowania. Również 20 sierpnia 2019 r. został zapłacony przez Pożyczkobiorcę podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,5% od wartości pożyczki, tj. 50 000 zł.

Wraz z uzyskaniem potwierdzenia poprawności stanowiska Zainteresowanych przedstawionego we wniosku przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (poprzez wydanie interpretacji zgodnej ze stanowiskiem Pożyczkobiorcy) Y. S.A. (Pożyczkobiorca) złoży korektę powyższej deklaracji PCC-3.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy jeżeli udzielenie przez Spółkę pożyczki na rzecz Pożyczkobiorcy stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT to Pożyczkobiorca jest zwolniony na mocy art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych z podatku PCC czy też powinien odprowadzić 0,5% podatku od tej transakcji? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Zainteresowanych, czynność udzielenia pożyczki przez Spółkę podlega, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT, a równocześnie pożyczka udzielona Pożyczkobiorcy jest zwolniona od podatku VAT, zatem na Pożyczkobiorcy nie ciąży obowiązek uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia umowy pożyczki ze Spółką.

Zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej „ustawa PCC”), nie podlegają PCC czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Wnioskując, czynność udzielenia pożyczki wchodzi w zakres opodatkowania podatkiem VAT (vide: stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania ozn. nr 1), w tym zwolnienie tej czynności od podatku VAT, co skutkuje wyłączeniem umowy pożyczki spod opodatkowania podatkiem PCC, a więc na Pożyczkobiorcy nie ciąży obowiązek zapłaty od tej pożyczki PCC. Przynajmniej jedna ze stron umowy pożyczki (Spółka) będzie zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności (udzielenia pożyczki).

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, a w szczególności:

*   w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 grudnia 2017 r. Znak: 0111-KDIB4.4014.357.2017.1.MSI, w której Organ stwierdza „(\`(...)\`) otrzymane przez Pożyczkobiorcę pożyczki będą zwolnione z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to w analizowanej sprawie będzie miał zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie na Pożyczkobiorcy, z tytułu zawarcia omawianych umów pożyczki, nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.”,
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 stycznia 2018 r. Znak: 0111-KDIB4.4014.427.2017.2.MSI, w której Organ potwierdza „(\`(...)\`) w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, co oznacza, ze opisana umowa pożyczki jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych”.
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 lutego 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4014.1.2018.2.LG, w której uzasadnia „(\`(...)\`) skoro opisana we wniosku umowa pożyczki (\`(...)\`) podlega uregulowaniom ustawy o podatku od towarów i usług (jest zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy), to w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych”.
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 czerwca 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4014.53.2018.2.MSI, w której stanowisko Organu potwierdzało powyższe interpretacje i było zgodne ze stanowiskiem Spółki „W związku z tym należy podkreślić, że jakkolwiek powyższe zapytanie Zainteresowanych dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja – dokonana pomiędzy wskazanymi we wniosku Stronami – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub czy przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 maja 2018 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.244.2018.2.IK wydanej dla Zainteresowanych, stwierdzono, że „W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, należy wskazać, że czynność udzielania oprocentowanych pożyczek przez Wnioskodawcę stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługa ta mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymieniona wprost w tym przepisie – usługa udzielania pożyczek przez Wnioskodawcę w zamian za wynagrodzenie, które stanowią odsetki korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu. Skoro zatem otrzymana przez Pożyczkobiorcę pożyczka jest zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to w analizowanej sprawie będzie miało zastosowanie wyłączenie określone w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie na Pożyczkobiorcy, z tytułu zawarcia omawianej umowy pożyczki, nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Zainteresowanych wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług, została wydana odrębna interpretacja z 9 stycznia 2020 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.692.2019.3.MSO.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1519 ze zm.) – podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy – obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2 powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 7 ustawy – obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ww. ustawy – nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

W przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

W związku z tym podkreślić należy, że jakkolwiek zapytanie Zainteresowanych dotyczy opodatkowania zawartej umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy transakcja ta podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 stycznia 2020 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.692.2019.3.MSO wydanej dla Zainteresowanych w zakresie podatku od towarów i usług wskazano, że: „(…) czynność udzielenia przez Pożyczkodawcę pożyczki na rzecz Pożyczkobiorcy, jako odpłatne świadczenie usługi zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, jednak z uwagi na fakt, że powyższa usługa mieści się w zakresie czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy – to tym samym korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie ww. przepisu.”

A zatem, skoro otrzymana przez Pożyczkobiorcę (Zainteresowanego będącego stroną postępowania) pożyczka jest zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to w analizowanej sprawie będzie miał zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W rezultacie na Pożyczkobiorcy, z tytułu zawarcia przedmiotowej umowy pożyczki, nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

W konsekwencji powyższego stanowisko Zainteresowanych należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Zainteresowanych w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.