Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-265/15-6/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-07-23
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie stawki dla usługi betonowania
Słowa kluczowe: klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2015 r. (data wpływu 13 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym pismami z dnia 1 czerwca 2015 r. (data wpływu 5 czerwca 2015 r.) i z dnia 15 lipca 2015 r. (data wpływu 21 lipca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki dla usługi betonowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podatku od towarów i usług w zakresie stawki dla usługi betonowania. Wniosek został uzupełniony pismami w dniu 5 czerwca i 21 lipca 2015 r. o doprecyzowanie sprawy i przeformułowanie pytania.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zajmuje się produkcją m.in. wyrobów betonowych budowlanych, z wyjątkiem budynków prefabrykowanych, sklasyfikowanych wg PKWiU 26.61.A. Również Spółka produkuje i sprzedaje beton mieszkaniowy, ale nie jest wykonawcą.

Produkcja i sprzedaż dokonywana jest na rzecz firm, instytucji oraz klientów indywidualnych.

Spółka posiada również własny transport specjalistyczny. Beton dostarczany jest klientom samochodem - gruszką do betonu lub samochodem wyposażonym w pompę do betonu - pompo-gruszką. Pompa do betonu jest urządzeniem, które umożliwia pompowanie betonu na duże odległości lub wysokości wskazane bezpośrednio przez klienta. Poprzez taką dostawę i pompowanie betonu wykonywana jest usługa betonowania, np.: fundamentu lub stropu.

Obecnie Spółka wykonuje także zlecenia na rzecz klientów indywidualnych i firm polegające na:

1.  zamówieniu na sprzedaż wyprodukowanej masy betonowej bez określenia jej wykorzystania,
2.  zamówieniu na sprzedaż masy betonowej z jej dowozem samochodem specjalnym „gruszką ze wskazaniem na budowie przez kupującego, gdzie dokładnie ta masa ma być wylana”,
3.  dostawie betonu towarowego wraz z transportem pojazdem specjalistycznym (pompo-gruszką), po czym na budowie (budynek mieszkalny jednorodzinny) w miejscu wskazanym przez klienta następuje pompowanie betonu na duże odległości lub wysokości (w tym momencie dochodzi do zabetonowania, np.: stropu, schodów lub posadzki).

Uzgodniona cena sprzedaży z klientem to cena brutto za:

*   1m3 betonu towarowego,
*   transport na teren budowy,
*   podanie go przy użyciu pompy do betonu na wskazaną odległość lub wysokość, tym samym zabetonowanie poszczególnych elementów budowy, np. strop, fundamenty.

Spółka nie posiada żadnych pisemnych oświadczeń o wykorzystaniu tego betonu dla realizacji budowy objętej społecznym programem mieszkaniowym, ani też umów cywilnoprawnych określających przedmiot sprzedaży.

Wiadomo jednak, że czynności te wykonywane są w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych.

Powyższa sprzedaż fakturowana jest ze stawką podatku w wysokości 23%. Spółka zamierza ustalać z klientem cenę sprzedaży betonu wraz z dostawą i betonowaniem poszczególnych elementów budowy z wcześniejszym oświadczeniem przez kupującego, że beton będzie wykorzystany dla celów mieszkaniowych objętych społecznym programem mieszkaniowym. Cena tych czynności obejmować będzie całkowity koszt towaru z usługą, zgodnie z zamówieniem złożonym przez klienta.

Usługi Wnioskodawcy mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. stanowią łączną usługę polegającą na dostawie wraz z transportem i rozładunkiem betonu towarowego.

Przedmiotowe usługi będą wykonywane wyłącznie w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12 i 12 a-c cytowanej wyżej ustawy i tylko w odniesieniu do nich stosowana będzie 8% stawka podatkowa.

Z uzupełnienia z dnia 1 czerwca 2015 r. do wniosku wynika, że:

\- Spółka prostuje omyłkę pisarską wskazaną w określeniu stanu faktycznego, tj. zamiast „betonu mieszkaniowego” winno być „beton towarowy”.

Nadto Zainteresowany wskazał w uzupełnieniu do wniosku, co następuje:

ad. 1 – Wnioskodawca, w opisanej przez niego we wniosku sprawie, jest producentem;

ad. 2 – w kontaktach w kontrahentami Wnioskodawca występuje jako producent; nie zawiera pisemnych umów;

ad. 3 – Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem zleceń są następujące czynności, które Spółka wykonuje na rzecz klientów indywidualnych i firm, polegające na:

1.  wyprodukowaniu na indywidualne zamówienie klienta, masy betonowej bez określenia jej wykorzystania z materiałów Wnioskodawcy,
2.  transporcie tak wyprodukowanej masy betonowej – jej dowóz samochodem specjalnym „gruszka ze wskazaniem na budowie przez kupującego, gdzie dokładnie ta masa ma być wylana”, bądź pojazdem wyposażonym w taśmociąg, który umożliwia grawitacyjne rozładowanie betonu,
3.  dostawie betonu towarowego wraz z transportem pojazdem specjalistycznym (pompo-gruszką), po czym na budowie, w miejscu wskazanym przez klienta, następuje pompowanie betonu na duże odległości lub wysokości (w tym momencie dochodzi do zabetonowania np.: stropu, schodów lub posadzki),
4.  wypompowaniu betonu za pomocą rynien – jeżeli to możliwe, grawitacyjnie do fundamentów,
5.  wypompowaniu (wylaniu masy betonowej) do ław lub szalunków albo stropów, stropodachów, etc., przygotowanych przez klienta,
6.  równomierne rozprowadzenie masy betonowej za pomocą pomp lub taśmociągów, ewentualnie rynien, w całej objętości szalunków, fundamentów, stropów, stropodachów, etc.,

ad. 4 – w związku z wyżej wyszczególnionymi czynnościami, w odpowiedzi na pytanie ad. 3, są to dla Wnioskodawcy usługi kompleksowe związane z produkcją betonu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z dnia 15 lipca 2015 r.).

Czy Wnioskodawca, będący producentem, jak w przedstawionym we wniosku i jego późniejszych uzupełnieniach, stanie faktycznym, jest uprawniony do stosowania stawki 8% podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 41 ust. 12 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Z kolei ust. 12a ww. artykułu stanowi, że przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia, świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Z kolei ust. 12b stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Ust. 12c ww. przepisu stanowi, że w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

W ocenie Zainteresowanego, spełnienie warunku polegającego na dostawie materiałów budowlanych, „beton towarowy” na obiekty lub części obiektów zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12 i 12 a-c ww. ustawy, uprawnia Zainteresowanego, jako producenta, do stosowania stawki 8% podatku od towarów i usług.

Zainteresowana spółka będzie wykonywała czynności polegające na wyprodukowaniu masy betonowej, jej dostarczeniu na miejsce wykonania usługi, pompowaniu masy betonowej na odpowiednie odległości i wysokości, i jej wylaniu we wskazanych przez klienta miejscach, oraz zabetonowaniu tym betonem za pomocą pompy do betonu elementów budynku, a ww. czynności będą w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, tj. do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, w sytuacji kiedy Zainteresowana jest producentem, a nie wykonawcą.

Czynności te należy traktować jako świadczenie jednej kompleksowej usługi budowlanej i do całej wartości usługi zastosowanie znajdzie stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2, w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

Według art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Na mocy art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 stosuje się do dostawy, budowy, remontu i modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Przepis art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.).

Zgodnie z tym rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

Należy zauważyć, że rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, w tym pojęcie remontu i budowy, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2) przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…).

Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” - według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Z kolei montaż - według powyższego słownika - to „składanie maszyn, aparatów, urządzeń z gotowych części; zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych, łączenie oddzielnych części w całość.”. W związku z przytoczoną definicją stwierdzić należy, że pojęcie „montaż” odnosi się do takiego sposobu działania, w efekcie którego z niezależnie od siebie istniejących części powstaje wytwór będący zupełnie nową całością.

„Przebudowa” zaś, to zgodnie z ww. słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Odwołując się natomiast do słownikowego zakresu pojęcia „roboty budowlane” należy wskazać, że zgodnie z definicją zawartą w „Uniwersalnym słowniku języka polskiego” Wydawnictwo Naukowe PWN, określenie „robota” oznacza „zespół czynności podejmowanych w celu wykonania, wyprodukowania, wytworzenia, dokonania czegoś, praca, działanie, działalność, robienie czegoś”.

Zdaniem tut. Organu budowa, remont, przebudowa, podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, aby mogły korzystać z preferencyjnej stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy.

Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy budynków lub ich części. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca zajmuje się produkcją m.in. wyrobów betonowych budowlanych, z wyjątkiem budynków prefabrykowanych, sklasyfikowanych wg PKWiU 26.61.A. Również Spółka produkuje i sprzedaje beton mieszkaniowy, ale nie jest wykonawcą. Produkcja i sprzedaż dokonywana jest na rzecz firm, instytucji oraz klientów indywidualnych. Spółka posiada również własny transport specjalistyczny. Beton dostarczany jest klientom samochodem - gruszką do betonu lub samochodem wyposażonym w pompę do betonu - pompo-gruszką. Pompa do betonu jest urządzeniem, które umożliwia pompowanie betonu na duże odległości lub wysokości wskazane bezpośrednio przez klienta. Poprzez taką dostawę i pompowanie betonu wykonywana jest usługa betonowania, np.: fundamentu lub stropu. Obecnie Spółka wykonuje także zlecenia na rzecz klientów indywidualnych i firm polegające na:

zamówieniu na sprzedaż wyprodukowanej masy betonowej bez określenia jej wykorzystania; zamówieniu na sprzedaż masy betonowej z jej dowozem samochodem specjalnym „gruszką ze wskazaniem na budowie przez kupującego, gdzie dokładnie ta masa ma być wylana”; dostawie betonu towarowego wraz z transportem pojazdem specjalistycznym (pompo-gruszką), po czym na budowie (budynek mieszkalny jednorodzinny) w miejscu wskazanym przez klienta następuje pompowanie betonu na duże odległości lub wysokości (w tym momencie dochodzi do zabetonowania, np.: stropu, schodów lub posadzki). Uzgodniona cena sprzedaży z klientem, to cena brutto za: 1m3 betonu towarowego; transport na teren budowy, podanie go przy użyciu pompy do betonu na wskazaną odległość lub wysokość, tym samym zabetonowanie poszczególnych elementów budowy, np. strop, fundamenty. Spółka nie posiada żadnych pisemnych oświadczeń o wykorzystaniu tego betonu dla realizacji budowy objętej społecznym programem mieszkaniowym, ani też umów cywilnoprawnych określających przedmiot sprzedaży. Wiadomo jednak, że czynności te wykonywane są w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych. Powyższa sprzedaż fakturowana jest ze stawką podatku w wysokości 23%. Spółka zamierza ustalać z klientem cenę sprzedaży betonu wraz z dostawą i betonowaniem poszczególnych elementów budowy z wcześniejszym oświadczeniem przez kupującego, że beton będzie wykorzystany dla celów mieszkaniowych objętych społecznym programem mieszkaniowym. Cena tych czynności obejmować będzie całkowity koszt towaru z usługą, zgodnie z zamówieniem złożonym przez klienta. Usługi Wnioskodawcy mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. stanowią łączną usługę polegającą na dostawie wraz z transportem i rozładunkiem betonu towarowego. Przedmiotowe usługi będą wykonywane wyłącznie w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12 i 12 a-c cytowanej wyżej ustawy i tylko w odniesieniu do nich stosowana będzie 8% stawka podatkowa. Z uzupełnienia z dnia 1 czerwca 2015 r. do wniosku wynika, że Spółka prostuje omyłkę pisarską wskazaną w określeniu stanu faktycznego, tj. zamiast „betonu mieszkaniowego” winno być „beton towarowy”. Nadto Zainteresowany wskazał w uzupełnieniu do wniosku, że: w opisanej przez Niego we wniosku sprawie jest producentem; w kontaktach z kontrahentami występuje jako producent; nie zawiera pisemnych umów; przedmiotem zleceń są następujące czynności, które Spółka wykonuje na rzecz klientów indywidualnych i firm, polegające na:

*   wyprodukowaniu na indywidualne zamówienie klienta, masy betonowej bez określenia jej wykorzystania z materiałów Wnioskodawcy,
*   transporcie tak wyprodukowanej masy betonowej – jej dowóz samochodem specjalnym „gruszką ze wskazaniem na budowie przez kupującego, gdzie dokładnie ta masa ma być wylana”, bądź pojazdem wyposażonym w taśmociąg, który umożliwia grawitacyjne rozładowanie betonu,
*   dostawie betonu towarowego wraz z transportem pojazdem specjalistycznym (pompo-gruszką), po czym na budowie, w miejscu wskazanym przez klienta, następuje pompowanie betonu na duże odległości lub wysokości (w tym momencie dochodzi do zabetonowania np.: stropu, schodów lub posadzki),
*   wypompowaniu betonu za pomocą rynien – jeżeli to możliwe, grawitacyjnie do fundamentów,
*   wypompowaniu (wylaniu masy betonowej) do ław lub szalunków albo stropów, stropodachów, etc., przygotowanych przez klienta,
*   równomierne rozprowadzenie masy betonowej za pomocą pomp lub taśmociągów, ewentualnie rynien, w całej objętości szalunków, fundamentów, stropów, stropodachów, etc.

W związku z wyżej wyszczególnionymi czynnościami, Zainteresowany wskazał, że są to dla Wnioskodawcy usługi kompleksowe związane z produkcją betonu.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy Zainteresowany, będący producentem, jest uprawniony do stosowania 8% stawki podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę, oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

W sytuacji, gdy mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym – świadczeniem dwóch lub więcej usług, tak ściśle ze sobą powiązanych, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku VAT. Zdarzenie to należy traktować jako jednolite świadczenie, w którym kilka elementów należy uznać za konstytutywne do świadczenia głównego. Zatem należy ustalić charakter świadczonej usługi, a tym samym zidentyfikować dominujące składniki danego świadczenia.

Strony w umowach cywilnoprawnych określają, co jest przedmiotem sprzedaży. Przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę, czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, oraz czy budynek mieszkalny zaliczony jest do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest usługa remontowa, budowlana, budowlano-montażowa, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Świadczenie kompleksowe (złożone), to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone.

Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Wobec powyższego, jeżeli przedmiotem sprzedaży ma być konkretna usługa, nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które złożyły się na tę usługę i opodatkować ich osobno, ponieważ usługodawca sprzedaje określoną usługę, a nie elementy (koszty).

Jak stanowi art. 78 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1, z późn. zm.), podstawa opodatkowania obejmuje również podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego VAT. Zgodnie z tym samym przepisem Dyrektywy, podstawa opodatkowania obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy. Państwa Członkowskie mogą uznać za dodatkowe koszty wydatki będące przedmiotem odrębnej umowy. Przepis ten wyjaśnia, jakie elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia, stanowiącego podstawę opodatkowania i wymienia przykładowo kilka rodzajów kosztów mieszczących się w pojęciu podstawy opodatkowania. Dotyczy on kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji. Zgodnie z tą regulacją, każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.

W przypadku świadczenia usług opisanych we wniosku, mamy do czynienia, jak oświadczył również Wnioskodawca, z jedną kompleksową usługą, która obejmuje świadczenie podstawowe, tj. wyprodukowanie masy betonowej, a co za nią idzie, również związany z tym świadczeniem: transport wyprodukowanej masy betonowej specjalnym samochodem – gruszką, ze wskazaniem na budowie kupującego, gdzie dokładnie ta masa ma być wylana lub pojazdem wyposażonym w taśmociąg umożliwiający grawitacyjne rozładowanie betonu; dostawę betonu towarowego wraz z transportem pojazdem specjalistycznym – pompo-gruszką, zabetonowanie np.: stropu, schodów, posadzki; wypompowanie betonu za pomocą rynien; wylanie masy betonowej do ław, szalunków lub stropów, stropodachów, itp.; równomierne rozprowadzenie masy betonowej za pomocą pomp lub taśmociągów, ewentualnie rynien w całej objętości szalunków, fundamentów, stropów, itp. Usługi te, jak wskazał Wnioskodawca, mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, i będą wykonywane wyłącznie w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego pozwala zatem stwierdzić, że przedmiotem opodatkowania w przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego sytuacji, jest skategoryzowana usługa, nie zaś dostawa towaru czy też zbiór wyodrębnionych w jej ramach usług.

Ponadto podkreślić należy, że z uwagi na to, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Biorąc pod uwagę powołany stan prawny oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie wykonywał czynności polegające na wyprodukowaniu i transporcie masy betonowej, zabetonowaniu np.: stropu, schodów, posadzki, wypompowaniu betonu za pomocą rynien, wylaniu masy betonowej do ław, szalunków lub stropów, stropodachów, równomiernym rozprowadzeniu masy betonowej za pomocą pomp lub taśmociągów, ewentualnie rynien w całej objętości szalunków, fundamentów, stropów, zgodnie z zamówieniem złożonym przez klienta, i czynności te będą wykonane w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, tj. budowy, remontu lub przebudowy budynków objętych społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a-12c ustawy, czynności te traktować należy jako świadczenie jednej kompleksowej usługi budowlanej i do całej wartości usługi zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 2, w związku z art. 146a pkt 2 ustawy, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy.

Należy jednakże mieć na względzie, że w przypadku budownictwa nieobjętego społecznym programem mieszkaniowym (tj. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2), preferencyjną stawkę podatku VAT w wysokości 8% stosuje się, zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy, tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej te obiekty do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. Natomiast w pozostałej części, nieobjętej stawką preferencyjną, zastosowanie znajdzie podstawowa stawka podatku w wysokości 23%.

Reasumując, wykonywanie przez producenta czynności opisanych w zdarzeniu przyszłym, polegających na produkcji masy betonowej, jej dostarczeniu na teren budowy oraz równomiernym rozprowadzeniu masy betonowej i zabetonowaniu elementów budynku objętego społecznym programem mieszkaniowym, należy traktować jako świadczenie kompleksowej usługi wykonanej w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, tj. budowy, remontu lub przebudowy budynków objętych społecznym programem mieszkaniowym, którą należy opodatkować 8% stawką podatku VAT.

W odpowiedzi na zadane pytanie należy stwierdzić, że Wnioskodawca, będący producentem, świadcząc usługę polegającą na sprzedaży, produkcji masy betonowej, dostarczeniu wyprodukowanej masy betonowej, jej dostarczeniu na teren budowy wraz z równomiernym rozprowadzeniu masy betonowej i zabetonowaniem elementów budynku objętego społecznym programem mieszkaniowym, wykonanej w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. budowy, remontu lub przebudowy budynków objętych społecznym programem mieszkaniowym, jest uprawniony do zastosowania stawki 8% VAT.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.