Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.736.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Możliwość dokonania jednorazowo odpisów amortyzacyjnych
do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
równowartości 50 000 euro od zakupionej maszyny
sfinansowanej zarówno ze środków własnych jak i
otrzymanego dofinansowania.
Słowa kluczowe: amortyzacja-amortyzacja jednorazowa
dofinansowanie
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22k

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismami z 29 października 2025 r. (wpływ) oraz z 12 listopada 2025 r.
    (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 12
    listopada 2025 r.
    Wnioskodawca, czyli Pan (podatnik/przedsiębiorca – prowadzący jednoosobową
    działalność gospodarczą) od 1 marca 2003 roku w zakresie (...) na podstawie wpisu do
    Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej.
    W ramach tej działalności podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce.
    Prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów, wybrał opodatkowanie
    podatkiem liniowym.
    Jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT, składa Pan miesięczne deklaracje w zakresie
    podatku VAT.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zatrudnia Pan (...) osób.
    Posiada Pan status małego podatnika w rozumieniu art. 5a pkt 20 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a łączna wartość uzyskanej pomocy de minimis w ciągu
    3 lat nie przekroczyła 300 tyś. euro.
    W ramach prowadzonej działalności zakupił Pan fabrycznie nową maszynę (...).
    W ramach nabycia maszyny opłacił Pan 2 faktury zaliczkowe, pierwszą 5/2025 drugą 7
    /2025, zostaje ostatnia część rozliczająca nabyty środek trwały po zamontowaniu jej na
    hali produkcyjnej przez dostawcę przewidziana na koniec 10/2025 roku.
    Przewidywany czas wprowadzenia maszyny do ewidencji środków trwałych nastąpi 11
    /2025 roku.
    W ramach tego zakupu maszyna będzie wykorzystywana jedynie w prowadzonej
    działalności gospodarczej, ma służyć do uzyskania źródła przychodu w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej poprzez możliwość tworzenia (...) ponadto
    przyczyni się bezpośrednio do skrócenia czasu realizacji zamówień.
    Finalny koszt w ramach tego zakupu wyniesie ponad (...) złotych netto.
    Część środków na zakup maszyny otrzyma Pan w ramach zwrotu kosztów wyposażenia
    stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej ze środków Państwowego Funduszu
    Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych kwota: (...) złotych – w ramach tej umowy środki
    otrzyma Pan po rozliczeniu zakupu maszyny (opłaci ją Pan w całości ).
    Dofinansowanie to zostanie przyznane dla Pana jako pracodawcy zatrudniającego (...)
    osoby niepełnosprawne w ramach tej umowy. Otrzymane środki zostaną przekazane na
    podstawie ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
    zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. Z 2024 r. poz. 44 ze zm.), rozporządzenia
    Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 11 marca 2011 r. w sprawie zwrotu kosztów
    wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej (t.j. Dz.U. Z 2024 r. poz.1299),
    ustawy z 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej
    (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 702 ze zm.), Rozporządzenia komisji (UE) nr 2023/2831 z 13
    grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
    Europejskiej do pomocy de minimis (Dz.Urz. UE L 295 z 15.12.2023 r., str. 2831).
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 12 listopada 2025 r.)
    Czy w ramach wyżej opisanego zdarzenia może Pan dokonać jednorazowo odpisów
    amortyzacyjnych do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości 50
    000 euro od zakupionej maszyny sfinansowanej zarówno ze środków własnych jak i
    otrzymanego dofinansowania?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 12 listopada
    2025 r.)

    Pana zdaniem, ma Pan prawo do skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego,
    o którym mowa w art. 22k pkt. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz.U. Z 2025 r. poz. 1302) w roku podatkowym, w którym nabył Pan
    maszynę produkcyjną i oddał ją Pan do użytku oraz wprowadził ją Pan do ewidencji
    środków trwałych. Kwota jaką musiał Pan zainwestować na nabycie maszyny znacznie
    przewyższa kwotę dofinansowania jaką częściowo otrzyma Pan w ramach umowy o zwrot
    kosztów wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej ze środków
    Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone
    w art. 14 tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
      towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
      sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 cytowanej ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również: dotacje, subwencje, dopłaty, z
      zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie
      kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z
      otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje
      się odpisów amortyzacyjnych.
    Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się kwot otrzymanych od agencji
    wykonawczych, jeżeli agencje te otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa (art. 14
    ust. 3 pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wyjaśniam zatem na podstawie ww. przepisów, że ustawodawca różnicuje skutki
    podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu,
    na jaki zostały one przeznaczone, tj.:
    · dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż
      nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych –
      zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
    · ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków
      poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie
      środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się
      odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.
    Tym samym, środki otrzymane jednorazowo z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
    Niepełnosprawnych – z wyjątkiem przeznaczonych na zakup środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych – będą stanowić dla podmiotu, któremu są
    wypłacone przychód ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że:

    · prowadzi Pan działalność gospodarczą od 2003 r. w zakresie (...) opodatkowaną w
      formie liniowej;
    · zatrudnia Pan (...) osób;
    · posiada Pan status małego podatnika w rozumieniu art. 5a pkt 20 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    · w ramach prowadzonej działalności zakupił Pan fabrycznie nową maszynę (...);
    · kwota za zakup maszyny wyniesie (...) zł;
    · część środków ((...) zł) na zakup maszyny otrzyma Pan w ramach zwrotu kosztów
      wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej ze środków Państwowego
      Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych; dofinansowanie to otrzyma Pan
      dopiero po rozliczeniu zakupy maszyny;
    · w listopadzie 2025 r. wprowadzi Pan zakupioną maszynę do ewidencji środków trwałych
      i wartości niematerialnych i prawnych.
    Wątpliwości Pana sprowadzają się do ustalenia, czy może Pan skorzystać z jednorazowej
    amortyzacji od zakupionej maszyny sfinansowanej zarówno ze środków własnych jak i
    otrzymanego dofinansowania.
    Przechodząc do wyjaśnienia Pana wątpliwości należy zauważy, że zgodnie z art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia
    określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na
    podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu, a uzyskaniem
    przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem
    przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że
    konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z
    prawem działań podatnika.
    Wyjaśniam zatem, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem
    jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione
    w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod
    kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki
    ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu
    od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt
    uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić
    związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub
    zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia
    jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.
    Jak z powyższego wynika, podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23
    ww. ustawy - pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość
    powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).
    Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek
      nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1
      Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z
      przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia
      środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
        a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat
        za wieczyste użytkowanie gruntów,
        b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a)
        środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
        wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych
        części,
        c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają
        wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów
        amortyzacyjnych
        – wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o
        sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są
        jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego
        zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie

        rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku
        odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o
        których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.
    Problematyka amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    uregulowana została w przepisach art. 22a do art. 22m ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Natomiast w myśl art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
        – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Z powyższego przepisu wynika, że aby dany składnik majątku mógł zostać uznany za
    środek trwały, musi on spełniać łącznie następujące przesłanki:
    · stanowić własność lub współwłasność podatnika,
    · zostać przez niego nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
    · musi być kompletny i zdatny do użytku,
    · musi być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby prowadzonej przez niego
      pozarolniczej działalności gospodarczej lub oddany w najem, dzierżawę lub leasing
      (tzw. leasing operacyjny),
    · przewidywany okres jego używalności w prowadzonej przez podatnika działalności musi
      być dłuższy niż rok.
    Dopiero po spełnieniu powyższych wymogów, dany składnik majątku można uznać za
    środek trwały i dokonywać odpowiednich odpisów amortyzacyjnych. Podatnik
    zobowiązany jest do dokonywania odpisów amortyzacyjnych zgodnie z określonymi
    stawkami.
    Stosownie do art. 22f ust. 1 ww. ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą
      likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów
      amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w
      art. 22b.
    Zgodnie z art. 22f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo – w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy:

      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego
      miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich
      wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
      stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy,
      których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Na podstawie art. 22h ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
      określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem
      ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego
      środka trwałego.
    Jedną z metod amortyzacji przewidzianą przez przepisy ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych jest tzw. jednorazowa amortyzacja.
    Jak stanowi art. 22k ust. 1 ww. ustawy:
      Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej maszyn i
      urządzeń zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu, z
      wyłączeniem samochodów osobowych, w pierwszym podatkowym roku ich używania
      przy zastosowaniu stawek podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych
      podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik nie wyższy niż 2,0, a w
      następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej pomniejszonej o
      dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich
      używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota
      amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy
      zastosowaniu metody określonej w art. 22i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22i.
    Zgodnie z art. 22k ust. 7 ww. ustawy:
      Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać
      jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych
      zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku
      podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku
      podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów
      amortyzacyjnych.
    Z kolei, stosownie do art. 22k ust. 9 ww. ustawy:
      Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów
      amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3.
    W myśl art. 22k ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie
      wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady
      określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów
      amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz
      niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1, nie może
      przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
    Zgodnie z art. 22k ust. 10 ww. ustawy:

      Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na
      zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego
      dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
    W świetle wyżej cytowanych przepisów, z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą
    skorzystać:
    · mali podatnicy lub
    · podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej.
    Określenie „mały podatnik” zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 20 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych zgodnie z którym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego
      wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług)
      nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w
      spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot
      wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.
    Zatem przedsiębiorcy będący małymi podatnikami, mogą dokonywać jednorazowej
    amortyzacji środków trwałych zaliczonych do grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych do
    wysokości określonego w ww. ustawie limitu (równowartości 50.000 euro). Wyjątek
    stanowią będące środkami trwałymi samochody osobowe, które nie mogą podlegać
    jednorazowej amortyzacji.
    Skoro zatem – jak sam wskazał Pan w opisie sprawy – posiada Pan status małego
    podatnika w rozumieniu art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a zakupiona maszyna będzie stanowiła środek trwały w prowadzonej przez
    Pana działalności gospodarczej i jest zaliczona do grupy 4 – maszyny, urządzenia i aparaty
    ogólnego zastosowania to zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, to może Pan co do zasady dokonać jednorazowego odpisu
    amortyzacyjnego od wartości początkowej tego środka trwałego, do wysokości
    określonego w przepisach prawa limitu, przy jednoczesnym zachowaniu warunków
    pomocy de minimis.
    Co wymaga jednak podkreślenia w ramach Pana sprawy to fakt, że część środków na
    zakup środka trwałego zostanie Panu zwrócona z Państwowego Funduszu Rehabilitacji
    Osób Niepełnosprawnych.
    Zgodnie z art. 14 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnik może zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej dotacje,
      subwencje, dopłaty, inne nieodpłatne świadczenia lub kwoty otrzymane od agencji
      wykonawczych, jeżeli do upływu terminu złożenia zeznania za rok podatkowy, w
      którym je otrzymał, określonego w art. 45 ust. 1, złoży właściwemu naczelnikowi
      urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zaliczeniu określonych
      dotacji, subwencji, dopłat, innych nieodpłatnych świadczeń lub kwot otrzymanych od
      agencji wykonawczych do przychodów. Do kosztów stanowiących odpisy
      amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych
      sfinansowanych z przychodów, których dotyczy to oświadczenie, przepisu art. 23 ust. 1
      pkt 45 nie stosuje się.
    Z opisu sprawy jednak nie wynika, że ma Pan zamiar złożyć oświadczenie o zaliczeniu
    otrzymanych środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
    do przychodów z działalności gospodarczej.
    Jak stanowi zaś art. 23 ust. 1 pkt 45 tej ustawy:

      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad
      określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym
      wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub
      wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Tym samym, jeśli zakup środka trwałego – maszyny zostanie częściowo sfinansowany np.
    z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych to w tej części jaka
    została Panu zwrócona nie może stanowić kosztów uzyskania przychodów w ramach
    działalności gospodarczej.
    Dlatego też po otrzymaniu dofinansowania powinien Pan dokonać korekty opisu
    amortyzacyjnego, uwzględniając otrzymane dofinansowanie na zakup środka trwałego.
    Podsumowując, ma Pan prawo co do zasady do skorzystania z jednorazowego odpisu
    amortyzacyjnego, o którym mowa w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w roku podatkowym, w którym nabył Pan maszynę produkcyjną i oddał ją
    Pan do użytku oraz wprowadził ją Pan do ewidencji środków trwałych do określonego w
    ustawie limitu 50 tyś. euro.
    Natomiast stanowisko Pana uznałem za nieprawidłowe, bo po zakupie maszyny otrzyma
    Pan częściowy zwrot środków i będzie Pan zobowiązany do dokonania korekty odpisu
    amortyzacyjnego. Powyższego nie zmienia fakt, że:
      Kwota jaką musiał Pan zainwestować na nabycie maszyny znacznie przewyższa kwotę
      dofinansowania jaką częściowo otrzyma Pan w ramach umowy o zwrot kosztów
      wyposażenia stanowiska pracy osoby
      niepełnosprawnej ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
      Niepełnosprawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.