Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-895/14/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-01-28
Teza: Jakie są skutki podatkowe wypłaty odszkodowań w związku z likwidacją ogródków działkowych?
Słowa kluczowe: działki; odszkodowania; wywłaszczenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – po ponownym rozpatrzeniu, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 80/14, wniosku z 28 czerwca 2013 r. (data wpływu do Biura – 3 lipca 2013 r.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w ww. wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty odszkodowań w związku z likwidacją ogródków działkowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2013 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty odszkodowań w związku z likwidacją ogródków działkowych.

W dniu 2 października 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego znak: IBPB II/1/415-888/13/MK w sprawie skutków podatkowych wypłaty odszkodowań w związku z likwidacją ogródków działkowych, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa i otrzymaniu odpowiedzi odmawiającej zmiany ww. indywidualnej interpretacji pismem z 16 grudnia 2013 r. (wpływ do Biura – 20 grudnia 2013 r.) wniesiono skargę na ww. interpretację indywidualną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w wyniku rozpatrzenia skargi, wyrokiem z 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 80/14 uchylił zaskarżoną interpretację jako wydaną z naruszeniem prawa.

Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 80/14 wpłynął do Biura 28 października 2014 r.

W przedmiotowym wniosku o interpretację indywidualną zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Podstawowym zakresem działalności Gminy jest wykonywanie ustawowych zadań publicznych. Przykładowy katalog tych zadań został określony w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594). I tak, należą do nich m.in.: sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych; edukacji publicznej; gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.

Wnioskodawca prowadzi, jak i może prowadzić w przyszłości inwestycje celu publicznego w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, ze zm.; dalej: ustawa o gospodarce nieruchomościami), w szczególności takie jak: drogi publiczne i drogi wodne; pomieszczenia dla urzędów organów władzy, administracji; szkoły publiczne; obiekty ochrony zdrowia; przedszkola; domy opieki społecznej; placówki opiekuńczo-wychowawcze czy też obiekty sportowe.

Część z prowadzonych przez Gminę inwestycji jest lub może być zlokalizowana m.in. na działkach, na których funkcjonują rodzinne ogrody działkowe (dalej: rodzinne ogrody działkowe).

Na podstawie ustawy z 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. Nr 169, poz. 1419, ze zm.; dalej: ustawa o rodzinnych ogrodach działkowych) Gmina prowadzi lub będzie prowadzić postępowania w sprawie likwidacji części rodzinnych ogrodów działkowych oraz wypłaty odszkodowań za składniki majątkowe znajdujące się na likwidowanych ogródkach działkowych należnych członkom \`(...)\` Związku \`(...)\`. Wysokość należnego odszkodowania jest ustalona na podstawie opinii rzeczoznawcy majątkowego m.in. w oparciu o przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. W celu wypłaty odszkodowań pomiędzy Gminą a członkami rodzinnych ogrodów działkowych mogą zostać zawarte umowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wypłata odszkodowania za składniki majątkowe znajdujące się na likwidowanych ogródkach działkowych będzie podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji użytkowania ogrodu działkowego przez okres powyżej 2 lat albo w sytuacji użytkowania przez okres krótszy niż 2 lata jeżeli cena nabycia była wyższa od równowartości kwoty 50% uzyskanego odszkodowania?
2.  W przypadku, gdy odpowiedź na pytanie pierwsze będzie pozytywna, czy Gmina będzie zobowiązana do sporządzenia informacji o wysokości przychodów (PIT-8C), o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w powyższym zakresie wypłata odszkodowania za składniki majątkowe znajdujące się na likwidowanych ogródkach działkowych podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto Gmina jest zdania, że w sytuacji, gdy odpowiedź na pierwsze pytanie będzie pozytywna, nie będzie ona zobowiązana do sporządzenia informacji o wysokości przychodów (PIT-8C), o których mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadniając swoje stanowisko w zakresie pytanie pierwszego Wnioskodawca stwierdza, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych m.in. w art. 21. Dochodem z danego źródła przychodów zasadniczo jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągniętymi w roku podatkowym. Natomiast zgodnie z art. 11 ww. ustawy co do zasady przychodami są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Artykuł 20 ww. ustawy zawiera otwarty katalog przychodów zaliczanych do tzw. innych źródeł. Tym samym do tego źródła należy zaliczyć wszystkie inne przychody, które nie mogą być zakwalifikowane do innych kategorii źródeł, uregulowanych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychodu uzyskane:

*   z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub
*   z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami.

Jednocześnie ustawodawca ogranicza prawo do zwolnienia przychodów na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy wyłączając z zakresu zwolnienia przypadki, gdy właściciel nieruchomości nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy warunkuje zatem zwolnienia podatkowe od ustalenia odszkodowania na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami, nie odnosząc się jednak do konkretnego aktu prawnego. Znajduje to potwierdzenie m.in. w prawomocnym wyroku WSA w Kielcach z 10 lutego 2011 r. (sygn. akt I SA/Ke 618/10), w którym sąd podniósł, że: „w ocenie Sądu każde odszkodowanie za odjęcie prawa własności na cel publiczny, którego zasady ustalania oraz wypłaty określa ustawa o gospodarce nieruchomościami korzysta ze zwolnienia podatkowego po spełnieniu warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma natomiast znaczenia, czy podstawa wypłacenia odszkodowania wynika z przejęcia nieruchomości z mocy prawa w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, czy ustawy o gospodarce nieruchomościami i czy jest konsekwencją postępowania wywłaszczeniowego. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy warunkuje zwolnienie podatkowe od ustalenia odszkodowania na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami, nie zawiera natomiast wymogu, by objęcie prawa własności nastąpiło także na podstawie tej ustawy”.

Ogródki działkowe są lub zostaną likwidowane na cele publiczne w rozumieniu art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Podstawą funkcjonowania rodzinnych ogródków działkowych jest ustawa o rodzinnych ogrodach działkowych. Zawiera ona m.in. regulacje dotyczące likwidacji rodzinnych ogródków działkowych. Zgodnie z jej art. 20 podmiot, w którego interesie nastąpi likwidacja rodzinnego ogrodu działkowego, zobowiązany jest m.in. wypłacić członkom \`(...)\` Związku \`(...)\` odszkodowanie według kosztów odtworzenia, za składniki majątkowe stanowiące jego własność, a niepodlegające odtworzeniu. Zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych w przypadku likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego w okresie wegetacji roślin członkom \`(...)\` Związku \`(...)\` przysługuje dodatkowe odszkodowanie w wysokości wartości przewidywanych plonów, według cen kształtujących się w obrocie rynkowym.

Ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego w formie operatu szacunkowego. W ustawie o rodzinnych ogrodach działkowych brak jest szczegółowych regulacji dotyczących właściwego sposobu ustalania wysokości odszkodowania, w tym sporządzania operatu szacunkowego.

Zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych do likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego na cel publiczny w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami, przepisy tej ustawy (tj. ustawy o gospodarce nieruchomościami) dotyczące wywłaszczenia stosuje się odpowiednio z zachowaniem określonych warunków w ustawie o rodzinnych ogródkach działkowych.

Zgodnie z powyższym wysokość odszkodowania jest ustalona w sporządzanym przez rzeczoznawcę majątkowego operacie szacunkowym, w szczególności w oparciu o odpowiednie przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o wydane na podstawie przepisów tej ustawy rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2109, ze zm.).

Zdaniem Wnioskodawcy, z powyższego wynika, że likwidacja rodzinnych ogródków działkowych następuje w związku z realizacją inwestycji celu publicznego. Natomiast ustalenie odszkodowania należnego członkom \`(...)\` Związku \`(...)\` za składniki majątkowe znajdujące się na działkach, a stanowiące ich własność, następuje w oparciu o odpowiednie zastosowanie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Reasumując, Wnioskodawca jest zdania, iż wypłata odszkodowania będzie podlegała zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadniając swoje stanowisko w zakresie pytanie drugiego Wnioskodawca stwierdza, że zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych m.in. w art. 21, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do sporządzenia informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów, gdyż wypłata przedmiotowego odszkodowania będzie podlegała zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 2 października znak: IBPB II/1/415-888/136/MK Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W interpretacji Organ stwierdził, że z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika iż co do zasady dotyczy on odszkodowań związanych z wywłaszczeniem nieruchomości (pozbawieniem prawa własności nieruchomości – z uwagi na realizację celu publicznego), nie zaś – jak to ma miejsce w sytuacji przedstawionej we wniosku - odszkodowań otrzymanych przez osobę niebędącą właścicielem nieruchomości, której przysługuje wyłącznie prawo użytkowania, a związanych z nasadzeniami, urządzeniami i obiektami posadowionymi na cudzym gruncie.

Zatem zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych odszkodowań wypłacanych w związku z pozbawieniem prawa własności z uwagi na realizację celu publicznego określone w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy nie będzie miało zastosowania do odszkodowań wypłacanych osobom użytkującym likwidowany ogródek działkowy a związanych z nasadzeniami, urządzeniami i obiektami posadowionymi na cudzym gruncie.

Organ stwierdził również, że w świetle powyższego wypłacane odszkodowania podlegać będą opodatkowaniu podatkiem dochodowym jako przychód z tzw. innych źródeł, o którym mowa w art. 20 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy, natomiast na Wnioskodawcy ciążyć będzie obowiązek wystawienia informacji PIT-8C, o którym mowa w powołanym powyżej art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca zaskarżył, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, ww. interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, prawomocnym wyrokiem z 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 80/14 uchylił ww. interpretację indywidualną Ministra Finansów z 2 października 2013 r. znak: IBPB II/1/415-888/13/MK, stwierdzając, że organ dokonał błędnej wykładni przepisu art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie składu orzekającego w sprawie błędny jest pogląd organu interpretacyjnego, że z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż nie ma on zastosowania do sytuacji przedstawionej we wniosku, tj. odszkodowań otrzymanych przez osoby niebędące właścicielami nieruchomości, którym przysługuje wyłącznie prawo użytkowania, a związanych z nasadzeniami, urządzeniami i obiektami posadowionymi na cudzym gruncie, a jedynie co do zasady dotyczy on odszkodowań związanych z wywłaszczeniem nieruchomości – z uwagi na realizację celu publicznego. Z literalnego brzmienia ww. przepisu wynika bowiem, że dotyczy on przychodów z odszkodowań wypłaconych stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami, a nie wyłącznie odszkodowań wypłaconych stosownie do ustawy o gospodarce nieruchomościami. Z kolei art. 17 ust. 3 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych stanowi, że do likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego na cel publiczny w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio przepisy tej ustawy dotyczące wywłaszczenia. Skoro zaś przepis art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkuje zwolnienie podatkowe od ustalenia odszkodowania na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami, nie wskazując jednak konkretnego aktu prawnego, to w ślad za wyrokiem WSA w Kielcach i akceptującym ten pogląd NSA należy wskazać, że „każde odszkodowanie za odjęcie prawa własności na cel publiczny, którego zasady ustalania oraz wypłaty określa ustawa o gospodarce nieruchomościami korzysta ze zwolnienia podatkowego po spełnieniu warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma natomiast znaczenia czy podstawa wypłacenia odszkodowania wynika z przejęcia nieruchomości z mocy prawa w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, czy ustawy o gospodarce nieruchomościami i czy jest konsekwencją postępowania wywłaszczeniowego. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy warunkuje zwolnienie podatkowe od ustalenia odszkodowania na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami, nie zawiera natomiast wymogu, by odjęcie prawa własności nastąpiło także na podstawie tej ustawy.” (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 10 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Ke 618/10).

Sąd zauważył, że przepis art. 18 ust. 1g pkt 1 ustawy drogowej dotyczy odszkodowania za opisane tam prawa majątkowe utracone, odjęte (wygasłe) na skutek wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W wyniku wydania takiej decyzji (o charakterze ostatecznym) właściciel wskazanych tam składników majątkowych traci ich własność, co oznacza w istocie ich wywłaszczenie na rzecz określonego tą ustawą podmiotu. Własność tych składników z mocy prawa zmienia właściciela i to bez zgody osoby, której prawo to przysługiwało. W tym przypadku wywłaszczenie dotyczy nie tylko prawa własności nieruchomości czy użytkowania wieczystego, lecz również innych praw rzeczowych na nich ustanowionych (art. 12 ust. 4c ustawy drogowej) oraz znajdujących się tam rzeczy (części składowych), które z mocy art. 15 ustawy o ogrodach, stanowią odrębną od gruntów własność. Skoro ustawa drogowa w zakresie nie uregulowanym w jej rozdziale III odsyła do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami określającej m.in. zasady wywłaszczania nieruchomości i zwrotu wywłaszczonych nieruchomości oraz ich wyceny (art. 1 ust. 1 pkt 5 i 7 tej ustawy), z zastrzeżeniem, że ustawa ta w zakresie dotyczącym gospodarowania gruntami nie narusza m.in. ustawy drogowej (art. 2 pkt 11), to tym samym w zakresie ustalania wysokości odszkodowania, o którym mowa w art. 18 ust. 1g pkt 1 ustawy drogowej, znajdują zastosowanie przepisy ustawy o gospodarce. Zgodnie natomiast z jej art. 4 pkt 1 ilekroć w ustawie jest mowa o nieruchomości gruntowej – należy przez to rozumieć grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności, zaś zgodnie z pkt 6 tego artykułu przez wycenę nieruchomości należy rozumieć postępowanie, w wyniku którego dokonuje się określenia wartości nieruchomości, a więc gruntu wraz z częściami składowymi, zdefiniowanej w pkt 1. W myśl art. 7 tej ustawy, jeżeli istnieje potrzeba określenia wartości nieruchomości, wartość tę określają rzeczoznawcy majątkowi, o których mowa w przepisach rozdziału 1 działu V. Odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości reguluje Rozdział 5 Działu III ustawy, zaś jej wycenę Dział IV, przy czym określenie wartości nieruchomości reguluje Rozdział 1 tego Działu. Powyższe oznacza, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami są stosowane nie tylko w przypadku odszkodowania wypłaconego za wywłaszczenie nieruchomości gruntowej, lecz również jej części składowych, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności. Tym samym twierdzenie organu, że zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy podatkowej dotyczy wyłącznie nieruchomości, a nie dotyczy części składowych gruntu stanowiących odrębny przedmiot własności, jest sprzeczny z przepisami ustawy, o której w zwolnieniu tym jest mowa. Zawarty w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy podatkowej zwrot „przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami” odnosi się do wszystkich przypadków, w których wypłata tego odszkodowania następuje stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, a więc nie tylko w zakresie z wywłaszczenia nieruchomości, lecz również w innych przewidzianych prawem sytuacjach (zdarzeniach), w których stosownie do tych przepisów odszkodowanie to jest wypłacane.

Sąd stwierdził, że skoro przepis art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkuje zastosowanie zwolnienia podatkowego od ustalenia odszkodowania na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami i to bez odniesienia się do konkretnego aktu prawnego oraz skoro ze stanu faktycznego zaprezentowanego we wniosku wynikało, iż rodzinne ogródki działkowe są lub zostaną likwidowane na cele publiczne oraz że ustalenie odszkodowania za składniki majątkowe znajdujące się na działkach następuje w oparciu o odpowiednie zastosowanie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami to nie sposób podzielić pogląd organu interpretacyjnego, że wypłata odszkodowania członkom \`(...)\` Związku \`(...)\` nie będzie podlegała zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sąd przywołał także postanowienia art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. Zgodnie z tym przepisem urządzenia, budynki i budowle rodzinnego ogrodu działkowego przeznaczone do wspólnego korzystania przez użytkujących działki i służące do zapewnienia funkcjonowania ogrodu stanowią własność \`(...)\` Związku \`(...)\` (ust. 1). Nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych użytkownika działki, stanowią jego własność (ust. 2). Skoro zaś przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami są stosowane nie tylko w przypadku odszkodowania wypłaconego za wywłaszczenie nieruchomości gruntowej, lecz również jej części składowych, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności, to za wadliwy należy uznać pogląd organu, że zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania do odszkodowań wypłacanych osobom użytkującym likwidowany ogródek działkowy a związanych z nasadzeniami, urządzeniami i obiektami posadowionymi na cudzym gruncie, albowiem te jak wynika to z zacytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych stanowią własność użytkowników działki.

Mając na uwadze powyższe uzasadnienie ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), który stanowi, iż „ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia”, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, rozpatrując ponownie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 28 czerwca 2013 r. stwierdza, że w świetle stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych wypłaty odszkodowań w związku z likwidacją ogródków działkowych – jest prawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Z przepisu art. 42a ww. ustawy wynika, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi, jak i może prowadzić w przyszłości inwestycje celu publicznego w rozumieniu art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w szczególności takie jak: drogi publiczne i drogi wodne; pomieszczenia dla urzędów organów władzy, administracji; szkoły publiczne; obiekty ochrony zdrowia; przedszkola; domy opieki społecznej; placówki opiekuńczo-wychowawcze czy też obiekty sportowe.

Część z prowadzonych przez Gminę inwestycji jest lub może być zlokalizowana m.in. na działkach, na których funkcjonują rodzinne ogrody działkowe (dalej: rodzinne ogrody działkowe).

Na podstawie ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych Gmina prowadzi lub będzie prowadzić postępowania w sprawie likwidacji części rodzinnych ogrodów działkowych oraz wypłaty odszkodowań za składniki majątkowe znajdujące się na likwidowanych ogródkach działkowych należnych członkom \`(...)\` Związku \`(...)\`. Wysokość należnego odszkodowania jest ustalona na podstawie opinii rzeczoznawcy majątkowego m.in. w oparciu o przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. W celu wypłaty odszkodowań pomiędzy Gminą a członkami rodzinnych ogrodów działkowych mogą zostać zawarte umowy.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wypłata odszkodowania za składniki majątkowe znajdujące się na likwidowanych ogródkach działkowych podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz, że nie będzie zobowiązany do sporządzenia informacji o wysokości przychodów (PIT-8C), o których mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy zauważyć, że przepis art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. Nr 169, poz. 1419, ze zm.) stanowi, iż nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych użytkownika działki, stanowią jego własność.

Z przepisu art. 17 ust. 3 tej ustawy wynika natomiast, że do likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego na cel publiczny w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 i Nr 281, poz. 2782 oraz z 2005 r. Nr 130, poz. 1087), przepisy tej ustawy dotyczące wywłaszczenia stosuje się odpowiednio z zachowaniem warunków określonych w ust. 1 i 2 oraz w art. 18-20 niniejszej ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – podmiot, w którego interesie nastąpi likwidacja rodzinnego ogrodu działkowego, zobowiązany jest wypłacić członkom \`(...)\` Związku \`(...)\` – odszkodowanie za składniki majątkowe znajdujące się na działkach, a stanowiące ich własność.

Ustalenie wysokości odszkodowań następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego w formie operatu szacunkowego (art. 20 ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, ze zm. – obecnie Dz.U. z 2014 r., poz. 518, ze zm.) – ustawa określa zasady wywłaszczania nieruchomości i zwrotu wywłaszczonych nieruchomości (pkt 5) oraz wyceny nieruchomości (pkt 7).

Zgodnie z art. 4 pkt 1 ww. ustawy – ilekroć w ustawie jest mowa o nieruchomości gruntowej – należy przez to rozumieć grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności. Natomiast zgodnie z pkt 6 tego artykułu przez wycenę nieruchomości należy rozumieć postępowanie, w wyniku którego dokonuje się określenia wartości nieruchomości. To oznacza, że przez wycenę nieruchomości należy rozumieć wycenę gruntu wraz z częściami składowymi.

Stosownie do art. 7 tej ustawy – jeżeli istnieje potrzeba określenia wartości nieruchomości, wartość tę określają rzeczoznawcy majątkowi, o których mowa w przepisach rozdziału 1 działu V. Odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości reguluje Rozdział 5 Działu III cyt. ustawy, zaś jej wycenę Dział IV, przy czym określenie wartości nieruchomości reguluje Rozdział 1 tego Działu.

Powyższe oznacza, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami są stosowane nie tylko w przypadku odszkodowania wypłaconego za wywłaszczenie nieruchomości gruntowej, lecz również jej części składowych, jeżeli części składowe stanowią odrębny przedmiot własności.

Przechodząc do analizy przepisów podatkowych, należy wskazać, że skoro w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest odwołanie do „odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami” to stwierdzić należy, że zwolnienie w nim określone odnosi się do wszystkich przypadków, w których wypłata tego odszkodowania następuje stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, a więc nie tylko w zakresie wywłaszczenia nieruchomości, lecz również w innych przewidzianych prawem sytuacjach (zdarzeniach), w których stosownie do tych przepisów odszkodowanie to jest wypłacane.

W niniejszej sprawie wypłata odszkodowania – jak wynika z wniosku – następuje stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, zatem należy stwierdzić, że wypłacone odszkodowania mieszczą się w dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 80/14 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego dotyczącego zwolnienia z opodatkowania odszkodowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz braku obowiązku sporządzenia informacji o wysokości przychodów (PIT-8C), o których mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznaje się za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.