Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.916.2024.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nabytego w spadku udziału w nieruchomości, który spadkodawca w części nabył także w spadku.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; dziedziczenie; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek; udział; wspólność-wspólność majątkowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 26 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 1 stycznia 2025 r. (wpływ 1 stycznia 2025 r.)
    oraz pismem z 24 stycznia 2025 r. (wpływ 24 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Rodzona siostra Pani ojca (czyli Pani ciocia) A.A. i jej mąż B.B. oraz ich syn C.C. nabyli
    niezabudowaną działkę zgodnie z aktem notarialnym dokumentującym Umowę sprzedaży
    sporządzonym (...) 1996 roku przez notariusz w (...) za Rep. (...) Nr (...), który potwierdził, że
    A.A. i B.B. będąc w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej nabyli w udziale 1/2
    część działki oraz ich syn C.C. nabył w udziale 1/2 pozostałą część przedmiotowej działki.
    W związku małżeńskim A.A. i B.B. obowiązywał zgodnie z prawem ustrój wspólności
    ustawowej majątkowej małżeńskiej niezmieniony żadną umową ani orzeczeniem sądu,
    nadto, nie toczyło się żadne postępowanie i nie zachodziły żadne przesłanki mogące
    skutkować unieważnieniem powołanej wyżej umowy lub wzruszeniem ich tytułu
    prawnego do działki.
    W dacie nabycia działki ich syn C.C. był kawalerem i w tym stanie cywilnym pozostał do
    śmierci i nie pozostawił potomstwa.
    W następnych latach na działce został wybudowany przez nich dom, którego zakończenie
    budowy i oddanie do użytku nastąpiło (...) 2007 roku potwierdzone zaświadczeniem Nr (...)
    z (...) Inspektoratu Nadzoru Budowlanego (...).

    B.B. zmarł 10 listopada 2020 roku i spadek po nim - na podstawie ustawy nabyli żona A.A.
    i syn C.C. w udziałach po 1/2 części każde z nich, co zostało potwierdzone Aktem
    poświadczenia dziedziczenia w dniu (...) 2021 roku za Rep. (...) Nr (...), zgodnie z którym
    stali się oni współwłaścicielami tej nieruchomości (działki z domem) to znaczy A.A. w
    udziale 3/8 części i C.C. w udziale 5/8 części.
    Syn C.C. zmarł 12 maja 2022 roku i spadek po nim - na podstawie ustawy nabyła jego
    matka A.A. w całości, co zostało potwierdzone Aktem poświadczenia dziedziczenia w dniu
    (...) 2022 roku za Rep. (...) Nr (...), zgodnie z którym jedynym właścicielem nieruchomości
    stała się A.A.
    Pani ciocia A.A. zmarła 15 lutego 2023 roku i spadek po niej - na podstawie ustawy nabyło
    6 osób jako najbliżsi krewni (dzieci 2 braci i siostry zmarłej), co zostało potwierdzone
    Aktem poświadczenia dziedziczenia w dniu (...) 2023 roku za Rep. (...) Nr (...), zgodnie z
    którym stała się Pani współwłaścicielem nieruchomości, w której nabyła Pani udział 1/3
    części, D.D. udział 1/6 części, E.E. udział 1/6 części, F.F. udział 1/9 części, G.G. udział 1/9
    części i H.H. udział 1/9 części.
    Podatek od spadków i darowizn z tytułu dziedziczenia zapłaciła Pani co zostało
    potwierdzone zaświadczeniem od Naczelnika Urzędu Skarbowego (...) z dnia (...) 2023 r. -
    znak sprawy (...).
    Dnia 28 października 2024 roku nieruchomość (działka z domem) została przez Panią i
    pozostałych współwłaścicieli sprzedana prywatnie w całości przez biuro nieruchomości,
    nie w ramach działalności gospodarczej, która to Umowa sprzedaży została poświadczona
    aktem notarialnym w dniu (...) 2024 roku przez notariusz w (...), za Rep. (...) Nr (...). Swoją
    cześć ze sprzedaży działki z domem planuje Pani przeznaczyć w części na zaspokojenie
    własnych celów mieszkaniowych, a pozostałą część na zaspokojenie Pani budżetu
    domowego.
    Uzupełnienie
    Przedmiotem Pani zapytania jest również możliwość skorzystania ze zwolnienia
    przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Środki pieniężne ze sprzedaży Pani części nieruchomości (działki z domem) planuje Pani
    przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe, to znaczy na remont Pani własnościowego
    mieszkania. Nie ma Pani więcej nieruchomości oprócz swojego mieszkania.
    Jeżeli chodzi o planowany remont Pani mieszkania, to jeżeli by do niego doszło, to bierze
    Pani pod uwagę ewentualnie wymianę wszystkich lub niektórych podłóg w pokojach,
    kuchni, przedpokoju, łazience i na balkonie, wymianę wewnętrznych drzwi i framug
    drzwiowych oraz zainstalowanie jednej lub dwóch szaf w stałej zabudowie (np. typu "(...)").
    Przychód ze sprzedaży działki z domem planuje Pani przeznaczyć na własne cele
    mieszkaniowe, to znaczy na remont Pani własnościowego mieszkania nie później niż w
    okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie działki z
    domem to znaczy licząc od końca roku 2024.
    W mieszkaniu, którego remont Pani planuje realizuje Pani własne cele mieszkaniowe tzn.
    mieszka Pani w nim.
    Pytania
    1. Od jakiej daty należy liczyć bieg 5 lat nabycia przez spadkodawców nieruchomości, którą
      Pani odziedziczyła?
    2. Czy będzie Pani musiała zapłacić podatek dochodowy w związku ze sprzedażą
      odziedziczonej nieruchomości (w której miała Pani udział 1/3 części)?

    3. Czy w przedstawionym stanie faktycznym przychód uzyskany ze sprzedaży Pani części
      działki z domem może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Niniejsza interpretacja jest odpowiedzią na pytania Nr 1 i 2 oraz na pytanie Nr 3 w części
    dotyczącej możliwości zastosowania ulgi mieszkaniowej do wydatków poniesionych na
    wymianę wszystkich lub niektórych podłóg w pokojach, kuchni, przedpokoju, łazience i na
    balkonie, wymianę wewnętrznych drzwi i framug drzwiowych.
    Natomiast w zakresie pytania Nr 3 w części dotyczącego możliwości zastosowania ulgi
    mieszkaniowej do wydatków poniesionych na zainstalowanie jednej lub dwóch szaf w
    stałej zabudowie (np. typu "(...)") zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Przedstawia Pani swoją ocenę i stanowisko do sprawy odnosząc się do dwóch przepisów: -
    przepis art.10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych oraz - nowego przepisu art. 10 ust. 5 z nowelizacji tejże ustawy z 23
    października 2018 r. o podatku od osób fizycznych, który stosuje się do dochodów
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT określał, że przychód z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, powstawał wtedy, gdy zbycie następuje przed upływem 5 lat liczonych od
    końca roku, w którym miało miejsce nabycie. Przepis dotyczył także osób, które nabyły
    nieruchomość w drodze spadku i jeśli sprzedały ją przed upływem 5 lat licząc od końca
    roku, w którym nastąpiło nabycia musiały zapłacić podatek gdyż termin 5 lat był liczony od
    dnia śmierci spadkodawcy.
    Nowy art. 10 ust. 5 ustawy o PIT stosowany do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia
    2019 r. mówi, że w przypadku zbycia nieruchomości w drodze spadku, 5-letni okres
    liczony jest od daty nabycia lub zbudowania nieruchomości przez spadkodawcę.
    W konsekwencji według Pani, od odziedziczonej przez Panią nieruchomości, którą A.A., B.
    B. oraz ich syn C.C. nabyli jednocześnie i w całości (...) 1996 roku, czyli dużo wcześniej niż 5
    lat przed ich śmiercią, jako spadkobierca nie będzie Pani musiała płacić podatku od
    sprzedaży tej nieruchomości (w której miała Pani udział w 1/3 części) przed upływem 5 lat
    od dnia śmierci spadkodawcy.
    W Pani ocenie, w przedstawionej sytuacji przychód uzyskany ze sprzedaży działki z
    domem (nieruchomości) może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1
    pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie ma ku temu żadnych
    przeszkód prawnych.
    Działkę z domem (nieruchomość) odziedziczyła Pani w drodze spadku po swojej Cioci w
    2023 roku i sprzedała Pani swoją część tej nieruchomości w roku 2024.
    Planuje Pani, że przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości będzie przeznaczony w
    okresie 3 lat licząc od końca 2024 na remont Pani własnościowego mieszkania, gdzie
    ewentualnie planuje Pani wymianę wszystkich lub niektórych podłóg w pokojach, kuchni,
    przedpokoju, łazience i na balkonie, wymianę wewnętrznych drzwi i framug drzwiowych
    oraz zainstalowanie jednej lub dwóch szaf w stałej zabudowie (np. typu "(...)").
    Zakłada Pani, że wydatkowanie części kwoty pozyskanej ze sprzedaży działki z domem na
    remont Pani mieszkania jest warunkiem wystarczającym do zastosowania zwolnienia
    podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Nabycie nieruchomości w spadku
    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie
    sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany
    jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości
    (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości
    (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega
    opodatkowaniu.

    Art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.) stanowi, że:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:
      Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
      dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy
      do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z  kolei,  postanowienie  sądu  o  nabyciu  spadku  lub  akt  poświadczenia  dziedziczenia
    potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Wskazać zatem należy, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku -
    pięcioletni termin liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę,
    przy czym jeżeli nieruchomość była nabyta przez spadkodawcę również w drodze spadku,
    wówczas moment nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę określany jest zgodnie z
    przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
    Z wniosku wynika, że udział w nieruchomości nabyła Pani w spadku po cioci. Pani ciocia
    udział w tej nieruchomości nabyła (...) 1996 r. ze swoim mężem (Pani wujkiem) do majątku
    wspólnego małżonków i ze swoim synem C. Po śmierci wujka 10 listopada 2020 r. udziały
    w nieruchomości nabyła Pani ciocia ze swoim synem. Po śmierci syna 12 maja 2022 r. Pani
    ciocia stała się wyłącznym właścicielem tej nieruchomości.
    Biorąc pod uwagę fakt, że udział w nieruchomości będącej przedmiotem spadku, stanowił
    majątek wspólny małżonków (Pani cioci i wujka) – należy się odnieść do przepisów ustawy
    z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze
    zm.), w której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.
    Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami
    Przepis art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi,
    że:

      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ustawodawca
    ukształtował jako wspólność łączną, bezudziałową.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku
      co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
      bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od
      tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od
      tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe,
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności).
    Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej
    trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została
    ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania
    małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc
    rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością
    ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.
    Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych,
    takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Skutki podatkowe dla Pani w związku ze sprzedażą udziału nabytego w nieruchomości w
    spadku po Pani cioci
    W przedmiotowej sprawie datą nabycia nieruchomości będącej przedmiotem wniosku
    przez spadkodawcę (Pani ciocię), o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest 3 lipca 1996 r., tj. dzień
    nabycia udziału w tej nieruchomości do majątku wspólnego Pani cioci i jej męża oraz 12
    maja 2022 roku, tj. dzień śmierci syna – jej spadkodawcy.
    Zatem, w odniesieniu do tej części udziału w nieruchomości, która została nabyta przez
    Panią w drodze spadku po cioci, która ten udział nabyła do majątku wspólnego z mężem,

    pięcioletni okres o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, liczony jest od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę, tj.
    od końca 1996 r., zatem termin ten upłynął z dniem 31 grudnia 2001 r.
    Wobec tego dokonana w 2024 r. sprzedaż udziału w nieruchomości nabytego w drodze
    spadku po cioci, która nabyła ten udział w nieruchomości do majątku wspólnego wraz z
    mężem, nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne zbycie tego
    udziału nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie przez spadkodawcę, tj. Pan ciocię.
    Zatem w tej części Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Z treści wniosku wynika także, że spadkodawca (Pani ciocia) pozostały udział w
    nieruchomości nabyła w wyniku dziedziczenia po swoim synu, który zmarł w 2022 r.
    Należy w tym miejscu wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust.
    1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia
    nieruchomości przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze
    spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu
    cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawców.
    Zatem, w odniesieniu do tej części udziału w nieruchomości, która została nabyta przez
    Panią w drodze spadku po cioci, która udział ten nabyła w spadku po zmarłym w 2022 r.
    synu, pięcioletni okres o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, liczony jest od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez
    spadkodawcę tj. od końca 2022 r., zatem termin ten upłynie z dniem 31 grudnia 2027 r.
    W związku z tym odpłatne zbycie w 2024 r. udziału w nieruchomości, który nabyła Pani
    w spadku po cioci, w części w jakiej ten udział Pana ciocia odziedziczyła po synu (2022
    r.), stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art.
    10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż nastąpiła
    przed upływem terminu, o którym mowa w ww. przepisach. Jest Pani zobowiązana do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z odpłatnego zbycia tego udziału w
    lokalu mieszkalnym.
    Ponadto, wskazuję, że w przedmiotowej sprawie Pani spadkodawcą jest jedynie Pani
    ciotka, która nieruchomość nabyła w dwóch datach i pięcioletni termin, o którym mowa
    w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od
    końca 1996 r. – tj. od daty nabycia udziału w nieruchomości do majątku wspólnego Pani
    ciotki i jej męża oraz od końca 2022 r., czyli daty śmierci syna Pani ciotki, a nie jak Pani
    wskazała we wniosku tylko od 1996 r.
    Zatem Pani stanowisko dotyczące określenia daty, od kiedy należy liczyć bieg 5 lat nabycia
    przez spadkodawców nieruchomości jest nieprawidłowe.
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

    Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego
    wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych
    uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby
    transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane
    z tą czynnością).
    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest
    cena, jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten
    był sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z
    oszczędności nabywcy. Koszty nabycia nieruchomości, obejmują nie tylko cenę zakupu,
    ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np. wynagrodzenie notariusza,
    podatek od czynności cywilnoprawnych.
    Od powyższych kosztów odróżnić należy koszty uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania określone zostały w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy.
    Stosownie do ww. art. 22 ust. 6c ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił

      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e cytowanej ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    W myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Zwolnienie przedmiotowe
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych
    wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D x (W / P)
    gdzie:
    D - dochód ze sprzedaży,
    W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P - przychód ze sprzedaży.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione
    zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania

        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma
    charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów
    w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze
    sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według
    stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest
    realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że
    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
    cytowanej ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest
    możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko
    takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb
    mieszkaniowych podatnika.
    Na mocy zaś art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

    Zgodnie natomiast z ust. 28 ww. przepisu:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu
        lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Ww. zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że
    wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być
    interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków
    uzyskanych z odpłatnego zbycia – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a
    szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o
    możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie w wyznaczonym
    terminie środków uzyskanych ze zbycia nieruchomości na wskazane w art. 21 ust. 25 ww.
    ustawy własne cele mieszkaniowe.
    Przy czym podkreślam, że w ww. przepisie ustawodawca wskazał, że przychód z
    odpłatnego zbycia ma zostać wydatkowany na „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie
    wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca
    przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten przymiotnik,
    przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu
    zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na
    zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Istota odpowiedzi na postawione we wniosku wątpliwości sprowadza się zatem do
    interpretacji ustawowego terminu „własne cele mieszkaniowe”. Samo poniesienie wydatku
    na nabycie domu lub lokalu mieszkalnego nie świadczy jeszcze o tym, że została spełniona
    przesłanka skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.
    Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, że wydatek
    poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie
    przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza - według stanowiska prezentowanego w
    orzecznictwie i doktrynie - że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie
    tzw. „dachu nad głową”.
    Ustawodawca nie odniósł skorzystania z prawa do zwolnienia z opodatkowania od
    wykazania zamiaru zamieszkania w nowym lokalu jedynie w chwili jego nabycia, lecz
    wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te
    realizowane są w dłuższym okresie czasu.
    Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter
    mieszany, podmiotowo-przedmiotowy. Wydatkowanie środków na określony przedmiot w
    połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego
    niezaspokojonych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na remont lokalu mieszkalnego, w którym realizowane są
    własne cele mieszkaniowe
    Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe, w sposób jednoznaczny wskazał
    realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z
    opodatkowania dochodu ze sprzedaży. Takimi celami mogą być m.in. budowa,
    rozbudowa, nadbudowa, przebudowa lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego
    części lub własnego lokalu mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych), a także nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub
    udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub
    udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
    użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
    lub lokalem (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy).
    Z treści wniosku wynika także, że część środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży
    Pani udziału w nieruchomości chce Pani przeznaczyć na remont lokalu mieszkalnego, w
    którym Pani mieszka, tj. realizuje własne cele mieszkaniowe. Bierze Pani pod uwagę
    ewentualnie wymianę wszystkich lub niektórych podłóg w pokojach, kuchni, przedpokoju,
    łazience i na balkonie, wymianę wewnętrznych drzwi i framug drzwiowych.
    W przypadku skorzystania z omawianego zwolnienia w związku z remontem lokalu
    mieszkalnego, w którym podatnik realizuje własne cele mieszkaniowe, wskazać należy, że
    ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wprost w katalogu
    wydatków mieszkaniowych wydatków na wykończenie lokalu, ale też nie definiuje pojęcia
    „remont” użytego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia
    funkcjonującego w języku powszechnym.
    I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności;
    naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa,
    odrestaurowanie, modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 z ustawy dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza
      się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” lokalu/budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące
    tego lokalu/budynku, służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do
    pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w
    rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie lokalu/budynku
    mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo
    wybudowanego budynku. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku
    mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego
    takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych
    elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowopowstałym lokalu/budynku
    mieszkalnym wraz z wymianą/instalacją składników wyposażenia technicznego budynku
    lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, cieplej wody,
    gazu przewodowego).
    W praktyce więc przy rozpatrywaniu przesłanek pozwalających na skorzystanie z ulgi
    mieszkaniowej, zarówno w przypadku remontu, budowy, jak i wykończenia nieruchomości
    ponoszone są wydatki o zbliżonym charakterze.

    Zatem planowane przez Panią wydatki na remont, tj. wymianę wszystkich lub niektórych
    podłóg w pokojach, kuchni, przedpokoju, łazience i na balkonie, wymianę wewnętrznych
    drzwi i framug drzwiowych, mieszczą się w kategorii wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1
    lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wydatków poniesionych na
    remont własnego lokalu mieszkalnego. Tym samym wydatki te będą uprawniały Panią do
    skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.
    Zatem Pani stanowisko w tej części jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja nie dotyczy możliwości zastosowania ulgi mieszkaniowej wobec
    wydatków poniesionych na zainstalowanie jednej lub dwóch szaf w stałej zabudowie (np.
    typu "(...)").
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.