Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1558/14/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-03-05
Teza: Brak opodatkowania nieodpłatnego przekazania jabłek i wody udostępnianych dla pracowników, turystów i kontrahentów oraz brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu jabłek i wody.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; zużycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2014 r. (data wpływu 12 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku opodatkowania nieodpłatnego przekazania jabłek i wody udostępnianych dla pracowników, turystów i kontrahentów – **jest prawidłowe,**
*   prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu jabłek i wody – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania nieodpłatnego przekazania jabłek i wody udostępnianych dla pracowników, turystów i kontrahentów oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu ich zakupu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – jest państwową osobą prawną, działającą na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie utworzenia Parku Narodowego. Rodzaj przeważającej działalności wg PKD 2007 r. to 9104Z – działalność ogrodów botanicznych, zoologicznych oraz obszarów i obiektów ochrony przyrody. Jako państwowa osoba prawna, Wnioskodawca uzyskiwane dochody przeznacza na działalność statutową.

Wnioskodawca zakupuje artykuły spożywcze, w szczególności jabłka, wodę. Zdaniem Wnioskodawcy artykuły te stanowią koszty uzyskania przychodu, ponieważ w sposób pośredni zwiększają przychody. Udostępnianie jabłek, wody pracownikom to zapewnienie godziwych warunków pracy oraz przejaw dbałości o poprawę zdrowia, kondycji fizycznej i samopoczucia pracowników, co może przyczynić się do poprawy atmosfery i w konsekwencji do poprawy wydajności w pracy, zwiększenia motywacji do pracy, wpłynąć na obniżenie absencji chorobowej. Artykuły te nie są kierowane do konkretnego pojedynczego pracownika, są ogólnodostępne nie tylko dla pracowników, ale również turystów, kontrahentów odwiedzających Park. Artykuły te zużywane są również podczas wewnętrznych spotkań o charakterze formalnym, w trakcie których są omawiane zagadnienia związane z bieżącą działalnością Wnioskodawcy, służą zwiększeniu efektywności wymiany informacji i usprawnieniu transferu wiedzy.

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wykonuje zarówno czynności opodatkowane VAT, jak i zwolnione od podatku. Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki na zakup jabłek, wody są wyłącznie związane z działalnością gospodarczą, w sposób pośredni związane są z całokształtem funkcjonowania Wnioskodawcy, a tym samym z osiąganym przez niego obrotem opodatkowanym. W związku z tym Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony wg wskaźnika proporcji. Nieodpłatne przekazanie artykułów, nie podlega – w ocenie Wnioskodawcy – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem czynność ta nie jest przekazaniem lub zużyciem towarów na cele osobiste pracowników. Opodatkowaniu nie podlegają również nieopłatne czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest kontrahent, turysta – osoba trzecia, niebędąca pracownikiem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy od zakupu artykułów spożywczych szczególnie jabłek, wody Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony i czy ma obowiązek naliczania podatku VAT należnego z tytułu nieodpłatnych przekazań artykułów opisanych w stanie faktycznym?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki na zakup jabłek, wody są wyłącznie związane z działalnością gospodarczą, w sposób pośredni związane są z całokształtem funkcjonowania, a tym samym z osiąganym obrotem opodatkowanym. W związku z tym, Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony wg wskaźnika proporcji.

Ponadto – w ocenie Wnioskodawcy – nieodpłatne przekazanie artykułów, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem czynność ta nie jest przekazaniem lub zużyciem towarów na cele osobiste pracowników. Opodatkowaniu nie podlegają również nieodpłatne czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest kontrahent, turysta – osoba trzecia, niebędąca pracownikiem.

Wnioskodawca ponadto wskazał, że udostępnianie jabłek, wody pracownikom to zapewnienie godziwych warunków pracy oraz przejaw dbałości o poprawę zdrowia, kondycji fizycznej i samopoczucia pracowników, co może przyczynić się do poprawy atmosfery i w konsekwencji do poprawy wydajności w pracy, zwiększenia motywacji do pracy, wpłynąć na obniżenie absencji chorobowej. Artykuły te nie są kierowane do konkretnego pojedynczego pracownika, są ogólnodostępne nie tylko dla pracowników ale również turystów, kontrahentów odwiedzających Park. Artykuły te zużywane są również podczas wewnętrznych spotkań o charakterze formalnym, w trakcie których są omawiane zagadnienia związane z bieżącą działalnością Parku, służą zwiększeniu efektywności wymiany informacji i usprawnieniu transferu wiedzy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   prawidłowe w zakresie braku opodatkowania nieodpłatnego przekazania jabłek i wody udostępnianych dla pracowników, turystów i kontrahentów,
*   nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu jabłek i wody.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT.

W myśl art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy stanowi, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Biorąc pod uwagę fakt, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego itp.

Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przypadku, gdy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, zastosowanie znajdują przepisy art. 90 ustawy.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami w stosunku, do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to w myśl art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Stosownie do dyspozycji art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2 ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Zasady ustalania proporcji zostały określone w art. 90 ust. 4-10 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, czynny podatnik podatku VAT, dokonuje zakupu artykułów spożywczych, w szczególności jabłek, wody. Artykuły te nie są kierowane do konkretnego pojedynczego pracownika, są ogólnodostępne nie tylko dla pracowników ale również turystów, kontrahentów odwiedzających Park. Artykuły te zużywane są również podczas wewnętrznych spotkań o charakterze formalnym, w trakcie których są omawiane zagadnienia związane z bieżącą działalnością Wnioskodawcy, który wykonuje zarówno czynności opodatkowane VAT, jak i zwolnione od podatku. Rodzaj przeważającej działalności wg PKD 2007 r. to 9104Z – działalność ogrodów botanicznych, zoologicznych oraz obszarów i obiektów ochrony przyrody.

Powyższe wskazuje, że dokonywane zakupy już w momencie nabycia będą przeznaczone do wykorzystania przez pracowników – cel ich zużycia jest więc od razu znany.

Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z przepisami ustawy o podatku VAT oraz dyrektywy VAT możliwe jest odliczenie podatku od nabywanych towarów i usług, które są związane z prowadzoną przez podatnika opodatkowaną działalnością gospodarczą. W odniesieniu do przekazywania jabłek i wody pracownikom w zwykłych okolicznościach tj. w sytuacji gdy pracownik sam decyduje, czy i kiedy się nimi poczęstuje, brak jest argumentów przemawiających za odliczeniem podatku, gdyż nie wiąże się to z prowadzoną przez podatnika działalnością. Takim argumentem nie może być podana przez Wnioskodawcę okoliczność, że „udostępnianie jabłek, wody pracownikom to zapewnienie godziwych warunków pracy oraz przejaw dbałości o poprawę zdrowia, kondycji fizycznej i samopoczucia pracowników, co może przyczynić się do poprawy atmosfery i w konsekwencji do poprawy wydajności w pracy, zwiększenia motywacji do pracy, wpłynąć na obniżenie absencji chorobowej”.

Takie podejście byłoby niezgodne z orzecznictwem TSUE. W wyroku TSUE z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 Danfoss i AstraZeneca Trybunał zaznaczył, że „poza sporem jest, że zwykle do pracownika należy wybór rodzaju, dokładnego czasu lub miejsca spożywania posiłku. Pracodawca w tym zakresie nie interweniuje, ponieważ obowiązkiem pracownika jest jedynie powrót do miejsca pracy o odpowiedniej porze i wykonywanie swoich zwykłych zajęć. (…) Wydawanie posiłków pracownikom ma co do zasady na celu zaspokojenie potrzeb prywatnych i należy do sfery wyboru pracownika, w której pracodawca nie interweniuje. Wynika z tego, że w zwykłych okolicznościach świadczenie usług polegających na nieodpłatnym wydawaniu posiłków pracownikom zaspokaja prywatne potrzeby tych ostatnich w rozumieniu art. 6 ust. 2 szóstej dyrektywy.” (pkt 57 wyroku).

Z opisu sprawy nie wynika, że konieczność zapewnienia owoców (jabłek) czy wody przez Wnioskodawcę swoim pracownikom wynika z przepisów prawa, np. bhp. Nie jest również niezbędne (jak wynika w ww. orzeczenia) dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem pracownicy są zobowiązani świadczyć pracę niezależnie od poczęstunku, jaki serwuje im z własnej woli pracodawca. To do pracownika należy wybór posiłku oraz ustalenie miejsca i czasu jego spożycia. Zatem wydawanie pracownikom wymienionych we wniosku artykułów nie ma związku ze sprzedażą opodatkowaną Wnioskodawcy.

Tak więc zakupy przedmiotowych towarów – jabłek i wody – nie będą miały związku z wykonanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi.

Zatem skoro wydatki na nabycie jabłek i wody nie są związane ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, to Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki w zakresie, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Odnośnie natomiast prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie jabłek i wody przeznaczonych do zużycia przez turystów i kontrahentów (także podczas wewnętrznych spotkań) stwierdzić należy, że warunkiem skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących zakupione ww. artykuły jest wykorzystanie ich do wykonywania czynności opodatkowanych.

Z opisu sprawy jednak nie wynika, że Wnioskodawca wydziela wymienione artykuły poszczególnym osobom. Jak wskazano – zarówno jabłka, jak i woda są ogólnodostępne nie tylko dla pracowników, ale także dla turystów i kontrahentów odwiedzających Park, są również wykorzystywane podczas wewnętrznych spotkań.

Opisane we wniosku przekazanie jabłek i wody, polegające na ogólnym udostepnieniu tych artykułów ww. osobom wskazuje, że Wnioskodawca nie ma możliwości wyodrębnienia, a potem zweryfikowania w jakiej części jabłka trafiają do pracowników, a w jakiej do turystów i kontrahentów (a zatem nie istnieje możliwość jednoznacznego wykazania związku z prowadzoną działalnością gospodarczą), tym samym Wnioskodawca nie jest w stanie dokładnie przyporządkować jaka część przedmiotowych artykułów jest wykorzystana do wykonywania czynności opodatkowanych.

W tej sytuacji Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z zakupem jabłek i wody zużywanych przez turystów i kontrahentów odwiedzających Park.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie jabłek czy wody według wskaźnika proporcji uznano za nieprawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi również kwestia czy nieodpłatne udostępnienie jabłek i wody pracownikom, turystom i kontrahentom stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.

Odnośnie kwestii opodatkowania wydania i zużycia ww. towarów przez pracowników, należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast artykuł 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, oraz – w przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ww. ustawy.

Do czynności traktowanych na równi z dostawą towarów, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z uwagi na powyższe regulacje należy wskazać, że co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia (w szczególności darowizny), pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 ww. ustawy o VAT, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Stosownie do art. 7 ust. 4 ww. ustawy, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Jak wynika natomiast z art. 7 ust. 7 ww. ustawy, przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika:

1.  ma na celu promocję tego towaru oraz
2.  nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

Z powyższych uregulowań wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub ich części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Opodatkowaniu podlega również zużycie towarów należących do przedsiębiorstwa na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Odnośnie jabłek i wody nabywanych i przekazywanych przez Wnioskodawcę do zużycia pracownikom należy wskazać, że przesłanką opodatkowania nieodpłatnego przekazania lub zużycia towarów jest, aby podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części. Nieodpłatne przekazanie towarów lub zużycie podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy w związku z nabyciem bądź wytworzeniem towarów będących przedmiotem przekazania podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia.

Ponieważ – jak już wskazano – Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, zużycie to nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

W odniesieniu do towarów przekazywanych nieodpłatnie turystom i kontrahentom podatnika należy wskazać, że co do zasady takie przekazanie analizuje się m.in. w kontekście art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, tj. bada się charakter oraz cel przekazywanych towarów. Jednakże w tej sprawie – mając na względzie ogólnodostępność do zużycia przedmiotowych artykułów – co wskazuje na brak możliwości wyodrębnienia, a potem zweryfikowania przez Wnioskodawcę w jakiej części jabłka i woda trafiają do pracowników, a w jakiej do turystów i kontrahentów, nie istnieje możliwość jednoznacznego wykazania związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a tym samym Wnioskodawca nie jest w stanie dokładnie przyporządkować czy dany produkt jest wykorzystany do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem, jak już wskazano w niniejszej interpretacji, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w związku z zakupem jabłek zużywanych przez turystów i kontrahentów Wnioskodawcy.

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej regulacje należy wskazać, że co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia (w szczególności darowizny), pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponieważ w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia w istocie z przekazaniem/zużyciem towarów bez wynagrodzenia na rzecz turystów i kontrahentów odwiedzających Park i jednocześnie, z uwagi na fakt, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, to przekazanie to nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT w trybie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż udostępnienie/wydanie przez Wnioskodawcę jabłek i wody pracownikom, turystom i kontrahentom nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, uznano za prawidłowe, jednakże w oparciu o inną, niż przedstawiona we wniosku argumentację.

Końcowo tut. organ informacyjnie wskazuje, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami podatnik nie opodatkowuje nieodpłatnego wydania czy zużycia towarów na cele wykonania czynności biznesowych (opodatkowanych) zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT i jednocześnie zachowuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jednakże przepis ten – w tak przedstawionym opisie sprawy – nie ma zastosowania.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.