Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.765.2024.2.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Skorzystanie z ulgi na działalność badawczo; rozwojową i mocy
ochronnej wygaszonych interpretacji indywidualnych
posiadanych przez Wnioskodawcę.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
honorarium
interpretacja-interpretacja ogólna
interpretacja-interpretacja przepisów
interpretacja-skutki interpretacji
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
pracownik-wydatki na rzecz pracowników
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
wygaśnięcie
wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział II Organy podatkowe i ich
właściwość-Rozdział 1a Interpretacje przepisów prawa
podatkowego-Zmiana, uchylenie, stwierdzenie
wygaśnięcia interpretacji indywidualnej
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 8
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 27
1

[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział II-Rozdział
1a-art. 14e-§ 1a-pkt 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział II-Rozdział
1a-art. 14k-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział II-Rozdział
1a-art. 14k-§ 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział II-Rozdział
1a-art. 14m-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział II-Rozdział
1a-art. 14m-§ 2-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 23 stycznia 2025 r. (wpływ 27 stycznia
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób prawnych w całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).

    Główny przedmiot działalności Spółki, wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym
    Wnioskodawcy, stanowi działalność związana z oprogramowaniem, a przedmiotem
    pozostałej działalności Wnioskodawcy są m.in. działalność w zakresie telekomunikacji
    przewodowej, działalność w zakresie telekomunikacji bezprzewodowej, z wyłączeniem
    telekomunikacji satelitarnej, działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki
    oraz działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza polega na świadczeniu
    wysokiej klasy usług z zakresu prowadzenia prac rozwojowych oraz prototypowania
    systemów, podsystemów i realizacji kompletnych produktów i usług.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka zajmuje się tworzeniem
    oprogramowania oraz oferuje usługi związane z digitalizacją procesów dostosowanych do
    indywidualnych potrzeb klientów. Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie
    następujących obszarów IT: (...).
    Działalność Spółki opiera się zatem na najnowszych technologiach informatycznych oraz
    na samodzielnym opracowywaniu i rozwijaniu przez Wnioskodawcę wysoce
    innowacyjnych i kompleksowych rozwiązań w dziedzinie IT. W konsekwencji, do
    realizowanych przez Spółkę projektów należą projekty o charakterze badawczo-
    rozwojowym, których przedmiotem są innowacje produktowe, jak i usługowe.
    Realizowane w Spółce projekty obejmują (...).
    Powyższe czynności stanowią zatem, efekt zindywidualizowanej i kreatywnej działalności
    pracowników Wnioskodawcy, co świadczy o niepowtarzalności i oryginalności ich pracy.
    Jednocześnie, w ramach koordynowania pracy w Spółce wykorzystywane są nowoczesne
    metodyki pracy określające schemat postępowania, według którego proces rozwoju
    nowych rozwiązań jest planowany, budowany i kontrolowany. Takie rozwiązanie
    umożliwia, równoległe prowadzenie przez zespoły projektowe, prac nad kilka
    zagadnieniami w danym momencie. Dzięki temu zapewniona jest też samoorganizacja
    pracowników i brak przestojów prac.
    Realizowanie projektów w Spółce odbywa się zatem w sposób metodyczny, ciągły i
    zorganizowany. Świadczy o tym m.in. tworzenie zespołów projektowych i harmonogramu
    dla poszczególnych czynności, przydzielanie zadań pracownikom, rejestrowanie czasu
    pracy, prowadzenie stosownej dokumentacji z okresu realizacji projektów.
    Efektem prac podejmowanych przez pracowników Wnioskodawcy są unikatowe, a więc
    niemające charakteru odtwórczego produkty lub usługi, które dotychczas nie były
    niestosowane w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania. Powstają one
    wskutek wysiłku intelektualnego i technologicznego oraz wkładu twórczego pracowników
    Spółki, a więc nie można przypisać im cech automatyczności lub powtarzalności. Warto w
    tym miejscu wskazać, że przejawem twórczego charakteru prowadzonych w Spółce prac
    są tworzenie nowych produktów informatycznych lub udoskonalanie już istniejących
    poprzez ich modyfikowanie, np. dodawanie nowych funkcjonalności.
    Wśród pracowników Spółki znajdują się wysokiej klasy specjaliści, np. programiści,
    inżynierowie oprogramowania, architekci systemów i oprogramowania, specjaliści ds.
    jakości, testerzy, architekci testów, projektanci UI/UX, menadżerowie projektów i
    produktów, dokumentaliści, kadra zarządzającą, personel wspierający. Większość z
    wymienionych pracowników posiada wyższe wykształcenie techniczne oraz regularnie
    podnosi swoje umiejętności zawodowe.
    Wskutek indywidualnej i twórczej działalności osób zatrudnianych przez Spółkę powstają
    dobra niematerialne, takie jak (...). Powyższe dobra niematerialne tworzone są w ramach
    działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Wnioskodawcę.
    Dodatkowo, środowisko, w którym zatrudnione przez Spółkę osoby realizują projekty
    badawczo- rozwojowe, obejmuje specjalistyczną infrastrukturę.

    Prowadzone przez Spółkę projekty wymagają od zatrudnionych osób oryginalnego
    podejścia i cechują się brakiem odtwórczości. Dzięki temu możliwe jest zapewnianie
    klientom nowoczesnych i innowacyjnych narzędzi i funkcjonalności IT, które nie powielają
    standardowych rozwiązań oraz koncepcji.
    A. Status interpretacji indywidualnych wydanych na rzecz Spółki w zakresie ulgi badawczo-
    rozwojowej
    Biorąc pod uwagę występujące w praktyce wątpliwości interpretacyjne dotyczące: (i)
    zakresu działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o
    CIT (dalej: „Działalność B+R”, „Prace B+R”, „Projekty B+R”), (ii) sposobu wyodrębnienia
    czasu poświęconego przez pracowników Wnioskodawcy na Działalność B+R na cele
    stosowania ulgi, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT (dalej: „Ulga B+R”) oraz (iii)
    katalogu kosztów, które mogą stanowić koszty kwalifikowane na gruncie Ulgi B+R, tj. o
    których mowa w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT (dalej: „Koszty Kwalifikowane”), Spółka
    wystąpiła w przeszłości z szeregiem wniosków o interpretacje indywidualne do Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”, „Organ”).
    W niniejszym stanie faktycznym, szczególnie istotna jest wydana na rzecz Wnioskodawcy
    w dniu 16 grudnia 2019 r., interpretacja indywidualna o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.444.2019.2.APO (dalej: „Interpretacja APO”), w której DKIS uznał za prawidłowe
    stanowisko Spółki, zgodnie z którym koszty wynagrodzenia pracowników realizujących
    Prace B+R w wysokości honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu/utworów
    stworzonych w ramach Działalności B+R, wraz ze składkami finansowanymi przez płatnika
    (Spółkę) naliczonymi od tego honorarium, mogą stanowić Koszty Kwalifikowane.
    W Interpretacji APO, Wnioskodawca zastrzegł, że przy określaniu wysokości należnego
    honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu/utworów stworzonych w ramach
    Prac B+R, Spółka nie zamierza uwzględniać w kalkulacji Ulgi B+R części wynagrodzenia
    pracowników, która przypada na czas urlopu oraz niezdolności do pracy (dalej: „Czas
    Usprawiedliwionej Nieobecności”, „Usprawiedliwiona Nieobecność”) wynikających z
    ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1465 z późn. zm.,
    dalej: „Kodeks pracy”).
    W tak przedstawionym stanie faktycznym, Organ uznał stanowisko Spółki za prawidłowe.
    Niemniej, w związku z interpretacją ogólną wydaną przez Ministra Finansów w dniu 13
    lutego 2024 r., o nr DD8.8203.1.2021 (dalej: „Interpretacja Ogólna”), DKIS, na mocy
    postanowienia z dnia 28 czerwca 2024 r., o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.444.2019.4.AN (dalej:
    „Postanowienie”), stwierdził wygaśnięcie Interpretacji APO z uwagi na jej niezgodność z
    Interpretacją Ogólną.
    Wygaśnięcie Interpretacji APO, jak wskazał DKIS w Postanowieniu, było spowodowane
    faktem, że w Interpretacji Ogólnej wskazano, iż skoro do katalogu przychodów
    określonych w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226 z późn. zm., dalej: „ustawa o PIT”) należą
    także przychody pracownika związane z Usprawiedliwioną Nieobecnością, to powinny być
    one traktowane jako składniki kosztu wynagrodzenia kwalifikowanego do Ulgi B+R, w
    takiej części, w jakiej do ich poniesienia, pracodawca jest zobowiązany na podstawie
    odrębnych przepisów, tj. jako Koszty Kwalifikowane.
    Należy także dodać, że na rzecz Spółki zostały wydane także inne interpretacje
    indywidualne w zakresie Ulgi B+R, które jednak na dzień złożenia niniejszego wniosku, nie
    wygasły, tj.:
    a) interpretacja indywidualna z 6 grudnia 2019 r., wydana przez DKIS, sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.443.2019.2.JKU (dalej: „Interpretacja JKU”), która potwierdziła, iż działalność
      gospodarcza Spółki jest Działalnością B+R;

    b) interpretacja indywidualna z 3 lutego 2020 r., wydana przez DKIS, sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.545.2019.1.MBD, która potwierdziła, część Kosztów Kwalifikowanych jako
      możliwych do odliczenia na cele Ulgi B+R;
    c) interpretacja indywidualna z 3 lutego 2020 r., wydana przez DKIS, sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.619.2019.1.MBD (dalej łącznie: „Pozostałe Interpretacje”), która potwierdziła,
      część Kosztów Kwalifikowanych jako możliwych do odliczenia na cele Ulgi B+R.
    B. Rejestracja godzin pracy osób zatrudnionych przez Spółkę
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka wykorzystuje narzędzia do
    rejestracji czasu pracy pracowników w związku z realizacją Projektów B+R, co jest
    następnie wykorzystywane przy obliczaniu Kosztów Kwalifikowanych i finalnie wysokości
    Ulgi B+R.
    W 2024 r. i w latach poprzednich, Wnioskodawca wykorzystywał i nadal wykorzystuje
    narzędzia informatyczne pozwalające na określenie Kosztów Kwalifikowanych i wysokości
    Ulgi B+R, a poprawność stosowanej metodologii na cele Ulgi B+R została potwierdzona w
    Interpretacji APO (dalej: „Stara Metodologia”).
    Jednocześnie, w związku z faktem, że DKIS stwierdził wygaśnięcie Interpretacji APO w 2024
    r., Wnioskodawca zdecydował się na wprowadzenie od 2025 r., zmian w systemie
    informatycznym służącym do określenia czasu pracy przeznaczonego przez pracowników
    na realizację Działalności B+R (dalej: „Nowa Metodologia”). Możliwość wprowadzenia
    Nowej Metodologii, która powstała wraz z wygaśnięciem Interpretacji APO, pozwoli
    bowiem Spółce na zaktualizowanie systemów informatycznych do najnowszych rozwiązań
    obecnie wykorzystywanych na rynku.
    Warto dodać, że raportowanie i zatwierdzanie czasu pracy na gruncie Nowej Metodologii
    będzie opierać się na bieżącej rejestracji czasu pracy poświęconej przez pracowników
    Wnioskodawcy na Działalność B+R. Oznacza to, że pracownicy zobowiązani będą
    regularnie wprowadzać informację o dokładnym czasie poświęconym na konkretny
    Projekt B+R.
    Ponadto, Spółka będzie weryfikować zadeklarowany czas pracy przez pracowników na
    Działalność B+R poprzez jego merytoryczną weryfikację i zatwierdzanie przez
    przełożonych, np. menadżera zajmującego się danym Projektem B+R.
    Warto także dodać, że przełożony w ramach wykorzystywanego systemu informatycznego
    będzie posiadał narzędzia do zmiany liczby zadeklarowanych godzin przez pracownika,
    jeżeli uzna to za stosowne i zgodne z rzeczywistością.
    Zadeklarowany czas pracy przez pracowników Spółki w danym miesiącu i jego
    zatwierdzeniu przez przełożonych, będzie następnie wykorzystywany do kalkulowania
    Kosztów Kwalifikowanych, tj. zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 18d ust. 2-3 w zw. z
    art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.
    C. Koszty Kwalifikowane kalkulowane przez Spółkę
    Wnioskodawca w związku z Nową Metodologią na cele Ulgi B+R będzie zaliczać jako
    Koszty Kwalifikowane:
    a) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R wynagrodzenie zasadnicze w
      takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    b) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R wynagrodzenie za nadgodziny
      w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;

    c) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R diety i inne należności za czas
      podróży służbowej pracownika, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
      Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
      według ustalonej proporcji;
    d) wypłacany pracownikom Spółki realizującym Prace B+R dodatek za pracę w porze
      nocnej, dodatek za pracę w niedziele i święta oraz dodatek wyrównawczy, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym
      czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    e) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R premie i nagrody wymienione
      w opisie stanu faktycznego, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
      Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
      według ustalonej proporcji;
    f) ponoszone przez Spółkę koszty związane z programem sportowym, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie
      pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    g) ponoszone przez Spółkę koszty związane z pakietami medycznymi, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie
      pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    h) ponoszone przez Spółkę koszty związane z nabyciem okularów korekcyjnych lub
      soczewek kontaktowych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
      Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
      według ustalonej proporcji;
    i) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R ekwiwalenty za
      niewykorzystany urlop, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
      Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
      według ustalonej proporcji;
    j) wypłacana byłym pracownikom lub rodzinom pracowników Spółki realizujących Prace
      B+R odprawa emerytalno-rentowa, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
      realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym
      miesiącu według ustalonej proporcji;
    k) ponoszone przez Spółkę koszty wynikające z Usprawiedliwionej Nieobecności
      pracowników, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R
      pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
      proporcji;
    l) ponoszone przez Spółkę koszty obliczonych od powyższych należności składek na
      ubezpieczenia społeczne, płacone przez Wnioskodawcę jako pracodawcę, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym
      czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji
    - dalej łącznie: „Koszty B+R”.
    D. Sposób odliczenia Kosztów Kwalifikowanych w latach minionych
    Spółka chciałaby wyjaśnić, że składając w minionych latach podatkowych, zeznania o
    wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej), o których mowa w art. 27 ust. 1
    ustawy o CIT (dalej: „zeznanie CIT-8”) oraz informacje o odliczeniach od podstawy
    opodatkowania kosztów uzyskania przychodów poniesionych na Działalność B+R (dalej:
    „informacja CIT/BR”), mimo wykazywania w danym (minionym) roku podatkowym
    podstawy opodatkowania w kwocie wyższej niż 0 zł, nie odliczała dostępnych Kosztów
    Kwalifikowanych tak, żeby obniżyć podstawię opodatkowania do 0 zł (tj. odliczała w części i
    pozostałą część przenosiła na następne okresy), mimo posiadania w tym (minionym) roku
    podatkowym: (i) Kosztów Kwalifikowanych powstałych w tym (minionym) roku
    podatkowym oraz (ii) nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych z lat wcześniejszych w

    stosunku do tego (minionego) roku podatkowego (powstałych nie później jednak niż
    sześcioletni okres, o którym mowa w art. 18d ust. 8 ustawy o CIT; dalej: „Nieodliczone
    Koszty Kwalifikowane”).
    E. Pozostałe informacje
    Wnioskodawca oświadcza także, że nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT oraz Koszty Kwalifikowane, o których
    mowa w niniejszym wniosku, nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie ani
    nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w następujący
    sposób:
    1. Wszystkie koszty wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowią
    /będą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej:
    „ustawa o CIT”). Jak wskazano we Wniosku: „Wnioskodawca w związku z Nową
    Metodologią na cele Ulgi B+R będzie zaliczać jako Koszty Kwalifikowane:
      a) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R wynagrodzenie zasadnicze w
        takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
        ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
      b) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R wynagrodzenie za
        nadgodziny w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R
        pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
        proporcji;
      c) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R diety i inne należności za
        czas podróży służbowej pracownika, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
        realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym
        miesiącu według ustalonej proporcji;
      d) wypłacany pracownikom Spółki realizującym Prace B+R dodatek za pracę w porze
        nocnej, dodatek za pracę w niedziele i święta oraz dodatek wyrównawczy, w takiej
        części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
        ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
      e) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R premie i nagrody
        wymienione w opisie stanu faktycznego, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony
        na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
        danym miesiącu według ustalonej proporcji;
      f) ponoszone przez Spółkę koszty związane z programem sportowym, w takiej części, w
        jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie
        pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
      g) ponoszone przez Spółkę koszty związane z pakietami medycznymi, w takiej części, w
        jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie
        pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
      h) ponoszone przez Spółkę koszty związane z nabyciem okularów korekcyjnych lub
        soczewek kontaktowych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
        Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
        według ustalonej proporcji;
      i) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R ekwiwalenty za
        niewykorzystany urlop, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
        Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
        według ustalonej proporcji;

      j) wypłacana byłym pracownikom lub rodzinom pracowników Spółki realizujących
        Prace B+R odprawa emerytalno-rentowa, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony
        na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w
        danym miesiącu według ustalonej proporcji;
      k) ponoszone przez Spółkę koszty wynikające z Usprawiedliwionej Nieobecności
        pracowników, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności
        B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według
        ustalonej proporcji;
      l) ponoszone przez Spółkę koszty obliczonych od powyższych należności składek na
        ubezpieczenia społeczne, płacone przez Wnioskodawcę jako pracodawcę, w takiej
        części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
        ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji
    - dalej łącznie: „Koszty B+R”.”
    Biorąc pod uwagę powyższe, wszystkie wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego koszty, stanowią/będą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania
    przychodów w rozumieniu ustawy o CIT.
    2. Koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.).
    Pytania
    1) Czy Spółka będzie uprawniona do zastosowania Ulgi B+R w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą oraz pracami wykonywanymi przez osoby zatrudnione przez
    Spółkę, które są rejestrowane zgodnie z Nową Metodologią?
    2) W przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 1 za prawidłowe, czy Spółka
    będzie uprawniona do rozpoznania Kosztów B+R jako Kosztów Kwalifikowanych i ich
    odliczenia od podstawy opodatkowania na gruncie art. 18d ust. 1 w zw. z art. 18 ustawy
    o CIT? (część pytania z wyłączeniem kosztów wynagrodzeń za czas nieobecności
    pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę)
    3) W przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 1 i 2 za prawidłowe, czy Spółka
    będzie uprawniona do rozpoznania Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych w ramach
    Ulgi B+R, tj. kalkulowanej na gruncie Nowej Metodologii, a które to powstały w latach
    stosowania przez Spółkę Starej Metodologii?
    4) Czy Spółka jest i w przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 3 za prawidłowe,
    będzie uprawniona do rozpoznania Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych także w
    części, która w ubiegłych latach podatkowych nie została odliczona od podstawy
    opodatkowania mimo wykazania w danym (minionym) roku podatkowym podstawy
    opodatkowania w kwocie wyższej niż 0 zł i posiadania Kosztów Kwalifikowanych, w tym
    Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych, możliwych jeszcze do odliczenia w tym
    (minionym) roku podatkowym?
    5) Czy w związku z wygaśnięciem Interpretacji APO z tytułu stwierdzenia przez DKIS jej
    niezgodności z Interpretacją Ogólną, Spółka jest i będzie uprawniona do korzystania za
    2024 r. z mocy ochronnej Interpretacji APO na gruncie O.p., w tym w odniesieniu do
    Ulgi B+R za 2024 r. kalkulowanej na potrzeby zeznania CIT-8 i informacji CIT\BR
    składanych już w 2025 r. (tj. na gruncie art. 27 ustawy o CIT)?
    6) Czy w przypadku wygaśnięcia Pozostałych Interpretacji wydanych przez DKIS na cele
    Ulgi B+R w związku ze stwierdzeniem ich niezgodności z Interpretacją Ogólną, Spółka
    będzie uprawniona do korzystania za 2024 r. z mocy ochronnej Pozostałych
    Interpretacji na gruncie O.p., w tym w odniesieniu do Ulgi B+R za 2024 r. kalkulowanej
    na potrzeby zeznania CIT-8 i informacji CIT/BR składanych już w 2025 r. (tj. na gruncie
    art. 27 ustawy o CIT)?

    7) W przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 5 za nieprawidłowe, czy koszty
    wynagrodzenia pracowników realizujących Prace B+R w wysokości honorarium za
    przeniesienie praw autorskich do utworu/utworów stworzonych w ramach twórczych
    Prac B+R wraz ze składkami finansowanymi przez płatnika (Spółkę) naliczonymi od tego
    honorarium, mogą stanowić Koszty Kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt
    1 ustawy o CIT (za 2024 r.)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do zastosowania Ulgi B+R w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą oraz pracami wykonywanymi przez osoby
    zatrudnione przez Spółkę, które są rejestrowane zgodnie z Nową Metodologią.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do rozpoznania Kosztów B+R jako
    Kosztów Kwalifikowanych i ich odliczenia od podstawy opodatkowania na gruncie art. 18d
    ust. 1 w zw. z art. 18 ustawy o CIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do rozpoznania Nieodliczonych
    Kosztów Kwalifikowanych w ramach Ulgi B+R, tj. kalkulowanej na gruncie Nowej
    Metodologii, a które to powstały w latach stosowania przez Spółkę Starej Metodologii.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest i będzie uprawniona do rozpoznania Nieodliczonych
    Kosztów Kwalifikowanych także w części, która w ubiegłych latach podatkowych nie
    została odliczona od podstawy opodatkowania mimo wykazania w danym (minionym)
    roku podatkowym podstawy opodatkowania w kwocie wyższej niż 0 zł i posiadania
    Kosztów Kwalifikowanych, w tym Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych, możliwych
    jeszcze do odliczenia w tym (minionym) roku podatkowym.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 5
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z wygaśnięciem Interpretacji APO z tytułu
    stwierdzenia przez DKIS jej niezgodności z Interpretacją Ogólną, Spółka jest i będzie
    uprawniona do korzystania za 2024 r. z mocy ochronnej Interpretacji APO na gruncie O.p.,
    w tym w odniesieniu do Ulgi B+R za 2024 r. kalkulowanej na potrzeby zeznania CIT-8 i
    informacji CIT\BR składanych już w 2025 r. (tj. na gruncie art. 27 ustawy o CIT).
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 6
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wygaśnięcia Pozostałych Interpretacji wydanych
    przez DKIS na cele Ulgi B+R w związku ze stwierdzeniem ich niezgodności z Interpretacją
    Ogólną, Spółka będzie uprawniona do korzystania za 2024 r. z mocy ochronnej
    Pozostałych Interpretacji na gruncie O.p., w tym w odniesieniu do Ulgi B+R za 2024 r.,
    kalkulowanej na potrzeby zeznania CIT-8 i informacji CIT\BR składanych już w 2025 r. (tj.
    na gruncie art. 27 ustawy o CIT).
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 7
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszty wynagrodzenia pracowników realizujących Prace B+R w
    wysokości honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu/utworów stworzonych
    w ramach twórczych prac B+R wraz ze składkami finansowanymi przez płatnika (Spółkę)
    naliczonymi od tego honorarium, mogą stanowić Koszty Kwalifikowane, o których mowa w
    art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1
    1) Regulacje na gruncie ustawy o CIT i innych aktów normatywnych

    W odniesieniu do prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, Wnioskodawca
    wskazuje, że zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, Działalność B+R oznacza działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Natomiast, w myśl art. 4a pkt 27 ustawy o CIT, badania naukowe oznaczają:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, dalej: „P.s.w.n.”), badania naukowe są działalnością obejmującą:
    a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei stosownie do art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 P.s.w.n. Jednocześnie jak wynika z art. 4 ust. 3 P.s.w.
    n., prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    W oparciu o powyższe definicje można stwierdzić, że dla uznania działalności prowadzonej
    przez podatnika jako Działalności B+R konieczne jest łączne spełnienie następujących
    przesłanek:
    a) powinna ona mieć twórczy charakter,
    b) powinna być prowadzona w sposób systematyczny,
    c) powinna obejmować zwiększenie zasobów wiedzy bądź wykorzystanie zasobów wiedzy
      do tworzenia nowych zastosowań z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
      okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
      ulepszeń.
    Powyższe kryteria znajdują potwierdzenie w punkcie 31 Objaśnień podatkowych z dnia 15
    lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej, wydanych przez Ministra Finansów, odnoszącym się do
    rozumienia pojęcia Działalności B+R na cele Ulgi B+R.
    2) Charakterystyka działalności IT prowadzonej przez Spółkę
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza polega na świadczeniu
    wysokiej klasy usług z zakresu prowadzenia prac rozwojowych oraz prototypowania
    systemów, podsystemów i realizacji kompletnych produktów i usług.
    Działalność Spółki obejmuje wiele obszarów IT, m.in. (...).
    Wskazane obszary opierają się na najnowszych technologiach informatycznych według
    światowego standardu IT. Realizowane w Spółce projekty obejmują (...), itp.
    Powyższe czynności stanowią zatem, efekt zindywidualizowanej i kreatywnej działalności
    pracowników Wnioskodawcy, co świadczy o niepowtarzalności i oryginalności ich pracy.

    Jednocześnie, w ramach koordynowania pracy w Spółce wykorzystywane są nowoczesne
    metodyki pracy określające schemat postępowania, według którego proces rozwoju
    nowych rozwiązań jest planowany, budowany i kontrolowany. Takie rozwiązanie
    umożliwia równoległe prowadzenie przez zespoły projektowe prac nad kilka
    zagadnieniami w danym momencie. Dzięki temu zapewniona jest też samoorganizacja
    pracowników i brak przestojów prac.
    Realizowanie projektów w Spółce odbywa się zatem w sposób metodyczny, ciągły i
    zorganizowany. Świadczy o tym m.in. tworzenie zespołów projektowych i harmonogramu
    dla poszczególnych czynności, przydzielanie zadań pracownikom, rejestrowanie czasu
    pracy, prowadzenie stosownej dokumentacji z okresu realizacji projektów.
    Efektem prac podejmowanych przez pracowników Wnioskodawcy są unikatowe, a więc
    niemające charakteru odtwórczego produkty lub usługi, które dotychczas nie były
    niestosowane w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania. Powstają one
    wskutek wysiłku intelektualnego i technologicznego oraz wkładu twórczego pracowników
    Spółki, a więc nie można przypisać im cech automatyczności lub powtarzalności. Warto w
    tym miejscu wskazać, że przejawem twórczego charakteru prowadzonych w Spółce prac
    są tworzenie nowych produktów informatycznych lub udoskonalanie już istniejących
    poprzez ich modyfikowanie, np. dodawanie nowych funkcjonalności.
    Zatem, realizowane przez Wnioskodawcę projekty wiążą się z tworzeniem i rozwijaniem
    zaawansowanych rozwiązań informatycznych przy wykorzystaniu zasobów intelektualnych
    i praktycznych doświadczeń pracowników Spółki. W konsekwencji, należy stwierdzić, że
    stanowią one prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań w dziedzinie IT.
    Tym samym, Spółka uważa, że prowadzona przez nią działalność IT spełnia wszystkie
    kryteria Działalności B+R, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.
    Należy także wskazać, iż Spółka otrzymała już potwierdzenie, że działalność gospodarcza
    Wnioskodawcy ma charakter Działalności B+R, tj. na cele Starej Metodologii (Interpretacja
    JKU).
    Ponadto, stanowisko Wnioskodawcy, co do kwalifikacji prowadzonej przez niego
    działalności w świetle art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, jako Działalności B+R, znajduje
    potwierdzenie w interpretacjach podatkowych wydanych w podobnych stanach
    faktycznych, przykładowo w:
    - interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z 14 października 2024 r., sygn. 0114-
    KDIP2-1.4010.431.2024.2.AZ, w której Organ uznał za Działalność B+R następującą
    działalność wnioskodawcy: „Rezultatami projektów B+R są nowe algorytmy, kody
    źródłowe oraz kompleksowe i zaawansowane rozwiązania informatyczne w postaci
    oprogramowania komputerowego. Każdorazowo, w ramach projektów B+R, powstają
    całkowicie nowe rozwiązania z zakresu IT lub wprowadzone są znaczące udoskonalanie
    (np. w postaci nowych funkcjonalności) do już istniejących urządzeń i aplikacji. [...] W
    tym świetle prowadzona przez Państwa Działalność B+R stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.”;
    - interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z 3 października 2024 r., sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.424.2024.2.JMS, w której Organ uznał za Działalność B+R następującą
    działalność wnioskodawcy: „(i) opracowywanie procesów i procedur pracy związanych z
    wytwarzaniem oprogramowania, (ii) zarządzanie procesem tworzenia rozwiązań
    informatycznych i architektury IT, (iii) tworzenie specjalistycznej dokumentacji na
    potrzeby tworzenia oprogramowania, (iv) projektowanie całego procesu tworzenia
    oprogramowania, w tym badanie kroków niezbędnych do realizacji projektu, (v)
    tworzenie architektury oprogramowania, (iv) wdrażanie projektów architektury systemu
    i infrastruktury IT, (vi) tworzenie różnych komponentów webowych”;

    - interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z 24 lipca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.266.2023.2.JMS, w której Organ uznał za Działalność B+R następującą
    działalność wnioskodawcy: „(i) dotyczą opracowywania nowych rozwiązań
    informatycznych (aplikacji, oprogramowania, modułów, funkcjonalności); (ii)
    wykorzystują dostępną wiedzę lub pozyskują nową wiedzę do tworzenia nowych
    rozwiązań IT albo do nowego oprogramowania; (iii) są prowadzone w sposób
    systematyczny, według określonego harmonogramu, zgodnie za standardowym cyklem
    projektu opisanym w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym; (iv) mają charakter
    twórczy, gdyż są nakierowane na wypracowanie lub wykorzystanie dostępnych
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych systemów i rodzajów oprogramowania; (v) są
    prowadzone według procedury opracowania oprogramowania, która wymaga
    nabywania, łączenia i wykorzystywania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w
    szczególności z obszaru informatyki i technologii IT. Zakończeniem prac jest stworzenie
    nowego zindywidualizowanego oprogramowania, aplikacji lub systemu”.
    Wnioskodawca chciałaby także wskazać, że powyższa działalność Spółki będzie
    realizowana przez zatrudnianych przez Wnioskodawcę wysokiej klasy specjalistów, tj.
    programistów/inżynierów oprogramowania, architektów systemów i oprogramowania,
    specjalistów ds. jakości/testerów, architektów testów, projektantów UI/UX, menedżerów
    projektów i pozostałą kadrę zarządzającą. Posiadają oni wyższe wykształcenie techniczne i
    stosowne doświadczenie zawodowe, a także stale poszerzają wiedzę i podnoszą
    kwalifikacje zawodowe.
    W konsekwencji, zatrudniani przez Spółkę specjaliści będą wykonywać Prace B+R, które
    będą raportowane w ramach bieżącej rejestracji czasu pracy poświęconej przez
    pracowników na Działalność B+R i zatwierdzanej przez ich przełożonych, tj. w ramach
    Nowej Metodologii opisanej w zdarzeniu przyszłym.
    Podsumowując, Spółka będzie uprawniona do zastosowania Ulgi B+R w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą oraz pracami wykonywanymi przez osoby
    zatrudnione przez Spółkę, które są rejestrowane zgodnie z Nową Metodologią.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2
    Pracownicy Spółki, których składniki wynagrodzeń stanowią przedmiot niniejszego
    wniosku, co do zasady zajmują się wyłącznie prowadzeniem Prac B+R w ramach
    prowadzonych przez Spółkę Projektów B+R. Niemniej, jeśli pracownicy będą poświęcać
    część swojego czasu na inne prace niż Prace B+R, Spółka zamierza odliczać na cele Ulgi
    B+R Koszty Kwalifikowane jedynie w części w jakiej pracownicy faktycznie realizują zadania
    w ramach Prac B+R.
    Zgodnie z regulaminem wynagradzania Spółki, pracownikom Spółki przysługuje
    wynagrodzenie zasadnicze, określone w umowie o pracę, wynikające z przyznanej
    kategorii zaszeregowania w ramach danych stanowisk pracy, w tym inne składniki
    wynagrodzenia oraz świadczenia pracownicze.
    Spółka stoi na stanowisku, że będzie uprawniona do zaliczania do Kosztów
    Kwalifikowanych, wykorzystywanych na cele Ulgi B+R kalkulowanej w ramach Nowej
    Metodologii, następujących Kosztów B+R:
    a) wynagrodzenia zasadniczego wypłacanego pracownikom Spółki realizującym Prace
      B+R, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R
      pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
      proporcji;
    b) wynagrodzenia za nadgodziny wypłacanego pracownikom Spółki realizującym Prace
      B+R, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R
      pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
      proporcji;

    c) diet i innych należności wypłacanych pracownikom Spółki realizującym Prace B+R za
      czas podróży służbowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
      Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
      według ustalonej proporcji;
    d) dodatków za pracę w porze nocnej, za pracę w niedziele i święta oraz dodatków
      wyrównawczych wypłacanych pracownikom Spółki realizującym Prace B+R, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym
      czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    e) premii i nagród wypłacanych pracownikom Spółki realizującym Prace B+R,
      wymienionych w opisie stanu faktycznego, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony
      na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym
      miesiącu według ustalonej proporcji;
    f) kosztów związanych z programem sportowym ponoszonych przez Spółkę, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym
      czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    g) kosztów związanych z pakietami medycznymi ponoszonych przez Spółkę, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym
      czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    h) kosztów związanych z nabyciem okularów korekcyjnych lub soczewek kontaktowych
      ponoszonych przez Spółkę, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
      Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
      według ustalonej proporcji;
    i) kosztów z tytułu ekwiwalentów za niewykorzystany urlop wypłacanego pracownikom
      Spółki realizującym Prace B+R, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
      Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
      według ustalonej proporcji;
    k) odpraw emerytalno-rentowych wypłacanych byłym pracownikom lub rodzinom
      pracowników Spółki realizujących Prace B+R, w takiej części, w jakiej czas
      przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy
      pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    l) składek na ubezpieczenia społeczne obliczonych od należności objętych punktami a-j i
      płaconych przez Spółkę jako pracodawcę, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony
      na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym
      miesiącu według ustalonej proporcji.
    Wszystkie wymienione wyżej składniki wynagrodzenia traktowane są jako przychody
    podatkowe pracowników ze stosunku pracy i jako takie wykazywane na sporządzanych
    przez Spółkę jako płatnika deklaracjach podatkowych. Innymi słowy, wszystkie elementy
    będące przedmiotem niniejszego wniosku traktowane są jako przychody pracowników, o
    których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT i wliczane są do podstawy opodatkowania
    pracowników, chyba że objęte są zwolnieniem z opodatkowania.
    Ze względu na traktowanie wszystkich świadczeń jako przychodu osób zatrudnionych w
    Spółce, od większości z nich Spółka odprowadza składki na ubezpieczenia społeczne.
    Składki te nie są odprowadzane tylko w przypadkach, w których przepisy dotyczące
    ubezpieczeń społecznych przewidują zwolnienie z oskładkowania.
    Aby uznać koszty wynikające ze stosunku pracy za Koszty Kwalifikowane na cele
    stosowania Ulgi B+R, konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - koszty te muszą stanowić koszty uzyskania przychodów dla pracodawcy;
    - koszty muszą dotyczyć pracowników realizujących Działalność B+R;

    - koszty te muszą stanowić dla pracowników należności z tytułów, o których mowa w art.
      12 ust. 1 ustawy o PIT oraz
    - poniesione wydatki z tytułu wynagrodzeń pracowniczych oraz sfinansowane przez
      płatnika składki z tytułu tych należności mogą stanowić Koszty Kwalifikowane tylko w
      takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    W ocenie Spółki, przepis ten nie powinien być interpretowany w sposób zawężający i
    ograniczający Koszty Kwalifikowane jedynie do wynagrodzeń zasadniczych. Innymi słowy,
    nieuprawnione i sprzeczne z celem ustawy byłoby uznanie, że składników wynagrodzenia
    innych niż wynagrodzenie zasadnicze w ogóle w kalkulacji Ulgi B+R nie można uwzględnić.
    Zdaniem Spółki, inne niż wynagrodzenie zasadnicze składniki wynagrodzenia, które
    spełniają kryterium pochodzenia ze źródła, jakim jest stosunek pracy (art. 12 ust. 1 ustawy
    o PIT), mogą być uwzględnione w podstawie kalkulacji Ulgi B+R w takiej samej proporcji, w
    jakiej na cele tej ulgi uwzględniane jest wynagrodzenie zasadnicze (według proporcji
    wynikającej z faktycznego przeznaczenia czasu pracy na realizację Działalności B+R).
    W ocenie Spółki, fakt zawarcia w analizowanym przepisie bezpośredniego odwołania do
    przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, bez żadnego zawężenia jego zakresu wskazuje, że
    ustawodawca zamierzał uznać za Koszty Kwalifikowane wszystkie należności objęte
    zakresem tego przepisu, jednak po zastosowaniu do wypłaconych kwot odpowiedniej
    proporcji. W związku z tym, przepis art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, należy interpretować
    w ten sposób, że wszystkie należności z tytułu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, wypłacane
    pracownikom realizującym Działalność B+R mogą stanowić Koszty Kwalifikowane, po
    ograniczeniu ich wysokości poprzez zastosowanie odpowiedniego współczynnika
    proporcji (tj. części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu).
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy rozstrzygające w tym zakresie jest jedynie
    faktyczne uczestnictwo pracownika w Działalności B+R. Wskazana okoliczność ma
    charakter kluczowy i przesądza ostatecznie o możliwości uznania przez Wnioskodawcę
    kosztów pracowniczych, o których mowa w niniejszym wniosku, za Koszty Kwalifikowane
    na cele stosowania Ulgi B+R. Zatem, jeśli pracownik zatrudniony jest w celu prowadzenia
    Prac B+R i faktycznie uczestniczy w realizacji tych prac, Kosztem Kwalifikowanym będą
    różne składniki wypłacanego mu wynagrodzenia w odpowiedniej proporcji (tj. części, w
    jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu).
    W świetle powyższego, Spółka poniżej zawarła szczegółową analizę Kosztów B+R, które od
    2025 r. zamierza rozpoznawać jako Koszty Kwalifikowane i odliczać od podstawy
    opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R kalkulowanej na gruncie Nowej
    Metodologii:
    a) Wynagrodzenie zasadnicze:
    Wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R wynagrodzenie zasadnicze w
    takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będzie
    stanowiło dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będzie mogło podlegać odliczeniu od
    podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    Zdaniem Spółki, wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R wynagrodzenia
    zasadnicze stanowią należności z tytułu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.
    Przepis ten bowiem wprost stanowi, że przychodem ze stosunku pracy są w szczególności
    m.in. wynagrodzenia zasadnicze.

    Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Spółki, wynagrodzenie zasadnicze bez wątpienia
    stanowi dla pracowników Spółki wynagrodzenie ze stosunku pracy. Ponadto, konieczność
    wypłaty wynagrodzenia zasadniczego za pracę jest podstawowym obowiązkiem
    pracodawcy, uregulowanym przez szereg przepisów Kodeksu pracy.
    W związku z tym, wypłacane pracownikom Spółki, realizującym Prace B+R, wynagrodzenie
    zasadnicze w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
    proporcji, będzie stanowiło dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będzie mogło
    podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    b) Wynagrodzenie za nadgodziny:
    Wypłacane pracownikom Wnioskodawcy, realizującym Prace B+R, wynagrodzenie za
    nadgodziny w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
    proporcji, będzie stanowiło dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będzie mogło
    podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    Zdaniem Spółki, wypłacane pracownikom Wnioskodawcy realizującym Prace B+R
    wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych stanowi należność z tytułu, o którym
    mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Przepis ten bowiem wprost stanowi, że przychodem
    ze stosunku pracy są w szczególności m.in. wynagrodzenia za nadgodziny oraz różnego
    rodzaju dodatki.
    Ponadto, wypłata dodatkowego wynagrodzenia za nadgodziny stanowi ustawowy
    obowiązek pracodawcy wynikający z umowy o pracę (art. 151(1) Kodeksu pracy).
    Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Spółki, wynagrodzenie za nadgodziny bez wątpienia
    stanowi dla pracowników Spółki wynagrodzenie ze stosunku pracy, którego wypłata przez
    pracodawcę uregulowana jest przepisami Kodeksu pracy.
    W związku z tym, wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R wynagrodzenie
    za nadgodziny w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
    proporcji, będzie stanowiło dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będzie mogło
    podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    c) Diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika:
    Wypłacane pracownikom Wnioskodawcy realizującym Prace B+R diety i inne należności za
    czas podróży służbowej pracownika, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym
    miesiącu według ustalonej proporcji, będą stanowić dla Wnioskodawcy Koszty
    Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w
    ramach stosowania Ulgi B+R.
    W opinii Spółki, świadczenia otrzymywane przez pracowników jako zwrot kosztów podróży
    służbowej, zarówno krajowej, jak i zagranicznej (m.in. diety), co do zasady stanowią
    przychody pracowników ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, choć
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, mogą być one zwolnione z
    opodatkowania do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach
    wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków
    ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju
    oraz poza granicami kraju.
    Okoliczność, że przychody te są zwolnione z opodatkowania do określonej wysokości, nie
    zmienia ich kwalifikacji jako przychodów na gruncie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Zwolnienie
    to nie może być bowiem utożsamiane z wyłączeniem z opodatkowania i jako takie nie
    zmienia ogólnej klasyfikacji przychodów. Konieczność przyznania takich świadczeń

    pracownikom wynika z przepisów Kodeksu pracy, którego art. 77(5) § 1 stanowi, że
    pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza
    miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy
    przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.
    Należy więc dodać, że przychód z tytułu otrzymanych diet bezsprzecznie związany jest ze
    stosunkiem pracy jako dodatkowe świadczenie związane z podwyższonymi kosztami
    utrzymania podczas podróży. Pracownik otrzymując dietę uzyskuje skonkretyzowane
    świadczenie, stanowiące dla niego przysporzenie majątkowe związane z pozostawaniem
    zatrudnionym u danego pracodawcy.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych w podobnych stanach
    faktycznych (przykładowo, w interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z 5 stycznia
    2018 r., sygn. 0114-KDIP3-3.4011.445.2017.2.JK3).
    W przypadku, gdy z woli pracodawcy kwota diety przekroczy kwoty zwolnione od
    opodatkowania, nadwyżka nad kwotę zwolnioną podlega opodatkowaniu z tytułu
    stosunku pracy u pracownika. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na stanowisko
    wyrażone w wyrokach sądów administracyjnych wydanych w podobnych stanach
    faktycznych, przykładowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z
    dnia 19 lipca 2017 r., sygn. II FSK 1678/15, w którym NSA zauważył, że: ,,W rozumieniu art.
    12 ust. 1 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT, nadwyżka kwoty zwróconych
    pracownikowi wydatków na całodzienne wyżywienie w trakcie krajowej i zagranicznej
    podróży służbowej ponad kwoty diet, o których mowa w rozporządzeniach jest
    przychodem pracownika ze stosunku pracy podlegającym opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. ”
    W ocenie Spółki, diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika,
    bezpośrednio związane z realizacją Prac B+R, mogą zostać uznane przez Spółkę za Koszty
    Kwalifikowane na cele zastosowania Ulgi B+R.
    Ponadto, zdaniem Spółki, dieta zarówno w części podlegającej zwolnieniu, jak i
    przekraczającej tę kwotę, stanowi jednolitą całość, w całości podlegającą podatkowi
    dochodowemu od osób fizycznych, zwolnioną jednak do określonej wysokości. W
    konsekwencji, dowodzi to, że diety, również w części zwolnionej z opodatkowania,
    stanowią należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT i mogą zostać
    uznane przez Spółkę za Koszty Kwalifikowane na cele zastosowania Ulgi B+R.
    Zatem, wypłacane pracownikom Wnioskodawcy realizującym Prace B+R diety i inne
    należności za czas podróży służbowej pracownika, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika
    w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będą stanowić dla Wnioskodawcy Koszty
    Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w
    ramach stosowania Ulgi B+R.
    d) Dodatkowe wynagrodzenie za pracę w porze nocnej:
    Wypłacane pracownikom Spółki, realizującym Prace B+R, dodatkowe wynagrodzenie za
    pracę w porze nocnej, dodatek za pracę w niedziele i święta oraz dodatek wyrównawczy w
    takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będą
    stanowić dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od
    podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    Artykuł 12 ust. 1 ustawy o PIT, wprost stanowi, że za przychody ze stosunku pracy uważa
    się m.in. różnego rodzaju dodatki. Takimi dodatkami są np. dodatek za pracę w porze
    nocnej, dodatek za pracę w niedziele i święta oraz dodatek wyrównawczy. Dodatki te są
    świadczeniami wynikającymi odpowiednio z art. 151(8), art. 151(11) i art. 230 Kodeksu
    pracy, które odnoszą się również do obowiązku ich wypłacenia przez pracodawcę wskutek
    świadczenia przez pracowników pracy w specyficznych warunkach.

    Dodatki te są zatem, ściśle powiązane ze stosunkiem pracy i bezpośredniego z niego
    wynikają.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wypłacany pracownikom Spółki realizującym Prace B+R
    dodatek za pracę w porze nocnej, dodatek za pracę w niedziele i święta oraz dodatek
    wyrównawczy w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R,
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
    proporcji, będą stanowić dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będą mogły podlegać
    odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania ulgi na prace
    badawczo-rozwojowe.
    e) Premie i nagrody:
    Wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R premie i nagrody, w takiej części,
    w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będą stanowić dla
    Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od podstawy
    opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się w szczególności m.
    in. nagrody. W przytoczonym przepisie nie zostało doprecyzowane, czy jest w nim mowa o
    nagrodach okolicznościowych i motywacyjnych, czy np. nagrodach związanych z
    przeprowadzanymi wewnątrzzakładowym i konkursami.
    Powinność przyznawania wyróżniającym się pracownikom nagród została uregulowana w
    przepisach Kodeksu pracy. Zgodnie z art. 105 Kodeksu pracy, pracownikom, którzy przez
    wzorowe wypełnianie swoich obowiązków, przejawianie inicjatywy w pracy i podnoszenie
    jej wydajności oraz jakości przyczyniają się szczególnie do wykonywania zadań zakładu,
    mogą być przyznawane nagrody i wyróżnienia. Z tego względu, zdaniem Spółki, nie
    powinno budzić wątpliwości, że nagrody przyznawane wyróżniającym się pracownikom
    stanowią dla tych pracowników przychód ze stosunku pracy, bez względu na to, czy na
    cele wewnętrzne świadczenie takie nazywane jest nagrodą, czy też premią.
    Ponadto, jak wskazuje się w doktrynie, umieszczone w przywołanym przepisie pojęcie
    „nagrody” powinno być rozumiane szeroko i dotyczy zarówno nagród regulaminowych, jak
    również uznaniowych: Pracownicy mogą otrzymywać od pracodawców różnego rodzaju
    nagrody pieniężne. Mogą one mieć charakter okolicznościowy, incydentalny, lecz zasady
    ich wypłacania mogą być również stale, określane w układach zbiorowych czy też
    przepisach wewnątrzzakładowych. Nagrody pieniężne, o których mowa, stanowią
    przychód ze stosunku pracy (Komentarz do art. 12 w: Bartosiewicz Adam, PIT. Komentarz,
    wyd. V, LEX 2015).
    Biorąc pod uwagę cel omawianego przepisu, zgodnie z którym, jak już wyżej wskazywano,
    wszelkie świadczenia uzyskiwane przez pracownika od pracodawcy w związku z łączącym
    strony stosunkiem pracy powinny stanowić przychody pracownika ze stosunku pracy, w
    opinii Spółki, również premie (zarówno regulaminowe, jak i uznaniowe) powinny zostać
    uznane za przychód pracowników, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a zatem
    Spółka będzie mogła uznać takie świadczenia za Koszty Kwalifikowane, o ile będą one
    dotyczyły pracowników zatrudnionych w celu prowadzenia Prac B+R.
    Choć premie nie zostały uregulowane przepisami Kodeksu pracy, to należy stwierdzić, że
    ich cel jest analogiczny jak w przypadku nagród. Mają one bowiem motywować
    pracowników lub nagradzać ich za zaangażowanie. Jednocześnie, można wyróżnić premie
    regulaminowe oraz premie uznaniowe. Zgodnie z tym podziałem, premie regulaminowe
    wynikają z obowiązujących u pracodawcy aktów wewnętrznych, takich jak regulamin
    wynagradzania bądź premiowania, natomiast premia uznaniowa zależy od
    dyskrecjonalnego uznania pracodawcy. W tym zakresie premie uznaniowe swoim
    charakterem zbliżone są do nagród. Premie pracownicze zawsze nierozerwalnie związane
    są ze stosunkiem pracy i co do zasady zależą od jakości świadczonej przez pracowników

    pracy. Stanowią one dodatkowy składnik wynagrodzenia, nawet jeśli ich wysokość zależy
    od uznania pracodawcy.
    Przyznawane pracownikom nagrody i premie mogą mieć różny charakter - przykładowo
    mogą się wiązać z dodatkową aktywnością pracowników, jak też nagradzać najbardziej
    kompetentnych pracowników. W przypadku części z nich nie jest możliwe precyzyjne
    określenie, czy stanowią one premie czy też nagrody, jak również rozgraniczenie, w jakim
    stopniu są one uznaniowe. Jednak w Spółce, system nagradzania skierowany jest
    wyłącznie do pracowników, tj. z przyznawanych premii i nagród nie mogą uzyskać osoby
    trzecie, pozostające poza strukturą zatrudnienia w Spółce. Ponadto, z tytułu uczestnictwa
    w programach premiowania/nagradzania pracownicy otrzymują konkretne, indywidualnie
    im przypisane i łatwe do określenia przysporzenie.
    Uznawanie premii, bez względu na ich uznaniowy lub regulaminowy charakter za
    przychód z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT pracownika znajduje potwierdzenie w
    interpretacjach podatkowych w podobnych stanach faktycznych (przykładowo, w
    interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z 9 kwietnia 2015 r., sygn. IPPB5/4510-46
    /15-2/KS lub w interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z 28 sierpnia 2024 r., sygn.
    0113-KDIPT2-3.4011.418.2024.1.SJ).
    Jednocześnie, należy zauważyć, że w praktyce trudne może być rozróżnienie premii od
    nagrody, gdyż często posiadają one podobne elementy konstrukcyjne. Z tego względu,
    zdaniem Spółki, przy interpretowaniu omawianych przepisów premie i nagrody powinny
    być traktowane analogicznie.
    Z tego względu wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R premie i nagrody,
    w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będą
    stanowić dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od
    podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    f) Koszty programu sportowego:
    Ponoszone przez Spółkę koszty związane z programem sportowym na rzecz pracowników
    realizujących Prace B+R, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według
    ustalonej proporcji, będą stanowić dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będą mogły
    podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    Zgodnie z regulaminem wynagradzania Spółki, pracownikowi przysługuje od pracodawcy
    zwrot części kwoty pieniężnej zapłaconej za kartę typu multisport uprawniającej do
    korzystania z obiektów sportowych na terenie całej Polski. Niewątpliwie, pokrycie przez
    pracodawcę części kosztów związanych z zakupem kart typu multisport będzie stanowiło
    przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Jak bowiem
    wynika z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami pracownika ze stosunku służbowego,
    stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy są w szczególności
    świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych w
    podobnych stanach faktycznych, przykładowo w interpretacji indywidualnej z 31 lipca
    2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.355.2023.10.JG, w której Organ stwierdził, że:
    „Poniesione koszty na ww. benefity [m.in. pakiet sportowy (karty multisport)] pracownicze
    mogą stanowić koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej w takiej części w
    jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu”.
    W konsekwencji, należy stwierdzić, że pokrywane przez Spółkę wydatki na program
    sportowy stanowią należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

    Zatem, ponoszone przez Spółkę koszty związane z programem sportowym na rzecz
    pracowników Wnioskodawcy realizujących Prace B+R, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika
    w danym miesiącu według ustalonej proporcji, stanowią podstawę do naliczenia podatku
    dochodowego pracowników, a zatem będą stanowić dla Wnioskodawcy Koszty
    Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w
    ramach stosowania Ulgi B+R.
    g) Koszty pakietów medycznych
    Ponoszone przez Spółkę koszty związane z pakietami medycznymi na rzecz pracowników
    realizujących Prace B+R, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według
    ustalonej proporcji, będą stanowić dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będą mogły
    podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    Ze względu na wydanie przez pełen skład Izby Finansowej NSA uchwały z dnia 24
    października 2011 r., sygn. akt II FPS 7/10, nie ma wątpliwości, że finansowane przez
    pracodawcę abonamenty (pakiety) medyczne stanowią dla pracowników przychód ze
    stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 Ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W przywołanej uchwale NSA stwierdził, że „Wykupione przez pracodawcę
    pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego
    od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z
    późn. zm.), stanowią dla pracowników, uprawnionych do ich wykorzystania, nieodpłatne
    świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 wymienionej ustawy.”.
    Powyższe znajduje także potwierdzenie w wyrokach sądów administracyjnych wydanych
    w podobnych stanach faktycznych, przykładowo:
    - w wyroku NSA z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 596/13, w którym NSA wskazał, że:
      „Obejmowanie pracowników opieką medyczną w ramach wykupionych przez
      pracodawcę pakietów powoduje powstanie u pracownika przychodu i nakłada na
      pracodawcę obowiązek odprowadzania z tego tytułu zaliczek na podatek dochodowy
      od osób fizycznych.”;
    - w wyroku NSA z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. II FSK 2983/14, w którym NSA wskazał, że:
      „Prawo i wynikająca z niego możliwość nieodpłatnego korzystania z usług medycznych,
      objętych wykupionym pakietem, może stanowić, jak wywiedziono to w punkcie
      poprzedzającym, nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. Skoro
      nieodpłatne świadczenie polega na zagwarantowaniu pracownikowi możliwości
      skorzystania z usług medycznych, to uprawniony otrzymuje je w momencie, w którym
      po stronie wykonawcy usług medycznych powstaje obowiązek pozostawania w
      gotowości do świadczenia tych usług.” oraz
    - w wyroku NSA z dnia 1 sierpnia 2014 r., sygn. II FSK 1970/12, w którym NSA wskazał, że:
      „Świadczenie medyczne można uznać za „inne nieodpłatne świadczenie” w rozumieniu
      art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., jeżeli pracownik wyraził zgodę na objęcie go
      świadczeniem medycznym”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Spółki, nie powinno być wątpliwości, że pokrywane
    przez Spółkę wydatki stanowią należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy o PIT.
    Zatem, ponoszone przez Spółkę koszty pakietów związanych ze świadczeniem prywatnej
    opieki medycznej na rzecz pracowników Wnioskodawcy realizujących Prace B+R, w takiej
    części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym
    czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będą stanowić

    podstawę do naliczenia podatku dochodowego pracowników, a zatem będą stanowić dla
    Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i mogą podlegać odliczeniu od podstawy
    opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    h) Koszty nabycia okularów korekcyjnych lub soczewek kontaktowych
    Ponoszone przez Spółkę koszty związane z nabyciem okularów korekcyjnych lub soczewek
    kontaktowych na rzecz pracowników realizujących Prace B+R, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika
    w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będą stanowić dla Wnioskodawcy Koszty
    Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w
    ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe.
    Zgodnie z regulaminem wynagradzania Spółki, pracownikom przysługuje prawo do
    złożenia wniosku o refundację kosztów okularów bądź soczewek korekcyjnych w związku z
    pracą przy obsłudze monitora ekranowego, udokumentowanego odpowiednim
    zaświadczeniem lekarskim, które będzie poświadczało konieczność noszenia okularów
    bądź soczewek.
    Powyższy obowiązek wynika również z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
    Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na
    stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. Nr 148, poz. 973 z późn. zm.,
    dalej: „Rozporządzenie”), zgodnie z którym pracodawca jest obowiązany zapewnić
    pracownikom okulary lub szkła kontaktowe korygujące wzrok, zgodne z zaleceniem
    lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej
    opieki zdrowotnej, o której mowa w ust. 1, wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy
    przy obsłudze monitora ekranowego. Natomiast, zgodnie z § 2 pkt 4 Rozporządzenia,
    obowiązek zapewnienia okularów przez pracodawców powinien być realizowany w
    odniesieniu do pracowników użytkujących w czasie pracy monitor ekranowy co najmniej
    przez połowę dobowego wymiaru czasu pracy.
    Biorąc pod uwagę powołane powyżej przepisy Rozporządzenia, do których jako
    odrębnych przepisów odsyła art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT, kluczowe znaczenia ma
    fakt, aby pracownik, względem którego stwierdzono, na podstawie badań okulistycznych
    przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej, potrzebę stosowania przy
    obsłudze monitora okularów korygujących wzrok, został zaopatrzony w okulary zgodne z
    zaleceniem lekarza, tj. o określonych parametrach (odpowiednich do stanu wzroku
    pracownika), przeznaczone do pracy przy monitorze. W niektórych przypadkach lekarz
    może zalecić stosowanie przy obsłudze monitora zamiast okularów szkieł (soczewek)
    kontaktowych, które spełniają ten sam cel. Te przypadki mogą być związane z określonymi
    wadami wzroku pracownika, przy których nie jest możliwe skorygowanie wzroku przy
    pomocy okularów.
    W związku z tym, świadczenie w postaci zapewnienia okularów korekcyjnych lub soczewek
    kontaktowych stanowi przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, pracownika
    pracującego przy monitorze ekranowym przynajmniej połowę dobowego czasu pracy (tak
    jak to będzie miało miejsce w przypadku pracowników Spółki), który korzysta ze
    zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy PIT.
    Powyższe znalazło potwierdzenie w interpretacjach podatkowych w podobnych stanach
    faktycznych, przykładowo w interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z 11 grudnia
    2019 r., sygn. 0114- KDIP2-1.4010.401.2019.2.JS, w której Organ stwierdził, że: „Odnosząc
    się do pozostałych składników wynagrodzenia - wymienionych w pytaniu Wnioskodawcy -
    stanowiących po stronie pracownika należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.,
    tj. [...] dopłaty do okularów - dofinansowanie przez Wnioskodawcę okularów lub szkieł
    kontaktowych dla pracownika Spółki, który przedstawił wyniki badań wskazujących na
    konieczność używania szkieł korekcyjnych podczas pracy na stanowiskach z monitorami
    ekranowymi, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu ww. należności określone
    w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, - w takiej

    części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu (tj. w części dotyczącej
    zadań faktycznie realizowanych przez pracowników w ramach prac B+R), mogą zostać
    uznane za koszty kwalifikowane, zgodnie z dyspozycją wskazaną w treści art. 18d ust. 2
    pkt 1 u.p.d.o.p. i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania w ramach ulgi
    badawczo-rozwojowej”.
    W związku z tym, pokrywane przez Spółkę wydatki stanowią należności z tytułów, o
    których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a zatem, koszty związane z nabyciem
    okularów korekcyjnych lub soczewek kontaktowych ponoszone przez pracowników (i
    refundowane przez Spółkę) realizujących Prace B+R, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika
    w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będą stanowić podstawę do naliczenia
    podatku dochodowego pracowników, a zatem stanowią dla Wnioskodawcy Koszty
    Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w
    ramach stosowania Ulgi B+R.
    i) Ekwiwalenty za niewykorzystany urlop
    Wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R wynagrodzenie ekwiwalenty za
    niewykorzystany urlop, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według
    ustalonej proporcji, będzie stanowić dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będzie
    podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    Zdaniem Spółki, wypłacane pracownikom Wnioskodawcy realizującym Prace B+R
    ekwiwalenty za niewykorzystany urlop stanowią należności z tytułów, o których mowa w
    art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.
    Wypłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop jest ustawowym obowiązkiem pracodawcy
    wynikającym z Kodeksu pracy, związanym z zawartymi umowami o pracę i wykonywaniem
    pracy przez pracowników (art. 171 i 172 Kodeksu pracy).
    Zatem, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop stanowią przychód ze stosunku pracy, o
    którym mowa w art. 12 ustawy o PIT, a co za tym idzie mogą być zaliczone do Kosztów
    Kwalifikowanych.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R
    ekwiwalent za niewykorzystany urlop w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym
    miesiącu według ustalonej proporcji, będą stanowić dla Wnioskodawcy Koszty
    Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w
    ramach stosowania Ulgi B+R.
    j) Koszty odpraw emerytalno-rentowych
    Wypłacane byłym pracownikom Spółki realizującym Prace B+R odprawy emerytalno-
    rentowe w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
    proporcji, będą stanowić dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będą mogły podlegać
    odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    Zgodnie z art. 92(1) Kodeksu pracy, pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do
    renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w
    związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości
    jednomiesięcznego wynagrodzenia.
    Biorąc pod uwagę powyższe, ze względu na fakt, że odprawa ta stanowi świadczenie
    należne pracownikowi od pracodawcy na podstawie przepisów Kodeksu pracy, stanowi
    ona przychód ze stosunku pracy.

    W doktrynie wskazuje się, że dla powstania przychodu z art. 12 ustawy o PIT, nie ma
    znaczenia fakt, że świadczenie zostało wypłacone po ustaniu stosunku pracy:
    Dodatkowym argumentem przemawiającym za opodatkowaniem świadczeń wypłaconych
    po ustaniu stosunku pracy jako przychodów z pracy jest fakt, iż w treści art. 12 ustawy o
    PIT, ustawodawca nie wiąże momentu wymagalności świadczenia z faktem uznania tego
    świadczenia za przychód z pracy (Komentarz do art. 12 w: J. Marciniuk (red.), Podatek
    dochodowy od osób fizycznych. Komentarz. Wyd. 17, Warszawa 2016). Zatem fakt, że
    odprawa emerytalno-rentowa może być wypłacana byłemu już pracownikowi nie zmienia
    faktu, że otrzymanie takiej odprawy stanowi dla niego przychód ze stosunku pracy.
    Powyższe znalazło potwierdzenie w interpretacjach podatkowych w podobnych stanach
    faktycznych, przykładowo:
    - w interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z 22 kwietnia 2016 r., sygn. ILPB2
      /4511-1-232/16-4/M, w której Organ stwierdził, że: „Natomiast w przypadku
      wypłaconej Zainteresowanemu odprawy pieniężnej, należy stwierdzić, że nie jest ona
      zwolniona z podatku dochodowego. Wejście w życie przepisów ustawy z dnia 29
      sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
      2014 r. poz. 1328 i 1478), nie zmieniło dotychczasowej zasady, zgodnie z którą przepis
      art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - podobnie jak
      przepis art. 21 ust. 1 pkt 3b tejże ustawy - ma zastosowanie wyłącznie do
      odszkodowań i zadośćuczynień. W konsekwencji, otrzymana odprawa pieniężna
      stanowi dla Zainteresowanego przychód ze stosunku pracy, podlegający
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.”;
    - w interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. ITPB2
      /4511-868/15/ENB, w której Organ stwierdził, że: „W świetle powyższego zatem
      stwierdzić należy, iż odprawy pieniężne wypłacane w przypadku rozwiązania umowy o
      pracę w związku z przejściem na emeryturę lub rentę, których zasady naliczenia i
      wysokość reguluje art. 921 ustawy - Kodeks pracy oraz art. 52 Zakładowego Układu
      Zbiorowego Pracy dla Pracowników K. S.A. jak i dodatkowa jednorazowa odprawa
      pieniężna wypłacana w przypadku rozwiązania stosunku pracy z przyczyn
      niedotyczących pracowników, której zasady naliczenia i wysokość reguluje art. 59
      Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników K. S.A. nie korzystają ze
      zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych i w rezultacie stanowią dla otrzymujących je
      pracowników podlegający opodatkowaniu przychód ze stosunku pracy.”.
    W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, że wypłacane przez nią na podstawie
    przepisów Kodeksu pracy, odprawy emerytalno-rentowe jako świadczenia związane ze
    stosunkiem pracy stanowiące przychód ze źródła, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy
    o PIT, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będą
    stanowić dla Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od
    podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    k) Koszty składek na ubezpieczenia społeczne
    Koszty obliczonych od należności objętych punktami a-j składek na ubezpieczenia
    społeczne, płacone przez Spółkę jako pracodawcę, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika
    w danym miesiącu według ustalonej proporcji, będą stanowić dla Wnioskodawcy Koszty
    Kwalifikowane i będą mogły podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Spółki w
    ramach stosowania Ulgi B+R.
    Powyższe znalazło potwierdzenie w interpretacjach podatkowych w podobnych stanach
    faktycznych, przykładowo w interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z 2 lipca 2018
    r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.257.2018.1.MO, w której Organ stwierdził, że: „W związku z

    realizacją tych prac, Wnioskodawca ponosi wydatki, związane m.in. z: wypłatą
    wynagrodzeń z tytułu umów z pracownikami jak również w związku z finansowaniem jako
    płatnik tych wynagrodzeń składek o których mowa w ustawie z dnia 13 października 1998
    r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części w jakiej czas przeznaczony jest na
    realizację działalności B+R. Koszty wynagrodzeń pracowników nie zostały w żaden sposób
    Spółce zrefundowane ani zwrócone. Koszty wynagrodzeń dotyczą pracowników tj.:
    programista B+R, pracownik techniczny działu B+R, operator maszyny działu B+R,
    pracownik działu B+R. Przenosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt
    analizowanej sprawy stwierdzić należy, że przedstawione w opisie stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego wydatki związane z działalnością badawczo-rozwojową Spółka może
    zaliczyć do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p”.
    W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że wszystkie z należności objęte punktami a-j
    stanowią należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Z tego
    względu, w każdym przypadku zasadne jest obliczenie i odprowadzenie od tych należności
    składki na ubezpieczenia społeczne (czyli w przypadku, gdy należności te nie będą
    korzystać ze zwolnienia z oskładkowania), a koszty takich składek będą stanowić będą dla
    Wnioskodawcy Koszty Kwalifikowane według ustalonej proporcji wynikającej z czasu
    przeznaczonego na realizację Działalności B+R i będą mogły podlegać odliczeniu od
    podstawy opodatkowania Spółki w ramach stosowania Ulgi B+R.
    Podsumowując, Spółka będzie uprawniona do rozpoznania Kosztów B+R jako Kosztów
    Kwalifikowanych i ich odliczenia od podstawy opodatkowania na gruncie art. 18d ust. 1 w
    zw. z art. 18 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 3
    W związku z planowanym zaktualizowaniem systemów informatycznych do najnowszych
    rozwiązań obecnie wykorzystywanych na rynku, od 2025 r. Wnioskodawca zamierza
    wdrożyć Nową Metodologię, która będzie opierać się na bieżącej rejestracji czasu pracy
    poświęconej przez pracowników na Działalność B+R.
    Spółka chciałaby wskazać, że w ustawie o CIT, brak jest wprost określonych metod
    ustalania czasu pracy na potrzeby kalkulacji Ulgi B+R. Ustawa o CIT, wskazuje bowiem
    jedynie, że podatnicy są obowiązani do:
    a) wyodrębnienia kosztów Działalności B+R w ewidencji rachunkowej (art. 9 ust. 1b w zw. z
    art. 9 ust. 1 ustawy o CIT) oraz
    b) ustalania poniesionych kosztów należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz 13 pkt
    8 lit. a ustawy o PIT i składek na ubezpieczenie społeczne, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu (art. 18d ust. 2 pkt 1 i pkt 1a ustawy o CIT).
    W związku z tym ustawa o CIT, zawiera jedynie ogólne wskazówki w zakresie sposobu
    kalkulowania Kosztów Kwalifikowanych, w tym ustalania „części czasu pracy”
    przeznaczonej przez pracowników na Działalność B+R. W praktyce, podatnicy mogą zatem
    stosować różne metody, pod warunkiem, że są one precyzyjne i wiarygodne, tak aby
    poprawnie obliczyć wysokość Kosztów Kwalifikowanych za dany rok podatkowy.
    Warto także dodać, że w interpretacjach indywidualnych DKIS dopuszcza stosowanie
    różnych metod określania czasu przeznaczonego przez pracowników na realizację
    Działalności B+R. Przykładowo mogą to być:
    a) harmonogramy (interpretacja podatkowa DKIS z 22 maja 2023 r., sygn. 0114-KDWP.
    4011.8.2023.1.ŁZ),
    b) bieżąca rejestracja godzin pracy (interpretacja podatkowa DKIS z 31 stycznia 2023 r.,
    sygn. 0115-KDIT3.4011.842.2022.2.PS lub interpretacja indywidualna DKIS z 24 stycznia
    2018 r., sygn. 0115-KDIT2-3.4010.340.2017.1.MK),

    c) weryfikacja dokumentacji technicznej tworzonej przez pracowników oraz ocena czasu
    pracy (interpretacja podatkowa DKIS z 9 czerwca 2021 r., sygn. 0115-KDIT2-
    3.4010.348.2017.13.PS),
    d) indywidualna ocena udziału pracownika w działalności B+R na podstawie stałego
    zakresu obowiązków (interpretacja podatkowa DKIS z 31 stycznia 2023 r., sygn. 0115-
    KDIT3.4011.842.2022.2.PS).
    Podatnicy są zatem, uprawnieni do wyboru metody ustalania czasu pracy przeznaczonego
    na Działalność B+R, która jest dostosowana do technicznej i organizacyjnej specyfiki
    prowadzonej działalności gospodarczej, tak długo jak pozwala ona na precyzyjne,
    dokładne i wiarygodne określenie czasu pracy poświęconego na Działalność B+R przez
    pracowników podatnika.
    Powyższą argumentację wprost potwierdza także komunikat Ministerstwa Finansów z
    dnia 20 czerwca 2017 r., w którym wskazano, że: „Należy jednak podkreślić, że
    ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy takiego podziału/wyodrębnienia. Wybór
    sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy
    prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego wskazane jest, aby dla celów
    dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność
    badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi”.
    W świetle powyższych rozważań, należy wyjaśnić, że Nowa Metodologia, która będzie
    wdrożona od 2025 r., umożliwi na organizację rejestracji czasu pracy poświęconego
    Działalności B+R, dostosowując rozwiązania informatyczne wykorzystywane przez Spółkę
    do najnowszych standardów rynkowych. Niemniej, co należy podkreślić, omawiana
    zmiana ma charakter wyłącznie techniczny i nie wpływa na uprawnienie Spółki do
    odliczenia Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych. Stara Metodologia spełnia bowiem
    wymogi przewidziane w ustawie o CIT i pozwala na precyzyjne, dokładne i wiarygodne
    ustalenie czasu pracy poświęconego Działalności B+R. Ponadto, była ona, jak i rodzaje
    Kosztów Kwalifikowanych, które Spółka odliczała na cele Ulgi B+R, potwierdzona w
    interpretacjach indywidualnych otrzymanych przez Spółkę (tj. Interpretacji APO, jak i w
    Pozostałych Interpretacjach). W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że Nieodliczone
    Koszty Kwalifikowane, powstałe w latach stosowania Starej Metodologii, mogą być
    rozliczane przez Spółkę w kolejnych latach podatkowych, tj. od 2025 r., niezależnie od
    technicznej zmiany związanej z wdrożeniem Nowej Metodologii.
    Podsumowując, Spółka będzie uprawniona do rozpoznania Nieodliczonych Kosztów
    Kwalifikowanych w ramach Ulgi B+R, tj. kalkulowanej na gruncie Nowej Metodologii, a
    które to powstały w latach stosowania przez Spółkę Starej Metodologii.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 4
    Zgodnie z art. 18d ust. 8 (zdanie pierwsze) ustawy o CIT, podatnicy mogą odliczać od
    podstawy opodatkowania Koszty Kwalifikowane w zeznaniu za rok podatkowy, w którym
    poniesiono Koszty Kwalifikowane. Jednocześnie, jak wynika ze zdania drugiego art. 18d
    ust. 8 ustawy o CIT, w przypadku, gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
    wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia
    - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za
    kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku,
    w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    Mając na względzie powyższe regulacje, podatnicy są uprawnieni do odliczania Kosztów
    Kwalifikowanych danego roku podatkowego:
    a) na bieżąco, tj. w zeznaniu podatkowym za ten rok lub
    b) w kolejnych, sześciu latach podatkowych bezpośrednio następujących po sobie.
    Jednocześnie, jak wprost wynika z wykładni literalnej art. 18d ust. 8 (zdanie drugie) ustawy
    o CIT, odliczenie Kosztów Kwalifikowanych w kolejnych, sześciu latach podatkowych

    bezpośrednio następujących po sobie jest uprawnieniem podatnika, co potwierdza
    zarówno charakter Ulgi B+R jako ulgi systemowej przewidzianej w prawie podatkowym, tj.
    ustawie o CIT, jak i samo sformułowanie „skorzystał lub miał prawo skorzystać” użyte w
    przywołanym przepisie.
    W literaturze podatkowej oraz doktrynie prawa podatkowego powszechnie uznaje się, że
    wszelkie ulgi i odliczenia podatkowe są przywilejem podatnika, a nie jego obowiązkiem.
    Jak wskazuje prof. dr hab. Ryszard Mastalski: „w przypadku ulg systemowych podatnik
    uzyskuje uprawnienia do korzystania z nich z mocy prawa, które to określa sytuację
    faktyczną lub prawną zawężającą zakres podmiotowy lub przedmiotowy podatkowo
    prawnego stanu faktycznego” (R. Mastalski, Prawo podatkowe, C.H. Beck, Warszawa 2012,
    s. 47) (por. również: dr hab. Jolanta Szołno-Koguc „Dylematy sprawiedliwości podatkowej -
    równość i powszechność opodatkowania a przywileje podatkowe”, Studia Ekonomiczne.
    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, 2016 rok, str. 170).
    Powyższy charakter ulgi podatkowej jako „przywileju” podatników potwierdza także
    znaczenie wynikające ze Słownika Języka Polskiego PWN, w którym wskazano, że
    „uprawnienie” to „prawo do czegoś przysługujące lub nadane komuś” (Słownik Języka
    Polskiego PWN, wersja internetowa, link: https://sjp.pwn.pl/sjp/uprawnienie; 2533152.
    html [dostęp: 21 listopada 2024 r.]). W konsekwencji, zgodnie z powszechnym
    rozumieniem, jak i znaczeniem przyjętym w doktrynie prawniczej, z prawa, w
    przeciwieństwie do obowiązku, można, ale nie trzeba skorzystać.
    W świetle powyższych rozważań, skoro Ulga B+R jest uprawnieniem („przywilejem”)
    podatnika, to podatnik posiada kompetencję w zakresie decyzji o skorzystaniu z Ulgi B+R,
    w tym możliwości i wysokości odliczenia Kosztów Kwalifikowanych. Skoro bowiem
    podatnik ma prawo podjąć decyzję o skorzystaniu z Ulgi B+R, to tym bardziej powinien być
    uprawniony do określenia wysokości samego odliczenia, ponieważ prawo do skorzystania
    z Ulgi B+R obejmuje prawo do decydowania o wysokości jej wykorzystania (w praktyce
    wysokości wykorzystania Kosztów Kwalifikowanych i Nieodliczonych Kosztów
    Kwalifikowanych), co jest zgodne z wnioskowaniem a maiori ad minus (pol. „z większego
    na mniejsze”) stosowanym powszechnie w argumentacji prawniczej w odniesieniu m.in.
    do uprawnień.
    Pomocne w analizowanej kwestii może być także odwołanie się do interpretacji
    indywidualnych DKIS wydanych w zbliżonych stanach faktycznych. Przykładowo w:
    a) interpretacji indywidualnej DKIS z 28 listopada 2022 r., o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.801.2022.1.JKU, Organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, który wskazał, że:
    „Postanowienia art. 18d ust. 8 ustawy o CIT (ani innego przepisu zawartego w ustawie o
    CIT), nie określają, w jakiej wysokości podatnik jest zobowiązany do dokonania
    przysługującego mu odliczenia w którymś lub w każdym roku z sześciu kolejno
    następujące po sobie lat podatkowych następujących po roku, w którym nabył on
    prawo do skorzystania z ulgi B+R, ale nie mógł z niego skorzystać (w całości). Przepisy
    nie określają również, w jakiej kolejności należy dokonywać takich odliczeń w sytuacji,
    gdy podatnikowi w tym samym roku podatkowym będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia kosztów działalności badawczo-rozwojowej poniesionych w różnych latach
    podatkowych, np. w roku bieżącym i w latach wcześniejszych (które to wydatki nie
    zostały odliczone wcześniej ze względu nieosiągnięcie przez podatnika dochodów w
    wystarczającej wysokości).”;
    b) interpretacji indywidualnej DKIS z 5 lutego 2021 r., o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.519.2020.1.APO, Organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, który wskazał, że:
    „Postanowienia art. 18d ust. 8 ustawy o CIT (ani innego przepisu zawartego w ustawie o
    CIT), nie określają, w jakiej wysokości podatnik jest zobowiązany do dokonania
    przysługującego mu odliczenia w którymś lub w każdym roku z sześciu kolejno
    następujące po sobie lat podatkowych następujących po roku, w którym nabył on
    prawo do skorzystania z ulgi B+R, ale nie mógł z niego skorzystać (w całości). Przepisy
    nie określają również, w jakiej kolejności należy dokonywać takich odliczeń w sytuacji,

    gdy podatnikowi w tym samym roku podatkowym będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia kosztów działalności badawczo-rozwojowej poniesionych w różnych latach
    podatkowych, np. w roku bieżącym i w latach wcześniejszych (które to wydatki nie
    zostały odliczone wcześniej ze względu nieosiągnięcie przez podatnika dochodów w
    wystarczającej wysokości).”.
    Zacytowane powyżej interpretacje indywidualne zostały co prawda wydane w zakresie m.
    in. prawa podatników do wykorzystania Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych od lat
    najwcześniejszych, tj. stosując tzw. metodę FIFO (pol. „pierwsze weszło, pierwsze wyszło”).
    Jednak, zdaniem Wnioskodawcy, skoro podatnik jest uprawniony do wyboru kolejności lat,
    za które rozlicza on Nieodliczone Koszty Kwalifikowane, to także powinien być on
    uprawniony do podjęcia decyzji w zakresie wysokości Nieodliczonych Kosztów
    Kwalifikowanych wykorzystanych w danym roku podatkowym.
    W kontekście uprawnienia podatnika do ustalenia wysokości odliczenia Nieodliczonych
    Kosztów Kwalifikowanych, można również odwołać się do analogii z praktyką
    funkcjonującą na gruncie regulacji dotyczących rozliczania strat podatkowych z lat
    ubiegłych. Art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, przyznaje bowiem podatnikom uprawnienie do
    obniżenia o stratę ze źródła przychodów poniesioną w danym roku podatkowym,
    dochodu z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach
    podatkowych (przy czym kwota odliczenia w danym roku podatkowym nie powinna
    przekraczać 50% poniesionej straty podatkowej lub 5 mln zł). Na gruncie przywołanego
    przepisu, podatnik jest zatem uprawniony do wykorzystania straty podatkowej do
    obniżenia podstawy opodatkowania (dochodu). Jednocześnie, zgodnie z przyjętą praktyką,
    podatnik nie musi w danym roku podatkowym, w którym osiągnął dochód, wykorzystać
    strat podatkowych z lat ubiegłych w części lub całości, bowiem może on zadecydować o:
    a) niewykorzystaniu jakichkolwiek strat z lat ubiegłych albo
    b) wykorzystaniu jedynie części strat podatkowych (w ramach powyższych limitów) do
      obniżenia podstawy opodatkowania do zera złotych lub wysokości większej niż zero
      złotych, tj. niezależnie czy podstawa opodatkowania jest wyższa lub niższa niż straty
      podatkowe, do których odliczenia podatnik jest uprawniony w danym roku
      podatkowym albo
    c) wykorzystaniu całości strat podatkowych (w ramach powyższych limitów) do obniżenia
      podstawy opodatkowania do zera złotych lub wysokości większej niż zero złotych, tj.
      niezależnie czy podstawa opodatkowania jest wyższa lub niższa niż straty podatkowe,
      do których odliczenia podatnik jest uprawniony w danym roku podatkowym.
    Mając na względzie powyższą argumentację, Spółka stoi na stanowisku, że na gruncie Ulgi
    B+R, podatnicy, przy dochowaniu sześciorocznego okresu, o którym mowa w art. 18d ust.
    8 ustawy o CIT, w danym roku podatkowym są uprawnieni do:
    a) niewykorzystania jakichkolwiek Kosztów Kwalifikowanych tego roku podatkowego lub
      Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych albo
    b) wykorzystania jedynie części Kosztów Kwalifikowanych tego roku podatkowego lub
      części Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych do obniżenia podstawy
      opodatkowania do zera złotych lub wysokości większej niż zero złotych, tj. niezależnie
      czy podstawa opodatkowania jest wyższa lub niższa niż Koszty Kwalifikowane lub
      Nieodliczone Koszty Kwalifikowane, do których odliczenia podatnik jest uprawniony w
      tym roku podatkowym albo
    c) wykorzystania całości Kosztów Kwalifikowanych tego roku podatkowego lub całości
      Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych do obniżenia podstawy opodatkowania do
      zera złotych lub wysokości większej niż zero złotych, tj. niezależnie czy podstawa
      opodatkowania jest wyższa lub niższa niż Koszty Kwalifikowane lub Nieodliczone
      Koszty Kwalifikowane, do których odliczenia podatnik jest uprawniony w tym roku
      podatkowym.

    Wykorzystanie Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych jest bowiem uprawnieniem
    podatnika, a nie jego obowiązkiem.
    Podsumowując, Spółka jest i będzie uprawniona do rozpoznania Nieodliczonych Kosztów
    Kwalifikowanych także w części, która w ubiegłych latach podatkowych nie została
    odliczona od podstawy opodatkowania mimo wykazania w danym (minionym) roku
    podatkowym podstawy opodatkowania w kwocie wyższej niż 0 zł i posiadania Kosztów
    Kwalifikowanych, w tym Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych, możliwych jeszcze do
    odliczenia w tym (minionym) roku podatkowym.
    Część wspólna uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy do pytań nr 5 i 6
    Zgodnie z art. 14e § 1a pkt 2 O.p., DKIS może z urzędu stwierdzić wygaśniecie interpretacji
    indywidualnej, jeżeli jest ona niezgodna z interpretacją ogólną wydaną w takim samym
    stanie prawnym.
    Jak wynika z art. 14k § 1 O.p., zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej
    zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu
    odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację
    indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku
    nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 14k § 2 O.p., zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej
    zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku
    nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
    W myśl art. 14m § 1 O.p., zastosowanie się do interpretacji, która następnie została
    zmieniona, której wygaśnięcie stwierdzono lub która nie została uwzględniona w
    rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w
    zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:
    1) zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do
      interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu
      sprawy podatkowej oraz
    2) skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący
      przedmiotem interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo
      po doręczeniu interpretacji indywidualnej.
    Ponadto, na podstawie art. 14m § 2 pkt 1 O.p., zwolnienie, o którym mowa w § 1,
    obejmuje w przypadku rocznego rozliczenia podatków - okres do końca roku
    podatkowego, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono
    zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono
    organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego
    interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności.
    W świetle przywołanych powyżej przepisów, w przypadku stwierdzenia wygaśnięcia przez
    Organ interpretacji indywidualnej w związku z wydaniem interpretacji ogólnej, podatnicy
    mogą korzystać z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej do dnia stwierdzenia przez
    DKIS jej wygaśnięcia na skutek wydania interpretacji ogólnej w takim samym stanie
    prawnym.
    Jednocześnie, art. 14m § 1 w związku z art. 14m § 2 pkt 1 O.p., wprowadza możliwość
    skorzystania ze zwolnienia do końca roku podatkowego, w którym stwierdzono
    wygaśnięcie interpretacji indywidualnej, w przypadku rocznego rozliczenia podatków.
    Powyższe przepisy wprowadzają zatem zasadę, że podatnik jest chroniony nie tylko do
    momentu stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji, ale również do końca roku
    podatkowego, w którym to nastąpiło, w odniesieniu do skutków podatkowych związanych
    z rozliczeniem rocznym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że brak możliwości skorzystania z mocy ochronnej
    Interpretacji APO lub Pozostałych Interpretacji w całym 2024 r., mógłby skutkować

    powstaniem obowiązku zapłaty podatku za ten rok podatkowy, gdyby Spółka nie była
    uprawniona do skorzystania z Ulgi B+R. Byłoby to sprzeczne z zasadą zaufania do
    organów podatkowych oraz naruszałoby stabilność i przewidywalność prawa
    podatkowego. Podatnik ma bowiem prawo oczekiwać, że interpretacje wydane przez
    organy podatkowe są wiążące i może na nich polegać w prowadzonej działalności
    gospodarczej w całym roku podatkowym w odniesieniu do rozliczeń o charakterze
    rocznym (co potwierdza wykładnia literalna art. 14m § 1 w związku z art. 14m § 2 pkt 1 O.
    p.).
    Ponadto, niewątpliwym jest, że skutki podatkowe powstałe po opublikowaniu Interpretacji
    Ogólnej dotyczą 2024 r., bowiem w zakresie Ulgi B+R Spółka rozlicza się w okresach
    rocznych (rok podatkowy u Wnioskodawcy trwa od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku
    kalendarzowego). Ulga B+R jest zatem rozliczana raz do roku w ramach zeznania CIT-8 i
    informacji CIT/BR składanych już po zakończeniu roku podatkowego. Co więcej, na gruncie
    ustawy o CIT, podatnicy nie mają możliwości skorzystania z Ulgi B+R np. poprzez
    pomniejszenie miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy o wysokość Kosztów
    Kwalifikowanych lub Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych.
    W konsekwencji, skoro:
    - na gruncie zdarzenia opisanego w Interpretacji APO i Pozostałych Interpretacjach, Ulga
    B+R umożliwia Spółce obniżenie podstawy opodatkowania (tj. w praktyce obniżenie lub
    zwolnienie z zapłaty podatku)
    - i skutki podatkowe związane z tym zdarzeniem (tj. uprawnieniem do skorzystania z Ulgi
    B+R), miały lub będą miały też miejsce po wydaniu Interpretacji Ogólnej, a
    - obniżenie wysokości podatku do zapłaty lub zwolnienie z zapłaty podatku następuje w
    rocznym rozliczeniu podatkowym (tj. za rok 2024 r.),
    - to Spółka będzie w pełni uprawniona do skorzystania z mocy ochronnej wynikającej z
    Interpretacji APO oraz Pozostałych Interpretacji w odniesieniu do Ulgi B+R rozliczanej za
    rok 2024.
    Ponadto, zgodnie z art. 27 ustawy o CIT, rozliczenie za rok podatkowy przez podatników
    korzystających z Ulgi B+R, następuje poprzez złożenie zeznania CIT-8 i informacji CIT\BR
    składanych już po zakończeniu roku podatkowego. Jest to procedura o charakterze
    wyłącznie technicznym, która jest konieczna do wykazania podstawy opodatkowania lub
    poniesionej straty podatkowej oraz należnego podatku dochodowego za dany rok
    podatkowy. Zatem, zeznanie CIT-8 i informacja CIT\BR składane przez Spółkę w 2025 r. w
    sposób oczywisty dotyczy 2024 r., niezależnie od momentu ich faktycznego złożenia. W
    konsekwencji, uprawnienie do rozliczenia Ulgi B+R w zeznaniu CIT-8 i informacji CIT\BR
    składanych w 2025 r. za 2024 r., tj. na podstawie zasad i ochrony wynikającej z
    Interpretacji APO i Pozostałych Interpretacji, jest w pełni uzasadnione w świetle reguł
    rozliczania podatku dochodowego i charakteru Ulgi B+R na gruncie ustawy o CIT.
    Powyższe znalazło potwierdzenie w interpretacjach podatkowych w podobnych stanach
    faktycznych. Przykładowo w:
    a) interpretacji indywidualnej DKIS z 18 października 2017 r., o sygn. 0114-KDIP3-
    1.4017.1.2017.3.KS, Organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, który wskazał, że:
    „Zgodnie z art. 14m § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej termin końcowy czasu ochrony
    zależy od rozliczenia podatku, tj. od tego, czy jest on płatny rocznie, kwartalnie lub
    miesięcznie. Zgodnie ze wskazanym art. 14m § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej termin
    czasu ochrony kończy się odpowiednio z końcem roku, kwartału lub miesiąca, w którym
    m.in. doręczono interpretację indywidualną. W przypadku rozliczeń rocznych - jak to
    ma miejsce w przypadku podatników podatku dochodowego od osób fizycznych
    składających zeznanie roczne - okres do końca roku podatkowego, w którym m.in.
    doręczono zmienioną interpretację indywidualną. W rozpatrywanej sprawie
    Wnioskodawca rozlicza podatek dochodowy od osób fizycznych składając do

    właściwego urzędu skarbowego zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu
    (poniesionej straty) w roku podatkowym. W związku z tym, należy stwierdzić, że w
    omawianym przypadku okres ochronny wydanej interpretacji rozpoczyna się od dnia
    doręczenia interpretacji i kończy zgodnie z art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej z końcem
    roku podatkowego, w którym doręczono organowi podatkowemu zmienioną
    interpretację indywidualną. A zatem, Wnioskodawca korzysta z ochrony wskazanej w
    art. 14m Ordynacji podatkowej. Oznacza, to że w wyniku przeprowadzonej transakcji w
    postaci darowizny znaku towarowego na rzecz spółki komandytowej po stronie
    Wnioskodawcy powstało zobowiązanie podatkowe. Jednakże z uwagi na treść art. 59 § 1
    pkt 10 Ordynacji podatkowej zobowiązanie to wygaśnie wskutek zastosowania
    zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 14m powoływanej ustawy. W
    rezultacie na Wnioskodawcy nie będzie również ciążył obowiązek rozliczenia dokonanej
    transakcji darowizny znaku towarowego zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu
    (poniesionej straty) w roku podatkowym 2016.”;
    b) interpretacji indywidualnej DKIS z 26 lutego 2016 r., o sygn. IBPB-1-3/4518-9/15/MO,
    Organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, który wskazał, że: „Tym samym
    stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego rozpoznając za 2015 r. (w tym w złożonym
    rocznym zeznaniu podatkowym) przychody z tytułu świadczeń zrealizowanych przed
    dniem podziału, co do których obowiązek podatkowy (przychód należny) powstanie w
    roku podziału (2015 r.), jak również koszty uzyskania przychodu związane z ZCP i
    powstałe oraz potrącalne w roku podziału (2015 r), w tym koszty uzyskania przychodu
    podatku od nieruchomości od aktywów ZCP należnego za miesiąc podziału, według
    zasad określonych w Pierwotnych Interpretacjach (tekst jedn.: poprzez rozpoznanie
    tych przychodów i kosztów przez Spółkę Przejmującą i brak ich rozpoznania przez
    Spółkę Dzieloną) będzie korzystała z ochrony (w tym zwolnienia) określonej w art. 14m
    § 1 i § 2 pkt 1 w związku z art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej w związku z faktem, że
    Pierwotne Interpretacje posiadają walor ochronny do końca roku podatkowego, w
    którym Spółce doręczono Zmienione Interpretacje, tj. do końca 2015 r., należy uznać za
    prawidłowe.”.
    W konsekwencji, Spółka za 2024 r., będzie uprawniona do skorzystania z Ulgi B+R w
    oparciu o Interpretację APO oraz Pozostałe Interpretacje, w szczególności będzie
    uprawniona do skorzystania z mocy ochronnej wynikającej z tych interpretacji za 2024 r.,
    w tym w odniesieniu do Ulgi B+R za 2024 r. kalkulowanej na potrzeby zeznania CIT-8 i
    informacji CIT/BR składanych już w 2025 r., tj. niezależnie od stwierdzenia wygaśnięcia
    Interpretacji APO lub Pozostałych Interpretacji w 2024 r., przez DKIS w związku z
    wydaniem Interpretacji Ogólnej.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 5
    W ocenie Spółki, argumentacja zawarta w części wspólnej uzasadnienia stanowiska
    Wnioskodawcy do pytań 5 i 6, jednoznacznie wskazuje, że Spółka jest i będzie uprawniona
    do skorzystania z Ulgi B+R w oparciu o zasady zawarte w Interpretacji APO, w
    szczególności jest i będzie uprawniona do skorzystania z mocy ochronnej wynikającej z tej
    interpretacji za 2024 r., w tym w odniesieniu do Ulgi B+R za 2024 r. kalkulowanej na
    potrzeby zeznania CIT-8 i informacji CIT\BR składanych już w 2025 r., tj. niezależnie od
    stwierdzenia wygaśnięcia Interpretacji APO w 2024 r. przez DKIS w związku z wydaniem
    Interpretacji Ogólnej.
    Wnioskodawca stoi więc na stanowisku, że skoro:
    - na gruncie zdarzenia opisanego w Interpretacji APO, Ulga B+R umożliwia Spółce
      obniżenie podstawy opodatkowania (tj. w praktyce obniżenie lub zwolnienie z zapłaty
      podatku)
    - i skutki podatkowe związane z tym zdarzeniem (tj. uprawnieniem do skorzystania z Ulgi
      B+R), miały lub będą miały też miejsce po wydaniu Interpretacji Ogólnej, a

    - obniżenie wysokości podatku do zapłaty lub zwolnienie z zapłaty podatku następuje w
      rocznym rozliczeniu podatkowym (tj. za rok 2024 r.),
    - to Spółka jest i będzie w pełni uprawniona do skorzystania z mocy ochronnej wynikającej
    z Interpretacji APO w odniesieniu do Ulgi B+R za rok 2024, w tym w zakresie jej
    kalkulowania i raportowania na potrzeby zeznania CIT-8 i informacji CIT\BR składanych już
    w 2025 r.
    Podsumowując, w związku z wygaśnięciem Interpretacji APO z tytułu stwierdzenia przez
    DKIS jej niezgodności z Interpretacją Ogólną, Spółka jest i będzie uprawniona do
    korzystania za 2024 r. z mocy ochronnej Interpretacji APO na gruncie O.p., w tym w
    odniesieniu do Ulgi B+R za 2024 r. kalkulowanej na potrzeby zeznania CIT-8 i informacji CIT
    /BR składanych już w 2025 r. (tj. na gruncie art. 27 ustawy o CIT).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 6
    W ocenie Spółki, argumentacja zawarta w części wspólnej uzasadnienia stanowiska
    Wnioskodawcy do pytań 5 i 6, jednoznacznie wskazuje, że Spółka będzie uprawniona do
    skorzystania z Ulgi B+R w oparciu o zasady zawarte w Pozostałych Interpretacjach, w
    szczególności będzie uprawniona do skorzystania z mocy ochronnej wynikającej z tych
    interpretacji za 2024 r., w tym w odniesieniu do Ulgi B+R za 2024 r. kalkulowanej na
    potrzeby zeznania CIT-8 i informacji CIT/BR składanych już w 2025 r., tj. niezależnie od
    ewentualnego stwierdzenia wygaśnięcia Pozostałych Interpretacji w 2024 r., przez DKIS w
    związku z wydaniem Interpretacji Ogólnej.
    Wnioskodawca stoi więc na stanowisku, że skoro:
    - na gruncie zdarzenia opisanego w Pozostałych Interpretacjach, Ulga B+R umożliwia
      Spółce obniżenie podstawy opodatkowania (tj. w praktyce obniżenie lub zwolnienie z
      zapłaty podatku)
    - i skutki podatkowe związane z tym zdarzeniem (tj. uprawnieniem do skorzystania z Ulgi
      B+R), miały lub będą miały też miejsce po wydaniu Interpretacji Ogólnej w 2024 r., a
    - obniżenie wysokości podatku do zapłaty lub zwolnienie z zapłaty podatku następuje w
      rocznym rozliczeniu podatkowym (tj. za rok 2024 r.),
    to Spółka będzie w pełni uprawniona do skorzystania z mocy ochronnej wynikającej z
    Pozostałych Interpretacji w odniesieniu do Ulgi B+R za rok 2024, w tym w zakresie jej
    kalkulowania i raportowania na potrzeby zeznania CIT-8 i informacji CIT\BR składanych już
    w 2025 r.
    Podsumowując, w przypadku wygaśnięcia Pozostałych Interpretacji wydanych przez DKIS
    na cele Ulgi B+R w związku ze stwierdzeniem ich niezgodności z Interpretacją Ogólną,
    Spółka będzie uprawniona do korzystania za 2024 r. z mocy ochronnej Pozostałych
    Interpretacji na gruncie O.p., w tym w odniesieniu do Ulgi B+R za 2024 r. kalkulowanej na
    potrzeby zeznania CIT-8 i informacji CIT\BR składanych już w 2025 r. (tj. na gruncie art. 27
    ustawy o CIT).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 7
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca świadczy wysokiej klasy
    usługi z zakresu prowadzenia prac rozwojowych oraz prototypowania systemów,
    podsystemów oraz realizacji kompletnych produktów i usług.
    Działalność IT Spółki obejmuje wiele obszarów IT, m.in. (...).
    Działalność Wnioskodawcy bazuje na najnowszych technologiach informatycznych oraz na
    samodzielnym opracowywaniu i rozwijaniu przez Spółkę wysoce innowacyjnych,
    kompleksowych rozwiązań w dziedzinie IT.

    W swojej pracy Spółka wykorzystuje nowoczesne technologie według światowych
    standardów w dziedzinie IT. Wnioskodawca realizuje wiele projektów o charakterze
    badawczo-rozwojowym, które dotyczą zarówno innowacji produktowych jak i usługowych.
    Praca koordynowana jest w Spółce w oparciu o nowoczesne metodyki pracy.
    Wnioskodawca ma przyjęty określony schemat postępowania, według którego planuje,
    buduje i kontroluje proces rozwoju nowych rozwiązań (tj. systemów, urządzeń,
    komponentów oprogramowania). Zastosowanie metodyk zwinnych pozwala na
    prowadzenie prac równolegle nad kilkoma zagadnieniami, realizację przez zespoły
    projektowe w danym momencie kilku zadań oraz dostarczenie efektów pracy w krótkich
    odstępach czasu, samoorganizację zespołu projektowego oraz efektywne zarządzanie
    projektem, jak również unikanie przestojów prac.
    W celu realizacji zadań opisanych powyżej, Wnioskodawca zatrudnia wysokiej klasy
    specjalistów, a wśród nich m.in. programistów/inżynierów oprogramowania, architektów
    systemów i oprogramowania, specjalistów ds. jakości/testerów, architektów testów,
    projektantów UI/UX, menedżerów projektów i produktów, dokumentalistów, kadrę
    zarządzającą oraz personel wspierający. Większość pracowników o tak określonych
    kwalifikacjach to osoby z wyższym wykształceniem technicznym, systematycznie
    podnoszące swoje kwalifikacje zawodowe.
    Obszar działalności Spółki oraz tym samym zakres aktywności pracowników powoduje, że
    rezultaty działań pracowników są efektem ich zindywidualizowanej i kreatywnej
    działalności, która może prowadzić do powstania m.in.: kodów źródłowych programów
    komputerowych lub aplikacji mobilnych lub webowych, planów lub prototypów systemów,
    baz oraz struktur danych, stron internetowych, dokumentacji technicznej, publikacji
    naukowych, specyfikacji, planów, analiz, raportów oraz rekomendacji, projektów
    graficznych (np. interfejsu użytkownika, GUI), materiałów reklamowych i marketingowych,
    materiałów audio-wideo, a także prezentacji. Wymienione wyżej prace charakteryzują się
    wysoką niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością. Wymienione prace
    twórcze wykonywane są w ramach prowadzonej przez Spółkę Działalności B+R.
    W związku z powyższym, Spółka zalicza do Kosztów Kwalifikowanych, w ramach Ulgi B+R,
    koszty wynagrodzenia pracowników realizujących Prace B+R w wysokości honorarium za
    przeniesienie praw autorskich do utworu lub utworów stworzonych w ramach Prac B+R
    wraz ze składkami finansowanymi przez płatnika naliczonymi od tego honorarium.
    Jednocześnie, Spółka nie uwzględnia w kalkulacji Ulgi B+R tej części wynagrodzenia
    pracowników która:
    a) przypada na przejęcie majątkowych praw autorskich do utworów niebędących
      efektem działalności twórczej wymienionej w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, w
      szczególności pkt 1 oraz 8 tegoż przepisu,
    b) która przypada na wykonywanie obowiązków pracowniczych, w efekcie których nie
      powstają utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim,
    c) czynności niebędących czynnościami o charakterze twórczym, jak np.: zadania
      administracyjne.
    W tym celu, na podstawie wprowadzonych regulacji oraz prowadzonej na bieżąco
    ewidencji, Spółka zalicza do kalkulacji Ulgi B+R tą cześć wynagrodzenia pracowników
    (honorarium autorskiego), która przypada za przejęcie majątkowych praw autorskich do
    utworów będących efektem ich pracy twórczej w ramach Działalności B+R.
    Należy także podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia czasu pracy pracowników, który musiałby być wykorzystywany do
    kalkulacji Ulgi B+R. Wybór sposobu udokumentowania wydatków czy potwierdzenia czasu
    pracy pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą Działalność B+R. W tym miejscu
    zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,

    dodatki, nagrody, premie, a przede wszystkim wynagrodzenie z tytułu rozporządzania
    przez pracownika prawami autorskimi stanowią przychody ze stosunku pracy wymienione
    w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a zatem mieszczą się w katalogu Kosztów Kwalifikowanych, o
    których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Ponadto, zasadnym jest w tym miejscu wskazanie, że mając na uwadze art. 18d ust. 2 pkt
    1 ustawy o CIT, aby koszty wynagrodzenia pracownika mogły stanowić podstawę do
    odliczenia na podstawie Ulgi B+R, pracownik ten musi realizować wskazany cel, tj.
    wykonywać Prace B+R. W zakresie wykonywanych przez pracownika innych czynności,
    spoza Prac B+R, choć będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, to
    nie będą kosztami poniesionymi na Działalność B+R.
    Należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie
    Działalności B+R przesądza o tym, czy to wynagrodzenie oraz ww. składki od
    wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią Koszt Kwalifikowany.
    Spółka chciałaby także wyjaśnić, że powyższe stanowisko Wnioskodawcy zostało uznane
    za prawidłowe w Interpretacji APO, której wygaśnięcie stwierdził DKIS na skutek wydania
    Interpretacji Ogólnej. Zgodnie z Postanowieniem, Interpretacja APO wygasła w związku ze
    wskazaniem w Interpretacji APO, iż nie będą podlegać odliczeniu w ramach Ulgi B+R kwoty
    wynagrodzeń oraz składek proporcjonalnie przypisanych za dni nieobecności pracownika
    z tytułu Czasu Usprawiedliwionej Nieobecności - poniżej Wnioskodawca przytacza
    fragment, na który powołał się Organ w Postanowieniu:
    „Należy w tym miejscu zauważyć, że ustawodawca w treści art. 18d ust. 2 pkt 1 updop,
    odnosi się do czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-
    rozwojowej, a zatem do czasu faktycznie poświęconego na ten cel.
    Zatem, odliczeniu nie będą podlegały kwoty wynagrodzeń oraz składek proporcjonalnie
    przypisanych do dni nieobecności pracownika tj. wynagrodzeń za czas urlopu,
    wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy.”
    W konsekwencji, Wnioskodawca podkreśla, że w ramach pytania nr 7 zawartego w
    niniejszym wniosku, Spółka odlicza Koszty Kwalifikowane wynikające z kwot wynagrodzeń
    oraz składek proporcjonalnie przypisanych do dni nieobecności pracownika tj. z tytułu
    Czasu Usprawiedliwionej Nieobecności.
    Ponadto, Spółka wskazuje, że wraz z wprowadzeniem od 2025 r. Nowej Metodologii,
    Wnioskodawca nie będzie już korzystał ze Starej Metodologii. W konsekwencji:
    a) pytanie nr 7 do niniejszego wniosku dotyczy stanu faktycznego do 2024 r., który objęty
      jest, zdaniem Wnioskodawcy, mocą ochronną Interpretacji APO, bowiem
    b) od 2025 r. Wnioskodawca będzie rozliczać Ulgę B+R, odliczać Koszty Kwalifikowane
      oraz rejestrować czas pracy pracowników w sposób wskazany w zdarzeniu przyszłym
      opisanym w uzasadnieniu do pytań nr 1-4 zawartych w niniejszym wniosku.
    Podsumowując, koszty wynagrodzenia pracowników realizujących Prace B+R w wysokości
    honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu/utworów stworzonych w ramach
    twórczych prac B+R wraz ze składkami finansowanymi przez płatnika (Spółkę) naliczonymi
    od tego honorarium, mogą stanowić Koszty Kwalifikowane, o których mowa w art. 18d
    ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 26 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278, dalej: „updop”, „uCIT”),
    przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop,
    ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., dalej: „Ustawa SWIN”),
    badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    W art. 4a pkt 28 updop ustawodawca wskazał, że:
    ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy SWIN,
    prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 18d ust. 1 updop,
    podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.
    Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
    przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:

    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 updop,
    koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
    jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop,
    podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
    odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w
    kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
    W myśl art. 18d ust. 7 updop, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym
    lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -
    Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
    których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
    pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5,
    ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Stosownie do art. 18d ust. 8 updop,
    odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia,
    o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w
    art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym
    podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z
    odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1,
    wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
    badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu
    updop,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów
    kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop,
    przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
    podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
    jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
    przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
    zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
    updop,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
    zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Ad. 1
    W celu stwierdzenia, czy Spółka będzie uprawniona do zastosowania Ulgi B+R w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą oraz pracami wykonywanymi przez osoby
    zatrudnione przez Spółkę, które są rejestrowane zgodnie z Nową Metodologią, należy
    przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności
    gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych
    aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
    Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące
    odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone
    w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów
    aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi
    na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podano w słowniku

    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,

    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop – co zostało
    wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF). Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).

    Z treści wniosku wynika, że efektem prac podejmowanych przez Państwa pracowników są
    unikatowe, a więc niemające charakteru odtwórczego produkty lub usługi, które
    dotychczas nie były niestosowane w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania. Powstają one wskutek wysiłku intelektualnego i technologicznego oraz
    wkładu twórczego pracowników Państwa Spółki, a więc nie można przypisać im cech
    automatyczności lub powtarzalności. Wskazali Państwo, że przejawem twórczego
    charakteru prowadzonych w Państwa Spółce prac jest tworzenie nowych produktów
    informatycznych lub udoskonalanie już istniejących poprzez ich modyfikowanie, np.
    dodawanie nowych funkcjonalności.
    Wskutek indywidualnej i twórczej działalności osób zatrudnianych przez Państwa powstają
    dobra niematerialne, takie jak (...). Powyższe dobra niematerialne tworzone są w ramach
    działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Państwa Spółkę.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka będzie uprawniona do zastosowania
    Ulgi B+R w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz pracami wykonywanymi
    przez osoby zatrudnione przez Spółkę, które są rejestrowane zgodnie z Nową
    Metodologią, jest prawidłowe.
    Ad. 2
    W opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że w związku z Nową
    Metodologią na cele Ulgi B+R będą Państwo zaliczać jako Koszty Kwalifikowane:
    a) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R wynagrodzenie zasadnicze w
    takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    b) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R wynagrodzenie za nadgodziny
    w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    c) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R diety i inne należności za czas
    podróży służbowej pracownika, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
    według ustalonej proporcji;
    d) wypłacany pracownikom Spółki realizującym Prace B+R dodatek za pracę w porze
    nocnej, dodatek za pracę w niedziele i święta oraz dodatek wyrównawczy, w takiej
    części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym
    czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    e) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R premie i nagrody wymienione w
    opisie stanu faktycznego, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
    według ustalonej proporcji;
    f) ponoszone przez Spółkę koszty związane z programem sportowym, w takiej części, w
    jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    g) ponoszone przez Spółkę koszty związane z pakietami medycznymi, w takiej części, w
    jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji;
    h) ponoszone przez Spółkę koszty związane z nabyciem okularów korekcyjnych lub
    soczewek kontaktowych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
    Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu
    według ustalonej proporcji;
    i) wypłacane pracownikom Spółki realizującym Prace B+R ekwiwalenty za niewykorzystany
    urlop, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R

    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej
    proporcji;
    j) wypłacana byłym pracownikom lub rodzinom pracowników Spółki realizujących Prace
    B+R odprawa emerytalno-rentowa, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym
    miesiącu według ustalonej proporcji;
    l) ponoszone przez Spółkę koszty obliczonych od powyższych należności składek na
    ubezpieczenia społeczne, płacone przez Wnioskodawcę jako pracodawcę, w takiej
    części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym
    czasie pracy pracownika w danym miesiącu według ustalonej proporcji.
    Wskazać należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane
    m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj.
    wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał
    zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego
    pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla
    Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.
    W przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko
    związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie
    z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych
    pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych
    przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo, wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja
    2017 r. o Uldze B+R, zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju
    ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie
    ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności
    innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły
    koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej
    czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym
    czasie pracy pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163, dalej: „updof”):
    za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
    wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
    finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
    wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty
    za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość
    została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak
    również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne
    kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest
    katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc
    wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka będzie uprawniona do rozpoznania
    Kosztów B+R jako Kosztów Kwalifikowanych i ich odliczenia od podstawy opodatkowania
    na gruncie art. 18d ust. 1 w zw. z art. 18 ustawy o CIT (część pytania z wyłączeniem
    kosztów wynagrodzeń za czas nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie
    umowy o pracę), jest prawidłowe.
    Ad. 3
    Z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykorzystują Państwo narzędzia do rejestracji czasu pracy
    pracowników w związku z realizacją Projektów B+R, co jest następnie wykorzystywane
    przy obliczaniu Kosztów Kwalifikowanych i finalnie wysokości Ulgi B+R.
    W 2024 r. i w latach poprzednich, Państwa Spółka wykorzystywała i nadal wykorzystuje
    narzędzia informatyczne pozwalające na określenie Kosztów Kwalifikowanych i wysokości
    Ulgi B+R.
    Zdecydowali się Państwo na wprowadzenie od 2025 r., zmian w systemie informatycznym
    służącym do określenia czasu pracy przeznaczonego przez pracowników na realizację
    Działalności B+R (dalej: „Nowa Metodologia”). Możliwość wprowadzenia Nowej
    Metodologii pozwoli Państwa Spółce na zaktualizowanie systemów informatycznych do
    najnowszych rozwiązań obecnie wykorzystywanych na rynku.
    Raportowanie i zatwierdzanie czasu pracy na gruncie Nowej Metodologii będzie opierać
    się na bieżącej rejestracji czasu pracy poświęconej przez pracowników Wnioskodawcy na
    Działalność B+R. Oznacza to, że pracownicy zobowiązani będą regularnie wprowadzać
    informację o dokładnym czasie poświęconym na konkretny Projekt B+R.
    Ponadto, będą Państwo weryfikować zadeklarowany czas pracy przez pracowników na
    Działalność B+R poprzez jego merytoryczną weryfikację i zatwierdzanie przez
    przełożonych, np. menadżera zajmującego się danym Projektem B+R. Warto także dodać,
    że przełożony w ramach wykorzystywanego systemu informatycznego będzie posiadał
    narzędzia do zmiany liczby zadeklarowanych godzin przez pracownika, jeżeli uzna to za
    stosowne i zgodne z rzeczywistością.
    Zadeklarowany czas pracy przez pracowników Spółki w danym miesiącu i jego
    zatwierdzeniu przez przełożonych, będzie następnie wykorzystywany do kalkulowania
    Kosztów Kwalifikowanych, tj. zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 18d ust. 2-3 w zw. z
    art. 18d ust. 1 uCIT.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 updop,
    podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
    uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m.

    Z kolei, w myśl art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U.
    z 2023 r., poz. 120 ze zm.),
    Księgi rachunkowe obejmują zbiory zapisów księgowych, obrotów (sum zapisów) i sald,
    które tworzą:
    dziennik;
      a) księgę główną;
      b) księgi pomocnicze;
      c) zestawienia: obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych;
      d) wykaz składników aktywów i pasywów (inwentarz).
    Jednocześnie, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o rachunkowości,
    konta ksiąg pomocniczych zawierają zapisy będące uszczegółowieniem i uzupełnieniem
    zapisów kont księgi głównej. Prowadzi się je w ujęciu systematycznym jako wyodrębniony
    system ksiąg, kartotek (zbiorów kont), komputerowych zbiorów danych, uzgodniony z
    saldami i zapisami na kontach księgi głównej.
    Przywołane regulacje nakładają na podatnika, chcącego skorzystać z ulgi badawczo-
    rozwojowej, obowiązek wyodrębnienia kosztów ponoszonych w związku z działalnością
    badawczo-rozwojową w rozumieniu updop. Ustawa nie precyzuje jednak, w jaki sposób to
    wyodrębnienie powinno zostać wykonane. Wyodrębnienie kosztów na działalność
    badawczo-rozwojowej w ewidencji rachunkowej ma być podstawą do kalkulacji ulgi
    badawczo-rozwojowej.
    Zatem, podatnik ma obowiązek dokonać wyodrębnienia w taki sposób, aby możliwe było
    zidentyfikowanie kosztów kwalifikowanych, dających prawo do skorzystania z ulgi w
    kwocie odpowiedniej dla danej kategorii.
    W związku z powyższym, dla określenia możliwości skorzystania z ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową, istotne będzie prowadzenie działalności, która spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu updop, oraz posiadanie wyodrębnionej
    ewidencji kosztów kwalifikowanych.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka będzie uprawniona do rozpoznania
    Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych w ramach Ulgi B+R, tj. kalkulowanej na gruncie
    Nowej Metodologii, a które to powstały w latach stosowania przez Spółkę Starej
    Metodologii, jest prawidłowe.
    Ad. 4
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że składając w minionych latach podatkowych
    zeznania o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej), o których mowa w art. 27
    ust. 1 uCIT (dalej: „zeznanie CIT-8”) oraz informacje o odliczeniach od podstawy
    opodatkowania kosztów uzyskania przychodów poniesionych na Działalność B+R (dalej:
    „informacja CIT/BR”), mimo wykazywania w danym (minionym) roku podatkowym
    podstawy opodatkowania w kwocie wyższej niż 0 zł, nie odliczała dostępnych Kosztów
    Kwalifikowanych tak, żeby obniżyć podstawię opodatkowania do 0 zł (tj. odliczała w części i
    pozostałą część przenosiła na następne okresy), mimo posiadania w tym (minionym) roku
    podatkowym: (i) Kosztów Kwalifikowanych powstałych w tym (minionym) roku
    podatkowym oraz (ii) nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych z lat wcześniejszych w
    stosunku do tego (minionego) roku podatkowego (powstałych nie później jednak niż
    sześcioletni okres, o którym mowa w art. 18d ust. 8 uCIT; dalej: „Nieodliczone Koszty
    Kwalifikowane”).
    Zgodnie z art. 27 ust. 1 updop,
    Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
    zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej

    w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym
    zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty
    poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym
    terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu
    wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.
    W myśl art. 18d ust. 8 updop,
    odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    Jak wynika z ww. art. 18d ust. 8 updop, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok
    podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia. Zdanie 1 ww. przepisu oznacza, że Wnioskodawca w danym roku
    podatkowym jest uprawniony do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej w odniesieniu
    do tych kosztów kwalifikowanych, które zostały przez niego rozpoznane jako koszty
    uzyskania przychodów w tym roku podatkowym.
    Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się
    pierwszeństwo wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i
    celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia
    przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego
    tekstu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia
    językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm. Jak podkreślił
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1077/12,
    wykładnia językowa konkretnego przepisu prawa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni
    prawa, ale także zakreśla jej granice. Próba dokonania wykładni, która byłaby sprzeczna z
    językowym znaczeniem przepisu prawa byłaby naruszeniem zasady praworządności.
    Językowe znaczenie przepisu prawa wyznacza bowiem granice dopuszczalnej wykładni,
    gdyż „formuła słowna jest (...) granicą wszelkiego dopuszczalnego sensu, jakiego możemy
    poszukiwać w tekście przepisów prawa” (zob. wyrok NSA z 18 grudnia 2000 r., III SA 3055
    /09, „Monitor Podatkowy” 2001, nr 4; również R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa
    podatkowego, Warszawa 1995, s. 101-102). Nie ma w szczególności konieczności potrzeby
    sięgania po argumenty celowościowe wtedy, gdy już po zastosowaniu reguł
    znaczeniowych albo metody językowej i dyrektyw systemowych uda się osiągnąć właściwy
    wynik wykładni, to jest ustalić pozbawione cech niedorzeczności znaczenie
    interpretowanej normy (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 1
    marca 2007 r., III CZP 94/06, OSNC 2007, nr 7-8, poz. 95 i wyrok Sądu Najwyższego z 8
    maja 1998 r., I CKN 664/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 7). Jeżeli przepis prawa jest
    jednoznaczny w swej warstwie językowej, nie zachodzi potrzeba, ani możliwość,
    stosowania innych metod wykładni. W innych przypadkach ustalenie treści normy prawnej
    zawartej w gramatycznym sformułowaniu przepisu prawa może wymagać odwołania się
    do dalszych metod wykładni, np. wykładni systemowej wewnętrznej lub zewnętrznej.
    Metodami wykładni systemowej czy celowościowej nie można wykroczyć poza ramy
    możliwych znaczeń interpretowanego przepisu wynikające z jego wykładni gramatycznej.
    Wykładnia przepisu dokonana z naruszeniem tej zasady stanowi już wykładnię contra
    legem, a więc prowadzi do naruszenia przepisu podlegającego interpretacji.
    Analizując cytowane powyżej przepisy nie można Państwa stanowiska uznać za
    prawidłowe.

    W przepisie art. 18d ust. 8 updop, wprost wskazano, że odliczenia dokonuje się w
    przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu
    podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń. Z opisu sprawy wprost
    wynika, że Państwa Spółka, nie ponosiła straty w minionych latach podatkowych, a jedynie
    nie odliczała dostępnych kosztów kwalifikowanych (tj. odliczała w części i pozostałą część
    przenosiła na następne okresy).
    „Kwota przysługujących odliczeń”, o której mowa w treści ww. przepisu, oznacza całkowitą
    kwotę odliczeń przysługujących podatnikowi w danym roku - wynikającą zarówno z
    kosztów działalności badawczo-rozwojowej poniesionych w roku bieżącym, jak i w latach
    poprzednich (ale nieodliczonych w ramach ulgi B+R ze względu na nieosiągnięcie dochodu
    w odpowiedniej wysokości).
    Zatem, na kwotę Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych winny składać się wyłącznie
    koszty kwalifikowane w części która w poprzednich latach podatkowych nie została
    odliczona z uwagi na poniesienie straty lub osiągnięty dochód w wysokości niższej od
    kwoty poniesionych kosztów kwalifikowanych.
    Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy Spółka jest i będzie uprawniona do
    rozpoznania Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych także w części, która w ubiegłych
    latach podatkowych nie została odliczona od podstawy opodatkowania mimo wykazania
    w danym (minionym) roku podatkowym podstawy opodatkowania w kwocie wyższej niż 0
    zł i posiadania Kosztów Kwalifikowanych, w tym Nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych,
    możliwych jeszcze do odliczenia w tym (minionym) roku podatkowym, jest nieprawidłowe.
    Ad. 5-6
    W myśl art. 14e § 1a pkt 2 Ordynacji podatkowej:
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu stwierdzić wygaśniecie
    interpretacji indywidualnej, jeżeli jest ona niezgodna z interpretacją ogólną wydaną w
    takim samym stanie prawnym.
    Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:
    Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej
    wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego
    orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może
    szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu
    sprawy podatkowej.
    Zgodnie z art. 14m Ordynacji podatkowej:
    § 1. Zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona, której
    wygaśnięcie stwierdzono lub która nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy
    podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym
    ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:
    1) zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do
    interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu
    sprawy podatkowej oraz
    2) skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący
    przedmiotem interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo po
    doręczeniu interpretacji indywidualnej.
    § 2. Zwolnienie, o którym mowa w § 1, obejmuje:
    1) w przypadku rocznego rozliczenia podatków - okres do końca roku podatkowego, w
    którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację
    indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu
    odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze
    stwierdzeniem jego prawomocności;

    2) w przypadku kwartalnego rozliczenia podatków - okres do końca kwartału, w którym
    opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację
    indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu
    odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze
    stwierdzeniem jego prawomocności, oraz kwartał następny;
    3) w przypadku miesięcznego rozliczenia podatków - okres do końca miesiąca, w którym
    opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację
    indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu
    odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze
    stwierdzeniem jego prawomocności, oraz miesiąc następny.
    Jak wynika z powołanych unormowań, zastosowanie się do interpretacji przepisów prawa
    podatkowego przed jej wygaśnięciem nie może szkodzić wnioskodawcy. Zasada ta służy
    realizacji funkcji gwarancyjnej interpretacji indywidualnych. Jej szczególnym przejawem
    jest zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia
    będącego przedmiotem interpretacji. Na mocy art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej w
    przypadku stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji indywidualnej, zwolnienie takie jest
    uzależnione od łącznego zaistnienia następujących przesłanek wymienionych w
    powołanym przepisie:
    1. miało miejsce zastosowanie się do interpretacji, która następnie została wygaszona,
    2. zastosowanie się do tej interpretacji spowodowało, że zobowiązanie podatkowe nie
      zostało prawidłowo wykonane, co potwierdza interpretacja ogólna, w związku z
      wydaniem której nastąpiło wygaszenie interpretacji,
    3. skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący
      przedmiotem interpretacji miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej.
    Należy przy tym podkreślić, że w myśl art. 5 Ordynacji podatkowej,
    zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie
    podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy
    podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa
    podatkowego.
    W analizowanym przypadku, aby mogli Państwo skorzystać z mocy ochronnej interpretacji
    APO oraz Pozostałych interpretacji, konieczne jest aby zastosowanie się do tych
    interpretacji miało miejsce przed stwierdzeniem wygaśnięcia tych interpretacji.
    Należy wskazać, że wygaszenie interpretacji indywidualnej nastąpiło w trybie art. 14e § 1a
    pkt 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu stwierdzić wygaśniecie
    interpretacji indywidualnej, jeżeli jest ona niezgodna z interpretacją ogólną wydaną w
    takim samym stanie prawnym.
    W myśl art. 14a § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej,
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego
    stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe, w szczególności
    dokonując ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek (interpretacje ogólne) - przy
    uwzględnieniu orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zatem, w sytuacji gdy:
      • stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku odpowiada
        zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym
        stanie prawnym,
      • rozstrzygnięcie co do zakresu oraz sposobu stosowania przepisów prawa
        podatkowego w interpretacji indywidualnej jest niezgodne,

    zachodzi podstawa do stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji indywidualnej w tym trybie.
    Oznacza to, że wydane interpretacje które zostały wygaszone nie były prawidłowe, a
    zatem i postępowanie adresatów, którzy się do nich zastosowali, również nie było w
    świetle wydanej interpretacji ogólnej prawidłowe. Ale ponieważ działali oni w zaufaniu do
    wydanych interpretacji, ustawodawca przyznaje im za ten okres ochronę wskazując, że
    zastosowanie się do interpretacji nie może szkodzić.
    Zgodnie z art. 14m § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zwolnienie to rozciąga się do końca
    okresu rozliczeniowego, w tym wypadku rocznego, ze względu na to, że Wnioskodawca
    jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych składa zeznanie roczne.
    Powyższe nie oznacza to jednak, że Spółka za 2024 r., będzie uprawniona do skorzystania
    z Ulgi B+R w oparciu o Interpretację APO oraz Pozostałe Interpretacje, w szczególności
    będzie uprawniona do skorzystania z mocy ochronnej wynikającej z tych interpretacji za
    2024 r., w tym w odniesieniu do Ulgi B+R za 2024 r. kalkulowanej na potrzeby zeznania CIT-
    8 i informacji CIT/BR składanych już w 2025 r., tj. niezależnie od stwierdzenia wygaśnięcia
    Interpretacji APO lub Pozostałych Interpretacji w 2024 r., przez DKIS w związku z
    wydaniem Interpretacji Ogólnej.
    Jak wynika bowiem z powyższych przepisów, okres ochronny w związku z wygaśnięciem
    Interpretacji APO oraz Pozostałych Interpretacji przysługuje w przypadku zastosowania się
    do interpretacji, która następnie została wygaszona. Kluczowa jest zatem okoliczność
    „zastosowania się” do wydanej interpretacji. W niniejszej sprawie mamy bowiem do
    czynienia ze specyficzną ulgą, którą nie stosuje się w trakcie roku podatkowego, a dopiero
    w momencie złożenia zeznania podatkowego za dany rok. Istotą tej ulgi jest bowiem
    dodatkowe odliczenie od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych B+R, oprócz
    wcześniejszego ujęcia ich w kosztach uzyskania przychodów. Zatem, opisanej ulgi nie
    stosuje się w trakcie roku podatkowego, a realnie w roku następnym. Nie obejmuje on
    zatem sytuacji objętej Państwa zapytaniem, bowiem skorzystanie z ulgi B+R za 2024 r. w
    oparciu o Interpretacje APO i Pozostałe Interpretacje nastąpi w momencie składania
    zeznania podatkowego za ten rok, czyli już w 2025 r. Oznacza to, że zastosowanie się do
    wygaszonych w 2024 r. interpretacji nie miało miejsca przed stwierdzeniem ich
    wygaszenia tylko już po wygaśnięciu.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 5 i 6 należy uznać za nieprawidłowe.
    Ad. 7
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w
    danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez
    płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998
    r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu.
    Wskazać należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane
    m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj.
    wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał
    zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego
    pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić koszt
    kwalifikowany w całości.
    W przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko
    związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie
    z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych
    pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych

    przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo, wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja
    2017 r. o Uldze B+R, zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju
    ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie
    ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności
    innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły
    koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej
    czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym
    czasie pracy pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
    wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
    finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
    wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty
    za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość
    została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak
    również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne
    kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest
    katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc
    wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Reasumując, koszty wynagrodzenia pracowników realizujących Prace B+R w wysokości
    honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu/utworów stworzonych w ramach
    twórczych prac B+R wraz ze składkami finansowanymi przez płatnika (Spółkę) naliczonymi
    od tego honorarium, mogą stanowić Koszty Kwalifikowane, o których mowa w art. 18d
    ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    W części pytania oznaczonego we wniosku nr 2 w zakresie kosztów wynagrodzeń za czas
    nieobecności pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę, zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Powołane przez Wnioskodawcę wyroki Sądu są rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie,
    osadzonej w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Rozstrzygnięcia
    dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a
    organy podatkowe nie są związane rozstrzygnięciami sądów w indywidualnych sprawach.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych
    stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i
    nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.