Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.485.2017.1.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-19
Teza: opodatkowanie wycofania z działalności gospodarczej samochodu osobowego,
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; leasing; majątek-majątek osobisty; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2017 r. (data wpływu 26 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wycofania z działalności gospodarczej samochodu osobowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania wycofania z działalności gospodarczej samochodu osobowego,

*   sprzedaży samochodu osobowego wycofanego z działalności gospodarczej

oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Opis stanu faktycznego:

1.  Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.
2.  Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
3.  W 2015 roku została zawarta z firmą leasingową i na okres 36 miesięcy umowa leasingu na samochód osobowy dla celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Samochód jest przedmiotem leasingu operacyjnego.
4.  Czynsze leasingowe księgowane są w kosztach działalności gospodarczej w kwocie netto i dokonywane jest częściowe odliczanie podatku vat od czynszów leasingowych zgodnie z przepisami ustawy o VAT.
5.  W lipcu 2017 roku dokonano zmiany umowy leasingu w ten sposób, że strony skróciły okres leasingu do 29 miesięcy.
6.  Zgodnie z umową, po zakończeniu umowy leasingobiorcy przysługiwało prawo do nabycia własności przedmiotu leasingu za cenę sprzedaży określoną w umowie jako kwota wykupu.
7.  Po zakończeniu umowy leasingu Wnioskodawca nabył od firmy leasingowej przedmiot leasingu (samochód osobowy).
8.  Faktura dokumentująca nabycie samochodu została wystawiona na Wnioskodawcę - osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i będącą wcześniej stroną umowy leasingowej (leasingobiorcą).
9.  Wnioskodawca nie zamierza wykorzystywać nabytego samochodu w działalności gospodarczej.
10.  Nabyty samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych.
11.  W momencie wykupu Wnioskodawca przeznaczył samochód na cele osobiste, prywatne, w żaden sposób niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
12.  Wnioskodawca nie odliczył i nie zamierza odliczyć całości lub części podatku naliczonego przy zakupie samochodu.

1.  Zdarzenie przyszłe:

1.  Wnioskodawca zakłada, że w przyszłości dokona sprzedaży samochodu nabytego w sposób opisany w stanie faktycznym, przy czym sprzedaż ta, o ile nastąpi, nastąpi nie wcześniej niż po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie samochodu od firmy leasingowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Pytanie do stanu faktycznego:

Czy przekazanie na cele osobiste samochodu (prywatne, czyli do swojego majątku, odrębnego od działalności gospodarczej) w opisanym stanie faktycznym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania zadanego do stanu faktycznego: Przekazanie samochodu po wykupie z leasingu na cele prywatne nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie:

1.  Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 poz. 710 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
2.  Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części , a także wszelkie postacie energii, (art. 2 ust. 2 pkt 6 ustawy).
3.  Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (art. 7 ust. 1 ustawy).
4.  Przez dostawę towarów należy rozumieć również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1)przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia 2)wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych (art. 7 ust. 2 ustawy).

1.  Z powyższego wynika, że jeżeli podatnik przekazał nieodpłatne na cele osobiste towary nienależące do jego przedsiębiorstwa lub podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie na cele osobiste tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania.
2.  W świetle art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
3.  Działalność gospodarcza (art. 15 ust, 2 ustawy) obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców, lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
4.  Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania działalności opodatkowanej, podatnikowi, o którym mowa w art. 15. przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
5.  Wnioskodawcy, przy nabyciu od firmy leasingowej samochodu takie prawo nie przysługiwało, ponieważ samochód nie służy i nie będzie służył wykonywaniu czynności opodatkowanych, ponieważ w momencie nabycia (wykupu) samochód został przeznaczony na cele osobiste, prywatne, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
6.  Ponadto, samochód nigdy nie był towarem należącym do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.
7.  A tym samym, skoro jak wykazano powyżej nie został spełniony warunek określony w art. 7 ust. 2 t.j. podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu samochodu z leasingu, oraz samochód nie był towarem należącym do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, to przekazanie na cele osobiste, prywatne, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, a także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2015 roku została zawarta z firmą leasingową i na okres 36 miesięcy umowa leasingu na samochód osobowy dla celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Samochód jest przedmiotem leasingu operacyjnego. Zgodnie z umową, po zakończeniu umowy leasingobiorcy przysługiwało prawo do nabycia własności przedmiotu leasingu za cenę sprzedaży określoną w umowie jako kwota wykupu. Po zakończeniu umowy leasingu Wnioskodawca nabył od firmy leasingowej przedmiot leasingu (samochód osobowy). Faktura dokumentująca nabycie samochodu została wystawiona na Wnioskodawcę - osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i będącą wcześniej stroną umowy leasingowej (leasingobiorcą). Wnioskodawca nie zamierza wykorzystywać nabytego samochodu wdziałalności gospodarczej. Nabyty samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. W momencie wykupu Wnioskodawca przeznaczył samochód na cele osobiste, prywatne, w żaden sposób niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie odliczył i nie zamierza odliczyć całości lub części podatku naliczonego przy zakupie samochodu.

Wnioskodawca wniósł o rozstrzygnięcie w zakresie opodatkowania przekazania samochodu na cele osobiste.

W odniesieniu do powyższej kwestii należy wskazać, że w myśl art. 7091 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459), zwanej dalej Kodeksem cywilnym, przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin – art. 70916 Kodeksu cywilnego.

Wobec powyższego, umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W świetle ustawy leasing jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi.

Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.

Należy ponownie wskazać, że z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, tj. jeżeli:

*   dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,

*   przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,

*   przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu sprawy, po zakończeniu umowy leasingu Wnioskodawca wykupił przedmiot leasingu (samochód), ale Wnioskodawca nie zamierzał wykorzystywać go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i już w momencie wykupu Wnioskodawca przeznaczył go na cele osobiste, prywatne, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem, w zaistniałej sytuacji, skoro Wnioskodawca w momencie wykupu przeznaczył samochód na cele osobiste, prywatne, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą, należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług przy wykupie tego samochodu.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że przekazanie przez Wnioskodawcę przedmiotowego samochodu osobowego na cele osobiste, po jego wykupie, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż przy nabyciu (wykupie) samochodu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejszą interpretacją rozstrzygnięto wniosek dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wycofania z działalności gospodarczej samochodu osobowego.

W podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży samochodu osobowego wycofanego z działalności gospodarczej oraz podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we…, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.