Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-451/12/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-07-13
Teza: Opodatkowanie sprzedaży udziałów w działkach.
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.)) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2012 r. (data wpływu 13 kwietnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 5 lipca 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziałów w działkach - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 kwietnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 5 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziałów w działkach.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Aktem notarialnym z dnia 7 czerwca 2011 r. - umową sprzedaży nabył Pan udział ½ w działce numer, obszaru 0,6080 ha. Zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez Wójta Gminy z dnia 31 maja 2011 r., miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego utracił ważność 1 stycznia 2003 r., a działka numer określona była jako „tereny wielofunkcyjnej zabudowy wiejskiej”. Ponadto, zgodnie z uchwałą Rady Gminy z dnia 13 sierpnia 2010 r. w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowa działka – leży w granicach terenów pod nazwą „Obszary docelowo zabudowane i zainwestowane, w tym: nowe większe tereny inwestycyjne – zabudowa o wiodącej funkcji mieszkaniowej”. Z wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu mapy ewidencyjnej wydanych w dniu 31 maja 2011 r. wynikało, że działka ta stanowiła grunty orne i rowy. Opisywana działka została decyzją Wójta Gminy z 12 sierpnia 2011 r. podzielona na działki (0,1356 ha) i (0,4724 ha). Następnie decyzją Wójta Gminy z 30 września 2011 r. działka została podzielona na działki (0,1359 ha), (0,1360 ha) i (0,0647 ha). Od gruntów ustalany był i płacony podatek rolny.

We wszystkich działkach posiadał Pan udział wynoszący ½. Następnie zostały sprzedane przez Pana :

*   w dniu 24 października 2011 r. – udział w działce i udział w działce,
*   w dniu 7 listopada 2011 r. – udział w działce i udział w działce,
*   w dniu 27 stycznia 2012 r. – udział w działce nr i udział w działce.

Wszystkie działki - zgodnie z wypisem rejestru gruntów oraz wyrysem z mapy ewidencyjnej- stanowiły na moment sprzedaży grunty orne. Stan prawny odnośnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego na moment sprzedaży był taki, jak opisany powyżej. Wszystkie działki były niezabudowane. Dla sprzedawanych działek sprzedający nie występowali o wydanie decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Działki te nie były uzbrojone w media. Jak wynika z uzupełnienia do wniosku w przeszłości nie nabywał Pan i zbywał nieruchomości i w związku z tym nie rejestrował się jako podatnik VAT czynny dla tych transakcji. Celem nabycia nieruchomości był zakup na cele inwestycyjne (lokata kapitału). Przedmiotowy grunt od chwili jego nabycia był obsadzony ogórecznikiem. Nie był jednak wykorzystywany do prowadzenia działalności rolniczej ani świadczenia usług rolniczych. Działki te były przedmiotem kilku transakcji na rzecz kilku nabywców. Nie podejmował Pan działań o charakterze typowym dla podmiotów prowadzących działalność w zakresie handlu w związku z przygotowaniem gruntów do sprzedaży. W szczególności nie było czynione uzbrojenie terenu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż powyższych udziałów w działkach podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Pana zdaniem, sprzedaż powyższych udziałów w działkach podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Opisana sprzedaż korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Pana zdaniem sprzedaż udziałów w działkach jest dostawą terenów, która może korzystać ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu. Ustawa nie przesądza sposobu ustalania, jaki grunt jest terenem budowlanym lub przeznaczonym pod zabudowę. W tym zakresie należy odwołać się do orzecznictwa sądowego, w szczególności do wyroku NSA wydanego w siedmioosobowym składzie dniu 17 stycznia 2011 r. (sygn. I FPS 8/10), zgodnie z którym „W świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, przy zastosowaniu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla klasyfikacji terenu niezabudowanego, wiążące są zapisy ewidencji gruntów i budynków, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy”. Wyrok powyższy jest dla oceny niniejszej sprawy o tyle istotny, że w rozstrzyganym przez NSA stanie faktycznym brak było aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego, w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nieruchomość była położona na ternach budownictwa mieszkaniowo-usługowego, a w ewidencji gruntów nieruchomość była oznaczona jako grunt rolny. Stan faktyczny był zatem bardzo zbliżony do stanu faktycznego opisanego w ramach niniejszego wniosku. Powołuje się Pan na obszerną argumentację zawartą w uzasadnieniu powyższego wyroku NSA, w tym w zakresie przepisów wspólnotowych, w szczególności natomiast zwraca uwagę, iż w ocenie Sądu: „w związku z tym, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest źródłem prawa miejscowego (art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), nie może ono stanowić podstawy do ustalenia prawa do zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT”. W przedmiotowej sprawie dla sprzedanych działek nie ma planu miejscowego, a opisana w przedstawionym stanie ewidencja gruntów potwierdza rolny charakter nieruchomości. Zatem w Pana ocenie sprzedaż przedmiotowych udziałów w nieruchomości powinna korzystać ze zwolnienia od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami - w myśl postanowień art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 7 ust. 1 ustawy określa, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wskazując w ustawie czynności podlegające opodatkowaniu ustawodawca odszedł od czysto cywilistycznego pojęcia dostawy towarów, jako przeniesienia własności towaru. Z brzmienia ww. przepisów wynika bowiem, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, czy działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy wykonujący wolny zawód.

W przedmiocie opodatkowania sprzedaży działek wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10).

Udzielając odpowiedzi na postawione pytania prejudycjalne Trybunał wskazał, iż czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie, zdaniem Trybunału, okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu, działaniach marketingowych. Trybunał podkreślił, że działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W powyższej kwestii wypowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2011 r. I FSK 1059/10 orzekając, iż istotna jest ocena, czy w świetle okoliczności danej sprawy zainteresowany w celu dokonania sprzedaży gruntów podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkowałoby koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w świetle tego przepisu, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym. Fakt podjęcia takich czynności jak np. uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy gruntów nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z treści wniosku wynika, iż nabył Pan udział ½ w działce numer…, obszaru 0,6080 ha. Opisywana działka została decyzją Wójta Gminy z 12 sierpnia 2011 r. podzielona na działki …(0,1356 ha) i …(0,4724 ha). Zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez Wójta Gminy z dnia 31 maja 2011 r., miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego utracił ważność 1 stycznia 2003 r. , a działka numer …określona była jako „tereny wielofunkcyjnej zabudowy wiejskiej”. Następnie decyzją Wójta Gminy z 30 września 2011 r. działka …została podzielona na działki …(0,1359 ha), …(0,1360 ha) i …(0,0647 ha).Wszystkie działki zgodnie z wypisem rejestru gruntów oraz wyrysem z mapy ewidencyjnej stanowiły na moment sprzedaży grunty orne.

Dokonał Pan sprzedaży:

*   w dniu 24 października 2011 r. – udział w działce ….i udział w działce….,
*   w dniu 7 listopada 2011 r. – udział w działce ….i udział w działce….,
*   w dniu 27 stycznia 2012 r. – udział w działce nr ….i udział w działce…..

Wszystkie działki były niezabudowane. Dla sprzedawanych działek sprzedający nie występowali o wydanie decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W przeszłości nie nabywał Pan i zbywał nieruchomości i w związku z tym nie rejestrował się jako podatnik VAT czynny dla tych transakcji. Celem nabycia nieruchomości był zakup na cele inwestycyjne (lokata kapitału). Przedmiotowy grunt od chwili jego nabycia był obsadzony ogórecznikiem. Nie był jednak wykorzystywany do prowadzenia działalności rolniczej ani świadczenia usług rolniczych. Działki te były przedmiotem kilku transakcji na rzecz kilku nabywców. Nie podejmował Pan działań o charakterze typowym dla podmiotów prowadzących działalność w zakresie handlu w związku z przygotowaniem gruntów do sprzedaży. W szczególności nie było czynione uzbrojenie terenu.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych regulacji stwierdzić należy, że mimo, iż grunty spełniają definicję towarów zawartą z art. 2 pkt 6 ustawy, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby dokonując sprzedaży działek gruntu, działał Pan w charakterze handlowca. Z treści wniosku nie wynika, aby poza podziałem wykonał Pan czynności mające na celu przygotowanie gruntu do sprzedaży. Ponadto z wniosku wynika, iż nieruchomość nie była wykorzystywana do celów działalności gospodarczej. Powyższe wyklucza zatem handlowy cel transakcji. W konsekwencji sprzedając udziały w opisanych działkach korzystał Pan z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Taka czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Reasumując należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] - że sprzedaż udziałów w przedmiotowych działkach - nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku w zakresie dokonanej sprzedaży.

Podkreślić należy, iż powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań –sprzedaż udziałów w działkach – nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze, że we własnym stanowisku stwierdził Pan, iż przedmiotowe czynności podlegają zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 - stanowisko to należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ul. Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.