Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.234.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem, umorzenia
części zadłużenia i wypłaty kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: banki
cel-cele mieszkaniowe
kredyt
kwota-kwota dodatkowa
odsetki
umorzenie
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 25 kwietnia 2025r. (wpływ 5 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    18 sierpnia 2006 roku Wnioskodawczyni B.A. wraz z mężem C.A. zawarli z Bankiem X
    umowę kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny udzielonego w walucie wymienialnej w
    kwocie 30.520 CHF na zakup domu mieszkalnego jednorodzinnego położonego w J., z
    przeznaczeniem na potrzeby własne.
    (...) 2023 r. zmarł C.A..
    6 września 2024 r. zawarto Aneks nr 2 do Umowy kredytu pomiędzy B.A., D.A., E.A., F.A.,
    G.H.. Na podstawie Aneksu nr 2 z 6 września 2024 r. w związku ze śmiercią
    Kredytobiorcy C.A. doszło m.in. do zmiany oznaczenia Stron Umowy nr (...) z 18 sierpnia
    2006 r.
    Kwota wypłaconego przez Bank kredytu wynosiła 74.804,52 złotych.
    Pomiędzy kredytobiorcami a bankiem powstał spór dotyczący skuteczności
    poszczególnych postanowień umownych i ważności całej Umowy, który zawisł w sprawie
    za sygn. akt (...) o ustalenie i zapłatę toczącej się przed Sądem Okręgowy (...).
    Wnioskodawczyni pozwem z 12 września 2022 roku wniosła o ustalenie nieważności
    umowy kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny nr (...) zawartej 18 sierpnia 2006 roku
    oraz zasądzenie od Banku kwoty stanowiącej sumę należności wpłaconych przez
    Kredytobiorców z tytułu zawartej umowy.
    Postanowieniem z 9 stycznia 2023 roku Sąd Okręgowy (...), sygn. Akt (...) udzielił
    zabezpieczenia roszczenia poprzez zawieszenie obowiązku świadczenia przez
    Kredytobiorców na rzecz Banku rat kapitałowo-odsetkowych wynikających z zawartej
    umowy kredytu, poczynając od dnia wydania postanowienia.
    Kredytobiorcy w okresie od 1 października 2006 roku do 9 stycznia 2023 roku (tj. do
    dnia wydania postanowienia o zabezpieczeniu) wpłacili na poczet zobowiązania z tytułu
    zawartej umowy kwotę 102.910,77 złotych, na którą składają się następujące kwoty:
    • kwota 74.640,86 złotych tytułem spłaconego kapitału kredytu za okres od 1
      października 2006 roku do 9 stycznia 2023 roku (tj. do dnia wydania postanowienia o
      zabezpieczeniu);
    • kwota 26.559,92 złotych tytułem spłaconych odsetek umownych za okres od 1
      października 2006 roku do 9 stycznia 2023 roku (tj. do dnia wydania postanowienia o
      zabezpieczeniu);
    • kwota 45,49 złotych tytułem spłaconych odsetek karnych od 1 października 2006 roku
      do 12 września 2022 roku;
    • kwota 988 złotych tytułem pobranej prowizji za udzielenie kredytu;

    • kwota 510,46 złotych tytułem opłaconej składki ubezpieczenia z tytułu kredytowania
      wkładu finansowego;
    • kwota 166,04 złotych tytułem opłaconej składki ubezpieczenia kredytu w okresie
      przejściowym obowiązującym do czasu ustanowienia prawomocnego wpisu hipoteki.
    W dniu listopada 2024 roku w toku prowadzonego postępowania sądowego zawarto
    ugodę. Zgodnie z treścią przedmiotowej ugody w księgach rachunkowych Banku na dzień
    13.11.2024 wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła 7.529,76 CHF, a
    po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia
    poprzedzającego dzień zawarcia Ugody 4,6460, zadłużenie Kredytobiorcy na dzień
    zawarcia Ugody wynosi 34.983,26 złotych. Bank zwolnił Kredytobiorcę z długu (umarza
    zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie 34.983,26 złotych oraz wypłacił Kredytobiorcy kwotę
    dodatkową w wysokości 40.000 PLN na rachunek należący do B.A..
    Bank nie przesłał Wnioskodawczyni PIT-11 w związku z zawarciem ugody.
    Uzupełnienie wniosku
    Zgodnie z postanowieniami § 33 umowy kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny nr (...) z
    18.08.2006 r. „Kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za zadłużenie wynikające z umowy”.
    Pierwotnie kredytobiorcami byli B.A. i C.A.. Następnie w związku ze śmiercią kredytobiorcy
    C.A. na podstawie Ankesu nr 2 z 6 września 2024 roku spadkobiercy po zmarłym, tj. B.A., D.
    A., E.A., F.A. i G.H. wstąpili do umowy w miejsce zmarłego kredytobiorcy. Jednocześnie
    zgodnie z art. 1 ust. 5 aneksu spadkobiercy zobowiązali się solidarnie do spłaty zadłużenia
    z tytułu udzielonej zmarłemu C.A. wierzytelności na warunkach określonych w umowie
    kredytu.
    Wnioskodawczyni oświadcza, iż nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku w
    związku z umorzeniem kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z preambułą Ugody: „zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest polubowne
    zakończenie Sporu i uchylenie stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy
    poprzez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej”.
    Zgodnie z postanowieniami § 1 ust. 4 Ugody: „Strony dokonują zmiany waluty zadłużenia,
    określonej w Umowie, na walutę polską na zasadach określonych w § 1 ust. 5 i nast.”.
    Zgodnie z § 1 ust. 5 Ugody: „Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły,
    iż kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia
    Umowy, tj. od dnia 18.08.2006 r., stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach, o
    których mowa w § 1 ust. 6, z zachowaniem:
    (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy, tj. okresu kredytowania - 239
    miesięcy licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty kredytu w ratach
    annuitetowych, z uwzględnieniem § 1 ust. 7,
    (2) poniesionych opłat, prowizji i składek ubezpieczeniowych.
    Zgodnie z postanowieniami § 1 ust. 6, 7 i 8 warunki udzielenia kredytu złotowego, o
    których mowa w § 1 ust. 5, zostały określone w sposób następujący:
    (...)
    Zgodnie z postanowieniami § 1 ust. 7 i 8 Ugody rozliczenie dotychczas spłaconych rat
    kredytu udzielonego na podstawie Umowy na poczet kredytu w złotych, o którym mowa w
    § 1 ust. 5, a którego warunki udzielenia zostały określone w § 1 ust. 6, następuje w ten
    sposób, że wartość spłat dokonanych na podstawie Umowy zostanie zaliczona w pierwszej
    kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie - rat kapitałowych kredytu w złotych.
    Powstała nadwyżka pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt
    1, od którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór - powiększa kapitał do spłaty, o
    którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1, od którego naliczane są kolejne odsetki. Odsetki bieżące

    od ostatniej spłaty raty podlegają rozliczeniu do dnia zawarcia Ugody na zasadach
    określonych w § 1 ust. 6 pkt 2. Przed zawarciem niniejszej Ugody Bank przedłożył
    Kredytobiorcy Zestawienie stanowiące podstawę rozliczenia Umowy, a Kredytobiorca
    potwierdza jego otrzymanie.
    Zgodnie z postanowieniami § 1 ust. 8 Ugody po zmianie waluty zadłużenia na walutę
    polską, w wyniku przeprowadzonych negocjacji Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem § 1
    ust. 5-7, pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na
    dzień zawarcia Ugody wynosi 0 złotych. Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do
    Kredytobiorcy w związku z Umową. Jednocześnie Bank odstępuje od naliczania odsetek
    bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony uznają, iż kredyt
    udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości.
    Zgodnie z postanowieniami § 1 ust. 9 Ugody Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza
    zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie 34.983,26 złotych. Na kwotę zwolnienia z długu składa
    się zadłużenie z następującego tytułu w poniższych wysokościach: kapitał (pozostała do
    spłaty kwota kredytu): 33.124,68 złotych, odsetki skapitalizowane: 0 złotych, odsetki
    zapadłe niespłacone: 1.837,68 złotych, odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0
    złotych, odsetki zawieszone: 0 złotych, odsetki bieżące: 20,90 złotych.
    Kwota dodatkowa w wysokości 40.000 złotych została ustalona w toku prowadzenia
    negocjacji z Bankiem. W związku ze złożonym pozwem Wnioskodawczyni domagała się
    stwierdzenia nieważności zawartej umowy z uwagi na abuzywność jej postanowień i
    zwrotu wszelkich wpłat dokonanych na rzecz Banku. Jednocześnie miała świadomość
    roszczeń Banku o zwrot wypłaconego na jej rzecz kapitału kredytu. W związku z
    powyższym w toku prowadzonych negocjacji Wnioskodawczyni wyrażała wolę zawarcia
    ugody pod warunkiem, iż Bank dokonana na jej rzecz zwrotu różnicy pomiędzy kwotą
    spłaconych przez nią rat a kwotą wypłaconego kapitału kredytu. Dodatkowo
    Wnioskodawczyni domagała się wypłacenia odsetek ustawowych od dochodzonej kwoty
    liczonych co najmniej od daty wytoczenia powództwa. Bank w toku prowadzonych
    negocjacji zaproponował kwotę 40.000 złotych, która to kwota miała stanowić częściowo
    zwrot nadpłaconych rat (różnica pomiędzy kwotą spłaconych rat a kwotą wypłaconego
    kapitału wynosiła 28.106,25 złotych), a częściowo zwrot odsetek dochodzonych w pozwie
    (Wnioskodawczyni wnosiła o odsetki od dochodzonej kwoty od dnia wniesienia pozwu, tj.
    od dnia 13 września 2022 roku i na dzień zawarcia ugody ich łączna wysokość wynosiła
    25.341,67 złotych). Przy czym, w treści ugody wskazana została łącznie kwota dodatkowa
    w wysokości 40.000 złotych bez dookreślenia jej części składowych.
    Pytania
    1. Czy jako podatnik jest Pani zobowiązana zapłacić podatek dochodowy od osób
      fizycznych od kwoty 40.000 złotych otrzymanej przez Panią w wyniku ugody zawartej z
      bankiem?
    2. Czy w przypadku umorzenia przez Bank części kredytu hipotecznego zaciągniętego w
      2006 r. zastosowanie znajdzie w stosunku do Pani zaniechanie poboru podatku
      dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z
      dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
      niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
      na cele mieszkaniowe?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Kwota dodatkowa w wysokości 40.000 złotych otrzymania przez Wnioskodawczynię w
    ramach zawartej ugody w części obejmującej kwotę 28.106,25 złotych nie stanowi
    przychodu do opodatkowania, natomiast w części obejmującej kwotę 11.893,75 złotych
    stanowi dochód podlegający opodatkowaniu.

    Wnioskodawczyni jako kredytobiorca wpłaciła kwotę 102.910,77 złotych, natomiast
    wysokość otrzymanego kredytu wynosiła 74.804,52 złotych. Tym samym środki w
    wysokości 28.106,25 złotych są ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione
    przez wnioskodawczynię z własnych środków. Tym samym kwota 28.106,25 złotych
    otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w
    majątku Wnioskodawczyni.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego
    źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem
    art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f,
    suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem
    ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art.
    30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego
    źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-1 5, art. 17 ust.
    1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik - czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów - uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego

    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania "w szczególności", wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Odnosząc się zatem do skutków podatkowych otrzymania przez wnioskodawczynię
    dodatkowej kwoty na podstawie ugody z bankiem wyjaśnić należy, iż zgodnie z definicją
    dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem
    pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez
    ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W okolicznościach przedmiotowego stanu faktycznego w związku z zawarciem ugody bank
    dokona dodatkowej wypłaty w wysokości 40.000 złotych. Przy czym kwota 28.106,25
    złotych odpowiadać będzie różnicy pomiędzy kwotą otrzymanego kredytu a kwotą spłat
    dokonanych przez Wnioskodawczynię z tytułu spłaty zaciągniętego kredytu. Tym samym
    środki w wysokości 28.106,25 złotych stanowić będą ekwiwalent wydatków, które były
    uprzednio poniesione przez Wnioskodawczynię z własnych środków. Kwota dodatkowa w
    wysokości 28.106,25 złotych otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje
    więc faktycznego przyrostu majątku Wnioskodawczyni i będzie dla Wnioskodawczyni
    neutralna podatkowo.
    Analogiczne wnioski przedstawione zostały w interpretacji z dnia 29 lipca 2024 r. o sygn.
    0112- KDIL2-1.4011.514.2024.2.DJ, z dnia 1 marca 2024 r. o sygn. 0112-KDIL2-
    1.4011.75.2024.1.MK, z dnia 28 października 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.709.2024.1.
    MB.
    Ad 2
    Wnioskodawczyni spełnia wszystkie warunki określone w Rozporządzeniu Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe, dlatego urząd skarbowy zaniecha poboru od Wnioskodawczyni
    podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia przez Bank części kwoty
    przedmiotowego kredytu.
    Umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast stosownie do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592 z późn. zm.), wyjaśnić należy, że zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia
    Ministra Finansów:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w
    ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
    gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa
    w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
    gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo
    jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne,
    zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie
    do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia, zmieniony rozporządzeniem z dnia 20 grudnia 2022 r. (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 2743), które weszło w życie 24 grudnia 2022 r., stanowi, że zaniechanie, o
    którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od
    dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, iż umorzona przez Bank część kwoty kredytu (kapitału) stanowić będzie
    dla Wnioskodawczyni przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Niemniej
    jednak Wnioskodawczyni będzie spełniała wszystkie przesłanki umożliwiające
    zastosowanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę
    pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 powołanej
    ustawy mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro
    bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego
    otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów
    uzyskania przychodów dla celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).

    Źródła przychodów
    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog
    źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe umorzenia części zobowiązania kredytowego
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym wartość umorzonej Pani części kredytu na podstawie zawartej ugody z
    bankiem stanowi dla Pani przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowany do źródła, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które określa rozporządzenie Ministra Finansów.
    Na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102):

      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast w myśl § 3 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.

    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 przytoczonego rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    zadłużenia zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Tym
    samym nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu umorzenia
    przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego. Pani stanowisko w zakresie
    obowiązku podatkowego związanego z umorzeniem kredytu przez bank jest prawidłowe.
    Skutki podatkowe wypłaty przez bank „kwoty dodatkowej”
    Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty przez bank ustalonej w ugodzie kwoty
    pieniężnej określonej jako „kwota dodatkowa”, o uzyskaniu przychodu w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na
    skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Z informacji przedstawionych przez Panią we wniosku wynika, że bank w toku
    prowadzonych negocjacji zaproponował kwotę 40.000 złotych, która miała stanowić
    częściowo zwrot nadpłaconych rat, a częściowo zwrot odsetek dochodzonych w pozwie.
    Skoro więc kwota 28.106,25 zł – jak Pani wskazała we wniosku – jest ekwiwalentem
    wydatków, które były uprzednio poniesione przez Panią z własnych środków, to nie
    spowoduje ona faktycznego przyrostu w Pani majątku. Tym samym nie stanowi przychodu
    do opodatkowania w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i jej uzyskanie nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z powyższego, art. 21 ust. 1 pkt 95b powołanej ustawy zwalnia z
    opodatkowania m.in. odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Z kolei kwota 11.893,75 zł, będąca częściowo wypłatą odsetek ustawowych za zwłokę od
    należności niepodlegających opodatkowaniu, podlega zwolnieniu od podatku
    dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy. Stąd też Pani
    stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji został złożony przez Panią w swojej
    indywidualnej sprawie, ta interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla innych
    współkredytobiorców.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.