Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.222.2021.14.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Rozliczenie się jako osoba samotnie wychowująca dzieci.
Słowa kluczowe: korekta
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
zeznania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2021 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    6 grudnia 2019 r. uprawomocnił się wyrok rozwodowy z orzeczeniem naprzemiennej
    opieki nad dziećmi. Ustalono miejsce zamieszkania dzieci z każdorazowym miejscem
    zamieszkania ich matki (czyli Pani), a miejsce pobytu dzieci zgodnie z orzeczoną opieką
    naprzemienną. Chcąc rozliczyć się za 2020 rok, (...) 2021 r. o godzinie (...) zadzwoniła Pani
    na Nr KIS i spytała, czy biorąc pod uwagę ww. fakty może rozliczyć się jako rodzic samotnie
    wychowujący dzieci. Dostała Pani pozytywną informację, a Pan z którym rozmawiała
    przytoczył częściowo treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2020 r.
    II FSK 383/20 „Kryterium samotnego wychowywania dzieci w rozumieniu art. 6 ust. 4 p.d.o.
    f. a wychowywanie dziecka naprzemiennie przez rozwiedzionych małżonków.” Biorąc pod
    uwagę odpowiedź jaką Pani uzyskała, jeszcze tego samego dnia rozliczyła PIT wybierając
    opcję dedykowaną dla osób samotnie wychowujących dzieci. 26 lutego 2021 r. zadzwoniła
    Pani do swojego Urzędu Skarbowego chcąc uzyskać

## Dodatkowe informacje

i usłyszała, że
    Pani ma wątpliwości, czy ten status należy się Pani. Dodała Pani, że nie ma przyznanych
    alimentów, zaś Pani były mąż prowadząc własną działalność nie korzysta z rozliczenia
    przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci. Nie mieszka Pani z byłym
    mężem i ponosi samodzielnie wszelkie koszty związane z utrzymaniem domu (a w tym
    koszty związane z utrzymaniem dzieci w okresach kiedy one są z Panią, czyli w każdy co
    drugi tydzień).
    W uzupełnieniu doprecyzowała Pani, że w stosunku do Niej i Jej dzieci nie mają
    zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku
    tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych. Jedyny przychód jaki ma Pani wynika z umowy o pracę.
    Pytania
    1. Czy biorąc pod uwagę ww. fakty oraz złożone już zeznanie, może zachować Pani
    rozliczenie z zachowaniem statusu rodzica samotnie wychowującego dzieci?
    2. Czy może Pani złożyć korektę do zeznania za rok 2019, kiedy to rozliczyła się
    indywidualnie?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, biorąc pod uwagę Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20
    maja 2020 r. II FSK 383/20 „Kryterium samotnego wychowywania dzieci w rozumieniu art.
    6 ust. 4 p.d.o.f. a wychowywanie dziecka naprzemiennie przez rozwiedzionych
    małżonków” oraz sytuację życiową, uważa Pani, że spełnia wszelkie kryteria rodzica
    samotnie wychowującego dzieci. W 2019 r. swoją sytuację ocenia Pani identycznie jak w
    2020 r., w związku w powyższym uważa Pani, że zasadne jest złożenia korekty za 2019 rok
    i rozliczenie tego roku z wykorzystaniem preferencyjnego rozliczenia dla osób samotnie
    wychowujących dzieci.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 29 kwietnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP3-2.4011.222.2021.2.MS, w której uznałem Pani stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Pani 30 kwietnia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną

    21 maja 2021 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wniosła Pani o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania, w
    tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    7 grudnia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 1458/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 28 listopada 2024 r. sygn. akt II FSK 319/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 28 listopada 2024
    roku.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.):
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1. małoletnie,
      2. bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
        zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3. do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
        o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym
        niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały
        dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub
        art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej

        wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek
        określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym
        przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Stosownie do art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Wątpliwość Pani wzbudziła kwestia, czy na gruncie art. 6 ust. 4 ustawy podatku
    dochodowym od osób fizycznych kryterium samotnego wychowywania dziecka jest
    spełnione również wtedy, gdy rozwiedziony rodzic wychowuje dziecko naprzemiennie z
    drugim rodzicem, tj. w odosobnieniu od drugiego rodzica dziecka oraz bez jego udziału,
    wykonuje czynności stanowiące proces wychowania w innym miejscu i czasie, niż drugi
    rodzic.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 7 grudnia 2021 r. sygn. akt III SA
    /Wa 1458/21 wskazał, że:
      Analogiczne zagadnienie prawne było przedmiotem orzekania przez Naczelny Sąd
      Administracyjny (zob. np. wyrok NSA z 17 sierpnia 2021 r. sygn. akt II FSK3083/19;
      wyrok NSA z 6 maja 2021 r. sygn. akt II FSK 412/19, wyrok NSA z 12 lutego 2020 r.
      sygn. akt II FSK 383/20, wyrok NSA z 14 lipca 2021 r. sygn. akt II FSK 3790/18). Sąd w
      składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela zawartą tam argumentację, a
      ocenę prawną wyrażoną w powołanych orzeczeniach w pełni aprobuje, stąd też w
      dalszej części uzasadnienia będzie posługiwał się argumentacją zbieżną z tą, która
      została przedstawiona w tych wyrokach.
      Zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego,
      podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego
      panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w
      stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub
      osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
      praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub
      opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
      zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

      3) do ukończenia 25. roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
      o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach
      regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
      podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w
      łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
      podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
      pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
      rodzinnej;
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
      Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca zaliczył (ze względu na stan cywilny)
      do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci dwa rodzaje podmiotów: (1) osobę,
      która nie pozostaje w związku małżeńskim (będącą panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację); lub (2) osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek
      został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
      Jednakże obie kategorie podmiotów, aby mogły skorzystać z preferencyjnego
      opodatkowania swoich dochodów, muszą spełnić warunek samotnego
      wychowywania dziecka w roku podatkowym. Samotne wychowywanie nie musi przy
      tym mieć miejsca przez cały rok podatkowy. Z treści przepisu to nie wynika.
    Dalej Sąd wskazał, że:
      Biorąc pod uwagę literalne brzmienie interpretowanego przepisu, dla potrzeb
      odkodowania znaczenia sformułowania "osoby samotnie wychowującej dziecko",
      fundamentalne znaczenie ma wyraz "samotnie". Zgodnie ze Słownikiem Języka
      Polskiego "samotność" lub "samotny" oznacza "przebywanie, życie w odosobnieniu,
      bez rodziny, bez towarzystwa", "niemający w nikim wsparcia, dziejący się bez
      wsparcia innych", "niemający żony lub niemająca męża", "znajdujący się gdzieś
      całkiem sam, zdany tylko na siebie" (sjp.pl; sjp.pwn.pl; SJP pod red. M. Szymczaka, t.
      III, s. 177, PWN, Warszawa 1981 r.). Leksykalne znaczenie wyrazu "samotny"
      ("samotność") ukierunkowuje na odkodowanie sformułowania "rodzic samotnie
      wychowujący dzieci", jako rodzica wychowującego dzieci (dziecko) w odosobnieniu
      od drugiego rodzica dzieci (dziecka) i bez jego udziału, przebywającego z dziećmi
      (dzieckiem) w innym miejscu niż drugi rodzic. Bezsprzecznie kryterium "samotności"
      wyklucza się z kryterium "wspólności". Wyraz "wspólny" w jego zasadniczym
      znaczeniu oznacza m.in. "wykonywanie razem z innymi". Jeśli zatem rozwiedziony
      rodzic nie wykonuje w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności, przy
      współudziale drugiego rodzica, składających się na proces jego czynności
      wychowawczych, to wręcz nielogiczne jest twierdzenie, że czyni to wspólnie z drugim
      rodzicem (por. wyrok NSA z 20 maja 2020 r., sygn. akt II FSK 383/20, opubl. CBOSA).
    W ocenie Sądu:
      Wykładnia literalna art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. nie pozwala na ograniczenie statusu osoby
      samotnie wychowującej dziecko wyłącznie do rodzica, który w trakcie roku
      podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowuje
      dziecko. Ustawodawca nie zastrzegł tego wprost w tym przepisie, wskazując tylko, że
      rodzic chcący skorzystać z ulgi musi "w roku podatkowym samotnie wychowywać
      dzieci". Należy mieć przy tym na uwadze fakt, że ustawodawca nowelizując ustawę
      od dnia 1 stycznia 2011 r. (Dz. U. z 2010 r. nr 226, poz. 1478) uchylił ust. 5 art. 6 u.p.d.
      o.f., który regulował definicję "osoby samotnie wychowującej dzieci". Literalna

      wykładnia aktualnie obowiązującego przepisu nie pozwala na ograniczenie takiego
      statusu wyłącznie do rodziców wychowujących dzieci bez wsparcia drugiego z
      rodziców, bowiem przepis wskazuje tylko, że rodzic chcący skorzystać z ulgi musi "w
      roku podatkowym samotnie wychowywać dzieci". Rezygnacja z legalnej definicji
      pojęcia "osoby samotnie wychowującej dzieci" w połączeniu z nowym brzemieniem
      art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. wskazuje na zamierzony zabieg ustawodawcy, który uwzględnił
      aktualną sytuację społeczną i preferencje Państwa w zakresie polityki prorodzinnej.
      Wykładnię literalną art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. wspiera wykładnia celowościowa i
      systemowa art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela
      przedstawione w tym zakresie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w
      wyroku z 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 573/15. Otóż należy mieć na uwadze, że
      celem wprowadzenia ulgi było umożliwienie preferencyjnego rozliczenia
      podatkowego dla tych osób, które w roku podatkowym doświadczyły samotnej,
      samodzielnej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywaniem. Cel ten wpisuje się w
      idee polityki prorodzinnej Państwa, która na gruncie prawa podatkowego
      realizowana jest na wiele sposobów (m.in. odliczenia od podatku dochodowego od
      osób fizycznych, zwolnienia podatkowe w podatku od spadków i darowizn). Zgodnie
      z art. 71 ust. 1 Konstytucji RP Państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej
      uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i
      społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze
      strony władz publicznych. Co prawda wychowywanie dzieci w rodzinach niepełnych
      nie jest stanem pożądanym, jednak w zmieniających się realiach społecznych, należy
      uwzględnić szczególną ochronę i pomoc Państwa wobec takich rodzin, np. poprzez
      umożliwienie rodzicom samotnie wychowującym dzieci skorzystanie z ulgi
      podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był w tym czasie
      wyeliminowany z opieki i wychowania dzieci, taki bowiem warunek przeczyłby
      polityce prorodzinnej Państwa zmierzającej do systemowego wsparcia rodziców w
      wychowaniu dzieci, zwłaszcza w samotnym wychowaniu dzieci. Samotne
      wychowywanie dzieci w trakcie roku podatkowego, w rozumieniu jakie nadaje temu
      pojęciu organ podatkowy w zaskarżonej decyzji, mogłoby być zrealizowane jedynie w
      odniesieniu do wdów, wdowców i osób rozwiedzionych, którym przyznano wyłączną
      władzę rodzicielską, tymczasem art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. na równi przyznaje ulgę
      wszystkim rodzicom i opiekunom prawnym wychowującym dzieci samotnie,
      niezależnie od przyczyny pozostawania cywilnie w stanie wolnym.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, a także uzasadnienie wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 grudnia 2021 r. sygn. akt III SA
    /Wa 1458/21 - można uznać Panią za osobę samotnie wychowującą dzieci. Wobec tego
    przysługuje Pani uprawnienie do preferencyjnego rozliczania się z podatku dochodowego
    od osób fizycznych, przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.
    Zatem może Pani zachować rozliczenie w 2020 r. z zachowaniem statusu rodzina
    samotnie wychowującego dzieci, a także dokonać korekty zeznania za 2019 r., w którym
    rozliczyła się Pani indywidualnie.
    Zgodnie bowiem z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Z art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Stosownie do art. 3 pkt 5 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

    Pani stanowisko jest więc prawidłowe.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie
    wydania pierwotnej interpretacji indywidualnej z 29 kwietnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-
    2.4011.222.2021.2.MS, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie
    tej samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 7 grudnia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 1458/21 (data
    wpływu wyroku 16 kwietnia 2025 r.).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    W toku postępowania w sprawie wydania interpretacji upoważniony organ nie
    przeprowadza jakiegokolwiek postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do
    wydania interpretacji czerpie wyłącznie z przedstawionego przez stronę opisu stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie
    się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu
    faktycznego. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w
    toku ewentualnego postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.