Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.335.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-12
Teza: Czy w związku z przepływami finansowymi pomiędzy spółkami
wchodzącymi w skład PGK wynikającymi z zasad opisanych w
Procedurze, obejmującymi rozliczanie zaliczek PGK,
zobowiązania rocznego oraz korekt CIT na poziomie PGK, po
stronie spółek wchodzących w skład PGK nie powstaną
przychody lub koszty uzyskania przychodów, które należy
uwzględnić przy ustalaniu dochodu bądź straty podatkowej
PGK zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: grupa-podatkowa grupa kapitałowa
koszt-koszty uzyskania przychodów
procedura
przychód-powstanie przychodu
spółki-spółka dominująca
zaliczka-zaliczka na podatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Podmiot
opodatkowania-Podatkowe grupy kapitałowe
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1a-ust. 3a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 1a-ust. 7
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia czy w związku z przepływami finansowymi pomiędzy spółkami wchodzącymi w
    skład PGK wynikającymi z zasad opisanych w Procedurze, obejmującymi rozliczanie
    zaliczek PGK, zobowiązania rocznego oraz korekt CIT na poziomie PGK, po stronie spółek
    wchodzących w skład PGK nie powstaną przychody lub koszty uzyskania przychodów ,
    które należy uwzględnić przy ustalaniu dochodu bądź straty podatkowej PGK zgodnie z
    art. 7a ust. 1 ustawy o CIT.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 1 lipca 2025 r. oraz w odpowiedzi na wezwanie pismem z
    18 lipca 2025 r. (data wpływu tego samego dnia) oraz pismem z 7 sierpnia 2025 r. (data
    wpływu tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca :

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu)
    Wnioskodawca jest Podatkową Grupą Kapitałową X. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub
    „PGK”), o której mowa w art. 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (dalej jako: „ustawa o CIT”), reprezentowaną przez spółkę dominującą
    A. S.A. (dalej jako „Spółka dominująca”).
    Umowa o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej została zawarta (...) 2025 r. na okres
    trzech lat podatkowych, tj. (...) do 31 grudnia 2027 r. Umowa o utworzeniu podatkowej
    grupy kapitałowej została zarejestrowana przez właściwego naczelnika urzędu
    skarbowego w dniu (...) 2025 r. W skład PGK wchodzi Spółka dominująca, a także spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki akcyjne, w których Spółka dominująca
    posiada minimum 75% udziałów (akcji) w kapitale zakładowym (dalej jako „spółki
    zależne”). Spółki tworzące PGK uzgodniły wewnętrzną procedurę regulującą zasady
    związane z rozliczaniem podatku dochodowego od osób prawnych na poziomie PGK
    („Procedura”). Procedura reguluje:
    a. Kalkulację zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych;
    b. Kalkulację dochodu i podatku dochodowego od osób prawnych (zobowiązania
      rocznego) oraz sporządzania zeznania rocznego,
    c. Przekazywanie środków pieniężnych na poczet zaliczek na podatek dochodowy od
      osób prawnych,
    d. Kalkulację i dokonywanie korekt rozliczeń w podatku dochodowym od osób prawnych,
    e. Odliczanie od dochodu PGK strat podatkowych poszczególnych spółek, poniesionych
      przed utworzeniem PGK.
    Na dzień składania niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Procedura
    nie została przyjęta (podpisana) przez spółki tworzące PGK. Wnioskodawca wskazuje, że
    Procedura zacznie obowiązywać po upływie pierwszego okresu rozliczeniowego PGK, tj. I
    kwartału pierwszego roku podatkowego PGK, od 1 lipca 2025 r.

    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowali Państwo jednak, że niniejszy wniosek dotyczy
    wyłącznie zdarzenia przyszłego. Wskazali Państwo, że powyższa informacja ulega zmianie
    w taki sposób, że ww. Procedura zostanie przyjęta i podpisana oraz zacznie obowiązywać
    dopiero po otrzymaniu interpretacji indywidualnej wydanej na podstawie ww. wniosku z
    dnia 11 czerwca br., a nie jak pierwotnie wskazano od 1 lipca 2025 r.
    [Kalkulacja zaliczek]
    Zgodnie z Procedurą, każda ze spółek tworzących PGK zobowiązała się do prowadzenia
    ewidencji umożliwiającej ustalenie podstawy opodatkowania, w szczególności poprzez
    odpowiednią ewidencję uzyskiwanych przychodów, a także kosztów uzyskania
    przychodów z danego źródła przychodów.
    W przypadku, gdy dana spółka zależna posiada stratę podatkową w danym źródle
    przychodów, poniesioną przed utworzeniem PGK, dochód PGK w danym źródle
    przychodów może zostać obniżony o tę stratę w przypadku, gdy łącznie zostaną spełnione
    warunki określone w art. 7a ust. 4 ustawy o CIT, tj.:
    a) strata podlegałaby odliczeniu od dochodu danej spółki na podstawie art. 7 ust. 5,
      gdyby spółka ta nie weszła w skład PGK;
    b) strata została poniesiona przez spółkę nie wcześniej niż w piątym roku podatkowym,
      poprzedzającym rok podatkowy PGK, za który dokonuje się tego obniżenia;
    c) strata nie została odliczona od dochodu spółki na podstawie art. 7 ust. 5;
    d) spółka osiągnęła w roku podatkowym, za który dokonuje się tego obniżenia, dochód z
      tego źródła przychodów, z którego poniesiona została strata.
    Zgodnie z Procedurą oraz art. 7a ust. 5 ustawy o CIT kwota obniżenia dochodu PGK o
    poniesioną stratę nie przekroczy 50% wysokości tej straty oraz nie przekroczy kwoty
    dochodu ze źródła przychodów osiągniętego w okresie rozliczeniowym, za który dokonuje
    się tego obniżenia, przez daną spółkę wchodzącą w skład PGK, która poniosła tę stratę.
    Powyższe zasady mają zastosowanie również przy kalkulacji zaliczki na podatek
    dochodowy od osób prawnych („CIT”) od dochodu osiągniętego przez PGK za dany okres
    rozliczeniowy („zaliczka PGK”), przy czym okresem rozliczeniowym na potrzeby kalkulacji
    zaliczki może być miesiąc lub kwartał.
    Spółki zależne zobowiązują się do przekazywania Spółce dominującej za każdy okres
    rozliczeniowy informacji o:
        uzyskanych przychodach z poszczególnych źródeł dochodu,
        poniesionych kosztach uzyskania przychodów z poszczególnych źródeł dochodu,
        niewykorzystanych stratach z poszczególnych źródeł dochodu, poniesionych przed
        utworzeniem PGK,
        podstawie opodatkowania w ramach danego źródła przychodu,
        kosztach finansowania dłużnego, a także przychodach o charakterze odsetkowym
        wynikających z umów, których stroną spółki inne niż wchodzące w skład PGK,
        odpisach amortyzacyjnych zaliczonych w danym okresie rozliczeniowym do
        kosztów uzyskania przychodów,
        zaliczonych w danym okresie rozliczeniowym do kosztów uzyskania przychodów
        kosztów finansowania dłużnego nieuwzględnionych w wartości początkowej
        środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Spółka dominująca po otrzymaniu informacji od spółek zależnych obliczy zaliczkę PGK,
    przy czym obliczenia kwoty zaliczki PGK Spółka dominująca dokonuje:

    a) sumując przychody i koszty uzyskania przychodów z danego źródła przychodów
      wszystkich spółek wchodzących w skład PGK,
    b) sumując przychody o charakterze odsetkowym oraz koszty finansowania dłużnego
      wynikające z umów, których stroną są spółki inne niż wchodzące w skład PGK na
      potrzeby określenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, która zgodnie z ustawą
      o CIT powinna zostać wyłączona z kosztów uzyskania przychodów PGK,
    c) ustalając dochód stanowiący nadwyżkę sumy przychodów wszystkich spółek
      wchodzących w skład PGK uzyskanych z danego źródła przychodów nad sumą
      kosztów uzyskania przychodów wszystkich spółek PGK, osiągniętych w danym okresie
      rozliczeniowym,
    d) weryfikując możliwość odliczenia strat poszczególnych spółek wchodzących w skład
      PGK od dochodu PGK na zasadach określonych w art. 7a ust. 4 ustawy o CIT.
    Następnie, stosując przyjęty klucz alokacji (opisany niżej), Spółka dominująca obliczy
    udział odpowiednich spółek w pokryciu kwoty zaliczki PGK, a następnie przekaże
    odpowiednim spółkom zależnym kwoty należne do przekazania na rachunek Spółki
    dominującej tytułem udziału w zaliczce PGK.
    Wysokość kwoty należnej od danej spółki wchodzącej w skład PGK na poczet wpłaty
    zaliczki PGK za dany okres rozliczeniowy ustalana jest poprzez zastosowanie proporcji
    dochodu podatkowego wykazanego przez daną spółkę wchodzącą w skład PGK, w
    stosunku do całości dochodu PGK w danym źródle przychodów, obliczonego z
    wyłączeniem:
    a) strat podatkowych (tj. nadwyżek kosztów uzyskania przychodów nad przychodami)
      spółek zależnych oraz Spółki dominującej powstałych w danym okresie rozliczeniowym
    oraz
    b) dochodów spółek zależnych oraz Spółki dominującej, jeżeli straty podatkowe tych
      spółek poniesione przed utworzeniem PGK odliczane zgodnie z treścią art. 7a ust. 4-5
      ustawy o CIT uwzględniane są w podstawie opodatkowania PGK (do wysokości straty
      odliczanej w danym okresie rozliczeniowym).
    W przypadku, gdy wszystkie wpłaty od Spółek zależnych nie wpłyną na rachunek Spółki
    dominującej w ustawowym terminie zapłaty zaliczki, Spółka dominująca pokryje zaliczkę
    PGK za odpowiednie Spółki zależne z własnych środków pieniężnych, a Spółki zależne
    przekażą przypadające na nich wpłaty w terminie 7 dni od upływu ustawowego terminu
    zapłaty zaliczki przez PGK.
    [Kalkulacja zobowiązania rocznego]
    Zgodnie z Procedurą kalkulacja zobowiązania rocznego CIT jest dokonywana na
    analogicznych zasadach, jak w przypadku zaliczek na CIT. W przypadku, gdy zobowiązanie
    roczne PGK w CIT jest niższe od sumy zaliczek PGK wpłaconych przez PGK w trakcie roku
    podatkowego, tj. wystąpi nadpłata, Spółka dominująca rozdysponuje nadpłatę w jeden z
    następujących sposobów:
    1) poprzez przekazanie nadpłaty na rzecz spółek zależnych, które wykazały dochód za
      dany okres rozliczeniowy poprzez zastosowanie proporcji dochodu podatkowego
      wykazanego przez daną spółkę wchodzącą w skład PGK, w stosunku do całości
      dochodu PGK w danym źródle przychodów, obliczonego z wyłączeniem:
    a) strat podatkowych (tj. nadwyżek kosztów uzyskania przychodów nad przychodami)
      spółek zależnych oraz Spółki dominującej powstałych w danym roku podatkowym
    oraz

    a) dochodów spółek zależnych oraz Spółki dominującej, jeżeli straty podatkowe tych
      spółek poniesione przed utworzeniem PGK odliczane zgodnie z treścią art. 7a ust. 4-5
      ustawy o CIT uwzględniane są w podstawie opodatkowania PGK (do wysokości straty
      odliczanej w danym roku podatkowym),
    albo
    2) poprzez przekazanie nadpłaty na rzecz spółek zależnych, których strata podatkowa
      (rozumiana jako nadwyżka kosztów uzyskania przychodów nad przychodami w danym
      roku podatkowym) obniżała zobowiązanie PGK w danym roku podatkowym,
      proporcjonalnie do wysokości odliczonej straty.
    W przypadku, gdy zobowiązanie roczne PGK w CIT będzie wyższe od sumy zaliczek
    wpłaconych przez PGK w trakcie roku podatkowego, tj. wystąpi niedopłata CIT (podatek do
    zapłaty), spółki wchodzące w skład PGK zobowiązane są do pokrycia niedopłaty.
    Celem pokrycia niedopłaty, Spółka dominująca na podstawie danych otrzymanych od
    spółek zależnych ustali wysokość kwot należnych od spółek zależnych wykazujących
    dochód podatkowy, z pominięciem spółek, których strata podatkowa sprzed utworzenia
    PGK uwzględniana jest w podstawie opodatkowania PGK na zasadach określonych w art.
    7a ust. 4-5 ustawy o CIT. Dla ustalenia ww. kwot należnych, Spółka dominująca zastosuje
    proporcję dochodu podatkowego wykazanego przez daną spółkę zależną, w stosunku do
    całości dochodu PGK w danym źródle przychodów, obliczonego z wyłączeniem:
    a) strat podatkowych (tj. nadwyżek kosztów uzyskania przychodów nad przychodami)
    spółek zależnych oraz Spółki dominującej powstałych w danym roku podatkowym
    oraz
    b) dochodów spółek zależnych oraz Spółki dominującej, jeżeli straty podatkowe tych
    spółek poniesione przed utworzeniem PGK odliczane zgodnie z treścią art. 7a ust. 4-5
    ustawy o CIT uwzględniane są w podstawie opodatkowania PGK (do wysokości straty
    odliczanej w danym roku podatkowym).
    Spółki zależne po przekazaniu przez Spółkę dominującą informacji, o której mowa wyżej,
    zobowiązane są do przekazania na rachunek Spółki dominującej przypadających na nie
    kwot związanych z obowiązkiem uiszczenia niedopłaty.
    [Korekty]
    W przypadku identyfikacji podstawy do dokonania korekty kalkulacji dochodu lub straty
    przez spółkę wchodzącą w skład PGK, dana spółka przekazuje informację wraz z kalkulacją
    kwoty korekty oraz jej uzasadnieniem do Spółki dominującej.
    Obowiązek informacyjny, o którym mowa powyżej, nie dotyczy korekt dotyczących lat
    podatkowych spółek zależnych sprzed utworzenia PGK. Jeżeli jednak korekta taka wpływa
    na wysokość straty spółki zależnej, która jest rozliczana w okresie funkcjonowania PGK na
    zasadach określonych w art. 7a ust. 4-5 ustawy o CIT, to spółka zależna niezwłocznie
    przekazuje Spółce dominującej informację o skorygowanej kwocie straty.
    Po zatwierdzeniu korekty, Spółka dominująca dokonuje aktualizacji alokacji kwot
    przypadających na poszczególne spółki wchodzące w skład PGK z tytułu zaliczki PGK lub
    zobowiązania rocznego w CIT, a następnie informuje spółki zależne o zaktualizowanej
    wartości kwot należnych od tych spółek z tytułu zaliczek PGK oraz zobowiązania rocznego
    PGK.
    W przypadku korekt przychodów/kosztów na poziomie poszczególnych spółek zależnych,
    skutkujących korektą zobowiązania PGK, kwota odpowiadająca wartości korygowanego
    podatku będzie przekazywana Spółce dominującej przez spółki zależne (może również
    dojść do przelewów odwrotnych, w zależności od kierunku korekty "in plus"/"in minus").
    Równocześnie spółki, których korekta przychodów lub kosztów podatkowych
    doprowadziła do zaniżenia zobowiązania podatkowego PGK, będą zobowiązane do

    pokrycia i przekazania Spółce dominującej, celem przekazania na rachunek urzędu
    skarbowego, wartości ewentualnych odsetek od zaległości podatkowych.
    Pytania
    Czy w związku z przepływami finansowymi pomiędzy spółkami wchodzącymi w skład PGK
    wynikającymi z zasad opisanych w Procedurze, obejmującymi rozliczanie zaliczek PGK,
    zobowiązania rocznego oraz korekt CIT na poziomie PGK, po stronie spółek wchodzących
    w skład PGK nie powstaną przychody lub koszty uzyskania przychodów, które należy
    uwzględnić przy ustalaniu dochodu bądź straty podatkowej PGK zgodnie z art. 7a ust. 1
    ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy w związku z przepływami finansowymi pomiędzy spółkami
    wchodzącymi w skład PGK wynikającymi z zasad opisanych w Procedurze, obejmującymi
    rozliczanie zaliczek, zobowiązania rocznego oraz korekt CIT na poziomie PGK, po stronie
    spółek wchodzących w skład PGK nie powstaną przychody ani koszty uzyskania
    przychodów, które należy uwzględnić przy ustalaniu dochodu bądź straty podatkowej PGK
    zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że w świetle art. 7a ust. 1 ustawy o CIT, w PGK
    dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek
    tworzących PGK uzyskanych z danego źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych
    z tego źródła przychodów. Jeżeli za rok podatkowy suma strat poniesionych z danego
    źródła przychodów przez spółki wchodzące w skład PGK przekracza sumę dochodów
    uzyskanych z tego źródła, różnica stanowi stratę PGK poniesioną ze źródła przychodów.
    Dochody i straty spółek oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3.
    Zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, z
    zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest
    nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Z powyższych przepisów wynika, że dochodem PGK z danego źródła przychodów jest
    nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek tworzących PGK nad sumą ich strat z tego
    źródła przychodów. Wobec tego spółki wchodzące w skład PGK zobowiązane są do
    prowadzenia rachunkowości podatkowej w taki sposób, aby móc ustalić dochód (stratę)
    dla każdej spółki, który rozliczany jest na poziomie PGK.
    W konsekwencji, podstawowym elementem cechującym PGK na gruncie ustawy o CIT jest
    to, że dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek
    tworzących PGK uzyskanych z danego źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych
    z tego źródła przychodów.
    Uzyskana w ten sposób korzyść stanowi nieodłączny element funkcjonowania PGK. W
    doktrynie prawa podatkowego wskazuje się, że kompensowanie dochodu i strat
    poszczególnych spółek jest główną przyczyną tworzenia PGK. Przykładowo A. Mariański w
    komentarzu do art. 7a ustawy o CIT uznał, że „Na skutek zastosowania konsolidacji
    wyników podatkowych spółek grupy kapitałowej strata spółki uczestniczącej w grupie
    pomniejsza globalny dochód albo powiększa globalną stratę grupy. Jest to jedna z
    przyczyn tworzenia takich grup podatkowych, pozwala bowiem na pokrycie straty
    powstałej w jednej ze spółek dochodami pozostałych spółek uczestniczących w grupie. Z
    kolei spółka generująca dochód podatkowy uzyskuje jego zmniejszenie, które nie byłoby
    możliwe poza grupą kapitałową. Jest to o tyle istotne, iż dzięki strukturze właścicielskiej
    spółek tworzących grupę jest możliwe rozliczanie strat spółek nierentownych ze spółkami

    generującymi dochody podlegające opodatkowaniu” (A. Mariański, komentarz do art. 7a
    [w:] A. Mariański (red.) Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, wyd. IV,
    Wolters Kluwer, 2016).
    W świetle art. 1a ust. 3a ustawy o CIT spółka dominująca reprezentuje PGK w zakresie
    obowiązków wynikających z ustawy o CIT oraz z przepisów Ordynacji podatkowej.
    Na podstawie art. 1a ust. 7 ustawy o CIT podatek dochodowy oraz zaliczki na ten podatek
    są obliczane, pobierane i wpłacane przez spółkę dominującą. Spółce tej nie przysługuje
    wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania CIT należnego od PGK.
    Z uwagi na fakt, że spółka dominująca zobowiązana jest na mocy powyższych przepisów
    do pobierania od poszczególnych spółek wpłat związanych z rozliczaniem CIT na poziomie
    PGK, przepływy pieniężne związane z rozliczaniem tego podatku powinny być neutralne
    podatkowo.
    Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, spółki zależne zobowiązane są
    do przekazywania na rzecz Spółki dominującej środków pieniężnych związanych z
    rozliczeniem przypadającego na daną spółkę podatku CIT. W konsekwencji, środki
    pieniężne przekazywane Spółce dominującej stanowią płatności na poczet podatku CIT
    PGK, który Spółka dominująca jest zobowiązana odprowadzić na rachunek urzędu
    skarbowego.
    Tym samym, okoliczność ta stanowi jedynie wypełnienie obowiązku wynikającego z ww.
    regulacji dotyczących rozliczania podatku CIT przez PGK, a tym samym niedopuszczalne
    jest opodatkowanie tego typu rozliczeń o charakterze wewnętrznym.
    Równocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, po stronie spółek zależnych nie wystąpi
    przysporzenie w związku z zapłatą niższego podatku od hipotetycznego podatku
    obliczonego od dochodu danej spółki w sytuacji, gdy straty innych spółek zależnych będą
    wpływać na obniżenie dochodu PGK i w konsekwencji obniżenie zobowiązania
    podatkowego CIT po stronie PGK. Z drugiej strony, w powyższej sytuacji , zgodnie z
    zasadami przyjętymi w Procedurze spółki wchodzące w skład PGK uiszczają przypadający
    na nie podatek proporcjonalnie do udziału ich dochodu w dochodzie PGK, wobec czego co
    do zasady po przekazaniu środków przez spółki zależne nie wystąpi po stronie Spółki
    dominującej nadwyżka wymagająca rozliczenia ze spółkami zależnymi (nadwyżka może
    wystąpić przy rozliczeniu rocznym lub w wyniku korekty, a wówczas będzie podlegać
    rozliczeniu na zasadach przewidzianych w Procedurze).
    Na gruncie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, przychodem są otrzymane pieniądze, wartości
    pieniężne, w tym również różnice kursowe. Jednocześnie na podstawie art. 12 ust. 3
    ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i działami specjalnymi,
    osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z
    wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne
    przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
    zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu, jednak w doktrynie wskazuje się, że
    przychodem będą wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, rzeczywiście
    otrzymane w roku podatkowym (P. Małecki, M. Mazurkiewicz [w:] P. Małecki, M.
    Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, wyd. XII, Warszawa 2021, art. 12).
    W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że za przychód podatkowy w
    rozumieniu przepisów prawa podatkowego może zostać uznane tylko takie przysporzenie
    podatnika, które ma charakter definitywny, tj. bezzwrotny i w sposób trwały powiększa
    jego majątek.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 14 kwietnia
    2021 r. o sygn. akt. I SA/Po 863/20 „za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie

    świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Przychód jest bowiem w istocie
    określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter
    definitywny".
    W podobnym tonie wypowiadał się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
    w wyroku z dnia 12 marca 2020 r. o sygn. akt I SA/GI 1196/19, który wskazał, że „przychód
    podatkowy jest w istocie określonym przyrostem majątkowym i jego otrzymanie musi
    mieć charakter definitywny. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do
    przychodów danej osoby decyduje definitywny charakter tego przysporzenia, w tym
    sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, którymi może
    on rozporządzać”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przekazywanie Spółce dominującej hipotetycznych kwot podatku
    przypadającego na daną spółkę zależną, w celu rozliczenia zobowiązania podatkowego
    PGK, nie będzie prowadziło do powstania przychodu podatkowego - bowiem środki
    przekazywane na rzecz Spółki dominującej nie prowadzą do definitywnego, trwałego i
    bezzwrotnego powiększenia majątku podatnika, którym jest PGK, a nie spółki wchodzące
    w skład PGK. Środki pieniężne przekazywane przez spółki zależne na rzecz Spółki
    dominującej odpowiadają co do zasady kwocie podatku dochodowego, który dana spółka
    zależna musiałaby uiścić bezpośrednio do urzędu skarbowego, gdyby nie wchodziła w
    skład PGK (kwota należna dla Spółki dominującej może być niższa w razie obniżenia
    dochodu PGK o straty innych spółek). Jednak ze względu na specyficzne zasady rozliczania
    CIT zawarte w art. 1a ust. 7 ustawy o CIT Spółka dominująca ma obowiązek pobrania od
    poszczególnych spółek środków pieniężnych w celu rozliczenia podatku CIT w imieniu
    PGK. Środki te podlegają w dalszej kolejności przekazaniu na rachunek organu
    podatkowego Spółki dominującej, wobec czego nie powodują przysporzenia po stronie
    Spółki dominującej. Tym samym, takie transfery są czynnością jedynie techniczną i nie
    mogą zwiększać podstawy opodatkowania PGK.
    Równocześnie, różnica między podatkiem obliczonym indywidualnie przez spółki
    wchodzące PGK (gdyby nie wchodziły one w skład PGK), a faktyczną kwotą podatku PGK
    przypadającą na poszczególną spółkę nie może zostać uznana za przychód podatkowy,
    gdyż kwota ta odpowiada części dochodu danej spółki, która nie podlega opodatkowaniu
    w związku z rozliczaniem podatku w ramach PGK. Zatem brak poniesienia tej kwoty przez
    daną spółkę nie może być traktowany jako jej przychód, skoro mechanizm rozliczeń CIT
    obowiązujący w ramach PGK powoduje brak opodatkowania części dochodu
    odpowiadającego tej kwocie.
    Wobec tego różnica ta nie powinna mieć wpływu na podstawę opodatkowania PGK.
    Należy podkreślić, że korzyści wynikające z różnicy między indywidualnym (dla
    poszczególnych spółek tworzących PGK, funkcjonujących jako odrębny podatnik) a
    skonsolidowanym (w ramach PGK) rozliczeniem podatkowym stanowią kluczowy element
    funkcjonowania PGK jako odrębnego podatnika.
    Przyjęcie innego stanowiska podważałoby sens istnienia tej instytucji. W związku z tym,
    przepływy finansowe związane z rozliczeniem zobowiązania podatkowego PGK pomiędzy
    spółkami tworzącymi grupę pozostają neutralne podatkowo dla celów CIT. Skoro przepisy
    ustawy o CIT dotyczące PGK przewidują, że jej zobowiązanie podatkowe może być niższe
    niż suma hipotetycznych zobowiązań poszczególnych spółek, to redukcja tego
    zobowiązania w ramach PGK nie powinna podlegać dodatkowemu opodatkowaniu.
    Opodatkowanie nadwyżki środków finansowych wynikającej z konsolidacji wyników
    podatkowych spółek stałoby w sprzeczności z ideą istnienia PGK.
    Jak zostało przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, zgodnie z zasadami ustalonymi
    w Procedurze spółki wchodzące w skład PGK uiszczają przypadający na nie podatek
    proporcjonalnie do udziału ich dochodu w dochodzie PGK, wobec czego co do zasady po
    przekazaniu środków przez spółki zależne nie wystąpi po stronie Spółki dominującej
    nadwyżka wymagająca rozliczenia ze spółkami zależnymi.

    Ewentualna nadwyżka może wystąpić dopiero przy rozliczeniu rocznym lub w wyniku
    korekty. Wówczas taka nadwyżka (nadpłata) będzie podlegać rozliczeniu na zasadach
    przewidzianych w Procedurze.
    W przypadku nadwyżki (nadpłaty) wynikającej z zeznania rocznego PGK, Spółka
    dominująca może ją rozdysponować poprzez jej przekazanie na rzecz spółek zależnych,
    które wykazały dochód podatkowy za dany okres rozliczeniowy w proporcji obliczanej na
    zasadach analogicznych jak w przypadku zaliczek PGK. Spółka dominująca alternatywnie
    może przekazać nadpłatę na rzecz spółek zależnych, których strata podatkowa obniżała
    zobowiązanie PGK w danym roku podatkowym, proporcjonalnie do wysokości odliczonej
    straty. Natomiast w przypadku niedopłat spółki zależne zobowiązane są do jej pokrycia,
    przy czym kalkulacja kwot niedopłaty przypadającej na poszczególne spółki odbywa się na
    analogicznych zasadach.
    Natomiast w przypadku korekt Wnioskodawca podkreśla, że zgodnie z Procedurą spółki,
    których korekta przychodów lub kosztów podatkowych doprowadziła do zaniżenia
    zobowiązania podatkowego PGK, będą zobowiązane do pokrycia i przekazania Spółce
    dominującej, celem przekazania na rachunek urzędu skarbowego, wartości ewentualnych
    odsetek od zaległości podatkowych.
    Zatem w żadnej z opisanej w opisie zdarzenia przyszłego sytuacji nie powstanie przychód
    podatkowy rozliczany na poziomie PGK, ponieważ ewentualne nadpłaty będą przez Spółkę
    dominującą odpowiednio rozdysponowane na rzecz spółek zależnych wykazujących
    dochód lub na rzecz spółek zależnych, których strata wpływała na zobowiązanie
    podatkowe PGK. Analogicznie, niedopłaty wynikające z zeznania rocznego lub korekt
    również będą pokrywane przez spółki tworzące PGK.
    Wnioskodawca podkreśla, że ustawa o CIT nie zawiera regulacji dotyczących zasad
    przekazywania środków pieniężnych przez spółki wchodzące w skład PGK celem
    rozliczenia zobowiązania podatkowego PGK. W związku z powyższym również
    rozdysponowanie nadpłaty oraz pokrycie niedopłaty w ramach PGK, nie powinno być
    ujmowane w kalkulacji zobowiązania podatkowego PGK na podstawie kalkulacji dochodu
    (straty) spółek ją tworzących.
    Wobec tego, zdaniem Wnioskodawcy, działaniem neutralnym podatkowo jest również
    przekazanie nadpłaty na rzecz spółek zależnych, których strata podatkowa obniżała
    zobowiązanie PGK w danym roku podatkowym, proporcjonalnie do wysokości odliczonej
    straty.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej („DKIS”) w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych wielokrotnie akceptował stanowisko, zgodnie z którym przekazanie
    nadwyżki środków pieniężnych wynikającej z różnicy między indywidualnym a
    skonsolidowanym rozliczeniem podatkowym na rzecz spółek, których strata podatkowa
    jest rozliczana przez PGK (do wysokości rozliczanej straty) jest neutralne na gruncie
    przepisów ustawy o CIT.
    Przykładowo takie stanowisko zostało zaprezentowane przez DKIS m.in. w:
        interpretacji indywidualnej z dnia 14 listopada 2024 r. o sygn. 0111-KDIB2-
        1.4010.531.2024.1.DD,
        interpretacji indywidualnej z dnia 20 maja 2020 r. o sygn. 0114-KDIP2-
        2.4010.75.2020.2.JG/AM,
        interpretacji indywidualnej z dnia 13 maja 2019 r. o sygn. 0114-KDIP2-
        1.4010.124.2019.1.JF.
    Wnioskodawca wskazuje również, że powyższe wnioski są zbieżne z orzecznictwem
    sądowym dotyczącym rozliczeń podatku CIT przez PGK. Przykładowo Wojewódzki Sąd

    Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 29 grudnia 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 923/20
    uznał, że niezależnie od przyjętego mechanizmu dystrybucji nadwyżki środków
    finansowych, rozliczenia dokonywane pomiędzy spółkami tworzącymi PGK w związku z jej
    rozdysponowaniem, pozostają bez wpływu na podlegający opodatkowaniu dochód PGK.
    Przyjęcie odmiennej interpretacji, zgodnie z którą korzyści powstałe z różnicy między
    indywidualnym a skonsolidowanym rozliczeniem podatkowym podlegają opodatkowaniu,
    byłoby zaprzeczeniem celu instytucji PGK.
    Podobnie uznał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 grudnia 2021 r. o sygn.
    akt II FSK 1191/21. Zdaniem NSA: „Zobowiązania podatkowe obliczone wstępnie przez
    poszczególne spółki wchodzące w skład PGK, po stronie których wystąpił dochód,
    stosownie do 1a ust. 2 i art. 7a ust. 1 u.p.d.o.p. nie stanowią rzeczywistych zobowiązań
    podatkowych, gdyż zobowiązanie podatkowe w przypadku PGK powstaje na poziomie
    grupy. Omawiane kwoty wyliczone przez poszczególne spółki mają stanowić ich udział w
    całości zobowiązania podatkowego należnego od PGK.
    Zatem kwoty te służą wewnętrznemu rozliczeniu finansowania zobowiązania
    podatkowego należnego od PGK. Omawiana nadwyżka przedmiotowych kwot nad
    zobowiązaniem podatkowych należnym od PGK stanowi część przychodów poddanych
    opodatkowaniu na poziomie PGK, gdyż ww. kwoty ustalane przez poszczególne spółki
    wchodzące w skład PGK są obliczane na podstawie przychodów podatkowych tych spółek.
    Przychody podatkowe poszczególnych spółek stanowią składnik obliczenia dochodów tych
    spółek, na podstawie których obliczany jest dochód wskazany w art. 7a ust. 1 u.p.d.o.p.
    uwzględniony w podstawie opodatkowania PGK. Kwoty pochodzące z omawianej
    nadwyżki nie mogą być uznane za przychód podatkowy, gdyż stanowią część dochodu
    powstałego z przychodów poszczególnych spółek, które są poddawane opodatkowaniu na
    poziomie PGK.
    Opodatkowanie to ma charakter uprzedni w stosunku do rozliczenia przedmiotowej
    nadwyżki a zatem nadwyżka pochodzi z przychodów, w stosunku do których powstał już
    obowiązek podatkowy, który skonkretyzował się w postaci zobowiązania podatkowego.
    Okoliczność ta nakazuje traktować występujące w rozpoznanej sprawie rozliczenie
    nadwyżki hipotetycznego podatku na podatkiem należnym w rzeczywistości od PGK jak
    rozliczenia wewnętrznego niemającego wpływu na obowiązek podatkowy w podatku
    dochodowym od osób prawnych. Zatem należało stwierdzić, że uznanie za przychód
    podatkowy kwoty omawianej nadwyżki, będącej wynikiem rozliczenia wewnętrznego
    rozliczenia finansowania zobowiązania podatkowego PGK przez spółki wchodzące w skład
    PGK, skutkowałoby podwójnym jej opodatkowaniem, które należy uznać za sytuację
    niedopuszczalną”.
    Ponadto neutralność podatkowa transferu środków pieniężnych przeznaczonych na
    pokrycie zobowiązania podatkowego w CIT pomiędzy spółkami wchodzącymi w skład PGK,
    została wielokrotnie potwierdzona przez DKIS. Takie stanowisko zostało wyrażone m.in. w:
        interpretacji indywidualnej z dnia 20 czerwca 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-
        2.4010.164.2023.1.DP;
        interpretacji indywidualna z dnia 14 listopada 2024 r. o sygn. 0111-KDIB2-
        1.4010.531.2024.1.DD;
        interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-
        3.4010.621.2021.1.MBD;
        interpretacji indywidualnej z dnia 28 lutego 2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-
        2.4010.708.2021.1.BD
        interpretacji indywidualnej z dnia 20 maja 2020 r. o sygn. 0114-KDIP2-
        2.4010.75.2020.2.JG/AM;

        interpretacji indywidualnej z dnia 12 marca 2019 r. o sygn. 0114-KDIP2-
        1.4010.5.2019.2.MR.
    Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, w związku z przepływami
    finansowymi pomiędzy spółkami wchodzącymi w skład PGK wynikającymi z zasad
    opisanych w Procedurze, obejmującymi rozliczanie zaliczek, zobowiązania rocznego oraz
    korekt CIT na poziomie spółek wchodzących w skład PGK nie powstaną przychody ani
    koszty uzyskania przychodów, które należy uwzględnić przy ustalaniu dochodu bądź straty
    podatkowej PGK zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie zadanego pytania jest
    prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
        Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
        prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.