Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1144/10/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-02-09
Teza: Stawki podatku VAT w związku ze sprzedażą wyrobów ciastkarskich.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; wyroby-wyroby cukiernicze
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2010 r. (data wpływu 22 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości stosowania stawki podatku przy sprzedaży wyrobów ciastkarskich – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości stasowania stawki podatku przy sprzedaży wyrobów ciastkarskich.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność w zakresie produkcji wyrobów cukierniczych, zakwalifikowaną wg PKD 2007 pod numerem 1071Z (produkcja pieczywa, produkcja świeżych wyrobów ciastkarskich i ciastek), wśród których wylicza:

1.  ciastka kruche w okresie przydatności do spożycia 28 dni;
2.  ciasta drożdżowe w okresie przydatności do spożycia 8 dni;
3.  rogaliki drożdżowe w okresie przydatności do spożycia 15 dni;
4.  ptysie i adwokatki na bazie ciasta parzonego w okresie przydatności do spożycia 8 dni;
5.  babki piaskowe w okresie przydatności do spożycia 21 dni;
6.  piernik kujawski w okresie przydatności do spożycia 21 dni;
7.  słomka ptysiowa w posypce cukrowej w okresie przydatności do spożycia 28 dni;
8.  słomka ptysiowa w posypce cukrowej w okresie przydatności do spożycia 90 dni;
9.  groszek ptysiowy w okresie przydatności do spożycia 90 dni.

Na produkowane wyroby Spółka stosuje stawki podatku VAT 22% i 7%. Jak wskazano we wniosku, Urząd Statystyczny zakwalifikował ww. wyroby do PKWiU 15.81.12-00, 15.82.12, 15.82.13-90.00. Do wyrobów z pozycji 6, 8, 9 Spółka stosuje stawkę VAT w wysokości 22%, bowiem są one sklasyfikowane pod symbolem PKWiU:

*   piernik kujawski w okresie przydatności do spożycia 21 dni – 15.82.12,
*   słomka ptysiowa w posypce cukrowej w okresie przydatności do spożycia 90 dni – 15.82.12,
*   groszek ptysiowy w okresie przydatności 90 dni – 15.82.13-90.00.

Na pozostałe ww. wyroby stosowana jest stawka VAT w wysokości 7%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy stawki podatku od towarów i usług stosowane przez Spółkę przy sprzedaży wyrobów są prawidłowe?

Zajmując stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, Spółka wskazała, że sprzedając wyroby słomki ptysiowej i groszku ptysiowego w terminie przydatności do spożycia 90 dni stosuje stawkę podatku VAT 22%, natomiast przy produkcji słomki ptysiowej w terminie przydatności do spożycia 28 dni – stawkę podatku VAT 7%. W związku z tym, wyraziła wątpliwości, czy stawka podatku na produkty słomki ptysiowej i groszku ptysiowego w terminie przydatności do spożycia 90 dni stosowana jest prawidłowo, bowiem, jak wskazała, inne firmy cukiernicze, które również zajmują się produkcją tych wyrobów w terminie przydatności do spożycia od 30 do 180 dni, stosują stawkę VAT 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pod pojęciem towaru, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r., należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ww. ustawy).

Należy wskazać, iż w myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.) – dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42 poz. 264 ze zm.).

Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w grupowaniu 15.81.12-00 mieszczą się wyroby ciastkarskie świeże (ciastka i ciasta, pieczywo cukiernicze i pozostałe wyroby piekarskie z dodatkiem środka słodzącego), w grupowaniu 15.82.12 – piernik i podobne wyroby; słodkie herbatniki; biszkopty, wafle i gofry, natomiast w grupowaniu 15.82.13.-90.00 – wyroby piekarskie pozostałe, włączając crepes, naleśniki, guiche, pizza, z wyłączeniem zawierających dodatek środka słodzącego.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 cyt. ustawy – wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 2, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych do dnia 31 grudnia 2010 r. stawką podatku w wysokości 7%, pod pozycją 25 wymienione zostały – sklasyfikowane w PKWiU w grupowaniu 15.81.1 – pieczywo, wyroby piekarskie i ciastkarskie, świeże, zaś pod pozycją 25f – sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU ex 15.82.13-90.00 – wyroby piekarskie, niezawierające dodatku środka słodzącego, pozostałe – wyłącznie chleb i bułki oraz bułka tarta.

W objaśnieniu do załącznika nr 3 zaznaczono, iż symbol „ex” dotyczy tylko danego wyrobu/usługi z danego grupowania.

Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania stawki preferencyjnej tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”. Zatem poz. 25f załącznika nr 3 do ustawy odnosi się wyłącznie do chleba, bułek i bułki tartej.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, Spółka prowadząca działalność w zakresie produkcji m. in. wyrobów cukierniczych, przy ich sprzedaży stosuje, w zależności od klasyfikacji statystycznej, odpowiednio stawkę podatku VAT 22% i 7%. Wobec 2 produktów:

*   słomki ptysiowej w posypce cukrowej w okresie przydatności do spożycia 90 dni, sklasyfikowanej w PKWiU w grupowaniu 15.82.12,
*   oraz groszku ptysiowego w okresie przydatności 90 dni, sklasyfikowanego w PKWiU w grupowaniu 15.82.13-90.00

Spółka nie jest pewna, czy stosując przy ich sprzedaży stawkę 22% postępuje prawidłowo. Jak bowiem wskazała, inne firmy zajmujące się produkcją słomki ptysiowej i groszku ptysiowego w terminie przydatności do spożycia od 30 do 180 dni stosują stawkę 7%.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, iż sprzedając wyrób słomki ptysiowej w posypce cukrowej w okresie przydatności do spożycia 90 dni, sklasyfikowany w PKWiU w grupowaniu 15.82.12 (przy założeniu, że podana klasyfikacja jest prawidłowa), należało zastosować stawkę podatku w wysokości 22%, bowiem załącznik nr 3 do ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r. – nie obejmował towarów zaklasyfikowanych do tego grupowania.

Również przy sprzedaży wyprodukowanego przez Spółkę groszku ptysiowego w okresie przydatności 90 dni, sklasyfikowanego w PKWiU w grupowaniu 15.82.13-90.00 (przy założeniu, że podana klasyfikacja jest prawidłowa), należało zastosować stawkę podatku w wysokości 22%, bowiem pod pozycją 25f załącznika nr 3 do ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r. – umieszczono przy symbolu statystycznym symbol „ex”, tym samym zawężając stosowanie stawki preferencyjnej wyłącznie do wymienionych tam wyrobów piekarskich: chleba, bułek oraz bułki tartej.

Jednocześnie podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji towarów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowania wskazane w złożonym wniosku.

Końcowo tut. organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, wprowadzonym na mocy art. 19 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238 poz. 1578), zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257 poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %;
*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8 %.

Ponadto zgodnie z przepisem art. 1 pkt 17 lit. a) ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), od dnia 1 stycznia 2011 r. w załączniku nr 3 do ustawy – tytuł drugiej kolumny otrzymuje brzmienie „Symbol PKWiU 2008”.

Tym samym obowiązująca dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r., zostaje zastąpiona PKWiU z 2008 r., stanowiącą załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Należy również wskazać, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. preferencyjna stawka podatku stosowana jest w odniesieniu do towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 oraz załączniku nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług. Tak więc w przypadku dostaw wyprodukowanych wyrobów w 2011 r. należy zastosować regulacje obowiązujące od 1 stycznia 2011 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.