Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-647/11/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-07-13
Teza: nazwa usługi na paragonie fiskalnym
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; paragon-paragon fiskalny; usługi-usługi pogrzebowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2011r. (data wpływu 13 kwietnia 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowej nazwy usługi ujętej na paragonie fiskalnym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 kwietnia 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowej nazwy usługi ujętej na paragonie fiskalnym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 6 marca 2003r. Podstawowym rodzajem działalności jest świadczenie usług pogrzebowych (PKWiU 96.03.1). W ramach tych usług na zlecenie rodzin osób zmarłych Wnioskodawca wykonuje różne czynności składające się na usługę pogrzebową. Mogą to być przykładowo: sprzedaż trumien, urn i innych utensylia pogrzebowych, dostawa kwiatów, wiązanek pogrzebowych, wieńców pogrzebowych, eksportacja osób zmarłych np. ze szpitala do chłodni łącznie z obsługą przy eksportacji, kondukt z obsługą, przygotowanie zwłok do pochówku lub kremacji, sprzedaż odzieży (do pogrzebu), przechowywanie osoby zmarłej w chłodni, koordynacja działań na zlecenie rodzin osób zmarłych – chodzi tu o załatwianie różnych formalności związanych z pogrzebem w urzędach, na cmentarzach czy w kaplicach, wykonanie klepsydr, sprzedaż krzyży i tabliczek na trumnę, usługi kamieniarskie na cmentarzu przed pogrzebem, w trakcie i po pogrzebie, dodatkowo dekorowanie trumny lub grobu (katafalk, znicze, baldachim), zlecenia wykonania nekrologów w prasie, oprawa muzyczna pogrzebu i inne. Osoby zlecające pogrzeb mogą dowolnie ustalać zakres świadczonej przez spółkę usługi pogrzebowej. Może się zdarzyć, że zamawiają u Wnioskodawcy jedynie część usługi, resztę zlecając innej firmie pogrzebowej. Przykładowo Wnioskodawca może otrzymać zlecenie przetransportowania osoby zmarłej ze szpitala do chłodni, dostawę trumny i wiązanek kwiatowych, wieńców pogrzebowych oraz transport osoby zmarłej z chłodni na cmentarz. Pozostałe czynności przed pogrzebem i w jego trakcie wykonywać już może inna firma pogrzebowa.

Wnioskodawca wykonuje także pewne usługi transportowe grupowane wg PKWiU jako 49.39.39.0 „pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany)”, także usługi wynajmu PKWiU 68.20.1 oraz usługi parkingowe PKWiU 52.21.24.0. Przy ewidencjonowaniu wszystkich wyżej wymienionych usług Wnioskodawca korzystał dotychczas ze stosownego zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu na rzecz osób fizycznych przy zastosowaniu kas rejestrujących, innymi słowy nie powstał u Wnioskodawcy wcześniej obowiązek ewidencjonowania obrotu przy użyciu kas fiskalnych. Aktualnie na mocy zmienionych przepisów w tym zakresie Wnioskodawca będzie objęty obowiązkiem ewidencjonowania obrotu przy udziale kas rejestrujących począwszy od dnia 1 maja 2011r., gdyż obroty z tytułu sprzedaży usług dla osób fizycznych za 2010r. przekroczyły kwotę 40.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy świadcząc usługi pogrzebowe składające się z kilku czy kilkunastu elementów opisanych we wniosku Wnioskodawca będzie mógł na paragonie fiskalnym wykazywać tą usługę w jednej pozycji jako „usługa pogrzebowa” czy też Wnioskodawca musi zadbać o to, aby poszczególne elementy tej usługi były wyszczególnione na tym paragonie fiskalnym? Nadmienia się, że na fakturze dokumentującej taką usługę pogrzebową, każdorazowo wymaganej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przy staraniu się o wypłatę zasiłku pogrzebowego Wnioskodawca umieszcza wszelkie czynności wykonywane przy świadczeniu tej usługi i nie ogranicza się do wykazania w jednej pozycji jako „usługa pogrzebowa”.

Zdaniem Wnioskodawcy, spółka nie będzie musiała na paragonie fiskalnym uwzględniać poszczególnych elementów usługi pogrzebowej i będzie mogła całość tej usługi wykazywać w jednej pozycji na paragonie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zasady prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

W myśl § 2 pkt 11 rozporządzenia, przez paragon fiskalny rozumie się wydrukowany dla nabywcy przez kasę w momencie sprzedaży dokument fiskalny z dokonanej sprzedaży.

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać następujące informacje:

1.  imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych – adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika,
2.  numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP),
3.  numer kolejny wydruku,
4.  datę i czas ( godzinę i minutę) sprzedaży,
5.  nazwę towaru lub usługi i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy,
6.  cenę jednostkową towaru lub usługi,
7.  ilość i wartość sprzedaży,
8.  wartość sprzedaży i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku,
9.  wartość sprzedaży zwolnionej od podatku,
10.  łączną kwotę podatku,
11.  łączną kwotę należności,
12.  kolejny numer paragonu fiskalnego,
13.  kolejny numer kasy i oznaczenie kasjera – przy więcej niż jednym stanowisku kasowym,
14.  logo fiskalne, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, oraz numer unikatowy kasy,
15.  oznaczenie waluty przynajmniej przy łącznej kwocie należności, o której mowa w lit. k, w której dokonywana jest rejestracja sprzedaży.

Ponadto, stosownie do § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2, są obowiązani spełniać następujące warunki przy prowadzeniu ewidencji przy zastosowaniu kas – dokonywać ewidencji każdej sprzedaży oraz wydruku paragonu fiskalnego lub faktury VAT z każdej sprzedaży, jak również wydawać oryginał wydrukowanego dokumentu nabywcy.

Zatem z przytoczonych przepisów wynika, jakie wymagania musi spełniać paragon fiskalny. Jednym z nich jest wymóg zawarcia na wydruku nazwy towaru lub usługi. Sprzedawca zobowiązany jest więc do wskazania nazwy towaru lub usługi tak, aby możliwe było przyporządkowanie temu towarowi lub usłudze odpowiedniej stawki podatku VAT.

Wprawdzie przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia „nazwa towaru/usługi” oraz nie określają źródła stosowania tych nazw, jednakże przez nazwę towaru lub usługi należy rozumieć, zgodnie ze „Słownikiem Języka Polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005) nazwę jednostkową, tj. nazwę mającą tylko jeden desygnat.

Nazwa towaru lub usługi ma spełniać cele, dla jakich podatnik został zobowiązany do ewidencjonowania obrotu. Sprzedawca jest zobowiązany na paragonie opisać każdy towar (usługę), podać jego nazwę, ale też, nie może być to nazwa bardzo ogólna. Umieszczona na paragonie fiskalnym nazwa towaru winna oznaczać określoną grupę asortymentową sprzedawanego towaru, tak aby do użytej nazwy towaru lub usługi możliwe było przyporządkowanie odpowiedniej stawki podatkowej i aby użyta nazwa była, co do istoty, zgodna z będącym przedmiotem obrotu towarem (usługą), a ponadto by powiązanie tej nazwy z ceną pozwoliło na indywidualne określenie sprzedanego towaru (usługi).

Zdaniem tut. Organu, nazwy grupowań według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług mogą być wykorzystywane do prawidłowego definiowania nazwy towarów i usług, które będą drukowane przez kasę rejestrującą na paragonie fiskalnym, ale pod tym warunkiem, że nazwa danego grupowania pozwoli jednoznacznie zidentyfikować towary czy usługi, które zostały faktycznie zakupione przez klienta.

Jak wskazano powyżej, sposób przyporządkowania stawki podatku do nazw towarów i usług określa sam sprzedawca uwzględniając asortyment sprzedawanych towarów i usług. Jednocześnie, im większy jest zakres towarów i usług w danej grupie, to wymaga on bardziej szczegółowego określenia nazwy towaru lub usługi w celu jej prawidłowej identyfikacji.

Jednocześnie należy podkreślić, iż stosownie do § 7 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani do weryfikacji poprawności pracy kasy, ze szczególnym uwzględnieniem prawidłowego zaprogramowania nazw towarów i usług oraz ich właściwego przyporządkowania do stawek podatku.

Zatem, to sprzedawca obowiązany jest dołożyć wszelkich starań aby nazwa towaru lub usługi na paragonie była tak skonstruowana, aby można było na jej podstawie dokładnie określić indywidualnie zakupiony towar lub usługę oraz aby umożliwiała ich właściwe przyporządkowanie do stawki podatku.

Wątpliwości po stronie Wnioskodawcy powstały w związku z możliwością potraktowania usługi pogrzebowej dla celów ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej jako jednej usługi, podlegającej ewidencjonowaniu pod nazwą usługa pogrzebowa.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.

Wskazać należy, że przedmiotem opodatkowania jest skonkretyzowana usługa, nie zaś zbiór wyodrębnionych w jej ramach czynności. Oznacza to, że w sytuacji zawarcia umowy mającej za przedmiot usługę, co do której stosuje się preferencyjną stawkę podatku, stawka ta odnosi się do całej usługi głównej. Podstawą opodatkowania jest bowiem kwota należna z tytułu sprzedaży usługi pogrzebowej.

W tym miejscu należy zauważyć, czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.

Tym samym wyodrębnianie z kompleksowej usługi pogrzebowej świadczonej przez jeden podmiot poszczególnych jej elementów (innych usług jak np. transport osoby zmarłej ze szpitala do chłodni, dostawa trumny, dostawa wieńców) jako odrębnych pozycji nie jest konieczne, jeśli wszystkie elementy zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie. Zatem przy realizacji umów, które w swoim przedmiocie składają się z kompleksu czynności usługowych zmierzających do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie, brak jest podstaw do ich odrębnego wykazywania na paragonie z kasy rejestrującej, ponieważ usługodawca sprzedaje określoną usługę pogrzebową a nie elementy (koszty), które się na nią składają.

Wobec powyższego, jeżeli z umowy zawartej z rodziną zmarłego wynika, że zleca on wykonanie jednej kompleksowej usługi pogrzebowej, to może ona być traktowana jako usługa pogrzebowa stanowiąca jedną czynność bez rozbicia na poszczególne elementy składowe.

Z treści wniosku wynika, że u Wnioskodawcy z dniem 1 maja 2011r. powstał obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot należnego podatku przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Wnioskodawca będzie ewidencjonować na kasie fiskalnej m.in. usługi pogrzebowe składające się z kilku lub kilkunastu elementów (innych usług). Wnioskodawca ma wątpliwość czy ewidencjonować na kasie poszczególne elementy usługi pogrzebowej czy też nie musi uwzględniać na paragonie fiskalnym poszczególnych elementów tej usługi.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca podpisuje z rodziną zmarłego umowę na wykonanie usługi pogrzebowej (PKWiU 96.03.1), która podlega opodatkowaniu stawką 8%, nie ma podstaw do wyszczególniania na paragonie fiskalnym poszczególnych elementów tej usługi. Poszczególne elementy usługi pogrzebowej będą umieszczane na paragonie fiskalnym oddzielnie w sytuacji gdy Wnioskodawca dokona sprzedaży np. bukietów, wieńców, kwiatów ciętych lub sprzedaży trumny poza usługą pogrzebową.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż potraktowanie usługi polegającej na kompleksowej usłudze pogrzebowej dla celów ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej jako jednej usługi pod jedną nazwą jest prawidłowe. Wnioskodawca nie musi bowiem na paragonie fiskalnym szczegółowo opisywać każdego towaru lub usługi. Wystarczy, że poda nazwę usługi tak, aby można było przypisać jej odpowiednią stawkę VAT. Powyższy sposób ewidencjonowania jest wystarczający dla dokładnego określenia wymogu postawionego przez powołany przepis § 5 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo zauważa się, że w zakresie pozostałych pytań wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.