Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD4/033/012a/GOJ/12/PK-1541
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2012-12-28
Teza: możliwość łącznego opodatkowania małżonków w odniesieniu do rozliczenia za rok 2011
Słowa kluczowe: małżeństwo; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; rozliczanie (rozliczenia); wspólność; zeznania-zeznania roczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6a

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 1 marca 2012 r., Nr ILPB2/415-1138/11-3/TR, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację, stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2011 r. (data wpływu 1 grudnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w zakresie możliwości łącznego opodatkowania małżonków w odniesieniu do rozliczenia za rok 2011, **jest nieprawidłowe**.

Uzasadnienie

Dnia 1 marca 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając – na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) - w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości łącznego opodatkowania małżonków w odniesieniu do rozliczenia za rok 2011 r. Interpretacja wydana została na ww. wniosek złożony w dniu 1 grudnia 2011 r., w którym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest obywatelem polskim, zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w spółce kapitałowej z siedzibą na terytorium Polski. Pracodawca należy do międzynarodowej grupy, która w Dubaju posiada centralę obsługującą kraje Bliskiego Wschodu, w tym Zjednoczone Emiraty Arabskie (dalej: ZEA) i Arabię Saudyjską (dalej: AS). Z dniem 1 lutego 2010 r. Wnioskodawca został oddelegowany przez pracodawcę do pracy w ZEA i AS na okres jednego roku, tj. do dnia 31 stycznia 2011 r.

Podczas oddelegowania do ZEA i AS Wnioskodawca wykonywał pracę wyłącznie na terytorium ZEA i AS na podstawie umowy o pracę zawartej z pracodawcą oraz odpowiedniej umowy dotyczącej oddelegowania. W tym samym okresie oddelegowania wynagrodzenie za pracę wykonywaną w ZEA i AS stanowiło jego główne źródło przychodu.

Ze względu na wewnętrzne regulacje obowiązujące w AS, pobyt Wnioskodawcy w tym kraju był możliwy na podstawie rocznej wizy biznesowej (tzw. wiza wielokrotnego wjazdu), która zobowiązywała go do opuszczenia AS początkowo w ciągu 60 dni, a potem 30 dni (w praktyce oznaczało to, że każdy pobyt Wnioskodawcy w AS trwał maksymalnie 60 dni; po tym okresie zobowiązany był wyjechać na krótki czas, po czym ponownie powracał na zasadach opisanych powyżej).

W ZEA Wnioskodawca przebywał na podstawie trzyletniej wizy rezydenckiej (ważnej do dnia 2 lutego 2013 r.).

W trakcie oddelegowania Wnioskodawcy do ZEA i AS towarzyszyła mu jego rodzina (żona).

W okresie oddelegowania Wnioskodawcy do ZEA i AS Wnioskodawca okazjonalnie przyjechał wraz żoną do Polski na wakacje na przełomie września/października 2010 r., a Jego żona przyjechała do Polski również w maju 2011 r.

Pobyt Wnioskodawcy na terytorium Polski w roku 2010 nie przekroczył 183 dni, natomiast w związku z faktem, iż okres jego oddelegowania skończył się z dniem 31 stycznia 2011 r., w roku podatkowym 2011 Wnioskodawca będzie przebywać w Polsce dłużej niż 183 dni.

W okresie oddelegowania Wnioskodawcy do ZEA i AS, jego inwestycje zlokalizowane były na terytorium Polski (nieruchomości (tj. dom oraz mieszkanie, które było wynajmowane podczas oddelegowania do ZEA i AS), konta bankowe, rachunki oszczędnościowe, fundusze inwestycyjne, kredyty). Jednocześnie, zasadniczo, Wnioskodawca nie posiadał inwestycji na terytorium ZEA i AS poza kontem bankowym otwartym w tamtejszym banku.

W okresie oddelegowania do pracy na Bliskim Wschodzie, w ZEA Wnioskodawca mieszkał w hotelu, natomiast w AS mieszkał w wynajętym mieszkaniu, przy czym mieszkanie to było wynajmowane przez partnera handlowego jego pracodawcy.

Wnioskodawca był objęty programem opieki medycznej w ZEA i AS, zgodnie z polityką grupową pracodawcy.

Po zakończeniu oddelegowania do pracy w ZEA i AS, Wnioskodawca powrócił wraz z żoną do Polski z zamiarem stałego pobytu.

W konsekwencji powyższego od 1 stycznia 2010 r. do momentu wyjazdu z Polski do pracy w ZEA i AS w związku z oddelegowaniem, Wnioskodawca posiadał w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy ze względu na fakt, iż miejsce zamieszkania zlokalizowane było w Polsce, tym samym podlegał opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia ich źródeł.

Od momentu wyjazdu z Polski do pracy w ZEA i AS w ramach oddelegowania, tj. od dnia 1 lutego 2010 r. miejsce zamieszkania Wnioskodawcy dla celów PDOF znajdowało się poza terytorium Polski, i tym samym od tego momentu podlegał On w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli podlegał w Polsce opodatkowaniu wyłącznie od dochodów osiąganych na terytorium Polski.

W momencie powrotu do Polski, tj. od dnia 1 lutego 2011 r. nastąpiła ponowna zmiana miejsca zamieszkania Wnioskodawcy na terytorium Polski i tym samym od momentu Jego powrotu z żoną ze ZEA i AS do Polski jest traktowany jako osoba posiadająca nieograniczony obowiązek podatkowy dla celów PDOF w Polsce, a więc podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce położenia ich źródeł.

W związku ze zmianą rezydencji podatkowej Wnioskodawcy dla celów PDOF w Polsce spowodowaną najpierw oddelegowaniem do pracy w ZEA i AS, a następnie powrotem z ZEA i AS do Polski, dochody Wnioskodawcy uzyskane za pracę wykonywaną w ZEA i AS w okresie, w którym posiadał ograniczony obowiązek podatkowy, czyli od momentu wyjazdu z Polski do pracy w ZEA i AS, tj. od dnia 1 lutego 2010 r. do momentu Jego powrotu z żoną ze ZEA i AS do Polski, nie powinny być w ogóle (nie były i nie będą) uwzględnione przy sporządzaniu zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), w tym nie były (i nie będą) również brane pod uwagę dla celów ustalenia efektywnej stawki podatkowej.

Jak wskazał Wnioskodawca, powyższe zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z dnia 27 stycznia 2011 r. o sygn. IPPB4/415-878/10-2/SP, wydanej w Jego sprawie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (dalej: Interpretacja).

W odniesieniu do dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę w 2010 r. za pracę wykonywaną w Polsce, wybrał On opodatkowanie wspólne z małżonką i w terminie przewidzianym przepisami ustawy o PDOF złożył wspólne zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym 2010 (deklarację PIT-37); niemniej jednak - jak podał Wnioskodawca - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Lesznie w piśmie z dnia 25 maja 2011 r. odmówił Zainteresowanemu prawa do złożenia wspólnego zeznania podatkowego za rok podatkowy 2010 i pomimo Jego pisemnych wyjaśnień ostatecznie została złożona korekta ww. zeznania rocznego dla każdego z małżonków odrębnie.

W latach 2010-2011 istniała i będzie istnieć między Wnioskodawcą a Jego żoną wspólność majątkowa. W latach 2010-2011 byli oni i nadal pozostaną w związku małżeńskim. W odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w latach 2010-2011 złożyli oni (w pierwotnie złożonym zeznaniu podatkowym) i złożą wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym składanym za dany rok podatkowy.

W latach 2010-2011 zarówno Wnioskodawca, jak i Jego małżonka, nie osiągali ani nie będą osiągać dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PDOF, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy o podatku tonażowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w odniesieniu do dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę w 2010 r. za pracę wykonywaną w Polsce w okresie, w którym posiadał On miejsce zamieszkania w Polsce i tym samym podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, Zainteresowany był uprawniony do wspólnego rozliczenia się z żoną na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o PDOF?
2.  Czy w odniesieniu do dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę w 2011 r. za pracę wykonywaną w Polsce (tj. po powrocie z ZEA i AS do Polski, tj. w okresie, w którym posiadał On miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu) Zainteresowany jest uprawniony do wspólnego rozliczenia się z żoną na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o PDOF?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

W stosunku do dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę w 2010 r. za pracę wykonywaną w Polsce w okresie, w którym posiadał On miejsce zamieszkania w Polsce, i tym samym podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, Wnioskodawca był uprawniony do wspólnego rozliczenia dochodów z żoną na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o PDOF.

Zgodnie z przepisem art. 6 ust. 2 ustawy o PDOF, małżonkowie uprawnieni są do złożenia wniosku o wspólne opodatkowanie ich dochodów, jeżeli spełniają łącznie następujące przesłanki:

1.  posiadają nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, o którym mowa w art. 3 ust. l ustawy o PDOF;
2.  pomiędzy małżonkami istnieje wspólność majątkowa przez cały rok podatkowy;
3.  pozostają w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy;
4.  złożyli wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym;
5.  żaden z małżonków nie osiąga dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PDOF, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy o podatku tonażowym.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca zaznaczył, iż w przypadku Jego oraz Jego żony wszystkie ww. przesłanki uprawniające do złożenia wspólnego zeznania podatkowego za 2010 r. należy uznać za spełnione. O ile brak jest wątpliwości w zakresie spełnienia przesłanek wymienionych w punktach b)-e) powyżej, o tyle pewne wątpliwości mogą powstać w odniesieniu do spełnienia przez Wnioskodawcę (oraz Jego żonę) warunku dotyczącego posiadania nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce z uwagi na zmianę rezydencji podatkowej Wnioskodawcy (oraz Jego żony) w trakcie roku podatkowego 2010.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PDOF osoba fizyczna, jeżeli posiada miejsce zamieszkania w Polsce, podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsca położenia źródeł przychodów, tj. podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W praktyce oznacza to, że podatnik posiadający miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski (a więc podatnik będący tzw. polskim rezydentem podatkowym) rozlicza wszystkie swoje dochody w Polsce, tj. zarówno te osiągnięte ze źródeł położonych w Polsce, jak i poza jej granicami.

Z kolei, w myśl art. 3 ust. 1a ustawy o PDOF, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Jak wskazał Wnioskodawca, mając na uwadze powyższe przepisy oraz uwzględniając stanowisko potwierdzone w Interpretacji, niewątpliwym jest, że w okresie od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 stycznia 2010 r. posiadał On miejsce zamieszkania w Polsce i tym samym podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (w tym miejscu Wnioskodawca wskazał, iż również Jego żona w tym okresie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce). Natomiast, od momentu wyjazdu z Polski do pracy w ZEA i AS w ramach oddelegowania, tj. od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 31 stycznia 2011 r. miejsce zamieszkania Wnioskodawcy dla celów PDOF znajdowało się poza terytorium Polski, i tym samym w tym okresie podlegał On w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Uwzględniając powyższe, w opinii Wnioskodawcy, fakt zmiany rezydencji podatkowej w ciągu roku podatkowego 2010 nie powinien wpływać na możliwość wspólnego rozliczenia z żoną za okres, w którym On i Jego żona byli polskimi rezydentami podatkowymi, tj. od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 stycznia 2010 r. Analiza przepisu art. 6 ust. 2 ustawy o PDOF prowadzi bowiem do wniosku, iż przepis ten nie wymaga posiadania nieograniczonego obowiązku podatkowego przez cały rok podatkowy. Takie ograniczenie, zgodnie z literalnym brzmieniem przepisów ustawy o PDOF, odnosi się wyłącznie do wspólności majątkowej oraz długości pozostawania w związku małżeńskim. Tym samym, należy dojść do wniosku (co - jak wskazał Wnioskodawca - również zostało potwierdzone w Interpretacji), iż zmiana rezydencji podatkowej w ciągu roku powoduje konieczność rozdzielenia dochodów osiąganych przez podatnika na dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, które, zdaniem Wnioskodawcy, po spełnieniu odpowiednich przestanek mogą być rozliczone we wspólnym zeznaniu podatkowym zgodnie z przepisem art. 6 ust. 2 ustawy o PDOF, oraz na dochody podlegające opodatkowaniu poza Polską, tj. uzyskane w okresie, w którym warunki określone w przepisie art. 6 ust. 2 ustawy o PDOF nie są spełnione.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Wnioskodawca wskazał, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 stycznia 2010 r., tj. w okresie kiedy podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (przy czym dotyczy to również Jego żony) zostały spełnione wszystkie przesłanki uprawniające Wnioskodawcę i Jego żonę do wspólnego rozliczenia dochodów uzyskanych w tym okresie. Natomiast w okresie od dnia 1 lutego 2010 r. do końca roku podatkowego, warunki uprawniające Wnioskodawcę i Jego żonę do złożenia wspólnego zeznania rocznego za 2010 r. nie zostały spełnione, gdyż w tym okresie posiadali oni w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy (dodatkowo, w oparciu o stanowisko wyrażone w Interpretacji, brak też było dochodu, który podlegałby opodatkowaniu w Polsce).

Wnioskodawca podał, iż wskazane przez Niego w niniejszym wniosku stanowisko, zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 marca 2010 r., nr IPPB4/415-5/10-2/JK2, w której stwierdzono, że: „W przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawczyni oraz jej mąż w okresie 1 stycznia - 30 czerwca 2009 r. osiągali dochody z tytułu pracy jako polscy rezydenci podatkowi. Po zmianie rezydencji, tj. w okresie pomiędzy 1 lipca 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. Wnioskodawczyni oraz Jej mąż nie uzyskali i nie planują uzyskać żadnych dochodów, które mogłyby podlegać opodatkowaniu w Polsce. Z uwagi na powyższe uznać należy, że wnioskodawczyni będzie zobowiązana do złożenia rocznego zeznania podatkowego za 2009 r. w terminie do 31 kwietnia 2010 r., w którym powinna wykazać dochody uzyskane w Polsce w okresie, w którym była polskim rezydentem podatkowym (w analogicznej sytuacji będzie mąż Wnioskodawczyni). Ponieważ całość dochodów uzyskanych przez wnioskodawczynię i jej męża podlegających opodatkowaniu w Polsce była uzyskana w okresie, w którym była ona polskim rezydentem podatkowym (miała miejsce zamieszkania w Polsce) uznać należy, że dochody takie będą mogły być rozliczone w rocznym zeznaniu podatkowym złożonym wspólnie z mężem zgodnie z art. 6 ust. 2 updof (przy założeniu, że spełnione będą także pozostałe przesłanki dla wspólnego rozliczenia przewidziane w przedmiotowym przepisie)”.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do dochodów uzyskanych przez Niego (oraz Jego żonę) w 2010 r., tj. w okresie kiedy Wnioskodawca był traktowany jako rezydent podatkowy w Polsce (przy czym dotyczy to również Jego żony), był On uprawniony do wspólnego rozliczenia dochodów z żoną na zasadach określonych w przepisie art. 6 ust. 2 ustawy o PDOF z uwagi na fakt, iż wszystkie warunki w tym okresie uprawniające do wspólnego rozliczenia były spełnione.

Ad. 2

Również w stosunku do dochodów, jakie Wnioskodawca osiągnie w 2011 r., tj. w okresie, w którym posiada On miejsce zamieszkania w Polsce, i tym samym podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, Wnioskodawca będzie uprawniony do wspólnego rozliczenia dochodów z żoną na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o PDOF.

Mając na uwadze argumenty przytoczone w odpowiedzi na pytanie pierwsze powyżej, analogicznie - jak wskazał Wnioskodawca - należy zauważyć, iż również w 2011 r. Wnioskodawca będzie uprawniony do złożenia wspólnego rozliczenia z żoną. W zeznaniu podatkowym składanym za 2011 r. (zgodnie z Interpretacją) zadeklarowane zostaną dochody uzyskane przez Zainteresowanego od dnia 1 lutego 2011 r., tj. uzyskane od dnia w którym nastąpiła ponowna zmiana rezydencji podatkowej Wnioskodawcy na polską w związku z zakończeniem Jego oddelegowania do pracy w ZEA i AS. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, jako, że od tego momentu posiada On w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy, ponownie zostaną spełnione wszystkie przesłanki uprawniające do złożenia wspólnego zeznania.

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy 2011, w którym zostaną zadeklarowane dochody uzyskane przez Wnioskodawcę (oraz Jego żonę) od dnia 1 lutego 2011 r., tj. w okresie, w którym Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy (przy czym dotyczy to również Jego żony) będzie On mógł rozliczyć się wspólnie z żoną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, wydając interpretację z dnia 1 marca 2012 r. nr ILPB2/415-1138/11-3/TR, uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, odnoszące się do rozliczenia za rok 2011 (dotyczące pytania nr 2 wniosku).

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu poinformował również, iż przedmiotem interpretacji z dnia 1 marca 2012 r. nr ILPB2/415-1138/11-3/TR jest zagadnienie odnoszące się do rozliczenia za rok 2011 (pytanie nr 2 wniosku), natomiast w przedmiocie zagadnienia odnoszącego się do rozliczenia za rok 2010 (pytanie nr 1 wniosku) w dniu 1 marca 2012 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie nr ILPB2/415-1138/11-2/TR.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej Minister Finansów może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.

W przedstawionym stanie faktycznym, należy stwierdzić, iż rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 marca 2012 r. (nr ILPB2/415-1138/11-3/TR) zostało wydane w oparciu o stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 27 stycznia 2011 r. o sygn. IPPB4/415-878/10-2/SP (dalej: Interpretacja).

Interpretacja ta uznawała za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, iż w okresie oddelegowania do pracy w ZEA i AS (tj. od dnia 31 stycznia 2010 r. do dnia 1 lutego 2011 r.) Wnioskodawca podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w związku z czym jego dochody uzyskane z tytułu pracy za granicą nie podlegały opodatkowaniu w Polsce.

Jednakże, w oparciu o art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, w dniu 28 grudnia 2012 r. Minister Finansów dokonał zmiany Interpretacji z dnia 27 stycznia 2011 r. i uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W zmianie interpretacji indywidualnej z dnia 28 grudnia 2012 r. (nr DD4/033/010/GOJ/12/PK-1360) Minister Finansów stwierdził, iż Wnioskodawca spełnia warunek, określony w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa), pozwalający uznać, iż w okresie oddelegowania do pracy w ZEA i AS, tj. od dnia 31 stycznia 2010 r. do dnia 1 lutego 2011 r. Wnioskodawca posiadał w Polsce miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, a zatem podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Oznacza to, że Wnioskodawcy przysługiwało prawo do skorzystania z możliwości łącznego opodatkowania dochodów z małżonką, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy.

Art. 6 ust. 2 ustawy stanowi bowiem, iż małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca spełniał wszystkie warunki określone w powyższym przepisie, w związku z czym przysługiwało mu prawo łącznego opodatkowania dochodów z małżonką w roku 2011 r.

W świetle przedstawionych wyjaśnień, Minister Finansów informuje, iż należało zmienić z urzędu interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 1 marca 2012 r., Nr ILPB2/415-1138/11-3/TR, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy zdarzenia przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).