Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-626/14-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-01
Teza: w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów przesyłanych do nabywcy kurierem oraz ustalenia, w rozliczeniu za jaki okres Spółka może zrealizować prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem towarów od dostawcy
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; nabycie; obowiązek-obowiązek podatkowy; odliczenia-prawo do odliczenia; przewoźnik; towar; towar-dostarczenie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2014 r. (data wpływu 3 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług

*   **jest prawidłowe** – w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów przesyłanych do nabywcy kurierem;
*   **jest nieprawidłowe** – w zakresie momentu powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów od dostawcy.

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów przesyłanych do nabywcy kurierem oraz ustalenia, w rozliczeniu za jaki okres Spółka może zrealizować prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem towarów od dostawcy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności dokonuje sprzedaży towarów na rzecz podmiotów gospodarczych oraz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, które są odbierane przez nabywców osobiście lub dostarczane są nabywcy transportem własnym Spółki lub za pośrednictwem firm kurierskich. Wybór sposobu dostarczenia towaru zależy od klienta.

W przypadku wysyłania towaru do klienta poprzez firmę kurierską lub spedycyjną powstają wątpliwości co do określenia momentu dostarczenia towaru, a co za tym idzie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży towarów. Spółka nie posiada umów regulujących przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak właściciel, a także nie posiada regulaminu sprzedaży. Polecenie dostarczenia towaru firmie kurierskiej wydaje sprzedawca lub nabywca, ale wybór formy dostarczenia towaru (przesyłka lub odbiór osobisty) zależy od woli klienta. W przypadku, gdy polecenie dostarczenia towaru firmie kurierskiej wydaje Spółka, koszty dostarczenia przesyłki ponosi co do zasady nabywca, w wyjątkowych sytuacjach (przy dużych zamówieniach) koszty te ponosi sprzedawca. Koszty ubezpieczenia przesyłki ponosi Sprzedawca.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje sprzedaży towaru, który fizycznie nie znajduje się w magazynie Spółki. W takiej sytuacji Spółka zamawia towar od własnego Dostawcy, a ten wysyła zamówiony przez Spółkę towar bezpośrednio do klienta Spółki z jej pominięciem - ma miejsce tzw. dostawa łańcuchowa. Towar wysyłany jest firmą kurierską lub spedycyjną.

W takim przypadku istnieją wątpliwości co do określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży towaru. Jednocześnie powstaje wątpliwość, w którym momencie Spółka ma możliwość odliczenia VAT-u.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  W jakim momencie powstaje obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży towarów przesyłanych do klienta kurierem - w momencie wydania towaru z magazynu kurierowi czy w dacie dostarczenia przez kuriera towaru nabywcy?
2.  W jakim momencie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży towarów, które zamawiane od Dostawcy przesyłane są kurierem bezpośrednio do nabywcy, z pominięciem Spółki - w momencie wydania towaru z magazynu Dostawcy kurierowi czy w momencie dostarczenia przez kuriera towaru nabywcy Spółki?
3.  W jakim momencie Spółka nabywa prawo do odliczenia VAT - w miesiącu wydania towaru z magazynu Dostawcy kurierowi czy w momencie dostarczenia przez kuriera towaru nabywcy Spółki?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zdaniem Spółki, obowiązek podatkowy z tytułu zrealizowanych dostaw powstanie w dniu przekazania towarów kurierowi.

Spółka nie posiada umów regulujących przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak właściciel, a także nie posiada regulaminu sprzedaży. W takiej sytuacji zastosowanie znajdują ogólne zasady wynikające z kodeksu cywilnego. Od 1 stycznia 2014 r. termin wystawienia faktury uzależniony jest od daty sprzedaży. Datą sprzedaży na fakturze będzie data dokonania dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym dostawa towaru następuje z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z art. 544 k.c. - jeżeli rzecz sprzedana ma być przesłana przez sprzedawcę do miejsca, które nie jest miejscem spełnienia świadczenia, poczytuje się w razie wątpliwości, że wydanie zostało dokonane z chwilą, gdy w celu dostarczenia rzeczy na miejsce przeznaczenia sprzedawca powierzył ją przewoźnikowi trudniącemu się przewozem rzeczy tego rodzaju. Co do zasady, zgodnie z art. 454 k.c. spełnienie świadczenia sprzedawcy może nastąpić w miejscu oznaczonym przez strony albo wynikającym z właściwości zobowiązania sprzedawcy, w braku takich wskazówek sprzedawca ma go dokonać w miejscu swego zamieszkania lub siedziby w chwili zawarcia umowy. Strony mogą porozumieć się dodatkowo co do tego, że sprzedawca prześle sprzedaną rzecz do innego miejsca niż miejsce spełnienia świadczenia, wtedy może powstać wątpliwość co do miejsca i chwili wykonania świadczenia (wydania rzeczy, która podlega transportowi). Wątpliwości te rozstrzyga powołany wyżej art. 544 k.c., zgodnie z którym o wydaniu decyduje nie odbiór rzeczy przez kupującego, ale wcześniejsze od niego powierzenie rzeczy przez sprzedawcę takiemu przewoźnikowi, który trudni się przewozem tego rodzaju rzeczy, w celu dostarczenia sprzedanej rzeczy na umówione z kupującym miejsce. Nastąpi to w chwili wydania rzeczy do rąk przewoźnika. Z tak ustalonym momentem wydania rzeczy sprzedanej wiąże się art. 548 k.c., zgodnie z którym z chwilą wydania rzeczy sprzedanej przechodzą na kupującego korzyści i ciężary związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy. Tym samym z chwilą wydania rzeczy przewoźnikowi dochodzi do spełnienia świadczenia przez sprzedawcę, a na kupującego przechodzą korzyści i ciężary oraz ryzyko przypadkowej utraty rzeczy (tak też Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 1997 r. III CZP 18/97).

Ad. 2.

Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży towarów, które zamawiane od Dostawcy przesyłane są kurierem bezpośrednio do nabywcy z pominięciem Spółki, powstanie w momencie wydania towaru kurierowi przez Dostawcę.

Uzasadnienie tego stanowiska jest analogiczne jak uzasadnienie stanowiska odnośnie pierwszego stanu faktycznego.

Ad. 3.

Spółka nabywa prawo do odliczenia VAT-u w miesiącu dostarczenia towaru przez kuriera nabywcy Spółki.

Prawo do odliczenia podatku VAT przysługuje Spółce w momencie powstania obowiązku podatkowego u Sprzedawcy (w opisanym stanie faktycznym od Dostawcy), pod warunkiem otrzymania faktury z podatkiem naliczonym. Spółka nie otrzymuje fizycznie towaru, ponieważ jest on przesyłany bezpośrednio do klienta Spółki oraz nie posiada informacji o przyjętym przez Sprzedawcę momencie powstania obowiązku podatkowego. Z tego powodu Spółka nabywa prawo do odliczenia podatku VAT najpóźniej w miesiącu dostarczenia towaru Nabywcy Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe – w części dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów przesyłanych do nabywcy kurierem - oraz nieprawidłowe – w zakresie momentu powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów od dostawcy.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2011 r., nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie „rozporządzanie towarami jak właściciel” należy rozumieć szeroko, jako obejmujące nie tylko uprawnienie do prawnego dysponowania towarem. Przepis ustawy o VAT ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa na inną stronę, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona uzyskuje możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeśli nie wiązało się to z przeniesieniem własności w sensie cywilistycznym, wskazując na uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Znajduje to wyraz w formule „jak właściciel”, co implikuje możliwość uznania za dostawę towarów również owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą bez względu na to, czy w rzeczywistości w ślad za tym doszło do przeniesienia prawa własności. Należy rozróżnić pojęcie „rozporządzanie towarem jak właściciel” w ujęciu ustawowym i pojęcie własności w ujęciu cywilistycznym.

Z konstrukcji podatku VAT wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Przepis ten formułuje zasadę ogólną, która oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i podatek ten powinien być rozliczony za ten okres.

Regulacja ta zgodna jest z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.

Stosownie do art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Z zasady tej wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego.

Jednak, co trzeba podkreślić, że dla celów powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług dokonanie czynności (dostawy towarów lub wykonania usługi) następuje z chwilą faktycznego jej dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment.

Przepisy posługują się pojęciem „dokonanie dostawy towarów”. Dokonanie dostawy towarów następuje z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzenia nimi jak właściciel. Przykładowo, gdy towar jest wydawany bezpośrednio nabywcy lub osobie przez niego wskazanej – dokonanie dostawy towaru następuje z chwilą jego wydania. Wydanie towaru następuje między innymi przez odebranie towaru z magazynu dostawcy. Strony umowy dokonując czynności sprzedaży winny wybrać taki sposób wydania i odebrania towaru, aby zapewnić jego całość i nienaruszalność. Właściwościom towaru powinien odpowiadać zwłaszcza sposób opakowania i przewozu.

Z wydaniem towaru przez dostawcę łączy się istotny skutek dokonania sprzedaży towarów, polegający m. in. na przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru jest, co do zasady, wydanie towaru. Dokonanie dostawy, o której mowa w art. 19a ust. 1 ustawy, oznacza zatem faktyczne zrealizowanie dostawy. Jeżeli strony oznaczyły inną chwilę niż wydanie towaru dla przejścia korzyści i ciężarów, to w razie wątpliwości przyjmuje się, że ta sama chwila dotyczy przejścia ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka, będąc czynnym podatnikiem podatku VAT, w ramach prowadzonej działalności dokonuje sprzedaży towarów na rzecz podmiotów gospodarczych oraz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, które są odbierane przez nabywców osobiście lub dostarczane są nabywcy transportem własnym Spółki lub za pośrednictwem firm kurierskich. Wybór sposobu dostarczenia towaru zależy od klienta.

Spółka ma wątpliwości co do określenia momentu dostarczenia towaru, a co za tym idzie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu tej sprzedaży, w przypadku wysyłania towaru do klienta poprzez firmę kurierską lub spedycyjną. Spółka nie posiada umów regulujących przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak właściciel, ani regulaminu sprzedaży. Polecenie dostarczenia towaru firmie kurierskiej wydaje sprzedawca lub nabywca, ale wybór formy dostarczenia towaru (przesyłka lub odbiór osobisty) zależy od woli klienta. W przypadku, gdy polecenie dostarczenia towaru firmie kurierskiej wydaje Spółka, koszty dostarczenia przesyłki ponosi co do zasady nabywca, w wyjątkowych sytuacjach (przy dużych zamówieniach) koszty te ponosi sprzedawca. Koszty ubezpieczenia przesyłki ponosi Sprzedawca.

Ponadto, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje sprzedaży towaru, który fizycznie nie znajduje się w magazynie Spółki. W takiej sytuacji Spółka zamawia towar od własnego Dostawcy, a ten wysyła zamówiony przez Spółkę towar bezpośrednio do klienta Spółki z jej pominięciem. Towar wysyłany jest firmą kurierską lub spedycyjną. Również w takim przypadku Spółka ma wątpliwości co do określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży towaru.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 544 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny, jeżeli rzecz sprzedana ma być przesłana przez sprzedawcę do miejsca, które nie jest miejscem spełnienia świadczenia, poczytuje się w razie wątpliwości, że wydanie zostało dokonane z chwilą, gdy w celu dostarczenia rzeczy na miejsce przeznaczenia sprzedawca powierzył ją przewoźnikowi trudniącemu się przewozem rzeczy tego rodzaju. Ponadto, jak stanowi art. 548 § 1 tej ustawy, z chwilą wydania rzeczy sprzedanej przechodzą na kupującego korzyści i ciężary związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy.

Z ww. przepisów Kodeksu cywilnego wynika, że wydanie rzeczy następuje w momencie powierzenia rzeczy przez sprzedawcę przewoźnikowi z poleceniem dostarczenia rzeczy do miejsca przeznaczenia uzgodnionego wcześniej z kupującym. Z chwilą, w której rzecz została powierzona przewoźnikowi, następuje formalne spełnienie świadczenia przez sprzedawcę, a na kupującego przechodzą korzyści i ciężary związane z rzeczą.

Przenosząc powyższe na grunt przepisów o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że generalnie moment dokonania dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT odpowiada momentowi „wydania towarów”, o którym mowa w art. 544 Kodeksu cywilnego.

W sytuacji zatem, gdy towar jest wysyłany przez dostawcę do nabywcy za pośrednictwem przewoźnika (spedytora, kuriera), dokonanie dostawy towaru następuje z chwilą wydania towaru podmiotowi, który jest zobowiązany do jego dostarczenia, z tym bowiem momentem dostawca przenosi prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na nabywcę towaru.

W świetle przepisu art. 19a ust. 1 ustawy należy więc uznać, że w przedstawionej sprawie obowiązek podatkowy powstaje w momencie dokonania dostawy przez Spółkę, tj. z chwilą wydania towaru z magazynu kurierowi.

Również w drugim z opisanych przypadków, tj. gdy Spółka kupuje towar od swojego dostawcy, a ten wysyła - firmą kurierską - zamówiony towar bezpośrednio do Jej klienta (ostatecznego nabywcy), z pominięciem Spółki, dokonanie dostawy towaru (zarówno na rzecz Spółki, jak i przez Spółkę na rzecz Jej nabywcy) następuje z chwilą wydania towaru kurierowi. Zatem, w tym dniu powstaje obowiązek podatkowy dla Spółki z tytułu dokonanej sprzedaży, ponieważ pomimo tego, że nie dysponuje fizycznie towarem, to przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania nim jak właściciel.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie (pytanie nr 1 i 2) uznaje się za prawidłowe.

Wątpliwości Spółki budzi również to, w którym momencie jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów od Dostawcy - w miesiącu wydania towaru z magazynu Dostawcy kurierowi czy w momencie dostarczenia przez kuriera towaru nabywcy Spółki.

Jak stanowi art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a) – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w których podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny (art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy).

Ponadto, przepisy art. 86 ust. 11 i ust. 13 ustawy wskazują dodatkowe terminy obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, w sytuacji gdy podatnik nie dokonał tego obniżenia w terminie otrzymania faktury.

I tak, stosownie do ust. 11 ww. artykułu, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Z kolei w myśl art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Powołane przepisy wskazują, że co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w okresie powstania obowiązku podatkowego, pod warunkiem, że podatnik posiada fakturę dokumentującą nabycie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Prawo do odliczenia podatku powstaje zatem w związku z powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu czynności będącej źródłem podatku naliczonego. Trzeba zaznaczyć, że jeżeli podatnik nie dysponuje fakturą bądź dokumentem celnym w chwili powstania obowiązku podatkowego, moment powstania prawa do odliczenia u nabywcy przesuwa się na moment otrzymania tej faktury bądź dokumentu celnego.

W świetle powyższej analizy należy stwierdzić, że podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w przypadku „krajowego” zakupu towarów i usług w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są trzy warunki:

*   powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług (art. 86 ust. 10),
*   doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług (art. 86 ust. 10),
*   podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję (art. 86 ust. 10b).

Zatem, w przedstawionej sprawie Wnioskodawca ma prawo dokonać odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów od Dostawcy w okresie rozliczeniowym, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (tj. w tym przypadku, jak wyżej wskazano, z chwilą wydania towaru kurierowi), o ile w tym czasie będzie dysponować fakturą wystawioną przez Dostawcę. Jeżeli Spółka otrzyma fakturę po powstaniu obowiązku podatkowego, termin odliczenia podatku naliczonego będzie wyznaczać data otrzymania tej faktury.

W sytuacji, gdy Wnioskodawca po powstaniu obowiązku podatkowego nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w terminie otrzymania faktury dokumentującej dostawę towarów, będzie mógł zrealizować to prawo na zasadach przewidzianych przepisami art. 86 ust. 11 i ust. 13 ustawy.

W konsekwencji, w odpowiedzi na pytanie nr 3, ustosunkowując się do stanowiska Wnioskodawcy w tym zakresie, zgodnie z którym Spółka nabywa prawo do odliczenia podatku VAT najpóźniej w miesiącu dostarczenia towaru przez kuriera nabywcy, stanowisko to należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.