Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.995.2024.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-26
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku - kredyt na budowę domu oraz skutki podatkowe otrzymania kwoty zwrotu z banku oraz zwrotu połowy kosztów zastępstwa procesowego.
Słowa kluczowe: budowa; dom-dom jednorodzinny; kredyt-kredyt bankowy; kredyt-kredyt hipoteczny; kredyt-przewalutowanie kredytu; kredyt-zaciągnięcie kredytu; umorzenie; zaniechanie-zaniechanie poboru podatku; zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 grudnia 2024 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 23 stycznia 2025 r. (wpływ 27
    stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania
      AA
      (...)
    2. Zainteresowani niebędący strona postępowania
        BB
      (...)
        CC
      (...)
        DD
      (...)
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 18 lipca 2003 r., AA (Zainteresowany będący stroną postępowania) oraz BB, DD i
    CC (Zainteresowani niebędący stroną postępowania) zawarli jako współkredytobiorcy z
    bankiem (...) (dalej jako „(...)”) umowę kredytu mieszkaniowego (...) nr (...) (dalej także jako
    „Umowa”).
    AA i BB są małżeństwem, a DD i CC są rodzicami AA. AA, BB, DD i CC dalej będą zwani
    łącznie także „Zainteresowanymi”.
    Kwota kredytu w Umowie została określona we frankach szwajcarskich (128.900 franków
    szwajcarskich), jednakże została ona wypłacona Zainteresowanym w złotych polskich w
    łącznej kwocie 364 963,90 zł. Zgodnie z Umową kredyt został udzielony na budowę domu
    jednorodzinnego dwupokoleniowego na działce gruntu położonej w miejscowości (...) w
    gminie (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...). Działkę tę zakupił AA i BB
    na podstawie umowy sprzedaży z dnia 31 maja 2001 r. na zasadzie wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej. Na zabezpieczenie spłaty kredytu na ww. nieruchomości
    ustanowiona została na rzecz (...) hipoteka umowna.

    Kredyt został wydatkowany w całości zgodnie z określonym w Umowie przeznaczeniem, tj.
    na budowę domu jednorodzinnego dwupokoleniowego na ww. nieruchomości.
    Przeznaczeniem domu było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych Zainteresowanych i
    jest on wciąż zamieszkiwany przez Zainteresowanych.
    Łączna kwota zapłacona (...) przez Zainteresowanych tytułem spłaty ww. kredytu wyniosła
    558 352,79 zł. W związku z tym, że Umowa zawierała klauzule abuzywne Zainteresowani
    wystąpili do Sądu Okręgowego (...) w (...) z pozwem przeciwko Bankowi (...) o ustalenie
    nieważności Umowy oraz zwrot zapłaconych bankowi tytułem tej Umowy środków.
    Zainteresowani byli w postępowaniu przed sądem reprezentowani przez profesjonalnego
    pełnomocnika. W toku postępowania, z inicjatywy banku podjęto negocjacje w celu
    polubownego zakończenia sporu, w wyniku których w dniu 9 września 2024 r.
    Zainteresowani i bank zawarli ugodę pozasądową (dalej także jako „Ugoda"), po zawarciu
    której Zainteresowani wycofali powództwo z sądu.
    Zgodnie z postanowieniami Ugody kredyt został rozliczony jakby od początku był
    kredytem Złotowym na warunkach określonych szczegółowo w Ugodzie. Ponadto zgodnie
    z postanowieniami Ugody:
    1) Bank (...) zrezygnował z dochodzenia od Zainteresowanych kwoty kapitału kredytu w
      wysokości 107 476,92 zł uznając, że kredyt został spłacony w całości, tym samym
      umarzając Zainteresowanym to zadłużenie;
    2) Bank (...) zapłacił Zainteresowanym dodatkowo kwotę 165 000,00 zł;
    3) Bank (...) zapłacił Zainteresowanym kwotę 500 zł tytułem zwrotu połowy opłaty od
      pozwu,
    4) Bank (...) zapłacił Zainteresowanym kwotę 10 800,00 zł tytułem zwrotu kosztów
      zastępstwa procesowego w ww. postępowaniu sądowym, z tym że kwota ta została
      przez bank bezpośrednio zapłacona profesjonalnemu podmiotowi, który świadczył
      Zainteresowanym usługi dotyczące sporu sądowego z bankiem dotyczącego
      stwierdzenia nieważności ww. umowy kredytowej.
    Zainteresowani wskazują także, że:
        zawierając ww. Umowę kredytu oraz Ugodę nie działali jako osoby prowadzące
        działalność gospodarczą;
        dotychczas nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
        inwestycji niż opisana powyżej.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Zgodnie z umową kredytową wszyscy kredytobiorcy solidarnie odpowiadają za spłatę
    kredytu i inne zobowiązania wynikające z tej umowy.
    Kredyt, o którym mowa we wniosku o interpretację został udzielony przez bank (...).,
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, oraz który jest uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Wynikające z ugody z bankiem umorzenie wierzytelności w kwocie 107 476,92 zł dotyczyło
    tylko kapitału kredytu.
    Wynikająca z ugody wypłata przez bank kwoty 165.000,00 zł z punktu widzenia
    Zainteresowanych stanowi zwrot części środków przekazanych przez Zainteresowanych
    bankowi tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych kredytu. Zainteresowani tytułem
    spłaty kredytu zapłacili bankowi kwotę o 193.388,89 zł większą niż otrzymali od banku

    tytułem wypłaty kredytu i w przypadku stwierdzenia przez sąd nieważności umowy
    kredytowej (co było przedmiotem sprawy sądowej) cała ww. kwota podlegałaby zwrotowi
    Zainteresowanym. W celu polubownego i szybkiego zakończenia sporu sądowego zawarto
    z bankiem ugodę, w której kwotę jaką bank miał wypłacić Zainteresowanym
    wynegocjowano na 165.000,00 zł.
    Pytania
    1. Czy Zainteresowani w zakresie umorzonego im w wyniku Ugody z bankiem zadłużenia w
      kwocie 107.476,92 zł objęci są zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób
      fizycznych, o którym mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
      r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    2. Czy Zainteresowani w związku z otrzymanymi od (...) na podstawie Ugody kwotami (tj.
      ww. kwotą 165.000,00 zł, kwotą 500,00 zł i kwotą 10.800,00 zł) zobowiązani są do
      zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W opinii Zainteresowanych wynikające z Ugody umorzenie Zainteresowanym przez Bank
    zadłużenia w kwocie 107.476,92 zł spełnia przesłanki do objęcia go zaniechaniem poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w § 1 Rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (dalej także jako „Rozporządzenie”). Tym samym Zainteresowani nie
    powinni wykazywać przychodu/dochodu z tytułu ww. umorzenia w rozliczeniu podatku PIT.
    Przepisy § 1 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 Rozporządzenia stanowią, że:
    "1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
        a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału):
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
        kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
        ubezpieczeń.”
    Rozporządzenie zawiera także definicję występujących w Rozporządzeniu pojęć „kredytu
    mieszkaniowego” oraz „jednej inwestycji mieszkaniowej”. Zgodnie z § 1 ust. 5 i ust. 6
    Rozporządzenia:
    "5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo

      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843). I
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
    gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo
    jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Zgodnie zaś z § 3 Rozporządzenia:
    „Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć
    kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych."
    Przepis § 4 Rozporządzenia (w brzmieniu obecnie obowiązującym) stanowi natomiast, że
    przewidziane nim zaniechanie poboru podatku ma zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Z ww. przepisów Rozporządzenia wynikają zatem następujące przesłanki zaniechania
    poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytu:
        kredyt jest kredytem mieszkaniowym zaciągniętym na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej (w rozumieniu określonym przepisami Rozporządzenia);
        kredytobiorca nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
        inwestycji mieszkaniowej;
        umorzone wierzytelności dotyczyły kapitału kredytu, odsetek, prowizji lub opłat
        niezbędnych do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów
        usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń;
        przychód/dochód z umorzenia uzyskany został w okresie od 1 stycznia 2022 r. do
        dnia 31 grudnia 2024 r.
    Wynikające z Ugody umorzenie Zainteresowanym przez (...) zadłużenia z tytułu kredytu w
    kwocie 107.476,92 zł spełnia wszystkie ww. przesłanki, a mianowicie:
        kredyt jest kredytem mieszkaniowym w rozumieniu § 3 Rozporządzenia, został on
        bowiem udzielony przez bank przed 15 stycznia 2015 r. oraz został zaciągnięty
        przez Zainteresowanych z przeznaczeniem na sfinansowanie budowy domu
        jednorodzinnego przeznaczonego do zamieszkiwania przez Zainteresowanych, tj.

        na wydatek, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych;
        kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej w
        rozumieniu § 1 ust. 5 i ust. 6 Rozporządzenia, ponieważ dom jednorodzinny
        budowany za środki z kredytu miał na celu zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych
        dwóch gospodarstw domowych tworzonych przez osoby zaliczone do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i
        darowizn, tj. gospodarstwa domowego małżeństwa AA i BB oraz gospodarstwa
        domowego małżeństwa DD i CC będących rodzicami AA;
        Zainteresowani nie korzystali nigdy z zaniechania poboru podatku od kwot
        umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
        realizację innej inwestycji mieszkaniowej;
        wynikające z Ugody umorzenie wierzytelności w kwocie 107.476,92 zł dotyczyło
        kapitału kredytu,
        Ugoda została zawarta w dniu 09.09.2024 r., a zatem przychód/dochód wynikający
        umorzenia wierzytelności w kwocie 107.476,92 zł powstał w roku 2024.
    Warto także wskazać, że spełniania przesłanek zaniechania poboru podatku przez
    wszystkich Zainteresowanych nie wyklucza okoliczność, że właścicielem przedmiotowej
    nieruchomości są jedynie AA i BB na zasadach wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej. Zainteresowani DD i CC są bowiem także współkredytobiercami i zamieszkują
    w tej nieruchomości, a wszystkie przewidziane przepisami Rozporządzenia przesłanki
    zastosowania zaniechania poboru podatku są przez nich spełnione.
    Warto także wskazać, że poprawność ww. stanowiska Zainteresowanych potwierdzają
    także interpretacje wydawane dotychczas przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    m.in. interpretacja indywidualna z dnia 17.04.2023 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.210.2023.1.
    MS2.
    Ad. 2
    W opinii Zainteresowanych nie są oni zobowiązani do opodatkowywania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych kwot otrzymanych od (...) w wykonaniu Ugody, ponieważ
    z tytułu otrzymania tych kwot u Zainteresowanych nie powstał przychód, a w
    konsekwencji nie mógł powstać też dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
    "Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9,10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń."
    Pomijając wymienione w art. 11 ust. 1 przepisy szczególne, które nie mają zastosowania w
    niniejszej sprawie, co do zasady za przychód uznaje się otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Powszechnie
    przyjmuje się także, że za przychód podatkowy mogą być uznane jedynie takie
    świadczenia, które stanowią przyrost majątkowy (zarówno poprzez zwiększenie aktywów,
    jak i zmniejszenie pasywów) o charakterze definitywnym i niemające charakteru
    zwrotnego. W przypadku gdy podatnik otrzyma wprawdzie jakieś świadczenie, ale
    świadczenie to nie spowoduje, że po stronie podatnika powstanie jakieś definitywne

    przysporzenie majątkowe, to uzyskanie takiego świadczenia nie spowoduje powstania
    przychodu.
    Odnosząc powyższe do kwot otrzymanych przez Zainteresowanych od (...) tytułem Ugody,
    tj. kwoty 165.000 zł, kwoty 500 zł oraz kwoty 10.800 zł, należy stwierdzić, że ich otrzymanie
    przez Zainteresowanych nie skutkowało powstaniem u nich przychodu, ponieważ kwoty te
    miały charakter zwrotny i nie spowodowały żadnego przysporzenia majątkowego u
    Zainteresowanych.
    Kwota 165.000 zł stanowi zwrot części kwoty wpłaconej Bankowi przez Zainteresowanych
    tytułem spłaty kredytu. Bank wypłacił bowiem Zainteresowanym z tytułu kredytu kwotę
    364.963,90 zł, natomiast Zainteresowani tytułem spłaty kredytu zapłacili Bankowi kwotę
    558.352,79 zł, tj. kwotę o 193.388,89 zł większą niż otrzymali od Banku (...). Kwota
    165.000,00 zł otrzymana następnie przez Zainteresowanych tytułem określonych w
    Ugodzie rozliczeń z bankiem nie spowodowała zatem po stronie Zainteresowanych
    żadnego przysporzenia majątkowego. Łączna kwota otrzymana przez Zainteresowanych
    od Banku w związku z kredytem i Ugodą dotyczącą tego kredytu (364.963,90 zł + 165.000
    zł = 529.963,90 zł) była bowiem niższa o 28.388,89 zł (558.352,79 zł - 529.963,90 zł) od
    kwoty zapłaconej bankowi przez Zainteresowanych tytułem spłaty kredytu.
    Natomiast kwota 500,00 zł i kwota 10.800,00 zł stanowią zwrot kosztów postępowania
    sądowego prowadzonego przez Zainteresowanych przeciwko Bankowi. Kwota 500,00 zł
    stanowi zwrot części opłaty od pozwu uiszczonej wcześniej przez Zainteresowanych.
    Kwota 10.800,00 zł stanowi zaś zwrot poniesionych przez Zainteresowanym kosztów
    zastępstwa procesowego (w wysokości określonej zgodnie z art. 98 i 99 Kodeksu
    postępowania cywilnego, tj. w kwocie stawki minimalnej za zastępstwo procesowe
    określonej zgodnie z obowiązującymi przepisami) i została wypłacona przez Bank
    bezpośrednio do podmiotu świadczącego Zainteresowanym usługi prawne dotyczące
    sporu sądowego z bankiem.
    W takich okolicznościach sprawy brak jest zatem podstaw do uznania, że u
    Zainteresowanych powstał z tytułu otrzymania ww. kwot przychód na gruncie podatku
    PIT. Stanowisko takie znajduje także potwierdzenie w wydawanych przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej indywidualnych interpretacji podatkowych (np.
    interpretacji z 29.11.2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.768.2024.1.AK).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.

      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Umorzenie kredytu
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wskazali Państwo, że w dniu 18 lipca 2003 r., AA (Zainteresowany będący stroną
    postępowania) oraz BB, DD i CC (Zainteresowani niebędący stroną postępowania) zawarli
    jako współkredytobiorcy z bankiem umowę kredytu mieszkaniowego. AA i BB są

    małżeństwem, a DD i CC są rodzicami AA. Zgodnie z umową kredytową wszyscy
    kredytobiorcy solidarnie odpowiadają za spłatę kredytu i inne zobowiązania wynikające z
    tej umowy.
    Kwota kredytu w Umowie została określona we frankach szwajcarskich (128.900 franków
    szwajcarskich), jednakże została ona wypłacona Zainteresowanym w złotych polskich w
    łącznej kwocie 364 963,90 zł. Zgodnie z Umową kredyt został udzielony na budowę domu
    jednorodzinnego dwupokoleniowego na działce gruntu położonej w miejscowości (...).
    Działkę tę zakupił AA i BB na podstawie umowy sprzedaży z dnia 31 maja 2001 r. na
    zasadzie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Na zabezpieczenie spłaty kredytu
    na ww. nieruchomości ustanowiona została na rzecz (...) hipoteka umowna.
    Kredyt został wydatkowany w całości zgodnie z określonym w Umowie przeznaczeniem, tj.
    na budowę domu jednorodzinnego dwupokoleniowego na ww. nieruchomości.
    Przeznaczeniem domu było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych Zainteresowanych i
    jest on wciąż zamieszkiwany przez Zainteresowanych.
    Łączna kwota zapłacona (...) przez Zainteresowanych tytułem spłaty ww. kredytu wyniosła
    558 352,79 zł. W związku z tym, że Umowa zawierała klauzule abuzywne Zainteresowani
    wystąpili do Sądu z pozwem przeciwko (...) o ustalenie nieważności Umowy oraz zwrot
    zapłaconych bankowi tytułem tej Umowy środków. W dniu 9 września 2024 r.
    Zainteresowani i bank zawarli ugodę pozasądową po zawarciu której Zainteresowani
    wycofali powództwo z sądu.
    Zgodnie z postanowieniami Ugody kredyt został rozliczony jakby od początku był
    kredytem Złotowym na warunkach określonych szczegółowo w Ugodzie.
    Ponadto zgodnie z postanowieniami Ugody (...) zrezygnował z dochodzenia od
    Zainteresowanych kwoty kapitału kredytu w wysokości 107 476,92 zł uznając, że kredyt
    został spłacony w całości, tym samym umarzając Zainteresowanym to zadłużenie.
    Wynikające z ugody z bankiem umorzenie wierzytelności w kwocie 107 476,92 zł dotyczyło
    tylko kapitału kredytu.
    Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu
    należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9
    w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 102):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
      kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego

      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
      umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
      szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
      którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
      się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim

      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy z tytułu umorzenia kwoty kredytu i kwoty 35.000 zł
    (kwoty która nie została objęta umorzeniem) mogą Państwo skorzystać z zaniechania
    poboru podatku.
    Główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie tego
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.

    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu zaniechania poboru podatku
    Główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie tego
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem umorzenie przez bank części kwoty kredytu (107.476,92 zł) zaciągniętego przez
    Państwa na własne cele mieszkaniowe stanowi dla Państwa przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Na powyższe nie ma wpływu fakt, że nie wszyscy Zainteresowani są współwłaścicielami
    przedmiotowej nieruchomości. Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.
    przewiduje zaniechanie poboru podatku dla wszystkich współkredytobiorców, niezależnie
    od tego, czy realizują własne cele mieszkaniowe, czy nie. Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy, którego są współkredytobiorcami został przeznaczony na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wskazaliście Państwo, że kredyt został udzielony na budowę domu jednorodzinnego
    dwupokoleniowego. Przeznaczeniem domu było zaspokojenie Państwa potrzeb
    mieszkaniowych (mieszkacie Państwo w tym domu). Zatem ta przesłanka została
    spełniona.
    Zatem Państwa stanowisko w powyższym zakresie jest prawidłowe.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu wypłaty przez bank na podstawie ugody dodatkowo
    kwoty w wysokości 165.000,00 zł
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.

    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą
    być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym
    (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Jak wynika z opisu sprawy, w związku z zawartą ugodą bank wypłaci Państwu dodatkowo
    kwotę w wysokości 165.000,00 zł, która stanowi zwrot części środków przekazanych przez
    Państwa bankowi tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych kredytu. Tytułem spłaty
    kredytu zapłaciliście Państwo bankowi kwotę o 193.388,89 zł większą niż otrzymaliście
    Pastwo od banku tytułem wypłaty kredytu.
    W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych - taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacał tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc dla Państwa neutralna podatkowo.
    Zatem, w analizowanej sprawie wypłata przez bank dodatkowo kwoty w wysokości
    165.000,00 zł , która stanowi zwrot części środków przekazanych przez Państwa
    bankowi tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych kredytu, nie spowoduje u Państwa
    powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Nie jesteście więc Państwo zobowiązani do zapłaty podatku od
    wypłaconej przez bank kwoty 165.000,00 zł.
    Państwa stanowisko w powyższym zakresie również jest prawidłowe.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu zwrotu przez bank połowy opłaty od pozwu oraz
    kosztów zastępstwa procesowego
    Natomiast, w kwestii opodatkowania otrzymanej przez Państwa kwoty tytułem zwrotu
    połowy opłaty od pozwu oraz kosztów zastępstwa procesowego, wskazuję, że zgodnie z
    art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać

      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że otrzymali Państwo zwrot połowy opłaty od pozwu oraz kosztów
    zastępstwa procesowego, które wcześniej zostały poniesione przez Państwa.
    W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków – nie
    jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana
    kwota tytułem zwrotu połowy opłaty od pozwu oraz kosztów zastępstwa procesowego
    będzie obojętna podatkowo.
    W konsekwencji zwrot poniesionych przez Państwa kwot nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa stanowisko w powyższym zakresie także jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan AA (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.