Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-292/12-3/KJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-11-20
Teza: Czy maksymalna wielkość pomocy publicznej w postaci zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obliczona na podstawie przepisów odrębnych, będąca limitem zwolnienia przysługującego Wnioskodawcy, stanowi wielkość niezapłaconego podatku, czy też wielkość dochodu zwolnionego od podatku?
Słowa kluczowe: limit; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (…), przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2012 r. (data wpływu 27 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wielkość pomocy publicznej jest równa faktycznie niezapłaconemu podatkowi dochodowemu od osób prawnych od dochodu podlegającego zwolnieniu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

*   ustalenia, czy wielkość pomocy publicznej jest równa faktycznie niezapłaconemu podatkowi dochodowemu od osób prawnych od dochodu podlegającego zwolnieniu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, posiadający status średniego przedsiębiorcy, prowadzi działalność gospodarczą w Specjalnej Strefie Ekonomicznej na podstawie zezwolenia nr (…) z dnia 3 kwietnia 2006 r., udzielonego Mu przez Zarząd Specjalnej Strefy Ekonomicznej SA (dalej: Zezwolenie).

Zezwolenia udzielono do dnia 28 maja 2017 r.

W zezwoleniu zostały określone: rodzaj działalności prowadzonej w Specjalnej Strefie Ekonomicznej oraz następujące warunki prowadzenia działalności w strefie:

1.  Poniesienie na terenie strefy wydatków inwestycyjnych rozumianych zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 września 2004 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 215 poz. 2183 ze zm.) w wysokości co najmniej 15.429.600 PLN w terminie do dnia 31 grudnia 2008 r.,
2.  Zatrudnienie na terenie strefy co najmniej 25 osób w terminie do dnia 31 grudnia 2008 r. i utrzymanie tego zatrudnienia do dnia 31 grudnia 2013 r.,
3.  Przestrzeganie Regulaminu Strefy i innych regulacji prawnych dotyczących funkcjonowania Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

Wnioskodawca spełnił warunki wskazane w Zezwoleniu (co zostało potwierdzone po przeprowadzeniu czynności kontrolnych przez Komisję ds. kontroli realizacji zezwoleń zarządzających Specjalną Strefą Ekonomiczną), przy czym na dzień złożenia wniosku wartość wydatków kwalifikowanych poniesionych przez Wnioskodawcę przekracza minimalną wysokość wydatków inwestycyjnych wskazanych w zezwoleniu i wynosi około 20.000.000 PLN, a inwestycje Wnioskodawcy są w toku i Wnioskodawca planuje, iż nakłady inwestycyjne przekroczą również kwotę 20.000.000 PLN.

Wobec spełnienia przez Wnioskodawcę wyżej wymienionych warunków prowadzenia działalności w Specjalnej Strefie Ekonomicznej, Wnioskodawcy przysługuje pomoc publiczna o charakterze regionalnej pomocy inwestycyjnej, w postaci zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74 poz. 397 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy przy obliczaniu maksymalnej wysokości zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy brać pod uwagę 65% (maksymalna intensywność pomocy dla Wnioskodawcy zgodnie z obowiązującymi go przepisami) wartości wydatków inwestycyjnych kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną faktycznie poniesionych w okresie obowiązywania Zezwolenia, a więc również wydatków przekraczających minimalny poziom wydatków wskazany w zezwoleniu?
2.  Czy maksymalna wielkość pomocy publicznej w postaci zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obliczona na podstawie przepisów odrębnych, będąca limitem zwolnienia przysługującego Wnioskodawcy, stanowi wielkość niezapłaconego podatku, czy też wielkość dochodu zwolnionego od podatku?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2.

Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość stanowiąca maksymalną wielkość pomocy publicznej (o charakterze pomocy regionalnej) w postaci zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych odnosi się do wysokości niezapłaconego podatku, a nie osiągniętego przez Wnioskodawcę dochodu. Wnioskodawca pragnie potwierdzić prawidłowość przyjętego przez siebie stanowiska.

Prowadząc działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, Wnioskodawca korzysta z regionalnej pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego od dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach Zezwolenia, a jej wysokość reguluje ustawa z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.) oraz przepisy wykonawcze do ustawy. Podstawą korzystania z ww. pomocy publicznej jest posiadane przez Wnioskodawcę Zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

Zgodnie z brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74 poz. 397 ze zm.)., wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Skoro pomoc publiczna, z której korzysta Wnioskodawca, może być Mu udzielona w granicach określonych odrębnymi przepisami, Wnioskodawca powinien stale monitorować poziom otrzymanej pomocy. Z tego powodu Wnioskodawca zwraca się z prośbą o potwierdzenie, że Jego stanowisko dotyczące sposobu ustalania wysokości pomocy publicznej w przypadku pomocy w formie zwolnienia (ulgi) w podatku dochodowym jest prawidłowe.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404), wartość pomocy publicznej jest wyrażana w kwocie pieniężnej, po przeliczeniu jej w sposób pozwalający na ustalenie kwoty, jaką otrzymałby beneficjent pomocy, gdyby została ona udzielona w formie dotacji i stanowi tzw. ekwiwalent dotacji brutto (EDB).

Paragraf 4 pkt 2a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach (Dz. U. Nr 194 poz. 1983) wskazuje, że EDB w przypadku pomocy publicznej w formie ulgi podatkowej polegającej na zwolnieniu z podatku oblicza się jako różnicę między kwotą podatku należnego bez uwzględnienia ulgi, a kwotą podatku po jej uwzględnieniu.

Z powyższego wynika, że otrzymywana przez Wnioskodawcę pomoc publiczna jest równa wartości niezapłaconego podatku dochodowego od osób prawnych od dochodu podlegającego zwolnieniu.

Takie rozumienie limitu zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest zgodne z zasadami wykładni funkcjonalnej i celowościowej zwolnienia. Korzyść, którą odnosi Wnioskodawca w związku z prowadzeniem działalności w specjalnej strefie ekonomicznej obejmuje nie dochód, a podatek od tego dochodu, który podlega zwolnieniu.

Z powyższych przepisów wynika więc jednoznacznie, iż dopuszczalną wartością pomocy publicznej dla przedsiębiorcy nie jest wartość dochodu zwolnionego, a wysokość niezapłaconego podatku od dochodu korzystającego ze zwolnienia, gdyż w sytuacji gdyby nie było zwolnienia, podatnik nie byłby zobowiązany do odprowadzania całości dochodu uzyskanego w strefie, a jedynie do odprowadzenia podatku od tego dochodu.

Reasumując powyższe, należy stwierdzić, iż wielkość otrzymywanej pomocy publicznej jest równa wielkości faktycznie niezapłaconego podatku dochodowego od osób prawnych od dochodu podlegającemu zwolnieniu z tytułu działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w ramach uzyskanego Zezwolenia.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzone zostało w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 listopada 2010 r. (ILPB4/423-152/10-3) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28 grudnia 2009 r. (IBPBI/2/423-1148/09/MO).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie pytania nr 2 uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.