Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-778/14/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-07
Teza: 1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym, czynności zarządzania będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług? 2) Czy dokumentujący wykonywane przez siebie czynności zarządzania Wnioskodawca powinien wystawiać na rzecz Zamawiającego faktury VAT?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; zarządzanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2014 r. (data wpływu 9 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług zarządzania oraz sposobu dokumentowania przedmiotowych usług - **jest prawidłowe.**

****

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług zarządzania oraz sposobu dokumentowania przedmiotowych usług.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Posiada Pan kwalifikacje do samodzielnego sprawowania funkcji zarządczych w przedsiębiorstwach budowlanych. Obecnie nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, jednak z uwagi na otrzymaną propozycję współpracy, rozważa możliwość zarejestrowania indywidualnej działalności gospodarczej, w ramach której będzie wykonywał czynności w zakresie zarządzania. Wskazał Pan, że spółka (dalej: Zamawiający lub Spółka), która zaproponowała Panu współpracę prowadzi jako wykonawca szereg procesów budowlanych. Zaproponowano Panu współpracę na następujących warunkach: w ramach swojej indywidualnej działalności gospodarczej (wpisanej do centralnej ewidencji działalności gospodarczej) zawrze Pan ze Spółką umowę na czas nieokreślony, na podstawie której zlecone zostanie Panu zarządzanie realizacją inwestycji powierzonych przez Zamawiającego, na zasadach pełnej odpowiedzialności wobec Zamawiającego za działania swoje i wskazanego przez Zamawiającego personelu, w granicach określonych przez przepisy obowiązującego prawa, umowy z klientami, umowę z Zamawiającym, a także stosowne decyzje Zamawiającego. Zatem będzie Pan pełnił funkcję osoby zarządzającej przedsiębiorstwem Zamawiającego (dalej jako: Menadżer).

W ramach ww. stosunku prawnego, przysługiwałyby Panu m.in. następujące uprawnienia:

1.  dysponowanie środkami pieniężnymi,
2.  tworzenie struktur w ramach Spółki (grup zadaniowych),
3.  dysponowanie zasobami materialnymi i niematerialnymi,
4.  reprezentowanie Spółki w kontaktach z inwestorami, urzędami, podwykonawcami i dostawcami,
5.  reprezentowanie Spółki wobec urzędów,
6.  negocjowanie i zawieranie umów z dostawcami i podwykonawcami,
7.  używanie środków dyscyplinarnych i motywacyjnych wobec pracowników podległych działów.

Z postanowień projektu umowy wynika, że Menadżer ponosi odpowiedzialność wobec Zamawiającego za szkody wyrządzone Zamawiającemu z powodu niewykonywania lub nienależytego wykonania swoich obowiązków. Menadżer nie ponosi jednak odpowiedzialności wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z wykonaniem powierzonych mu zadań w ramach umowy z Zamawiającym.

Zgodnie z projektem umowy, Zamawiający ponosi odpowiedzialność:

1.  wobec osób trzecich za wady czynności wykonywanych przez Menadżera w związku z realizacją umowy,
2.  za działania lub zaniechania Menadżera podejmowane wobec osób trzecich w związku z wykonywaniem umowy.

Zgodnie z projektem umowy:

*   Menadżerowi wypłacane będzie ryczałtowe wynagrodzenie, płatne miesięcznie, po potrąceniu zaliczki na podatek dochodowy oraz obowiązkowych składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne,
*   bez utraty prawa do wynagrodzenia, Menadżerowi przysługuje prawo do przerwy w wykonywaniu zleconych czynności w wymiarze określonej ilości dni w roku kalendarzowym.

Zamawiający umożliwia Menadżerowi wykonywanie jego zadań w siedzibie Zamawiającego, udostępnia mu pomieszczenie biurowe oraz niezbędny sprzęt (gabinet, wyposażenie biura, komputer, materiały biurowe itp.), a także pokrywa koszty podróży służbowych. Menadżer wykonuje swoje zadania w siedzibie Zamawiającego, w godzinach pracy Zamawiającego oraz w miejscach, w których Zamawiający realizuje projekty budowlane.

Menadżer zobowiązany jest przestrzegać zarządzeń wydawanych przez Zamawiającego oraz zasad dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązujących w przedsiębiorstwie Zamawiającego.

Jednym z elementów umowy, jaka ma być zawarta pomiędzy Zamawiającym a Wnioskodawcą, jest również umowa o zakazie konkurencji w okresie trwania umowy oraz w pewnym okresie po jej rozwiązaniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym, czynności zarządzania będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy dokumentujący wykonywane przez siebie czynności zarządzania Wnioskodawca powinien wystawiać na rzecz Zamawiającego faktury VAT?

Pana zdaniem, wykonywane na rzecz Zamawiającego czynności zarządcze nie będą podlegały opodatkowaniu VAT z uwagi na fakt, że nie będzie Pan posiadał statusu podatnika VAT czynnego, dlatego też nie powinien wystawiać Zamawiającemu faktury VAT. Uzasadniając prezentowane stanowisko wskazał Pan, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: ustawa o VAT) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie zaś z treścią art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Natomiast art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: ustawa o PIT), jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Zgodnie z art. 13 pkt 9 ustawy o PIT za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej. Interpretacja art. 15 ust. 3 pkt ustawy o VAT wymaga odwołania się do uregulowań zawartych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej jako „Dyrektywa 112”). W art. 9 ust. l Dyrektywy 112 stwierdzono, że podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie w dowolnym miejscu działalność gospodarczą, bez względu na cele czy rezultaty takiej działalności. Przedmiotem takiej działalności podlegającej opodatkowaniu jest odpłatna dostawa towarów, odpłatne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i odpłatne świadczenie usług przez podatnika działającego w takim charakterze (art. 2 ust. 1 lit. a-c Dyrektywy 112). Z kategorii zaś podatników należy wykluczyć pracowników i inne podmioty, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą, a pracownikiem (stosunek podporządkowania) w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy (art. 10 Dyrektywy 112).

Art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT jest przepisem krajowym, w którym dokonano nieprawidłowej implementacji art. 10 Dyrektywy 112 do polskiego porządku prawnego, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1645/11 (publ. CBOSA). W ocenie NSA nieprawidłowość implementacji wynika z odesłania do treści przepisów ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych w sytuacji, gdy zgodnie z poglądami doktryny, definicja podatnika VAT powinna być rozumiana w sposób jednolity we wszystkich państwach członkowskich, co oznacza, że nie może być konstruowana na gruncie prawa polskiego w oparciu o odesłania do ustaw podatkowych mających charakter wewnętrzny.

W związku z powyższym NSA podkreślił, że dokonując wykładni art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT zgodnie z prawem unijnym należy uznać za niespełniające warunku samodzielności czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej istocie zbliżone są do umowy o pracę kreujące stosunek podporządkowania co się tyczy warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich. Powyższe potwierdza również uchwała NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. w sprawie sygn. akt I FPS 3/08 (publ. CBOSA), w której wskazano, że za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność, która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym, ponieważ wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w wyroku z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 792/13, jak również przez organy podatkowe. Tytułem przykładu wskazać można na interpretację indywidualną z dnia 24 kwietnia 2014 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, nr ILPP1/443-100/14-4/MK, czy też interpretację indywidualną z dnia 7 kwietnia 2014 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, nr ILPP2/443-39/14-2/MR.

Podsumowując powyższe stwierdzić należy, że wynagrodzenie otrzymywane przez Menadżera (osobę zarządzającą przedsiębiorstwem) nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT na podstawie art. 15 ust. 3 ustawy o VAT pod warunkiem, że spełnione zostaną następujące przesłanki:

1.  otrzymywane przez Menadżera przychody będą mieścić się w katalogu przychodów wskazanych w art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT (przy czym warunek ten jest niezgodny z Dyrektywą 112 i nie powinien mieć decydującego znaczenia) oraz
2.  stosunek prawny łączący Menadżera ze Spółką będzie tego rodzaju, że będzie on posiadał elementy charakterystyczne bądź zbliżone do stosunku pracy w zakresie:

*   warunków pracy,
*   wynagrodzenia i
*   odpowiedzialności wobec osób trzecich.

W Pana ocenie, nawet gdyby konieczne było ustalenie, czy umowa, jaką planuje zawrzeć znajduje się w katalogu umów, o których mowa wart . 13 ust . 1 pkt 2-9 ustawy o PIT, nie ulega wątpliwości, że zakres obowiązków Menadżera (według projektu umowy) obejmuje zarządzanie przedsiębiorstwem lub jego częścią, a więc mieści się ona w katalogu, o którym mowa w art. 13 ust . 1 pkt . 2-9 ustawy o PIT.

Pana zdaniem, charakter stosunku, który ma go łączyć z Zamawiającym jest zbliżony do stosunku pracy. Świadczy o tym ryczałtowo określone wynagrodzenie, które w żadnej mierze nie jest uzależnione ani od wyników pracy, ani od ilości przepracowanych godzin, ani też od faktu zrealizowania konkretnego zadania. Ponadto zachowa Pan prawo do wynagrodzenia pomimo nie świadczenia przez pewien określony czas w trakcie każdego roku kalendarzowego, co jest substytutem urlopu wypoczynkowego.

Będzie Pan zobowiązany świadczyć usługi w siedzibie Zamawiającego lub w innym wskazanym przez niego miejscu, w godzinach odpowiadających godzinom pracy Zamawiającego. Ponadto Zamawiający zapewni Panu stanowisko pracy, tj. gabinet, wyposażenie biura, komputer, materiały biurowe itp. Będzie Pan zobowiązany do powstrzymania się od działań konkurencyjnych przez cały czas trwania umowy, jak również przez pewien okres po jej rozwiązaniu. Wskazać również należy, że nie będzie Pan ponosił żadnej odpowiedzialności względem osób trzecich, która została w całości przeniesiona na Zamawiającego. Będzie Pan związany zarządzeniami wydawanymi przez Zamawiającego, będzie również zobowiązany do przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązujących u Zamawiającego.

Z powyższego wynika zatem, że stosunek, jaki łączyłby Pana z Zamawiającym posiada cechy „zbliżające go” do stosunku pracy, określone zostaną warunki pracy, warunki wynagradzania oraz zakres Pana odpowiedzialności.

Powyższe argumenty przemawiają za tym, że stosunek prawny, jaki łączyłby Pana ze Spółką w razie podpisania umowy w kształcie odpowiadającym przedstawionemu projektowi, spełnia warunki, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT. Skoro tak, to w przedstawionym stanie faktycznym, czynności zarządzania nie będą opodatkowane podatkiem od towarowi usług, albowiem nie będzie Pan podatnikiem VAT z tytułu pełnienia funkcji zarządczych w przedsiębiorstwie Zamawiającego, co wynika z art. 15 ust. 1 i 3 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 106a ust. 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług. Z uwagi na to, że nie będzie Pan miał statusu podatnika VAT, nie będzie zobowiązany do dokumentowania świadczonych czynności przy pomocy faktur VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo wskazać należy, iż przedmiotową interpretację wydano w oparciu o przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego. Zatem ustalenie w ewentualnym postępowaniu podatkowym odmiennego od przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego spowoduje, iż niniejsza interpretacja nie wywrze skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

****