Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.246.2021.2.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-20
Teza: Dostawa towarów realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Matki jest/będzie dostawą krajową.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; transakcja-wewnątrzwspólnotowa transakcja trójstronna; świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 maja 2021 r. (data wpływu – 13 maja 2021 r.), uzupełnionym pismem z 30 lipca 2021 r. (data wpływu – 30 lipca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie uznania, że dostawa towarów realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Matki (AZ) jest/będzie dostawą krajową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie uznania, że dostawa towarów realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Matki (AZ) jest/będzie dostawą krajową. Ww. wniosek został uzupełniony – w zakresie pełnomocnictwa do reprezentowania Wnioskodawcy – pismem z 30 lipca 2021 r. (data wpływu – 30 lipca 2021 r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 12 lipca 2021 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012. 246.2021.1.MAZ.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

…. Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem z siedzibą na terytorium Polski, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny oraz prowadzi działalność opodatkowaną VAT na terytorium Polski.

Wnioskodawca jest spółką córką AZ (dalej jako: „Spółka Matka” lub „AZ”), podmiotu o kapitale … . AZ jest … (dalej jako: „towary” lub „łodzie”)(\`(...)\`).

Spółka prowadzi działalność w pomieszczeniach wynajmowanych od BC, wytwórcy łodzi i zarazem (\`(...)\`) (dalej jako: „BC”). Spółka na terytorium Polski jest odpowiedzialna za produkcję i handel towarami, w tym za ich dystrybucję zagraniczną do krajów Unii Europejskiej, jak i poza nią. Spółka zleca produkcję łodzi swoim kontrahentom. Podmiotami wytwarzającymi łodzie na rzecz Spółki są BC oraz DE Sp. z o.o. z siedzibą w XX (dalej jako: „DE”).

W przyszłości Spółka dopuszcza możliwość, że rozpocznie współpracę z kolejnymi podmiotami (stoczniami) na analogicznych zasadach do tych, które przyjęła dla nabywania łodzi od BC lub DE. Warunki dostaw do Spółki Matki również pozostaną analogiczne do tych, które Spółka stosuje obecnie w transakcjach, podobnie jak warunki dostaw przyjęte przez Spółkę Matkę w transakcjach z Dealerami.

BC i DE sprzedają Spółce łodzie na warunkach Incoterms, odpowiednio EXW YY i EXW XX. Ponadto Spółka prowadzi, w pomieszczeniach wynajmowanych od BC, produkcję własną łodzi … pod marką … . Podobnie jak w przypadku łodzi pod marką …, łodzie pod marką … są sprzedawane do Dealerów przez Spółkę Matkę. BC i DE, na podstawie zleceń od Spółki, wytwarzają/będą wytwarzać łodzie pod marką …, w tym także z materiałów powierzonych przez Spółkę. Gotowe, wyprodukowane przez BC lub DE pod marką …, łodzie są/będą odbierane przez Wnioskodawcę i następnie przemieszczane na wynajmowany przez Spółkę plac odpowiednio w YY (BC) lub w XX (DE). Odbiór towarów następuje po odbiorze jakościowym przez pracowników działu jakości Wnioskodawcy. Ponadto wyprodukowane przez Spółkę łodzie pod marką …, również po wyprodukowaniu i odbiorze jakościowym, przemieszczane są na plac w obrębie nieruchomości wynajmowanej przez Spółkę od BC.

W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje/będzie dokonywać sprzedaży towarów między innymi w ramach tzw. transakcji łańcuchowych. W ramach takich transakcji Wnioskodawca jest/będzie podmiotem dokonującym sprzedaży towaru na rzecz Spółki Matki z siedzibą w … . Nabywca towarów od Spółki (Spółka Matka) dokonuje/będzie dokonywać ich dalszej sprzedaży do finalnego odbiorcy (dalej jako: „Dealer”). Jednocześnie towary sprzedawane przez Spółkę dostarczane są/będą bezpośrednio od Wnioskodawcy (w YY lub XX) do finalnego odbiorcy towarów, tj. Dealera – ostatniego podmiotu w łańcuchu dostaw, z siedzibą na terytorium Polski, bądź innego niż Polska kraju UE lub poza UE.

Wnioskodawca jest zidentyfikowany dla celów VAT oraz dla celów transakcji wewnątrz-wspólnotowych (posiada ważny numer VAT UE). Bezpośredni nabywca towarów od Spółki (Spółka Matka) prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną VAT i jest zidentyfikowany dla celów VAT i transakcji wewnątrzwspólnotowych (posiada ważny numer VAT UE nadany mu przez państwo członkowskie inne niż Polska). Spółka Matka nie jest zarejestrowana dla celów VAT w Polsce. Finalni nabywcy towarów Spółki, będący jej kontrahentami, prowadzą działalność gospodarczą i są podatnikami właściwych podatków w swoich krajach. Finalni nabywcy towarów Spółki (Dealerzy) z państw Unii Europejskiej są podatnikami podatku od wartości dodanej i są zarejestrowani jako podatnicy VAT i VAT UE. Dealerzy posiadający siedzibę w Polsce są czynnymi podatnikami VAT w Polsce.

Fizyczny transport towarów jest i będzie dokonywany przez różnych przewoźników, w tym także przez BC, który w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, prócz produkcji łodzi, świadczy również usługi transportowe, w związku z czym jest licencjonowanym przewoźnikiem międzynarodowym. Transport łodzi nabywanych od DE Spółka zleca DE, który kontraktuje przewoźników. DE, jako firma o dużym znaczeniu w regionie, posiada kontakty z przewoźnikami, z uwagi na co zlecenie transportu przez Wnioskodawcę firmie DE, która dobiera przewoźnika, jest optymalnym biznesowo działaniem. W takim przypadku Wnioskodawca wskazuje DE dane niezbędne do zamówienia przewoźnika, a DE nabywa usługę transportu i ją refakturuje na Spółkę (DE występuje w charakterze spedytora).

Sprzedaż pomiędzy Wnioskodawcą, a AZ odbywa się i będzie odbywać na warunkach Incoterms FCA wskazane miejsce dostawy na terytorium kraju. Z kolei sprzedaż pomiędzy AZ a Dealerem odbywa się i będzie odbywać na różnych warunkach Incoterms, w zależności od uzgodnień pomiędzy Spółką Matką a Dealerem. Warunki te to Incoterms: CIP miejsce Dealera lub DAP miejsce Dealera, względnie, w przypadku transportu mieszanego (transport drogowy łodzi do portu morskiego znajdującego się poza granicami Polski lub w Polsce), na warunkach FOB port lub DAP port (w takim przypadku transport łodzi z wyznaczonego portu morskiego zapewni Dealer).

Zgodnie z zasadami współpracy, własność łodzi pomiędzy Spółką a AZ, jak również między AZ jak i Dealerem, przechodzi lub przejdzie na nabywcę z chwilą całkowitej zapłaty za towar, co powinno nastąpić jeszcze przed załadunkiem łodzi do transportu. Przy czym zgodnie z warunkami współpracy pomiędzy Spółką a AZ, jak również między AZ jak i Dealerem, ryzyka i odpowiedzialność za łodzie przechodzi odpowiednio na Spółkę Matkę lub na Dealera zgodnie z przyjętymi warunkami Incoterms. Mając na uwadze możliwe miejsca przeznaczenia towarów, Spółka wskazuje, że łodzie mogą być dostarczane do Dealerów w Polsce, w Unii Europejskiej lub poza Unią Europejską.

W odniesieniu do łodzi dostarczanych do Dealerów w innych państwach Unii Europejskiej lub poza Unię Europejską, Spółka otrzymała interpretację indywidualną o sygn. 0112-KDIL1-3. 4012.91.2021.1.JK, wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 6 kwietnia 2021 r., w której stanowisko Spółki zostało uznane za prawidłowe.

W odniesieniu do łodzi dostarczanych do Dealerów w Polsce, Spółka uzyskała interpretację indywidualną o sygn. 0112-KDIL1-3.4012.92.2021.1.JK z dnia 6 kwietnia 2021 r., w której Organ uznał stanowisko Spółki za prawidłowe. Jednakże w wydanej interpretacji Organ nieprawidłowo zrozumiał przedstawiony opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W szczególności, Organ wywiódł z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, że Wnioskodawca dokonuje/będzie dokonywał dostaw towarów na rzecz Dealera w Polsce. Tymczasem Wnioskodawca sprzedaje towary na rzecz AZ, a następnie Spółka Matka sprzedaje je na rzecz Dealera na terytorium Polski. Rozstrzygnięcie Organu w ww. interpretacji nie odnosi się zatem do przebiegu transakcji opisanego w stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym, ale do innego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (wydana interpretacja nie zaadresowała zatem istoty wniosku Spółki).

Z tego względu Spółka ponownie wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej w odniesieniu do łodzi dostarczanych do Dealerów w Polsce, precyzując opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W związku z tym Spółka wskazuje, że dostawy towarów mogą być organizowane w następujących schematach:

1.  Schemat 1 – dostawy do Dealera na terytorium kraju. Wnioskodawca sprzedaje i będzie sprzedawać towary na rzecz AZ (na zasadach EXW YY lub EXW XX). W dalszej kolejności AZ sprzedaje i będzie sprzedawać towary na rzecz Dealera znajdującego się na terytorium Polski (łodzie nie opuszczą Polski). Towary będą wysyłane przez Wnioskodawcę z miejsca składowania łodzi przez Wnioskodawcę w YY lub XX, bezpośrednio do Dealera znajdującego się na terytorium Polski, będącego podatnikiem VAT czynnym. Transport łodzi jest i będzie wykonywany zarówno przez przewoźników, którym transport zleci Wnioskodawca (ew. Wnioskodawca zleci spedycję DE), jak i przez przewoźników wynajętych przez finalnych odbiorów towarów (Dealerów).
2.  Schemat 2 – dostawy do Dealera na terytorium Unii Europejskiej. W odniesieniu do łodzi dostarczanych do Dealerów w innych państwach Unii Europejskiej, Spółka otrzymała interpretację indywidualną o sygn. 0112-KDIL1-3.4012.91.2021.1.JK, wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 6 kwietnia 2021 r., w której stanowisko Spółki zostało uznane za prawidłowe.
3.  Schemat 3 – dostawy do Dealera na terytorium znajdującym się poza Unią Europejską. W odniesieniu do łodzi dostarczanych do Dealerów poza Unią Europejską, Spółka otrzymała interpretację indywidualną o sygn. 0112-KDIL1-3.4012.91.2021.1.JK, wydaną przez Dyrekto-ra Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 6 kwietnia 2021 r., w której stanowisko Spółki zostało uznane za prawidłowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w świetle przedstawionego stanu faktycznego w Schemacie 1, dostawa towarów realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz AZ jest/będzie dostawą krajową?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym, w świetle przedstawionego stanu faktycznego w Schemacie 1, dostawa towarów realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz AZ jest/będzie dostawą krajową.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają:

*   odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
*   eksport towarów;
*   import towarów na terytorium kraju;
*   wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
*   wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa powyżej, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w przypadku towarów wysyłanych lub transporto-wanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią, miejscem dostawy towarów jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

Z kolei art. 22 ust. 3 ustawy o VAT określa miejsce świadczenia i wskazuje, że dostawę, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Z przywołanych przepisów wynika, że w przypadku transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, a jest przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport). W przypadku łańcuchowych transakcji krajowych ww. regulacje prowadzą do wniosku, że dostawa towarów realizowana przez Wnioskodawcę będzie dostawą krajową. Wynika to z faktu, iż niezależnie od tego, która dostawa w łańcuchu zostanie uznana za ruchomą (opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów), druga dostawa także będzie opodatkowana VAT w Polsce (niezależnie od tego, czy będzie to miejsce rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów, czy miejsce zakończenia wysyłki lub transportu towarów). Terytorium kraju jest i będzie bowiem miejscem zarówno rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów (miejsce składowania łodzi przez Wnioskodawcę w YY lub w XX), jak i zakończenia wysyłki lub transportu towarów u Dealera na terytorium kraju. W konsekwencji, dostawa pomiędzy Spółką (pierwszym podmiotem w łańcuchu) a AZ (drugim podmiotem w łańcuchu) powinna zostać uznana za dostawę dokonaną na terytorium kraju.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym, w świetle przedstawionego stanu faktycznego w Schemacie 1, dostawa towarów realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz AZ jest/będzie dostawą krajową, opodatkowaną właściwą stawką VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – stosownie do definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy  rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (z zastrzeżeniem art. 2a). Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…) (art. 2 pkt 3 ustawy). Natomiast przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3 (art. 2 pkt 5 ustawy).

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Zgodnie z powyższym przepisem dostawa towarów, które nie są przemieszczane pomiędzy państwami, ma miejsce w kraju, w którym dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel ze sprzedającego na nabywcę.

W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie – art. 22 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, zidentyfikowanym dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (posiada ważny numer VAT UE). Bezpośredni nabywca towarów od Spółki (Spółka Matka) prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną VAT, jest zidentyfikowany dla celów VAT i transakcji wewnątrzwspólnotowych (posiada ważny numer VAT UE nadany mu przez państwo członkowskie inne niż Polska). Spółka Matka nie jest zarejestrowana dla celów VAT w Polsce. W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje/będzie dokonywać sprzedaży towarów między innymi w ramach tzw. transakcji łańcuchowych na rzecz Spółki Matki. Nabywca towarów dokonuje/będzie dokonywać ich dalszej sprzedaży do finalnego odbiorcy – Dealera. Towary sprzedawane przez Spółkę dostarczane są/będą bezpośrednio od Wnioskodawcy do finalnego odbiorcy towarów (Dealera), ostatniego podmiotu w łańcuchu dostaw, z siedzibą na terytorium Polski, bądź innego niż Polska kraju UE lub poza UE. Dealerzy posiadający siedzibę w Polsce są czynnymi podatnikami VAT w Polsce. Dostawy towarów mogą być organizowane wg różnych schematów. W Schemacie 1 dostawy następują do Dealera na terytorium kraju. Wnioskodawca sprzedaje i będzie sprzedawać towary na rzecz AZ (na zasadach EXW YY lub EXW XX). W dalszej kolejności AZ sprzedaje i będzie sprzedawać towary na rzecz Dealera znajdującego się na terytorium Polski (łodzie nie opuszczą Polski). Towary będą wysyłane przez Wnioskodawcę z miejsca składowania łodzi przez Wnioskodawcę w YY lub XX, bezpośrednio do Dealera znajdującego się na terytorium Polski, będącego podatnikiem VAT czynnym. Transport łodzi jest i będzie wykonywany zarówno przez przewoźników, którym transport zleci Wnioskodawca (ew. Wnioskodawca zleci spedycję DE), jak i przez przewoźników wynajętych przez finalnych odbiorów towarów (Dealerów).

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy określenia, czy dostawa towarów realizowana przez Wnioskodawcę (w Schemacie 1) na rzecz Spółki Matki (AZ) jest/będzie dostawą krajową.

Z przywołanych przepisów wynika, że w przypadku transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, a jest przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Każda z dostaw w transakcji łańcuchowej traktowana jest odrębnie, co oznacza, że dla każdej z nich odrębnie ustalane jest też miejsce dokonania dostawy.

Mając na uwadze, że w opisanym schemacie, nie wystąpi transgraniczne przemieszczenie towarów, to sprzedaż towarów przez Spółkę stanowi transakcję krajową. W przypadku łańcuchowych transakcji krajowych ww. regulacje prowadzą do wniosku, że dostawa towarów realizowana przez Wnioskodawcę będzie dostawą krajową. Wynika to z faktu, iż niezależnie od tego, która dostawa w łańcuchu zostanie uznana za ruchomą (opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów), druga dostawa także będzie opodatkowana VAT w Polsce (niezależnie od tego, czy będzie to miejsce rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów czy miejsce zakończenia wysyłki lub transportu towarów).

W konsekwencji powyższego, dostawa towarów w Schemacie 1 realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Matki (AZ) jest/będzie dostawą krajową towarów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ponadto Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanego pytania) Wnioskodawcy. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych - art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193, ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy:

*   stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązują-cego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.