Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-429/07-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-11-16
Teza: Nie można rozszerzać prawa do zastosowania preferencyjnej stawki 7% do całości robót budowlano – montażowych, które w jakimś stopniu związane są z budownictwem mieszkaniowym i takie same preferencje nadane zostały robotom budowlano – montażowym związanym z infrastrukturą towarzyszącą, ale w części w jakiej dotyczą one budownictwa mieszkaniowego
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; infrastruktura-infrastruktura towarzysząca; stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlano-montażowe; ścieki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 29.10.2007 r. (data wpływu 02.11.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla inwestycji polegającej na budowie budynku administracyjno – socjalnego wraz z zagospodarowaniem terenu oraz elementami uzbrojenia terenu w oczyszczalni ścieków w X - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla inwestycji polegającej na budowie budynku administracyjno - socjalnego wraz z zagospodarowaniem terenu oraz elementami uzbrojenia terenu w oczyszczalni ścieków w X.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W miesiącu wrześniu 2007 r. firma Wnioskodawcy rozpoczęła budowę budynku administracyjno – socjalnego w oczyszczalni ścieków w X w oparciu o umowę z dnia 08.08.2007 r. Wynagrodzenie za wykonanie ww. umowy zostało ustalone w formie ryczałtu, a do ustalonego wynagrodzenia zostanie doliczony podatek VAT w wysokości wynikającej z obowiązujących przepisów.

Po częściowym odbiorze robót potwierdzonych protokołem została wystawiona faktura ze stawką podstawową 22%. Jednak inwestor zakwestionował wysokości naliczonego podatku VAT, przesyłając oświadczenie, że udział infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu w zakresie oczyszczania ścieków w 2006 roku wyniósł 59,06%. Zaznaczył jednocześnie o korekcie faktury stosując preferencyjną stawkę VAT o taki procent, jaki w roku 2006 był udział ścieków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania

Czy powinna być zastosowana stawka VAT dla całego zakresu robót?

Czy w fakturze powinna być uwzględniona stawka VAT 7% z procentowym udziałem infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu w zakresie oczyszczania ścieków zgodnie z oświadczeniem inwestora?

Czy budowa budynku administracyjno – socjalnego w oczyszczalni ścieków może mieć związek z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu?

Zdaniem Wnioskodawcy nazwa zadania „Budowa budynku administracyjno – socjalnego z laboratorium wraz z urządzeniami i instalacjami technicznymi w X” wskazuje na obiekt o charakterze niemieszkalnym, sklasyfikowanym w dziale PKOB 12. Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do robót budowlano – montażowych w tego typu obiektach należy stosować stawkę podatku VAT w wysokości 22%. W przedmiotowym wniosku Wnioskodawca powołuje się na przepis art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11.03.2004 r. (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy produktów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki obniżone: 7%, 3% i 0%.

Stosownie do przywołanego przez Wnioskodawcę art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą. Roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, to w myśl dyspozycji zawartej w art. 146 ust. 2 ustawy roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego. Jak stanowi art. 2 ust. 12 ustawy przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych:

*   111 – Budynki mieszkalne jednorodzinne,

*   112 – Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe,

*   ex 113 – Budynki zbiorowego zamieszkania – wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy, na podstawie ust. 3 cytowanego artykułu, rozumie się:

*   sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,

*   urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,

*   urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne
\- jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

Z powyższych przepisów wynika, że budowa budynku administracyjno – socjalnego w oczyszczalni ścieków nie ma związku z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu.

Budynki mieszkalne są to, wg PKOB, obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem (pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.12.1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych – Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.). W rozumieniu przywołanych przepisów omawiany budynek administracyjno – socjalny nie może zostać zaliczony do obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Z okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku wynika, że przedmiotowa inwestycja polega na budowie budynku administracyjno – socjalnego z laboratorium wraz z urządzeniami i instalacjami technicznymi. Do zakresu realizowanego zamówienia należy więc budowa ww. budynku oraz zagospodarowanie terenu (miejsca postojowe wzdłuż istniejącej drogi postojowej oraz ciągi piesze), a także elementy uzbrojenia terenu (przyłącze energetyczne z istniejącej stacji na terenie oczyszczalni ścieków oraz wewnętrzne sieci: kanalizacyjna, wodociągowa, cieplna i teletechniczna). W związku z tym należy zgodzić się z Wnioskodawcą w zakresie sklasyfikowania budynku administracyjno – socjalnego w dziale PKOB 12 (budynki niemieszkalne).

Na podstawie powyższej analizy przepisów ustawy o podatku od towarów i usług można jednoznacznie stwierdzić, że zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 7%, może mieć miejsce tylko w przypadku, kiedy roboty budowlano – montażowe dotyczyć będą infrastruktury towarzyszącej obiektom budownictwa mieszkaniowego. W tym przypadku powyższa przesłanka nie jest spełniona. Wobec tego, odnosząc się do wymienionych we wniosku robót, do całości inwestycji należy zastosować stawkę podatku VAT w wysokości podstawowej tj. 22%.

Reasumując, nie można rozszerzać prawa do zastosowania preferencyjnej stawki 7% do całości robót budowlano – montażowych, które w jakimś stopniu związane są z budownictwem mieszkaniowym i takie same preferencje nadane zostały robotom budowlano – montażowym związanym z infrastrukturą towarzyszącą, ale w części w jakiej dotyczą one budownictwa mieszkaniowego. Inne zastosowanie ww. przepisu prowadziłoby do stosowania preferencyjnej stawki podatku (która z samej nazwy ma zastosowanie do wybranych grup dostawy czy usług) do większości robót budowlano – montażowych, remontowych czy konserwacyjnych, bowiem zawsze w jakimś stopniu mogą one być, nawet pośrednio, związane z budownictwem mieszkaniowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.