Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-67/10/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-30
Teza: Stawka podatku VAT dla nieruchomości gruntowych oraz stawki podatku VAT przy oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste
Słowa kluczowe: grunty; opłata-opłata roczna; stawka-stawki podatku; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2010 r. (data wpływu 1 lutego 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. (data wpływu) oraz pismem z dnia 29 kwietnia 2010 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku VAT nieruchomości gruntowych oraz stawki podatku VAT przy oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. (data wpływu) oraz pismem z dnia 29 kwietnia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku VAT nieruchomości gruntowych oraz stawki podatku VAT przy oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości. Nieruchomość ta obejmuje niezabudowaną działkę gruntu 308/2 o powierzchni 0,0626 ha, która zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy przeznaczona jest jako teren aktywności gospodarczej oraz działki gruntu częściowo zabudowane budynkami gospodarczymi byłego gospodarstwa pomocniczego o numerach ewidencyjnych 303/2, 304/2, 306/2, 320/2, 321/2, 337/1, 339/1 zapisane w księdze wieczystej KW nr, o łącznej powierzchni 10,2913 ha. Budynki posadowione na działce są zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 zd. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Przedmiotowe działki stanowią jeden zwarty teren. Zarząd powiatu w chwili obecnej przygotowuje przetarg pisemny nieograniczony na oddanie przedmiotowych nieruchomości w użytkowanie wieczyste na okres 99 lat z równoczesną sprzedażą prawa własności budynków i budowli budynków i budowli posadowionych na ww. działkach gruntu. Z tytułu wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej pobierana jest pierwsza opłata w wysokości od 15% do 25% ceny wywoławczej nieruchomości oraz opłaty roczne w wysokości 6% ceny wywoławczej ustalonej w przetargu. Opłata roczna pobierana jest począwszy od roku następnego w stosunku do roku, w którym podpisana została umowa o użytkowanie wieczyste nieruchomości.

Niezabudowana działka gruntu wchodząca w skład przedmiotowych nieruchomości nie jest przeznaczona na dzień dzisiejszy pod zabudowę, lecz zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy przeznaczona została jako teren aktywności gospodarczej. Zabudowane i niezabudowane działki gruntu wchodzące w skład przedmiotowych nieruchomości zostały nabyte przez Wnioskodawcę z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie decyzji Wojewody. W związku z nabyciem przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawca nie korzystał z prawa do odliczenia podatku VAT. Od dnia nabycia ww. nieruchomości Wnioskodawca nie poniósł wydatków przeznaczonych na ulepszenie budynków gospodarczych w wysokości przekraczającej 30% ich wartości początkowej.

Wnioskodawca stał się właścicielem nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa pomocniczego przy Zespole Szkół Agroekonomicznych i Ogólnokształcących w dniu 1 stycznia 1999 r. W dniu 5 lutego 2004 r. Gospodarstwo Pomocnicze przy ZSAiO zostało zlikwidowane. Mienie po zlikwidowanym Gospodarstwie Pomocniczym przeszło we władanie ZSAiO jako jednostki organizacyjnej Wnioskodawcy. W grudniu 2009 r. zadanie prowadzenia ZSAiO zostało przekazane Ministrowi Rolnictwa. Nieruchomości zostały użyczone jednostce na podstawie umowy użyczenia. W związku z ograniczonym zakresem prowadzonej działalności nieruchomości objęte niniejszym wnioskiem zostały przekazane Wnioskodawcy. W dniu dzisiejszym wszystkie nieruchomości znajdują się we władaniu Zarządu Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy nieruchomość zabudowana i niezabudowana będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT?
2.  Czy pierwsza opłata z tytułu użytkowania wieczystego oraz opłaty roczne z tego tytułu podlegają opodatkowaniu 22% stawką podatku od towarów i usług, w przypadku gdy z podatku zwolnione są budynki i budowle na tym gruncie posadowione?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z paragrafem 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, w przypadku dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków i budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%. Oznacza to, iż jeżeli dostawa budynków i budowli będzie zwolniona z VAT, to zwolnione z podatku VAT będzie również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu przynależnego do tego budynku. Natomiast uiszczenie przez wieczystego użytkownika opłaty z tytułu użytkowania gruntu będą opodatkowane 22% VAT niezależnie od zwolnienia z podatku samego zbycia użytkowania. W związku z tym podatek VAT powinien zostać doliczony do ceny wywoławczej niezabudowanej działki nr 308/2. Pozostałe zabudowane działki gruntu powinny być zwolnione z podatku od towarów i usług. Opłaty z tytułu wieczystego użytkowania gruntu (pierwsza i roczne) będą opodatkowane 22% podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Pojęcie części budynków i budowli należy rozumieć jako fizycznie wyodrębnione części mogące mieć inny status prawny niż same budynki lub budowle (np. lokale).

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Użytkowanie wieczyste jest prawem na rzeczy cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do właściciela. W myśl art. 233 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), użytkownik wieczysty może w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać. Przytoczony przepis oraz następne przepisy Kodeksu cywilnego (art. 234, art. 235, art. 237), kształtujące uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, oraz długi czas trwania użytkowania wieczystego (art. 236 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego) pozwalały – mimo braku wyraźnych uregulowań w ustawie o podatku od towarów i usług – uznać oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste za przeniesienie prawa do rozporządzania gruntem jak właściciel.

Dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jak gdyby była właścicielem tego dobra. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem (towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy) na rzecz użytkownika wieczystego, co pozwala mu rozporządzać nim jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób zbliżony do właściciela, jak i w możliwości przeniesienia władztwa nad gruntem.

Ustanowienie użytkowania wieczystego oraz ustalenie opłat z tego tytułu odbywa się na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Zgodnie z art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami, sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w drodze umowy wymaga wpisu w księdze wieczystej. Wpis użytkowania wieczystego w księdze wieczystej ma charakter konstytutywny, co oznacza, że ustanowienie użytkowania wieczystego oraz jego przejście na nabywcę jest uzależnione od dokonania wpisu w księdze wieczystej. Przytoczony przepis nie wyłącza stosowania przepisu art. 29 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 124, poz. 1361 ze zm.), z którego wynika, że wpis w księdze wieczystej ma moc wsteczną od chwili złożenia wniosku o dokonanie wpisu.

Z przepisów art. 71 ust. 1-4 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Natomiast w przypadku oddania nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w drodze bezprzetargowej pierwszą opłatę można rozłożyć na oprocentowane raty. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego.

W świetle powyższego oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W przypadku, gdy oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste dokonywane jest jednocześnie z dostawą budynku lub budowli trwale z gruntem związanych, to wówczas z podstaw opodatkowania należy wyodrębnić grunt i opodatkować go wg właściwej stawki.

Z uwagi na fakt, iż oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste nie zostało wymienione w katalogu czynności opodatkowanych preferencyjną stawką VAT lub zwolnionych od podatku czynność ta podlega opodatkowaniu podstawową 22% stawką VAT.

Stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 powołanej ustawy - wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.

Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług. Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 posługuje się kryterium przeznaczenia terenu. Jednakże ustawodawca zwalniając z podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przeznaczenie danego gruntu. O przeznaczeniu gruntu rozstrzyga bowiem odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu.

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych należy do zadań własnych gminy.

Polityka przestrzenna gminy wyrażona jest w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, którego uchwalenie jest niezbędnym etapem uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przepis art. 9 ust. 1 i 4 cyt. ustawy stanowi, że w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego niezabudowana działka gruntu według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przeznaczona została jako teren aktywności gospodarczej. Tak więc mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że działka nr 308/2 będzie podlegała opodatkowaniu wg stawki 22% VAT.

Z wniosku wynika, że przedmiotem transakcji będzie ustanowienie prawa wieczystego użytkowania gruntu z równoczesną dostawą budynków posadowionych na przedmiotowym gruncie. W celu prawidłowego opodatkowania powyższej transakcji należy przywołać przepisy art. 29 ust. 5 i 5a ustawy o VAT.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Przepis art. 29 ust. 5 ustawy stanowi, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Powołanego wyżej przepisu art. 29 ust. 5 ustawy nie stosuje się jednak – w myśl obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008 r. ust. 5a tego artykułu - do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu, dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli.

W przypadku zatem, gdy oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu dokonywane jest jednocześnie z dostawą budynku lub budowli trwale z gruntem związanych, to wówczas z podstawy opodatkowania należy osobno wyodrębnić grunt. Tym samym, odrębnie od gruntu będą opodatkowane budynki posadowione na gruncie a osobno grunt.

Zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.

Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zabudowane działki gruntu budynkami gospodarczymi nabył z mocy prawa 1 stycznia 1999 r. na podstawie decyzji wojewody. Od dnia nabycia nieruchomości Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ulepszenia budynków gospodarczych w wysokości przekraczającej 30% ich wartości początkowej.

W odniesieniu do powyższego należy przyjąć, iż dostawa budynków będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż nie doszło do wydania budynków do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Wnioskodawca bowiem został właścicielem budynków z mocy prawa na podstawie decyzji wojewody. Tym samym nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Rozpatrując zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a należy przyjąć, że Wnioskodawcy nie przysługiwało przy nabyciu prawo do odliczenia podatku VAT, a także Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenia przekraczających 30% ich wartości początkowej. Zatem dostawa nieruchomości będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sprawie będącej przedmiotem zapytania pierwsza opłata i opłaty roczne pobierane z tytułu oddania w użytkowanie wieczyste gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podstawowej, tj. 22%. Natomiast dostawa budynków gospodarczych będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5a ustawy o VAT.

Wobec powyższego stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę uznać należy za prawidłowe, jednakże należy podkreślić, że powołany przez Wnioskodawcę przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie ma zastosowania w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, gdyż przepis ten począwszy od 1 stycznia 2009 r. dotyczy wyłącznie zwolnienia z podatku dostawy towarów używanych będących rzeczami ruchomymi, podczas gdy dostawa nieruchomości w przedmiotowej sprawie korzysta ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy.

Ponadto w przedmiotowej sprawie nie znajdzie również zastosowania § 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż po pierwsze rozporządzenie to utraciło moc obowiązującą, a po drugie przepis ten odnosił się do zbycia prawa użytkowania wieczystego wraz z budynkami i budowlami, gdy tymczasem przedmiotowa sprawa dotyczyła ustanowienia prawa wieczystego użytkowania gruntu z równoczesną dostawą budynków.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.