Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-183/07-2/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2007-11-20
Teza: Szkoła nie ma obowiązku naliczenia VAT od użyczenia pomieszczeń szkolnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; szkoły-szkoła publiczna; umowa-umowa użyczenia; usługi-usługa nieodpłatna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Z.S.I. we W. przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2007 r. (data wpływu 31 sierpnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania użyczenia pomieszczeń szkolnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania użyczenia pomieszczeń szkolnych.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawca w ramach rachunku dochodów własnych odpłatnie wynajmuje pomieszczenia szkoły różnym podmiotom, wystawia najemcom faktury VAT oraz odprowadza VAT zgodnie ze złożoną deklaracją VAT-7. Wobec próśb osób prywatnych, stowarzyszeń i przedsiębiorców Wnioskodawca rozważa możliwość oddania pomieszczeń do używania bez odpłatności.

Wynajem pomieszczeń jest związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością w ramach rachunku dochodów własnych zgodnie z uchwałami Rady Miejskiej W. nr XXXVII/XXXX/05 oraz nr LI/XXXX/06. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, albowiem jako jednostka budżetowa otrzymał budynek szkolny w zarząd z przeznaczeniem na działalność statutową.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

Czy Wnioskodawca będzie miał obowiązek naliczenia VAT od użyczenia pomieszczeń?

Jeżeli Wnioskodawca będzie miał obowiązek naliczenia VAT, to od jakiej kwoty powinien go naliczyć i jaką dokumentację powinien sporządzić?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ wynajem pomieszczeń jest związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością w ramach rachunku dochodów własnych, a Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu budynku, Wnioskodawca nie ma obowiązku naliczenia VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Umowa użyczenia została uregulowana w art. 710 – 719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Do essentialia negotii umowy użyczenia zalicza się:

*   oddanie rzeczy do używania na czas oznaczony albo nieoznaczony,
*   nieodpłatność.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Według art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy.

Z odpłatnym świadczeniem usług na mocy art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług zrównano nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami w całości lub w części.

Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami działalności gospodarczej. Usługi musi świadczyć podatnik działający w tym charakterze, a więc prowadzący działalność gospodarczą. Nieodpłatne świadczenie usług przez osobę fizyczną, która wprawdzie jest podatnikiem, lecz nie działa w tym charakterze, nie podlega opodatkowaniu.

W wypadku, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z nieodpłatnie świadczonymi usługami w całości lub w części, podatnik nieodpłatnie świadczący usługi na cele osobiste lub niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa wchodzi w rolę konsumenta. Brak opodatkowania prowadziłby więc do faktycznego nieopodatkowania konsumpcji.

Jednostka budżetowa nie ma osobowości prawnej i w obrocie prawnym funkcjonuje jako jednostka organizacyjna Skarbu Państwa (statio fisci) albo jednostka organizacyjna samorządu terytorialnego (statio municipi). Tworząc jednostkę budżetową właściwy organ wyposaża ją w środki trwałe i obrotowe z zasobów Skarbu Państwa albo z zasobów jednostki samorządu terytorialnego. Według art. 43 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze. zm.) trwały zarząd stanowi formę prawną władania nieruchomością przez jednostkę organizacyjną. W ramach trwałego zarządu jednostka budżetowa ma prawo korzystania z nieruchomości, w szczególności do korzystania z nieruchomości w celu prowadzenia działalności należącej do zakresu jej działania, zabudowy, odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy lub remontu obiektu budowlanego na nieruchomości oraz oddania nieruchomości lub jej części w najem, dzierżawę albo użyczenie na czas nie dłuższy niż czas, na który został ustanowiony trwały zarząd.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że użyczenie pomieszczeń, podobnie jak wynajem pomieszczeń, będzie związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością w ramach rachunku dochodów własnych określoną w statucie stosownie do art. 20 ust. 2 i art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.), a Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, albowiem jako jednostka budżetowa otrzymał budynek szkolny od jednostki samorządu terytorialnego w trwały zarząd.

Reasumując, ponieważ użyczenie pomieszczeń przez Wnioskodawcę osobom prywatnym, stowarzyszeniom oraz przedsiębiorcom nie mieści się w zakresie zastosowania normy prawnej wyrażonej w art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca nie ma obowiązku naliczenia VAT od tej czynności.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.