Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.730.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Zastosowanie stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów (WDT).
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
dowód
stawka-stawki podatku
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania, że posiadane przez Spółkę Dokumenty
    będą stanowić dowody uprawniające Spółkę do zastosowania stawki podatku od towarów
    i usług w wysokości 0% do WDT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej zwana „Spółką” lub „Wnioskodawcą”) prowadzi działalność w formie prostej
    spółki akcyjnej i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania (art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.; dalej zwana
    „Ustawą o CIT”).
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest produkcja (...) w ramach grupy
    kapitałowej, z którą jest powiązany w rozumieniu Ustawy o CIT (dalej: „Grupa”).
    Grupa produkuje i sprzedaje m.in. (...) w ponad (...) krajach na całym świecie.
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, zarejestrowanym na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych. Innymi słowy, Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik
    VAT UE.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka m.in. dostarcza zamówione
    towary do nabywców z siedzibą w innych krajach Unii Europejskiej posiadających właściwe
    i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadane przez
    państwa członkowskie właściwe dla poszczególnych nabywców i zawierające dwuliterowe
    kody stosowane dla podatku od wartości dodanej. Nabywcami są zarówno podmioty z
    Grupy, jak i podmioty niepowiązane.
    Przedmiotem zapytania jest wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (dalej zwana też
    zamiennie „WDT”) dokonywana na rzecz nabywców będących zarówno podmiotami
    powiązanymi, jak i podmiotami niepowiązanymi ze Spółką (dalej zwanymi łącznie
    „Nabywcami”, a każdy z osobna „Nabywcą”).
    Transport towaru może się odbywać w następujące sposoby:
    1) transport zlecany jest wyspecjalizowanym przewoźnikom,
    2) transport realizowany jest przez Nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu
      Nabywcy.

    Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje prawidłowo i terminowo w wysyłanych
    informacjach podsumowujących (VAT-UE) lub ew. w sytuacji niedopełnienia tego
    obowiązku należycie na piśmie wyjaśnia to uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.
    Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi dokumenty
    potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do
    Nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
    Ze względu na specyfikę działalności gospodarczej, tj. sprzedaż towarów w ramach WDT
    na dużą skalę, Spółka rozważa zmianę procedury potwierdzania dostarczania towarów
    będących przedmiotem danej transakcji WDT do Nabywcy. W celu potwierdzania
    dokonania WDT do Nabywcy, Wnioskodawca zamierza stosować pomiędzy Wnioskodawcą
    a poszczególnymi Nabywcami elektroniczną wymianę komunikatów, której finalnym
    rezultatem będzie otrzymanie przez Spółkę elektronicznego potwierdzenia (dowodu)
    dostarczenia towarów Spółki do Nabywcy.
    Cały proces będzie wyglądać następująco:
    Krok nr 1
    Spółka przygotuje szablon formularza (...) (dalej zwany „Formularzem”), który będzie
    zawierać oświadczenie Nabywcy o odbiorze przez niego dostaw, ze wskazaniem danych
    umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw; przykładowo będą to takie dane jak:
    - nazwa dokumentu, np. potwierdzenie dostaw lub inne analogiczne określenie w języku
      angielskim (np. confirmation of receipt of goods in the intra-Community delivery of
      goods),
    - nazwa, adres oraz numer, za pomocą którego Spółka jest zidentyfikowana dla transakcji
      wewnątrzwspólnotowych,
    - nazwa, adres oraz numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych,
      nadany przez państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy, zawierający dwuliterowy
      kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który Nabywca podał Wnioskodawcy,
    - numer faktury,
    - datę faktury,
    - pole wyboru ze sformułowaniem: „Nabywca niniejszym potwierdza, że otrzymał
      wszystkie towary wymienione w fakturze”,
    - pola do obligatoryjnego uzupełnienia, tj. data otrzymania towarów oraz miejsce
      odebrania towarów.
    Krok nr 2
    Spółka uzyska od Nabywcy adresy mailowe osób, które w imieniu Nabywcy uprawnione
    będą do samodzielnego potwierdzania otrzymania towarów (dalej osoby te również będą
    zwane „przedstawicielami Nabywcy”).
    Krok nr 3
    Wnioskodawca – przy wykorzystaniu dostępnych narzędzi informatycznych – opracuje
    aplikację, która wypełniać będzie Formularz danymi w oparciu o posiadane przez
    Wnioskodawcę dokumenty takie jak przykładowo: faktura, dokument zwany roboczo
    dowodem dostawy (tj. dokument magazynowy, poświadczający ruch ilościowo-
    magazynowy) czy też zamówienie.
    Krok nr 4
    Wypełniony przez aplikację Formularz będzie przesyłany przez pracownika Wnioskodawcy
    do Nabywcy drogą mailową – jako link do formularza Online. Każdorazowo do Formularza

    dołączana będzie faktura dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku. Nabywca (odbiorca wiadomości e-mail z linkiem) po jego
    otworzeniu zostanie przekierowany do elektronicznego widoku Formularza.
    Nabywca będzie mógł otworzyć przesłany mu link i wysłać do Spółki drogą internetową,
    wypełniony przez Nabywcę Formularz. Potwierdzenie ma następować poprzez:
    1) zaznaczenie w trybie on-line przez przedstawiciela Nabywcy pola wyboru ze
      sformułowaniem: Nabywca niniejszym potwierdza, że otrzymał wszystkie towary
      wymienione w fakturze;
    2) wypełnienie obligatoryjnych pól poprzez podanie daty otrzymania towarów i miejsca
      odebrania towarów oraz
    3) przesłanie Formularza do Spółki (od strony technicznej przesłanie Formularza
      następować będzie poprzez kliknięcie przez Nabywcę okienka „Prześlij”).
    Po kliknięciu przez Nabywcę okienka „Prześlij” elektroniczny dokument przesyłany będzie
    drogą internetową do Spółki. Dokument ten kwalifikowany będzie przez Spółkę jako
    elektroniczne potwierdzenie odbioru towarów przez Nabywcę (dalej zwane
    „Elektronicznym Potwierdzeniem”). Finalnie Spółka będzie w posiadaniu następujących
    dokumentów:
    1) faktury dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych
      sztuk ładunku;
    2) Elektronicznego Potwierdzenia.
    Powyższe dokumenty dalej łącznie zwane będą „Dokumentami”.

## Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym posiadane przez Spółkę Dokumenty stanowią
    dowody uprawniające Spółkę do zastosowania stawki podatku od towarów i usług w
    wysokości 0% do WDT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym posiadane przez Spółkę
    Dokumenty stanowią dowody uprawniające Spółkę do zastosowania stawki VAT 0% do
    WDT.
    1. Wprowadzenie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o VAT: Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów,
    o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywoź towarów z terytorium kraju w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
    W myśl art. 13 ust. 2 ustawy o VAT: Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca
    towarów jest:
    1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
      wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju;

    2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
    3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
      podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2,
      jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o
      podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą
      przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
    4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym
      niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są
      nowe środki transport
    Zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o VAT: „Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
    występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego
    sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust.
    1, z zastrzeżeniem ust. 7”.
    Co istotne, dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi
    zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel).
    2. Ogólne warunki zastosowania dla WDT stawki w wysokości 0%
    Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o VAT:
    „W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
    zastrzeżeniem art. 42”.
    W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o VAT:
    „Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
    podatku 0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE”.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o VAT:
    „Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli;
    1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt
      1, lub
    2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w
      art. 100 ust. 8
      – chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego”.

    Co ważne, stosowanie przy WDT stawki VAT w wysokości 0% nie powinno być postrzegane
    jako wyjątek od zasady, lecz jako zasada, od której wyjątkiem jest stosowanie stawki
    krajowej.
    Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16
    stycznia 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować powinno
    stawką podatkową 0%, która – wbrew stanowisku Organów – w ramach WDT nie jest
    żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”.
    Jak wyżej wskazano, Spółka każdorazowo spełnia zarówno warunek wskazany w pkt 1, jak
    i warunek wskazany w pkt 3 przepisu art. 42 ust. 1 ustawy o VAT.
    Spółka dokonuje bowiem dostaw na rzecz Nabywców posiadających właściwy i ważny
    numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (nadany przez właściwe
    państwo członkowskie; ta przesłanka jest każdorazowo weryfikowana przez Spółkę), a
    także jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    Spółka spełnia i będzie spełniać również warunek, o którym mowa w art. 42 ust. 1a ustawy
    o VAT, tj. składa i będzie składać prawidłowo i terminowo informacje podsumowujące VAT-
    UE.
    Mając na uwadze powyższe, przedmiotem dalszych wyjaśnień będzie jedynie kwestia
    dowodów, dokumentujących wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na
    terytorium innego kraju członkowskiego.
    3. Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczanie ich na
    terytorium innego kraju członkowskiego
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT:
    „Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
    potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
    innym niż terytorium kraju:
    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
      wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
      dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne
      niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi
      (spedytorowi)
    2) (uchylony),
    3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
    4) (uchylony)
    – z zastrzeżeniem ust. 4 i 5”.
    W myśl natomiast art. 42 ust. 4 ustawy o VAT:
    „W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich
    nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik
    oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument
    zawierający co najmniej:
    1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca
      zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz
      nabywcy tych towarów;
    2) adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby
      działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;
    3) określenie towarów i ich ilości;

    4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1
      lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju;
    5) rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub
      numer lotu – w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego”.
    Co istotne, zgodnie z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT:
    „W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie
    dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym
    niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być
    również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w
    szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju”.
    Mając na uwadze wyżej zacytowane przepisy, Spółka wyjaśnia, co następuje.
    Po pierwsze, zgodnie z dominującym w orzecznictwie podejściem, posiadanie specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku w postaci odrębnego od faktury dokumentu nie jest
    konieczne do zastosowania przy WDT stawki VAT w wysokości 0%. Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (m.in.
    nazwa i ilość towarów), to faktura taka stanowi w istocie również specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku.
    Stanowisko takie zostało przedstawione m.in. przez Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z dnia 9 grudnia 2009 r. (sygn. akt I FSK 1388/08), w którym skład orzekający
    stwierdził, że:
    „1. Dla udowodnienia faktu wywozu towarów objętych dostawą za granicę, istotne
    znaczenie ma treść wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy z 2004 r. o podatku od
    towarów i usług dokumentów, a nie ich liczba.
    2. Specyfikacja nie jest żadnym konkretnym dokumentem, a jedynie pewnego rodzaju
    wyliczeniem, które podatnik może sporządzić zarówno na odrębnym dokumencie jak i
    w ramach wystawionej faktury, z podkreśleniem, że zarówno w jednym, jak i w drugim
    przypadku chodzi o osiągnięcie celu jakim jest możliwości identyfikacji towaru
    będącego przedmiotem dostawy”.
    Po drugie, jak wynika z treści przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku, gdy
    dokumenty wymienione w ustępie 3 oraz w ustępie 4 nie potwierdzają jednoznacznie
    dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
    mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
    wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,

    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Nie ulega przy tym wątpliwości, że wyżej wskazany katalog tzw. dokumentów
    pomocniczych ma charakter otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt
    dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim również innymi
    dokumentami niż wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Dla
    przykładu w tym miejscu przywołać można uchwałę NSA z dnia 11 października 2010 r.,
    sygn. akt I FPS 1/10, w której NSA stwierdził, że:
    „W świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczające jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt
    wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dla zastosowania przy
    WDT stawki VAT w wysokości 0% nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów
    wymienionych w art. 42 ust. 3 oraz ust. 4 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z
    dowodów wskazanych w tym przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi w tym
    przepisie), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do ostatecznego
    nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.
    Przechodząc w tym miejscu do dokumentów posiadanych przez Spółkę wskazać należy, że
    jako dowody potwierdzające WDT Wnioskodawca zamierza gromadzić:
    1) faktury dokumentujące dokonane dostawy, zawierające specyfikację poszczególnych
      sztuk ładunku oraz
    2) Elektroniczne Potwierdzenia.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokumenty te jednoznacznie będą potwierdzać
    dostarczenie towarów do Nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju. Odnotować bowiem należy, że w przepisie
    art. 42 ust. 11 pkt 1 ustawy o VAT korespondencja handlowa z Nabywcą kwalifikowana jest
    jako jeden z dowodów, wskazujących że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa.
    Otrzymanie Elektronicznego Potwierdzenia od Nabywcy stanowić będzie zatem formę
    potwierdzenia odbioru towarów.
    W odsyłanym przez Nabywcę Formularzu osoba uprawniona do działania w imieniu
    Nabywcy, w sposób jednoznaczny wskazywać będzie, że towary objęte daną fakturą
    (dołączoną do Formularza) zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia i że Nabywca je
    otrzymał. W Formularzu będą się bowiem znajdować informacje pozwalające na
    identyfikację potwierdzanej dostawy np. numer faktury. Tym samym korzystając z
    niniejszego rozwiązania Nabywca jednoznacznie będzie potwierdzać, że konkretne,
    identyfikowalne towary zostały do niego dostarczone.
    Powyższe oznacza, że gromadzone przez Spółkę Dokumenty będą stanowić dowody
    dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej na rzecz Nabywców, którzy – jak wskazano w
    opisie zdarzenia przyszłego – posiadają właściwy i ważny numer identyfikacji dla
    transakcji, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT. Dokumenty te będą zatem
    łącznie potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem

    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Nabywców na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, Dokumenty wskazane przez Spółkę w opisie
    zdarzenia przyszłego, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT,
    będą upoważniać Spółkę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu
    do wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT).
    Na potwierdzenie prawidłowości powyższego stanowiska, pozostając w pełni świadomym,
    że interpretacje indywidualne wiążą jedynie w sprawach, w których zostały wydane, w tym
    miejscu Wnioskodawca wskazuje na wyrażone przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej (DKIS) oraz sądy administracyjne poglądy, które w przedmiotowej sprawie
    mogą pełnić rolę pomocniczą przy wykładni ww. przepisów, a mianowicie:
    1) interpretacja indywidualna z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-
      2.4012.373.2025.1.MW, w której DKIS stwierdził, że:
        „Jak wynika z opisu sprawy, Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, gromadzi/będzie gromadzić dokumenty
        potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do
        nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
        Spółka wskazała, że posiada/będzie posiadać w swojej dokumentacji dowody
        wymienione w Wariantach od I do IV, tj.: (...)
        Wariant III
        · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca
          specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;
        · potwierdzenie odbioru towarów przez Kontrahenta.
        Potwierdzenie odbioru towarów przez Kontrahenta może mieć formę:
        · korespondencji elektronicznej (mailowej) z Kontrahentem zawierającej
          oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym
          okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych
          dostaw; przykładowo mogą to być dane takie jak data dostawy towaru,
          oznaczenie symbolu oraz ilości towaru, numer faktury czy też numer
          dokumentu „Delivery Note”, będącego dokumentem towarzyszącym danej
          dostawie. Spółka przesyła/będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-mail
          ze szczegółami danych dostaw, a Kontrahent odsyła/będzie odsyłał Spółce
          odpowiedź mailową zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały
          otrzymane.
        Potwierdzenie to może być zawarte w treści wiadomości e-mail lub stanowić
        załącznik do takiej wiadomości zawierający listę dostaw z podpisem Kontrahenta;
        · potwierdzenia odbioru towarów wygenerowanego w systemie księgowym lub
          przez portal Kontrahenta, do którego dostęp ma zarówno Spółka, jak i
          Kontrahent, zawierającego zestawienie przyjętych dostaw towarów,
          dokonanych na rzecz Kontrahenta w danym okresie. Dane znajdujące się w
          systemie księgowym/portalu Kontrahenta pozwalają/będą pozwalały na
          jednoznaczną identyfikację danych dostaw. Po wprowadzeniu przez
          Kontrahenta do systemu/portalu danych danej dostawy Spółka jest/będzie w
          stanie wyszukać tę dostawę w systemie oraz potwierdzić jej wywóz z
          terytorium kraju oraz dostarczenie do Kontrahenta;
        · tabelarycznego zestawienia zrealizowanych transakcji na rzecz Kontrahenta – w
          takim przypadku Kontrahent przesyła/będzie przesyłał Spółce zestawienie
          przyjętych dostaw z wyszczególnieniem daty otrzymania dostawy, nazwy

          dostawcy (w tym przypadku – Spółki), numeru faktury, rodzaju towaru oraz
          jego ilości. Zestawienie takie jest/będzie najczęściej generowane przez
          wewnętrzny system logistyczny Kontrahenta. (...).
        Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że gromadzone przez Spółkę
        dokumenty w Wariantach od I do IV stanowią/będą stanowić dowody dokonania
        dostawy wewnątrzwspólnotowej na rzecz nabywców (Kontrahentów), którzy – jak
        wynika z treści wniosku – posiadają właściwy i ważny numer identyfikacji dla
        transakcji, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą
        potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
        dostawy towarów do nabywców (Kontrahentów) na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
        Tym samym, dokumenty wskazane przez Spółkę we wniosku w Wariantach od I do
        IV, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają/będą
        upoważniały Spółkę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu
        do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT)”.
    2) interpretacja indywidualna z dnia 25 października 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-
      3.4012.420.2023.1.JŚ, w której DKIS wskazał, że:
        „(...) Spółka nie posiada/nie będzie posiadała międzynarodowego listu
        przewozowego CMR, lub też posiada go/będzie go posiadała, ale nie jest/nie będzie
        on podpisany przez odbiorcę towaru. W związku z tym Spółka gromadzi/zamierza
        gromadzić dodatkową dokumentację potwierdzającą dokonanie WDT w postaci
        potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od Kontrahenta (...) w
        następujących formach:
        · korespondencja elektroniczna (mailowa) z Kontrahentem zawierająca
          oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym
          okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych
          dostaw (...);
        · potwierdzenie odbioru towaru poprzez komunikaty/zrzut ekranu komunikatów
          generowanych w systemie SAP lub przez portal Kontrahenta, do którego
          dostęp ma/będzie mieć zarówno Spółka, jak i Kontrahent (...);
        · tabelarycznego zestawienia zrealizowanych transakcji na rzecz Kontrahenta (...)
          Zestawienie takie jest najczęściej generowane przez wewnętrzny system
          logistyczny Kontrahenta.
        (...) przedstawione przez Wnioskodawcę dokumenty umożliwiają zidentyfikowanie
        towarów (faktura zawiera specyfikację towarów), wskazują adres dostawy (miejsce
        przeznaczenia) w innym kraju Unii Europejskiej, również w przypadku gdy jest inny
        niż adres Kontrahenta, a także zawierają potwierdzenie, że towary zostały
        dostarczone do Kontrahenta w danym państwie Unii Europejskiej innym niż Polska.
        Zatem posiadana dokumentacja opisana w Wariantach I-III będzie stanowiła
        dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które (jak wynika z opisu
        sprawy) łącznie będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahenta na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju (...)”.
    3) interpretacja indywidualna z dnia 29 września 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-
      2.4012.475.2017.1.PC, w której DKIS stwierdził, że:
        „W sprawie Wnioskodawca posiada następujące dokumenty (dowody)
        potwierdzające dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów:
        · fakturę VAT zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;
        · elektroniczne potwierdzenie odbioru towaru przez nabywcę, będące:

          - w wariancie 1: elektronicznym komunikatem przesyłanym w trybie on-line
            przez System,
          - w wariancie 2: wiadomością elektroniczną (z załącznikiem w formacie PDF lub
            potwierdzeniem w treści maila) lub faksem zawierającą ustandaryzowane
            pod kątem formatu potwierdzenie otrzymania towaru przez nabywcę,
          - w wariancie 3: elektronicznym komunikatem EDI (wraz z możliwością
            dokonania, w razie potrzeby, konwersji na inny czytelny format).
        Mając na uwadze opis sprawy i powołane przepisy należy stwierdzić, że
        Wnioskodawca posiada dowody potwierdzające przyjęcie przez nabywcę towaru na
        terytorium państwa unijnego innego niż Polska.
        Zatem posiadając fakturę, która zawiera specyfikację poszczególnych sztuk ładunku
        oraz dowody potwierdzające przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium
        państwa unijnego innego niż Polska Wnioskodawca posiada jeden z dokumentów, o
        których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, uzupełniony dokumentem
        wymienionym w art. 42 ust. 11 pkt 4 ustawy, które łącznie potwierdzają
        dostarczenie towaru do nabywcy na terytorium kraju członkowskiego Unii
        Europejskiej innego niż terytorium kraju. Dokumenty w formie elektronicznej mają
        moc dowodową dokumentów (tak samo jak dokumenty papierowe) w rozumieniu
        art. 42 ust. 11 ustawy o VAT i tym samym stanowią podstawę do zastosowania
        stawki podatku w wysokości 0% dla realizowanych przez Wnioskodawcę transakcji
        WDT.
        W konsekwencji mając na uwadze powyższe, stanowisko przedstawione przez
        Wnioskodawcę należy uznać za prawidłowe”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 2 pkt 4 ustawy:
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru
        akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Z opisu sprawy wynika, że (...) prowadzi działalność w formie prostej spółki akcyjnej i
    podlega opodatkowaniu w Polsce. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest
    produkcja (...) w ramach grupy kapitałowej. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT,
    zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych jako podatnik VAT UE.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka m.in. dostarcza zamówione
    towary do nabywców z siedzibą w innych krajach Unii Europejskiej posiadających właściwe
    i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadane przez
    państwa członkowskie właściwe dla poszczególnych nabywców i zawierające dwuliterowe
    kody stosowane dla podatku od wartości dodanej. Transport towaru zlecany jest
    wyspecjalizowanym przewoźnikom lub realizowany jest przez Nabywcę, przy użyciu
    własnego środka transportu Nabywcy. Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje
    prawidłowo i terminowo w wysyłanych informacjach podsumowujących (VAT-UE) lub ew.
    w sytuacji niedopełnienia tego obowiązku należycie na piśmie wyjaśnia to uchybienie
    naczelnikowi urzędu skarbowego. Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu
    WDT, gromadzi dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium

    kraju i dostarczone do Nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż
    terytorium kraju. Ze względu na specyfikę działalności gospodarczej, tj. sprzedaż towarów
    w ramach WDT na dużą skalę, Spółka rozważa zmianę procedury potwierdzania
    dostarczania towarów będących przedmiotem danej transakcji WDT do Nabywcy. W celu
    potwierdzania dokonania WDT do Nabywcy, Spółka zamierza stosować pomiędzy Spółką a
    poszczególnymi Nabywcami elektroniczną wymianę komunikatów, której finalnym
    rezultatem będzie otrzymanie przez Spółkę elektronicznego potwierdzenia (dowodu)
    dostarczenia towarów Spółki do Nabywcy. Spółka przygotuje szablon formularza (...), który
    będzie zawierać oświadczenie Nabywcy o odbiorze przez niego dostaw, ze wskazaniem
    danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw; będą to takie dane jak:
    - nazwa dokumentu, np. potwierdzenie dostaw lub inne analogiczne określenie w języku
      angielskim (np. confirmation of receipt of goods in the intra-Community delivery of
      goods),
    - nazwa, adres oraz numer, za pomocą którego Spółka jest zidentyfikowana dla transakcji
      wewnątrzwspólnotowych,
    - nazwa, adres oraz numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych,
      nadany przez państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy, zawierający dwuliterowy
      kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który Nabywca podał Wnioskodawcy,
    - numer faktury,
    - datę faktury,
    - pole wyboru ze sformułowaniem: Nabywca niniejszym potwierdza, że otrzymał
      wszystkie towary wymienione w fakturze,
    - pola do obligatoryjnego uzupełnienia, tj. data otrzymania towarów oraz miejsce
      odebrania towarów.
    Spółka uzyska od Nabywcy adresy mailowe osób, które w imieniu Nabywcy uprawnione
    będą do samodzielnego potwierdzania otrzymania towarów. Spółka – przy wykorzystaniu
    dostępnych narzędzi informatycznych – opracuje aplikację, która wypełniać będzie
    Formularz danymi w oparciu o posiadane przez Spółkę dokumenty takie jak: faktura,
    dokument zwany roboczo dowodem dostawy (tj. dokument magazynowy, poświadczający
    ruch ilościowo-magazynowy) czy też zamówienie. Wypełniony przez aplikację Formularz
    będzie przesyłany przez pracownika Spółki do Nabywcy drogą mailową – jako link do
    formularza Online. Każdorazowo do Formularza dołączana będzie faktura dokumentująca
    dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Nabywca
    (odbiorca wiadomości e-mail z linkiem) po jego otworzeniu zostanie przekierowany do
    elektronicznego widoku Formularza. Nabywca będzie mógł otworzyć przesłany mu link i
    wysłać do Spółki drogą internetową, wypełniony przez Nabywcę Formularz. Potwierdzenie
    ma następować poprzez:
    1) zaznaczenie w trybie on-line przez przedstawiciela Nabywcy pola wyboru ze
      sformułowaniem: Nabywca niniejszym potwierdza, że otrzymał wszystkie towary
      wymienione w fakturze;
    2) wypełnienie obligatoryjnych pól poprzez podanie daty otrzymania towarów i miejsca
      odebrania towarów oraz
    3) przesłanie Formularza do Spółki (od strony technicznej przesłanie Formularza
      następować będzie poprzez kliknięcie przez Nabywcę okienka „Prześlij”).
    Po kliknięciu przez Nabywcę okienka „Prześlij” elektroniczny dokument przesyłany będzie
    drogą internetową do Spółki. Dokument ten kwalifikowany będzie przez Spółkę jako
    elektroniczne potwierdzenie odbioru towarów przez Nabywcę. Finalnie Spółka będzie w
    posiadaniu następujących dokumentów:

    1) faktury dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych
      sztuk ładunku;
    2) Elektronicznego Potwierdzenia.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy posiadane przez
    Spółkę Dokumenty będą stanowić dowody uprawniające Spółkę do zastosowania stawki
    podatku od towarów i usług w wysokości 0% do WDT.
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4
    grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912.
    Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
    1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
    a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego
      lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu
      co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa
      w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu
      jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z
      jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o
      których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały
      wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
      sprzedawcy i od nabywcy;
    b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
    (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub
      przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
      nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
      pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
      adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
      przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu;
      oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
    (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa
      w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych
      dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi
      niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b),
      potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne
      strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.

    2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
    3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
    a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list
      przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od
      przewoźnika towarów;
    b) następujące dokumenty:
    (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
    (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
      notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
      przeznaczenia;
    (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy

    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
        dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
        których mowa w art. 100 ust. 8
    - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
        wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
        państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz
        towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony)
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas

    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych.
    Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem
    mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony
    nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. akt I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    W analizowanej sprawie wskazali Państwo, że Spółka przygotuje szablon formularza (...),
    który będzie zawierać oświadczenie Nabywcy o odbiorze przez niego dostaw, ze
    wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw. Będą to takie
    dane jak:
    - nazwa dokumentu, np. potwierdzenie dostaw lub inne analogiczne określenie w języku
      angielskim (np. confirmation of receipt of goods in the intra-Community delivery of
      goods),

    - nazwa, adres oraz numer, za pomocą którego Spółka jest zidentyfikowana dla transakcji
      wewnątrzwspólnotowych,
    - nazwa, adres oraz numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych,
      nadany przez państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy, zawierający dwuliterowy
      kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który Nabywca podał Wnioskodawcy,
    - numer faktury,
    - datę faktury,
    - pole wyboru ze sformułowaniem: „Nabywca niniejszym potwierdza, że otrzymał
      wszystkie towary wymienione w fakturze”,
    - pola do obligatoryjnego uzupełnienia, tj. data otrzymania towarów oraz miejsce
      odebrania towarów.
    Spółka uzyska również od Nabywcy adresy mailowe osób, które w imieniu Nabywcy
    uprawnione będą do samodzielnego potwierdzania otrzymania towarów. Spółka opracuje
    aplikację, która wypełniać będzie Formularz danymi w oparciu o posiadane przez Spółkę
    dokumenty takie jak: faktura, dokument zwany roboczo dowodem dostawy (tj. dokument
    magazynowy, poświadczający ruch ilościowo-magazynowy) czy też zamówienie.
    Wypełniony przez aplikację Formularz będzie przesyłany przez pracownika Spółki do
    Nabywcy drogą mailową – jako link do formularza Online. Każdorazowo do Formularza
    dołączana będzie faktura dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku. Nabywca (odbiorca wiadomości e-mail z linkiem) po jego
    otworzeniu zostanie przekierowany do elektronicznego widoku Formularza. Nabywca
    będzie mógł otworzyć przesłany mu link i wysłać do Spółki drogą internetową, wypełniony
    przez Nabywcę Formularz. Potwierdzenie ma następować poprzez:
    1) zaznaczenie w trybie on-line przez przedstawiciela Nabywcy pola wyboru ze
      sformułowaniem: Nabywca niniejszym potwierdza, że otrzymał wszystkie towary
      wymienione w fakturze;
    2) wypełnienie obligatoryjnych pól poprzez podanie daty otrzymania towarów i miejsca
      odebrania towarów oraz
    3) przesłanie Formularza do Spółki poprzez kliknięcie przez Nabywcę okienka „Prześlij”).
    Po kliknięciu przez Nabywcę okienka „Prześlij” elektroniczny dokument przesyłany będzie
    drogą internetową do Spółki. Dokument ten kwalifikowany będzie przez Spółkę jako
    elektroniczne potwierdzenie odbioru towarów przez Nabywcę.
    W związku z powyższym należy uznać, że posiadane przez Państwa dokumenty w związku
    z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do nabywców z siedzibą
    w innych krajach Unii Europejskiej posiadających właściwe i ważne numery identyfikacyjne
    dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, tj. dokumenty w postaci:
    1) faktury dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych
      sztuk ładunku;
    2) Elektronicznego Potwierdzenia;
    będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art.
    42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie będą potwierdzały dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały
    Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania
    stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów (WDT).

    Podsumowując, należy uznać, że posiadane przez Spółkę Dokumenty stanowią dowody
    uprawniające Spółkę do zastosowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%
    do WDT.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zastrzegam, że rozstrzygnięcie, czy dokumenty, którymi dysponuje podatnik rzeczywiście
    potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów może być stwierdzone
    ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w
    postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.