Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-860/14-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-01-28
Teza: 1) Czy wydatki sfinansowane ze środków obrotowych lub z środków ZFŚS poniesione przez Spółkę na rzecz pracowników – biorących udział w wydarzeniach, dla których Spółka uzyskuje oferty kosztowe od organizatorów ryczałtowe lub oferty indywidualne, ale dla których nie jest w stanie określić zindywidualizowanej i oznaczonej wartości świadczenia na jednego pracownika nie stanowią dla pracowników przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 201 2 r., poz. 761, z późn. zm.) dalej ustawa o pdof, a co się z tym wiąże Spółka jako płatnik nie jest zobowiązana do poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych? 2) Czy wydatki sfinansowane/dofinansowane ze środków ZFŚS poniesione przez Spółkę na rzecz pracowników biorących udział w wydarzeniach, dla których Spółka uzyskuje oferty kosztowe od organizatorów w podziale na jednego pracownika i dla których jest w stanie określić zindywidualizowaną i oznaczoną wartość świadczenia na jednego pracownika należy uznać jako świadczenie na rzecz pracowników i w związku z powyższym będą one stanowić dla pracowników przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o pdof, ale korzystającym ze zwolnienia do wysokości 380 zł zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 , a co się z tym wiąże Spółka jako płatnik jest zobowiązana pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych ponad wartość 380 zł?
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz świadczeń socjalnych; integracja; pomoc; płatnik; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2014 r. (data wpływu 3 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka (dalej: Spółka lub Pracodawca) – Wnioskodawca – będąca sprzedawcą urządzeń wentylacyjnych, grzewczych i klimatyzacyjnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosi różnego rodzaju wydatki na rzecz swoich pracowników. Spółka posiada siedzibę na terenie województwa mazowieckiego, ale posiada również biura terenowe w kilku największych miastach w Polsce. W siedzibie mieści się magazyn Spółki i centrum logistyczne.

Pracownicy biur terenowych odpowiedzialni za sprzedaż muszą współpracować z pracownikami z siedziby w różnych aspektach m.in. doboru towarów do Klienta, sprawdzenia stanu magazynowego, możliwości logistycznych itp. dlatego właściwa komunikacja jest bardzo istotna. Spółka w ramach możliwości finansowych wzmacnia relacje w zespole pracowników jak również udziela pomocy socjalnej pracownikom.

Wydatki na rzecz pracowników sfinansowane z własnych środków obrotowych Spółki dotyczą:

1.  organizacji spotkań integracyjnych w formie imprez, zabaw, organizacji różnego rodzaju gier i innych atrakcji, których charakter jest ściśle związany z motywacją pracowników do pracy, poprawą atmosfery, zwiększeniem efektywności pracy pracowników poprzez budowanie silnego, zgranego zespołu (dalej „spotkania integracyjne”),
2.  organizacji spotkań świątecznych dla pracowników (dalej „spotkania świąteczne”).

Spółka udziela również pomocy socjalnej swoim pracownikom w oparciu o ustawę z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 592, z późn. zm., dalej ustawa o ZFŚS) oraz przyjęty Regulamin. Wydatki sfinansowane lub dofinansowane są ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (dalej ZFŚS) według kryterium socjalnego i są ponoszone m.in. na:

1.  organizację imprez okolicznościowych wyłącznie dla pracowników mających charakter tzw. zamknięty (dalej „imprezy okolicznościowe”),
2.  imprez i wyjazdów o charakterze sportowo – rekreacyjnym, kulturalno – oświatowym i wypoczynkowym finansowanych lub dofinansowywanych z ZFŚS. Imprezy mają charakter zamknięty – w których udział biorą wyłącznie pracownicy (dalej „imprezy socjalne”).

Spółka zaprasza na spotkania integracyjne, spotkania świąteczne, imprezy okolicznościowe i imprezy socjalne (łącznie zwane dalej wydarzeniami) wszystkich pracowników. Obecność pracowników i ich udział w tych wydarzeniach jest dobrowolny. Pracownicy deklarują chęć udziału w wydarzeniach, co potwierdzone jest ostateczną liczbą pracowników biorących w niej udział.

Organizując wszystkie wydarzenia sfinansowane ze środków obrotowych, jak i sfinansowane ze środków ZFŚS Spółka otrzymuje oferty od firm zewnętrznych na przeprowadzenie wydarzenia z wyceną ryczałtową usług lub/oraz oferty w podziale na jednego pracownika np. oferty noclegowe, cateringowe, oferty zabaw czy konkursów wraz z obsługą muzyczną. Spółka często kupuje samodzielnie napoje, ciasto i inne słodycze oraz zapewnia całościowy poczęstunek w formie tzw. „szwedzkiego stołu”. Nie podaje się dań w ramach cateringu, ani poczęstunku w sposób wyodrębniony dla każdej osoby (pracownika) nawet jeżeli oferta jest w podziale na jednego pracownika. W ramach organizowanych imprez socjalnych Spółka zapewnia cały pakiet świadczeń: dojazd, nocleg, wyżywienie, wycieczki, kuligi oraz inne atrakcje.

Również przy tego typu wydarzeniach część ofert wyceniona jest w podziale na jednego uczestnika, a część jak kolacje, kuligi wyceniona jest ryczałtowo. Każdy uczestnik wydarzenia może skorzystać z oferowanych atrakcji według chęci i dostępności. Spółka nie monitoruje kto i z czego skorzystał.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wydatki sfinansowane ze środków obrotowych lub z środków ZFŚS poniesione przez Spółkę na rzecz pracowników – biorących udział w wydarzeniach, dla których Spółka uzyskuje oferty kosztowe od organizatorów ryczałtowe lub oferty indywidualne, ale dla których nie jest w stanie określić zindywidualizowanej i oznaczonej wartości świadczenia na jednego pracownika nie stanowią dla pracowników przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osob fizycznych (Dz. U. z 201 2 r., poz. 761, z późn. zm.) dalej ustawa o pdof, a co się z tym wiąże Spółka jako płatnik nie jest zobowiązana do poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?
2.  Czy wydatki sfinansowane/dofinansowane ze środków ZFŚS poniesione przez Spółkę na rzecz pracowników biorących udział w wydarzeniach, dla których Spółka uzyskuje oferty kosztowe od organizatorów w podziale na jednego pracownika i dla których jest w stanie określić zindywidualizowaną i oznaczoną wartość świadczenia na jednego pracownika należy uznać jako świadczenie na rzecz pracowników i w związku z powyższym będą one stanowić dla pracowników przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o pdof, ale korzystającym ze zwolnienia do wysokości 380 zł zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 , a co się z tym wiąże Spółka jako płatnik jest zobowiązana pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych ponad wartość 380 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o pdof, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Art. 11 ust. 1 ustawy o pdof określa, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o pdof, do źródeł przychodów zalicza się m.in.: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta; oraz inne źródła.

Art. 12 ust. 1 ustawy o pdof, wskazuje, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 20 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Ustawodawca definiując szeroko pojęcie przychodu wskazuje, że w każdym przypadku, w którym podatnik (w opisywanym przypadku pracownik) uzyska realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na bazie wyżej przedstawionych przepisów ustawy o pdof do nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych zaliczamy między innymi wartość świadczeń udostępnionych na spotkaniach integracyjnych, spotkaniach świątecznych, imprezach okolicznościowych i socjalnych.

Zdaniem Spółki, w przypadku organizacji różnego rodzaju wydarzeń pracownik uzyskuje przychód wyłącznie od zindywidualizowanych i oznaczonych świadczeń ponoszonych przez Spółkę na rzecz pracowników.

W przypadku, gdy Spółka organizuje dla pracowników imprezy integracyjne, spotkania czy wyjazdy o charakterze zamkniętym gdzie zaprasza wyłącznie swoich Pracowników i w celu właściwej organizacji ustala liczbę chętnych osób do wzięcia udziału w danym wydarzeniu a następnie weryfikuje osoby, które faktycznie wzięły w nim udział Spółka nalicza i pobiera zaliczkę na podatek dochodowy wyłącznie od wartości świadczeń, które poniosła na rzecz pracowników, a które mają charakter zindywidualizowany także ich wartość można przyporządkować do świadczeń uzyskanych przez konkretnego pracownika. W przypadku organizacji imprez, wyjazdów, świadczenia, które stanowią wartość sprecyzowaną na osobę takie jak np. usługi noclegowe, transport (gdzie koszt uzależniony jest od liczby osób) zabawy i gry – których ogólna wartość uzależniona jest od liczby pracowników lub usługi gastronomiczne w postaci np. kolacji serwowanej, gdzie koszt na pracownika jest ściśle określony w ofercie, świadczenie to jest faktycznie zindywidualizowane, dotyczy danej osoby i w konsekwencji stanowi przychód ze stosunku pracy.

Zatem przychód powstaje w takim zakresie w jakim będzie możliwe określenie wartości nieodpłatnie otrzymanego świadczenia przez konkretnego pracownika. W przypadku świadczeń co do których koszt poniesiony będzie ryczałtowo i nie będzie zależny od liczby pracowników np.: bufet w formie szwedzkiego stołu, organizacja gier, zabaw, innych atrakcji, w których udział pracownika uczestniczącego w imprezie nie jest obligatoryjny, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 oraz art. 12 ustawy o pdof.

Również podobne stanowisko wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 27 kwietnia 2011 r. (sygn. I SA/Gd 140/11): „w przypadku gdy wartości świadczeń nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych przez konkretnego pracownika (\`(...)\`) brak jest podstaw do ustalenia dla konkretnego pracownika kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez pracodawcę kosztów organizowanej imprezy. Nie sposób bowiem stwierdzić, czy pracownik rzeczywiście otrzymał owe świadczenie i jaka jest jego wartość. Zatem (\`(...)\`) pracodawca w tej sytuacji nie jest zobowiązany obliczyć, pobrać i odprowadzić do właściwego urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych przychodów”. W tej samej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 maja 2013 r. (sygn. II FSK 1812/11) stwierdził, że „o „wartości” otrzymanych świadczeń (zarówno w „naturze”, jak też „innych nieodpłatnych” świadczeń) możemy mówić tylko wówczas, gdy świadczenia dla każdego danego pracownika będą mogły być wyrażone w pieniądzu lub innym środku płatniczym. Z kolei ten zabieg musi wiązać z jednoznacznym przypisaniem określonej ilości (np. wagi, objętości, sztuk) poczęstunku ze szwedzkiego stołu dla każdego danego pracownika. Jeśli zatem na takim spotkaniu, nie podaje się dań w sposób wyodrębniony dla każdej osoby (pracownika), to wówczas wykluczona zostaje możliwość obliczenia wartości świadczenia (posiłku) i jego przypisania każdemu uczestniczącemu w spotkaniu pracownikowi (..,) za niedopuszczalne należy uznać ustalenie wartości świadczenia dla przychodów poszczególnych pracowników, poprzez dzielenie faktycznie poniesionych kosztów na ilość pracowników, którzy skorzystali z możliwości udziału w opisywanym wyżej spotkaniu. Dokonywanie bowiem takich matematycznych czynności obliczenia wartości świadczenia dla przychodów pracowników, ustawodawca nie przewidział w jakichkolwiek przepisach prawa”.

Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 stycznia 2013 r. (sygn. (II FSK 1064/11), Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 lutego 2013 r. (sygn. II FSK 1256/11) oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r. (sygn. II FSK 1828/11).

Ponadto w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. K 7/13) przychód z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń” po stronie pracownika powstanie gdy będą to świadczenia, które: „zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść” a także gdy „korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).”

Dodatkowo do świadczeń finansowanych/dofinasnowanych z ZFŚS znajdzie zastosowanie art. 21 ust.1 pkt 67 ustawy o pdof. Art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o pdof, stanowi, że wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. W myśl postanowień art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS działalność socjalną stanowią m.in. usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno – oświatowej, sportowo – rekreacyjnej.

Zdaniem Spółki, organizowane przez nią imprezy okolicznościowe oraz imprezy socjalne mieszczą się w art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS i Spółka może zastosować art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o pdof i jest zobowiązana pobrać podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości zindywidualizowanych i oznaczonych świadczeń sfinansowanych z ZFŚS ponad 380 zł.

Podobne stanowisko wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w wydanej dnia 10 sierpnia 2011 r. interpretacji indywidualnej Nr IBPBII/1/415-515/11/HK.

Reasumując, zdaniem Spółki, wartość zindywidualizowanych oraz oznaczonych świadczeń jaką pracownik otrzymuje z tytułu uczestnictwa w imprezie integracyjnej czy spotkaniu świątecznym sfinansowana ze środków obrotowych stanowi przychód podlegający opodatkowaniu w całości.

Natomiast wartość zindywidualizowanych świadczeń jaką pracownik otrzymuje z tytułu uczestnictwa w imprezie okolicznościowej czy imprezie socjalnej sfinansowana ze środków ZFSS stanowi dla pracownika przychód, jednakże na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o pdof przychód ten podlega zwolnieniu do kwoty 380 zł w skali roku podatkowego.

Zapewniona przez Spółkę wartość świadczeń sfinansowana zarówno ze środków obrotowych jak i ze środków ZFŚS, co do których Spółka nie ma możliwości ustalenia ich indywidualnego charakteru jaka przypada na każdego pracownika z uwagi na poniższe warunki:

1.  zakup pakietu świadczeń na podstawie oferty ryczałtowej,
2.  zapewnienie poczęstunku czy posiłku w formie „szwedzkiego stołu”,
3.  zakupu usług zabaw, gier z dobrowolnym udziałem,

nie stanowi przychodu pracownika, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o pdof i Spółka jako płatnik nie jest zobowiązana do poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Spółka wnioskuje o potwierdzenie swojego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu natomiast do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz orzeczeń sądowych, tut. organ informuje, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.