Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.85.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Brak opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży
niezabudowanych działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działki
grunty-dostawa gruntu
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży niezabudowanych
    działek. Uzupełniła go Pani pismem z 4 kwietnia 2025 r. (wpływ 4 kwietnia 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2014 r. Wnioskodawczyni nabyła od osoby fizycznej niebędącej podatnikiem VAT
    (sprzedaż niepodlegająca opodatkowaniu VAT), do majątku prywatnego nieruchomość, w
    skład której wchodzą niezabudowane działki ewidencyjne stanowiące grunty orne, o
                  2łącznej powierzchni (...) m (dalej łącznie jako „Działki”).
    Działki są objęte jedną księgą wieczystą, z tym że zgrupowane są w dwóch lokalizacjach
    niesąsiadujących ze sobą. W jednej lokalizacji położone są sąsiadujące ze sobą działki o nr
    ewid. 1 oraz nr ewid. 2 (dalej jako „Działka Nr 1”). W drugiej lokalizacji położone są
    sąsiadujące ze sobą działki o nr ewid. 3, 4 oraz 5 (dalej jako „Działka Nr 2”).
    Wnioskodawczyni nie występowała o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu dla Działek.
    Działki są natomiast objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego,
    zgodnie z którym znajdują się one na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Żadna z Działek ewidencyjnych samodzielnie nie spełnia kryterium minimalnej
    powierzchni pod budynek mieszkalny w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej, o
    którym mowa w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego. Natomiast
    Działka Nr 1 oraz Działka Nr 2 spełniają wskazane kryterium minimalnej powierzchni pod
    budynek mieszkalny w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Działki zostały nabyte w celu budowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego (domu) na
    własne potrzeby Wnioskodawczyni, z tym że w stosunku do Działki nr 1 (dwie działki
    ewidencyjne ze sobą sąsiadujące), przy jej zakupie, Wnioskodawczyni planowała jej
    zamianę i w ten sposób powiększenie terenu pod budowę własnego budynku
    mieszkalnego. Okazało się, że nie jest to możliwe.
    Jednocześnie w pobliżu została udostępniona do sprzedaży nieruchomość spełniająca
    wszystkie oczekiwania Wnioskodawczyni (co do powierzchni oraz położenia).
    Wnioskodawczyni w 2015 r. nabyła przedmiotową nieruchomość i zdecydowała o realizacji
    na niej budowy domu na własne potrzeby mieszkaniowe. Wnioskodawczyni uzyskała w
    tym celu pozwolenie na budowę.
    Wnioskodawczyni zdecydowała o odstąpieniu od zamiaru budowy domu na Działkach.
    Działki, po ich nabyciu, nie były/nie są wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do
    działalności gospodarczej, działalności rolniczej, ani nie figurowały/nie figurują w ewidencji
    środków trwałych. Nie były też/nie są wynajmowane ani oddane w dzierżawę innym
    podmiotom. Wnioskodawczyni nie czerpała z nich ani nie czerpie żadnych pożytków, ani
    nie dokonywała żadnych nakładów na przedmiotowe Działki.
    Wnioskodawczyni nie dokonała i nie zamierza dokonać inwestycji infrastrukturalnych,
    które zwiększą atrakcyjność Działek będących przedmiotem planowanej sprzedaży.
    Jedynie kilka lat wcześniej Wnioskodawczyni zleciła agencji sprzedaży nieruchomości
    podjęcie próby sprzedaży Działek, która nie została skutecznie zrealizowana.
    Wnioskodawczyni od (...) 2020 r. figuruje w rejestrze podatników VAT jako zarejestrowany
    czynny podatnik VAT. Wnioskodawczyni świadczy usługi wynajmu lokalu usługowego
    opodatkowane podatkiem VAT.

    Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki cywilnej, do której wniosła w 2020 r. wraz z
    bratem część posiadanej we współwłasności nieruchomości tytułem aportu (aportem było
    objęte „x” działek ewidencyjnych z „y” działek ewidencyjnych wydzielonych z
    niezabudowanej działki wchodzącej w skład nieruchomości). Spółka cywilna wybudowała
    na tym gruncie budynki mieszkalne w celu ich sprzedaży. Udział we współwłasności
    opisywanej nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła na podstawie umowy darowizny
    zawartej z matką w 2007 r.
    W interpretacji indywidualnej z dnia 17 czerwca 2020 r. (nr 0114-KDIP4-2.4012.142.2020.2.
    MC) Dyrektor KIS uznał, że transakcja aportu ww. części nieruchomości do spółki cywilnej
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa
    towarów.
    Udział Wnioskodawczyni we współwłasności pozostałych „z” działek ewidencyjnych
    pozostaje nadal w jej majątku prywatnym. Wnioskodawczyni wraz z bratem zamierza
    wnieść je aportem lub sprzedać do spółki cywilnej celem wybudowania przez spółkę
    cywilną na tych działkach kolejnych domów mieszkalnych.
    Wnioskodawczyni nie posiada statusu rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19
    Ustawy o VAT.
    W 2006 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu mieszkalnego, należącego do Jej majątku prywatnego i wykorzystywanego przez Nią
    na własne potrzeby mieszkaniowe.
    Obecnie Wnioskodawczyni zamierza dokonać sprzedaży wszystkich Działek objętych jedną
    księgą wieczystą.
    Wnioskodawczyni nie ma zamiaru pozostawić Działek w swoim majątku np. w celach
    inwestycyjnych (jako lokata majątku) ani przeznaczać do działalności gospodarczej. Nie
    będzie też realizować na części z nich budowy na własne potrzeby, ponieważ zamiar
    wybudowania domu na własne potrzeby mieszkaniowe ma realizować na nieruchomości
    zakupionej w 2015 r. (Wnioskodawczyni uzyskała już pozwolenie na budowę domu na tej
    nieruchomości). Poprzez sprzedaż Działek, Wnioskodawczyni zamierza odzyskać do
    majątku prywatnego zamrożone w nich środki pieniężne.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni nie uzyskiwała/nie uzyskuje/nie będzie uzyskiwała płodów rolnych
    (opodatkowanych podatkiem VAT) przeznaczonych do dalszej odsprzedaży z działek
    przeznaczonych do sprzedaży nr ew. 1 oraz 2 (Działka nr 1) oraz nr ew. 3,4 oraz 5 (Działka
    nr 2).
    Wnioskodawczyni planowała budowę domu na nieruchomości, w skład której wchodziłyby
    działki ewidencyjne o nr 3, 4 oraz 5 (Działka nr 2) oraz działki ewidencyjne, które miały być
    nabyte przez Wnioskodawczynię w wyniku planowanej zamiany działek o nr ew. 1 oraz 2
    (Działka nr 1). W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że w stosunku do Działki nr 1
    (dwie działki ewidencyjne ze sobą sąsiadujące), przy jej zakupie, Wnioskodawczyni
    planowała jej zamianę i w ten sposób powiększenie terenu pod budowę własnego
    budynku mieszkalnego. Okazało się, że nie jest to możliwe.
    Działki przeznaczone do sprzedaży nie będą udostępniane przed dniem sprzedaży innym
    osobom/podmiotom na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wnioskodawczyni nie planuje zawierania umów przedwstępnych sprzedaży Działek.
    Ewentualne zawarcie umów przedwstępnych sprzedaży Działek z przyszłym nabywcą
    /nabywcami będzie zależało od sytuacji prawnej oraz/ lub faktycznej po stronie nabywcy
    /nabywców. Jeżeli taka umowa przedwstępna/umowy przedwstępne będą zawierane, to
    zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego będą określały istotne postanowienia umowy
    przyrzeczonej/umów przyrzeczonych oraz/lub będą zawierały dodatkowe postanowienia,
    o ile strony uznają to za konieczne.

    Wnioskodawczyni, przed sprzedażą Działek, nie udzieli jakichkolwiek pełnomocnictw
    (upoważnień, zgód) dla nabywcy/nabywców lub innych podmiotów.
    W stosunku do Działek przeznaczonych do sprzedaży, Wnioskodawczyni nie będzie
    podejmowała aktywnych działań marketingowych, wykraczających poza zwykłe formy
    ogłoszenia.

## Pytanie

Czy z tytułu planowanej sprzedaży Działek Wnioskodawczyni powinna być uznana za
    podatnika podatku VAT, a w konsekwencji czy sprzedaż ta będzie podlegać
    opodatkowaniu tym podatkiem?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży Działek nie będzie występowała w charakterze
    podatnika podatku VAT, a będzie jedynie korzystać z przysługującego Jej prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem. W konsekwencji, sprzedaż Działek nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Przepis art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowi, że ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym działek gruntu, podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić
    znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w Ustawie o VAT, tzn. powinny
    polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych.
    Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu
    do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach
    działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz
    zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w
    niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjęła
    Wnioskodawczyni w odniesieniu do Działek, które zamierza sprzedać.
    Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem "handel" należy rozumieć dokonywany w
    sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana

    czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy,
    pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle
    cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT nie można podmiotu dokonującego
    dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.
    Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej sprzedaży Działek Wnioskodawczyni
    spełnia przesłanki do uznania jej za podatnika podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawczyni nabyła Działki do swojego majątku prywatnego celem zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych, nie w celach inwestycyjnych, a więc ze względów
    oczywistych nie ma zastosowania przesłanka uprzedniego zakupu nieruchomości w celu
    odsprzedaży. Nabycie Działek, będących przedmiotem planowanej sprzedaży nie
    nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak to wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, Działki są objęte jedną księgą
    wieczystą, z tym że zgrupowane są w dwóch lokalizacjach niesąsiadujących ze sobą. W
    jednej lokalizacji położone są sąsiadujące ze sobą działki o nr ewid. 1 oraz nr ewid. 2 (dalej
    jako „Działka Nr 1”). W drugiej lokalizacji położone są sąsiadujące ze sobą działki o nr ewid.
    3,4 oraz 5 (dalej jako „Działka Nr 2”).
    Wnioskodawczyni nie występowała o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu dla Działek. Działki są natomiast objęte Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego, zgodnie z którym znajdują się one na terenie
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Żadna z Działek ewidencyjnych samodzielnie
    nie spełnia kryterium minimalnej powierzchni pod budynek mieszkalny w zabudowie
    mieszkaniowej jednorodzinnej, o którym mowa w Miejscowym Planie Zagospodarowania
    Przestrzennego. Natomiast Działka Nr 1 oraz Działka Nr 2 spełniają wskazane kryterium
    minimalnej powierzchni pod budynek mieszkalny w zabudowie mieszkaniowej
    jednorodzinnej.
    Działki zostały nabyte w celu budowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego (domu) na
    własne potrzeby Wnioskodawczyni, z tym że w stosunku do Działki nr 1 (dwie działki
    ewidencyjne ze sobą sąsiadujące), przy jej zakupie, Wnioskodawczyni planowała jej
    zamianę i w ten sposób powiększenie terenu pod budowę własnego budynku
    mieszkalnego. Okazało się, że nie jest to możliwe.
    Jednocześnie w pobliżu została udostępniona do sprzedaży nieruchomość spełniająca
    wszystkie oczekiwania Wnioskodawczyni (co do powierzchni oraz położenia).
    Wnioskodawczyni w 2015 r. nabyła przedmiotową nieruchomość i zdecydowała o realizacji
    na niej budowy domu na własne potrzeby mieszkaniowe. Wnioskodawczyni uzyskała w
    tym celu pozwolenie na budowę.
    Wnioskodawczyni zdecydowała o odstąpieniu od zamiaru budowy domu na Działkach.
    Działki w całości ani w części nie były przedmiotem czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT, takich jak oddanie do użytkowania jako najem, dzierżawa
    ani użyczenie w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT ani nie
    dokonywała zabudowy tych Działek. Planowana sprzedaż Działek jest wynikiem zmiany
    planów życiowych Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie dokonała i nie zamierza
    dokonać inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą atrakcyjność Działek będących
    przedmiotem planowanej sprzedaży. Jedynie kilka lat wcześniej Wnioskodawczyni zleciła
    agencji sprzedaży nieruchomości podjęcie próby sprzedaży Działek, która nie została
    skutecznie zrealizowana.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie

    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma to, czy w świetle
    zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy podmiot w celu dokonania sprzedaży
    działek, podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r.
    TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Analiza ww. orzeczeń TSUE prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie brak jest
    przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawczyni w przedmiocie zbycia
    opisanych Działek, które byłyby porównywalne do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Wnioskodawczyni nabyła Działki do swojego majątku prywatnego i przez cały okres
    posiadania Działki nie były/nie są wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do
    działalności gospodarczej, działalności rolniczej, ani nie figurowały/nie figurują w ewidencji
    środków trwałych. Nie były też/nie są wynajmowane ani oddane w dzierżawę innym
    podmiotom. Wnioskodawczyni nie czerpała z nich ani nie czerpie żadnych pożytków, ani
    nie dokonywała żadnych nakładów na przedmiotowe Działki.
    Analizując całokształt działań dokonanych przez Wnioskodawczynię należy wskazać, że
    dokonując sprzedaży nie będzie ona działać jako handlowiec. Działania podejmowane
    przez Wnioskodawczynię należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Dokonując w przyszłości sprzedaży Działek będzie korzystała z przysługującego jej prawa
    do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Zatem Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży Działek nie będzie występowała w
    charakterze podatnika podatku VAT, a będzie jedynie korzystać z przysługującego Jej
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem. W konsekwencji, sprzedaż Działek nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
        energii.
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
        świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
    1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
      oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
      w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Właściwe jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania
    innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Nie jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych
    transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi
    zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się
    majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą
    prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów, jednak
    wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie się do treści
    orzeczenia TSUE w sprawie C#291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Dotyczyło
    ono kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar

    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego
    wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C#180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i
    nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji
    sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany podmiot
    sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności może być np.
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyższych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie
    faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Tylko wtedy działania sprzedającego przybierają
    formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15
    ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą
    istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym taka działalność wystąpi
    również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych
    w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom
    podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

    Pani wątpliwości dotyczą uznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu planowanej
    sprzedaży Działek, a w konsekwencji podlegania tej sprzedaży opodatkowaniu tym
    podatkiem.
    Jak wskazano wyżej, istotne dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy
    mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków
    zastosowanie przepisy ustawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.
    Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Należy zatem ustalić, oceniając całokształt Pani działań w odniesieniu do Działek, tj.
    działek o nr ewid. 1 oraz nr ewid. 2 („Działka Nr 1”) oraz działek o nr ewid. 3, 4 oraz 5
    („Działka Nr 2”), czy będzie Pani spełniała przesłanki do uznania jej za podatnika podatku
    od towarów i usług.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi
    do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpią okoliczności, które wykraczałyby
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku
    z zamiarem sprzedaży Działek nie podjęła Pani ciągu działań, które wskazywałyby na
    aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, takich jak, np. uzbrojenie terenu -
    doprowadzenie do niego mediów czy jego ogrodzenie. Jak wynika bowiem z wniosku, nie
    dokonywała Pani żadnych nakładów na przedmiotowe Działki. Nie dokonała Pani i nie
    zamierza dokonać inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą atrakcyjność Działek
    będących przedmiotem planowanej sprzedaży. W stosunku do Działek przeznaczonych do
    sprzedaży, nie będzie też podejmowała Pani aktywnych działań marketingowych,
    wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Jedynie kilka lat wcześniej zleciła Pani
    agencji sprzedaży nieruchomości podjęcie próby sprzedaży Działek, która nie została
    skutecznie zrealizowana.
    Działki przeznaczone do sprzedaży nie będą również udostępniane przed dniem
    sprzedaży innym osobom/podmiotom na podstawie umów cywilnoprawnych. Nie były też
    /nie są wynajmowane ani oddane w dzierżawę innym podmiotom. Nie planuje Pani
    zawierania umów przedwstępnych sprzedaży Działek. Przed sprzedażą Działek, nie udzieli
    Pani jakichkolwiek pełnomocnictw (upoważnień, zgód) dla nabywcy/nabywców lub innych
    podmiotów.
    Wskazała Pani, że od (...) 2020 r. figuruje Pani w rejestrze podatników VAT jako
    zarejestrowany czynny podatnik VAT. Świadczy Pani usługi wynajmu lokalu usługowego
    opodatkowane podatkiem VAT. Jest Pani również wspólnikiem spółki cywilnej, do której
    wniosła w 2020 r. wraz z bratem część posiadanej we współwłasności nieruchomości
    tytułem aportu. Udział we współwłasności nieruchomości nabyła Pani na podstawie
    umowy darowizny zawartej z matką w 2007 r. Spółka cywilna wybudowała na tym gruncie
    budynki mieszkalne w celu ich sprzedaży.
    Nie zamierza Pani jednak ani przeznaczać do działalności gospodarczej Działek ani
    pozostawić Działek w swoim majątku np. w celach inwestycyjnych. Na nieruchomości, w
    skład której wchodziłyby działki ewidencyjne o nr 3, 4 oraz 5 (Działka nr 2) oraz działki
    ewidencyjne, które miały być nabyte przez Panią w wyniku planowanej zamiany działek o
    nr ew. 1 oraz 2 (Działka nr 1), planowała Pani budowę domu. Działki, po ich nabyciu, nie
    były/nie są wykorzystywane przez Panią do działalności gospodarczej, działalności
    rolniczej, ani nie figurowały/nie figurują w ewidencji środków trwałych. Nie czerpała z nich
    Pani ani nie czerpie żadnych pożytków.

    Z uwagi na powyższe okoliczności należy uznać, że sprzedaż Działek nie będzie stanowić
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek
    świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia tych nieruchomości, która
    byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    W związku z zamiarem sprzedaży ww. Działek nie będzie Pani działała zatem w
    charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy,
    wykonującego działalność gospodarczą wskazaną w art. 15 ust. 2 ustawy i transakcja ta
    nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.