Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.259.2021.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-08
Teza: brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 kwietnia 2021 r. (data wpływu 12 kwietnia 2021 r.), uzupełniony pismem z 23 czerwca 2021 r. (data wpływu 28 czerwca 2021 r.) oraz pismem z 30 czerwca 2021 r. (data wpływu 6 lipca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT związanego z wydatkami na zakup specjalistycznego sprzętu medycznego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT związanego z wydatkami na zakup specjalistycznego sprzętu medycznego. Ww. wniosek został uzupełniony m.in. pismem z 23 czerwca 2021 r. (data wpływu 28 czerwca 2021 r.) oraz pismem z 30 czerwca (data wpływu 6 lipca 2021 r.) będącymi odpowiedzią na wezwanie Organu z 21 czerwca 2021 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.259.2021.1.ASZ.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 23 czerwca 2021 r. oraz pismem z 30 czerwca 2021 r, przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka "P.” w E. sp. z o.o. z siedzibą w E. przy ul. B., wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez VIII Wydział Gospodarczy Sądu Rejonowego pod numerem xxxx oraz posiadająca kapitał zakładowy w wysokości 20 774 000,00 zł, jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

Szpital osiąga przychody zarówno ze sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, jak i ze sprzedaży zwolnionej z VAT. Sprzedaż zwolniona jest związana z realizacją świadczeń w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, która zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej „ustawa o VAT”) jest zwolniona od opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Sprzedaż opodatkowana jest związana ze świadczeniem usług najmu powierzchni szpitala innym podmiotom. W związku z tym, Spółka rozlicza się z podatku VAT na zasadach określonych w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT. Proporcja w roku 2020 wyniosła 3%. Zgodnie z tym, z wydatków dotyczące kosztów, które są związane zarówno z działalnością opodatkowaną i działalnością zwolnioną, Spółce przysługuje prawo do proporcjonalnego obniżenia należnego podatku VAT ustalonego za pomocą wskaźnika proporcji.

W dniu 30 kwietnia 2020 r. Spółka podpisała umowę o dofinansowanie projektu „…” w ramach Osi Priorytetowej 9 – Dostęp do wysokiej jakości usług publicznych, Działania 9.1 - Infrastruktura Ochrony Zdrowia, Poddziałania 9.1.1 - Rozwój specjalistycznych usług medycznych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Projekt jest dofinansowany w 84,99% kwoty wydatków kwalifikowalnych. Spółka została zobowiązana do przedstawienia interpretacji podatkowej organu właściwego stwierdzającej brak możliwości odzyskania VAT w ramach realizowanego projektu, w wyniku czego podatek VAT staje się wydatkiem kwalifikowalnym. Spółka złożyła oświadczenie, że nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku VAT w oparciu o art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ wydatki finansowane środkami z projektu są poniesione wyłącznie w celu wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT.

Przedmiotem projektu jest zakup specjalistycznego sprzętu medycznego, który umożliwi podniesienie jakości i skuteczności świadczonych usług zdrowotnych, w tym poprawy bezpieczeństwa zdrowotnego lokalnej społeczności, warunków pracy personelu medycznego oraz pozwoli zachować konkurencyjność Spółki na tle innych jednostek w regionie. Sprzęt jest własnością Spółki wykorzystywany wyłącznie do potrzeb własnych. Spółka zakupiła 42 środków trwałych: 1. Aparat do znieczulenia 3 szt. 2, Aparat przewoźny RTG 3, Defibrylator 3 szt. 4. Echokardiograf 2 szt. 5, Gastroskop 2 szt. 6, Inkubator otwarty 3 szt. 7, Kardiomonitor 8 szt. 8, Mammograf cyfrowy 9, Myjnia do endoskopów, 10. Myjnia mini do endoskopów, 11. Noworodkowe stanowisko resuscytacyjne, 12. Respirator 10 szt. 13, Stół operacyjny 14, USG 2 szt. 15, Zestaw do artroskopii, 16. Zestaw do laparoskopii, 17. Zestaw do testu wysiłkowego Faktury dokumentujące wydatki związane z realizacją projektu zostały wystawione na „P.” w Sp. z o.o.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że zakupiony specjalistyczny sprzęt medyczny o którym mowa we wniosku będzie przez Spółkę wykorzystywany wyłącznie do wykonywania usług związanych z realizacją świadczeń w zakresie opieki medycznej zwolnionych od VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane pismem z 30 czerwca 2021 r.:

Czy Spółka ma możliwość odliczenia podatku VAT związanego z wydatkami na zakup specjalistycznego sprzętu medycznego w związku z realizacją projektu „…”?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane pismem z 30 czerwca 2021 r.):

Zakupione środki trwałe w ramach projektu będą wykorzystywane wyłącznie do świadczenia czynności zwolnionych od podatku VAT w związku z tym Wnioskodawca uznaje, że nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, osiąga przychody zarówno ze sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, jak i ze sprzedaży zwolnionej z VAT. Sprzedaż zwolniona jest związana z realizacją świadczeń w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a sprzedaż opodatkowana jest związana ze świadczeniem usług najmu powierzchni innym podmiotom.

Wnioskodawca podpisał umowę o dofinansowanie projektu „\`(...)\`”. Zakupiony specjalistyczny sprzęt medyczny o którym mowa we wniosku będzie przez Spółkę wykorzystywany wyłącznie do wykonywania usług związanych z realizacją świadczeń w zakresie opieki medycznej zwolnionych od VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT związanego z wydatkami na zakup specjalistycznego sprzętu medycznego

Jak wskazano na wstępie, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. Zasada ta wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu faktycznego w kontekście powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione. Jak bowiem wskazał Wnioskodawca, zakupiony sprzęt będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku.

W konsekwencji powyższego, ze względu na brak związku dokonywanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z realizacją projektu, bowiem nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający podatnika VAT do odliczenia podatku naliczonego, wynikający z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną

na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.