Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-307/07-2/KUKM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-07
Teza: Czy w opisanej wyżej sytuacji istnieje obowiązek odprowadzenia 20% podatku dochodowego z tytułu nabycia praw autorskich, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Jak ustalić wynagrodzenie z praw autorskich jeśli umowa nie wyszczególnia tegoż wynagrodzenia?
Słowa kluczowe: nabycie-nabycie prawa; podatek-pobór podatku; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; prawa-prawa autorskie; producenci; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2007 r. (data wpływu 8 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie poboru podatku zryczałtowanego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie poboru podatku zryczałtowanego.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) zajmuje się produkcją filmów reklamowych. Podatnik otrzymuje zlecenia wyprodukowania i dostarczenia filmu i praw autorskich do wyprodukowanego filmu pozwalającego na emisję. Zazwyczaj z powodu niższych kosztów oraz plenerów nie istniejących w Polsce filmy te realizowane są za granicą. Spółka podzleca wykonanie części produkcji filmowej lokalnej firmie zajmującej się także produkcją filmów.

Firma ta w ramach swego podwykonawstwa producenckiego zapewnia:

1.  wynajęcie i przygotowanie planów filmowych (np. budynków, plaż) wraz ze sprzętem, statystami i ekipami niezbędnymi do wykonania zdjęć.
2.  wynajęcie hoteli, catering i ochronę dla zespołu filmowego.
3.  pracę reżyserów, muzyków, aktorów i innych pracowników, którzy zgodnie z polskimi przepisami o prawie autorskim są twórcami.

Umowa wskazuje, że podwykonawca przenosi prawa autorskie związane z wyprodukowanym filmem. Nadmienić należy, że Spółka nie zakupuje powyższych usług od poszczególnych podmiotów zajmujących się np. cateringiem czy reżysera ale zakupuje jedną usługę przygotowania produkcji od jednej firmy a wynagrodzenie nie jest ustalane odrębnie za poszczególne czynności a za całość. Brak jest w umowie wskazania kwoty wynagrodzenia reżysera, aktorów i muzyków.

Podwykonawca zapewniający reżysera, aktorów, muzyków po wykonaniu zdjęć dostarcza Wnioskodawcy materiał zdjęciowy i dźwiękowy a Spółka dokonuje jego obróbki.

W związku z wyżej opisanym zdarzeniem doszło do zakupu usług przez Spółkę od podmiotów zagranicznych.

Podatnika posiada odpowiedź urzędu statystycznego, który uznał, że pomimo zawarcia w produkcji filmowej pracy reżysera, aktorów i muzyków w dalszym ciągu mamy do czynienia z produkcją filmową.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy w opisanej wyżej sytuacji istnieje obowiązek odprowadzenia 20% podatku dochodowego z tytułu nabycia praw autorskich, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Jak ustalić wynagrodzenie z praw autorskich jeśli umowa nie wyszczególnia tegoż wynagrodzenia?

Zdaniem wnioskodawcy, w opisanym przypadku nie istnieje obowiązek odprowadzenia podatku dochodowego, gdyż przedmiotem świadczenia nie są prawa autorskie a produkcja filmu. W przedstawionym stanie faktycznym nie istnieje potrzeba ustalania wynagrodzenia z praw autorskich.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 21 ust 1 ww. ustawy, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - ustala się w wysokości 20% przychodów.

Przy tym, stosownie do treści art. 21 ust. 2 ww. ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikat rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.

Z przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż na podstawie umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi (podwykonawcami) Spółka zleca tym podmiotom wykonanie części produkcji filmowej. Przy czym umowa na podwykonawstwo nie obejmuje swoim zakresem przeniesienia praw autorskich. Wnioskodawca zapewnia reżysera, muzyków, aktorów i innych pracowników a także wykonuje nagrania na nośnikach. W powyższy sposób dochodzi do nabycia usługi przygotowania produkcji filmowej z tytułu której ustalane jest jednolite wynagrodzenie za całość usługi, a nie za jej poszczególne elementy. W świetle wyżej powołanych przepisów należy stwierdzić, iż tego rodzaju świadczenie nie zostały wymienione w treści przepisu art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym, skoro obowiązek pobrania przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy jedynie wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1, to w przedstawionym stanie faktycznym nie obejmuje on swoją dyspozycją wnioskodawcy.

Jak wskazuje we wniosku Spółka umowa wskazuje, że podwykonawca przenosi prawa autorskie związane z wyprodukowanym filmem.

W opisanym stanie faktycznym zawarta umowa jest kompleksową umową podwykonawstwa producenckiego, której przedmiotem jest produkcja filmu a nie prawa autorskie.

Należy zaznaczyć, iż organy podatkowe nie mają prawa ingerować w sferę swobody zawierania umów cywilnoprawnych, natomiast wyłącznie oceniają ich skutki prawnopodatkowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10,09-402 Płock.