Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4514-642/15/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-26
Teza: Czy podstawą obliczenia wysokości podatku od czynności cywilnoprawnych pobieranego przez notariusza-płatnika od umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest kwota wartości przedmiotu sprzedaży (w przedmiotowej sprawie wartość wyrażona liczbą ujemną) czy cena jego nabycia (1,00 zł)?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; płatnik; umowa-umowa sprzedaży; wartość-wartość rynkowa; wyłączenie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z 23 grudnia 2015 r. (data wpływu do Biura – 29 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania przy umowie sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania przy umowie sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Przed Wnioskodawczynią (notariuszem) zostanie w przyszłości zawarta umowa sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa – Zakładu Górniczego, której stronami będą: S. S.A. jako sprzedawca oraz R. Spółka z o.o. jako kupujący.

Zarząd S. S.A. 25 sierpnia 2015 r. podjął uchwałę nr…w sprawie zbycia na zasadzie art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w trybie negocjacji z ogłoszeniem oznaczonej części Zakładu Górniczego, jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w której postanowił o zbyciu na zasadzie art. 8a ust. 4 ww. ustawy, w trybie negocjacji z ogłoszeniem, zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie zbywania nieruchomości, kopalń, zakładów górniczych lub ich oznaczonych części przez S. S.A., oznaczoną część Zakładu Górniczego (w rozumieniu art. 2 pkt 3 powołanej ustawy) jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa, bez określenia ceny wywoławczej.

Dnia 27 sierpnia 2015 r. ukazało się obwieszczenie szczegółowe dotyczące postępowania w trybie negocjacji z ogłoszeniem na sprzedaż na zasadzie art. 8a ust. 4 ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego oznaczonej części Zakładu Górniczego – jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Obwieszczenie prasowe ukazało się w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim „R.” z…, z którego wynika, że sprzedaż nastąpi na zasadach określonych w § 34 i § 35 regulaminu zbywania nieruchomości, kopalń, zakładów górniczych lub ich oznaczonych części przez S. S.A. oraz w „obwieszczeniu szczegółowym”.

W wyniku przeprowadzonego postępowania w trybie negocjacji z ogłoszeniem, została wybrana oferta kupującego – R. Spółka z o.o. – jako nabywcy oznaczonej części Zakładu Górniczego jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz ustalono cenę rynkową uzgodnioną w wyniku przeprowadzonej procedury na kwotę 1,00 zł (jeden złoty).

W projekcie przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży zawieranej na podstawie art. 8a ust. 4 ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego strony podały wartość przedmiotu sprzedaży ustalonej w drodze wyceny sporządzonej przez S. S.A., która to wartość wyrażona jest liczbą ujemną. Stawający do umowy w imieniu kupującego – R. Spółki z o.o. – zobowiążą reprezentowaną przez nich Spółkę do zapłaty na rzecz S. S.A. całej ceny w kwocie 1,00 zł (jeden złoty) w terminie do zawarcia umowy przyrzeczonej.

Przedmiotowa transakcja na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie podlega podatkowi od towarów i usług, toteż istnieje konieczność pobrania przez płatnika podatku od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podstawą obliczenia wysokości podatku od czynności cywilnoprawnych pobieranego przez notariusza-płatnika od powyższej umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest kwota wartości przedmiotu sprzedaży (w przedmiotowej sprawie wartość wyrażona liczbą ujemną) czy cena rynkowa jego nabycia (1,00 zł)?

Zdaniem Wnioskodawczyni opisana wyżej transakcja nie podlega podatkowi od towarów i usług z mocy przepisu art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem art. 6 ust. 1 niniejszej ustawy posługuje się sformułowaniem „nie podlega przepisom ustawy” – ustawodawca nie zdecydował się tu więc na wprowadzenie zwolnienia podatkowego a definitywnie rozstrzygnął o niepodleganiu zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa podatkowi od towarów i usług. Wobec powyższego nie znajduje tutaj zastosowania przepis art. 4 ust. 2 (winno być art. 2 pkt 4) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż strony takiej umowy nie są podatnikami podatku od towarów i usług a w konsekwencji notariusz sporządzający taką umowę jest płatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych (Bartosiewicz A., „Vat. Komentarz” wyd. IX).

Stanowisko Wnioskodawczyni w niniejszej sprawie kształtuje się następująco: ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych, która znajduje w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym zastosowanie wskazuje, że podstawą opodatkowania umowy sprzedaży jest wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego. Sposób określenia tej wartości został zawarty w przepisie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.

W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sprzedaży – zorganizowanej części przedsiębiorstwa – została ustalona w drodze wyceny poszczególnych składników materialnych i niematerialnych zbywanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wartość ustalona poprzez tę wycenę jest jednak wartością ujemną.

Rolą prowadzonych (bez określenia ceny wywoławczej) przez strony negocjacji było natomiast nie tylko wyłonienie nabywcy przedmiotu sprzedaży, ale też określenie rynkowej ceny przedmiotu przyszłej umowy. Wartość rynkowa stanowiąca podstawę obliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych powinna, w myśl art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, odpowiadać cenie za którą znajdzie się podmiot wyrażający wolę nabycia danego przedmiotu sprzedaży, a przetarg publiczny, negocjacje z ogłoszeniem stanowią instrument weryfikacji ceny, bądź pozwalający na określenie ceny rynkowej przedmiotu sprzedaży (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 czerwca 1998 r. sygn. akt: I SA/Gd 1859/96).

Wskazana więc w umowie cena rynkowa przedmiotu sprzedaży – 1,00 zł – ustalona przez strony na etapie negocjacji, stanowi rzeczywisty ekwiwalent wypłacany zbywcy przez kupującą spółkę. Ustalenie wysokości pobieranego przez notariusza podatku od czynności cywilnoprawnych powinno więc nastąpić w oparciu o kwotę 1,00 zł.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest – zgodnie z wolą Wnioskodawczyni wyrażoną w części E wniosku – ocena stanowiska Wnioskodawczyni tylko i wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych; rozważania z zakresu podatku od towarów i usług przyjęto jako element stanowiska nie podlegający ocenie. W zakresie tegoż podatku zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 626, z późn. zm.) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy wartość rynkową określa się na podstawie przeciętnych cen przedmiotu czynności cywilnoprawnych stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.

Jeżeli jednak podatnik nie określił wartości przedmiotu czynności cywilnoprawnej lub wartość określona przez niego nie odpowiada, według oceny organu podatkowego, wartości rynkowej, to stosownie do art. 6 ust. 3 ww. ustawy – organ wezwie podatnika do jej określenia, podwyższenia lub obniżenia, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, podając jednocześnie wartość według własnej, wstępnej oceny. Natomiast w przypadku, gdy podatnik, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie określił wartości lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy dokona jej określenia z uwzględnieniem opinii biegłego lub przedłożonej przez podatnika wyceny rzeczoznawcy. Jeżeli organ podatkowy powoła biegłego, a wartość określona z uwzględnieniem jego opinii różni się o więcej niż 33% od wartości podanej przez podatnika, koszty opinii ponosi podatnik (art. 6 ust. 4 cyt. ustawy).

Zatem z treści powyższych przepisów wynika, że podatek od czynności cywilnoprawnych nalicza się od wartości przedmiotu transakcji ustalanej przez strony umowy sprzedaży, wyrażonej w cenie. Jednakże, w przypadku, gdy cena odbiega od wartości rynkowej, organ wezwie podatnika do jej zmiany, gdyż zgodnie z przepisami podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa przedmiotu transakcji.

Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych uznaje zatem uprawnienie stron umowy sprzedaży do kreowania jej warunków, w tym ustalenia ceny. Jednakże w przypadku ustalenia wartości przedmiotu transakcji w sposób odbiegający od wartości rynkowej, ustawa dopuszcza ingerencję organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej; przy czym organy te mogą się posiłkować wskazanymi w art. 6 ust. 4 ustawy: opinią biegłego lub przedłożoną przez podatnika wyceną rzeczoznawcy.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy od czynności cywilnoprawnych określa stawki podatku, które wynoszą od umowy sprzedaży:

1.  nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym - 2%,
2.  innych praw majątkowych - 1%.

Podatek pobiera się według stawki najwyższej jeżeli podatnik dokonując czynności cywilnoprawnej, w wyniku której nastąpiło przeniesienie własności, nie wyodrębnił wartości rzeczy lub praw majątkowych, do których mają zastosowanie różne stawki – od łącznej wartości tych rzeczy lub praw majątkowych (art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych).

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika. W myśl natomiast ust. 2 ww. przepisu, notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego.

W przepisach dotyczących podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji przedsiębiorstwa. W tym zakresie należy zatem posłużyć się definicją „przedsiębiorstwa” zawartą w przepisie art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.). Na mocy tego przepisu przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie natomiast z art. 552 Kodeksu cywilnego czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Umowa sprzedaży przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinna wymieniać składniki, których własność w wyniku umowy zostanie przeniesiona. Jest to uzasadnione z jednej strony brzmieniem zawartego w Kodeksie cywilnym przepisu dotyczącego zasad wykonywania zobowiązań, tj. art. 459 Kodeksu cywilnego, przewidującego obowiązek przedstawienia spisu rzeczy wchodzących w skład zbioru przez zobowiązanego do jego wydania. Z drugiej natomiast strony będzie to determinowane możliwymi konsekwencjami podatkowymi, jakie nastąpią w razie niedopełnienia tego obowiązku. Strony czynności cywilnoprawnej dotyczącej przedsiębiorstwa powinny zatem wymienić wchodzące w skład sprzedaży rzeczy i prawa majątkowe, jednocześnie podając ich wartość rynkową, co pozwoli z kolei ustalić przy zastosowaniu odpowiednich stawek wysokość podatku.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że umowa sprzedaży podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., wprowadzonym ustawą z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U., poz. 1045) nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

a.w zakresie w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,

b.jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zgodnie z treścią tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym przed ww. nowelizacją, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

a.opodatkowana podatkiem od towarów i usług,

b.zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że przed notariuszem (Wnioskodawczynią) zostanie zawarta umowa sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa – Zakładu Górniczego, której stronami będą: S. S.A. jako sprzedający oraz R. Spółka z o.o. jako kupujący. W projekcie przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży Strony podały wartość przedmiotu sprzedaży ustalonej w drodze wyceny sporządzonej przez S. S.A., która to wartość wyrażona jest liczbą ujemną. Stawający do umowy w imieniu kupującego – R. Spółki z o.o. – zobowiążą reprezentowaną przez nich Spółkę do zapłaty na rzecz S. S.A. ceny w kwocie 1,00 zł (jeden złoty) w terminie do zawarcia umowy przyrzeczonej.

Z cytowanego powyżej przepisu art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika generalnie, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności w zakresie w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług lub takie czynności, w których przynajmniej jedna ze stron z tytułu ich dokonania (dokonania tych czynności) jest zwolniona z podatku od towarów i usług (z wyjątkiem określonych czynności wskazanych w tym przepisie).

Należy więc zaznaczyć, że o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności jest z podatku od towarów i usług zwolniona.

Przedmiotowa umowa sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa – Zakładu Górniczego nie będzie – jak Wnioskodawczyni wskazała w opisie zdarzenia przyszłego – podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.). A zatem umowa ta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W tej sytuacji nie znajdzie bowiem zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,

Natomiast ustalając w przedmiotowej sprawie podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych – mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe oraz cytowane wyżej przepisy prawa, w szczególności art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stwierdzić należy, że podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa zorganizowanej części przedsiębiorstwa – Zakładu Górniczego. Natomiast wskazane przez Wnioskodawczynię: wartość przedmiotu sprzedaży, stanowiąca wartość ujemną (ustaloną w drodze wyceny sporządzonej przez S. S.A.) oraz cena nabycia określona w kwocie 1,00 zł (wynegocjowana przez Strony umowy sprzedaży) nie mogą stanowić podstawy opodatkowania. W szczególności kwota 1,00 zł nie może stanowić wartości rynkowej przedmiotu sprzedaży. Przyjąć bowiem należy, że wskazana cena nabycia nie stanowi przeciętnej ceny stosowanej w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku. Jak wynika z wniosku jest ona ustalona tylko miedzy Stronami umowy. Nie odpowiada więc wartości rynkowej, którą należy przyjąć za podstawę opodatkowania na potrzeby podatku od czynności cywilnoprawnych. Podatek należy zatem obliczyć od wartości rynkowej mającej być sprzedanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa – Zakładu Górniczego, ustalonej w oparciu o art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Podkreślić przy tym należy, że przy ustalaniu wartości rynkowej przedmiotu umowy sprzedaży nie uwzględnia się długów i ciężarów. Oznacza to, że jeżeli cena nabycia uwzględnia przejęte zobowiązania, to nie odzwierciedla wartości rynkowej dla celów określenia podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. A zatem przeprowadzenie transakcji na podstawie przepisów szczególnych lub ustalenie ceny przez biegłych bądź strony umowy w oparciu o przyjęcie innych kryteriów wyceny niż przewidziane w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie pozwala na uznanie ustalonej ceny za wartość rynkową, o której mowa w ww. ustawie.

Tym samym w przedmiotowej sprawie podstawy opodatkowania nie może stanowić zarówno wartość zorganizowanej części przedsiębiorstwa określona przez sprzedającego, tj. wartość ujemna, jak również kwota 1,00 zł, stanowiąca wynegocjowaną przez Strony cenę nabycia. W konsekwencji Wnioskodawczyni (notariusz) będzie zobowiązana pobrać podatek od czynności cywilnoprawnych od wartości rynkowej sprzedawanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.