Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.82.2018.2.BB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-09
Teza: Z treści art. 9 pkt 3 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jednoznacznie wynika, że aby umowa sprzedaży nieruchomości korzystała ze zwolnienia to jej nabywca winien być wcześniej właścicielem nieruchomości sprzedanej na cele publiczne, określone w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami, który w przypadku wywłaszczenia spełniłby warunki do otrzymania nieruchomości zamiennej. Z treści wniosku wynika, ze Wnioskodawczyni wszystkie warunki określone dla zastosowania zwolnienia spełniła. Zatem Wnioskodawczyni nie powinna płacić podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z zakupem opisanej we wniosku nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; odszkodowania; umowa; wywłaszczenie; zakup
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 4-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 21 lutego 2018 r. (data wpływu – 27 lutego 2018 r.), uzupełnionym 21 marca 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia nieruchomości. Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 13 marca 2018 r. znak: 0111-KDIB4.4014.82.2018.1.BB wezwano Wnioskodawczynię o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 21 marca 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 19 października 2017 r. Gmina Miasto U. aktem notarialnym nabyła od Wnioskodawczyni i jej męża nieruchomość znajdującą się w U., celem realizacji celu publicznego pod nazwą „Budowa lokalnego węzła integracyjnego”. Nabycie nastąpiło na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, Uchwały Rady Miasta U. w sprawie określania zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości Gminy Miasta U. oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas oznaczony dłuższy niż na 3 lata lub na czas nieoznaczony oraz Zarządzenie Burmistrza Miasta U. w sprawie wyrażenia woli odpłatnego nabycia nieruchomości do zasobu mienia komunalnego.

W tym samym dniu i w tym samym akcie notarialnym, Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli nieruchomość w S., od zakupu której notariusz pobrał 2% podatku od czynności cywilnoprawnych. W ocenie Wnioskodawczyni ona i mąż nie powinni płacić tego podatku, ponieważ gdyby nie sprzedali nieruchomości znajdującej się w U., to podlegali by ustawie o wywłaszczenie.

Uzyskana kwota ze sprzedaży nieruchomości w U. wyniosła 260 000 zł. Nieruchomość położona w S. została zakupiona za 240 000 zł. Cena zakupionej nieruchomości w S. nie przekroczyła wartości ceny sprzedaży na rzecz Gminy Miasto U.

W związku z powyższym opisem – po przeformułowaniu – zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych w związku z zakupem nieruchomości w S.?

**Zdaniem Wnioskodawczyni,** kupując nieruchomość w S. za zapłatę uzyskaną ze sprzedaży nieruchomości w U. (dla Gminy Miasto U.) nabyła ona prawo do zwolnienia z zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że gdyby nie sprzedała nieruchomości w U., wówczas zostałaby wywłaszczona, jak również spełniałaby warunki do przyznania nieruchomości zamiennej. W ocenie Wnioskodawczyni sprzedając nieruchomość pod cele publiczne kwalifikuje się do zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Przywołując treść art. 9 pkt 3 lit. b) ww. ustawy Wnioskodawczyni podkreśliła, że nie powinna płacić podatku od czynności cywilnoprawnych od zakupu nieruchomości zlokalizowanej w S.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym. Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy). Podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego (art. 6 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy), którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 tejże ustawy.

Stawka podatku od umowy sprzedaży nieruchomości w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy od czynności cywilnoprawnych wynosi 2%.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 2 cytowanej ustawy, notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego. Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od uprzedniego zapłacenia podatku (art. 10 ust. 3 ustawy).

Jak wynika z powołanych przepisów – umowa sprzedaży nieruchomości podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym; w przypadku, gdy umowa sprzedaży jest dokonywana w formie aktu notarialnego obowiązkiem notariusza – jako płatnika – jest pobór tego podatku.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 9 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zwalnia się od podatku sprzedaż nieruchomości, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym, jeżeli nabywcą jest były właściciel (wieczysty użytkownik):

1.  nieruchomości wywłaszczonej, któremu przyznano odszkodowanie, a nie przyznano nieruchomości zamiennej,
2.  nieruchomości sprzedanej na cele publiczne określone w przepisach o gospodarce nieruchomościami, który w razie wywłaszczenia spełniałby warunki do przyznania nieruchomości zamiennej,
3.  nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego, wykupionych na podstawie przepisów o ochronie i kształtowaniu środowiska

*   w wysokości kwoty otrzymanego odszkodowania (uzyskanej ceny), pod warunkiem że nabycie nastąpiło w ciągu 5 lat od daty otrzymania odszkodowania (zapłaty).

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147, ze zm.) celami publicznymi w rozumieniu ustawy jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.

Z wniosku wynika, że w dniu 19 października 2017 r. Gmina Miasto U. aktem notarialnym nabyła od Wnioskodawczyni i jej męża nieruchomość znajdującą się w U., celem realizacji celu publicznego pod nazwą „Budowa lokalnego węzła integracyjnego”. Nabycie nastąpiło na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, Uchwały Rady Miasta U. w sprawie określania zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości Gminy Miasta U. oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas oznaczony dłuższy niż na 3 lata lub na nieoznaczony oraz Zarządzenie Burmistrza Miasta U. w sprawie wyrażenia woli odpłatnego nabycia nieruchomości do zasobu mienia komunalnego.

W tym samym dniu i w tym samym akcie notarialnym, Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli nieruchomość w S. Wnioskodawczyni wskazała, że gdyby nie sprzedali z mężem nieruchomości znajdującej się w U., to podlegaliby ustawie o wywłaszczeniu, zostaliby wywłaszczeni i spełniliby warunki do przyznania nieruchomości zamiennej.

Uzyskana kwota ze sprzedaży nieruchomości w U. wyniosła 260 000 zł. Nieruchomość położona w S. została zakupiona za 240 000 zł. Cena zakupionej nieruchomości w S. nie przekroczyła wartości ceny sprzedaży na rzecz Gminy Miasto U.

Z treści art. 9 pkt 3 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jednoznacznie wynika, że aby umowa sprzedaży nieruchomości korzystała ze zwolnienia to jej nabywca winien być wcześniej właścicielem nieruchomości sprzedanej na cele publiczne, określone w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami, który w przypadku wywłaszczenia spełniłby warunki do otrzymania nieruchomości zamiennej.

Z treści wniosku wynika, ze Wnioskodawczyni wszystkie warunki określone dla zastosowania zwolnienia spełniła. Zatem Wnioskodawczyni nie powinna płacić podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z zakupem opisanej we wniosku nieruchomości.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.