Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-239/11-4/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-01
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w 2010 roku.
Słowa kluczowe: działalność-działalność wykonywana osobiście; ekwiwalent; płatnik; sport; sędzia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2011 r. (data wpływu 25 lutego 2011 r.), uzupełnionym w dniu 20 maja 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w 2010 roku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w 2010 i 2011 roku.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 oraz art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 11 maja 2011 r. znak ILPB1/415-239/11-2/AMN na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie prawidłowo doręczono w dniu 13 maja 2011 r., wniosek uzupełniono w dniu 20 maja 2011 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zwraca się z prośbą o interpretację przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego przez sędziego sportowego piki nożnej i siatkowej.

Jednorazowe wynagrodzenie sędziego za przeprowadzenie zawodów sportowych w większości przypadków nie przekracza kwoty 200 zł miesięcznie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Klub może opodatkować ryczałtem delegacje sędziowskie?
2.  Czy Klub postępuje prawidłowo stosując do delegacji sędziowskich art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobierając zaliczkę na podatek dochodowy według stawki podatkowej określonej w skali o której mowa w art. 27 ust. 1 po pomniejszeniu o miesięczne koszty uzyskania przychodu?

Zainteresowany prosi o odpowiedź na powyższe pytania wg stanu prawnego na 2010 i 2011 rok.

Zdaniem Wnioskodawcy, delegacje sędziowskie nie mogą być opodatkowane ryczałtem. Zgodnie bowiem z treścią art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy, zryczałtowany podatek pobiera się jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem nie przekracza miesięcznie od tego samego podatnika kwoty 200 zł, jednak kwoty należności nie są określone w umowie tylko w tabelach zgodnie z Uchwałą PZPN nr IV/128 z dnia 5 marca 2009 r. Ponadto wypłacając sędziemu delegację po zakończeniu meczu nigdy nie wiadomo, czy w tym miesiącu ten sędzia nie będzie uczestniczył w innym meczu i ogólnie w miesiącu uzyska kwoty przekraczające kwotę 200 zł z tego samego tytułu od tego samego płatnika.

Brak umowy regulującej miesięczną kwotę należności powoduje, że klub nie może opodatkować delegacji sędziowskich podatkiem zryczałtowanym, ponieważ nie zostały spełnione wszystkie przesłanki art. 30 ust. 1 pkt 5a. Zatem zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wypłaty wynagrodzenia dla sędziego po przeprowadzeniu poszczególnych zawodów sportowych, należy pobrać zaliczkę na podatek dochodowy zgodne z art. 41 ust. 1 ustawy, uwzględniając przy jej obliczeniu koszty uzyskania przychodu w wysokości 20% nawet wówczas, gdy ostatecznie należność za miesiąc byłaby niższa niż 200 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłami przychodów jest m.in. działalność wykonywana osobiście.

W myśl art. 13 pkt 2 za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in. przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a cytowanej powyżej ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r.), od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł - w wysokości 18% przychodu.

W myśl art. 30 ust. 3 zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

Zauważyć należy, iż powołany powyżej przepis odwołuje się do dochodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, a zatem obejmuje również dochody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

W myśl art. 41 ust. 1 powołanej ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, stwierdzić należy, iż uregulowania zawarte w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie przesłanki przewidziane tym przepisem. Zatem, zryczałtowany podatek dochodowy należy pobrać od tych przychodów określonych m.in. w art. 13 pkt 2, co do których kwota należności jest określona już w umowie (zleceniu, powołaniu, uchwale), miesięczna należność z tego tytułu nie może przekroczyć kwoty 200 zł i należności te muszą być uzyskiwane z tego tytułu jak również od tego samego płatnika.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że kwoty należności sędziów sportowych piłki nożnej i siatkowej nie są określone w umowie tylko w tabelach zgodnie z Uchwałą PZPN. Ponadto wypłacając sędziemu delegację po zakończeniu meczu nigdy nie wiadomo, czy w tym miesiącu ten sędzia nie będzie uczestniczył w innym meczu i ogólnie w miesiącu uzyska kwoty przekraczające kwotę 200 zł z tego samego tytułu od tego samego płatnika. Nie są zawierane umowy regulujące miesięczną kwotę należności.

Jednorazowe wynagrodzenie sędziego za przeprowadzenie zawodów sportowych w większości przypadków nie przekracza kwoty 200 zł miesięcznie.

W związku z powyższym mimo, iż Wnioskodawca nie zawiera umów cywilnoprawnych (np. zlecenia, o dzieło) z sędziami zawodów sportowych, to jednak sędziowie otrzymują wynagrodzenie wypłacane na podstawie tabel zgodnie z Uchwałą PZPN. Zatem sędziemu zostaje powierzone wykonanie określonych czynności. Z tego punktu widzenia przepis dotyczący opodatkowania ryczałtem ma zastosowanie w analizowanym przypadku.

Niemniej jednak, skoro z delegacji sędziowskiej nie wynika jaka jest wysokość należności miesięcznej, to oznacza, że nie będą spełnione warunki do zastosowania ryczałtu. Aby bowiem przepis art. 30 ust. 1 pkt 5a cyt. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r.) mógł mieć zastosowanie, to z treści aktu, na podstawie którego wypłacane jest wynagrodzenie (zlecenia, uchwały, powołania) winna wynikać miesięczna kwota należności przysługująca z tego tytułu. Należy zauważyć, iż sędzia otrzymuje wynagrodzenie za sędziowanie na konkretnych zawodach, zatem zlecenie mu wykonania określonych czynności nie określa miesięcznej należności z tego tytułu. Tym samym przepis art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przedmiotowej sprawie nie będzie miał zastosowania.

Zatem, w przypadku wypłaty wynagrodzenia dla sędziego za przeprowadzenie poszczególnych zawodów sportowych, należy pobrać zaliczkę na podatek dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, uwzględniając przy jej obliczaniu koszty uzyskania przychodu w wysokości 20% nawet wówczas, gdy ostatecznie należność za miesiąc byłaby niższa niż 200 zł.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 cyt. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11) – art. 42 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie przy wypłacie ekwiwalentu sędziowskiego za 2010 rok nie należy stosować przepisu art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i pobierać zryczałtowanego podatku dochodowego bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, a jedynie pobrać zaliczkę na podatek dochodowy na zasadach ogólnych, tj. zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy. W konsekwencji Klub nie może opodatkować ryczałtem delegacji sędziowskich za przeprowadzenie poszczególnych zawodów sportowych. Wnioskodawca postępuje prawidłowo stosując do delegacji sędziowskich art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i pobierając zaliczkę na podatek dochodowy według stawki podatkowej określonej w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 po pomniejszeniu o miesięczne koszty uzyskania przychodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Rozstrzygnięcie przedstawionych we wniosku pytań w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczących opisu zdarzenia przyszłego, zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 1 czerwca 2011 r. nr ILPB1/415-239/11-5/AMN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.