Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1253/11/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-01-13
Teza: W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wkładu prywatnego w postaci wkładu gotówkowego oraz w postaci wynagrodzeń uczestników szkoleń za czas pracy pracowników biorących udział w szkoleniu.
Słowa kluczowe: agencja-Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości; dofinansowanie; dotacja; dotacja-dotacja unijna; grupa-grupa kapitałowa; kapitał-kapitał ludzki; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; programy; projekt; szkolenie; uczestnicy; wkład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2011r. (data wpływu do tut. BKIP w dniu 13 października 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wkładu prywatnego w postaci wkładu gotówkowego oraz w postaci wynagrodzeń uczestników szkoleń za czas pracy pracowników biorących udział w szkoleniu – **jest prawidłowe.** (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2011r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wkładu prywatnego w postaci wkładu gotówkowego oraz w postaci wynagrodzeń uczestników szkoleń za czas pracy pracowników biorących udział w szkoleniu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

„Spółka A” jako Projektodawca i Beneficjent podpisała w dniu 26 maja br. z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) umowę o dofinansowanie projektu szkoleniowego pt. "… rozwój strategicznych kompetencji pracowników” w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet II Rozwój zasobów ludzkich i potencjału adaptacyjnego przedsiębiorstw oraz poprawa stanu zdrowia osób pracujących. Działanie 2.1 Rozwój kadr nowoczesnej gospodarki. Celem projektu, w którym mają uczestniczyć wszystkie spółki Grupy, zajmujące się różnymi aspektami gospodarowania energią (wytwarzanie, dystrybucja, obrót) jest poprawienie efektywności pracowników spółek objętych projektem poprzez rozwój umiejętności i podnoszenie ich kwalifikacji, co w konsekwencji zapewni ich klientom najwyższy poziom świadczonych przez pracowników usług (w szczególności poznają oni najnowsze metody pracy oraz posiądą umiejętności z obszaru negocjacji, finansów oraz zarządzania). Wysokość dofinansowania projektu wynosi około 60% kosztów projektu, oraz 100% kosztów doradztwa dla pracowników w wieku 45+, związanego z wdrożeniem wiedzy uzyskanej na szkoleniach. Kwota dofinansowania pochodzić będzie w co najwyżej 85% ze środków europejskich w formie płatności przelanej przez Bank Gospodarstwa Krajowego na zlecenia PARP oraz w co najmniej 15% z budżetu państwa w formie dotacji celowej przelanej przez PARP. Warto podkreślić, że środki te zostaną przekazane wyłącznie na rachunek „Spółki A” i nie będą dalej przekazywane na rachunki spółek z grupy. Środki te będą służyły do zapłaty za usługi podmiotów trzecich związanych z przeprowadzeniem i organizacją szkoleń, ewaluacją lub refinansowaniu tychże wydatków poniesionych przez „Spółkę A”. Resztę kosztów pokrywają sami przedsiębiorcy zainteresowani programem (tzw. wkład prywatny przedsiębiorcy) przy czym wkład ten może być pokryty między innymi środkami pieniężnymi oraz kosztami wynagrodzeń uczestników szkoleń za czas pracy pracowników biorących udział w szkoleniu.

Projektem, objętych zostało kilka kluczowych spółek z Grupy Kapitałowej, w tym także Wnioskodawca (Spółka). „Spółka A” będzie obciążać spółki z Grupy, w tym Spółkę, gotówkowym wkładem prywatnym zgodnie z zawartymi umowami szkoleniowymi. Natomiast nie będzie obciążać Spółki innymi kosztami szkoleń. W szczególności nie będzie obciążać Spółki kosztami szkoleń sfinansowanych z dofinansowania otrzymanego od PARP. Wszelkie wzajemne prawa i obowiązki, których realizacja pozwoli na przygotowanie i realizację Projektu „Akademia" zgodnie z wymogami umowy o dofinansowanie z PARP, są uregulowane w zawartej przez Spółkę ze „Spółką A” umowie szkoleniowej. Między innymi są tam zapisane wskazane wyżej zasady ponoszenia kosztów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka będzie miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione koszty wkładu prywatnego w postaci wkładu gotówkowego oraz w postaci wynagrodzeń uczestników szkoleń za czas pracy pracowników biorących udział w szkoleniu? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)

Zdaniem Spółki, odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: "updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków, które ustawodawca nie uznał za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Na podstawie powyższej definicji w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że dany wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli spełnione są następujące przesłanki:

1.  został faktycznie poniesiony,
2.  jego poniesienie nastąpiło w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
3.  nie znajduje się w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt, wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

W pierwszym kroku należy zbadać, czy dany wydatek został faktycznie i definitywnie poniesiony. W przedstawionym stanie faktycznym mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją. Spółka wnosząc wkład prywatny gotówkowy oraz w formie wynagrodzeń uczestników szkoleń za czas ich pracy w czasie odbywania szkoleń ponosi faktyczny i definitywny ich koszt. W tym zakresie nie jest on Spółce w żaden sposób zwracany. Koszt ten ostatecznie obciąża majątek Spółki w postaci wydatku środków pieniężnych, jak i poniesienia kosztu wynagrodzeń pracowników korzystających ze szkolenia.

Głównym elementem analizy możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest ustalenie celu, w jakim został poniesiony. Przez wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodów należy rozumieć taki wydatek, który chociażby potencjalnie mógł spowodować osiągnięcie przychodów. Związek pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów może mieć zatem zarówno charakter bezpośredni, jak i pośredni. Ponadto art. 15 ust. 1 updop stanowi, iż poniesienie wydatku w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów uzasadnia uznanie go za koszt uzyskania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika (poniesione w interesie przedsiębiorstwa - por. A. Mariański "Brak podstaw do stosowania cywilnoprawnego sposobu rozumienia związku przyczynowo-skutkowego jako przesłanki uznania kosztu w podatkach dochodowych" Prz. Pod. 2006, nr 6, s. 16).

Niewątpliwie wydatki związane z podnoszeniem umiejętności zawodowych własnych pracowników są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki i osiąganymi przez nią przychodami. Jak wskazano w stanie faktycznym, projekt "Akademia" ma za cel zwiększyć efektywność pracy przeszkolonych pracowników. Oczywistym jest, iż podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników może być ukierunkowane na zwiększenie przychodów Spółki, lub na zmniejszenie kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, czy też na zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodu. Pozostaje więc zbadanie ostatniej przesłanki uznania wydatku jako kosztu uzyskania przychodów, czyli brak wymienienia danego wydatku w tzw. katalogu negatywnym – art. 16 ust. 1 updop. Po przeprowadzeniu analizy wymienionych w tym artykule kosztów należy stwierdzić, iż nie znajdują się wśród nich wydatki wskazane przez Spółkę w stanie faktycznym. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Spółki, należy jednoznacznie stwierdzić, iż wydatek w postaci wkładu prywatnego gotówkowego oraz w formie wynagrodzeń uczestników szkoleń za czas pracy pracowników biorących udział w szkoleniu, stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż „Spółka A” jako Projektodawca i Beneficjent podpisała z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) umowę o dofinansowanie projektu szkoleniowego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Celem projektu, w którym mają uczestniczyć wszystkie spółki Grupy, zajmujące się różnymi aspektami gospodarowania energią (wytwarzanie, dystrybucja, obrót) jest poprawienie efektywności pracowników spółek objętych projektem poprzez rozwój umiejętności i podnoszenie ich kwalifikacji, co w konsekwencji zapewni ich klientom najwyższy poziom świadczonych przez pracowników usług. Kwota dofinansowania pochodzić będzie w co najwyżej 85% ze środków europejskich w formie płatności przelanej przez Bank Gospodarstwa Krajowego na zlecenia PARP oraz w co najmniej 15% z budżetu państwa w formie dotacji celowej przelanej przez PARP. Środki te zostaną przekazane wyłącznie na rachunek „Spółki A” i nie będą dalej przekazywane na rachunki spółek z grupy. Środki te będą służyły do zapłaty za usługi podmiotów trzecich związanych z przeprowadzeniem i organizacją szkoleń, ewaluacją lub refinansowaniu tychże wydatków poniesionych przez „Spółkę A”. Resztę kosztów pokrywają sami przedsiębiorcy zainteresowani programem (tzw. wkład prywatny przedsiębiorcy) przy czym wkład ten może być pokryty między innymi środkami pieniężnymi oraz kosztami wynagrodzeń uczestników szkoleń za czas pracy pracowników biorących udział w szkoleniu. Projektem, objętych zostało kilka kluczowych spółek z Grupy Kapitałowej, w tym także Wnioskodawca (Spółka). „Spółka A” będzie obciążać spółki z Grupy, w tym Spółkę, gotówkowym wkładem prywatnym zgodnie z zawartymi umowami szkoleniowymi. Natomiast nie będzie obciążać Spółki innymi kosztami szkoleń. W szczególności nie będzie obciążać Spółki kosztami szkoleń sfinansowanych z dofinansowania otrzymanego od PARP. Wszelkie wzajemne prawa i obowiązki, których realizacja pozwoli na przygotowanie i realizację projektu zgodnie z wymogami umowy o dofinansowanie z PARP, są uregulowane w zawartej przez Spółkę ze „Spółką A” umowie szkoleniowej. Między innymi są tam zapisane wskazane wyżej zasady ponoszenia kosztów.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011r., Nr 74, poz. 397 ze zm. dalej „updop”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. W myśl tego przepisu, wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami (poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie, zachowanie lub zabezpieczenie tego przychodu).

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

1.  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
2.  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
4.  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
5.  został właściwie udokumentowany,
6.  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z powyższego przepisu wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Kosztami podatkowymi są między innymi tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenie zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników (kształcenie lub dokształcanie pracowników, np. poprzez szkolenia pracownicze).

Jednakże w myśl art. 16 ust. 1 pkt 57 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. Nr 127, poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g.

W tym miejscu należy jednakże podkreślić, iż obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 updop. Organ podatkowy dokonuje analizy zakwalifikowanych przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów wydatków, w oparciu o zgromadzony przez tychże podatników materiał dowodowy. Dowody powinny potwierdzać wystąpienie związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy kosztami a przychodami Spółki.

Podsumowując, w oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny i przywołane przepisy prawa stwierdzić należy, że Spółka będzie miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 1 updop, poniesione koszty wkładu prywatnego w postaci wkładu gotówkowego oraz w postaci wynagrodzeń uczestników szkoleń za czas pracy pracowników biorących udział w szkoleniu.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.