Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-61/08-2/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-20
Teza: Obowiązek podatkowy w Polsce w 2008 r. rezydenta Japonii w związku z jego pobytem na terytorium Rzeczypospolitej polskiej nieprzekraczającym 183 dni w roku
Słowa kluczowe: Japonia; miejsce-miejsce zamieszkania; obowiązek-obowiązek podatkowy; rezydent podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 22.10.2008 r. (data wpływu 24.10.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w Polsce w 2008 roku rezydenta Japonii w związku z jego pobytem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzekraczającym 183 dni w roku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.10.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w Polsce w 2008 roku rezydenta Japonii w związku z jego pobytem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzekraczającym 183 dni w roku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest obywatelem Japonii, który we wrześniu 2008 r. przybył z Japonii do Polski w celu wykonywania pracy jako praktykant na rzecz przedstawicielstwa japońskiej spółki. Planowany czas jego pobytu w Polsce wynosi 1 rok (około 110 dni w 2008 r. i około 150 dni w 2009 r.). W 2009 roku jego prawdopodobny pobyt w Polsce przekroczy 183 dni. Podczas pobytu w Polsce jest wynagradzany wyłącznie przez spółkę japońską na podstawie umowy o pracę zawartej z podmiotem japońskim. Wynagrodzenie to stanowi główne źródło utrzymania Wnioskodawcy. Przedstawicielstwo w Polsce nie ponosi żadnych kosztów w związku z oddelegowaniem Wnioskodawcy (wszystkie koszty ponoszone są przez podmiot japoński).

Zarówno w roku 2008 jak i 2009 Wnioskodawca jest uznawany za rezydenta podatkowego Japonii w związku z czym opodatkowaniu tam podlega całość jego dochodów niezależnie od źródła ich pochodzenia. Uzyska certyfikat rezydencji za lata 2008 i 2009, jednakże zgodnie z wewnętrznym prawem japońskim, dokument taki w odniesieniu do danego roku wydawany jest dopiero w roku kolejnym.

Z uwagi na fakt pozostawania pracownikiem japońskiego podmiotu, Wnioskodawca opłaca składki na obowiązkowe japońskie ubezpieczenia społeczne. W Japonii objęty jest również systemem ubezpieczenia zdrowotnego. Ponadto posiada dodatkowe ubezpieczenie na życie w Japonii, a także kontrybuuje do japońskiego prywatnego funduszu emerytalnego.

Wnioskodawca podczas pobytu w Polsce przebywać będzie w hotelu bądź wynajętym mieszkaniu, których koszt pokryje w całości japońska spółka. W Japonii posiada papiery wartościowe oraz rachunki bankowe i inwestycyjne. Dodatkowo, ma w Japonii zarejestrowane na swoje nazwisko media, które sam opłaca. Członkowie najbliższej rodziny (rodzice) przebywają na stałe w Japonii. Ponadto, w Japonii Wnioskodawca przynależy również do organizacji społecznych (związek zawodowy).

Po zakończeniu oddelegowania, Wnioskodawca planuje powrót do Japonii.

W przedmiotowej sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani też postępowanie przed sądem administracyjnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także art. 4 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Japonią oraz ust. 1 Protokołu do wspomnianej umowy, Wnioskodawca podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w roku 2008 i 2009?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ustalenie obowiązku podatkowego w Polsce w 2008 r. Natomiast w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w 2009 r. zostanie wydane postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 2a Ustawy PDOF, osoby fizyczne, jeżeli nie mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (tj. obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów/ przychodów/ osiąganych na terytorium Polski). Natomiast za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1a Ustawy PDOF, uważa się osobę fizyczną która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl powyższego przepisu, aby można było mówić o podleganiu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu przez konkretnego podatnika, musi on posiadać na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych, lub też czas pobytu danej osoby na terytorium Polski powinien przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego.

W roku 2008 centrum interesów ekonomicznych Wnioskodawcy znajduje się w Japonii, gdyż praca w Polsce jest wykonywana na podstawie japońskiego kontraktu, a wynagrodzenie wypłaca mu podmiot japoński. Dodatkowo, jak zostało zaprezentowane w stanie faktycznym, Wnioskodawca posiada inwestycje (papiery wartościowe, rachunki inwestycyjne, prywatne fundusze emerytalne, fundusze ubezpieczeniowe) oraz opłaca rachunki za media na terenie Japonii. Ośrodek interesów osobistych Wnioskodawcy od początku oddelegowania również znajduje się w Japonii, gdzie przebywa jego najbliższa rodzina (rodzice).

Konsekwentnie, pierwszy warunek z art. 3 ust. 1a Ustawy PDOF nie jest spełniony w 2008 r., a zatem na tej podstawie Wnioskodawca nie może zostać uznany za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce.

Jeżeli chodzi o długość przebywania przez Wnioskodawcę na terytorium Polski, to w roku 2008 pobyt ten nie przekroczy 183 dni. Tym samym również druga przesłanka, na podstawie której określa się miejsce zamieszkania w Polsce dla celów podatkowych, nie zostanie w przypadku Wnioskodawcy spełniona, gdyż spędzi on w Polsce w 2008 roku około 110 dni.

W związku z powołanym wyżej stanem faktycznym, Wnioskodawca powinien posiadać w roku 2008 ograniczony obowiązek podatkowy, o ile tylko będzie on dysponował certyfikatem rezydencji za te lata. Konsekwentnie, Wnioskodawca powinien opłacać podatki w tym okresie w Polsce wyłącznie od dochodów osiągniętych ze źródeł położonych na jej terytorium, tj. tylko od dochodów osiąganych w Polsce. Dlatego też przychód osiągnięty z pracy wykonywanej poza terytorium Polski nie będzie podlegał opodatkowaniu polskim podatkiem dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.