Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.780.2025.1.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: Brak opodatkowania dotacji na realizację projektu oraz brak
prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur
dokumentujących wydatki w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dotacja-dotacja unijna
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt-projekt pomocowy
Zagadnienia: Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania dotacji na realizację projektu pn. „...”,
    w ramach którego przekazane zostaną środki pieniężne grantobiorcom oraz braku prawa
    do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki w związku z
    realizacją ww. projektu.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina ... (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT.
    Gmina zrealizowała zadanie pod nazwą „...” (dalej: „Projekt”).
    Projekt polegał na udzielaniu wybranym w ramach konkursu grantowego mieszkańcom
    Gminy grantów na montaż magazynów energii (dalej również jako: „magazyny”) na
    potrzeby magazynowania energii wytworzonej z instalacji fotowoltaicznych na terenie
    Gminy, w których nie jest prowadzona działalność gospodarcza.
    Głównym celem Projektu jest poprawa wykorzystania istniejących instalacji OZE ,
    umożliwienie bardziej efektywnego gromadzenia i wykorzystania energii pochodzącej z
    instalacji fotowoltaicznych. Grantobiorcy wykorzystujący OZE w indywidualnych
    gospodarstwach domowych na potrzeby własne mieszkańców.
    Mieszkańcy Gminy (dalej: „Mieszkańcy” lub „Grantobiorcy”) byli odpowiedzialni za
    wyłonienie wykonawców Projektu.
    Mieszkaniec podpisując z Gminą umowę grantową jednocześnie zobowiązuje się
    dofinansowania montażu instalacji magazynów, czego dowodem będą przedstawione

    przez niego faktury i dowody zapłaty, podczas składania wniosku o wypłatę grantu
    (refundacja poniesionych wydatków).
    Grantobiorcy jako właściciele magazynów są zobowiązani do właściwej tj. zgodnej z
    pierwotnym przeznaczeniem i parametrami technicznymi eksploatacji urządzeń
    energetycznych wchodzących w skład zestawu oraz warunkami technicznymi eksploatacji
    zestawów. Finansowe zobowiązania związane ze złą eksploatacją sprzętu w okresie
    trwałości Projektu będą pokrywać Grantobiorcy.
    Gmina w celu realizacji powyższego Projektu wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie
    inwestycji ze środków Funduszy Europejskich dla ... na lata 2001-2007 (dalej: „FE”).
    Wnioskodawca zrealizuje Projekt przekazując środki pieniężne Grantobiorcom z
    otrzymanych środków, natomiast w pozostałej części Mieszkańcy sfinansują niniejszy
    Projekt ze środków własnych. VAT został wskazany we wniosku o dofinansowanie jako
    koszt kwalifikowalny. Gmina pragnie zaznaczyć, iż nie będzie pobierała żadnych opłat od
    Grantobiorców w związku z udziałem w Projekcie.
    Gmina wobec mieszkańców występuje wyłącznie jako Grantodawca, tj. podmiot, który
    dysponuje i przekazuje dofinansowanie na rzecz Mieszkańców Gminy w związku z
    realizacją Projektu.
    Faktury VAT dokumentujące wydatki związane z Projektem zostały wystawiane na
    Grantobiorców z wyjątkiem nadzoru inwestorskiego, którego koszt poniesie
    Wnioskodawca. W związku z powyższym Grantobiorcy otrzymają faktury VAT z wykazanym
    podatkiem naliczonym.
    Usługa nadzoru inwestorskiego została zakupiona przez Gminę celem sprawdzenia czy
    zainstalowane przez Mieszkańców instalacje OZE spełniają warunki określone w
    regulaminie naboru grantów. W konsekwencji, usługa nadzoru nie została zakupiona
    celem jej świadczenia (refaktury) na rzecz Grantobiorcy, a jego kontroli. Gmina nie będzie
    obciążała Mieszkańców fakturami VAT z tego tytułu.
    Pytania
    1. Czy dotacja uzyskana z FE na realizację Projektu, w ramach którego Wnioskodawca
      przekazał środki pieniężne Grantobiorcom z tej dotacji, powinna zostać opodatkowana
      podatkiem VAT?
    2. Czy Gmina przy realizacji Projektu będzie miała prawo do odliczenia podatku
      naliczonego z faktur dokumentujących wydatki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Jednocześnie wskazać należy, że Gmina, jako podmiot władzy publicznej, posiada
    specyficzny status na gruncie ustawy o VAT.
    W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, odnoszący się do
    prawnopodatkowej podmiotowości organów władzy publicznej, stanowi lex specialis w
    odniesieniu do art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy o VAT, w świetle którego dana czynność
    podlega VAT, jeśli jest dokonywana przez przedsiębiorcę i następuje w wykonaniu jego
    działalności gospodarczej. Jest to zasada ogólna, odnosząca się również do organów
    władzy publicznej (w tym gmin).
    Art. 15 ust. 6 ustawy o VAT ustanawia natomiast wyjątek od tej reguły, gdyż na jego mocy
    nie uznaje się za podatników organów władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jeżeli zatem dana czynność ma miejsce w ramach wykonywania zadań nałożonych na
    gminę odrębnymi przepisami prawa i nie ma formy umowy cywilnoprawnej – nie podlega
    VAT.
    Ad 1.

    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Wpływ dotacji na cenę w świetle przytoczonego powyżej art. 29a ust. 1 ustawy o VAT,
    podstawę opodatkowania zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o
    podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów
    dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Podobnie wskazuje art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r., 347 s. 1
    ze zm.; dalej: „Dyrektywa VAT”), zgodnie z którym podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w
    zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby
    trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
    świadczenia.
    W konsekwencji decydujący dla opodatkowania dotacji podatkiem VAT powinien być
    element bezwzględnego i bezpośredniego związku dotacji z ceną jednostkową towaru lub
    usługi (możliwość alokacji dotacji do ceny towaru lub usługi). Jeżeli zatem sposób kalkulacji
    dotacji związany jest nawet z ceną jednostkową towaru lub usługi, ale jedynie pośrednio
    (tylko w sensie ekonomicznym) albo kalkulacja dotacji oderwana jest całkowicie od ceny
    towaru czy usługi świadczonej przez podatnika, dotacja(dopłata) taka nie podlega
    opodatkowaniu.
    Przedmiotem umowy zawartej przez Gminę z Grantobiorcą będzie jedynie zwrot kosztów i
    operacji tej nie towarzyszą żadne inne świadczenia pomiędzy Gminą a Mieszkańcem.
    Okoliczność otrzymania środków przez Mieszkańca od Gminy nie generuje skutków
    podatkowych w VAT dla Gminy. Gmina w tym wypadku występuje jako instytucja
    udzielająca grantu – Mieszkaniec bez wyłonienia wykonawcy czy też rozliczenia grantu
    będzie zobowiązany do właściwego rozliczenia się z Gminą, jako podmiotem udzielającym
    dofinansowania.
    Podsumowując, w przedmiotowej sytuacji, nie ma możliwości powiązania otrzymanej
    dotacji z ceną świadczonych usług, ponieważ takowe (cena oraz świadczenie usług) po
    stronie Gminy nie występują.
    Stanowisko Gminy zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej:
    - z dnia 31 sierpnia 2018 r. ,sygn. 0112-KDIL4.4012.253.2018.2.NK, zgodnie z którą: „W
      konsekwencji dofinansowanie, które Gmina otrzyma w związku z realizacją opisanego
      Projektu, nie będzie stanowiło dotacji, subwencji lub innej dopłaty o podobnym
      charakterze mającej bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
      świadczonych przez podatnika, gdyż w przedmiotowej sytuacji Gmina nie będzie
      nabywać towarów ani usług i nie będzie odsprzedawać ich dalej na rzecz
      Grantobiorcy”;
    - z dnia 10 maja 2019 r., o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.150.2019.1.ICZ, w której organ
      stwierdził, że: „W konsekwencji, stwierdzić należy, że otrzymana przez Gminę dotacja
      na wymianę systemów grzewczych c o. na systemy ekologiczne w formule grantowej,
      nie będzie dotacją bezpośrednio wpływającą na wartość świadczonych usług lub
      dostaw towarów, nie będzie stanowić wynagrodzenia zaświadczone usługi lub
      dokonane dostawy towarów i nie będzie zwiększać podstawy opodatkowania, o której
      mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT”.
    Cel przyjętej regulacji

    Ponadto Wnioskodawca pragnie wskazać na cel normy prawnej określonej w art. 29a ust.
    1 ustawy o VAT. Mianowicie jest nim realizacja zasady neutralności VAT.
    Konieczność uwzględnienia otrzymanych przez podatnika dotacji w podstawie
    opodatkowania związana jest z wynikającą z tego możliwością obniżenia cen z tytułu
    świadczonych usług lub dostawy towarów. Gdyby zatem dotacja w takich okolicznościach
    pozostała poza zakresem opodatkowania VAT, podatnik, zachowując pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, korzystałby – przy niezmiennej wysokości uzyskanego
    dochodu – z możliwości zmniejszenia swego zobowiązania z tytułu podatku należnego VAT.
    Norma prawna określona w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT pozwala zatem na
    wyeliminowanie ww. nieuprawnionej korzyści po stronie podatnika i utrzymanie
    wysokości podatku należnego na poziomie zapewniającym zachowanie zasady
    neutralności VAT.
    W opinii Wnioskodawcy, uznanie przez organ, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi
    konieczność opodatkowania dotacji byłoby sprzeczne z realizacją powyżej
    przedstawionego celu. Wynika to z faktu, iż Gmina, w związku z realizacją Projektu, nie
    wykonuje podlegających opodatkowaniu VAT świadczeń, skutkujących nabyciem prawa do
    odliczenia podatku naliczonego ( co zostało szerzej przedstawione w dalszej części
    uzasadnienia).
    Przyznanie grantu jako nieodpłatne świadczenie usług
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż Gmina realizując Projekt, wypełnia swoje
    zadania własne określone w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym oraz nie
    działa na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, to na podstawie art. 15 ust. 6
    ustawy o VAT Gmina nie działa w przedmiotowym zakresie jako podatnik VAT.
    Według Wnioskodawcy, wykonywanie opisywanych działań jest analogiczne do innych
    czynności realizowanych w ramach wykonywania zadań własnych przez Gminę, np. prace
    porządkowe, remonty dróg, itp. Działania te realizowane są na rzecz lokalnej społeczności
    nieodpłatnie, a jednocześnie można w wielu przypadkach zidentyfikować konkretnych
    beneficjentów zrealizowanych czynności (np. mieszkańców ulicy, która była przedmiotem
    remontu).
    Tym samym w opinii Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż Projekt nie będzie przez
    Gminę realizowany w charakterze podatnika podatku VAT (a zatem nie podlega ocenie na
    gruncie regulacji ustawy o VAT), to jego realizacja nie powinna zostać uznana za
    nieodpłatne świadczenie usług zrównane z odpłatnym świadczeniem usług na podstawie
    art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych w
    odniesieniu do stanów faktycznych dotyczących analogicznych projektów:
    - interpretacji indywidualnej z dnia 13 maja 2020 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.125.2020.1.
      AG, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż: „(...) należy stwierdzić,
      że – mimo, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku
      VAT– w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, nie
      będą spełnione. Gmina realizując przedmiotową inwestycję nie będzie działać bowiem
      w charakterze podatnika VAT, a towary i usługi zakupione w ramach realizacji projektu
      nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT wykonywanymi
      przez Gminę”;
    - interpretacji indywidualnej z dnia 1 lutego 2018 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4012.604.2017.
      MG, zgodnie z którą wg organu: „Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8
      marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.), gmina
      wykonuje zadania publiczne w imieniu własnymi na własną odpowiedzialność.
      Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powyższej ustawy, do zakresu działania gminy należą
      wszystkie sprawy publiczne oznaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
      innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb

      wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). Realizacja powyższego Projektu nastąpi w ramach
      wypełniania przez Gminę zadań własnych w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb
      wspólnoty w sferze zaopatrzenia w energię elektryczną, cieplną i gaz, o których mowa
      w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym”.
    W związku z tym, iż:
    - Grantobiorcy sami wybierają wykonawcę magazynów i zawierają z nim umowę,
    - faktura zostanie wystawiona przez przedsiębiorcę dokonującego montażu magazynów
      na Grantobiorcę,
    - Grantobiorca będzie właścicielem ww. instalacji,
    - pomiędzy Gminą (Grantodawcą), a Grantobiorcami dochodzi jedynie do zwrotu części
      kosztów nabycia instalacji magazynów poniesionych przez Grantobiorców.
    Gmina nie będzie miała do czynienia z czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT, a przekazywanych środków finansowych nie będzie można uznać za wynagrodzenie z
    tytułu świadczonej usługi/dokonanej dostawy towarów na rzecz Mieszkańców.
    W konsekwencji dofinansowanie, które Gmina otrzyma w związku z realizacją opisanego
    Projektu, nie będzie stanowiło dotacji, subwencji lub innej dopłaty o podobnym
    charakterze mającej bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika, gdyż w przedmiotowej sytuacji Gmina nie będzie nabywać
    towarów ani usług i nie będzie odsprzedawać ich dalej na rzecz Grantobiorców.
    Uwzględniając powyżej przedstawioną argumentację, w opinii Wnioskodawcy, dotacja nie
    powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bowiem związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza więc możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Artykuł 8 ust. 1 ustawy o VAT, stanowi iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub

    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 lub świadczenie
    usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez
    podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa ,dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z
    2020 r., poz. 713 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu
    działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W świetle art. 7 ust. 1 tej ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do
    zadań własnych Gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu
    przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz
    gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1). Natomiast w odniesieniu do art. 7 ust. 1 pkt 3 ww.
    ustawy zadania własne Gminy dotyczą również wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
    porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
    komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Jak zostało wyżej wskazane, Gmina będąca czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług, zrealizowała niniejszy Projekt jako zadanie własne. Natomiast
    podatek naliczony jaki został zawarty na otrzymywanych przez Gminę/Mieszkańca
    fakturach nie będzie podlegać odliczeniu, gdyż w związku z wykonywanym przez Gminę
    Projektem nie wystąpi związek ze sprzedażą opodatkowaną. Wydatki Gminy na powyższe
    zadanie nie są więc wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone m.in. w:
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 marca
      2020 r. sygn. 0112-KDIL3.4012.17.2020.1.AW, w której organ podatkowy uznał za
      prawidłowe stanowisko podatnika mówiące o tym, że „Projekt będzie realizowany w
      formule Grantowej. Beneficjentami będą wyłącznie osoby fizyczne zamieszkujące
      Gminę, które wymienią źródła ciepła dla celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą i nie mają możliwości odzyskania VAT w związku z realizacją projektu. W
      przypadku działań takich jak przygotowanie projektu, zarządzanie projektem,
      promocja, system kontroli Beneficjentów Gmina nie ma prawnej możliwości
      odzyskania podatku VAT, gdyż usługi związane z tymi działaniami nie będą
      wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych. W
      szczególności Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat od Beneficjentów w związku z
      udziałem w projekcie, podatek VAT nie może więc zostać odzyskany w oparciu o
      przepisy (art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług) i będzie stanowił
      wydatek kwalifikowany w projekcie”.
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 lutego
      2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.860.2019.2.ŻR w której organ wskazał, iż „(...)

      dofinansowanie otrzymane przez Gminę na realizację inwestycji dotyczącej budowy
      nowych jednostek wytwarzania energii elektrycznej i cieplnej wykorzystujących
      energię słoneczną, polegających na instalacji ogniw fotowoltaicznych i kolektorów
      słonecznych na budynkach mieszkalnych, nie będzie stanowić podstawy
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym nie będzie
      podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
      tej ustawy. Ponadto, z opisu sprawy wynika , że w związku z realizacją projektu Gmina
      będzie nabywała usługi w zakresie nadzoru inwestorskiego. Jednakże, jak wskazała
      Gmina, nabyta usługa w zakresie nadzoru inwestorskiego będzie wykorzystana do
      czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT. Nabyta przez Gminę w ramach ww.
      projektu usługa wykorzystywana będzie do celów innych niż działalność gospodarcza
      w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem, z uwagi na
      powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić,
      że w omawianej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, nie będą
      spełnione, ponieważ -jak wynika z okoliczności sprawy – Gmina w ramach ww.
      projektu nie będzie wykonywała odpłatnych świadczeń na rzecz mieszkańców, a
      nabywane przez Gminę usługi nie będą wykorzystywane do czynności
      opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym samym, Gminie nie będzie
      przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w ramach przedmiotowego projektu.
      Wnioskodawcy z tego tytułu nie będzie przysługiwało również prawo do zwrotu
      różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy”.
    W konsekwencji, mając powyższe na względzie, Gmina nie będzie miała możliwości
    odzyskania podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem pn. „...”, ponieważ
    wydatki poniesione na realizację powyższego zadania nie mają związku ze sprzedażą
    opodatkowaną VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zatem opodatkowane podatkiem VAT są odpłatne dostawy towarów lub odpłatne
    świadczenie usług. Sam fakt otrzymania dotacji nie stanowi czynności opodatkowanej i nie
    kreuje obowiązku zapłaty podatku.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z treści powołanych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy podatnik, w związku z konkretną
    dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację,
    subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie
    stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej
    dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dofinansowania za stanowiące podstawę
    opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dofinansowanie dokonywane jest w celu
    sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Natomiast dofinansowanie niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy
    opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Nie ma przy tym znaczenia, od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje
    zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest, aby było to wynagrodzenie za
    daną konkretną usługę lub za daną konkretną dostawę.
    W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do podstawy
    opodatkowania VAT zalicza się, w przypadkach, które określa art. 73 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady, m.in. przyznane podatnikom subwencje bezpośrednio związane z ceną dostawy
    lub świadczenia. Przepis ten zmierza do obciążenia VAT całej wartości towarów lub usług,
    a przez to do uniknięcia zmniejszenia przychodu z podatku na skutek przyznania
    subwencji (np. pkt 26 wyroku w sprawie C-144/02). TSUE wskazywał wielokrotnie, że aby
    subwencja była uznana za bezpośrednio związaną z ceną danej transakcji, powinna ona
    być przyznawana konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu po to, by dostarczał on
    określony towar lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w tym przypadku subwencja
    może być uznana za świadczenie wzajemne względem dostawy towaru lub świadczonej
    usługi, a w związku z tym podlegać opodatkowaniu (np. pkt 28 ww. wyroku C-144/02).
    Ponadto, subwencje związane bezpośrednio z ceną interpretuje się jako obejmujące
    jedynie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów
    lub świadczenie usług i które są płacone przez stronę trzecią sprzedawcy lub dostawcy
    (wyrok w sprawie C-184/00, pkt 18). Niezbędne jest, by cena, którą ma zapłacić nabywca
    lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w stosunku
    odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,

    która stanowiłaby zatem element determinujący cenę, jakiej ten ostatni żąda (pkt 29
    wyroku C#144/02).
    Otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi samo w sobie żadnej czynności,
    ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje (dopłaty) podlegają bowiem opodatkowaniu
    jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Dotacje, które stanowią dopłatę do ceny
    sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą, czy
    towarem i podlegają opodatkowaniu.
    Aby dana czynność (dostawa lub usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi
    istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy dokonywaną
    dostawą towarów lub świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten
    sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za dokonaną dostawę
    towarów lub wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub
    dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być
    konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie
    tego świadczenia.
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy otrzymane przez Gminę
    dofinansowanie na realizację projektu będzie podlegać opodatkowaniu.
    Odnosząc się do powyższej kwestii, w pierwszej kolejności, należy ustalić czy środki
    otrzymane przez Gminę z Funduszy Europejskich na realizację Projektu stanowią dopłatę
    do ceny montażu magazynów.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy – Mieszkańcy Gminy (Grantobiorcy) byli
    odpowiedzialni za wyłonienie wykonawców Projektu. Państwo jedynie pośredniczyli
    przekazując środki pieniężne Grantobiorcom z otrzymanych środków, natomiast w
    pozostałej części Mieszkańcy sfinansują niniejszy Projekt ze środków własnych.
    Grantobiorcy jako właściciele magazynów są zobowiązani do właściwej tj. zgodnej z
    pierwotnym przeznaczeniem i parametrami technicznymi eksploatacji urządzeń
    energetycznych wchodzących w skład zestawu oraz warunkami technicznymi eksploatacji
    zestawów. Nie pobierali Państwo od Grantobiorców żadnych opłat. Państwa Gmina wobec
    mieszkańców występuje wyłącznie jako Grantodawca, tj. podmiot, który dysponuje i
    przekazuje dofinansowanie na rzecz Mieszkańców Gminy w związku z realizacją Projektu.
    Faktury VAT dokumentujące wydatki związane z Projektem zostały wystawiane na
    Grantobiorców z wyjątkiem nadzoru inwestorskiego, którego koszt ponoszą Państwo. W
    związku z powyższym Grantobiorcy otrzymają faktury VAT z wykazanym podatkiem
    naliczonym.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, treści cytowanych przepisów prawa podatkowego
    oraz orzecznictwa TSUE prowadzi do wniosku, że przekazywane przez Gminę środki
    Grantobiorcom w postaci grantów na montaż Magazynów energii, nie stanowią dopłaty do
    ceny usług. Nie wejdą Państwo w rolę inwestora (dostawcy), co za tym idzie – nie świadczą
    Państwo usług ani nie dokonywali Państwo dostawy towaru na rzecz mieszkańców
    biorących udział w Projekcie.
    W konsekwencji, przekazanie przez Gminę na rzecz Mieszkańców grantów na montaż
    Magazynów energii nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT
    (nie rodzi obowiązku podatkowego). Przekazywanych środków pieniężnych Mieszkańcowi
    (Grantobiorcy) nie można uznać za wynagrodzenie za świadczoną usługę lub dopłatę do
    ceny (brak świadczenia usługi i dostawy towaru) w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Natomiast odnosząc się do wydatków związanych z nadzorem inwestorskim poniesionym
    przez Gminę, wskazali Państwo, że usługa nadzoru inwestorskiego została zakupiona
    przez Gminę celem sprawdzenia czy zainstalowane przez Mieszkańców instalacje OZE
    spełniają warunki określone w regulaminie naboru grantów, usługa nadzoru nie została
    zakupiona celem jej świadczenia (refaktury) na rzecz Grantobiorcy, a jego kontroli. Gmina
    nie będzie obciążała Mieszkańców fakturami VAT z tego tytułu. Gmina nie będzie pobierała
    żadnych opłat od Grantobiorców w związku z udziałem w Projekcie. Gmina wobec

    mieszkańców występuje wyłącznie jako Grantodawca, tj. podmiot, który dysponuje i
    przekazuje dofinansowanie na rzecz Mieszkańców Gminy w związku z realizacją Projektu.
    Faktury VAT dokumentujące wydatki związane z Projektem zostały wystawiane na
    Grantobiorców z wyjątkiem nadzoru inwestorskiego, którego koszt poniesie Gmina. W
    związku z powyższym, Państwa działania w zakresie nadzoru inwestorskiego, nie stanowią
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a zatem nie
    wystąpi związek pomiędzy dofinansowaniem otrzymanym ze środków europejskich a
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wobec powyższego, Państwa działania w ramach projektu pn. „...” nie stanowią dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    W konsekwencji otrzymane dofinansowanie nie jest dotacją bezpośrednio wpływającą na
    wartość świadczonych usług lub dostaw towarów, nie stanowi wynagrodzenia za
    świadczone usługi lub dokonane dostawy towarów i nie stanowi podstawy opodatkowania
    w myśl art. 29a ust. 1 ustawy.
    Podsumowanie
    Otrzymane przez Gminę dofinansowanie na realizację projektu pn. „...” nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy Gminie będzie przysługiwało prawo
    do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Projektu.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które

    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony. Na podstawie zawieranych w ramach
    projektu przez Gminę Umów z Mieszkańcami nie będą wykonywane żadne czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT. Przekazanie przez Gminę na rzecz Mieszkańców
    grantów na montaż Magazynów energii nie stanowi czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT (nie rodzi obowiązku podatkowego). Ponadto, w
    przypadku zakupu przez Gminę w ramach Projektu usług i towarów związanych z
    nadzorem inwestorskim wydatki te nie będą wykorzystywane przez Gminę do
    wykonywania czynności opodatkowanych.
    W związku z powyższym, nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww.
    projektu.
    Podsumowanie
    Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją
    projektu, ponieważ towary i usługi nabywane w związku z realizacją ww. projektu nie będą
    wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    W myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem
    przyszłym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym ich przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła
    w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Nadmienia się, że w niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi w zakresie zadanych
    pytań. Inne kwestie nieobjęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

    Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie
    są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników w zakresie możliwości zaliczania
    wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają
    przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy
    podatkowe przywołane w uzasadnieniu interpretacji mogą jedynie pomóc Państwu
    ocenić, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z
    powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.