Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.962.2025.1.AKO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Czynności wykonywane przez lekarza weterynarii; brak
podlegania opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
lekarze-lekarze weterynarii
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

... r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od
    towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu czynności wykonywanych
    przez lekarza weterynarii niebędącego pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej na rzecz
    Powiatowego Lekarza Weterynarii.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani lekarzem weterynarii. Prowadzi Pani własną działalność gospodarczą, w ramach
    której świadczy usługi na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii. Zakres zadań oraz
    organizację Inspekcji Weterynaryjnej określa ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji
    Weterynaryjnej (Dz.U.2022.2629 t. j. z dnia 15 grudnia 2022 r.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt
    1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, jeżeli Powiatowy Lekarz Weterynarii z przyczyn
    finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji,
    może wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami
    Inspekcji, w tym lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu
    leczniczego dla zwierząt do określonych w ustawie zadań. Wyznaczenie do wykonania
    czynności, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji administracyjnej wydanej
    przez Powiatowego Lekarza Weterynarii określającej rodzaj i zakres czynności
    przekazanych do wykonania. Natomiast z art. 16 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy wynika,
    że wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez
    powiatowego lekarza weterynarii umowy. Pani jako wyznaczony lekarz weterynarii, nie
    jest pracownikiem Powiatowej Inspekcji Weterynaryjnej. Zgodnie z treścią art. 16 ust. 7
    ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wykonywanie czynności, o których mowa w art. 16 ust.
    1 nie stanowi zatrudnienia w rozumieniu przepisów Kodeks pracy. Na podstawie
    wymienionych powyżej przepisów Powiatowy Lekarz Weterynarii zawarł z Panią umowę
    na czas określony. Na mocy art. 16 ust. 3 ustawy, umowa powinna określać: zakres,
    termin i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie
    oraz termin płatności, dodatkowo imię i nazwisko wyznaczonego lekarza weterynarii
    świadczącego usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W umowie: -
    Zleceniodawcą jest Powiatowy Lekarz Weterynarii, - Zleceniobiorcą jest Pani
    (Wnioskodawca). Zleceniobiorca oświadcza w zawartej umowie, że jest przedsiębiorcą
    prowadzącym działalność gospodarczą. Czynności objęte zawartą umową pokrywają się z
    przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej. Możliwość zawierania umów z
    lekarzami weterynarii niebędącymi pracownikami Inspekcji w ramach prowadzonej przez
    nich działalności gospodarczej została wprowadzona na podstawie ustawy z dnia 23
    czerwca 2022r. o zmianie ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej oraz niektórych innych ustaw
    (Dz.U.2022.1570 z dnia 27 lipca 2022 r.). Lekarzom weterynarii i innym osobom
    niebędącym pracownikami Inspekcji, wykonującym czynności związane ze zwalczaniem
    chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych, przysługuje wynagrodzenie w
    wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 2 ww.
    ustawy. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia
    2022r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez
    lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii,
    lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami powiatowego inspektoratu weterynarii
    oraz lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej,
    wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym
    zakład leczniczy dla zwierząt, z którymi została zawarta umowa, o której mowa w art. 16
    ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej za wykonywanie
    czynności wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie.
    Wynagrodzenie jest wypłacane na rachunek Zleceniobiorcy, na podstawie złożonego
    Zleceniodawcy przez Wnioskodawcę zestawienia z wykonanych czynności. Zleceniodawca
    ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez Zleceniobiorcę osobom trzecim, na
    skutek działań podjętych przy wykonywaniu powierzonych Zleceniobiorcy czynności.
    Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę nie stanowi przychodu, o którym
    mowa w art. 12 ust. 1-6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.). Wynagrodzenie otrzymywane przez
    Wnioskodawcę jest wynagrodzeniem wymienionym w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych czyli są to przychody z tytułu wykonywania usług, na
    podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej
    prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

## Pytanie

Czy wykonywane czynności przez Panią (wnioskodawcę), jako lekarza weterynarii
    (niebędącego pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej) na rzecz Powiatowego Lekarza
    Weterynarii będące konsekwencją decyzji administracyjnej, wyznaczającej wykonawcę
    tych czynności, zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej ustawa
    o VAT) pozostają poza zakresem regulacji tej ustawy i nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Jest Pani lekarzem weterynarii, prowadzącym własną działalność gospodarczą. Wykonuje
    Pani na zlecenie Powiatowego Lekarza Weterynarii (nie jest Pani pracownikiem) czynności,
    o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej. Pomiędzy Panią -
    lekarzem weterynarii – a Powiatowym Lekarzem Weterynarii została zawarta umowa
    zawierająca elementy, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Pani zdaniem, czynności o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o
    Inspekcji Weterynaryjnej wykonywane przez lekarzy weterynarii, którzy nie są
    pracownikami Inspekcji, zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Wykonywane przez Panią czynności na rzecz
    Powiatowego Lekarza Weterynarii nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem związana jest
    Pani umową ze zlecającym o wykonanie czynności, o których mowa w art. 16 ustawy o
    Inspekcji Weterynaryjnej, co do warunków wykonania tych czynności a wykonując te
    czynności nie ponosi Pani odpowiedzialności wobec osób trzecich. Tym samym, zgodnie z
    art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, wykonywane przez Panią
    czynności na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług (podatkiem VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie,
    powstrzymanie się od działania (nieczynienie, bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia, jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od
    towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl
    art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Natomiast, aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy, była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast przepis art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
        1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
        2) (uchylony)
        3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu
          wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych
          czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy
          zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do
          warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
          zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1-6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zwanej dalej ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:

        1. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
          spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne
          oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu
          na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
          wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego
          rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
          kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
          świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
          nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
        2. Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na
          podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen
          stosowanych wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są
          rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.
        2a. Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z
          tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się
          w wysokości:
        1) 250 zł miesięcznie – dla samochodów:
        a) o mocy silnika do 60 kW,
        b) stanowiących pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11
          stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2024 r.
          poz. 1289, 1853 i 1881) lub pojazd napędzany wodorem w rozumieniu art. 2 pkt
          15 tej ustawy;
        2) 400 zł miesięcznie – dla samochodów innych niż wymienione w pkt 1.
        2b. W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych
          przez część miesiąca wartość świadczenia ustala się za każdy dzień
          wykorzystywania samochodu do celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot
          określonych w ust. 2a.
        2c. Jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania
          samochodu służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to
          przychodem pracownika jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a
          albo ust. 2b i odpłatnością ponoszoną przez pracownika.
        3. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
          odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
        3a. (uchylony)
        4. Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
          służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym
          stosunku pracy.
        5. Nie wlicza się do przychodu osób wykonujących pracę nakładczą wartości
          surowców i materiałów pomocniczych dostarczonych przez te osoby oraz
          zwrotu poniesionych przez nie kosztów z tytułu transportu, zużytej energii,
          opału, konserwacji maszyn i urządzeń itp., jeżeli osoba, na rzecz której
          wykonywana jest praca nakładcza, wypłaca należność z tych tytułów w
          wyodrębnionej pozycji.
        6. Za przychód z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
          spółdzielni zajmującej się produkcją rolną uważa się wszelkie przychody, o
          których mowa w art. 11, uzyskane przez członka spółdzielni lub jego
          domownika z tytułu wkładu pracy oraz innych tytułów przewidzianych w
          statucie spółdzielni, po wyłączeniu z tych przychodów udziałów w dochodzie
          podzielnym spółdzielni z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na

          prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się
          odpowiednio.
    W myśl natomiast art. 13 pkt 8 pkt a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
          jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
          prawnej;
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
          działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik
          wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością;
        c) przedsiębiorstwa w spadku
      – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    W świetle art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 12), zwanej dalej ustawą o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Organem Inspekcji jest powiatowy lekarz weterynarii, jako kierownik powiatowej
      inspekcji weterynaryjnej wchodzącej w skład niezespolonej administracji rządowej.
    Na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Zadania organów Inspekcji wykonują:
        1) pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone do wykonywania określonych
          czynności będący:
        a) urzędowymi lekarzami weterynarii w rozumieniu art. 3 pkt 32 rozporządzenia
          2017/625,
        b) urzędowymi pracownikami pomocniczymi w rozumieniu art. 3 pkt 49
          rozporządzenia 2017/625,
        c) pracownikami wyznaczonymi przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5
          rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2019 r.
          dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli
          urzędowych dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i
          obszarów przejściowych w odniesieniu do żywych małży zgodnie z
          rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (Dz. Urz. UE L
          131 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej ,,rozporządzeniem 2019
          /624”;
        2) pracownicy Inspekcji niebędący osobami, o których mowa w pkt 1;
        3) osoby wyznaczone do wykonywania czynności o charakterze pomocniczym,
          określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Osoby, o których mowa w ust. 2, wyznaczone do wykonywania określonych
      czynności wykonują powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów
      Inspekcji.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie
      jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może: wyznaczać na czas

      określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji, w tym lekarzy
      weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla
      zwierząt (...).
    Jak stanowi art. 16 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Wyznaczenie do wykonania czynności, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze
      decyzji administracyjnej powiatowego lekarza weterynarii określającej rodzaj i zakres
      czynności przekazanych do wykonania.
    W myśl art. 16 ust. 2a ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      W przypadku wyznaczenia lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w
      ramach zakładu leczniczego dla zwierząt do wykonywania czynności określonych w
      ust. 1, wyznaczenie tego lekarza weterynarii następuje po uzyskaniu zgody
      kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt, w ramach którego lekarz ten świadczy
      usługi weterynaryjne.
    Natomiast z treści art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wynika, że:
      Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez
      powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
        1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te
          osoby pozarolniczej działalności gospodarczej lub
        2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby
          pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
        3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie
          prowadzą one działalności gospodarczej, lub
        4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt – w przypadku
          wyznaczenia lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach
          zakładu leczniczego dla zwierząt
      – określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość
      wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.
    Według art. 16 ust. 6 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza
      Weterynarii oraz Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze
      rozporządzenia:
        1) zakres czynności wykonywanych przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit.
          c, oraz kwalifikacje tych osób,
        2) warunki i wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa
          w ust. 1,
      – mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i jakości wykonywanych
      czynności.
    Ponadto w art. 12 ust. 4 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wskazano, że:
      Lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji,
      wykonującym czynności związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, w tym
      chorób odzwierzęcych, przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w
      przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 2.
    W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia 2022
    r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez
    lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 1684):

      Lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami powiatowego inspektoratu
      weterynarii oraz lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami Inspekcji
      Weterynaryjnej, wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii, a także
      podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt, z którymi została zawarta
      umowa, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji
      Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, za wykonywanie czynności wymienionych w
      art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie w wysokości ustalonej według
      stawek określonych w załączniku do rozporządzenia, a w przypadku wykonywania
      czynności niewymienionych w tym załączniku – w wysokości 68 zł za pierwszą
      rozpoczętą godzinę pracy oraz 17 zł za każde kolejne rozpoczęte 15 minut pracy, z
      tym że gdy te czynności są wykonywane:
        1) między godzinami 22.00 a 6.00 – wynagrodzenie jest podwyższane o 15%;
        2) w dni ustawowo wolne od pracy i soboty – wynagrodzenie jest podwyższane o
          20%.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wykonywane przez Panią jako lekarza weterynarii
    na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii czynności, będące konsekwencją decyzji
    administracyjnej, zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie
    podlegają opodatkowaniu.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · jest Pani lekarzem weterynarii;
    · prowadzi Pani własną działalność gospodarczą, w ramach której świadczy Pani usługi na
      rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii;
    · Pani jako wyznaczony lekarz weterynarii nie jest pracownikiem Powiatowej Inspekcji
      Weterynaryjnej;
    · na podstawie przepisów art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, Powiatowy Lekarz
      Weterynarii zawarł z Panią umowę na czas określony;
    · w umowie:
    - Zleceniodawcą jest Powiatowy Lekarz Weterynarii,
    - Zleceniobiorcą jest Pani;
    · w zawartej umowie oświadczyła Pani, że jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność
      gospodarczą;
    · czynności objęte zawartą umową pokrywają się z przedmiotem prowadzonej przez
      Panią działalności gospodarczej;
    · wynagrodzenie jest wypłacane na Pani rachunek firmowy, na podstawie złożonego
      zestawienia wykonanych czynności;
    · zleceniodawca ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez Zleceniobiorcę
      osobom trzecim, na skutek działań podjętych przy wykonywaniu powierzonych
      Zleceniobiorcy czynności;
    · otrzymane przez Panią wynagrodzenie, nie stanowi przychodów, o których mowa w art.
      12 ust. 1-6 ustawy o PIT;
    · otrzymywane przez Panią wynagrodzenie, które otrzymuje od Zleceniodawcy
      (Powiatowego Inspektoratu Weterynarii) za wykonywanie czynności na podstawie
      będącej przedmiotem wniosku umowy stanowi przychód, o którym mowa w przepisie
      art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest

    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do:
    · warunków wykonywania tych czynności,
    · wynagrodzenia oraz
    · odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    wskazać należy, że czynności, które wykonuje Pani na zlecenie Powiatowego Lekarza
    Weterynarii nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o której
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Jak wynika z przedstawionych przepisów, lekarz weterynarii
    wykonujący czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej
    jest związany umową ze zlecającym wykonanie ww. czynności, określającą warunki
    wykonania tych czynności (zakres, termin i miejsce wykonania, wysokość wynagrodzenia i
    płatności) oraz wykonując wyznaczone czynności pod nadzorem i w imieniu organów
    Inspekcji nie ponosi odpowiedzialności za wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem Pani, jako lekarz weterynarii, wykonując czynności, o których mowa w art. 16
    ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej (działając na zlecenie Powiatowego Lekarza
    Weterynarii), nie prowadzi samodzielnie działalności gospodarczej w świetle art. 15 ust. 3
    pkt 3 ustawy, gdyż w opisanej sytuacji spełnione są wszystkie warunki wskazane w tym
    przepisie. Otrzymywane przez Panią wynagrodzenie – jak wskazała Pani we wniosku – jest
    wynagrodzeniem wymienionym w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz pomiędzy Panią a Powiatowym Lekarzem Weterynarii została zawarta
    umowa określająca zakres czynności i wskazująca należne wynagrodzenie, a
    odpowiedzialność za wykonane czynności jest po stronie Zlecającego.
    W konsekwencji, czynności wykonywane przez Panią, jako lekarza weterynarii, na rzecz
    Powiatowego Inspektoratu Weterynarii, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdyż w związku z wykonywaniem tych czynności nie działa Pani jako
    podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące
    przepisy prawa podatkowego stwierdzam, że wykonywane przez Panią czynności, jako
    lekarza weterynarii (niebędącego pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej) na rzecz
    Powiatowego Lekarza Weterynarii będące konsekwencją decyzji administracyjnej
    wyznaczającej wykonawcę tych czynności, zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku
    od towarów i usług pozostają poza zakresem regulacji tej ustawy i nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, przedstawione przez Panią stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli

    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, wydana interpretacja traci
    swoją aktualność.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.