Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-1556/08-4/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-11-12
Teza: Obniżenie podatku należnego w związku z wystawieniem faktury korygującej i anulowaniem faktur VAT.
Słowa kluczowe: faktura-anulowanie faktury; faktura-faktura korygująca; faktura-faktura pusta; korekta; korekta-korekta podatku; odbiór-potwierdzenie odbioru; podatek-podatek należny; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2008 r. (data wpływu 18 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorygowania podatku należnego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorygowania podatku należnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od dnia 22 lipca 2004 r. prowadzona jest upadłość X Spółka z o.o. z siedzibą w ……. W dniu 9 marca 2005 r. postanowieniem Sądu Rejonowego w …….. sygn. akt: ….. dotychczasowa opcja „układowa” upadłości została zmieniona w opcję „likwidacyjną”. W ramach kontynuowania działalności gospodarczej w trakcie postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu X Sp. z o.o. w 2004 r. na podstawie zawartych umów wykonała na powierzonym materiale sześć form wtryskowych do produkcji wyrobów z tworzyw sztucznych i wydała nabywcy. Wystawiono sześć faktur sprzedaży za przekazane formy, pięć faktur VAT nie zostało przyjętych przez nabywcę i nie podpisane, faktury te zostały odesłane (oryginał + kopia), została przyjęta i podpisana tylko jedna z wystawionych faktur. Podatek VAT wykazany w fakturach został rozliczony w deklaracjach w miesiącu wrześniu 2004r., grudniu 2004r. i w miesiącu styczniu 2005r.

Faktury zostały ujęte w księgach Spółki i przyjęte do rozliczenia tj. ujęte w przychodach i należnościach. W wyniku przeprowadzonych prób, poprawek na wydanych formach – kwoty pierwotnie ustalone umowami zostały skorygowane, wystawiono faktury korygujące, które również nie zostały odebrane, tylko odesłane (oryginał + kopia) przez nabywcę, faktury te nie były rozliczone w deklaracji VAT.

Nabywca nie uregulował należności za wykonane formy, dlatego też wszczęto postępowanie sądowe, które ostatecznie orzeka na niekorzyść Spółki. Wyrok Sądu Okręgowego w …… Wydział ….. z dnia …… 2007 r. sygn. akt: ………., powództwo zostaje oddalone w całości ’… Nie stanowi dowodu wykonania umowy ani fizyczne wydanie form zamawiającemu, ani wystawienie faktury. Istotnym jest to, czy przyjmujący zamówienie osiągnął umówiony rezultat. W tej sprawie rezultat miał polegać na wykonaniu zamówionych form, … W sytuacji gdy przyjmujący zamówienie przedmiotu umowy nie wykonał, nie powstało po jego stronie roszczenie o zapłatę umówionego wynagrodzenia nawet po obniżonej cenie’.

W wyniku takiego rozstrzygnięcia sądowego w miesiącu czerwcu 2008 r. wystawiono faktury korygujące do faktur pierwotnych za wydane formy, faktury te zostały wysłane do nabywcy, który je odesłał bez podpisu, została przyjęta i podpisana jedna faktura korygująca, dotycząca faktury pierwotnie podpisanej. Faktur tych nabywca nie przyjmie, ponieważ nie posiada faktur pierwotnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym można korektę podatku wynikającego z faktur pierwotnych rozliczyć w drodze korekty deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2004 r., grudzień 2004 r., styczeń 2005 r., w której te faktury zostały uwzględnione, czy konieczne jest sporządzenie faktur korygujących i posiadanie potwierdzenia odbioru tych faktur przez nabywcę?

Zdaniem wnioskodawcy, wystawiono faktury VAT za wykonanie form, które nie zostały wykonane co wynika z wyroku Sądu Okręgowego w ….. Wydział …… z dnia ….. 2007 r. sygn. akt: ……, czyli tzw. „puste faktury” tj. faktury nie dokumentujące rzeczywistej sprzedaży (dokumentujące czynności, do których w rzeczywistości nie doszło). Wystawienie takich faktur nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w VAT, gdyż nie ma przepisu, który przewidywałby, aby na skutek wystawienia „pustej” faktury powstał obowiązek podatkowy w tym podatku (przepisami regulującymi powstanie obowiązku podatkowego są art. 9-21 ustawy o VAT). Do „pustych” faktur nie ma również zastosowania obecnie obowiązujący przepis art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 22 kwietnia 2002 r. (sygn. akt FPS 2/02), publ. ONSA 2002/4/136), stwierdzając, że analogiczny przepis (tj. art. 33 nieobowiązującej ustawy o VAT z 1993 r.) „nie ma zastosowania w sytuacji, gdy wystawiona faktura z wykazanym w niej podatkiem nie odzwierciedla rzeczywistej sprzedaży”. Takie też jest stanowisko reprezentowane przez organy podatkowe, m.in. w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sieradzu z 5 marca 2007 r. (nr 1021-POS-141-144-177), w którym stwierdził, że na gruncie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT: „nie rodzi obowiązku zapłaty podatku faktura, która została sporządzona dla podmiotu zamawiającego, jednak do realizacji zamówienia nie doszło, gdyż zamawiający nie przyjął z różnych przyczyn towaru wraz z oryginałem faktury, a w związku z tym nie doszło do wprowadzenia jej do obrotu prawnego. W omawianym stanie faktycznym wystawienie faktury z wykazanym na niej podatkiem nie rodzi obowiązku zapłaty tego podatku, gdyż faktura ta nie dokumentuje rzeczywistej sprzedaży”.

W przedstawionej sytuacji Spółka uważa, że wystawiła faktury za wykonane usługi, ale nie doszło do sprzedaży, gdyż formy nie zostały wykonane, nabywca nie przyjął faktur, nie wprowadził do ksiąg rachunkowych i nie rozliczył podatkowo. Spółka posiada oryginały powyższych faktur. Spółka ujęła w/w faktury w ewidencji i rozliczyła podatek VAT.

Mając na względzie powyższe Spółka uważa, że ma prawo do obniżenia podatku należnego wynikającego z wystawionych faktur w miesiącu wykazania tej sprzedaży w deklaracji VAT-7. Sporne jest czy istnieje możliwość korygowania pustych faktur: w cytowanej powyżej uchwale NSA wprawdzie wyjaśnił, że faktura niedokumentująca rzeczywistej sprzedaży „(…) nie może być korygowana jakąkolwiek fakturą legalnego obrotu. W takim wypadku zresztą nie ma potrzeby wystawienia faktury korygującej, gdyż faktura niedokumentująca rzeczywistej sprzedaży jest bezskuteczna prawnie i w związku z tym nie może wywołać żadnych skutków podatkowych u jej wystawcy ani odbiorcy”.

Wnioskodawca uważa, że można wystawić fakturę korygującą, czy też dokonać korekt na podstawie wyroku Sądu zwłaszcza, że część organów podatkowych uznaje taką możliwość za prawidłowe – przykładowo podaje pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Głogowie z 26 lipca 2005 r. Postępowanie takie można uznać, zdaniem Wnioskodawcy, za prawidłowe, jeśli korekta podatku wynikającego z pustych faktur odbywa się w drodze korekty deklaracji VAT-7, w której te faktury zostały uwzględnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ww. ustawy. Przy czym przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 przez świadczenie usług, co do zasady, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie natomiast z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkowa bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4, 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Powyższe przepisy stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

W myśl art. 108 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) obowiązującym od dnia 1 czerwca 2005r.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wystawił faktury VAT w okresach: wrzesień 2004r., grudzień 2004r. oraz styczeń 2005r., wówczas właściwe zastosowanie znajdowały przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971).

Dane jakie powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży zawiera § 9 ust. 1 obecnie obowiązującego rozporządzenia oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia obowiązującego do dnia 30 maja 2005r.

Zarówno w rozporządzeniu obowiązującym do dnia 30 maja 2005r. jak i w obecnie obowiązującym, ustawodawca wskazał sytuacje, w których podatnik zobowiązany jest wystawić fakturę korygującą.

Zgodnie z § 16 ust. 1 obecnego rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Przepis wskazanego ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku:

*   zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy (§ 16 ust. 3 pkt 1),
*   zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu (§ 16 ust. 3 pkt 2).

Ww. przypadki wskazane zostały odpowiednio w § 19 ust. 1 i 3 uprzednio obowiązującego rozporządzenia.

Fakturę korygującą, zgodnie z § 17 ust. 1 rozporządzenia (odpowiednio § 20 ust. 1 uprzednio obowiązującego rozporządzenia), wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Co do zasady, sprzedawca powinien posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę. Potwierdzenie to bowiem stanowi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca to potwierdzenie otrzymał - § 16 ust. 4 rozporządzenia.

Jak wynika z przytoczonych przepisów, podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi oraz w przypadku otrzymania zaliczki przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi. Faktura VAT jest dokumentem sformalizowanym potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego. Prawidłowość materialno – prawna faktury VAT zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt sprzedaży określonych towarów lub usług lub też otrzymania zaliczki.

Jeżeli po wystawieniu faktury VAT wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Podkreślić należy, iż faktury korygujące wystawiane są w sytuacji, kiedy pierwotna faktura została wprowadzona do obrotu prawnego tj. została odebrana przez nabywcę danego towaru lub usługi. Nie ma możliwości dokonywania korekty faktury w sytuacji, gdy faktura pierwotna została wystawiona ale nie weszła do obrotu prawnego (z uwagi na to, że nie została przekazana adresatowi), bowiem nie wywołuje ona wówczas żadnych skutków prawnych.

A zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury VAT powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. W przepisach ustawy o VAT i rozporządzenia wykonawczego do w/w ustawy nie przewidziano innej formy zmiany błędnych danych zawartych na fakturze VAT. Żaden z przepisów ustawy ani rozporządzenia nie zawiera regulacji odnoszących się do możliwości anulowania wystawionej przez podatnika faktury VAT. Jednakże w praktyce istnieją przypadki, gdy wystawiona faktura nie została wprowadzona do obrotu, a zatem uznaje się że nie ma konieczności poprawiania błędów poprzez wystawienie faktury korygującej – wówczas dopuszczalne jest anulowanie faktury. Wprawdzie możliwość anulowania faktur VAT (jako sposób skorygowania zaistniałego błędu) nie została wyraźnie przez ustawodawcę przewidziana, jednak w praktyce należy uznać za dopuszczalne jej stosowanie jako praktyczną i realną drogę do „wycofania się” podatnika z faktu błędnego ich wystawienia. Należy jednak w tym miejscu podkreślić, iż anulowanie faktur VAT powinno dotyczyć wyłącznie tych dokumentów rozliczeniowych, które nie zostały wprowadzone przez podatnika do obrotu prawnego (np. poprzez doręczenie ich kontrahentowi). Natomiast w przypadku wprowadzenia do obrotu prawnego dokumentów potwierdzających dokonanie sprzedaży, pozostaje jedynie możliwość wystawienia korekt faktur VAT na zasadach przewidzianych przepisami prawa (§ 16 i § 17 w/w rozporządzenia Ministra Finansów).

W przypadku anulowania faktur VAT wystawca powinien posiadać w swojej dokumentacji podatkowej zarówno oryginał, jak i kopię dokumentu sprzedaży z dokonaną na nich adnotacją unieważniającą fakturę, która uniemożliwi ich powtórne wydanie i wykorzystanie.

Ponadto zaznaczyć należy, iż anulowanie faktury VAT powinno być traktowane w sposób wyjątkowy i wykorzystywane tylko w przypadku zaistnienia takiej konieczności, nie może stać się powszechną praktyką podatkową, a podatnik wystawiając fakturę VAT jest zobowiązany dołożyć należytej staranności w dokumentowaniu zaistniałych zdarzeń gospodarczych.

W konsekwencji anulowania faktury VAT, podatnik jest uprawniony do zmniejszenia podatku należnego wykazanego pierwotnie w deklaracji VAT-7 za okres rozliczeniowy, w którym uwzględniono wartości wynikające z anulowanej faktury VAT, poprzez złożenie korekty deklaracji VAT-7.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w miesiącach: wrzesień 2004r., grudzień 2004r. oraz styczeń 2005r., Wnioskodawca wystawił faktury VAT z tytułu wykonania na powierzonym materiale sześciu form wtryskowych do produkcji wyrobów z tworzyw sztucznych i wydano formy nabywcy. Nabywca przyjął jedną z sześciu faktur, natomiast pięć pozostałych nie zostało przyjętych i podpisanych przez nabywcę i odesłane zostały do Wnioskodawcy. Na skutek poprawek na formach i zmiany ustalonego wynagrodzenia Wnioskodawca wystawił faktury korygujące, które nie zostały przyjęte przez nabywcę. Nabywca nie dokonał zapłaty za formy, wobec czego wszczęto postępowanie sądowe. Z postanowienia Sądu Rejonowego z dnia ……2007r. wynika, że Wnioskodawca nie może żądać zapłaty wynagrodzenia, gdyż nie wykonał przedmiotu umowy.

W czerwcu 2008r. wystawiono ponownie faktury korygujące, z czego nabywca przyjął jedną, dotyczącą faktury pierwotnie przyjętej, natomiast pozostałe nie mogą zostać przyjęte przez nabywcę.

Biorąc zatem pod uwagę postanowienia Sądu Rejonowego, w analizowanej sprawie nie doszło do zrealizowania transakcji pomiędzy X Sp. z o.o. a jej Kontrahentem. Wnioskodawca wprawdzie sporządził faktury VAT, z czego kontrahent przyjął jedną, a pozostałe pięć nie zostało ostatecznie wprowadzonych do obrotu prawnego, z powodu odmowy ich przyjęcia przez kontrahenta. Sporządzone następnie faktury korygujące również nie zostały przyjęte przez nabywcę. Podatnik posiada zarówno oryginały jak i kopie wystawionych dokumentów, a przypadku faktury przyjętej przez nabywcę, posiada jej kopię.

W przedmiotowej sprawie, w stosunku do faktur VAT nieprzyjętych przez nabywcę, brak jest podstaw do wystawienia faktur korygujących, które – co do zasady - wystawiane są do dokumentów posiadanych przez nabywcę. Wycofanie zatem faktur VAT, o których mowa we wniosku, może odbyć się poprzez ich anulowanie. Anulowanie powinno odbyć się poprzez opatrzenie faktur VAT oraz faktur korygujących odpowiednią adnotacją o przyczynie i okolicznościach anulowania i pozostawienie ich w dokumentacji podatkowej. W przedstawionym stanie faktycznym, anulowanie faktur będzie skutkowało korektą błędnie wykazanego przez Podatnika obrotu z tytułu tych transakcji, która biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, nie miała miejsca.

A zatem, w konsekwencji anulowania faktur Podatnik uprawniony jest do skorygowania podatku należnego wykazanego pierwotnie w deklaracjach VAT-7 za okresy rozliczeniowe: wrzesień 2004r., grudzień 2004r. oraz styczeń 2005r., poprzez korektę deklaracji VAT-7 za te okresy, bez konieczności wystawienia faktur korygujących.

W powyższym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 108 ust. 1 ustawy. Przepis art. 108 ust. 1 ustawy o VAT przewiduje szczególny przypadek samoistnego powstania obowiązku podatkowego w efekcie samego wystawienia faktury, wykazującej kwotę podatku od towarów i usług. W analizowanym przepisie został użyty termin: „wystawi” fakturę, który to termin niewątpliwie należy odróżnić od terminu „sporządzi” fakturę. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie w/w dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura VAT jedynie sporządzona, a nie wprowadzona do obrotu prawnego (faktura anulowana), nie jest zatem fakturą wystawioną w rozumieniu wyżej cytowanego przepisu prawnego i nie stanowi podstawy do zapłaty podatku w niej wykazanego w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

Z uwagi na powyższe, faktury nie wprowadzone do obrotu, nie stanowią podstawy do zapłaty podatku w nich wykazanego.

Reasumując, Wnioskodawca może dokonać korekty podatku należnego wynikającego z faktur VAT pierwotnie rozliczonych a ostatecznie niedostarczonych do nabywcy (nie wprowadzonych do obrotu prawnego), w drodze korekty deklaracji VAT-7 za miesiące: wrzesień 2004r., grudzień 2004r. oraz styczeń 2005r., bez konieczności wystawiania faktur korygujących.

Natomiast korekta podatku należnego wynikającego z faktury VAT wprowadzonej do obrotu prawnego, tj. dostarczonej do nabywcy, powinna odbyć się poprzez wystawienie faktury korygującej, na zasadach przewidzianych w cytowanym wyżej rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. Oznacza to, że Wnioskodawca, może dokonać zmniejszenia kwoty podatku należnego, w rozliczeniu za miesiąc, w którym otrzymał potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę. W takim przypadku nie ma możliwości anulowania faktur, gdyż podatnik nie jest w posiadaniu oryginału i kopii przedmiotowej faktury VAT.

Zaznaczyć również należy, iż wskazane przez Wnioskodawcę postanowienia organów podatkowych w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego, a także uchwała 7 sędziów z dnia 22 kwietnia 2002r. (sygn. akt FPS 2/02) są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy obowiązującego prawa. Ponadto wskazać należy, iż powołana uchwała 7 sędziów NSA zapadła w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004r., natomiast brzmienie analizowanego w uchwale art. 33 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) i brzmienie art. 108 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) nie są tożsame.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.