Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.923.2024.1.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Obowiązki płatnika - korekta deklaracji
Słowa kluczowe: deklaracje-składanie deklaracji; informacja-informacja dla podatnika; obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Terminy przekazania zaliczek i podatku.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Zasady pobierania zaliczek.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 32-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 32-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 38-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 38-ust. 1a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 39-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42-ust. 1a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 stycznia 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W jednostce została przeprowadzona kontrola prawidłowości naliczania i wypłacania
    wynagrodzeń pracowników i zleceniobiorców za lata 2017-2023. W wyniku tej kontroli
    stwierdzono nieprawidłowości, na podstawie których konieczne było dokonanie korekt
    wynagrodzeń poprzez skorygowanie naliczeń niektórych list płac i list wypłat. Na tej
    podstawie powstały także różnice w podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku
    do kwot, które zostały pobrane i rozliczone w minionych latach. Powodem powstania
    różnic w podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku do kwot, które zostały
    pobrane i rozliczone w minionych latach było sporządzenie korekt list płac i list wypłat, na
    podstawie wytycznych pokontrolnych ZUS, na podstawie których zmianie uległy podstawy
    naliczenia składek pracowników i zleceniobiorców, a co za tym idzie podstawy naliczenia
    podatku dochodowego. Przyczyną nieprawidłowości, które stwierdził ZUS w wyniku
    kontroli były błędy w sposobie naliczania składek ubezpieczeniowych oraz ich podstaw,
    dotyczące pracowników i zleceniobiorców, spowodowane błędami programu do
    naliczania płac oraz błędami pracownika. Na listach płac skorygowane zostały takie
    pozycje (tytuły) jak korekta wynagrodzenia za pracę, korekta wypłaconych dodatków
    socjalnych, korekta umowy zlecenia dotyczące pracowników i zleceniobiorców.
    Korygowane były w ramach tych działań podstawy naliczania składek, co wpłynęło także
    na zmianę podstaw naliczenia podatku dochodowego. Korekty list płac spowodowały, że
    są Państwo w trakcie dokonywania wzajemnych rozliczeń z pracownikami
    /zleceniobiorcami, w zakresie należności jakie muszą zostać uregulowane z ZUS w
    zakresie składek stanowiących koszt pracownika/zleceniobiorcy.
    Pytania

    Czy (...) jako płatnik w celu poprawnego rozliczenia powstałych różnic w podatku
    dochodowym od osób fizycznych, na podstawie kontroli naliczania wynagrodzeń,
    powinien sporządzić deklaracje roczne PIT-4R i PIT-11 za ubiegłe lata, w których powstały
    różnice i przekazać je do Urzędu Skarbowego? Jeżeli tak, to za które lata wstecz możliwe
    jest dokonanie tych korekt deklaracji? Jeżeli nie, to w jaki inny sposób należy rozliczyć
    powstałe różnice?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, według uzyskanych informacji dokonywanie korekt deklaracji
    podatkowych możliwe jest 5 lat wstecz. (...) jako płatnik uważa, że konieczne jest
    dokonanie korekt deklaracji PIT-4R oraz PIT-11 oraz ich przekazanie do Urzędu
    Skarbowego oraz do właściwych podatników.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    – podatku, zaliczki.
    W myśl art. 30 § 1 tej ustawy:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak,
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę,
    poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające
    do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Przechodząc na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    wskazać, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art.
      25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
      kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń
      w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Zgodnie zaś z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 tej ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W myśl natomiast art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    Stosownie do art. 13 pkt 8 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
          jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
          prawnej,
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
          działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
          wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Zgodnie z art. 31 cytowanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:
      Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające
      osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy,
      pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia
      społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z
      tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.
    W myśl art. 32 ust. 1 tejże ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2019 r.:

      Zaliczki, o których mowa w art. 31, za miesiące od stycznia do grudnia, z
      zastrzeżeniem ust. 1a, wynoszą:
        1) za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika
          uzyskany od początku roku w tym zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą
          górną granicę pierwszego przedziału skali - 18% dochodu uzyskanego w danym
          miesiącu;
        2) za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód uzyskany od początku
          roku przekroczył kwotę, o której mowa w pkt 1 - 32% dochodu uzyskanego w
          danym miesiącu.
    Art. 32 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2020 r. stanowi, że:
      Zaliczki, o których mowa w art. 31, za miesiące od stycznia do grudnia, z
      zastrzeżeniem ust. 1a, wynoszą:
        1) za miesiące, w których dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym
          zakładzie pracy nie przekroczył kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego
          przedziału skali - 17% dochodu uzyskanego w danym miesiącu;
        2) za miesiąc, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym
          zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego
          przedziału skali - 17% od tej części dochodu uzyskanego w tym miesiącu, która
          nie przekroczyła tej kwoty, i 32% od nadwyżki ponad kwotę stanowiącą górną
          granicę pierwszego przedziału skali;
        3) za miesiące następujące po miesiącu, o którym mowa w pkt 2 - 32% dochodu
          uzyskanego w danym miesiącu.
    Stosownie do art. 32 ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:
      Za dochód, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca
      przychody w rozumieniu art. 12 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego
      wypłacane przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w
      art. 22 ust. 2 pkt 1 albo 3 lub w ust. 9 pkt 1-3 oraz po odliczeniu potrąconych przez
      płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w
      art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b lub pkt 2a. Jeżeli świadczenia w naturze, świadczenia
      ponoszone za podatnika lub inne nieodpłatne świadczenia przysługują podatnikowi
      za okres dłuższy niż miesiąc, przy obliczaniu zaliczek za poszczególne miesiące
      przyjmuje się ich wartość w wysokości przypadającej na jeden miesiąc. Jeżeli nie jest
      możliwe określenie, jaka część tych świadczeń przypada na jeden miesiąc, a
      doliczenie całej wartości w miesiącu ich uzyskania spowodowałoby niewspółmiernie
      wysoką zaliczkę w stosunku do wypłaty pieniężnej, zakład pracy, na wniosek
      podatnika, ograniczy pobór zaliczki za dany miesiąc i pobierze pozostałą część
      zaliczki w następnych miesiącach roku podatkowego.
    Art. 38 ust. 1 w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r. stanowi, że:
      Płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i
      2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu
      skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
      miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego
      podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    W myśl art. 38 ust. 1a ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 31 i art. 33-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego,

      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru.
    Stosownie do brzmienia tego przepisu obowiązującego od 1 stycznia 2023 r.:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 32-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy
      pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru.
    Artykuł 39 ust. 1 powyższej ustawy w brzmieniu obowiązującym do 14 marca 2017 r.:
      W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z
      zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, są
      obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego
      naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
      wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,
      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5.
      Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku
      dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W
      informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie
      umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    Stosownie do ww. przepisu w brzmieniu obowiązującym od 15 marca 2017 r. do 31
    grudnia 2018 r.:
      W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z
      zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, są
      obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego
      naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
      wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,
      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5.
      Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku
      dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W
      informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie
      umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    Z art. 39 ust. 1 cytowanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. do 31
    lipca 2019 r. wynika, że:
      Płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty
      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się
      również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

    Zgodnie natomiast z art. 39 ust. 1 tejże ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia
    2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty
      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74 i 148. W informacji tej wykazuje się
      również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    Brzmienie art. 39 ust. 1 ww. ustawy obowiązujące od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia
    2022 r. wskazuje, że:
      Płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty
      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej
      wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    W myśl ww. przepisu w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r.:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty
      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej
      wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego

      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1a ww. ustawy:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby,
      roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące
      podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust.
      10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    W oparciu o art. 42 ust. 2 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa:
        1) w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy
          urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika
          wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym
          mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru;
        2) w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
          urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
          wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po
          roku podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru,
          również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w
          trybie przewidzianym w ust. 4.
    Stosownie do ww. przepisu w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa:
        1) w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy
          urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika
          wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym
          mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru;
        2) w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
          urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
          wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po
          roku podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru,
          również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w
          trybie przewidzianym w ust. 4.
    Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a - b ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym
    do 17 maja 2018 r.:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e i 6 lub art. 24b ust. 1 i

      2, lub art. 25, po odliczeniu kwot: składek określonych w ustawie z dnia 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych:
        a) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia
          emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim
          współpracujących,
        b) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że
          w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko
          w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu
          podlegającego opodatkowaniu
      - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód
      (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których
      podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a-b w brzmieniu obowiązującym od 18 maja 2018 r. do 1 stycznia
    2019 r., stanowi, że:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust.
      1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot: składek określonych w ustawie z dnia 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych:
        a) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia
          emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim
          współpracujących,
        b) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że
          w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko
          w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu
          podlegającego opodatkowaniu
      - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód
      (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których
      podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a-b w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. do 31
    grudnia 2021 r. wynika, że:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21
      lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: składek określonych w ustawie z dnia 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych:
        a) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia
          emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim
          współpracujących,
        b) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że
          w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko
          w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu
          podlegającego opodatkowaniu
      - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód
      (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których
      podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a-b, który stosuje się od dochodów od 1 stycznia 2022 r.

      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: składek
      określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych:
        a) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia
          emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim
          współpracujących,
        b) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że
          w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko
          w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu
          podlegającego opodatkowaniu
      - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód
      (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których
      podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Biorąc pod uwagę wyżej wymienione przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych należy stwierdzić, iż ustawodawca nałożył na płatnika obowiązek prawidłowego
    obliczenia, poboru i odprowadzenia w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek
    dochodowy od świadczeń wypłaconych lub postawionych do dyspozycji podatnika, a także
    sporządzenia i przekazania podatnikowi i urzędowi skarbowemu w ustawowym terminie
    informacji według ustalonego wzoru.
    Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do zadanych przez Państwa pytań dotyczących
    obowiązku sporządzenia korekty deklaracji rocznej PIT-4R oraz deklaracji PIT-11
    wyjaśniam co następuje.
    Zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy Ordynacja podatkowa.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Z przepisu art. 81 § 1 ww. ustawy wynika, że:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Treść art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa wskazuje zatem, że korekta deklaracji ma na
    celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może
    dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
    Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy
    wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości
    danych w niej zawartych. Błędnie mogła zostać określona m.in. wysokość przychodu bądź
    dochodu, wysokość zobowiązania podatkowego, wysokość nadpłaty lub zwrotu podatku,
    a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega więc na
    ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku
    mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.
    Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne oraz przedstawiony stan faktyczny
    stwierdzam, że skoro w opisanej sytuacji Państwo – jako płatnik – wystawili pracownikom i
    zleceniobiorcom informacje PIT-11 za lata 2017 – 2023, wykazując w nich przychód ze
    stosunku pracy, umowy zlecenia oraz pobrane zaliczki na podatek dochodowy, a korekty
    listy płac i wypłat za te lata dotyczyły podstawy naliczania składek, która wpłynęła na
    zmianę podstawy naliczenia zaliczki to sytuacja ta nie nakłada na Państwa obowiązku

    dokonania korekty wystawionych za lata 2017-2023 informacji PIT-11 i PIT-4R. Informacje
    te służą do odwzorowania zaistniałego w trakcie roku podatkowego stanu faktycznego, a
    nie do jego kreowania. Zatem w niniejszej sytuacji wystawione informacje odzwierciedlają
    zaistniały w tamtym czasie stan faktyczny, a więc wysokość pobranych przez płatnika –
    Państwa – zaliczek na podatek i składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne.
    Zatem, nie powinni Państwo korygować pobranych i wpłaconych na konto organu
    podatkowego zaliczek na podatek dochodowy oraz deklaracji PIT-4R (deklaracji rocznych o
    pobranych zaliczkach na podatek dochodowy) i informacji PIT-11 (Informacji o
    przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek
    dochodowy) za lata 2017-2023.
    Powstałe różnice należy uwzględnić na bieżąco, w momencie dokonania rozliczeń z
    pracownikami, z uwzględnieniem przyjętego przez Państwa sposobu uregulowania
    należności wobec ZUS w zakresie składek.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.