Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.671.2025.4.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Opodatkowanie przychodu uzyskanego z tytułu najmu
nieruchomości położonej w Zjednoczonych Emiratach
Arabskich w Polsce, w formie ryczałtu od przychodów
ewidencjonowanych, metodą proporcjonalnego odliczenia.
Słowa kluczowe: Belgia
Unia Europejska (Wspólnota Europejska)
Zjednoczone Emiraty Arabskie
najem
opodatkowanie
stawka-stawki ryczałtu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 9a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 29 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Do 2022 r. mieszkała Pani wraz z rodziną i studiowała w Polsce. Od 2022 r. jest Pani
    rezydentem Belgii i pracuje w strukturach instytucji Unii Europejskiej. Nie osiąga Pani
    żadnych dochodów w Polsce. Zamierza Pani nabyć nieruchomość położoną w
    Zjednoczonych Emiratach Arabskich na drodze umowy sprzedaży sporządzonej w
    Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz planuje Pani w przyszłości oddać wyżej
    wymienioną nieruchomość do odpłatnego używania w drodze najmu.
    Uzupełnienie wniosku
    Do 2022 r. miała Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Jest Pani
    pracownikiem tymczasowym w Komisji Europejskiej. Od 2022 r. zamieszkuje Pani na
    terytorium Belgii. Nie zamierza Pani prowadzenia działalności gospodarczej. Umowa
    sprzedaży nieruchomości będzie zawarta w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
    Pytania
    1. Czy osiągając przychód z najmu lub dzierżawy nieruchomości położonych poza
      terytorium Unii Europejskiej będzie Pani podlegać nieograniczonemu obowiązkowi
      podatkowemu z tytułu tych przychodów na terytorium Polski zgodnie z art. 3 ust. 1
      ustawy o PDOF, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania
      zawartych między Polską i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, tj. z zastosowaniem
      metody proporcjonalnego odliczenia?
    2. Jeśli tak, czy w przypadku rozliczeń w Polsce przysługuje Pani wybór opodatkowania
      ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (8,5% do 100.000 zł i 12,5% od
      nadwyżki ponad tę kwotę) lub na zasadach ogólnych z zastosowaniem skali
      podatkowej (stawka 18% oraz 32% po przekroczeniu dochodu 85.528 zł)?
    Pani stanowisko w sprawie

    W Pani ocenie, przychody z najmu nieruchomości będą opodatkowane w Polsce (na
    podstawie stawki ryczałtowej lub z zastosowaniem skali podatkowej) w związku z
    zachowaniem miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce (na podstawie art.
    13 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Ustawa wyjaśnia przy tym, kogo uważa się za osobę mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy jest to osoba fizyczna, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z artykułem 343 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja
    skonsolidowana – Dz. Urz. UE C 326/47 z 26.10.2012):
      Unia korzysta na terytorium Państw Członkowskich z przywilejów i immunitetów
      koniecznych do wykonywania jej zadań, na warunkach określonych w Protokole z 8
      kwietnia 1965 roku w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej. Jest tak
      również w przypadku Europejskiego Banku Centralnego i Europejskiego Banku
      Inwestycyjnego.
    Protokół (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE C 326/1
    z 26.10.2012) jest dołączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu
    Unii Europejskiej.
    Zgodnie z artykułem 13 tego protokołu:
      Przy stosowaniu podatku dochodowego, podatku majątkowego oraz podatku od
      spadku, a także stosując konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte
      między Państwami Członkowskimi Unii, uznaje się, że urzędnicy i inni pracownicy Unii,
      którzy osiedlają się na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż kraj ich miejsca
      zamieszkania dla celów podatkowych, w momencie dołączenia do służb Unii, i
      wyłącznie z tytułu wykonywania swoich obowiązków na rzecz Unii zarówno w kraju ich
      faktycznego zamieszkania i kraju zamieszkania dla celów podatkowych, zachowują
      miejsce zamieszkania w tym ostatnim, pod warunkiem że kraj ten należy do Unii.
      Niniejsze postanowienie stosuje się także do współmałżonka, w zakresie w jakim nie
      wykonuje on działalności zawodowej oraz do dzieci pozostających na utrzymaniu i pod
      opieką osób, o których jest mowa w niniejszym artykule.

      Mienie ruchome należące do osób, o których mowa w pierwszym akapicie, znajdujące
      się na terytorium, w którym osoby te przebywają, jest zwolnione z podatku od spadku
      w tym państwie; w celu ustalenia takiego podatku uznaje się za znajdujące się w kraju
      stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem praw państw trzecich oraz ewentualnego
      stosowania postanowień międzynarodowych konwencji dotyczących podwójnego
      opodatkowania.
      Miejsce zamieszkania uzyskane wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji w innych
      organizacjach międzynarodowych nie jest brane pod uwagę przy stosowaniu
      postanowień niniejszego artykułu.
    Jak wynika z postanowień powołanych regulacji, jeśli pracownik służb Unii osiedla się na
    terytorium Państwa Członkowskiego innego niż kraj jego miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych, przy czym:
    · osiedla się w momencie dołączenia do grona pracowników służb Unii i wyłącznie z tytułu
      wykonywania swoich obowiązków na rzecz służb Unii, oraz
    · kraj jego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych należy do Unii Europejskiej,
    to dla celów stosowania:
    · podatku dochodowego,
    · konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych między Państwami
      Członkowskimi Unii Europejskiej,
    zarówno w kraju faktycznego zamieszkania (kraju, w którym się osiedlił) i kraju
    zamieszkania dla celów podatkowych zachowuje miejsce zamieszkania w kraju
    zamieszkania dla celów podatkowych.
    Zgodnie z art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr
    78 poz. 483 ze zm.):
      Ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw
      Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest
      bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy.
      Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma
      pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.
      Jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy konstytuującej
      organizację międzynarodową, prawo przez nią stanowione jest stosowane
      bezpośrednio, mając pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami.
    Z opisu zdarzenia wynika, że do 2022 r. miała Pani nieograniczony obowiązek podatkowy
    w Polsce. Jest Pani pracownikiem tymczasowym w Komisji Europejskiej. Od 2022 r.
    zamieszkuje Pani na terytorium Belgii. W tej sytuacji mają do Pani zastosowanie przywileje
    określone w art. 13 Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii
    Europejskiej. Pomimo faktycznego mieszkania na terytorium Belgii, dla celów podatku
    dochodowego zachowuje Pani status osoby, która ma miejsce zamieszkania w Polsce.
    Zarówno Polska, jak i Królestwo Belgii będą Panią uważały za osobę o nieograniczonym
    obowiązku podatkowym w Polsce.
    Przepisy Protokołu mają pierwszeństwo stosowania przed art. 3 ust. 1-2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – określają, że ma Pani nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce (tak, jakby nie zmieniła Pani faktycznego miejsca zamieszkania w
    Polsce).
    Odnosząc się do opodatkowania przychodów z tytułu najmu nieruchomości położonej w
    Zjednoczonych Emiratach Arabskich, zastosowanie znajdą odpowiednie uregulowania
    Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów

    Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się
    od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Abu Zabi
    dnia 31 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 81 poz. 373 ze zm.; dalej: „Umowa”).
    Powołana wyżej umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania została zmieniona
    Protokołem z dnia 11 grudnia 2013 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 312), zmieniającym umowę
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, który wszedł w życie z dniem
    1 maja 2015 r., a zmiany przewidziane w Protokole mają zastosowanie do dochodów
    osiąganych od dnia 1 stycznia 2016 r.
    Jednocześnie zarówno Polska, jak i Zjednoczone Emiraty Arabskie notyfikowały ww.
    Umowę do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa
    podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r. poz.
    1369). Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski jest dzień 1 lipca 2018
    r., natomiast dla Zjednoczonych Emiratów Arabskich dzień 1 września 2019 r.
    Przepisy Konwencji MLI stosowane są równolegle z przepisami umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania (Konwencja MLI nie działa jak protokół zmieniający). W
    praktyce przepisy Konwencji MLI mają pierwszeństwo przed regulacjami umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania (tzn. jeśli przepisy umowy będą sprzeczne z przepisami
    Konwencji MLI, to przepisy Konwencji MLI będą miały zastosowanie jako akt późniejszy).
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 Umowy:
      Dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochody z eksploatacji
      gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Stosownie do art. 6 ust. 2 Umowy:
      Określenie „majątek nieruchomy” posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się według
      prawa tego Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w
      każdym przypadku mienie należące do majątku nieruchomego, żywy i martwy
      inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których zastosowanie mają
      przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, budynki, prawa
      użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych
      świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji pokładów mineralnych,
      źródeł i innych zasobów naturalnych; statki, barki, pojazdy drogowe oraz statki
      powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
    Jak stanowi art. 6 ust. 3 Umowy:
      Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu pochodzącego z bezpośredniego
      użytkowania, najmu, jak również każdego innego rodzaju użytkowania majątku
      nieruchomego.
    Powyższe zapisy należy interpretować zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji
    (OECD) (pkt 1 Komentarza do art. 6) przyjmując, że ust. 1 przyznaje prawo do
    opodatkowania dochodu z majątku nieruchomego państwu źródła, tzn. państwu, w
    którym znajduje się majątek będący źródłem dochodu. Ta praktyka wynika z faktu, że
    zawsze istnieje bardzo ścisły związek gospodarczy między źródłem dochodu i państwem
    źródła.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

    Użyty w art. 6 ust. 1 Umowy zwrot „może być opodatkowany w tym drugim państwie”
    oznacza, że o tym czy dochód będzie tam opodatkowany zdecyduje wyłącznie dane
    państwo, którego prawa taki zapis dotyczy i które z prawa do opodatkowania takich
    dochodów może zrezygnować. Określenie „może być opodatkowany” nigdy nie zezwala
    podatnikowi na wybór miejsca opodatkowania, lecz daje możliwość opodatkowania
    dochodu danemu państwu, gdy jego wewnętrzne prawo przewiduje takie opodatkowanie,
    czyli jest to przywilej danego państwa, a nie podatnika. Równocześnie powyższe oznacza
    brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym położony jest
    majątek nieruchomy.
    Wobec powyższego dochód z najmu nieruchomości położonej w Zjednoczonych
    Emiratach Arabskich podlega opodatkowaniu zarówno w państwie położenia majątku
    będącego źródłem dochodu, tj. w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, jak i w państwie
    rezydencji, tj. w Polsce.
    W celu uniknięcia podwójnego opodatkowania należy zastosować metodę unikania
    podwójnego opodatkowania wynikającą z art. 24 ust. 1 lit. a) Umowy, zgodnie z którym w
    przypadku Polski:
      Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który
      zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w
      Zjednoczonych Emiratach Arabskich, wówczas Polska zezwoli na odliczenie od
      podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w
      Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć
      tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na
      dochód lub zyski majątkowe osiągnięte w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
    Tak więc do dochodów, które Pani uzyska z tytułu najmu nieruchomości położonej w
    Zjednoczonych Emiratach Arabskich, zastosowanie znajdzie metoda proporcjonalnego
    odliczenia, o której mowa w art. 27 ust. 9 lub 9a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W świetle art. 27 ust. 9 tej ustawy:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej
      w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie
      zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z
      dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
      W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się
      kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie
      to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem
      odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
    Zgodnie z treścią art. 27 ust. 9a ww. ustawy:
      W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie
      dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone
      w ust. 9 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z polskim prawem podatkowym, jeżeli najem nie jest związany z prowadzoną
    działalnością gospodarczą stanowi odrębne źródło przychodów określane jako tzw.
    „najem prywatny”.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy, źródłem przychodów jest:

      najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą.
    Art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
      określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Na podstawie art. 6 ust. 1a ww. ustawy:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o
      podatku dochodowym.
    Jak wynika z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a tej ustawy:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 12 ww. ustawy, do przychodów m.in. z najmu przepisy art.
    27 ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.
    W konsekwencji przychody uzyskane przez Panią z tytułu najmu nieruchomości położonej
    w Zjednoczonych Emiratach Arabskich będą opodatkowane w Polsce w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych oraz podlegają opodatkowaniu z zastosowaniem
    metody proporcjonalnego odliczenia określonej w art. 27 ust. 9 lub 9a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.