Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-643/10/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-02-17
Teza: Czy udzielana klientom apteki bonifikata, która rzeczywiście obniża przychód ze sprzedaży, może obniżać podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym?
Słowa kluczowe: apteka; bonifikaty; paragon-paragon fiskalny; przychód; przychód-przychód nienależny; rabaty
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2010 r. (data wpływu 24 listopada 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 lutego 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wysokości przychodu z tytułu sprzedaży detalicznej leków – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2010 r. złożono ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 2 lutego 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wysokości przychodu z tytułu sprzedaży detalicznej leków.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej leków i paraleków w aptece na podstawie koncesji wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Farmaceutycznego. Apteka przy sprzedaży niektórych towarów objętych cenami urzędowymi i umownymi, w tym preparatów objętych refundacją Narodowego Funduszu Zdrowia, udziela bonifikat polegających na obniżeniu w momencie dokonania sprzedaży kwoty do zapłaty przez klienta apteki o określoną wartość kwotową lub procentową. Skutkuje to uiszczaniem przez kupujących łącznej należności niższej od sumy wartości jednostkowych towarów. Stanowi to istotny element polityki gospodarczej, dzięki któremu obniża się cenę towarów, o czym kupujący jest informowany i na co wyraża zgodę.

Sprzedaż detaliczna odbywa się na podstawie paragonów fiskalnych, na których udzielona bonifikata pomniejsza ostateczną ogólną kwotę do zapłaty. Na tej podstawie do kasy apteki wpływa wyłącznie kwota po bonifikacie, a zatem faktycznie zapłacona przez klienta. Wartość bonifikat nie jest uwzględniona w raporcie dobowym z kasy fiskalnej, a jedynie w ewidencji komputerowej programu informatycznego. Z tego powodu powstaje różnica pomiędzy raportem fiskalnym dobowym lub miesięcznym oraz rzeczywistym obrotem, który jest pomniejszony o te bonifikaty w odpowiednich zestawieniach komputerowych. Na podstawie zestawień komputerowych istnieje możliwość prowadzenia w sposób prawidłowy ewidencji udzielonych bonifikat i przyporządkowania ich do konkretnych stawek podatku od towarów i usług w wykazanym obrocie, a zatem istnieje możliwość dokonania autokorekty podatku od towarów i usług w oparciu o rzeczywisty, a nie fikcyjny obrót.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:

1.  Czy udzielana klientom apteki bonifikata, która rzeczywiście obniża przychód ze sprzedaży, może obniżać podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym?
2.  Czy w opisanym stanie faktycznym Spółka ma prawo pomniejszyć obrót, a w związku z tym również podatek należny o wartość udzielonych bonifikat wynikających z zestawień sprzedaży wykazujących kwoty sprzedaży, kwoty bonifikat, a w związku z tym kwoty faktycznie osiągniętego przychodu?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Zagadnienie dotyczące podatku od towarów i usług będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy – w części odnoszącej się do pytania pierwszego – rabat finansowy nazywany jest również bonifikatą. Polega on na obniżce ceny sprzedaży towarów na rzecz nabywcy. Bonifikata taka udzielana jest w momencie sprzedaży klientom apteki, a więc kwoty udzielonych bonifikat zmniejszają przychód ze sprzedaży. Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu udzielonych bonifikat oraz pomniejszone o należny podatek od towarów i usług. A zatem, udzielone bonifikaty zmniejszające cenę sprzedaży powinny obniżać podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.) – dalej: ustawa – przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont – art. 12 ust. 3 ustawy.

Ponadto, do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług (art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy).

Jako że ustawy podatkowe nie definiują pojęcia „bonifikata”, należy w tym względzie odnieść się do definicji słownikowych. Według Słownika Języka Polskiego PWN, pod redakcją M. Szymczyka, Warszawa 1996, str. 178, bonifikata to zmniejszenie ustalonej ceny towaru lub usługi; zniżka od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę, opust, rabat.

Jak wynika z powołanych regulacji prawnych przychodem z tytułu prowadzenia apteki są kwoty należne z tytułu sprzedaży leków (paraleków) po wyłączeniu wartości udzielonych bonifikat. Wartość udzielonych bonifikat pomniejsza więc przychód z prowadzonej działalności gospodarczej. W praktyce, przychodem apteki są faktycznie osiągnięte utargi dzienne ze sprzedaży leków lub materiałów medycznych oraz kwoty otrzymanej refundacji ceny leku lub materiału medycznego wydawanego ubezpieczonemu bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub częściową odpłatnością. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż bonifikatę będącą rodzajem rabatu należy zastosować do tej części należności, która naliczana jest w momencie sprzedaży leku, t.j. bez uwzględnienia części ceny objętej refundacją. Tak naliczona bonifikata, po pomniejszeniu o należny podatek od towarów i usług, stanowi – co do zasady – podstawę uprawniającą do zmniejszenia przychodu będącego wynikiem dokonanej sprzedaży. Za datę powstania przychodu uważa się dzień wydania leków.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Ustawa odwołuje się więc do norm prawa bilansowego, co oznacza, iż podstawą zapisów w księgach rachunkowych – w myśl art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, ze zm.) – są dowody stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane dowodami źródłowymi.

Ustawodawca nie narzuca żadnych technicznych rozwiązań co do sposobu dokumentowania przychodów, podkreśla natomiast, że prowadzona ewidencja rachunkowa ma zapewnić określenie dochodu i podstawy opodatkowania oraz należnego podatku.

Jak wcześniej wskazano, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie regulują kwestii dokumentowania bonifikat. Jeżeli zatem dokumenty, na podstawie których dokonywane są księgowania udzielanych klientom bonifikat są, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o rachunkowości, rzetelne, t.j. zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, której dotyczą, kompletne, zawierające co najmniej dane określone w art. 21 tej ustawy, wówczas przychodem Wnioskodawcy ze sprzedaży farmaceutyków jest kwota faktycznie zapłacona przez nabywcę. Udzielenie bonifikaty ma tym samym wpływ na obniżenie podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie oceny stanowiska Spółki w odniesieniu do powiązanego z nim pytania, wpisanych w nakreślony wnioskiem stan faktyczny. Ocena ta nie przesądza natomiast o prawidłowości stosowanego sposobu dokumentowania tychże bonifikat, gdyż stanowi to domenę odrębnego postępowania podatkowego bądź kontrolnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.