Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.598.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Określenie czy zaprojektowanie, wykonanie i dostarczenie
materiałów reklamowych do Klientów stanowi
wewnątrzwspólnotową dostawę towarów podlegającą
opodatkowaniu według stawki 0%.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
kontrahent-kontrahent zagraniczny
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy
    zaprojektowanie, wykonanie i dostarczenie materiałów reklamowych do Klientów stanowi
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu według stawki 0%.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca – (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) jest
    przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w branży reklamowej (agencja
    reklamowa). Przeważający przedmiot działalności Wnioskodawcy to działalność agencji
    reklamowych (PKD 73.11Z).
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

    Wnioskodawca świadczy na rzecz swoich Klientów usługi reklamowe lub dokonuje
    dostawy towarów (materiałów reklamowych).
    W ramach świadczenia usług reklamowych, Wnioskodawca wykonuje dla Klientów
    projekty materiałów reklamowych i wysyła Klientom pliki graficzne zawierające takie
    projekty. W takiej sytuacji Wnioskodawca rozpoznaje świadczenie usług w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W ramach dostawy towarów Wnioskodawca dostarcza Klientom materiały reklamowe. W
    takiej sytuacji Wnioskodawca rozpoznaje dostawę towarów w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług. Przedmiotem niniejszego wniosku są przypadki, w których
    Wnioskodawca dokonuje sprzedaży materiałów reklamowych (dostawa towarów)
    wykonanych przez Wnioskodawcę według indywidualnego zamówienia Klienta. Wniosek
    nie obejmuje przypadków świadczenia usług reklamowych przez Wnioskodawcę
    (projektowanie). Wnioskodawca, w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej,
    współpracuje z kontrahentami z Polski oraz z Unii Europejskiej: z Niemiec, Holandii, Belgii,
    Austrii, Luksemburga, Irlandii.
    Przedmiotem niniejszego wniosku jest dostawa realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz
    Klientów zarejestrowanych i prowadzących działalność na terenie Unii Europejskiej.
    Wnioskodawca nie świadczy usług i nie dokonuje dostawy towarów na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej czy rolników ryczałtowych.
    Klienci Wnioskodawcy, do których dostawa objęta jest niniejszym wnioskiem, to podmioty
    gospodarcze zarejestrowane i prowadzące działalność na terenie Unii Europejskiej. Klienci
    Ci zlecają Wnioskodawcy produkcję materiałów reklamowych, które ułatwiają proces
    sprzedaży lub mogą przyczynić się do zwiększenia sprzedaży produktów (...) w Unii
    Europejskiej.
    Wnioskodawca zastrzega, że nie ponosi odpowiedzialności za efekt i sposób
    wykorzystywania materiałów reklamowych dostarczanych Klientom.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy:
    1) nie obejmuje kwestii efektywności sprzedaży,
    2) nie jest uzależnione od wyników finansowych Klientów,
    3) nie jest reglamentowane jakimikolwiek wskaźnikami typu success fee,
    4) jest niezależne od tego, czy i w jakim stopniu oraz w jaki sposób materiały reklamowe
      dostarczone Klientowi zostaną przez Klienta faktycznie wykorzystane.
    Jak zaznaczono w opisie stanu faktycznego, Klientami Wnioskodawcy, których dotyczy
    wniosek są podmioty z krajów Unii Europejskiej prowadzące działalność gospodarczą na
    terenie UE w zakresie której oferują do sprzedaży produkty (...), w szczególności (...).
    Kontakty do Klientów z Unii Europejskiej Wnioskodawca pozyskuje:
    1) od dystrybutorów (...),
    2) od przedstawicieli handlowych współpracujących z takimi dystrybutorami (...) w krajach
      Unii Europejskiej (na zasadzie polecenia usług Wnioskodawcy),
    3) samodzielnie na miejscu podczas delegacji i wyjazdów zagranicznych pracowników
      Wnioskodawcy. Wnioskodawca dostarcza tym Klientom materiały reklamowe
      wspomagające proces sprzedaży oferowanych przez nich towarów.
    Wnioskodawca nie świadczy na rzecz Klientów usługi polegającej na doradztwie w
    procesie sprzedaży towarów czy strategii techniki sprzedaży, co wynika m.in. z faktu, że
    specyfika takich usług reklamowych różni się w zależności od kraju sprzedaży. Aktywność
    Wnioskodawcy w tym wypadku sprowadza się do dostarczenia Klientowi gotowych,

    indywidualnych, dopasowanych i wykonanych w oparciu o indywidualne zamówienie
    materiałów reklamowych.
    Te materiały reklamowe to:
    1) wyklejki witryn sklepowych i drzwi wejściowych,
    2) naklejki na tablicę wewnętrzną z PVC z logo oraz oznaczeniem kategorii,
    3) tabliczki informacyjne (zewnętrzne i wewnętrzne) wykonane z dibondu lub innych
      materiałów,
    4) ulotki, plakaty, wizytówki, naklejki i inne materiały informujące o otwarciu nowego
      sklepu,
    5) ulotki, plakaty, fiszki cenowe i inne materiały prezentujące ofertę regularną lub
      promocyjną Klienta,
    6) innego rodzaju materiały reklamowe bądź informacyjne.
    Materiały reklamowe dostarczane przez Wnioskodawcę to zazwyczaj ulotki, gazetki
    promocyjne, plakaty czy fiszki cenowe służące do skutecznej, czytelnej i atrakcyjnej
    wizualnie komunikacji promocji. Wnioskodawca dostarcza również swoim Klientom
    witryny sklepowe, to jest naklejki, plakaty, szyldy, tablice, banery reklamowe lub innego
    rodzaju oznaczenia zawierające informację reklamową (nazwa sklepu, rodzaj
    sprzedawanych wyrobów: „(...)” lub podobną informację o kategoriach asortymentowych,
    godziny otwarcia sklepu, numer telefonu, adres strony www sklepu, itp.).
    Każdy rodzaj materiału reklamowego różni się od siebie z uwagi na to, że treść witryn,
    ulotek, gazetek promocyjnych, plakatów czy fiszek cenowych jest każdorazowo
    uzależniona od danych konkretnego Klienta, jego aktualnego asortymentu czy zakresu
    promocji, a w szczególności od wytycznych przekazanych przez Klienta w ramach
    składanego przez niego zamówienia.
    Otrzymane przez Wnioskodawcę od Zleceniodawcy wytyczne zawierają wskazanie, jaka
    treść ma się znaleźć na określonym materiale reklamowym. Wnioskodawca nie określa
    samodzielnie zawartości materiału reklamowego i nie ma wpływu na jego treść.
    Wnioskodawca w ramach opisywanej we wniosku dostawy towarów nie zajmuje się
    bowiem strategią sprzedaży czy działalnością mającą na celu doradzanie Klientom, np. w
    zakresie w jaki sposób Klienci mogliby zwiększyć swoją sprzedaż lub jak zastosować
    materiały reklamowe, aby zmaksymalizować ich efektywność.
    W praktyce Wnioskodawca otrzymuje od Klienta informacje zwierające:
    1) wykaz towarów, które mają zostać opisane na przygotowywanym dla Klienta materiale
      reklamowych (ulotce, gazetce, fiszce, plakacie, witrynie itp.) celem uatrakcyjnienia
      prezentacji oferty Klienta;
    2) informacje o tym, jakie ceny produktów mają być umieszczone na materiałach
      reklamowych;
    3) informacje o tym, jakiego rodzaju styl graficzny, czcionkę, kolorystykę i oznaczenia
      należy zastosować w projektowanym materiale reklamowym.
    Wnioskodawca w procesie przygotowania materiałów reklamowych rozpoczyna od
    sporządzenia projektu graficznego każdego rodzaju materiałów reklamowych.
    Wnioskodawca sporządza projekty w oparciu o wykorzystywane w swojej działalności
    specjalistyczne oprogramowanie komputerowe do tworzenia takich projektów czy grafik.
    W tym zakresie Wnioskodawca działa również w oparciu o posiadane, blisko
    trzynastoletnie, doświadczenie w branży i wypracowane schematy postępowania oraz
    najlepsze praktyki realizacji tego typu prac.

    Przykładowo, Wnioskodawca w procesie projektowania witryny na drzwi czy okna
    sklepowe jest w stanie zaprojektować tę witrynę w taki sposób, aby wielkość liter i
    umieszczenie informacji w danym miejscu charakteryzowała się widocznością i estetyką.
    Projektując ulotki, gazetki promocyjne czy fiszki Wnioskodawca bierze pod uwagę rodzaj
    asortymentu, okres roku kalendarzowego, święta czy inne wydarzenia lub elementy
    związane z tego typu okolicznościami. Każdorazowo jednak Wnioskodawca działa w
    oparciu o ścisłe wytyczne Klientów i stosuje się rygorystycznie do tych wytycznych i
    oczekiwań. Materiały reklamowe dostarczane przez Wnioskodawcę zawsze zawierają
    informacje otrzymane od Klientów Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie ponosi
    odpowiedzialności za zawartość materiałów reklamowych i za wykorzystywanie znaków
    towarowych innych przedsiębiorców. Na tych materiałach reklamowych Wnioskodawca
    umieszcza informacje o towarach, firmach, cenach, a także logo innych przedsiębiorców -
    każdorazowo po otrzymaniu tych informacji od Klientów i w zakresie otrzymanym od
    Klientów. Zadaniem Wnioskodawcy jest bowiem zaprojektowanie i dostarczenie do Klienta
    materiałów reklamowych w sposób estetyczny i atrakcyjny wizualnie, ale dokładnie na
    podstawie i z wykorzystaniem informacji uzyskanych od Klientów.
    Wnioskodawca w ramach swojego wynagrodzenia nie przenosi na Klientów praw
    autorskich do utworów w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych do projektów. Wnioskodawca nie otrzymuje odrębnego wynagrodzenia za
    usługę zaprojektowania ulotki, gazetki reklamowej, witryny czy fiszki. Jest to element
    kompleksowego zlecenia dostarczenia materiałów reklamowych (na które to zlecenie
    składa się nie tylko projekt, ale i przygotowanie do druku, druk i dostarczenie wykonanego
    materiału reklamowego).
    Po akceptacji projektu graficznego materiału reklamowego przez Klienta, Wnioskodawca
    przystępuje do przygotowania materiałów reklamowych do wydruku i następnie zleca ich
    druk (bądź wykonanie inną techniką) swoim podwykonawcom. Podwykonawcy
    Wnioskodawcy to firmy znajdujące się na terenie Polski, wykorzystujące do wykonania
    zlecenia własne zasoby i surowce. Wnioskodawca nie wykorzystuje materiałów
    powierzonych przez Klientów, ale produkuje materiały reklamowe we własnym zakresie,
    korzystając z podwykonawstwa polskich firm, z którymi współpracuje (w szczególności, ale
    nie wyłącznie, drukarni).
    Wybór materiału i technologii wykonania materiału reklamowego należy ostatecznie do
    Klienta Wnioskodawcy (może to być papier, tektura, dibond - to płyta wykonana z dwóch
    arkuszy aluminium połączonych polietylenowym rdzeniem o niskiej gęstości, metal,
    plastik, folia, itp.). Wnioskodawca w ramach realizowanej dostawy, w oparciu o
    doświadczenie własne i swoich podwykonawców może rekomendować optymalne
    rozwiązania w tym zakresie. Niemniej jednak doradztwo w zakresie technologii wykonania
    materiałów reklamowych nie jest odrębną usługą i składa się na cały proces realizacji
    zamówienia, stanowiąc jedynie pochodną faktu związanego z wytworzeniem materiałów
    reklamowych. Wnioskodawca nie oczekuje (dodatkowego) wynagrodzenia w związku z
    przekazaniem tego typu informacji czy wskazówek swoim Klientom. Ilość sztuk danego
    materiału reklamowego określa Klient Wnioskodawcy. Ta ilość może się zmienić, ale wiąże
    się to również ze zmianą wysokości Wynagrodzenia Wnioskodawcy i ewentualnie wpływa
    na termin wykonania zlecenia.
    Schemat wytworzenia i dostarczenia materiałów reklamowych jest więc zawsze taki sam i
    składa się z następujących etapów:
    • projekt,
    • przygotowanie do druku lub innej techniki produkcji,
    • produkcja, czyli najczęściej, ale nie wyłącznie, druk,
    • dostarczenie zamówionego towaru do Klienta.

    Wnioskodawca wyraźnie zaznacza, że w zdecydowanej większości przypadków zakres
    zamówienia jest inny, co wynika z następujących względów:
    1) każdorazowo inna jest ilość materiałów reklamowych zamawianych u Wnioskodawcy, co
      jest oczywiste z uwagi na zakres reklamy, okres roku, kraj, z którego pochodzi
      zamówienie czy wreszcie zakres, rozmiar czy charakter prowadzonej przez Klienta
      działalności gospodarczej,
    2) każdorazowo inny jest zestaw wytycznych i informacji przekazanych przez Klienta – w
      szczególności lista produktów, ich ceny, informacje dotyczące okresu obowiązywania
      oferty, wytyczne dotyczące stylu graficznego, kolorów i czcionek itp.
    3) przedmiot zamówienia może obejmować każdy rodzaj materiałów reklamowych
      stosowanych zazwyczaj przez Klientów do promocji i reklamy, albo obejmować tylko
      wybrane materiały reklamowe. Może obejmować typowe i zamawiane cyklicznie
      materiały reklamowe w postaci ulotek, plakatów i gazetek, których termin
      obowiązywania jest określony i obejmuje najczęściej kilka tygodni, powodując
      nieaktualność materiału po upływie tego czasu, ale może też obejmować zamawiane
      sporadycznie oznaczenia reklamowe witryn sklepu, których termin obowiązywania i
      żywotność są znacznie dłuższe.
    4) zamówienia nie są stałe, ani też ich częstotliwość nie jest z góry określona. Nie da się ich
      zaplanować w dłuższej perspektywie czasu. Wnioskodawca przyjmuje zamówienia z
      wyprzedzeniem. Zdarza się, że zakres zamówienia zostaje rozszerzony lub ograniczony
      albo termin realizacji zamówienie zostaje przesunięty w czasie (np. w przypadku
      opóźnienia w dostawie materiału reklamowego do kraju Unii Europejskiej lub
      problemów z produkcją materiału).
    Wnioskodawca otrzymuje zamówienia od Klientów (bez względu na kategorię Klienta)
    zarówno mailowo jak i za pośrednictwem komunikatorów internetowych lub podczas
    rozmowy telefonicznej. Zazwyczaj otrzymanie zamówienia polega na tym, że Klient
    /potencjalny Klient składa Wnioskodawcy zapytanie ofertowe opisując zakres zamówienia
    i planowany termin jego wykonania, oczekując oferty Wnioskodawcy.
    Po przyjęciu Oferty przez Klienta, Wnioskodawca przystępuje do wykonania zamówienia.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest ustalane z góry i obejmuje całość wykonanych prac.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy nie jest podzielone na części, na przykład odpowiednio za
    sporządzenie projektu, za doradztwo, za przygotowanie do druku, za druk, za
    dostarczenie przesyłki itp. Wysokość wynagrodzenia może ulec zmianie tylko w
    przypadkach natury obiektywnej, np. gdyby zmianie uległa ilość materiałów reklamowych
    zamówionych przez Klienta lub gdyby Klient odstąpił od zlecenia z uzasadnionych
    powodów. Wynagrodzenie Wnioskodawcy podlega stawce VAT 23% - jako sprzedaż
    krajowa w przypadku, gdy Klientami Wnioskodawcy są odbiorcy z Polski, lub podlega
    stawce 0% jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (klienci z Unii Europejskiej).
    Przedmiotem niniejszego wniosku jest kategoria dostaw na rzecz klientów z Unii
    Europejskiej, będących podatnikami VAT, którą to dostawę Wnioskodawca rozpoznaje
    jako WDT.
    Po wykonaniu materiałów reklamowych:
    1) dostawa jest dokonywana na rzecz nabywcy, który posiada właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej (aktywny numer unijny VAT - jego ważność można
      sprawdzić na stronie internetowej VIES-u, czyli platformy Komisji Europejskiej);

    2) Wnioskodawca - przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
      okres rozliczeniowy - posiada w swojej dokumentacji dowody, że rzeczy będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały wywiezione z
      terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego
      inne niż terytorium kraju;
    3) Wnioskodawca składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.
    W każdym z tych przypadków Klient Wnioskodawcy otrzymujący zamówione materiały
    podpisuje dokument wywozowy (Potwierdzenie Odbioru Towaru).
    Jak zaznaczył już wcześniej Wnioskodawca, jego działalność jest zróżnicowana i
    każdorazowo zlecenia Wnioskodawcy obejmują inny zakres prac. Niemniej jednak
    zazwyczaj typowe czynności Wnioskodawcy (różniące się pod względem ilościowym i
    jakościowym - co oczywiste) sprowadzają się do dostarczenia typowemu Klientowi
    Wnioskodawcy materiałów reklamowych w schemacie działań, których sekwencja się
    powtarza. W związku z tym Wnioskodawca oczekuje potwierdzenia, że w typowym
    przypadku, opisanym w tym wniosku Wnioskodawca dokonuje dostawy towarów, a nie
    świadczenia usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, które to
    przepisy są opisane szczegółowo w części uzasadnienia prawnego wniosku.
    Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie jest działalność pocztowa czy
    kurierska, Wnioskodawca nie świadczy usług za wynagrodzeniem w zakresie dostarczania
    przesyłek. Reasumując, w przypadku, gdy Wnioskodawca projektuje, przygotowuje i
    wykonuje (lub zleca wykonanie) na indywidualne zamówienie Klienta i według
    przekazanych przez Klienta treści i wytycznych, następujące rodzaje materiałów
    reklamowych takich jak:
    1. wyklejki witryn sklepowych i drzwi wejściowych,
    2. naklejki na tablicę wewnętrzną z PVC z logo oraz oznaczeniem kategorii,
    3. tabliczki informacyjne (zewnętrzne i wewnętrzne) wykonane z dibondu lub innych
      materiałów,
    4. ulotki, plakaty, wizytówki, naklejki i inne materiały informujące o otwarciu nowego
      sklepu,
    5. ulotki, plakaty, fiszki cenowe i inne materiały prezentujące ofertę regularną lub
      promocyjną Klienta,
    6. innego rodzaju materiały reklamowe bądź informacyjne, które to materiały reklamowe
      są dostarczone Klientowi, wówczas Wnioskodawca dokonuje dostawy towarów, a nie
      świadczenia usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    W typowej dostawie opisanej we wniosku mamy do czynienia ze świadczeniem
    kompleksowym, którego podstawowym i zasadniczym (głównym) celem jest dostawa
    towaru - materiałów reklamowych lub informacyjnych. Dostawa towaru następuje na
    rzecz podatników podatku od wartości dodanej zidentyfikowanych na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju. Natomiast usługa projektowania czy ewentualnie dostarczenia materiałów
    reklamowych ma charakter pomocniczy w stosunku do ww. czynności dostawy towaru.
    Usługa projektowania czy dostarczenia towaru nie ma charakteru samoistnego, nie
    stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do zrealizowania (umożliwienia)
    dostawy przez Wnioskodawcę towaru - materiałów reklamowych lub informacyjnych.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisane we wniosku
    czynności polegające na: zaprojektowaniu, wykonaniu (druku) i dostarczeniu materiałów
    reklamowych, wytworzonych przy wykorzystaniu surowców i zasobów własnych na rzecz
    nabywców (Klientów) posiadających siedzibę na terytorium Unii Europejskiej, którzy są
    podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych na terytorium kraju UE, stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od
    towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2025 roku, poz. 775 ze zm.), dalej; „ustawa o VAT”
    podlegającą opodatkowaniu według stawki 0% zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Opisane we wniosku czynności polegające na: zaprojektowaniu, wykonaniu (druku) i
    dostarczeniu materiałów reklamowych, wytworzonych przy wykorzystaniu surowców i
    zasobów własnych na rzecz nabywców (Klientów) posiadających siedzibę na terytorium
    Unii Europejskiej, którzy są podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi
    na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium kraju UE, stanowi
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11
    marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2025 roku, poz. 775 ze
    zm.), dalej: „ustawa o VAT” podlegającą opodatkowaniu według stawki 0% zgodnie z art.
    41 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz.U.2025.775, z dnia 16 czerwca 2025 r.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 5 opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega również
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...) - art. 7 ust. 1 ustawy.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii - art. 2
    pkt 6 ustawy.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
    · przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem
      art. 2a.
    · przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Natomiast przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Zgodnie z art. 13 ust. 1 Ustawy VAT przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
    W myśl art. 13 ust. 2 Ustawy VAT przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca
    towarów jest:
    1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
      wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju;
    2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
    3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
      podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli
      przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku
      akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą
      przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
    4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym
      niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są
      nowe środki transportu. Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, zgodnie z art. 13
      ust. 3 ustawy VAT, uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym
      mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z
      terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,
      które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez
      niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w
      ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.
    Zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy VAT przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3,
    przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w przypadku gdy:
    1) towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla
      których miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez
      tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;
    2) przemieszczenie towarów następuje w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość;
    3) towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie
      transportu pasażerskiego wykonywanego na terytorium Unii Europejskiej z
      przeznaczeniem dokonania ich dostawy przez tego podatnika na pokładach tych
      pojazdów;
    4) towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika;
    5) towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której
      mowa w ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika, jeżeli przemieszczenie towarów
      następuje na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa
      członkowskiego, do którego dokonywana jest ta wewnątrzwspólnotową dostawa
      towarów;

    6) towary mają być przedmiotem wykonanych na terytorium państwa członkowskiego
      innym niż terytorium kraju na rzecz tego podatnika usług polegających na ich wycenie
      lub wykonaniu na nich prac, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług
      zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju;
    7) towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż
      terytorium kraju, w celu świadczenia usług przez podatnika posiadającego siedzibę
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, który przemieścił lub na rzecz którego
      przemieszczono te towary;
    8) towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące,
      pod warunkiem że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego z uwagi na
      ich przywóz czasowy byłby zwolniony od cła;
    9) przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie
      elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii
      cieplnej lub chłodniczej.
    W myśl art. 13 ust. 6 ustawy VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje,
    jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż
    nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z
    zastrzeżeniem ust. 7.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - miejscem dostawy towarów jest w przypadku
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę
    lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest
    wykonywanie czynności polegających na zaprojektowaniu i wykonaniu (druku) materiałów
    reklamowych, m.in. takich jak ulotki, gazetki promocyjne, plakaty czy fiszki cenowe -
    służące do skutecznej, czytelnej i atrakcyjnej wizualnie komunikacji promocji.
    Wnioskodawca dostarcza również swoim Klientom witryny sklepowe, to jest naklejki,
    plakaty, szyldy, tablice, banery reklamowe lub innego rodzaju oznaczenia na zamówienie
    konkretnych klientów. Wnioskodawca wykonuje powyższe przy wykorzystaniu zasobów i
    surowców własnych lub podwykonawców.
    Wnioskodawca nie wykorzystuje materiałów powierzonych przez Klientów, ale produkuje
    materiały reklamowe we własnym zakresie, korzystając również z podwykonawstwa
    polskich firm, z którymi współpracuje (w szczególności, ale nie wyłącznie - drukarni).
    Wnioskodawca sporządza projekty w oparciu o wykorzystywane w swojej działalności
    specjalistyczne oprogramowanie komputerowe do tworzenia takich projektów czy grafik.
    Projektując ulotki, gazetki promocyjne czy fiszki Wnioskodawca bierze pod uwagę rodzaj
    asortymentu, okres roku kalendarzowego, święta czy inne wydarzenia lub elementy
    związane z tego typu okolicznościami. Każdorazowo jednak Wnioskodawca działa w
    oparciu o ścisłe wytyczne Klientów i stosuje się do tych wytycznych i oczekiwań.
    Wnioskodawca w ramach swojego wynagrodzenia nie przenosi na Klientów praw
    autorskich do utworów w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych do projektów. Wnioskodawca nie otrzymuje odrębnego wynagrodzenia za
    usługę zaprojektowania ulotki, gazetki reklamowej, witryny czy fiszki. Jest to element
    kompleksowego zlecenia dostarczenia materiałów reklamowych (na które to zlecenie
    składa się nie tylko projekt, ale i przygotowanie do druku, druk i dostarczenie wykonanego
    materiału reklamowego). Powyższe czynności Wnioskodawca świadczy w szczególności na
    rzecz podmiotów gospodarczych, które są zarejestrowane i prowadzą działalność na
    terenie Unii Europejskiej (podatnicy podatku od wartości dodanej zidentyfikowani na
    potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego
    innym niż terytorium kraju).

    Przedmiotem wniosku jest określenie co będzie efektem finalnym ww. czynności
    wykonywanych przez Wnioskodawcę, na rzecz kontrahentów mających siedzibę w UE, tj.
    czy będzie to wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów czy też wewnątrzwspólnotowe
    świadczenie usług.
    Należy wskazać, że o kwalifikacji danej czynności jako dostawy towarów, bądź świadczenia
    usług, rozstrzyga każdorazowo zindywidualizowany stan sprawy.
    Z przepisu art. 7 ust. 1 ustawy wynika, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    O przedmiocie świadczenia przesądza zakres oraz specyfika wykonywanych czynności,
    użytych materiałów, obowiązujące klasyfikacje statystyczne oraz treść umów zawartych
    każdorazowo przez podatnika i jego kontrahenta. Jedynie analiza czynników takich jak m.
    in. przedmiot świadczenia, udział materiałów własnych oraz udział materiałów
    powierzonych przez kontrahenta w ogólnym zużyciu materiałów, obowiązki stron, sposób
    wzajemnego rozliczenia, pozwala określić, czy wykonywane czynności powinny być
    traktowane jako usługa, czy też jako dostawa towarów.
    Zasady kwalifikacji danej czynności jako dostawy towaru doprecyzował Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 2 maja 1996 r. - sprawa C-231/94 Faaborg -
    Gelting Linien, w którym uznał, że wytworzenie towaru z materiału własnego
    zleceniobiorcy i przekazanie zleceniodawcy należy traktować jako dostawę towarów. Nie
    mają przy tym znaczenia okoliczności, czy podatnik efekt swoich czynności osiągnął w
    wyniku realizacji własnej woli, czy też działał on na zlecenie zleceniodawcy. Definicje
    zawarte w ustawie o VAT należy interpretować autonomicznie, nie należy dostawy
    towarów na gruncie ustawy o VAT utożsamiać z cywilnoprawną umową dostawy.
    Z analizy powyższego wynika, że w celu uznania czy w przedmiotowej sprawie mamy do
    czynienia z dostawą towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, należy
    rozważyć czy dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    tj. czy w wyniku danej transakcji nabywca będzie mógł faktycznie dysponować rzeczą. W
    związku z powyższym, w przypadku, gdy w wyniku wykonanych czynności zostaje
    wytworzony, z własnego materiału, nowy produkt - ulotka, plakat, fiszka cenowa i inne, a
    następnie przeniesione zostaje prawo do rozporządzania tym produktem na
    zleceniodawcę, to taką czynność należy uznać za dostawę towarów.
    Proces wydrukowania zamówionego towaru takiego jak np. ulotek, plakatów czy fiszek
    cenowych w oparciu o własne materiały (materiały Wnioskodawcy) czy też materiały
    podwykonawcy, jest procesem wytworzenia nowego dobra materialnego (rzeczy), o
    funkcji całkiem odmiennej od tej, związanej z wykorzystanymi materiałami, które staje się
    przedmiotem obrotu w momencie przeniesienia na klienta, który dokonał zamówienia, do
    rozporządzenia nim jak właściciel. Wytworzone w takim procesie produkcyjnym rzeczy są
    towarem, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy, co do których Wnioskodawca - aby klient mógł
    nimi rozporządzać jak właściciel - musi przenieść prawo ich posiadania na nabywcę.
    Kiedy mowa o „przeniesieniu prawa do rozporządzania” nie należy tego zwrotu
    utożsamiać jedynie z przeniesieniem prawa własności w sensie prawnym, gdyż w pojęciu
    tym mieszczą się wszelkie formy przeniesienia prawa, które nabywcy umożliwiają
    rozporządzanie dobrami materialnymi (rzeczami) jak właścicielowi. W tym przypadku
    Wnioskodawca niewątpliwie wyzbywa się własności użytych do tej produkcji materiałów,
    które w ramach tego procesu produkcyjnego przybrały postać rzeczową ulotek, plakatów,
    fiszek cenowych i innych.
    Przeniesienie własności tych towarów na zleceniodawcę wymaga ich wydania, jako rzeczy
    określonych co do gatunku - art. 155 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
    cywilny (Dz.U.2025.1071 tj. z dnia 6 sierpnia 2025 r.), czyli przeniesienia również ich
    posiadania na klienta, co pozwala temu ostatniemu na rozporządzanie tymi rzeczami jak
    właściciel.

    Tym samym, następuje w takim przypadku przeniesienie przez Wnioskodawcę na klienta
    prawa do rozporządzania jak właściciel, wyprodukowanym przez Wnioskodawcę z jego
    materiałów majątkiem rzeczowym, co czyni tę czynność dostawą towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Natomiast dostawa towarów, polegająca na wywozie towarów, to jest gotowych
    materiałów reklamowych (w wyniku czego następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) z terytorium kraju, na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju, w sytuacji gdy nabywcą tych towarów jest
    podatnik podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju będzie stanowić wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 13 ust.
    1 Ustawy VAT.
    W tym przypadku niewątpliwie Wnioskodawca wyzbywa się własności użytych do tej
    produkcji materiałów, surowców i komponentów (papier, klej, tusz, farba, kartony itp.),
    które w ramach tego procesu produkcyjnego przybrały postać rzeczową towaru
    zamówionego przez konkretnego klienta.
    Tym samym w sprawie, w której to Wnioskodawca (lub podwykonawca Wnioskodawcy)
    dostarcza swoje surowce (materiały) wykorzystywane do wykonania określonego towaru,
    będącego przedmiotem zbycia na rzecz kontrahenta, który te towary wykorzystuje w
    dalszej swojej działalności - dojdzie do dostawy towarów.
    Wnioskodawca, w procesie tworzenia materiałów reklamowych korzysta jedynie z
    zasobów i surowców własnych (lub podwykonawcy). Ponadto Wnioskodawca podkreśla,
    że w gestii zainteresowania klienta (zamawiającego) nie jest wykonanie poszczególnych
    usług o samoistnym charakterze, np. samego zaprojektowania, ale przede wszystkim
    dostawa gotowego produktu reklamowego - np. ulotki (dostawa towaru).
    Należy wskazać na wyrok TSUE z dnia 10 marca 2011 r. (sprawy połączone C-497/09, C-499
    /09, C-501/09 oraz C-502/09-EU:C:2011:135), w którym to wyroku Trybunał stwierdził m.in.,
    że: „ustalenie, czy świadczenie złożone, należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy
    jako świadczenie usług wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich
    następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i
    dominujących. (...) elementy charakterystyczne i dominujące powinny być badane z
    perspektywy konsumenta. Badać się również powinno według kryteriów jakościowych, a
    nie tylko ilościowych elementy świadczenia usługi w stosunku do elementów dostawy
    towarów”.
    W kolejnym wyroku, w sprawie C-41/04 (Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV przeciwko
    Staatssecretaris van Financien), TSUE wywiódł, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa
    świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta,
    rozumianego jako przeciętnego konsumenta, są tak ściśle związane, że obiektywnie
    tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny
    charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów
    stosowania podatku VAT.
    Dla Klienta Wnioskodawcy najważniejszym jest otrzymanie gotowego produktu (towaru),
    jakim jest konkretny materiał reklamowy, który to towar, od chwili dostarczenia może
    wykorzystać (rozporządzać nim jak właściciel) na własne cele (promocja).
    Dla uznania z kolei danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi
    zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel).
    Zatem, jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym
    nabywcą, w celu - jak ustalono - przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    dysponowania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas

    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy
    odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.
    Dostawa towarów na terytorium kraju podlega opodatkowaniu właściwą stawką dla
    danego produktu.
    I tak, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-
    12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f
    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%
    (art. 146a pkt 1 ustawy).
    Natomiast w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy,
    stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. W wewnątrzwspólnotowej dostawie
    towarów, w myśl art. 20a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.
    Przepis ten zobowiązuje podatnika rozliczającego podatek z tytułu wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do rozpoznania obowiązku podatkowego 15 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, chyba że przed tym
    dniem podatnik, będący dostawcą towarów, wystawił fakturę. Wówczas obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.
    Zgodnie z art. 20a ust. 1a ustawy w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    wykonywanej w sposób ciągły przez okres dłuższy niż miesiąc uważa się ją za dokonaną z
    upływem każdego miesiąca do czasu zakończenia dostawy tych towarów.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega
    opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem
      wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone
      do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i tam faktycznie opodatkowana. Natomiast drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką VAT 0%. Natomiast w państwie nabywcy następuje
    opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy VAT stawka podatku, o której mowa w ust. 1 (0%), nie ma
    zastosowania, jeżeli:
    1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1,
      lub
    2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w

      art. 100 ust. 8 - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi
      urzędu skarbowego.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy VAT dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są
    następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
      wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
      dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne
      niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi
      (spedytorowi),
    2) (uchylony),
    3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
    4) (uchylony),
    - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt
      2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
      podatnikiem;
    2. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt
      1.
    Według art. 106i ust. 1 ustawy fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z
    zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Mając na uwadze przedstawiony w niniejszym wniosku opis stanu faktycznego oraz
    obowiązujące przepisy Ustawy VAT - zdaniem Wnioskodawcy czynności polegające na:
    zaprojektowaniu, wykonaniu (druku) i dostarczeniu materiałów reklamowych,
    wytworzonych przy wykorzystaniu surowców i zasobów własnych na rzecz nabywców
    (Klientów) posiadających siedzibę na terytorium Unii Europejskiej, którzy są podatnikami
    podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych na terytorium kraju UE, stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od
    towarów i usług.
    Przy spełnieniu warunków określonych w ustawie VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów dokonywana przez Wnioskodawcę, może być opodatkowana stawką 0%.
    Podobne stanowisko zaprezentowane zostało w Interpretacjach Indywidualnych:
    · z dnia 15 stycznia 2013 r. Izba Skarbowa w Łodzi IPTPP1/443-837/12-4/MG,
    · z dnia 18 stycznia 2012 r. Izba Skarbowa w Warszawie IPPP2/443-1187/11-4/JW,
    · z dnia 25 kwietnia 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP1-
      3.4012.101.2018.2.JF,
    · z dnia 11 czerwca 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP1-
      2.4012.298.2025.1.GK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
      niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w
      pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
      przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
      lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
      dostawy są nowe środki transportu.

    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Zgodnie z treścią art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub

      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
        dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
        których mowa w art. 100 ust. 8
      – chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
        wynika, że towary zostały dostarczone
        do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju
        – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony)
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
      – z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące,
      że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają

    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,
    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność
    gospodarczą w branży reklamowej (agencja reklamowa). Wnioskodawca świadczy na rzecz
    swoich Klientów usługi reklamowe lub dokonuje dostawy towarów (materiałów
    reklamowych). W ramach dostawy towarów Wnioskodawca dostarcza Klientom materiały
    reklamowe. Przedmiotem wniosku są przypadki, w których Wnioskodawca dokonuje
    sprzedaży materiałów reklamowych (dostawa towarów) wykonanych przez Wnioskodawcę
    według indywidualnego zamówienia Klienta. Spółka, w prowadzonej przez siebie
    działalności gospodarczej, współpracuje z kontrahentami z Polski oraz z Unii Europejskiej:
    z Niemiec, Holandii, Belgii, Austrii, Luksemburga, Irlandii. Klienci Wnioskodawcy, do
    których dostawa objęta jest wnioskiem, to podmioty gospodarcze zarejestrowane i
    prowadzące działalność na terenie Unii Europejskiej. Klienci zlecają Wnioskodawcy
    produkcję materiałów reklamowych. Aktywność Spółki sprowadza się do dostarczenia
    Klientowi gotowych, indywidualnych, dopasowanych i wykonanych w oparciu o
    indywidualne zamówienie materiałów reklamowych. Te materiały reklamowe to: wyklejki
    witryn sklepowych i drzwi wejściowych; naklejki na tablicę wewnętrzną z PVC z logo oraz
    oznaczeniem kategorii; tabliczki informacyjne (zewnętrzne i wewnętrzne) wykonane z
    dibondu lub innych materiałów; ulotki, plakaty, wizytówki, naklejki i inne materiały
    informujące o otwarciu nowego sklepu; ulotki, plakaty, fiszki cenowe i inne materiały
    prezentujące ofertę regularną lub promocyjną Klienta; innego rodzaju materiały
    reklamowe bądź informacyjne. Na kompleksowe zlecenie dostarczenia materiałów
    reklamowych składa się nie tylko projekt, ale i przygotowanie do druku, druk i
    dostarczenie wykonanego materiału reklamowego. Schemat wytworzenia i dostarczenia
    materiałów reklamowych jest zawsze taki sam i składa się z następujących etapów:
    projekt, przygotowanie do druku lub innej techniki produkcji, produkcja, czyli najczęściej,
    ale nie wyłącznie, druk, dostarczenie zamówionego towaru do Klienta. Po akceptacji
    projektu graficznego materiału reklamowego przez Klienta, Wnioskodawca przystępuje do
    przygotowania materiałów reklamowych do wydruku i następnie zleca ich druk (bądź
    wykonanie inną techniką) swoim podwykonawcom. Podwykonawcy Wnioskodawcy to
    firmy znajdujące się na terenie Polski, wykorzystujące do wykonania zlecenia własne
    zasoby i surowce. Wnioskodawca nie wykorzystuje materiałów powierzonych przez
    Klientów, ale produkuje materiały reklamowe we własnym zakresie, korzystając z
    podwykonawstwa polskich firm, z którymi współpracuje (w szczególności, ale nie
    wyłącznie, drukarni). Przedmiotem wniosku jest kategoria dostaw na rzecz klientów z Unii
    Europejskiej, będących podatnikami VAT, którą to dostawę Wnioskodawca rozpoznaje
    jako WDT.

    Po wykonaniu materiałów reklamowych:
    1) dostawa jest dokonywana na rzecz nabywcy, który posiada właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej (aktywny numer unijny VAT);
    2) Wnioskodawca - przed upływem terminu złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy - posiada w swojej dokumentacji dowody, że rzeczy będące przedmiotem
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) Wnioskodawca składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.
    W każdym z tych przypadków Klient Wnioskodawcy otrzymujący zamówione materiały
    podpisuje dokument wywozowy (Potwierdzenie Odbioru Towaru).
    Wątpliwości Spółki dotyczą określenia czy czynności polegające na: zaprojektowaniu,
    wykonaniu (druku) i dostarczeniu materiałów reklamowych, wytworzonych przy
    wykorzystaniu surowców i zasobów własnych na rzecz nabywców (Klientów)
    posiadających siedzibę na terytorium Unii Europejskiej, którzy są podatnikami podatku od
    wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na
    terytorium kraju UE, stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art.
    13 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu według stawki 0% zgodnie z art. 41 ust. 3
    ustawy.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że
    co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno
    świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, wówczas nie
    powinno być ono sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa
    świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle ze
    sobą związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy. Na świadczenie
    złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji
    określonego celu, tj. do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne
    świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie
    stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem
    jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego
    jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać
    świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego. Jeżeli jednak w skład
    realizowanego świadczenia wchodzą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu
    czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas
    nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Natomiast o tym, czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy też
    kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach
    danego świadczenia ma charakter dominujący (np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w
    sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card
    Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z 27 października 2005 r. w
    sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z
    glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej
    transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak
    właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas
    transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów. Natomiast w przypadku, gdy

    istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także
    wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
    W konsekwencji, w przypadku świadczeń o charakterze złożonym o sposobie
    opodatkowania, decyduje to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym
    świadczeniem kompleksowym czy też z szeregiem jednostkowych świadczeń. Świadczenie
    o charakterze złożonym podlega opodatkowaniu według jednolitych zasad właściwych dla
    świadczenia głównego.
    W analizowanej sprawie, jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawca dokonuje sprzedaży
    materiałów reklamowych (dostawa towarów) wykonanych przez Spółkę według
    indywidualnego zamówienia Klienta. Na kompleksowe zlecenie dostarczenia materiałów
    reklamowych składa się nie tylko projekt, ale i przygotowanie do druku, druk i
    dostarczenie wykonanego materiału reklamowego. Po akceptacji projektu graficznego
    materiału reklamowego przez Klienta, Wnioskodawca przystępuje do przygotowania
    materiałów reklamowych do wydruku i następnie zleca ich druk (bądź wykonanie inną
    techniką) swoim podwykonawcom. Podwykonawcy Wnioskodawcy to firmy znajdujące się
    na terenie Polski, wykorzystujące do wykonania zlecenia własne zasoby i surowce.
    Wnioskodawca nie wykorzystuje materiałów powierzonych przez Klientów, ale produkuje
    materiały reklamowe we własnym zakresie, korzystając z podwykonawstwa polskich firm,
    z którymi współpracuje (w szczególności, ale nie wyłącznie, drukarni). Wnioskodawca w
    ramach swojego wynagrodzenia nie przenosi na Klientów praw autorskich do utworów w
    rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych do projektów.
    Wnioskodawca nie otrzymuje odrębnego wynagrodzenia za usługę zaprojektowania
    materiałów reklamowych w postaci m.in. ulotki, gazetki reklamowej, witryny czy fiszki.
    Doradztwo w zakresie technologii wykonania materiałów reklamowych nie jest odrębną
    usługą i składa się na cały proces realizacji zamówienia, stanowiąc jedynie pochodną faktu
    związanego z wytworzeniem materiałów reklamowych. Wynagrodzenie Wnioskodawcy
    jest ustalane z góry i obejmuje całość wykonanych prac. Wynagrodzenie Wnioskodawcy
    nie jest podzielone na części, na przykład odpowiednio za sporządzenie projektu, za
    doradztwo, za przygotowanie do druku, za druk, za dostarczenie przesyłki itp.
    Mając na uwadze charakter opisanych transakcji należy zgodzić się z Państwem, że w
    opisanych okolicznościach realizowane przez Spółkę na rzecz Klientów świadczenie,
    obejmujące zaprojektowanie materiałów reklamowych, przygotowanie do druku lub innej
    techniki produkcji, produkcję, czyli najczęściej druk oraz dostarczenie zamówionego
    towaru do Klienta, ma charakter kompleksowy i stanowi dostawę towarów. Wszystkie
    czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Klientów tj., m.in. zaprojektowanie,
    wykonanie (druk) i dostarczenie materiałów reklamowych do Klienta są tak blisko ze sobą
    związane, że tworzą w obiektywny sposób jedno niepodzielne świadczenie. Podział tych
    świadczeń byłby sztuczny i nieuzasadniony, biorąc pod uwagę intencje stron transakcji
    oraz okoliczności realizacji zamówienia przez Spółkę. W analizowanej sprawie
    podstawowym i zasadniczym celem jest dostawa towaru - materiałów reklamowych lub
    informacyjnych dla Klienta, natomiast usługa projektowania oraz przygotowania
    (drukowania) materiałów reklamowych ma charakter pomocniczy w stosunku do
    czynności dostawy towaru dla Klienta. Usługa projektowania oraz przygotowania
    materiałów (drukowania) nie ma w tym przypadku charakteru samoistnego, lecz jest
    środkiem do zrealizowania przez Spółkę dostawy towaru (materiałów reklamowych lub
    informacyjnych) dla Klienta.
    W konsekwencji, transakcję dokonywaną przez Spółkę na rzecz Klienta należy uznać za
    świadczenie kompleksowe, na które składa się dostawa towarów wraz z pozostałymi
    wymienionymi we wniosku czynnościami. Zatem, całość świadczenia realizowanego przez
    Państwa Spółkę na rzecz Klienta należy opodatkować z zastosowaniem zasad właściwych
    dla dostawy towarów.
    W dalszej kolejności należy określić czy ww. dostawa towarów do Klienta z innego państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Zatem, jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym
    nabywcą, w celu przeniesienia na konkrety podmiot prawa do dysponowania wywożonym
    towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w
    sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
    w zakupie.
    Jak wynika z treści wniosku Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny i jest
    zarejestrowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka sprzedaje towary
    do konkretnego nabywcy (Klienta), który jest podatnikiem podatku od wartości dodanej
    zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium innego
    niż Polska państwa członkowskiego UE. Jednocześnie Spółka wskazała, że przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiada w swojej
    dokumentacji dowody, że rzeczy będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium
    państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy uznać, że przedstawione we wniosku czynności polegające na: zaprojektowaniu,
    wykonaniu (druku) i dostarczeniu materiałów reklamowych, wytworzonych przy
    wykorzystaniu surowców i zasobów własnych na rzecz nabywców (Klientów) stanowią
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy.
    Odnośnie zaś zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    do Klientów wskazać należy, że opodatkowanie transakcji wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów stawką podatku VAT 0% wymaga spełnienia warunków określonych w
    art. 42 ust. 1 ustawy.
    Zatem w sytuacji, gdy Spółka będzie posiadać w swojej dokumentacji dowody dokonania
    dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy będą
    potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów, to Spółka (przy spełnieniu pozostałych warunków określonych w art. 42
    ustawy) będzie upoważniona do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w
    odniesieniu do transakcji będących przedmiotem wniosku.
    W związku z powyższym, należy zgodzić się z Państwem, że dostawa towarów na rzecz
    Klientów realizowana przez Spółkę stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów,
    która przy spełnieniu warunków wynikających z art. 42 ustawy o VAT, podlega w Polsce
    opodatkowaniu stawką VAT 0%.
    Tym samym, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w
    sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej

    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem
    się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach stanu faktycznego przedstawionych we wniosku.
    Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do
    innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.