Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.516.2023.2.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-11-06
Teza: Koszty uzyskania przychodów - miesięcznie wydatki, które zostaną poniesione na podstawie umowy o pracę na polisę.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; polisa ubezpieczeniowa; pracownik; umowa-umowa o pracę
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 57

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

24 lipca 2023 r. wpłynął Pana wniosek z 13 lipca 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kosztów uzyskania przychodów. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 października 2023 r. (wpływ 25 października 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego
----------------------

Prowadzi Pan działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEiDG jako osoba fizyczna. Pana działalność polega na .., obejmujących zakresem uprawnienia budowlane \`(...)\` We wskazanej działalności prowadzona jest ewidencja na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów - podatek liniowy, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatrudnił Pan w styczniu 2016 r. syna, dalej „pracownika” lub „ubezpieczonego” na umowę o pracę na czas nieokreślony. Do obowiązków pracownika należą czynności biurowo-administracyjne. Dodatkowo od 2018 r. ustanowił Pan pracownika swoim pełnomocnikiem, aby pod Pana nieobecność w firmie mógł Pana zastępować przy podpisywaniu dokumentów i negocjacji umów z kontrahentami. Chcąc w pełni zmotywować swojego pracownika poza wynagrodzeniem zasadniczym założył Pan również w grudniu 2021 r. ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, dalej „polisa” lub „umowa”. W polisie tej jest Pan „ubezpieczającym”, pracownik „ubezpieczonym”, a towarzystwo ubezpieczeniowe „ubezpieczycielem”. Podjął Pan decyzję o ubezpieczeniu wyżej wymienionego pracownika w celu zmotywowania go do efektywnego wykonywania pracy na Pana rzecz, a także w celu budowania stosunku pracownika wobec Pana i podtrzymywaniu trwającego stosunku pracy. Efektywna praca, zaangażowanie pracownika wykonującego obowiązki pracownicze na wskazanym stanowisku przekładają się w pośredni sposób na uzyskiwane przez Pana wyniki finansowe. Dodatkowo opłacanie składek sprzyja większemu zaangażowaniu pracownika w efektywną pracę na Pana rzecz, realizacji wyznaczanych mu celów, kreowaniu określonych i oczekiwanych postaw. Polisa nie wskazuje stanowiska ubezpieczonego, w związku z którym została zawarta umowa, tj. w związku z trwającym stosunkiem pracy, czy też bycie pełnomocnikiem. Pana intencją jest ubezpieczenie swojego pracownika. Planuje Pan zwiększyć zakres możliwości dla pracownika ustanawiając go w przyszłości prokurentem samoistnym i zarządcą sukcesyjnym w swojej firmie. Wszystko zależy od wywiązywania się pracownika z powierzonych mu zadań i funkcji. Na dzień dzisiejszy widzi Pan korzystny wpływ pracy ubezpieczonego i rozwój Pana firmy w związku z jego zatrudnieniem. W ramach polisy opłaca Pan składki i jest Pan jedynym dysponentem części kapitałowej polisy. Umowa nie stanowi grupowej umowy ubezpieczenia, jest indywidualną umową ubezpieczenia i ma charakter ochronno-inwestycyjny, co oznacza że składka podstawowa dzieli się na część ochronną oraz na część funduszową, która jest inwestowana w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe. Polisa składa się z dwóch części: składki ochronnej (podstawowej), która obowiązkowo wpłacana będzie na subkonto podstawowe oraz dobrowolnej składki dodatkowej (kapitałowej), która wpłacana jest na subkonto dodatkowe. Celem polisy jest ochrona życia ubezpieczonego. Wpłaty na część kapitałową na subkonto dodatkowe podwyższają sumę ubezpieczenia na życie ubezpieczonego. Zakres polisy obejmuje wyłącznie ryzyka z 1, 3 i 5 działu według klasyfikacji wymienionej w załączniku do ustawy z 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

Umowa w okresie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto, wyklucza:

· wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od Umowy (rozumianą jako całkowita wartość polisy),

· możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy (rozumianą jako brak cesji na bank lub inny podmiot obcy),

· wypłatę z tytułu dożycia przez ubezpieczonego wieku oznaczonego w umowie.

Umowa zawarta jest na okres 35 lat, a opłaty likwidacyjne występują w pierwszych 10 latach trwania umowy.

Opłacając składki regularne w ramach polisy, wpłaca Pan także dodatkowe środki pieniężne na subkonto składek dodatkowych. Do czasu dokonania cesji praw albo praw i obowiązków z umowy ubezpieczenia przez ubezpieczającego na ubezpieczoną, prawa do jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych przysługują ubezpieczającemu. W drodze umowy cesji, ubezpieczający może przenieść na ubezpieczonego prawa do środków zgromadzonych na polisie, ale również może przenieść obowiązki opłacania składek regularnych w wysokości zadeklarowanej we wniosku o zawarcie umowy ubezpieczenia. Możliwy jest częściowy lub całkowity wykup z polisy bez dokonywania cesji praw lub praw i obowiązków przed upływem 10 lat. Taki częściowy wykup wiąże się z poniesieniem opłat likwidacyjnych, jeżeli będzie dokonany przed upływem 10 lat, chyba że dotyczy konta dodatkowego, tam występują jedynie opłaty za zarządzanie, czyli pobierane co miesiąc przez Towarzystwo od kapitału zgromadzonego na części wolnej. W przypadku śmierci ubezpieczonego w okresie ubezpieczenia, ubezpieczyciel wypłaci uposażonemu lub innej osobie uprawnionej świadczenie z tytułu śmierci w wysokości sumy 20% wartości części bazowej rachunku i 100% wartości części wolnej rachunku oraz większej z 2 wartości: kwoty równej 10-krotności składki regularnej w skali roku, należnej w pierwszym roku polisy, albo kwoty równej wartości części bazowej rachunku.

Nie będzie Pan uposażony do wypłaty świadczenia.

Pytanie
-------

Czy będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, miesięcznie wydatki, które zostaną poniesione na podstawie umowy o pracę na powyżej opisaną polisę, w której ubezpieczającym jest Pan, a ubezpieczonym pracownik (Pana syn)?

Pana stanowisko w sprawie
-------------------------

Pana zdaniem, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawy o PIT), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

W stanie faktycznym bezsprzecznym jest, że występuje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionymi kosztami, a osiągniętymi przychodami. Pana możliwości zarobkowe byłyby w znacznym stopniu ograniczone, gdyby nie wsparcie ze strony pracownika. Po siedmiu latach zatrudnienia widzi Pan korzystny wpływ pracy ubezpieczonego na rozwój Pana firmy w związku z jego zatrudnieniem. Ponoszony przez Pana koszt jest w pełni racjonalny, gospodarczo uzasadniony i obiektywnie przyczynia się do osiągnięcia (zwiększenia) przychodów z danego źródła.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osoba prawną - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników; kosztem uzyskania przychodów jest jednak wynagrodzenie małżonka podatnika i małoletnich dzieci podatnika, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki, należne z tytułów określonych w art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 2, 8 i 9 lub z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. z 2018 r. poz. 1244), z zastrzeżeniem pkt 55 i art. 22 ust. 6ba.

W konsekwencji, kosztem uzyskania przychodu będzie wynagrodzenie ww. osób ze stosunku pracy oraz niektórych rodzajów działalności wykonywanej osobiście, pod warunkiem, że zostało zapłacone.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka, o którym mowa w dziale I w grupach 1, 3 i 5 oraz w dziale II w grupach 1 i 2 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 895), jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:

a) wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,

b) możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,

c) wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

Zatem z powyższej regulacji prawnej wynika, że w przypadku zawarcia przez pracodawcę umowy ubezpieczenia na rzecz pracownika, kosztami podatkowymi dla tego pracodawcy mogą być jedynie składki, które opłaca on z tytułu umów ubezpieczenia, dotyczących ryzyka z grupy 1, 3 i 5 działu I oraz z grupy 1 i 2 działu II (według klasyfikacji wymienionej w ww. załączniku do ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej), przy równoczesnym spełnieniu innych warunków wskazanych w ww. przepisie.

Z powyższego zaś załącznika do ustawy z 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 895, z późn. zm.) wynika, że do wskazanych w ww. art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych umów ubezpieczenia możliwych do rozliczania w ramach kosztów podatkowych pracodawcy - należy m.in. wymieniona w dziale I w grupie 3 umowa ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym.

Zatem, składki opłacone przez pracodawcę z tytułu zawartej na rzecz pracownika umowy ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, mogą stanowić koszty podatkowe pod warunkiem wypełnienia pozostałych przesłanek wyłączających z ww. art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dotyczących zawartej umowy ubezpieczenia, tj. uprawnionym do otrzymania świadczenia nie może być pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy, możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy oraz wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni, bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

· musi zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

· musi być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

· musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

· musi zostać poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

· musi zostać właściwie udokumentowany,

· nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z przepisu tego wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 23 ust. 1 ww. ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. W myśl wspomnianych wcześniej zasad, pracodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tylko te wydatki na rzecz pracowników, które pozostają w związku z prowadzoną przez pracodawcę (podatnika) działalnością gospodarczą i z uzyskiwanymi przez niego przychodami, a jednocześnie wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Poniesione wydatki muszą być należycie udokumentowane, a na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku przyczynowego przed organem podatkowym.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki; kosztem uzyskania przychodów jest jednak wynagrodzenie małżonka podatnika i małoletnich dzieci podatnika, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników tej spółki, należne z tytułów określonych w art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 2, 8 i 9 lub z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich, z zastrzeżeniem pkt 55 i art. 22 ust. 6ba.

Umowa ubezpieczenia została zdefiniowana w przepisach ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.).

Zgodnie z art. 805 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Stosownie do treści art. 805 § 2 pkt 2 ww. ustawy:

Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie przy ubezpieczeniu osobowym - umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej.

Przepis art. 829 § 1 pkt 1 Kodeksu cywilnego stanowi że:

Ubezpieczenie osobowe może w szczególności dotyczyć przy ubezpieczeniu na życie - śmierci osoby ubezpieczonej lub dożycia przez nią oznaczonego wieku.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka, o którym mowa w dziale I w grupach 1, 3 i 5 oraz w dziale II w grupach 1 i 2 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz.U. z 2022 r. poz. 2283), jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:

a) wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,

b) możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,

c) wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

Z regulacji tej wynika, że w przypadku zawarcia przez pracodawcę umowy ubezpieczenia na rzecz pracownika, kosztami podatkowymi dla tego pracodawcy mogą być jedynie składki, które opłaca on z tytułu umów ubezpieczenia, dotyczących ryzyka z grupy 1, 3 i 5 działu I oraz z grupy 1 i 2 działu II (według klasyfikacji wymienionej w ww. załączniku do ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej), przy równoczesnym spełnieniu innych warunków wskazanych w tym przepisie.

Natomiast z załącznika do ustawy z 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 656) wynika, że do wskazanych w ww. art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych umów ubezpieczenia możliwych do rozliczania w ramach kosztów podatkowych pracodawcy należy m.in. wymieniona w dziale I w grupie 3 umowa ubezpieczenia na życie, jeżeli jest związana z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym.

Zatem składki opłacone przez pracodawcę z tytułu zawartej na rzecz pracownika umowy ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym mogą stanowić koszty podatkowe, pod warunkiem wypełnienia pozostałych przesłanek wyłączających z art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dotyczących zawartej umowy ubezpieczenia, tj. uprawnionym do otrzymania świadczenia nie może być pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy, możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy oraz wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

Z powołanego przepisu wynika pośrednio, że składki opłacane na rzecz osób niebędących pracownikami, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Jednocześnie w celu zaliczenia ww. wydatków do kosztów podatkowych, pracodawca musi wykazać i udokumentować związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionym wydatkiem (opłaconą składką ubezpieczeniową), a uzyskiwanymi przychodami lub z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą. W styczniu 2016 r. zatrudnił Pan syna, na umowę o pracę na czas nieokreślony. Dodatkowo od 2018 r. ustanowił Pan pracownika swoim pełnomocnikiem. Chcąc w pełni zmotywować swojego pracownika poza wynagrodzeniem zasadniczym założył Pan również w grudniu 2021 r. ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym. W polisie tej Pan jest „ubezpieczającym”, pracownik „ubezpieczoną”, a towarzystwo ubezpieczeniowe „ubezpieczycielem”. Podjął Pan decyzję o ubezpieczeniu wyżej wymienionego pracownika w celu zmotywowania go do efektywnego wykonywania pracy na Pana rzecz, a także w celu budowania stosunku pracownika wobec Pana i podtrzymywaniu trwającego stosunku pracy. Efektywna praca, zaangażowanie pracownika wykonującego obowiązki pracownicze na wskazanym stanowisku przekładają się w pośredni sposób na uzyskiwane przez Pana wyniki finansowe. Dodatkowo opłacanie składek sprzyja większemu zaangażowaniu pracownika w efektywną pracę na Pana rzecz, realizacji wyznaczanych jemu celów, kreowaniu określonych i oczekiwanych postaw. Polisa nie wskazuje stanowiska ubezpieczonego, w związku z którym została zawarta umowa, tj. w związku z trwającym stosunkiem pracy, czy też bycie pełnomocnikiem. Pana intencją jest ubezpieczenie swojego pracownika. Planuje Pan zwiększyć zakres możliwości dla pracownika ustanawiając go w przyszłości prokurentem samoistnym i zarządcą sukcesyjnym w swojej firmie. W ramach polisy składki opłaca Pan, który jest jedynym dysponentem części kapitałowej polisy. Umowa nie stanowi grupowej umowy ubezpieczenia, jest indywidualną umową ubezpieczenia i ma charakter ochronno-inwestycyjny, co oznacza że składka podstawowa dzieli się na część ochronną oraz na część funduszową, która jest inwestowana w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe. Polisa składa się z dwóch części: składki ochronnej (podstawowej), która obowiązkowo wpłacana będzie na subkonto podstawowe oraz dobrowolnej składki dodatkowej (kapitałowej), która wpłacana jest na subkonto dodatkowe. Celem polisy jest ochrona życia ubezpieczonej. Wpłaty na część kapitałową na subkonto dodatkowe podwyższają sumę ubezpieczenia na życie ubezpieczonego. Zakres polisy obejmuje wyłącznie ryzyka z 1, 3 i 5 działu według klasyfikacji wymienionej w załączniku do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

Umowa w okresie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto, wyklucza:

\- wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od Umowy (rozumianą jako całkowita wartość polisy),

\- możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy (rozumianą jako brak cesji na bank lub inny podmiot),

\- wypłatę z tytułu dożycia przez ubezpieczonego wieku oznaczonego w umowie.

Umowa zawarta jest na okres 35 lat, a opłaty likwidacyjne występują w pierwszych 10 latach trwania umowy. Opłacając składki regularne w ramach polisy, wpłaca Pan także dodatkowe środki pieniężne na subkonto składek dodatkowych. Pan - jako pracodawca - nie jest uposażony do wypłaty świadczenia.

W związku z tym, że Pana syn, jest u Pana zatrudniony na podstawie umowy o pracę, a zawarta umowa ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym spełnia wszystkie przesłanki z art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów miesięcznie wydatki na opisaną polisę, w której ubezpieczającym jest Pan, a ubezpieczonym pracownik (Pana syn).

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W interpretacji dokonałem wyłącznie oceny prawnej Pana stanowiska w zakresie objętym pytaniem, tj. kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek na polisę wpłacanych przez Pana w ramach polisy zawartej na rzecz pracownika (Pana syna). Nie odniosłem się natomiast do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przyszłych składek wpłacanych przez Pana w ramach polisy zawartej na rzecz Pana pełnomocnika oraz prokurenta (Pana syna).

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).