Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-726/11/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-16
Teza: opodatkowanie sprzedaży aparatów ortodontycznych
Słowa kluczowe: dostawa; usługi-usługi protetyczne; wyroby-wyroby medyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 2 lutego 2011r. (data wpływu 7 lutego 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 maja 2011r. (data wpływu 6 maja 2011r.) oraz pismem z dnia 13 maja 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży aparatów ortodontycznych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2011r. wpłynął do tut. organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży aparatów ortodontycznych.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 5 maja 2011r. (data wpływu 6 maja 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 28 kwietnia 2011r. oraz pismem z dnia 13 maja 2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest technikiem dentystycznym i prowadzi pracownię protetyczną, którą do tej pory prowadził wykonując samodzielnie (dla gabinetów stomatologicznych) aparaty ortodontyczne. Wnioskodawca jest od dnia 1 lutego 2011r. zarejestrowanym podatnikiem VAT. Obecnie Wnioskodawca planuje zatrudnienie (ze względu na specyfikę pracy) technika informatyka, który na planowanych do zakupu, zaawansowanych technologicznie środkach trwałych wykonywał będzie protetyczne elementy (odbiorcami będą gabinety stomatologiczne).

Jego praca polegać będzie (zgodnie z podpisanym zakresem obowiązków oraz stosowną dokumentacją) na produkcji elementów protetycznych wg poniższego schematu.

ETAP 1. Pierwszym etapem pracy, będzie wykonanie (miniprogramu) projektu wizualnego dla modelu roboczego pracy protetycznej, za pomocą Scannera Lava. Całość prac prowadzi osoba niebędąca technikiem dentystycznym.

ETAP 2. Następnie gotowy projekt wirtualny zostanie przesłany do maszyny CNC gdzie za pomocą frezarki Lava zostaną wycięte konstrukcje z bloczków tlenku cyrkonu. Elementy są po wyfrezowaniu dodatkowo poddawane obróbce mechanicznej. Całość prac prowadzi osoba niebędąca technikiem dentystycznym.

ETAP 3. Następnie konstrukcje te będą syntertyzowane w piecu. Całość prac prowadzi osoba niebędąca technikiem dentystycznym. Na tym etapie kończy się proces produkcji podbudowy protetycznej z tlenku cyrkonu (w celu wykonania np. mostu porcelanowego konieczne jest wykonanie dalszych etapów rozpoczętej już pracy - etap 4 oraz 5.)

ETAP 4. Przy nadzorze oraz udziale technika dentystycznego następuje nałożenie oraz wymodelowanie porcelany, tworząc efekt wizualny. Prace "kosmetyczne" prowadzone są przez technika dentystycznego.

ETAP 5. Gotowy produkt wypalany jest w piecu do wypalania porcelany. Całość prac prowadzi osoba niebędąca technikiem dentystycznym.

Zgodnie z powyższym:

*   Elementy protetyczne wykonywane przez osobę niebędącą technikiem dentystycznym to podbudowy, których produkcja ogranicza się do etapów 1,2,3
*   Elementy protetyczne wykonywane przez osobę niebędącą technikiem dentystycznym przy niewielkim udziale technika dentystycznego to mosty oraz korony, w których osoba niebędąca technikiem wykonuje w całości etapy 1,2,3,5; technik dentystyczny nadzoruje i częściowo wykonuje etap 4.

Ponadto Wnioskodawca dodaje, że podbudowy, mosty i korony oraz aparaty ortodontyczne to wyroby medyczne w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010r. o wyrobach medycznych (Dz. U. nr 107, poz. 679).

Aparaty ortodontyczne – PKWiU 32.50.50.0.

Aparaty ortodontyczne – poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

Aparat ortodontyczny nie jest protezą dentystyczną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest uznanie sprzedaży towarów - aparatów ortodontycznych - wytwarzanych w całości przez osobę będącą technikiem dentystycznym jako zwolnioną od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy: sprzedaż towarów - aparatów ortodontycznych - wytwarzanych w całości przez osobę będącą technikiem dentystycznym należy uznać jako zwolnioną z podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W świetle z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Oznacza to, że wymienioną wyżej stawkę należy stosować, jeżeli brak jest przepisu szczególnego określającego obniżoną stawkę podatku lub zwolnienie od podatku, przy czym przepisy takie zawiera zarówno ustawa, jak też rozporządzenia wykonawcze do ustawy.

Jednakże ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami preferencyjnymi bądź zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stosownie do postanowień art. 146a pkt 2 ustawy o VAT- w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy – stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., wymieniono:

\-pod pozycją 105 – bez względu na symbol PKWiU – „Wyroby medyczne, w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika”.

Zatem na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 146a ustawy o VAT w związku z poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, z 8% stawki podatku VAT korzystają – bez względu na symbol PKWiU – wyroby medyczne w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika.

Oznacza to, że opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT podlega dostawa aparatów ortodontycznych, jeżeli wyroby te są wyrobami medycznymi w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych.

Z objaśnień do cyt. załącznika nr 3 wynika, iż wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Dlatego należy mieć na uwadze fakt, iż ustawodawca, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 14 ustawy o VAT, zwolnił od podatku świadczenie usług przez techników dentystycznych w ramach wykonywania ich zawodu, jak również dostawę protez dentystycznych lub sztucznych zębów przez dentystów oraz techników dentystycznych.

Powyższe zwolnienie należy traktować jako zwolnienie o charakterze przedmiotowo-podmiotowym, przy czym istota podmiotowości sprowadza się do zapewnienia odpowiednich kompetencji osoby (technika dentystycznego) przy świadczeniu usług lub dostawie towarów, w ramach danego podmiotu bez wiązania tych kompetencji z formą prawną podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługi.

Podkreślić należy, że przepis art. 146a pkt 2 w związku z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT oraz w związku z poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy, dotyczy wszystkich wyrobów medycznych uznanych za wyrób medyczny w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dostarczanych przez wszystkich podatników i ma zastosowanie o ile dostawa nie korzysta ze zwolnienia np. na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 14 ustawy o VAT.

Aby zastosować zwolnienie od podatku, w oparciu o ww. art. 43 ust. 1 pkt 14 ustawy o VAT, nie ma znaczenia forma organizacyjna prowadzonej przez podatnika działalności (osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej czy osoba fizyczna), ani okoliczność czy podatnik prowadzący działalność jako osoba fizyczna sam posiada kwalifikacje technika dentystycznego, czy jedynie zatrudnia pracowników posiadających takie uprawnienia. Istotne jest, aby z dokumentacji podatnika wynikało, że świadczenie usług lub dostawia towarów przypada w danym podmiocie technikowi dentystycznemu.

Definicję pojęcia „wyrób medyczny” zawiera art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679), który stanowi, że przez wyrób medyczny należy rozumieć narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu:

1.  diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu choroby,
2.  diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania skutków urazu lub upośledzenia,
3.  badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu fizjologicznego,
4.  regulacji poczęć

\-których zasadnicze zamierzone działanie w ciele lub na ciele ludzkim nie jest osiągane w wyniku zastosowania środków farmakologicznych, immunologicznych lub metabolicznych, lecz których działanie może być wspomagane takimi środkami.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca (od dnia 1 lutego 2011r. zarejestrowany podatnik VAT) jest technikiem dentystycznym i prowadzi pracownię protetyczną, którą do tej pory prowadził wykonując samodzielnie (dla gabinetów stomatologicznych) aparaty ortodontyczne. Obecnie Wnioskodawca planuje zatrudnienie (ze względu na specyfikę pracy) technika informatyka, który na planowanych do zakupu, zaawansowanych technologicznie środkach trwałych wykonywał będzie protetyczne elementy (odbiorcami będą gabinety stomatologiczne).

Wnioskodawca wskazuje, że aparaty ortodontyczne to wyroby medyczne w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010r. o wyrobach medycznych (Dz. U. nr 107, poz. 679).

Aparaty ortodontyczne – poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca sklasyfikował aparaty ortodontyczne pod symbolem PKWiU 32.50.50.0., ponadto podał, że aparat ortodontyczny nie jest protezą dentystyczną.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) pod symbolem wskazanym przez Wnioskodawcę tj. PKWiU 32.50.50.0. mieszczą się „Pozostałe wyroby medyczne, włączając dentystyczne”.

Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej przepisy prawa oraz okoliczności przedstawione we wniosku należy stwierdzić, iż przy sprzedaży aparatów ortodontycznych (niebędacych jak wskazał Wnioskodawca protezami) Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania preferencyjnej stawki 8% na podstawie art. 146a pkt 2 w związku z art. 41 ust. 2 oraz w związku z poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy, jeżeli przedmiotowe aparaty ortodontyczne będą wyrobami medycznymi dopuszczonymi do obrotu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, innymi niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika.

Zwolnieniem z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 14 ustawy o VAT może być bowiem objęte świadczenie usług przez techników dentystycznych w ramach wykonywania ich zawodu, jak również dostawa protez dentystycznych lub sztucznych zębów przez dentystów oraz techników dentystycznych. W przedstawionym przez Wnioskodawcę opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że aparat ortodontyczny nie jest protezą dentystyczną, zatem jego dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tego przepisu.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, iż sprzedaż towarów – aparatów ortodontycznych - wytwarzanych w całości przez osobę będącą technikiem dentystycznym, należy uznać jako zwolnioną z podatku od towarowi usług należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo należy nadmienić, że analiza przepisów ustawy z dnia 20 maja 2010r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679) nie mieści się w zakresie określonym przez art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, w kompetencji Ministra Finansów nie leży dokonywanie oceny, czy elementy protetyczne spełniają definicję zawartą w ww. ustawie o wyrobach medycznych.

Jednocześnie tut. organ podatkowy podkreśla, iż nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego. Za prawidłową klasyfikację wyrobu lub usługi jest bowiem odpowiedzialny producent lub dokonujący dostawy towaru bądź świadczący usługę. To właśnie ten podmiot obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług. W przypadku zaistnienia wątpliwości w tym zakresie, należy zwrócić się o wydanie opinii do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych, Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności błędnej klasyfikacji PKWiU sprzedawanych przez Wnioskodawcę towarów, błędnego zaklasyfikowania przez Wnioskodawcę aparatów ortodontycznych do wyrobów medycznych lub błędnego stwierdzenia, iż aparat ortodontyczny nie jest protezą dentystyczną) lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto należy dodać, iż w pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.