Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1077/14-4/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-02-09
Teza: Koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: akcja; koszt-koszty uzyskania przychodów; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z 28 października 2014 r. (data wpływu: 31 października 2014 r.), uzupełnionym pismem z 4 lutego 2015 r. (data wpływu: 5 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 26 stycznia 2015 r. nr ILPB2/415-1077/14-2/WM wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Ponadto, pouczono Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłane 26 stycznia 2015 r., skutecznie doręczono 29 stycznia 2015 r., natomiast 5 lutego 2015 r. (data nadania: 4 lutego 2015 r.) wpłynęło pismo stanowiące uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, jest osobą fizyczną, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Zainteresowany nie prowadzi oraz nie będzie prowadził działalności gospodarczej w zakresie obrotu papierami wartościowymi.

Wnioskodawca na podstawie umowy sprzedaży (dalej: „Umowa sprzedaży”) nabędzie akcje (dalej: „Akcje”) spółki kapitałowej z siedzibą w Polsce od innej spółki kapitałowej z siedzibą w Polsce (dalej: „Wspólnik”). Należność w zakresie ceny za Akcje zostanie uregulowana. Nie można wykluczyć, że w przyszłości Zainteresowany dokona zbycia posiadanych Akcji.

W piśmie z 4 lutego 2015 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazano, że należność w zakresie ceny za Akcje zostanie uregulowana częściowo w formie potrącenia wzajemnych wierzytelności i częściowo w formie przekazania środków pieniężnych.

Dodatkowo, Wnioskodawca wyjaśnia i wnosi o uwzględnienie przez tut. Organ, że intencją Zainteresowanego nie jest uzyskanie odpowiedzi w zakresie wpływu potrącenia na możliwość zaliczenia przedmiotowych wydatków, w szczególności w kontekście zastosowania regulacji zawartych w art. 24d ustawy o PDOF w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego, gdyż w tym zakresie zostało złożone przez Wnioskodawcę odrębne zapytanie we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 28 października 2014 r.

Zainteresowany podkreśla, że intencją Wnioskodawcy w ramach niniejszego wniosku jest wyłącznie uzyskanie rozstrzygnięcia w zakresie określenia wysokości kosztu uzyskania przychodu w przypadku zbycia Akcji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest podejście Wnioskodawcy, zgodnie z którym kosztem uzyskania przychodu w przypadku zbycia Akcji przez Zainteresowanego będzie cena nabycia przedmiotowych Akcji wynikająca z Umowy sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy, kosztem uzyskania przychodu w przypadku zbycia Akcji przez Wnioskodawcę będzie cena nabycia przedmiotowych Akcji wynikająca z Umowy sprzedaży.

Zgodnie z generalną zasadą ustalania kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 22 ust. 1 ustawy o PDOF kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodów nie uważa się wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.

W celu potwierdzenia prawidłowości prezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska, istotne jest zatem określenie znaczenia używanego przez ustawodawcę na gruncie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PDOF pojęcia „wydatków na nabycie udziałów (akcji)” w spółce.

Pojęcie „wydatków na nabycie udziałów (akcji)” w spółce nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę na gruncie PDOF. Należy zatem dokonać wykładni tegoż pojęcia w oparciu o wskazywane zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie reguły wykładni. Zgodnie z zasadami wykładni literalnej – mającej pierwszeństwo w procesie interpretacji – niezdefiniowanemu pojęciu należy przede wszystkim przypisać takie znaczenie, jakie ma ono w języku potocznym, o ile nie jest zdefiniowane na gruncie innej gałęzi prawa.

Pojęcie „wydatków na nabycie udziałów (akcji)” w spółce nie występuje na gruncie polskiego prawa cywilnego, stąd też punktem wyjścia wykładni językowej powinno być ustalenie potocznego rozumienia pojęcia „wydatków na nabycie udziałów (akcji)” w spółce. Zgodnie ze Słownikiem PWN S.A. wyraz „wydatek” oznacza – „sumę, która ma być wydana albo sumę wydaną na coś”. Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, zdaniem Zainteresowanego, wydatek to kwota (suma), która ma być wydana na dany cel, którym w analizowanej sytuacji jest nabycie akcji. Taką kwotę (sumę) stanowi bez wątpienia cena za akcje/udziały wskazana w umowie sprzedaży. Przykładowo w wyroku NSA z dnia 7 września 2004 r. (sygn. FSK 324/04), wydanym na gruncie przepisów z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych, analogicznych do analizowanych przepisów z zakresu PDOF, czytamy, że: „(\`(...)\`) wydatek to „suma, która ma być wydana albo suma wydana na coś”. W rozumieniu tego wyrazu zawiera się więc element bezpośredniości dokonania wydatku. Przechodząc na grunt przepisów ustawy, należy zatem stwierdzić, że przez wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy rozumieć wydatki podatnika bezpośrednio związane z nabyciem akcji, a więc w szczególności ich cenę, opłaty notarialne, prowizje biura maklerskiego.”

Podobne stanowisko potwierdzone zostało również w wyroku NSA z dnia 13 stycznia 2006 r. (sygn. akt II FSK 229/05).

Stanowisko, jakie zajął NSA znajduje potwierdzenie w piśmie Ministra Finansów z 23 listopada 2004 r. (PB4/BA-8214-486-94/01), wydanym na gruncie przepisów z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych, analogicznych do analizowanych przepisów z zakresu PDOF, w którym Minister Finansów wskazał, że „Użycie rzez ustawodawcę określenia – „wydatki na nabycie” – oznacza, że do kosztów – ale dopiero z chwilą sprzedaży udziałów lub akcji – zalicza się wszelkie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie tych udziałów lub akcji, tj. takie, bez których poniesienia skuteczne nabycie udziałów lub akcji nie byłoby możliwe. Do typowych kosztów warunkujących nabycie udziałów lub akcji zaliczyć należy zapłaconą cenę udziałów (akcji) oraz inne koszty bezpośrednio związane z tym zakupem (opłaty notarialne, prowizja biura maklerskiego, itp.).”

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca chciałby wskazać, że za koszt uzyskania przychodów z tytułu zbycia Akcji należy uznać cenę wynikającą z Umowy sprzedaży Akcji. Zdaniem Zainteresowanego, bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, że przy zakupie Akcji Wnioskodawca dokonał zapłaty ceny za Akcje w formie potrącenia, gdyż Zainteresowany poniósł faktyczny (ekonomiczny) koszt zakupu Akcji, który skutkuje uszczupleniem majątku Zainteresowanego o wartość odpowiadającą cenie zakupu Akcji. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 stycznia 2014 r. (sygn. IPPB2/415-769/13-2/MK), w której organ stwierdził, że: „(\`(...)\`) ponosząc wydatek na nabycie opisanej we wniosku kompensaty zobowiązań pieniężnych pomiędzy Wnioskodawcą a spółką, Wnioskodawca poniesie faktyczny koszt zakupu akcji (udziałów) polskiej spółki kapitałowej. Reasumując, stwierdzić należy, iż wydatek na nabycie przez Wnioskodawcę akcji (udziałów) poniesiony poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności wynikających z transakcji sprzedaży akcji (udziałów) oraz umowy pożyczki w momencie ich zbycia będzie stanowił koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Rekapitulując, zdaniem Zainteresowanego, kosztem uzyskania przychodu w momencie zbycia Akcji będzie cena zakupu przedmiotowych Akcji określona w Umowie sprzedaży, bez względu na to, czy zapłata ceny będzie dokonana poprzez faktyczne przekazanie środków pieniężnych, czy w formie potrącenia wzajemnych wierzytelności przysługujących stronom transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Zainteresowanego wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazać należy, że stanowisko przyjęte w tym orzeczeniu nie może stanowić samodzielnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia tut. Organu. Powyższe wynika z treści art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.

Z kolei, w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.