Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-738/14-2/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-17
Teza: w zakresie obowiązku korekty podatku naliczonego na podstawie art. 89b ustawy o VAT w przypadku podpisania porozumienia o przedłużeniu terminu płatności
Słowa kluczowe: dług-dług zły; korekta; podatek-podatek naliczony; termin-termin płatności; ulga
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z póżn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z póżn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2014 r. (data wpływu 27 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku korekty podatku naliczonego na podstawie art. 89b ustawy o VAT w przypadku podpisania porozumienia o przedłużeniu terminu płatności **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku korekty podatku naliczonego na podstawie art. 89b ustawy o VAT w przypadku podpisania porozumienia o przedłużeniu terminu płatności.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Na mocy umowy zawartej w 2013 r. (dalej „Umowa”) E. Spółka Akcyjna Spółka Komandytowo-Akcyjna (dalej „Wnioskodawca”) nabyła od innej spółki (dalej „Zbywca”) prawa do znaków towarowych (dalej: „Znaki”). Transakcja sprzedaży Znaków była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca i Zbywca określili terminy płatności za Znaki w dwunastu ratach. Wnioskodawca i Zbywca dopuszczają sytuację, że określone w Umowie terminy płatności niektórych z rat będą przez nich zmieniane w drodze porozumienia (dalej „Porozumienie”), już po ich upływie. W konsekwencji może wystąpić przypadek, gdy już po upływie terminu płatności wynikającego z umowy sprzedaży, termin ten zostanie przez strony tej umowy zmieniony (wydłużony). Wnioskodawca zastrzega jednak, że Porozumienie nie będzie zawierane po upływie 150 dni od dnia upływu pierwotnego terminu płatności określonego w Umowie. Oznacza to, że Porozumienie nie będzie zawierane po terminie, którego upływ – co do zasady – zobowiązuje do korekty odliczonej kwoty podatku zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2011 Nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej „Ustawa VAT”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, ustalając moment, w którym zgodnie z art. 89b ust. 1 i 1a Ustawy VAT ma obowiązek dokonać korekty podatku naliczonego, powinien brać pod uwagę nowy termin płatności ustalony przez strony w Porozumieniu, czy też okres 150 dni powinien być liczony od następnego dnia po upływie pierwotnego terminu zapłaty wynikającego z Umowy?

Zdaniem Wnioskodawcy;

Wnioskodawca, ustalając moment, w którym zgodnie z art. 89b ust. 1 i 1a Ustawy VAT ma obowiązek dokonać korekty podatku naliczonego, powinien brać pod uwagę nowy termin płatności ustalony przez strony w Porozumieniu. Okres 150 dni nie jest w związku z tym liczony od następnego dnia po upływie pierwotnego terminu zapłaty wynikającego z Umowy.

Zgodnie z art. 89b ust. 1 Ustawy VAT: „w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze”.

Z kolei art. 89b ust. 1a Ustawy VAT wskazuje, że: „przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności tej należności”. Są to jedyne zawarte w Ustawie VAT przepisy regulujące termin, w którym podatnik powinien skorygować podatek naliczony w związku z nieuregulowaniem należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług.

Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że korekty należy dokonać „w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze”. Nie może być wątpliwości, że przez pojęcie „termin płatności określony w umowie” należy rozumieć termin płatności uzgodniony przez strony umowy, czyli przez Wnioskodawcę oraz Zbywcę w sposób przewidziany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 – dalej „Kodeks Cywilny”).

W związku z powyższym należy podkreślić, że zgodnie z zasadą swobody umów, to strony umowy rozstrzygają m.in. o zasady rozliczeń z tytułu jej zawarcia, w tym o terminach płatności.

Wynika to z art. 353\[1\] Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym: „strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego”. Nie ma żadnych wątpliwości, że strony umowy mogą modyfikować wcześniej przyjęte ustalenia zawierając aneksy do umowy (w analizowanym przypadku takim aneksem jest Porozumienie). Taka możliwość również wynika z art. 353\[1\] Kodeksu cywilnego i jest dodatkowo potwierdzone przez art. 77 Kodeksu cywilnego, który wskazuje, w jakiej formie powinna zostać dokonana zmiana umowy. W konsekwencji nie może być wątpliwości, że jeśli Wnioskodawca i Zbywca zawrą Porozumienie, w którym zmienią termin płatności nawet po jego upływie, to Wnioskodawca zobowiązany jest do zapłaty długu w terminie wynikającym z Porozumienia (a nie w terminie pierwotnie ustalonym). Analogicznie, dłużnik może domagać się zapłaty wierzytelności dopiero po upływie terminu wynikającego z Porozumienia.

Podsumowując, za termin płatności wynikający z Porozumienia należy uznać termin płatności uzgodniony umownie między Wnioskodawcą a Zbywcą. W konsekwencji, to nowy termin wynikający z Porozumienia należy brać pod uwagę przy ustalaniu, kiedy Wnioskodawca powinien dokonać korekty podatku naliczonego na podstawie art. 89b ust. 1 i 1b Ustawy VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych na wnioski innych podatników.

W interpretacji indywidualnej z dnia 26 września 2013 r. (ITPP1/443-604/13/KM) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wskazał, że: „Wnioskodawca będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego dopiero w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni liczonym od dnia upływu przedłużonego terminu płatności określonego w zawartej - przed upływem 150 dni od pierwotnie ustalonych terminów płatności - umowie (w drodze rozłożenia na raty), przy jednoczesnym założeniu, że porozumienie jest faktycznie obustronną wolą stron transakcji, co do ustalenia nowego terminu zapłaty. Dodatkowo wskazać należy, że przepisy podatkowe nie regulują stosunków cywilnoprawnych (zasad zawierania umów cywilnoprawnych, porozumień), ani nie mają wpływu na ich treść, w tym ustalenia dotyczące terminów płatności. Zgodnie z zasadą swobody umów, to strony umowy rozstrzygają m.in. zasady rozliczeń z tytułu zawarcia umów cywilnoprawnych. Organy podatkowe nie mają prawa ingerować w treść zawieranych umów i przyjęte w nich ustalenia, w tym zasady ustalania terminów płatności, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w trakcie przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania podatkowego”.

W interpretacji indywidualnej z dnia 21 maja 2013 r. (ITPP1/443-17c/13/MN) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wskazał, że: „w przypadku, gdy przed wystawieniem faktury i przed upływem 150 dni od pierwotnie ustalonego terminu płatności strony umowy zawrą aneks do umowy, w którym zostanie wyrażona zgodna wola stron co do innego (nowego) terminu zapłaty, za prawidłowe uznać należy stanowisko Wnioskodawcy, że 150-dniowy okres, o którym mowa odpowiednio w art. 89a i w art. 89b ustawy o podatku od towarów i usług należy liczyć od terminu płatności ustalonego przez strony transakcji, w tym przypadku od terminu płatności określonego w aneksie do umowy. Zaznaczenia bowiem wymaga, że przepisy art. 89a i 89b uzależniają termin dokonania korekty odpowiednio podstawy opodatkowania i podatku należnego oraz korekty podatku naliczonego od terminu płatności określonego w fakturze bądź umowie i to strony ustalają ten termin w ramach stosunku cywilnoprawnego. Jeżeli zatem faktycznie zgodną wolą stron co do terminu zapłaty, będzie termin ustalony w aneksie do umowy, właściwym do liczenia okresu 150 dni, o którym mowa w art. 89a i 89b ustawy o podatku od towarów i usług będzie ten termin. Dodatkowo wskazać należy, że przepisy podatkowe nie regulują stosunków cywilnoprawnych (zasad zawierania umów cywilnoprawnych, porozumień), ani nie mają wpływu na ich treść, w tym ustalenia dotyczące terminów płatności. Zgodnie z zasadą swobody umów, to strony umowy rozstrzygają m.in. zasady rozliczeń z tytułu zawarcia umów cywilnoprawnych”.

W interpretacji indywidualnej z dnia 17 października 2013 r. (IBPP2/443-662/13/AMP) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał, że: „wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy w opisanej sytuacji ma on obowiązek korygowania podatku od towarów i usług w oparciu o art. 89b ustawy po upływie 150 dni od daty wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż nieruchomości przez kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy, jeśli w tym terminie nie nastąpi zapłata pełnej ceny za nabytą przez Wnioskodawcę nieruchomość, przy założeniu, że zapłata ceny nastąpi w terminach wskazanych w umowie zawartej między Wnioskodawcą a kontrahentem oraz w przypadku, gdy nastąpi umowna zmiana terminu płatności danej raty poprzez jego wydłużenie w drodze obustronnego porozumienia, zawartego już po podpisaniu umowy. Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż termin 150-dniowy należy każdorazowo liczyć od dnia, w którym upływa termin płatności określony w fakturze lub umowie. Podkreślić jednakże należy, że ustalony przez strony termin zapłaty winien być obustronną wolą stron transakcji zawartej w ramach stosunku cywilnoprawnego. Jeżeli zatem poszczególne terminy zapłaty, jak wynika z wniosku, będą określone w umowie i jednocześnie obie strony umowy za wiążący poczytywać będą terminy określone w umowie, to 150-dniowy okres, o którym mowa odpowiednio w art. 89b ustawy o podatku od towarów i usług należy liczyć od poszczególnych terminów płatności ustalonych przez strony transakcji, w tym przypadku od terminów płatności określonych w stosownej umowie. Zatem również w przypadku umownej zmiany terminu płatności poprzez jego wydłużenie w drodze obustronnego porozumienia, zawartego już po podpisaniu umowy przez Wnioskodawcę, jeśli w porozumieniu tym zawarta zostanie zgodna wola stron co do innego (nowego) terminu zapłaty, ten termin będzie właściwym do liczenia okresu, o którym mowa w art. 89b ustawy o podatku od towarów i usług. Zaznaczenia bowiem wymaga, że przepis art. 89b uzależnia termin dokonania korekty odpowiednio podstawy opodatkowania i podatku należnego oraz korekty podatku naliczonego od terminu płatności określonego w fakturze bądź umowie i to strony ustalają ten termin w ramach stosunku cywilnoprawnego. Jeżeli zatem faktycznie zgodną wolą stron co do terminu zapłaty, będzie termin ustalony w umowie, właściwym do liczenia okresu 150 dni, o którym mowa w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług będzie ten termin”.

W interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2014 r. (IPPP2/443-1135/13-2/KOM) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że: „Wnioskodawca będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego dopiero w przypadku nieuregulowania należności (wynikającej z faktury dokumentującej nabycie praw majątkowych) w terminie 150 dni liczonym od dnia upływu przedłużonego terminu płatności określonego w zawartej - przed upływem 150 dni od pierwotnie ustalonych terminów płatności - umowie, w sytuacji, gdy porozumienie jest obustronną wolą stron transakcji, co do ustalenia nowego terminu zapłaty”.

W interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2014 r. (ILPP2/443-989/13-2/SJ) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał, że: „zawarcie umowy, porozumienia, ugody, czy jakiegokolwiek innego rodzaju pisma, które przedłuża termin spłaty wierzytelności skutkuje tym, że termin naliczania 150 dni biegnie każdorazowo od nowego wyznaczonego terminu spłaty długu. Zatem jeżeli umownie zostanie zmieniony termin płatności zobowiązań, to 150 dzień będzie biegł od nowego ustalonego przez strony terminu, a tym samym nie będzie obowiązku korekty podatku naliczonego za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia pierwotnego terminu płatności. Podkreślić należy, że ustalony przez strony termin zapłaty winien być obustronną wolą stron transakcji zawartej w ramach stosunku cywilnoprawnego. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zasady rozliczenia podatku od towarów i usług w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z póżn. zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy, podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.

W myśl art. 89a ust. 1a ww. ustawy, nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Zgodnie z art. 89a ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:

1.  dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,
2.  (uchylony)
3.  na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1:
    1.  wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
    2.  dłużnik nie jest w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,
4.  (uchylony)
5.  od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona,
6.  (uchylony).

Z kolei przepisy dotyczące dłużnika zawarte są w art. 89b ustawy. I tak, zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy, w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności tej należności (art. 89b ust. 1a ustawy).

W przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, korekta dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio (art. 89b ust. 2 ustawy).

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca nabył od innej spółki prawa do znaków towarowych. Transakcja sprzedaży Znaków była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca i Zbywca określili terminy płatności za Znaki w dwunastu ratach. Wnioskodawca i Zbywca dopuszczają sytuację, że określone w Umowie terminy płatności niektórych z rat będą przez nich zmieniane w drodze porozumienia, już po ich upływie. W konsekwencji może wystąpić przypadek, gdy już po upływie terminu płatności wynikającego z umowy sprzedaży, termin ten zostanie przez strony tej umowy zmieniony. Wnioskodawca zastrzega jednak, że Porozumienie nie będzie zawierane po upływie 150 dni od dnia upływu pierwotnego terminu płatności określonego w Umowie.

W związku z tak przedstawionym zdarzeniem przyszłym, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy określając moment, w którym zgodnie z art. 89b ust. 1 i 1a Ustawy ma obowiązek dokonać korekty podatku naliczonego, powinien brać pod uwagę nowy termin płatności ustalony przez strony w Porozumieniu, czy też okres 150 dni powinien być liczony od następnego dnia po upływie pierwotnego terminu zapłaty wynikającego z Umowy.

Przepisy ustawy cytowane powyżej, dotyczące korekty podatku naliczonego, mają na celu przede wszystkim uregulowanie sytuacji, gdy kontrahent pomimo wcześniejszego zobowiązania nie uiszcza zapłaty za dostarczony towar, czy też wykonaną usługę. Jest to sytuacja wyjątkowo niekorzystna dla sprzedawcy, ponieważ nie tylko nie otrzymuje on pieniędzy za towar/usługę, ale również jest zobowiązany do zapłaty należnego podatku VAT, jaki powstał z tytułu dokonanej transakcji.

Możliwość skorygowania przez podatnika - sprzedawcę podatku należnego wiąże się z obowiązkami w zakresie korekty podatku naliczonego przez podatnika-nabywcę. Zastosowanie trybu korekty podatku powoduje de facto, że konstrukcyjnie przestaje istnieć podatek należny, przez co przestaje też faktycznie istnieć podatek naliczony, który można by odliczyć. Przepisy art. 89b ust. 1 i ust. 2 ustawy są zawsze konsekwencją zaistnienia sytuacji, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Korekty podatku należnego, na podstawie przepisu art. 89a ust. 1 ustawy, można dokonać bowiem tylko jeśli wierzytelność, z której wynika korygowany podatek należny, nie została uregulowana w określonym przez strony terminie.

Zgodnie z tymi przepisami, dłużnik ma obowiązek skorygowania całości (lub części) uprzednio odliczonego podatku naliczonego wynikającego z faktury, jeżeli nie ureguluje całości (lub części) należności w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Obowiązek dokonania korekty ciąży na dłużniku niezależnie od faktu, czy jego wierzyciel skorzystał z korekty podatku należnego.

Dłużnik nie jest zobowiązany do skorygowania podatku naliczonego wówczas gdy ureguluje należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego w którym upłynął 150. dzień od dnia upływu płatności. Termin 150-dniowy należy każdorazowo liczyć od dnia, w którym upływa termin płatności określony w fakturze lub umowie.

Wnioskodawca w opisie sprawy wskazuje, że mogą zdarzyć się sytuacje, kiedy w drodze porozumienia pomiędzy nim jako nabywcą a Zbywcą znaków, dojdzie do ustalenia nowego terminu płatności za znaki towarowe, z zastrzeżeniem, że Porozumienie to nie będzie zawierane po upływie 150 dni od dnia upływu pierwotnego terminu płatności określonego w Umowie.

Zatem, mając na uwadze treść art. 89b ust. 1 ustawy, jeżeli Wnioskodawca i zbywca znaków towarowych w drodze porozumienia zmienią termin płatności zobowiązań, to 150. dzień będzie biegł od nowego ustalonego przez Strony terminu, a tym samym nie będzie obowiązku korekty podatku naliczonego za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia pierwszego terminu płatności zobowiązania. W porozumieniu zawarta zostanie zgodna wola stron co do nowego terminu zapłaty, i to ten termin będzie właściwym do liczenia okresu, o którym mowa w art. 89b ustawy.

W świetle tak przedstawionego opisu zdarzenia należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego dopiero w przypadku nieuregulowania należności (wynikającej z nabycia prawa do znaków towarowych) w terminie 150 dni liczonym od dnia upływu przedłużonego terminu płatności określonego w zawartym - przed upływem 150 dni od pierwotnie ustalonych terminów płatności – porozumieniu, w sytuacji, gdy jest ono obustronną wolą stron transakcji, co do ustalenia nowego terminu zapłaty.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe

Dodatkowo należy wskazać, że przepisy podatkowe nie regulują stosunków cywilnoprawnych (zasad zawierania umów cywilnoprawnych, porozumień), ani nie mają wpływu na ich treść, w tym ustalenia dotyczące terminów płatności. Zgodnie z zasadą swobody umów, to strony umowy rozstrzygają m.in. zasady rozliczeń z tytułu zawarcia umów cywilnoprawnych.

Organy podatkowe nie mają prawa ingerować w treść zawieranych umów i przyjęte w nich ustalenia, w tym zasady ustalania terminów płatności, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w trakcie przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.