Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-226/13/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-25
Teza: Nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Zainteresowany nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu opisanego zadania.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 kwietnia 2013 r. (wpływ 9 maja 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 czerwca 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia lub zwrotu podatku w związku z realizacją zadania „U.” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 maja 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 18 czerwca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia lub zwrotu podatku w związku z realizacją zadania „U.”.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina złożyła wniosek, w ramach Programu Operacyjnego „Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013”, o dofinansowanie zadania pn. „U.”. Środki finansowe przeznaczono na: zakup urządzeń małej architektury – ławek, latarni i altany drewnianej, budowę ścieżek komunikacyjnych oraz na prace konserwacyjno-budowlane na terenach zalewowych. Celem operacji jest rozwój miejscowości, poprawa estetyki terenów zielonych, utworzenie miejsca pełniącego funkcję społeczną, rozbudowę infrastruktury związanej z turystyką poprzez utworzenie miejsca do odpoczynku i rekreacji. Operacja pozytywnie wpłynie na aktywizację mieszkańców gminy, wzrostu integracji społecznej, a także zaspokojenia potrzeb mieszkańców pod względem spędzania wolnego czasu. W wyniku realizacji projektu Gmina nie osiągnie żadnego zysku, a uzyskane wpływy ze środków realizowanego projektu nie będą skutkować powstaniem obowiązku podatkowego u Beneficjenta w zakresie VAT, a efekty powstałe w wyniku realizacji projektu nie będą związane w żaden sposób z czynnościami opodatkowanymi. Dostępność terenu dla mieszkańców i turystów: wstęp, korzystanie oraz możliwość odpoczynku na przedmiotowym terenie będzie odbywać się nieodpłatnie. Gmina z tytułu utworzenia miejsca do odpoczynku i rekreacji nie będzie czerpać żadnych korzyści finansowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

*   czy Gmina ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu ?
*   czy Gmina ma możliwość odzyskania podatku VAT w tym zakresie?

Zdaniem Gminy, nie przysługuje Jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a co za tym idzie nie ma żadnej możliwości odzyskania VAT.

Wnioskodawca wskazuje przy tym, że „nie prowadzi działalności gospodarczej ze względu na cel zarobkowy, zatem nie spełnia warunków określonych w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, i tym samym nie nabywa statusu podatnika VAT czynnego. Poza tym Gmina nie wykonuje w ogóle czynności opodatkowanych, zatem nie może w myśl art. 86 ust. 1 skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zdaniem Wnioskodawcy otrzymana dotacja w ramach realizowanego nieodpłatnie projektu nie stanowi podstawy opodatkowania, gdyż Gmina nie otrzyma żadnej kwoty należnej z tytułu świadczonych usług. Dlatego też otrzymana dotacja nie będzie stanowiła obrotu w myśl art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarowi usług”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a powołanego artykułu wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Należy również zauważyć, iż w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, skoro usługi nabywane w ramach realizowanej inwestycji nie służą sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji opisanego zadania. Gmina nie ma również możliwości uzyskania zwrotu tego podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., gdyż środki wskazane we wnioski, nie są środkami, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia.

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.