Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-561/07-4/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-03-10
Teza: Czy wpłaty na PFRON, jako obowiązkowe w sytuacji Teatru, są kosztem uzyskania przychodu, a zatem czy są wolne od podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: działalność; teatr; wpłata; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Teatru, przedstawione we wniosku z dnia 06.12.2007 r. (data wpływu 11.12.2007 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23.01.2008r. na wezwanie z dnia 17.01.2008 r. - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.12.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Teatr X „\`(...)\`..” jest instytucją kultury, w której działalność artystyczna jest organizowana i prowadzona według zasad określonych ustawą z dnia 25.10.1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, ze zm.). Głównym dochodem Teatru są dotacje z Urzędu Miasta oraz dochody własne z działalności statutowej. Dochody te wymienione w art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są wolne od opodatkowania. Ponieważ Teatr nie zatrudnia osób niepełnosprawnych, zobowiązany jest wnosić opłaty na PFRON. Dotychczas opłaty te Teatr traktował jako wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 36 ustawy) i wykazywał co miesiąc od stycznia do listopada w deklaracji CIT-2: poz. 45 podstawa, w poz. 46 podatek oraz za miesiąc grudzień w deklaracji CIT-8: poz. 63 podstawa, poz. 64 podatek.

W piśmie z dnia 23.01.2008 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 17.01.2008r. w sprawie uzupełnienia stanu faktycznego, wnioskodawca sprecyzował, iż wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczy roku 2007 i lat przyszłych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy wpłaty na PFRON, jako obowiązkowe w sytuacji Teatru, są kosztem uzyskania przychodu, a zatem czy są wolne od podatku dochodowego?

Zdaniem wnioskodawcy, dochody z działalności statutowej Teatru wymienione w art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są wolne od opodatkowania także w tej części z której Teatr uiszcza wpłaty na PFRON, na zasadach określonych w art. 17 ust. 1b tej ustawy. W związku z tym, zdaniem Teatru, wyżej wymienione wpłaty nie mogą stanowić podstawy do naliczania podatku.

Wnioskodawca prezentując swoje stanowisko powołał się na wyrok WSA z 15.06.2003 r. sygn. akt III SA/Wa 388/2003.

**Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.**

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie zaś do treści art. 16 ust. 1 pkt 36 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1 i w art. 23 ww. ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

W myśl przepisu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm.), pracodawca zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 2-5 i art. 22, dokonywać miesięcznych wpłat na Fundusz, w wysokości kwoty stanowiącej iloczyn 40,65% przeciętnego wynagrodzenia i liczby pracowników odpowiadającej różnicy między zatrudnieniem zapewniającym osiągnięcie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości 6% a rzeczywistym zatrudnieniem osób niepełnosprawnych.

Powyższe oznacza, iż wpłaty dokonywane przez podatnika na PFRON na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, co wynika z art. 16 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z uwagi na brzmienie art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, iż dochodem jest (\`(...)\`) nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, wydatki te wpływają na zwiększenie osiągniętego dochodu. Chociaż, jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wnioskodawca korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 ww. ustawy, dochód ten jednocześnie nie jest wolny od podatku w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 17 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, albowiem nie został przeznaczony na cele statutowe podatnika.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo – techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.

Na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i – bez względu na termin – wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów.

W świetle powołanych powyżej przepisów wolne od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są dochody podatników, których celem statutowym jest między innymi działalność kulturalna, w części przeznaczonej na te cele a nie wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Nie można przyjąć, iż dochód stanowiący równowartość tych wydatków jest wolny od podatku na podstawie wskazanego powyżej przepisu gdyż nie może być przeznaczony na cele statutowe, jakimi dla podatnika jest działalność kulturalna, bowiem został wydatkowany na inne cele tj. zasilenie Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych.

W przypadku obowiązkowych wpłat na PFRON nie będzie miał zastosowania cytowany wyżej przepis art. 17 ust. 1b ponieważ zaliczenie wpłat na PFRON jako podatku nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Definicja podatku została określona w przepisie art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którą podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej. Aby zatem dane świadczenie mogło być podatkiem winno spełniać wszystkie cechy zawarte w ww. przepisie. Wpłata na rzecz PFRON nie jest wpłatą na rzecz któregokolwiek z wymienionych podmiotów. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest Funduszem celowym, posiadającym odrębność organizacyjną, prawną i finansową. Środki zgromadzone na Funduszu nie stanowią środków budżetowych a gospodarowanie nimi należy do organów Funduszu. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że dochód równy wpłatom na PFRON nie jest wydatkowany na cele statutowe oraz nie jest podatkiem w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa w związku z czym nie podlega on wyłączeniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 17 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od opodatkowania. Tym samym dochód odpowiadający równowartości wpłat na PFRON nie jest zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych i podlega w całości opodatkowaniu.

Odnośnie powołanego i załączonego do wniosku przez Teatr orzeczenia sądowego stwierdzić należy, że orzeczenie to zapadło w indywidualnej sprawie i nie jest wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

W świetle obowiązującego w roku 2007 i 2008 stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.