Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-722/14-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-10
Teza: Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całą kwotę kosztów procesu sądowego związanego z prowadzoną przeciwko Spółce sprawą o odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie urnowy o pracę za wypowiedzeniem (tj. kwotę zasądzoną tytułem zwrotu kosztów procesu na rzecz byłego Pracownika oraz koszty procesu poniesione przez Spółkę w związku z jej udziałem w postępowaniu)?
Słowa kluczowe: koszt-koszty procesowe; koszt-koszty uzyskania przychodów; odszkodowania; umowa-umowa o pracę
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2014r. (data wpływu 16 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie produkcji i replikacji płyt w formacie DVD i BD, które następnie sprzedaje odbiorcom w kraju i za granicą. Spółka posiada też zarejestrowany oddział z siedzibą w Warszawie (dalej: „Oddział”) świadczący usługi rachunkowo- księgowe. W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umów o pracę licznych pracowników.

W kwietniu 2011 r. w stosunku do jednego z pracowników Oddziału zajmującego stanowisko menadżerskie - kierownika działu księgowości (dalej: Pracownik lub były Pracownik), Spółka wystąpiła z propozycją rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron. Propozycja ta została powtórzona i skonkretyzowana w dniu 19 maja 2011 r., jednakże Pracownik nie wyraził na nią zgody. Dlatego też w dniu 30 maja 2011 r. Wnioskodawca złożył Pracownikowi oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z zachowaniem 4-miesięcznego okresu wypowiedzenia. Jako przyczynę wypowiedzenia wskazano redukcję zatrudnienia w grupie zawodowej Pracownika związaną ze zmianami organizacyjnymi u pracodawcy poprzez likwidację stanowiska pracy.

Pracownik nie zgodził się z decyzją Wnioskodawcy i wniósł odwołanie do Sądu Pracy I instancji. Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo byłego Pracownika i zasądził od Spółki na jego rzecz odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę wraz z odsetkami ustawowymi oraz zwrot kosztów procesowych poniesionych przez byłego Pracownika (zwrot opłaty od pozwu i kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 15 321 zł).

Od wyroku Sądu Rejonowego Wnioskodawca wniósł apelację. Sąd II instancji oddalił jednak apelację Spółki i dodatkowo zasądził na rzecz byłego Pracownika obowiązek zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej (60 zł).

Spółka uiściła 14 maja 2014 r. na rzecz byłego Pracownika całą kwotę zasądzoną tytułem odszkodowania wraz z odsetkami ustawowymi oraz tytułem zwrotu kosztów procesu toczącego się przed I i II instancją.

Poza tym, Spółka poniosła liczne wydatki związane z jej udziałem w postępowaniu sądowym, przede wszystkim wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika oraz koszty sądowe (opłaty i wydatki).

W związku z powyższym, Spółka pragnie potwierdzić możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów procesu sądowego (zwrotu opłaty od pozwu i kosztów zastępstwa procesowego w I i II instancji na rzecz byłego Pracownika oraz koszty procesu poniesione przez Spółkę w związku z jej udziałem w postępowaniu).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całą kwotę kosztów procesu sądowego związanego z prowadzoną przeciwko Spółce sprawą o odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie urnowy o pracę za wypowiedzeniem (tj. kwotę zasądzoną tytułem zwrotu kosztów procesu na rzecz byłego Pracownika oraz koszty procesu poniesione przez Spółkę w związku z jej udziałem w postępowaniu)?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całą kwotę kosztów procesu sądowego związanego z prowadzoną przeciwko Spółce sprawą o odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem (kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów procesu na rzecz byłego Pracownika oraz koszty procesu poniesione przez Spółkę w związku z jej udziałem w postępowaniu).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 851, dalej: „ustawa o PDOP”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Z analizy przepisów podatkowych wynika, iż Spółka może zaliczyć określone wydatki do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem, że wydatki te:

*   zostały poniesione przez Spółkę,

*   są definitywne (bezzwrotne),

*   pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,

*   poniesione zostały w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

*   zostały właściwie udokumentowane,

*   nie zostały wymienione w katalogu negatywnym, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP (Tak m.in. J. Marciniuk (red), Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, Warszawa 2011, s.227).

W kontekście powyższego, nie ulega wątpliwości, iż poniesione przez Spółkę wydatki w związku z prowadzoną przeciwko niej sprawą o odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę mają związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą oraz zostały poniesione w celu zachowania źródła przychodów.

Sprawy pracownicze należą do spraw ściśle związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Nie ulega wątpliwości, iż bez zatrudniania pracowników Spółka nie mogłaby funkcjonować. Ze względu na zakres i złożoność tych spraw nieuniknione są spory pomiędzy pracodawcą a pracownikami. Stąd konieczność udziału w postępowaniach sądowych stanowi nieodłączny i nieunikniony wynik ryzyka związanego z prowadzoną działalnością.

Poza tym, należy podkreślić, iż koszty te zostały niewątpliwie poniesione w celu zachowania źródła przychodów. Wydatki związane ze wskazanym procesem sądowym służyły ochronie praw i interesów Spółki oraz jej majątku przed uszczupleniem. Wnioskodawca nie mógł mieć pewności co do zasadności roszczenia byłego Pracownika, stąd celowym było podjęcie obrony na drodze sądowej.

Jednocześnie należy podkreślić, iż w żadnym z punktów art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzonymi przez niego postępowaniami sądowymi nie zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Gdyby intencją ustawodawcy było wprowadzenie jakiegokolwiek ograniczenia w omawianym zakresie, z pewnością znalazłoby to odzwierciedlenie w ustawie. W konsekwencji, brak takiego wyłączenia oznacza możliwość pełnego zaliczenia wydatków związanych z prowadzonymi postępowaniami sądowymi do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem spełnienia wszystkich pozostałych wymogów wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP.

Powyższy pogląd prezentowany jest także w orzecznictwie sądów administracyjnych. Tytułem przykładu warto wskazać na wyrok WSA w Olsztynie z dnia 7 stycznia 2010 r. (sygn. akt: I SA/Ol 768/09). W analogicznej sprawie dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na wypłatę pracownikowi odszkodowania zasądzonego wyrokiem sądu z tytułu nieprawidłowego rozwiązania umowy o pracę oraz kosztów procesu z tym związanego, Sąd stwierdził, iż: „Rozważanie, czy wydatek ma związek z uzyskanym przychodem może dotyczyć ewentualnie odsetek i kosztów postępowania, chociaż i w tym względzie należy przyznać rację skarżącej, że związane to było z wątpliwościami odnośnie istnienia zobowiązania a w dalszej perspektywie poniesienie wydatku na rekompensatę z tytułu zwolnienia przyczyni się do zmniejszenia kosztów, a więc zachowania źródła przychodów”. Powyższe stanowisko zajęte przez WSA w Olsztynie zostało podtrzymane przez NSA w wyroku z dnia 17 listopada 2011 r, sygn. akt: II FSK 882/10.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają również organy podatkowe w licznych interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 22 listopada 2012 r., sygn.: ILPB3/423-323/12-4/JG, zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, iż: „Z kolei, co do kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego, jakie Spółka ponosi w związku ze sprawami pracowniczymi prowadzonymi przeciwko Niej, uznać należy, że Wnioskodawca ponosi te wydatki na obronę swoich praw i w konsekwencji może zaliczyć je do kosztów podatkowych. Poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego ma bowiem na celu uchronienie źródła przychodu - majątku wykorzystywanego do działalności gospodarczej, a udział w postępowaniu sądowym jest naturalnym ryzykiem związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy”.

Podobnie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 23 grudnia 2013 r., sygn.: ITPB3/423-473a/13/PS: „Odnosząc powyższe do przedstawionych przez Wnioskodawcę wydatków stanowiących koszty sądowe w sprawie o zapłatę odszkodowania, należy stwierdzić, że nie mogą być one powiązane z konkretnym przychodem uzyskanym przez Wnioskodawcę, wiążą się bowiem pośrednio z całokształtem prowadzonej przez Spółkę działalności, ponieważ zostały poniesione dla ochrony jej interesów. Koszty związane z wystąpieniem na drogę sądową mają na celu ochronę przedsiębiorcy przed uszczupleniem jego majątku, wykorzystywanego w działalności gospodarczej prowadzonej w celu osiągania przychodów.

Zatem, są to koszty związane z funkcjonowaniem Jednostki i jako takie stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów.

Z tych też względów wydatki z tego tytułu mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów - stanowią koszty pośrednie prowadzonej działalności, które są potrącane w dacie ich poniesienia”.

Wobec powyższego, zdaniem Spółki, za prawidłowe należy uznać stanowisko, zgodnie z którym Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całą kwotę poniesionych przez nią kosztów procesu sądowego związanego z prowadzoną przeciwko Spółce sprawą o odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.