Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1099/13/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-02-28
Teza: Planowana sprzedaż budynków i budowli posadowionych na działkach będzie objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Sprzedaż może być sfinalizowana na jednej fakturze VAT, a dla jasnego i precyzyjnego zakończenia transakcji należy wyszczególnić prawo wieczystego użytkowania gruntu dla każdej ze sprzedawanych działek osobno i do każdej z tych działek należy przypisać budynki i budowle wraz z ich wartością.
Słowa kluczowe: budynek; dostawa; faktura; grunty; grunty-grunt zabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 listopada 2013 r. (data wpływu 18 listopada 2013 r.), uzupełnionym pismem z 15 lutego 2014 r. (data wpływu 18 lutego 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntów zabudowanych budynkami i budowlami oraz sposobu dokumentowania tej sprzedaży– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2013 r., wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntów zabudowanych budynkami i budowlami oraz sposobu dokumentowania tej sprzedaży.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 15 lutego 2014 r. (data wpływu 18 lutego 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 5 lutego 2014 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca nabył w 2002 r. prawo wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego halą produkcyjną wybudowaną w latach 70-tych XX wieku. Sprzedający wystawił fakturę VAT, na której naliczył podatek VAT. Podatek ten nie został przez Wnioskodawcę odliczony ponieważ nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. nieruchomości zabudowanej. Wynikało to z faktu, że dokonujący dostawy nie ponosił wydatków na jej ulepszenie lub modernizację.

W najbliższym czasie Wnioskodawca zamierza sprzedać prawo wieczystego użytkowania gruntu wraz z zabudową.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT oraz podatku akcyzowego o nr identyfikacyjnym … nadanym przez US … dnia 28 maja 1993 roku. Rejestrację dokonano dla firmy: Przedsiębiorstwo … s.c., ul. M. w K., która z dniem 16 listopada 2001 roku przekształciła się w spółkę o nazwie Z. spółka jawna, ul. B., …i została zarejestrowana w KRS pod nr … dnia 23 stycznia 2002 roku.

Wnioskodawca (spółka) nabyła w 2002 roku prawo wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego m.in. halą produkcyjną wybudowaną w latach 70-tych XX wieku. Faktura wystawiona przez sprzedającego była błędna. Po pisemnej konsultacji z US … Wnioskodawca (spółka) uzyskała informację, że budynek hali jest towarem używanym w świetle przepisu art. 4 pkt 7 lit. a i dlatego jej sprzedaż jest zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 7 ust. l pkt 5 Ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z tym Wnioskodawca (spółka) nie odliczył podatku VAT, mimo że sprzedający go naliczył.

Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość w celu prowadzenia w niej działalności gospodarczej.

Przedmiotem sprzedaży będzie prawo wieczystego użytkowania gruntu dwóch działek o nr geodezyjnych 5652/2 i 5652/4 obręb S. zabudowanych budynkami i budowlami. Na działce nr 5652/2 są to: budynek hali produkcyjnej, budynek przesiewacza oraz ogrodzenie, place i część dróg betonowych. Na działce nr 5652/4 będącej drogą dojazdową - pozostała część betonowych dróg.

Na działkach nr 5652/2 i 5652/4 w momencie nabycia w 2002 roku były następujące budynki i budowle:

*   hala produkcyjna dwunawowa o konstrukcji stalowej o powierzchni 2303,70 m kw.,
*   budynek przesiewacza o powierzchni użytkowej 24,30 m kw.,
*   ogrodzenie o długości 270 mb (część całości),
*   drogi i place betonowe o powierzchni 2018 m kw.(część całości)

Nabyte ogrodzenie, drogi i place betonowe to części tych budowli powstałe z podziału geodezyjnego całości terenu firmy E. dokonanego przez syndyka masy upadłościowej przed sprzedażą.

Wszystkie budynki i budowle przewidziane do sprzedaży zostały wybudowane i oddane do użytku w latach 70-tych XX wieku przez poprzedniego właściciela.

W momencie zakupu sprzedający naliczył nienależny podatek VAT. Na podstawie wyjaśnień Dyrektora Izby Skarbowej oraz US Wnioskodawca (spółka) nie odliczył tego podatku ponieważ miał świadomość, że jest on naliczony błędnie.

Na działce nr 5652/2 jest:

*   hala produkcyjna dwunawowa (symbol PKOB 1251),
*   budynek przesiewacza (symbol PKOB 1251),
*   ogrodzenie (symbol PKOB 2420),
*   place i drogi betonowe (symbol PKOB 2420).

Na działce nr 5652/4 jest droga betonowa (symbol PKOB 2420).

Wnioskodawca dokonywał wyłącznie napraw konserwacyjnych i drobne remonty ww. budynków i budowli. Wartość tych prac była zdecydowanie niższa niż 30% wartości początkowej każdego z tych budynków i budowli.

Wszystkie ww. budynki i budowle są trwale związane z gruntem.

Wszystkie ww. budynki i budowle były oddane do użytkowania w latach 70-tych XX wieku.

Wszystkie ww. budynki i budowle zostały wybudowane i zasiedlone przez ówczesnego właściciela terenu tj. Przedsiębiorstwo Państwowe E.

Wnioskodawca wydzierżawił od 15 sierpnia 2012 roku część hali produkcyjnej dwunawowej. Wcześniej żaden budynek, budowla lub ich część nie był przedmiotem najmu lub dzierżawy.

Sprzedaż nieruchomości będzie miała miejsce w przyszłości.

Wnioskodawca zamierza sprzedać prawo wieczystego użytkowania gruntu dla działek nr 5652/2 i 5652/4 zabudowanych ww. budynkami i budowlami firmie będącej płatnikiem podatku VAT. Zawarty zostanie stosowny akt notarialny i na jego podstawie Wnioskodawca wystawi tej firmie fakturę(-y) VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 15 lutego 2014 r.):

1.Czy sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz sprzedaż obiektów (zabudowań) położonych na tym gruncie zwolniona jest z podatku VAT?

2.a) Czy sprzedawane budynki i budowle są prawidłowo zwolnione z podatku VAT?

2.b) Czy sprzedawane prawo wieczystego użytkowania gruntu dla działek nr 5652/2 i 5652/4 są zwolnione z podatku VAT?

2.c) Czy sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz budynków i budowli trwale związanych z gruntem dla obu działek może być dokonana na jednej fakturze VAT?

2.d) Czy należy wyszczególnić na fakturze każdy sprzedawany budynek i budowlę wraz z jego wartością?

2.e) Czy należy wyszczególnić na fakturze odrębnie prawo wieczystego użytkowania gruntu dla każdej ze sprzedawanych działek?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 15 lutego 2014 r.):

Przy sprzedaży budynku (hali) powinno znaleźć zastosowanie zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku VAT, który mówi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, w stosunku do których nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Również sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu powinna być objęta zwolnieniem z podatku VAT, ponieważ następuje dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu, na której znajduje się budynek objęty zwolnieniem z podatku VAT.

Dla jasnego i precyzyjnego zakończenia transakcji należy wyszczególnić prawo wieczystego użytkowania gruntu dla każdej ze sprzedawanych działek osobno. Do każdej z tych działek należy przypisać budynki i budowle wraz z ich wartością. Zdaniem Wnioskodawcy sprzedawane prawo wieczystego użytkowania gruntu obu działek oraz budynki i budowle trwale związane z gruntem tych działek są zwolnione z podatku VAT. Sprzedaż może być sfinalizowana na jednej fakturze VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, że planuje dokonać sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntów nr 5652/2 i 5652/4 zabudowanych budynkami i budowlami:

*   halą produkcyjną dwunawową (symbol PKOB 1251),
*   budynkiem przesiewacza (symbol PKOB 1251),
*   ogrodzeniem (symbol PKOB 2420),
*   placem i drogami betonowymi (symbol PKOB 2420).

Wszystkie ww. budynki i budowle są trwale związane z gruntem.

W myśl art. 3 pkt 1, 2, 3 i 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury;

2.budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

3.budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

3a.obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Analogicznie definiuje budynek Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych wprowadzona do stosowania rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz.U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) stanowiąc, że przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. Zaś budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

W PKOB obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Zgodnie z objaśnieniami zawartymi w PKOB w sekcji „Budynki” można wyróżnić grupę 1251 budynki biurowe. Grupa 125 obejmuje klasę 1251– Budynki przemysłowe, do której zalicza się budynki przeznaczone na produkcję, np. fabryki, wytwórnie filmowe, warsztaty, rzeźnie, browary, montownie itp.

Natomiast w sekcji „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej” można wyróżnić grupę 2420 - Obiekty inżynierii lądowej i wodnej pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane, do której zaliczono: obiekty inżynierii wojskowej, np. forty, blokhauzy, bunkry, strzelnice (poligony); wojskowe centra doświadczalne itp., obiekty inżynierii lądowej i wodnej, gdzie indziej nie sklasyfikowane, łącznie z terenami wyrzutni satelitarnych, porzucone obiekty byłych terenów przemysłowych lub miejskich, wysypiska śmieci i miejsca składowania odpadów. Klasa nie obejmuje: wojskowych portów lotniczych (1241), zabudowań koszarowych (1274), portów wojskowych (2151).

W świetle powyższego należy stwierdzić, że przedmiotowe budynki i budowle znajdujące się na ww. działkach nr 5652/2 i 5652/4 będących w użytkowaniu wieczystym są towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Zatem sprzedaż prawa własności budynków i budowli wraz z gruntami, na których są posadowione – co do zasady – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy o VAT.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów i świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Jak stanowi art. 2 pkt 14 ww. ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie należy rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie wykorzystywana, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy powinno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem lub dzierżawę – bowiem zarówno sprzedaż, najem jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu nabywcy czy najemcy (dzierżawcy).

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca przewiduje – po spełnieniu określonych warunków – objęcie dostawy zwolnieniem wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym wskazać należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, który został dodany do ustawy o podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2014 r., w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Natomiast, na mocy § 13 ust. 1 pkt 11 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2013 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 247, ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży (w tym zbycie użytkowania wieczystego) podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki i budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) korzysta ze zwolnienia od podatku.

Jak już wcześniej wskazano, dla dostawy nieruchomości – budynków, budowli lub ich części, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku w oparciu o jedną z dwóch podstaw prawnych: art. 43 ust. 1 pkt 10 lub też pkt 10a ustawy. Jednakże dla zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy istotne jest, czy dostawa będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed pierwszym zasiedleniem, czy też nie.

Analizując powołaną w niniejszej interpretacji definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ona ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zamierza dokonać na rzecz podatnika podatku VAT dostawy prawa wieczystego użytkowania dwóch działek o nr 5652/2 i 5652/4 zabudowanych budynkami i budowlami. Na działce nr 5652/2 znajdują się budynek hali produkcyjnej, budynek przesiewacza oraz ogrodzenie, place i część dróg betonowych. Na działce nr 5652/4 będącej drogą dojazdową - pozostała część betonowych dróg.

W momencie nabycia w 2002 roku znajdowały się na działkach nr 5652/2 i 5652/4 ww. budynki i budowle. Wszystkie budynki i budowle przewidziane do sprzedaży zostały wybudowane i oddane do użytku w latach 70-tych XX wieku przez poprzedniego właściciela.

Sprzedający wystawił fakturę VAT, na której naliczył podatek VAT. Podatek nie został przez Wnioskodawcę odliczony ponieważ nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. nieruchomości gdyż został on błędnie przez sprzedawcę naliczony.

Wnioskodawca dokonywał wyłącznie napraw konserwacyjnych i drobne remonty ww. budynków i budowli. Wartość tych prac była zdecydowanie niższa niż 30% wartości początkowej każdego z tych budynków i budowli.

Wszystkie ww. budynki i budowle były oddane do użytkowania w latach 70-tych XX w., zostały wybudowane i zasiedlone przez ówczesnego właściciela terenu.

Wnioskodawca wydzierżawił od 15 sierpnia 2012 roku część hali produkcyjnej dwunawowej. Wcześniej żaden budynek, budowla lub ich część nie był przedmiotem najmu lub dzierżawy.

Z powyższego wynika, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż nie będzie sprzedażą w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż w przypadku Wnioskodawcy miało miejsce pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, w momencie sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy tych nieruchomości przez podatnika podatku VAT w 2002 r. Wtedy bowiem oddano tę nieruchomość do użytkowania wykonując czynność podlegającą opodatkowaniu. Ponadto od momentu nabycia ww. budynków i budowli Wnioskodawca dokonywał wyłącznie napraw konserwacyjnych i drobne remonty ww. budynków i budowli. Wartość tych prac była zdecydowanie niższa niż 30% wartości początkowej każdego z tych budynków i budowli.

W świetle przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego oraz powołanych wyżej regulacji prawnych, stwierdzić należy, że planowana przez Wnioskodawcę dostawa budynków i budowli posadowionych na działkach nr 5652/2 i 5652/4 będzie objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż nie wystąpiły okoliczności, które wyłączałyby zwolnienie od podatku dostawy tych nieruchomości na podstawie tego przepisu. W przedmiotowej sprawie dostawa nie będzie bowiem dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynków i budowli nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są ww. obiekty rozstrzyga przepis ww. art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, lub w przypadku prawa wieczystego użytkowania gruntu § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a od 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 8 ustawy.

Powyższe oznacza, że do dostawy gruntu (prawa wieczystego użytkowania gruntu), stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. W przypadku gdy dostawa ww. obiektów budowlanych będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT stwierdzić należy, że również dostawa gruntu będzie podlegać zwolnieniu od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a od 1 stycznia 2014 r. w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Reasumując planowana sprzedaż budynków i budowli posadowionych na działkach nr 5652/2 i 5652/4 będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów, która objęta będzie zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W konsekwencji czego, również sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których znajdują się ww. budynki i budowle objęta będzie zwolnieniem od podatku w związku z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a od 1 stycznia 2014 r. w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że „… sprzedawane prawo wieczystego użytkowania gruntu obu działek oraz budynki i budowle trwale związane z gruntem tych działek są zwolnione z podatku VAT”, należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii sposobu dokumentowania na fakturze sprzedaży ww. prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których znajdują się ww. budynki i budowle stwierdzić należy, że zgodnie z ww. art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zasady wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych uregulowane zostały szczegółowo w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360 ze zm.) obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., fakturę wystawia zarejestrowany podatnik VAT czynny.

Na podstawie § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r., do dnia 31 grudnia 2013 r., faktura powinna zawierać:

1.  datę jej wystawienia;
2.  kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem.

W związku ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r. poz. 35) na mocy art. 1 pkt 49 ww. ustawy uchylono art. 106 ustawy o VAT. Wprowadzono natomiast blok przepisów dotyczących fakturowania w dodanych do ustawy o VAT art. 106a – 106q oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 grudnia 2013 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz.U. poz. 1485). Tym samym rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r., wydane m.in. na podstawie art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, z dniem 1 stycznia 2014 r. (w związku z uchyleniem art. 106) utraciło moc w zakresie dotyczącym szczegółowych zasad wystawiania faktur.

Na podstawie zmian wprowadzonych ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r., większość regulacji dotyczących fakturowania a objęta dotychczas rozporządzeniem z dnia 28 marca 2011 r., została przeniesiona do ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

W myśl art. 2 ustawy o VAT obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Na podstawie art. 106e, faktura powinna zawierać:

1.datę wystawienia;

2.kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3.imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4.numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;

5.numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

6.datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7.nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8.miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9.cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10.kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11.wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12.stawkę podatku;

13.sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14.kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15.kwotę należności ogółem;

16.w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 - wyrazy „metoda kasowa”;

17.w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”;

18.w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;

19.w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:

1.  przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
2.  przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub
3.  innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia;

20.w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;

21.w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku;

22.w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:

1.  przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. a,
2.  liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;

23.w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;

24.w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:

1.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, poprzedzony kodem PL,
2.  numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura VAT jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Elementy formalne wymagane przez art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. i art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. mają znaczenie dowodowe.

Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego. Wystawienie faktury należy więc rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży na rzecz podatnika VAT prawa wieczystego użytkowania gruntów wraz ze znajdującymi się na gruntach budynkami i budowlami. Jak wskazano wyżej dostawa ww. obiektów budowlanych znajdujących się na działkach nr 5652/2 i nr 5652/4 będących w użytkowaniu wieczystym będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a od 1 stycznia 2014 r. w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy wystawiając fakturę dokumentującą sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu nr 5652/2 i nr 5652/4 wraz z budynkami i budowlami na tych gruntach posadowionym podatnikowi VAT może udokumentować tę sprzedaż na jednej fakturze VAT a jeśli tak to czy powinien wyszczególnić na tej fakturze każdy sprzedawany budynek i budowlę wraz z jego wartością, czy także wyszczególnić na fakturze odrębnie prawo wieczystego użytkowania gruntu dla każdej ze sprzedawanych działek?

Ustosunkowując się do ww. kwestii Wnioskodawca podał, że „…dla jasnego i precyzyjnego zakończenia transakcji należy wyszczególnić prawo wieczystego użytkowania gruntu dla każdej ze sprzedawanych działek osobno. (…) Do każdej z tych działek należy przypisać budynki i budowle wraz z ich wartością. Sprzedaż może być sfinalizowana na jednej fakturze VAT”.

Przystępując do oceny stanowiska Wnioskodawcy odnośnie sposobu udokumentowania planowanej dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntów wraz z budynkami i budowlami należy w tym miejscu podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, co oznacza, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy nie wskazuje ona zaistniałego zdarzenia gospodarczego.

Zauważyć należy, że w przedmiotowej kwestii decydujące znaczenie ma ustalenie co jest przedmiotem sprzedaży.

W przypadku gdy przedmiotem czynności Wnioskodawcy będzie dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntów wraz z budynkami i budowlami posadowionymi na tych gruntach trwale z nim związanymi, to Wnioskodawca zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 7 i pkt 11-15 ww. rozporządzenia obowiązującego do 31 grudnia 2013 r. winien określić nazwę (rodzaj) towaru w sposób odzwierciedlający zaistniałe zdarzenie gospodarcze, tj. wskazać dokładną nazwę sprzedawanego przez siebie towaru w sposób umożliwiający jego identyfikację a także m.in. wartość dostarczonych towarów objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto), stawkę podatku i kwotę należności ogółem.

Natomiast zgodnie z art. 106e pkt 7 i pkt 11-15 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. Wnioskodawca powinien określić nazwę (rodzaj) towaru w sposób odzwierciedlający zaistniałe zdarzenie gospodarcze, tj. wskazać dokładną nazwę sprzedawanego przez siebie towaru w sposób umożliwiający jego identyfikację a także m.in. wartość dostarczonych towarów objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto), stawkę podatku i kwotę należności ogółem.

Należy wskazać, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT lub w przypadku prawa wieczystego użytkowania gruntu § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a od 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 8 ustawy. Oznacza to, że grunt dzieli byt prawny budynków i budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Zatem jeżeli Wnioskodawca, dokona jak wskazano wyżej, transakcji sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działki gruntu nr 5652/2 wraz z prawem własności budynku hali produkcyjnej, budynku przesiewacza oraz budowli w postaci ogrodzenia, placów i części dróg betonowych, oraz sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działki gruntu nr 5652/4 wraz z prawem własności budowli będącej drogą dojazdową, które objęte będą zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a od 1 stycznia 2014 r. w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, to Wnioskodawca będzie mógł tę sprzedaż wykazać na jednej fakturze wraz z wyszczególnioną osobno dla każdej ze sprzedawanych działek wartością prawa wieczystego użytkowania gruntu i budynkami oraz budowlami znajdującymi się na danej działce i ich wartościami.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym planowana sprzedaż może być sfinalizowana na jednej fakturze VAT, a dla jasnego i precyzyjnego zakończenia transakcji należy wyszczególnić prawo wieczystego użytkowania gruntu dla każdej ze sprzedawanych działek osobno i do każdej z tych działek należy przypisać budynki i budowle wraz z ich wartością, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż analiza załącznika dołączonego do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załącznika dołączonego przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.