Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.328.2025.3.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży lokalu mieszkalnego; darowizna
z majątku wspólnego.
Słowa kluczowe: darowizna
majątek-majątek osobisty
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. złożyła Pani wniosek z 10 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 19 maja 2025 r. (wpływ 20 maja 2025 r.) i z 3
    czerwca 2025 r. (wpływ 4 czerwca 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    13 kwietnia 1999 r. Wnioskodawczyni z mężem otrzymali wspólnie z mężem spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Związek małżeński został zawarty w 1976 r. i
    do chwili śmierci męża małżonkowie byli we wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej. W dniu 26 listopada 2018 r. w formie aktu notarialnego małżonkowie zawarli
    umowę darowizny, polegającą na tym, że z ich majątku wspólnego, jako oboje
    małżonkowie przenieśli do majątku osobistego Wnioskodawczyni to spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Mąż zmarł w 2019 r. 24 marca 2021 r.
    Wnioskodawczyni sprzedała nabyte wcześniej do swojego majątku odrębnego
    spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, że lokal, o którym mowa we wniosku
    jest położony przy ul. ... numer ... i ma numer ... . Małżonkowie nie zawierali innej umowy
    małżeńskiej poza opisaną we wniosku.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni powinna zapłacić 19% podatek dochodowy, jeżeli tak, to czy od
    całego przychodu, czy od połowy?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni uważa, że nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
    mieszkalnego w 1999 r. i w związku z tym nie musi płacić podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu jego sprzedaży w 2021 r.
    Jej przekonanie wynika z treści uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17. W tej uchwale Sąd
    stwierdził, że skoro małżonkowie nabyli nieruchomość do majątku wspólnego, do
    niepodzielnej ręki, to skarżąca nie mogła nabyć jej powtórnie. Wobec powyższego nie
    można uznać, że pięcioletni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy wskazanej
    w skardze biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku przez skarżącą.
    W przypadku Wnioskodawczyni uważa Ona, że nie mogła powtórnie nabyć spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w dacie jego darowizny do swojego
    majątku odrębnego. Wnioskodawczyni uważa, że skoro nie mogła ponownie nabyć
    spółdzielczego własnościowego prawo do lokalu mieszkalnego, to okres 5 lat posiadania
    dawno upłynął i podatek się nie należy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów

    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą
    się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy,
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu, ma moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2020 r.
    poz. 1740 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Umowa darowizny uregulowana w art. 888 - 902 Kodeksu cywilnego jest umową
    jednostronnie zobowiązującą, konsensualną, nieodpłatną i kazualną (tzn. jest podstawą
    przysporzenia, która jest konieczna do przejścia własności rzeczy). Jak wynika z art. 888 § 1
    Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku, zatem jeśli świadczenie
    będzie polegać na przekazaniu rzeczy (np. nieruchomości) dochodzi do przeniesienia
    prawa własności rzeczy z darczyńcy na obdarowanego. Z zacytowanego ww. przepisu
    wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na
    rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których
    celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Umowa
    darowizny dochodzi do skutku z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o
    przyjęciu darowizny.
    Aby ustalić, czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż w 2021 r. przez Panią
    nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło przed upływem pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że 13 kwietnia 1999 r. Pani z mężem
    otrzymali wspólnie z mężem spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.
    Związek małżeński został zawarty w 1976 r. i do chwili śmierci męża małżonkowie byli we
    wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. W dniu 26 listopada 2018 r. w formie aktu
    notarialnego małżonkowie zawarli umowę darowizny, polegającą na tym, że z ich majątku
    wspólnego, jako oboje małżonkowie przenieśli do Pani majątku osobistego spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Mąż zmarł w 2019 r. W dniu 24 marca 2021
    r. sprzedała Pani ww. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.
    Małżonkowie nie zawierali innej umowy małżeńskiej poza opisaną we wniosku.
    Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w
    ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz.
    1359 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. Kodeksu:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    W myśl art. 33 pkt 1 i pkt 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
    1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
    2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Zgodnie natomiast z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    W doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego
    małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co
    oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu powyższych przepisów są wszelkie prawa
    majątkowe – zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe),
    jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa

    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako
    wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie
    mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami,
    a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak
    ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne
    nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków
    tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku
    sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym
    udziale. Skoro z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które
    małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że
    małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu
    nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych od daty ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej. W
    przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej
    wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez Naczelny Sąd
    Administracyjny uchwale w składzie siedmiu sędziów z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2
    /17, w której Sąd stwierdził, że:
      Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
      2000 r. Nr 14 poz. 176, z późn. zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku
      dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
      dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
      wspólnego małżonków.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku. Zdaniem Naczelnego Sądu
    Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić
    udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to
    nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w
    drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości
    kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku
    wspólnego i to, że tego wydatku - w momencie jego poniesienia - nie można przypisać
    jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.
    Argumenty zawarte w wyżej wskazanej uchwale NSA, są aktualne także w sytuacji, gdy
    przeniesienie praw do nieruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego
    małżonków nastąpi w drodze darowizny do majątku osobistego jednego z małżonków.
    Dokonana darowizna między małżonkami pozostającymi we wspólności majątkowej

    małżeńskiej, przenosząca składniki majątkowe z majątku wspólnego do majątku
    osobistego, nie stanowi ponownego nabycia prawa do tych składników przez
    obdarowanego małżonka.
    Wobec powyższego, w przedstawionej sprawie datą nabycia przez Panią spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem sprzedaży w dniu
    24 marca 2021 r. jest data nabycia ww. prawa do lokalu do majątku wspólnego, tj. 13
    kwietnia 1999 r.
    Zatem okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych już minął, bowiem – jak wynika z treści wniosku – od
    końca roku, w którym nabyła Pani wraz z mężem do majątku wspólnego małżonków ww.
    prawo (13 kwietnia 1999 r.), do dnia sprzedaży nieruchomości (24 marca 2021 r.), upłynęło
    ponad pięć lat.
    W konsekwencji, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej, sprzedaż w dniu
    24 marca 2021 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie
    stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) w zw. z ust.
    6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu
    lat, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego. Tym samym,
    dochód ze sprzedaży w 2021 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    Pani nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego
    tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.