Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.674.2025.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Opodatkowanie na terytorium Polski transakcji dokonywanych
w okresie między wystąpieniem obowiązku rejestracji Spółki
jako podatnika VAT w Polsce a faktycznym jej
zarejestrowaniem oraz prawo do odliczenia podatku
naliczonego przez Zainteresowanego.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
obciążenia-odwrotne obciążenie
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
podwykonawstwo
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i
usług
usługi-usługi na majątku rzeczowym
świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 11-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 5-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 5-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 97-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku wspólnym jest w części prawidłowe
    oraz w części jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 3 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się przez to terytoria państw
      członkowskich Unii Europejskiej.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa

      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
      1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
      nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
      - z zastrzeżeniem art. 10;
      2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Zatem, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji,
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy ma miejsce
    wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel towary są wysyłane lub transportowane na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego
    rozpoczęcia wysyłki.
    Jednocześnie, jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa
      w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika
      podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z
      terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju,
      jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa
      członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone,
      wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia
      towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej
      podatnika.
    Powołany przepis ten rozszerza zakres transakcji uznawanych za wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów o przemieszczenie towarów własnych podatnika do Polski z terytorium
    innego państwa członkowskiego UE. W myśl tej regulacji, przemieszczenie towarów
    traktowane jest jako wewnątrzwspólnotowe nabycie wtedy, gdy przemieszczane towary są
    własnością podatnika, który wszedł w ich posiadanie na terytorium państwa
    członkowskiego, z którego transportowane są do Polski i będą służyć czynnościom
    wykonywanym przez niego, jako podatnika, na terytorium kraju. W takim przypadku w
    państwie, z którego przemieszczane są towary, występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, natomiast w państwie, do którego przemieszczane są towary, następuje ich
    wewnątrzwspólnotowe nabycie - dokonywane przez ten sam podmiot.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów.
    Ponadto, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:

      a) dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający
      siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów:
      - innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie
      elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii
      cieplnej lub chłodniczej,
      - innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia
      - podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) nabywcą jest:
      - w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie
      elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii
      cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97
      ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
      miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
      podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
      siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
      zgodnie z art. 97 ust. 4,
      c) dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach wewnątrzwspólnotowej
      sprzedaży towarów na odległość lub sprzedaży na odległość towarów
      importowanych rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w
      rozdziale 9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom.
    Na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia,
    który polega na opodatkowaniu dostawy towarów przez nabywcę towarów. Przepis ten
    ma zastosowanie, gdy miejscem dostawy towarów, a tym samym opodatkowania,
    ustalonym na podstawie przepisów ustawy, jest terytorium Polski. Przy tym, warunkiem
    zastosowania odwrotnego obciążenia, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy względem
    dostawy towarów jest spełnienie warunków dotyczących podmiotu dokonującego
    dostawy towarów oraz nabywającego towar.
    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
      sposób, o którym mowa w ust. 1b;

      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
      podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Przepis art. 19a ust. 1 ustawy
    formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi. Oznacza to, że podatek staje się
    wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź
    świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Natomiast, w przypadku gdy
    przed dokonaniem dostawy towarów otrzymano całość lub część zapłaty, wówczas -
    stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania
    tej zapłaty.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
    Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
      1) „podatnika VAT czynnego”,
      2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
      a) ust. 3 i 3c,
      b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
      - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej
    w art. 5 ustawy, tj. najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności
    opodatkowanej.
    Z art. 96b ust. 1 ustawy wynika, że:
      Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w postaci elektronicznej wykaz
      podmiotów:
      1) w odniesieniu do których naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał rejestracji
      albo które wykreślił z rejestru jako podatników VAT;
      2) zarejestrowanych jako podatnicy VAT, w tym podmiotów, których rejestracja jako
      podatników VAT została przywrócona.

    Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z § 1 pkt 1 lit. k) rozporządzenia Ministra
    Finansów w sprawie określenia podatników niemających obowiązku składania zgłoszenia
    rejestracyjnego z dnia 14 listopada 2014 r. (tj. Dz.U. 2022 r. poz. 1525):
      Obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego nie mają podatnicy nieposiadający
      na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej, stałego miejsca prowadzenia
      działalności gospodarczej, z którego dokonują transakcji gospodarczych, stałego
      miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu, jeżeli wykonują na terytorium
      kraju wyłącznie następujące czynności: dostawę towarów, dla której podatnikiem jest
      nabywca.
    Ponadto, art. 97 ust. 1 i 4 ustawy stanowi, że:
      1.Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi
      zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania
      pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego
      nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o
      którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.
      4.Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podmiot, który dokonał zawiadomienia
      zgodnie z ust. 1, jako podatnika VAT UE.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Dane, które powinna zawierać faktura, zostały wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy, gdzie w
    punktach 12 - 14 wymieniono:
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
      korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7
      i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
      dotyczące poszczególnych stawek podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa rumuńskiego. Spółka nie
    posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    Spółka sprzedaje m.in. rury i przewody rurowe ze stopów aluminium wyprodukowane w
    Rumunii (Towary). Przed wysyłką do klienta, Towary przekazywane są podwykonawcom z
    różnych krajów UE w celu poddania ich obróbce wykańczającej (anodowanie i inne
    mechaniczne obróbki powierzchniowe). Pod koniec 2024 r. Spółka zaczęła sprzedawać
    Towary spółce A. (Zainteresowany). W pierwszej kolejności Towary były przemieszczane do
    podwykonawcy w Polsce w celu obróbki, a następnie sprzedawane Zainteresowanemu.
    Spółka traktowała tę sprzedaż jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) z
    Rumunii do Polski i dokumentowała fakturą, w której wskazywała rumuński numer
    podatkowy oraz nie wykazywała podatku VAT. Natomiast Zainteresowany deklarował te
    transakcje w polskich rozliczeniach VAT jako wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów
    (WNT) z Rumunii i rozliczał podatek VAT należny i naliczony od tych dostaw. Podczas
    analizy podatkowej transakcji dokonywanych przez Spółkę ustalono, że Spółka powinna
    zarejestrować się w Polsce dla celów VAT w listopadzie 2024 r. z uwagi na realizowane na
    terytorium Polski WNT. W związku z tym, zamiast rozpoznawanych dotychczas transakcji,
    tj. WDT z Rumunii do Polski – po stronie Spółki oraz WNT z Rumunii w Polsce po stronie
    Zainteresowanego, Spółka wykaże w Rumunii wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów

    własnych (przesunięcia nietransakcyjne towarów własnych z Rumunii do Polski), a
    następnie wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów własnych w Polsce. Jednocześnie
    Zainteresowany skoryguje wykazane wcześniej WNT z Rumunii.
    28 sierpnia 2025 r. Spółka złożyła do właściwego urzędu skarbowego zgłoszenie
    rejestracyjne, w którym wskazała, że rozpoczęła działalność opodatkowaną VAT w Polsce
    w 2024 r. i że złoży pierwszą deklarację VAT (JPK_V7M) za listopad 2024 r. Spółka została
    zarejestrowana jako czynny podatnik VAT z dniem 29 sierpnia 2025 r. (taka data rejestracji
    jako podatnika VAT wskazana jest w wykazie podatników, o którym mowa w art. 96b ust. 1
    ustawy). Spółka złożyła zaległe deklaracje VAT ma jednak wątpliwości czy powinna
    wykazywać sprzedaż w deklaracjach za okres sprzed rejestracji VAT, skoro Zainteresowany
    rozliczył już podatek VAT od tych transakcji.
    Ad 1
    Wątpliwości wyrażone w pytaniu 1 dotyczą ustalenia, czy Spółka ma obowiązek rozliczyć
    podatek należny z tytułu odpłatnych dostaw Towarów na terytorium kraju dokonanych na
    rzecz Zainteresowanego przed datą rejestracji wskazaną w wykazie podatników, o którym
    mowa w art. 96b ust. 1 ustawy, czy też dostawy tych Towarów powinny być potraktowane
    jako dostawy krajowe, dla których podatnikiem jest nabywca, na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 5 ustawy.
    Spółka uważa, że rejestracja dla celów VAT dokonana z dniem 29 sierpnia 2025 r., gdzie
    wskazano, że Spółka złoży pierwszą deklarację VAT (JPK_V7M) za listopad 2024 r. nie
    wpływa na opodatkowanie transakcji dokonywanych przed faktyczną rejestracją Spółki.
    Zdaniem Spółki, transakcje te zostały prawidłowo opodatkowane przez Zainteresowanego
    na zasadzie odwrotnego obciążenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Odnosząc się do wątpliwości związanych z prawidłowym rozliczeniem podatku VAT z
    tytułu opisanych transakcji należy wskazać, że zgodnie z powołanym art. 22 ust. 1 pkt 3
    ustawy - w przypadku gdy do sprzedaży towarów dochodzi w momencie kiedy znajdują się
    one na terytorium Polski (nie są w wyniku tej sprzedaży transportowane do Polski z
    innego kraju), miejscem opodatkowania takiej sprzedaży jest Polska. Podatnikiem
    zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT należnego z tytułu dostawy towarów jest, co do
    zasady, dostawca towarów, niemniej jednak w niektórych przypadkach może nim być
    nabywca towarów, o czym stanowi powołany art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Przepis ten przewiduje tzw. instytucję odwrotnego obciążenia, polegającą na
    przeniesieniu obowiązku opodatkowania transakcji ze sprzedawcy na nabywcę towarów.
    Aby uznać nabywcę towarów za podatnika zobowiązanego do rozliczenia podatku,
    zagraniczny dostawca towarów nie może być zarejestrowany w Polsce dla celów VAT (przy
    dostawie towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie
    elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii
    cieplnej lub chłodniczej) jak również nie powinien posiadać siedziby oraz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Z kolei, nabywca towarów powinien być
    podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy posiadającym siedzibę lub stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce lub osobą prawną niebędącą
    podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy posiadającą siedzibę na terytorium kraju i
    zarejestrowanym zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy (art. 17 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy).
    Zatem, co do zasady, w przypadku gdy nabywca jest podatnikiem o którym mowa w art.
    15 ustawy posiadającym siedzibę działalności gospodarczej w Polsce, zaś zagraniczny
    dostawca towarów nie posiada siedziby oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium Polski oraz jednocześnie nie jest zarejestrowany w Polsce dla
    celów VAT – wówczas na dostawcy towarów nie ciąży obowiązek rozliczenia podatku
    należnego na terytorium Polski od dokonywanych dostaw. Natomiast w przypadku gdy
    dostawcą jest podmiot niemający siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w

    Polsce, lecz jest zarejestrowany w Polsce dla celów podatku od towarów i usług, wówczas
    nabywca tych towarów nie jest zobowiązany do rozliczenia podatku należnego -
    obowiązek ten ciąży na dostawcy towaru.
    Odnosząc powyższe do Państwa sytuacji należy uznać, że w okresie kiedy Spółka
    dokonywała dostawy na rzecz Zainteresowanego, który jest zarejestrowany jako podatnik
    VAT czynny w Polsce i nie była zarejestrowana w Polsce dla potrzeb podatku od towarów i
    usług, wówczas znajdował zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy. W związku z tym
    Spółka nie była zobowiązana do rozliczania podatku należnego. Do rozliczenia podatku
    należnego od przedmiotowych dostaw zobowiązany był polski nabywca (Zainteresowany).
    Jednak w sytuacji, gdy Spółka została zarejestrowana jako czynny podatnik VAT z dniem 29
    sierpnia 2025 r., ze wskazaniem, że listopad 2024 r. jest pierwszym okresem, za który
    zostanie złożona pierwsza deklaracja JPK_V7M, to w okresie między wystąpieniem
    obowiązku rejestracji Spółki jako podatnika VAT w Polsce a faktycznym jej
    zarejestrowaniem, Spółka stała się podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku
    należnego od dostaw towarów dokonanych na rzecz Zainteresowanego na terytorium
    kraju.
    Tym samym, w związku z zarejestrowaniem Spółki jako czynnego podatnika VAT z dniem
    29 sierpnia 2025 r., ze wskazaniem listopada 2024 r. jako pierwszego okresu, za który
    zostanie złożona pierwsza deklaracja JPK_V7M nie można uznać, że od listopada 2024 r. są
    spełnione przesłanki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy. Od listopada 2024 r.
    Spółka będzie składała deklaracje jako zarejestrowany czynny podatnik VAT w Polsce
    (powodem takiego rozwiązania było dokonywanie przemieszczeń towarów własnych z
    Rumunii do Polski począwszy od listopada 2024 r.). W konsekwencji, pomimo nie
    posiadania przez Spółkę siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju w okresie między
    wystąpieniem obowiązku rejestracji jako podatnika VAT w Polsce a faktycznym
    zarejestrowaniem, Spółka stała się podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku
    należnego od dostaw towarów dokonywanych na terytorium kraju na rzecz
    Zainteresowanego.
    Zatem, do dostaw krajowych dokonywanych przez Spółkę na rzecz Zainteresowanego w
    okresie między wystąpieniem obowiązku rejestracji Spółki jako podatnika VAT w Polsce, a
    faktycznym jej zarejestrowaniem - mechanizm odwrotnego obciążenia, o którym mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy nie znajduje zastosowania. W konsekwencji Spółka stała się
    podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT z tytułu dostaw towarów na
    terytorium kraju na rzecz Zainteresowanego co oznacza, że w celu prawidłowego
    opodatkowania dokonanych transakcji powinna dokonać korekty swoich rozliczeń oraz
    udokumentować dostawy towarów dokonane na rzecz Zainteresowanego, na zasadach
    ogólnych, wystawiając fakturę zawierającą właściwą dla danych towarów stawkę podatku
    VAT.
    W konsekwencji stanowisko w zakresie pytania 1, zgodnie z którym Spółka nie ma
    obowiązku rozliczenia podatku należnego z tytułu odpłatnych dostaw Towarów na
    terytorium kraju dokonanych na rzecz Zainteresowanego przed datą rejestracji wskazaną
    w wykazie podatników, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy, ponieważ ww. dostawy
    Towarów stanowią dostawy krajowe opodatkowane przez nabywcę na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 5 ustawy jest nieprawidłowe.
    Ad 2
    Wątpliwości wyrażone w pytaniu 2 dotyczą ustalenia, czy w przypadku wystawienia przez
    Spółkę faktur VAT lub faktur korygujących dotyczących dostaw Towarów zrealizowanych w
    okresie od listopada 2024 r. do dnia rejestracji wskazanego w wykazie podatników, o
    którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem kwot VAT należnego od tych
    dostaw Towarów, Zainteresowany będzie miał prawo do odliczenia VAT naliczonego
    wynikającego z tych faktur.

    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1
    ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Według art. 86 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza
    możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Zainteresowany jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą w zakresie projektowania i produkcji
    komponentów aluminiowych do zastosowań w (...). Zainteresowany nabywa od Spółki
    Towary (m.in. rury i przewody rurowe ze stopów aluminium) i wykorzystuje je do
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Zatem, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności
    sprawy należy uznać, że Zainteresowanemu przysługuje prawo do odliczenia podatku
    naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Spółkę z tytułu sprzedaży
    Towarów, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.
    Tym samym stanowisko w zakresie pytania 2 jest prawidłowe.
    Odnosząc się do powołanych orzeczeń sądu oraz interpretacji indywidualnej należy
    wskazać, że potraktowałem je jako element Państwa argumentacji, lecz nie mogły mieć
    one wpływu na ocenę prawną przedmiotowej sprawy. Nie negując tych orzeczeń jako
    źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy

    zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą
    sprawę, natomiast rozstrzygnięcia sądów jak również interpretacji podejmowane są w
    oparciu o zebrany w danej sprawie materiał dowodowy.
    Jak sami Państwo wskazali interpretacja indywidualna nr 0114-KDIP1-2.4012.261.2017.11.
    RD, została wydana 18 kwietnia 2023 r. w następstwie wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 15 listopada 2022 r. sygn. I FSK 95/19. Zarówno ww. interpretacja
    indywidualna jak i wyrok NSA sygn. I FSK 95/19 dotyczą konkretnej, indywidualnej sprawy
    podatnika, w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko w tej sprawie są
    wiążące.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania
    interpretacji.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
        przyszłego.
    Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
    interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania

    Spółka SRL (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.