Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.630.2025.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie prawa od odliczenia
podatku naliczonego z faktur od dostawców mediów
niezwierających numeru NIP.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 31
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 2
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 7 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa od odliczenia
    podatku naliczonego z faktur od dostawców mediów niezwierających numeru NIP.
    Uzupełnił Pan opis stanu faktycznego – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 września
    2025 r. (data wpływu 8 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    W ramach najmu prywatnego wynajmuje Pan nieruchomości. W przypadku dostawców
    mediów (np. (...) oraz (...)) dostawcy gazu i energii elektrycznej nie mają możliwości
    wpisania na fakturze numeru NIP twierdząc, iż takowy numer mogą wpisać tylko dla
    podmiotów gospodarczych.
    Pozostałe dane są wszystkie wymienione, czyli imię i nazwisko i adres. Zakup mediów jest
    refakturowany na najemców i służy wynajmowanym lokalom. Jest Pan czynnym
    podatnikiem VAT w ramach najmu prywatnego.
    W odpowiedzi na wezwanie uzupełnił Pan opis stanu faktycznego o następujące
    informacje:
    1. Na pytanie: Czy świadczona przez Pana usługa najmu prywatnego będzie czynnością
      opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT?
      Odpowiedział Pan: Świadczona usługa najmu jest zarówno opodatkowana jak i też
      zwolniona z VAT, jednakże pytanie dotyczy zakupu usług do budynku, który w całości
      generuje przychody opodatkowane podatkiem VAT, czyli zakupy służą tylko
      czynnościom opodatkowanym.
    2. Na pytanie: Czy zakup towarów i usług widniejących na fakturach będących
      przedmiotem zapytania, jest związana wyłącznie z czynnościami opodatkowanym
      podatkiem VAT?
      Odpowiedział Pan: Zakupy towarów i usług widniejące na fakturach będących
      przedmiotem zapytania są związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT.
    3. Na pytanie: Czy faktury, z których zamierza Pan odliczyć podatek naliczony zawierają
      wszystkie niezbędne elementy zgodnie z art. 106e ust. 1 o podatku od towarów i usług
      (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775).
      Odpowiedział Pan: Faktura wystawiona przez (...) lub (...) zawiera wszystkie elementy
      wymienione w powyższym przepisie z wyłączeniem mojego numeru NIP (co jest
      przedmiotem zapytania).
    4. Dane na fakturze umożliwiają identyfikację mojej osoby (jest imię i nazwisko plus
      adres).

## Pytanie

Czy z tak otrzymanych faktur (na której nie widnieje numer NIP) ma Pan prawo odliczenia
    podatku VAT w ramach najmu prywatnego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, iż przysługuje Panu odliczenie VAT pod warunkiem, iż zakup służy sprzedaży
    opodatkowanej.
    Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej potwierdzająca, że
    podatnik ma prawo do odliczenia VAT z faktur, które nie zawierają numeru NIP nabywcy, o
    ile spełnione są pozostałe materialnoprawne przesłanki (tj. związek wydatku z
    czynnościami opodatkowanymi): Interpretacja z dnia 6 maja 2025 r., sygn. 0114#KDIP1#
    3.4012.229.2025.2.PRM.
    W orzeczeniu tym stwierdzono, że: „Brak numeru NIP na fakturze, przy spełnieniu
    materialnych przesłanek do odliczenia podatku VAT, nie pozbawia podatnika prawa do
    tego odliczenia, jeżeli transakcje są związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych, zgodnie z zasadą neutralności VAT.”
    W piśmie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (sygn. 0111#KDIB3#1.4012.364.2023.1.
    IK) podkreślono: „Zgodnie z zasadą neutralności VAT, uchybienia formalne faktury, takie
    jak brak numeru VAT (numeru NIP), nie prowadzą do utraty prawa do odliczenia tego
    podatku.”
    W piśmie (sygn. 0114#KDIP1#1.4012.145.2018.11.S.AM) pojawia się analogiczne
    stanowisko: Błędy formalne (np. brak NIP-u) nie pozbawiają prawa do odliczenia VAT na
    mocy zasady neutralności VAT.

    Ponadto w piśmie będącym odpowiedzią na wezwanie dodał Pan:
    Poniżej jeszcze raz uzasadnienie prawne w tym zwłaszcza zasada neutralności wyrażona w
    Dyrektywie vat: „Błąd formalny polegający na tym, że wszystkie dane nabywcy figurują na
    dokumencie a jedynie pominięty został jego numer NIP nie stanowi więc o braku prawa
    do odliczenia podatku naliczonego. Jest to wada techniczna.
    Orzecznictwo administracyjne wypracowało zasadę, zgodnie z którą pozbawienie vatowca
    prawa do odliczenia naliczonego podatku może dotyczyć wyłącznie uchybień na fakturze
    uniemożliwiających identyfikację podmiotów, przedmiotu transakcji oraz poprawne
    ustalenie kwoty podatku od danej transakcji. Podatnik prawa tego nie może utracić, jeżeli
    faktura znajdująca się w jego posiadaniu obarczona jest błędami czysto technicznymi,
    których waga jest mniejsza. Na tym tle funkcjonuje pojęcie „błędów mniejszej wagi”,
    którymi nazwać należy takie uchybienia formalnym wymogom faktury, które nie wpływają
    na istnienie prawa do obniżenia podatku należnego.
    Tak właśnie zdefiniował je WSA w Łodzi w wyroku z 27 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Łd
    1136 /07. Sąd uznał w nim, że uprawnienie podatnika do odliczenia VAT stanowi o
    neutralności tego podatku i jest jego istotą. Zatem może ono zostać odebrane jedynie w
    sytuacji wad i braków nie pozwalających na identyfikację stron transakcji, przedmiotów i
    kwoty podatku.
    Drobne błędy o charakterze technicznym prawa tego pozbawić nie mogą. Na to, iż
    nadmierny formalizm naruszyć może zasadę neutralności VAT zwracano uwagę już pod
    rządami ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z 1993 r. a
    przykładem może być wyrok NSA z 22 kwietnia 1997 r., sygn. akt III SA 1859/95.
    Takie samo stanowisko zajmuje sądownictwo europejskie. Trybunał Sprawiedliwości UE, w
    wyroku w sprawie C-518/14 z 15 września 2016 r. Sanex GmbH v. Finanzamt Hannover-
    Nord, uznał, iż podstawowa zasada neutralności VAT wymaga, aby prawo do odliczenia
    podatku naliczonego zostało przyznane w razie spełnienia przesłanek materialnych nawet
    jeżeli podatnicy nie dopełnili wszystkich wymogów formalnych, np. brak na fakturze
    numeru identyfikacyjnego dla potrzeb tego podatku. Sąd przypomniał, że posiadanie
    faktury spełniającej wszelkie wymogi formalne nie jest materialno-prawną przesłanką do
    odliczenia VAT.
    Stanowisko to podzielają także polskie organy skarbowe, jak np. Dyrektor Izby Skarbowej
    w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 19 sierpnia 2016 r., sygn. ITPP1/4512-495/16
    /BK. Dyrektor uznał w niej, iż faktura jako dokument musi przede wszystkim
    odzwierciedlać prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Z kolei elementy formalne wymagane
    przez art. 106e ust. 1 ustawy o VAT mają jedynie znaczenie dowodowe. Brak NIP przy
    prawidłowych danych osobowych i adresowych to jedynie wada techniczna nie
    wyłączająca prawidłowego określenia nabywcy i nie ma znaczenia dla wysokości
    zobowiązania podatkowego.
    Podobną opinię wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 24 sierpnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.306.2022.2.KP:„Przepis art.
    88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został
    pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże
    nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki
    negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy
    faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak numeru NIP na
    fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”. W myśl tego przepisu:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1. datę wystawienia;
      2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

      12. stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15. kwotę należności ogółem.
    Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego
    zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych
    przepisami prawa.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien
    wynikać z zawartej umowy.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie
    przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla
    ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową
    faktury, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie
    zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura
    potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez
    art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne
    faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie
    opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach
    dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że
    nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, wyłącznie z powodu ww. braków. Są to tego rodzaju wadliwości, które co
    prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach,
    jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego – w całości
    lub w części – z otrzymanej faktury, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy:
      1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
        a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
        b) (uchylona)
      2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku;

      3) (uchylony)
      4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
        a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych
          czynności,
        b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
          których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
        c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
          Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
      5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
        przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      6) (uchylony)
      7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
        czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na
        fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z
    konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie
    to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a) VI Dyrektywy Rady z
    dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w
    odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To
    samo wynika z art. 168 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.). Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje
    jedynie w odniesieniu do podatku powstałego w wyniku czynności wykonanej przez
    innego podatnika, a dla realizacji tego prawa – stosownie do art. 178 lit. a) tej Dyrektywy –
    konieczne jest posiadanie faktury wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art.
    239 i art. 240 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    potwierdzają wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie C-123/87
    (Jeunehomme), TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b) oraz 22 ust. 8
    VI Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie wymogu, zgodnie z
    którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania faktury, która oprócz
    spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI Dyrektywie, musi zawierać
    określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie VAT i umożliwić organom
    skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich rodzaj nie może
    uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia. Również w
    orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 (Terra Baubedarf-Handel GmbH),
    Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art. 18 ust. 2 VI Dyrektywy należy
    interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie
    rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane przez te przepisy, tj.
    towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik powinien być w
    posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa
    członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.
    Zatem, podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie
    faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym,
    przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w
    rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi
    podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego

    towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość
    odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla
    rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do
    odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie
    dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w
    sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym
    stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia
    podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia
    usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych,
    tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu
    lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny
    tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę
    fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego
    uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku
    podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.
    Zatem, sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą
    przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.
    Aby powstało prawo do odliczenia u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny,
    co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem, a także powstała podstawa opodatkowania z tytułu
    zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców mediów niezawierających nr NIP.
    Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu
    podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje
    lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów
    zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się
    tym, że podatnik – aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie
    musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych. Przy czym należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla
    nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt
    1 lit. a) ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie
    nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu
    przedmiotowego. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona
    niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od
    transakcji związanych z zakupami. Ponownie wskazać należy, że ustawodawca przewidział
    sytuacje, których wystąpienie wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, które zostały wskazane w art. 88 ustawy.
    Z wniosku wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT w ramach najmu
    prywatnego. W ramach tego najmu prywatnego wynajmuje Pan nieruchomości. Podał
    Pan, że dostawcy gazu i energii elektrycznej nie mają możliwości wpisania na fakturze
    numeru NIP twierdząc, iż takowy numer mogą wpisać tylko dla podmiotów
    gospodarczych. Wskazał Pan, że faktura wystawiona przez (...) lub (...) zawiera wszystkie
    elementy wymienione w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT. Dane na fakturze umożliwiają

    identyfikację Pana osoby (jest imię i nazwisko plus adres). Zakupy towarów i usług
    widniejące na fakturach będących przedmiotem zapytania są związane wyłącznie z
    czynnościami opodatkowanymi VAT.
    Pana pytanie – jak zostało wskazane we wniosku – dotyczy zakupu usług do budynku,
    który w całości generuje przychody opodatkowane podatkiem VAT, czyli zakupy służą tylko
    czynnościom opodatkowanym.
    W okolicznościach analizowanej sprawy, wyjaśnienia wymaga kwestia, czy przysługuje
    Panu prawo do odliczenia podatku VAT z faktur bez wskazania NIP-u nabywcy.
    Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie
    wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze.
    Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu
    będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania
    dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a
    jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.
    Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktury,
    uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a
    także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stanu faktycznego oraz
    powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie ma Pan prawo
    do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów z faktur otrzymanych od
    dostawców mediów opisanych we wniosku, pod warunkiem, że dostawa towarów została
    udokumentowana prawidłowo wystawioną przez tych dostawców mediów fakturą, przy
    spełnieniu warunków wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń
    wynikających z art. 88 ustawy.
    Przepis art. 88 ustawy określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony
    prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie
    wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości – braku Pana nr NIP na fakturze – jako
    przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w
    sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).
    Zatem brak nr NIP na fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT.
    Należy również podkreślić, że wszelkie ustalenia co do przebiegu i dokumentowania
    transakcji powinny być przedmiotem uzgodnień pomiędzy stronami tej transakcji w celu
    uniknięcia nieprawidłowości w rozliczaniu podatku VAT zarówno przez Sprzedawcę
    (dostawcę), jak i przez Pana.
    Podsumowując, przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    otrzymywanych od dostawców mediów, które nie zawierają Pana nr NIP, w sytuacji gdy
    nabyte towary służą czynnościom opodatkowanym i nie zachodzą przesłanki negatywne z
    art. 88 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że przedmiotowa interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Stosownie do art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.