Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-112/10-4/AGr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-23
Teza: Czy wartość składki zdrowotnej związanej z poniesionymi kosztami delegacji członków rady nadzorczej, która obciążyła koszty Wnioskodawcy powinna być zaliczona do przychodów podatkowych uczestniczących w delegacji członków rady nadzorczej? Poprzez „przychody podatkowe” Zainteresowany rozumie przychody podlegające opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rady nadzorczej; podróż; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2010 r. (data wpływu 22 stycznia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 6 kwietnia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 26 marca 2010 r. nr ILPB1/415-112/10-2/AGr wezwano Zainteresowanego do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 30 marca 2010 r., natomiast w dniu 6 kwietnia 2010 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zarząd wraz z członkami rady nadzorczej reprezentował Wnioskodawcę na misji dotyczącej rynków hurtowych na terenie Francji. Zainteresowany pokrył koszty związane z uczestnictwem w misji członków rady nadzorczej (koszty przejazdów, noclegów i samego uczestnictwa w misji) i wyłączył je z kosztów uzyskania przychodów. Jednocześnie zgodnie z ustawą o świadczeniach z opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, od łącznych kosztów delegacji członków rady nadzorczej spółka naliczyła i odprowadziła składki zdrowotne. Naliczonymi składkami spółka obciążyła koszty, które zakwalifikowała jako koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Odprowadzonych składek zdrowotnych w związku z poniesionymi kosztami delegacji członków rady nadzorczej nie przyjęto do podstawy opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Członkowie rady nadzorczej z tytułu pełnionych funkcji pełnią swoje obowiązki na podstawie powołania, uchwałą walnego zgromadzenia akcjonariuszy. z uchwały tej, ani też z żadnych innych dokumentów nie wynika, że osoby te otrzymują zwrot wydatków związanych z podróżą służbową w celu wykonania określonego zadania.

Członkowie rady nadzorczej spełniają warunek, określony w art. 21 ust. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wartość składki zdrowotnej związanej z poniesionymi kosztami delegacji członków rady nadzorczej, która obciążyła koszty Wnioskodawcy powinna być zaliczona do przychodów podlegających opodatkowaniu uczestniczących w delegacji członków rady nadzorczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, uczestnictwo członków zarządu i rady nadzorczej w misji jest ściśle związane z prowadzona przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, co jest podstawą związku przyczynowo-skutkowego miedzy osiąganymi przychodami i ponoszonymi kosztami. Na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika oraz osoby niebędącej pracownikiem Wnioskodawcy do wysokości określonej w odrębnych ustawach, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka delegując członków rady nadzorczej w podróż służbową w związku z art. 66 ust. 1 pkt 35 i art. 81 ust. 8 pkt 1235 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, była zobowiązana odprowadzić w związku z poniesionymi kosztami składkę zdrowotną. z uwagi na fakt, iż członkowie rady nadzorczej nie otrzymali żadnych korzyści i załatwiali w trakcie delegacji sprawy Wnioskodawcy, Zainteresowany uważa, iż odprowadzona przez Wnioskodawcę składka zdrowotna nie może być zakwalifikowana jako przychód podatkowy uczestniczących w delegacji członków rady nadzorczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy stanowi, iż źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście. Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, w myśl art. 13 pkt 7 ww. ustawy, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Z treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle powyższego, za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Tym samym, za przychód członka rady nadzorczej z tytułu pełnionej funkcji na podstawie powołania uznaje się każde świadczenie – nie tylko ewentualne wynagrodzenie z tego tytułu, ale także nieodpłatne świadczenia – otrzymywane w związku z pełnieniem obowiązków członka zarządu, rady nadzorczej lub innego organu stanowiącego osoby prawnej, niezależnie od sposobu powołania.

Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy natomiast rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Przy czym odrębnymi przepisami, o których mowa w cytowanym przepisie, są rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 roku:

*   w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. u. Nr 236, poz. 1990 ze zm.) oraz,
*   w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. u. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Należy zauważyć, iż w powołanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy normodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy, ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że zostały spełnione przesłanki w art. 21 ust. 13 ww. ustawy, tj. wypłacone diety i inne należności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów świadczeniobiorców, oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

Z treści art. 21 ust. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca poniósł koszty związane z uczestnictwem zarządu i członków rady nadzorczej w misji dotyczącej rynków hurtowych na terenie Francji. Jednocześnie zgodnie z ustawą o świadczeniach z opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, od łącznych kosztów delegacji członków rady nadzorczej spółka naliczyła i odprowadziła składki zdrowotne.

Członkowie rady nadzorczej z tytułu pełnionych funkcji pełnią swoje obowiązki na podstawie powołania uchwałą walnego zgromadzenia akcjonariuszy. z uchwały tej, ani też z żadnych innych dokumentów nie wynika, ze osoby te otrzymują zwrot wydatków związanych z podróżą w celu wykonania określonego zadania.

A zatem należy uznać, iż wszystkie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę, związane z podróżą członków rady nadzorczej (koszty przejazdów, noclegów, uczestnictwa w misji) stanowią dla członków rady nadzorczej nieodpłatne świadczenie, z uwagi na fakt, iż z uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy, ani też z żadnych innych dokumentów nie wynika, że członkowie rady nadzorczej otrzymują zwrot wydatków związanych z podróżą w celu wykonania określonego zadania. Wnioskodawca zatem nieprawidłowo przyjął, iż świadczenia te nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Z tej też przyczyny również wartość składki zdrowotnej zapłaconej przez Wnioskodawcę stanowić będzie dla członków rady nadzorczej przychód podlegający opodatkowania, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.