Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-875/08/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-09-01
Teza: w przypadku wykonywania czynności doradztwa podatkowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 ww. ustawy o doradztwie podatkowym, będzie miało zastosowanie wyłączenie ze zwolnienia podmiotowego, określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie będzie mógł skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi doradcze; zwolnienie-utrata prawa do zwolnienia; zwolnienie-warunki zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2008r. (data wpływu 16 czerwca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza w tym roku otworzyć działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej biuro rachunkowe, świadczące wyłącznie usługi księgowe (wspólnik ma certyfikat na usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych), bez wykonywania usług doradztwa podatkowego, gdyż ani Wnioskodawca, ani jego wspólnik takich uprawnień nie posiadają.

Wnioskodawca wskazał, iż usługi księgowe sklasyfikowane są w PKWIU pod numerami:

*   74.12.12 – usługi w zakresie sprawdzania rachunków,
*   74.12.14 – usługi w zakresie rachunkowości, pozostałe,
*   74.12.20 – usługi w zakresie księgowości, z wyjątkiem deklaracji.

Wnioskodawca zamierza prowadzić wyłącznie uproszczoną księgowość (książki przychodów i rozchodów, ryczałty i karty podatkowe). Będą one wykonywane przy pomocy oprogramowania firmy CDN. Usługi będą polegały na wprowadzaniu faktur i innych dokumentów księgowych do programu i wygenerowaniu z tych danych formularzy Pit-4R, VAT-7, VAT-7k oraz obliczeniu podatku dochodowego wynikającego z formy opodatkowania konkretnego klienta. Osoby uprawnione do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, mogą wykonywać niektóre czynności doradztwa podatkowego takie jak:

*   prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielania im pomocy w tym zakresie,
*   sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielania im pomocy w tym zakresie.

Są to niezbędne czynności, aby prowadzić biuro rachunkowe. Aby usprawnić pracę i kontakty z klientami Wnioskodawca zamierza podpisać z nimi upoważnienie dające możliwość podpisywania w ich imieniu deklaracji podatkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy biuro rachunkowe, może skorzystać z możliwości jakie daje art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - zwolnienia z podatku do osiągnięcia kwoty 50.000 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako podmiot świadczący wyłącznie usługi księgowe, może on skorzystać z możliwości, jakie daje art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, i wybrać zwolnienie od podatku od towarów i usług do momentu przekroczenia kwoty 50.000,00 zł.

W ww. ustawie w art. 113 ust. 13 pkt 2 wymieniono usługi (a nie czynności), jakie nie mogą być zwolnione. Wśród nich są usługi doradztwa podatkowego i usługi prawnicze. Wnioskodawca podnosi, że gdyby wolą ustawodawcy było uniemożliwienie skorzystania ze zwolnienia zgodnie z art. 113 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług, to na liście podmiotów wymienionych w art. 113 ust.13 pkt. 2 znalazłyby się również usługi księgowe, gdyż bez możliwości wykonywania czynności wymienionych w punktach 1 i 2 nie może funkcjonować żadne biuro rachunkowe. Ponadto ustawodawca wymienia w art. 113 ust. 13 pkt 2 usługi doradztwa podatkowego a nie czynności doradztwa – co dodatkowo sugeruje, że biura rachunkowe wykonując nawet niektóre czynności doradztwa podatkowego nie podlegają art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na mocy art. 113 ust. 1 ww. ustawy zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

W wykonaniu delegacji ustawowej zawartej w art. 113 ust. 14 pkt 2 ww. ustawy Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). Zgodnie z § 28 ww. rozporządzenia Minister Finansów określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy – stanowiącą załącznik do ww. rozporządzenia. Pod poz. 37 załącznika do ww. rozporządzenia (bez względu na symbol PKWiU), wymieniono rzeczoznawstwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (tj. Dz. U. z 2008r. Nr 73, poz. 443) czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1\. udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych; 2a. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie; 2. sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie.

Z kolei ust. 2 powołanego artykułu stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy. Natomiast podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są m.in. osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych (art. 3 pkt 1 ustawy o doradztwie podatkowym). Z art. 3a wynika zaś, że podmioty uprawnione, zgodnie z odrębnymi przepisami, do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych mogą również wykonywać czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2a i 3.

Należy również zauważyć, iż zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych (Dz. U. Nr 120, poz. 1022 ze zm.) działalność usługową w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych mogą wykonywać niemające osobowości prawnej spółki handlowe oraz wspólnicy spółki cywilnej, jeżeli czynności związane z tą działalnością wykonuje co najmniej jeden ze wspólników spółki, uprawniony do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Z kolei przepis § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, iż za uprawnione do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych uznaje się osoby fizyczne posiadające certyfikat księgowy, z zastrzeżeniem § 3 ust. 3 i 4.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza rozpocząć działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej biuro rachunkowe, świadczące wyłącznie usługi księgowe (wspólnik ma certyfikat na usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych). Wnioskodawca zaznacza, iż ani on, ani jego wspólnik nie posiadają uprawnień do wykonywania usług doradztwa podatkowego. Wnioskodawca zamierza prowadzić wyłącznie uproszczoną księgowość (książki przychodów i rozchodów, ryczałty i karty podatkowe). Będą one wykonywane przy pomocy oprogramowania firmy CDN. Usługi będą polegały na wprowadzaniu faktur i innych dokumentów księgowych do programu i wygenerowaniu z tych danych formularzy Pit-4R, VAT-7, VAT-7k oraz obliczeniu podatku dochodowego wynikającego z formy opodatkowania konkretnego klienta.

Wnioskodawca zaznacza, iż osoby uprawnione do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, mogą wykonywać niektóre czynności doradztwa podatkowego takie jak:

*   prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielania im pomocy w tym zakresie,
*   sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielania im pomocy w tym zakresie.

Wnioskodawca stwierdza, iż są to niezbędne czynności, aby prowadzić biuro rachunkowe. Wnioskodawca zamierza również podpisać z klientami upoważnienie dające możliwość podpisywania w ich imieniu deklaracji podatkowych.

Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 cyt. ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do doradztwa podatkowego muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych we wskazanym artykule, a w ramach poszczególnych punktów wymienione tam elementy muszą wystąpić łącznie. Oznacza to, że w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych, musi się to odbywać w imieniu i na rzecz podatników wraz z udzielaniem pomocy w tym zakresie. Podobnie rzecz się ma przy sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych.

W przedmiotowej sytuacji Wnioskodawca zamierza wykonywać czynności, które nie będą ograniczać się do wykonywania wyłącznie usług księgowych, ale będą obejmować również czynności, które uznaje się za czynności doradztwa podatkowego. Wnioskodawca bowiem wyraźnie zaznacza, iż bez możliwości wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2a i pkt 3 ustawy o doradztwie podatkowym, nie może funkcjonować żadne biuro rachunkowe.

Mając na uwadze powyższe, w tym przypadku będzie miało zastosowanie wyłączenie ze zwolnienia podmiotowego, określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT. Zatem Wnioskodawca nie ma możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku na mocy art. 113 ust. 1 cyt. ustawy o VAT.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia podmiotowego, należy stwierdzić, iż zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż terminu „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych np. podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN pod pojęciem należy rozumieć „ten, kto udziela porad”. Natomiast , w myśl powołanego wyżej Słownika języka polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych, doradztwo finansowe, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko. Należy również podkreślić, iż w poz. 37 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom (…) nie został wskazany symbol PKWiU odnoszący się wprost do konkretnych usług doradczych.

Wobec powyższego fakt, iż usługi księgowe, które – jak zaznacza Wnioskodawca – sklasyfikowane są w PKWiU pod symbolami:

*   74.12.12 – usługi w zakresie sprawdzania rachunków,
*   74.12.14 – usługi w zakresie rachunkowości, pozostałe,
*   74.12.20 – usługi w zakresie księgowości, z wyjątkiem deklaracji.

nie może być potwierdzeniem, iż wykonywane przez Wnioskodawcę usługi (obejmujące również wykonywanie czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2a i pkt 3 ustawy o doradztwie podatkowym) nie stanowią usług w zakresie doradztwa. O wyłączeniu ze zwolnień podmiotowych decyduje bowiem istota wykonywanych czynności. Trudno bowiem wyobrazić sobie świadczenie usług (wykonywanie czynności) księgowych, polegające np. na prawidłowym ujmowaniu poszczególnych dokumentów księgowych w ewidencjach prowadzonych przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz kontrahentów, czy też na prawidłowym sporządzaniu deklaracji podatkowych w imieniu i na rzecz kontrahentów, bez wykorzystania posiadanej przez Wnioskodawcę fachowej wiedzy w tym zakresie. Zatem nawet jeśli udzielanie przez Wnioskodawcę pomocy w ww. zakresie nie odbywa się w formie udzielania „porad, opinii i wyjaśnień”, to jednak stanowi bezsprzecznie czynność doradztwa podatkowego.

Wnioskodawca podnosi, iż w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT wymieniono usługi (a nie czynności), jakie nie mogą być zwolnione. Ponadto Wnioskodawca stwierdza, iż ustawodawca wymienia w art. 113 ust. 13 pkt 2 usługi doradztwa podatkowego, a nie czynności doradztwa - co dodatkowo sugeruje, że biura rachunkowe wykonując nawet niektóre czynności doradztwa podatkowego nie podlegają art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż terminu „czynności” nie należy pojmować w potocznym tego słowa znaczeniu, lecz w rozumieniu podatkowym określonym przez stosowne regulacje prawne.

Jak stanowi cytowany wyżej przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Czynności te są względem siebie komplementarne, gdyż każde świadczenie wykonywane w obrocie krajowym w ramach działalności gospodarczej przez podatnika VAT jest albo dostawą towarów, albo odpłatnym świadczeniem usług. Ustawa opisuje bliżej przede wszystkim dostawę towarów, w przypadku usług ograniczając się do stwierdzenia, że są one każdym świadczeniem, które nie stanowi dostawy towarów.

Wobec powyższego „czynności doradztwa podatkowego”, jako niestanowiące dostawy towarów, stanowią z całą pewnością świadczenie usług mieszczących się w zakresie usług doradztwa podatkowego.

W świetle powyższego, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny, w przypadku wykonywania przez Wnioskodawcę czynności doradztwa podatkowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 ww. ustawy o doradztwie podatkowym, będzie miało zastosowanie wyłączenie ze zwolnienia podmiotowego, określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT. Zatem Wnioskodawca nie będzie mógł skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe**. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.