Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-181/14-2/PW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-05-23
Teza: W opisanym zdarzeniu przyszłym nieodpłatne objęcie/nabycie niezbywalnych warrantów subskrypcyjnych nie będzie powodować powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy. Odpłatnego zbycia otrzymanych warrantów subskrypcyjnych będzie skutkować po stronie Wnioskodawcy uzyskaniem przychodu z kapitałów pieniężnych, zgodnie z dyspozycją art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: papier-papiery wartościowe; przychód; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2014 r. (data wpływu 10 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z objęciem/nabyciem warrantów subskrypcyjnych w ramach Programu Opcji Menedżerskich oraz skutków podatkowych związanych z odpłatnym zbyciem warrantów subskrypcyjnych na rzecz spółki – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z objęciem/nabyciem warrantów subskrypcyjnych w ramach Programu Opcji Menedżerskich oraz skutków podatkowych związanych z odpłatnym zbyciem warrantów subskrypcyjnych na rzecz spółki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną będącą zarówno akcjonariuszem, jak i komplementariuszem w polskiej spółce komandytowo - akcyjnej (dalej: Spółka) z siedzibą w Warszawie. Oprócz Wnioskodawcy, w Spółce jest jeszcze dwóch komplementariuszy, również osoby fizyczne, będące jednocześnie akcjonariuszami w tej Spółce (dalej: Wspólnicy). Akcjonariuszem Spółki jest także Spółka niemiecka (dalej: Spółka niemiecka).

Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Spółki wyraziło zgodę na sprzedaż części akcji Spółki na rzecz Spółki niemieckiej. Tym samym Wnioskodawca wyraził zgodę na sprzedaż należących do niego akcji imiennych na rzecz Spółki niemieckiej.

Wnioskodawca oświadczył, że wyraża zgodę na podjęcie przedmiotowej uchwały oraz zrzekł się przysługującego mu prawa pierwszeństwa do nabycia sprzedawanych akcji.

Zgodnie z postanowieniami uchwały Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenie Spółki Wspólnicy zawarli umowę sprzedaży akcji na rzecz Spółki niemieckiej, w tym Wnioskodawca sprzedał określoną liczbę akcji na rzecz Spółki niemieckiej.

Spółka niemiecka przejęła prawo do akcji na dzień spełnienia ostatniego z następujących warunków:

1.  podpisanie umowy sprzedaży akcji,
2.  przekazanie przez każdego ze Wspólników do Spółki niemieckiej należycie poświadczonych odcinków zbiorowych akcji,
3.  wpisanie w księdze akcyjnej nabycia akcji dokonanego przez Spółkę niemiecką.

Po transakcji nabycia akcji Spółka niemiecka posiadała 70% głosów na Walnym Zgromadzeniu Spółki. Każdy z pozostałych akcjonariuszy posiadał po 10% głosów na Walnym Zgromadzeniu Spółki.

Zamiarem obu stron umowy było, aby Wspólnicy pozostali komplementariuszami Spółki, na warunkach ustalonych w umowie zawartej między Wspólnikami a Spółką niemiecką (ang. „Share Option Agreement”). Strony w przedmiotowej umowie zawarły postanowienia odnoszące się do Programu Opcji Menedżerskich (ang. „Managment Share Option Program”), który będzie skierowany do Wspólników.

Strony postanowiły, że będą współdziałać w celu wprowadzenia Programu Opcji Menedżerskich. Wspólnicy, (działając w ramach swoich uprawnień), postanowili, że wyrażą zgodę na uczestnictwo w Programie Opcji Menedżerskich, obejmującym podwyższenie kapitału zakładowego w Spółce oraz niezbędne zmiany w statucie Spółki.

Strony postanowiły, iż Program Opcji Menedżerskich będzie skierowany wyłącznie do komplementariuszy Spółki i będzie polegał na emisji warrantów subskrypcyjnych, zdefiniowanych w art. 453 § 2 KSH pozwalających na zapis i objęcie nowych akcji, w warunkowo podwyższonym kapitale zakładowym Spółki. Warranty będą imiennymi papierami wartościowymi o ograniczonej zbywalności, co oznacza, że będzie można je zbyć wyłącznie na rzecz Spółki niemieckiej.

Jeżeli od dnia 1 stycznia 2019 roku będzie w Spółce co najmniej jeden wspólnik będący nieprzerwanie komplementariuszem Spółki w okresie objętym Programem Opcji Menedżerskich kończącym się z dniem 31 grudnia 2018 r. Strony zobowiązują się w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 28 lutego 2019 r., że Walne Zgromadzenie Spółki podejmie uchwały dotyczące:

1.  warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego (określonego w art. 448 § 2 pkt 3 KSH) Spółki, z wyłączeniem prawa poboru do określonej kwoty pieniężnej, w drodze emisji nowych akcji imiennych do objęcia przez Wspólników, po określonej cenie emisyjnej, z zastrzeżeniem, że posiadacze warrantów dokonują zapisu na akcje do 31 marca 2019 r.;
2.  wydania Warrantów Wspólnikom, bezpłatnie, gdzie każdy warrant będzie uprawniać do nabycia jednej nowej akcji imiennej w warunkowo podwyższonym kapitale zakładowym Spółki, za określoną cenę nabycia za każdą nową akcję; każdy ze Wspólników powinien posiadać prawo do zapisu na nowe akcje oraz prawo żądania przydziału tych akcji, w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 marca 2019 r.

Warranty zostaną zaoferowane bezpłatnie, pod warunkiem, że każdy Wspólnik, do którego oferta jest skierowana, pozostawał nieprzerwanie komplementariuszem Spółki w okresie objętym Programem Opcji Menedżerskich.

Co więcej, Spółka niemiecka zobowiązała się do zakupu warrantów od Wspólników, a Wspólnicy zobowiązali się do sprzedaży warrantów na rzecz Spółki niemieckiej. Nastąpi to niezwłocznie po należytym wydaniu warrantów Wspólnikom, jednak nie później niż z dniem 31 marca 2019 r. Wspólnicy są zobowiązani, nie później niż w terminie 3 dni roboczych od daty pokwitowania dokumentów warrantów, wysłać do Spółki niemieckiej zawiadomienie zawierające żądanie nabycia warrantów. W przypadku, gdyby jeden ze Wspólników zaniechał takiego działania, Spółka niemiecka ma prawo do żądania od Wspólnika, poprzez dostarczenie zawiadomienia żądającego sprzedaży warrantów. Strony powinny przystąpić do umowy sprzedaży w terminie 5 dni od otrzymania zawiadomienia z żądaniem kupna/sprzedaży warrantów.

Strony ustaliły cenę sprzedaży warrantów dla Spółki niemieckiej. Kwota należna za warranty powinna zostać zapłacona w terminie 10 dni następujących po przekazaniu wszystkich warrantów przez Wspólników na rzecz Spółki niemieckiej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy przyznanie Wnioskodawcy prawa do warrantów subskrypcyjnych w ramach Programu Opcji Menadżerskich będzie skutkowało dla niego powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy w momencie odpłatnego zbycia warrantów subskrypcyjnych przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki zastosowanie znajdzie art. 17 ust. 1 punkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Ad 1

Zdaniem Podatnika samo przyznanie Wnioskodawcy prawa do warrantów subskrypcyjnych nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad.2

Biorąc pod uwagę, że warranty subskrypcyjne obejmowane w wykonaniu Programu Opcji Menadżerskich będą nabywane w celu ich zbycia, w ocenie Wnioskodawcy, zastosowanie będzie miał art. 17 ust. 1 punkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 1

Zgodnie z art. 453 § 2 ustawy Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. Nr 1030, dalej „KSH”), w celu podwyższenia kapitału zakładowego spółka może emitować papiery wartościowe imienne lub na okaziciela uprawniające ich posiadacza do zapisu lub objęcia akcji, z wyłączeniem prawa poboru (warranty subskrypcyjne).

W myśl przepisu art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, ze zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.

Uchwała o emisji warrantów subskrypcyjnych powinna określać;

1.  uprawnionych do objęcia warrantów subskrypcyjnych;
2.  cenę emisyjną lub sposób jej ustalenia, jeżeli warranty subskrypcyjne mają być emitowane odpłatnie;
3.  liczbę akcji przypadających na jeden warrant subskrypcyjny;
4.  termin wykonania prawa z warrantu, przy czym nie może on być dłuższy niż dziesięć lat.

Kodeks spółek handlowych przewiduje dwa rodzaje warrantu subskrypcyjnego. Pierwszy z nich jest związany z kapitałem docelowym (art. 453 § 2 i art. 444 § 7 KSH) i reguluje prawo jego posiadacza do dokonania zapisu na akcje spółki komandytowo-akcyjnej, która była emitentem warrantu. Drugi z kolei rodzaj warrantu subskrypcyjnego wiąże się z kapitałem warunkowym spółki komandytowo-akcyjnej (art. 453 § 2 i art. 448 § 2 pkt 3 oraz art. 450 § 1 pkt 4 KSH).

Emisja warrantu zakłada wyłączenie prawa poboru. W tym wyraża się funkcja gospodarcza tego instrumentu finansowego, a więc promesy akcyjnej dla nabywcy warrantu, zaś dla spółki emitującej warrant gwarancji, że akcje nowej emisji utworzone w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego zostaną faktycznie objęte, czyli innymi słowy, emisja akcji (w ramach kapitału docelowego bądź warunkowego) dojdzie do skutku. Jest to papier wartościowy ucieleśniający ekspektatywę prawa akcyjnego. Immanentną cechą warrantu subskrypcyjnego jest wyłączenie prawa poboru dotychczasowych akcjonariuszy do objęcia akcji przeznaczonych dla posiadaczy warrantów.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c). Natomiast zgodnie z treścią art.o 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z:

1.  odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych,
2.  realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Zdaniem Wnioskodawcy w chwili otrzymania prawa do warrantów nie powstanie po jego stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca otrzyma warranty subskrypcyjne nieodpłatnie, jednakże na moment ich otrzymania nie będzie możliwe określenie ich rzeczywistej wartości, która mogłaby stanowić podstawę do oszacowania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawcy otrzymanie warrantów subskrypcyjnych nie stanowi przychodu z kapitałów pieniężnych, ponieważ otrzymanie warrantów nie mieści się w dyspozycji art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Warranty stanowią tytuł do nabycia w przyszłości akcji spółki, a wobec braku określenia wartości rynkowej warrantów subskrypcyjnych ich nieodpłatne nabycie nie stanowi przychodu podatkowego.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy jest potwierdzone przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 lutego 2013 roku o numerze IPPB2/415-956/12-4/MK, który wskazał, że:

„w momencie przyznania wskazanych we wniosku imiennych warrantów Wnioskodawca nie będzie znał ich wartości, ponieważ nie będą one przedmiotem obrotu na rynku, nie będzie także znana wartość akcji, na dzień przyznania warrantów, bowiem akcje te Wnioskodawca obejmie dopiero w przyszłości.

Co skutkuje tym, iż niemożliwe jest ustalenie ceny rynkowej stosowanej przy udostępnianiu praw lub w obrocie prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem czasu i miejsca ich udostępnienia. Z kolei dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Tym samym brak konkretnego wymiaru finansowego tych papierów wartościowych w momencie ich przyznania osobom uprawnionym uniemożliwia traktowanie ich w kategorii przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 11 ww. ustawy. Powyższe skutkuje tym, że w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, w momencie przyznania Uczestnikom Programu motywacyjnego imiennych warrantów subskrypcyjnych, nie wystąpi przychód z nieodpłatnych świadczeń.

Należy zgodzić się z argumentacją Wnioskodawcy, że nabycie przez Wnioskodawcę warrantów nie będzie skutkowało powstaniem u niego przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Objęcie przez Wnioskodawcę warrantów subskrypcyjnych będzie dla Wnioskodawcy neutralne podatkowo.”

Takie samo stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 5 lutego 2013 roku o numerze IBPBII/2/415-1455/12/NG oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 11 sierpnia 2012 roku o numerze IPPB2/415-469/12-4/MK.

Zdaniem Wnioskodawcy w świetle powyższych przepisów przekazanie Wnioskodawcy warrantów subskrypcyjnych po spełnieniu szeregu warunków określonych w Programie Opcji Menadżerskich nie będzie skutkować u niego powstaniem przychodu. Przyznanie prawa do warrantów subskrypcyjnych stanowi jedynie potencjalną możliwość uzyskania korzyści w przyszłości. W takim przypadku zdaniem Wnioskodawcy nie powstaje przychód podatkowy.

Ad.2

W ocenie Wnioskodawcy realne przysporzenie majątkowe Podatnik może otrzymać dopiero w momencie sprzedaży lub zbycia w celu umorzenia warrantów. Sprzedaż warrantów subskrypcyjnych przez Podatnika będzie pierwszym i jedynym momentem, w którym należy rozpoznać dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten, zgodnie z przepisem art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie traktowany jako dochód z kapitałów pieniężnych opodatkowany 19 % stawką podatku.

W ocenie Wnioskodawcy dochód z odpłatnego zbycia warrantów subskrypcyjnych, będących papierami wartościowymi, należy zaliczyć do źródła kapitały pieniężne, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lita a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z papierów wartościowych powstaje w momencie, gdy kwota z tytułu odpłatnego zbycia akcji staje się należna. W analizowanej sytuacji kwota staje się należna dopiero w momencie zbycia akcji, W związku z tym należy uznać, że przychód powstanie w momencie sprzedaży akcji, wtedy też powstanie faktyczne przysporzenie majątkowe dla zbywcy.

Dodatkowo należy wskazać, iż podobne stanowisko prezentują organy podatkowe w wydawanych interpretacjach przepisów prawa podatkowego. Przykładowo:

*   „w związku z realizacją opisanego we wniosku programu motywacyjnego jedynym momentem, w którym Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu podatkowego, będzie moment zbycia warrantów subskrypcyjnych na rzecz Spółki. Dochód ten będzie traktowany jako dochód ze źródła kapitały pieniężne, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i winien zostać opodatkowany 19% stawką podatku dochodowego na podstawie art. 30b ust. 1 ww. ustawy.” (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 2 września 2013 roku o numerze ILPB2/415-581/13-3/JK);

*   „W konsekwencji, w opisanym zdarzeniu przyszłym nieodpłatne objęcie/nabycie niezbywalnych warrantów subskrypcyjnych nie będzie powodować powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy. Zbycie w celu umorzenia otrzymanych warrantów subskrypcyjnych będzie skutkować po stronie Wnioskodawcy uzyskaniem przychodu z kapitałów pieniężnych, zgodnie z dyspozycją art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.” (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2013 roku o numerze IPPB2/415-434/13-5/MK);

Stanowisko to zostało także potwierdzone przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2013 roku o numerze IPPB2/415-431/13-4/MG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle powyższego, podatkiem dochodowym nie są objęte wyłącznie dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.

Podkreślić należy, iż komentowany artykuł wyraża powszechnie obowiązującą w prawie podatkowym regułę sprawiedliwości podatkowej. Sprawiedliwość podatkowa przejawia się głównie w powszechności i równości opodatkowania. Powszechność opodatkowania oznacza, że podatek jako rodzaj daniny publicznej, powinien spoczywać na wszystkich – wszyscy muszą się przyczyniać do pokrywania wspólnych potrzeb. Powszechność opodatkowania oznacza ponadto, że wszystkie podmioty są tak dalece opodatkowane, jak określają to ustawy podatkowe. Natomiast zasada równości wymaga jednakowej miary dla wszystkich podmiotów - bez zróżnicowań zarówno dyskryminacyjnych jak i faworyzujących, co jest także zgodne z zasadą sprawiedliwości.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z:

1.  odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych,
2.  realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Papierami wartościowymi – w rozumieniu art. 5a ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – są papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz.622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234, poz.1391).

W myśl przepisu art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.

Stosowne do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Sposób ustalania wartości pieniężnej wyżej określonych świadczeń regulują dalsze przepisy przywołanego artykułu.

Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Na podstawie art. 11 ust. 2a wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie z art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną będącą zarówno akcjonariuszem, jak i komplementariuszem w polskiej spółce komandytowo - akcyjnej (dalej: Spółka) z siedzibą w Warszawie. Oprócz Wnioskodawcy, w Spółce jest jeszcze dwóch komplementariuszy, również osoby fizyczne, będące jednocześnie akcjonariuszami w tej Spółce (dalej: Wspólnicy). Akcjonariuszem Spółki jest także Spółka niemiecka (dalej: Spółka niemiecka). Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Spółki wyraziło zgodę na sprzedaż części akcji Spółki na rzecz Spółki niemieckiej. Tym samym Wnioskodawca wyraził zgodę na sprzedaż należących do niego akcji imiennych na rzecz Spółki niemieckiej. Zamiarem obu stron umowy było, aby Wspólnicy pozostali komplementariuszami Spółki, na warunkach ustalonych w umowie zawartej między Wspólnikami a Spółką niemiecką (ang. „Share Option Agreement”). Strony w przedmiotowej umowie zawarły postanowienia odnoszące się do Programu Opcji Menedżerskich (ang. „Managmenł Share Option Program”), który będzie skierowany do Wspólników. Strony postanowiły, że będą współdziałać w celu wprowadzenia Programu Opcji Menedżerskich. Wspólnicy, {działając w ramach swoich uprawnień), postanowili, że wyrażą zgodę na uczestnictwo w Programie Opcji Menedżerskich, obejmującym podwyższenie kapitału zakładowego w Spółce oraz niezbędne zmiany w statucie Spółki. Strony postanowiły, iż Program Opcji Menedżerskich będzie skierowany wyłącznie do komplementariuszy Spółki i będzie polegał na emisji warrantów subskrypcyjnych, zdefiniowanych w art. 453 § 2 KSH pozwalających na zapis i objęcie nowych akcji, w warunkowo podwyższonym kapitale zakładowym Spółki. Warranty będą imiennymi papierami wartościowymi o ograniczonej zbywalności, co oznacza, że będzie można je zbyć wyłącznie na rzecz Spółki niemieckiej. Warranty zostaną zaoferowane bezpłatnie, pod warunkiem, że każdy Wspólnik, do którego oferta jest skierowana, pozostawał nieprzerwanie komplementariuszem Spółki w okresie objętym Programem Opcji Menedżerskich. Co więcej, Spółka niemiecka zobowiązała się do zakupu warrantów od Wspólników, a Wspólnicy zobowiązali się do sprzedaży warrantów na rzecz Spółki niemieckiej. Nastąpi to niezwłocznie po należytym wydaniu warrantów Wspólnikom, jednak nie później niż z dniem 31 marca 2019 r. Wspólnicy są zobowiązani, nie później niż w terminie 3 dni roboczych od daty pokwitowania dokumentów warrantów, wysłać do Spółki niemieckiej zawiadomienie zawierające żądanie nabycia warrantów. W przypadku, gdyby jeden ze Wspólników zaniechał takiego działania, Spółka niemiecka ma prawo do żądania od Wspólnika, poprzez dostarczenie zawiadomienia żądającego sprzedaży warrantów. Strony powinny przystąpić do umowy sprzedaży w terminie 5 dni od otrzymania zawiadomienia z żądaniem kupna/sprzedaży warrantów. Strony ustaliły cenę sprzedaży warrantów dla Spółki niemieckiej. Kwota należna za warranty powinna zostać zapłacona w terminie 10 dni następujących po przekazaniu wszystkich warrantów przez Wspólników na rzecz Spółki niemieckiej.

Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że w momencie przyznania w sposób nieodpłatny warrantów subskrybcyjnych, niemożliwym jest ustalenie ceny rynkowej stosowanej przy udostępnianiu praw lub w obrocie prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem czasu i miejsca ich udostępnienia. Z kolei dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu – przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Tym samym brak konkretnego wymiaru finansowego tych papierów wartościowych w momencie ich objęcia przez osoby wskazane przez Podmiot Zarządzający, uniemożliwiać będzie traktowanie ich w kategorii przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 11 ww. ustawy.

Uwzględniając powyższe w momencie nieodpłatnego objęcia / nabycia niezbywalnych warrantów subskrypcyjnych, pozwalających na zapis i objęcie nowych akcji - dochód podlegający opodatkowaniu nie powstanie.

Mając na uwadze przywołane uregulowania prawne i odnosząc się bezpośrednio do sformułowanego we wniosku pytania należy zgodzić się z argumentacją Wnioskodawcy, że realne przysporzenie majątkowe Podatnik może otrzymać dopiero w momencie odpłatnego zbycia warrantów.

Ewentualne zbycie warrantów subskrypcyjnych przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki należy zakwalifikować, zgodnie z ww. art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody z kapitałów pieniężnych.

Sposób opodatkowania dochodów ze zbycia papierów wartościowych określa art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia m.in. papierów wartościowych, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Na podatniku, który uzyskał dochód (poniósł stratę) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b ww. ustawy ciąży obowiązek złożenia we właściwym urzędzie skarbowym zeznania według ustalonego wzoru (formularz PIT-38), w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 1a pkt 1 cyt. ustawy). W tym samym terminie dokonuje się też wpłaty należnego podatku wynikającego z zeznania (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy).

W konsekwencji, w opisanym zdarzeniu przyszłym nieodpłatne objęcie/nabycie niezbywalnych warrantów subskrypcyjnych nie będzie powodować powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy. Odpłatnego zbycia otrzymanych warrantów subskrypcyjnych będzie skutkować po stronie Wnioskodawcy uzyskaniem przychodu z kapitałów pieniężnych, zgodnie z dyspozycją art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w przedmiocie zadanego pytania dotyczącego kwalifikacji dochodów z tytułu zbycia warrantów subskrypcyjnych. Natomiast organ podatkowy nie odniósł się do kwestii objęcia akcji Spółki przez Wnioskodawcę w wyniku realizacji warrantów subskrypcyjnych, ponieważ nie była ona przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych - wskazać należy, iż orzeczenia te dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, podatników osadzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast Organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.