Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-160/15-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-03-16
Teza: w zakresie prawa do odliczenia oraz zwrotu podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację projektu
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; usługi-usługi agroturystyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2015 r. (data wpływu 24 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia oraz zwrotu podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację projektu **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia oraz zwrotu podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 19 lutego 2015 roku Wnioskodawca podpisał umowę z Urzędem Marszałkowskim Województwa o przyznanie pomocy na realizację operacji w ramach Małych Projektów - Działanie 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego PROW na lata 2007-2013. W ramach umowy Wnioskodawca realizuje projekt.

Wnioskodawcy została przyznana pomoc w wysokości 14.562,33 zł brutto. Przedmiot umowy został wykonany. Do dnia 31 marca 2015 roku Wnioskodawca ma obowiązek wystąpienia do Urzędu Marszałkowskiego Województwa z wnioskiem o płatność, do której należy załączyć Interpretację Indywidualną. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo agroturystyczne. Wnioskodawca będzie się rozliczać wspólnie z małżonką na zasadach ogólnych jako osoby fizyczne (PIT-37). Zainteresowany nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie figuruje w żadnej ewidencji podatników podatku VAT i nie zamierza się w tej ewidencji rejestrować w przyszłości.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że wydatki poniesione w związku z realizacją projektu nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT w związku z korzystaniem przez Zainteresowanego ze zwolnienia na podstawie artykułu 113 ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy usługi agroturystyczne są podmiotem uprawnionym do odliczenia podatku od towarów i usług poniesionego w ramach realizacji przedsięwzięcia rozwijanie turystyki i rekreacji na obszarze LGD poprzez zakup odpowiedniego wyposażenia do gospodarstwa agroturystycznego.?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Usługi agroturystyczne nie są zarejestrowanym, czynnym płatnikiem podatku od towarów i usług VAT. Zatem realizując przedsięwzięcie rozwijania turystyki i rekreacji na obszarze LGD poprzez zakup odpowiedniego wyposażenia do gospodarstwa agroturystycznego w żaden sposób nie można odzyskać poniesionego kosztu podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei, stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto w myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Art. 88 ust. 4 ustawy, stanowi dopełnienie art. 86 i określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego. Stosownie do tego przepisu, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca podpisał umowę z Urzędem Marszałkowskim o przyznanie pomocy na realizację operacji w ramach Małych Projektów - Działanie 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego PROW na lata 2007-2013. W ramach umowy Wnioskodawca realizuje projekt. Wnioskodawcy została przyznana pomoc w wysokości 14.562,33 zł brutto. Przedmiot umowy został wykonany. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo agroturystyczne i będzie się rozliczać wspólnie z małżonką na zasadach ogólnych jako osoby fizyczne (PIT-37). Zainteresowany nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie figuruje w żadnej ewidencji podatników podatku VAT i nie zamierza się w tej ewidencji rejestrować w przyszłości. Wydatki poniesione w związku z realizacją projektu nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT w związku z korzystaniem przez Zainteresowanego ze zwolnienia na podstawie artykułu 113 ustawy.

Ze względu na opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług, gdyż Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT, a dokonane zakupy nie będą wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu. W związku z tym Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki, a także nie będzie miał prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.