Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.864.2024.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży
działki w trybie egzekucji sądowej.
Słowa kluczowe: komornik
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 października 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działki nr ... w trybie
    egzekucji sądowej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 grudnia 2024 r. (data
    wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W toku sądowego postępowania egzekucyjnego została zajęta nieruchomość i komornik
    przystąpi do opisu i oszacowania zajętej nieruchomości, a następnie do jej sprzedaży
    poprzez licytację publiczną.
    Przedmiotem sprzedaży licytacyjnej będzie nieruchomość gruntowa, niezabudowana,
    jedna działka ewidencyjna oznaczona numerem ... obręb .., ..., położona w miejscowości ...,
    gmina .., powiat ..., województwo ..., numer księgi wieczystej ... Dłużnik: spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w ... do dnia 03-03-2014r. posiadała obowiązek
    podatkowy VAT. Ostatnią deklarację VAT-7 złożyła za wrzesień 2012r. Dłużnik aktualnie nie
    prowadzi działalności.
    Z aktualnych informacji z Krajowego Rejestru Sądowego nr ... wynika, iż nikt nie jest
    wpisany jako organ reprezentujący spółkę (brak członków zarządu). W postępowaniu
    egzekucyjnym spółka jest zastępowana przez kuratora. W procesie wyceny biegły sądowy
    ustalił, iż plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony uchwałą Rady Gminy z dnia
    30-12-2002r. charakteryzuje teren jako MJ/U teren zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej z usługami nieuciążliwymi. Dłużna spółka stała się właścicielem
    nieruchomości na mocy aktu notarialnego z 2006 - umowy przeniesienia w wyniku
    wykonania zobowiązania, tj. współwłaściciele nieruchomości (dwie osoby fizyczne)
    przeniosły na rzecz spółki swoje udziały w prawie własności nieruchomości z uwagi na
    objęcie udziałów w spółce z o.o. wówczas jeszcze w spółce z o.o. w organizacji.
    Komornik nie posiada informacji, czy nieruchomość była lub jest wprowadzona do
    ewidencji środków trwałych dłużnika zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, czy
    nabycie nieruchomości przez dłużnika nastąpiło w ramach transakcji opodatkowanych,
    zwolnionych, czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i czy transakcja ta
    została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT, czy dłużnikowi
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowej
    nieruchomości i jeżeli tak, to czy z tego prawa skorzystał i odliczył podatek VAT, czy
    przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana przez dłużnika wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług i jeżeli tak to jaką działalność
    zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT wykonywał dłużnik, czy dłużnik kiedykolwiek
    udostępniał nieruchomość na podstawie umowy najmu, dzierżawy i czy umowy te miały
    charakter odpłatny czy nieodpłatny? Informacji takich nie posiada Naczelnik Drugiego
    Urzędu Skarbowego w ... - właściwy dla dłużnika (odpowiedź ... z dnia 22-10-2024r.) oraz
    kurator reprezentujący dłużnika w postępowaniu egzekucyjnym (informacja od kuratora z
    dnia 07-10-2024r.).
    Z ustaleń kuratora wynika, iż księgowa spółki rozwiązała umowę ze spółką i nie posiada
    żadnej dokumentacji w tym zakresie. W wyniku wglądu do dokumentów księgi wieczystej
    ustalono, że: przedmiotowa nieruchomość (działka nr ...) powstała w wyniku podziału
    większej nieruchomości. Podział wyglądał w ten sposób, że spółka zawierała umowy, w

    których zobowiązywała się do wydzielenia mniejszych działek i budowy budynków
    mieszkalnych z lokalami oraz ustanowienia odrębnej własności lokali wraz z udziałem w
    częściach wspólnych budynku. Z tytułu tych umów spółka oświadczała, iż jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług oraz wartość umowy była podawana jako wartość brutto. Z
    wypisu z rejestru gruntów wynika, iż nieruchomość jest oznaczona jako grunty orne,
    symbol klas użytków RIIIa.
    Ponadto, istnieje niezgodność pomiędzy treścią księgi wieczystej, a wypisem z rejestru
    gruntów. Według wypisu z rejestru gruntów właścicielem nieruchomości jest osoba
    fizyczna, a według księgi wieczystej właścicielem nieruchomości jest dłużna spółka.
    Ponadto, na pytania:
        1) Czy dłużnik był/jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?
        2) Czy z tytułu nabycia działki nr ... dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
          kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
        3) Czy działka nr ... wykorzystywana była przez dłużnika wyłącznie na cele
          działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką
          działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której
          wykorzystywana była ww. działka, wykonywał dłużnik – należy podać podstawę
          prawną zwolnienia?
        4) Jeżeli nie posiada Pani informacji, o których mowa w ww. pytaniach, które są
          niezbędne do oceny, czy w przedmiotowej sprawie będzie miało zastosowanie
          zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od
          towarów i usług, to należy wskazać:
          - czy ten brak informacji jest wynikiem podjętych przez Panią – jako
            komornika działań?
          - czy działania te zostały udokumentowane?
          - czy podjęte działania potwierdzają brak możliwości uzyskania tych
            niezbędnych informacji od Dłużnika?
    wskazała Pani odpowiednio:
      1) Dłużnik był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
      2) Nie posiadam informacji, czy z tytułu nabycia działki nr ..., dłużnikowi przysługiwało
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
      3) Działka nr ... nie była przez dłużnika wykorzystywana wyłącznie na cele działalności
        zwolnionej od podatku od towarów i usług.
      4) Nie posiadam informacji, o jakich mowa w pkt I pkt 2 wezwania - brak informacji
        występuje pomimo podjętych przeze mnie jako komornika działań
        - działania te są udokumentowane - zapytanie do kuratora działającej w
          postępowaniu egzekucyjnym za dłużnika,
        - kurator działająca za dłużnika ustaliła, iż księgowa spółki rozwiązała umowę ze
          spółką i nie posiada żadnej dokumentacji w tym zakresie i nie jest w stanie
          udzielić odpowiedzi na zadane pytanie.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy sprzedaż działki nr ... w trybie egzekucji sądowej będzie opodatkowana podatkiem
    VAT?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

    Sprzedaż działki nr ...w drodze egzekucji sądowej będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Podstawa prawna: art. 2 pkt 6, art. 2 pkt 22, art. 2 pkt 33, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 -
    ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r., t.j. z dnia 9 lutego 2024r.
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 361).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami
    zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto
    organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja
    taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy
    towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów.
    Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania
    powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę
    płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych)
    towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie
    egzekucyjne.
    Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a
    organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione
    jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności
    egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu
    wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to
    istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik,
    będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze
    sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że
    podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego
    podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie
    należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności
    egzekucyjnych.

    Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika –
    dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika,
    będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku
    byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie
    podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku
    od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż nieruchomości w trybie egzekucji stanowi odpłatną
    dostawę towarów, co oznacza, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, objęta
    jest zakresem przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    W odniesieniu do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie

    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że - jako Komornik Sądowy - zamierza Pani dokonać sprzedaży
    licytacyjnej nieruchomości gruntowej niezabudowanej nr ..., dłużnika ... spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w ....
    Mając na uwadze fakt, że dłużnikiem jest spółka, w niniejszej sprawie dojdzie do
    sprzedaży majątku należącego do przedsiębiorstwa dłużnika. Zatem w odniesieniu do
    dostawy niezabudowanej działki nr ... dłużnik będzie działał w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie
    dotyczyła składników majątku przedsiębiorstwa dłużnika.
    W konsekwencji, dostawa przez Panią jako komornika niezabudowanej działki nr ... będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku.
    Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy:
      Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy:
      W okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków
      wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie
      Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872)
      określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień
      31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych
      przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie
      Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi
      Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został
      przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych
      przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości
      produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
      1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art.
        138i ust. 4, wynosi 23%;
      2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule
        załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
      3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi
        7%;
      4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
    Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub
    zwolnienie od podatku.

    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są
    tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu -
    zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa
    w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast
    dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy –
    są zwolnione od podatku VAT.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente
    Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany
    przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można
    jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że plan zagospodarowania przestrzennego
    uchwalony uchwałą Rady Gminy z dnia 30-12-2002 r. charakteryzuje teren działki nr ...
    jako MJ/U teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami nieuciążliwymi.
    Oznacza to, że na dzień transakcji działka nr ... będzie stanowiła teren budowlany,
    zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie
    zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy
    przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Przenosząc powyższą analizę na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że jak wynika z
    opisu sprawy, działka nr ... nie była przez dłużnika wykorzystywana wyłącznie na cele

    działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, a ponadto nie posiada Pani
    informacji, czy z tytułu nabycia działki nr ..., dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zatem dla dostawy niezabudowanej działki nr ... nie znajdzie również zastosowania
    zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt,
    iż nie został spełniony co najmniej jeden z warunków, o których mowa w tym przepisie.
    W konsekwencji stwierdzam, że sprzedaż przez Panią działki nr .. w trybie egzekucji
    sądowej będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy.
    Zatem sprzedaż ta będzie opodatkowana wg właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pani ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego w złożonym wniosku. Interpretację indywidualną
    wydano w oparciu o informacje, iż „Przedmiotem sprzedaży licytacyjnej będzie
    nieruchomość gruntowa, niezabudowana, jedna działka ewidencyjna oznaczona
    numerem ... należąca do dłużnika ... spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w
    .... (...) Dłużna spółka stała się właścicielem nieruchomości na mocy aktu notarialnego z
    2006 - umowy przeniesienia w wyniku wykonania zobowiązania, tj. współwłaściciele
    nieruchomości (dwie osoby fizyczne) przeniosły na rzecz spółki swoje udziały w prawie
    własności nieruchomości z uwagi na objęcie udziałów w spółce z o.o. wówczas jeszcze w
    spółce z o.o. w organizacji.” W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego w opisie sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.