Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-259/14-4/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-06-26
Teza: prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy
Słowa kluczowe: rzeczoznawca; usługi; wycena; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2014 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Łodzi 7 kwietnia 2014r., do BKIP w Piotrkowie Trybunalskim 9 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 czerwca 2014r. (data wpływu 23 czerwca 2014r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania z prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2014 r. do Izby Skarbowej w Łodzi został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania z prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy.

Ww. wniosek został przesłany do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością (data wpływu 9 kwietnia 2014 r.).

W dniu 23 czerwca 2014r. wniosek został uzupełniony o podpis, doprecyzowanie zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Od 31 grudnia 2013r. Wnioskodawca posiada uprawnienia Rzeczoznawcy Majątkowego o nr …. uprawniające do wykonywania działalności zawodowej w zakresie określania wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością. Od kwietnia br. Wnioskodawca rozpoczął jednoosobową działalność gospodarczą w tym zakresie. Działalność gospodarcza w zakresie szacowania nieruchomości ogranicza się wyłącznie do świadczenia usług w zakresie wyceny nieruchomości, określając jej wartość rynkową bez doradztwa w tym zakresie oraz udzielania jakichkolwiek porad. W związku z powyższym Wnioskodawca nie będzie wykonywał żadnych czynności wymienionych w artykule 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Prognozowana wartość sprzedaży nie przekroczy kwoty 150.000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w bieżącym roku podatkowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Czy wykonując usługi rzeczoznawstwa majątkowego polegającego na sporządzaniu operatów szacunkowych, czyli pisemnych opinii, o wartości nieruchomości, ograniczonych praw rzeczowych, urządzeń trwale z gruntem związanych, bez doradztwa w tym zakresie Wnioskodawca będzie podlegał zwolnieniu podmiotowemu od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy wartość sprzedaży nie przekroczy 150.000zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w bieżącym roku podatkowym?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), wartość nieruchomości określa się na podstawę stwierdzonych faktów, które zaistniały na rynku nieruchomości (tj. cen transakcyjnych, cech nieruchomości). Ustalona przez Rzeczoznawcę wartość nieruchomości jest podstawą do określenia przez właściciela ceny sprzedaży, wartości aportu, wysokości udzielonego kredytu, zabezpieczenia hipotecznego, itp. W świetle powyższych faktów czynności wykonywane w tym zakresie przez Rzeczoznawcę Majątkowego nie mają charakteru doradczego. Podczas przeprowadzania czynności związanych z procesem wyceny Rzeczoznawca Majątkowy opiera się na ustawie o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997r. oraz rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. W myśl rozporządzenia w sprawie wyceny i sporządzania operatu szacunkowego określanie wartości nieruchomości przeprowadza się na podstawie uzyskanych w przeszłości stawek cen i stawek czynszów oraz znanych warunków zawarcia transakcji.

Wobec powyższego oszacowania wartości nieruchomości dokonuje się wyłącznie na podstawie istniejących danych w postaci cen transakcyjnych zawartych w aktach notarialnych uzyskując definitywną wartość określonego stanu faktycznego.

Zgodnie z Małym słownikiem języka polskiego, PWN, Warszawa 1994, doradzać znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Ten sam słownik wskazuje, że rzeczoznawca to specjalista powoływany do wydawania orzeczenia czy opinii w sprawach spornych wchodzących w zakres jego kwalifikacji zawodowych, biegły, ekspert.

Definicje te nie pokrywają się a rzeczoznawstwo majątkowe nie jest działalnością doradczą, bowiem Rzeczoznawca Majątkowy w zakresie swoich, standardowych usług nie zajmuje się doradzaniem, a jedynie potwierdza zastany stan faktyczny i na jego podstawie dokonuje wyceny w postaci operatu.

Zgodnie z art. 174 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, „Rzeczoznawca Majątkowy dokonuje określenia wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń (trwale związanych z nieruchomością". Dokumentem, w którym następuje określenie wartości nieruchomości i urządzeń trwale związanych z gruntem jest operat szacunkowy. Z przytoczonego artykułu wynika, iż celem wyceny jest określenie zaistniałego stanu rzeczy (w tym przypadku wartości nieruchomości) w formie dokumentu jakim jest operat szacunkowy.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność ma na celu wyłącznie sporządzanie operatów szacunkowych określających wartość nieruchomości z wyłączeniem sporządzania innych dokumentów w postaci opinii i ekspertyz o charakterze doradczym. Ponadto prognozowana wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy 150.000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w bieżącym roku podatkowym.

Usługi rzeczoznawstwa majątkowego polegające na wykonywaniu operatów szacunkowych, czyli sporządzaniu pisemnych opinii o wartości nieruchomości, bez doradztwa w tym zakresie podlegają, wg opinii prawnej Wnioskodawcy, zwolnieniu podmiotowemu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 oraz ust. 9 ustawy oraz art. 113 ust. 13, gdyż prognozowana wartość sprzedaży nie przekroczy wartości 150.000 zł zgodnie z artykułem 113 ust. 1 oraz ust. 9.

Ponadto usługi Rzeczoznawstwa Majątkowego dotyczące jedynie sporządzania operatów szacunkowych czyli pisemnych opinii o wartości nieruchomości, ograniczonych praw rzeczowych i urządzeń trwale z gruntem związanych nie są wg oceny Wnioskodawcy prawnej usługami o charakterze doradczym, które w świetle art. 113 ust. 13 nie korzystają ze zwolnienia podatkowego. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze w tym zakresie nie definiują pojęć rzeczoznawstwo i doradztwo wobec powyższego Wnioskodawca przytoczył definicję Małego słownika Języka polskiego PWN, która w sposób kategoryczny doprecyzowuje znaczenie tych pojęć i wskazuje różnice.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m.in w interpretacji Izby Skarbowej w Łodzi (IPTPP4/443-283/12-5/BM) z dnia 23 lipca 2012r. oraz interpretacji Izby Skarbowej w Warszawie (IPP2/443-749/13-2/BH) z dnia 14 października 2013r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z art. 113 ust. 2 ustawy wynika, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych

\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

1.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę (art. 113 ust. 5 ustawy).

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;

1.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;

1.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Jak ponadto wynika z powyższego Słownika, „rzeczoznawca” to biegły, ekspert. Pojęcia te wymieniono w ww. Słowniku wyjaśniając, że „biegły” to znający się na rzeczy, mający wprawę w czymś, a „ekspert” to specjalista powoływany do wydania orzeczenia lub opinii w sprawach spornych, osoba uznawana za autorytet w jakiejś dziedzinie.

Z przytoczonych definicji nie wynika, by działania rzeczoznawcy miały charakter usług doradczych.

Rzeczoznawstwo majątkowe zostało uregulowane z ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r., poz. 518).

Zgodnie z art. 174 ust. 1 tej ustawy, rzeczoznawstwo majątkowe jest działalnością zawodową wykonywaną przez rzeczoznawców na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W świetle art. 174 ust. 2 ww. ustawy, rzeczoznawcą majątkowym jest osoba fizyczna posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości, nadane w trybie przepisów rozdziału 4 niniejszego działu.

W myśl art. 174 ust. 3 cyt. ustawy, rzeczoznawca majątkowy dokonuje określania wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością.

Według art. 174 ust. 3a powyższej ustawy, rzeczoznawca majątkowy może sporządzać opracowania i ekspertyzy, niestanowiące operatu szacunkowego, dotyczące:

1.  rynku nieruchomości oraz doradztwa w zakresie tego rynku;
2.  efektywności inwestowania w nieruchomości i ich rozwoju;
3.  skutków finansowych uchwalania lub zmiany planów miejscowych;
4.  oznaczania przedmiotu odrębnej własności lokali;
5.  bankowo-hipotecznej wartości nieruchomości;
6.  określania wartości nieruchomości na potrzeby indywidualnego inwestora;
7.  wyceny nieruchomości zaliczanych do inwestycji w rozumieniu przepisów o rachunkowości;
8.  wyceny nieruchomości jako środków trwałych jednostek w rozumieniu ustawy o rachunkowości.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że od 31 grudnia 2013r. Wnioskodawca posiada uprawnienia Rzeczoznawcy Majątkowego, uprawniające do wykonywania działalności zawodowej w zakresie określania wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością. Od kwietnia br. rozpoczął jednoosobową działalność gospodarczą w tym zakresie. Działalność gospodarcza w zakresie szacowania nieruchomości ogranicza się wyłącznie do świadczenia usług w zakresie wyceny nieruchomości, bez doradztwa w tym zakresie oraz udzielania jakichkolwiek porad. Wnioskodawca nie będzie wykonywał żadnych czynności wymienionych w artykule 113 ust. 13 ustawy. Prognozowana wartość sprzedaży nie przekroczy kwoty 150.000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w bieżącym roku podatkowym.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny, stwierdzić należy, że Wnioskodawca świadcząc usługi rzeczoznawstwa majątkowego polegającego na sporządzaniu operatów szacunkowych czyli pisemnych opinii o wartości nieruchomości, ograniczonych praw rzeczowych, urządzeń trwale z gruntem związanych, bez doradztwa, nie musi być obligatoryjnie podatnikiem podatku VAT. Tego typu czynności nie zostały wymienione jako usługi obowiązkowo podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT bez prawa korzystania ze zwolnienia z tego podatku. Zatem świadcząc usługi w powyższym zakresie Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku dokonywać rejestracji jako podatnik VAT czynny i będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy, do momentu przekroczenia kwoty określonej w ust. 1, tj. kwoty 150.000 zł, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym. Zwolnienie to nie będzie miało zastosowania w przypadku, gdy Wnioskodawca rozpocznie świadczenie usług w zakresie doradztwa, które to usługi wyłączają podatników z możliwości stosowania zwolnienia, na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy.

Zatem, wykonując usługi rzeczoznawstwa majątkowego polegającego na sporządzaniu operatów szacunkowych, czyli pisemnych opinii, o wartości nieruchomości, ograniczonych praw rzeczowych, urządzeń trwale z gruntem związanych, bez doradztwa w tym zakresie, sprzedaż Wnioskodawcy, stosownie do art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy, będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy wartość tej sprzedaży nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym kwoty 150.000 zł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Podkreślenia wymaga, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.