Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-600/14/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-08-18
Teza: Czy zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 4 oraz art. 16h ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, w przypadku nabycia w drodze umowy sprzedaży Znaku towarowego Spółka będzie uprawniona do rozpoznania jako kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od zakupionego Znaku towarowego, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym prawo to zostanie wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Spółki jako autorskie prawo majątkowe?
Słowa kluczowe: amortyzacja; ewidencja-ewidencja środków trwałych; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 15 maja 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 19 maja 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy nabyty niezarejestrowany znak towarowy, stanowiący przedmiot autorskiego prawa majątkowego, podlega amortyzacji jako wartość niematerialna i prawna (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy nabyty niezarejestrowany znak towarowy, stanowiący przedmiot autorskiego prawa majątkowego, podlega amortyzacji jako wartość niematerialna i prawna.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka, w związku z rozwojem swojej działalności gospodarczej, zamierza zostać wspólnikiem w osobowej spółce prawa handlowego z siedzibą w Polsce (dalej: „SPV”). W przyszłości Spółka planuje nabyć od SPV znak towarowy (dalej: „Znak towarowy”), w rozumieniu art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, ze zm., dalej „PWP”). W momencie zakupu Znaku towarowego nie będzie on zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczpospolitej Polskiej ani w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (Office for Harmonization in the Internal Market) z siedzibą główną w Alicante. Wobec Znaku towarowego nie będzie także prowadzony proces rejestracji. Znak towarowy zostanie zakupiony z uwzględnieniem jego aktualnej wartości rynkowej, w oparciu o wycenę dokonaną przez rzeczoznawcę majątkowego. SPV wystawi z tytułu sprzedaży na rzecz Spółki fakturę VAT. SPV odprowadzi należny podatek VAT do urzędu skarbowego. Spółka odliczy naliczony z tej faktury podatek VAT.

Spółka zamierza Znak towarowy wprowadzić do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki, na podstawie art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851, dalej: „Ustawa CIT”), jako autorskie prawo majątkowe w miesiącu, w którym Znak towarowy zostanie zakupiony. Po wprowadzeniu Znaku towarowego, będącego autorskim prawem majątkowym, do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki, jego wartość początkowa zostanie ustalona w oparciu o cenę nabycia z faktury VAT wystawionej przez SPV. Spółka zamierza rozpoznawać jako koszty uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od Znaku towarowego, będącego autorskim prawem majątkowym, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym Znak towarowy zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Możliwe jest, że po transakcji sprzedaży Znaku towarowego, a przed dokonaniem zapłaty przez Spółkę na rzecz SPV za nabyte aktywo, dojdzie do połączenia Spółki oraz SPV, która zostanie wcześniej przekształcona w kapitałową spółkę prawa handlowego z siedzibą w Polsce (dalej: „Przekształcona SPV”). Nastąpi to w drodze przejęcia całości majątku Przekształconej SPV przez Spółkę, która będzie spółką przejmującą, czyli spółką, która będzie kontynuować działalność. W tej sytuacji dojdzie między innymi do wygaśnięcia zobowiązania Spółki z tytułu transakcji nabycia Znaku towarowego na skutek tzw. „konfuzji”, tj. połączenia w ramach tej samej osoby (Spółki) prawa (wierzytelności Przekształconej SPV wobec Spółki) i korelatywnie sprzężonego z nim obowiązku (zobowiązania Spółki wobec Przekształconej SPV).

Połączenie Wnioskodawcy z Przekształconą SPV nastąpi przed terminem wskazanym w treści art. 15b ust. 2 Ustawy CIT.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 4 oraz art. 16h ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, w przypadku nabycia w drodze umowy sprzedaży Znaku towarowego Spółka będzie uprawniona do rozpoznania jako kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od zakupionego Znaku towarowego, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym prawo to zostanie wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Spółki jako autorskie prawo majątkowe? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zakupu Znaku towarowego Spółka będzie uprawniona do wprowadzenia Znaku towarowego będącego autorskim prawem majątkowym, do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Spółki w miesiącu nabycia Znaku towarowego. Spółka będzie uprawniona do rozpoznania jako kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od Znaku towarowego, stanowiącego autorskie prawo majątkowe, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym Znak towarowy zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 Ustawy CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

W myśl art. 16b ust. 1 Ustawy CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego.
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje.
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 1 19, poz. 1117, ze zm.),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm., dalej „Ustawa PAPP”), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Stosownie do treści art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy PAPP, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe), plastyczne, fotograficzne, lutnicze, wzornictwa przemysłowego, architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne, muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne. choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe).

Jednocześnie zgodnie z art. 120 ust. 1 i 2 Ustawy PWP, znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy.

W doktrynie prawa wskazuje się na dualizm w zakresie ochrony między innymi znaków towarowych na podstawie Ustawy PAPP i Ustawy PWP stwierdzając, że „Znaki towarowe, zwłaszcza graficzne czy słowno-graficzne, niezależnie od tego, że stają się przedmiotem praw wyłącznych w wyniku rejestracji w Urzędzie Patentowym, niejednokrotnie też wykazują cechy utworów i korzystają z ochrony opartej o przepisy prawa autorskiego” (J. Barta „System Prawa Prywatnego. Tom 13. Prawo autorskie”. Warszawa 2008).

Zwrócić należy również uwagę, na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w powyższym zakresie w wyroku z 22 czerwca 2010 r., o sygn. akt IV CSK 359/09: „Użytkowe z założenia przeznaczenie dzieła, a więc tworzenie go wyłącznie z zamiarem wykorzystania w określony sposób, jest charakterystyczne dla przedmiotów własności przemysłowej, szczególnie wzorów przemysłowych, a także znaków towarowych z tym, że w wypadku tych ostatnich najczęściej dotyczy to znaków słowno-graficznych. W prawie polskim dopuszczalna jest kumulacja niektórych praw na dobrach niematerialnych, w tym znaków towarowych i utworów oraz wzorów przemysłowych i utworów. Dopuszczalne jest również wykorzystywanie w roli znaku towarowego istniejącego już utworu, w tym utworu słownego, który miał taki autonomiczny (niezależny od ewentualnego przyszłego komercyjnego zastosowania) status, inna jest sytuacja, w której dla konkretnego towaru tworzy się projekt znaku towarowego do oznaczania konkretnego produktu, a więc sytuacja, w której utwór w rozumieniu prawa autorskiego miałby powstać niejako „przy okazji” opracowywania znaku. (\`(...)\`) Trzeba dostrzec, że zrezygnowanie z oceny oznaczenia słownego, jako takiego, z punktu widzenia samoistnych cech twórczości, prowadziłoby do możliwości uznania każdego znaku towarowego za utwór, gdyż zawsze w znaku jest ucieleśniony pomysł wykorzystania użycia słowa w określonym celu. Oznaczenie pełniące rolę znaku towarowego może stanowić jednocześnie utwór, ale tylko wtedy, gdy wykazuje samodzielną wartość twórczą. Warto dodać, że chociaż kumulacja praw na dobrach niematerialnych jest dopuszczalna, to nie należy zacierać różnic pomiędzy prawami, których nie tylko natura, ale także cele, sposób uzyskania i czas trwania ochrony zasadniczo się różnią. Nie ogranicza to uzyskania przez uprawnionego prawnej ochrony jego dzieła, oznacza jedynie, że ochrona ta winna być oparta na właściwej podstawie prawnej, którą determinuje charakter dzieła. W ocenie Sądu Najwyższego, użycie słowa jako znaku towarowego nie wpływa na możliwość uznania go za utwór, gdyż istnienie utworu nie może być uwarunkowane określonym jego przeznaczeniem. Sposób korzystania z dzieła nie decyduje o uzyskaniu przez nie statusu utworu”.

Ze względu na fakt, że niezarejestrowany Znak towarowy, który Spółka zamierza nabyć jest oznaczeniem słowno - graficznym stanowi on, w ocenie Spółki, przedmiot autorskiego prawa majątkowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy PAPP.

W rezultacie, zdaniem Spółki, niezarejestrowany Znak towarowy stanowi również przedmiot autorskiego prawa majątkowego, o którym mowa w art. 16b ust. 1 pkl 4 ustawy o CIT.

Ponadto przepis art. 16b ust. 1 Ustawy CIT wskazuje obligatoryjne przestanki do uzyskania prawa do amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z jego treścią, podlegającymi amortyzacji wartościami niematerialnymi i prawnymi są wskazane w jego treści prawa, licencje i know - how, które spełniają następujące warunki:

*   zostały nabyte,
*   nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
*   przewidywany okres ich używania przekracza rok,
*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1.

Przepisy Ustawy CIT przewidują wejście podatnika w posiadanie składników majątkowych podlegających amortyzacji poprzez wytworzenie we własnym zakresie i nabycie, przy czym status podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych mogą mieć wyłącznie składniki majątku nabyte, a nie wytworzone przez podatnika.

Nabycie prawa własności składnika majątku może nastąpić w formie sprzedaży, zamiany, wkładu niepieniężnego, darowizny, spadku, na podstawie innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej, co do tożsamości, bądź w drodze sukcesji generalnej. Spółka nabędzie Znak towarowy w drodze umowy sprzedaży. Zatem ta, jak i kolejne przesłanki do uzyskania prawa do amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych zostaną w ocenie Spółki spełnione.

Przedstawione stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów. Przykładowo:

*   w interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach z 23 października 2012 r. o sygn. IBPBI/2/423-907/12/SD,
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z 14 października 2013 r. o sygn. IPPB3/423-553/13-2/PK1,
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z 31 marca 2014 r. o sygn. IPPB1/415-1295/13-5/EC,
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 13 lutego 2014 r. o sygn. ITPB3/423-555a/13/PS oraz
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 4 maja 2011 r., o sygn. IPPB3/423-219/11-3/PK1.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, nabyty Znak towarowy Spółka będzie mogła wprowadzić do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych jako autorskie prawo majątkowe w miesiącu, w którym Znak towarowy zostanie nabyty przez Spółkę.

Zgodnie z treścią art. 16h ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. W rezultacie, Spółka uzyska uprawnienie do rozpoznania jako kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od Znaku towarowego, stanowiącego autorskie prawo majątkowe, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym Znak towarowy będący autorskim prawem majątkowym zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Na marginesie wskazać należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie była ocena kwestii czy niezarejestrowany w Urzędzie Patentowym znak towarowy, o którym mowa we wniosku, stanowi przedmiot autorskiego prawa majątkowego. Przyjęto ją jako element opisu zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 2 i 3 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.