Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.645.2024.2.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 3 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży działek gruntu. Uzupełniła go Pani pismem z 9 stycznia 2025 r. (wpływ 13
    stycznia 2025 r. ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (sprecyzowany w odpowiedzi na wezwanie)
    Jest Pani właścicielką nieruchomości położonej w (...) składającej się z działek
    ewidencyjnych 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8. Dla nieruchomości tej prowadzona jest księga wieczysta
    (...). Nabyła Pani te nieruchomości na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego (...) o
    stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 5 czerwca 2012 roku wydanego w sprawie toczącej się
    pod sygnaturą (...).
    Działki te powstały w wyniku podziału nieruchomości oznaczonej nr 10 o powierzchni
    2,0589 ha. Decyzją z dnia 23 maja 2022 roku Wójt Gminy (...) zatwierdził podział
    nieruchomości oznaczonej nr 10 na działki ewidencyjne nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 i 8. Przy czym
    działka ewidencyjna 5 przeznaczona jest pod drogę wewnętrzną o szerokości 8 metrów,
    natomiast działka ewidencyjna 1 przeznaczona jest pod poszerzenie drogi powiatowej (...).
    Podział nieruchomości był dokonywany na Pani wniosek, gdyż zamierzała przekazać część
    działek w drodze darowizn swoim córkom.
    I tak działka ewidencyjna nr 6 na podstawie umowy darowizny zawartej przed
    notariuszem (...) w dniu 15 września 2022 roku (...) została przekazana przez Panią córce
    AA. Natomiast w przyszłości zamierza Pani dokonać darowizny działek ewidencyjnych
    oznaczonych numerami 2 i 3 na rzecz Pani córki BB.
    Obecnie natomiast zamierza Pani dokonać sprzedaży działek ewidencyjnych oznaczonych
    numerami 4 i 7 oraz udziałów w działce ewidencyjnej oznaczonej numerem 5
    przeznaczonej jako droga wewnętrzna. Ewentualny kupujący działkę ewidencyjną nr 4
    oraz udział w działce drogowej oznaczonej numerem 5 został już wskazany i prowadzone
    są obecnie rozmowy na temat nabycia działki. Natomiast działka 7 może zostać sprzedana
    w najbliższej przyszłości.
    Wyżej wskazane nieruchomości są Pani majątkiem prywatnym i zamiarem jest sprzedaż w
    stanie niezmienionym. Nie będzie Pani dokonywała żadnych dodatkowych czynności
    zmierzających do podniesienia wartości przedmiotowych nieruchomości. Celem
    zaoferowania nieruchomości do sprzedaży zostało zamieszczone ogłoszenie na stronie
    internetowej portalu sprzedaży nieruchomości.
    Nie prowadzi i nie prowadziła Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonywana sprzedaż
    nieruchomości nie nastąpi w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. Nie jest
    Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT. Przedmiotowe
    nieruchomości nie były wykorzystywane w działalności objętej podatkiem od towarów i
    usług.
    Przedmiotowe nieruchomości nie są zabudowane. Nieruchomości nie są przedmiotem
    umów najmu lub dzierżawy. Dotychczas nie zawarto umowy przedwstępnej ani umowy
    sprzedaży.
    Interpretacja indywidualna jest konieczna dla ustalenia ostatecznej ceny sprzedaży oraz
    wysokości ewentualnego zobowiązania z tytułu podatku VAT.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Przed sprzedażą nie zamierza Pani udzielać nabywcom pełnomocnictw (upoważnień) do
    działania w swoim imieniu i podejmowania czynności związanych z transakcjami.
    Działki, które zamierza Pani sprzedać stanowią tereny niezabudowane. Zgodnie z
    ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki te są
    przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.

    Od chwili nabycia działki objęte wnioskiem były wykorzystywane na cele prowadzonej
    działalności rolniczej, jednakże od kilku lat nie były uprawiane.
    Pytanie (sprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy sprzedaż nieruchomości oznaczonych numerami 4 i 7 wraz z udziałami w działce
    drogowej oznaczonej numerem 5 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, to jest czy transakcje te należy uznać za przejaw wykonywania przez
    Panią działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Sprzedaż nieruchomości nie będzie objęta podatkiem od towarów i usług jako sprzedaż,
    której nie można uznać za dokonaną przez sprzedającego w ramach działalności
    gospodarczej ani dokonaną w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2
    ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, kupujący w związku z nabyciem
    przedmiotowej nieruchomości będą zobowiązani do zapłaty 2% podatku od czynności
    cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    W Pani ocenie jeżeli więc sprzedaż przez osobę fizyczną np. wydzielonej działki następuje
    w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie jako przejaw zorganizowanej i
    profesjonalnej działalności podobnej np. do obrotu nieruchomościami, to można przyjąć,
    że sprzedaż w ogóle nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT. Niewątpliwie sam fakt
    podziału działki na mniejsze nie świadczy sam w sobie o działalności gospodarczej
    właściciela. Do określenia, w jakim przypadku sprzedaż będzie można traktować jak
    przejaw działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, pomocne
    mogą być wskazówki Naczelnego Sądu Administracyjnego określone w wyroku z 28
    października 2011 r., I FSK 1554/10, LEX nr 1102760. Sąd ten we wskazanym orzeczeniu
    stwierdził, że do oceny, czy w danej transakcji sprzedawca (np. działek) występuje w roli
    podatnika, istotne są okoliczności i warunki, w jakich dochodzi do transakcji potencjalnie
    podlegającej opodatkowaniu VAT: „Fakt podjęcia, np. takich czynności jak uzbrojenie
    terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej
    aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności
    sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji
    zorganizowaną”.
    W sytuacji będącej przedmiotem niniejszego zapytania, sprzedaż nieruchomości przez
    sprzedającą na rzecz kupujących będzie się mieścić w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym i tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Co prawda podczas dokonywania podziału wydzielona została nieruchomość
    oznaczona nr 5 przeznaczona na drogę wewnętrzną, jednakże było to podyktowane
    wyłącznie obowiązującymi przepisami, które w przypadku podziału nieruchomości
    nakazują by zapewnić każdej z wydzielonych nieruchomości dostęp do drogi publicznej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii.
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
      1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą,
        o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Nie jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów,
    jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C#291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht).
    Dotyczyło ono kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to
    zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona
    ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach

    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25
    /03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika
    prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć
    i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą
    na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby
    w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od
    wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej
    dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie
    ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany podmiot
    sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności może być np.
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Na tego rodzaju
    aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyższych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Tylko wtedy działania
    sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji
    zorganizowaną.
    Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15
    ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność
    gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym taka
    działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa

    towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    przez niego statusu podatnika.
    Pani wątpliwości dotyczą uznania sprzedaży nieruchomości oznaczonych numerami 4 i 7
    wraz z udziałami w działce drogowej oznaczonej numerem 5 za podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. uznania transakcji za przejaw Pani
    działalności gospodarczej.
    Jak wskazano wyżej, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy
    mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i
    obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.
    Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Należy zatem ustalić, oceniając całokształt Pani działań w odniesieniu do ww.
    nieruchomości -działek gruntu nr 4 i 7 wraz z udziałami w działce drogowej nr 5, czy
    będzie Pani spełniała przesłanki do uznania jej za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi
    do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpią okoliczności, które wykraczałyby
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła
    Pani bowiem w związku z zamiarem sprzedaży nieruchomości ciągu działań, które
    wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, takich jak, np.
    uzbrojenie terenu – doprowadzenie do niego mediów czy jego ogrodzenie.
    Nieruchomości nie są przedmiotem umów najmu lub dzierżawy. Dotychczas nie zawarto
    umowy przedwstępnej ani umowy sprzedaży. Przed sprzedażą nie zamierza Pani udzielać
    nabywcom pełnomocnictw (upoważnień) do działania w swoim imieniu i podejmowania
    czynności związanych z transakcjami.
    Wskazała Pani, że nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT.
    Przedmiotowe nieruchomości nie były wykorzystywane w działalności objętej podatkiem
    od towarów i usług. Od chwili nabycia działki objęte wnioskiem były wykorzystywane na
    cele prowadzonej działalności rolniczej, jednakże od kilku lat nie były uprawiane.
    Z ww. wyroku w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 wynika natomiast, że osoby
    fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą (w Pani przypadku działki były
    wykorzystywane na cele prowadzonej działalności rolniczej; nie jest Pani jednak
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT i przedmiotowe nieruchomości
    nie były wykorzystywane w działalności objętej podatkiem od towarów i usług) na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej (w Pani sytuacji - na
    podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku) nie można uznać za
    podatnika podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług), kiedy dokonuje
    ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby. Pani sytuacja odpowiada zatem sprawie, w której rozstrzygał
    TSUE.

    Z wniosku wynika również, że celem zaoferowania nieruchomości do sprzedaży zostało
    zamieszczone ogłoszenie na stronie internetowej portalu sprzedaży nieruchomości.
    Czynności tej nie można uznać za podjęte w celu sprzedaży nieruchomości działania
    marketingowe, wykraczające poza zwykłe formy.
    Także samo wydzielenie działki drogowej nr 5 w celu sprzedaży w niej udziałów łącznie z
    działkami nr 4 i 7 nie powinno być rozpatrywane w kategorii działania Pani jako podmiotu
    występującego w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (handlowca). Jak Pani wskazuje, było to podyktowane wyłącznie
    obowiązującymi przepisami, które w przypadku podziału nieruchomości nakazują, żeby
    zapewnić każdej z wydzielonych nieruchomości dostęp do drogi publicznej.
    Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy
    sprzedaż nieruchomości oznaczonych numerami 4 i 7 wraz z udziałami w działce drogowej
    oznaczonej numerem 5 nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej
    opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w
    przedmiocie zbycia tych nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    W związku z zamiarem sprzedaży ww. nieruchomości nie będzie Pani działała zatem w
    charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy,
    wykonującego działalność gospodarczą wskazaną w art. 15 ust. 2 ustawy i transakcja ta
    nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku
    (zapytania). Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. W szczególności w interpretacji nie rozstrzygano w
    zakresie obowiązku zapłaty przez kupujących podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.