Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.651.2024.2.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-09
Teza: Dotyczy; Pomocy publicznej, którą otrzymała Spółka ze środków
Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, na
podstawie zawartych Umów będzie stanowić przychód na
gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w
świetle art. 12 ust. 4 pkt 14 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o
podatku dochodowym od osób prawnych,; Pomoc publiczna podlega zwolnieniu na podstawie przepisu
art. 17 ust. 1 pkt 47 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o
podatku dochodowym od osób prawnych,; Pomoc publiczna otrzymana w zakresie kosztów gazu
ziemnego, ponoszonych w ramach działalności prowadzonej w
oparciu o decyzje (...), stanowić będzie przychód z działalności
zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku
dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: gaz-gaz ziemny
pomoc-pomoc publiczna
przychód
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dotacje,
subwencje, dopłaty-Dotacje otrzymane z budżetu
państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 14
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 47

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia:
      - czy Pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka ze środków Funduszu Rekompensat
        Pośrednich Kosztów Emisji, na podstawie zawartych Umów będzie stanowić
        przychód na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w
        świetle art. 12 ust. 4 pkt 14 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
        dochodowym od osób prawnych,
      - czy Pomoc publiczna podlega zwolnieniu na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt
        47 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
      - czy Pomoc publiczna otrzymana w zakresie kosztów gazu ziemnego, ponoszonych
        w ramach działalności prowadzonej w oparciu o decyzje (...), stanowić będzie
        przychód z działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym od
        osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym
        od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 grudnia 2024 r.
    (wpływ 23 grudnia 2024 r.).Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą prawną mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej i podlega w Polsce opodatkowaniu CIT od całości swoich dochodów bez
    względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wiodącym

    przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (...). Rok podatkowy (obrotowy) Spółki jest
    zgodny z rokiem kalendarzowym. Spółka prowadzi działalność w (...).
    Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa (...). Z uwagi na
    znaczny wzrost cen (...). Spółka zawarła umowy ze (...) (dalej: „Umowy”), Operatorem
    Programu Rządowego „Pomoc dla sektorów energochłonnych związana z nagłymi
    wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r.” (dalej: „Program
    rządowy”) na podstawie, których otrzymała bezzwrotną pomoc publiczną w postaci
    określonej kwoty pieniężnej (dalej: „Pomoc publiczna”) w ramach Programu rządowego.
    Umowy zostały zwarte z uwagi na konieczność łagodzenia negatywnych skutków
    nagłego wzrostu cen (...), mając na uwadze przepisy ustawy z 29 września 2022 r. o
    zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku
    (...) w latach (...) (Dz. U. poz. 2088, dalej: „Ustawa wspierająca przedsiębiorców”).
    W Umowie nie zostało wprost wskazane, na finansowanie jakich wydatków/kosztów
    mają być przeznaczone przekazane Spółce środki.
    Spółka jest zobowiązana do przedstawienia operatorowi Programu – (...) rozliczenia
    Pomocy publicznej w ramach którego przedstawi dane dotyczące rzeczywiście
    poniesionych kosztów zakupu (...), zestawienie dowodów księgowych potwierdzających
    poniesienie kosztów w okresie wnioskowanym, sprawozdanie przedstawiające przyjęte
    założenia, wykorzystane dowody oraz dokonane obliczenia w zakresie poniesionych
    kosztów zakupu (...), a także dowody spełnienia warunków i kryteriów udzielenia
    Pomocy publicznej, raport niezależnego biegłego rewidenta z wykonania usługi
    atestacyjnej.
    Należy również nadmienić, że Spółka uzyskała decyzję (...) na prowadzenie działalności
    gospodarczej, rozumianej jako działalność (...), w zakresie wyrobów wytworzonych lub
    usług świadczonych na terenie i w zakresie wskazanym w decyzji (...). Spółka uzyskuje
    przychody zarówno z działalności na terenie wskazanym w decyzji (...) jak i z działalności
    pozostałą.
    Podstawowa działalność operacyjna Spółki z działalności określonej w decyzji (...) objęta
    jest zakresem zezwolenia i dochód Spółki z tytułu działalności (...) w zakresie wyrobów
    wytworzonych na terenie wskazanym w decyzji (...) co do zasady korzysta ze zwolnienia
    podatkowego na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
    Spółka prowadzi działalność operacyjną na podstawie Decyzji (...). Koszty (...) służą co do
    zasady wykonywaniu przez Spółkę działalności podlegającej zwolnieniu z
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34a ustawy CIT.
    Pytania
      1. Czy Pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka ze środków Funduszu
        Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, na podstawie zawartych Umów będzie
        stanowić przychód na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
        prawnych w świetle art. 12 ust. 4 pkt 14 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT?
      2. W przypadku uznania, że Pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka ze środków
        Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, na podstawie zawartych
        Umów będzie stanowić przychód na gruncie ustawy CIT, to czy Pomoc publiczna
        podlega zwolnieniu na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 w zw. z art. 12
        ust. 1 pkt 1 ustawy CIT?
      3. W przypadku uznania, że Pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka ze środków
        Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, na podstawie zawartych
        Umów stanowi na gruncie ustawy CIT przychód zwolniony na podstawie art. 17
        ust. 1 pkt 47 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, to czy Spółka zobowiązana
        jest do korekty (zmniejszenia) kosztów uzyskania przychodów?

      4. W przypadku, gdyby stanowisko na pytanie 1-3 zostało uznane za nieprawidłowe,
        wówczas Wnioskowana pragnie potwierdzić, że Pomoc publiczna którą
        otrzymała Spółka ze środków Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów
        Emisji na podstawie zawartych Umów będzie stanowić przychód na gruncie
        ustawy CIT, a co za tym idzie, Pomoc publiczna otrzymana w zakresie kosztów
        gazu ziemnego, ponoszonych w ramach działalności prowadzonej w oparciu o
        decyzję (...), stanowić będzie przychód z działalności zwolnionej z opodatkowania
        podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a
        Ustawy CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy:
      1. Odnosząc się do pytania nr 1 Spółka wskazuje, że Pomoc publiczna, którą otrzymała
        Spółka ze środków Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, na
        podstawie zawartych Umów nie będzie stanowić przychodu Spółki na gruncie
        ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w świetle art. 12 ust. 4 pkt 14 w
        zw. z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.
      2. Jeżeli stanowisko Spółki na pytanie 1 nie zostanie uznane za prawidłowe, w ocenie
        Spółki otrzymaną Pomoc publiczną należy uznać za podlegającą zwolnieniu z
        opodatkowania na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt
        1 ustawy CIT.
      3. Odnosząc się do pytania nr 3 Spółka wskazuje, że w związku z otrzymaną Pomocą
        publiczną ze środków Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji,
        stanowiącą przychód zwolniony na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 w zw. z art. 12
        ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, Spółka nie jest zobowiązana do korekty (zmniejszenia)
        kosztów uzyskania przychodów.
      4. Jeżeli stanowisko Spółki w zakresie pytań 1-3 nie zostanie uznane za prawidłowe, w
        ocenie Spółki otrzymaną Pomoc publiczną należy uznać za przychód na gruncie
        ustawy CIT
        podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy
        CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób prawnych jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków
    kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem
    art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy
    przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta
    w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów. Podkreślenia wymaga fakt, że przepisy ustawy
    CIT nie definiują wprost pojęcia przychodu, określając jedynie przykładowy katalog
    wpływów, które stanowią przychód podatkowy.
    Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i
    4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe.
    Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, przychodem podlegającym
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych jest także wartość
    otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość

    rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych
    nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z
    używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w
    rozumieniu ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (dalej jako: „Ustawa o
    finansach”) oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek
    samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu
    terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Zatem ustawa CIT nie definiuje źródeł przychodów, jednak zasadą jest, że za źródło
    przychodu uznaje się każdy zindywidualizowany stosunek prawny, zdarzenie lub stan
    faktyczny, z którym wiąże się uzyskanie przychodu, a wyjątki od tej zasady wynikać muszą
    z konkretnego przepisu ustawy wyłączającego bądź zwalniającego konkretny dochód z
    opodatkowania.
    Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT, do przychodów nie
    zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a
    także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych
    lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu
    terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków
    pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub
    międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów.
    Zdaniem Spółki, udzielona Pomoc publiczna, w postaci przyznanych środków pieniężnych,
    na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT powinna zostać wyłączona z przychodów
    podlegających opodatkowaniu Spółki jako wartość nieodpłatnych lub częściowo
    odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu
    państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji
    wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji
    międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych
    programów.
    Literalna wykładnia art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT, wskazuje, że możliwość zastosowania
    przedmiotowego przepisu jest uzależniona od łącznego spełnienia następujących
    przesłanek:
      a) uzyskany przychód musi stanowić przychód z otrzymanych nieodpłatnie lub
        częściowo odpłatnie rzeczy, praw czy też innych nieodpłatnych lub częściowo
        odpłatnych świadczeń;
      b) nieodpłatne świadczenia są finansowane lub współfinansowane ze środków budżetu
        państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych,
        agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych,
        organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, i
        jednocześnie,
      c) nieodpłatne świadczenia są finansowane lub współfinansowane w powyższy sposób
        w ramach programów rządowych.
    Ad a)
    Wnioskodawca otrzymał Pomoc publiczną w formie pieniężnej. Nie oznacza to jednak, że
    automatycznie stanowi ona przychód z tytułu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1
    ustawy CIT. Należy bowiem dokonać także analizy, czy otrzymana Pomoc publiczna nie
    spełnia przesłanek uznania jej za świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne w
    rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, który jest regulacją szczególną w stosunku do
    ust. 1 tego przepisu. Nie powinno budzić wątpliwości, że pieniądze oraz wartości
    pieniężne stanowią szczególną kategorię świadczeń. Tym samym, konstrukcja ustawy CIT
    nie wyklucza ujęcia otrzymanych środków pieniężnych jako nieodpłatnego świadczenia.

    Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod pojęciem „świadczenie
    nieodpłatne”. Co do zasady uznaje się, że przez nieodpłatne świadczenie rozumieć należy
    takie zdarzenia prawne i gospodarcze, dotyczące działalności gospodarczej, których
    skutkiem jest świadczenie nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu, przysporzenie majątku osoby prawnej, mające konkretny wymiar finansowy.
    Tym samym podstawową cechą świadczenia nieodpłatnego jest brak zobowiązania
    otrzymującego takie świadczenie do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.
    Innymi słowy świadczenie uzyskiwane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający
    świadczenie uzyskuje albo ma uzyskać od podatnika w przyszłości wzajemnie jakieś inne
    przysporzenie majątkowe nie ma charakteru nieodpłatnego. Przychód ze świadczeń
    nieodpłatnych powstanie natomiast zawsze wtedy, gdy podatnik otrzyma rzeczy lub
    prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw, bez
    obowiązku świadczenia wzajemnego.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka nabywająca energię elektryczną
    oraz gaz ziemny wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności, wystąpiła z
    wnioskiem o dofinansowanie w ramach Pomocy publicznej i po spełnieniu określonych
    kryteriów taką pomoc w drodze decyzji administracyjnej otrzymała. Nie może być zatem
    mowy o ekwiwalentnym przysporzeniu po stronie Spółki, gdyż musiała ona wypełnić
    określone ustawowe wymogi, które pozwalają ustawodawcy osiągnąć zaplanowany efekt
    gospodarczy. W ocenie Wnioskodawcy, otrzymana Pomoc publiczna stanowi nieodpłatne
    bądź częściowo odpłatne świadczenie z budżetu Państwa, gdyż Spółka nie jest
    zobowiązana do świadczenia wzajemnego wobec podmiotu, od którego otrzymała Pomoc
    publiczną. Pomoc ta jest bezzwrotna.
    Powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie w jednolitej linii orzeczniczej
    Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej: „NSA”) z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 przez pojęcie
    nieodpłatnego świadczenia należy rozumieć wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku osobie,
    mające konkretny wymiar finansowy (por. wyrok NSA z 17 lipca 2018 r. sygn. akt II FSK 135
    /17; wyrok NSA z 20 września 2017 r., sygn. akt II FSK 2217/15 oraz wyrok NSA z 18 maja
    2017 r., sygn. akt II FSK 1133/15).
    W związku z powyższym zdaniem Spółki otrzymaną Pomoc publiczną, stanowiącą
    nieekwiwalentne przysporzenie dla Spółki, uznać należy za świadczenie nieodpłatne, o
    którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 14 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.
    Ad b)
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 Ustawy wspierającej przedsiębiorców realizację Programu
    rządowego powierzono ministrowi do spraw gospodarki. Co więcej, zgodnie z pkt 4
    Załącznika do uchwały nr 1/2023 Rady Ministrów z 3 stycznia 2023 r. - Program rządowy
    pod nazwą „Pomoc dla sektorów energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen
    gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r.” (dalej: „Załącznik”) Operatorem Programu
    został Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Ponadto zgodnie z
    wyżej powołanym punktem 4 Program rządowy finansowany jest ze środków Funduszu
    Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji (dalej: „Fundusz”), o którym mowa w ustawie z
    19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1215, dalej: „Ustawa o systemie rekompensat”).
    Zgodnie z art. 29 (ust. 1-5) Ustawy o finansach, państwowy fundusz celowy jest tworzony
    na podstawie odrębnej ustawy. Przychody państwowego funduszu celowego pochodzą ze
    środków publicznych, a koszty są ponoszone na realizację wyodrębnionych zadań
    państwowych. Państwowy fundusz celowy nie posiada osobowości prawnej. Państwowy

    fundusz celowy stanowi wyodrębniony rachunek bankowy, którym dysponuje minister
    wskazany w ustawie tworzącej fundusz albo inny organ wskazany w tej ustawie. Do
    państwowych funduszy celowych nie zalicza się funduszy, których jedynym źródłem
    przychodów, z wyłączeniem odsetek od rachunku bankowego i darowizn, jest dotacja z
    budżetu państwa.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 Ustawy o systemie rekompensat, Fundusz jest państwowym
    funduszem celowym, a jego przychodami zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy o systemie
    rekompensat są:
      1) środki ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, o których mowa w art. 49
        ust. 2c ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji
        gazów cieplarnianych;
      2) odsetki od wolnych środków Funduszu przekazanych w zarządzanie zgodnie z
        przepisami ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r.
        poz. 1270, z późn. zm.);
      3) środki stanowiące zwroty rekompensat dokonywane na podstawie decyzji, o której
        mowa w art. 15;
      3a) niewykorzystane środki, o których mowa w art. 9 ust. 6a ustawy z 15 grudnia 2022
        r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w
        2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz. U. z 2024 r. poz. 303, 834 i 859);
      4) inne przychody.
    Środki uzyskane ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji zgodnie z art. 49
    ustawy z 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów
    cieplarnianych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1505) stanowią dochód budżetu państwa.
    Co więcej zgodnie z art. 22 ust. 2 Ustawy o systemie rekompensat Fundusz jest
    uprawniony do otrzymania wpłaty z budżetu państwa z przeznaczeniem na realizację
    Programu rządowego.
    Z uwagi na to, że Program rządowy finansowany jest ze środków Funduszu, a środki
    Funduszu stanowią środki budżetu państwa, w ocenie Spółki, także bezsprzecznie druga
    przesłanka określona w art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT, została w stosunku do Pomocy
    publicznej spełniona. Uznać bowiem należy, że Pomoc publiczna otrzymana przez
    Wnioskodawcę jest finansowana ze środków budżetu państwa.
    Ad c)
    Zdaniem Wnioskodawcy, również trzecia przesłanka określona w art. 12 ust. 4 pkt 14
    ustawy CIT została spełniona, jako że Pomoc publiczna przyzna została Spółce z Funduszu
    w ramach rządowego programu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że w ustawie CIT brak
    jest definicji pojęcia „program rządowy”. Jednakże dokładna analiza przebiegu procesu
    legislacyjnego oraz charakteru regulacji zastosowanych w Ustawie wspierającej
    przedsiębiorców, wskazuje na to, iż program wypłaty dofinansowań należy uznać za
    program rządowy. Ustawa wspierająca przedsiębiorców wprost bowiem wskazuje, iż
    przedmiotowy program stanowi program rządowy.
    W art. 3 ust. 1 Ustawy wspierającej przedsiębiorców wskazano, że Rada Ministrów może
    przyjąć, w drodze uchwały, program rządowy udzielania przedsiębiorcom pomocy. Co
    więcej, zgodnie z ust. 3 ww. przepisu ustawy realizację programu rządowego powierzono
    ministrowi właściwemu do spraw gospodarki. Tym samym, za realizację programu
    udzielania pomocy publicznej na podstawie Ustawy wspierającej przedsiębiorców
    odpowiedzialny jest bezpośrednio członek Rady Ministrów.
    Podsumowując, w oparciu o przywołane przepisy prawa, uznać należy, iż w
    przedstawionych okolicznościach sprawy, Pomoc publiczna nie powinna stanowić
    przychodu podlegającego opodatkowaniu na mocy art. 12 ust. 4 pkt 14 w zw. z art. 12 ust.

    1 pkt 2 ustawy CIT. Należy podkreślić, iż działania podjęte przez Rząd w ramach Programu
    rządowego mają na celu zniwelowanie negatywnych skutków szybkiego wzrostu kosztów
    energii dotykających sektory energochłonne, poprzez wypłatę pomocy publicznej, stąd też
    przyznana przedsiębiorcom pomoc powinna być wyłączona z opodatkowania w oparciu o
    wskazaną regulację. Przyjęcie natomiast odmiennej wykładni przepisów Ustawy CIT niż
    prezentuje Wnioskodawca - przez uznanie, iż Pomoc publiczna podlega opodatkowaniu
    CIT - skutkowałoby znacznym finansowym obciążeniem Spółki, a tym samym
    ograniczeniem celu przyznanej pomocy.
    Ad 2.
    W sytuacji uznania, że Pomoc publiczna stanowi przychód podatkowy, a co za tym idzie,
    niepodzielenie stanowiska wyrażonego przez Wnioskodawcę w stosunku do pyt. 1 przez
    tutejszy organ, w opinii Wnioskodawcy, Pomoc publiczna uzyskana na podstawie Umów w
    stanowiłaby dochód wolny od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy
    CIT.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT, wolne od podatku są dotacje otrzymane z
    budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do
    oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
    Podkreślenia wymaga fakt, że w świetle powołanego wyżej przepisu wszelkie dotacje z
    budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego (poza dopłatami do
    oprocentowania kredytów bankowych) są zwolnione od podatku dochodowego od osób
    prawnych. Możliwość skorzystania z tego zwolnienia uzależniona jest jedynie od
    pochodzenia dotacji. Nie jest istotny, z punktu widzenia analizowanego przepisu, cel na
    który dotacja została przyznana.
    Zatem w niniejszej sprawie wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT, sprowadza się do
    oceny, czy na gruncie tego przepisu otrzymaną przez Spółkę Pomoc publiczną należy
    rozumieć jako dotację, a w konsekwencji, czy podlega ona zwolnieniu z CIT.
    Należy zaznaczyć, że użyte w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT pojęcie „dotacja” nie zostało
    zdefiniowane w ustawie CIT ani w Ordynacji podatkowej. Spółka wskazuje, iż znana jest jej
    definicja „dotacji” zawarta w art. 126 Ustawy o finansach zgodnie z którą: „Dotacje są to
    podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu
    jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych
    przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów
    międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych”.
    Należy podkreślić, że Spółka jest zobowiązana do przedstawienia operatorowi Programu -
    Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej rozliczenia Pomocy
    publicznej, a także może podlegać kontroli dotyczącej uzyskanej Pomocy publicznej. W
    związku z tym, w ocenie Spółki, Pomoc publiczna spełnia definicję dotacji przewidzianą w
    ustawie o finansach. Jednakże, zdaniem Wnioskodawcy, ww. definicja nie ma
    zastosowania na gruncie zwolnienia podatkowego, o którym jest mowa wart. 17 ust. 1 pkt
    47 ustawy CIT.
    Kierując się zasadą racjonalnego ustawodawcy należy stwierdzić, iż w przypadku, gdyby
    ustawodawca tworząc zwolnienie zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT chciał
    posłużyć się definicją „dotacji” zawartą w innym akcie prawnym, to z całą pewnością
    dokonałby stosownego odesłania, tak jak to czyni w przypadku wielu innych przepisów
    Ustawy CIT. Jako przykład można wskazać na art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, w którym to
    ustawodawca - całkowicie odmiennie niż w przypadku art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT -
    wprost odsyła do Ustawy o finansach.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, przychodem podlegającym opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych jest także wartość otrzymanych rzeczy lub
    praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw

    otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych
    lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem
    środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu
    ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z
    wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu
    Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub
    używanie.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, iż w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT
    ustawodawca świadomie nie zastosował odesłania do przepisów Ustawy o finansach,
    mając w tym określony cel. Skoro zatem racjonalny ustawodawca tego nie uczynił należy
    uznać zdaniem Wnioskodawcy, że w sprawie należy posłużyć się językiem potocznym. W
    myśl Nowego Słownika języka polskiego (red. nauk. B. Dunaj), Warszawa 2005, s. 104 pod
    pojęciem „dotacja” należy rozumieć „bezzwrotną pomoc finansową udzielaną jakiejś
    instytucji na określony cel”. Natomiast Słownik języka polskiego PWN pod pojęciem
    „dotacji” rozumie „bezzwrotną pomoc finansową udzieloną przedsiębiorstwu, instytucji
    lub organizacji ze środków publicznych” (www. https://sjp.pwn.pl/szukaj/dotacja.html
    [data dostępu: 3 kwietnia 2023 r.]). Odczytując normę prawną z treści przepisu art. 17 ust.
    1 pkt 47 ustawy CIT należy zatem uznać, że wolne od podatku (dochodowego od osób
    prawnych) są dotacje rozumiane jako bezzwrotna pomoc finansowa udzielona m.in.
    przedsiębiorstwu ze środków publicznych - m.in. z budżetu państwa. Powyższą wykładnię
    wspiera też wykładnia celowościowa, wskazująca na charakter i cel udzielonej Pomocy
    publicznej.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, przyznana Pomoc publiczna wyczerpuje zakres
    pojęcia „dotacji”, bowiem stanowi ona bezzwrotną pomoc państwa, która ma niwelować
    skutki wzrostu kosztów produkcji w przedsiębiorstwach zaliczanych do sektorów
    energochłonnych, będących następstwem wzrostu kosztów uprawnień do emisji
    przenoszonych na koszty energii. Jednocześnie jak w przypadku wszystkich innych dotacji
    Pomoc publiczna podlega kontroli Funduszu. W związku z tym stanowi ona „dotację” w
    rozumieniu omawianych przepisów.
    Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, że Pomoc publiczna przyznana została w ramach
    programu rządowego, zatem wyczerpuje ona zakres pojęcia „dotacji otrzymanych z
    budżetu państwa”, bowiem wypłacana jest ze środków budżetu państwa. Uzasadnienie
    wskazane w odniesieniu do pytania nr 1 (Ad 1.) pozostaje w tym zakresie aktualne. Tym
    samym, w ocenie Spółki, Pomoc publiczna powinna korzystać ze zwolnienia, o którym
    mowa w analizowanym przepisie.
    Ponadto, należy mieć na uwadze, że stosownie do treści art. 217 Konstytucji
    Rzeczpospolitej Polskiej nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie
    podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad
    przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków
    następuje w drodze ustawy. Stosownie zaś do art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, pod
    pojęciem ustaw podatkowych rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz
    niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot
    opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki
    podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników,
    płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Taką ustawą
    podatkową jest ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, która określa
    elementy konstrukcyjne podatku dochodowego od osób prawnych, w tym kategorię
    zwolnień z tego podatku.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku NSA z 7 grudnia 2021 r., sygn. akt II FSK 1276
    /21, w którym Sąd wskazał: „Dekodując normę prawną z treści przepisu art. 17 ust. 1 pkt
    47 u.p.d.o.p. należy zatem uznać, że wolne od podatku (dochodowego od osób prawnych)
    są dotacje rozumiane jako bezzwrotna pomoc finansowa udzielona m.in.

    przedsiębiorstwu ze środków publicznych - m.in. z budżetu państwa. Tego rodzaju
    przesłanki spełnia natomiast rekompensata wypłacana przez Prezesa URE z tytułu
    przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na ceny energii
    elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w sektorze lub podsektorach
    energochłonnych spełnia ww. definicję”.
    Przedstawione we wniosku stanowisko znajduje również potwierdzenie w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 8 grudnia 2022 r.,
    sygn. akt I SA/Go 358/22, w którym to wyroku Sąd stwierdził, że: „Zdaniem Sądu oceniając
    sprawę w tak zakreślonych granicach, należało uznać za prawidłowe stanowisko skarżącej
    w takim zakresie, w jakim uznaje, że otrzymane od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z
    tytułu przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na ceny
    energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w sektorze lub podsektorach
    energochłonnych rekompensaty stanowią dotację zwolnioną z podatku dochodowego od
    osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p.” ponadto „Stosownie do art. 4
    ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/30), zgodnie z zasadą
    lojalnej współpracy, Unia i Państwa Członkowskie wzajemnie się szanują i udzielają sobie
    wzajemnego wsparcia w wykonywaniu zadań wynikających z Traktatów. Państwa
    Członkowskie podejmują wszelkie środki ogólne lub szczególne właściwe dla zapewnienia
    wykonania zobowiązań wynikających z Traktatów lub aktów instytucji Unii. Państwa
    Członkowskie ułatwiają wypełnianie przez Unię jej zadań i powstrzymują się od
    podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnieniu celów Unii.
    Tym samym Polska jako członek UE nie może podejmować działań zagrażających
    urzeczywistnianiu celów UE. Takim działaniem bezsprzecznie byłoby opodatkowanie
    podatkiem dochodowym od osób prawnych przedmiotowej rekompensaty. Wskazać
    dodatkowo należy, że tego typu przychodowi nie towarzyszą żadne koszty uzyskania
    przychodów, co spowodowałoby efektywne obniżenie kwoty rekompensaty o kwotę
    podatku, który wróci do budżetu Państwa, co przeczy tym samym celom ustawy o
    systemie rekompensaty oraz unijnym założeniom zawartym w komunikacie KE z których
    wynikają w sposób precyzyjny zasady i wysokość udzielanej przedsiębiorcy rekompensaty”.
    W powołanym wyżej wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim
    słusznie zwrócił uwagę, że cechą charakterystyczną polskiego prawa podatkowego jest
    jego autonomiczność w stosunku do innych gałęzi prawa pozytywnego, a wykładnia
    językowa stanowi nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa podatkowego, ale również
    zakreśla jej granice. Tym samym, w ww. wyroku Sąd rozpoznając niniejszą kwestię
    stwierdził, iż nie można posiłkować się definicją zawartą w art. 126 ustawy o finansach
    publicznych, a ponadto zauważył, że należało posłużyć się językiem potocznym w celu
    wykładni pojęcia „dotacja” (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we
    Wrocławiu z 17 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 102/21).
    Finalnie należy wskazać, że prezentowany we wniosku pogląd w zakresie możliwości
    uznania pomocy publicznej wypłacanej z Funduszu za przychód podlegający zwolnieniu na
    podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT, jako dotacja otrzymana z budżetu
    państwa potwierdził również sam Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z 30
    sierpnia 2022 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.490.2020.11.BM.
    Podsumowując, w świetle powyższego w przypadku uznania, że Pomoc publiczna stanowi
    przychód Spółki, zdaniem Spółki Pomoc publiczna i tak podlegałaby zwolnieniu z
    opodatkowania na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT.
    Ad 4.
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy wyrażonych w stanowiskach na pyt. 1-3
    za nieprawidłowe oraz uznania, że Spółka jest obowiązana do rozpoznania przychodu
    podatkowego w CIT, w ocenie Wnioskodawcy, dochód z tego tytułu może korzystać ze
    zwolnienia z CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT.

    Na podstawie Ustawy WNI został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców
    w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, wolne od podatku są dochody podatników, z
    zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej
    inwestycji określonej w decyzji (...), o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o
    wspieraniu nowych inwestycji i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji (...), przy
    czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
    przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami.
    Jak stanowi art. 17 ust. 4 ustawy CIT, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt
    34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z
    działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
    dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji (...).
    W świetle powyższego, zwolnieniu mogą podlegać wszystkie dochody spełniające łącznie
    następujące warunki:
      a) pochodzą z działalności określonej (przedmiotowo) w Decyzji (...);
      b) zostały osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w Decyzji (...);
      c) zostały uzyskane na terenie objętym Decyzją (...);
    - do wysokości „limitu” pomocy publicznej dla Spółki zgodnie z odrębnymi przepisami,
    zależnej od wysokości poniesionych kosztów kwalifikowanych.
    Pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka ze środków Funduszu Rekompensat Pośrednich
    Kosztów Emisji na podstawie zawartych Umów jest bezsprzecznie bezpośrednio związana
    z działalnością prowadzoną na podstawie Decyzji (...).
    Otrzymana Pomoc publiczna dotyczy kosztów gazu ziemnego, ponoszonych wyłącznie w
    ramach działalności zwolnionej, tj. działalności prowadzonej na podstawie wydanej Decyzji
    (...), które zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z ogólnymi zasadami
    wyrażonymi w art. 15 ust. 1 ustawy CIT. Ponadto koszty te są uwzględniane w kalkulacji
    dochodu z działalności strefowej, tj. dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT.
    Należy podkreślić, że cała działalność wykonywana przez Spółkę mieści się w ramach
    zwolnienia udzielonego z tytułu programu Polskiej Strefy Inwestycji (dalej: „PSI”). Spółka
    ma prawo i obowiązek zwalniać wszelkie uzyskane dochody w ramach Decyzji (...).
    Otrzymana Pomoc publiczna stanowiła w rzeczywistości jedynie zwrot poniesionych
    kosztów.
    Należy jednocześnie zaznaczyć, że otrzymana Pomoc publiczna przedmiotowo nie została
    uwzględniona w Decyzjach (...) (jako rodzaj działalności wykonywanej w oparciu o Decyzje
    (...)), Spółka nie prowadziła i nie prowadzi działalności, której celem jest pozyskiwanie
    wsparcia finansowego. Taki rodzaj działalności nie został zresztą przewidziany zarówno w
    PKD, jak i PKWiU, co potwierdza, że nie może on stanowić samodzielnego przedmiotu
    działalności gospodarczej.
    Fakt otrzymania Pomocy publicznej stanowi rezultat działalności podstawowej
    przedsiębiorcy, która została wskazana w ramach klasyfikacji PKWiU uwzględnionej w
    treści Decyzji (...). Pomoc publiczna z tytułu wzrostu cen gazu ziemnego ma charakter
    przychodu incydentalnego (akcesoryjnego), jednak bezpośrednio związanego z
    podstawową działalnością gospodarczą przedsiębiorcy. Zatem zaznaczyć należy, że
    otrzymanie wsparcia finansowego w formie Pomocy publicznej nie byłoby możliwe, gdyby

    Spółka nie prowadziła podstawowej działalności (objętej przy tym Decyzją (...)). Koszty
    gazu ziemnego stanowią bowiem koszty działalności zwolnionej a otrzymane wsparcie
    stanowi ich w rzeczy samej rekompensatę.
    W konsekwencji, przychód uzyskany w ramach otrzymanej Pomocy publicznej jest
    bezpośrednim następstwem działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
    wskazanym w ramach Decyzji (...) i w związku z tym będzie on stanowić przychód z
    działalności zwolnionej, w ramach której generowany jest dochód korzystający ze
    zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT (z
    uwzględnieniem limitu dostępnej pomocy publicznej).
    Co więcej, prowadzenie tej działalności jest warunkowane ponoszeniem kosztów energii i
    gazu ziemnego, które w obecnej sytuacji zostały objęte Pomocą publiczną, bowiem bez
    korzystania z nośników energii objętej Pomocą publiczną Spółka nie byłaby w stanie
    prowadzić swojej podstawowej działalności.
    Dodatkowo wskazać należy, że gdyby nie doszło do tak gwałtownego wzrostu cen
    nośników energii i wynikłego z niego pogorszenia sytuacji ekonomicznej Wnioskodawcy,
    koszty energii i gazu zimnego w całości sfinansowane zostałoby przychodami ze sprzedaży
    wyrobów wyprodukowanych przez Wnioskodawcę w ramach działalności zwolnionej.
    Ponadto, koszty energii i gazu zimnego stanowią dla Spółki zasadniczo koszty działalności,
    z której dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT.
    W powyższym zakresie należy także wskazać, że dla podatnika nieprowadzącego
    działalności w ramach Decyzji (...) koszty energii oraz gazu zimnego, które objęte są ww.
    dofinansowaniem, stanowić będą dla niego koszt uzyskania przychodu na podstawie art.
    15 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, tj. pomniejszą one podstawę opodatkowania podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Spółka wskazuje, że również w wydanych przez Ministra Finansów Objaśnieniach
    podatkowych z dnia 6 marca 2020 r. dotyczących sposobu ustalania dochodu zwolnionego
    z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej
    określonej w decyzji (...), o której mowa w ustawie z 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych
    inwestycji (dalej: „Objaśnienia”), zaprezentowane zostało podobne stanowisko w
    kontekście zakresu zwolnienia dochodu uzyskiwanego z działalności prowadzonej na
    podstawie decyzji (...).
    Jak wskazano w Objaśnieniach: Nie oznacza to jednak, że dochód zwolniony na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 34a - ustawy CIT lub art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy PIT powinien być przy
    tym utożsamiany wyłącznie z ceną uzyskaną za sprzedaż produktów czy usług,
    wynikających z działalności wskazanej w decyzji (...). Artykuł 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT
    lub art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT nie odnosi się bowiem wyłącznie do dochodów ze
    sprzedaży towarów i usług, lecz do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
    prowadzonej na terenie określonym w decyzji (...). Inne kategorie dochodów niż sprzedaż
    produktów/usług, które są nierozłącznie związane z prowadzoną na podstawie decyzji (...)
    działalnością produkcyjną lub usługową, również objęte są zwolnieniem na podstawie art.
    17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT lub art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy PIT (np. kwota pieniężna
    wypłacona przez kontrahenta przedsiębiorcy za niezrealizowanie ustalonego w umowie
    poziomu zamówień czy różnice kursowe powstałe w związku ze sprzedażą produktów).
    Dodatkowo, Spółka wskazała, że Program rządowy ma ograniczyć negatywne skutki
    finansowe dla podmiotów gospodarczych związane ze wzrostem cen energii i gazu
    zimnego. Tym samym dokonując interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT uwzględnić
    należy dyrektywy celowościowe i ratio legis wprowadzonych regulacji.
    W tym miejscu warto przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 sierpnia
    2020 r., sygn. akt II FSK 1319/18, LEX nr 3047458, w którym stwierdzono, że
    „Zakwalifikowanie danych czynności do działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
    SSE może nastąpić wówczas, gdy pomiędzy tymi czynnościami a działalnością

    podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, a zatem wówczas, gdy
    stanowią one integralną część działalności strefowej”.
    Warto zwrócić uwagę również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Bydgoszczy z 18 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 686/19. Zdaniem Sądu, z art. 17 ust. 1
    pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy o CIT nie wynika, aby warunkiem zwolnienia było to, aby
    dochód został osiągnięty z konkretnej inwestycji wymienionej w decyzji (...).
    Podobnie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 12 marca 2020 r.,
    sygn. akt I SA/Łd 837/19 wskazano, że brak jest podstaw do uznania, aby w sytuacji
    przedstawionej przez spółkę zwolnieniu podatkowemu podlegał tylko dochód związany z
    realizacją danego projektu inwestycyjnego. Przepisy podatkowe nie określają w ogóle
    zasad kalkulowania wysokości zwolnienia wyłącznie w oparciu o dochód osiągnięty w
    ramach nowej inwestycji.
    Sądy zwracają uwagę, że omawiane zwolnienie podatkowe ma charakter stymulacyjny
    (bodźcowy). Jego istota polega na zachęceniu podatników do realizacji celów
    gospodarczych służących trwałemu rozwojowi gospodarczemu kraju i wzrostowi
    konkurencyjności gospodarki (por. uzasadnienie do projektu ustawy o wspieraniu nowych
    inwestycji, Sejm VIII kadencji, druk nr 2307).
    Związek przychodu powstałego po stronie Wnioskodawcy z tytułu otrzymanej Pomocy
    publicznej z działalnością gospodarczą prowadzoną przez niego na terenie Decyzji (...) ma
    charakter bezpośredni. Związek ten wynika z okoliczności, że ponoszone koszty gazu
    ziemnego objęte Pomocą publiczną, są ściśle związane z działalnością wskazaną w treści
    Decyzji (...).
    Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, iż Pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka ze
    środków Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji na podstawie zawartych
    Umów jako dofinansowanie kosztów gazu ziemnego ponoszonych w ramach działalności
    prowadzonej na terenie oraz na podstawie Decyzji (...), w przypadku uznania, że będzie
    stanowić przychód na gruncie Ustawy CIT, stanowi przychód z działalności zwolnionej z
    opodatkowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z 29 września 2022 r. o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców
    w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024 (Dz. U. z 2022 r. poz. 2088)
    wprowadza możliwość przyjęcia przez Radę Ministrów programów pomocowych,
    mających na celu udzielenie wsparcia finansowego określonym grupom przedsiębiorców,
    w przypadku których prowadzenie działalności gospodarczej jest zagrożone z uwagi na
    dynamiczny wzrost kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, wynikających z
    obecnej dynamicznej sytuacji na rynku energii.
    Podstawą przyjmowania programów pomocowych przez Radę Ministrów jest
    opublikowany w marcu 2022 r. komunikat Komisji Europejskiej „Tymczasowe kryzysowe
    ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec
    Ukrainy” (dalej: „Komunikat Komisji” lub „Tymczasowe Ramy Kryzysowe”), w którym
    dopuszczona została możliwość udzielania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej
    pomocy publicznej z tytułu zakłóceń w działalności gospodarki Unii Europejskiej (UE).
    Pomoc ta ma służyć przede wszystkim zapewnieniu płynności i dostępu do finansowania
    dla przedsiębiorstw zmagających się z wyzwaniami obecnego kryzysu, przy jednoczesnym
    zachowaniu warunków działania na jednolitym rynku UE. Wsparcie może być udzielone na

    pokrycie zwiększonych kosztów prowadzenia działalności gospodarczej związanych ze
    wzrostem cen energii elektrycznej oraz gazu ziemnego.
    Na podstawie powołanej na wstępie ustawy, uchwałą z 3 stycznia 2023 roku (nr 1/2023)
    Rada Ministrów przyjęła program rządowy pod nazwą „Pomoc dla sektorów
    energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej
    w 2022 r.”
    Operator programu (Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej),
    działając w imieniu ministra właściwego do spraw gospodarki, na podstawie oceny
    wniosku zawiera umowę z przedsiębiorstwem, na mocy której, zostaje udzielona pomoc
    publiczna. Umowa określa przeznaczenie pomocy, jej wysokość, warunki udzielenia
    pomocy, termin i sposób jej rozliczenia (w tym zobowiązanie przedsiębiorcy do zwrotu
    pomocy w przypadku gdy pomoc przyznana zostałaby w wysokości wyższej niż należna), a
    także tryb kontroli. Wypłata pomocy jest dokonywana na rachunek bankowy wskazany we
    wniosku składanym do Operatora Programu. Udzielona w ramach programu pomoc ma
    rekompensować koszty związane ze wzrostem cen zakupu energii elektrycznej lub gazu w
    2022 roku, ponad poziom 150% średniorocznej ceny z 2021 roku.
    Ustawa wprowadzająca powyższe rozwiązanie nie określa przepisów szczególnych
    wyłączających/zwalniających z opodatkowania otrzymanej pomocy.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm.; dalej: „ustawa CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy CIT:
      Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się
      przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP lub za granicą, jeżeli
      dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo
      są wolne od podatku oraz kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu
      osiągnięcia przychodu zwolnionego spod opodatkowania.
    Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie
    jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy
    wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze
    finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Wystąpienie
    każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika skutkuje
    obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania przez
    podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek
    powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na
    podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy
    niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się
    okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju
    instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji
    przychodu. Zwrócić należy uwagę, że katalog przychodów wymienionych w ustawie ma
    charakter otwarty i jedynie przykładowy. Ustawodawca nie wprowadził do ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych ogólnej definicji przychodu.
    Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
      1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
      2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w
        naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo
        odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
        świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych
        otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z
        dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
        publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich
        związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich
        związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów
    danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.
    Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym,
    bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego.
    W świetle ww. przepisu, otrzymane w sposób definitywny środki pieniężne (np. w postaci
    pomocy publicznej) stanowią, co do zasady, przychód dla celów podatku dochodowego od
    osób prawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT:
      Do przychodów nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo
      odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo
      odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu
      państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych,
      agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych,
      organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w
      ramach rządowych programów.
    Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 47 ww. ustawy:
      Wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów
      bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
    Analizując charakter opisanej we wniosku bezzwrotnej pomocy publicznej, należy mieć na
    uwadze, że warunki i tryb udzielenia tego typu pomocy określone zostały w programie
    rządowym pod nazwą „Pomoc dla sektorów energochłonnych związana z nagłymi
    wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r.” (dalej: „Program rządowy”),
    będącym załącznikiem do uchwały Rady Ministrów z 3 stycznia 2023 r., która przyjęła ww.
    program na podstawie art. 3 ust. 1, 2 i 4 ustawy z 29 września 2022 r. o zasadach realizacji
    programów wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii w latach
    2022-2024 (Dz. U. z 2022 r., poz. 2088, dalej: „ustawa”).
    Stosownie do art. 1 ww. ustawy:
      Ustawa określa zasady udzielania przedsiębiorcom pomocy publicznej w związku ze
      wzrostem cen energii elektrycznej i gazu ziemnego w latach 2022-2024, zwanej dalej
      „pomocą”.
    W brzmieniu art. 2 ww. ustawy:

      Pomoc może być udzielana określonym grupom przedsiębiorców, którzy ponoszą
      dodatkowe koszty wynikające ze wzrostu cen energii elektrycznej i gazu ziemnego w
      latach 2022-2024.
    W myśl art. 3 pkt 1-3 ww. ustawy:
      1. Rada Ministrów może przyjąć, w drodze uchwały, program rządowy udzielania
        przedsiębiorcom pomocy.
      2. Program rządowy, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności:
      1) przedsiębiorców uprawnionych do otrzymania pomocy w ramach danego
      programu;
      2) formy, kryteria, warunki i okres przyznania pomocy;
      3) sposób obliczania wysokości pomocy;
      4) maksymalną kwotę pomocy;
      5) zakres wniosku o udzielenie pomocy;
      6) termin i sposób składania wniosków o udzielenie pomocy;
      7) zasady i terminy rozliczania przez przedsiębiorcę pomocy.
      3. Za realizację programu rządowego, o którym mowa w ust. 1, odpowiada minister
        właściwy do spraw gospodarki. W związku z realizacją tego programu minister
        właściwy do spraw gospodarki może w szczególności wydawać operatorowi
        programu rządowego, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, polecenia albo udzielać
        temu operatorowi rekomendacji, z zastrzeżeniem, że nie mogą one dotyczyć
        rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
      Pomoc jest przyznawana na wniosek o udzielenie pomocy, zwany dalej „wnioskiem”,
      złożony operatorowi programu, zgodnie z zasadami określonymi w programie
      rządowym, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na formularzu opracowanym przez
      operatora programu.
    W myśl art. 7 ww. ustawy:
      1. Podstawą udzielenia pomocy jest umowa o udzielenie pomocy zawarta przez
        operatora programu, działającego w imieniu ministra właściwego do spraw
        gospodarki, z przedsiębiorcą.
      2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
      1) szczegółowe przeznaczenie pomocy;
      2) wysokość udzielonej pomocy;
      3) warunki udzielenia, sposób i termin rozliczenia pomocy, w tym zobowiązanie
        przedsiębiorcy do zwrotu pomocy w przypadku stwierdzenia przez niego, że pomoc
        została przyznana w wysokości wyższej niż należna;
      4) tryb kontroli.
      3. Operator programu jest podmiotem udzielającym pomocy publicznej w
        rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach
        dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 743 oraz z 2022 r. poz. 807), w
        odniesieniu do pomocy udzielanej na podstawie programu rządowego, o którym
        mowa w art. 3 ust. 1.
    W świetle powyższych regulacji zauważyć należy, że Pomoc publiczna ma charakter
    zindywidualizowanej pomocy publicznej.
    W tym miejscu zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych nie definiują pojęcia „dotacja”. Brak ustawowej definicji pojęcia „dotacja” nie
    uprawnia jednak do dowolnego określenia jego zakresu znaczeniowego.
    Mając powyższe na względzie, uprawnionym jest odwołanie się do ustawy z 27 sierpnia
    2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. 2022 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: „u.f.p.”), w
    zakresie rozumienia sformułowania „dotacja” zawartego w przepisach podatkowych.
    Zgodnie z zamieszczoną w art. 126 u.f.p. definicją ogólną:
      Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu
      państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych

      funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw
      lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań
      publicznych.
    Określone w ww. przepisie dotacje, to środki przeznaczone na cele służące dobru całego
    społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości (na cel dostępny lub przeznaczony dla wszystkich).
    Uznanie otrzymanych środków za „dotację” w rozumieniu ww. ustawy warunkuje
    przeznaczenie tych środków na cele wartościowe, korzystne lub pożądane przez całe
    społeczeństwo lub jakąś jego zbiorowość.
    Co do zasady, przyznanie dotacji skutkuje możliwością poniesienia w dalszej kolejności
    określonych wydatków na realizację zadania publicznego, które następuje po otrzymaniu
    takiej dotacji. Beneficjentem ww. dotacji może być m.in. osoba prawna, realizująca
    zadania, których celem jest ogólny interes publiczny, czy też Fundusz celowy, realizujący
    zadanie publiczne w postaci przyznawania rekompensat określonej grupie podmiotów.
    Zwolnienie ustanowione w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT dotyczy wszelkich dotacji
    udzielanych ze środków budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu
    terytorialnego, z wyjątkiem jednej kategorii – dopłat do oprocentowania kredytów
    bankowych. Z zastrzeżeniem ww. dopłat, dla zakresu omawianego zwolnienia nie ma
    znaczenia rodzaj dotacji ani system jej przekazywania i rozliczania. Istotne pozostaje
    natomiast źródło pochodzenia środków, którym musi być budżet państwa lub budżet
    jednostki samorządu terytorialnego.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej otrzymali Państwo pomoc z programu rządowego „Pomoc dla
    sektorów energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen gazu ziemnego i energii
    elektrycznej w 2022 r.”. Uzyskana pomoc jest związana z nagłymi wzrostami cen gazu
    ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r. Operatorem programu jest Narodowy Fundusz
    Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Wskazali Państwo, że Pomoc publiczna, o
    której mowa we wniosku została uzyskana na podstawie zawartej ze Skarbem Państwa −
    Ministrem Rozwoju i Technologii, reprezentowanym przez Narodowy Fundusz Ochrony
    Środowiska i Gospodarki Wodnej – Umowa. Pomoc publiczna została udzielana w formie
    bezzwrotnej.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia, czy otrzymana przez Państwa pomoc
    publiczna ze środków Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji stanowi
    przychód, a jeśli tak − to czy jest on objęty zwolnieniem z opodatkowania na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT.
    Państwa zdaniem Pomoc publiczna, którą otrzymali Państwo ze środków Funduszu
    Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji na podstawie zawartych Umów, nie będzie
    stanowić przychodu Spółki na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    w świetle art. 12 ust. 4 pkt 14 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.
    Z powyższym stanowiskiem nie sposób się zgodzić.
    Ze wskazanego przez Państwa art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o CIT wynika, że do przychodów
    nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw,
    a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń
    finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek
    samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze
    środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub
    międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów.

    Tymczasem opisane przez Państwa we wniosku dofinansowanie z tytułu wzrostu cen gazu
    ziemnego, w stosunku do której nastąpił wzrost cen stosowanych wobec Spółki, nie może
    zostać potraktowane jako „inne nieodpłatne świadczenia”.
    Pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT obejmuje
    wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne w działalności osób prawnych, których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Analizując kwestię nieodpłatnych świadczeń na gruncie ustawy CIT, można wskazać na
    pewne ich cechy. Muszą one mieć zawsze charakter jednostronny, pozbawiony
    jakiejkolwiek formy ekwiwalentu. Warto również zwrócić uwagę na cechę świadczenia
    wskazaną w nazwie „nieodpłatne świadczenia”, czyli jego nieodpłatność – jest to istotne,
    ponieważ wskazuje na pewną specyfikę przychodu, tzn. brak kosztu jego uzyskania.
    Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod pojęciem „świadczenie
    nieodpłatne”, a zatem w celu zdefiniowania tego pojęcia pomocne jest odwołanie do
    wykładni gramatycznej, a także poglądów orzecznictwa i doktryny. Zgodnie z pojęciem
    słownikowym odpłacać to „oddawać komuś coś w zamian”, odpłatny natomiast to „taki, za
    który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrot kosztów” (sjp.pl).
    W orzecznictwie natomiast ugruntował się pogląd, że przez nieodpłatne świadczenie
    rozumieć należy takie zdarzenia prawne i gospodarcze, dotyczące działalności
    gospodarczej, których skutkiem jest świadczenie nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku osoby prawnej, mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Tym samym podstawową cechą świadczenia nieodpłatnego jest brak zobowiązania
    otrzymującego takie świadczenie do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.
    Innymi słowy świadczenie uzyskiwane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający
    świadczenie uzyskuje albo ma uzyskać od podatnika w przyszłości wzajemnie jakieś inne
    przysporzenie majątkowe nie ma charakteru nieodpłatnego. Przychód ze świadczeń
    nieodpłatnych powstanie natomiast zawsze wtedy, gdy podatnik otrzyma rzeczy lub
    prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw, bez
    obowiązku świadczenia wzajemnego.
    Wypłata dofinansowania z tytułu wzrostu cen gazu ziemnego nie stanowi wymienionego w
    art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT „innego nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego
    świadczenia” (co powoduje, że bez znaczenia pozostaje badanie źródła finansowania pod
    kątem wypełnienia pozostałych przesłanek tego przepisu, tj. czy pochodzi ono ze środków
    budżetu państwa itd.).
    Przepis art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT – jeżeli chodzi o źródło przysporzenia uznawane
    przez ustawodawcę za przychód podatkowy – odnosi się do art. 12 ust. 1 pkt 2, zgodnie z
    którym przychodem jest m.in. wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych
    świadczeń. Jest to niewątpliwie inne źródło, niż wymienione w pkt 1 otrzymane pieniądze.
    Na skutek złożonego wniosku o dofinansowanie z tytułu wzrostu cen energii elektrycznej i
    gazu ziemnego, w stosunku do której nastąpił wzrost cen stosowanych wobec Spółki,
    uzyskali Państwo przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT w wysokości
    otrzymanego dofinansowania (pieniędzy). Nie otrzymali Państwo nieodpłatnego bądź
    częściowo odpłatnego świadczenia, bowiem za świadczenie w postaci dostarczenia gazu
    ziemnego zapłacili dostawcy cenę według obowiązujących (podwyższonych) stawek i
    dopiero po wystąpieniu ze stosownym wnioskiem otrzymali Państwo dofinansowanie z
    tytułu wzrostu cen gazu, wynikające z przepisów ustawy z 29 września 2022 r. o zasadach
    realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii w
    latach 2022-2024 oraz uchwały z 3 stycznia 2023 roku (nr 1/2023) Rada Ministrów, która
    przyjęła program rządowy „Pomoc dla sektorów energochłonnych związana z nagłymi
    wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r.”.

    Otrzymali Państwo pieniądze jako dofinansowanie z tytułu wzrostu cen energii
    elektrycznej i gazu, w stosunku do której nastąpił wzrost cen stosowanych wobec Spółki,
    natomiast przepis art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT, odnosi się do wartości otrzymanych
    nieodpłatnie (lub częściowo odpłatnie) rzeczy lub prawa, a także innych nieodpłatnych (lub
    częściowo odpłatnych) świadczeń finansowych.
    Zatem otrzymane pieniądze w formie ww. dofinansowania nie mogą stanowić
    nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w tym przepisie. Ponadto, nieodpłatne
    świadczenia stanowią odrębną od środków pieniężnych, kategorię przychodów
    wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że otrzymane
    pieniądze podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT i nie
    korzystają z wyłączenia z przychodów na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT,
    ponieważ przepis ten dotyczy tylko świadczeń niepieniężnych.
    Zatem otrzymane przez Państwa pieniądze stanowiące dofinansowanie z tytułu wzrostu
    cen energii elektrycznej i gazu, w stosunku do której nastąpił wzrost cen stosowanych
    wobec Spółki, nie może zostać objęte dyspozycją art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT. W
    związku z tym otrzymaną kwotę środków pieniężnych zobowiązani są Państwo uznać za
    przychód podatkowy w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie braku powstania przychodu z tytułu
    otrzymanego przez Spółkę dofinansowania z tytułu wzrostu cen energii elektrycznej i
    gazu, w stosunku do której nastąpił wzrost cen stosowanych wobec Spółki (pytanie nr 1),
    należało uznać za nieprawidłowe.
    Rozpatrując w dalszej kolejności Państwa wniosek w kwestii zwolnienia z opodatkowania
    przyznanej Państwu bezzwrotnej Pomocy publicznej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47
    ustawy CIT należy wskazać, że w analizowanym stanie faktycznym przedstawionym we
    wniosku, Pomoc publiczna pochodzi z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji,
    o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla
    sektorów i podsektorów energochłonnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 296), który jest
    państwowym funduszem celowym.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera pojęcia „rekompensata”,
    zatem zasadne jest posłużenie się wykładnią językową tego pojęcia. Jak wskazuje Słownik
    języka polskiego (PWN) „rekompensata”, to m.in. „zrównoważenie lub wyrównanie braku,
    niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś”, „zlikwidowanie poniesionych przez kogoś
    strat lub doznanych krzywd”. Aby określone środki stanowiły „rekompensatę” musi
    zaistnieć zatem przyczyna (źródło) generująca stratę/niedobór/krzywdę. Niedostatki te
    następnie są „rekompensowane”.
    Zauważyć przy tym należy, że ww. Fundusz jest funduszem celowym, a zatem w istocie −
    jest beneficjentem środków otrzymywanych w celu wypłaty rekompensat.
    Otrzymana pomoc/rekompensata nie stanowi w istocie realizacji żadnego celu
    publicznego. Stanowi ona wyłącznie rekompensatę dla podmiotu prowadzącego
    działalność gospodarczą.
    Ponadto, beneficjentem dotacji nie są Państwo, tylko Fundusz Rekompensat Pośrednich
    Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ustawy z 19 lipca 2019 r. o systemie
    rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych realizujący zadanie publiczne
    w postaci rekompensaty dla podatnika, natomiast dysponentem jest minister właściwy do
    spraw gospodarki.
    Ponadto, sam ustawodawca posługując się pojęciem „rekompensaty” jednoznacznie
    wskazuje, że otrzymana przez podatnika na jego wniosek kwota stanowi zrównoważenie

    lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś, co samo w sobie
    wyklucza objęcie jej definicją dotacji. Jeśli bowiem ustawodawca posługuje się pojęciem
    „rekompensaty”, a nie pojęciem „dotacja” należy przyjąć, że czyni to w sposób racjonalny.
    Brak określenia omawianej kwoty pojęciem „dotacja” stanowi dodatkowy argument
    przemawiający za wykluczeniem stosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT,
    w opisanym przypadku.
    Zauważyć przy tym należy, że gdyby wolą ustawodawcy było uznanie, że środki określone
    w ustawie o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w związku z
    sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024 stanowią dotację, to stosowałby właśnie
    takie pojęcie w cytowanej ustawie. Ustawodawca posługując się pojęciem „pomoc”
    jednoznacznie przesądził, że otrzymana przez podatnika na jego wniosek kwota stanowi
    zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś, co
    samo w sobie wyklucza objęcie jej definicją dotacji. Jeśli bowiem ustawodawca posługuje
    się pojęciem „pomoc”, a nie pojęciem „dotacja” należy przyjąć, że czyni to w sposób
    racjonalny.
    Wskazanych powyżej pojęć nie można stosować zamiennie, albowiem warunki, w jakich
    dochodzi do ich przyznania, rodzą odmienne skutki na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    W wyroku z 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK 159/13 Naczelny Sąd Administracyjny
    wskazał, że środki przyznane w ramach dotacji mają „znaczony” charakter i podmiot je
    otrzymujący nie ma swobody w ich wykorzystaniu, chyba że pozwalają mu na to przepisy
    szczególne. W uzasadnieniu wyroku NSA podkreślił:
      Wskazać należy, że środki z dotacji przekazane na konto beneficjenta nie uzyskują
      przymiotu wartości prywatnej, co stwarzałoby możliwość swobodnego nimi
      dysponowania. Mają one nadal charakter publiczny i w konsekwencji można je
      wykorzystać jedynie w sposób ściśle określony przez dotującego. Także, w nauce
      prezentowany jest pogląd, że nie zachodzi zmiana statusu dotacji ze środków
      publicznych na wartość prywatną beneficjenta. Beneficjent nie włada bowiem
      dotacją, jak właściciel, bez ograniczeń − wręcz przeciwnie może ją wykorzystać
      jedynie w sposób ściśle określony przez dotującego. Także zwrot dotacji
      wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem następuje w drodze decyzji organu
      administracji, a nie w drodze procesu cywilnego.
    W przypadku opisanej przez Państwa we wniosku Pomocy publicznej bez znaczenia
    natomiast pozostaje, na co przeznaczone zostaną otrzymane środki. Podmiot otrzymujący
    pomoc/rekompensatę − odmiennie, niż w przypadku otrzymanej dotacji − może zatem
    przeznaczyć otrzymane środki na dowolny cel. Otrzymane środki stają się bowiem
    środkami prywatnymi tego podmiotu.
    Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, w rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że
    przyznana Państwu bezzwrotna Pomoc publiczna na podstawie ustawy o zasadach
    realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii w
    latach 2022-2024 oraz uchwały nr 1/2023 Rady Ministrów z 3 stycznia 2023 r. w sprawie
    przyjęcia programu rządowego pod nazwą „Pomoc dla sektorów energochłonnych
    związana z nagłymi wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r.” oraz
    załączniku do tej uchwały − choć będzie stanowiła świadczenie publicznoprawne z
    budżetu państwa − to nie będzie miała charakteru dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 47 ustawy CIT.
    Tym samym otrzymana przez Państwa bezzwrotna Pomoc publiczna, o której mowa we
    wniosku, stanowi Państwa przychód, który nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania
    Pomocy publicznej, którą Spółka otrzymała ze środków Funduszu Rekompensat

    Pośrednich Kosztów Emisji, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 1
    ustawy CIT (pytanie nr 2), należało uznać za nieprawidłowe.
    Analizując następnie Państwa wniosek w kwestii zwolnienia z opodatkowania
    przyznanej Państwu bezzwrotnej Pomocy publicznej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
    ustawy CIT należy wskazać, że na podstawie ustawy z 10 maja 2018 r. o wspieraniu
    nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 459 dalej: „ustawa o WNI”), został
    wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z
    podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
      gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji (...), o której
      mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z
      2023 r. poz. 74, 1688 i 2005), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji (...), przy
      czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
      przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
      obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie
      z odrębnymi przepisami.
    Stosownie do art. 17 ust. 4 ustawy o CIT:
      Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji
      (...).
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o WNI:
      Wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w
      formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio
      w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 4 ustawy o WNI:
      Zwolnienie, od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
      przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc regionalną, przy czym wielkość tej
      pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości
      określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3.
    Wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję w drodze
    decyzji, zwaną dalej „decyzją (...)” (art. 13 ust. 1 ustawy o WNI).
    W myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI:
      Przedmiotem decyzji (...), jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona
      stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
    Treść decyzji (...) została wskazana w art. 15 ustawy o WNI i określa okres
    obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które
    przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 ustawy CIT, stanowi formę ulgi
    podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania.
    Tym samym, powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły.
    Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Z powołanych powyżej
    przepisów wynika, że ulgą może zostać objęty wyłącznie dochód uzyskany z działalności
    gospodarczej prowadzonej w ramach inwestycji objętej decyzją (...).
    Zgodnie z art. 13 ust. 8 ustawy o WNI:

      Rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie decyzji (...)
      ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której rozpoczęto inwestycję, w
      oparciu o którą jest prowadzona działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy CIT:
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Analiza powyższych przepisów wskazuje zatem na to, że na podatnikach prowadzących
    działalność na podstawie decyzji (...) spoczywa obowiązek prowadzenia ewidencji
    zapewniającej wyłącznie określenie kwoty dochodu zwolnionego z podatku
    dochodowego oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu.
    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że ww. regulacje prawne ustanawiają
    podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej,
    zgodnie z decyzją (...) nowych inwestycji, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę
    podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne
    wystąpienie dwóch warunków:
      - prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji (...) nowych
        inwestycji,
      - uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego z realizacji nowej
        inwestycji określonej w ww. decyzji.
    Organ podkreśla, że prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w
    decyzji (...) nowych inwestycji i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z
    tej działalności jest wyjątkiem od zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania, w
    związku z tym przepisy dotyczące zwolnień muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z
    ich wykładnią językową. Biorąc powyższe pod uwagę, dokonując oceny zakresu
    zwolnień podatkowych, należy uwzględnić, że wolny od podatku dochodowego od osób
    prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie
    określonym w decyzji, prowadzonej na terenie określonym w decyzji (...) nowych
    inwestycji. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony
    w decyzji, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. W związku z
    powyższym, przedsiębiorca zobowiązany jest do ustalenia tego, jaka część dochodu nie
    wynika z działalności na terenie określonym w decyzji (...) nowych inwestycji i podlega
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych. W przypadku, gdy podatnicy uzyskują
    jednocześnie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu i przychody, z
    których dochód jest wolny od podatku, zobowiązani są do prowadzenia ewidencji
    przychodów i kosztów, tak aby możliwe było prawidłowe ustalenie dochodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym i dochodu wolnego od
    podatku.
    Ze zwolnienia nie korzystają również dochody związane z działalnością na terenie
    określonym w decyzji (...) bowiem ustawodawca w przepisie ustanawiającym zwolnienie
    świadomie użył określenia „dochody z działalności” a nie sformułowania „dochody
    związane z działalnością”.
    Dochód zwolniony, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT to dochód, jaki
    jest bezpośrednio generowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na
    terenie określonym w decyzji (...), albo też stanowi nieodłączne (nie dające się uniknąć
    ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej.

    Dochodem uzyskiwanym bezpośrednio z działalności są dochody w postaci należności
    uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów czynności
    objęty jest zakresem zezwolenia/decyzji (...).
    Zwolnienie przewidziane treścią art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, nie ma wprawdzie
    charakteru podmiotowego, jednak przesłanka zezwolenia winna odnosić się do
    prowadzonej działalności, nie zaś do rodzajów przychodów osiąganych z działalności
    gospodarczej. Tym bardziej, że zwolnienie odnosi się wprost do dochodów uzyskanych
    z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach nowej inwestycji.
    W związku z tym, Pomoc publiczna otrzymana w zakresie kosztów gazu ziemnego, nie
    stanowi przychodu z działalności zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 17 ust.
    1 pkt 34a ustawy CIT.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie możliwości zwolnienia z
    opodatkowania Pomocy publicznej, którą Spółka otrzymała ze środków Funduszu
    Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy
    CIT (pytanie nr 4), należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Z uwagi na uznanie Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe,
    odniesienie się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 stało się bezzasadne, gdyż
    pytania nr 3 było pytaniem warunkowym, na które oczekiwali Państwo odpowiedzi w
    przypadku uznania, że Pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka ze środków Funduszu
    Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, stanowi przychów zwolniony na podstawie art.
    17 ust. 1 pkt 47 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy,
    że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa
    wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w
    których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie
    ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.