Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-58/14-2/MF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-04-25
Teza: Czy poniesione wydatki, nie pokryte z ZFŚS, z tytułu udziału pracowników w branżowych zawodach sportowych są kosztem uzyskania przychodów Nadleśnictwa i powinny być traktowane jako koszty pośrednie zaliczane w ciężar kosztów w momencie ich poniesienia?
Słowa kluczowe: integracja; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik-wydatki na rzecz pracowników; zawody
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w X działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2014 r. (data wpływu 17 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych z tytułu udziału pracowników w branżowych zawodach sportowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Nadleśnictwo X jest jednostką organizacyjną Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe nadzorowaną przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w X. Nadleśnictwem jednoosobowo kieruje Nadleśniczy.

Pracownicy Nadleśnictwa biorą udział w:

*   branżowych zawodach strzeleckich,

*   innych branżowych imprezach sportowych.

Powyższe imprezy sportowe organizowane są przez Generalną lub Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych. Udział w zawodach, turniejach itp. bierze wyznaczona grupa pracowników (reprezentacja Nadleśnictwa). Imprezy mają charakter typowo sportowy. Zawodnicy występują w strojach z logo Nadleśnictwa. Nadleśnictwo ponosi koszty w postaci:

*   wpisowego i organizacji imprezy,

*   wyżywienia i noclegów,

*   przewozu pracowników na te imprezy,

*   ubiorów sportowych z logo Nadleśnictwa,

*   zakupu sprzętu sportowego, np. naboi do ćwiczeń itp.

Udział pracowników w takich zawodach odbywa się po godzinach pracy jak i w dniach wolnych od pracy. Wydatki te pokrywane są z środków Zakładowego Funduszu Socjalnego jak i ze środków bieżącej działalności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wydatki poniesione przez pracodawcę z bieżącej działalności na uczestnictwo w branżowych zawodach są dochodem pracownika podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym osób fizycznych?
2.  Czy poniesione wydatki, niepokryte z ZFŚS, z tytułu udziału pracowników w branżowych zawodach sportowych są kosztem uzyskania przychodów Nadleśnictwa i powinny być traktowane jako koszty pośrednie zaliczane w ciężar kosztów w momencie ich poniesienia?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty związane z uczestnictwem w branżowych zawodach sportowych są kosztem uzyskania przychodów Nadleśnictwa, za wyjątkiem wydatków pokrytych ze środków ZFŚS, jednocześnie nie są dochodem pracownika podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wyjazd każdorazowo odbywa się na polecenie Nadleśniczego. Pracownicy reprezentują Nadleśnictwo i przez to kształtują wizerunek jednostki. Pracownik w tym przypadku nie uzyska żadnej realnej korzyści, nie dojdzie też do przysporzenia majątku, który ma konkretny wymiar finansowy.

W świetle postanowień art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem koniecznym do rozpoznania przychodu po stronie pracownika jest faktyczne otrzymanie świadczenia przez pracownika, tj. uzyskanie przez daną osobę realnej korzyści majątkowej. Nie można także tych wydatków uznać za świadczenie nieodpłatne otrzymane przez pracownika. Świadczenie nieodpłatne to takie, które pracownik otrzymuje pod tytułem darmowym, co oznacza, że w zamian za to świadczenie nic nie świadczy, ani też nie zobowiązuje się do przyszłych świadczeń.

Świadczenia nieodpłatne mogą być uznane za przychód jedynie po otrzymaniu tych świadczeń przez podatnika. Działanie pracodawcy nie jest w tym przypadku nakierowane na pracownika, to wyznaczeni pracownicy  najlepsi w danej dziedzinie sportowej podejmują działania na rzecz pracodawcy promując jego wizerunek. Celem udziału pracownika w tych imprezach nie jest rekreacja pracownika, ale lepsza motywacja do pracy i względy marketingowe czyli promowanie pochlebnych informacji o jednostce, zaletach oferowanych towarów bądź usług, informacji o miejscach i możliwościach ich nabycia  w celu zwrócenia uwagi na towar lub usługę.

Jednocześnie ww. wydatki są kosztem podatkowym Nadleśnictwa o ile nie zostaną sfinansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Sccjalnych. Z art. 16 ustawy o podatku dochodowym osób prawnych jednoznacznie wynika, że wszystkie poniesione wydatki po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami (tzn. wydatki takie uznawane są za uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia ich przychodów).

Celem tych imprez jest stworzenie oczekiwanego i pozytywnego wizerunku, pozycji podatnika jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji ,,obraz” przedsiębiorcy spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne i temu służy reklama.

Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa z definicji słownikowej na gruncie prawa podatkowego pod pojęciem reklamy rozumieć należy ogół działań podatnika zmierzających do rozpowszechniania informacji o jednostce. Reklama może mieć charakter publiczny i niepubliczny. Może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez rozpowszechnianie logo jednostki. Jednocześnie udział w imprezach branżowych wpływa na kształtowanie pozytywnego wizerunku Nadleśnictwa jako społecznie odpowiedzialnego podmiotu dbającego o kultywowanie tradycji branżowych, nie można mówić o spełnieniu przesłanki okazałości i wystawności. Organizowane imprezy służą zacieśnianiu więzi społecznych i przyczyniają się do większej integracji pracowników w całej branży, którzy na co dzień kontaktują się ze sobą tylko telefonicznie lub za pomocą poczty elektronicznej. Osobiste poznanie się w trakcje takich imprez poprawia jakość wzajemnych kontaktów, a także ułatwia rozwiązywanie problemów i pokonywanie barier, jakie napotykają oni w trakcie codziennej współpracy. Sfinansowanie udziału w rozgrywkach sportowych to inwestycja w kadry, która ma na celu poprawienie atmosfery pracy i zmotywowanie pracowników. Pokazuje to, że Nadleśnictwo dba o zdrowie i lepsze samopoczucie zatrudnionych. Jest to więc ogólny koszt działalności poniesiony w celu zachowania i zabezpieczenia przychodów.

Wnioskodawca wskazuje, że podobne stanowisko można znaleźć w interpretacjach indywidualnych:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 25 października 2011 r., nr IPTPB2/415-487/11-2/ASZ, z dnia 12 września 2012 r., nr IPTPB1/415-379/12-2/ASZ oraz z dnia 13 lutego 2013 r., nr IPTPB3/423-429/12-2/GG,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 września 2010 r., nr ILPB2/415-152/09/10-S/TR i z dnia 5 maja 2009 r., nr ILPB3/423-140/09-4/MC,

oraz w wyroku WSA w Krakowie z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 471/12.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów, lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy zauważyć, że kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują nie tylko wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie ale i diety, inne należności za czas podróży służbowych, wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci zorganizowania zawodów sportowych, lecz w każdej sytuacji trzeba sprawdzić, jaki jest cel takiego przedsięwzięcia.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

*   koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami oraz,

*   koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami.

W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest definicji „kosztów bezpośrednio związanych z przychodami”, jak i „kosztów uzyskania przychodów innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami”. Dlatego też, rozumienie tych pojęć powinno opierać się na ich językowym znaczeniu.

Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami o charakterze bezpośrednim są wszelkie koszty związane z wytworzeniem wyrobów lub usług, natomiast kosztami o charakterze pośrednim są koszty ogólnego zarządu.

Aby określić, czy dany koszt jest bezpośrednio związany z przychodem, należy rozstrzygnąć, czy istnieje możliwość powiązania tego wydatku z przychodem osiągniętym w roku podatkowym. Przy ocenie tej, decydującym nie jest moment dokonania tegoż wydatku, lecz moment osiągnięcia przychodu. Gdy związek między poniesionym kosztem, a uzyskanym przychodem jest wyraźny, koszt taki jest kosztem bezpośrednio związanym z tym właśnie przychodem.

Natomiast koszty pośrednie stanowią te wydatki, które ponoszone są w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, tj. wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z całokształtem działalności. Co do zasady, kosztów takich nie można przypisać konkretnym przychodom, jak również ocenić szczegółowo stopnia ich wpływu na uzyskanie przychodów.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że pracownicy Wnioskodawcy biorą udział w branżowych zawodach strzeleckich oraz innych branżowych zawodach sportowych. Udział w zawodach, turniejach itp. bierze wyznaczona grupa pracowników (reprezentacja). Imprezy mają charakter typowo sportowy. Zawodnicy występują w strojach z logo Nadleśnictwa. Wnioskodawca pokrywa koszty udziału w zawodach sportowych swoich pracowników w postaci: wpisowego i organizacji imprezy, wyżywienia i noclegów, przewozu pracowników na te imprezy, ubiorów sportowych z logo Nadleśnictwa, zakupu sprzętu sportowego np. naboi do ćwiczeń itp. Wydatki te pokrywane są z środków Zakładowego Funduszu Socjalnego jak i z środków bieżącej działalności. Ponadto, Wnioskodawca podkreślił, że udział pracowników w takich zawodach odbywa się po godzinach pracy, jak i w dniach wolnych od pracy.

Zorganizowanie udziału w rozgrywkach sportowych może przybrać charakter podobny do imprezy integracyjnej. Ma na celu poprawienie atmosfery pracy i zmotywowanie pracowników. Pokazuje, że pracodawca dba o zdrowie i lepsze samopoczucie zatrudnionych. Jest to więc ogólny koszt działalności, poniesiony w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów. Zawody sportowe, w których biorą udział pracownicy z tej samej branży, mają dodatkowy element rywalizacji związany z konkurencją. Ponadto, wspólne sportowe emocje integrują pracowników, sprzyjają wytworzeniu dobrej atmosfery w pracy, jak również wpływają na zacieśnienie więzi pracowników. Uczestnicząc w tego rodzaju spotkaniach pracownicy konsolidują się z firmą, a mając świadomość, że pracodawca o nich dba, sumienniej wywiązują się ze swoich obowiązków. Efektywność pracy wykonywanej przez silnie zmotywowany i zharmonizowany zespół skutkuje w konsekwencji wzrostem przychodu firmy.

Zatem wydatki poniesione na uczestnictwo pracowników Wnioskodawcy w branżowych zawodach sportowych sfinansowane ze środków obrotowych można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Wydatków tych jednak nie można powiązać z konkretnym przychodem osiągniętym w konkretnym roku podatkowym, dlatego też stanowią one koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem, których moment potrącenia został uregulowany w art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do treści art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Wnioskodawca może zaliczyć do pośrednich kosztów uzyskania przychodów poniesione ze środków obrotowych wydatki na rzecz pracowników, związane z ich uczestnictwem w zorganizowanych branżowych zawodach sportowych, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Koszty te są potrącalne w dacie ich poniesienia, stosownie do art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w X.