Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-364/11/14-S/PST
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-12-10
Teza: Czy Spółka w okresie od dnia 1 marca 2010 r. do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę z Panią AP ma prawo w danym okresie rozliczeniowym (miesiąc lub rok podatkowy) wypłacone dla wyżej wymienionej wynagrodzenie za pracę oraz naliczone i zapłacone przez płatnika składki na ubezpieczenia społeczne, składki na Fundusz Pracy oraz składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych uznać za koszty uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: koszt; składki; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów - uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 20/12 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II FSK 1599/12 - stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2011 r. (data wpływu 25 lipca 2011 r.), uzupełnionym w dniu 23 sierpnia 2011 r. oraz w dniu 1 grudnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania kosztów podatkowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2014 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania kosztów podatkowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca będący Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w dniu 1 marca 2010 r. zawarł umowę o pracę na czas nieokreślony z prezesem zarządu Spółki Panią AP. W przedmiotowej umowie Wnioskodawca był reprezentowany przez pełnomocnika Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników. Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku sąd powszechny nie stwierdził nieważności zawartej w dniu 1 marca 2010 r. umowy o pracę, ani też przedmiotowa umowa o pracę nie została rozwiązana lub też wygasała. Pani AP jest właścicielem większości udziałów Spółki. Głównym zakresem działalności Wnioskodawcy jest wynajem lokali użytkowych podmiotom gospodarczym. W dniu 22 kwietnia 2010 r. Wnioskodawca zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie ustalenia, czy od wypłaconego dla Pani AP wynagrodzenia winny być naliczone i pobierane składki na ubezpieczenia społeczne. Strona przedstawiała w przedmiotowej sprawie własne stanowisko wskazał, że od przedmiotowego wynagrodzenia nie powinny być naliczane składki na ubezpieczenia społeczne, gdyż Pani AP jest właścicielem większości udziałów Spółki. Decyzją z dnia 20 maja 2010 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Na powyższą decyzję Wnioskodawca wniósł odwołanie. Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r. (sygn. akt \`(...)\`), zmienił decyzję organu rentowego, oraz ustalił, iż wynagrodzenie wypłacane dla Pani AP na podstawie umowy z dnia 1 marca 2010 r. nie polega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację Wnioskodawcy od wyżej wymienionego orzeczenia Sądu Okręgowego. Od dnia 1 marca 2010 r. do chwili obecnej Wnioskodawca zaliczał wypłacone dla prezesa zarządu Pani AP wynagrodzenie oraz należne od Wnioskodawcy jako płatnika składki na ubezpieczenia społeczne, składki na Fundusz pracy oraz składki na Gwarantowany Fundusz Świadczeń Pracowniczych do kosztów uzyskania przychodów danego roku podatkowego.

Mając za podstawę wyrok Sądu Okręgowego z dnia 16 grudnia 2010 r. Wnioskodawca zamierza wystąpić do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zwrot nienależnie pobranych od dnia 1 marca 2010 r. do chwili obecnej z wynagrodzenia Pani AP składek na ubezpieczenia społeczne, składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz nienależnie zapłaconych przez Wnioskodawcę składek na ubezpieczenia społeczne, składek na Fundusz Pracy oraz składek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W okresie od miesiąca marca 2010 r. do miesiąca czerwca 2011 r. Wnioskodawca jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych pobrał od wypłaconego dla Pani AP wynagrodzenia zaliczki na podatek dochodowego od osób fizycznych, pomniejszając podstawę ich naliczania za dany miesiąc rozliczeniowy o naliczone i pobrane składki na ubezpieczenia społeczne oraz o koszty uzyskania przychodu w kwocie ustawowej, o której mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pomniejszając należną zaliczkę o naliczone oraz pobrane przez płatnika składki na ubezpieczenia zdrowotne, stosując przy tym ograniczenie o którym mowa w art. 27 b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do dnia 28 lutego 2011 r. Wnioskodawca sporządził oraz przekazał dla organu podatkowego oraz dla Pani AP informację (PIT-11) o uzyskanych przez Nią dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych i pobranych składkach na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne.

Ponadto Wnioskodawca w uzupełnieniu opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wskazał, iż Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 lipca 2011 r. odrzucającego apelację Wnioskodawcy (sygn. akt \`(...)\`) potwierdził, że nie można przyjąć, iż w przypadku osoby pełniącej funkcję prezesa zarządu oraz posiadającej większość udziałów (która to sytuacja dotyczy Pani AP), iż relacje łączące tę osobę z Wnioskodawcą noszą cechy właściwe stosunkowi pracy.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie (w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych).

Czy Spółka w okresie od dnia 1 marca 2010 r. do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę z Panią AP ma prawo w danym okresie rozliczeniowym (miesiąc lub rok podatkowy) wypłacone dla wyżej wymienionej wynagrodzenie za pracę oraz naliczone i zapłacone przez płatnika składki na ubezpieczenia społeczne, składki na Fundusz Pracy oraz składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych uznać za koszty uzyskania przychodów?

Zdaniem strony, wydatki z tytułu wypłaconego przez Spółkę dla prezesa zarządu wynagrodzenia są pośrednio związane prowadzoną przez stronę działalnością gospodarczą. Stosowanie do powyższego na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka w okresie od dnia 1 marca 2010 r. do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę z Panią AP ma prawo w danym okresie rozliczeniowym (miesiąc lub rok podatkowy) wypłacone dla wyżej wymienionej wynagrodzenie za pracę oraz naliczone i zapłacone przez płatnika składki na ubezpieczenia społeczne, składki na Fundusz Pracy oraz składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych uznać za koszty uzyskania przychodów. Zdaniem strony bez znaczenia w przedmiotowej sprawie jest fakt, iż wypłacane dla Pani AP wynagrodzenie zgodnie ze wskazanym na wstępie orzeczeniem sądu powszechnego nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Natomiast w przypadku gdy zostaną płatnikowi zwrócone przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych nienależnie zapłacone przez płatnika składki na ubezpieczenia społeczne, składki na Fundusz Pracy oraz składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, kwoty powyższe stanowić będą stanowić przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, zadanego pytania oraz własnego stanowiska, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 14 października 2011 r. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nr ITPB3/423-364/11/PST, ITPB2/415-704/11/MU.

W ww. postanowieniu organ stwierdził, że nie można dokonać prawidłowej oceny na gruncie przepisów prawa podatkowego skutków umowy bez wcześniejszego wyjaśnienia charakteru faktycznego i prawnego tej umowy. Uznanie stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe albo nieprawidłowe nie jest zatem możliwe w drodze wykładni (interpretacji) przepisów prawa podatkowego. Wydanie żądanego przez Wnioskodawcę rozstrzygnięcia wymagałoby w istocie poddania ocenie (interpretacji) okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności ustalenia skutków prawnych opisanej czynności prawnej dokonanej pomiędzy Wnioskodawcą i Panią Anną Plewa. Tutejszy organ nie jest uprawniony – i nie dysponuje stosownymi środkami prawnymi – do przeprowadzenia tego rodzaju czynności w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. W szczególności, w postępowaniu tym nie mają zastosowania przepisy o postępowaniu dowodowym ani art. 199a Ordynacji podatkowej.

W dniu 25 października 2011 r. Wnioskodawca złożył zażalenie na ww. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2011 r. Nr ITPB3/423Z-15/11/PST, ITPB2/415Z-15/11/ENB, utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie.

W dniu 22 grudnia 2011 r. wpłynęła do tutejszego organu podatkowego skarga na ww. postanowienie z dnia 8 grudnia 2011 r., w której Wnioskodawca wniósł o jego uchylenie oraz poprzedzającego je postanowienie z dnia 14 października 2011 r., w całości.

W odpowiedzi na ww. skargę udzielonej pismem z dnia 20 stycznia 2012 r. znak ITPB3/4240-68/11/PST Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 20/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia 14 października 2011 r. Nr ITPB3/423-364/11/PST, ITPB2/415-704/11/MU i stwierdził, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Od powyższego wyroku, tutejszy organ pismem z dnia 29 maja 2012 r. wniósł skargę kasacyjną.

Jednakże w dniu 4 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem sygn. akt II FSK 1599/12 złożoną skargę kasacyjną oddalił.

W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że: „(…) Spółka jednoznacznie stwierdziła, że na dzień sporządzenia tego wniosku sądy powszechne nie stwierdziły nieważności, wygaśnięcia lub rozwiązania umowy o pracę, łączącej Spółkę i Prezesa zarządu”. Następnie stwierdził, iż: „(…) Skoro Dyrektor IS przyjął, że stan faktyczny przedstawiony w ww. wniosku miał mankamenty w postaci ’’nieczytelności’’, to nie można zaaprobować przyjętego przez niego stanowiska, że wnioskodawca nie mógł w toku postępowania interpretacyjnego przedłożyć dokumentów doprecyzowujących tenże stan faktyczny”.

W konsekwencji powyższego tutejszy organ wezwał Spółkę pismem z dnia 19 listopada 2014 r., o uzupełnienie wniosku, tj. o doprecyzowanie stanu faktycznego, bowiem z uwagi na treść pisma Spółki z dnia 22 sierpnia 2011 r., o którym mowa w przedmiotowym wyroku, powstała wątpliwość jaki w świetle przedstawionego stanu faktycznego jest charakter stosunku prawnego łączącego Panią AP i M Sp. z o.o. (Wnioskodawca).

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca w uzupełnieniu z dnia 25 listopada 2014 r. wskazał, że stosunek prawny łączący Panią AP z Wnioskodawcą jest to stosunek pracy w rozumieniu art. 22 § 1 ustawy Kodeks pracy, z zastrzeżeniem jednakże, że zgodnie z prawomocnym wyrokiem Sadu Okręgowego z dnia 16 grudnia 2010 r. (sygn. akt \`(...)\`), na Wnioskodawcy nie spoczywa obowiązek naliczania składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy oraz FGŚP od wypłacanego dla Pani AP wynagrodzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 20/12 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II FSK 1599/12 – stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Kwestię kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych reguluje ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014, poz. 851 z późn. zm. – dalej zwana również: „Ustawą”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

Zatem, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie przychodów bądź zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy.

Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w dniu 1 marca 2010 r. zawarł umowę o pracę na czas nieokreślony z prezesem zarządu Spółki. Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku sąd powszechny nie stwierdził nieważności zawartej w dniu 1 marca 2010 r. umowy o pracę, ani też przedmiotowa umowa o pracę nie została rozwiązana lub też wygasała. Prezes Spółki jest właścicielem większości udziałów Spółki. W dniu 22 kwietnia 2010 r. Wnioskodawca zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie ustalenia, czy od wypłaconego dla prezesa zarządu wynagrodzenia winny być naliczone i pobierane składki na ubezpieczenia społeczne.

Strona przedstawiała w przedmiotowej sprawie własne stanowisko wskazał, że od przedmiotowego wynagrodzenia nie powinny być naliczane składki na ubezpieczenia społeczne, gdyż Pani AP jest właścicielem większości udziałów Spółki.

Decyzją z dnia 20 maja 2010 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Na powyższą decyzję Wnioskodawca wniósł odwołanie. Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r. (sygn. akt \`(...)\`), zmienił decyzję organu rentowego, oraz ustalił, iż wynagrodzenie wypłacane dla Pani AP na podstawie umowy z dnia 1 marca 2010 r. nie polega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym.

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację Wnioskodawcy od wyżej wymienionego orzeczenia Sądu Okręgowego. Od dnia 1 marca 2010 r. do chwili obecnej Wnioskodawca zaliczał wypłacone dla prezesa zarządu wynagrodzenie oraz należne od Wnioskodawcy jako płatnika składki na ubezpieczenia społeczne, składki na Fundusz pracy oraz składki na Gwarantowany Fundusz Świadczeń Pracowniczych do kosztów uzyskania przychodów danego roku podatkowego.

Mając za podstawę wyrok Sądu Okręgowego z dnia 16 grudnia 2010 r. Wnioskodawca zamierza wystąpić do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zwrot nienależnie pobranych od dnia 1 marca 2010 r. do chwili obecnej z wynagrodzenia prezesa zarządu składek na ubezpieczenia społeczne, składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz nienależnie zapłaconych przez Wnioskodawcę składek na ubezpieczenia społeczne, składek na Fundusz Pracy oraz składek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Wnioskodawca w uzupełnieniu z dnia 22 sierpnia 2011 r., wskazał, iż Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 lipca 2011 r. odrzucającego apelację Wnioskodawcy (sygn. akt \`(...)\`) potwierdził, że nie można przyjąć, iż w przypadku osoby pełniącej funkcję prezesa zarządu oraz posiadającej większość udziałów (która to sytuacja dotyczy prezesa zarządu), iż relacje łączące tę osobę z Wnioskodawcą noszą cechy właściwe stosunkowi pracy.

Ostatecznie w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał w uzupełnieniu z dnia 25 listopada 2014 r., że stosunek prawny łączący Prezesa zarządu z Wnioskodawcą jest to stosunek pracy w rozumieniu art. 22 § 1 ustawy Kodeks pracy, z zastrzeżeniem jednakże, że zgodnie z prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 16 grudnia 2010 r. (sygn. akt \`(...)\`), na Wnioskodawcy nie spoczywa obowiązek naliczania składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy oraz FGŚP od wypłacanego dla prezesa zarządu wynagrodzenia.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz przedstawiony stan faktyczny należy zauważyć, że wydatki zaliczane do kosztów podatkowych muszą stanowić kategorię obiektywną, niezależną od upływającego czasu (charakter temporalny). Bez zmiany okoliczności faktyczno-prawych nie może dojść do zmiany kwalifikacji określonego wydatku do kosztu podatkowego. Wobec powyższego, przyjmując za Wnioskodawcą, że stosunek prawny łączący prezesa zarządu i Spółkę jest to stosunek pracy w rozumieniu art. 22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1502 z późn. zm.) to wynagrodzenie za pracę oraz naliczone i zapłacone przez płatnika składki na ubezpieczenia społeczne, składki na Fundusz Pracy oraz składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych mogą stanowić koszty podatkowe w myśl art. 15 ust. 1 Ustawy z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 Ustawy.

Niemniej jednak należy wskazać, że tutejszy organ nie dokonuje oceny rozstrzygnięcia związanego z postępowaniem interpretacyjnym przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych i wyrokami sądów powszechnych. Wskazać bowiem trzeba, że postępowanie to stanowi jedynie wykładnię przepisów prawa i nie wywiera/nie musi wywierać skutków prawnych po stronie Spółki, tj. nie kształtuje obowiązków prawnych płatnika.

Należy wspomnieć, że w myśl art. 10a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r., o swobodzie działalności gospodarczej (Dz .U. z 2013 r., poz. 672 z późn. zm.) interpretacja nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, jednakże przedsiębiorca nie może być obciążony jakimikolwiek daninami publicznymi, sankcjami administracyjnymi, finansowymi lub karami w zakresie, w jakim zastosował się do uzyskanej interpretacji.

Konieczne jest również dodanie, że przedmiotem interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej jest – co do zasady – sam przepis prawa podatkowego. Tym samym, niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie ocenia natomiast charakteru umów zawieranych na podstawie ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) czy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy. Tym samym nie rozstrzyga o cywilnoprawnych skutkach tych umów.

Podkreślić także trzeba, że organ interpretacyjny dokonując interpretacji przepisu prawa podatkowego przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji). Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, w tym w szczególności w zakresie charakteru stosunku prawnego łączącego prezesa zarządu ze Spółką, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków ochronnych (ex tunc). Innymi słowy jeśli okoliczności faktyczne przedstawione we wniosku ulegną zmianie, w szczególności okaże się, że wskazany we wniosku stosunek prawny łączący prezesa zarządu ze Spółką jest inny niż wskazano to przedmiotowa interpretacja nie będzie gwarantowała ochrony prawnej w zakresie unormowanym w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej.

Jednocześnie podnieść należy, że wydając przedmiotową interpretację indywidualną wskazano zakres i sposób zastosowania norm ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz postawionego pytania. Tym samym oceniono wyłącznie stanowisko Wnioskodawcy czy wynagrodzenie za pracę oraz naliczone i zapłacone przez płatnika składki na ubezpieczenia społeczne, składki na Fundusz Pracy oraz składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych mogą stanowić koszty podatkowe.

Przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga (ocenia) natomiast kwestii możliwości powstania przychodu po stronie Spółki w związku z ewentualnym zwrotem przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych nienależnie zapłaconych przez płatnika ww. składek gdyż nie było to przedmiotem zapytania.

Jednakże nadmienić należy, że przepisy rozdziału 1a ustawy Ordynacja podatkowa stanowią, że interpretacja indywidualna wydana w tym trybie, może dotyczyć tylko przepisów prawa podatkowego, przy czym wnioskodawca jest zobowiązany wskazać je w złożonym wniosku.

Koniecznym jest zauważyć, że zgodnie z poglądem wyrażonym w doktrynie oraz orzecznictwie sądów administracyjnych, pytanie (pytania) Wnioskodawcy zadane we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wyznacza przedmiotowy zakres postępowania interpretacyjnego (por. J. Brolik, Urzędowe interpretacje prawa podatkowego, Warszawa 2010, s. 61). Pogląd ten został zaaprobowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 944/10 czy też w wyroku NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II FSK 497/10.

Wyjaśnić zatem należy, że z uwagi na zakres wniosku, tj. przedstawiony stan faktyczny oraz postawione pytanie – w ramach przedmiotowej interpretacji indywidualnej nie dokonano oceny kwestii możliwości powstania przychodu podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15–950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.