Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-3.4510.779.2016.1.JKT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-08
Teza: Czy w przypadku umowy z kontrahentem A, przytoczone zapisy wskazują na powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w okresie, w którym koszty zastępstwa procesowego zostaną przekazane Wnioskodawcy przez kontrahenta A lub komornika, nawet jeżeli Wnioskodawca wystawi wcześniej (tj. w ciągu 15 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku zasądzającego zwrot kosztów zastępstwa procesowego dla kontrahenta A, z podaniem jako daty sprzedaży dnia uprawomocnienia się wyroku) fakturę VAT zgodnie z otrzymaną interpretacją indywidualną o numerze 1061-IPTPP1.4512.256.2016.2.MW.
Słowa kluczowe: przychód; zastępstwo-zastępstwo procesowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 19 sierpnia 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 22 sierpnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu podatkowego z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu podatkowego z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie świadczenia windykacji wierzytelności na zlecenie. W ramach prowadzonej przez siebie działalności Wnioskodawca wykonuje na rzecz zleceniodawców czynności polegające w szczególności na:

*   telefonicznym kontakcie z dłużnikami i przeprowadzaniu rozmów windykacyjnych;
*   zawieraniu porozumień i ugód oraz ustalaniu nowych harmonogramów spłat zadłużenia i nadzorowaniu realizacji tych porozumień i ugód;
*   przejmowaniu ruchomości stanowiących zabezpieczenie wierzytelności;
*   reprezentowaniu zleceniodawców przed urzędami i sądami w związku z realizacją zleceń windykacyjnych, w tym wykonywaniem czynności zastępstwa procesowego;
*   ustalaniu aktualnych danych osobowych i teleadresowych dłużników, składników i miejsca położenia ich majątku.

Wnioskodawca posiada umowy o współpracy z kontrahentami, które regulują m.in. wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za wykonywanie opisanych powyżej czynności oraz zasady dotyczące zwrotu kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę w ramach realizacji niektórych czynności wykonywanych na rzecz kontrahentów.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Kontrahenci Wnioskodawcy są zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

Wnioskodawca posiada umowę z kontrahentem A, w ramach której wykonuje m.in. czynności windykacji na etapie sądowo - egzekucyjnym (w tym zastępstwo procesowe), za które Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie netto (rozliczane w miesięcznych okresach rozliczeniowych) określone jako dany % od kwoty odzyskanej w postępowaniu sądowo - egzekucyjnym i określona stała stawka za uzyskanie tytułu wykonawczego.

Zgodnie z zapisami umowy wynagrodzenie prowizyjne należne jest Wnioskodawcy za wykonywane czynności w okresie, w którym następuje wpłata dłużnika na rzecz kontrahenta A. Na tej podstawie Wnioskodawca uważa, że usługę uznaje się za wykonaną w sytuacji otrzymania przez kontrahenta A wpływu środków pieniężnych na skutek działań podejmowanych przez Wnioskodawcę.

Jedynym momentem, w którym wynagrodzenie Wnioskodawcy od kontrahenta A staje się należne i usługę uznaje się za wykonaną jest wpłata należności od dłużnika. W przypadku częściowej wpłaty zadłużenia Wnioskodawcy należy się wynagrodzenie prowizyjne proporcjonalne do wartości wpłaty, a w przypadku zwrotu kosztów zastępstwa procesowego zastosowanie znajduje zapis z umowy: „Wpłaty na etapie sądowo-egzekucyjnym księgowane będą w kolejności zgodnej z zasadami ogólnymi ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks Postępowania Cywilnego z tym, że w pierwszej kolejności spłacane będą koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowym i egzekucyjnym.”

Nie ma pośrednich etapów odbioru usług świadczonych przez Wnioskodawcę lub innych zdarzeń, które powodowałyby przyznawanie wynagrodzenia Wnioskodawcy.

Dodatkowo umowa z kontrahentem A przewiduje zwrot kosztów Wnioskodawcy oraz prawo do otrzymania zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego. Obszar ten jest regulowany zapisami z umowy:

*   Paragraf 7, ustęp 2: „W ramach wykonywanego Zlecenia Zleceniobiorca pokrywa opłaty administracyjne, opłaty taksy notarialnej poświadczania dokumentów, opłaty sądowe, egzekucyjne oraz koszty zastępstwa procesowego określone Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu lub Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.”
*   Paragraf 7, ustęp 3: „Zestawienie dodatkowych kosztów wskazanych w ust. 1 i 2 będzie raportowane do Zleceniodawcy w formie określonej w Załączniku nr 7 do Umowy.”
*   Paragraf 7, ustęp 4: „Zleceniodawca zobowiązuje się, do zwrotu poniesionych przez Zleceniobiorcę dodatkowych kosztów wymienionych w ust. 1 i 2 na podstawie wystawionej przez Zleceniobiorcę faktury VAT, do której dołączone zostanie zbiorcze zestawienie dodatkowych kosztów, o którym mowa w ust. 3 oraz kopie dokumentów źródłowych w postaci faktur i rachunków potwierdzających koszty poniesione przez Zleceniobiorcę w związku z realizacją Zlecenia. Jako wartość netto faktury VAT zostanie podana suma wartości netto dodatkowych kosztów, o których mowa w ust. 1 i 2, dla których Zleceniobiorcy przysługuje prawo odliczenia VAT naliczonego oraz wartość brutto dodatkowych kosztów, o których mowa w ust. 1 i 2, w pozostałych przypadkach. Do tak ustalonej wartości netto zostanie doliczona kwota podatku od towarów i usług (VAT), wg stawek obowiązujących na dzień wystawienia faktury.”
*   Paragraf 7, ustęp 9: „W razie uzyskania w toku postępowania sądowego orzeczenia zasądzającego od strony przeciwnej koszty zastępstwa procesowego, uprawnionym do ich otrzymania będzie Zleceniobiorca.”

Wnioskodawca świadczy usługi zastępstwa procesowego na rzecz kontrahenta A na podstawie następujących zapisów z umowy: „Zleceniodawca udzieli Zleceniobiorcy pełnomocnictwa do reprezentowania Zleceniodawcy, z prawem udzielenia dalszych pełnomocnictw pracownikom, współpracownikom oraz podwykonawcom Zleceniobiorcy a także profesjonalnym pełnomocnikom procesowym.” Wnioskodawca zatrudnia adwokata, który wykonuje czynności na rzecz kontrahenta A w ramach zastępstwa procesowego. Podstawa prawna: art. 352¹ (winno być art. 353¹) Kodeksu Cywilnego (zasada swobody umów), art. 95 i następne Kodeksu Cywilnego (prawo działania przez pełnomocnika), art. 87 Kodeksu Postępowania Cywilnego (przepisy o zastępstwie procesowym wykonywanym przez adwokata).

Obsługa prawna nie odbywa się na zasadzie wykonywania nieograniczonej lub nieoznaczonej liczby czynności w zamian za stałe wynagrodzenie miesięczne. Sprawa powierzona Wnioskodawcy jest obsługiwana na wszystkich etapach procesu windykacji (w tym również w ramach czynności zastępstwa procesowego) na zasadzie wyłączności do czasu wycofania danej sprawy przez kontrahenta A lub do czasu uregulowania całości zobowiązania przez dłużnika.

Zasądzone koszty postępowania sądowego są przekazywane Wnioskodawcy po ich wyegzekwowaniu przez komornika. Przekazanie środków do Wnioskodawcy następuje albo bezpośrednio przez komornika (jeśli kontrahent A wyraził zgodę na podanie we wniosku do komornika rachunku bankowego Wnioskodawcy dla płatności z tytułu kosztów zastępstwa procesowego), albo za pośrednictwem kontrahenta A. Mogą również następować dobrowolne wpłaty dłużników po uprzednim wydaniu przez sąd lub komornika prawomocnego orzeczenia zasądzającego koszty zastępstwa w postępowaniu sądowym lub egzekucyjnym.

W umowie nie ma zapisów jednoznacznie określających wysokość kwoty dodatkowego wynagrodzenia z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Umowa w tym zakresie powołuje się na „Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.”

Umowa zawiera następujące zapisy dotyczące obowiązku kontrahenta A do przekazania wynagrodzenia z tytułu zastępstwa procesowego na rzecz Wnioskodawcy: „W razie uzyskania w toku postępowania sądowego orzeczenia zasądzającego od strony przeciwnej koszty zastępstwa procesowego, uprawnionym do ich otrzymania będzie Zleceniobiorca” oraz „Wpłaty na etapie sądowo-egzekucyjnym księgowane będą w kolejności zgodnej z zasadami ogólnymi ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks Postępowania Cywilnego z tym, że w pierwszej kolejności spłacane będą koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowym i egzekucyjnym.”

Zdaniem Wnioskodawcy, dwa przytoczone wyżej fragmenty oznaczają, że kontrahent A będzie dokonywał płatności na rzecz Wnioskodawcy tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego ze środków uzyskanych na etapie sądowo - egzekucyjnym. To oznacza, że bez uzyskania wpłaty od dłużnika kontrahent A nie dysponuje środkami do przekazania na rzecz Wnioskodawcy.

Do tak przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca zadał pytanie z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych: Czy w przypadku umowy z kontrahentem A przytoczone zapisy wskazują na powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w okresie, w którym zostało wydane orzeczenie, zasądzające zwrot kosztów zastępstwa procesowego, czy w okresie, w którym koszty te zostaną przekazane Wnioskodawcy przez kontrahenta A lub komornika?

W indywidualnej interpretacji sygn. IBPB-1-1/4510-155/16/AT z 21 lipca 2016 r., Wnioskodawca uzyskał potwierdzenie swojego stanowiska, że przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jest rozpoznawany w dacie otrzymania płatności tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Jednocześnie Wnioskodawca zadał pytanie z zakresu podatku od towarów i usług: Biorąc pod uwagę zapisy umowy z kontrahentem A, w jakim momencie dla celów podatku VAT powstaje obowiązek podatkowy po stronie Wnioskodawcy i obowiązek wystawienia faktury VAT dla kontrahenta A: w dacie wydania orzeczenia, czy w dacie otrzymania kwoty wyegzekwowanych kosztów zastępstwa procesowego?

W indywidualnej interpretacji sygn. 1061-IPTPP1.4512.256.2016.2.MW z 26 lipca 2016 r. Wnioskodawca uzyskał odpowiedź, że jego stanowisko dotyczące wystawienia faktury VAT w dacie otrzymania płatności tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego jest nieprawidłowe. Datą powstania obowiązku podatkowego dla celów podatku od towarów i usług jest bowiem data uprawomocnienia się orzeczenia zasądzającego zwrot kosztów zastępstwa procesowego dla kontrahenta A.

W związku z powyższym Wnioskodawca wystawi faktury VAT zgodnie z otrzymaną w tym zakresie interpretacją.

Wnioskodawca dodatkowo zaznacza, że jego rola nie kończy się w momencie wydania orzeczenia na korzyść kontrahenta A. Po uzyskaniu tytułu wykonawczego Wnioskodawca wykonuje następujące czynności mające na celu wyegzekwowanie wierzytelności kontrahenta A:

*   kontakt telefoniczny z dłużnikami (w tym ustalenie indywidualnych warunków ugody do spłaty wierzytelności, bez angażowania komornika);
*   przygotowanie i wysyłka przedegzekucyjnego wezwania do zapłaty;
*   wybór komornika i przygotowanie wniosku o wszczęcie egzekucji;
*   w trakcie egzekucji, uzupełnianie braków we wniosku, opłacanie zaliczek komorniczych, pisemny i/lub telefoniczny kontakt z komornikiem w związku z egzekucją.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku umowy z kontrahentem A, przytoczone zapisy wskazują na powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w okresie, w którym koszty zastępstwa procesowego zostaną przekazane Wnioskodawcy przez kontrahenta A lub komornika, nawet jeżeli Wnioskodawca wystawi wcześniej (tj. w ciągu 15 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku zasądzającego zwrot kosztów zastępstwa procesowego dla kontrahenta A, z podaniem jako daty sprzedaży dnia uprawomocnienia się wyroku) fakturę VAT zgodnie z otrzymaną interpretacją indywidualną o numerze 1061-IPTPP1.4512.256.2016.2.MW?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zapisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za przychody związane z działalnością gospodarczą uważa się m.in. należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane.

Natomiast, za datę powstania przychodu uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

*   wystawienia faktury albo
*   uregulowania należności.

W przypadku Wnioskodawcy, data wydania orzeczenia zasądzającego od strony przeciwnej na rzecz kontrahenta A zwrot kwoty kosztów zastępstwa procesowego nie jest ani dniem wydania rzeczy, ani dniem zbycia prawa majątkowego, ani dniem wykonania usługi lub częściowego wykonania usługi, ponieważ Wnioskodawca nadal prowadzi sprawę kontrahenta A w ramach postępowania sądowo-egzekucyjnego, a podstawowe wynagrodzenie Wnioskodawcy należne od kontrahenta A jest zależne od kwot odzyskanych w ramach prowadzonego postępowania i od uzyskania tytułu wykonawczego.

Zapis w umowie z kontrahentem A w brzmieniu „W razie uzyskania w toku postępowania sądowego orzeczenia zasądzającego od strony przeciwnej koszty zastępstwa procesowego, uprawnionym do ich otrzymania będzie Zleceniobiorca” nie oznacza, że kontrahent A, na którego rzecz świadczy usługi Wnioskodawca, jest zobowiązany do płatności na rzecz Wnioskodawcy kwoty zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego. Koszty zastępstwa procesowego, tak jak inne elementy należności zasądzonej na rzecz kontrahenta A, muszą zostać wyegzekwowane od strony przeciwnej przez komornika. Użyte w umowie słowo „otrzymania” odnosi się do przyjęcia środków po ich wyegzekwowaniu przez komornika. Wobec tego w przypadku nieskutecznej egzekucji lub jej umorzenia zasądzone koszty zastępstwa procesowego nigdy nie będą przedmiotem realnego zobowiązania kontrahenta A wobec Wnioskodawcy i Wnioskodawca nie będzie mógł się domagać ich otrzymania od kontrahenta, na rzecz którego świadczy usługi.

Z tego też powodu faktura wystawiona przez Wnioskodawcę po uprawomocnieniu się wyroku (zgodnie z otrzymaną interpretacją indywidualną w zakresie podatku od towarów i usług), nie zostanie zaliczona w księgach rachunkowych Wnioskodawcy do przychodów bieżącego okresu, tylko do przychodów przyszłych okresów, ze względu na fakt, że dotyczy ona należności, które na dzień wystawienia faktury, nie są możliwe do uzyskania przez Wnioskodawcę - nie są one należne od kontrahenta A do czasu uzyskania przez kontrahenta A wpłaty uzyskanej w postępowaniu egzekucyjnym.

Wnioskodawca nie jest stroną w postępowaniu, lecz zastępcą procesowym kontrahenta A, więc nie ma możliwości wystąpienia do strony przeciwnej we własnym imieniu i na swój rachunek o zapłatę zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego. Kwota kosztów zastępstwa procesowego zostanie „odstąpiona” Wnioskodawcy przez kontrahenta A po ich wyegzekwowaniu przez komornika.

Wobec powyższego Wnioskodawca uważa, że przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych powinien zostać w tym przypadku rozpoznany w dacie płatności na rzecz Wnioskodawcy środków z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przez kontrahenta A lub bezpośrednio przez komornika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie do treści art. 12 ust. 3 updop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a updop.

Na mocy tego przepisu, za datę powstania przychodu uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c - 3g oraz 3j - 3m dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

*   wystawienia faktury albo
*   uregulowania należności.

Z powołanego przepisu wynika, że jeżeli nawet nie nastąpiło jeszcze wydanie rzeczy, zbycie prawa majątkowego lub przynajmniej częściowe wykonanie usługi, ale miało miejsce wystawienie faktury, względnie uregulowanie należności - to z tym dniem podatnik obowiązany jest wykazać przychód.

Jednocześnie, w art. 12 ust. 3c - 3g oraz 3j - 3m updop, ustawodawca przewidział wyjątki od powyższej zasady ogólnej.

Stosownie do art. 12 ust. 3c updop, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego (art. 12 ust. 3d updop).

Natomiast w myśl art. 12 ust. 3f updop, za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw.

Zgodnie z art. 12 ust. 3e updop, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

W celu określenia momentu powstania przychodu u Wnioskodawcy w stanie faktycznym opisanym we wniosku, należy rozstrzygnąć, który z wymienionych przepisów znajdzie zastosowanie odnośnie przedstawionej w nim sytuacji.

Stosownie do powołanego art. 12 ust. 3a updop, w przypadku świadczenia usług, zasadą generalną jest, że przychód podatkowy powstaje w dniu wykonania usługi jednak nie później niż w dniu wystawienia faktury lub w dniu otrzymania zapłaty za wykonaną usługę. Jeżeli jednak strony transakcji postanowią, że usługa zostanie rozliczana w okresach rozliczeniowych i będzie to postanowienie odzwierciedlone w umowie lub na fakturze, to za datę powstania przychodu – zgodnie z powołanym powyżej art. 12 ust. 3c updop – uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Analizując wspomniany przepis należy zauważyć, że:

*   dotyczy on wszystkich usług, które strony rozliczają cyklicznie, ustawodawca w żaden sposób nie zawęził katalogu tych usług,
*   strony ustaliły, że będą one rozliczane cyklicznie,
*   wspomniana regulacja dotyczy tylko usług, nie obejmuje natomiast dostawy towarów, nawet jeżeli ma on charakter ciągły,
*   okres rozliczeniowy może wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury VAT,
*   okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 rok,
*   w przypadku usług rozliczanych w okresach cyklicznych datą powstania przychodu jest zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast wówczas znaczenia, ani data wystawienia faktury, ani data otrzymania należności.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika m.in., że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie świadczenia windykacji wierzytelności na zlecenie.

W ramach prowadzonej przez siebie działalności Wnioskodawca wykonuje na rzecz zleceniodawców czynności polegające w szczególności na:

*   telefonicznym kontakcie z dłużnikami i przeprowadzaniu rozmów windykacyjnych;
*   zawieraniem porozumień i ugód oraz ustalaniem nowych harmonogramów spłat zadłużenia i nadzorowaniem realizacji tych porozumień i ugód;
*   przejmowaniem ruchomości stanowiących zabezpieczenie wierzytelności;
*   reprezentowaniu zleceniodawców przed urzędami i sądami w związku z realizacją zleceń windykacyjnych, w tym wykonywaniem czynności zastępstwa procesowego;
*   ustalaniu aktualnych danych osobowych i teleadresowych dłużników, składników i miejsca położenia ich majątku.

Po uzyskaniu tytułu wykonawczego Wnioskodawca wykonuje następujące czynności mające na celu wyegzekwowanie wierzytelności kontrahenta A:

*   kontakt telefoniczny z dłużnikami (w tym ustalenie indywidualnych warunków ugody do spłaty wierzytelności, bez angażowania komornika);
*   przygotowanie i wysyłka przedegzekucyjnego wezwania do zapłaty;
*   wybór komornika i przygotowanie wniosku o wszczęcie egzekucji;
*   w trakcie egzekucji, uzupełnianie braków we wniosku, opłacanie zaliczek komorniczych, pisemny i/lub telefoniczny kontakt z komornikiem w związku z egzekucją.

Wnioskodawca posiada umowy o współpracy z kontrahentami, które regulują m.in. wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za wykonywanie opisanych powyżej czynności oraz zasady dotyczące zwrotu kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę w ramach realizacji niektórych czynności wykonywanych na rzecz kontrahentów. Wnioskodawca posiada umowę z kontrahentem A, w ramach której wykonuje m.in. czynności windykacji na etapie sądowo-egzekucyjnym (w tym zastępstwo procesowe), za które Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie netto (rozliczane w miesięcznych okresach rozliczeniowych) określone jako dany % od kwoty odzyskanej w postępowaniu sądowo-egzekucyjnym i określona stała stawka za uzyskanie tytułu wykonawczego. Dodatkowo umowa z kontrahentem A przewiduje zwrot kosztów Wnioskodawcy oraz prawo do otrzymania zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego.

Zasądzone koszty postępowania sądowego są przekazywane Wnioskodawcy po ich wyegzekwowaniu przez komornika. Przekazanie środków do Wnioskodawcy następuje albo bezpośrednio przez komornika (jeśli kontrahent A wyraził zgodę na podanie we wniosku do komornika rachunku bankowego Wnioskodawcy dla płatności z tytułu kosztów zastępstwa procesowego), albo za pośrednictwem kontrahenta A.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że w sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji do przychodów z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, zasądzonych wyrokiem sądu nie będą miały zastosowania przepisy art. 12 ust. 3a, 3c i 3d ponieważ nie będą to przychody związane z wykonaniem usługi czy częściowym wykonaniem usługi, wydaniem towaru, czy zbyciem prawa majątkowego, o których mowa w tych przepisach. W konsekwencji przychód z ww. tytułu powstanie w momencie, o którym mowa w art. 12 ust. 3e updop, a więc w dniu otrzymania zapłaty.

Reasumując, stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M. C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.