Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4015.4.2017.1.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-12
Teza: w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości
Słowa kluczowe: nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od spadków i darowizn; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2017 r. (data wpływu 21 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 2008 roku Pan Marek M., Pan Paweł M. oraz Pan Marek O. zawiązali spółkę jawną pod nazwą Z M. i Wspólnicy Spółka jawna (zwaną dalej Wnioskodawcą), której głównym przedmiotem, działalności gospodarczej jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami.

Wspólnik Pan Marek O. tytułem wkładu wniósł do spółki udział w nieruchomości, której całkowita powierzchnia wynosi 7.765 m2 i stanowi jedną działkę ewidencyjną oznaczoną numerem 14.

W dacie wniesienia wkładu na nieruchomości małżonków O. posadowiony był już budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczo-magazynowy. Wartość wkładu w dacie wniesienia go do spółki odpowiadała jego rzeczywistej wartości i określona została przez Wspólników na kwotę 1.200.000,00 zł.

Wkład w postaci udziału w nieruchomości wniesiony został do spółki w zamiarze wybudowania w przyszłości budynku handlowo-usługowego przeznaczonego do celów prowadzonej działalności gospodarczej (wynajmu nieruchomości). Zmiana w strukturze właścicielskiej nieruchomości uwidoczniona została w księdze wieczystej i wynika z niej, że właścicielem 1/4 udziału w nieruchomości jest spółka Z i Wspólnicy Spółka jawna, natomiast właścicielem 3/4 udziału na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej są małżonkowie Marek i Małgorzata O..

W związku z tym, że w przypadku nieruchomości stanowiących współwłasność kilku osób, każdy ze współwłaścicieli uprawniony jest do współposiadania i korzystania z całej nieruchomości, z zachowaniem analogicznych praw pozostałych współwłaścicieli, małżeństwo O. i spółka jawna umownie podzielili nieruchomość („quoad usum”). Tj. z części nieruchomości od strony zachodniej na której znajduje się budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczo-magazynowy (nota bene wybudowane przez małżeństwo O.) użytkuje małżeństwo O., zaś z części nieruchomości od strony wschodniej użytkuje spółka jawna.

Na użytkowanej przez Spółkę części nieruchomości w roku 2008 spółka jawna rozpoczęła budowę budynku handlowo-usługowego wraz z parkingiem i drogą dojazdową (dalej zwanej: inwestycją) ponosząc nakłady w łącznej kwocie 2.958.426,88 zł. Inwestycja została oddana do użytkowania w marcu 2010 roku. W celu uregulowania stanu prawnego Spółka jawna oraz Wspólnik Marek O. w roku 2010 wystąpili z wnioskiem o fizyczny podział nieruchomości. Zamiarem Wnioskodawcy było, aby wydzielone działki odpowiadały umownemu podziałowi dokonanemu przez współwłaścicieli („quoad usum”).

W styczniu 2011 roku ze względu na obowiązujące przepisy prawa oraz wymagania techniczne starosta wydał decyzję zatwierdzającą podział działki nr 14 na:

*   działkę nr 14/1 o powierzchni 3.148 m2 (zabudowana Inwestycją)
*   działkę nr 14/2 o powierzchni 4.617 m2 (zabudowaną budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem gospodarczo-magazynowym).

Obecnie Pan Marek O. zamierza wnieść do spółki 3/20 udziału w nieruchomości, którego wartość wynosi ok. 1.018.195,78 zł. Wartość wniesionego wkładu odpowiada jego wartości rynkowej. Dokonana zmiana w strukturze właścicielskiej nieruchomości uwidoczniona zostanie w księdze wieczystej i wynikać z niej będzie, że właścicielem 4/10 udziału w nieruchomości będzie spółka Z i Wspólnicy Spółka jawna, co odpowiada powierzchni 3.106 m2, natomiast właścicielami 6/10 udziału na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej będą małżonkowie Marek i Małgorzata O., co odpowiadać będzie powierzchni 4.659 m2.

W dalszej przyszłości Pan Marek O. wraz ze spółką jawną planują uregulować stan prawny nieruchomości działki oznaczonej nr 14, w ten sposób, że działkę oznaczoną numer 14/1 otrzyma na wyłączną własność Z M. i Wspólnicy Spółka jawna, bowiem na niej znajduje się Inwestycja zrealizowana ze środków spółki, zaś działkę oznaczoną nr 14/2 otrzyma na wyłączną własność małżeństwo O., albowiem na tej części nieruchomości posadowiony jest budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczo-magazynowy, wybudowany przez małżeństwo O., i która to część nieruchomości była od samego początku przez nich użytkowana.

Podział nieruchomości nastąpi poprzez zniesienie współwłasności nieruchomości w wyniku którego powstaną w sensie prawnym dwie odrębne nieruchomości oraz dla których założone zostaną odrębne księgi wieczyste.

W wyniku planowanej czynności zniesienia współwłasności Spółka jawna, otrzyma nieruchomość oznaczoną numerem 14/1 o powierzchni niewiele większej od powierzchni posiadanej przez spółkę przed planowanym zniesieniem współwłasności. (różnica 42 m2).

Wnioskodawcy jednocześnie wskazują, że wartość działki oznaczonej nr 14/1, którą otrzyma spółka jawna będzie wyższej wartości niż posiadany przez spółkę jawną udział 4/10 w całej nieruchomości przed zniesieniem współwłasności, przy czym wyższa wartość działki o numerze 14/1 wynika z faktu poniesienia nakładów na Inwestycję przez spółkę jawną.

W związku z tym, że w wyniku zniesienia współwłasności spółka jawna otrzyma działkę o powierzchni niewiele większej od powierzchni posiadanej przez spółkę jawną (różnica 42 m2), jak również większa wartość otrzymanej przez spółkę jawną działki wynika z poniesienia przez tę spółkę nakładów na Inwestycję, to zgodnie z ustaleniami pomiędzy współwłaścicielami zniesienie współwłasności odbędzie się bez jakichkolwiek spłat i dopłat.

Spółka jawna w związku z planowaną czynnością nieodpłatnego zniesienia współwłasności nabrała wątpliwości, co do konsekwencji podatkowych mogących powstać w związku z planowanym fizycznym podziałem nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z planowanym nieodpłatnym zniesieniem współwłasności spółka jawna zobowiązana będzie do zapłaty podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z planowanym nieodpłatnym zniesieniem współwłasności polegającym na fizycznym podziale nieruchomości, Spółka jawna nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn. W pierwszej kolejności wskazać należy, że instytucja współwłasności uregulowana została w art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm., dalej „Kodeks cywilny”), z którego wynika, że współwłasność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Do cech charakterystycznych współwłasności należy zaliczyć jedność przedmiotu współwłasności, wielość podmiotów, którym dane prawo przysługuje oraz niepodzielność wspólnego prawa. Oznacza to, że każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy, a nie tylko do jej części.

W polskim prawie współwłasność (uregulowana przez przepisy działu IV księgi drugiej Kodeksu cywilnego) może mieć charakter współwłasności w częściach ułamkowych albo współwłasności łącznej, która może powstać tylko z określonych stosunków prawnych (np. wspólność majątkowa małżeńska).

Warto przy tym dodać, ze każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. W sytuacji gdy współwłaściciele nie mogą dojść do porozumienia co do sposobu korzystania ze wspólnego przedmiotu lub jeżeli chcą dokonać podziału fizycznego nieruchomości, to mogą skorzystać z instytucji zniesienia współwłasności.

Zniesienie współwłasności może nastąpić na kilka sposobów, tj. poprzez podział fizyczny rzeczy, przyznanie rzeczy na własność jednemu ze współwłaścicieli lub poprzez sprzedaż rzeczy wspólnej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że zniesienie współwłasności nastąpi poprzez podział fizyczny nieruchomości.

Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.) zawiera w sobie zamknięty katalog czynności powodujących powstanie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, regulując jednocześnie inne przesłanki podlegania opodatkowaniu, w tym podmioty opodatkowane oraz miejsce położenia rzeczy lub wykonywania praw. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn opodatkowaniu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności.

Jak wynika z powołanego wyżej przepisu czynność nieodpłatnego zniesienia współwłasności podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jedynie w przypadku dokonania jej przez osobę fizyczną. Powyższe oznacza, że w omawianym stanie faktycznym Z i Wspólnicy spółka jawna, jako spółka osobowa będąca jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn z tytułu nieodpłatnego zniesienia współwłasności przedmiotowych nieruchomości. Na podobnym stanowisku stanął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 7 października 2016 r., znak sprawy: 2461-IBPB-2-1.4515..259.2016.1.JKu.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca prosi o potwierdzenie stanowiska w niniejszej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej w uzasadnieniu stanowiska, wskazać należy, że rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie i nie jest wiążące dla organu wydającego interpretację.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.