Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4011.129.2017.3.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-12
Teza: W zakresie sposobu opodatkowania zwrotu kwoty pożyczki oraz otrzymanych odsetek od udzielonej pożyczki.
Słowa kluczowe: odsetki; pożyczka; przychód-przychód z kapitału pieniężnego
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 20 lipca 2017 r. (data wpływu 26 lipca 2017 r.), uzupełnionym 26 września 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania zwrotu kwoty pożyczki oraz otrzymanych odsetek od udzielonej pożyczki:

*   w części dotyczącej zwrotu należności głównej (kwoty pożyczki) - **jest prawidłowe,**
*   w części dotyczącej otrzymanych odsetek od udzielonej pożyczki - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania zwrotu kwoty pożyczki oraz otrzymanych odsetek od udzielonej pożyczki. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 6 września 2017 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4011.129.2017.2.AB, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 26 września 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (uzupełniony ostatecznie pismem z 18 września 2017 r. (data wpływu 26 września 2017 r.)).

Wnioskodawca na podstawie spisanej i podpisanej umowy pożyczki, w 2007 r. pożyczył znajomemu gotówkę w kwocie 30.700 zł. W momencie zawierania umowy pożyczki Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej, której przedmiotem było udzielanie pożyczek. Pożyczkobiorca nie oddał pożyczonej kwoty w terminie ustalonym w umowie. Sprawa została skierowana do sądu. Wyrokiem sądu w 2010 r. Wnioskodawca otrzymał decyzję o zwrocie ww. kwoty wraz z odsetkami i został wpisany na listę wierzycieli. Zwrot pożyczki wraz z odsetkami nastąpił w 2017 r., po dokonanej licytacji nieruchomości dłużnika.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy zwrócona kwota pożyczki i odsetek jest podstawą do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Jeżeli tak to w jakim terminie i w jakiej wysokości należy zapłacić podatek?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwotę otrzymanych odsetek należy ująć w rozliczeniu dochodów za 2017 r., w terminie do 30 kwietnia 2018 r., (w deklaracji rozliczeniowej) i opodatkować je podatkiem wraz z dochodami za 2017 r., zgodnie z tabelą podatkową. Deklaracja podatkowa i uiszczenie podatku powinno nastąpić w terminie do 30 kwietnia 2018 r.

Dnia 26 września 2017 r. Wnioskodawca uzupełnił własne stanowisko w sprawie stwierdzając, że zwrócona kwota pożyczki nie powinna być ujęta w rozliczeniu i opodatkowana ponieważ kwota pożyczki to gotówka już kiedyś opodatkowana jako jego dochód.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w części za prawidłowe i w części za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2032, ze zm., dalej „updof”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 updof, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od pożyczek.

Na podstawie art. 11 ust. 1 updof, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 30a ust. 1 pkt 1 updof, od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej, pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.

Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e (art. 30a ust. 6 updof).

Zgodnie z art. 30a ust. 7 updof, dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowią wprost w kwestii opodatkowania u pożyczkodawcy wartości zwróconej kwoty pożyczki (należności głównej). Mając jednak na uwadze zwrotny charakter tego świadczenia (w wyniku wyasygnowania kwoty pożyczki, do pożyczkodawcy wraca w efekcie ta sama kwota pieniędzy) należy uznać, iż dokonanie pożyczkodawcy zwrotu kwoty udzielonej pożyczki, nie rodzi obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. A zatem, zwrot kwoty pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej zwrotu kwoty pożyczki (należności głównej) uznano za prawidłowe.

Natomiast z przywołanych powyżej przepisów wynika, że odsetki od pożyczek zaliczane są do źródła przychodów z kapitałów pieniężnych. Wyjątek stanowi tylko taka sytuacja, w której udzielenie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej, a czynności te stanowią realizację przedmiotu działalności. Przychody (dochody) uzyskane z tego tytułu nie podlegają wówczas opodatkowaniu na podstawie art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 41 ust. 4 updof, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (a więc osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,) są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. (art. 42 ust. 1 updof)

W myśl art. 45 ust. 1 updof, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1aa, 7 i 8. Przy czym, stosownie do art. 45 ust. 3b updof, w zeznaniu, o którym mowa w ust. 1 lub ust. 1a, wykazuje się należny podatek dochodowy, o którym mowa w art. 29-30a, jeżeli podatek ten nie został pobrany przez płatnika.

Z art. 45 ust. 3b updof wynika, że podatnik w zeznaniu rocznym wykazuje należny podatek dochodowy m.in. z tytułu otrzymanych odsetek od pożyczki, jeżeli podatek ten nie został pobrany przez płatnika. Innymi słowy, kiedy podatnik otrzymuje kwotę przychodu z tytułu odsetek od pożyczki w całości, bez pomniejszenia go o podatek dochodowy przez płatnika, to będzie zobowiązany do wykazania w składanym zeznaniu rocznym należny, lecz niepobrany wcześniej podatek.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, uzupełnionego 26 września 2017 r. wynika, że w 2007 r. Wnioskodawca udzielił pożyczki w kwocie 30.700 zł. Pożyczkobiorca nie oddał pożyczonej kwoty w terminie ustalonym w umowie. Zwrot pożyczki wraz z odsetkami nastąpił w 2017 r., po dokonanej licytacji nieruchomości dłużnika. Wnioskodawca zaznaczył, że nie prowadzi działalności gospodarczej, której przedmiotem byłoby udzielanie pożyczek.

Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej której przedmiotem jest udzielanie pożyczek, to przychody z tytułu odsetek powinny zostać uznane za przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 updof i opodatkowane 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30a ust. 1 pkt 1 updof.

Skoro przychód ten opodatkowany jest zryczałtowanym podatkiem dochodowym, nie łączy się go z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27, o czym stanowi art. 30a ust. 7 updof.

Obowiązek poboru zryczałtowanego podatku od odsetek spoczywa na płatnikach, którymi są w myśl art. 41 ust. 1 updof, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej. Jednakże, w sytuacji gdy płatnik nie pobrał podatku, obowiązek wykazania w zeznaniu rocznym i odprowadzenia podatku z tego tytułu ciąży na Wnioskodawcy - zgodnie z cytowanym powyżej art. 45 ust. 3b updof.

W takim przypadku Wnioskodawca zobowiązany będzie do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) w terminie do 30 kwietnia 2018 r., (art. 45 ust. 1 updof), ale także w tym samym terminie do zapłaty należnego zryczałtowanego podatku z tytułu otrzymanych odsetek od pożyczki.

Pamiętać należy, że w zeznaniu rocznym Wnioskodawca nie wykazuje kwoty przychodu z tytułu uzyskanych odsetek, lecz powinien sam obliczyć wysokość 19% podatku dochodowego od uzyskanych odsetek i kwotę tę wykazać jednorazowo w zeznaniu rocznym odpowiednim ze względu na rodzaj pozostałych przychodów, które podlegają opodatkowaniu za dany rok podatkowy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że w rozliczeniu dochodów za 2017 r. należy ująć kwotę otrzymanych odsetek i opodatkować je zgodnie z tabelą podatkową wraz z dochodami za 2017 r. uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków - w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.