Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.405.2019.2.MP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-20
Teza: podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości; spadek; spadkodawca; udział; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2019 r. (data wpływu 17 lipca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 sierpnia 2019 r. (data wpływu 27 sierpnia 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 16 sierpnia 2019 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.405.2019.1.MP, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 16 sierpnia 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 19 sierpnia 2019 r.). W dniu 27 sierpnia 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku z dnia 23 sierpnia 2019 r. (data nadania 25 sierpnia 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w … Wydział Cywilny z dnia 17 lipca 2018 r., sygn. akt …/18, Wnioskodawczyni została jednym z sześciu spadkobierców nieruchomości (działka zabudowana domem jednorodzinnym) po zmarłej w dniu 11 października 2017 r. swojej siostrze ….., która zamieszkiwała do chwili śmierci na ww. nieruchomości, położonej w miejscowości ….., ul. ….., woj….. Udział Wnioskodawczyni w spadku wynosił 2/10.

Współwłaścicielem ww. nieruchomości była siostra Wnioskodawczyni wraz z mężem ….. Siostra wraz ze swoim mężem wybudowali na swojej działce dom jednorodzinny, w latach 70-tych XX wieku. Szwagier Wnioskodawczyni zmarł w dniu 19 czerwca 1999 r., a spadek po nim nabyła siostra Wnioskodawczyni: ….. na mocy postanowienia z dnia 29 maja 2000 r., Sądu Rejonowego Wydział Cywilny w…, woj. …, sygn. akt …/00.

Ze względu na to, że siostra wraz z mężem byli małżeństwem bezdzietnym, ww. spadek odziedziczyły (łącznie z Wnioskodawczynią) trzy siostry oraz troje bratanków (dzieci zmarłych dwóch braci). Stosowne „Zgłoszenia o nabyciu spadku” zostały złożone w wymaganym terminie w Urzędzie Skarbowym w …. W związku z tym, siostry zostały zwolnione z podatku od spadku, zaś bratankowie naliczony im podatek od spadku, uiścili w Urzędzie Skarbowym w \`(...)\` Stosowne zaświadczenia zostały dołączone do umowy sprzedaży udziałów w nieruchomości, zawartej w dniu 11 stycznia 2019 r., w kancelarii notariusza … przy ul. … Nieruchomość została sprzedana za łączną kwotę 140 000 zł.

Podczas sporządzania umowy sprzedaży notariusz poinformował o obowiązku zapłaty podatku dochodowego w wysokości 19 %. Jednakże z uzyskanych przez Wnioskodawczynię informacji wynika, że przepisy w tym zakresie uległy zmianie i od 1 stycznia 2019 r., w przedstawionym stanie faktycznym, nie mamy obowiązku uiszczania podatku dochodowego.

W uzupełnieniu dodano, że spadkodawczyni ….. wraz z mężem ….. byli współwłaścicielami działki nr …., w ….. przy ul. ….. (obecna nazwa ulicy: …), którą nabyli od ….. (ojciec A.) z majątku dorobkowego. Była to działka o pow. 0,1733 (17 arów i 33 m 2) – Repertorium A Nr …., w …, kw. nr … – umowa sprzedaży z dnia 7 stycznia 1967 r. Na działce tej wybudowali dom jednorodzinny o pow. 100 m2, za kredyt uzyskany w …, który został całkowicie spłacony (nr ewidencyjny budynku…, rok zakończenia budowy – około 1980 r., ostatnia kondygnacja to poddasze użytkowe, jednostka rejestrowa gruntów:…).

….. w chwili śmierci była jedyną właścicielką działki i domu jednorodzinnego, bowiem jej mąż A. (współwłaściciel) zmarł w dniu 19 czerwca 1999 r., po długiej, ciężkiej chorobie (…). Spadek po nim nabyła żona ….. na mocy postanowienia z dnia 29 maja 2000 r., sygn. akt …/00, Sądu Rejonowego Wydział Cywilny w \`(...)\`

….. – siostra Wnioskodawczyni zmarła w dniu 11 października 2017 r. Na wniosek Wnioskodawczyni Sąd Rejonowy w … za zgodą Sądu Okręgowego w …, przekazał sprawę o nabycie praw do spadku do Sądu Rejonowego w …, który postanowieniem z dnia 17 lipca 2018 r., sygn. akt …/18, stwierdził, że spadek po zmarłej ….. nabyły trzy jej siostry: Wnioskodawczyni, M. B. i T. O., po 2/10 części oraz trzej bratankowie (dzieci dwóch zmarłych braci): B. K. w 2/10 części oraz J. i A. K., po 1/10 części. Sprawę rozpatrywał Sąd w …, ponieważ nikt ze spadkobierców nie zamieszkiwał na terenie woj….. Wszyscy za wyjątkiem T. O. zamieszkują w ….., woj. … (są mieszkańcami woj. …). T. O. w postępowaniu przed Sądem reprezentowała bratanica A. K. Wszyscy zostali wpisani jako właściciele do księgi wieczystej …, w Sądzie Rejonowym w …Wydział Ksiąg Wieczystych. A. B. wraz z żoną ….. byli współwłaścicielami ww. działki oraz wybudowanego domu jednorodzinnego. Pomiędzy nimi istniała wspólność ustawowa małżeńska majątkowa. Jak już wyżej podano, działka nabyta została z majątku dorobkowego, a spadek po A. B. nabyła jego żona. Dom jednorodzinny został oddany do użytku około 1980 r. Po zmarłej ….. nie był dokonywany dział spadku ani zniesienie współwłasności, ani po A. B. Skoro wszyscy zostali wpisani do księgi wieczystej jako właściciele to zdaniem Wnioskodawczyni, chodzi o sprzedaż udziałów w nieruchomości.

Wnioskodawczyni wyjaśnia, że z chwilą uzyskania prawomocnego postanowienia Sądu o nabyciu spadku wszyscy spadkobiercy zgodnie ustalili, aby odziedziczoną nieruchomość jak najszybciej sprzedać, gdyż odziedziczony dom był od wielu lat nieremontowany, był w słabym stanie technicznym, po prostu niszczał. Nikt ze spadkobierców nie chciał tam zamieszkać, bowiem każdy ze spadkobierców ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe.

Po uprawomocnieniu się w dniu 8 sierpnia 2018 r. postanowienia Sądu Rejonowego w … z dnia 17 lipca 2018 r., spadkobiercy rozpoczęli starania o sprzedaż nieruchomości. Szybko znalazł się chętny do nabycia ww. nieruchomości i już w dniu 13 października 2018 r. została przez spadkobierców zawarta umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości z xx, zamieszkałym w ….

Do zawarcia właściwej umowy sprzedaży doszło dopiero w dniu 11 stycznia 2019 r., to jest po uzyskaniu przez kupującego kredytu na zakup nieruchomości i remont zniszczonego domu oraz dostarczeniu notariuszowi wszelkich niezbędnych dokumentów w celu zawarcia przez spadkobierców ww. umowy. Nieruchomość została sprzedana za 140 000 zł.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z póżn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc ten okres od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku odpłatnego zbycia nabytych w drodze spadku nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa wyżej, okres ten liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy w świetle przedstawionego przepisu i podanego stanu faktycznego sprawy –Wnioskodawczyni ma obowiązek uiszczenia podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawczyni (sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), skoro spadkodawca – ….. była współwłaścicielką nieruchomości (działki) od 7 stycznia 1967 r., wraz z mężem oraz wybudowanego przez nich domu jednorodzinnego (w latach 70 - tych XX wieku), zaś od śmierci męża jedyną właścicielką odziedziczonych przez spadkobierców nieruchomości, to Wnioskodawczyni nie ma obowiązku uiszczenia podatku dochodowego, bowiem spadkodawca była właścicielką dłużej niż 5 lat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Powołany przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 października 2018 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych z dniem 1 stycznia 2019 r. i stosownie do art. 16 ustawy zmieniającej – ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że siostra Wnioskodawczyni wraz ze swoim mężem, byli współwłaścicielami działki nr 522, o pow. 0,1733, którą nabyli z majątku dorobkowego na podstawie umowy sprzedaży z dnia 7 stycznia 1967 r., Repertorium … – pomiędzy nimi istniała ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Na działce tej ww. małżonkowie wybudowali dom jednorodzinny, o pow. 100 m2 (zakończenie budowy około 1980 r.). Mąż siostry zmarł w dniu 19 czerwca 1999 r., a spadek po nim nabyła jego żona (byli małżeństwem bezdzietnym), na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 29 maja 2000 r. Siostra Wnioskodawczyni zmarła w dniu 11 października 2017 r., w chwili śmierci była jedyną właścicielką działki i domu jednorodzinnego. Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 17 lipca 2018 r., sygn. akt …, stwierdził, że spadek po zmarłej siostrze nabyły trzy jej siostry: Wnioskodawczyni i dwie pozostałe siostry, po 2/10 części oraz trzej bratankowie (dzieci dwóch zmarłych braci): w 2/10 części oraz po 1/10 części. Wnioskodawczyni została jednym z sześciu spadkobierców nieruchomości (tj. działki zabudowanej domem jednorodzinnym), udział Wnioskodawczyni wynosił 2/10. Wszyscy spadkobiercy zostali wpisani jako współwłaściciele do księgi wieczystej prowadzonej w Sądzie Rejonowym. Po zmarłej siostrze nie był dokonywany dział spadku ani zniesienie współwłasności. Wszyscy spadkobiercy zgodnie ustalili, aby odziedziczoną nieruchomość jak najszybciej sprzedać, gdyż odziedziczony dom był od wielu lat nieremontowany, w słabym stanie technicznym. W dniu 13 października 2018 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości. Do zawarcia przez Wnioskodawczynię i pozostałych spadkobierców umowy sprzedaży doszło w dniu 11 stycznia 2019 r., nieruchomość została sprzedana za kwotę 140 000 zł.

Stosownie do art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów tej ustawy.

W myśl art. 924 i 925 ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny).

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., z późn. zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.

W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.

Jak wynika z opisanego we wniosku stanu faktycznego, będący w związku małżeńskim: siostra i szwagier Wnioskodawczyni, na podstawie umowy sprzedaży nabyli w 1967 r. nieruchomość w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. W 2000 r. zmarł szwagier Wnioskodawczyni, a spadek po nim nabyła żona, tj. siostra Wnioskodawczyni. W 2017 r. zmarła siostra Wnioskodawczyni, która w dacie śmierci była jedyną właścicielką nieruchomości. W drodze spadku po siostrze, Wnioskodawczyni nabyła udział 2/10 w przedmiotowej nieruchomości. W świetle powyższego, w przypadku dokonanego przez Wnioskodawczynię odpłatnego zbycia udziału 2/10 w nieruchomości, określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, okres pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca 1967 r., w którym spadkodawczyni nabyła tę nieruchomość.

Ponadto, wskazać należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 155 § 1 Kodeku cywilnego, umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

W myśl art. 156 ww. Kodeksu, jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w wykonaniu zobowiązania wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności, z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego zdarzenia, ważność umowy przenoszącej własność zależy od istnienia tego zobowiązania. Jeżeli umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości została zawarta pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu, do przeniesienia własności potrzebne jest dodatkowe porozumienie stron obejmujące ich bezwarunkową zgodę na niezwłoczne przejście własności (art. 157 § 2 Kodeksu cywilnego).

Przy czym, umowa zobowiązująca do przeniesienia prawa własności nieruchomości powinna być dla jej ważności zawarta w formie aktu notarialnego, zgodnie z art. 158 ww. Kodeksu. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.

Podkreślić należy również, że sprzedaż w rozumieniu cywilnoprawnym ma charakter umowy wzajemnej, do której odnosi się wyrażona w art. 488 Kodeksu cywilnego, zasada jednoczesnego wykonania świadczeń, tj. przeniesienia własności rzeczy lub praw i zapłacenia sprzedawcy ceny. Jednakże przepis ten przewiduje również wyjątki, z których najważniejsze znaczenie ma umowa pomiędzy stronami, albowiem w granicach zasady swobody umów wyrażonej w art. 3531 Kodeksu cywilnego, strony mogą np. ustalić, że przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży kupujący może zapłacić część lub całość ceny. Zgodnie z normami prawa cywilnego, zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży oraz zapłata ceny (lub zadatku) za zakup nieruchomości w momencie jej sporządzenia, w żaden sposób nie przenoszą własności nieruchomości. Nabycie prawa własności nieruchomości następuje dopiero w momencie zawarcia – w wykonaniu przedwstępnej umowy sprzedaży – umowy sprzedaży przenoszącej własność.

Wobec powyższego, zawarta w dniu 13 października 2018 r. (m.in. przez Wnioskodawczynię) umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości, nie miała skutku przenoszącego prawo własności nieruchomości (udziału) na nabywcę, a jedynie nastąpiło zobowiązanie do przeniesienia tego prawa.

Natomiast, jak wskazano we wniosku umowa sprzedaży (umowa przenosząca własność) została zawarta w dniu 11 stycznia 2019 r. Zatem, w rozpatrywanej sprawie ma zastosowanie powołany wcześniej przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego dokonując oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego należy uznać, że przychód z odpłatnego zbycia udziału 2/10 w przedmiotowej nieruchomości, dokonanego przez Wnioskodawczynię w dniu 11 stycznia 2019 r., nie będzie w ogóle podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie w dniu 11 stycznia 2019 r. udziału w nieruchomości nie stanowi dla Wnioskodawczyni źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym i Wnioskodawczyni z tego tytułu nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Ponadto wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.