Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.383.2017.2.BKD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-19
Teza: Czy Spółka jest zobowiązana do sporządzenia dla Transakcji dokumentacji podatkowej, o której mowa w art. 9a ust. 1 Ustawy CIT
Słowa kluczowe: Chiny; dokumentacja; dokumentacja-dokumentacja podatkowa-obowiązek sporządzania dokumentacji podatkowej; dokumentacja-dokumentacja podatkowa-sporządzenie dokumentacji podatkowej; Hongkong ; rachunki-rachunek bankowy; szkodliwa konkurencja-szkodliwa konkurencja podatkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 grudnia 2017 r. (który w tym samym dniu wpłynął za pośrednictwem e-PUAP), uzupełnionym 24 stycznia 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka jest zobowiązana do sporządzenia dla Transakcji dokumentacji podatkowej, o której mowa w art. 9a ust. 1 Ustawy CIT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka jest zobowiązana do sporządzenia dla Transakcji dokumentacji podatkowej, o której mowa w art. 9a ust. 1 Ustawy CIT. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 23 stycznia 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.383.2017.1.BKD wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 24 stycznia 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Sp. z o.o. (zwana dalej: „Spółką”) nabywa znaczne ilości towarów (przede wszystkim sprzętu elektronicznego i akcesoriów do tego sprzętu) od kontrahentów (dalej zwani: „Kontrahentami z ChRL”), których siedziby (albo miejsca zamieszkania) lub zarządy znajdują się w Chińskiej Republice Ludowej, poza Hongkongiem – Specjalnym Regionem Administracyjnym Chińskiej Republiki Ludowej (zwanym dalej: „Hongkongiem”). Zdarza się często, że Kontrahenci z ChRL posiadają rachunki bankowe w bankach w Hongkongu. W związku z powyższym Spółka płaci za zakupiony towar na rachunki Kontrahentów z ChRL, które są prowadzone w bankach zarejestrowanych w Hongkongu. Zdarza się często, że Kontrahenci z ChRL posiadają rachunki bankowe w bankach w Hongkongu. W związku z powyższym Spółka płaci za zakupiony towar na rachunki Kontrahentów z ChRL, które są prowadzone w bankach zarejestrowanych w Hongkongu. Spółka pragnie zaznaczyć, że niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie sytuacji, w których Spółka płaci za zakupiony towar na rachunki Kontrahentów z ChRL, prowadzone w bankach zarejestrowanych w Hongkongu. Innymi słowy niniejszy wniosek nie dotyczy sytuacji, w których Spółka kupowała towary od Kontrahentów z ChRL, płacąc za nabywany towar na rachunek bankowy Kontrahenta z ChRL prowadzony w innym banku. Transakcje dokonywane z Kontrahentami z ChRL nie były regulowane ogólnymi umowami, zawieranymi w formie pisemnej. Były natomiast dokumentowane za pomocą zamówień, faktur proforma, ostatecznych faktur handlowych, potwierdzeń przelewu oraz dokumentów celnych. Na wystawianej fakturze handlowej podawane są dane Kontrahenta z ChRL (jako sprzedawcy), z których wynika, że jest to podmiot mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Chinach, ale poza Hongkongiem.

Spółka wyjaśnia, że niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie przypadków, w których:

*   łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z zamówień dokonanych w ramach jednej transakcji dokonywanej z pojedynczym Kontrahentem z ChRL przekraczała w roku podatkowym równowartość 20.000 euro lub
*   rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń z tytułu jednej transakcji zawartej z pojedynczym Kontrahentem z ChRL przekraczała w roku podatkowym równowartość 20.000 euro.

Sytuacja, w której łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z zamówień dokonanych w ramach jednej transakcji dokonywanej z pojedynczym Kontrahentem z ChRL przekraczała w roku podatkowym równowartość 20.000 euro lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń z tytułu jednej transakcji zawartej z pojedynczym Kontrahentem z ChRL przekraczała w roku podatkowym równowartość 20.000 euro zwana będzie dalej „Transakcją”, przy czym - jak zaznaczono wcześniej - pojęcie „Transakcji” ograniczone jest wyłącznie do sytuacji, w których Spółka dokonując zakupu od Kontrahenta z ChRL regulowała należność płacąc cenę na wskazany przez Kontrahenta z ChRL jego rachunek bankowy prowadzony w bankach z Hongkongu. Spółka prosi o przyjęcie przez organ założenia, że Kontrahent z ChRL, z którym Spółka dokonywała Transakcji, był ostatecznym odbiorcą należności z tytułu Transakcji. W okresie, którego dotyczy niniejszy wniosek, między Spółką a Kontrahentami z ChRL nie istniały powiązania, o których mowa w art. 11 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343 ze zm., dalej: „Ustawa CIT”). Rokiem podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy. Spółka informuje również, że jej przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w 2016 r. równowartość 2 mln euro.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 24 stycznia 2018 r. Spółka wyjaśniła ponadto, że ani siedziby, ani miejsca zamieszkania, ani też zarządy kontrahentów, o których mowa we wniosku („kontrahenci z ChRL”) nie mieściły się w Makau – Specjalnym regionie Administracyjnym Chińskiej Republiki Ludowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka jest zobowiązana do sporządzenia dla Transakcji dokumentacji podatkowej, o której mowa w art. 9a ust. 1 Ustawy CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343 ze zm., dalej: „Ustawa CIT”), do sporządzenia dokumentacji podatkowej (dalej zwanej: „Dokumentacją”) zobowiązani są podatnicy dokonujący, bezpośrednio lub pośrednio, zapłaty należności na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, wynikających z transakcji lub innego zdarzenia ujętego w księgach rachunkowych, jeżeli łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza równowartość 20 000 euro. Zgodnie z art. 9a ust. 6 Ustawy CIT, wykaz krajów i terytoriów, stosujących szkodliwą konkurencję podatkową określany jest przez Ministra właściwego do spraw finansów publicznych w drodze rozporządzenia. Sporządzając wykaz krajów i terytoriów, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia w szczególności treść ustaleń w tym zakresie podjętych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). W 2017 r. obowiązywały dwa Rozporządzenia, w których zawarty został wykaz krajów i terytoriów, stosujących szkodliwą konkurencję podatkową. Początkowo obowiązywały przepisy Rozporządzenia 2015, a od 23 maja 2017 r. zaczęło obowiązywać Rozporządzenie 2017. W obu Rozporządzeniach wśród krajów i terytoriów, stosujących szkodliwą konkurencję podatkową wymieniony został Hongkong.

Obowiązek sporządzenia Dokumentacji obejmuje zatem transakcję, w związku z którą zapłata należności wynikająca z takiej transakcji dokonywana jest:

*   bezpośrednio lub
*   pośrednio

na rzecz podmiotu mającego

*   siedzibę lub
*   zarząd

na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, jeżeli łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca

*   z umowy lub
*   rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń

przekroczyła równowartość 20.000 euro.

Kluczowym z tych warunków jest dokonanie wypłaty należności - bezpośrednio lub pośrednio - na rzecz podmiotu, mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w kraju lub na terytorium stosującym szkodliwą konkurencję podatkową. Sformułowanie „na rzecz” oznacza, że - dla spełnienia odpowiedniego warunku - wspomniany powyżej podmiot musi być beneficjentem wypłaty należności, a należność ta musi być jego przysporzeniem. Wynika to z brzmienia art. 9a ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT, a także z celu wprowadzenia tego przepisu. Jego celem było zaś zobowiązanie podatników do dokładnego wyjaśnienia ekonomicznego sensu transakcji, które - potencjalnie - mogłyby prowadzić do przerzucania dochodów do krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową. Spółka jest zdania, że - niezależnie od przekroczenia progu 20.000 euro - dokonanie Transakcji nie prowadzi do powstania obowiązku sporządzenia Dokumentacji. Transakcja dokonywana jest bowiem z Kontrahentem z ChRL. Istotą Transakcji jest zakup przez Spółkę towarów handlowych. W związku z tym istotne jest to, kto jest sprzedawcą towarów handlowych. W przedmiotowej sprawie sprzedawcą jest Kontrahent z ChRL, który ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w Chińskiej Republice Ludowej, ale poza Hongkongiem. Bez wątpienia jednak to Kontrahent z ChRL jest sprzedawcą towaru kupowanego przez Spółkę i stroną dokonywanej Transakcji. Sam fakt posiadania przez niego rachunku bankowego w banku w Hongkongu nie powinien mieć żadnego wpływu na kwestie dotyczące sporządzania Dokumentacji. Wiąże się to z faktem, że - w świetle art. 9a ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT - obowiązek sporządzenia Dokumentacji powstaje tylko wtedy, gdy należności wypłacane są, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową. Wnioskując zatem a contrario, obowiązek sporządzenia Dokumentacji nie powstaje, jeżeli beneficjent należności - niezależnie od jej wartości - nie ma miejsca zamieszkania, siedziby ani zarządu w kraju lub na terytorium stosującym szkodliwą konkurencję podatkową. Sam fakt wpłaty należności na rachunek prowadzony przez bank prowadzący działalność na terytorium uznawanym za terytorium stosujące szkodliwą konkurencję podatkową nie powinien mieć znaczenia. W szczególności nie powinno budzić zastrzeżenia posiadanie przez Kontrahenta z ChRL konta bankowego w banku w Hongkongu. Hongkong od lat pełni bowiem rolę jednego ze światowych centrów finansowych. Miasto jest siedzibą wielu banków i instytucji finansowych. Pozostając światową metropolią, Hongkong pełni funkcję międzynarodowej platformy finansowej dla Chin. Podsumowując, w przedmiotowej sprawie najważniejsze jest to, że Kontrahenci z ChRL, którym należności wypłaca Spółka w związku z dokonywaniem Transakcji, nie mają miejsc zamieszkania, siedzib ani zarządów w krajach ani na terytoriach stosujących szkodliwą konkurencję podatkową. Jedyny związek Kontrahentów z ChRL z tymi krajami i terytoriami polega na tym, że posiadają oni rachunki bankowe, prowadzone przez banki w Hongkongu. Ustawodawca nie wiąże jednak obowiązku dokumentacyjnego z siedzibą banku, który obsługuje kontrahenta polskiego podatnika. Ustawowe przesłanki powstania tego obowiązku odnoszą się wyłącznie do położenia siedziby, miejsca zamieszkania oraz zarządu samego kontrahenta. W związku z tym Spółka stoi na stanowisku, że - w przypadku Transakcji - nie będą spełnione przesłanki, od których uzależniony został obowiązek sporządzenia Dokumentacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.