Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.192.2019.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-09
Teza: Opodatkowanie sprzedaży w drodze licytacji prawa użytkowania wieczystego działki nr 40/2 zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym.
Słowa kluczowe: działki; dłużnik; komornik; opodatkowanie; sprzedaż; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 kwietnia 2018 r. (data wpływu 31 maja 2019 r.), uzupełnionym pismem z 12 lipca 2019 r. (data wpływu 17 lipca 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży w drodze licytacji prawa użytkowania wieczystego działki nr 40/2, należącej do dłużników …, zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży w drodze licytacji prawa użytkowania wieczystego działki nr 40/2, należącej do dłużników …, zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym.

Złożony wniosek został uzupełniony pismem z 12 lipca 2019 r. (data wpływu 17 lipca 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z 2 lipca 2019 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.192.2019.1.MS.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest Komornikiem Sądowym i wykonując swoje obowiązki w dniu 18 listopada 2011 r. dokonał zajęcia nieruchomości należącej do dłużnika …., … o numerze KW …. Z posiadanej wiedzy oraz dokumentów wynika, że dłużnik w dniu 13 stycznia 1994 r. zawarł umowę kupna prawa użytkowania wieczystego wraz z budynkiem gospodarczym - kiosk.

W okresie od 1994 r. do 2000 r. budynek był rozbudowywany i z tego tytułu dłużnik dokonywał odliczeń VAT. Przez cały okres użytkowania nieruchomość była wykorzystywana gospodarczo. Według oświadczenia dłużnika …, do wyceny nieruchomości przez biegłego winien zostać doliczony podatek VAT. W momencie zakupu przedmiotowej nieruchomości dłużnik był czynnym podatnikiem VAT i jest nim do chwili obecnej.

W piśmie z 12 lipca 2019 r. Wnioskodawca odnosząc się do zakresu sprzedaży udzielił następujących odpowiedzi na zadane w tej kwestii pytania.

I.1.W jakiej części każdy z dłużników, tj. … i … są współwłaścicielami nieruchomości o nr KW … mającej być przedmiotem sprzedaży w drodze licytacji?

Ad. I.1. … i … - nabyli nieruchomość o numerze KW … na prawach wspólności ustawowej.

I.2. Ile działek dłużników ma być przedmiotem sprzedaży w drodze licytacji nieruchomości urządzonej w księdze wieczystej KW … (należy podać ich oznaczenie zgodnie z ewidencją gruntów)?

Ad. I.2. Przedmiotem sprzedaży na licytacji ma być jedna działka o nr 40/2.

I.3. Wskazanie, które z wymienionych działek są działkami zabudowanymi, a które niezabudowanymi. Należy się odnieść do każdej działki mającej być przedmiotem sprzedaży oddzielnie.

Ad. I.3. Działka 40/2 - jest zabudowana.

I.4. Wskazanie w odniesieniu do działek zabudowanych jakie budynki i budowle lub ich części są na każdej z działek posadowione.

Ad. I.4. Na działce 40/2 wybudowany jest budynek o funkcji handlowo-usługowej i powierzchni użytkowej 128,75 m2 oraz powierzchni zabudowy 96,00 m2 został wybudowany w 2001 r.

I.5. Jaki tytuł prawny do każdej ze wskazanych działek i ewentualnie posadowionych na nich budynków, budowli lub ich części posiada dłużnik (prawo własności, prawo użytkowania wieczystego, udział w prawie własności, udział w prawie użytkowania wieczystego)? Należy się odnieść do każdej działki i do każdego posadowionego się na nich budynku, budowli lub ich części mających być przedmiotem sprzedaży oddzielnie.

Ad. I.5. Dłużnik posiada prawo użytkowania wieczystego działki nr 40/2 zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym. Prawo użytkowania wieczystego do 7 stycznia 2091 r.

III.1 Z opisu sprawy wynika, że w momencie zakupu nieruchomości dłużnik był czynnym podatnikiem VAT i jest nim do chwili obecnej. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że dłużnikami są … i …. Proszę zatem o wskazanie dla każdego z dłużników oddzielnie czy dłużnicy prowadzili/prowadzą działalność gospodarczą? Jeżeli tak, to w jakim okresie i w jakim zakresie?

Ad.III.1. … i … prowadzili działalność gospodarczą od 1994 r. - kantor wymiany walut. Od 2001 r. … i … prowadzili działalność pod nazwą Firma „X” spółka cywilna.

III.2 Czy dłużnicy (należy się odnieść do każdego oddzielnie) są podatnikami podatku VAT czynnymi, jeśli tak, to z jakiego tytułu i od kiedy? Jeśli nie to w jakim okresie byli podatnikami VAT?

Ad.III.2. … według oświadczenia od 1994 r. jest czynnym podatnikiem VAT.

III.3 Czy nabycia dłużnicy dokonali od podmiotu, który działał dla tej transakcji w charakterze podatnika podatku VAT?

Ad.III.3. Nie.

III.4 Czy nabycie nieruchomości przez dłużników zostało udokumentowane fakturą VAT i na kogo wystawioną?

Ad.III.4. Wnioskodawca nie posiada wiedzy na ten temat.

III.5 Czy przy nabyciu działki/działek (wraz ze znajdującymi się na nich ewentualnie budynkami i budowlami) przysługiwało dłużnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego i czy dłużnicy odliczyli podatek naliczony, jeśli nie to dlaczego?

Ad.III.5. Według oświadczenia dłużnik … odliczył podatek należny.

III.6 W jakim celu dłużnicy nabyli wskazaną we wniosku nieruchomość?

Ad.III.6. W celu prowadzenia działalności gospodarczej.

III.7 Czy nieruchomość została wpisana do ewidencji środków trwałych któregoś z dłużników?

Ad.III.7. Wnioskodawca nie posiada wiedzy.

III.8 Jeśli przedmiotem sprzedaży będą działki niezabudowane, to należy wskazać (odrębnie dla każdej geodezyjnie wyodrębnionej działki:

1.  czy w momencie sprzedaży będą znajdowały się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i jeśli tak, to czy zgodnie z tym planem będą to działki przeznaczone pod zabudowę?
2.  czy w momencie sprzedaży będą obowiązywały dla nich decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i jeśli tak, to czy zgodnie z tymi decyzjami będą to działki przeznaczone pod zabudowę?

Ad.III.8. Nie dotyczy.

III.9. Jeśli przedmiotem sprzedaży będą działki zabudowane, to należy wskazać (odrębnie dla każdej geodezyjnie wyodrębnionej działki):

1.  Czy obiekty posadowione na działkach stanowią budynki i budowle lub ich części w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.) oraz budynki i obiekty inżynierii lądowej i wodnej w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.)? Należy wskazać symbole PKOB poszczególnych budynków i budowli, określone zgodnie z ww. rozporządzeniem. Ad.III.9.A. W „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta B.” teren działki o nr geodezyjnym 40/2 oznaczony jest symbolem U -usługi celu publicznego adoptowane lub do przekształcenia. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów i budynków działka nr 40/2 jako tereny mieszkaniowe oznaczenie użytków jako B.
2.  Czy budynki i budowle znajdujące się na działkach są trwale z gruntem związane? Ad.III.9.B. Tak.
3.  Jeżeli dłużnicy wybudowali jakieś budynki, budowle lub ich części na działkach mających być przedmiotem sprzedaży to czy przysługiwało im prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich wybudowaniem i czy dłużnicy z tego prawa skorzystali? Ad.III.9.C. Według oświadczenia dłużnikowi … przysługiwało prawo do odliczenia podatku należnego i skorzystał z tego prawa.
4.  Kiedy (proszę o podanie daty) wystąpiło pierwsze zajęcie (używanie) budynków i budowli lub ich części mających być przedmiotem sprzedaży dla potrzeb działalności gospodarczej dłużników (proszę wskazać odrębnie dla każdego z obiektów)? Ad.III.9.D. Pierwsze używanie budynku nastąpiło w 1994 r.
5.  Czy w odniesieniu do każdego odrębnego budynku i budowli (lub ich części) mających być przedmiotem sprzedaży dłużnicy ponosił wydatki na ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, jeżeli ponosili takie wydatki to proszę o wskazanie (należy wskazać odrębnie dla każdego z obiektów):
    1.  czy nakłady na to ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej budynku, budowli lub ich części? Ad.III.9.E.a). Tak.
    2.  kiedy ulepszenie to zostało oddane do użytkowania, jaka to była czynność? Ad.III.9.E.b). Od 2001 r. - według oświadczenia … rozbudowano budynek.
    3.  czy od tego ulepszenia dłużnikom przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego o podatek naliczony? Ad.III.9.E.c). Tak.
    4.  czy po ewentualnym ulepszeniu stanowiącym co najmniej 30% wartości początkowej budynek, budowla lub ich część był (była) wykorzystywany przez dłużników do wykonywania czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat? Ad.III.9.E.d). Tak.
    5.  czy po ewentualnym ulepszeniu budynek, budowla lub ich część był (była) przedmiotem najmu/dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze jeśli tak to w jakim okresie oraz czy w całości, czy w części (jakiej?)? Ad.III.9.E.e). Od 2001 r. do 2016 r.
    6.  jaki okres upłynie pomiędzy ewentualnym oddaniem w najem/dzierżawę lub innym „odpłatnym udostępnieniem” a sprzedażą ulepszonego budynku, budowli lub ich części , czy będzie to okres krótszy niż 2 lata? Ad.III.9.E.f). Okres dłuższy niż 2 lata.
6.  W jaki sposób i do jakich czynności w ramach działalności gospodarczej dłużnika były wykorzystywane mające być przedmiotem sprzedaży budynki i budowle lub ich części w całym okresie ich posiadania tj.:
    *   do czynności opodatkowanych podatkiem VAT,
    *   do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT,
    *   do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla każdej budowli lub jej części. Ad.III.9.F. Według oświadczenia dłużnika … budynek był wykorzystywany do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT.
7.  Czy działki i znajdujące się na nich budynki/budowle były przedmiotem najmu, dzierżawy (jakie pożytki dłużnik czerpał z tego tytułu)? (proszę podać odrębnie dla każdego z budynków, budowli lub ich części)? Ad.III.9.G. Budynek na działce 40/2 był przedmiotem najmu od 2014 r. do 2016 r. – Wnioskodawcy nie jest wiadomo jakie pożytki czerpał.
8.  Jeśli budowle i budynki były przedmiotem najmu, dzierżawy, to w jakim okresie (proszę o wskazanie daty zawarcia umowy w stosunku do danego obiektu budowlanego – czy od daty jej zawarcia upłynęło więcej niż 2 lata)? Ad.III.9.H. Upływał okres dłuższy niż 2 lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy obecnie sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w ramach licytacji komorniczej podlega opodatkowaniu podatkiem VAT czy też jest ona zwolniona z tego opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 24 czerwca 2017 r. poz.1221 z późn.zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż tej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U z 24 czerwca 2017 r. poz. 1221 z późn.zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy przez sprzedaż - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Wnioskodawca wskazał we wniosku, że przedmiotem sprzedaży w ramach prowadzonej przez niego licytacji ma być budynek handlowo-usługowy wraz z prawem użytkowania wieczystego działki nr 40/2 na której budynek ten jest posadowiony.

Zgodnie z zapisem art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 1186), przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Na podstawie art. 3 pkt 2 cyt. wyżej ustawy, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zatem wskazany we wniosku budynek handlowo-usługowy stanowi towar w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy a jego sprzedaż podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednocześnie wskazać należy, że w wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem (towarem – w rozumieniu ww. przepisu) na rzecz użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak właściciel. Zatem w świetle powołanego wyżej art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług odpłatne przeniesienie prawa użytkowania wieczystego gruntu również stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podstawowa stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do treści art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie zaś z art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. Zgodnie z art. 12 ust. 2 zdanie drugie ww. Dyrektywy państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”. Tym samym państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności, tj. przebudowy budynków.

W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

W świetle wykładni językowej, jak i celowościowej systemu VAT, w ocenie NSA, należy więc przyjąć, że jeżeli podatnik użytkował dany budynek, budowlę lub ich części i spełnia warunek korzystania z budynku, budowli lub ich części przez wymagany czas, to do sprzedaży prawa własności tego budynku, budowli lub ich części zastosowanie znajdzie fakultatywne zwolnienie przewidziane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług”.

Nadto w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16 Kozuba Premium Selection sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie TSUE stwierdził, że „artykuł 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak będące przedmiotem postępowania głównego, które uzależniają zwolnienie z podatku od wartości dodanej w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z którym pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu. Wskazane przepisy tejże dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one, aby takie przepisy krajowe uzależniały owo zwolnienie od warunku, zgodnie z którym w wypadku „ulepszenia” istniejącego budynku poniesione wydatki nie mogą przekroczyć 30% początkowej wartości tego budynku, o ile rzeczone pojęcie „ulepszenia” jest interpretowane w taki sam sposób jak pojęcie „przebudowy” zawarte w art. 12 ust. 2 dyrektywy 2006/112, to znaczy tak, że odnośny budynek powinien być przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia”.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny tych obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać w drodze licytacji należący do dłużnika budynek handlowo-usługowy oraz prawo użytkowania wieczystego działki nr 40/2 na której budynek ten jest posadowiony.

Dłużnik czynny od 1994 r. podatnik VAT na podstawie zawartej 13 stycznia 1994 r. umowy nabył prawo użytkowania wieczystego wskazanej działki wraz z posadowionym na niej budynkiem gospodarczym - kioskiem. Przedmiotowego nabycia dłużnik dokonał w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Dłużnikowi z tytułu przedmiotowego nabycia przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego i z tego prawa skorzystał. W okresie od 1994 r. do 2000 r. budynek posadowiony na działce nr 40/2 był rozbudowywany. Nakłady w tym zakresie poniesione przez dłużnika były wyższe niż 30% wartości początkowej tego budynku. Z tego tytułu przysługiwało dłużnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego i z tego prawa dłużnik również skorzystał. Budynek po dokonanej rozbudowie został oddany do użytkowania w 2011 r. Budynek przez cały okres użytkowania był wykorzystywany przez dłużnika do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. W tym w okresie od 2014 r. do 2016 roku budynek był przedmiotem najmu.

W świetle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w ramach licytacji komorniczej podlega opodatkowaniu podatkiem VAT czy też jest ona zwolniona z tego opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy przedmiotowej nieruchomości zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do budynku handlowo-usługowego miało miejsce pierwsze zasiedlenie. Należy podkreślić, że użyte w art. 2 pkt 14 ustawy sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” wskazuje na katalog czynności wymienionych w art. 5 ustawy, czyli dana czynność musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia – sformułowanej w art. 2 pkt 14 ustawy, należy stwierdzić, że dostawa budynku handlowo-usługowego, o którym mowa we wniosku, nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia.

W odniesieniu do budynku stwierdzić bowiem należy, że – jak wskazał Wnioskodawca – nabyty w 1994 r. budynek był przez dłużnika wykorzystywany do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Dłużnik ponosił (w okresie do 2000 r.) wydatki na ulepszenie budynku, które stanowiły ponad 30% jego wartości początkowej, a ulepszenie prowadziło do jego rozbudowy. Po ulepszeniu (rozbudowie) budynek handlowo usługowy był wykorzystywany do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. W okresie od 2014 r. do 2016 r. był udostępniany przez dłużnika innym osobom na podstawie umów cywilnoprawnych (najmu). W związku z powyższym, z uwagi na fakt, że po poniesieniu nakładów na ulepszenie, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynku handlowo-usługowego, został on oddany do użytkowania w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu (najem) i od tego momentu minęły ponad 2 lata, to w konsekwencji dostawa ww. budynku nie będzie odbywała się w ramach pierwszego zasiedlenia. Tym samym spełnione są warunki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z uwagi na to, że dostawa budynku handlowo-usługowego będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dalsza analiza prawa do zwolnienia tej dostawy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT stała się bezprzedmiotowa.

Konsekwentnie sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działki nr 40/2, na której posadowiony jest budynek handlowo-usługowy – stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy – będzie korzystać ze zwolnienia analogicznie jak sprzedaż ww. budynku.

Zatem dostawa prawa użytkowania wieczystego działki nr 40/2 zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym korzystać będzie ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.