Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.2.2025.1.TW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: Prawidłowość ustalenia kosztów uzyskania przychodów ze
zbycia akcji.
Słowa kluczowe: FIFO
LIFO
akcja-sprzedaż akcji
koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca (dalej: Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób
    fizycznych (dalej: PIT) zamieszkującym w Polsce oraz podlegającym nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Wnioskodawca jest akcjonariuszem spółki, wpisanej do rejestru przedsiębiorców KRS
    (dalej: Spółka), notowanej na Giełdzie Papierów Wartościowych.
    W latach 2017-2018 Wnioskodawca nabył znaczne ilości akcji Spółki (zarówno akcji
    imiennych uprzywilejowanych co do głosu, jak i akcji zwykłych na okaziciela), dzięki czemu
    stał się jednym z głównych akcjonariuszy Spółki. Przedmiotowe akcje zostały
    zarejestrowane na rachunku maklerskim Wnioskodawcy prowadzonym przez Biuro
    Maklerskie X SA. Wnioskodawca pełni zarazem od 2016 r. funkcję prezesa zarządu Spółki.
    W 2023 roku Wnioskodawca oraz trzy współpracujące z nim osoby (dalej: Pozostali
    Nabywcy), w tym dwaj inni główni akcjonariusze Spółki dysponujący istotnymi pakietami
    akcji, postanowili złożyć byłemu większościowemu akcjonariuszowi Spółki (dalej:
    Sprzedający) ofertę nabycia wszystkich pozostałych przysługujących mu akcji w Spółce. Z
    uwagi na osobistą znajomość Wnioskodawcy ze Sprzedającym Wnioskodawca prowadził
    ze Sprzedającym rozmowy na temat zbycia przez niego akcji także w imieniu Pozostałych
    Nabywców, którzy mieli dokonać zakupu akcji od Sprzedającego wraz z Wnioskodawcą.
    Strony uzgodniły cenę sprzedaży akcji oraz pozostałe warunki transakcji, przy czym
    jednym z warunków postawionych przez Sprzedającego było zbycie wszystkich
    posiadanych akcji na rzecz znanego mu osobiście Wnioskodawcy oraz w efekcie uzyskanie
    od Wnioskodawcy całości ceny sprzedaży i uproszczenie z perspektywy Sprzedającego
    procesu sprzedaży akcji. Wnioskodawca oraz Pozostali Nabywcy przystali na powyższy
    warunek oraz ustalili, że po nabyciu przez Wnioskodawcę wszystkich akcji Sprzedającego
    w Spółce część tych akcji zostanie zgodnie z poczynionymi przez nich uzgodnieniami
    sprzedana przez Wnioskodawcę Pozostałym Nabywcom.
    W wykonaniu powyższych ustaleń Wnioskodawca oraz Sprzedający zawarli w dniu 8
    grudnia 2023 roku umowę sprzedaży akcji, na podstawie której Wnioskodawca nabył od
    Sprzedającego:
    1) (...) akcji imiennych serii B od nr xx do nr xxx uprzywilejowanych co do głosu;
    2) (...) akcji imiennych serii C od nr xx do nr xxx uprzywilejowanych co do głosu;
    3) (...) akcji zwykłych na okaziciela.
    Zgodnie z umową sprzedaży przeniesienie akcji Sprzedającego na rzecz Wnioskodawcy
    nastąpiło na rachunek maklerski Wnioskodawcy prowadzony przez Biuro Maklerskie X SA,
    to jest ten sam rachunek maklerski, na którym zdeponowane były akcje Spółki nabyte
    przez Wnioskodawcę w latach ubiegłych, w tym w latach 2017-2018.
    Tego samego dnia 8 grudnia 2023 roku Wnioskodawca zawarł trzy umowy przedwstępne
    sprzedaży akcji, każdą z jednym z Pozostałych Nabywców, na podstawie których
    zobowiązał się do zbycia na rzecz Pozostałych Nabywców akcji w Spółce. Dwie z trzech
    umów przedwstępnych dotyczyły sprzedaży wyłącznie uprzywilejowanych akcji imiennych
    serii B o tych samych numerach, co akcje nabyte przez Wnioskodawcę od Sprzedającego.
    Jedna umowa przedwstępna dotyczyła zarówno akcji imiennych serii B o tych samych
    numerach, co akcje nabyte przez Wnioskodawcę od Sprzedającego, jak i (...) akcji zwykłych
    na okaziciela, przy czym w umowie przedwstępnej wskazano, że są to akcje „nabyte w
    transakcji pakietowej w dniu 8.12.2023”.
    W związku z faktem, że Wnioskodawca był zgodnie z umową sprzedaży zawartą ze
    Sprzedającym zobowiązany do samodzielnej zapłaty na rzecz Sprzedającego całości ceny
    sprzedaży akcji, Pozostali Nabywcy uiścili na podstawie umów przedwstępnych na rzecz
    Wnioskodawcy wysokie zadatki o wartości ok. 85%-90% ceny sprzedaży akcji, które miały
    zostać przez nich nabyte od Wnioskodawcy.

    W wykonaniu wyżej opisanych umów przedwstępnych z dnia 8 grudnia 2023 roku
    Wnioskodawca zawarł w dniu 4 stycznia 2024 r. z każdym z Pozostałych Nabywców
    umowę sprzedaży akcji, na podstawie której zbył akcje zgodnie z ustaleniami dokonanymi
    przed zawarciem ze Sprzedającym umowy sprzedaży z dnia 8 grudnia 2023 roku.
    W dniu 4 czerwca 2024 r. Wnioskodawca skontaktował się drogą mailową z Biurem
    Maklerskim X SA, wskazując na potrzeby informacji PIT-8C, że na podstawie umów
    sprzedaży z dnia 4 stycznia 2024 r. zbył akcje zakupione w grudniu 2023 r. W odpowiedzi
    na wiadomość Wnioskodawcy pracownik biura maklerskiego odpisał:
    Biuro maklerskie informacje PIT-8C przygotowuje zgodnie z zapisami w ustawie o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, obliczenia są przygotowywane według zasady FIFO.
    Natomiast Pan jako klient, na podstawie wiedzy i posiadanych dokumentów może w inny
    sposób rozliczyć się w deklaracji PIT-38.
    PIT-8C nie jest dokumentem, który określa wysokość zobowiązań podatkowych właściciela
    rachunku. Jest tylko i wyłącznie informacją, w ścisłym tego słowa znaczeniu.
    W 2025 r. Biuro Maklerskie X SA przekazało Wnioskodawcy informację PIT-8C za rok 2024,
    w której do przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych (akcji Spółki zbytych
    na podstawie umów sprzedaży z dnia 4 stycznia 2024 r.) przypisane zostały koszty
    uzyskania przychodu równe wydatkom poniesionym przez Wnioskodawcę na zakup
    najwcześniej nabytych przez niego akcji Spółki zapisanych na rachunku maklerskim w
    Biurze Maklerskim X SA.
    Wydatki Wnioskodawcy na nabycie akcji kupionych od Sprzedającego na podstawie
    umowy sprzedaży z dnia 8 grudnia 2023 r. nie zostały zaliczone w jakiejkolwiek formie do
    kosztów uzyskania przychodów.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu ze zbycia akcji Spółki
    dokonanego na podstawie umów sprzedaży zawartych z Pozostałymi Nabywcami w dniu 4
    stycznia 2024 roku wydatki na nabycie akcji poniesione na podstawie umowy sprzedaży
    akcji zawartej ze Sprzedającym w dniu 8 grudnia 2023 roku, czy też w celu ustalenia
    dochodu z odpłatnego zbycia akcji na podstawie umów z dnia 4 stycznia 2024 roku
    Wnioskodawca jest zobowiązany zastosować tzw. zasadę FIFO (pierwsze weszło, pierwsze
    wyszło) wynikającą z art. 24 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że może zaliczyć do koszt w uzyskania przychodu ze
    zbycia akcji Spółki dokonanego na podstawie umów sprzedaży zawartych z Pozostałymi
    Nabywcami w dniu 4 stycznia 2024 roku wydatki na nabycie akcji poniesione na podstawie
    umowy sprzedaży akcji zawartej ze Sprzedającym w dniu 8 grudnia 2023 roku oraz nie jest
    zobowiązany do zastosowania w tej sprawie zasady FIFO.
    Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych odpłatnego zbycia
    akcji są uregulowane przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.).
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. w zw. z art.
    17 ust. 1 pkt 6 lit. a tej ustawy przychody z odpłatnego zbycia akcji zaliczane są do
    przychodów z kapitałów pieniężnych. Przychody te podlegają opodatkowaniu według
    zasad unormowanych w art. 30b ustawy. Przepis art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi, że od
    dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych
    instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z
    odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład
    niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek
    dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. Z przepisu tego wynika, że podstawę
    opodatkowania z tytułu odpłatnego zbycia akcji stanowi dochód. Natomiast zasady

    ustalenia tego dochodu zostały unormowane w art. 30b ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. Przepis ten
    stanowi, że dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów
    uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania
    przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1 g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38,
    z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14, – osiągnięta w roku podatkowym.
    Kwestię ustalania wysokości kosztów uzyskania przychodów z tytułu zbycia papierów
    wartościowych oraz momentu rozliczania tych kosztów w czasie reguluje przede
    wszystkim przywołany w art. 30b ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. przepis art. 23 ust. 1 pkt 38 tej
    ustawy. Stanowi on, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na
    objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów
    wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach
    kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia
    tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta
    papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w
    funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.
    Natomiast art. 24 ust. 10 u.p.d.o.f. stanowi: Jeżeli podatnik dokonuje odpłatnego zbycia
    papierów wartościowych nabytych po różnych cenach i nie jest możliwe określenie ceny
    nabycia zbywanych papierów wartościowych, przy ustalaniu dochodu z takiego zbycia
    stosuje się zasadę, że każdorazowo zbycie dotyczy kolejno papierów wartościowych
    nabytych najwcześniej. Zasadę, o której mowa w zdaniu pierwszym, stosuje się odrębnie
    dla każdego rachunku papierów wartościowych. Wynikająca z tego przepisu metoda
    ustalania kosztów uzyskania przychodu jest określana mianem „zasady FIFO” („first in -
    first out”).
    Z rozpatrywanych łącznie przepisów art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. oraz art. 24 ust. 10 tej
    ustawy wynika, że kosztem uzyskania przychodu ze zbycia akcji jest wydatek poniesiony
    na nabycie akcji, przy czym wydatek ten nie jest uznawany za koszt uzyskania przychodu
    w momencie jego poniesienia, lecz dopiero w momencie zbycia akcji. Co do zasady
    dochód uzyskany przez podatnika w związku z transakcją zbycia akcji ustala się zatem
    poprzez pomniejszenie przychodów uzyskanych ze zbycia o wydatki poniesione przez
    podatnika na nabycie tych konkretnych akcji. Jedynie w sytuacji, w której zgodnie z
    literalnym brzmieniem art. 24 ust. 10 u.p.d.o.f. nie jest możliwe określenie ceny nabycia
    zbywanych papierów wartościowych, należy zastosować zasadę FIFO oraz przyjąć, że
    zbycie dotyczyło kolejno papierów wartościowych nabytych najwcześniej.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy zasada FIFO nie ma zastosowania w
    opisanym stanie faktycznym, gdyż z okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że
    Wnioskodawca sprzedał na podstawie umów sprzedaży zawartych z Pozostałymi
    Nabywcami w dniu 4 stycznia 2024 roku akcje nabyte od Sprzedającego w grudniu 2023 r.,
    a zatem jest możliwe określenie ceny nabycia akcji zbytych przez Wnioskodawcę na
    podstawie tych umów.
    Akcje kupione przez Wnioskodawcę od Sprzedającego zostały częściowo nabyte w celu ich
    odsprzedaży na rzecz Pozostałych Nabywców, na co wskazuje treść umów
    przedwstępnych zawartych przez Wnioskodawcę z Pozostałymi Nabywcami w dniu
    zawarcia umowy ze Sprzedającym oraz zawartych w ich wykonaniu przyrzeczonych umów
    sprzedaży. W odniesieniu do uprzywilejowanych akcji imiennych w umowach
    przedwstępnych wskazane zostały ich numery oraz seria tożsame z numerami i serią
    podanymi w umowie zawartej przez Wnioskodawcą ze Sprzedającym. W odniesieniu do
    akcji zwykłych na okaziciela wskazano datę ich nabycia przez Wnioskodawcę od
    Sprzedającego. Ponadto, w celu sfinansowania transakcji zakupu akcji od Sprzedającego
    Wnioskodawca otrzymał od Pozostałych Nabywców na podstawie umów przedwstępnych
    wysokie zadatki.
    Reasumując, z ogółu okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca sprzedał w styczniu
    2024 r. akcje Spółki kupione w grudniu 2023 r. od Sprzedającego. W tej sytuacji zasada
    FIFO nie ma zastosowania, gdyż prymat należy przyznać nadrzędnej zasadzie ustalenia

    faktycznego kosztu nabycia konkretnych papierów wartościowych stanowiących
    przedmiot sprzedaży.
    Wnioskodawca wskazuje, że powyższy pogląd jest spójny ze stanowiskiem aprobowanym
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych
    przepisów prawa podatkowego wydanych na wniosek innych podatników.
    W interpretacji z dnia 11 maja 2018 r., znak 0113-KDIPT2-3.4011.183.2018.1.AC, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym:
    (...) opisana powyżej zasada FIFO dotyczy przypadków, w których podatnik nabywał
    papiery wartościowe po różnych cenach, a na moment zbycia nie jest w stanie określić po
    jakiej cenie nabył sprzedawany (konkretny) papier wartościowy. A contrario nie powinna
    być ona stosowana w tych sytuacjach, gdy podatnik potrafi do pakietu sprzedawanych
    akcji przypisać rzeczywisty koszt nabycia tych papierów wartościowych.
    W interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia 2017 r., znak 1462-IPPB2.4511.675.2016.2.
    MK. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej analogicznie wskazał, że treść (...) art. 24 ust.
    10 ustawy oznacza, że w powołanym przepisie ustawodawca wskazał metodę FIFO jako
    zasadę postępowania jedynie w przypadku braku możliwości identyfikacji nabywanych i
    zbywanych papierów wartościowych, a zatem jeżeli jest możliwa identyfikacja, dochód do
    opodatkowania z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych winien być ustalony
    zgodnie z zasadą wskazaną w art. 30b ust. 2 pkt 1 ustawy – tylko taki sposób
    postępowania daje gwarancję ustalenia dochodu do opodatkowania w prawidłowej
    wysokości.
    W ocenie Wnioskodawcy powyższe argumenty przemawiają za prawidłowością
    stanowiska, zgodnie z którym w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca nie jest
    zobligowany do ustalenia kosztów uzyskania przychodu na podstawie informacji PIT-8C
    wystawionej przez dom maklerski zgodnie z zasadą FIFO i może zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodu ze zbycia akcji Spółki dokonanego na podstawie umów sprzedaży
    zawartych z Pozostałymi Nabywcami w dniu 4 stycznia 2024 roku wydatki na nabycie akcji
    poniesione na podstawie umowy sprzedaży akcji zawartej ze Sprzedającym w dniu 8
    grudnia 2023 roku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.