Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.238.2025.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-26
Teza: Dotyczy możliwości skorzystania z art. 18da uCIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty kwalifikowane
strata
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18da-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18da-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce i podlega
    w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawca jest spółką,
    która w przeważającym zakresie prowadzi działalność obejmującą produkcję (...).
    Wnioskodawca funkcjonuje na podstawie umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
    zawartej aktem notarialnym rep. (...) (dalej jako „Umowa Spółki”).
    Wnioskodawca został zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu 30 listopada
    2021 r.
    Zgodnie z § 23 Umowy Spółki, rokiem obrotowym Spółki jest rok kalendarzowy, z tym że
    pierwszy rok obrotowy Spółki kończy się trzydziestego pierwszego grudnia dwa tysiące
    dwudziestego drugiego roku (31 grudnia 2022 r.). Na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    278 ze zm., dalej jako: „ustawa o CIT”) pierwszy rok podatkowy Wnioskodawcy trwał od 29
    listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadził działalność
    badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy. Wnioskodawca nie posiadał
    statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja
    2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2021 r. poz.
    706 oraz z 2022 r. poz. 1079). W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej
    Wnioskodawca ponosił koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o
    CIT. Koszty kwalifikowane nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie.
    W zeznaniu za rok podatkowy trwający od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r.
    Wnioskodawca odliczył od podstawy opodatkowania koszty kwalifikowane, które poniósł
    w tym okresie. Dochód Wnioskodawcy za ten okres był mniejszy niż kwota
    przysługującego mu odliczenia. Wnioskodawca w zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy
    trwający od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r. w rubryce „Kwota przysługująca
    podatnikowi na podstawie art. 18da ust. 1 i 2 ustawy” wskazał kwotę odliczenia, która
    przekraczała kwotę dochodu.
    Wnioskodawca również w kolejnym roku podatkowym, tj. za okres od 1 stycznia 2023 r. do
    31 stycznia 2023 r. poniósł stratę podatkową. W tym roku podatkowym Wnioskodawca
    również prowadził działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26
    ustawy o CIT oraz ponosił koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o
    CIT. Wnioskodawca, na podstawie art. 18da ust. 2 ustawy o CIT, skorzystał ze zwrotu
    kwoty odpowiadającej iloczynowi nieodliczonego na podstawie art. 18d ust. 1 odliczenia i
    stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1 obowiązującej Wnioskodawcę w tym roku
    podatkowym.
    W roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. Wnioskodawca
    poniósł stratę podatkową.
    Następnie w dniu 1 lutego 2025 r. odbyło się Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników
    Wnioskodawcy. Jedyny wspólnik Wnioskodawcy na wspomnianym Nadzwyczajnym
    Zgromadzeniu Wspólników podjął uchwałę nr (...)/2025 w przedmiocie rozwiązania
    Wnioskodawcy. Zgodnie ze wspomnianą uchwałą, na podstawie art. 270 Kodeksu spółek
    handlowych, postanowiono o rozwiązaniu Wnioskodawcy z dniem 1 lutego 2025 r.
    Uchwała została zaprotokołowana aktem notarialnym rep. (...), z 1 lutego 2025 r., przede
    notariuszem (...).

    Według art. 274 §1 Kodeksu spółek handlowych, otwarcie likwidacji następuje z dniem
    powzięcia przez wspólników uchwały o rozwiązaniu spółki. Zatem, otwarcie likwidacji
    Wnioskodawcy nastąpiło z dniem 1 lutego 2025 r.
    Pytania
    Czy Wnioskodawca w związku z otwarciem likwidacji w dniu 1 lutego 2025 r. jest
    zobowiązany, na podstawie art. 18da ust. 5 ustawy o CIT, do zwrotu kwoty otrzymanej
    oraz wykazanej w zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy trwający od 29 listopada 2021 r. do 31
    grudnia 2022 r., przysługującej Wnioskodawcy na podstawie art. 18da ust. 1 ustawy o CIT,
    tj. kwoty odpowiadającej iloczynowi nieodliczonego na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o
    CIT, odliczenia i stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, obowiązującej w
    tym roku podatkowym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Według Wnioskodawcy, nie jest on zobowiązany w związku z otwarciem likwidacji w dniu 1
    lutego 2025 r. do zwrotu kwoty otrzymanej oraz wykazanej w zeznaniu CIT-8 za rok
    podatkowy trwający od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r., przysługującej
    Wnioskodawcy na podstawie art. 18da ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 18da ust. 1 ustawy o CIT podatnikowi, który w roku rozpoczęcia
    prowadzenia działalności poniósł stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty
    przysługującego za ten rok odliczenia określonego w art. 18d ust. 1, przysługuje kwota
    odpowiadająca iloczynowi nieodliczonego na podstawie art. 18d ust. 1 odliczenia i stawki
    podatku określonej w art. 19 ust. 1 obowiązującej tego podatnika w danym roku
    podatkowym.
    Według art. 18da ust. 5 ustawy o CIT, podatnik jest obowiązany do zwrotu wykazanej w
    zeznaniu kwoty przysługującej mu na podstawie ust. 1 lub 2, jeżeli przed upływem trzech
    lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego, za który złożył to zeznanie, zostanie
    postawiony w stan upadłości lub likwidacji.
    Zgodnie z art. 18da ust. 5a w razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5,
    podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym mowa w art. 27, składanym za rok
    podatkowy, w którym wystąpiły te okoliczności, do zwiększenia podatku o kwotę zwrotu, a
    w razie wystąpienia nadpłaty - do jej zmniejszenia o tę kwotę.
    Zatem podatnik jest zobowiązany do zwrotu kwoty przysługującej mu oraz otrzymanej na
    podstawie art. 18da ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli zostanie on postawiony w stan likwidacji
    przed upływem trzech lat podatkowych licząc od końca roku podatkowego, za który złożył
    zeznanie podatkowe, w którym wykazał kwotę przysługującą mu na podstawie art. 18da
    ust. 1 ustawy o CIT.
    W przypadku Wnioskodawcy kwota, o której mowa w art. 18da ust. 1 została wykazana w
    zeznaniu podatkowym za okres od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r. Zatem
    obowiązek zwrotu wykazanej kwoty nie nastąpi, jeżeli minęły 3 lata podatkowe od końca
    roku 2022 do dnia otwarcia likwidacji.
    Według art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek
    zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez
    podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia
    miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia
    zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się
    okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku
    podatkowego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej jako: „ustawa o rachunkowości”), księgi rachunkowe

    zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3-3d, na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki
    w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości - nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia
    zaistnienia tych zdarzeń.
    Natomiast według art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o rachunkowości, księgi rachunkowe otwiera
    się, z zastrzeżeniem ust. 3, na dzień rozpoczęcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości - w
    ciągu 15 dni od dnia zaistnienia tych zdarzeń.
    Zgodnie z 274 §1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej jako: „Kodeks spółek handlowych”), otwarcie likwidacji
    następuje z dniem uprawomocnienia się orzeczenia o rozwiązaniu spółki przez sąd,
    powzięcia przez wspólników uchwały o rozwiązaniu spółki lub zaistnienia innej przyczyny
    jej rozwiązania.
    Zgodnie z powołanymi przepisami otwarcie likwidacji nastąpiło 1 lutego 2025 r.
    Dodatkowo, otwarcie likwidacji spowodowało, że na dzień poprzedzający dzień
    postawienia jednostki w stan likwidacji Wnioskodawca musiał zamknąć księgi
    rachunkowe. Zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, w związku z zamknięciem ksiąg
    rachunkowych również zakończył się rok podatkowy, który trwał od 1 stycznia 2025 roku
    do 31 stycznia 2025 r.
    Zatem u Wnioskodawcy lata podatkowe kształtowały się następująco:
    - pierwszy rok podatkowy trwający od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r.,
    - drugi rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r.,
    - trzeci rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.,
    - czwarty rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2025 r. do 31 stycznia 2025 r.,
    - piąty rok podatkowy trwający od 1 lutego 2025 r.
    Wnioskodawca otrzymał kwotę na podstawie art. 18da ust. 1 ustawy o CIT, za pierwszy rok
    podatkowy trwający od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r. Zgodnie z powołanym
    przepisem art. 18da ust. 5 ustawy o CIT, obowiązek zwrotu kwoty przysługującej na
    podstawie art. 18da ust. 1 wystąpiłby, jeżeli przed upływem 3 lat podatkowych, licząc od
    końca roku podatkowego, za który złożono zeznanie, Wnioskodawca zostałby postawiony
    w stan likwidacji.
    Wspomniane 3 lata podatkowe, licząc od końca roku podatkowego, za który złożono
    zeznanie (koniec 2022 r.) to następujące lata podatkowe Wnioskodawcy:
    - drugi rok podatkowy Wnioskodawcy trwający od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r.,
    - trzeci rok podatkowy Wnioskodawcy trwający od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.,
    - czwarty rok podatkowy Wnioskodawcy trwający od 1 stycznia 2025 r. do 31 stycznia 2025
      r.
    Wnioskodawca został postawiony w stan likwidacji w dniu 1 lutego 2025 r., zatem w
    piątym roku podatkowym Wnioskodawcy trwającym od 1 lutego 2025 r.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w sytuacji Wnioskodawcy nie zaszły
    okoliczności, o których mowa w art. 18da ust. 5, gdyż postawienie Wnioskodawcy w stan
    likwidacji nie nastąpiło przed upływem 3 lat podatkowych od końca 2022 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 18da ust. 1 ustawy o CIT:
      podatnikowi, który w roku rozpoczęcia prowadzenia działalności poniósł stratę albo
      osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego za ten rok odliczenia określonego
      w art. 18d ust. 1, przysługuje kwota odpowiadająca iloczynowi nieodliczonego na
      podstawie art. 18d ust. 1 odliczenia i stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1
      obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.
    W myśl art. 18da ust. 2 ustawy o CIT:
      przepis ust. 1 stosuje się również w roku podatkowym następującym bezpośrednio
      po roku rozpoczęcia działalności, jeżeli w tym roku podatnik, o którym mowa w ust.
      1, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
    Zgodnie z art. 18da ust. 5 ustawy o CIT:
      podatnik jest obowiązany do zwrotu wykazanej w zeznaniu kwoty przysługującej mu
      na podstawie ust. 1 lub 2, jeżeli przed upływem trzech lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego, za który złożył to zeznanie, zostanie postawiony w stan
      upadłości lub likwidacji.
    W myśl art. 18da ust. 5a ustawy o CIT:
      w razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany
      w zeznaniu, o którym mowa w art. 27, składanym za rok podatkowy, w którym
      wystąpiły te okoliczności, do zwiększenia podatku o kwotę zwrotu, a w razie
      wystąpienia nadpłaty - do jej zmniejszenia o tę kwotę.
    Tym samym, podatnik jest zobowiązany do zwrotu kwoty przysługującej mu oraz
    otrzymanej na podstawie art. 18da ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli zostanie on postawiony w
    stan likwidacji przed upływem trzech lat podatkowych licząc od końca roku podatkowego,
    za który złożył zeznanie podatkowe, w którym wykazał kwotę przysługującą mu na
    podstawie art. 18da ust. 1 ustawy o CIT.
    Jak zostało zawarte we wniosku, Państwa rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy, z tym
    że pierwszy rok obrotowy kończy się 31 grudnia 2022 r. Państwa pierwszy rok podatkowy
    trwał od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej prowadziliście Państwo działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w
    art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. W zeznaniu za rok podatkowy trwający od 29 listopada 2021 r.
    do 31 grudnia 2022 r. odliczyliście Państwo od podstawy opodatkowania koszty
    kwalifikowane, które ponieśliście Państwo w tym okresie. Państwa dochód za ten okres był
    mniejszy niż kwota przysługującego Państwu odliczenia. W zeznaniu CIT-8 za rok
    podatkowy trwający od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r. w rubryce „Kwota
    przysługująca podatnikowi na podstawie art. 18da ust. 1 i 2 ustawy” wskazaliście Państwo
    kwotę odliczenia, która przekraczała kwotę dochodu. Również w kolejnym roku
    podatkowym, tj. za okres od 1 stycznia 2023 r. do 31 stycznia 2023 r. ponieśliście Państwo
    stratę podatkową. W tym roku podatkowym również prowadziliście Państwo działalność
    badawczo-rozwojową oraz ponieśliście koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d
    ust. 1 ustawy o CIT. Na podstawie art. 18da ust. 2 ustawy o CIT, skorzystaliście Państwo ze
    zwrotu kwoty odpowiadającej iloczynowi nieodliczonego na podstawie art. 18d ust. 1
    odliczenia i stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1 obowiązującej Państwa w tym roku
    podatkowym. W roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.

    ponieśliście Państwo stratę podatkową. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników
    Wnioskodawcy, uchwałą postanowiło o rozwiązaniu Wnioskodawcy z dniem 1 lutego 2025
    r.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy w związku z otwarciem likwidacji w
    dniu 1 lutego 2025 r. są Państwo zobowiązani, na podstawie art. 18da ust. 5 ustawy o CIT,
    do zwrotu kwoty otrzymanej oraz wykazanej w zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy trwający
    od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r., przysługującej Państwu na podstawie art.
    18da ust. 1 ustawy o CIT, tj. kwoty odpowiadającej iloczynowi nieodliczonego na
    podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, odliczenia i stawki podatku określonej w art. 19
    ust. 1 ustawy o CIT, obowiązującej w tym roku podatkowym.
    W myśl art. 8 ust. 6 ustawy o CIT:
      jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych
      (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku
      podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca
      następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia
      ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres
      od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku
      podatkowego.
    Wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej jako: „ustawa o rachunkowości”):
      księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3-3d na dzień poprzedzający
      dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości, nie później
      niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia tych zdarzeń.
    Natomiast według art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o rachunkowości:
      księgi rachunkowe otwiera się, z zastrzeżeniem ust. 3 na dzień rozpoczęcia likwidacji
      lub ogłoszenia upadłości w ciągu 15 dni od dnia zaistnienia tych zdarzeń.
    Zgodnie z 274 §1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 18 ze zm.):
      otwarcie likwidacji następuje z dniem uprawomocnienia się orzeczenia o
      rozwiązaniu spółki przez sąd, powzięcia przez wspólników uchwały o rozwiązaniu
      spółki lub zaistnienia innej przyczyny jej rozwiązania.
    Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, wskazać należy, że
    w przypadku podjęcia przez Zgromadzenie Wspólników Wnioskodawcy uchwały o
    rozwiązaniu Spółki, na dzień poprzedzający otwarcie likwidacji będziecie Państwo
    zobowiązani do zaniknięcia ksiąg rachunkowych oraz następnie otwarcia ksiąg zgodnie z
    art. 12 ust. 1 pkt 5 oraz ust. 2 pkt 6 ustawy o rachunkowości. Mianowicie będziecie
    Państwo zobowiązani do zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień poprzedzający
    postawienie Państwa w stan likwidacji, a następnie do ich otwarcia na dzień rozpoczęcia
    likwidacji — tj. na dzień podjęcia przez Zgromadzenie Wspólników uchwały o rozwiązaniu
    Spółki i otwarciu jej likwidacji.
    Obowiązek taki nastąpi również wówczas, gdy otwarcie likwidacji Państwa Spółki nastąpi
    przed zakończeniem obecnego roku obrotowego i podatkowego (trwającego od 1 stycznia
    do 31 grudnia 2025 r.) — tj. przed 31 grudnia 2025 r. Jednocześnie, z uwagi na treść art. 8
    ust. 6 ustawy o CIT, powyższe zdarzenia będą powodować zakończenie obecnego roku
    podatkowego Państwa Spółki na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych (zgodnie z art. 12
    ust. 2 pkt 6 ustawy rachunkowości), który trwał od 1 stycznia 2025 r. do 31 stycznia 2025 r.
    oraz rozpoczęcie nowego roku podatkowego w dniu otwarcia ksiąg, w związku z
    otwarciem likwidacji (otwarcie ksiąg rachunkowych), tj. 1 lutego 2025 r.
    Zgodnie z treścią wniosku, za pierwszy rok podatkowy trwający od 29 listopada 2021 r. do
    31 grudnia 2022 r., na podstawie art. 18da ust. 1 ustawy o CIT, otrzymaliście Państwo
    kwotę odpowiadającą iloczynowi nieodliczonego na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o

    CIT, odliczenia i stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1 obowiązującej tego podatnika w
    danym roku podatkowym.
    W myśl powołanego powyżej art. 18da ust. 5 ustawy o CIT, obowiązek zwrotu kwoty
    przysługującej na podstawie art. 18da ust. 1 ustawy o CIT wystąpiłby, jeżeli przed upływem
    3 lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego, za który złożono zeznanie, Spółka
    zostałaby postawiona w stan likwidacji. W Państwa przypadku kwota, o której mowa w art.
    18da ust. 1 ustawy o CIT, została wykazana w zeznaniu podatkowym za okres od 29
    listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r. Zatem, obowiązek zwrotu wykazanej kwoty nie
    nastąpi, jeżeli minęły 3 lata podatkowe od końca roku 2022 do dnia otwarcia likwidacji.
    Jak wynika z opisu sprawy, w Państwa przypadku lata podatkowe kształtowały się
    następująco:
    - pierwszy rok podatkowy trwający od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r.,
    - drugi rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r.,
    - trzeci rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.,
    - czwarty rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2025 r. do 31 stycznia 2025 r.,
    - piąty rok podatkowy trwający od 1 lutego 2025 r.
    Zatem, zgodzić się należy z Państwem, że w Państwa sytuacji nie zaszły okoliczności, o
    których mowa w art. 18da ust. 5 ustawy o CIT, gdyż postawienie Państwa Spółki w stan
    likwidacji nie nastąpiło przed upływem 3 lat podatkowych od końca 2022 r.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w związku z otwarciem
    likwidacji w dniu 1 lutego 2025 r. jest zobowiązany, na podstawie art. 18da ust. 5 ustawy o
    CIT, do zwrotu kwoty otrzymanej oraz wykazanej w zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy
    trwający od 29 listopada 2021 r. do 31 grudnia 2022 r., przysługującej Wnioskodawcy na
    podstawie art. 18da ust. 1 ustawy o CIT, tj. kwoty odpowiadającej iloczynowi
    nieodliczonego na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, odliczenia i stawki podatku
    określonej w art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, obowiązującej w tym roku podatkowym, uznałem
    za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.