Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.704.2024.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Skutki podatkowe zbycia na podstawie umowy cesji praw partycypacyjnych do lokalu mieszkalnego znajdującego się w zasobach Towarzystwa Budownictwa Społecznego.
Słowa kluczowe: cesja; mieszkanie; ruchomości; towarzystwo-Towarzystwo Budownictwa Społecznego (TBS)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. d; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 18; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z dnia 6 lutego 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(po uzupełnieniu wniosku)
    Opis zdarzenia przyszłego nr 1
    Wnioskodawczyni jest osobą prywatną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium RP w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie
    prowadzi działalności gospodarczej, rozlicza się z podatku PIT corocznie, w deklaracji PIT-
    37 wspólnie z małżonkiem (także nieprowadzącym działalności gospodarczej). Wspólnie
    zamieszkują w wynajętym od TBS mieszkaniu.
    Formalnie Wnioskodawczyni wynajmuje od 2009 r. z zasobów TBS lokal mieszkalny będąc
    jednocześnie partycypantem i najemcą. Zgodnie z umową o partycypację zawartą z TBS, w
    dniu zwrotu kwota partycypacji powinna odpowiadać kwocie stanowiącej odsetek
    aktualnej wartości odtworzeniowej lokalu równy udziałowi wniesionemu przez
    partycypującego do Towarzystwa Budownictwa Społecznego.
    Wnioskodawczyni opłaciła na podstawie umowy partycypacyjnej zawartej z TBS w 2008 r.
    partycypację ustaloną jako udział w realizacji mieszkania, tj. w kwocie ... oraz wpłaciła
    kaucję z tytułu zabezpieczenia należności czynszowych.
    Zgodnie z Regulaminem przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umowy
    partycypacji przyjętym przez TBS, po wyrażeniu zgody przez TBS na przeniesienia praw i
    obowiązków z umowy partycypacji w kosztach budowy lokalu mieszkalnego,
    dotychczasowy partycypant i przyszły partycypant – najemca (tj. zbywający i nabywający)
    obowiązani są zawrzeć umowę cesji praw i obowiązków wynikających z umowy o
    partycypację w kosztach budowy lokalu mieszkalnego lub umowę darowizny, a następnie
    poinformować TBS o przeniesieniu praw i obowiązków z umowy o partycypację z
    dostarczeniem umowy (której egzemplarz winien zawierać urzędowe poświadczenie daty
    jej zawarcia, umieszczone przez Urząd Skarbowy).
    Wnioskodawczyni zamierza, za zgodą TBS, dokonać odpłatnej cesji praw do partycypacji
    na inną osobę za kwotę wyliczoną przez TBS, opowiadającą wartości partycypacji po jej
    waloryzacji.
    W tym celu dnia 7 stycznia 2025 r. Wnioskodawczyni wystąpiła do TBS o wyliczenie kwoty
    partycypacji, zgodnie z zawartą z TBS umową informując, że ww. kwota będzie podstawą
    ustalenia kwoty odstępnego w przypadku wyrażenia zgody przez Zarząd TBS na
    przeniesienie praw i obowiązków z umowy partycypacyjnej na inną osobę.
    W odpowiedzi na to pismo, Zarząd TBS w dniu 14 stycznia 2025 r. wystawił
    Wnioskodawczyni „Zaświadczenie” informujące, że na podstawie Umowy o partycypację z
    dnia 10 marca 2008 r. wartość partycypacji na dzień 14 stycznia 2025 r. dla lokalu

    mieszkalnego wynosi ... . Wartość partycypacji wyliczono w oparciu o wskaźnik
                          2przeliczeniowy kosztu odtworzenia 1 m powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych
    na czwarty kwartał 2024 r. i pierwszy kwartał 2025 r.
    W przypadku dokonania cesji partycypacji przez Wnioskodawczynię na inną osobę,
    wskazana w umowie kwota za odstąpienie będzie odpowiadać dokładnie wartości
    partycypacji wyliczonej przez TBS, jak wyżej (po waloryzacji), która podlegałaby zwrotowi
    zgodnie z umową na rzecz Wnioskodawczyni.
    Opis zdarzenia przyszłego nr 2
    Na podstawie odrębnej umowy, a nie w ramach dokonania odpłatnej cesji partycypacji,
    Wnioskodawczyni zamierza także dokonać sprzedaży niektórych rzeczy ruchomym
    składających się na wyposażenie mieszkania, np.: zestawu mebli wypoczynkowych, TV,
    szaf i mebli kuchennych po uzgodnionej cenie z kupującym.
    Wszystkie te rzeczy, które podlegać będą sprzedaży zostały nabyte przez
    Wnioskodawczynię dalej niż 1 rok przed rokiem, w którym będzie zawierana umowa
    kupna-sprzedaży rzeczy ruchomych.
    Nabywcą tych rzeczy będzie ta sama osoba, na którą Wnioskodawczyni przeniesie
    wcześniej prawo do partycypacji, jednakże sprzedaż mebli nastąpi już po dokonaniu cesji
    partycypacji na podstawie osobnej umowy kupna-sprzedaży.
    Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Pytania do zdarzenia przyszłego nr 1
    1. Czy odpłatną cesję prawa majątkowego w postaci partycypacji do lokalu w TBS można
      zakwalifikować jako postać zbycia (sprzedaży) prawa majątkowego w rozumieniu
      ustawy o PIT?
    2. Czy w przypadku jeżeli dojdzie do odpłatnego zbycia partycypacji za kwotę
      odpowiadającą dokładnie wartości partycypacji wyliczonej przez TBS, jak w opisie, po
      jej waloryzacji, tj. przy uwzględnieniu, że zgodnie z umową o partycypację kwota
      partycypacji w dniu zwrotu powinna odpowiadać kwocie stanowiącej odsetek
      aktualnej wartości odtworzeniowej lokalu równy udziałowi wniesionemu przez
      partycypującego do Towarzystwa, to wówczas opodatkowaniu w podatku PIT podlegać
      będzie różnica pomiędzy kwotą uzyskaną z odpłatnego zbycia takich praw a wpłaconą
      wcześniej do TBS kwotą partycypacji?
    3. W której części zeznania PIT-37 Wnioskodawczyni rozliczając się z małżonkiem
      powinna wykazać przychód ze sprzedaży (cesji) praw do partycypacji wraz z kosztami
      jego uzyskania?
    Pytanie do zdarzenia przyszłego nr 2
    4. Czy w przypadku sprzedaży wymienionych rzeczy ruchomych (po upływie co najmniej
      roku od ich nabycia) na podstawie odrębnej umowy kupna-sprzedaży, a nie w ramach
      dokonania odpłatnej cesji partycypacji, na rzecz nabywcy, którym będzie tą sama
      osobą, na którą Wnioskodawczyni przeniesie wcześniej prawo do partycypacji, to taka
      sprzedaż nie jest opodatkowana podatkiem PIT i nie wykazuje się jej w zeznaniu
      rocznym?
    Pani stanowisko w sprawie po uzupełnieniu wniosku
    Stanowisko Wnioskodawczyni do zdarzenia przyszłego nr 1
    Ad 1
    Według Wnioskodawczyni, cesję (odpłatną) prawa do partycypacji będzie można
    zakwalifikować jako formę zbycia praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    7 ustawy o PIT.

    Ad 2
    Według Wnioskodawczyni, opodatkowaniu PIT podlegać będzie różnica pomiędzy kwotą
    uzyskaną z odpłatnego zbycia takich praw, a wpłaconą wcześniej do TBS kwotą
    partycypacji.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawczyni przychód/dochód z tytułu zbycia odpłatnego prawa do
    partycypacji wykaże w deklaracji PIT-37: w części „E” „Dochody/straty ze źródeł
    przychodów” odpowiednio wykazując w kolumnie „Źródła przychodu” - „Prawa autorskie i
    inne prawa (art. 18 ustawy)”, gdzie we właściwych kolumnach wskaże kwotę przychodu
    uzyskaną ze sprzedaży oraz jako koszty uzyskania – wpisze kwotę wpłaconej partycypacji
    do TBS.
    Zgodnie bowiem z art. 18 ustawy o PIT, za przychód z praw majątkowych uważa się
    przykładowo przychody z praw wymienionych w tym przepisie, w tym również z
    odpłatnego zbycia tych praw, a więc także prawa majątkowego w postaci partycypacji.
    Stanowisko Wnioskodawczyni do zdarzenia przyszłego nr 2
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawczyni, na zasadzie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, skoro sprzedaż
    wymienionych rzeczy ruchomych nie będzie wchodzić w zakres cesji tylko nastąpi na
    podstawie odrębnej umowy kupna-sprzedaży zawartej po dacie przeniesienia na nabywcę
    praw do partycypacji, oraz nastąpi to po upływie co najmniej roku od ich nabycia, to taka
    sprzedaż nie jest opodatkowana podatkiem PIT i nie ma obowiązku jej wykazania w
    zeznaniu rocznym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej
    ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są - określone w art. 10 ust. 1 pkt 7 – kapitały
    pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż
    wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    W myśl natomiast art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do
      projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych
      i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    W rozumieniu powołanego powyżej przepisu przychodem z praw majątkowych będzie
    każdy przychód, którego bezpośrednim źródłem jest prawo majątkowe, nawet jeśli prawo
    to nie zostało w sposób wyraźny wskazane w ustawie. Należy bowiem zauważyć, że
    zawarte w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie praw
    majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy jako odrębne źródło przychodów
    ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w
    szczególności”.
    Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach
    rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2024 r., poz. 1440):
      Przedmiotem działania SIM, w tym SIM, której udziałowcem jest gmina, jest
      budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu.
    Stosownie to treści art. 24 ust. 5 wyżej cytowanej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o społecznej inicjatywie mieszkaniowej – należy przez to
      rozumieć także towarzystwo budownictwa społecznego utworzone przed dniem
      wejścia w życie ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw
      wspierających rozwój mieszkalnictwa (Dz.U. z 2021 r. poz. 11 oraz z 2022 r. poz. 807 i
      2666).
    W myśl art. 29a ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Osoba fizyczna może zawrzeć z SIM umowę w sprawie partycypacji w kosztach
      budowy lokalu mieszkalnego, którego będzie najemcą. Kwota partycypacji w
      kosztach budowy lokalu mieszkalnego uzyskana od osób, o których mowa w ust. 1,
      w przypadku lokali mieszkalnych wybudowanych przy wykorzystaniu finansowania
      zwrotnego, nie może przekroczyć 30% kosztów budowy tego lokalu.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika więc, że nabywając udziały w kosztach budowy
    realizowanej przez Towarzystwo Budownictwa Społecznego, osoba, która wnosi
    partycypację nie nabywa prawa własności do lokalu mieszkalnego, lecz jedynie prawo do
    korzystania na zasadach najmu z mieszkania wybudowanego w ramach popierania
    budownictwa mieszkaniowego. Osoba ta, decydując się na zawarcie umowy w sprawie
    partycypacji w kosztach budowy lokalu mieszkalnego przez Towarzystwo Budownictwa
    Społecznego nigdy nie jest właścicielem tego lokalu, nabywa jedynie dla siebie lub dla
    osoby przez siebie wskazanej prawo najmu tego lokalu. Oznacza to, iż partycypacja
    stanowi jedynie udział w kosztach budowy, nie stanowi natomiast udziału we własności
    lokalu.
    Zatem, prawo do korzystania na zasadach najmu z tytułu wniesienia partycypacji do
    Towarzystwa Budownictwa Społecznego stanowi prawo majątkowe.
    W tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym mamy więc do czynienia z odpłatnym
    nabyciem praw wynikających z umowy partycypacji oraz z późniejszym ich zbyciem.
    Ponadto, należy podkreślić, iż cesja wierzytelności została uregulowana w art. 509-518
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061).
    Zgodnie z art. 509 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie
      związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
    W myśl natomiast art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Istota przeniesienia wierzytelności polega na tym, że prawa przysługujące zbywcy
    (dotychczasowemu wierzycielowi) przechodzą na nabywcę wierzytelności. Właściwość
    zobowiązania, uprawnienia wierzyciela i zobowiązania dłużnika pozostają bez zmian, gdyż
    w wyniku umowy cesji wierzytelności zmienia się tylko wierzyciel.
    Wierzytelność stanowi zatem prawo majątkowe, będące przedmiotem obrotu
    gospodarczego.
    Z uwagi na dokonaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
    kategoryzację źródeł przychodu, w szczególności wyodrębnienie w art. 10 ust. 1 pkt 7 tej
    ustawy przychodów z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, w sytuacji, gdy osoba
    fizyczna – nieprowadząca działalności gospodarczej w zakresie obrotu wierzytelnościami –
    zawiera umowę cesji wierzytelności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego,
    przenosząc ją odpłatnie na rzecz innego podmiotu uzyskane z tego tytułu przychody
    kwalifikuje się do przychodów z praw majątkowych.
    Odnosząc powyższe do zdarzenia przyszłego zaprezentowanego we wniosku stwierdzam,
    że kwota uzyskana z tytułu cesji partycypacji w kosztach budowy lokalu mieszkalnego w
    TBS, stanowi dla Pani przychód z praw majątkowych w rozumieniu ww. art. 18 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dochód uzyskany z praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych
    według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Dochody z praw majątkowych podlegają kumulacji z pozostałymi
    dochodami, zgodnie z postanowieniami art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Treść art. 9 ust. 2 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje,
    że:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Stosownie natomiast do treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    W powołanym przepisie ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie, jakie wydatki mogą
    być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do
    kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku
    przyczynowo-skutkowego, tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na
    powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła.
    Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio
    związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały
    one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów. Koszty poniesione
    przez podatnika należy zatem oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do
    uzyskania przychodu, a nie niezbędności.
    A zatem kosztami uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają
    następujące warunki:
      - zostały faktycznie poniesione w celu uzyskania przychodu, tzn. pozostają w związku
        przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami oraz

      - nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie
        uznawanych za koszty uzyskania przychodów.
    Poza tym, należy podkreślić, że koszty muszą być bezwzględnie poniesione przez
    podatnika oraz udokumentowane w prawidłowy sposób.
    Zatem, koszty poniesione w związku z zawarciem umowy partycypacji można
    zakwalifikować jako wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodu ze sprzedaży prawa
    majątkowego. W konsekwencji powoduje to, że opodatkowaniu podlega różnica pomiędzy
    kwotą uzyskaną z odpłatnego zbycia praw wynikających z umowy cesji partycypacji, a
    kwotą poniesioną na nabycie partycypacji w drodze cesji.
    Podatnicy, którzy zamierzają uwzględnić w podstawie opodatkowania te koszty, powinni
    zadbać o ich udokumentowanie, aby móc udowodnić fakt ich poniesienia oraz ich
    wysokość. Powinni więc oni gromadzić dokumenty wskazujące zarówno wysokość
    osiąganych przychodów, jak i poniesionych w celu uzyskania tych przychodów wydatków.
    Ponadto, w myśl postanowień art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Zgodnie natomiast z art. 180 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub
      stanu prawnego w drodze zaświadczenia, organ podatkowy odbiera od strony, na jej
      wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe
      zeznania; przepis art. 196 § 3 stosuje się odpowiednio.
    Jak stanowi art. 181 ww. ustawy:
      Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi
      podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych,
      materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne
      dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji
      Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-
      skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo
      postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.
    W związku z powyższym, za udokumentowanie wydatku należy przyjąć każdy dokument, z
    którego będzie wynikał fakt jego poniesienia i związek z uzyskanym przychodem.
    Dokumentami takimi mogą być rachunki, faktury, dowody przelewów bankowych,
    paragony oraz inne dokumenty księgowe dokumentujące ponoszone wydatki związane z
    partycypacją w kosztach lokalu mieszkalnego, będącego zasobem TBS-u. Należy przy tym
    zaznaczyć, że z dokumentów tych powinno wynikać kto, kiedy i jaki wydatek poniósł. W
    sytuacji, gdy podatnik prawidłowo nie udokumentuje i nie udowodni faktu poniesienia
    wydatku oraz jego związku z osiąganymi przychodami, wydatek ten nie może stanowić
    kosztu uzyskania przychodu.
    Z przedstawionych przez Panią informacji wynika, że opłaciła Pani na podstawie umowy
    partycypacyjnej zawartej z TBS w 2008 r. partycypację ustaloną jako udział w realizacji
    mieszkania, tj. w kwocie ... oraz wpłaciła kaucję z tytułu zabezpieczenia należności
    czynszowych. Zamierza Pani, za zgodą TBS, dokonać odpłatnej cesji praw do partycypacji
    na inną osobę za kwotę wyliczoną przez TBS, opowiadającą wartości partycypacji po jej
    waloryzacji. W tym celu wystąpiła Pani do TBS o wyliczenie kwoty partycypacji, zgodnie z
    zawartą z TBS umową informując, że ww. kwota będzie podstawą ustalenia kwoty
    odstępnego w przypadku wyrażenia zgody przez Zarząd TBS na przeniesienie praw i
    obowiązków z umowy partycypacyjnej na inną osobę. W odpowiedzi na to pismo, Zarząd
    TBS wystawił Pani „Zaświadczenie” informujące, że na podstawie Umowy o partycypację
    wartość partycypacji na dzień 14 stycznia 2025 r. dla Pani lokalu mieszkalnego wynosi ... .

    W przypadku dokonania cesji partycypacji przez Panią na inną osobę, wskazana w umowie
    kwota za odstąpienie będzie odpowiadać dokładnie wartości partycypacji wyliczonej przez
    TBS, jak wyżej (po waloryzacji), która podlegałaby zwrotowi zgodnie z umową na Pani
    rzecz.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że odpłatna cesja prawa majątkowego w postaci
    partycypacji do lokalu w TBS stanowi przychód z praw majątkowych, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy. Przychód ten – pomniejszony zgodnie z art. 22 ust. 1 ww.
    ustawy o koszty poniesione w celu uzyskania tego przychodu podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Prawidłowe jest zatem Pani stanowisko, w którym stwierdziła Pani, że opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegać będzie różnica pomiędzy kwotą
    uzyskaną z odpłatnego zbycia takich praw, a wpłaconą wcześniej do TBS-u kwotą
    partycypacji.
    A zatem wskazać należy, że uzyskany przez Panią przychód ze sprzedaży (cesji) praw do
    partycypacji oraz koszty jego uzyskania, powinna Pani wykazać w zeznaniu rocznym PIT-37
    za 2024 r., w części E, w wierszu „Prawa autorskie i inne prawa (art. 18 ustawy)”, gdzie we
    właściwych kolumnach wskaże Pani kwotę przychodu uzyskaną ze sprzedaży oraz koszty
    uzyskania tego przychodu.
    Ze  zdarzenia  przyszłego  nr  2  wynika,  że  dokona  Pani  również  odpłatnego  zbycia
    niektórych rzeczy ruchomych składających się na wyposażenie mieszkania, np.: zestawu
    mebli wypoczynkowych, TV, szaf i mebli kuchennych.
    W odniesieniu do odpłatnego zbycia wyposażenia lokalu mieszkalnego wskazać należy, że
    w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 innych rzeczy, niż
      wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), tj. rzeczy innych niż nieruchomości
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia innych rzeczy – przed upływem
      pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku
      zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Zgodnie z art. 45 Kodeksu cywilnego:
      Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Rzeczy dzieli się na nieruchomości i ruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Kodeks cywilny nie zawiera natomiast definicji ruchomości.
    Zatem ruchomościami są te rzeczy, które nie są nieruchomościami, określonymi w
    cytowanym powyżej przepisie art. 46. Cechami wyodrębniającymi ruchomości z pojęcia
    rzeczy są ich samodzielność fizyczna względem innych rzeczy i przenaszalność (tak
    orzeczenie SN z dnia 15 lutego 1961 r., 2 CR 596/59, OSPiKA 1962, z. 2, poz. 45, z
    aprobującą glosą A. Ohanowicza; bliżej W.J. Katner, Umowne nabycie własności
    ruchomości, Warszawa 1995, s. 70–73).
    W analizowanym przypadku przedmiotem sprzedaży będą elementy wyposażenia
    mieszkania mające charakter rzeczy innych niż nieruchomości, tj. rzeczy, o których mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że skoro wyposażenie lokalu mieszkalnego, o
    którym mowa w przedmiotowym wniosku nie zostanie zbyte w ramach działalności
    gospodarczej oraz odpłatne zbycie nastąpi po upływie sześciu miesięcy, licząc od końca
    miesiąca, w którym nastąpił jego zakup (Pani nabyła wyposażenie dalej niż rok przed
    rokiem, w którym zostanie zawarta umowa sprzedaży) to przychód ze sprzedaży
    wyposażenia tego lokalu mieszkalnego nie powstanie.
    Zatem Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Końcowo stwierdzić również należy, że upoważniony organ podatkowy, wydając
    interpretację przepisów prawa podatkowego, nie jest kompetentny do obliczania
    wysokości dochodu do opodatkowania bądź weryfikacji kwot podanych we wniosku,
    wobec czego tutejszy organ nie mógł ustosunkować się do przedstawionych przez Panią
    kwot czy obliczeń, a jedynie był uprawniony do wskazania zasad opodatkowania mających
    zastosowanie w przedstawionym zdarzeniu przyszłym.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.