Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-382/11/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-07-04
Teza: Czy przeniesienie składników majątku Spółki na wspólnika, w szczególności Nieruchomości w ramach podziału nieupłynnionego majątku, w związku z likwidacją Spółki, spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu do opodatkowania (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)?
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; składnik-składnik majątkowy; spółki-likwidacja spółki kapitałowej; wspólnik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 4 kwietnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przeniesienie składników majątku Spółki na wspólnika w ramach podziału nieupłynnionego majątku, w związku z likwidacją Spółki, spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu do opodatkowania (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2011 r. do tut. Biura wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przeniesienie składników majątku Spółki na wspólnika w ramach podziału nieupłynnionego majątku, w związku z likwidacją Spółki, spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu do opodatkowania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką prawa polskiego (dalej także „Spółka"), w której aktualnie udziałowcem jest polska spółka kapitałowa (dalej „Wspólnik"), posiadająca w sposób nieprzerwany od 24 kwietnia 2004 r. ponad 50% udziałów w Spółce. Wspólnik jest polskim rezydentem podatkowym. Rezydencja Wspólnika może zostać udokumentowana certyfikatem rezydencji.

Spółka powołana została w celu prowadzenia działalności związanej z budową hotelu. Ponieważ do chwili obecnej Spółka przynosi straty Wspólnik rozważa, w celu uproszczenia struktury właścicielskiej oraz ograniczenia kosztów, podjęcie decyzji o otwarciu jej likwidacji, w trybie i na zasadach przewidzianych w przepisach kodeksu spółek handlowych.

Zgodnie z art. 286 kodeksu spółek handlowych majątek, pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, dzieli się między udziałowców w stosunku do dokonanych przez każdego z nich wpłat na kapitał zakładowy. Przy czym majątek Spółki nie musi ulec upłynnieniu i na udziałowców mogą, zostać przeniesione, w ramach podziału majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, o którym mowa w art. 266 kodeksu spółek handlowych, poszczególne składniki majątkowe Spółki w likwidacji.

Wnioskodawca oraz Wspólnik poinstruują likwidatora, aby w celu uproszczenia postępowania likwidacyjnego nie dokonywał spieniężenia wszystkich składników majątkowych Wnioskodawcy, lecz po uregulowaniu zobowiązań wydał na rzecz Wspólnika aktywa w naturze - działki gruntu zabudowane obiektem hotelowym (dalej „Nieruchomość”). W części prawa do Nieruchomości zostały wniesione przez Wspólnika aportem. Aport nie stanowił przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W pozostałej części prawa do Nieruchomości zostały kupione przez Spółkę.

Przedmiotowa Nieruchomość od momentu zakończenia budowy hotelu traktowana jest w ewidencji Spółki jako środek trwały dla potrzeb podatkowych. Hotel podlegał amortyzacji, natomiast grunt nie podlegał amortyzacji.

W konsekwencji, w ramach procesu likwidacji Wnioskodawcy, dojdzie do przeniesienia własności Nieruchomości, która w momencie podziału majątku Wnioskodawcy nie będzie stanowiła zorganizowanego i zdolnego do samodzielnego funkcjonowania jako całość przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Nie jest wykluczone, iż w momencie podziału majątku polikwidacyjnego majątek Spółki, w tym Nieruchomość wraz z meblami i wyposażeniem będzie stanowił zorganizowane i zdolne do samodzielnego funkcjonowania - jako całość - przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Przeniesienie własności Nieruchomości na Wnioskodawcę (winno być Wspólnika) w ramach podziału nieupłynnionego majątku Spółki dokonane zostanie w formie aktu notarialnego, który określać będzie ustaloną, przez niezależnego rzeczoznawcę jej wartości rynkową na dzień przeniesienia Nieruchomości.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy przeniesienie składników majątku Spółki na wspólnika, w szczególności Nieruchomości w ramach podziału nieupłynnionego majątku, w związku z likwidacją Spółki, spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu do opodatkowania (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)?

Zdaniem Spółki, przeniesienie składników majątku Spółki na wspólnika, w szczególności Nieruchomości, w ramach podziału nieupłynnionego majątku w związku z likwidacją Spółki, nie spowoduje powstania po stronie Spółki przychodu do opodatkowania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 282 Kodeksu spółek handlowych celem likwidacji jest zakończenie interesów bieżących Spółki, ściągnięcie wierzytelności, wypełnienie zobowiązań i „upłynnienie majątku spółki" (czynności likwidacyjne).

Jednocześnie, zgodnie z art. 286 Kodeksu spółek handlowych majątek, pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, dzieli się między udziałowców w stosunku do dokonanych przez każdego z nich wpłat na kapitał zakładowy. Przy czym, zgodnie z doktryną prawa handlowego, majątek Spółki nie musi ulec upłynnieniu i na Wspólnika mogą zostać przeniesione, w ramach podziału majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, o którym mowa w art. 286 Kodeksu spółek handlowych, poszczególne składniki majątkowe Spółki w likwidacji.

Przeniesienie składników majątkowych, tj. Nieruchomości na Wspólnika w ramach podziału majątku Spółki w likwidacji, następuje na podstawie przepisów prawa, aktem notarialnym (tj. formie zastrzeżonej dla każdego przeniesienia własności nieruchomości, niezależnie od tytułu, na podstawie którego takie przeniesienie następuje).

Z treści art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) wynika, ze przychodami, z zastrzeżeniem ust 3 i 4 oraz art. 13 i 14 tej ustawy, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Powyższe oznacza zatem, że przychodami podlegającymi opodatkowaniu są wszelkie przysporzenia, które powodują trwały przyrost aktywów podatnika.

Należy przy tym pamiętać, że w świetle konstytucyjnych zasad opodatkowania, obciążenie podatkowe musi mieć wyraźną podstawę w obowiązujących przepisach, nie może być zaś wyłącznie skutkiem interpretacji rozszerzającej przepisów prawa.

W analizowanym stanie faktycznym, podczas planowanych czynności likwidacyjnych, nastąpi przekazanie składników majątkowych Spółki według ich wartości rynkowej ustalonej na dzień przeniesienia, któremu nie odpowiada jakiekolwiek przysporzenie po stronie likwidowanej Spółki, w szczególności jakikolwiek ekwiwalent od Wspólnika.

Obowiązek przekazania Wspólnikowi majątku Spółki pozostałego po zaspokojeniu lub po zabezpieczeniu wierzycieli wynika z przepisów Kodeksu spółek handlowych (jest to jedyna postawa prawna przekazania, które miałoby nastąpić pomiędzy Spółką a Wspólnikiem). Transakcja nie ma charakteru odpłatnego zbycia mającego na celu osiągniecie przychodu (dochodu) przez Wnioskodawcę, a jest jedynie wynikiem uregulowań prawnych dotyczących relacji korporacyjnych między spółką a jej udziałowcem.

W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, iż skoro przekazanie Nieruchomości, (jako majątku pozostałego po planowanych czynnościach likwidacyjnych) następuje w wyniku wypełnienia obowiązku nałożonego przepisami prawa (bez żadnego przysporzenia majątkowego dla Spółki w procesie likwidacji), to tym samym dla Wnioskodawcy nie może powstać przychód do opodatkowania (a tym samym dochód związany ze wzrostem wartości przekazywanej Nieruchomości).

Potwierdzeniem stanowiska prezentowanego przez Wnioskodawcę stanowią następujące interpretacje wydane przez organy podatkowe:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 czerwca 2010 r. Znak: IPPB3/423-229/10-4/JB;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 października 2009 r. Znak: IPPB3/423-511/09-4/AG;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 31 marca 2009 r. Znak: IBPBI/2/423-275/09/AP;
*   Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza z 25 maja 2007 r. Znak: PD - II/423-5/07;
*   Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z 11 grudnia 2006 r. Znak:1471/DPD2/423-135/06/MB.

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.