Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.248.2019.1.ASY
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-17
Teza: Brak możliwości odzyskania podatku VAT od towarów i usług w celu realizacji projektu
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatnik; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 kwietnia 2019 r. (data wpływu 26 kwietnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 13 maja 2019 r. (data wpływu 16 maja 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku VAT od towarów i usług nabytych w celu realizacji projektu pn.: „….” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2019 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 13 maja 2019 r. (data wpływu 16 maja 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku VAT od towarów i usług nabytych w celu realizacji projektu pn.: „….”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Stowarzyszenie (…) powstało głównie w celu absorbcji należnych województwu środków unijnych w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 oraz 2014-2020. (…) jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych, posiadającym osobowość prawną, (…) nie wykonuje działalności dochodowej, a wypracowany ewentualny przychód z płatnej działalności statutowej przekazywany jest na statutową działalność stowarzyszenia. (…) jest organizacją pośredniczącą w pozyskiwaniu unijnych środków z przeznaczeniem dla beneficjentów ostatecznych pochodzących z terenu (…). W ramach realizowanej lokalnej strategii rozwoju (…) do 2023 roku (…) prowadzi biuro, organizuje i koordynuje nabory projektów wdrażanych dzięki lokalnej strategii rozwoju, aktywizuje mieszkańców z obszaru jej działania zgodnie z założeniem programowym którym jest poprawa jakości życia mieszkańców obszarów wiejskich z terenu gmin wchodzących w skład (…). W dniu 13 września 2018 r. (…) oraz Stowarzyszenie (…), Stowarzyszenie (…), (…) podpisały z województwem (…) z siedzibą (…) umowę o przyznaniu pomocy na realizację projektu współpracy w ramach poddziałania „(…)” w ramach działania „(…)” objętego programem w zakresie: wzmacniania kapitału społecznego, w tym poprzez podnoszenie wiedzy społeczności lokalnej w zakresie ochrony środowiska i zmian klimatycznych, także z wykorzystaniem rozwiązań innowacyjnych, budowa lub przebudowa ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej lub kulturalnej, promowanie obszaru objętego (…), w tym produktów lub usług lokalnych oraz lokalnej przedsiębiorczości o tytule „(…)” (akronim(…)). W ramach realizowanego projektu przeprowadzone zostaną: spotkania informacyjne, warsztaty, wizyta studyjna, zakupione zostaną materiały promocyjne oraz altanka ogrodowa, wykonane zostaną ulotki i mapa, na terenie (…) zainstalowane zostaną skrytki geocachingowe oraz powstaną questowe wyprawy odkrywców. Do realizacji poszczególnych zadań (…) zakupiło i zakupi niezbędne produkty i usługi. Działania wykonywane w ramach realizowanego projektu mają charakter niekomercyjny, ogólnodostępny, zakupione usługi i produkty nie są i nie będą wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.

W piśmie uzupełniającym z 13 maja 2019 r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i wyjaśnił: „Stowarzyszenie (…) nie jest płatnikiem podatku VAT i nie figuruje w ewidencji płatników podatku VAT, nie jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie może odzyskać podatku VAT”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w myśl obowiązujących przepisów podatkowych Stowarzyszenie (…) ma możliwość odzyskania podatku VAT od towarów i usług nabytych w celu realizacji projektu współpracy pt.: „(…)” (akronim(…))?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Stowarzyszenie (…) otrzymało interpretacje indywidualne: - nr ILPP1/443-553/09-5/AT z dnia 16 lipca 2009 r., nr ILPP2/443-1788/10-2/PG z dnia 17 stycznia 2011 r., - nr ILPP4/443-578/11-3/TK z dnia 15 listopada 2011 r. Od dnia otrzymania ostatniej interpretacji indywidualnej sytuacja (…) nie zmieniła się tj. (…) nie jest płatnikiem podatku VAT i nie figuruje w ewidencji płatników podatku VAT, (…) nie jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie może odzyskać podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (art. 88 ust. 4 ustawy).

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w latach 2014-2020 realizuje wraz z 3 innymi partnerami, projekt współpracy pn.: „(…)” z dofinansowania otrzymanego ze środków unijnych w ramach poddziałania „(…)” w ramach działania „(…)”. W ramach realizowanego projektu przeprowadzone zostaną: spotkania informacyjne, warsztaty, wizyta studyjna, zakupione zostaną materiały promocyjne oraz altanka ogrodowa, wykonane zostaną ulotki i mapa, na terenie Stowarzyszenia zainstalowane zostaną skrytki geocachingowe oraz powstaną questowe wyprawy odkrywców. Działania wykonywane w ramach realizowanego projektu mają charakter niekomercyjny, ogólnodostępny, zakupione usługi i produkty nie są i nie będą wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odzyskania podatku VAT od towarów i usług nabytych w celu realizacji ww. projektu.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a towary i usługi nabywane w ramach realizacji wskazanego projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych w związku z realizacją ww. projektu. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Wnioskodawca nie ma również możliwości zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 714). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. Rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania podatku VAT od towarów i usług nabytych w celu realizacji projektu współpracy pn.: „(…)”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku zdarzenia faktycznego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (..), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.