Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.338.2025.2.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Nieuznanie za podatnika podatku od towarów i usług w
związku z dzierżawą nieruchomości.
Słowa kluczowe: dzierżawa
gospodarstwa-gospodarstwa rolne
podatnik
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług w
    związku z dzierżawą nieruchomości.
    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - 29 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pani X wspólnie z mężem są właścicielami nieruchomości gruntowej (dalej:
    Nieruchomość). Nieruchomość jest we współwłasności małżeńskiej.
    Mąż Wnioskodawcy tj. . ... prowadzi działalność rolniczą i z tego tytułu jest zarejestrowany
    do VAT jako podatnik VAT czynny (NIP: ...).
    Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT, nie prowadzi działalności
    gospodarczej i nie jest zarejestrowana w CEIDG.
    W ubiegłym roku Wnioskodawczyni podpisała z mężem umowę na dzierżawę
    nieruchomości. Umowa została podpisana wspólnie przez małżonków. Jednakże żona w
    żaden sposób nie angażowała się i nie angażuje się w wykonywanie tej umowy. To mąż
    negocjował podpisanie tej umowy, jest w kontakcie z dzierżawcą, przyjmuje pieniądze za
    dzierżawę. Żona, poza formalnym podpisaniem umowy z dzierżawcą, nie wykonała
    żadnych innych czynności związanych z realizacją tej umowy. W szczególności
    Wnioskodawczyni nie podejmowała działań marketingowych w celu dokonania dzierżawy
    Nieruchomości, nie udostępniała swoich danych kontaktowych Dzierżawcy, nie
    kontaktowała się i nie korzystała z usług podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    pośrednictwem w najmie nieruchomości ani nie podejmowała żadnych innych działań
    zmierzających do wydzierżawienia tej Nieruchomości lub zwiększenia jej atrakcyjności
    komercyjnej.
    Wnioskodawczyni informuje również, że wydzierżawiana nieruchomość wchodzi w skład
    gospodarstwa rolnego prowadzonego wspólnie przez wnioskodawczynię i jej męża.
    Z zapisów umowy dzierżawy w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wynika, że
    dzierżawiony grunt jest przeznaczony wyłącznie na cele elektrowni fotowoltaicznej.
    W związku z dzierżawą faktury wystawiane są tylko przez męża Wnioskodawczyni na pełną
    kwotę czynszu wynikającą z umowy (Wnioskodawczyni nie działa aktywnie w ramach tej
    umowy).
    Podatek należny z tytułu umowy naliczony od całej kwoty czynszu rozliczany jest przez
    męża Wnioskodawczyni.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni w przypadku dzierżawy nieruchomości zgodnie z opisem zdarzenia
    jest podatnikiem podatku VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Według Wnioskodawczyni, w przypadku dzierżawy Nieruchomości, podatnikiem VAT jest i
    będzie w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym mąż Wnioskodawczyni.
    Jednocześnie Wnioskodawczyni nie jest i nie będzie podatnikiem VAT z tytułu
    przedmiotowej dzierżawy Nieruchomości.

    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361) - zwanej dalej "ustawą":
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 202 3 r. poz. 1610 z późn. zm.)
    zwany dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
    Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności.
    Jak stanowi art. 198 Kodeksu cywilnego:
    Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jedn.:
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 z późn. zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
    Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
    majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej
    trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty
    majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z
    małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
    W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do

    rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
    wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
    Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
    szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
    wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek
    wspólny.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
    Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej
    do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego,
    jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej
    pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne np. w akcie notarialnym dokumentującym nabycie
    nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa
    wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
    Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia
    małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków
    prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że
    żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    "podatników" w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Przepis art. 2 pkt 15 ustawy stanowi, że:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej rozumie się przez to
    produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego,
    szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową,
    szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą,
    chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów
    użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i
    hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i
    ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”,
    fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów
    zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i
    jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza
    gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z
    wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz
    bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.

    Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy)
    uznać należy, iż działalność rolnicza (art. 2 pkt 15 ustawy) mieści się w pojęciu działalności
    gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 4 ustawy:
    W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub
    rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym
    mowa w art. 96 ust. 1 ustawy o VAT.
    Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 5 ustawy:
    Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie
    działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
    Zgodnie z dyspozycją art. 2 pkt 16 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym - rozumie się przez to
    gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
    I tak, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jedn.:
    Dz. U. z 2020 r. poz. 333 z późn. zm.):
    Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej
    powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub
    znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki
    organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
    Na podstawie art. 5 ustawy z 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 423):
      1. Za gospodarstwo rodzinne uważa się gospodarstwo rolne:
        1) prowadzone przez rolnika indywidualnego oraz
        2) w którym łączna powierzchnia użytków rolnych jest nie większa niż 300 ha.
      2. Przy ustalaniu powierzchni użytków rolnych, o której mowa w ust. 1 pkt 2, będących
        przedmiotem współwłasności uwzględnia się powierzchnię nieruchomości rolnych
        odpowiadających udziałowi we współwłasności takich nieruchomości, a w
        przypadku współwłasności łącznej uwzględnia się łączną powierzchnię
        nieruchomości rolnych stanowiących przedmiot współwłasności.
      3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do ustalania powierzchni użytków rolnych
        będących przedmiotem współposiadania samoistnego oraz współposiadania na
        podstawie użytkowania wieczystego lub na podstawie umowy dzierżawy.
    W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
    Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej
    czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie
    rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Z brzmienia art. 96 ust. 2 ustawy wynika, iż:
    W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne
    może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy
    zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów
    rolnych.
    Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera pewne
    szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo
    rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą
    w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie.

    Wówczas bowiem za podatnika jest uważana osoba, która składa zgłoszenie rejestracyjne.
    W opisanym stanie faktycznym taką osobą jest mąż Wnioskodawczyni.
    Przyjęta zasada ma uprościć rozliczenia podatkowe - gdyż wymienione gospodarstwa to w
    istocie działalności, w przypadku których częstokroć nie można wyodrębnić osoby
    prowadzącej gospodarstwo. W takim przypadku, podatnikiem jest ta osoba fizyczna, która
    - jak gdyby w imieniu gospodarstwa - zarejestruje się jako podatnik.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług wprowadzają jednocześnie zasadę, że do
    złożenia zgłoszenia rejestracyjnego uprawniona jest tylko i wyłącznie jedna osoba fizyczna
    spośród tych, które prowadzą wspólne gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie.
    Dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego ma takie znaczenie, że faktury dotyczące tego
    gospodarstwa (przy nabyciu towarów i usług) będą wystawiane na tę właśnie osobę, która
    dokonała zgłoszenia rejestracyjnego. Jednocześnie ta sama osoba występować będzie w
    roli zbywcy (dostawcy) przy sprzedaży (dostawie) produktów rolnych i w związku ze
    świadczeniem usług rolniczych.
    Przedmiotowa działka jest przedmiotem umowy dzierżawy.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
    Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
    używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
    zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Przedmiotem wątpliwości w ramach niniejszego wniosku jest fakt czy Wnioskodawczyni w
    przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym nie pełni rolę podatnika VAT
    zgadzając się jedynie na dysponowanie wspólnym majątkiem wchodzącym w skład
    prowadzonego wspólnie z małżonkiem gospodarstwa rolnego.
    Jak wskazano w opisie sprawy, wprawdzie umowa dotycząca dzierżawy gruntu została
    zawarta przez Wnioskodawczynię i jej męża, jednak Wnioskodawczyni w żaden sposób nie
    angażowała się i nie angażuje w wykonywanie tej umowy. To mąż Wnioskodawczyni
    negocjował warunki umowy, pozostaje w kontakcie z Dzierżawcą, przyjmuje czynsz
    dzierżawny. Wnioskodawczyni, poza formalnym podpisaniem umowy dzierżawy, nie
    wykonała i nie wykonuje żadnych czynności związanych z realizacją tej umowy. Ponadto,
    Wnioskodawczyni wskazuje, że dzierżawiona Nieruchomość wchodzi w skład
    gospodarstwa rolnego. Zgodnie z przywołanymi regulacjami, podatnikiem VAT w
    przypadku wspólnie prowadzonego gospodarstwa rolnego powinien być jeden ze
    współmałżonków. W przedmiotowej sprawie podatnikiem VAT jest mąż Wnioskodawczyni.
    Niezależnie podkreśla Pani, że status małżonków w kontekście prowadzenia
    gospodarstwa rolnego nie ma znaczenia dla określenia skutków wynikających z
    dzierżawienia gruntu na cele farmy fotowoltaicznej.
    W konsekwencji Wnioskodawczyni nie ma i nie będzie mieć statusu podatnika VAT w
    przedmiocie dzierżawy Nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego jako że
    nie wykonuje czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    Podatnikiem VAT z tytułu dzierżawy jest i będzie wyłącznie mąż Wnioskodawczyni - jako
    osoba, która występuje w roli „reprezentanta” i wystawia/będzie wystawiać faktury oraz
    dokonuje/będzie dokonywać rozliczenia VAT należnego.

    Powyższe pośrednio potwierdza również orzecznictwo NSA.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 143/12,
    w którym NSA podkreślił, że „regulacje ustawy o VAT nie wymieniają małżonków jako
    odrębnej kategorii podatników. Dla określenia zakresu podmiotowego opodatkowania
    podatkiem VAT czynności dokonanej formalnie przez współmałżonków istotne jest zatem
    ustalenie, kto faktycznie dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, działając przy tym w charakterze wskazanym w art. 15 ust. 2 ustaw”.
    W konsekwencji Wnioskodawczyni nie ma statusu podatnika czynnego w ramach podatku
    od towarów i usług w przedmiocie dzierżawy gruntu wchodzącego w skład gospodarstwa
    rolnego. Podatnikiem jest wyłącznie mąż Wnioskodawczyni - jako osoba, która występuje
    w roli „reprezentanta” i wystawia/będzie wystawiać faktury oraz dokonuje/będzie
    dokonywać rozliczenia podatku VAT należnego.
    Podejście przedstawione przez Wnioskodawczynię jest zgodne z obecną linią interpretacji
    podatkowych (m.in. interpretacja z dnia 14 maja 2024 r. 0112-KDIL3.4012.160.2024.2.MC)

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
      osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które
      nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) zwanej dalej „
    Kodeks cywilny”.
    Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Przepis art. 2 pkt 15 ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej rozumie się przez to
      produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego,
      szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą,
      gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i
      sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i
      owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz
      chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
      szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy
      roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie
      drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę

      dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę
      innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki
      leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41
      00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy)
    uznać należy, iż działalność rolnicza (art. 2 pkt 15 ustawy) mieści się w pojęciu działalności
    gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 4 ustawy:
      W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne
      lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o
      którym mowa w art. 96 ust. 1.
    Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 5 ustawy:
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie
      działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
    Zgodnie z dyspozycją art. 2 pkt 16 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się
      przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
    I tak, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1176 ze zm.):
      Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej
      powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub
      znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki
      organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
    Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 423):
      1. Za gospodarstwo rodzinne uważa się gospodarstwo rolne:
      1) prowadzone przez rolnika indywidualnego oraz
      2) w którym łączna powierzchnia użytków rolnych jest nie większa niż 300 ha.
    W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania
      pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
      zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług zawiera pewne
    szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo
    rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą
    w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas bowiem za
    podatnika jest uważana osoba, która składa zgłoszenie rejestracyjne.
    Przyjęta zasada ma uprościć rozliczenia podatkowe – gdyż wymienione gospodarstwa to w
    istocie działalności, w przypadku których częstokroć nie można wyodrębnić osoby
    prowadzącej gospodarstwo. W takim przypadku, podatnikiem jest ta osoba fizyczna, która
    – jak gdyby w imieniu gospodarstwa – zarejestruje się jako podatnik.
    Dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego ma takie znaczenie, że faktury dotyczące tego
    gospodarstwa (przy nabyciu towarów i usług) będą wystawiane na tę właśnie osobę, która
    dokonała zgłoszenia rejestracyjnego. Jednocześnie ta sama osoba występować będzie w
    roli zbywcy (dostawcy) przy sprzedaży (dostawie) produktów rolnych i w związku ze
    świadczeniem usług rolniczych.

    W rozpatrywanej sprawie działka, o której mowa we wniosku, jest przedmiotem umowy
    dzierżawy.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa dzierżawy wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Przedmiotem pytania jest kwestia dotycząca uznania Pani za podatnika podatku VAT, w
    związku z dzierżawą nieruchomości będącej przedmiotem wniosku.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że wspólnie z mężem są Państwo właścicielami
    nieruchomości gruntowej. Nieruchomość jest we współwłasności małżeńskiej. Pani mąż
    prowadzi działalność rolniczą i z tego tytułu jest zarejestrowany do VAT jako podatnik VAT
    czynny. Nie jest Pani zarejestrowana jako podatnik VAT, nie prowadzi Pani działalności
    gospodarczej i nie jest zarejestrowana w CEIDG. W ubiegłym roku Pani oraz Pani małżonek
    podpisaliście umowę na dzierżawę nieruchomości. Wydzierżawiana nieruchomość
    wchodzi w skład gospodarstwa rolnego prowadzonego wspólnie przez Panią i Pani
    małżonka. Z zapisów umowy dzierżawy wynika, że dzierżawiony grunt jest przeznaczony
    wyłącznie na cele elektrowni fotowoltaicznej.
    Opis sprawy wskazuje, że pomimo tego, że ww. umowa dzierżawy nieruchomości została
    podpisana przez Panią oraz Pani małżonka, to działalność w zakresie dzierżawy tej
    nieruchomości jest prowadzona jedynie przez Pani małżonka i to on z tego tytułu będzie o
    podatnikiem podatku VAT, gdyż, jak Pani wskazała:
      - nie wykonała Pani żadnych czynności związanych z realizacją tej umowy,
      - w żaden sposób nie angażowała się i nie angażuje się Pani w wykonywanie tej umowy,
      - to mąż negocjował podpisanie tej umowy, jest w kontakcie z dzierżawcą,
      - faktury wystawiane są tylko przez Pani małżonka na pełną kwotę czynszu wynikającą
        z umowy,
      - podatek należny z tytułu umowy naliczony od całej kwoty czynszu rozliczany jest
        przez Pani małżonka.
    W konsekwencji w odniesieniu do dzierżawy nieruchomości wchodzącej w skład
    gospodarstwa rolnego prowadzonego wspólnie przez Panią i Pani małżonka nie będzie
    Pani podatnikiem podatku VAT – gdyż, jak wynika z opisu sprawy - poza formalnym
    podpisaniem umowy z dzierżawcą, nie wykonała Pani żadnych innych czynności
    związanych z realizacją tej umowy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla Pani
    męża – współwłaściciela nieruchomości.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.