Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.554.2025.2.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Metodologia wyliczenia wartości podatkowej składników
majątkowych ZCP.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
majątek-składniki majątku
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
wycena-wycena bilansowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
związane ze składnikami majątku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 10
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 12
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia, czy:
    - opisana w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym metodologia wyliczenia wartości
    podatkowej składników majątkowych ZCP jest prawidłowa;
    - w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy wydatki poniesione na nabycie
    ZCP, stanowiące wartość początkową składników majątkowych ZCP przyjętych do
    ewidencji środków trwałych Spółki, w kwotach wynikających z przyjętej przez Spółkę
    metodologii wyceny podatkowej składników majątkowych ZCP, będą stanowiły koszty
    kwalifikowane Inwestycji w rozumieniu § 8 Rozporządzenia.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 21 października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Spółka X z siedzibą w (...) (dalej: „Spółka” ), jest podatnikiem podatku dochodowego od
    osób prawnych oraz rezydentem podatkowym w Polsce, podlegającym na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Spółka specjalizuje się w przetwórstwie (...).
    Spółka aktualnie realizuje nową inwestycję w (...) (dalej: „Inwestycja”), objętą decyzją o
    wsparciu z (...) 2024 r. (nr (...); dalej: „Decyzja”). Celem inwestycji jest nabycie przez Spółkę
    aktywów należących do zakładu, który został zamknięty. Nabycie tych aktywów ma
    przyczynić się do zwiększenia niezależności produkcyjnej, szczególnie w obszarze
    kompleksowego wytwarzania (...).
    W związku z powyższym, w ramach realizacji Inwestycji, Spółka nabyła zespół składników
    majątkowych, stanowiący – zgodnie z umową – zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    (dalej: „ZCP”). ZCP został nabyty w drodze przetargu w toku postępowania
    upadłościowego innego przedsiębiorstwa, którego przedmiot działalności obejmował
    przetwórstwo żywności.
    ZCP tworzą m.in. następujące składniki majątkowe:
    (...)
    Wnioskodawca podkreśla przy tym, że:
    a) zgodnie z Decyzją, teren realizacji inwestycji obejmuje działki, na których zlokalizowany
    jest ZCP,
    b) Wnioskodawca wskazywał w dokumentacji aplikacyjnej, że przedmiotem nowej
    inwestycji jest nabycie aktywów zamkniętego zakładu zlokalizowanego w (...).
    ZCP został nabyty za cenę wynoszącą (...) PLN. Kwota ta wynika z oferty przedstawionej
    przez Spółkę, która została zaakceptowana przez syndyka. Przy czym, na podstawie art. 69
    ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 794
    ze zm.), na zlecenie syndyka dokonane zostało oszacowanie majątku wchodzącego w
    skład ZCP. Zgodnie z wyceną przygotowaną przez uprawnionego rzeczoznawcę
    majątkowego, wartość rynkowa ZCP wynosi (...)PLN.
    Spółka zamierza wykorzystać nabyte aktywa ZCP do rozwoju swojej działalności w zakresie
    przetwórstwa (...). Niemniej, ze względu na dotychczasowy profil działalności prowadzonej
    w ramach nabywanego ZCP (tj. działalności w zakresie przetwórstwa (...)), niektóre z
    nabywanych składników majątkowych (...) nie będą wykorzystywane przez Spółkę i nie

    zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych dla celów podatkowych.
    Brak przyjęcia niektórych aktywów do ewidencji środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych, wchodzących w skład ZCP, wynika m.in. z:
    a) ich nieprzydatności dla działalności produkcyjnej prowadzonej przez Spółkę,
    b) wysokiego stopnia zużycia tych składników majątkowych.
    Jednocześnie Spółka zaznacza, że ze względu na:
    a) stopień zużycia,
    b) ograniczony popyt na aktywa o takim stopniu zużycia,
    c) ewentualne koszty transportu (związane w szczególności dużą gabarytowością
    niektórych składników majątkowych)
    - realna wartość zbywcza tych składników jest istotnie ograniczona lub w ogóle nie
    występuje, co potwierdza również fakt, że Spółka była jedynym oferentem w ramach
    prowadzonego przez syndyka postępowania przetargowego, a zaproponowana przez
    Spółkę cena była około dwukrotnie niższa od wyceny przygotowanej na zlecenie syndyka.
    Ponadto, Spółka zaznacza, że:
    a) nabycie ZCP wynikało z potencjału biznesowego, jaki wiąże się wyłącznie z tymi ze
    składników majątkowych ZCP, które zostaną wprowadzone do ewidencji środków
    trwałych Spółki, w tym w szczególności gruntów, budynków oraz części urządzeń,
    b) nie miała możliwości nabycia powyższych składników majątku z wyłączeniem tych
    aktywów, których nie planuje wprowadzić do ewidencji środków trwałych – warunkiem
    realizacji transakcji był zakup wszystkich składników majątku wchodzących w skład ZCP
    (tj. zakup całej ZCP).
    Mając na uwadze powyższe Spółka planuje przyjęcie metodologii wyliczenia wartości
    podatkowej składników majątkowych ZCP, zgodnie z którą:
    1) składniki, których Spółka nie przyjmie do ewidencji środków trwałych, lecz będzie je
    wykorzystywała jako wyposażenie lub zostaną przeznaczone na zbycie, zostaną
    wycenione w oparciu o poniższy wzór:
    wartość rynkowa składnika majątku/łączna wartość rynkowa ZCP * cena nabycia ZCP
    2) składniki, które Spółka przyjmie do ewidencji środków trwałych, zostaną wycenione w
    oparciu o poniższy wzór:
    wartość rynkowa składnika/łączna wartość rynkowa środków trwałych ZCP * cena nabycia
    ZCP pomniejszona o wartość wykorzystywanego wyposażenia (pkt ii).
    3) składniki, których Spółka nie przyjmie do ewidencji środków trwałych oraz których nie
    będzie wykorzystywać, nie zostanie przypisana jakakolwiek wartość lub też będzie ona
    znikoma.
    Okoliczność, że nabywane składniki majątku stanowią ZCP dla celów ustawy o PDOP
    stanowi element stanu faktycznego/opisu zdarzenia przyszłego i jako taki nie podlega
    ocenie prawnej.
    Pytania
    1. Czy opisana w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym metodologia wyliczenia wartości
    podatkowej składników majątkowych ZCP jest prawidłowa?
    2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy wydatki poniesione na
    nabycie ZCP, stanowiące wartość początkową składników majątkowych ZCP przyjętych

    do ewidencji środków trwałych Spółki, w kwotach wynikających z przyjętej przez Spółkę
    metodologii wyceny podatkowej składników majątkowych ZCP, będą stanowiły koszty
    kwalifikowane Inwestycji w rozumieniu § 8 Rozporządzenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    metodologia wyliczenia wartości podatkowej składników majątkowych ZCP jest
    poprawna, a tym samym prawidłowe jest stanowisko Spółki zgodnie z którym:
    a) Wartość początkową (podatkową) składników, których Spółka nie przyjmie do ewidencji
    środków trwałych, lecz będzie je wykorzystywała jako wyposażenie, należy ustalić w
    oparciu o poniższy wzór:
    wartość rynkowa składnika majątku/łączna wartość rynkowa ZCP * cena nabycia ZCP
    b) Wartość początkową (podatkową) składników, które Spółka przyjmie do ewidencji
    środków trwałych, należy ustalić w oparciu o poniższy wzór:
    wartość rynkowa składnika/łączna wartość rynkowa środków trwałych ZCP * cena nabycia
    ZCP pomniejszona o wartość wykorzystywanego wyposażenia (pkt ii)
    c) W odniesieniu do składników, których Spółka nie przyjmie do ewidencji środków
    trwałych oraz których nie będzie wykorzystywać, nie wystąpi w ogóle wartość
    początkowa (i nie będą do niej przypisane jakiekolwiek koszty lub też wartość tych
    kosztów będzie znikoma).
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na nabycie ZCP w części stanowiącej
    wartość początkową składników majątkowych ZCP przyjętych do ewidencji środków
    trwałych Spółki, w kwotach wynikających z przyjętej przez Spółkę metodologii wyceny
    podatkowej składników majątkowych ZCP, będą stanowiły koszty kwalifikowane
    Inwestycji w rozumieniu § 8 Rozporządzenia.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Ad. 1
    W sytuacji, w której podatnik nabywa ZCP po cenie niższej niż wartość godziwa (rynkowa)
    składników majątkowych wchodzących w skład ZCP (tj. gdy występuje tzw. ujemna wartość
    firmy – badwill), zastosowanie powinien znaleźć art. 16g ust. 10 pkt 2 ustawy o PDOP,
    zgodnie z którym, w razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego
    korzystania przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową
    nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi, w
    przypadku niewystąpienia dodatniej wartości firmy, różnica między ceną nabycia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością
    składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami
    niematerialnymi i prawnymi.
    W konsekwencji, łączna wartość podatkowa środków trwałych, nabytych w ramach zakupu
    ZCP, nie jest kalkulowana w oparciu o wartość rynkową środków trwałych, lecz w oparciu
    o cenę nabycia ZCP. Zgodnie bowiem z treścią powyższego przepisu, wartość ta, po
    wyłączeniu składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami
    niematerialnymi i prawnymi, nie może przekroczyć ceny nabycia ZCP.
    Co istotne, art. 16g ust. 12 ustawy o PDOP wskazuje, że przy ustalaniu wartości
    początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w
    drodze zakupu ZCP (a więc m.in. do cytowanego wyżej art. 16g ust. 10 pkt 2 ustawy o
    PDOP), stosuje się odpowiednio art. 14 tej ustawy.
    Z kolei, na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o PDOP, przychodem z odpłatnego zbycia
    rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4, jest ich wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od

    wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w
    wysokości wartości rynkowej.
    W opinii Wnioskodawcy, powyższe odniesienie generalnie wskazuje na konieczność
    kalkulacji wartości początkowej poszczególnych środków trwałych w taki sposób, aby nie
    została zaburzona „rynkowość” tej kalkulacji (uwzględniając fakt, że przy wystąpieniu
    ujemnej wartości firmy wartość początkowa nabywanych ŚT najprawdopodobniej nie
    będzie odpowiadała ich wartości rynkowej – będzie to wartość niższa).
    Niemniej, przepisy ustawy o PDOP nie zawierają regulacji, które precyzyjnie wskazywałyby,
    w jaki sposób należy ustalić wartość początkową poszczególnych środków trwałych, które
    zostały nabyte w drodze zakupu ZCP.
    Przepisy nie wskazują wprost, w jaki sposób należy dokonać, zgodnie z zasadami
    „rynkowości”, kalkulacji wartości podatkowej poszczególnych nabytych składników
    majątkowych.
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, alokacja ujemnej wartości firmy nie musi być
    dokonana w sposób proporcjonalny do wszystkich składników majątkowych ZCP, lecz
    może to również nastąpić poprzez zastosowanie innej metody, o ile taka metoda znajdzie
    uzasadnienie ekonomiczne.
    Ewentualne zawężenie dopuszczalnych metod kalkulacji wartości podatkowej składników
    majątkowych, nabytych w ramach zakupu zorganizowanej części przedsiębiorstwa byłaby,
    w opinii Spółki, niedopuszczalnym zawężeniem interpretacyjnym, nieznajdującym
    poparcia w treści wskazanych wyżej przepisów prawa. Przepisy podatkowe nie
    ustanawiają bowiem zasady, zgodnie z którą w takiej sytuacji podatnik miałby obowiązek
    alokować łączną wartość początkową środków trwałych nabytych w ramach ZCP, na
    poszczególne środki trwałe proporcjonalnie do ich wartości rynkowej. Wręcz przeciwnie,
    odpowiednie stosowanie art. 14 ust. 1 ustawy o PDOP oznacza, że na każdy nabyty w
    ramach takiej czynności składnik majątku należy „patrzeć” odrębnie i przypisać do niego
    odpowiednią wartość podatkową, uwzględniającą w maksymalnie możliwy sposób
    wartości rynkowe tego składnika.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 września 2010 r., II FSK 1435/09:
    (...) ani z przepisu art. 16g ust. 1 pkt 4, ani z przepisu art. 16g ust. 10 pkt 2, czy też art. 16g
    ust. 12 u.p.d.o.p. nie wynika w jaki sposób powinno zostać dokonane przyporządkowanie
    ujemnej wartości firmy na poszczególne środki trwałe, w szczególności nie wynika z nich
    też, że ma się ona dokonać w stosunku do wszystkich środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych a także, że powinno się to odbyć metodą proporcjonalną (...).
    W konsekwencji, jedną z metod możliwego przyporządkowania ujemnej wartości firmy
    jest przydzielenie wartości maksymalnych (nie większych jednak od wartości rynkowych)
    środkom trwałym i wartościom niematerialnym i prawnym o najkrótszych okresach
    dokonywania odpisów amortyzacyjnych, a składnikom majątku trwałego o najdłuższych
    okresach amortyzacji wartości możliwie najmniejszych (lub zerowych) (P. Cygański, Nie
    zawsze według cen rynkowych, Rzeczpospolita z dnia 19 sierpnia 2004 r., Dobra Firma).
    Wnioskodawca wyjaśnia w tym kontekście, że zakup ZCP po cenie niższej niż wartość
    rynkowa przejętych składników majątkowych wynikał z obciążeń ekonomicznych, jakie
    wynikają z nabycia niektórych składników majątkowych ZCP, w tym:
    a) ich nieprzydatności dla działalności produkcyjnej prowadzonej przez Spółkę
    b) wysokiego stopnia zużycia tych składników majątkowych,
    c) bardzo ograniczonych możliwości sprzedaży tych składników, wynikających z:
    i. wskazanego wyżej stopnia zużycia,
    ii. ograniczonego popytu na aktywa o takim stopniu zużycia,

    iii. ewentualnych kosztów transportu (związanych w szczególności z dużej gabarytowości
    niektórych składników majątkowych).
    Jednocześnie, Spółka ponownie zaznacza, że
    a) nabycie ZCP wynikało z potencjału biznesowego, jaki wynikał z nabycia tych składników
    majątkowych ZCP, które zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki,
    w tym w szczególności gruntów, budynków oraz części urządzeń, np. sprężarek),
    b) nie miała możliwości nabycia powyższych składników majątku z wyłączeniem tych
    aktywów, których nie planuje wprowadzić do ewidencji środków trwałych – warunkiem
    realizacji transakcji był zakup całego ZCP.
    W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, mając na uwadze wskazany kontekst
    ekonomiczny, przedstawioną metodologię kalkulacji wartości podatkowych składników
    majątkowych ZCP, zgodnie z którą:
    a) Wartość początkową (podatkową) składników, których Spółka nie przyjmie do ewidencji
      środków trwałych, lecz będzie je wykorzystywała jako wyposażenie, należy ustalić w
      oparciu o poniższy wzór:
    wartość rynkowa składnika majątku/łączna wartość rynkowa ZCP * cena nabycia ZCP
    b) Wartość początkową (podatkową) składników, które Spółka przyjmie do ewidencji
      środków trwałych, należy ustalić w oparciu o poniższy wzór:
    wartość rynkowa składnika/łączna wartość rynkowa środków trwałych ZCP * cena nabycia
    ZCP pomniejszona o wartość wykorzystywanego wyposażenia (pkt ii)
    c) W odniesieniu do składników, których Spółka nie przyjmie do ewidencji środków
      trwałych oraz których nie będzie wykorzystywać, nie wystąpi w ogóle wartość
      początkowa (i nie będą do niej przypisane jakiekolwiek koszty lub też wartość tych
      kosztów będzie znikoma)
    – należy uznać za prawidłową.
    W szczególności, zdaniem Spółki:
    a) wskazane wyżej przepisy nie określają w sposób definitywny metody wyceny wartości
    podatkowej składników majątkowych zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    b) taka wycena wartości podatkowych składników majątkowych w pełni odpowiada
    rynkowej cenie i potencjałowi ekonomicznemu aktywów tworzących ZCP – jak zostało
    bowiem wskazane wyżej, ustalenie ceny nabycia ZCP na poziomie niższym niż łączna
    wartość rynkowa składników majątkowych ZCP wynika z obciążeń ekonomicznych, jakie
    niesie za sobą utrzymanie składników majątkowych, których Spółka nie wprowadzi do
    ewidencji środków trwałych oraz nie będzie wykorzystywała.
    Jednocześnie, w opinii Spółki, dopuszczalność przyjęcia metody, która jest ukierunkowana
    na lepsze odzwierciedlenie realiów rynkowych wynikających z nabycia ZCP, wzmacnia
    również fakt, że nie wpływa ona na łączną wysokość wydatków, które Spółka zaliczy do
    kosztów uzyskania przychodów, gdyż w wyniku przyjęcia tej metodologii, wartość
    podatkowa składników majątkowych ZCP równać się będzie cenie nabycia ZCP, w tym
    wartość początkowa środków trwałych równać się będzie różnicy między ceną nabycia
    ZCP a wartością podatkową pozostałych składników majątkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 jest
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”, „updop”):

        Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
        prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę
        ich nabycia.
    W myśl art. 16g ust. 3 ww. ustawy:
        Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane
        z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości
        niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu,
        załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i
        uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych,
        skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i
        usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od
        towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie
        przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot
        różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku
        importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników
        majątku.
    Natomiast, według art. 16g ust. 10 ustawy o CIT:
        W razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania
        przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową
        nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi:
        1) suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy,
        ustalonej zgodnie z ust. 2;
        2) różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,
        ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących
        środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku
        niewystąpienia dodatniej wartości firmy.
    Przy czym, jak wynika z art. 16g ust. 12 cytowanej ustawy:
        Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 10 i 11
        stosuje się odpowiednio art. 14.
    W świetle przytoczonych przepisów sposób ustalenia wartości początkowej środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w ramach kupna
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części zależy od tego, czy z tytułu tego zakupu
    wystąpiła u podatnika (nabywcy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części)
    dodatnia wartość firmy czy też nie.
    W razie wystąpienia ujemnej wartości firmy, wartość początkową poszczególnych środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w ramach kupna
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części stanowi odpowiednio pomniejszona
    część wartości rynkowej tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    (tj. w taki sposób, aby ich łączna wartość początkowa nie przekraczała kwoty ustalonej
    zgodnie z art. 16g ust. 10 pkt 2 ustawy o CIT). Przy czym łączna wartość początkowa
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych powinna być ustalona jako
    różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa a wartością składników majątkowych
    niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi. Czyli cena
    nabycia powinna być pomniejszona o wartość wszystkich składników majątkowych
    niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnym a nie jak
    wskazał Wnioskodawca o wartość wykorzystywanego wyposażenia.
    Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych stosuje się odpowiednio art. 14 ustawy o CIT, dotyczący
    sprzedaży majątku. Oznacza to, że ustalona wartość początkowa poszczególnych środków

    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych powinna odpowiadać ich wartości
    rynkowej (z wynikającym z art. 16g ust. 10 ustawy o CIT zastrzeżeniem dotyczącym łącznej
    ich wartości początkowej).
    Zatem łączną wartość początkową środków trwałych należy podzielić na poszczególne
    środki trwałe z zachowaniem proporcji odnoszącej się do wartości rynkowej tych środków
    trwałych – art. 16g ust. 12 ustawy o CIT.
    Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    nabytych w drodze kupna zorganizowanej części przedsiębiorstwa dokonywane są na
    zasadach ogólnych (nie obowiązuje w takich przypadkach zasada kontynuacji amortyzacji).
    Również na zasadach ogólnych odpisy takie mogą być zaliczane do podatkowych kosztów
    uzyskania przychodów, tzn. że dla każdego środka trwałego musi być ustalona właściwa
    dla niego stawka podatkowa.
    Mając powyższe na uwadze, nie można się zgodzić ze sformułowaniem użytym w
    przedstawionym przez Państwa stanowisku, że:
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, alokacja ujemnej wartości firmy nie musi być
    dokonana w sposób proporcjonalny do wszystkich składników majątkowych ZCP, lecz
    może to również nastąpić poprzez zastosowanie innej metody, o ile taka metoda znajdzie
    uzasadnienie ekonomiczne.
    Natomiast, odnosząc się do sposobu ustalenia wartości podatkowej pozostałych
    składników majątkowych, których Spółka nie przyjmie do ewidencji środków trwałych (bez
    względu na to czy spółka będzie je wykorzystywała czy też nie) należy ją ustalić w oparciu o
    wzór:
    wartość rynkowa składnika majątku/łączna wartość rynkowa ZCP * cena nabycia ZCP.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisana w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym metodologia wyliczenia wartości podatkowej składników
    majątkowych ZCP należy uznać za nieprawidłowe.
    Z uwagi na uznanie Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe,
    odniesienie się do wątpliwości w zakresie pytania nr 2 stało się bezzasadne, gdyż

## Pytanie

nr 2 było pytaniem warunkowym, na które oczekiwali Państwo odpowiedzi w przypadku
    uznania, Państwa stanowiska do pytania nr 1 za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi
        element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.