Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-425/12-4/KJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-03-04
Teza: Czy w momencie wpływu środków pieniężnych dotyczących ostatniej transzy dotacji Spółka może skorygować na bieżąco koszty uzyskania przychodu poprzez korektę odpisów amortyzacyjnych dotychczas zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; dopłata; koszt-koszty uzyskania przychodów; waluta-waluta obca; wydatek; zwrot; zwrot-zwrot wydatków; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (…), przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2012 r. (data wpływu 19 listopada 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 lutego 2013 r. (data wpływu 19 lutego 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaną dotacją do środka trwałego (pytanie nr 1) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaną dotacją do środka trwałego.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), pismem z dnia 7 lutego 2013 r., nr IPTPB3/423-425/12-2/KJ, (doręczonym w dniu 12 lutego 2013 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 19 lutego 2013 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka (dalej również: Wnioskodawca) zrealizowała projekt inwestycyjny współfinansowany ze środków unijnych. Projekt pn. „(…)” wykonany był w oparciu o Umowę o dofinansowanie Projektu w ramach Funduszu Spójności Nr (…), zawartej w dniu 21 września 2005 r. pomiędzy Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) a Wnioskodawcą. Przedmiotem zawartej umowy było określenie praw i obowiązków stron w zakresie realizacji Projektu współfinansowanego z Funduszu Spójności oraz zasad przekazywania Beneficjentowi środków z Funduszu Spójności, pozyskanych przez Polskę na podstawie Decyzji.

Projekt był realizowany przez Spółkę w okresie od 2005 r. do 2011 r. Dotacja była przekazywana transzami w walucie EURO.

Ostatni etap projektu obejmował modernizację oczyszczalni ścieków, a majątek trwały wytworzony w trakcie tego etapu został przekazany do użytkowania pod datą 31 grudnia 2011 r. Na dzień zakończenia realizacji inwestycji Spółka otrzymała 90% przyznanej dotacji. Tzw. płatność końcowa -10% dotacji zgodnie z zapisami decyzji KE zostanie przekazana Spółce po akceptacji rozliczenia projektu przez KE, a przybliżona data otrzymania środków to rok 2014. Spółka rozlicza dotychczas otrzymaną dotację do wysokości amortyzacji niestanowiącej kosztów uzyskania przychodu w pozostałe przychody operacyjne (niestanowiące przychodu podatkowego).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż na obecny moment poniesione w części wydatki na wytworzony majątek trwały powinny podlegać refundacji w postaci wpływu ostatniej transzy środków z dotacji Funduszu Spójności. Zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku realizowany przez Spółkę Projekt opierał się o zasady finansowania programów operacyjnych w latach 2004-2006. Status prawny środków pochodzących z funduszy strukturalnych regulują w tym względzie przepisy rozporządzenia Rady (WE) Nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych oraz rozporządzenia Komisji (WE) Nr 438/2001 z dnia 2 marca 200l r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych, ustawy o finansach publicznych oraz ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju 2004-2006 (Dz. U. nr 116, poz. l206 ze zm.)

W myśl art. 8 ust. l ww. ustawy w celu realizacji Planu utworzone zostały:

*   sektorowe programy operacyjne,

*   regionalne programy operacyjne,

*   inne programy operacyjne,

*   strategia wykorzystania Funduszu Spójności.

Programy te są finansowane z publicznych środków krajowych lub współfinansowane z publicznych środków wspólnotowych, o czym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy. Pomoc jaką otrzymują beneficjenci pochodzi w tym przypadku ze środków pożyczonych z budżetu państwa na prefinansowanie realizowanych programów i projektów pomocowych.

Przyjęta na lata 2004-2006 zasada prefinansowania zakłada, że w początkowej fazie realizacji projektu związane z nim koszty pokrywa budżet państwa. Zwrot poniesionych nakładów następuje po etapie końcowym realizacji projektu, w ramach rozliczeń między Polską a Unią.

Sposób podatkowego rozliczania wpływu środków z tytułu dotacji jak również kosztów uzyskania przychodu został przedstawiony w tym zakresie w piśmie Ministra Finansów: znak DD6-8213-8/06/DZ/412 z dnia 30 sierpnia 2006 r. Na temat środków pochodzących z Funduszu Spójności była wydana interpretacja indywidualna, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 września 2009 r., sygn. IPPB5/423-344/09-2/PS.

Tak jak wspomniano we wniosku cały projekt został zakończony a majątek przyjęty do używania. Dotychczas otrzymana dotacja jest elementem kosztów wytworzenia środków trwałych, a amortyzacja od tej części nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. Jednocześnie przychody, które są rozliczane zgodnie z przepisami o rachunkowości z przychodów przyszłych okresów w pozostałe przychody operacyjne do wysokości tej amortyzacji nie są przychodami podatkowymi.

Dopiero po akceptacji rozliczenia projektu przez Komisję Europejską zostanie uruchomiona ostatnia transza dotacji - tzw. płatność końcowa stanowiąca 10% całości środków unijnych, tj. 1.307.272,60 EURO. W obecnej chwili nie wiadomo kiedy to nastąpi.

Spółka uważa, że w miesiącu kiedy ww. środki wpłyną na konto należy ponownie ustalić strukturę dotacji w wartości podatkowej środków trwałych sfinansowanych w części dotacją i dokonać korekty kosztów uzyskania przychodu na bieżąco, tj. w części już rozliczonych w poprzednich okresach odpisów amortyzacyjnych w koszty podatkowe poprzez ich zmniejszenie. Dokonanie korekty kosztów uzyskania przychodu poprzez korektę deklaracji spowoduje naliczenie odsetek budżetowych za zwłokę z tytułu zaległości w podatku dochodowym. Tak jak podniesiono we wniosku w poz. 70, bez dokonanego zwrotu dotacji podatnik nie ma obowiązku zmniejszenia kosztów uzyskania przychodu w postaci odpisów amortyzacyjnych. Obowiązek powstaje w miesiącu wpływu środków na rachunek Spółki.

Spółka rozlicza różnice kursowe wg art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W załączeniu do pisma z dnia 15 lutego 2013 r. Spółka przedłożyła „Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych i WNP oraz rozliczania kosztów pośrednich i ogólnych związanych z realizacją projektu z dofinansowaniem ze środków Funduszu Spójności”. Projekt, o którym mowa był realizowany w latach 2005-201l, a na majątek środki trwałe były przyjmowane w latach 2009-2011. Udział dotacji unijnej został przypisany poszczególnym zadaniom (kontraktom) wg źródeł finansowania danego zadania, a następnie podzielony strukturą na wyodrębnione środki. Płatność końcowa, o której mowa we wniosku dotyczy ostatniego kontraktu, tj. modernizacji i rozbudowy oczyszczalni ścieków, rozliczonego pod datą 31 grudnia 2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania (po przeformułowaniu):

1.  Czy w momencie wpływu środków pieniężnych dotyczących ostatniej transzy dotacji Spółka może skorygować na bieżąco koszty uzyskania przychodu poprzez korektę odpisów amortyzacyjnych dotychczas zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu?
2.  Według jakiego kursu powinno się wycenić jeszcze nieotrzymaną dotację i tym samym uwzględnić jej wysokość w wartości podatkowej środków trwałych, która stanowić będzie ewentualny zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na wytworzenie środków trwałych i w jaki sposób rozliczyć powstałą różnicę kursową w dacie otrzymania środków?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1.

Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 2 zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, dopiero w dacie faktycznego wpływu dotacji powinna być dokonana korekta odpisów amortyzacyjnych na bieżąco, bez konieczności dokonania korekty deklaracji podatkowej. Spółka nie ma pewności, że te środki otrzyma.

Rozliczenie wsteczne odpisów amortyzacyjnych niestanowiących kosztów uzyskania przychodu przez korektę deklaracji CIT spowodowałoby zapłatę odsetek podatkowych, co w tym przypadku Spółka uważa za nieuzasadnione.

Przepis art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych formułując zasadę wyłączenia z kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych od części wartości środków trwałych odpowiadającej zwróconym na ich nabycie (wytworzenie) kwotom, nie wskazuje wprost trybu, w jakim korekta kosztów powinna nastąpić, w sytuacji uprzedniego dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej, na którą składały się wydatki poniesione przez podatnika. Z przepisu nie wynika, że podatnik powinien dokonać korekty kosztów w okresach, w jakich zaliczone były odpisy amortyzacyjne.

Według art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16. Odnieść to należy także do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy.

Jeżeli więc zwrot wydatków na nabycie lub wytworzenie środka trwałego powoduje wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów odpowiedniej części odpisów amortyzacyjnych, to skutek w postaci obowiązku wyłączenia (korekty kosztów) powstaje z chwilą zwrotu wydatków (w rozliczeniu za okres, w którym zwrot wydatków został otrzymany). Bez tego (zwrotu) podatnik nie ma obowiązku zmniejszenia kosztów z tytułu amortyzacji.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje przypadki korekty rozliczenia w związku z amortyzacją i określa obowiązek zapłaty odsetek przez podatnika, jeśli wystąpi sytuacja określona w art. l6e ustawy co nie ma w tym przypadku zastosowania.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, iż z przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie wynika, że podatnik powinien dokonać korekty kosztów uzyskania przychodu w okresach w jakich zaliczone były odpisy amortyzacyjne w przypadku zwrotu wydatków na wytworzenie, nabycie środków trwałych. Tak jak przedstawiono to we wniosku (poz. 70), kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m z uwzględnieniem art. 16. Spółka uważa, że korekta deklaracji CIT byłaby jedynie konieczna jeśli dokonane odpisy amortyzacyjne zaliczone do kosztów uzyskania przychodu wynikałyby z popełnionego błędu za co podatnik musi ponieść konsekwencje. W zaistniałej sytuacji korekta kosztów uzyskania przychodu w związku ze skorygowaniem odpisów amortyzacyjnych zaliczonych do tych kosztów, poprzez korektę deklaracji CIT nie ma uzasadnienia w odniesieniu do ww. przepisów.

Jeszcze raz Spółka podkreśla, że moment wpływu dotacji stanowiący faktyczny zwrot wydatków poniesionych przez Spółkę na wytworzenie środków trwałych, stanowi podstawę do dokonania rozliczeń w zakresie skorygowania odpisów amortyzacyjnych zaliczonych dotychczas do kosztów uzyskania przychodu w miesiącu otrzymania środków pieniężnych z tytułu dotacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania nr 1 uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy).

Podatek dochodowy od osób prawnych posiada cechy podatku powszechnego. Innymi słowy, jest to podatek, który obejmuje swoim zakresem przedmiotowym wszelkie uzyskiwane w ciągu roku podatkowego przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bez względu na to, czy powstają w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej, czy też jednorazowo.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera w swej konstrukcji definicji przychodu, precyzując, poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w art. 12, rodzaje przychodów, a także enumeratywnie wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

Zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania czyli wpływu, bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami; w obrocie bezgotówkowym będzie to dzień uznania rachunku bankowego podatnika jako rachunku wierzyciela. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie, którymi podatnik może rozporządzać jak właściciel.

W kontekście powyższego, stwierdzić należy, iż zaliczka na poczet dotacji unijnej otrzymana przez Wnioskodawcę stanowi Jego przychód podatkowy w dacie jej otrzymania, tj. wpływu na rachunek bankowy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (\`(...)\`).

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów i to zarówno w zakresie kosztów bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami.

Konsekwencją zwolnienia od podatku środków otrzymanych przez Wnioskodawcę z tytułu dotacji unijnej jest brak możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków sfinansowanych z tych środków.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

*   budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

*   maszyny, urządzenia i środki transportu,

*   inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 48 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zatem, wszelkie dotacje, subwencje, dopłaty, otrzymane środki pieniężne stanowiące zwrot poniesionych wydatków na nabycie lub wytworzenie środków trwałych wchodzą w zakres powołanego powyżej art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Powołany przepis znajduje zastosowanie również w sytuacji, gdy wydatki na zakup (wytworzenie) środka trwałego zostały najpierw przez podatnika poniesione (podatnik rozpoczął już dokonywanie odpisów amortyzacyjnych), a dopiero później zrefundowane, np. z dotacji unijnej.

Z przepisu tego wynika, że odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środka trwałego, która sfinansowana została otrzymanym wsparciem finansowym, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności. Pozostała część niezwróconych wydatków stanowi koszt uzyskania przychodów poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne. Należy zwrócić uwagę, iż częściowe sfinansowanie zakupu (wytworzenia) środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych środkami w postaci zwrotu poniesionych wydatków pozostaje bez wypływu na ustaloną wartość początkową.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Spółka jest beneficjentem końcowym Funduszu Spójności. Spółka prowadziła zadanie inwestycyjne polegające na budowie kanalizacji sanitarnej. Projekt, o którym mowa był realizowany w latach 2005-201l, a na majątek środki trwałe były przyjmowane w latach 2009-2011. Udział dotacji unijnej został przypisany poszczególnym zadaniom (kontraktom) wg źródeł finansowania danego zadania, a następnie podzielony strukturą na wyodrębnione środki.

Spółka otrzymała na ten cel 90% dofinansowanie z Funduszu Spójności. Tzw. płatność końcowa - 10% kwoty dofinansowania zostanie przekazana Spółce, po akceptacji rozliczenia projektu, prawdopodobnie w 2014 r. Płatność końcowa, o której mowa dotyczy ostatniego kontraktu, tj. modernizacji i rozbudowy oczyszczalni ścieków, rozliczonego pod datą 31 grudnia 2011 r. Dotychczas otrzymana dotacja jest elementem kosztów wytworzenia środków trwałych, a amortyzacja od tej części nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. Jednocześnie przychody, które są rozliczane zgodnie z przepisami o rachunkowości z przychodów przyszłych okresów w pozostałe przychody operacyjne do wysokości tej amortyzacji nie są przychodami podatkowymi.

Odnosząc przedstawione zdarzenie przyszłe do powołanych wcześniej przepisów prawa należy stwierdzić, że po otrzymaniu środków pieniężnych pochodzących z dotacji Wnioskodawca jest zobowiązany do skorygowania (zmniejszenia) kosztów uzyskania przychodów, a tym samym skorygowania (zwiększenia) podatku dochodowego (zaliczek za okresy rozliczeniowe), w których wykazał te koszty w wysokości zawyżonej.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają szczególnych zasad dokonywania korekt kosztów uzyskania przychodów. Należy jednak zauważyć, iż otrzymanie dofinansowania nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu a jedynie wpływa na wysokość kosztu bądź całkowite wykluczenie wydatków z kosztów podatkowych. Uwagi te należy odnieść także do kosztów w postaci odpisów amortyzacyjnych. Biorąc powyższe pod uwagę korekty kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpisów amortyzacyjnych należy dokonać poczynając od okresu rozliczeniowego, w którym te koszty zostały zawyżone a nie począwszy od miesiąca otrzymania środków z dofinansowania.

Opisane wyżej zasady korygowania kosztów podatkowych wiążą się z powstaniem zaległości podatkowej i obowiązkiem zapłaty odsetek od zaległości.

Natomiast co do odpisów dokonywanych już po otrzymaniu dotacji, Spółka powinna każdorazowo zmniejszać koszty uzyskania przychodów o kwotę (część) dokonywanych odpisów amortyzacyjnych ustaloną w proporcji, w jakiej pozostaje kwota otrzymanego na te środki trwałe dofinansowania do wysokości wartości początkowej tych środków.

Reasumując, Spółka w miesiącu otrzymania ostatniej transzy dotacji unijnej będzie zobowiązana do wstecznego skorygowania dokonanych w poszczególnych okresach podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych sfinansowanych otrzymaną dotacją w takiej części, w jakiej pozostaje kwota wsparcia do wartości początkowej tych środków trwałych.

Końcowo należy wskazać, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności dotyczy to opodatkowania przychodu z tytułu otrzymania opisanych we wniosku środków pomocowych.

Ponadto dodaje się, iż do wniosku Spółka dołączyła pismo z dnia 15 lutego 2013 r. „Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych i WNP oraz rozliczania kosztów pośrednich i ogólnych związanych z realizacją projektu z dofinansowaniem ze środków Funduszu Spójności, które nie podlega ocenie przez tut. Organ, gdyż wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem podanym we wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.