Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.178.2019.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-04
Teza: z uwagi na fakt, że czynności opodatkowane VAT stanowią w analizowanym przypadku znikomą część działalności jednostki budżetowej której dotyczy ww. projekt i wyliczona dla niej proporcja nie przekracza 2%, a Wnioskodawca na podstawie art. 90 ust. 3 w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, uznał, że proporcja wynosi 0%, to Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach realizowanego projektu
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2019 r. (data wpływu 26 marca 2019 r.) uzupełnionym pismem z 13 maja 2019 r. (data wpływu 17 maja 2019 r.) oraz pismem z 24 maja 2019 r. (data wpływu 29 maja 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu pn. „xxx” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu pn. „xxx”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 13 maja 2019 r. (data wpływu 17 maja 2019 r.) oraz pismem z 24 maja 2019 r. (data wpływu 29 maja 2019 r.).

We wniosku, uzupełnionym pismem z 13 maja 2019 r. oraz pismem z 24 maja 2019 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Miasto złożyło wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pn. „xxx” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020.

Realizowany projekt dotyczy termomodernizacji budynku Przedszkola Nr 9 w B.

Roboty budowlane polegają na dociepleniu ścian zewnętrznych budynku, stropodachów, dachów wraz z wymianą stolarki okiennej i drzwiowej, modernizacją instalacji c.o., wymianą oświetlenia i instalacją OZE (zastosowania paneli fotowoltaicznych w celu dalszego zmniejszenia zapotrzebowania na energię elektryczną od dostawcy zewnętrznego).

Projekt ma na celu ochronę środowiska naturalnego poprzez redukcję emisji zanieczyszczeń do powietrza poprzez zmniejszenie zapotrzebowania na energię. Rezultatem projektu będzie poprawa efektywności energetycznej oraz spadek emisji dwutlenku węgla.

Okres realizacji projektu to wrzesień 2019 – październik 2020 r.

Przedszkole Nr 9 zawarło w dniu 2008.09.29 z Miejskim P… S.A. umowę najmu pomieszczenia na węzeł cieplny znajdujący się w budynku przedszkola, służący przesyłaniu energii cieplnej do przedszkola. Najemca płaci czynsz miesięczny w wysokości 2,20 zł/mkw tj. 26,62 zł + podatek VAT oraz koszty zużytej przez węzeł cieplny energii elektrycznej wg wskazań zainstalowanego w węźle podlicznika i przeciętnej ceny wynikającej z faktury Zakładu Energetycznego.

Realizowane zadanie inwestycyjne wynika z zadań własnych nałożonych ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - art. 7 ust. l pkt 8, pkt 15 w powiązaniu z art. 9 pkt 4 oraz art. 30 ust. 2 pkt 3, do realizacji których gmina została powołana, tj. czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu.

Zamiarem gminy jest wykorzystanie termomodernizowanych obiektów publicznych do realizacji celów, które stanowią działalność publicznoprawną, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Celem termomodernizacji budynku nie jest zwiększenie obrotów z działalności opodatkowanej (najem pomieszczenia na węzeł cieplny) podatkiem VAT prowadzonej w tym obiekcie. Inwestycja nie służy osiągnięciu znaczących dla budżetu gminy przychodów, z działalności podlegającej opodatkowaniu.

Miasto uznało podatek VAT w ww. projekcie za kwalifikowalny, tj. nie dający prawa do jego odliczenia przez Miasto. Jednak Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2014-2020, wymaga interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT dla wskazanego projektu i w związku z tym wnioskodawca składa niniejszy wniosek o jego wydanie.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Z dniem 1 stycznia 2017 r. Miasto dokonało centralizacji rozliczeń w podatku VAT. Przedszkole Nr 9 jest jedną z jednostek organizacyjnych miasta.

Miasto stoi na stanowisku, że nie ma możliwości przypisania dokonanych w ramach realizacji ww. projektu zakupów do poszczególnych rodzajów działalności, tj. działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT) i działalności innej niż gospodarcza (niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT).

Wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla Przedszkola Nr 9 w B. wynosi 11,15%, wartość wskaźnika obliczonego na podstawie art. 90 ww. ustawy wynosi 0,34%.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że opisany we wniosku budynek przedszkola będący przedmiotem termomodernizacji, będzie wykorzystywany przez przedszkole do wykonywania czynności opodatkowanych, czynności zwolnionych od podatku VAT oraz czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania dokonanych w ramach realizacji ww. projektu zakupów do poszczególnych rodzajów działalności, tj. działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT oraz zwolnionej od podatku VAT) i działalności innej niż gospodarcza (niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT).

W związku z tym, że wartość wskaźnika proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2-8 nie przekroczyła 2% (wartość wskaźnika obliczonego na podstawie art. 90 ustawy o VAT wynosi 0,34%), to Gmina uznała, że proporcja określona dla Przedszkola nr 9, zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT wynosi 0%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ponoszenie wydatków, robót związanych z realizacja projektu pn. „xxx” będzie dawało Miastu prawo do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących ich nabycie?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Miasto stoi na stanowisku, że nie ma możliwości odliczenia podatku VAT w odniesieniu do projektu pn. „xxx”.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Wyżej opisana inwestycja służy przede wszystkim do wypełnienia zadań publicznoprawnych, dla których Miasto nie występuje w charakterze podatnika, w związku z czym dokonując nabyć usług związanych z termomodernizacją obiektu użyteczności publicznej Przedszkola Nr 9 nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Utrzymanie obiektów użyteczności publicznej należy do zadań własnych Miasta, które w tym zakresie nie działa w charakterze podatnika, gdyż najem ten ze strony przedszkola nie jest działalnością komercyjną nastawioną na zysk rozumiany w kategoriach ekonomicznych. Umowa najmu stanowi tytuł prawny, który reguluje przesyłanie energii cieplnej do budynku Przedszkola Nr 9 w B.

Poparciem stanowiska wnioskodawcy jest broszura informacyjna Ministerstwa Finansów z dnia 24 listopada 2016r. w sprawie centralizacji rozliczeń z dnia 24 listopada 2016 r. w sprawie centralizacji rozliczeń w podatku VAT jednostek samorządu terytorialnego.

Fakt ten został potwierdzony w interpretacjach indywidualnych, m.in:

*   Dyrektora KIS z dnia 10 listopada 2017 sygn. 0111-KDIB3-2.4012.557.2017.1.AR
*   Dyrektora KIS z dnia 16 lutego 2018 sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.858.2017.2.WL.

Potwierdza to również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. I FSK 1879/13 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 listopada 2015r. sygn. I SA/Rz 952/15, w którym zgodził się ze stanowiskiem NSA zawartym w wyroku z dnia 23 lipca 2015r., sygn. I FSK 1096/14, w którym wyrażono pogląd, „że inwestycje przeprowadzone w ramach zadań własnych gminy, nawet jeżeli pośrednio służą działalności opodatkowanej nie mogą generować podatku naliczonego i tym samym dawać gminie uprawnienia do obniżenia podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługuje w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak stanowi art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (art. 90 ust. 1 ustawy).

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy).

W świetle art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej (ust. 4 tegoż artykułu).

Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy – w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 90 ust. 10b ustawy, przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 10a, rozumie się:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego, takie jak np. gminy, są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019, poz. 506), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie edukacji publicznej. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Miasto złożyło wniosek o dofinansowanie realizacji projektu dotyczącego termomodernizacji budynku Przedszkola Nr 9 w B. Budynek Przedszkola będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych, czynności zwolnionych od podatku VAT oraz czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania dokonanych w ramach realizacji ww. projektu zakupów do poszczególnych rodzajów działalności, tj. działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT oraz zwolnionej od podatku VAT) i działalności innej niż gospodarcza (niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT). Wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla Przedszkola Nr 9 wynosi 11,15%. W związku z tym, że wartość wskaźnika proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2-8 nie przekroczyła 2% (wartość wskaźnika obliczonego na podstawie art. 90 ustawy o VAT wynosi 0,34%), to Gmina uznała, że proporcja określona dla Przedszkola nr 9, zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT wynosi 0%.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją opisanego we wniosku projektu.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście obowiązujących przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że zakupy związane z termomodernizacją budynku Przedszkola, będą dotyczyły działalności gospodarczej (opodatkowanej i zwolnionej) jak również działalności innej niż gospodarcza.

Zatem przy odliczaniu podatku naliczonego od zakupów związanych z termomodernizacją budynku przedszkola powinny znaleźć odpowiednie zastosowanie regulacje art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że Gmina (rozliczająca się z podatku VAT łącznie ze wszystkimi jednostkami budżetowymi) – co do zasady – będzie miała prawo do zmniejszenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów realizowanych na potrzeby przedmiotowego projektu, jednakże tylko w takim zakresie, w jakim nabywane towary i usługi służyć będą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Należy wskazać, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności Wnioskodawca winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej, zwolnionej oraz poza działalnością gospodarczą).

W przypadku, gdy przyporządkowanie zakupów do działalności gospodarczej nie będzie możliwe i wydatki, o których mowa wyżej, będą służyły zarówno do wykonywania działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej od podatku VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (zdarzenia pozostające poza zakresem VAT), Wnioskodawca w pierwszej kolejności będzie zobowiązany, na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy, do obliczenia podatku naliczonego zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. W dalszej kolejności podatnik do wydatków związanych z działalnością opodatkowaną i zwolnioną od podatku ma obowiązek zastosować proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy.

Jak już wyżej wskazano analiza przedstawionego opisu sprawy prowadzi do wniosku, że zakupy związane z termomodernizacją budynku Przedszkola, będą dotyczyły działalności gospodarczej (opodatkowanej i zwolnionej) jak również działalności innej niż gospodarcza. Przy czym – jak wskazał Wnioskodawca – wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla Przedszkola Nr 9 w B. wynosi 11,15%, wartość wskaźnika obliczonego na podstawie art. 90 ww. ustawy wynosi 0,34%. W związku z tym, że wartość wskaźnika proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2-8 nie przekroczyła 2%, to Gmina uznała, że proporcja określona dla Przedszkola nr 9, zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT wynosi 0%.

Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. Jest to jednak prerogatywa, z której Gmina nie musi skorzystać, odliczając podatek naliczony zgodnie z poziomem wyliczonego wskaźnika. W powyższej sytuacji, bowiem podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy podatku naliczonego.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 2a i art. 90 ustawy oraz przepisów rozporządzenia – co do zasady – Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących zakup towarów i usług w ramach realizacji przedmiotowego projektu w części w jakiej zakupione towary i usługi będą związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Należy jednak zauważyć, że z uwagi na fakt, że czynności opodatkowane VAT stanowią w analizowanym przypadku znikomą część działalności jednostki budżetowej której dotyczy ww. projekt i wyliczona dla niej proporcja nie przekracza 2%, a Wnioskodawca na podstawie art. 90 ust. 3 w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, uznał, że proporcja wynosi 0%, to Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach realizowanego projektu.

W konsekwencji samym stanowisko Wnioskodawcy, jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.