Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.538.2017.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-15
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie wskazania, czy czynności wykonywane przez Menedżera na podstawie zawartego kontraktu menedżerskiego stanowią działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym czy Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT.
Słowa kluczowe: kontrakt-kontrakt menedżerski; opodatkowanie; usługi-usługi zarządzania; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2017 r. (data wpływu 16 października 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wskazania, czy czynności wykonywane przez Menedżera na podstawie zawartego kontraktu menedżerskiego stanowią działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym czy Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku i usług w zakresie wskazania, czy czynności wykonywane przez Menedżera na podstawie zawartego kontraktu menedżerskiego stanowią działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym czy Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest Członkiem Zarządu Spółki z o.o. (dalej „Zarządzający” lub „Menedżer”).

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.

Pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką zawarta została umowa o świadczenie usług zarządzania – kontrakt menedżerski (dalej „kontrakt menedżerski” lub „umowa”).

Przedmiotem umowy jest świadczenie usługi zarządzania na warunkach określonych w Kodeksie Spółek Handlowych, Kodeksie Cywilnym, Umowie Spółki, aktach prawa wewnętrznego Spółki, w tym Regulaminie Zarządu, innych przepisach powszechnie obowiązującego prawa oraz w samej umowie. W kontrakcie menedżerskim zawarte jest postanowienie, zgodnie z którym Menedżer jest zobowiązany do wykonywania umowy osobiście. Zarządzający ma wykonywać obowiązki wynikające z Umowy w siedzibie Spółki, a także w każdym innym miejscu, w którym Spółka prowadzi działalność lub swoje interesy. Przy wykonywaniu swoich obowiązków Zarządzający powinien dołożyć najwyższej staranności wynikającej z profesjonalnego charakteru swojej działalności zgodnie z przepisami prawa, w tym w szczególności: Kodeksu spółek handlowych i Kodeksu cywilnego oraz aktami prawa wewnętrznego Spółki, w tym Umowy Spółki i Regulaminu Zarządu. Zarządzający jest obowiązany współdziałać z innymi członkami Zarządu i organami Spółki zmierzając do zachowania harmonijnej współpracy i osiągnięcia porozumienia w zgodzie z interesami Spółki. Wnioskodawca nie mobilizuje zasobów ludzkich lub rzeczowych do świadczenia usług, w ramach zawartej umowy.

Do obowiązków Zarządzającego Spółką należy w szczególności:

1.  realizacja oczekiwań Wspólników skonkretyzowanych w celach zarządczych;
2.  prowadzenie spraw Spółki zgodnie z wewnętrznym podziałem kompetencji między poszczególnych członków Zarządu, poprzez efektywne zarządzanie jej majątkiem i zasobami ludzkimi, z najwyższą starannością uwzględniającą profesjonalny charakter świadczonych usług zarządzania, a także interesy Spółki;
3.  reprezentowanie Spółki na zewnątrz, zgodnie z zasadami reprezentacji;
4.  uzyskanie, przed dokonaniem czynności prawnej, zgody lub opinii organów Spółki, jeżeli zgoda lub opinia ta jest wymagana przepisami prawa lub Umową Spółki;
5.  współpraca z pozostałymi członkami Zarządu oraz uczestniczenie w posiedzeniach Zarządu;
6.  uczestnictwo w sesjach Rad Gmin oraz posiedzeniach Komisji Rad Gmin, jeśli jest to konieczne ze względu na przedmiot obrad;
7.  opracowywanie projektów i realizacja wieloletnich programów działalności i rozwoju Spółki;
8.  współtworzenie i umacnianie pozytywnego wizerunku Spółki, dbanie o dobre imię Spółki;
9.  stosowanie przejrzystych zasad komunikacji wewnętrznej;
10.  wnioskowanie w sprawach kadrowych;
11.  przestrzeganie przepisów prawa pracy oraz wykonywanie czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników Spółki;
12.  stosowanie oraz nadzór nad ścisłym przestrzeganiem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy z uwzględnieniem podziału kompetencji obowiązującego w Spółce;
13.  identyfikacja i zgłaszanie zauważonych usterek i wadliwości w procesie organizacji i porządku pracy i wszelkiej działalności Spółki oraz inicjowanie działań naprawczych;
14.  protokolarne przyjęcie i przekazanie po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy spraw Spółki, dokumentów, korespondencji, informacji wraz z nośnikami informacji oraz urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki;
15.  dokonywanie bieżącej analizy stosowanych technologii oraz dostępnych rozwiązań technicznych i organizacyjnych;
16.  stosowanie systemu ochrony i zabezpieczenia danych i informacji;
17.  przygotowanie pełnych i rzetelnych informacji dla organów spółki;
18.  przekazanie protokołem zdawczo-odbiorczym Prezesowi Zarządu, a w przypadku braku takiej możliwości Przewodniczącemu Rady Nadzorczej Spółki bądź osobie upoważnionej przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej niezwłocznie po rozwiązaniu lub wygaśnięciu Umowy dokumentów i materiałów uzyskanych w trakcie wykonywania funkcji, utrwalonych w dowolnej postaci, w tym w systemie elektronicznego przetwarzania danych;
19.  składanie oświadczeń majątkowych zgodnie z odrębnymi przepisami;
20.  przedstawianie zaświadczeń lekarskich o zdolności do wykonywania obowiązków zgodnie z wymogami wynikającymi z obowiązujących przepisów;
21.  uczestniczenie w konferencjach, szkoleniach, kursach istotnych dla wzrostu efektywności i jakości zarządzania Spółką.

Zgodnie z Umową, Zarządzający ma prawo do przerwy w świadczeniu usług w wymiarze 28 dni roboczych w ciągu roku kalendarzowego, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Termin i okres przerwy w świadczeniu usług nie może zakłócić prawidłowego działania Spółki. Termin rozpoczęcia oraz czas trwania dłuższej niż 3 dni robocze przerwy w wykonywaniu umowy Zarządzający musi uzgodnić z co najmniej 7-dniowym wyprzedzeniem z Prezesem Zarządu Spółki.

Dodatkowo, kontrakt menedżerski stanowi, że przerwa w Świadczeniu usług spowodowana chorobą, za którą Zarządzający otrzymuje Świadczenie z ubezpieczeń społecznych nie stanowi naruszenia Umowy. Za okres pobierania świadczenia wynagrodzenie nie jest należne. Menedżer jest zobowiązany do przedkładania Spółce w okresach miesięcznych, raportów z wykonywania usług.

Wnioskodawca jest zobowiązany przestrzegać obowiązków opisanych w Kontrakcie. W związku z tym nie dysponuje niezależnością i samodzielnością w działaniu jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność. Na podstawie Kontraktu Wnioskodawca nie ustala samodzielnie przedmiotu, miejsca i harmonogramu.

Umowa zobowiązuje Spółkę do zapewnienia Zarządzającemu prawa do korzystania z urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki, tj. pomieszczenia biurowe wraz z wyposażeniem, samochodu osobowego, telefonu, komputera, itp.

Umowa nakłada na Zarządzającego obowiązek powstrzymania się od działalności konkurencyjnej w czasie trwania Umowy. Ponadto Zarządzający w okresie pełnienia funkcji nie może:

1.  być członkiem zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek prawa handlowego;
2.  być zatrudnionym lub wykonywać innych zajęć w spółkach prawa handlowego, które mogłyby wywołać podejrzenie o ich stronniczość lub interesowność;
3.  być członkiem zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółdzielni;
4.  być członkiem zarządów fundacji prowadzących działalność gospodarczą;
5.  posiadać w spółkach prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziałów o wartości wyższej niż 10% kapitału zakładowego – w każdej z tych spółek;
6.  prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami, a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności; nie dotyczy to działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, w formie i zakresie gospodarstwa rodzinnego.

Zakaz podejmowania działalności i pełnienia funkcji w organach spółek nie dotyczy Zarządzającego, o ile został zgłoszony do objęcia takich funkcji w spółce prawa handlowego przez jednostki samorządu terytorialnego, ich związki lub inne osoby prawne jednostek samorządu terytorialnego.

Wnioskodawca jest zobowiązany przestrzegać obowiązków opisanych w Kontrakcie. W związku z tym nie dysponuje niezależnością i samodzielnością w działaniu jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność. Na podstawie Kontraktu Wnioskodawca nie ustala samodzielnie przedmiotu, miejsca i harmonogramu.

W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ustawodawca przewidział wyraźnie, że rada nadzorcza nie może wydawać wiążących poleceń zarządowi spółki (art. 219 § 2 k.s.h.). Natomiast przepis nie wypowiada się co do zakazu wydawania poleceń przez zgromadzenie wspólników (odmienna regulacja obowiązuje w przypadku spółki akcyjnej, gdzie zgodnie z art. 3751 kodeksu spółek handlowych, walne zgromadzenie i rada nadzorcza nie mogą wydawać zarządowi wiążących poleceń dotyczących prowadzenia spraw spółki).

Reasumując, w spółce akcyjnej zarówno rada nadzorcza, jak i walne zgromadzenie akcjonariuszy nie mogą wydawać zarządowi wiążących poleceń w zakresie prowadzenia spraw spółki, co wynika wprost z przepisu ustawy. Można mówić o swoistej autonomii zarządu w spółce akcyjnej. Z kolei w odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością k.s.h. wprost nie potwierdza tak szerokiej autonomii, bowiem zakaz wydawania wiążących poleceń został wymieniony tylko w stosunku do rady nadzorczej, pomijając zgromadzenie wspólników. Zarząd nie powinien jednak podejmować czynności, które mogłyby narazić spółkę na szkodę lub stanowić przestępstwo, nawet gdyby wykonania tych czynności żądało od niego zgromadzenie wspólników. W literaturze wskazuje się, że członkowie zarządu są natomiast obowiązani – przy wykonywaniu swoich kompetencji – do przestrzegania przepisów prawa i postanowień statutowych (art. 293 k.s.h. oraz art. 483 k.s.h.). Dlatego też zarząd nie jest zobowiązany do wykonania każdej uchwały zgromadzenia wspólników w szczególności, gdy poweźmie uzasadnione wątpliwości co do jej zgodności z prawem bądź statutem. Obowiązek wykonania uchwał zgromadzenia wspólników spoczywający na zarządzie ogranicza się do sytuacji, gdy uchwała ta została podjęta w granicach kompetencyjnych walnego zgromadzenia i o ile nie jest sprzeczna z ustawą.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy składa się z dwóch elementów, które dzielą się na wynagrodzenie stałe, stanowiące wynagrodzenie miesięczne podstawowe oraz zmienne wynikowe, stanowiące wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki. Część zmienna wynagrodzenia uzależniona jest od poziomu realizacji celów zarządczych i nie może przekroczyć 25% wynagrodzenia podstawowego należnego za poprzedni rok obrotowy, dla którego dokonywane jest obliczenie wysokości przysługującej części zmiennej wynagrodzenia. Cele zarządcze, ich wagi oraz kryteria ich realizacji i rozliczania wynikają z uchwały Zgromadzenia Wspólników w sprawie zasad kształtowania wynagrodzeń członków organu zarządzającego. Część zmienna wynagrodzenia przysługuje pod warunkiem realizacji przez Zarządzającego celów zarządczych, po zatwierdzeniu sprawozdania Zarządu z działalności Spółki oraz sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy i udzieleniu Zarządzającemu absolutorium z wykonania przez niego obowiązków członka Zarządu przez Zgromadzenie Wspólników.

Rada Nadzorcza podejmuje uchwałę w sprawie oceny wykonania celów zarządczych i ustalenia wysokości należnej części zmiennej wynagrodzenia w ciągu 30 dni od otrzymania sprawozdania Zarządzającego z wykonania celów zarządczych. Wynagrodzenie, które Wnioskodawca otrzymuje od Spółki za wykonywane czynności wymienione we wniosku, nie stanowi przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynagrodzenie, które Wnioskodawca otrzymuje od Spółki za wykonywane czynności wymienione we wniosku, stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umowa stwierdza, że Spółka posiada ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej członków organów Spółki, w związku z tym Spółka ponosi pełną odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim na zasadzie odpowiedzialności kontraktowej zgodnie z zawartą umową ubezpieczenia. Spółka może dochodzić odpowiedzialności na zasadach ogólnych za szkody wyrządzone Spółce lub osobom trzecim przez Zarządzającego wskutek czynu zabronionego na zasadzie odpowiedzialności deliktowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy czynności wykonywane przez Menedżera na podstawie zawartego kontraktu menedżerskiego, na warunkach opisanych w niniejszym wniosku, stanowi działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług („ustawa VAT”), a tym samym czy Menedżer jest z tego tytułu podatnikiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność wykonywana na podstawie kontraktu menedżerskiego nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT, a zatem z tytułu wykonywania czynności opisanych w niniejszym wniosku Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT.

Zgodnie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W oparciu o art. 15 ust. 3 ustawy o VAT za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  (…),
2.  (…),
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Z powyższych przepisów wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczna nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest spełnienie wszystkich elementów wymienionych w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, które muszą wystąpić łącznie.

W świetle powyższego przepisu za działalność samodzielną nie uznaje się zatem działalności, co do której spełnione zostają następujące przesłanki:

1.  Przychody z tej działalności zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy PIT.
2.  Dany podmiot związany jest ze zlecającym te czynności (tu: Spółką) prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny.
3.  Stosunek ten określa warunki wykonywania działalności, wynagrodzenie oraz odpowiedzialność zlecającego te czynności wobec osób trzecich.

W opisywanym przypadku analiza wypełniania poszczególnych przesłanek przedstawia się następująco:

ad. 1

Przychody Menedżera osiągane na podstawie kontraktu menedżerskiego są przychodami z działalności osobistej, o których mowa w art. 13 pkt 2-9 ustawy PIT.

ad. 2

Nie ulega wątpliwości, że kontrakt menedżerski tworzy więzy prawne między Prezesem zarządu a Spółką (podmiotem zlecającym czynności).

ad. 3

Stosunek prawny zawarty między Zarządzającym a Spółką (kontrakt menedżerski) reguluje w sposób szczegółowy:

1.  Warunki wykonywania działalności. Jak zostało to wskazane w opisie sprawy niniejszego wniosku, kontrakt menedżerski w sposób wyczerpujący reguluje warunki wykonywania działalności przez Prezesa zarządu. Zawiera on bowiem postanowienia dotyczące między innymi: szczegółowego zakresu obowiązków Menedżera wobec Spółki, sposobu wykonywania obowiązków przez Menedżera (obowiązek działania zgodnie z umową, Umową Spółki oraz przepisami prawa), obowiązku wykonywania działalności osobiście, zasad zapewnienia Menedżerowi infrastruktury niezbędnej do wykonania umowy. W świetle powyższego należy dojść do wniosku, że kontrakt zawiera postanowienia regulujące warunki wykonywania działalności.
2.  Wynagrodzenie Jak zostało to wskazane w opisie sprawy, kontrakt menedżerski zawiera również postanowienia regulujące wynagrodzenie należne Zarządzającemu. Wynagrodzenie to składa się z części stałej oraz części zmiennej stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki.
3.  Odpowiedzialność zlecającego te czynności (Spółki) wobec osób trzecich: Kontrakt menedżerski na podstawie, którego Zarządzający świadczy usługi dla Spółki, zawiera unormowanie dotyczące odpowiedzialności. Menedżer za realizację umowy odpowiedzialny jest wyłącznie przed Spółką. Spółka ponosi pełną odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim na zasadzie odpowiedzialności kontraktowej zgodnie z zawartą przez Spółkę umową ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej członków organów Spółki. Spółka może dochodzić odpowiedzialności za zasadach ogólnych za szkody wyrządzone Spółce lub osobom trzecim przez Zarządzającego wskutek czynu zabronionego na zasadzie odpowiedzialności deliktowej. Menedżer zobowiązuje się wykonać powierzone zadania z najwyższą starannością wynikającą z profesjonalnego charakteru swojej działalności zgodnie z przepisami prawa.

Z powyższego wynika, że warunek odpowiedzialności za wykonanie czynności w ramach kontraktu menedżerskiego, który m.in. decyduje o uznaniu czynności za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, nie jest spełniony.

Zatem należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie, skoro Menedżer nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich za szkody wynikające z podejmowanych przez niego czynności przy wykonywaniu umowy, nie ponosi ryzyka gospodarczego podejmowanych decyzji w ramach umowy ze Spółką należy uznać, że relacja łącząca Menedżera ze Spółką stanowi stosunek zobowiązaniowy podobny do tego, jaki łączy pracodawcę i pracownika. Świadczonych przez Menedżera czynności na podstawie kontraktu menedżerskiego nie można uznać za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a tym samym Menedżer nie może zostać uznany za podatnika VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny Wnioskodawcy.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego, w tym na informacji, że wynagrodzenie uzyskane przez Zarządzającego z tytułu świadczenia usług na podstawie umowy stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście zgodnie z art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (kwestia ta nie była przedmiotem oceny tut. Organu, lecz przyjęto to jako element opisu sprawy).

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.