Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.493.2018.2.HD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-22
Teza: Skutki podatkowe wypłaty rekompensat stanowiących środki pieniężne o wartości równej dotychczas wniesionym przez członków udziałom nadobowiązkowym.
Słowa kluczowe: członkowie; kasa-spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; przychód-przychody z innych źródeł; rekompensata; udział; udział-zwrot udziałów; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2018 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 7 lutego 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty rekompensaty – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 7 lutego 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty rekompensaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 28 września 2016 r. – w celu zakupu udziałów ponadobowiązkowych w S., której Wnioskodawca był członkiem – Wnioskodawca zaciągnął kredyt w tejże S. na kwotę 50.000 zł. Za uzyskaną kwotę wykupił ponadobowiązkowe udziały S. w ilości 1.615 sztuk o wartości 48.450 zł.

W związku ze złą sytuacją finansową S. oraz możliwością wprowadzenia zarządcy komisarycznego w dniu 22 grudnia 2016 r. Wnioskodawca wystąpił do S. z wnioskiem o zwrot całości ponadobowiązkowych udziałów.

W dniu 14 czerwca 2017 r. Komisja Nadzoru Finansowego (dalej: KNF) podjęła decyzję w sprawie ustanowienia zarządcy komisarycznego w S., co uniemożliwiło zwołanie Walnego zebrania członków S., na którym podjąć miano decyzję o wypłacie ponadobowiązkowych udziałów, zgodnie z wnioskami o ich zwrot złożonymi przez członków S.

W związku ze złą sytuacją finansową S., KNF podjął decyzję o wszczęciu postępowania administracyjnego na podstawie art. 74c ust. 4 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych mając na celu zbadanie możliwości przejęcia S. przez bank krajowy. W związku ze zgłoszeniem się Banku, KNF wydał zgodę na przejęcie S. przez wskazany bank, co ostatecznie nastąpiło w dniu 30 maja 2018 r.

W związku z powyższym członkowie S. utracili wszelkie posiadane udziały, które zostały przeznaczone na pokrycie zadłużenia S. Ze względu na utratę udziałów, K. podpisała porozumienie z Bankiem, jako następcą prawnym, o wypłacie rekompensat dla członków S. w kwocie równej posiadanych wcześniej udziałów.

Rekompensaty, o których mowa, zostały wypłacone przez K. za pośrednictwem Banku z funduszu stabilizacyjnego K., na który składają się wszystkie kasy zrzeszone w K. zgodnie z ustawą. Warunkiem wypłaty rekompensaty była spłata wszelkich zobowiązań jakie posiadali członkowie S.

Zatem aby móc otrzymać rekompensatę Wnioskodawca musiał spłacić posiadany w S. kredyt, który zaciągnął, aby wykupić ponadobowiązkowe udziały. Kredyt został spłacony w kwocie 35.000 zł z darowizny otrzymanej od rodziców, którą Wnioskodawca zwrócił im w kwocie równej otrzymanej (czyli 35.000 zł) ze środków otrzymanych z wypłaty rekompensaty.

W dniu 6 grudnia 2018 r. Wnioskodawca otrzymał interpretację przepisów wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jaką uzyskała K. na swoje zapytanie (XXX). Wskazano w niej, iż kwota jaką K. przekazała członkom S. tytułem rekompensat nie może zostać zwolniona z podatku, a sam S. powinien wystawić i przesłać członkom S. informację PIT-8C. Zatem po stronie członków S., którzy otrzymali rekompensaty powstaje przychód i co za tym idzie obowiązek zapłaty podatku od całej otrzymanej kwoty rekompensaty.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy środki z funduszu stabilizacyjnego otrzymane przez Wnioskodawcę z K. wolne są od podatku dochodowego od osób fizycznych?
2.  W przypadku konieczności rozliczenia się z otrzymanych środków z K. – co według interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej stanowi przychód – czy Wnioskodawca może wskazać w rozliczeniu rocznym koszty jakie poniósł w związku z wykupem ponadobowiązkowych udziałów w postaci środków przekazanych na ich wykup lub innych kosztów, np. związanych z obsługą kredytu zaciągniętego w celu zakupu ponadobowiązkowych udziałów? Czy zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych otrzymana kwota rekompensaty jest zwolniona z podatku dochodowego i Wnioskodawca nie musi wskazywać żadnych poniesionych kosztów?
3.  Czy kwota przychodu, jaki zostanie wskazany w informacji PIT-8C otrzymanym z K., może zostać pomniejszona o sumę 35.000 zł przekazanych przez Wnioskodawcę ze środków rekompensaty w darowiźnie swoim rodzicom jako zwrot środków, którymi spłacił zobowiązania w S. by móc otrzymać rekompensatę za utratę ponadobowiązkowych udziałów?
4.  Czy wypłata rekompensaty powoduje skutek podatkowy w postaci konieczności zapłaty podatku lub braku jego powstania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, bez znaczenia dla oceny sytuacji podatkowej Wnioskodawcy pozostaje fakt, iż za jego udziały otrzymał gotowiznę wypłaconą mu jako rekompensata nie przez emitenta, a przez podmiot, który zobowiązał się do dokonania za S. takiej wypłaty na rzecz Wnioskodawcy.

W przedmiotowej sprawie istotne jest zdefiniowanie pojęcia rekompensata, ponieważ bezspornym pozostaje fakt, iż w takiej formie Wnioskodawca otrzymał pieniądze za jego udziały.

W tym celu należy posłużyć się słownikiem synonimów języka polskiego. Tak więc „rekompensata” jest przykładowo odszkodowaniem, indemnizacją, która jest czynnością likwidującą szkodę, odszkodowaniem, czy jest w końcu restytucją mienia, czyli zwrotem w formie ekwiwalentu (np. pieniężnego) lub w naturze mienia jego prawowitemu właścicielowi.

Mając to na względzie, w opisywanej sytuacji powinien mieć zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przychody, które Wnioskodawca otrzymał, są zwrotem w formie rekompensaty jego udziałów w spółdzielni – zwolnionych na podstawie przywołanego przepisu od podatku dochodowego.

W sprawie – zdaniem Wnioskodawcy – bez znaczenia z podatkowo-prawnego punktu widzenia pozostaje również fakt, iż pieniądze Wnioskodawca otrzymał nie od S., w której udziały zostały wykupione, a z K., która wypłaciła ich równowartość w formie rekompensaty.

Przychód jaki Wnioskodawca uzyskał jest zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z czym, w przypadku potrzeby wskazania w rozliczeniu rocznym kwoty uzyskanego przychodu Wnioskodawca może wskazać koszt uzyskania przychodu, czyli kwotę wykupu ponadobowiązkowych udziałów, które wykupił w kwocie równej kwocie otrzymanej rekompensaty z K. Wskazanie wykaże, iż w zgodzie z ww. artykułem otrzymana rekompensata została przekazana do wysokości kwoty poniesionego wkładu jakim była kwota potrzebna do ich wykupu.

Przekazana przez Wnioskodawcę z otrzymanej rekompensaty darowizna dla rodziców pomniejsza przychód uzyskany z otrzymanej rekompensaty. Warunkiem otrzymania zwrotu wkładu wniesionego w wykup ponadobowiązkowych udziałów w S. w formie rekompensaty była spłata wszelkich zobowiązań jakie Wnioskodawca posiadał w S., w tym przypadku kredytu, który zaciągnął aby wykupić ponadobowiązkowe udziały. Po otrzymaniu 35.000 zł w formie darowizny od rodziców Wnioskodawca spłacił kredyt, dzięki czemu mógł otrzymać rekompensatę, po otrzymaniu której zwrócił w formie darowizny wskazaną kwotę rodzicom.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że w przypadku jeśli uzyskany przychód pomimo wskazania w art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zostanie uznany za zwolniony z podatku, powinien zostać pomniejszony o kwotę darowizny, a powstała różnica wynikająca z pomniejszenia przychodu o darowiznę powinna być brana jako kwota do opodatkowania, gdyż różnica ta jest kwotą, o jaką faktycznie się wzbogacił.

Patrząc ze strony K. być może zwolnienie wypłaty z podatku samo w sobie nie może nastąpić i K. musi przekazać informację PIT-8C, w którym wskaże pełną kwotę wypłaty jaką otrzyma podatnik – członek S. za wykupione przez siebie wcześniej ponadobowiązkowe udziały w S. Jednak kwota rekompensaty jest równa kwocie jaką Wnioskodawca poniósł jako członek S. podczas wykupu wspomnianych ponadobowiązkowych udziałów, zatem co do grosza kwoty się bilansują i rekompensata nie będzie stanowić zysku Wnioskodawcy.

Mając na uwadze, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni, do wysokości wniesionych udziałów lub wkładów do spółdzielni są zwolnione z podatku dochodowego. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż zgodnie z otrzymanym zwrotem w wysokości dokładnie kwoty przeznaczonej przez niego na wykup udziałów – wypłata rekompensaty w takiej formie zwalnia go od zapłaty podatku dochodowego od otrzymanej kwoty rekompensaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przy czym przez pojęcie „otrzymane” – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego – należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika. Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik – wykazując określoną aktywność – ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy źródłami przychodów są inne źródła.

Zgodnie natomiast z treścią art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności”, świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Kosztami uzyskania przychodów – w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e;

Z wniosku wynika, że w celu zakupu udziałów ponadobowiązkowych w S., której Wnioskodawca był członkiem, w dniu 28 września 2016 r. zaciągnął kredyt na kwotę 50.000 zł. Za uzyskaną kwotę wykupił ponadobowiązkowe udziały S. w ilości 1.615 szt. o wartości 48.450 zł. W związku ze złą sytuacją finansową S. oraz możliwością wprowadzenia zarządcy komisarycznego w dniu 22 grudnia 2016 r. Wnioskodawca wystąpił do S. z wnioskiem o zwrot całości ponadobowiązkowych udziałów. W dniu 14 czerwca 2017 r. Komisja Nadzoru Finansowego podjęła decyzję w sprawie ustanowienia zarządcy komisarycznego w S., co uniemożliwiło zwołanie Walnego zebrania członków S., na którym podjąć miano decyzję o wypłacie ponadobowiązkowych udziałów, zgodnie z wnioskami o ich zwrot złożonymi przez członków S. W związku ze złą sytuacją finansową S., KNF podjął decyzję o wszczęciu postępowania administracyjnego na podstawie art. 74c ust. 4 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych mając na celu zbadanie możliwości przejęcia S. przez bank krajowy. W związku ze zgłoszeniem się Banku, KNF wydał zgodę na przejęcie S. przez wskazany bank, co ostatecznie nastąpiło w dniu 30 maja 2018 r. W związku z powyższym członkowie S. utracili wszelkie posiadane udziały, które zostały przeznaczone na pokrycie zadłużenia S. Ze względu na utratę udziałów, K. podpisała porozumienie z Bankiem, jako następcą prawnym, o wypłacie rekompensat dla członków S. w kwocie równej posiadanych wcześniej udziałów. Rekompensaty, o których mowa, zostały wypłacone przez K. za pośrednictwem Banku z funduszu stabilizacyjnego K., na który składają się wszystkie kasy zrzeszone w K. zgodnie z ustawą o S. Warunkiem wypłaty rekompensaty była spłata wszelkich zobowiązań jakie posiadali członkowie S. Zatem aby móc otrzymać rekompensatę Wnioskodawca musiał spłacić posiadany w S. kredyt, który zaciągnął, aby wykupić ponadobowiązkowe udziały. Kredyt został spłacony w kwocie 35.000 zł z darowizny otrzymanej od rodziców, którą Wnioskodawca zwrócił im w kwocie równej otrzymanej (czyli 35.000 zł) ze środków otrzymanych z wypłaty rekompensaty.

Przystępując do oceny skutków podatkowych wypłaty opisanych we wniosku środków pieniężnych przede wszystkim zauważyć należy, że Wnioskodawcy – jako byłemu członkowi S.– nie zostały zwrócone udziały ponadobowiązkowe, lecz środki stanowiące rekompensatę w kwocie równej posiadanych wcześniej udziałów. Są to środki, których celem było zlikwidowanie poniesionej przez Wnioskodawcę straty. Pomimo iż wypłata tych środków ma związek z wcześniej opłacanymi przez Wnioskodawcę, jako członka S., udziałami nadobowiązkowymi, to jednak nie stanowi ona bezpośrednio zwrotu tych wpłat (poniesionych na poczet udziałów), mimo iż odpowiada wysokości wniesionego wkładu.

Jak bowiem wynika z wniosku – w związku ze złą sytuacją S. i wprowadzeniem zarządcy komisarycznego członkowie S. utracili wszelkie posiadane udziały. Udziały te zostały przeznaczone na pokrycie zadłużenia S. Oznacza to, że wypłacona rekompensata stanowi przychód z innych źródeł, o których mowa art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który należy opodatkować według skali podatkowej. Takiej kwalifikacji nie zmienia fakt wypłaty tych środków z funduszu stabilizacyjnego K.

Ww. kwalifikacja przychodów oznacza również, że Wnioskodawca nie będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków jakie poniósł w związku z wykupem ponadobowiązkowych udziałów, w tym związanych z obsługą kredytu zaciągniętego w celu zakupu ponadobowiązkowych udziałów. Również zwrotu środków otrzymanych przez Wnioskodawcę od jego rodziców, którymi spłacił kredyt na zakup ponadobowiązkowych udziałów, nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tytułu otrzymanej rekompensaty. Dochodem ze źródła przychodów – jak stanowi powołany art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest bowiem nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania. Wnika z tego, że koszty uzyskania przychodów są ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane danemu źródłu przychodów, czyli koszty uzyskania danego przychodu mogą pomniejszać tylko ten właśnie przychód. Natomiast jak wynika z wniosku rekompensata nie jest zwrotem udziałów ponadobowiązkowych, które zakupił Wnioskodawca, lecz stanowi kwotę, która jest równa posiadanym wcześniej przez Wnioskodawcę udziałom.

Ponadto zauważyć należy, że wypłacona Wnioskodawcy rekompensata nie mieści się również w zakresie żadnego ze zwolnień wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie został od niej zaniechany pobór podatku w drodze rozporządzenia Ministra Finansów. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych posługuje się pojęciem „rekompensata” wskazując na nie w kontekście zwolnienia z opodatkowania – art. 21 ust. 1 pkt 30a, 52, 53, 101, art. 52d, art. 52h. Taki stan rzeczy – mając na uwadze zasadę powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wskazuje na to, że ustawodawca objął zakresem ustawy „rekompensaty” mimo celu jaki przyświeca ich przyznawaniu/wypłacie. Zdecydował jednocześnie, na jakich zasadach przyznane korzystają ze zwolnienia.

W szczególności do otrzymywanej przez Wnioskodawcę, jako byłego członka S., kwoty rekompensaty nie znajduje zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie którego wolne od podatku dochodowego są przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni, do wysokości wniesionych udziałów lub wkładów do spółdzielni. Jeszcze raz podkreślić należy, że w analizowanej sytuacji nie mamy do czynienia ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni, a wypłatą rekompensaty, która stanowi odrębne źródło przychodów.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.