Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT3.4011.102.2017.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-14
Teza: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawczyni przysługuje prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej za 2016 r. na dwoje uczących się dzieci, pełnoletniego syna i małoletniej córki?
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; małżeństwo; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 2 maja 2017 r. (data wpływu 9 maja 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 czerwca 2017 r. (data wpływu 20 czerwca 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania w 2016 r. z ulgi prorodzinnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 maja 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 7 czerwca 2017 r., nr 0113-KDIPT3.4011.102.2017.1.KC, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 8 czerwca 2017 r. (data doręczenia 12 czerwca 2017 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 17 czerwca 2017 r. (data wpływu 20 czerwca 2017 r.), nadanym za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 19 czerwca 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni rozlicza się wspólnie z mężem. Posiadają dwoje dzieci uczących się w wieku poniżej 25 roku życia. W zeznaniu za 2016 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nie skorzystali z ulgi prorodzinnej i chcieliby złożyć korektę zeznania podatkowego. W obowiązującym terminie złożyli rozliczenie podatkowe za 2016 r. Wykazali w nim łączny dochód po odliczeniach w kwocie 140 388 zł 56 gr, podstawa obliczenia podatku 70 194 zł. Od obliczonego podatku w kwocie 24 157 zł 80 gr odliczyli składki na ubezpieczenie zdrowotne w łącznej kwocie 11 029 zł 02 gr. Zadeklarowany podatek wyniósł 13 128 zł 78 gr. Suma zaliczek pobranych przez płatników wykazana w zeznaniu wyniosła 13 136 zł, wyliczona przez różnicę kwota nadpłaty wyniosła 7 zł. W 2016 r. 20-letni syn Wnioskodawczyni, który jest studentem podjął pracę wakacyjną, w wyniku której osiągnął przychód ze stosunku pracy w kwocie 3 708 zł 90 gr, poniósł koszty uzyskania przychodu w kwocie 278 zł 12 gr, uzyskał dochód w kwocie 3 430 zł 78 gr. Po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne podstawa opodatkowania wyniosła 2 922 zł 28 gr i tak obliczona kwota jest dochodem podlegającym opodatkowaniu. Syn Wnioskodawczyni złożył PIT za 2016 r. w wyniku czego cały zapłacony przez płatnika podatek w kwocie 186 zł został synowi zwrócony.

Z uwagi na to, że Wnioskodawczyni wraz z mężem nie skorzystali z ulgi na syna, nie mogli również skorzystać z ulgi na drugie dziecko – córka 17 lat, uczennica, nie uzyskała dochodów w 2016 r. Ze względu na kwotę osiągniętych dochodów, Wnioskodawczyni wraz z mężem nie skorzystali z ulgi również na córkę, ponieważ zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy jednym dziecku możliwość jest limitowana łącznym dochodem nieprzekraczającym 112 tys. zł, a łączny dochód Wnioskodawczyni i Jej męża wyniósł 140 tys.

W piśmie złożonym w dniu 20 czerwca 2017 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że w 2016 r., jak i obecnie, w stosunku do żadnego z Jej dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ani ustawy o podatku tonażowym. W 2016 r. w stosunku do pełnoletniego syna Wnioskodawczyni w całości wykonywała i obecnie wykonuje obowiązek alimentacyjny rodzica wobec dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. W 2016 r., jak i obecnie w stosunku do małoletniej córki Wnioskodawczyni wykonywała i wykonuje władzę rodzicielską.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełniniu wniosku):

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawczyni przysługuje prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej za 2016 r. na dwoje uczących się dzieci, pełnoletniego syna i małoletniej córki?

Zdaniem Wnioskodawczyni, co do zasady, ulga prorodzinna zgodnie z art. 27f ust. 1 u.p.d.o.f. przysługuje rodzicom jako podatnikom na dzieci małoletnie, w stosunku do których w roku podatkowym podatnik wykonywał władzę rodzicielską. Córka Wnioskodawczyni jest małoletnim dzieckiem, w stosunku do którego Wnioskodawczyni wykonywała w 2016 r. i wykonuje nadal władzę rodzicielską.

W odniesieniu do pełnoletnich dzieci, prawo do skorzystania z ulgi wynika z art. 27f ust. 6 u.o.p.d.o.f., który mówi, że przepisy art. 27f ust. 1-5 u.p.d.o.f. stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 u.p.d.o.f., w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej. Przez cały 2016 r. Wnioskodawczyni wykonywała i nadal wykonuje obowiązek alimentacyjny w stosunku do pełnoletniego syna, uczącego się w Akademii …\`(...)\` W art. 6 ust. 4 pkt 3 u o.p.d.o.f. jest mowa o tym, że ulga przysługuje jeżeli pełnoletnie dziecko w roku podatkowym nie uzyskało dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w łącznej wysokości przekraczającej 3 089 zł. Zgodnie z art. 27 ust. 1 podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia, natomiast podstawę obliczenia podatku definiuje art. 26 ust. l, który mówi, że podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e i 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po dokonaniu odliczeń między innymi składek na ubezpieczenie społeczne.

W kontekście powyższego, dochód podlegający opodatkowaniu uzyskany przez syna Wnioskodawczyni w 2016 r., obliczony na zasadach określonych w art. 27 przy wykorzystaniu definicji podstawy obliczenia podatku zawartej w art. 26 wynosi 2 922 zł, więc jest niższy od kwoty 3 089 zł.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawczyni spełnione są wszystkie warunki z art. 27f pozwalające na skorzystanie z ulgi prorodzinnej za 2016 r. w odniesieniu do dwójki dzieci, pełnoletniego uczącego się syna i małoletniej uczącej się córki. Zdaniem Wnioskodawczyni, przysługuje Jej prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej za 2016 r. w stosunku do dwójki dzieci.

Czytając różne wyroki sądów administracyjnych, np. I SA/Gd 485/14 lub III SA/Wa 213/15 Wnioskodawczyni utwierdza się w swoim przekonaniu. W wyroku sądu I SA/Łd 93/13 – wyrok WSA w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2013 r. czytamy: „W ocenie Sądu, poprzez nawiązanie w treści art. 6 ust. 4 pkt 3 u.p.d.o.f. do unormowań art. 27 i art. 30b tej ustawy, prawodawca określił, iż przy określaniu kwoty uprawniającej do zastosowania ulgi z tytułu wychowania pełnoletniego dziecka, należy uwzględnić kwotę odpowiadającą podstawie obliczenia podatku, do której odwołują się art. 27 i art. 30b ustawy. To od tej kwoty zależy bowiem bezpośrednio wysokość należnego podatku dochodowego oraz to, czy dziecko będzie w ogóle zobowiązane do jego uiszczenia. Przyjęcie natomiast, zgodnie z argumentacją organu, że odliczenia od dochodu nie mają wpływu na wysokość kwoty, o której mowa w art. 6 ust. 4 pkt 3 u.p.d.o.f., powodowałoby, tak jak w niniejszej sprawie, utratę przez podatnika ulgi z tytułu wychowania dziecka, mimo że z zeznania podatkowego dziecka wynikałby podatek w wysokości 0 zł. Nie wydaje się, by właśnie taki był cel przyjętego przez ustawodawcę rozwiązani. (…) Należy zwrócić uwagę, iż zarówno w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i doktrynie prawa podatkowego, coraz częściej akcentuje się, że odczytując normę prawną odnoszącą się do ulgi czy zwolnienia, powinno uwzględniać się, że są to tzw. normy celu społecznego, który polega na realizacji polityki w dziedzinie nauki, ochrony zdrowia, zatrudnienia, inwestycji, itp. Zadaniem tych norm jest rozwój określonych dziedzin życia gospodarczego i społecznego.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską;
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

W myśl art. 27f ust. 2 ww. ustawy, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1.  jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
    1.  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
    2.  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
2.  dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
3.  trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
    1.  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
    2.  166,67 zł na trzecie dziecko,
    3.  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Stosownie do art. 27f ust. 2a ww. ustawy, za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b ww. ustawy).

W świetle art. 27f ust. 2c ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
2.  wstąpiło w związek małżeński.

Przepis art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

W myśl art. 27f ust. 5 odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  odpis aktu urodzenia dziecka;
2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej (art. 27f ust. 6 ustawy).

Zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Treść art. 27f ust. 6 w powiązaniu z art. 6 ust. 4 pkt 3 wskazuje, że odliczenie kwoty określonej w ust. 2 przysługuje podatnikowi, który utrzymywał – w związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego lub sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej – dzieci pełnoletnie do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Podkreślenia wymaga, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni rozlicza się wspólnie z mężem. Posiada dwoje dzieci uczących się w wieku poniżej 25 roku życia. W zeznaniu za 2016 r. Wnioskodawczyni nie skorzystała z ulgi prorodzinnej i chciałaby złożyć korektę zeznania podatkowego. W obowiązującym terminie złożyła rozliczenie podatkowe za 2016 r. Wykazała w nim łączny dochód po odliczeniach w kwocie 140 388 zł 56 gr. W 2016 r. 20-letni syn Wnioskodawczyni, który jest studentem podjął pracę wakacyjną, w wyniku której uzyskał dochód w kwocie 3 430 zł 78 gr. Syn Wnioskodawczyni złożył PIT za 2016 r. w wyniku czego cały zapłacony przez płatnika podatek został synowi zwrócony. Z uwagi na to, że Wnioskodawczyni wraz z mężem nie skorzystali z ulgi na syna, nie mogli również skorzystać z ulgi na drugie dziecko – córka 17 lat, uczennica, nie uzyskała dochodów w 2016 r. Ze względu na kwotę osiągniętych dochodów, Wnioskodawczyni wraz z mężem nie skorzystali z ulgi również na córkę. W stosunku do żadnego z dzieci Wnioskodawczyni nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ani ustawy o podatku tonażowym. W 2016 r. w stosunku do pełnoletniego syna Wnioskodawczyni w całości wykonywała i obecnie wykonuje obowiązek alimentacyjny rodzica wobec dziecka, natomiast w stosunku do małoletniej córki Wnioskodawczyni wykonywała i wykonuje władzę rodzicielską.

Jak wynika z powyższych uregulowań prawnych, aby móc skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na pełnoletnie dzieci, należy m.in. utrzymywać w roku podatkowym pełnoletnie dziecko do ukończenia 25 roku życia, uczące się w szkołach ściśle przez ustawę określonych, które w roku podatkowym nie uzyskało dochodów, do których stosuje się zasady opodatkowania, określone w art. 27 lub art. 30b, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Ustawodawca wyraźnie wskazał, że limit osiągniętego dochodu dotyczy całego roku podatkowego, a nie jego części, czy poszczególnych miesięcy. W 2016 r. wysokość ww. dochodu wynosiła 3 089 zł, co wynika z wyliczenia ilorazu kwoty zmniejszającej podatek, tj. kwoty 556 zł 02 gr oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, tj. 18%. Zatem, osiągnięcie przez pełnoletnie uczące się dziecko dochodu, który w całym roku podatkowym przekroczy kwotę wolną od podatku, tj. 3 089 zł uniemożliwia skorzystanie z ww. ulgi.

Stosownie do treści art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Mając zatem na względzie obowiązujące uregulowania prawne stwierdzić należy, że dla ustalenia prawa do ulgi prorodzinnej, z tytułu utrzymywania – w związku z wykonywaniem ciążącego na podatniku obowiązku alimentacyjnego – pełnoletniego, uczącego się dziecka należy jego dochód osiągnięty w roku podatkowym określić zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako różnicę pomiędzy przychodem, a kosztami uzyskania przychodu.

W sytuacji przedstawionej we wniosku syn Wnioskodawczyni w 2016 r. osiągnął dochód w wysokości 3 430 zł 78 gr, w związku z czym nie została spełniona jedna z przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z omawianej ulgi. Wnioskodawczyni nie przysługuje więc prawo do dokonania odliczenia od podatku na podstawie art. 27f ww. ustawy na pełnoletniego syna, którego dochód w 2016 r. przekroczył kwotę 3 089 zł.

Zważywszy na okoliczność, że w tej sytuacji Wnioskodawczyni, mogłaby skorzystać z ulgi prorodzinnej tylko na jedno dziecko, tj. małoletnią córkę, to ograniczeniem do zastosowania tejże ulgi jest limit dochodu, o którym mowa w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy uzyskanego przez Wnioskodawczynię i Jej męża.

Ponieważ – jak wskazała Wnioskodawczyni – łączne dochody Jej i męża w roku podatkowym 2016 przekroczyły kwotę 112 000 zł uznać należy, że wystąpiła negatywna przesłanka uniemożliwiająca zastosowanie odliczenia od podatku na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych również na małoletnią córkę.

W konsekwencji, Wnioskodawczyni nie może skorzystać z ulgi prorodzinnej za 2016 r. na żadne z dzieci, ze względu na niespełnienie przesłanek uprawniających do jej zastosowania.

Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych wyroków sądów administracyjnych – wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników podjętych w określonych stanach faktycznych i są wiążące tylko w tych sprawach. Dlatego, stosownie do art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego interpretację indywidualną. Każdą sprawę Organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.