Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-352/10/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-29
Teza: Czy kosztem uzyskania przychodów w momencie opodatkowania sprzedaży będzie wartość początkowa wpisana do ewidencji środków trwałych, ustalona zgodnie z art. 22g ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz pomniejszona o ewentualnie dokonane odpisy amortyzacyjne?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; sprzedaż-sprzedaż środków trwałych; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 07 kwietnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura 08 kwietnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodów ze zbycia wskazanej we wniosku nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) – **jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 08 kwietnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodów ze zbycia w wskazanej we wniosku nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca od kilku lat prowadzi samodzielną, usługową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych wg podatku liniowego. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W marcu 2008r., jako osoba prywatna wraz z żoną nabył (nie na firmę) w drodze aktu notarialnego dom mieszkalny z garażem wolnostojącym, położonymi na kilkuarowej działce. Obydwoje z żoną nie posiadają rozdzielności majątkowej. Żona nie prowadzi działalności gospodarczej. Dom sprzedała również osoba prywatna (nie prowadząca działalności gospodarczej), za kwotę 270 tys. zł. Zakup sfinansowany został prywatnym kredytem bankowym. Następnie Wnioskodawca rozpoczął z żoną jego przebudowę prywatnymi środkami finansowymi – pochodzącymi również z kredytu bankowego. W trakcie rozbudowy ponosili koszty nie przywiązując wagi do ich właściwego dokumentowania z uwagi na prywatny charakter inwestycji. Rozbudowę rozpoczęli z myślą o przeznaczeniu budynku na prywatny wynajem pod lokale usługowe. W połowie roku 2009 stan zaawansowania robót wynosił około 85-90%. Wnioskodawca postanowił wówczas wprowadzić stosownym protokołem inwestycję do firmy jako środek trwały w budowie. Dopiero od tego momentu od zakupionych materiałów i usług w firmie zaczął odliczać VAT na zasadach ogólnych. Od tego czasu wartość nakładów netto od odliczonych faktur w podatku VAT wynosiła ok. 196.026 zł.

Obecnie budynek jest w trakcie odbioru. Po jego odbiorze Wnioskodawca zamierza wprowadzić go do ewidencji środków trwałych jego firmy i amortyzować. Z uwagi na brak właściwej ewidencji kosztów rozbudowy budynku do jego stadium 85-90% oraz opierając się na częściowo tylko udokumentowanych wydatkach nie będzie w stanie właściwie ustalić jego wartości początkowej. Poniesione przez niego szacowane nakłady łącznie z zakupem nieruchomości wyniosły ok. 1.500.000 zł. Do ustalenia wartości początkowej będzie chciał skorzystać z wyceny dokonanej przez biegłego.

Ponieważ w chwili obecnej ceny wynajmu tego typu lokali spadły o ponad 50%, a Wnioskodawca nadal spłaca kredyt, jeśli nie znajdzie On odpowiednich chętnych na pomieszczenia w budynku, będzie zmuszony sprzedać ten budynek i to w tym roku.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy kosztem uzyskania przychodów w momencie opodatkowania sprzedaży będzie wartość początkowa wpisana do ewidencji środków trwałych, ustalona zgodnie z art. 22g ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pomniejszona o ewentualnie dokonane odpisy amortyzacyjne?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży ww. nieruchomości będzie ustalona przez biegłego wartość, która jako wartość początkowa środka trwałego zostałaby wprowadzona do ewidencji środków trwałych jego firmy i ewentualnie koszty uzyskania przychodu pomniejszone zostałyby o dokonane odpisy amortyzacyjne.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,

\-wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a – 22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art. 22c pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Środkami trwałymi, w świetle cyt. wyżej przepisu, mogą być spełniające powyższe kryteria m.in. budynki. Zatem środkiem trwałym może być wskazany we wniosku budynek. Odrębnym środkiem trwałym jest natomiast nieruchomość gruntowa, na której ww. budynek jest położony, która nie podlega amortyzacji.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących środkami trwałymi,

1.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500,00 zł,
2.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\-ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c.

W myśl art. 24 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b), a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 dokonanych od tych środków i wartości.

Z wniosku wynika m.in., iż Wnioskodawca nabył wraz z żoną dom mieszkalny z garażem wolnostojącym, położony na kilkuarowej działce. Następnie dokonał przebudowy i rozbudowy tego budynku. W wyniku przeprowadzonych prac powstał budynek niemieszkalny, który Wnioskodawca zamierza wprowadzić do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności i amortyzować. Przy czym do ustalenia jego wartości początkowej zamierza skorzystać z wyceny dokonanej przez biegłego. Rozważa również możliwość jego sprzedaży w 2010r.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż jeżeli budynek będący przedmiotem wniosku, będzie środkiem trwałym wykorzystywanym w prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, to przychód uzyskany z jego zbycia oraz zbycia gruntu, na którym znajduje się ten budynek, będzie stanowił przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Dochodem z odpłatnego zbycia przedmiotowego budynku będzie różnica między przychodem z jego sprzedaży a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, dokonanych od tego środka trwałego. Przy czym jak wskazano w interpretacji indywidualnej z dnia 29 czerwca 2010r. Znak: IBPBI/1/415-350/10/ZK, wartość początkową wskazanego we wniosku budynku należy ustalić zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy, tj. według ceny nabycia budynku powiększonej o poniesione na tej nieruchomości nakłady.

Natomiast dochodem z odpłatnego zbycia nieruchomości gruntowej, stanowiącej odrębny środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej (który nie podlega amortyzacji), będzie różnica pomiędzy przychodem ze sprzedaży a wartością początkową tego środka trwałego.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmieniać należy, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 1, 2 i 4 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.