Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.669.2024.2.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-12-17
Teza: W zakresie ustalenia: - czy Wnioskodawca - dla celów obliczenia straty lub udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - powinien uwzględniać przychody oraz koszty bezpośrednio i pośrednio związane z tymi przychodami, odpowiednio osiągnięte albo poniesione w związku ze sprzedażą refundowanych Produktów leczniczych, - czy Wnioskodawca, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ma prawo odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym przychody osiągnięte w związku ze sprzedażą refundowanych Produktów leczniczych.
Słowa kluczowe: podatek-podatek minimalny; produkty-produkt leczniczy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 10% - minimalny podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24ca-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24ca-ust. 10-pkt 3

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

5 listopada 2024 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

\- czy Wnioskodawca - dla celów obliczenia straty lub udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - powinien uwzględniać przychody oraz koszty bezpośrednio i pośrednio związane z tymi przychodami, odpowiednio osiągnięte albo poniesione w związku ze sprzedażą refundowanych Produktów leczniczych,

\- czy Wnioskodawca, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ma prawo odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym przychody osiągnięte w związku ze sprzedażą refundowanych Produktów leczniczych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 grudnia 2024 r. (wpływ za pośrednictwem platformy ePUAP w tym samym dniu).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego**

A Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą w modelu franczyzowym, w którym rolę franczyzodawcy pełni B Sp. z o.o.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy), w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Przedmiotem podstawowej działalności Spółki jest sprzedaż detaliczna na terytorium kraju szerokiego asortymentu towarów za pośrednictwem aptek stacjonarnych. W stacjonarnych aptekach klienci mają możliwość zakupu w szczególności produktów leczniczych wydawanych na podstawie recepty od lekarza, jak również leków dostępnych bez recepty oraz wyrobów medycznych.

Wśród leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych sprzedawanych przez Spółkę znajdują się zarówno refundowane w całości lub w części zgodnie z (…), dalej jako: „Produkty lecznicze”, jak również leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne, które nie zostały objęte tym wykazem (i refundacją).

Sprzedaż ma miejsce głównie na rzecz klientów indywidualnych, będących osobami fizycznymi, nieprowadzącymi działalności gospodarczej.

Spółka wskazuje, że z dniem 1 stycznia 2022 r. do ustawy o CIT w art. 24ca wprowadzony został tzw. minimalny podatek dochodowy (dalej jako: „minimalny podatek dochodowy”).

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT minimalny podatek dochodowy jest nakładany na podatników, którzy:

1) ponieśli stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo

2) osiągnęli udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określony zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1 ustawy o CIT, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2% (tj. osiągnęli niską rentowność).

Zgodnie jednak z ust. 2 pkt 2 ww. przepisu, dla celów obliczenia straty lub udziału dochodów w przychodach, o których mowa w ust. 1 nie uwzględnia się przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:

a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz

b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju.

Wnioskodawca prognozuje, iż udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych wynikający z transakcji, o których mowa w art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o CIT, wyznaczony na podstawie art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o CIT, nie będzie przekraczał 2%.

W przypadku cen leków, uregulowania prawne dotyczą jedynie części leków wydawanych z przepisu lekarza, tj. leków finansowanych ze środków publicznych - refundowanych. Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 826 ze zm.), dalej jako: „Ustawa refundacyjna”, ściśle określa zasady wprowadzania leku na listę refundacyjną, ustalania urzędowej ceny zbytu i poziomu odpłatności oraz wyznaczania podstawy limitu finansowania. Ustawa refundacyjna wprowadza następujące kategorie cen: ceny zbytu netto, urzędowe ceny zbytu, ceny hurtowe i ceny detaliczne (tj. ceny hurtowe Produktów leczniczych powiększone o urzędową marżę detaliczną).

Zgodnie z art. 7 ust. 5 Ustawy refundacyjnej, podmioty uprawnione do obrotu detalicznego lekami, środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo wyrobu medycznego (w tym Produktami leczniczymi), w rozumieniu ww. ustawy, są obowiązane stosować urzędową marżę detaliczną, o której mowa w ust. 4 Ustawy refundacyjnej.

Aktualne wykazy leków refundowanych oraz ich ceny (tj. urzędowe ceny zbytu) są publikowane co trzy miesiące w formie obwieszczenia ministra zdrowia.

Należy również zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 8 Ustawy refundacyjnej, urzędowe ceny zbytu, a także urzędowe marże hurtowe i detaliczne, mają charakter cen i marż sztywnych.

Spółka wyjaśnia, że metodologia ustalania cen opisana w art. 7 ust. 5, art. 4 i art. 8 Ustawy refundacyjnej ma zastosowanie do Produktów leczniczych.

**Pytania**

1\. Czy Wnioskodawca - dla celów obliczenia straty lub udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT - powinien uwzględniać przychody oraz koszty bezpośrednio i pośrednio związane z tymi przychodami, odpowiednio osiągnięte albo poniesione w związku ze sprzedażą refundowanych Produktów leczniczych?

2\. Czy Wnioskodawca, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, ma prawo odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym przychody osiągnięte w związku ze sprzedażą refundowanych Produktów leczniczych?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1 (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 9 grudnia 2024 r.)

Wnioskodawca nie powinien uwzględniać przychodów oraz kosztów bezpośrednio i pośrednio związanych z tymi przychodami, odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku ze sprzedażą refundowanych Produktów leczniczych, dla celów obliczenia straty lub udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT.

Ad 2

Wnioskodawca, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt. 3 ustawy o CIT, ma prawo odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym przychody osiągnięte w związku ze sprzedażą refundowanych Produktów leczniczych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody oraz koszty uzyskania przychodów osiągnięte z tytułu sprzedaży refundowanych Produktów leczniczych wynikają z transakcji, których cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz o których mowa w art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy o CIT.

Wnioskodawca zauważa, że obrót lekami w Polsce jest ściśle regulowany przez ustawę z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2301 ze zm.), dalej jako: „Prawo farmaceutyczne”.

Zgodnie z art. 68 tejże ustawy, obrót detaliczny produktami leczniczymi jest prowadzony w aptekach.

W przypadku cen leków, uregulowania prawne dotyczą jedynie części leków wydawanych z przepisu lekarza, tj. leków finansowanych ze środków publicznych - refundowanych. Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 826 ze zm., dalej jako: „Ustawa refundacyjna”), ściśle określa zasady wprowadzania leku na listę refundacyjną, ustalania urzędowej ceny zbytu i poziomu odpłatności oraz wyznaczania podstawy limitu finansowania. Ustawa refundacyjna wprowadza następujące kategorie cen: ceny zbytu netto, urzędowe ceny zbytu, ceny hurtowe i ceny detaliczne (tj. ceny hurtowe Produktów leczniczych powiększone o urzędową marżę detaliczną). Zatem wysokość ceny leku refundowanego w Polsce jest wynikiem ścisłych wytycznych, uregulowanych i ustalanych według zasad wynikających z aktów normatywnych, wydawanych przez odpowiednie organy władzy.

Zgodnie z art. 7 ust. 5 Ustawy refundacyjnej, podmioty uprawnione do obrotu detalicznego lekami, środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo wyrobu medycznego (w tym Produktami leczniczymi) w rozumieniu ww. ustawy, są obowiązane stosować urzędową marżę detaliczną, o której mowa w ust. 4 Ustawy refundacyjnej.

Wnioskodawca zaznacza, że aktualne wykazy leków refundowanych oraz ich ceny (tj. urzędowe ceny zbytu) są publikowane co trzy miesiące w formie obwieszczenia ministra zdrowia (Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przywołał aktualne obwieszczenie w tym zakresie). Należy również zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 8 Ustawy refundacyjnej, urzędowe ceny zbytu, a także urzędowe marże hurtowe i detaliczne, mają charakter cen i marż sztywnych.

Ponadto, przepisy Ustawy refundacyjnej zawierają zapisy, zgodnie z którymi właściwy organ jest uprawniony do nakładania kar administracyjnych za naruszenie przepisów tej ustawy, np. za ustalenie niewłaściwej odpłatności za produkt refundowany. Zgodnie bowiem z art. 50 Ustawy refundacyjnej, karze pieniężnej podlega podmiot, który wbrew przepisom stosuje m.in. inne niż urzędowe marże hurtowe lub detaliczne za leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyroby medyczne.

Z powyższego zatem wynika, że rynek farmaceutyczny w Polsce, w szczególności obrót lekami refundowanymi, tj. w przypadku Spółki - Produktami leczniczymi, jest ściśle regulowany przez przepisy aktów normatywnych, tj. ustawy Prawo farmaceutyczne, Ustawy refundacyjnej oraz wydawanych na ich podstawie aktów wykonawczych.

Przepis art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy o CIT stanowi, że - dla celów obliczania wskaźnika rentowności (udziału dochodu w przychodach) - nie uwzględnia się przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz jeżeli podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych z tych transakcji albo osiągnął udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie większej niż 2% (przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju).

Oznacza to, że jeśli podatnik, w związku z transakcją, której cena ma charakter wynikający z przepisów aktów normatywnych (tj. regulowany), poniesie stratę albo wskaźnik rentowności osiągniętej na tych transakcjach nie przekroczy 2%, to przychody i koszty związane z taką transakcją nie będą uwzględniane dla celów obliczenia straty lub wskaźnika rentowności na potrzeby minimalnego podatku dochodowego.

Wnioskodawca także wskazuje, że w uzasadnieniu do ustawy wprowadzającej przepisy dotyczące minimalnego podatku dochodowego od osób prawnych (Druk nr 1532A, tj. 1532-A.pdf (sejm.gov.pl), dostęp: 19 grudnia 2023 r.) - jako przykład transakcji, które mogą korzystać z tego wyłączenia, wskazana została sprzedaż energii elektrycznej. Niemniej, zdaniem Wnioskodawcy, wskazanie to miało charakter wyłącznie przykładowy - ustawodawca w brzmieniu przepisu celowo posłużył się ogólnym sformułowaniem wskazującym, że cena lub sposób jej określenia ma wynikać „z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych”. Gdyby bowiem wyłączenie miało znaleźć zastosowanie do transakcji dotyczących tylko określonych dóbr lub usług to, zdaniem Spółki, powinno to znaleźć stosowne odzwierciedlenie w brzmieniu przepisu. Tym samym, skoro ustawodawca nie ograniczył wyłączenia do określonych rodzajów transakcji to, w ocenie Wnioskodawcy, pozostawił otwartym katalog sytuacji, w których cena lub sposób ustalenia ceny przedmiotu transakcji może mieć charakter regulowany.

Z takim właśnie przypadkiem mamy do czynienia w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym opisanym w niniejszym wniosku. Ceny przedmiotu transakcji - tj. Produktów leczniczych - wynikają bezpośrednio z przepisów ustawy. To bowiem w przepisach Ustawy refundacyjnej wskazuje się sposób obliczenia urzędowej marży detalicznej, która powinna być przestrzegana przez podmioty uprawnione do obrotu detalicznego m.in. zarówno lekami refundowanymi w całości lub w części. Z kolei wszelkie próby stosowania innych niż urzędowych marż detalicznych, stanowią działanie niezgodne z prawem.

Przepisy dotyczące mechanizmu obliczania urzędowej marży detalicznej powodują, że Wnioskodawca nie ma faktycznych możliwości swobodnego kształtowania swojej marży odsprzedaży, tj. oznacza to, że w przypadku sprzedaży leków objętych refundacją na podstawie decyzji Ministra Zdrowia, Wnioskodawca ma bezwzględny obowiązek stosowania urzędowych cen i marż. Z powyższego wynika, że Wnioskodawca na podstawie przepisów Ustawy refundacyjnej jest obowiązany stosować urzędowe marże detaliczne w odniesieniu do sprzedawanych Produktów leczniczych.

Podsumowując, w ocenie Spółki, powyższe okoliczności wskazują, że sposób określenia ceny przedmiotu transakcji sprzedaży Produktów leczniczych spełnia przesłankę, o której mowa w art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy o CIT, tj. cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca uważa, że przy obliczaniu straty oraz udziału dochodów w przychodach na podstawie art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT - na potrzeby ustalenia, czy Wnioskodawca podlega minimalnemu podatkowi dochodowemu - nie powinien on uwzględniać przychodów osiągniętych z tytułu sprzedaży oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio i pośrednio związanych z tymi przychodami, odpowiednio osiągniętymi i poniesionymi w związku ze sprzedażą Produktów leczniczych, ponieważ sposób określenia ich ceny wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.

W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości własnego stanowiska zawartego w niniejszym wniosku.

Ad 2

Zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu o przychody, o których mowa w ust. 2.

Z kolei art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia m. in.:

2) przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:

a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz

b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, ma on prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym przychodów, o których mowa w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, tj. przychodów osiągniętych z transakcji, w której cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.

W analizowanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, za takie przychody, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać przychody osiągnięte w związku ze sprzedażą Produktów leczniczych, dla których ustala się urzędową marżę detaliczną (zostało opisane w stanowisku Wnioskodawcy do pytania 1).

Ponadto, należy wskazać, że ustawodawca posłużył się w art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT generalnym terminem „podstawa opodatkowania”.

Zdaniem Wnioskodawcy oznacza to, że przedmiotowe odliczenie może być dokonane niezależnie od tego czy podstawa opodatkowania została obliczona zgodnie z metodą wskazaną w art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT, czy też zgodnie z tzw. metodą uproszczoną z art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT.

W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości własnego stanowiska zawartego w niniejszym wniosku.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Natomiast art. 7 ust. 2 ustawy o CIT stanowi, że

dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT,

podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:

1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo

2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%

\- wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).

Zgodnie z cytowanym art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, minimalny podatek dochodowy w wysokości 10% podstawy opodatkowania skierowany jest – co do zasady – do podatników będących spółkami oraz podatkowymi grupami kapitałowymi, mających siedzibę lub zarząd na terytorium Polski, którzy w ramach działalności operacyjnej ponoszą stratę lub wykazują określony niski wskaźnik rentowności (udział dochodów w przychodach w wysokości nieprzekraczającej 2% (czyli 2% lub niższej).

Odwołanie w art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT do dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT dotyczy określenia wskaźnika dochodowości. Chodzi bowiem o uwzględnienie w opodatkowaniu minimalnym podatkiem dochodowym nie tylko podatników, którzy ponieśli w roku podatkowym stratę, o której mowa w art. 24ca ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, ale również tych, którzy uzyskali nie większy niż 2% udział dochodów w przychodach innych niż z zysków kapitałowych (działalność operacyjna).

W myśl art. 24ca ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT,

dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:

a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz

b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju.

Zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT,

podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu o przychody, o których mowa w ust. 2.

Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż detaliczna na terytorium kraju szerokiego asortymentu towarów za pośrednictwem aptek stacjonarnych. Wśród leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych sprzedawanych przez Spółkę znajdują się produkty lecznicze refundowane w całości lub w części.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia:

\- czy Wnioskodawca - dla celów obliczenia straty lub udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - powinien uwzględniać przychody oraz koszty bezpośrednio i pośrednio związane z tymi przychodami, odpowiednio osiągnięte albo poniesione w związku ze sprzedażą refundowanych Produktów leczniczych,

\- czy Wnioskodawca, na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ma prawo odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym przychody osiągnięte w związku ze sprzedażą refundowanych Produktów leczniczych.

Wyłączenie z art. 24ca ust. 2 pkt 2 litera a) ma na celu ochronę przedsiębiorców, którzy nie mają pełnej swobody w kształtowaniu wyników prowadzonej działalności. Jak wynika z uzasadnienia do autopoprawki do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Druk nr 1532, str. 2 uzasadnienia), „uzasadnione jest wyłączenie z uwzględniania przychodów i kosztów ich uzyskania danej transakcji (w obliczaniu straty oraz udziału dochodów w przychodach na potrzeby minimalnego podatku dochodowego), w sytuacji gdy cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej transakcji ma charakter regulowany (przepisami prawa lub decyzją administracyjną). Brak powyższego rozwiązania powodowałby, iż podmioty które osiągają niską zyskowność z uwagi na objęcie transakcji cenami regulowanymi, byłyby z tego tytułu obciążone dodatkowym podatkiem, który pogłębiałby ich problemy z rentownością ekonomiczną. Chodzi tu między innymi o podmioty zajmujące się obrotem energią elektryczną, w tym jej sprzedażą na rzecz gospodarstw domowych, która podlega taryfie zatwierdzanej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Należy wskazać, że wysokość cen energii elektrycznej dla gospodarstw domowych jest tematem ważnym społecznie i działania w sferze publiczno-prawnej, które mogą prowadzić do jej wzrostu, skutkować mogą pogłębieniem zjawiska tzw. ubóstwa energetycznego. Podkreślić należy, że warunki określone w art. 24ca ust. 2 pkt 2 ustawy CIT należy odczytywać łącznie, co oznacza, że podmioty, które osiągają dochody z transakcji objęte cenami regulowanymi, które jednak zapewniają rentowność przewyższającą 1%, nie będą wyłączone na potrzeby ustalania, czy podatnik ma podlegać minimalnemu podatkowi dochodowemu”.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 826 ze zm., dalej: „ustawa refundacyjna”),

ustawa określa:

1) zasady, warunki i tryb podejmowania decyzji administracyjnej o objęciu refundacją leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego i uchylenia tej decyzji;

1a) zakres tajemnicy refundacyjnej;

2) zasady finansowania leku, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego objętych decyzją, o której mowa w pkt 1;

3) kryteria tworzenia poziomów odpłatności i grup limitowych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych objętych decyzją, o której mowa w pkt 1;

4) zasady i tryb oraz kryteria ustalania cen zbytu netto na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne, a także wysokość urzędowych marż hurtowych i urzędowych marż detalicznych;

5) zasady ustalania cen leków oraz środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego stosowanych w ramach udzielania świadczeń gwarantowanych;

6) zasady finansowania ze środków publicznych wyrobów medycznych przysługujących świadczeniobiorcom na zlecenie osoby uprawnionej;

7) obowiązki aptek wynikające z obrotu lekami, środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobami medycznymi, objętymi decyzją, o której mowa w pkt 1, a także zasady kontroli aptek;

8) obowiązki osób uprawnionych do wystawiania recept na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne, objęte decyzją, o której mowa w pkt 1.

Na podstawie art. 7 ust. 5 ww. ustawy,

podmioty uprawnione do obrotu detalicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, są obowiązane stosować marżę, o której mowa w ust. 4.

Ponadto, zgodnie z art. 8 ustawy refundacyjnej,

urzędowe ceny zbytu są zawarte w obwieszczeniach, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 4. Urzędowe ceny zbytu, a także urzędowe marże hurtowe i detaliczne, mają charakter cen i marż sztywnych.

Odnosząc cytowane przepisy na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że skoro jak wskazali Państwo we wniosku, cena wskazanych we wniosku Produktów leczniczych jest ustalana na podstawie metodologii określonej w przepisach tzw. ustawy refundacyjnej, to dla celów obliczenia podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem nie będą Państwo uwzględniać przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio osiągniętych lub poniesionych w związku ze sprzedażą Produktów leczniczych, których cena lub sposób ustalania ceny wynika z przepisów ustawy.

W związku z powyższym, w odniesieniu do uzyskiwanych przez Państwo przychodów i ponoszonych przez Państwo kosztów ich uzyskania w ramach działalności polegającej na sprzedaży produktów leczniczych, o których mowa we wniosku, ma zastosowania wyłączenie zawarte w art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy CIT.

Z kolei dokonując kalkulacji podstawy opodatkowania według metody standardowej zgodnie z art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT lub metody uproszczonej art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT są Państwo uprawnieni, na podstawie dyspozycji art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, do jej pomniejszenia o przychody, o których mowa w ust. 2 ustawy o CIT, tj. przychody osiągnięte w związku z transakcją mającą za przedmiot sprzedaż produktów refundowanych, wobec spełnienia warunków określonych w art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a) i b) ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko do pytania nr 1 i 2, należało uznać za prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).