Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0115-KDST1-2.440.166.2022.3.EA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-10-25
Teza: WIS TOWAR - roślinność ozdobna, zielone ekrany.
Słowa kluczowe: rośliny; towar
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa - towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa-ust. 1a

**WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)**

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą po rozpatrzeniu wniosku (\`(...)\`) z dnia 20 lipca 2022 r. (data wpływu 25 lipca 2022 r.), uzupełnionego w dniach 1 września 2022 r. (data wpływu) oraz 21 września 2022 r. (data wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku**: towar (świadczenie kompleksowe) – (\`(...)\`)

**Opis towaru**: (\`(...)\`); produkt składa się z kratki metalowej, koszyka metalowego, doniczki, ziemi oraz sadzonki ; (\`(...)\`)

**Rozstrzygnięcie**: CN 06

**Stawka podatku od towarów i usług**: 8%

**Podstawa prawna**: art. 41 ust. 2 ustawy, w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy oraz poz. 8 załącznika nr 3 do ustawy

**Cel wydania WIS**: określenie stawki podatku od towarów i usług

**UZASADNIENIE**

W dniu 25 lipca 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 1 i 21 września 2022 r., w zakresie sklasyfikowania towaru: „(\`(...)\`)” według Nomenklatury scalonej (CN) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru.

W ostatnim czasie, Spółka poszerzyła swoją aktywność o działalność rolniczą w zakresie uprawy (\`(...)\`). W tym celu dzierżawi dwie nieruchomości gruntowe o łącznej powierzchni (\`(...)\`) ha oraz kupuje sadzonki od rolnika ryczałtowego. Dla potrzeb hodowlanych (\`(...)\`), Spółka produkuje na wydziale metalowym kratkę metalową, koszyk metalowy oraz na wydziale szwalni doniczkę tekstylną z agrowłókniny.

Wszystkie te elementy: kratka metalowa, koszyk metalowy, doniczka oraz ziemia i sadzonki (\`(...)\`) tworzą zestaw:(\`(...)\`) (odpowiednio: wysokość x szerokość x głębokość). (\`(...)\`).

(\`(...)\`)

Poszczególne elementy tworzące gotowy już towar (\`(...)\`), nie są i nie mogą być oferowane do sprzedaży samodzielnie, ponieważ są ze sobą zrośnięte (już po pierwszym roku hodowli). Z każdym kolejnym rokiem zrośnięcie jest silniejsze. Rozdzielenie składników tworzących gotowy produkt spowodowałoby jego zniszczenie. Wnioskodawca oferuje natomiast do samodzielnej sprzedaży składniki takie jak: ziemia workowana oraz sadzonki. Towary te, jako odrębne, nie są jednak przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej.

Przedmiot (\`(...)\`) po jedno, dwu lub trzy letnim okresie hodowli i pielęgnacji stanowi integralną całość i nie można go rozłożyć nie niszcząc jego poszczególnych elementów.

Kluczowym elementem zestawu składników, tworzących towar , są rośliny (\`(...)\`), które po okresie hodowli i pielęgnacji nadają mu zasadniczy charakter, tworząc zieloną, żywą ścianę. Produkt, bez tak istotnego elementu jak (\`(...)\`), byłby „zwykłą” metalową kratą, pozbawioną szczególnych walorów estetycznych.

Produkt jest w stałej ofercie sprzedażowej.

(\`(...)\`)

Udział kwotowy i procentowy poszczególnych składników w cenie netto produktu kształtuje się następująco:

(\`(...)\`)

Wnioskodawca sprzedaż na rzecz przedsiębiorców dokumentuje fakturami. Natomiast sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ewidencjonuje na kasie fiskalnej.

Na fakturach Wnioskodawca wskazuje, że sprzedaż dotyczy towaru – (\`(...)\`).

Skład materiałowy produktu z wyszczególnieniem procentowej ilości każdego składnika oraz jego udziału kwotowego w ogólnej wartości materiałów wygląda następująco:

Materiały (\`(...)\`) w tym:

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, że element gotowego towaru (\`(...)\`) w postaci kraty metalowej wykonany jest z drutu stalowego ocynkowanego. Stal to stop żelaza z węglem, w którym ten drugi stanowi (\`(...)\`) %.

Towar nie posiada na chwilę obecną specyfikacji, karty produktu oraz etykiety.

Do wniosku dołączono :

(\`(...)\`)

Postanowieniem z dnia 30 września 2022 r. znak 0115-KDST1-2.440.166.2022.2.EA organ pierwszej instancji poinformował Stronę o możliwości wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Pismo zostało doręczone w dniu 30 września 2022 r. Wnioskodawca w dniu 21 października 2022 r. uiścił dodatkową opłatę za wniosek w wysokości 80 zł.

**Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (dostawa towaru)**

Na wstępie należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Zagadnienie to było przedmiotem orzeczeń wydanych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako „TSUE” albo „Trybunał”). Można tu przykładowo powołać wyrok z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 - Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v. Staatssecretaris van Financien oraz wyrok z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie C-111/05 - Aktiebolaget NN v. Skatteverket, z których wynika, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, są ze sobą tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku VAT.

Jak wynika z orzecznictwa TSUE, w przypadku gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczeń odrębnych, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.

Pojedyncze świadczenie kompleksowe ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą (główną), podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu, tj. do wykonania świadczenia głównego. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, gdy cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności zasadniczej, głównej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Zatem świadczenie kompleksowe (złożone) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie główne i świadczenia pomocnicze, tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia głównego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia głównego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.

Ww. kryteria zostały ponownie przeanalizowane i podsumowane przez TSUE w wyroku z dnia 4 marca 2021 r. w sprawie C-581/19.

Trybunał powołując się na dotychczasowe orzecznictwo stwierdził, że pierwszym kryterium, które należy wziąć pod uwagę rozpatrując świadczenie pod kątem jego kompleksowości, jest brak samodzielnego celu świadczenia z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Zatem świadczenie należy uznać za pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz środek, dzięki któremu można lepiej skorzystać z usługi głównej. Drugie kryterium, które stanowi w rzeczywistości wskazówkę istnienia pierwszego, dotyczy uwzględnienia wartości każdego ze świadczeń składających się na transakcję gospodarczą, przy czym jedna z nich jest minimalna, a nawet marginalna w stosunku do drugiej.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca poszerzył swoją działalność o sprzedaż (\`(...)\`). W ty celu Wnioskodawca dzierżawi dwie nieruchomości gruntowe o łącznej powierzchni (\`(...)\`) ha oraz kupuje sadzonki od rolnika ryczałtowego. Dla potrzeb hodowlanych (\`(...)\`), Wnioskodawca produkuje na wydziale metalowym kratkę metalową, koszyk metalowy oraz na wydziale szwalni doniczkę tekstylną z agrowłókniny.

Wszystkie te elementy: kratka metalowa, koszyk metalowy, doniczka oraz ziemia i sadzonki (\`(...)\`) tworzą jeden towar: (\`(...)\`)..

Przedstawiony opis wskazuje, że przedmiotem sprzedaży przez Wnioskodawcę będzie towar – (\`(...)\`). Okoliczność produkcji przez Wnioskodawcę na wydziale metalowym kratki metalowej, koszyka metalowego oraz na wydziale szwalni doniczki tekstylnej z agrowłókniny, nie oznacza, że w tej sytuacji występuje kilka odrębnych świadczeń, gdyż z punktu widzenia nabywcy (konsumenta) tworzą jedną nierozłączną całość oraz prowadzą do realizacji celu świadczenia, jakim jest sprzedaż produktu który stanowi osłonę od wiatru oraz uatrakcyjnia miejsca, takie jak np. wiaty śmietnikowe. Biorąc zatem pod uwagę tezy wynikające z powyżej przytoczonych orzeczeń TSUE dotyczących świadczeń kompleksowych należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie przedmiotem zakupu przez nabywcę będzie jedno pojedyncze świadczenie, tj. (\`(...)\`). Zatem w opisanym przypadku produktem dominującym jest (\`(...)\`). Natomiast dostawę pozostałych towarów w ramach świadczenia należy uznać za pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego tj. (\`(...)\`), gdyż dla klientów nie stanowią one celu same w sobie, lecz umożliwiają skorzystanie ze świadczenia głównego.

**Uzasadnienie klasyfikacji towaru**

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Zgodnie natomiast z regułą 3b ORINS – mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3(a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania.

W przedmiotowej sprawie (\`(...)\`) określa charakter tego produktu w odniesieniu do wytworzonego końcowego produktu.

Zgodnie z tytułem działu 06 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Drzewa żywe i pozostałe rośliny; bulwy, korzenie i podobne; kwiaty cięte i liście ozdobne”.

Natomiast Noty wyjaśniające do HS wskazują, że: „Niniejszy dział obejmuje wszystkie żywe rośliny w rodzaju dostarczanych przez szkółki ogrodnicze (łącznie z inspektami) lub kwiaciarskie w stanie nadającym się do sadzenia lub celów zdobniczych, a także rośliny i korzenie cykorii, inne niż korzenie objęte pozycją 1212, nawet jeśli nie są one zwykle dostarczane przez szkółki ogrodnicze lub kwiaciarskie. Należą do nich drzewa, krzewy i krzaki oraz rozsada roślin warzywnych łącznie z, między innymi, roślinami do celów leczniczych. Niniejszy dział nie obejmuje nasion i owoców ani niektórych korzeni bulwiastych i bulw (ziemniaki, cebule, szalotki i czosnek), których nie można jednoznacznie zaliczyć do jednej z dwóch kategorii: wykorzystywane do celów spożywczych albo wykorzystywane do sadzenia.

Dział ten obejmuje również:

1) Kwiaty cięte i pąki kwiatowe, liście, gałęzie i inne części roślin, świeże, suszone, barwione, bielone, impregnowane lub w inny sposób przygotowane do celów zdobniczych.

2) Bukiety, wieńce, kosze kwiatowe i podobne wyroby kwiaciarskie.”

Z kolei pozycja 0602 obejmuje „Pozostałe rośliny żywe (włącznie z ich korzeniami), sadzonki i zrazy; grzybnia”.

Zgodnie z treścią Not wyjaśniających do pozycji 0602 „Niniejsza pozycja obejmuje:

1) Drzewa, krzewy i krzaki wszystkich rodzajów (leśne, owocowe, ozdobne itd.), włącznie z materiałem do szczepienia.

2) Rośliny i sadzonki wszystkich rodzajów przeznaczone do sadzenia, z wyjątkiem tych objętych pozycją 0601.

3) Żywe korzenie roślin.

4) Nieukorzenione sadzonki; zrazy (szczepione lub okulizowane); rozłogi i odkłady.

5) Grzybnie składające się z nici grzybni (mycelium), nawet zmieszane z ziemią lub substancjami roślinnymi.

Drzewa, krzewy, krzaki i inne rośliny objęte niniejszą pozycją mogą występować z korzeniami nagimi lub okrytymi ziemią, mogą być zasadzone w donicach, kubełkach, skrzynkach (pudełkach), itp.

(…)”.

Biorąc pod uwagę powyższe, towar będący przedmiotem analizy – (\`(...)\`) – spełnia kryteria i posiada właściwości objęte działem CN 06.

Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami reguł 1 i 3 (b) Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej. Zgodnie z regułą 3 (b) (\`(...)\`) nadaje towarowi zasadniczy charakter.

**Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług**

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4. wynosi 23%.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ww. ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1) kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz

2) wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%”, w poz. 8 wskazano CN ex 06 „Drzewa żywe i pozostałe rośliny; bulwy, korzenie i podobne; kwiaty cięte i liście ozdobne – z wyłączeniem towarów objętych CN 0604 Liście, gałęzie i pozostałe części roślin, bez kwiatów lub pąków kwiatowych, oraz trawy, mchy i porosty, odpowiednie na bukiety lub do celów zdobniczych, świeże, suszone, barwione, bielone, impregnowane lub w inny sposób przygotowane.”

Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez oznaczenie ex rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru (grupy towarów)”.

W związku z powyższym, ponieważ przedmiotowy towar: (\`(...)\`) stanowiący dominujący element świadczenia kompleksowego, klasyfikowany jest do działu 06 Nomenklatury scalonej (CN) i nie ma do niego zastosowania wyłączenie, o którym mowa w poz. 8 załącznika nr 3 do ustawy, jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy, w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy oraz poz. 8 załącznika nr 3 do ustawy.

**Informacje dodatkowe**

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy).

W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towaru (świadczenia kompleksowego) tożsamego pod każdym względem z towarem (świadczeniem kompleksowym) będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru (świadczenia kompleksowego) będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

– towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do towaru (świadczenia kompleksowego), będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

**POUCZENIE**

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP lub za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem/wyznaczając użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym.

W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP oraz e-Urząd Skarbowy.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).