Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111.KDIB2-3.4015.109.2025.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-30
Teza: Wartość roszczeń o zwrot nakładów podlegać będzie
uwzględnieniu przy ustalaniu czystej wartości, o której mowa
w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn w
związku z planowaną darowizną.
Słowa kluczowe: ciężar-ciężar spadkowy
darowizna
nakłady
opodatkowanie
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Ustalenie podstawy opodatkowania-
Długi i ciężary
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 7-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie ustalenia
    podstawy opodatkowania darowizny nieruchomości.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zdarzenie przyszłe dotyczy darowizny na rzecz Pana A.B. (dalej: Wnioskodawca)
    nieruchomości w postaci działki nr X, położonej w (...), objętej księgą wieczystą nr (...),
    prowadzoną przez Sąd Rejonowy w (...), V Wydział Ksiąg Wieczystych.
    Właścicielami nieruchomości położonej w (...), objętej księgą wieczystą (...), składającej się z
    działki nr X, byli małżonkowie B. i I. B. - na zasadach wspólności ustawowej. B.B. zmarł (...)
    2011 r. w (...). Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w (...), I Wydział Cywilny, z (...)
    2014 r., sygn. akt (...), spadek po zmarłym B.B. na podstawie ustawy nabyli żona I.B. w 4/16
    częściach oraz dzieci D.B., Da.B., K.B. (obecnie - na skutek zawarcia małżeństwa (...) 2022 r.
    z A.H. - K.H.) i K.B. - każdy po 3/16 części. Postanowienie to uprawomocniło się (...) 2014 r.
    W konsekwencji, obecnie właścicielami ww. nieruchomości są I.B. w 20/32 częściach oraz
    D.B., Da.B., K.H. (nazwisko rodowe: B.) i K.B. - w 3/32 częściach każdy z nich.
    Nieruchomość, stanowiąca działkę nr X, posiada powierzchnię (...) ha, stanowi tereny
                                                    2mieszkaniowe, jest zabudowana budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej (...) m
    , który to wzniesiono przed rokiem 1945. Dodatkowo na posesji znajdują się zabudowania
    gospodarcze. Budynek mieszkalny znajduje się w stanie technicznym średnim,
    wymagającym dalszych remontów.
    Nadto, na działce nr X, stanowiącej współwłasność I.B. w 20/32 częściach oraz D.B., Da.B.,
    K.H. (nazwisko rodowe: B.) i K.B. - w 3/32 częściach, przysługujących każdemu z nich,
    wybudowano dodatkowo dwa budynki, których inwestorami nie są właściciele działki.
    Mianowicie, decyzją nr (...) z (...) 2018 r., znak: (...), Starosta (...) zatwierdził projekt
    budowlany i udzielił pozwolenia na budowę P.D., obejmującego budowę budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., c.o., energii
    elektrycznej w (...) na działkach nr X i Y oraz budowę instalacji kanalizacji sanitarnej od
    studzienki St1 do budynku wraz z instalacją energii elektrycznej do szafki złączowo-
    pomiarowej na działce nr Y. Wybudowany na mocy pozwolenia na budowę budynek
                                          2mieszkalny stanowi budynek parterowy o powierzchni użytkowej (...) m. Nakłady
    rzeczowe na wybudowanie przedmiotowej nieruchomości zostały poniesione w równych
    częściach przez P.D. i Wnioskodawcę. Obecnie budynek ten został oddany do użytkowania.
    Ponadto, decyzją nr (...) z (...) 2022 r., znak: (...), Starosta (...) zatwierdził projekt
    zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na
    budowę dla M.J. oraz M.B., obejmującego budowę budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego z wbudowanym garażem i wewnętrznymi instalacjami wod.-kan., energii
    elektrycznej (w tym wlz), c.o., wentylacji grawitacyjnej oraz zewnętrzną instalacją
    kanalizacji sanitarnej do pierwszej studzienki w (...), na działkach nr X i Y. Budynek
    mieszkalny wybudowany na mocy ww. pozwolenia na budowę stanowi budynek
                          2parterowy o powierzchni użytkowej (...) m. Nakłady rzeczowe na wybudowanie
    przedmiotowej nieruchomości zostały poniesione przez M.B. i Wnioskodawcę. Do
    zakończenia budowy pozostały prace wykończeniowe.
    W dniu (...) 2025 r. rzeczoznawca majątkowy E.B. z sporządził operat szacunkowy,
    określający wartość budynku mieszkalnego wraz z gruntem oraz nakładów rzeczowych
    poniesionych na budowę dwóch nowych budynków mieszkalnych - Kw (...), położonej w
    (...) nr (...), (...). Przedmiotem opracowania był budynek mieszkalny wraz z gruntem oraz

    zabudowaniami gospodarczymi, dla którego określona została wartość rynkowa
    nieruchomości oraz dwa nowo wybudowane budynki mieszkalne - dla których określone
    zostały wartości nakładów rzeczowych poniesionych na ich budowę. Rzeczoznawca
    majątkowy określił wartość rynkową nieruchomości na dzień (...) 2025 r. na kwotę
    272.384,00 zł (po zaokrągleniu - 272.000,00 zł). Wartość ta obejmuje wartość gruntu -
    działki nr X oraz znajdującego się na niej budynku mieszkalnego, zbudowanego przed
    1945 rokiem. Wartości budynku gospodarczego potraktowano jako pomieszczenia
    przynależne - nie wliczane do powierzchni użytkowej. Jednocześnie rzeczoznawca
    majątkowy ustalił wartość nakładów rzeczonych poniesionych na budowę dwóch nowych
    budynków mieszkalnych, których inwestorami nie są właściciele działki. Mianowicie,
    wartość nakładów rzeczowych poniesionych na budowę nowego budynku mieszkalnego
    nr 1 (znak sprawy pozwolenia na budowę (...)) określono na kwotę 529.818,00 zł (po
    zaokrągleniu - 530.000,00 zł). Natomiast wartość nakładów rzeczowych poniesionych na
    budowę budynku mieszkalnego nr 2 (znak sprawy pozwolenia na budowę (...)) wynosi
    619.394,00 zł (po zaokrągleniu - 619.000,00 zł).
    Rzeczoznawca majątkowy jednocześnie stwierdził, iż wyliczona wartość jest najbardziej
    prawdopodobną wartością rynkową, czyli taką, za jaką można by ją zbyć.
    I.B., D.B., Da.B., K.H. (nazwisko rodowe: B.) i K.B. zamierzają darować Wnioskodawcy
    nieruchomość składającą się z działki nr X, położonej w (...), objętej księgą wieczystą nr (...),
    prowadzoną przez Sąd Rejonowy w (...), V Wydział Ksiąg Wieczystych.
    W tym miejscu wskazać należy, iż I.B., D.B., Da.B., K.H. (nazwisko rodowe: B.) i K.B. nie
    poczynili jakichkolwiek nakładów na budowę dwóch nowych budynków mieszkalnych, o
    których mowa powyżej. Co więcej, właściciele działki nr X, położonej w (...), nie kwestionują
    faktu poczynienia przez ww. inwestorów oraz Wnioskodawcę nakładów na budowę dwóch
    opisanych powyżej budynków mieszkalnych, jak również wysokości tychże nakładów.
    W umowie darowizny, zawieranej w formie aktu notarialnego, Wnioskodawca, P.D., M.B.,
    M.J., I.B., D.B., Da.B., K.H. (nazwisko rodowe: B.) i K.B. złożą oświadczenia dotyczące faktu
    poczynienia nakładów na nieruchomość stanowiącą działkę nr X osób inwestorów budowy
    dwóch nowych budynków mieszkalnych na działce nr X, osób czyniących nakłady na
    budowę ww. budynków mieszkalnych oraz wartości poczynionych nakładów, zgodne z
    opisanym powyżej stanem faktycznym.
    Na gruncie prawa cywilnego Wnioskodawcy oraz ww. inwestorom budowy dwóch nowych
    budynków mieszkalnych, przysługuje od właścicieli działki nr X, położonej w (...), roszczenie
    o zwrot wartości nakładów poczynionych na budowę dwóch nowych budynków
    mieszkalnych na działce nr (...), położonej w (...).
    Pytania
    1. Czy w przedstawionych okolicznościach faktycznych sprawy wartość nakładów na
      budowę dwóch nowych budynków mieszkalnych na działce nr X, położonej w (...),(...)
      (których inwestorami nie są właściciele działki nr X), określonych przez rzeczoznawcę
      majątkowego odpowiednio na kwoty 530.000,00 zł oraz 619.000,00 zł, podlega
      uwzględnieniu przy ustaleniu podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i
      darowizn w ten sposób, że stanowi ona „dług” pomniejszający wartość nabytego
      prawa i nie będzie wliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i
      darowizn?
    2. Czy podstawę opodatkowania darowizny na rzecz Wnioskodawcy nieruchomości w
      postaci działki nr X, położonej w (...), objętej księgą wieczystą nr (...), prowadzoną przez
      Sąd Rejonowy w (...), V Wydział Ksiąg Wieczystych, powinna stanowić wyłącznie
      wartość gruntu oraz znajdującego się na działce nr (...) budynku mieszkalnego,

      wybudowanego przed 1945 r., określona przez rzeczoznawcę majątkowego na kwotę
      272.000,00 zł, stanowiąca wartość rynkową?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wskazał Pan, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn, zwanej dalej ustawą o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od
    spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne
    własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw
    majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny,
    polecenia darczyńcy.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji darowizny, wobec czego
    należy w tej kwestii odnieść się do przepisów uregulowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny. Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę
    darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem
    jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Do
    zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy
    oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Natomiast z treści art. 890 § 1
    Kodeksu cywilnego wynika, że oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu
    notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się
    ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy ciąży na
    nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, przy nabyciu w drodze darowizny obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu
    notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy z chwilą
    spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny
    przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Zasady określenia podstawy opodatkowania w podatku od spadku i darowizn zostały
    uregulowanie w art. 7 ust. 1-6 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z art. 7
    ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podstawę opodatkowania stanowi
    wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta
    wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen
    rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru
    podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje
    się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu
    ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.
    Podstawę opodatkowania stanowi zatem tzw. czysta wartość, czyli wartość nabytych
    rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów, ustalona według stanu rzeczy
    i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
    podatkowego. Odliczenie długów i ciężarów od wartości nabytej rzeczy lub prawa
    majątkowego nie może być traktowane jako ulga lub zwolnienie podatkowe. Odliczenie
    długów i ciężarów jest wyrazem istoty (elementem konstrukcyjnym) podatku od spadków i
    darowizn, polegającej na opodatkowaniu przyrostu czystej wartości majątku podatnika
    (por. R. Styczyński (w:) Ustawa o podatku od spadków i darowizn. Komentarz, Warszawa

    2014, art. 7). Wskazuje się, że podatek od spadków i darowizn jest podatkiem
    majątkowym. Wymierzany jest bowiem od przyrostu substancji majątkowej, nabytej w
    sposób nieodpłatny (por. K. Stelmaszczyk (w:) P. Borszowski, K. J. Musiał, A. Nita, J.
    Wantoch-Rekowski, K. Stelmaszczyk, Ustawa o podatku od spadków i darowizn.
    Komentarz, Warszawa 2018, art. 7).
    Zważyć przy tym należy, iż pojęcia „długi” i „ciężary” nie zostały zdefiniowane w ustawie o
    podatku od spadków i darowizn. Co prawda, ustępy 2 i 3 artykułu 7 odnoszą się do
    długów i ciężarów, jednak należy zauważyć, że nie jest to katalog zamknięty, a przepis art.
    7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie odwołuje się w żaden sposób do ust.
    2 i 3. W art. 7 ust. 2 ww. ustawy wymieniono ciężary związane ze spadkiem, darowizną
    oraz zapisem zwykłym lub windykacyjnym, natomiast w ust. 3 wskazano, co również
    zalicza się do długów i ciężarów związanych ze spadkiem. Przepisy te wymieniają pewne
    kategorie długów i ciężarów, mając bez wątpienia charakter przykładowy.
    W judykaturze pojawił się pogląd, że ustawodawca używając w przepisie art. 7 ust. 1
    ustawy o podatku od spadków i darowizn ogólnego zwrotu „długi i ciężary”, nie wskazał, że
    pojęcia te należy rozumieć w sensie cywilistycznym. Pozwala to na przyjęcie, że zakres
    użytego w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn pojęcia „długi i ciężary”
    jest szerszy niż długi użyte w art. 922 § 3 Kodeksu cywilnego. Istotę pojęcia „długi i ciężary”
    należy rozumieć w sensie potocznym (patrz: Podatek od spadków i darowizn Komentarz,
    S. Bogucki, A. Cudak, W. Stachurski, K. Winiarski, A. Wrzesińska - Nowacka, Gdańsk 2015 r.,
    s. 259 i nast.). [tak: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 24 lipca
    2020 r., sygn. akt I SA/Po 278/20].
    W dotychczasowych poglądach judykatury, doktryny i praktyki przyjmuje się, iż pojęcie
    „długów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn obejmuje
    wszelkie pieniężne roszczenia cywilnoprawne związane z przedmiotem darowizny, łącznie
    z roszczeniami obdarowanego z tytułu poczynionych przez niego nakładów na przedmiot
    darowizny. Równowartość tych roszczeń (nakładów) podlega potrąceniu od wartości
    przedmiotu nabycia (wartości darowizny), (tak np. pismo z 14 stycznia 2004 r. Izby
    Skarbowej w Poznaniu, znak PM-IV/436-4/03). „Ciężarem” natomiast jest inne niż dług
    obciążenie nabytej rzeczy lub prawa, które w chwili nabycia zmniejsza jego wartość
    rynkową, np. ustanowienie służebności, prawa użytkowania czy drogi koniecznej. Naczelny
    Sąd Administracyjny w wyroku z 5 maja 2021 r., sygn. akt III FSK 2794/21, uznał, iż pojęcie
    długów w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.s.d. obejmuje wszelkie pieniężne roszczenia
    cywilnoprawne związane z przedmiotem darowizny lub spadku. Natomiast ciężarem w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.s.d. jest inne niż dług obciążenie nabytej rzeczy lub prawa,
    które w chwili nabycia zmniejsza jego wartość rynkową (por. wyrok WSA we Wrocławiu z
    27 maja 2009 r., I SA/Wr 898/08, LEX nr 508771).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, wartość nabytych rzeczy i
    praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada
    ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych
    - w wysokości tych wkładów. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 3 ww. ustawy, wartość rynkową
    rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w
    obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia,
    stanu i stopnia zużycia oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju z dnia
    powstania obowiązku podatkowego.
    Otrzyma Pan w drodze darowizny nieruchomość gruntową w postaci działki nr X,
    położonej w (...), na której znajduje się budynek mieszkalny wybudowany przed rokiem
    1945 oraz dwa nowe budynki mieszkalne, których inwestorem nie jest żaden z właścicieli
    działki nr X, położonej w (...). Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że
    dwa nowe budynki mieszkalne, których inwestorami nie są właściciele działki nr X, zostały
    wybudowane po nabyciu przez I.B., D.B., Da.B., K.H. (poprzednio B.) i K.B. udziałów w

    prawie własności nieruchomości, stanowiącej działkę nr X, położonej w (...). Powyżej
    wskazani właściciele nieruchomości nie poczynili żadnych nakładów na budowę dwóch
    nowych domów.
    Natomiast na gruncie art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części
    powierzchni ziemskiej, stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również
    budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów
    szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Przepis art. 191 Kodeksu
    cywilnego statuuje natomiast, iż własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą,
    która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
    Z art. 48 Kodeksu cywilnego wynika natomiast, że z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie
    przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne
    urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili
    zasadzenia lub zasiania. Przepisy art. 191 oraz 48 Kodeksu cywilnego są wyrazem
    wywodzącej się jeszcze z prawa rzymskiego zasady superficies solo cedit, która mając
    charakter ius cogens, stanowi, że wszystko, co jest trwale złączone z gruntem, dzieli jego
    los prawny. W konsekwencji własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która
    została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową, [tak:
    Balwicka-Szczyrba Małgorzata (red.), Sylwestrzak Anna (red.), Kodeks cywilny. Komentarz,
    wyd. II, WKP 2024]. Co za tym idzie - w przypadku, gdy dochodzi do darowizny
    nieruchomości, czynność ta obejmuje zarówno grunt, jak i wszelkie budynki i budowle
    trale z nim związane oraz inne naniesienia na nim się znajdujące.
    Nie ulega zatem wątpliwości, iż dwa nowe budynki mieszkalne, wybudowane przez osoby
    niebędące właścicielami działki nr X, położonej w (...), stanowią części składowe gruntu, tj.
    działki nr X, która to będzie przedmiotem umowy darowizny na Pana rzecz.
    Co istotne, wpływ połączenia, pomieszania i przetworzenia na stosunki własnościowe
    normują przepisy dotyczące tych zdarzeń zgodnie z regulacją art. 191 -193. Potrzeba
    rozliczeń może wynikać z tych zdarzeń i związanych z nimi przemian własnościowych,
    jeżeli nastąpiło wyrządzenie szkody albo wzbogacenie jednej osoby kosztem cudzego
    majątku. Z uwagi na powyższe przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu (art. 405 i n.) lub
    o obowiązku naprawienia szkody (art. 415 i n. w zw. z art. 361 -362) zostały wskazane
    przez ustawodawcę w art. 194 jako mające zastosowanie w omawianym przypadku, [tak:
    Nazaruk Piotr (red.), Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024]. Zgodnie z
    art. 194 Kodeksu cywilnego przepisy o połączeniu rzeczy (art. 191 Kodeksu) nie uchybiają
    przepisom o bezpodstawnym wzbogaceniu. Oznacza to, że połączenie rzeczy ze skutkami
    wynikającymi z art. 191 Kodeksu cywilnego może być zdarzeniem, które może prowadzić
    do transferu korzyści w warunkach określonych w art. 405 Kodeksu (wyrok SN z 10 lutego
    2017 r., V CSK 327/16, LEX nr 2288118).
    Poprzez wybudowanie na działce nr X, położonej w (...), dwóch nowych budynków
                                2  2mieszkalnych o powierzchniach odpowiednio (...) m oraz (...) m, stanowiących części
    składowe gruntu, uznać należy, iż osoby niebędące właścicielami tej nieruchomości, tj. Pan
    oraz inwestorzy - P.D., M.B. i M.J. poczynili nakłady na nieruchomość stanowiącą działkę nr
    X, których wartość rzeczoznawca majątkowy określił na kwoty 530.000,00 zł oraz
    619.000,00 zł. Z tego tytułu powyżej wskazanym osobom przysługuje roszczenie o zwrot
    wartości wskazanych powyżej nakładów, które może zostać oparte na przepisach
    dotyczących bezpodstawnego wzbogacenia (choć na gruncie przepisów o podatku od
    spadków i darowizn podstawa materialnoprawna tego roszczenia pozostaje bez
    znaczenia).
    Jak już powyżej wskazano, pod pojęciem „długu” w rozumieniu powoływanego art. 7 ust. 1
    ustawy o podatku od spadków i darowizn, kryją się wszelkie istniejące roszczenia
    cywilnoprawne związane z przedmiotem nabycia. W przypadku istnienia
    skonkretyzowanego roszczenia pieniężnego, obniżenie podstawy opodatkowania
    podatkiem od spadków i darowizn mogłoby być dokonane o wartość tego roszczenia na
    podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy.

    Uznać zatem należy, iż wartość roszczenia o zwrot nakładów poniesionych przez Pana
    oraz inwestorów dwóch nowych budynków mieszkalnych, tj. P.D., M.B. i M.J., w postaci
    wydatków na budowę dwóch nowych budynków mieszkalnych na działce nr X stanowi
    dług pomniejszający wartość nabytego prawa. W rezultacie, wartość roszczenia o zwrot
    rzeczonych nakładów podlega uwzględnieniu przy ustalaniu czystej wartości, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Wobec tego, w Pana ocenie, od podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i
    darowizn należy odjąć (potrącić) wartość roszczeń, którymi w opisanym zdarzeniu
    przyszłym będzie wartość poniesionych nakładów na budowę dwóch nowych budynków
    mieszkalnych, odpowiadających kwotom 530.000,00 zł oraz 619.000,00 zł.
    Z uwagi na przysługujące powyżej roszczenie o zwrot wartości poczynionych nakładów na
    budowę dwóch nowych budynków mieszkalnych na działce nr X w (...), stanowiące „dług”
    w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, wartość
    wzniesionych budynków (poczynionych nakładów) obniży zatem podstawę
    opodatkowania umowy darowizny, wobec czego będzie Pan zobowiązany do zapłaty
    podatku w związku z nabyciem gruntu oraz budynku mieszkalnego wybudowanego przed
    1945 r., których wartość została określona przez rzeczoznawcę majątkowego na kwotę
    272.000,00 zł (z uwzględnieniem kwot wolnych wyszczególnionych w art. 9 ust. 1 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn). Kwota ta, zgodnie z wskazaniami rzeczoznawcy
    majątkowego, odpowiada bowiem wartości rynkowej nieruchomości, co odpowiada
    dyspozycji art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Mając na względzie powyższe, stanowisko wnioskodawcy w zakresie przedstawionych
    pytań jest następujące:
    1. W przedstawionych okolicznościach faktycznych sprawy, wartość nakładów na
      budowę dwóch nowych budynków mieszkalnych na działce nr (...), położonej w (...),
      (których inwestorami nie są właściciele działki nr X), określonych przez rzeczoznawcę
      majątkowego odpowiednio na kwoty 530.000,00 zł oraz 619.000,00 zł, podlega
      uwzględnieniu przy ustaleniu podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i
      darowizn w ten sposób, że wartość tych nakładów stanowi „dług” pomniejszający
      wartość nabytego prawa i nie będzie wliczana do podstawy opodatkowania
      podatkiem od spadków i darowizn.
    2. Podstawę opodatkowania darowizny na Pana rzecz nieruchomości w postaci działki nr
      X, położonej w (...), objętej księgą wieczystą nr (...), prowadzoną przez Sąd Rejonowy w
      (...), V Wydział Ksiąg Wieczystych, powinna stanowić wyłącznie wartość gruntu oraz
      znajdującego się na działce nr X budynku mieszkalnego, wybudowanego przed 1945
      r., określona przez rzeczoznawcę majątkowego na kwotę 272.000,00 zł, stanowiąca
      wartość rynkową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):

      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego
    względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma
    charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek
    świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Do zawarcia umowy darowizny podobnie
    jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie
    strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia
    oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Na podstawie art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 cyt. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
      Jeżeli spadkobierca, obdarowany lub osoba, na której rzecz został uczyniony zapis
      zwykły lub windykacyjny, zostali obciążeni obowiązkiem wykonania polecenia lub
      zapisu zwykłego, wartość obciążenia z tego tytułu stanowi ciężar spadku, darowizny,
      zapisu zwykłego lub windykacyjnego, a w przypadku polecenia, o ile zostało
      wykonane.
    Stosownie do art. 7 ust. 3 ww. ustawy:
      Do długów i ciężarów zalicza się również koszty leczenia i opieki w czasie ostatniej
      choroby spadkodawcy, jeżeli nie zostały pokryte za jego życia i z jego majątku, koszty
      pogrzebu spadkodawcy, łącznie z nagrobkiem, w takim zakresie, w jakim koszty te

      odpowiadają zwyczajom przyjętym w danym środowisku, jeżeli nie zostały pokryte z
      majątku spadkodawcy, z zasiłku pogrzebowego lub nie zostały zwrócone w innej
      formie, oraz koszty postępowania spadkowego, wynagrodzenie wykonawcy
      testamentu, obowiązki wykonania zapisów i poleceń zamieszczonych w testamencie,
      wypłaty z tytułu zachowku oraz inne obowiązki wynikające z przepisów Kodeksu
      cywilnego dotyczących spadków.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 oraz ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
      Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku
      podatkowego.
    Art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi natomiast, że:
    Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
    majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
      1) 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
      2) 27 090 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
      3) 5733 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1-3 tej ustawy:
    Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest
    nabywca.
    Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
    osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
    1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo,
      ojczyma, macochę i teściów;
    2) do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
      pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
      rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
    3) do grupy III - innych nabywców.
    Stosownie do treści art. 17a ust. 1 cyt. ustawy:
      Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca
      od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według
      ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ
      na określenie podstawy opodatkowania.
    Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Notariusze są płatnikami podatku od dokonanej w formie aktu notarialnego
      darowizny.
    Jak wynika z art. 18 ust. 2 pkt 2 i 3 cyt. ustawy:

      Płatnicy są obowiązani:
      - pobrać należny podatek z chwilą sporządzenia aktu notarialnego, z zastrzeżeniem
        ust. 3;
      - wpłacić pobrany podatek na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego
        naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na siedzibę płatnika wykonuje
        swoje zadania, w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
        którym pobrano podatek, a także przekazać w tym terminie, w formie
        elektronicznej, deklarację o wysokości pobranego i wpłaconego przez płatnika
        podatku, w tym informację o kwocie podatku należnego poszczególnym gminom.
    Z treści opisu sprawy wynika, że przedmiotem darowizny ma być nieruchomość
    zabudowana.
    Zgodnie natomiast z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do treści art. 48 ww. Kodeksu:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z powyższych przepisów wynika, że budynki i ich części znajdujące się na
    nieruchomościach co do zasady dzielą los gruntu, na którym są posadowione. W
    przypadku więc, gdy dochodzi do darowizny nieruchomości, czynność ta dotyczy zarówno
    gruntu, jak i wszelkich budynków i budowli trwale z nim związanych oraz innych naniesień
    na nim się znajdujących. Z tego też względu skutki podatkowe dokonanej darowizny
    oceniać należy łącznie dla gruntu oraz budynków na nim posadowionych.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że otrzyma Pan w drodze
    darowizny nieruchomość gruntową w postaci działki nr X, położonej w (...), na której
    znajduje się budynek mieszkalny wybudowany przed 1945 rokiem, wraz z zabudowaniami
    gospodarczymi oraz dwa nowe budynki mieszkalne, których inwestorem nie jest żaden z
    właścicieli ww. działki. Pierwszy z nowych budynków mieszkalnych wybudowany został na
    mocy pozwolenia na budowę nr (...) z (...) 2018 r. (znak sprawy: (...)) - dotyczącego ww.
    działki oraz działki Y. Nakłady rzeczowe na wybudowanie ww. budynku zostały poniesione
    w równych częściach przez Pana P.D. (jednego z inwestorów, niebędącego właścicielem
    nieruchomości) i Pana. Drugi z nowych budynków mieszkalnych został wybudowany na
    podstawie pozwolenia nr (...) z (...) 2022 r. (znak sprawy: (...)) - dotyczącego działki X i Y.
    Nakłady rzeczowe na wybudowanie ww. budynku zostały poniesione przez M.B. (jednego z
    inwestorów, niebędącego właścicielem nieruchomości) i Pana. Rzeczoznawca majątkowy
    określił wartość rynkową nieruchomości na dzień (...) 2025 r. na kwotę 272.384,00 zł (po
    zaokrągleniu - 272.000,00 zł). Wartość ta obejmuje wartość gruntu - działki nr X oraz
    znajdującego się na niej budynku mieszkalnego, zbudowanego przed 1945 rokiem.
    Wartości budynku gospodarczego potraktowano jako pomieszczenia przynależne - nie
    wliczane do powierzchni użytkowej. Jednocześnie rzeczoznawca majątkowy ustalił wartość
    nakładów rzeczonych poniesionych na budowę dwóch nowych budynków mieszkalnych,
    których inwestorami nie są właściciele działki. Mianowicie, wartość nakładów rzeczowych
    poniesionych na budowę nowego budynku mieszkalnego nr 1 (znak sprawy pozwolenia
    na budowę (...)) określono na kwotę 529.818,00 zł (po zaokrągleniu - 530.000,00 zł).
    Natomiast wartość nakładów rzeczowych poniesionych na budowę budynku
    mieszkalnego nr 2 (znak sprawy pozwolenia na budowę (...)) wynosi 619.394,00 zł (po
    zaokrągleniu - 619.000,00 zł).
    Obecni właściciele nieruchomości nie poczynili żadnych nakładów na budowę dwóch
    nowych budynków mieszkalnych. W umowie darowizny, zarówno inwestorzy budowy

    dwóch nowych budynków mieszkalnych, jak i obecni właściciele działki, złożą oświadczenia
    dotyczące faktu poczynienia nakładów na budowę ww. budynków mieszkalnych oraz
    wartości poczynionych nakładów. Na gruncie prawa cywilnego Panu oraz inwestorom
    budowy dwóch nowych budynków mieszkalnych przysługuje od właścicieli działki
    roszczenie o zwrot wartości nakładów poczynionych na budowę dwóch nowych budynków
    mieszkalnych na przedmiotowej działce.
    Przenosząc powołane powyżej przepisy na grunt przedstawionego zdarzenia przyszłego
    stwierdzić należy, że opisana darowizna nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu,
    zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Podstawę opodatkowania
    należy ustalić zgodnie z art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 tej ustawy.
    Skoro nieruchomość jest zabudowana, to punktem wyjścia dla ustalenia podstawy
    opodatkowania jest wartość nieruchomości wraz z posadowionymi na niej budynkami.
    Skutki podatkowe dokonanej darowizny oceniać należy bowiem łącznie dla gruntu oraz
    budynków na nim posadowionych.
    Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
    potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
    majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego.
    Ustawodawca nie podaje definicji długów i ciężarów. Jednocześnie rozszerza to pojęcie w
    art. 7 ust. 2 i 3 ustawy przykładowo wyliczając przypadki, które stanowią długi i ciężary.
    Oznacza to, iż długi i ciężary w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn
    stanowią katalog otwarty.
    Pojęcie „długów” w rozumieniu tego artykułu obejmuje wszelkie pieniężne roszczenia
    cywilnoprawne związane z przedmiotem nabycia, łącznie z roszczeniami z tytułu
    poczynionych przez nabywcę nakładów na nabytą nieruchomość. Przy czym roszczenia o
    zwrot tych nakładów muszą być skonkretyzowane i uwzględniać ewentualne korzyści
    uzyskane przez nabywcę z wyłącznego z nich korzystania. Wówczas równowartość tych
    roszczeń podlega potrąceniu od wartości nabytej nieruchomości.
    „Ciężarem” natomiast jest inne niż dług obciążenie nabytej rzeczy lub prawa, które w
    chwili nabycia zmniejsza jego wartość rynkową, np. ustanowienie służebności, prawa
    użytkowania czy drogi koniecznej.
    Należy podkreślić, że odliczenie długów i ciężarów od wartości nabytej rzeczy lub prawa
    majątkowego nie może być traktowane jako ulga lub zwolnienie podatkowe. Odliczenie
    długów i ciężarów jest wyrazem istoty (elementem konstrukcyjnym) podatku od spadków i
    darowizn, polegającej na opodatkowaniu przyrostu czystej wartości majątku podatnika.
    Wskazał Pan, że Panu oraz inwestorom budowy dwóch nowych budynków mieszkalnych,
    przysługuje od właścicieli działki roszczenie o zwrot wartości nakładów poczynionych na
    budowę dwóch nowych budynków mieszkalnych na przedmiotowej działce.
    Należy zauważyć, że sam fakt istnienia nakładów nie pozwala na automatyczne wyłączenie
    z podstawy opodatkowania ich wartości. W przypadku darowizny nieruchomości
    roszczenia o wartość poczynionych nakładów (np. kosztów wybudowania budynków), aby
    mogły być uznane za „długi” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn przybrać muszą postać roszczeń o ich zwrot.
    Mając zatem na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że wartość roszczeń o
    zwrot nakładów poniesionych na nieruchomości w postaci wydatków na budowę dwóch
    nowych budynków będzie stanowić dług pomniejszający wartość nieruchomości, będącej
    przedmiotem darowizny. W rezultacie, wartość roszczeń o zwrot nakładów podlegać
    będzie uwzględnieniu przy ustalaniu czystej wartości, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy
    o podatku od spadków i darowizn, w związku z planowaną darowizną nieruchomości.

    Należy jednak podkreślić, że podstawę opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn
    nabycia nieruchomości w drodze darowizny można pomniejszyć o wartość roszczeń, a nie
    wartość poniesionych nakładów.
    Pana zdaniem, wartość nakładów na budowę dwóch nowych budynków mieszkalnych na
    działce, określonych przez rzeczoznawcę majątkowego odpowiednio na kwoty 530.000,00
    zł oraz 619.000,00 zł nie będzie wliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od
    spadków i darowizn. Podstawę opodatkowania darowizny na Pana rzecz nieruchomości
    powinna stanowić wyłącznie wartość gruntu oraz znajdującego się na działce budynku
    mieszkalnego, wybudowanego przed 1945 rokiem, określona przez rzeczoznawcę
    majątkowego na kwotę 272.000,00 zł, stanowiąca wartość rynkową.
    Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
    Należy zauważyć, że wskazane powyżej wartości poniesionych nakładów na budowę
    dwóch nowych budynków mieszkalnych, odpowiadających kwotom 530.000,00 zł oraz
    619.000,00 zł, dotyczą nakładów poniesionych odpowiednio przez Pana oraz pozostałych
    inwestorów. Jak wynika z wniosku nakłady rzeczowe na wybudowanie pierwszego ze
    wskazanych powyżej budynków zostały poniesione w równych częściach przez Pana P.D. i
    Pana. Natomiast w przypadku drugiego budynku nakłady rzeczowe na wybudowanie
    drugiego ze wskazanych budynków zostały poniesione przez Pana M.B. i Pana. Z treści
    wniosku wynika, że budowa wskazanych budynków obejmuje działki X i Y. Przedmiotem
    darowizny jest tylko działka nr X. Tym samym przy ustalaniu podstawy opodatkowania
    może być brany pod uwagę tylko zwrot tych roszczeń, które dotyczą nakładów
    poniesionych na działkę X.
    Zatem od podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn nie można odjąć
    wartości roszczeń, którymi w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie wartość poniesionych
    nakładów na budowę dwóch nowych budynków mieszkalnych, odpowiadających kwotom
    530.000,00 zł oraz 619.000,00 zł. Tym samym podstawę opodatkowania darowizny na
    Pana rzecz nieruchomości w postaci działki nie będzie stanowić wyłącznie wartość gruntu
    oraz znajdującego się na działce nr X budynku mieszkalnego, wybudowanego przed 1945
    r., określona przez rzeczoznawcę majątkowego na kwotę 272.000,00 zł.
    Wartość roszczeń o zwrot nakładów poniesionych przez Pana na nieruchomości w postaci
    wydatków na budowę dwóch budynków mieszkalnych, w części odnoszącej się do działki
    X, stanowić będzie dług pomniejszający wartość nieruchomości, będącej przedmiotem
    darowizny. W rezultacie, wartość roszczeń o zwrot nakładów podlegać będzie
    uwzględnieniu przy ustalaniu czystej wartości, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn, w związku z planowaną darowizną nieruchomości.
    Wartość tego roszczenia należy więc odliczyć od wartości rynkowej nieruchomości,
    będącej przedmiotem planowanej darowizny. W ten sposób zostanie ustalona czysta
    wartość nabywanej nieruchomości. Wobec powyższego nie można było uznać Pana
    stanowiska za prawidłowe, gdyż odliczeniu podlega nie wartość nakładów ale wartość
    roszczeń a ponadto nie cała wartość roszczeń dotyczących nakładów na obie budowy
    podlega odliczeniu ale jedynie część przypadająca na działkę X.
    Wobec tego Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie informuje się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację

    indywidualną). Przedmiotowa interpretacja - zgodnie ze złożonym wnioskiem została
    zatem wydana wyłącznie dla Pana.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.