Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.747.2025.3.AK 0111-KDIB2-
3.4015.344.2025.3.BZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Skutki podatkowe zwrotu nakładów poniesionych na
nieruchomość.
Słowa kluczowe: konkubinat
nakłady
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
zwrot-zwrot nakładów
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie:
      · podatku dochodowego od osób fizycznych – jest prawidłowe,
      · podatku od spadków i darowizn – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od spadków i darowizn w
    zakresie skutków podatkowych zwrotu nakładów poniesionych na nieruchomość. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Pozostawała Pani w związku nieformalnym (konkubinacie). Od 2018 r. zamieszkali
    Państwo wspólnie w ... W kwietniu 2019 r. urodził się Państwa syn. W październiku 2019 r.
    Pani partner zakupił w ... mieszkanie na kredyt hipoteczny, którego kredytobiorcą i
    właścicielem w całości był on. Ustalili Państwo, że kredyt będzie spłacany przez partnera,
    natomiast Pani będzie ponosiła wydatki związane z codziennym utrzymaniem
    gospodarstwa domowego. Ze swoich środków finansowych poniosła Pani również nakłady
    na wykończenie i wyposażenie mieszkania, którego właścicielem jest Pani partner.
    Nakłady te obejmowały m.in. zakup materiałów budowlanych, zakup sprzętów AGD, mebli
    oraz elementów wyposażenia. Posiada Pani faktury i rachunki jedynie na niewielką część
    tych nakładów. Nie gromadziła Pani systematycznie faktur. W związku z tym wysokość
    zwrotu została ustalona przez strony umownie i potwierdzona w ugodzie, jako
    sprawiedliwe rozliczenie poniesionych kosztów. Związek zakończył się w 2023 r. W związku
    z koniecznością rozliczenia poniesionych przez Panią nakładów, 18 lutego 2025 r. zawarła
    Pani z byłym partnerem ugodę cywilnoprawną (porozumienie w sprawie poniesionych
    nakładów po konkubinacie) w formie pisemnej, której podpisy zostały poświadczone przez
    notariusza. W treści ugody partner zobowiązał się do zwrotu na Pani rzecz kwoty ... zł
    tytułem zwrotu nakładów poczynionych przez Panią na jego nieruchomość. Kwota ta ma
    zostać spłacona w dwóch ratach: ... zł do 31 grudnia 2025 r., ... zł do 31 grudnia 2026 r.
    Do dnia złożenia wniosku nie otrzymała Pani jeszcze żadnych kwot wynikających z tej
    ugody. Wniosek obejmuje zatem zarówno zaistniały stan faktyczny (zawarcie ugody), jak i
    zdarzenie przyszłe (wypłata ustalonych kwot w kolejnych latach).

## Pytanie

Czy kwota ... zł, którą ma Pani otrzymać od byłego partnera na podstawie pisemnej ugody
    z podpisami poświadczonymi notarialnie, tytułem zwrotu poniesionych przez Panią
    nakładów na jego nieruchomość, stanowi: Pani przychód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, darowiznę podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem kwota ... zł, którą ma Pani otrzymać od byłego partnera na podstawie
    pisemnej ugody z podpisami poświadczonymi notarialnie, tytułem zwrotu poniesionych
    przez Panią nakładów na jego nieruchomość, nie stanowi Pani przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani darowizny podlegającej
    podatkowi od spadków i darowizn. Otrzymane środki są jedynie zwrotem wydatków, które
    poniosła Pani na cudzą nieruchomość. Nie dochodzi w ten sposób do przysporzenia
    majątkowego po Pani stronie, lecz do wyrównania poniesionych przez Panią kosztów.
    Podstawą prawną jest art. 405 Kodeksu cywilnego (bezpodstawne wzbogacenie), a nie
    przepisy o przychodach czy darowiźnie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie:

      · podatku dochodowego od osób fizycznych – jest prawidłowe,
      · podatku od spadków i darowizn – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z ogólnej definicji przychodów, zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, wynika, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy zawiera katalog źródeł przychodów podlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    źródłem przychodów są „inne źródła”.
    Definicja ta, dla potrzeb opodatkowania dochodów uzyskiwanych z innych źródeł
    została uzupełniona w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który stanowi, że:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej
    kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – o
    przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód
    uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie
    których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem
    majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tak więc podstawą uzyskania
    przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których
    następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. Do przychodów
    podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się natomiast kwot

    uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów własnych nakładów poczynionych za inny
    podmiot, pod warunkiem, że ów zwrot rzeczywiście odpowiada kwocie uprzednio
    poniesionych kosztów.
    Powyższe potwierdza również orzecznictwo, np. Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 2253/15 oraz w wyroku z 31 sierpnia 2017
    r. sygn. akt II FSK 2076/15 stwierdził, że:
      Przychód nie występuje, gdy podatnik uzyskuje zwrot poniesionych nakładów.
      Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym. W przypadku
      zwrotu już poniesionego wydatku nie dochodzi do zwiększenia aktywów (podatnik
      odzyskuje aktywa, które wcześniej posiadał). Nie ma więc przedmiotu opodatkowania.
    Z opisu sprawy wynika, że w październiku 2019 r. Pani partner zakupił w ... mieszkanie na
    kredyt hipoteczny, którego kredytobiorcą i właścicielem w całości był on. Ustalili Państwo,
    że kredyt będzie spłacany przez partnera, natomiast Pani będzie ponosiła wydatki
    związane z codziennym utrzymaniem gospodarstwa domowego. Ze swoich środków
    finansowych poniosła Pani również nakłady na wykończenie i wyposażenie mieszkania,
    którego właścicielem jest Pani partner. Nakłady te obejmowały m.in. zakup materiałów
    budowlanych, zakup sprzętów AGD, mebli oraz elementów wyposażenia. Posiada Pani
    faktury i rachunki jedynie na niewielką część tych nakładów. Nie gromadziła Pani
    systematycznie faktur. W związku z tym wysokość zwrotu została ustalona przez strony
    umownie i potwierdzona w ugodzie, jako sprawiedliwe rozliczenie poniesionych kosztów.
    Związek zakończył się w 2023 r.
    Kwestia zwrotu przez Konkubenta poniesionych przez Panią nakładów na jego mieszkanie
    została ujęta w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 poz. 1071; dalej: Kodeks cywilny).
    Zgodnie z art. 405 Kodeksu cywilnego:
      Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby,
      obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do
      zwrotu jej wartości.
    Zgodnie z art. 410 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Przepisy dotyczące bezpodstawnego wzbogacenia stosuje się w szczególności do
      świadczenia nienależnego.
      § 2. Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany
      lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa
      świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli
      czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna
      po spełnieniu świadczenia.
    Jak wskazuje się powszechnie w doktrynie prawa cywilnego, roszczenie zwrotu z tytułu
    bezpodstawnego wzbogacenia jest na gruncie Kodeksu cywilnego powszechnie
    akceptowanym mechanizmem rozliczeń między konkubentami (por. J. Ciszewski. P.
    Nazaruk (red). „Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany”, 2022).
    Jak wskazano przykładowo w Wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 maja 2018 r.
    sygn. akt V ACa 724/17:
      Zerwanie konkubinatu stanowi odpadnięcie podstawy prawnej dokonanego przez
      powódkę świadczenia, które doprowadziło do wzbogacenia pozwanego, zatem
      uprawnione jest oparcie roszczenia na treści art. 410 k.c. Ustanie konkubinatu
      definitywnie uniemożliwia realizację wspólnego celu jakim było pozostawanie w
      związku, co pozwala odwołać się do konstrukcji świadczenia nienależnego, z uwagi na
      nieosiągnięcie zamierzonego przez strony celu świadczenia (condictio causa data
      causa non secuta).

    Bezsporne jest to, że z uwagi na ponoszenie przez Panią nakładów na mieszkanie Pani
    partner się wzbogacił.
    Jednocześnie, mając na względzie zawarte porozumienie w sprawie poniesionych
    nakładów po konkubinacie, doszło do skonkretyzowania się Pani wierzytelności względem
    Konkubenta. W treści ugody Pani partner zobowiązał się do zwrotu na Pani rzecz kwoty ...
    zł tytułem zwrotu nakładów poczynionych przez Panią na jego nieruchomość. Kwota ta ma
    zostać spłacona w dwóch ratach: ... zł do 31 grudnia 2025 r., ... zł do 31 grudnia 2026 r.
    Tego rodzaju świadczenie nie skutkuje jakimkolwiek przysporzeniem majątkowym, gdyż
    ma charakter zwrotny.
    Taka kwalifikacja zwrotu korzyści z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia znajduje również
    potwierdzenie na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych. Jak wskazał
    przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 marca 2017 r. sygn. akt II
    FSK 164/15:
      O tym, że dokonany na podstawie art. 405 i art. 406 k.c. zwrot korzyści z tytułu
      bezpodstawnego wzbogacenia nie może zostać zaliczony do przychodów z innych
      źródeł przychodów przesądza zwrotny charakter tego świadczenia. Skoro bowiem
      zwrot z tytułu bezpodstawnego świadczenia nie może zostać uznany za przychód w
      rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., to odpada konieczność analizy, do którego ze
      źródeł przychodów powinien zostać zaliczony. (...) Ponownie podkreślić należy, że
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód
      uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie
      których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem
      majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tym samym, podstawą
      uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku
      których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. W tym
      wypadku brak tego rodzaju przysporzenia, a jedynie zwrot korzyści na rzecz
      zubożonego przez bezpodstawnie wzbogaconego, przesądza o tym, że do
      przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się
      kwot uzyskanych z tytułu tego rodzaju zwrotu.
    Zatem zwrot poniesionych nakładów jest formą rozliczenia pomiędzy dwiema stronami.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że kwota pieniężna, którą ma Pani otrzymać od
    byłego partnera na podstawie pisemnej ugody z podpisami poświadczonymi notarialnie,
    tytułem zwrotu poniesionych przez Panią nakładów na jego nieruchomość, nie stanowi dla
    Pani przysporzenia majątkowego. Tym samym nie spowoduje u Pani powstania przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko w podatku dochodowym od osób fizycznych jest zatem prawidłowe.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem” podlega nabycie przez
      osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      tytułem:
      1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
        testamentowego;
      2) darowizny, polecenia darczyńcy;
      3) zasiedzenia;
      4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
      5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
      6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

    Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Podatkowi temu podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego
      albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.
    Podkreślić należy, że katalog tytułów nabycia podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn, określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego jedynie wymienione w nim tytuły nabycia
    własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią przypadki podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna” (do której Pani
    się odwołuje), dlatego w tym zakresie należy sięgnąć do odpowiednich przepisów Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku
    dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy
    zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia
    obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    W myśl art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
    Z treści wniosku wynika, że pozostawała Pani w związku nieformalnym – konkubinacie. W
    październiku 2019 r. Pani partner zakupił na kredyt hipoteczny mieszkanie w ..., którego
    kredytobiorcą i właścicielem w całości był Pani partner. Ustalili Państwo, że kredyt będzie
    spłacany przez partnera, natomiast Pani będzie ponosiła wydatki związane z codziennym
    utrzymaniem gospodarstwa domowego. Ze swoich środków finansowych poniosła Pani
    również nakłady na wykończenie i wyposażenie mieszkania, którego właścicielem jest Pani
    partner. W związku z koniecznością rozliczenia poniesionych przez Panią nakładów, 18
    lutego 2025 r. zawarła Pani z byłym partnerem pisemną ugodę cywilnoprawną
    (porozumienie w sprawie poniesionych nakładów po konkubinacie). W treści ugody
    partner zobowiązał się do zwrotu na Pani rzecz środków pieniężnych w wysokości ... zł
    tytułem zwrotu nakładów poniesionych przez Panią na jego nieruchomość płatnych w
    dwóch ratach.
    Ma Pani wątpliwości czy otrzymane środki pieniężne podlegać będą opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn.

    Pani zdaniem, otrzymane środki pieniężne nie będą stanowić darowizny podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że skoro środki pieniężne, które ma
    Pani otrzymać dokonane będą tytułem zwrotu poniesionych przez Panią nakładów na
    nieruchomość partnera (nakłady na wykończenie i wyposażenie mieszkania), to nie
    sposób uznać je za darowiznę w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie oraz powołane wyżej przepisy należy zgodzić
    się z Pani stanowiskiem, że środki pieniężne otrzymane od partnera tytułem zwrotu
    poniesionych przez Panią nakładów na nieruchomość partnera nie stanowią darowizny
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    W konsekwencji, Pani stanowisko w podatku od spadków i darowizn również uznałem za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że nie analizuję załączników dołączonych do wniosku. Analiza załączników nie
    mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). W związku z powyższym, załączone do wniosku dokumenty nie mogą być
    przedmiotem merytorycznej analizy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.