Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-324//BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-03-06
Teza: ustalenia właściwej stawki podatku VAT w przypadku sprzedaży majątku wniesionego aportem do Spółki
Słowa kluczowe: budowle; budynek; grunty; grunty-grunt zabudowany; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; towar-towar używany; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; wiaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. L. przedstawione we wniosku z dnia 14 listopada 2007r. (data wpływu 28 listopada 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 lutego 2008r. (data wpływu 22 lutego 2008r.) oraz pismem z dnia 25 lutego 2008r. i z dnia 6 lutego 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia właściwej stawki podatku VAT w przypadku sprzedaży majątku wniesionego aportem do Spółki - **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia właściwej stawki podatku VAT w przypadku sprzedaży majątku wniesionego aportem do Spółki. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18 lutego 2008r. (data wpływu 22 lutego 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 11 lutego 2008r. znak: IBPP2/443-324/07/BM oraz pismem z dnia 25 lutego 2008r. i z dnia 6 lutego 2008r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, aktem notarialnym rep Nr 9/2006, zawartym w dniu 2 stycznia 2006r., stał się właścicielem wniesionego aportem :

*   prawa wieczystego użytkowania nieruchomości objętej księgą wieczystą kw nr 7886 Cz Sądu Rejonowego w Pszczynie Wydział Zamiejscowy Ksiąg Wieczystych w Czechowicach -Dziedzicach,
*   prawa własności nieruchomości objętej księgą wieczystą kw nr 2546 Cz Sądu Rejonowego w Pszczynie Wydział Zamiejscowy Ksiąg Wieczystych w Czechowicach - Dziedzicach,
*   budynków i budowli stanowiących części składowe tych nieruchomości,
*   maszyn i urządzeń związanych z realizowaną na tym terenie produkcją.

Wnoszony majątek został szczegółowo opisany i wyceniony przez Rzeczoznawcę Majątkowego. Zgodnie z fakturą VAT 3/SG/12/2006, wystawioną w dniu 9 stycznia 2006r. przez wnoszącego aport (w związku z aktem notarialnym z dnia 2 stycznia 2007), zarówno prawo wieczystego użytkowania gruntu jak też prawo własności gruntu, budynki i budowle oraz pozostałe składniki majątku objęte zostały zwolnieniem VAT na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Rozdział 6 § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia). Wnioskodawca w związku z faktem, że wniesiony aport był zwolniony z VAT, nie obniżył podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Na dzień złożenia zapytania w stosunku do wszystkich budynków i budowli upłynął 5-cio letni okres od momentu zakończenia ich budowy. W latach 2006 i 2007 przeprowadzono modernizację jednego z budynków: tj. budynku magazynowego numer inwentarzowy 104-020001, posadowionego na działce nr 3742/18. W wyniku modernizacji wartość początkowa budynku wzrosła z 48.080 zł do 472.478 zł.

Na działce 3742/18 posadowione są oprócz ww. budynku magazynowego następujące budynki:

*   Budynek oddziału terpineolu,
*   Budynek stacji wody,
*   Budynek kotłowni,
*   Wiata garażowa,
*   Wiata magazynowa,
*   Wata magazynowa,
*   Magazyn wapna,
*   Budynek administracyjno – socjalny,
*   Kiosk pomiarowy.

Obiekty te nie były modernizowane przez Wnioskodawcę. Ponadto Wnioskodawca nie modernizował wniesionych aportem budowli, maszyn i urządzeń. Zgodnie z pismem Kierownika Referatu Urbanistyki i Architektury Urzędu Miejskiego w Czechowicach - Dziedzicach z dnia 3 lutego 2005r. znak: UA - 7359/20/05, działki będące przedmiotem aktu notarialnego rep Nr 9/2006 znajdują się na terenie, na którym Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Czechowice-Dziedzice stracił ważność z dniem 31 grudnia 2002r., natomiast zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego położone są na terenach oznaczonych jako: tereny produkcji, transportu, składów. W całym okresie użytkowania majątku przez Wnioskodawcę służył on czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. Biorąc pod uwagę systematycznie narastającą stratę związaną z bieżącą działalnością oraz brak środków na realizację inwestycji, Wnioskodawca uznał, iż konieczna jest sprzedaż majątku wniesionego Aktem notarialnym rep Nr rep Nr 9/2006, zawartym w dniu 2 stycznia 2006r.

Ponadto Wnioskodawca w piśmie z dnia 25 lutego 2008r. wskazał, iż zgodnie z art. 43 ust. 6 ustawy o VAT odliczył podatek VAT od kwoty modernizacji budynku magazynowego tj. 472.478 zł oraz, że budynek ten został wniesiony aportem w 2006r. i użytkuje go krócej niż 5 lat. W piśmie z dnia 6 lutego 2008r. wskazał ponadto, iż działka 3742/18 wchodzi w skład księgi wieczystej nr 7886 Cz Sądu Rejonowego w Pszczynie Wydział Zamiejscowy Ksiąg Wieczystych w Czechowicach–Dziedzicach a wymienione we wniosku budynki, posadowione na tej działce są na stałe związane z gruntem. Wskazał również, iż wszystkie budynki, budowle i urządzenia ujęte w zapytaniu były przedmiotem aportu i są planowane do sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawką podatku VAT należy opodatkować sprzedaż majątku wniesionego aportem do Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Zbycie prawa użytkowania wieczystego oraz prawa własności niezabudowanych działek opodatkowane winno być stawką VAT w wysokości 22%.
2.  Zbycie prawa wieczystego użytkowania zabudowanych działek winno być opodatkowane stawką właściwą dla trwale związanych z gruntem budynków lub budowli. W przypadku gdy na działce znajdują się budynki i budowle podlegające stawce VAT 22% i objęte zwolnieniem, zbycie prawa wieczystego użytkowania powinno być opodatkowane w następujący sposób: Należy określić sumaryczną wartość początkową budynków i budowli, których sprzedaż opodatkowana jest stawką 22% lub objęta zwolnieniem, a następnie ich udział w ogólnej wartości początkowej wszystkich budynków i budowli zlokalizowanych na danej działce. Sprzedaż prawa wieczystego użytkowania należy opodatkować proporcjonalnie do udziału wartości początkowej budynków i budowli opodatkowanych stawką 22% lub objętych zwolnieniem w łącznej wartości początkowej budynków i budowli zlokalizowanych na danej działce. Na fakturze określona ilość m2 powierzchni działki powinna zostać przy sprzedaży opodatkowana stawką 22%, pozostała objęta będzie zwolnieniem.
3.  Zbycie budynków i budowli, w których Spółka L. Park Technologiczny nie dokonała modernizacji przekraczającej 30% ich wartości początkowej objęte będzie zwolnieniem z VAT.
4.  Zbycie budynków i budowli, w których Wnioskodawca dokonał modernizacji przekraczającej 30% ich wartości początkowej - objęte będzie stawką podstawową VAT - 22%.
5.  Zbycie maszyn i urządzeń objęte będzie zwolnieniem z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Definicję towaru zawiera art. 2 pkt 6 ustawy, z którego wynika, że towarami są również budynki i budowle lub ich części, a także grunty. W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towaru rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel. Na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy z dnia 11 marca 2004r. przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczonych pod zabudowę. Opodatkowaniu podlega zatem dostawa terenów budowlanych niezabudowanych bądź przeznaczonych pod zabudowę. Przez grunt przeznaczony pod zabudowę rozumieć należy zarówno te grunty, które widnieją w planie zagospodarowania przestrzennego jako przeznaczone pod zabudowę, jak i te, które właściciel przeznaczy pod zabudowę, bądź potencjalnie będą traktowane jak tereny budowlane. Ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT wskazując na możliwość objęcia zwolnieniem od podatku od towarów i usług dostawy terenów niezabudowanych, posłużył się kryterium przeznaczenia terenu.

Przy prawidłowym określeniu przeznaczenia terenów istotną rolę odgrywa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), należy do zadań własnych gminy. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego następuje ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu (art. 4 ust. 1 ww. ustawy). W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w myśl zapisów art. 4 ust. 2 cyt. ustawy) określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W myśl art. 9 ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Powołane wyżej przepisy wskazują, iż o przeznaczeniu danego terenu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu decydować może również jego przeznaczenie określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin. Skoro o przeznaczeniu terenu decydują władze gminy, a w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowe nieruchomości położone są na terenach oznaczonych jako „tereny produkcji, transportu, składów”, to dostawa tych nieruchomości nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Zatem dostawa ww. niezabudowanych terenów, będących własnością Wnioskodawcy oraz objętych prawem wieczystego użytkowania, będzie opodatkowana stawką 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika też, że Wnioskodawca ma zamiar dokonać dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego budynkami i budowlami trwale z gruntem związanymi. Należy zauważyć, iż Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych, wprowadzona do stosowania rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), dokonuje klasyfikacji obiektów budowlanych rozumianych jako konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. W PKOB obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Budynki – w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych – to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Za szczególny rodzaj budynku, według PKOB, uważa się wiatę, która stanowi pomieszczenie naziemne, nie obudowane ścianami ze wszystkich stron lub nawet w ogóle ścian pozbawione. Natomiast w świetle ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, naziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową (art. 3 pkt 3 cyt. ustawy).

Zgodnie z objaśnieniami zawartymi w PKOB obiektami inżynierii lądowej i wodnej są wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki, tj.: drogi kołowe, drogi kolejowe, mosty, autostrady, drogi lotniskowe, zapory wodne, itp. Zatem jeśli dana budowla w rozumieniu Prawa budowlanego nie została sklasyfikowana w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych jako budynek, mieści się w sekcji „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”.

W związku z powyższym wskazane we wniosku nieruchomości posadowione na ww. gruncie można uznać za budynki i budowle w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części – jeżeli do końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło 5 lat,
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Jednak w myśl art. 43 ust. 6 ustawy o VAT zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Użycie w tym przepisie sformułowania „użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych” wskazuje, że chodzi tu o całkowity okres użytkowania tych towarów do działalności opodatkowanej, a nie o okres od zakończenia modernizacji, czy też okres liczony od momentu przekroczenia ww. kwoty wydatków poniesionych na modernizację. Zatem aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 wyłączający zwolnienie z podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca sprzedaje majątek Spółki, w skład którego wchodzi: budynek oddziału terpineolu, budynek stacji wody, budynek kotłowni, wiata garażowa, wiaty magazynowe, magazyn wapna, budynek administracyjno – socjalny, kiosk pomiarowy. Obiekty te nie były modernizowane przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie obniżył podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto w stosunku do wszystkich budynków i budowli upłynął 5-cio letni okres od momentu zakończenia ich budowy. Zatem w przedmiotowej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki zawarte w tym przepisie – Spółka nie poniosła żadnych nakładów na ulepszenie przedmiotowych budynków. Zatem do przedmiotowej dostawy ww. budynków i budowli będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Ponadto w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż w latach 2006 i 2007 poniósł nakłady inwestycyjne związane z modernizacją budynku magazynowego, przekraczające 30% jego wartości początkowej. Ponadto Wnioskodawca w piśmie z dnia 25 lutego 2008r. wskazał, iż odliczył podatek VAT od kwoty modernizacji budynku magazynowego tj. 472.478 zł oraz że budynek ten został wniesiony aportem do Spółki w 2006r. i użytkuje go krócej niż 5 lat. Wobec powyższego zrealizowane zostały przesłanki wymienione w art. 43 ust. 6 ustawy o VAT bowiem ww. budynki i budowle były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych w okresie krótszym niż 5 lat a w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, od których został odliczony podatek VAT. W konsekwencji dostawa ww. budynku magazynowego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od podatku od towarów i usług w wysokości 22%.

W przedmiotowej sprawie przedmiotem dostawy będzie również prawo wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego budynkami i budowlami, które są trwale z tym gruntem związane. Budynki i budowle posadowione na ww. gruncie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 22% oraz objęte są zwolnieniem od tego podatku.

Kwestię dostawy gruntu, na którym położone są budynki lub budowle rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 cyt. ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawca gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Ponadto zgodnie z przepisem § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%.

Analiza wskazanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, iż zwolnienie, o którym mowa wyżej jest jednym z wyjątków od generalnej reguły opodatkowania sprzedaży wg stawki 22% i nie może być rozszerzone na całe prawo wieczystego użytkowania wyodrębnionej geodezyjnie działki lecz winno być przyporządkowane jedynie do takiej jego części, która jest związana z posadowionym budynkiem (budowlą) podlegającym zwolnieniu od opodatkowania w chwili sprzedaży. Ze względu na to, iż – jak wynika ze złożonego wniosku - na przedmiotowej działce znajdują się zarówno budynki, których sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jak i takie, których sprzedaż jest zwolniona od tego podatku, dokonując zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu należy określić jaka część danego gruntu związana jest z budynkami podlegającymi opodatkowaniu, a jaka ze zwolnionymi od niego.

W związku z tym, iż ani przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu wyliczenia tych części można przyjąć różne rozwiązania, np. wg klucza powierzchniowego (udziału powierzchni budynków podlegających poszczególnym regulacjom dotyczącym opodatkowania w ogólnej powierzchni budynków znajdujących się na tym gruncie), wg klucza wartościowego (udziału wartości budynków podlegających poszczególnym regulacjom dotyczącym opodatkowania w wartości ogółem wszystkich budynków znajdujących się na tym gruncie).

Odnośnie zbycia maszyn i urządzeń wniesionych aportem do Spółki aktem notarialnym zawartym w dniu 2 stycznia 2006r. Wnioskodawca wskazał we wniosku, iż w związku z faktem, że wniesiony aport był zwolniony z VAT, nie dokonał on obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto w całym okresie użytkowania majątku przez Wnioskodawcę służył on czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. Ponieważ przedmiotowe maszyny i urządzenia były użytkowane przez Podatnika przez okres co najmniej pół roku i nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (zostały wniesione aportem do Spółki), w tej sytuacji do zbycia ww. maszyn i urządzeń zastosowanie będzie miało zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 (towar używany) ustawy o podatku VAT.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za **prawidłowe.**

**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

****