Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1129/10MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-02-16
Teza: Zakres opodatkowania usług odpłatnego dostarczania obiadów żołnierzom i pracownikom wojska.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi stołówkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Jednostki przedstawione we wniosku z dnia 12 listopada 2010 r. (data wpływu 18 listopada 2010 r.) uzupełnionym w dniu 10 lutego 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług odpłatnego dostarczania obiadów żołnierzom i pracownikom wojska - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2010 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 10 lutego 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odpłatnego dostarczania obiadów żołnierzom i pracownikom wojska.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jednostka, będąc zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzi stołówkę wojskową, w której oferuje osobom uprawnionym, t.j. żołnierzom i pracownikom wojska obiady, za które osoby korzystające wnoszą opłaty w wysokości 40% wartości pieniężnej normy wyżywienia. Treść zapisu pkt 21 Decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr 561/MON w sprawie organizacji żywienia (Dz. Urz . MON z 2007 r. Nr 24, poz. 249) wskazuje, że tylko usługi odpłatnego korzystania z posiłków przez osoby nieuprawnione (niebędące żołnierzami lub pracownikami wojska) są objęte przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednostka klasyfikuje świadczone usługi jako „Usługi stołówkowe” (PKWiU - obowiązujące dla celów VAT do dnia 31 grudnia 2010 r. - 55.51.10, zaś od dnia 1 stycznia 2011 PKWiU 56.29.20) i stosuje 7% stawkę VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy świadczenie usług odpłatnego dostarczania obiadów osobom uprawnionym (żołnierzom i pracownikom wojska) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jeżeli podlega, to jaką stawkę należy stosować?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi w postaci wydawania odpłatnie obiadów żołnierzom i pracownikom wojska podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1 i art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Wykonywana usługa spełnia przesłanki powołanych przepisów, jest usługą odpłatną oraz wykonywaną przez podmiot prowadzący samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej ustawy, a więc podmiot, który dla tej czynności działa jako podatnik. Zdaniem Wnioskodawcy świadczone usługi nie stanowią czynności zwolnionych, gdyż usługi takie nie zostały wymienione w załączniku nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług. Dla usług tych Wnioskodawca stosuje 7% stawkę VAT, na podstawie § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – poz. 21 załącznika nr 1.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych, o czym stanowi art. 15 ust. 2 ustawy.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Świadczone przez Jednostkę usługi stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, gdyż maja one charakter odpłaty, a ponadto są świadczone przez podatnika – w tym bowiem zakresie Jednostka działa w charakterze podatnika.

W myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Jednocześnie w zgodnie z art. 8 ust. 3 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r., usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Należy wskazać, iż w myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.) – dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42 poz. 264 ze. zm.).

Ponadto obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. zmiany w ustawie o podatku od towarów i usług wprowadzone przepisami ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476) dotyczą m.in. dostosowania do klasyfikacji obecnie obowiązującej w statystyce publicznej przepisów wykorzystujących odwołania do klasyfikacji statystycznej. W myśl art. 1 pkt 17 lit. a przywołanej nowelizacji, od dnia 1 stycznia 2011 r. w załączniku nr 3 do ustawy – tytuł drugiej kolumny otrzymuje brzmienie „Symbol PKWiU 2008”. Tym samym obowiązująca dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r., została zastąpiona PKWiU z 2008 r.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, wprowadzonym na mocy art. 19 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia, ustawodawca przewidział opodatkowanie ściśle określonych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie ich od podatku.

Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010 r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

W pozycji 21 przywołanego załącznika wskazano, iż obniżona 7% stawka podatku ma zastosowanie do usług związanych z podawaniem napojów (PKWiU ex 55.4) oraz usług stołówkowych i usług dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych (PKWiU ex 55.5), z wyłączeniem:

1.  sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
2.  sprzedaży kawy i herbaty (wraz z dodatkami), napojów bezalkoholowych gazowanych, wód mineralnych, a także sprzedaży w stanie nieprzetworzonym innych towarów opodatkowanych stawką 22%.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Jednostka, będąc zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzi stołówkę wojskową, w ramach której świadczy na rzecz żołnierzy oraz pracowników wojska usługi, polegające na ich żywieniu (obiady). Jednostka klasyfikuje świadczone usługi jako „Usługi stołówkowe” (PKWiU - obowiązujące dla celów VAT do dnia 31 grudnia 2010 r. - 55.51.10, zaś od dnia 1 stycznia 2011 PKWiU 56.29.20) i stosuje 7% stawkę VAT.

A zatem analizując przedstawiony we wniosku stan faktyczny w kontekście obowiązujących do dnia 31 grudnia 2010 r. w tym zakresie przepisów prawa stwierdzić należy, iż w przypadku zaklasyfikowania świadczonych przez Jednostkę (na podstawie Decyzji nr 561/MON) - usług odpłatnego dostarczania obiadów na rzecz osób uprawnionych do grupowania PKWiU z 1997 r. 55.51.10, o ile faktycznie mieszczą się w tym grupowaniu, zastosowanie ma – do dnia 31 grudnia 2010 r. preferencyjna 7% stawka podatku od towarów i usług, na mocy § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w związku z poz. 21 załącznika nr 1 do tego rozporządzenia.

Jednocześnie wskazać należy, iż stawka ta nie dotyczy czynności świadczonych w ramach usług stołówkowych, które zostały wyłączone w poz. 21, t.j. sprzedaży napojów alkoholowych, piwa, sprzedaży kawy i herbaty, napojów bezalkoholowych gazowanych, wód mineralnych, a także sprzedaży w stanie nieprzetworzonym innych towarów opodatkowanych stawką 22%.

Wskazać należy, iż od 1 stycznia 2011 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649). Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. W pozycji 7 przywołanego załącznika wskazano, usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:

1.  napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%,
2.  napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
3.  kawy i herbaty (wraz z dodatkami),
4.  napojów bezalkoholowych gazowanych,
5.  wód mineralnych,
6.  innych towarów w stanie nieprzetworzonym, opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy.

Zatem w oparciu o ww. przepisy, od dnia 1 stycznia 2011 r., świadczone przez Jednostkę usługi odpłatnego dostarczania obiadów na rzecz osób uprawnionych, sklasyfikowane wg PKWiU z 2008 r. do grupowania 56.29.20, przy założeniu iż podana klasyfikacja jest prawidłowa, podlegają opodatkowaniu wg preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8%, z uwzględnieniem wyłączeń zawartych poz. 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Wskazać również należy, iż kwestie dotyczące klasyfikacji statystycznych świadczonych usług, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska dotyczącego klasyfikacji statystycznej świadczonych usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.