Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-3.4011.435.2019.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-29
Teza: ustalenia czy przy wyliczaniu wartości przychodu ze sprzedaży, która decyduje o statusie małego podatnika, winien być brany pod uwagę przychód z działów specjalnych produkcji rolnej
Słowa kluczowe: limit; podatnik-mały podatnik; przychód; sprzedaż; stawka-stawki podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2019 r. (data wpływu 16 września 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia czy przy wyliczaniu wartości przychodu ze sprzedaży, która decyduje o statusie małego podatnika, winien być brany pod uwagę przychód z działów specjalnych produkcji rolnej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia czy przy wyliczaniu wartości przychodu ze sprzedaży, która decyduje o statusie małego podatnika, winien być brany pod uwagę przychód z działów specjalnych produkcji rolnej oraz ustalenia limitu do prowadzenia ksiąg rachunkowych wynikających z przepisów ustawy o rachunkowości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych (transport drogowy towarów) oraz działalność działy specjalne produkcji rolnej (uprawa grzybów). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT zarówno z usług transportowych jak i uprawy grzybów. Dotychczas są wydawane odrębne decyzje o ustaleniu dochodu z działu specjalnego produkcji rolnej. Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych dla działów specjalnych produkcji rolnej. Natomiast dla potrzeb pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a dochód z działów specjalnych jest opodatkowany na podstawie norm szacunkowych. Dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane są na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli tzw. „podatkiem liniowym”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy firma ustalając status małego podatnika na podstawie art. 22k ust. 7-13 oraz art. 5a pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych licząc przychody ze sprzedaży usług transportowych powinna uwzględnić również kwotę netto wraz z podatkiem VAT z działów specjalnych produkcji rolnej tzn. uprawę pieczarek?
2.  Czy przy prowadzeniu jednocześnie pozarolniczej działalności gospodarczej oraz działów specjalnych ustalając limit (2.000.000 euro) do prowadzenia ksiąg rachunkowych wynikających z przepisów ustawy o rachunkowości należy sumować zarówno przychody z pozarolniczej działalności jak również z działów specjalnych?

Odpowiedź na pytanie Nr 1 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Natomiast odpowiedź na pytania Nr 2 zostanie udzielona odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 24 ust. 4 i art. 43 ust. 1, 2 i 4 oraz ust. 5, art. 44 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych dochód do opodatkowania wyliczany jest na podstawie norm szacunkowych. Stanowisko Wnioskodawcy do pytania 1 jest takie, że przy ustalaniu statusu małego podatnika art. 22k ust. 7-13 oraz art. 5a pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych do przychodów z usług transportowych nie wlicza przychodów netto wraz z podatkiem VAT z uprawy pieczarek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Definicję małego podatnika zawiera art. 5a pkt 20 ww. ustawy. Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł;

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych oraz działalność działy specjalne produkcji rolnej (uprawa grzybów). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT zarówno z usług transportowych jak i uprawy grzybów. Dotychczas są wydawane odrębne decyzje o ustaleniu dochodu z działu specjalnego produkcji rolnej. Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych dla działów specjalnych produkcji rolnej. Natomiast dla potrzeb pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a dochód z działów specjalnych jest opodatkowany na podstawie norm szacunkowych. Dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane są na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli tzw. „podatkiem liniowym”.

W związku z tak przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości jak poprawnie wyliczyć limit małego podatnika, tj. czy do tego limitu trzeba dodać przychody ze sprzedaży uzyskane w ramach działów specjalnych produkcji rolnej.

Należy zauważyć, że wskazane w art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sformułowanie „wartość przychodu ze sprzedaży” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawa ta nie zawiera również definicji legalnej terminu „sprzedaż”, choć ustawodawca wielokrotnie posługuje się nim w ustawie. Termin „sprzedaż” jest używany w języku prawnym i prawniczym, na oznaczenie konkretnej instytucji prawa cywilnego, a także znajduje zastosowanie w szeroko rozumianym obrocie gospodarczym i prywatnym. W znaczeniu potocznym, termin „sprzedaż” dotyczy powszechnie rozumianych świadczeń odpłatnych (wyrażonych w pieniądzu), dokonanych w wyniku porozumienia zawartego między stronami transakcji. Brak definicji ustawowej oraz większe niż w innych działach prawa, znaczenie wykładni językowej, traktowanej jako pierwszoplanowa metoda odkodowania znaczenia normy podatkowej (zob. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. akt I FSK 1499/14), wymagają posłużenia się znaczeniem słownikowym.

W zakresie definiowania sprzedaży dla celów ustalenia limitu małego podatnika, wskutek braku definicji ustawowej, pojęcie to powinno być więc odczytywane według jego literalnego znaczenia (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Po 723/18). Skoro przychód ze sprzedaży należy rozumieć zgodnie z wykładnią literalną, to istotnym jest, że ustawodawca odwołał się do węższego pojęcia przychodu ze sprzedaży, a nie ogólnie do przychodu. Jest to zatem ograniczenie uwzględnianych w limicie kwot do określonych czynności. Tą czynnością jest sprzedaż, która według Słownika Języka Polskiego PWN oznacza "odstępowanie czegoś przez sprzedawcę na własność kupującemu za określoną sumę” (zob. https://sjp.pwn.pl/slowniki/sprzeda%C5%BCny.html). Wskazane znaczenie językowe jest bliskie definicji „umowy sprzedaży”, zawartej w art. 535 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145), zgodnie z którym „przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę”. Cechami charakteryzującymi transakcję sprzedaży jest występowanie przynajmniej dwóch stron, swoboda zawierania umów, ustalona cena, dokonywanie jej na wolnym rynku, składanie ofert, możliwość wyboru stron umowy.

Sformułowanie „wartość przychodu ze sprzedaży” nie należy utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego. W związku z tym należy dokonać literalnej wykładni tego pojęcia. Przy obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego, z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż, np. uzyskane odszkodowania, odsetki od środków finansowych na rachunku bankowym, dotacje, dopłaty lub refundacje kosztów.

W związku z tym, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji zwrotu „przychód ze sprzedaży” należy go rozumieć szeroko. Ponadto definicja „małego podatnika” określona w art. 5a pkt 20 nie zawiera ograniczenia aby „przychód ze sprzedaży” był ustalony na podstawie prowadzonych ksiąg dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym.

Szerokie rozumienie zwrotu „przychód ze sprzedaży” i brak przepisu szczególnego, który zawężałby jego przedmiotowe znaczenie przy kwalifikowaniu podmiotów do kategorii „małego podatnika” powoduje, że Wnioskodawca przy wyliczaniu „wartości przychodu ze sprzedaży” winien uwzględnić przychód ze sprzedaży osiągnięty w ramach działów specjalnych produkcji rolnej.

Reasumując, wyliczając przychody ze sprzedaży w celu określenia, czy Wnioskodawca jest małym podatnikiem, należy brać pod uwagę przychód ze sprzedaży osiągnięty z działów specjalnych produkcji rolnej.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto wyjaśnić należy, że w toku postępowania w sprawie wydania interpretacji upoważniony organ nie przeprowadza jakiegokolwiek postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji czerpie wyłącznie z przedstawionego przez stronę opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.