Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-568/14-4/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-17
Teza: Brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca otrzymał grunt w drodze darowizny. Poza tym Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem tego podatku. Po otrzymaniu gruntu Wnioskodawca nie wykazywał aktywności w kierunku zwiększenia atrakcyjności przedmiotu sprzedaży.
Słowa kluczowe: działki; grunty; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2014 r. (data wpływu 20 czerwca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 lipca 2014 r. (data wpływu 29 lipca 2014 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 17 lipca 2014 r. doręczone Stronie w dniu 21 lipca 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania sprzedaży gruntu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 czerwca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 28 lipca 2014 r. na wezwanie tut. Organu z dnia 17 lipca 2014 r. Nr IPPP2/443-568/14-2/BH.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku:

Wnioskodawca jest rolnikiem, nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT. W skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy wchodzi wiele działek. Wnioskodawca zamierza wydzielić i zbyć część dużej działki, która wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest terenem do zabudowy mieszkaniowej i usług. Na powierzchni tej działki zaprojektowane są przez Gminę 2 drogi, które wg Urzędu Gminy należy wydzielić wraz z wydzieleniem działki, którą Wnioskodawca zamierza zbyć. Działkę będącą przedmiotem planowanego zbycia Wnioskodawca otrzymał w formie darowizny od swoich rodziców w dniu 11 stycznia 2005 r. i wchodziła ona w skład gospodarstwa rolnego. Do chwili obecnej grunt wykorzystywany jest na cele rolnicze do upraw. W przeszłości Wnioskodawca nie dokonywał zbycia gruntu ani też innych nieruchomości.

W przyszłości Wnioskodawca nie zamierza dokonywać sprzedaży gruntu jak też innych nieruchomości. W stosunku do gruntu będącego przedmiotem wniosku Wnioskodawca nie podejmował żadnych czynności w postaci np. uzbrojenia działki czy też jej ogrodzenia. Nie podejmował także żadnych działań marketingowych celem sprzedaży gruntu, które to działania wykraczałaby poza zwykłe formy ogłoszenia o sprzedaży działki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dokonując sprzedaży działki Wnioskodawca będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, że jest zwolniony z odprowadzania podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przepis art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Art. 15 ust. 1 ustawy, stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

Powyższy przepis oznacza, że dostawa nieruchomości, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Stwierdzić należy, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku Nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

Podkreślić także należy, że w kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Należy także zauważyć, że Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10 orzekł, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Ponadto Trybunał uznał, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku VAT i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika VAT kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest rolnikiem i nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. W skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy wchodzi wiele działek. Wnioskodawca zamierza wydzielić i zbyć część dużej działki, która wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest terenem do zabudowy mieszkaniowej i usług. Działkę będącą przedmiotem planowanego zbycia Wnioskodawca otrzymał w formie darowizny od sowich rodziców w dniu 11 stycznia 2005 r. Działka ta wchodziła w skład gospodarstwa rolnego. W przeszłości Wnioskodawca nie dokonywał zbycia gruntu ani też innych nieruchomości. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że w stosunku do gruntu będącego przedmiotem wniosku nie podejmował żadnych czynności w postaci np. uzbrojenia działki czy też jej ogrodzenia. Nie podejmował także żadnych działań marketingowych celem sprzedaży gruntu, które to działania wykraczałaby poza zwykłe formy ogłoszenia o sprzedaży działki.

Okoliczności sprawy wskazują, że w stosunku do sprzedaży działki będącej przedmiotem wniosku, brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca otrzymał grunt w drodze darowizny od swoich rodziców, a zatem transakcja ta nie była opodatkowana podatkiem VAT, który podlegałby odliczeniu po stronie Wnioskodawcy. Poza tym Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem tego podatku. Po otrzymaniu gruntu Wnioskodawca nie wykazywał aktywności w kierunku zwiększenia atrakcyjności przedmiotu sprzedaży poprzez np. uzbrojenie działki czy jej ogrodzenie. Nic nie wskazuje na zaangażowanie środków ze strony Wnioskodawcy, które mogłyby kwalifikować Jego działania jako zbliżone do podejmowanych przez podmioty profesjonalnie zajmujące się obrotem nieruchomościami. Ponadto z wniosku wynika, że Wnioskodawca w przeszłości nie dokonywał zbycia gruntu ani tez innych nieruchomości oraz nie zamierza dokonywać sprzedaży gruntu w przyszłości. Bez znaczenia w sprawie jest wykorzystywanie gruntu na cele rolnicze. Z wniosku nie wynika, aby Wnioskodawca podejmował działania mające na celu zmianę charakteru sprzedawanej działki.

A zatem sprzedaż działki, w okolicznościach opisanych we wniosku, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Oznacza to, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku z tytułu dokonania tej czynności.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stosownie do art. 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40,00 zł w zakresie jednego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego. Ponieważ w złożonym wniosku zostało przedstawione 1 zdarzenie przyszłe, a Wnioskodawca uiścił opłatę w wysokości 80 zł, kwota 40 zł zostanie zwrócona zgodnie z art. 14f § 2a ww. ustawy na rachunek bankowy, z którego dokonano wpłaty.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.