Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.66.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-30
Teza: Ulga na robotyzację.
Słowa kluczowe: roboty
ulga-ulga na robotyzację
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Przepisy przejściowe i końcowe.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 10-art. 52jb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 25 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 stycznia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 27 marca 2025 r. (wpływ 27
    marca 2025 r. oraz 1 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (...) dalej jako Wnioskodawca.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
    2019 r. poz. 1387, dalej zwana „ustawą o PIT”) i rozlicza się na podstawie ksiąg
    rachunkowych.
    Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w
    ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej
    (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402). Wnioskodawca nie korzysta z pomocy publicznej ani nie
    uzyskał dotacji w zakresie opisywanych we wniosku inwestycji.
    Dodatkowo, jego działalność nie jest prowadzona na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20
    października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 482).
    Działalność gospodarcza Wnioskodawcy koncentruje się na świadczeniu zaawansowanych
    usług (...).
    Do głównych usług świadczonych przez Wnioskodawcę można zaliczyć:
    · (...).
    W celu optymalizacji i automatyzacji procesu produkcyjnego Wnioskodawca nabył
    fabrycznie nowe stanowisko (...). Koszt z tym związany chciałby rozliczyć w ramach ulgi na
    robotyzację, która polega na możliwości dodatkowego odliczenia od podstawy
    opodatkowania 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację.
    W świetle art. 52jb ustawy o PIT, aby urządzenie mogło zostać uznane za robota
    kwalifikującego się do zastosowania ulgi na robotyzację, musi spełniać szereg
    szczegółowych wymogów technicznych, które obejmują zarówno cechy konstrukcyjne
    urządzenia, jak i jego funkcjonalność w kontekście zastosowań przemysłowych. Wymogi te
    mają na celu zapewnienie, że urządzenie w pełni spełnia rolę robota przemysłowego,
    zdolnego do wprowadzenia istotnych innowacji w procesie produkcyjnym, przyczyniając
    się do jego automatyzacji i zwiększenia efektywności.
    Nowość technologiczna:
    Zgodnie z przepisami, urządzenie, aby mogło skorzystać z ulgi na robotyzację, musi być
    fabrycznie nowe. Oznacza to, że nie może być urządzeniem używanym lub odnawianym.
    Urządzenie takie musi wprowadzać nowe rozwiązania lub znacząco ulepszać istniejące
    procesy produkcyjne lub usługowe w firmie, co sprawia, że jest ono uznawane za
    innowacyjne w kontekście automatyzacji.
    Zakupione przez Wnioskodawcę stanowisko obróbcze spełnia te kryteria.
    Automatyczne sterowanie i programowalność:
    Stanowisko obróbcze (...) jest w pełni automatycznie sterowane, co oznacza, że wykonuje
    zaprogramowane zadania bez konieczności stałego nadzoru człowieka. Jego
    programowalność pozwala na elastyczność w dostosowywaniu działań do zmieniających
    się potrzeb produkcyjnych. Takie stanowiska obróbcze (...) mogą wykonywać złożone
    zadania, takie jak frezowanie, wiercenie, gwintowanie, polerowanie na różnych
    elementach umieszczonych w magazynie materiałów, które są zaprogramowane i
    realizowane w sposób automatyczny wraz z operacją ich załadunku i rozładunku z
    przestrzeni roboczej.

    Wielozadaniowość i elastyczność:
    Urządzenie to jest zdolne do wykonywania różnych zadań w ramach jednego procesu
    produkcyjnego, co zwiększa jego efektywność.
    W przypadku stanowiska (...), maszyna ta jest wielozadaniowa i może realizować
    różnorodne operacje obróbcze, takie jak frezowanie, gwintowanie, gratowanie,
    szlifowanie czy wiercenie oraz samoczynna zmiana obrabianych elementów na kolejne, co
    sprawia, że jest idealnym rozwiązaniem w złożonych cyklach produkcyjnych.
    Stopnie swobody:
    Kolejnym wymaganiem jest posiadanie co najmniej trzech stopni swobody. Oznacza to, że
    urządzenie musi mieć zdolność do manipulacji w różnych płaszczyznach i osiach, co
    zapewnia mu dużą elastyczność w operacjach. Stanowisko (...), dzięki zastosowaniu stołu
    obrotowego (praca w osiach X, Y, Z) oraz manipulatora (...) (praca w osiach Y, Z oraz obrót
    wokół osi X), co pozwala na precyzyjne manipulowanie obrabianymi elementami,
    zwiększając wszechstronność maszyny w różnych zadaniach.
    Manipulacyjne i lokomocyjne właściwości:
    Robot musi posiadać zdolność do manipulowania przedmiotami w kontekście zastosowań
    przemysłowych. (...) dzięki swojej konstrukcji umożliwia precyzyjne pozycjonowanie
    elementów w różnych etapach obróbki, a także automatyczny załadunek i rozładunek
    materiałów, co jest szczególnie ważne w produkcji seryjnej.
    Integracja z systemami sterującymi i monitorującymi:
    Zgodnie z wymogami, robot musi wymieniać dane cyfrowe z urządzeniami sterującymi i
    diagnostycznymi. W przypadku stanowiska (...), maszyna jest sterowana zaawansowanym
    systemem sterującymi – (...), który umożliwia programowanie oraz precyzyjne
    wprowadzanie parametrów obróbczych i monitorowanie ustawień w czasie rzeczywistym.
    Dodatkowo, systemy diagnostyczne na bieżąco monitorują stan techniczny maszyny i
    dokonują automatycznych korekt, co zapewnia płynność i bezpieczeństwo pracy. Ponadto
    (...) jest połączona z narzędziem do monitorowania pracy o nazwie (...). Jest to
    oprogramowanie, które służy do monitorowania, zarządzania i analizowania pracy maszyn.
    Połączenie z systemami teleinformatycznymi:
    Robot musi być połączony z systemami zarządzania produkcją, planowania lub
    projektowania produktów, co umożliwia pełną integrację z cyklem produkcyjnym firmy. W
    przypadku (...), maszyna jest zintegrowana z systemem (...).
    Podstawowe funkcje takiego systemu to:
    Monitorowanie stanu maszyn – system pozwala na zbieranie danych o pracy maszyn,
    takich jak temperatura, prędkość, ciśnienie, zużycie energii, obroty, stan oleju czy inne
    parametry operacyjne. Dzięki temu można śledzić ich wydajność i stan techniczny w czasie
    rzeczywistym.
    Wykrywanie awarii i problemów – system jest w stanie wykrywać anomalie w działaniu
    maszyn, na przykład wzrost temperatury, nieregularne wibracje czy inne
    nieprawidłowości, co pozwala na szybsze reagowanie i zapobieganiu poważniejszym
    awariom.
    Zbieranie i analiza danych – (...) zbiera dane dotyczące pracy maszyn, które następnie
    można analizować, identyfikować wzorce, oceniać efektywność, a także przewidywać
    konieczność przeprowadzenia prac konserwacyjnych.
    Raportowanie – generowanie raportów na podstawie zebranych danych, takich jak analiza
    pracy maszyn, kosztów eksploatacji, wykryte problemy czy efektywność energetyczna.
    Prewencja awarii (...) – zaawansowane algorytmy umożliwiają prognozowanie
    potencjalnych awarii maszyn na podstawie historycznych danych, co pozwala na

    wcześniejsze zaplanowanie działań serwisowych i minimalizację nieplanowanych
    przestojów.
    Zarządzanie harmonogramem konserwacji – umożliwia tworzenie harmonogramów
    konserwacji maszyn, aby zapewnić ich długotrwałą, bezawaryjną pracę.
    Integracja z systemami (...) może być zintegrowany z innymi systemami, takimi jak (...) czy
    urządzeniami (...), co pozwala na bardziej kompleksowe zarządzanie maszynami i
    procesami produkcyjnymi.
    Zdalny dostęp – umożliwia monitorowanie maszyn i ich parametrów zdalnie, co zwiększa
    komfort pracy menedżerów, którzy mogą w dowolnym czasie i miejscu mieć dostęp do
    danych o stanie maszyn.
    Monitorowanie i diagnostyka:
    Kolejnym wymogiem jest, aby robot był monitorowany za pomocą czujników, kamer lub
    innych urządzeń, co pozwala na bieżąco kontrolować jego stan oraz jakość wykonanych
    operacji.
    Stanowisko (...) jest wyposażone w zaawansowane systemy monitorujące. Dodatkowo
    wyposażone jest w sondę detalu (...) oraz czujniki pomiaru narzędzi (...), które umożliwiają
    dokładne pomiary obróbcze oraz szybkie wykrywanie i diagnozowanie ewentualnych wad
    wymiarowych.
    9. Integracja z innymi maszynami:
    Robot musi być częścią większego systemu produkcyjnego, co umożliwia płynne
    przekazywanie materiałów i informacji między maszynami. Stanowisko (...) spełnia ten
    wymóg dzięki swojej zdolności do integracji z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym, co
    zwiększa efektywność procesu produkcji.
    Wszystkie te wymogi są spełnione przez stanowisko obróbcze (...), co sprawia, że zdaniem
    Wnioskodawcy jest ono idealnym przykładem urządzenia kwalifikującego się do
    skorzystania z ulgi na robotyzację. (...) jest maszyną zrobotyzowaną, nowoczesną,
    wielozadaniową, programowalną, zdolną do wykonywania złożonych operacji obróbczych
    z wysoką precyzją. Jako część zautomatyzowanego procesu produkcyjnego, może
    stanowić kluczowy element w zwiększaniu efektywności produkcji, poprawie jakości
    produktów oraz redukcji kosztów operacyjnych, co czyni go doskonałym przykładem
    inwestycji, która w ocenie Wnioskodawcy może skorzystać z ulgi podatkowej związanej z
    robotyzacją.
    Poza opisaną inwestycją, Wnioskodawca poniósł również koszty związane z:
    - uzbrojeniem w narzędzia skrawające,
    - wykonaniem palet mocujących do obróbki,
    - szkoleniem z pracy i obsługi (...).
    Palety mocujące zostały wykonane we własnym zakresie, pozostałe dwa koszty to
    zewnętrzne podwykonawstwo. Koszty te były obligatoryjne, chociażby w związku z
    przystosowaniem obecnego zakładu do nabytej technologii, jak i przyuczeniem
    pracowników. Efektem wdrożenia inwestycji było przyspieszenie procesu produkcji, tym
    samym przy zachowaniu wysokiego poziomu precyzji. Dzięki zwiększeniu możliwości
    produkcyjnych, obecna produkcja wymaga zaangażowania mniejszej ilości pracowników,
    zostały w znacznym stopniu ograniczone monotonne i żmudne czynności wykonywane do
    tej pory przez pracowników fizycznych. Poprawione zostały również parametry produkcji.
    Wobec tego zakupione stanowisko znacząco zwiększyło efektywność przedsiębiorstwa.
    Opisany we wniosku wydatek nie dotyczy działań lub aktywów: o których mowa w art. 2
    ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października
    2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii

    oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.Urz.UE.L 275 z 25.10.2003, str. 32, z późn.
    zm. – Dz.Urz.UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 631), z wyjątkiem działań i
    aktywów, których prognozowane emisje gazów cieplarnianych są poniżej średniej wartości
    10% najbardziej wydajnych instalacji w 2016 i 2017 r. (t ekwiwalentu CO2/t) oraz wartości
    wskaźnika emisyjności (uprawnienia/t) na lata 2021-2025, określonych w rozporządzeniu
    wykonawczym Komisji (UE) 2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającym zmienione
    wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji
    na lata 2021-2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu
    Europejskiego i Rady (Dz.Urz.UE.L 87 z 15.03.2021, str. 29); związanych z działalnością:
    górniczą polegającą na wydobywaniu lub magazynowaniu paliw kopalnych oraz
    działalnością polegającą na przeróbce, dystrybucji lub spalaniu paliw kopalnych, z
    wyjątkiem projektów w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła oraz związanej
    z tym infrastruktury przesyłowej i dystrybucyjnej, wykorzystujących gaz ziemny, które
    spełniają warunki określone w załączniku III do Wytycznych technicznych KE dotyczących
    stosowania zasady „Nie czyń poważnych szkód” (2021/C58/01), składowisk odpadów,
    spalarni odpadów lub instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów.
    Podatnik nie będzie korzystał w roku podatkowym, w którym chce skorzystać z ulgi na
    robotyzację, ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b
    ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z
    2024 r. z późn. zm.).
    Uzupełnienia wniosku
    Czy informacja wskazana przez Pana we wniosku, że Stanowisko (...), dzięki zastosowaniu
    stołu obrotowego (praca w osiach X, Y, Z) oraz manipulatora (...) (praca w osiach Y, Z oraz
    obrót wokół osi X), co pozwala na precyzyjne manipulowanie obrabianymi elementami,
    oznacza, że stanowisko (...) jest maszyną o co najmniej 3 stopniach swobody?
    Tak, jest to maszyna o co najmniej 3 stopniach swobody.
    Czy stanowisko (...) jest maszyną stacjonarną lub mobilną – proszę to wyjaśnić?
    Jest to maszyna stacjonarna.
    Czy wskazane we wniosku stanowisko (...) oraz uzbrojenie w narzędzia skrawające i palety
    mocujące do obróbki stanowią jeden środek trwały, czy oddzielne środki trwałe?
    Opisane stanowisko wraz z paletami mocującymi do obróbki stanowią jeden środek
    trwały, natomiast na uzbrojenie w narzędzia skrawające składały się pozycje o kwotach
    poniżej limitu kwalifikacji jako środek trwały, wobec tego zostały jednorazowo rozliczone
    jako koszty uzyskania przychodów.
    Jeśli stanowisko (...) oraz uzbrojenie w narzędzia skrawające i palety mocujące do obróbki
    stanowią jeden środek trwały, to proszę podać czy został on zaklasyfikowany w Klasyfikacji
    Środków Trwałych pod symbolem 489 „roboty przemysłowe”, czy też jako inne urządzenia
    – jakie?
    Stanowisko wraz z paletami mocującymi zostało zaklasyfikowane jako jeden środek trwały,
    pod symbolem 412 – Frezarki. Narzędzia skrawające natomiast, jak zostało wskazane
    powyżej – nie stanowią środków trwałych, z uwagi na ich wartość.
    Wnioskodawca pragnie jednak zwrócić uwagę, że kwestia sposobu zakwalifikowania w
    Kwalifikacji Środków Trwałych nie przesądza o możliwości rozliczenia ulgi robotyzacyjnej,
    gdyż warunkiem tym jest spełnienie definicji robota przemysłowego wskazanej w ustawie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku stanowisko – spełnia tę definicję.
    Jeśli stanowisko (...) oraz uzbrojenie w narzędzia skrawające i palety mocujące do obróbki
    stanowią odrębne środki trwałe, to proszę podać czy każdy z nich został zaklasyfikowany
    w Klasyfikacji Środków Trwałych pod symbolem 489 „roboty przemysłowe”, czy też jako
    inne urządzenia – jakie?

    W związku z tym, że jest to jeden środek trwały, pytanie nie dotyczy stanu faktycznego
    występującego u Wnioskodawcy.
    Czy wprowadził/zamierza Pan wprowadzić do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych stanowisko (...) oraz uzbrojenie w narzędzia skrawające i
    palety mocujące do obróbki; jeśli tak, to proszę wskazać w jakim okresie (kiedy)
    wprowadzi je Pan do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych i od kiedy rozpoczął/rozpocznie Pan dokonywanie ich amortyzacji podatkowej?
    Jako środek trwały zostało zakwalifikowane Stanowisko (...) i palety mocujące, stało się to
    30 września 2024 r., amortyzacja trwa od października 2024 r.
    Co należy rozumieć pod pojęciem „uzbrojenia w narzędzia skrawające” – proszę to
    wyjaśnić?
    Uzbrojenie w narzędzia skrawające to wyposażenie w odpowiednie narzędzia tnące (np.
    frezy, wiertła, głowice frezarskie) wraz z uchwytami i systemami mocowania, niezbędne do
    obróbki skrawaniem.
    Jakie koszty związane z uzbrojeniem w narzędzia skrawające Pan poniósł, tj. czego te
    koszty dotyczyły, w szczególności czy były to koszty nabycia tych urządzeń skrawających?
    Były to koszty nabycia narzędzi skrawających, tj. frezów, wierteł, głowic frezarskich oraz
    płytek skrawających do tych głowic.
    Jeśli uzbrojenie w narzędzie skrawające nie stanowi wraz z stanowiskiem (...) jednego
    środka trwałego, to proszę wskazać, czy narzędzia te należą do którejś z poniższych
    kategorii – jeśli tak, proszę wskazać do której i wyjaśnić dlaczego:
    a) maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi
      związane lub
    b) maszyny, urządzenia oraz inne rzeczy, funkcjonalnie związane z robotami
      przemysłowymi, służące zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w
      odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem
      przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków
      bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych
      urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe), lub
    c) maszyny, urządzenia lub systemy służące do zdalnego zarządzania, diagnozowania,
      monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w szczególności czujników
      i kamer, lub
    d) urządzenia do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów
      przemysłowych?
    Stanowisko oraz palety mocujące stanowią jeden środek trwały, natomiast narzędzia z
    uwagi na ich wartość – nie zostały przez Wnioskodawcę zaklasyfikowane jako środki
    trwałe. Tymi narzędziami są frezy, wiertła, głowice frezarskie oraz płytki skrawające do
    tych głowic.
    W przypadku wskazania, że narzędzia skrawające zaliczają się do jednej z kategorii
    wskazanych w pkt 9 lit. a-d tego wezwania, proszę wskazać czy nabył Pan fabrycznie nowe
    narzędzia skrawające?
    Nabyte narzędzia skrawające tj. frezy, wiertła, głowice frezarskie oraz płytki skrawające do
    tych głowic były fabrycznie nowe.
    Co należy rozumieć pod pojęciem „palet mocujących do obróbki” – proszę to wyjaśnić?
    Palety mocujące do obróbki to specjalne platformy montażowe używane w centrach
    obróbczych (...) do precyzyjnego mocowania detali podczas obróbki skrawaniem.
    Jakie koszty związane z „wykonaniem palet mocujących do obróbki” Pan poniósł, tj. czego
    te koszty dotyczyły, w szczególności czy były to np.: − koszty nabycia tych palet

    mocujących od innego podmiotu, − koszty związane z samodzielnym wykonaniem przez
    Pana palet mocujących do obróbki, − inne – jakie?
    Wnioskodawca poniósł jedynie koszty nabycia palet mocujących od innego podmiotu.
    Jeśli palety mocujące nie stanowią wraz z stanowiskiem (...) jednego środka trwałego, to
    proszę wskazać, czy palety te należą do którejś z poniższych kategorii – jeśli tak, proszę
    wskazać do której i wyjaśnić dlaczego:
    a) maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi
      związane lub
    b) maszyny, urządzenia oraz inne rzeczy, funkcjonalnie związane z robotami
      przemysłowymi, służące zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w
      odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem
      przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków
      bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych
      urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe), lub
    c) maszyny, urządzenia lub systemy służące do zdalnego zarządzania, diagnozowania,
      monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w szczególności czujników
      i kamer, lub
    d) urządzenia do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów
      przemysłowych?
    W związku z tym, że jest to jeden środek trwały, pytanie nie dotyczy stanu faktycznego
    występującego u Wnioskodawcy.
    W przypadku wskazania, że palety mocujące do obróbki zaliczają się do jednej z kategorii
    wskazanych w pkt 13 lit. a-d tego wezwania, proszę wskazać czy nabył Pan fabrycznie
    nowe palety mocujące do obróbki?
    Wnioskodawca wskazuje, że nabył fabrycznie nowe palety mocujące do obróbki.
    Jaka jest forma opodatkowania Pana dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej?
    Wnioskodawca jest opodatkowany podatkiem liniowym.
    W jakich latach podatkowych poniósł/poniesie Pan koszty, w odniesieniu do których
    zamierza Pan skorzystać z ulgi na robotyzację?
    Wnioskodawca poniósł te koszty w 2024 r.
    Czy wydatki na:
    − zakup fabrycznie nowego stanowiska (...),
    − uzbrojenie w narzędzia skrawające, wykonanie palet mocujących do obróbki oraz
    szkolenia z pracy i obsługi (...) zostały/zostaną odliczone od podstawy obliczenia podatku?
    Nie.
    Czy wydatki na:
    − zakup fabrycznie nowego stanowiska (...),
    − uzbrojenie w narzędzia skrawające, wykonanie palet mocujących do obróbki oraz
    szkolenia z pracy i obsługi (...) zostały/zostaną Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie?
    Koszty te nie zostały oraz nie zostaną zwrócone w żadnej formie.
    Czy wydatki na:
    − zakup fabrycznie nowego stanowiska (...),
    − uzbrojenie w narzędzia skrawające, wykonanie palet mocujących do obróbki oraz
    szkolenia z pracy i obsługi (...) zostały/zostaną zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów, w tym przez odpisy amortyzacyjne?

    Fabrycznie nowe stanowisko wraz z paletami zostało przyjęte do środków trwałych i od
    października 2024 r. Wnioskodawca ponosi koszty związane z amortyzacją, natomiast
    uzbrojenie w narzędzia skrawające oraz szkolenia z pracy i obsługi zostały jednorazowo
    zaliczone w kosztach uzyskania przychodu.
    Pytania
    1. Czy opisane wyżej centrum obróbcze (...) wypełnia definicję robota przemysłowego w
      rozumieniu art. 52jb ust. 3 ustawy o PIT, a w konsekwencji Wnioskodawca ma prawo
      skorzystać z ulgi na robotyzację?
    2. Czy Wnioskodawca może na podstawie art. 52jb ustawy o PIT odliczyć od podstawy
      opodatkowania kwotę stanowiącą 50% kosztów poniesionych w roku 2024 na nabycie
      opisanego stanowiska oraz dodatkowych kosztów (tj. uzbrojenia w narzędzia
      skrawające, wykonania palet mocujących do obróbki, szkoleniem z pracy i obsługi (...),
      czy jedynie stanowiącą 50% kosztów odpisów amortyzacyjnych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 52jb ust. 2 ustawy o PIT za koszty uzyskania przychodów poniesione na
    robotyzację uznaje się:
    1) koszty nabycia fabrycznie nowych:
        a) robotów przemysłowych,
        b) maszyn i urządzeń peryferyjnych do robotów przemysłowych funkcjonalnie z
        nimi związanych,
        c) maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotami
        przemysłowymi, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w
        odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem
        przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków
        bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych
        urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe),
        d) maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania,
        diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w
        szczególności czujników i kamer,
        e) urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów
        przemysłowych;
    2) koszty nabycia wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do poprawnego
      uruchomienia i przyjęcia do używania robotów przemysłowych oraz innych środków
      trwałych wymienionych w pkt 1;
    3) koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów przemysłowych oraz innych
      środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w pkt 1 i 2;
    4) opłaty, o których mowa w art. 23b uznanie opłat z tytułu używania środków za
      przychód finansującego ust. 1, ustalone w umowie leasingu, o którym mowa w art. 23f
      wyłączenie opłat z przychodów finansującego, dotyczącej robotów przemysłowych
      oraz innych środków trwałych wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego
      okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność tych
      środków trwałych.
    Natomiast w art. 52jb ustawy o PIT wprowadzono definicję robota przemysłowego.
    Zgodnie z tą definicją za robotą przemysłowego uważa się automatycznie sterowaną,
    programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3
    stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla
    zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki: wymienia dane w

    formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu
    zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania; jest połączona
    z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w
    szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania
    produktów; jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych
    urządzeń; jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika.
    Mając na względzie przytoczone przepisy oraz przedstawioną w ramach stanu faktycznego
    charakterystykę zakupionego stanowiska, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełnia
    ono definicję robota przemysłowego (wskazaną w art. 52jb ust. 3 ustawy o PIT) i w
    konsekwencji Wnioskodawca ma prawo skorzystać z ulgi na robotyzację.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 52jb ust. 1 ustawy o PIT podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art.
    26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów
    poniesionych w roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 52jb ust. 2 ustawy o PIT za koszty uzyskania przychodów poniesione na
    robotyzację uznaje się:
    1) koszty nabycia fabrycznie nowych:
      a) robotów przemysłowych,
      b) maszyn i urządzeń peryferyjnych do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi
        związanych,
      c) maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotami
        przemysłowymi, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w
        odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem
        przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków
        bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych
        urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe),
      d) maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania,
        diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w
        szczególności czujników i kamer,
      e) urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów
        przemysłowych;
    2) koszty nabycia wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do poprawnego
      uruchomienia i przyjęcia do używania robotów przemysłowych oraz innych środków
      trwałych wymienionych w pkt 1;
    3) koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów przemysłowych oraz innych
      środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w pkt 1 i 2;
    4) opłaty, o których mowa w art. 23b ust. 1, ustalone w umowie leasingu, o którym mowa
      w art. 23f, dotyczącej robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych
      wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu
      finansujący przenosi na korzystającego własność tych środków trwałych.
    Co istotne, w ust. 1 ustawodawca nie odnosi się do kosztów uzyskania przychodu
    ponoszonych w postaci odpisów amortyzacyjnych w przypadku składników
    zakwalifikowanych jako środki trwałe.
    W ocenie Wnioskodawcy, wykładnia art. 52jb ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy o PIT, prowadzi
    do wniosku, że pod pojęciem kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację
    należy rozumieć koszty warunkujące nabycie własności fabrycznie nowych robotów

    przemysłowych, maszyn czy urządzeń peryferyjnych, z tego też powodu Wnioskodawca
    będzie uprawniony do odliczenia od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 52jb ustawy
    o PIT, jako kosztów uzyskania przychodu poniesionych na robotyzację, 50% kosztów
    poniesionych na nabycie maszyn oraz urządzeń peryferyjnych jednorazowo w roku ich
    nabycia.
    Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołuje wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego z Warszawy (dalej: „WSA”) sygn. akt III SA/Wa 1993/23 – wyrok
    WSA w Warszawie z 21 grudnia 2023 r., który uznał za nieprawidłowe stanowisko
    przedstawione w interpretacji indywidualnej, odmawiające podatnikowi możliwość
    jednorazowego rozliczenia 50% wydatków na nabycie nowych urządzeń w uldze
    robotyzacyjnej.
    Zgodnie ze stanowiskiem WSA, prawidłowa wykładnia przepisów regulujących ulgę na
    robotyzację potwierdza prawo podatnika do jednorazowego odliczenia 50% kosztów
    nabycia robotów przemysłowych oraz związanych z nimi maszyn i urządzeń od podstawy
    opodatkowania w roku podatkowym, w którym je nabyto, a nie poprzez odliczenie ulgi na
    robotyzację proporcjonalnie do odpisów amortyzacyjnych w kolejnych latach
    podatkowych. W ocenie WSA, w przepisach regulujących ulgę na robotyzację brak jest
    wskazań odnoszących się do sposobu zaliczenia w koszty uzyskania 50% wydatków
    „poniesionych” w roku podatkowym na robotyzację. W szczególności brak wskazania, że
    należy dokonać rozliczenia ulgi poprzez zwiększenie odpisów amortyzacyjnych, co
    zdaniem Sądu, stanowi niedopuszczalną wykładnię zawężającą prawidłowe stosowanie
    przepisu, niezgodną również z wykładnią gramatyczną oraz celowościową ustawy.
    Podsumowując, Wnioskodawca jest zdania, że na podstawie art. 52jb ustawy o PIT
    przysługuje mu prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania, kwoty stanowiącej 50%
    kosztów poniesionych na nabycie:
    - stanowiska wraz z paletami mocującymi,
    - narzędzi skrawających,
    - szkolenia z pracy i obsługi (...).
    jednorazowo, a nie w postaci odpowiedniej części odpisów amortyzacyjnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania stanowiska obróbczego (...) wraz z paletami
      mocującymi za robota przemysłowego,
    - prawidłowe – w zakresie odliczenia od podstawy obliczenia podatku kwoty w wysokości
      50% kosztów poniesionych na szkolenia jednorazowo;
    - nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r.,
    wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju przez system ulg
    podatkowych. Jedną z form wsparcia przedsiębiorców jest tzw. ulga na robotyzację. Ulga
    ta polega na możliwości dodatkowego odliczenia od podstawy opodatkowania 50%
    kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację. Ulga ma pomagać firmom w
    zwiększaniu produktywności i konkurencyjności na rynkach krajowym i
    międzynarodowym. Mogą z niej skorzystać firmy, które zastosują roboty przemysłowe w
    celu usprawnienia produkcji.

    Zgodnie z art. 52jb ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą może odliczyć od
      podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2,
      kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku
      podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z pozarolniczej
      działalności gospodarczej.
    W myśl art. 52jb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację uznaje się:
      1) koszty nabycia fabrycznie nowych:
      a) robotów przemysłowych,
      b) maszyn i urządzeń peryferyjnych do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi
      związanych,
      c) maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotami
      przemysłowymi, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w
      odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem
      przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków
      bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych
      urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe),
      d) maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania,
      diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w
      szczególności czujników i kamer,
      e) urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów
      przemysłowych;
      2) koszty nabycia wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do poprawnego
      uruchomienia i przyjęcia do używania robotów przemysłowych oraz innych środków
      trwałych wymienionych w pkt 1;
      3) koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów przemysłowych oraz
      innych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa
      w pkt 1 i 2;
      4) opłaty, o których mowa w art. 23b ust. 1, ustalone w umowie leasingu, o którym
      mowa w art. 23f, dotyczącej robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych
      wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu
      finansujący przenosi na korzystającego własność tych środków trwałych.
    Z kolei, stosownie do art. 52jb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną,
      programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3
      stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla
      zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki:
      1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi
      lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania
      lub diagnozowania;
      2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy
      produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją,
      planowania lub projektowania produktów;
      3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń;

      4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika.
    Jak stanowi art. 52jb ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z
      nimi związane rozumie się w szczególności:
      1) jednostki liniowe zwiększające swobodę ruchu;
      2) pozycjonery jedno- i wieloosiowe;
      3) tory jezdne;
      4) słupowysięgniki;
      5) obrotniki;
      6) nastawniki;
      7) stacje czyszczące;
      8) stacje automatycznego ładowania;
      9) stacje załadowcze lub odbiorcze;
      10) złącza kolizyjne;
      11) efektory końcowe do interakcji robota z otoczeniem służące do:
      a) nakładania powłok, malowania, lakierowania, dozowania, klejenia, uszczelniania,
      spawania, cięcia, w tym cięcia laserowego, zaginania, gratowania, śrutowania,
      piaskowania, szlifowania, polerowania, czyszczenia, szczotkowania, drasowania,
      wykańczania powierzchni, murowania, odlewania ciśnieniowego, lutowania,
      zgrzewania, klinczowania, wiercenia, handlingu, w tym manipulacji, przenoszenia i
      montażu, ładowania i rozładowania, pakowania, gwożdżenia, paletyzacji i
      depaletyzacji, sortowania, mieszania, testowania i wykonywania pomiarów,
      b) obsługi maszyn: frezarek, wtryskarek, giętarek, robodrilli, wiertarek, tokarek,
      wrzecion, zginarek i zawijarek, wycinarek, walcarek, przecinarek, szlifierek,
      wytaczarek, ciągarek, drukarek, pras i wyoblarek.
    W myśl art. 52jb ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania
      przychodów poniesionych na robotyzację w latach 2022-2026.
    Zgodnie z art. 52jb ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnik, który zbył środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne wymienione w
      ust. 2 pkt 1 i 2 przed końcem okresu ich amortyzacji, a w przypadku umowy leasingu,
      o którym mowa w art. 23f – przed końcem podstawowego okresu umowy leasingu,
      jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiło to
      zbycie, do zwiększenia podstawy obliczenia podatku o kwotę odliczeń uprzednio
      dokonanych na podstawie ust. 1.
    Natomiast zgodnie z art. 52jb ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym
      dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz
      poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.
    Na podstawie art. 52jb ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W zakresie nieuregulowanym w ust. 1–7 do odliczenia kosztów uzyskania
      przychodów poniesionych na robotyzację stosuje się odpowiednio przepisy art. 26e
      ust. 3k, 5, 6, ust. 8 zdanie pierwsze i drugie i ust. 10 oraz art. 26g.
    Z powyższych przepisów wynika, że ulga polega na dodatkowym odliczeniu od podstawy
    obliczenia podatku kosztów, które już wcześniej zostały zaliczone do kosztów uzyskania

    przychodów. Dodatkowe odliczenie nie może przekroczyć 50% wysokości kosztów. Ulga
    została wprowadzona na 5 lat i obejmuje wydatki, które są/będą poniesione na
    robotyzację w latach 2022-2026.
    W tym miejscu zwracam uwagę na art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zgodnie z którym:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Zatem, aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi:
    · stanowić własność lub współwłasność podatnika,
    · zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,
    · być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
    · jego przewidywany okres używania być dłuższy niż rok,
    · być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
      albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
      określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przy czym uznaje się, że składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest
    wyposażony we wszystkie elementy umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z
    przeznaczeniem. Natomiast sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć jako
    możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.
    Przewidywany okres używania powyżej jednego roku (czyli co najmniej rok i jeden dzień)
    jest warunkiem uznania składnika majątku za środek trwały czy wartość niematerialną i
    prawną. Zależy zatem od tego możliwość zaliczenia wydatków na nabycie takiego
    składnika majątku do kosztów uzyskania przychodu.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą, w ramach której świadczy Pan zaawansowane usługi (...). W celu
    optymalizacji i automatyzacji procesu produkcyjnego nabył Pan fabrycznie nowe
    stanowisko (...), do którego zostały wykonane we własnym zakresie palety mocujące do
    obróbki (dalej: Stanowisko). Wyjaśnił Pan, że palety mocujące do obróbki to specjalne
    platformy montażowe używane w centrach obróbczych (...) do precyzyjnego mocowania
    detali podczas obróbki skrawaniem. Poniósł Pan koszty nabycia tych palet (fabrycznie
    nowych) od innego podmiotu. Przy czym wskazał Pan, że stanowisko (...) i palety mocujące
    stanowią jeden środek trwały (dalej: Stanowisko). Cechy tego Stanowiska to:
    1. Automatyczne sterowanie i programowalność: Stanowisko jest w pełni automatycznie
      sterowane, co oznacza, że wykonuje zaprogramowane zadania bez konieczności
      stałego nadzoru człowieka.

    2. Wielozadaniowość i elastyczność: urządzenie to jest zdolne do wykonywania różnych
      zadań w ramach jednego procesu produkcyjnego, co zwiększa jego efektywność.
    3. Jest to maszyna stacjonarna.
    4. Stopnie swobody: jest to maszyna o co najmniej 3 stopniach swobody.
    5. Manipulacyjne i lokomocyjne właściwości: Stanowisko dzięki swojej konstrukcji
      umożliwia precyzyjne pozycjonowanie elementów w różnych etapach obróbki, a także
      automatyczny załadunek i rozładunek materiałów, co jest szczególnie ważne w
      produkcji seryjnej.
    6. Integracja z systemami sterującymi i monitorującymi: Stanowisko jest sterowane
      zaawansowanym systemem sterującym, który umożliwia programowanie oraz
      precyzyjne wprowadzanie parametrów obróbczych i monitorowanie ustawień w czasie
      rzeczywistym. Dodatkowo, systemy diagnostyczne na bieżąco monitorują stan
      techniczny maszyny i dokonują automatycznych korekt, co zapewnia płynność i
      bezpieczeństwo pracy. Ponadto Stanowisko jest połączone z narzędziem do
      monitorowania pracy. Jest to oprogramowanie, które służy do monitorowania,
      zarządzania i analizowania pracy maszyn.
    7. Połączenie z systemami teleinformatycznymi: Stanowisko jest zintegrowane z
      systemem. Podstawowe funkcje takiego systemu to:
    · monitorowanie stanu maszyn;
    · wykrywanie awarii i problemów;
    · zbieranie i analiza danych;
    · raportowanie;
    · prewencja awarii;
    · zarządzanie harmonogramem konserwacji;
    · integracja z systemami;
    · zdalny dostęp.
    8. Monitorowanie i diagnostyka: Stanowisko jest wyposażone w zaawansowane systemy
      monitorujące. Dodatkowo wyposażone jest w sondę oraz czujniki pomiaru narzędzi,
      które umożliwiają dokładne pomiary obróbcze oraz szybkie wykrywanie i
      diagnozowanie ewentualnych wad wymiarowych.
    9. Integracja z innymi maszynami: Stanowisko spełnia ten wymóg dzięki swojej zdolności
      do integracji z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym, co zwiększa efektywność
      procesu produkcji.
    Ponadto poniósł Pan również wydatki na uzbrojenie w narzędzia skrawające (np. frezy,
    wiertła, głowice frezarskie płytek skrawających do tych głowic) oraz na szkolenia z pracy i
    obsługi (...).
    Na podstawie powyższego wskazuję, że opisane przez Pana we wniosku Stanowisko (tj.
    stanowisko (...) wraz z paletami mocującymi) spełnia definicję robota przemysłowego, o
    którym mowa w art. 52jb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Powziął Pan wątpliwość czy w opisanej sprawie może Pan korzystać z ulgi na robotyzację i
    odliczyć kwotę stanowiącą 50% kosztów poniesionych w roku 2024 na nabycie opisanego
    stanowiska oraz dodatkowych kosztów (tj. uzbrojenia w narzędzia skrawające, wykonania
    palet mocujących do obróbki, szkolenia z pracy i obsługi (...), czy jedynie 50% kosztów
    odpisów amortyzacyjnych.
    W związku z tym wskazuję, że stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych:

      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek
      nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1
      Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z
      przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia
      środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zgodnie natomiast z art. 22k ust. 14 ustawy:
      Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą mogą dokonywać jednorazowo
      odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej nabytych fabrycznie nowych
      środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji w roku podatkowym, w
      którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 100 000 zł. Kwota 100 000 zł obejmuje sumę odpisów amortyzacyjnych i
      wpłaty na poczet nabycia środka trwałego, o której mowa w art. 22 ust. 1s, zaliczonej
      do kosztów uzyskania przychodów.
    Stosownie do art. 26e ust. 3k ustawy (do którego stosowania odsyła art. 52jb ust. 8):
      Do kosztów kwalifikowanych stanowiących odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przepisu art. 23 ust. 1 pkt 45 nie
      stosuje się.
    Wprowadzenie amortyzacji ma na celu zakaz jednorazowego zaliczenia w koszty uzyskania
    przychodów wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie składników majątku,
    których wykorzystanie w działalności gospodarczej generuje powstanie przychodów w
    okresie dłuższym niż rok. Zasada stopniowego zaliczania wydatków w ciężar kosztów
    uzyskania przychodów stanowi odzwierciedlenie mającej zastosowanie w rachunkowości
    zasady współmierności merytorycznej przychodów i kosztów. Każda rzecz lub prawo
    spełniające przesłanki, o których mowa w art. 22a i 22b ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, jest w rozumieniu ustawy środkiem trwałym lub wartością
    niematerialną i prawną, z wyjątkiem składników majątku określonych w art. 22c tej
    ustawy. (Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prof. Dr hab.
    Witold Modzelewski, Małgorzata Słomka, Jerzy Bielawny, Krzysztof Radzikowski, Wojciech
    Safian, Marcin Szymocha, Mateusz Wojciechowski, Marek Zagórski, Piotr Zyśk – art. 22a
    (środki trwałe).
    Jeżeli jednak podatnik uzna, że dany składnik majątku nie będzie przez niego używany
    dłużej niż rok, np. planuje sprzedać go przed upływem roku od daty nabycia, wówczas ma
    prawo wydatki poniesione na jego nabycie zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
    Gdyby jednak po upływie roku okazało się, że założenie to było błędne, podatnik poniesie
    konsekwencje przewidziane odpowiednio w art. 22e ustawy.
    Z uzasadnienia do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw druk sejmowy nr 1532 (s. 94) wynika, że ulga funkcjonować będzie na kształt
    podobny do już obowiązującej, sprawdzonej ulgi na badania i rozwój. Podatnikowi,
    prowadzącemu działalność przemysłową (produkcyjną), będzie przysługiwać prawo do
    odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów, które już wcześniej zostały zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów. Dodatkowe odliczenie nie będzie mogło przekroczyć 50%
    wysokości kosztów.
    W przepisach o uldze na robotyzację ustawodawca odwołuje się w art. 52jb ust. 8 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych do treści art. 26e ust. 3k, wraz ze wskazaniem
    o ich „odpowiednim stosowaniu”, co prowadzi do wniosku, że w przypadku ulgi na
    robotyzację za „koszty kwalifikowane” należy uznawać nie koszty nabycia fabrycznie
    nowych robotów przemysłowych oraz innych wymienionych maszyn i urządzeń, lecz
    dokonane w roku podatkowym odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych.

    Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia również, że ustawodawca w pkt 2, pkt 3 i 4
    ust. 2 art. 52jb cytowanej wyżej ustawy odnosi się do pojęcia:
    - innych środków trwałych wymienionych w pkt 1;
    - innych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w
      pkt 1 i 2; oraz
    - innych środków trwałych wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego
      okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność tych
      środków trwałych.
    Ponadto w ust. 6 art. 52jb omawianej ustawy, wprowadzając negatywne konsekwencje
    niedotrzymania warunków omawianej preferencji ustawodawca odnosi się wyłącznie do
    pojęcia „Podatnik, który zbył środki trwałe (...)” wymienione w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 przed
    końcem okresu ich amortyzacji, a w przypadku umowy leasingu, o którym mowa w art. 23f
    – przed końcem podstawowego okresu umowy leasingu, jest obowiązany w zeznaniu
    składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiło to zbycie, do zwiększenia podstawy
    obliczenia podatku o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych na podstawie ust. 1 – czyli o
    50% odpisów zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
    Ustawodawca nie wprowadza takich negatywnych skutków w przypadku zbycia innych
    składników majątku niż środki trwałe (...) co uzasadnia twierdzenie, że ulga na robotyzację
    odnosi się wyłącznie do składników majątku spełniających kryteria środka trwałego.
    W innym przypadku zastosowanie tej preferencji do „kosztu nabycia” innego składnika
    majątku niż środek trwały, w przypadku jego zbycia nie rodziłoby obowiązku zwiększenia
    podstawy obliczenia podatku o kwotę odliczenia, tj. o kwotę stanowiącą 50% kosztów
    uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na zakup fabrycznie nowego
    robota przemysłowego wraz z urządzeniami peryferyjnymi.
    Należy zatem uznać, iż w zakresie składników wymienionych w art. 52jb ust. 2 pkt 1 ulga
    na robotyzację odnosi się wyłącznie do składnika majątku będącego środkiem trwałym,
    natomiast „kosztem kwalifikowanym” są odpisy amortyzacyjne od środka trwałego
    zaliczone uprzednio do kosztów uzyskania przychodów.
    Podsumowując, przepis art. 52jb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pozwala na odliczenie maksymalnie 50% odpisów amortyzacyjnych, w
    momencie gdy stają się one kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Odliczenie przysługuje tylko w odniesieniu do
    tych odpisów amortyzacyjnych, które stanowią koszt uzyskania przychodów w danym
    roku podatkowym. Odliczenie ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów
    poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022
    r., do końca roku podatkowego, który rozpocznie się w 2026 r. Zatem możliwość
    skorzystania z tej ulgi należy wiązać z momentem poniesienia kosztów uzyskania
    przychodów. Ulga dotyczy wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w
    latach 2022-2026.
    Zatem nie można zgodzić się z Pana poglądem, w świetle którego na podstawie art. 52jb
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysługuje Panu prawo do odliczenia
    od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 50% kosztów poniesionych w 2024 r. na
    nabycie Stanowiska jednorazowo, a nie w postaci odpowiedniej części odpisów
    amortyzacyjnych.
    W analizowanym przypadku, w związku z tym, że Stanowisko (robot przemysłowy) spełnia
    definicję środka trwałego, przepis art. 52jb ustawy o podatku dochodowy od osób
    fizycznych pozwala na odliczenie maksymalnie 50% odpisów amortyzacyjnych
    (dokonanych w roku podatkowym), w momencie gdy stają się one kosztem uzyskania
    przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W odniesieniu natomiast do poniesionych wydatków na usługi szkolenia z pracy i obsługi
    (...) wskazuję, że zgodnie z art. 52jb ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych stanowią one koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację i w
    związku z tym mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku jednorazowo w 2024
    r. zgodnie z art. 52jb ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
    Zwracam przy tym uwagę, że wydatki na zakup fabrycznie nowego stanowiska (...),
    wykonanie palet mocujących do obróbki oraz szkolenia z pracy i obsługi (...) nie zostały i
    nie zostaną Panu zwrócone w jakiekolwiek formie, nie zostały i nie zostaną odliczone od
    podstawy obliczenia podatku. Fabrycznie nowe stanowisko wraz z paletami zostało
    przyjęte do środków trwałych i od października 2024 r. ponosi Pan koszty związane z
    amortyzacją, natomiast szkolenia z pracy i obsługi zostały jednorazowo zaliczone w
    kosztach uzyskania przychodu.
    Natomiast w odniesieniu do wydatków poniesionych na nabycie uzbrojenia w narzędzia
    skrawające (frezy, wiertła, głowice frezarskie, płytek skrawających do tych głowic)
    wskazuję, że narzędzia te nie zostały wymienione w art. 52jb ust. 2 i ust. 4 zatem nie mogą
    one stanowić kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację.
    Podsumowanie: opisane we wniosku Stanowisko (...) wraz z paletami mocującymi
    stanowiące jeden środek trwały) – spełnia przesłanki do uznania go za robot przemysłowy
    w rozumieniu art. 52jb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem na podstawie art. 52jb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może Pan odliczyć od podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą 50% odpisów
    amortyzacyjnych dokonanych w 2024 r. od Stanowiska.
    Może Pan również odliczyć jednorazowo od podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą
    50% kosztów poniesionych w roku 2024 na szkolenie z pracy i obsługi (...).
    Natomiast wydatki poniesione na nabycie uzbrojenia w narzędzia skrawające (frezy,
    wiertła, głowice frezarskie, płytek skrawających do tych głowic) nie mogą stanowić kosztów
    uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.