Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.559.2025.1.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Opodatkowanie w Polsce dochodów uzyskanych ze sprzedaży
nadwyżek energii na Ukrainie.
Słowa kluczowe: Ukraina
energia
energia-energia elektryczna
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
przepisy-kolizja przepisów
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala
podatkowa.-Dochody z zagranicy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani obywatelką Ukrainy. W związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na
    terytorium Ukrainy przybyła Pani do Polski (...) marca 2022 r.
    W dniu (...) marca 2022 r. Prezydent miasta A. nadał Pani numer PESEL ze statusem UKR, o
    którym mówi Ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z
    konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa.
    Na 31 grudnia 2024 r. miała Pani status osoby korzystającej w Rzeczpospolitej Polskiej z
    ochrony czasowej, o której mówi Ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom
    Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa.
    Uważa się Pani za osobę która podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w 2024 r., tj. podlegała opodatkowaniu od całości swoich dochodów
    (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów ze względu na przepis
    art. 4 ust. 2 lit. b Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia
    12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 63 poz. 269, dalej: Konwencja polsko-ukraińska),
    który pierwszeństwo przyznaje państwu, w którym osoba fizyczna zazwyczaj przebywa.
    W zaistniałym w 2024 r. stanie faktycznym miała Pani źródła dochodów w dwóch
    państwach:
    · posiadane nieruchomości (spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego w Polsce od 26
      stycznia 2024 r.),
    · wynajmowane nieruchomości w Polsce - mieszkanie od 1 stycznia 2024 r. do 5 kwietnia
      2024 r.,
    · jedno prywatne mieszkanie w Ukrainie, w którym przed wojną mieszkała Pani z rodziną,

    · wspólne, częściowo prywatne prawo do dwóch prywatnych budynków z działkami na
      Ukrainie,
    · konta bankowe w Polsce i Ukrainie,
    · zarejestrowany na męża samochód, który jest współwłasnością prywatną małżeńską,
    · prywatny garaż dla samochodu, który jest współwłasnością prywatną małżeńską,
    · działki rolne, które są współwłasnością prywatną małżeńską.
    W 2024 r. na terytorium Polski zarówno Pani, jak i mąż uzyskiwała wyłącznie przychody z
    umów o pracę.
    Ponadto w 2024 r. uzyskiwała Pani dochód „od nieruchomości” - budynku prywatnego
    przeznaczonego na cele mieszkaniowe znajdującego się na gruncie będącym
    współwłasnością prywatną (dalej jako: Nieruchomość B, podobnie jak w Polsce domy
    jednorodzinne położone na oddzielnej działce).
    Zgodnie z przepisami ukraińskiego ustawodawstwa, na nieruchomości B zamontowano
    instalację fotowoltaiczną, która produkuje energię na własne potrzeby, a nadwyżki
    sprzedaje Pani do sieci jedynemu dostawcy powszechnych usług energetycznych. Taka
    działalność na Ukrainie nie jest traktowana jako działalność gospodarcza. Nie prowadziła
    Pani z mężem działalności gospodarczej na terytorium Polski, ani Ukrainy. Zgodnie ze
    wspomnianymi przepisami, właściciele prywatnych budynków, na których zamontowano
    instalację fotowoltaiczną, którzy produkują energię na własne potrzeby, a nadwyżki
    sprzedają do sieci nie są przedsiębiorcami. Dochód od sprzedaży energii z fotowoltaiki jest
    opodatkowany 18% podatkiem dochodowym i 1,5 % składką wojskową zgodnie z
    właściwymi przepisami obowiązującymi na Ukrainie, na zasadzie, tzw.: inny dochód
    (podatek dochodowy od obywateli Ukrainy, cudzoziemców i osób nieposiadających
    obywatelstwa (pribytkovyj podatok z gromadjan Ukrainy, inoziemnih gromadjan ta osib
    biez gromadjanstva) jak wskazano w Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej
    a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,
    sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r.
    Ponadto w 2024 r. uzyskiwała Pani dochód „od nieruchomości” znajdujących się na
    terytorium Ukrainy. Są to działki rolnicze, będące współwłasnością prywatną (dalej jako:
    Nieruchomość). Nieruchomość jest przedmiotem najmu. Dochody z tytułu najmu są
    opodatkowane 18% podatkiem dochodowym i 1,5 % składką wojskową, zgodnie z
    właściwymi przepisami obowiązującymi w Ukrainie, na zasadzie tzw. najmu prywatnego.
    Pani ani mąż, nie prowadziła działalności gospodarczej na terytorium Polski ani Ukrainy.
    W 2024 r. zarządzała Pani swoim majątkiem z terytorium Polski. Polityczna aktywność na
    Ukrainie jest niemożliwa z powodu wojny, zainteresowania rozwijała Pani przez internet
    na Ukrainie (komunikacja; uczestnictwo w ukraińskich grupach/stronach internetowych).
    W Polsce nie prowadzi Pani aktywności politycznej, kulturalnej, obywatelskiej, nie
    przynależy do organizacji/ klubów.
    Jeśli prawidłowo Pani rozumie, to „stałe ognisko” miała Pani w dwóch Państwach. Na
    Ukrainie ma Pani zarejestrowane miejsce stałego zamieszkania, nieograniczone prawo i
    mieszkanie na cele zamieszkania. W Polsce na 31 grudnia 2024 r. nie ma Pani prawa na
    stałe zamieszkiwać, a nawet nie może się Pani zameldować się na czas nieokreślony.
    W 2024 r. w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy przebywała Pani w
    Polsce.
    W 2024 r. w Polsce nie miała Pani przychodów z najmu prywatnego. Działki rolnicze, które
    znajdują się na Ukrainie są wynajmowane najemcy działki do używania dla celu
    prowadzenia działalności gospodarczej - produkcji rolnej. W rozumieniu ustawodawstwa
    Ukrainy nie prowadzi Pani działalności gospodarczej rolniczej.

    Ma Pani poważne wątpliwości co do prawidłowości wyliczenia/rozliczenia podatku z
    dochodu „od nieruchomości” - budynku prywatnego przeznaczonego na cele
    mieszkaniowe znajdującego się na gruncie będącym współwłasnością prywatną
    (Nieruchomość B).
    Ogólny opis majątku stanowiącego podstawę otrzymywania dochodu.
    Jest Pani właścicielem nieruchomości znajdujących się na terytorium Ukrainy. Jest to
    budynek prywatny znajdujący się na gruncie będącym współwłasnością prywatną dla
    celów mieszkaniowych (dalej jako: Nieruchomość B).
    Zgodnie z przepisami ukraińskiego ustawodawstwa, na nieruchomości B zamontowano
    instalację fotowoltaiczną, która produkuje energię na własne potrzeby, a nadwyżki
    sprzedaje Pani do sieci jedynemu dostawcy powszechnych usług energetycznych.
    Działalność na Ukrainie nie jest traktowana jako działalność gospodarcza. Nie prowadziła
    Pani z mężem działalności gospodarczej ani na terytorium Polski, ani Ukrainy. Zgodnie ze
    wspomnianymi przepisami, właściciele prywatnych budynków, na których zamontowano
    instalacje fotowoltaiczne, które produkują energię na własne potrzeby, a nadwyżki
    sprzedają do sieci, nie są przedsiębiorcami.
    Dochód ze sprzedaży energii jest opodatkowany na Ukrainie - zgodnie ze wspomnianymi
    przepisami. Dochody od sprzedaży energii z fotowoltaiki są opodatkowane 18%
    podatkiem dochodowym i 1,5 % składką wojskową zgodnie z właściwymi przepisami
    obowiązującymi w Ukrainie, na zasadzie, tzw.: inny dochód (podatek dochodowy od
    obywateli Ukrainy, cudzoziemców i osób nieposiadających obywatelstwa /pribytkovyj
    podatok z gromadjan Ukrainy, inoziemnih gromadjan ta osib biez gromadjanstva) jak
    wskazano w Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia
    12 stycznia 1993 r.
    W zakresie opodatkowania dochodu od sprzedaży nadwyżki energii z fotowoltaiki, jaka
    jest zamontowana na Pani prywatnym budynku, uważa Pani, że zgodnie z art. 6 Konwencji
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. i art. 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jako osoba, która przebywa na
    terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym - uzyskane przychody na Ukrainie
    (dochód ze sprzedaży energii z fotowoltaiki) ma Pani obowiązek wykazać w Polsce, tj. w
    deklaracji PIT-36 oraz w załączniku PIT/ZG z uwzględnieniem metody wyłączenia z
    progresją. W załączniku PIT/ZG sumę dochodu należy pomniejszyć o podatek dochodowy
    w wysokości 18% i 1,5 % składki wojskowej, które zostały zapłacone w Ukrainie.
    Uważa Pani tak, ze względu na pkt 3 art. 6 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej
    Polskiej a Rządem Ukrainy, zgodnie z którym postanowienia ustępu 1 tego artykułu
    stosuje się do dochodów z bezpośredniego użytkowania, najmu, jak również każdego
    innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego.
    Stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    W wydanej dla Pani interpretacji indywidualnej z 11 czerwca 2025 r. Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (znak pisma: (...)) wskazano:
    (...)
    Stanowisko Państwowej Podatkowej Służby Ukrainy
    Zgodnie z interpretacją indywidualną z 18 września 2025 r. Państwowej Podatkowej
    Służby Ukrainy (znak pisma: (...)) na Pani pytanie – „podatnik zwraca się o indywidualną
    interpretację podatkową w sprawie ustalenia faktycznego stanu opodatkowania
    dochodów uzyskanych z terytorium Ukrainy w formie kwoty pieniężnej, którą osoba

    prawna – dostawca energii elektrycznej – wypłaca osobie fizycznej – gospodarstwu
    domowemu za sprzedaną przez nią energię elektryczną, wytworzoną z alternatywnych
    źródeł energii według „zielonej” taryfy w kwocie przekraczającej miesięczne zużycie energii
    elektrycznej gospodarstwa domowego”, otrzymała Pani interpretację -
    „W odniesieniu do kwestii podniesionej w rozpatrywanym wniosku, dotyczącej stosowania
    artykułu 21 (Inne dochody) Konwencji, zgodnie z Komentarzami do artykułu 21 (Inne
    dochody) Modelowej Konwencji OECD, artykuł ten ustanawia ogólną zasadę nr 8
    (wyłączne prawo do opodatkowania odpowiednich dochodów przez Umawiające się
    Państwo, w którym odbiorca takich dochodów ma miejsce zamieszkania), która ma
    zastosowanie do dochodów nieobjętych poprzednimi artykułami Konwencji, a także do
    dochodów pochodzących ze źródeł wyraźnie nieokreślonych. W związku z tym, ponieważ
    w Państwa przypadku Ukraina jest źródłem dochodu osoby fizycznej, a dochód ten
    stanowi zapłatę za usługi osobiste świadczone przez tę osobę, których opodatkowanie
    podlega art. 14 Konwencji, artykuł 21 Konwencji nie ma zastosowania.”
    Zgodnie z pkt 2 art. 2 Konwencji przy stosowaniu niniejszej konwencji przez Umawiające
    się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej nie
    zdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmie się według prawa tego Państwa
    w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza konwencja.
    Dlatego uważa Pani, że w każdym przypadku obowiązuje podatkowa interpretacja
    udzielona przez organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce powstania podatku (i
    zgodnie z jego definicją), jak na to wskazuje pkt 2 art. 2 Konwencji.

## Pytanie

Czy prawidłowo uważa Pani, że zgodnie z pkt 2 art. 2, ust. 2 lit. b art. 4, art. 14 Konwencji
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r.,
    interpretacją indywidualną z 18 września 2025 r. Państwowej Podatkowej Służby Ukrainy
    (znak pisma: (...)) - uzyskane przychody na Ukrainie (dochód od sprzedaży energii z
    fotowoltaiki) ma Pani obowiązek wykazać w Polsce, tj. w deklaracji PIT-36 oraz w
    załączniku PIT/ZG z uwzględnieniem metody wyłączenia z progresją? W załączniku PIT/ZG
    sumę dochodu należy pomniejszyć o podatek dochodowy w wysokości 18% i 1,5 % składki
    wojskowej, które zostały zapłacone w Ukrainie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że zgodnie z pkt 2 art. 2, ust. 2 lit. b art. 4, art. 14 Konwencji między Rządem
    Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku, sporządzonej Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r., interpretacją
    indywidualną z 18 września 2025 r. Państwowej Podatkowej Służby Ukrainy (znak pisma:
    (...)) – uzyskane przychody na Ukrainie (dochód od sprzedaży energii z fotowoltaiki) ma
    Pani obowiązek wykazać w Polsce, tj. w deklaracji PIT-36 oraz w załączniku PIT/ZG z
    uwzględnieniem metody wyłączenia z progresją. W załączniku PIT/ZG sumę dochodu
    należy pomniejszyć o podatek dochodowy w wysokości 18% i 1,5 % składki wojskowej,
    które zostały zapłacone w Ukrainie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów

      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Z opisu zdarzenia wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy. W związku z działaniami
    wojennymi prowadzonymi na terytorium Ukrainy przybyła Pani do Polski (...) marca 2022 r.
    Uważa się Pani za osobę, która podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w 2024 r., tj. podlegała opodatkowaniu od całości swoich dochodów
    (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów ze względu na przepis
    art. 4 ust. 2 lit. b Konwencji polsko-ukraińskiej, który pierwszeństwo przyznaje państwu, w
    którym osoba fizyczna zazwyczaj przebywa.
    W 2024 r. uzyskiwała Pani dochód „od nieruchomości” - budynku prywatnego
    przeznaczonego na cele mieszkaniowe znajdującego się na gruncie będącym
    współwłasnością prywatną (dalej jako: Nieruchomość B, podobnie jak w Polsce domy
    jednorodzinne położone na oddzielnej działce).
    Zgodnie z przepisami ukraińskiego ustawodawstwa, na nieruchomości B zamontowano
    instalację fotowoltaiczną, która produkuje energię na własne potrzeby, a nadwyżki
    sprzedaje Pani do sieci jedynemu dostawcy powszechnych usług energetycznych. Taka
    działalność na Ukrainie nie jest traktowana jako działalność gospodarcza. Nie prowadziła
    Pani z mężem działalności gospodarczej na terytorium Polski, ani Ukrainy. Zgodnie ze
    wspomnianymi przepisami, właściciele prywatnych budynków, na których zamontowano
    instalację fotowoltaiczną, którzy produkują energię na własne potrzeby, a nadwyżki
    sprzedają do sieci nie są przedsiębiorcami. Dochód od sprzedaży energii z fotowoltaiki jest
    opodatkowany 18% podatkiem dochodowym i 1,5 % składką wojskową zgodnie z
    właściwymi przepisami obowiązującymi na Ukrainie, na zasadzie, tzw.: inny dochód
    (podatek dochodowy od obywateli Ukrainy, cudzoziemców i osób nieposiadających
    obywatelstwa (pribytkovyj podatok z gromadjan Ukrainy, inoziemnih gromadjan ta osib
    biez gromadjanstva) jak wskazano w Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej
    a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,
    sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r.
    Pani ani mąż, nie prowadziła działalności gospodarczej na terytorium Polski ani Ukrainy.
    W 2024 r. w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy przebywała Pani w
    Polsce.

    Pani wątpliwości są związane z opodatkowaniem dochodów ze sprzedaży nadwyżek
    energii produkowanej na własne potrzeby za pomocą instalacji fotowoltaicznej
    zamontowanej na Pani budynku znajdującym się na Ukrainie.
    Skoro w 2024 r. zamieszkiwała Pani na terytorium Polski i podlegała w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu to do dochodów uzyskiwanych na
    terytorium Ukrainy w związku ze sprzedażą nadwyżek energii z fotowoltaiki należy
    zastosować przepisy Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
    Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia
    12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 63 poz. 269, dalej: konwencja polsko-ukraińska),
    zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę dnia 7 czerwca 2017 r. oraz przez Ukrainę
    dnia 23 lipca 2018 r. (dalej: „konwencja MLI”).
    Na podstawie art. 3 ust. 2 konwencji polsko-ukraińskiej (a nie jak Pani wskazała art. 2 pkt
    2):
      Przy stosowaniu niniejszej konwencji przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu
      nie wynika inaczej, każde określenie w niej nie zdefiniowane będzie miało takie
      znaczenie, jakie przyjmie się według prawa tego Państwa w zakresie podatków, do
      których ma zastosowanie niniejsza konwencja.
    W Komentarzu do Konwencji Modelowej OECD wskazuje się, że ustęp ten mówi o
    ogólnych zasadach interpretacji określeń stosowanych w konwencji, lecz w niej
    niezdefiniowanych. Co istotne, zawiera on odesłanie do prawa wewnętrznego państwa
    stosującego konwencję.
    Ponadto treść ustępu 2 wskazuje, że jego postanowienia mają zastosowanie tylko
    wówczas, gdy kontekst nie wymaga odmiennej interpretacji. Kontekst taki określa przede
    wszystkim intencja umawiających się państw przy podpisywaniu konwencji, jak również
    znaczenie nadane danemu określeniu w ustawodawstwie drugiego umawiającego się
    państwa (wyraźne odwołanie do zasady wzajemności, która leży u podstaw konwencji).
    Sformułowanie tego artykułu pozostawia więc właściwym organom pewien margines
    swobody.
    Może to powodować kolizje wynikające z różnic w interpretowaniu faktów lub
    postanowień konwencji. Państwo zamieszkania lub siedziby może utrzymywać, że
    państwo źródła nie nałożyło własnego podatku zgodnie z postanowieniem konwencji,
    jeżeli nałożenie było oparte na tym, co państwo zamieszkania lub siedziby uważa za
    błędną interpretację faktów lub konwencji. W takiej sytuacji zgodnie z Komentarzem do
    Konwencji Modelowej należałoby skorzystać z artykułu 25 (postępowanie polubowne), a
    szczególnie z ustępu 3 w celu rozstrzygnięcia tego rodzaju kolizji w przypadkach, gdy
    różnica stanowisk mogłaby doprowadzić do podwójnego opodatkowania.
    Przechodząc do kwestii opodatkowania wskazanych we wniosku dochodów uzyskanych
    na Ukrainie ze sprzedaży nadwyżek energii, należy wyjaśnić, że stosownie do art. 6 ust. 1
    konwencji polsko-ukraińskiej:
      Dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochody z eksploatacji
      gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    W myśl art. 6 ust. 2 konwencji:
      Określenie "majątek nieruchomy" posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się według
      prawa tego Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w
      każdym przypadku mienie należące do majątku nieruchomego, żywy i martwy
      inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których zastosowanie mają

      przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku
      nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu
      eksploatacji lub prawa do eksploatacji pokładów mineralnych, źródeł i innych zasobów
      naturalnych; statki morskie, powietrzne i rzeczne oraz środki transportu drogowego
      nie stanowią majątku nieruchomego.
    W myśl art. 6 ust. 3 konwencji:
      Postanowienia ustępu 1 tego artykułu stosuje się do dochodów z bezpośredniego
      użytkowania, najmu, jak również każdego innego rodzaju użytkowania majątku
      nieruchomego.
    W myśl art. 6 ust. 4 konwencji:
      Postanowienia ustępów 1 i 3 tego artykułu stosuje się również do dochodów z majątku
      nieruchomego przedsiębiorstwa i do dochodu z majątku nieruchomego, który służy do
      wykonywania wolnego zawodu.
    W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że oceniając w którym z państw są opodatkowane
    dochody uzyskane przez Panią na Ukrainie należy odnieść się do wskazówek zawartych w
    Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD.
    Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem
    wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD,
    zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu
    OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w
    tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).
    W Komentarzu wskazuje się, że artykuł 6 dotyczy tylko dochodu, jaki osoba mająca
    miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się państwie osiąga z majątku
    nieruchomego położonego w drugim umawiającym się państwie. Definicja pojęcia
    „majątek nieruchomy” odwołująca się do prawa państwa, w którym majątek jest położony,
    zgodnie z postanowieniami ustępu 2 pozwala uniknąć trudności interpretacyjnych w
    odniesieniu do kwestii, czy majątek lub związane z nim prawo powinno być traktowane
    jako majątek nieruchomy. Jednakże postanowienia tego ustępu wymieniają szczegółowo
    rodzaje majątku oraz prawa, które muszą być zawsze traktowane jako majątek
    nieruchomy zgodnie z ustawodawstwem lub normami podatkowymi większości państw
    członkowskich OECD. Ustęp 3 stanowi, że ta ogólna zasada znajduje zastosowanie bez
    względu na formę eksploatacji majątku nieruchomego.
    Przechodząc na grunt mającej zastosowanie konwencji polsko-ukraińskiej postanowienia
    art. 6 tej konwencji stosuje się do przychodów z bezpośredniego użytkowania, najmu, jak
    też innego użytkowania majątku nieruchomego. Przepis ten mógłby obejmować więc
    niewątpliwie dochody uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce z
    najmu działek rolniczych położonych na Ukrainie. Regulacja ta nie obejmuje natomiast
    swoim zakresem sprzedaży nadwyżki energii elektrycznej wytworzonej za pomocą własnej
    instalacji fotowoltaicznej. W szczególności nie można przyjąć, że dochód uzyskany ze
    sprzedaży energii elektrycznej stanowi pożytki pobierane z nieruchomości, a w efekcie
    dochód uzyskany z majątku nieruchomego. Energia słoneczna, podobnie jak energia
    wiatrowa jest rodzajem dobra wspólnego, a w przedstawionej sytuacji to nie
    nieruchomość stanowiła przedmiot stosunku prawnego z przedsiębiorstwem
    energetycznym, lecz sprzedaż nadwyżek wytworzonej na własne potrzeby energii
    elektrycznej.
    Natomiast zgodnie ze wskazanym przez Panią art. 14 konwencji polsko-ukraińskiej,
    dotyczącym tzw. wolnych zawodów:
        1) Dochody, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie
        osiąga z wykonywania wolnego zawodu albo z innej działalności o samodzielnym
        charakterze, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że osoba ta
        dysponuje zwykle stałą placówką w drugim Umawiającym się Państwie dla

        wykonywania swej działalności. Jeżeli dysponuje ona taką stałą placówką, to
        dochody mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takim
        zakresie, w jakim mogą być przypisane tej stałej placówce.
        2) Określenie "wolny zawód" obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną
        działalność naukową, literacką, artystyczną, wychowawczą lub oświatową, jak
        również samodzielnie wykonywaną działalność lekarzy, prawników, inżynierów,
        architektów oraz dentystów i księgowych.
    Przepis ten odnosi się zatem do dochodów uzyskiwanych z wykonywania wolnego zawodu
    lub innej działalności o samodzielnym charakterze. Art. 14 nie zawiera definicji pojęcia
    „inna działalność o samodzielnym charakterze”. Jednakże, w doktrynie wskazuje się, że co
    do zasady poprzez samodzielną działalność rozumie się działalność wykonywaną
    osobiście, i przepis ten odnosi się wyłącznie do świadczenia usług.
    Tymczasem instalacja fotowoltaiczna zamontowana na Pani budynku ma na celu
    wyprodukowanie energii elektrycznej na Pani własne potrzeby, a nie świadczenie usług
    dostaw energii. Ewentualny dochód jest uzyskiwany przez Panią wyłącznie ze sprzedaży
    nadwyżek niezużytej przez Panią energii, i jak Pani wskazuje w opisie zdarzenia, jest na
    Ukrainie rozliczany jako przychód z innych źródeł. Brak zatem podstaw do uznania, że
    uzyskiwała Pani dochody z wykonywania wolnego zawodu lub innej samodzielnej
    działalności, skoro celem założenia instalacji było zabezpieczenie produkcji energii na
    własne potrzeby.
    W konsekwencji, do opodatkowania dochodów z tytułu sprzedaży nadwyżki energii
    elektrycznej produkowanej na własne potrzeby (nie w celach zarobkowych), zastosowanie
    znajdzie zatem art. 21 ust. 1 konwencji, zgodnie z którym:
      Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się
      Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a które nie zostały wymienione w
      poprzednich artykułach niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym
      Państwie.
    Zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej, artykuł ten zawiera bowiem
    powszechną regułę dotyczącą dochodów, które nie są przedmiotem uregulowań w
    poprzednich artykułach konwencji. Dochody, o jakich mowa, nie tylko nie stanowią jasno
    określonej kategorii dochodów, lecz i ich źródło nie jest wyraźnie określone. Na podstawie
    ustępu pierwszego wyłączne prawo do opodatkowania należy do państwa miejsca
    zamieszkania lub siedziby. Reguła ustalona w tym ustępie ma zastosowanie niezależnie od
    tego, czy państwo miejsca zamieszkania lub siedziby korzysta z prawa do opodatkowania,
    czy też nie; w związku z tym państwo inne niż państwo miejsca zamieszkania lub siedziby
    nie może pobierać podatku od dochodu uzyskiwanego w tym umawiającym się państwie,
    nawet wtedy, gdy taki dochód nie jest opodatkowany w pierwszym państwie.
    Powyższe oznacza, że dochody z tytułu sprzedaży nadwyżki energii elektrycznej z instalacji
    fotowoltaicznej przeznaczonej do produkcji prądu na własne potrzeby zgodnie z ww. art.
    21 ust. 1 konwencji polsko-ukraińskiej powinny podlegać opodatkowaniu tylko w Polsce,
    bez zastosowania metody unikania podwójnego opodatkowania. W świetle ww. przepisów
    nie powinno dochodzić do podwójnego opodatkowania uzyskiwanych przez Panią
    dochodów ze sprzedaży nadwyżek energii.
    Podkreślam przy tym, że kwalifikacja uzyskanych przez Panią dochodów ze sprzedaży
    nadwyżki energii wytwarzanej na własne potrzeby za pomocą instalacji fotowoltaicznej
    znajdującej się na budynku mieszkalnym położonym w Ukrainie do art. 21 konwencji
    polsko-ukraińskiej znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Szczecinie z 13 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 430/25. W wyroku
    tym WSA w Szczecinie ocenił, że:
      (...) zastosowanie w tym przypadku znajduje art. 21 ust. 1 Konwencji polsko-
      ukraińskiej, zgodnie z którym części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub

      siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a które
      nie zostały wymienione w poprzednich artykułach niniejszej konwencji, podlegają
      opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Zdaniem Sądu Organ słusznie przyjął, że
      dochody z nadwyżek ze sprzedaży energii pochodzącej z fotowoltaiki nie zostały ujęte
      jasno w żadnym z zapisów Konwencji jako należące do określonej kategorii dochodów.
      Wobec tego, w takiej sytuacji zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej OECD,
      w przypadku takich dochodów, prawo do opodatkowania należy do państwa miejsca
      zamieszkania lub siedziby. Skoro Skarżąca w 2024 r. podlegała nieograniczonemu
      obowiązkowi podatkowemu w Polsce, z uwagi na miejsce zamieszkania (pobyt
      przekraczający 183 dni, centrum życiowe) to dochody tego rodzaju należało zdaniem
      Sądu oceniać na gruncie prawa polskiego. (...) W ocenie Sądu nie ma racji Skarżąca
      twierdząc, że sporne przychody ze sprzedaży nadwyżki energii z fotowoltaiki, zostały
      wymienione w art. 6 ust. 3 Konwencji polsko-ukraińskiej. (...)
    Opodatkowanie w Polsce dochodów uzyskanych ze sprzedaży nadwyżek energii
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Stosownie do art. 11a ust. 1 ustawy:
      Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut
      obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne
      umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów
      specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
      nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
      składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z rozliczeń energii
      wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej i prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o których mowa w art. 4
      ust. 11 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
    Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz.
    610 ze zm.) w art. 4 ust. 11 pkt 2 stanowi:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o
      którym mowa w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
      kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie
      12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę,
      która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu
      energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez

      sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca
      13. miesiąca następującego po danym miesiącu.
    Zgodnie z art. 40 ust. 1 i ust. 1a ustawy:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1,
      art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca
      energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na podstawie umowy,
      o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia
      dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub
      spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
    W świetle powyższego uznać należy, że wyłączenie spod opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych dotyczy jedynie przychodów w postaci nadpłat
    zwracanych prosumentowi przez sprzedawcę wyznaczonego przez Prezesa Urzędu
    Regulacji Energetyki na podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo
    energetyczne.
    W konsekwencji wyłączenie to nie może mieć zastosowania do dochodów uzyskiwanych
    na Ukrainie z tytułu sprzedaży nadwyżki energii ukraińskiemu dostawcy usług
    energetycznych.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności”, świadczy o tym, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii
    należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1
    ww. ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile
    nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy
    przychodem z innych źródeł.
    O przychodzie podatkowym należy mówić więc w każdym przypadku, kiedy u podatnika
    wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wobec powyższego uznać należy, że przychody które Pani uzyskała w 2024 r. na Ukrainie
    ze sprzedaży nadwyżek energii elektrycznej produkowanej na własne potrzeby za pomocą
    znajdującej się w tym państwie instalacji fotowoltaicznej stanowią przychód z innych
    źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    W konsekwencji dochód z tego tytułu podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art.
    27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z tym przepisem, podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od
    podstawy jego obliczenia według następującej skali podatkowej:
    Podstawa obliczenia podatku w złotych
                  Podatek wynosi
    Ponad  do
            120 000  12% minus kwota zmniejszająca podatek 3 600 zł
    120 000  10 800 zł + 32% nadwyżki ponad 120 000 zł
    W konsekwencji, dochody ze sprzedaży energii podlegają opodatkowaniu razem z
    dochodami uzyskanymi przez Panią ze stosunku pracy odpowiednio według stawki 12%
    lub 32%, w zależności od wysokości uzyskanych dochodów.
    Ponadto, z uwagi na fakt, że zgodnie z konwencją polsko-ukraińską „inne dochody”
    uzyskane przez Panią podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, nie ma do nich
    zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania. Z tego względu nie należy ich
    wykazywać w PIT/ZG, jak też brak jest podstaw do odliczania podatku i składki wojskowej
    pobranej na Ukrainie.
    Dochody te należało wykazać w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej
    straty) PIT-36.
    Końcowo, odnosząc się do wskazanego przez Panią stanowiska Państwowej Podatkowej
    Służby Ukrainy oraz mając na uwadze, że Ukraina również opodatkowuje dochód ze
    sprzedaży nadwyżek energii elektrycznej – wyjaśniam, że w sytuacji wystąpienia kolizji w
    zakresie opodatkowania tego samego przychodu i faktycznego braku wyeliminowania
    podwójnego opodatkowania, istnieje możliwość wszczęcia na wniosek podatnika,
    procedury wzajemnego porozumiewania się. Tryb postępowania w tej sprawie został
    uregulowany w art. 26 ww. konwencji polsko-ukraińskiej oraz Konwencji MLI.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 konwencji polsko-ukraińskiej:
      Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie
      jest zdania, że czynności jednego lub obu Umawiających się Państw wprowadziły lub
      wprowadzą dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej
      konwencji, to może ona, niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w
      prawie wewnętrznym tych Państw, przedstawić swoją sprawę właściwej władzy tego
      Państwa, w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę. Powyższe
      postanowienia dotyczą w równej mierze osób fizycznych, do których mają
      zastosowanie postanowienia artykułu 24 ustęp 1. Sprawa powinna być przedstawiona
      w ciągu trzech lat, licząc od pierwszego urzędowego zawiadomienia o czynności
      pociągającej za sobą opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami
      niniejszej konwencji.
    Na podstawie art. 26 ust. 2 tej konwencji:
      Właściwa władza, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony, ale nie może sama spowodować
      zadowalającego rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w
      drodze wzajemnego porozumienia z właściwą władzą drugiego Umawiającego się
      Państwa, tak ażeby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z niniejszą konwencją.
    Do niniejszej konwencji ma zastosowanie zdanie drugie art. 16 ust. 2 Konwencji MLI:
      Każde osiągnięte w ten sposób porozumienie zostanie wprowadzone w życie bez
      względu na terminy przewidziane przez prawo wewnętrzne [Umawiających się
      Państw].
    Na podstawie art. 26 ust. 3 konwencji polsko-ukraińskiej:

      Właściwe władze Umawiających się Państw będą czynić starania, aby w drodze
      wzajemnego porozumienia usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać
      przy interpretacji lub stosowaniu konwencji.
    Do niniejszej konwencji ma zastosowanie zdanie drugie art. 16 ust. 3 Konwencji MLI:
      Mogą one również wspólnie uzgodnić podjęcie środków w celu zapobieżenia
      podwójnemu opodatkowaniu w sytuacjach nieuregulowanych [Konwencją].
    W myśl art. 26 ust. 4 konwencji polsko-ukraińskiej:
      Właściwe władze Umawiających się Państw mogą porozumiewać się ze sobą
      bezpośrednio w celu osiągnięcia porozumienia w sprawach objętych postanowieniami
      poprzednich ustępów.
    Przy czym ewentualna procedura wzajemnego porozumiewania się nie może być
    przeprowadzona w ramach postępowania dotyczącego wydania interpretacji
    indywidualnej przepisów prawa podatkowego. W konsekwencji ewentualny wniosek w
    tym zakresie powinien być złożony bezpośrednio do Ministerstwa Finansów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.