Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.461.2025.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-24
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu mieszkaniowego.
Słowa kluczowe: umorzenie
zaniechanie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe
Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiązania podatkowego
Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych umorzenia kredytu mieszkaniowego. Uzupełnił go Pan
    pismami z 2 i 11 września 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca – A.A oraz B.A (która wystąpiła odrębnym wnioskiem o wydanie
    interpretacji co do tożsamego stanu faktycznego i prawnego) są małżeństwem
    pozostającym w ustroju majątkowym wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Dnia (...) 2008 r. – już jako małżonkowie – zawarli umowę o kredyt hipoteczny nr (...) z
    Bankiem X. (dalej jako: „Kredyt”). Kredyt ten jest kredytem indeksowanym do waluty CHF.
    Kwota Kredytu wynosi 262 600,00 PLN i taka też kwota trafiła na konto bankowe tytułem
    wypłaty jego kapitału.
                                                2Przedmiotem kredytowania jest nieruchomość lokalowa o powierzchni 102,04 m
    położona przy ul. C1 w D (dalej jako „Nieruchomość”). Nieruchomość położona jest w
    wolnostojącym budynku mieszkalnym, w którym wyodrębniono dwa lokale
    zaewidencjonowane pod adresem: ul. C2 oraz ul. C1.
                                                2Zabezpieczeniem Kredytu jest hipoteka na nieruchomości lokalowej (101,10 m) położonej
    w tym budynku mieszkalnym, tyle że w lokalu nr 1 (ul. C2, D), a przedmiotem Kredytu jest
    lokal nr 2.
    Cały budynek stanowił niegdyś własność rodziców Wnioskodawcy A.A, tj. E i F.A. W roku
    2000 E i F.A w ramach darowizny przekazali budynek mieszkalny przy ul. C na rzecz swoich
    dzieci, dzieląc go odpowiednio na dwa lokale. Ten oznaczony nr 1 przypadł A.A, a lokal
    oznaczony numerem 2 jego siostrze G.A.
    Kredyt został wykorzystany przez Wnioskodawców na nabycie lokalu nr 2 od G.A. Co
    ważne, już w 2000 roku na rzecz E i F.A ustanowiona została służebność osobista
    polegająca na prawie do zamieszkiwania w lokalu nr 2 wg potrzeb uprawnionych (por.
    dział III KW o nr: (...)).
    Kredytobiorcy w chwili zaciągnięcia Kredytu zajmowali już zatem w celach mieszkalnych
    lokal nr 1 , w którym to mieszkają po dziś dzień.
    Z kolei lokal nr 2 w chwili zaciągnięcia Kredytu zamieszkiwany był przez rodziców A.A, tj. E i
    F.A. W każdym z lokali prowadzone były dwa odrębne gospodarstwa domowe. Ostatecznie
    kredytowana nieruchomość (lokal nr 2) została zakupiona przez Wnioskodawcę i jego żonę
    celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych:
    1) własnych, z istniejącym w czasie zaciągnięcia Kredytu zamiarem scalenia dwóch lokali
      w jeden większy dom,
    2) rodziców Wnioskodawcy, którzy w ramach aktu notarialnego mieli zagwarantowaną
      możliwość dożywotniego zamieszkiwania w kredytowanej Nieruchomości, na
      podstawie ustanowionej w 2000 roku służebności osobistej.
    Kredytobiorcy przewidywali dokonać powiększenia własnej przestrzeli życiowej, dopiero
    po śmierci rodziców Wnioskodawcy A.A, to jest po wygaśnięciu istniejącej służebności.
    Kupując lokal nr 2 mieli świadomość i wolę tzw. dochowania rodziców (i odpowiednio
    teściów).
    To oznacza, że zakupili ten lokal po to, żeby zabezpieczyć rodziców A.A oraz kolejno, po ich
    śmierci swoje własne potrzeby mieszkaniowe. Mama Wnioskodawcy zmarła w 2010 roku,
    a kolejno Nieruchomość zamieszkiwana była jedynie przez tatę Wnioskodawcy, który
    zmarł w roku 2011. Po jego śmierci, Kredytobiorcy po zrealizowaniu celu mieszkaniowego
    na rzecz rodziców, zrewidowali swoje plany mieszkaniowe i stwierdzili, że nie będą
    potrzebowali powiększać swojej przestrzeni życiowej. Zdecydowali o tym, że
    Nieruchomość będzie wynajmowana, co miało miejsce mniej więcej od roku 2015 i trwa
    do teraz.
    Wnioskodawcy nie mieszkają i nie mieszkali w Nieruchomości. Wnioskodawcy mieszkają w
    nieruchomości lokalowej sąsiedniej, w tym samym budynku mieszkalnym, tj. lokalu nr 1
    przy ul. C. Mieszkali tam też w dacie zawierania Kredytu i mieszkają do dzisiaj.

    Nieruchomość stanowi wyłączną własność Wnioskodawców (w ramach ustawowej
    wspólności majątkowej małżeńskiej). Wnioskodawca w latach 2012-2014 posiadał w
    budynku przy ul. C zarejestrowaną działalność gospodarczą, jednak faktycznie nie była
    ona tam wykonywana. Był to jedynie adres rejestrowy. W ramach działalności nie rozliczał
    żadnych kosztów związanych z korzystaniem z dwóch lokali i nie były ujmowane w ramach
    kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, w tym w szczególności odsetki
    od Kredytu.
    Aktualnie przed Sądem Okręgowym w (...) toczy się postępowanie sądowe z powództwa
    Wnioskodawcy i jego żony przeciwko Bankowi X. w przedmiocie ustalenia nieistnienia
    stosunku prawnego wynikającego z Kredytu (sygn. akt: (...)). W maju 2025 r. strony sporu
    sądowego podjęły pertraktacje celem zawarcia ugody, która obejmować ma z założenia
    całkowite rozliczenia stron. Ugoda zakłada m.in. przewalutowanie Kredytu z CHF na PLN z
    jednoczesnym umorzeniem całkowitego pozostałego salda kredytu (kwota do umorzenia:
    290 878,27 PLN). Zgodnie z przeliczeniem Banku, dokonanym na dzień 28 maja 2025 r.
    saldo kredytu wynosi 64 113,44 CHF, co po przewalutowaniu po kursie CHF 4,5369 (kurs
    określony przez Bank) daje kwotę 290 878,27 PLN, jest to kwota umorzenia. Kwota ta
    może ulec zmianie w chwili podpisania ugody, a to z uwagi na wahania kursu CHF.
    Zmianie nie ulegnie jednak sposób (mechanizm) ustalenia tej wartości.
    Umorzenie to będzie w istocie zwolnieniem Wnioskodawców przez Bank z długu. Ugoda w
    § 3 ust. 3 stanowi, że takie umorzenie może spowodować powstanie przychodu po stronie
    kredytobiorców, ale jeżeli spełnią oni przesłanki wynikające z Rozporządzenia Ministra
    Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (co
    ma potwierdzić uzupełnienie Załącznika nr 2 do ugody), to Bank nie sporządzi informacji
    PIT-11.
    Uzupełnienie
    Odpowiedzialność za dług z tytułu umowy kredytu ma charakter solidarny z drugim
    kredytobiorcą. Bank umorzy część kredytu wszystkim kredytobiorcom w tej samej
    wysokości (z uwagi na odpowiedzialność solidarną).
    Bank, z którym zawarto umowę kredytową jest podmiotem, którego działalność podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów. Jest to Bank X. z/s w (...) KRS: (...), NIP: (...).
    Cel zaciągniętego kredytu został określony w umowie następująco: „Zakup gotowego
    mieszkania na rynku wtórnym; Kwota 260 000.00 PLN”;
    Wnioskodawca nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, niż ten wskazany we wniosku.
    Budynek, o którym mowa we wniosku, jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w
    rozumieniu ustawy prawo budowlane.
    Każdy z lokali posiada odrębną księgę wieczystą: (...) oraz (...), a ponadto księga wieczysta
    założona jest dla nieruchomości jako części wspólnych: (...).
    Lokale fizycznie nie stanowią jednego mieszkania, budynek posiada jedno wejście główne,
    a następnie przez klatkę schodową wiedzie odrębne wejście do każdego z lokali. Lokale te
    znajdują się jeden nad drugim w ramach jednej bryły budynku, oba lokale (cały budynek)
    położone są na jednej działce ewidencyjnej.
    Na Geoportalu adres budynku widnieje jako ul. C i takim adresem Wnioskodawca się
    wszędzie posługuje, jednak w księdze wieczystej oznaczenie adresów lokali występuje jako
    ul. C2 oraz ul. C1. W ewidencji gruntów nieruchomość została opisana jako działka pow.
    0,0535 ha zabudowana budynkami niestanowiącymi odrębnego od gruntu przedmiotu
    własności; rodzaj wg KŚT: budynki mieszkalne, kondygnacje nadziemne: 3, kondygnacje

    podziemne: 1; powierzchnia użytkowa lokali odrębnych: 203,04 m ; wskazano, że budynek
    znajduje się pod adresem: ul. C.

## Pytanie

Czy w okolicznościach niniejszej sprawy, zaciągnięcie kredytu indeksowanego do waluty
    CHF na zakup Nieruchomości lokalowej, stanowi jedną inwestycję mieszkaniową, której
    celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych więcej niż jednego gospodarstwa
    domowego, o której mowa w § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a w zw. z § 1 ust. 5 pkt 2) Rozporządzenia
    Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe (t. jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 102) oraz w związku z tym — czy (pod
    warunkiem spełnienia pozostałych warunków, które zgodnie z założeniem niniejszego
    wniosku zostały spełnione) w stosunku do podatników A.A i B.A znajdzie zastosowanie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonej części Kredytu na podstawie
    podpisanej ugody z bankiem, w myśl przepisów Rozporządzenia?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisany stan faktyczny pozwala na stwierdzenie, że Kredyt
    zaciągnięty został na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Przeznaczenie kwoty
    kredytu na zakup Nieruchomości lokalowej, w której pierwotnie (od chwili zaciągnięcia
    kredytu, aż do swojej śmierci) mieszkali rodzice Wnioskodawcy A.A, a która to
    Nieruchomość wyodrębniona jest w ramach jednego wspólnie zamieszkanego budynku
    mieszkalnego (dwulokalowego) stanowi jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w
    § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a w zw. z § 1 ust. 5 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (dalej jako
    „Rozporządzenie”).
    Kwestią kluczową w ramach niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie zagadnienia,
    czy fakt zaciągnięcia kredytu na Nieruchomość lokalową, w której ostatecznie
    Kredytobiorcy w ogóle nie mieszkali, choć w chwili nabycia mieli zamiar w niej mieszkać,
    ale jednocześnie służyła ona zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziców jednego z
    Kredytobiorców (odpowiednio teściów dla drugiego; co również było jednym z celów
    Kredytu, jak wynika z treści wpisu w dziale III KW, który istniał w chwili nabycia
    nieruchomości) powoduje, że niespełniony jest cel kredytu mieszkaniowego, jakim jest
    realizacja jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w Rozporządzeniu (§ 1 ust. 5 pkt
    2).
    Zasadniczo, w celu skorzystania z dobrodziejstwa Rozporządzenia musi zostać spełniona
    przesłanka zaciągnięcia Kredytu na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Mogłoby się
    wydawać, że przesłanka ta dotyczy tylko i wyłącznie stricte kredytobiorców. Jednakże
    zgodnie z § 1 ust. 5 Rozporządzenia jedna inwestycja mieszkaniowa może dotyczyć
    zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych zarówno jednego, jak i więcej niż jednego
    gospodarstwa domowego (tutaj pod określonymi warunkami). Wnioskodawca stoi na
    stanowisku, że w przypadku zawarcia ugody z bankiem, w jego przypadku zastosowanie
    będzie mieć, właśnie ten drugi cel - czyli zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych więcej niż
    jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
    wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.
    Wnioskodawca (zamieszkujący lokal nr 1) faktycznie tworzył wraz z żoną odrębne
    gospodarstwo domowe, od tego tworzonego przez rodziców A.A (zamieszkujących lokal nr
    2). Pomimo, to w jego ocenie spełniona jest przesłanka jednego gospodarstwa domowego
    w rozumieniu § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a w zw. z § 1 ust. 5 pkt 2) Rozporządzenia.

    Przesłankami pozwalającymi zakwalifikować daną inwestycję mieszkaniową, jako jedną
    inwestycję mieszkaniową w rozumieniu § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a w zw. z § 1 ust. 5 pkt 2)
    Rozporządzenia, są:
    1) istnienie więcej niż jednego gospodarstwa domowego;
    2) wspólne zajmowanie jednego budynku mieszkalnego;
    3) w ramach wspólnego zajmowania jednego budynku mieszkalnego, nie mniej niż jedna
      osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku
      od spadków i darowizn. Przesłanka nr 1) jest bezsprzecznie spełniona.
    Przesłanka nr 2) budzi jednak wątpliwości interpretacyjne. Wątpliwości Wnioskodawcy
    nasuwa pojęcie „budynku mieszkalnego” na gruncie Rozporządzenia. Wykładnia
    systemowa odsyła do rozumienia tego pojęcia zbieżnego z tym, które zostało wskazane na
    gruncie ustawy Prawo budowlane. I tak, zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane,
    przez budynek mieszkalny jednorodzinny rozumie się budynek wolnostojący albo
    budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb
    mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się
    wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych
    Wydaje się, że z taką sytuacją mamy do czynienia w ramach omawiania niniejszego
    problemu. Budynek mieszkalny przy ul. C składa się tylko i wyłącznie z dwóch
    wydzielonych lokali mieszkalnych i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Dlatego
    też, w ocenie Wnioskodawcy, jeżeli rozumienie pojęcia „budynek mieszkalny” na gruncie
    Rozporządzenia jest tożsame z pojęciem „budynek mieszkalny jednorodzinny” na gruncie
    ustawy Prawo budowlane — można będzie stwierdzić ze spełniona została przesłanka nr
    2).
    Przesłanka nr 3) w ocenie Wnioskodawcy, także została spełniona, ponieważ kredytowaną
    Nieruchomość lokalową zajmowali rodzice Wnioskodawcy, będący wstępnymi A.A. Stąd
    osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z
    dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, o których mowa w przepisie są
    odpowiednio: w ramach gospodarstwa domowego tworzonego przez Wnioskodawcę z
    żoną — A.A, a w ramach gospodarstwa domowego tworzonego uprzednio przez rodziców
    A.A — E i F.A. Oznacza to, że przesłanka ta jest spełniona zarówno w odniesieniu do A.A
    jak i B.A.
    Pomocnicza w prawidłowym rozumieniu tej regulacji może okazać się teza wyrażona w
    wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 września 2024 r.,
    sygn. akt I SA/Wr 433/24), w którym stwierdzono, że inwestycję mieszkaniową należy
    rozumieć szeroko, jako obejmującą wszelkie działania służące zapewnieniu lokum, tak
    kredytobiorcy, jak i jego rodziców, o ile zamieszkują razem w ramach jednego budynku
    mieszkalnego.
    Ubocznie tylko należy wskazać, że pozostałe przesłanki determinujące możliwość
    zastosowania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego względem Wnioskodawcy, w związku z zamiarem zawarcia ugody z
    bankiem, zostały przez Wnioskodawcę spełnione, tj.:
    1. przysporzenie nastąpiło w okresie podanym w § 4 Rozporządzenia, w którym
      zaniechanie poboru podatku ma mieć miejsce;
    2. zaciągnięty kredyt jest indeksowany do waluty szwajcarskiej CHF;
    3. Kredyt został zabezpieczony hipotecznie;
    4. Kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z
      dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;

    5. Wnioskodawca nie skorzystał dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot
      umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      realizację innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta, która była finansowana Kredytem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem

    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu mieszkalnego, zaciągniętego przez Pana, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy

    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazać należy na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 z zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo

        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:
          a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
            lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
            takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
            użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z
            tym budynkiem lub lokalem,
          b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
            udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
            mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
          c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
            gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim
            prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz
            nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania
            wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym
            mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
            budowę budynku mieszkalnego,

          d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
            budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
          e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
            własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
            niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej;
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
    uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy
    osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego w opisie sprawy zdarzenia przyszłego wynika, że zawarł Pan umowę o
    kredyt hipoteczny Bankiem X. indeksowany do waluty CHF. Cel zaciągniętego kredytu
    został określony w umowie następująco: „Zakup gotowego mieszkania na rynku wtórnym;
    Kwota 260 000.00 PLN”.
    Aktualnie przed Sądem Okręgowym w (...) toczy się postępowanie sądowe w przedmiocie
    ustalenia nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z Kredytu. Strony sporu
    sądowego podjęły pertraktacje celem zawarcia ugody, która obejmować ma z założenia
    całkowite rozliczenia stron. Ugoda zakłada m.in. przewalutowanie Kredytu z CHF na PLN z
    jednoczesnym umorzeniem całkowitego pozostałego salda kredytu.
    Mieszkanie, na zakup którego zaciągnięto kredyt znajduje się w budynku mieszkalnym
    jednorodzinnym. W budynku tym znajdują się dwa lokale mieszkalne. W jednym
    zamieszkuje Pan z rodziną, natomiast na drugim lokalu, na zakup którego zaciągnięty
    został przedmiotowy kredyt ustanowiona została służebność osobista na rzecz Pana
    rodziców.
    W konsekwencji należy stwierdzić, iż przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na cel
    inwestycji mieszkaniowej, która spełnia przesłanki określone w treści powołanego
    rozporządzenia. Nabyty lokal mieszkalny służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych
    Pana rodziców, a w przyszłości miał służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Pana i
    Pana rodziny. Lokal ten znajduje się w budynku, który spełnia ustawowe kryteria uznania
    go za budynek mieszkalny, a w którym zamieszkuje również Pan wraz z rodziną.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że umorzona przez Bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego
    przez Pana w 2008 r. na zakup mieszkania na rynku wtórnym, na którym ustanowiono
    służebność na rzecz Pana rodziców stanowi dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Jednocześnie, do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od

    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe. Spełnia Pani bowiem wszystkie

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego,
    dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    został złożony przez Pana jako jednego ze współkredytobiorców, zaznaczyć należy, że
    interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego współkredytobiorcy, tj. Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).