Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP2.4512.392.2016.1.KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-10-03
Teza: w zakresie posiadania dokumentacji do zastosowania przez Spółkę stawki podatku VAT 0%, w sytuacji otrzymania zbiorczych dokumentów odnoszących się do wielu dostaw z jednym odbiorcą
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 września 2016 r. (data wpływu 8 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie posiadania dokumentacji do zastosowania przez Spółkę stawki podatku VAT 0%, w sytuacji otrzymania zbiorczych dokumentów odnoszących się do wielu dostaw z jednym odbiorcą – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   posiadania dokumentacji do zastosowania przez Spółkę stawki podatku VAT 0%, w sytuacji otrzymania zbiorczych dokumentów odnoszących się do wielu dostaw z jednym odbiorcą,

*   posiadania dokumentacji do zastosowania przez Spółkę stawki podatku VAT 0%, w sytuacji gdy nabywca zleca transport podmiotowi zewnętrznemu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

…. spółka akcyjna (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest podatnikiem VAT czynnym, zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT-UE).

W prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje między innymi wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: WDT), o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.) (dalej: Ustawa VAT). Obecnie Spółka rozważa zmianę sposobu dokumentowania realizowanych WDT i w związku z tym, w Spółce będą mogły wystąpić sytuacje, w których:

1.  dostawa odbywa się na warunkach EXW (Ex Works) lub innych ustalonych z odbiorcą, ale za transport towaru odpowiedzialny jest nabywca i towar jest transportowany przez nabywcę własnym środkiem transportu;
2.  dostawa odbywa się na warunkach EXW (Ex Works) lub innych ustalonych z odbiorcą, ale zawsze odpowiedzialność za transport spoczywa na nabywcy towarów, niemniej towar transportuje na rzecz nabywcy podmiot zewnętrzny, przewoźnik świadczący usługi transportowe (spedycyjne), któremu nabywca zlecił transport towarów.

Spółka nierzadko dokonuje wielokrotnych transakcji z tymi samymi odbiorcami w ramach miesiąca i w konsekwencji Spółka planuje stosowanie zbiorczych dokumentów potwierdzających dostarczenie towarów do nabywcy. Przez dokumenty zbiorcze należy rozumieć zestawienia, w których wyszczególnionych zostanie wiele dostaw towarów, zrealizowanych w ciągu jednego miesiąca, wraz ze wskazaniem informacji identyfikujących przedmiot dostawy, datę dokonania dostawy, informacje dotyczące środka transportu (rodzaj i numery rejestracyjne) oraz potwierdzenie odbioru towarów poza terytorium kraju przez nabywcę (w postaci podpisu lub podpisu z pieczątką oraz miejsca tego odbioru).

Mając na uwadze powyższe, w sytuacji wskazanej w pkt 1, Spółka będzie dysponować: fakturą sprzedaży, specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz dokumentem zbiorczym, zawierającym następujące informacje dotyczące dostaw zrealizowanych w danym okresie rozliczeniowym:

*   nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej Spółki oraz nabywcy tych towarów (a jeżeli adres dostawy różni się od adresu siedziby nabywcy – wówczas adres dostawy),

*   określenie towarów i ich ilości (informacje identyfikujące zamówienie),

*   rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu należącego do nabywcy, którym są wywożone towary,

*   zbiorcze potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do adresu siedziby lub innego, wskazanego adresu dostawy, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dotyczące dostaw dokonanych w danym okresie rozliczeniowym.

W sytuacji wskazanej w pkt 2, Spółka będzie dysponować: fakturą sprzedaży, specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz dokumentem zbiorczym, zawierającym następujące informacje dotyczące dostaw zrealizowanych w danym okresie rozliczeniowym:

*   nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej Spółki oraz nabywcy tych towarów (a jeżeli adres dostawy różni się od adresu siedziby nabywcy – wówczas adres dostawy),

*   określenie towarów i ich ilości (informacje identyfikujące zamówienie),

*   rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu należącego do zewnętrznego przewoźnika, którym są wywożone towary,

*   zbiorcze potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do adresu siedziby lub innego, wskazanego adresu dostawy, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dotyczące dostaw dokonanych w danym okresie rozliczeniowym.

W sytuacji, gdy za transport towarów odpowiedzialny będzie nabywca, a ten zleci transport podmiotowi zewnętrznemu (sytuacja wskazana w pkt 2), Spółka co do zasady nie otrzyma dokumentu przewozowego CMR. W praktyce Spółka wyda towar uprawnionemu kierowcy posiadającemu upoważnienie nabywcy do odbioru od Spółki zamówionego towaru. Na podstawie takiego upoważnienia Spółka wyda towar kierowcy. Jednak mogą wystąpić sytuacje, w których Spółka nie będzie dysponowała wiedzą na moment wydania, czy jest to własny środek transportu nabywcy (sytuacja wskazana w pkt 1), czy jest do środek transportu podmiotu trzeciego, któremu nabywca zlecił usługę transportową (sytuacja wskazana w pkt 2).

Dokonywane przez Spółkę WDT (w sytuacjach 1 i 2) realizowane będą każdorazowo na podstawie złożonych zamówień. Nabywcy towarów są podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, w sytuacji oznaczonej w pkt 1 posiadanie zbiorczych dokumentów zawierających informacje wskazane przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego, tj. jednego dokumentu zawierającego informacje odnoszące się do wielu dostaw dokonanych z jednym odbiorcą w ustalonym okresie rozliczeniowym (jednym miesiącu) zamiast pojedynczych dokumentów zawierających poszczególne dane, będzie wystarczające do zastosowania przez Spółkę stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% w odniesieniu do realizowanych WDT (oznaczone jako pytanie nr 1 wniosku ORD-IN)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, w sytuacji oznaczonej pkt 1, posiadanie zbiorczych dokumentów zawierających informacje wskazane przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego, tj. jednego dokumentu zawierającego informacje odnoszące się do wielu dostaw dokonanych z jednym odbiorcą w ustalonym okresie rozliczeniowym (jednym miesiącu) będzie wystarczające do zastosowania przez Spółkę stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% w odniesieniu do zrealizowanych WDT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako nr 1:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy VAT, przez dostawę towarów rozumie się co do zasady przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Nie ulega wątpliwości, że w przypadku gdy Spółka będzie dokonywała dostawy towarów na rzecz podmiotu z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innym niż Polska, w sytuacji gdy towar ulega przemieszczeniu z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego, wówczas dostawa taka na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług (przy zachowaniu warunków szczególnych) stanowić będzie wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Kwalifikacja dokonywanych przez Spółkę czynności jako WDT nie stanowi przedmiotu zapytania w ramach niniejszego wniosku.

W myśl art. 42 ust. 1 Ustawy VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem, że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Jak wynika z przytoczonego przepisu, WDT może zostać opodatkowana preferencyjną stawką podatku VAT jedynie w przypadku spełnienia warunków szczegółowo określonych w wymienionym przepisie, w szczególności w zakresie faktu zarejestrowania odbiorcy dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych, posiadania dowodów potwierdzających wywóz towarów i ich odbiór przez nabywcę w kraju członkowskim i statusu dostawcy jako podmiotu zarejestrowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 Ustawy VAT, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  (uchylony),
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
4.  (uchylony)

\-z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

W myśl art. 42 ust. 4 ustawy VAT, w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:

1.  imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2.  adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3.  określenie towarów i ich ilości;
4.  potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
5.  rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu – w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

Zdaniem Spółki, nie ulega wątpliwości, że powyższy przepis znajduje zastosowanie w przypadku wskazanym w opisie zdarzenia przyszłego, opisanym w pkt 1, a więc w przypadku, gdy towar samodzielnie transportuje nabywca towaru.

W takich sytuacjach, zastosowanie stawki 0% VAT w odniesieniu do WDT jest możliwe, jeżeli podatnik oprócz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku posiada dokument zawierający informacje wymienione w przepisie. Zdaniem Wnioskodawcy, katalog posiadanych dokumentów wskazany w opisie zdarzenia przyszłego w odniesieniu do sytuacji z pkt 1 pozwoli na zastosowanie stawki 0% VAT w dokonanych WDT, gdyż Spółka będzie wówczas posiadać wszelkie dokumenty wymagane przepisami Ustawy VAT, wskazane w art. 42 ust. 4.

W ocenie Spółki, bez znaczenia pozostaje fakt, że Spółka będzie gromadzić dokumenty wymagane przepisami Ustawy VAT w formie dokumentów zbiorczych, które będą ujmować wiele dostaw zrealizowanych w ciągu miesiąca na rzecz wybranego odbiorcy. Dla zastosowania stawki 0% przy WDT najistotniejsze jest udowodnienie, że towar został przemieszczony z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego, a nabywca faktycznie odebrał nabywany towar. Fakt, że potwierdzenie otrzymania towarów odbywać się będzie jednorazowo w odniesieniu do wielu dostaw zrealizowanych w ramach miesiąca nie ma znaczenia w świetle art. 42 ust. 4 pkt 4 Ustawy VAT, gdyż przepis ten nie zawiera żadnych reguł w zakresie konieczności posiadania przez podatnika informacji wyszczególnionych na odrębnych, pojedynczych dokumentach, w szczególności przepis ten nie zawiera zakazu stosowania dokumentów zbiorczych. Potwierdzenie odbioru towarów w sposób zbiorczy oznacza bowiem potwierdzenie otrzymania towarów z każdej pojedynczej dostawy i pozwala uniknąć zbędnego mnożenia liczby dokumentów.

Podobne stanowisko w zakresie możliwości stosowania zbiorczych dokumentów stanowiących potwierdzenie przez nabywcę odbioru towarów wyraził przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 24.05.2016 r.(sygn. ILPP4/4512-1-125/16-2/KB) uznając za prawidłowe stanowisko podatnika, że posiadanie m.in. „zbiorczego potwierdzenia dokonania WDT, w którym odbiorca potwierdza, iż nabyte przez niego towary zostały odebrane na terytorium danego kraju UE w wyniku realizacji transakcji WDT” uprawnia do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do dokonanej WDT.

Analogiczny pogląd wyraził przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 26.02.2015 r. (sygn. IBPP4/443-627/14/BP) stwierdzając, że „skoro dokument opisany przez Wnioskodawcę zawiera wszystkie dane stawiane w art. 42 ust. 4 ustawy to można uznać, że dla takiej dostawy zostanie spełniony obowiązek prawidłowego jej udokumentowania zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto należy zauważyć, że taki dokument nie musi być sporządzony odrębnie do każdej dostawy, dopuszczalna jest możliwość ujęcia w nim więcej niż jednej dostawy na rzecz jednego kontrahenta. Podsumowując zbiorczy dokument, o którym mowa w zapytaniu nr 2 może być uznany za dokument spełniający wymagania dla prawidłowego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 42 ust. 4 ustawy”.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, zbiorczy dokument stanowiący potwierdzenie odbioru towarów przez nabywcę w ramach wielu dostaw zrealizowanych w jednym miesiącu może dokumentować potwierdzenie odbioru towarów przez nabywcę, o którym mowa w art. 42 ust. 4 Ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 13 ust. 1 ustawy – przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy – wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Należy zaznaczyć, że stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy – wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2 – zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy – są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towaru z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  (uchylony),
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
4.  (uchylony)

–z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Stosownie do art. 42 ust. 4 ustawy, w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:

1.  imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2.  adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3.  określenie towarów i ich ilości;
4.  potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
5.  rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu – w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

W niniejszej kwestii należy odnieść się również do przepisu art. 138 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium danego państwa, ale na terytorium Wspólnoty, przez sprzedawcę, przez nabywcę lub na ich rzecz, dokonane dla innego podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, działających w takim charakterze w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.

Zgodnie z art. 131 ww. Dyrektywy, zwolnienia przewidziane w rozdziałach 2-9 (zatem także w cyt. art. 138 ust. 1 Dyrektywy) stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć.

Powyższy zapis wskazuje zatem, że Dyrektywa sama nie określa rodzaju dokumentów potwierdzających fakt wywozu towarów, których posiadanie jest konieczne, lecz ich ustalenie pozostawia w gestii poszczególnych krajów członkowskich. Zatem, zakres warunków formalnych, jakie mogą zostać określone przez państwa członkowskie dla zastosowania przez podatników zwolnienia (stawki 0%) przy wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, może zostać ustalony swobodnie na tyle, na ile nie jest ograniczony celami sprecyzowanymi w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE.

Analiza regulacji dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy pozwala na wskazanie dwóch podstawowych warunków, od spełnienia których uzależnione jest potraktowanie danej czynności jako dostawy wewnątrzwspólnotowej.

Pierwszy z tych warunków dotyczy aspektu prawnego transakcji - jego spełnienie ma gwarantować, że czynność ta zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w państwie przeznaczenia i zostanie tam faktycznie opodatkowana.

Drugi z warunków dotyczy aspektu faktycznego transakcji tj. udokumentowania faktu wywozu towaru oraz dostarczenia go w ramach dostawy w państwie przeznaczenia – jego spełnienie pozwala na przyjęcie, że faktycznie nastąpił wywóz towarów z kraju i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Ten ostatni warunek, od którego spełnienia zależy potraktowanie danej dostawy jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, dotyczy udokumentowania faktu wywozu towaru oraz dostarczenia go w ramach dostawy w państwie przeznaczenia. Koncentruje się on zatem na faktycznych, a nie prawnych aspektach transakcji. Powyższy warunek został określony wprost w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy.

A zatem jak wynika z powyższych uregulowań, prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, iż doszło do wywozu towaru poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym kraju UE. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju, ze względu na korzystniejsze skutki podatkowe, niż w przypadku dostaw krajowych.

W związku z powyższym w sytuacji opisanej we wniosku jako nr 1, tj.: gdy towar transportowany jest przez nabywcę własnym środkiem transportu, a Wnioskodawca realizując WDT będzie w posiadaniu faktury sprzedaży, specyfikacji poszczególnych sztuk ładunków oraz dokumentów zbiorczych zawierających następujące informacje, tj.:

*   nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej Spółki oraz nabywcy tych towarów (a jeżeli adres dostawy różni się od adresu siedziby nabywcy – wówczas adres dostawy),

*   określenie towarów i ich ilości (informacje identyfikujące zamówienie),

*   rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu należącego do nabywcy, którym są wywożone towary,

*   zbiorcze potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do adresu siedziby lub innego, wskazanego adresu dostawy, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dotyczące dostaw dokonanych w danym okresie rozliczeniowym,

to uznać należy, że dla realizowanych dostaw zostanie spełniony obowiązek udokumentowania przedmiotowych transakcji zgodnie z wymogami określonymi w art. 42 ust. 4 w zw. z ust. 3 pkt 3 ustawy. Zauważyć bowiem należy, że ww. dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 4 ustawy nie musi być sporządzony odrębnie do każdej dostawy, gdyż dopuszczalna jest możliwość ujęcia w nim więcej niż jednej dostawy.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzić należy, iż w sytuacji wskazanej we wniosku jako nr 1, posiadanie przez Wnioskodawcę zbiorczych dokumentów wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunków oraz faktury, będzie uprawniać Spółkę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla realizowanych wewnątrzwspólnotowych dostaw, pod warunkiem spełnienia pozostałych wymogów wynikających z przepisów prawa.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że to czy posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ pierwszej instancji, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku ORD-IN jako nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie posiadania dokumentacji do zastosowania przez Spółkę stawki podatku VAT 0%, w sytuacji otrzymania zbiorczych dokumentów odnoszących się do wielu dostaw z jednym odbiorcą. Natomiast wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie posiadania dokumentacji do zastosowania przez Spółkę stawki podatku VAT 0%, w sytuacji gdy nabywca zleca transport podmiotowi zewnętrznemu, został rozpatrzony odrębną interpretacją Nr 1061-IPTPP2.4512.435.2016.1.KT.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.