Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.533.2025.1.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-19
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: lokal-sprzedaż lokalu
nabycie
spadek
testament-zapis testamentowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży
    lokalu mieszkalnego.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spadkodawczyni (A) w dniu 11 stycznia 2016 r. sporządziła własnoręczny testament, w
    którym zapisała prawo własności lokalu mieszkalnego (od dnia 22 grudnia 2004 r.
    będącego spółdzielczym lokalem własnościowym A, KW nr (...)) oraz prawo własności
    ruchomości stanowiących jego wyposażenie Pani (X), (bratanicy), podając, iż czyni to z
    uwagi na wieloletnią opiekę, której doświadcza od Pani.
    A zmarła dnia 24 lutego 2019 r.
    Opisany ww. testament własnoręczny sporządzony przez spadkodawczynię został otwarty
    i ogłoszony przez Sąd Rejonowy w (...) w sprawie (...) w dniu 13 maja 2019 r.
    Jedynym spadkobiercą ustawowym spadkodawczyni był jej wnuk Y.
    W toku postępowania (...) Sąd Rejonowy w (...) dokonał oceny prawnego charakteru zapisu
    ujawnionego w testamencie z dnia 13 maja 2019 r. (czy stanowił on zapis czy też
    powołanie do dziedziczenia). W tym celu, jak wynika z pisemnego uzasadnienia
    postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z dnia 22 czerwca 2020 r. ((...)), ustalono - z
    uwzględnieniem wniosków płynących z opinii powołanego w sprawie biegłego
    rzeczoznawcy - iż wartość przyznanych ww. testamentem na rzecz Pani składników
    majątkowych wyniosła łącznie (...) zł (w tym nieruchomość przy ul. (...) – (...) zł oraz wartość
    znajdujących się w niej ruchomości: (...) zł), podczas gdy wartość pozostałej masy
    spadkowej wyniosła (...) zł.
    Jak wynika z dalszej części pisemnego uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w
    (...), skoro wartość nie rozdysponowanych testamentem składników majątkowych jest
    istotna, to rozporządzenie nieruchomością (i jej wyposażeniem) dokonane przez
    spadkodawczynię na rzecz Pani z prawnego punktu widzenia stanowi zapis zwykły. W
    związku z tym, postanowieniem z dnia 22 czerwca 2020 r. stwierdzono, iż spadek
    pozostały po spadkodawczyni nabył w całości na mocy ustawy jej wnuk - Y.
    Celem uzyskania własności przedmiotów majątkowych zapisanych Pani w testamencie z
    dnia 11 stycznia 2016 r., wezwała Pani (za pośrednictwem swojego pełnomocnika) Y do
    zawarcia umowy przenoszącej na Pani rzecz własność rzeczy - zgodnie z wolą
    spadkodawczyni wyrażoną w testamencie. W odpowiedzi, pismem z dnia 14 sierpnia 2020
    r., pełnomocnik Y spadkodawczyni zażądał od Pani zapłaty kwoty (...) zł (wskazując jako
    podstawę prawną swojego żądania przepisy art. 998, art. 1003, art. 1004 kodeksu
    cywilnego), tj. uzależniając wykonanie zapisu od zapłaty na jego rzecz przez Panią
    należnego mu zachowku (po A).
    Wobec braku porozumienia stron wystąpiła Pani do Sądu Okręgowego w (...) z żądaniem
    zobowiązania pozwanego Y do złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu na Pani rzecz
    prawa własności zarówno nieruchomości (objętej księgą wieczystą (...)), jak i stanowiących
    jej wyposażenie ruchomości (tj. do wykonania zapisu zawartego w testamencie
    spadkodawczyni z dnia 11 stycznia 2016 r.). Zainicjowana w ten sposób sprawa sądowa
    prowadzona była pod sygn. (...).
    W odpowiedzi na powyższe żądanie, Y uznając roszczenie co do wykonania zapisu zażądał
    zasądzenia od powódki na jego rzecz kwoty (...) zł (uwzględniającej należny mu zachowek
    po babci).
    Wyrokiem z dnia 11 maja 2023 r., (...), Sąd Okręgowy w (...) zobowiązał spadkobiercę
    ustawowego do złożenia oświadczenia woli następującej treści: „Y s. (...) i (...) przenosi na
    rzecz X własność lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w (...) przy ulicy (...), dla
    którego Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą (...) wraz z wszelkimi

    ruchomościami stanowiącymi wyposażenie tego lokalu za jednoczesną zapłatą przez X na
    rzecz Y kwoty (...) zł ((...))”.
    Tym samym, opisanym powyżej orzeczeniem, z jednej strony Sąd Okręgowy w (...)
    uwzględnił w całości Pani żądanie o wykonanie na Pani rzecz zapisu testamentowego, z
    drugiej zaś uwzględnił żądanie pozwanego spadkobiercę ustawowego przeciwko Pani o
    wyrównanie mu („w zamian”) należnego mu zachowku po babci.
    Należność przysługującą wnukowi spadkobierczyni (z punktu I ww. wyroku obejmującą
    należny mu zachowek) wykonała Pani w dniu 29 czerwca 2023 r. (przelewem bankowym) i
    zapłaciła Pani podatek w urzędzie skarbowym w kwocie (...) zł za dokonaną czynność.
    Po uzyskaniu aktu notarialnego w dniu 30 stycznia 2024 r. i wpisaniu Pani osoby jako
    właściciela spółdzielczego lokalu mieszkalnego złożyła Pani stosowny wniosek do Urzędu
    Skarbowego o wydanie decyzji podatkowej (kwoty do zapłaty z tytułu otrzymania zapisu).
    Zgodnie z decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 28 maja 2024 r. podatek w
    kwocie (...) zł ((...)) niezwłocznie Pani zapłaciła.
    W świetle obowiązujących przepisów zawartych w ustawie Kodeks Cywilny świadczenie
    zrealizowane przez Panią na rzecz spadkobiercy ustawowego (wnuka spadkodawczyni) w
    związku z realizacją przez niego zapisu (tj. przeniesienia własności nieruchomości i jej
    wyposażenia) stanowiło realizację zachowku (w formie przewidzianej dla takiej sytuacji we
    wspomnianych wcześniej przepisach art. 998, art. 1003 i art. 1004 kodeksu cywilnego).
    W dniu 23 września 2024 r. własnościowy spółdzielczy lokal mieszkalny nr (...) (stanowiący
    odrębną nieruchomość, znajdującą się w (...), na drugiej kondygnacji budynku nr (...) przy
                                            2ulicy (...) składającego z trzech izb o łącznej powierzchni użytkowej 36,5 m) sprzedała Pani
    za kwotę (...) zł ((...)).

## Pytanie

Czy zakresem przedmiotowym warunkującym zastosowaniem 5-letniego terminu
    przewidzianego w art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, tj. wiążącego początek ww. terminu z datą nabycia prawa przez
    spadkodawcę (w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy), objęta jest także sytuacja nabycia
    przez podatnika prawa własności nieruchomości na podstawie realizacji zapisu zwykłego
    testamentowego?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, sprzedaż mieszkania, o którym mowa powyżej nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Swoją ocenę opiera Pani na
    zapisach art. 10 ust. 1 pkt 8, ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 1837 ze zm. ).
    Zgodnie z ww. przepisem w przypadku odpłatnego zbycia, nabycia w drodze spadku
    nieruchomości, okres 5 lat, o którym mowa w przepisie liczy się od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub
    nabycie majątkowe przez spadkodawcę.
    Ważny jest również fakt, że zapisobierca przy sprzedaży mieszkania korzysta z tej samej
    ulgi co spadkobierca. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 stycznia 2012 r. (II FSK
    1120/11) stwierdził, że zapis ma charakter nabycia w drodze spadku. W związku z
    powyższym zasady uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
    odnoszące się do nabycia w drodze spadku należy stosować także do nabycia w drodze
    zapisu, mimo że ustawa nie posługuje się takim pojęciem.
    Ponadto, skoro zapis zwykły jest formą rozporządzenia testamentowego, o którym mowa
    w księdze czwartej kodeksu cywilnego, to nabycie prawa własności składnika
    majątkowego wchodzącego w skład masy spadkowej na takiej podstawie, powinno być
    traktowane jako „nabycie w drodze spadku”, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, początkiem biegu 5-letniego

    terminu przewidzianego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest data nabycia prawa własności tego składnika przez spadkodawcę, nie zaś
    data nabycia składnika masy spadkowej przez zapisobiercę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępująca w
    wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje
    powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli nienastępujące w wykonaniu działalności
    gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota
    uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww.
    praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w
    drodze spadku”.

    Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w
    drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia
    testamentowego (np. wyroki NSA z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1437/09, z dnia
    28 listopada 2013 r., sygn. akt II FSK 2983/11, z dnia 25 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK
    1120/11, z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 1966/11, z dnia 19 czerwca 2015 r., sygn.
    akt II FSK 625/13, z dnia 29 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 3281/15).
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte
    w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno
    nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i
    nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez
    przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz
    nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu
    zwykłego i windykacyjnego.
    Dodatkowo należy zauważyć, że we wszystkich wymienionych wyżej przypadkach
    nieruchomości będące przedmiotem nabycia muszą stanowić część masy spadkowej.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie dokonana przez Panią w dniu 23 września 2024
    r. sprzedaż lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie ww. lokalu mieszkalnego
    nabytego w drodze wykonania zapisu testamentowego A (data śmierci 24 lutego 2019 r.),
    nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie ww. lokalu mieszkalnego przez spadkodawcę (A).
    Przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby
    fizyczne i prawne reguluje Księga IV ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 ww. Kodeksu:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Natomiast, zgodnie z art. 968 § 1 ww. Kodeksu:
      Spadkodawca może przez rozrządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę
      ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia
      majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły).
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Zatem, nabycie przez Panią na podstawie zapisu testamentowego A, lokalu mieszkalnego,
    który wchodził w skład masy spadkowej po spadkodawcy (A), zawiera się w pojęciu
    nabycia w drodze spadku użytym w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Podkreślić więc należy, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części
    oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku, w tym
    zapisu testamentowego), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment nabycia przez spadkodawcę.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że A w dniu 11 stycznia 2016 r.
    sporządziła własnoręczny testament, w którym zapisała Pani, prawo własności lokalu
    mieszkalnego, tj. od dnia 22 grudnia 2004 r. będącego spółdzielczym lokalem
    własnościowym A.
    Wobec powyższego, wskazać należy, że nienastępujące w wykonywaniu działalności
    gospodarczej odpłatne zbycie przez Panią w dniu 23 września 2024 r. lokalu mieszkalnego,
    nabytego w drodze zapisu testamentowego, nie stanowi dla Pani źródła przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ odpłatne zbycie niewątpliwie nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. lokalu przez spadkodawcę. W
    związku z powyższym, z tytułu sprzedaży ww. lokalu nie jest Pani zobowiązana do zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.