Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.940.2024.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 17 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

6 grudnia 2019 r. zakupił Pan niezabudowaną nieruchomość stanowiącą jedną działkę nr
    1 położoną w miejscowości A, gmina B o powierzchni 0,4516 ha. Działkę nabył Pan na
    potrzeby własne, działka nie była przedmiotem najmu ani użyczenia. Nie prowadzi Pan
    gospodarstwa rolnego ani żadnej rolniczej działalności.
    Na przestrzeni lat 2020-2022 trwała budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego
    (powierzchnia zabudowy: 148,18 m.kw., powierzchnia użytkowa: 189,30 m.kw.) wraz z
    wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., c.o., gazową i elektryczną, odcinkiem instalacji
    zasilającej – zalicznikowej, elektrycznej i gazowej, odcinkiem instalacji kanalizacji
    deszczowej wraz ze szczelnym zbiornikiem na wody opadowe, wraz z utwardzeniem dojść
    i dojazdów na zakupionej działce.
    Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C wydał 15 lutego 2023 r. potwierdzenie
    przyjęcia obiektu budowlanego do użytkowania.
    W 2025 r. planuje Pan sprzedaż zakupionej działki wraz z budynkiem mieszkalnym
    prywatnie jako osoba fizyczna - nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w branży
    budowlanej czy sprzedaży nieruchomości.

## Pytanie

Czy sprzedaż wskazanego we wniosku składnika majątkowego nieruchomości położonej w
    miejscowości A, gmina B stanowiącej działkę o powierzchni 0,4516 ha wraz z postawionym
    na niej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, która nie nastąpi w wykonaniu
    działalności gospodarczej i dokonana zostanie po upływie 5 lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie będzie traktowana jako źródło
    przychodów stosownie do artykułu 10 ustęp 1 punkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych?
    Pana stanowisko
    Pana zdaniem, podatek nie powinien zostać naliczony od sprzedaży działki nabytej w 2019
    r. wraz z postawionym na niej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, gdyż w
    momencie sprzedaży w 2025 r. upłynie 5 lat od daty nabycia nieruchomości gruntowej. Z
    uwagi na fakt, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji
    nieruchomości, należy odnieść się do art. 46 §1, art. 47 § 1-3, art. 48 ustawy Kodeks
    cywilny, z których wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie,
    grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną nieruchomość. Dlatego za datę nabycia
    nieruchomości uznać należy datę nabycia gruntu niezależnie od tego, kiedy na gruncie
    tym wzniesiono budynek.
    Na potwierdzenie swojego stanowiska przywołał Pan interpretacje indywidualne o sygn.:
    · 0115-KDIT3.4011.534.2020.2.MK,
    · 0115-KDIT2-1.4011.1.2017.1.AS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (lub praw określonych w ww. lit. a-c ww.) w
    myśl tego. przepisu nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nie nastąpi w wykonaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy,
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
    · zarobkowym celu działalności,
    · wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    · prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności

    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia
    również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny
    Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000,
    organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim
    nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    Należy przy tym podkreślić, że nie ma podstaw w zakresie kwalifikowania do pozarolniczej
    działalności gospodarczej – w rozumieniu art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy –
    podejmowanych przez podatnika czynności, które mają na celu zwyczajowe
    gospodarowanie majątkiem. Działań z zachowaniem normalnych, zwyczajowo przyjętych
    w takich przypadkach reguł gospodarności nie należy utożsamiać z działalnością
    gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W efekcie
    działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność lub współwłasność
    składników majątkowych, wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu art. 5a
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdy podejmowane przez niego
    czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą
    istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a ponadto podatnik z
    operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (a nie okazjonalnego) źródła
    zarobkowania.
    Ponadto, co istotne w Pana sprawie, z treści art. 14 ust. 2c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu, mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w
      gruncie albo prawa wieczystego użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego
      prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art.
      30e stosuje się odpowiednio.

    Zatem, odpłatne zbycie nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, nawet jeśli
    był on wykorzystywany w działalności gospodarczej nie stanowi przychodu ze źródła
    działalność gospodarcza. Skutki podatkowe takiej sprzedaży należy oceniać w kontekście
    przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    definicji nieruchomości, należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1-3 oraz art. 48 powołanej ustawy:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
      składowych.
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości,
    własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią
    składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem jako część składowa gruntu,
    nie może być przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym przedmiotem własności
    budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu
    wieczystym i w takim przypadku istotne znaczenie będzie miała data jego wybudowania.
    Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt
    ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia
    bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno
    zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego. Dlatego za
    datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu
    niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.
    W opisie zdarzenia przyszłego podał Pan, że 6 grudnia 2019 r. zakupił Pan niezabudowaną
    nieruchomość stanowiącą działkę nr 1. Działkę nabył Pan na potrzeby własne, działka nie
    była przedmiotem najmu ani użyczenia. W lat 2020-2022 trwała budowa budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego, co do którego Powiatowy Inspektor Nadzoru
    Budowlanego wydał 15 lutego 2023 r. potwierdzenie przyjęcia obiektu budowlanego do
    użytkowania.
    W 2025 r. planuje Pan sprzedaż zakupionej działki wraz z budynkiem mieszkalnym
    prywatnie jako osoba fizyczna - nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w branży
    budowlanej czy sprzedaży nieruchomości.
    Uwzględniając powyższe należy więc zgodzić się z Panem, że dla oceny skutków
    podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie ma data nabycia
    nieruchomości niezabudowanej, tj. rok 2019.

    W konsekwencji, planowana sprzedaż tej nieruchomości nastąpi po upływie pięcioletniego
    okresu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia gruntu, zatem
    nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie wystąpi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego w związku z taką sprzedażą.
    Wobec powyższego Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu tej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie
    przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku.
    Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.