Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.710.2020.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-21
Teza: zastosowanie zwolnienia dla dostawy Nieruchomości zabudowanej (działki powstałej w wyniku podziału)
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; współwłasność; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2020 r. (data wpływu 17 listopada 2020 r.) uzupełnionym pismem Strony z dnia 5 stycznia 2021 r. (data wpływu 11 stycznia 2021 r.) oraz uzupełnionym pismem Strony z dnia 18 stycznia 2021 r. (data wpływu 19 stycznia 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 4 stycznia 2021 r. znak: 0114-KDIP1-1.4012.710.2020.1.MM skutecznie doręczone Stronie w dniu 12 stycznia 2021 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla dostawy Nieruchomości zabudowanej (działki powstałej w wyniku podziału) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla dostawy Nieruchomości zabudowanej (działki powstałej w wyniku podziału).

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem Strony z dnia 5 stycznia 2021 r. (data wpływu 11 stycznia 2021 r.) oraz pismem Strony z dnia 18 stycznia 2021 r. (data wpływu 19 stycznia 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 4 stycznia 2021 r. znak: 0114-KDIP1-1.4012.710.2020.1.MM skutecznie doręczone Stronie w dniu 12 stycznia 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która w wyniku dziedziczenia stała się współwłaścicielem nieruchomości zabudowanej położonej w (\`(...)\`) - akt poświadczenia dziedziczenia z dnia 15 listopada 2019 r.

Wnioskodawca wraz z innymi współwłaścicielami zamierza dokonać podziału geodezyjnego nieruchomości - w ten sposób, aby z dwóch działek ewidencyjnych gruntu utworzyć jedną działkę o powierzchni 0,2859 ha.

Znajdujący się na ww. nieruchomości budynek był w latach 80 i 90 - tych wykorzystywany do prowadzonej działalności przez ojca i syna - obecnie nieżyjących, a od 1998 r. na cele gospodarstwa rolnego prowadzonego przez zmarłego w 2018 r. ojca (teścia, dziadka). Budynek od ponad 30 lat jest nieremontowany i ze względu na stan techniczny zostanie rozebrany przez potencjalnego Nabywcę.

Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży nowo powstałej działki wobec zgłoszenia się zainteresowanego kupnem podmiotu gospodarczego. W chwili obecnej z potencjalnym Nabywcą została podpisana umowa przedwstępna sprzedaży.

Wnioskodawca nie poniósł ani nie planuje ponosić ponadstandardowych działań zmierzających do sprzedaży nowo powstałej działki.

W gestii Nabywcy nowo powstałej działki będzie leżało uzyskanie:

*   decyzji o pozwoleniu na budowę ewentualnych obiektów (zgodnie z planami inwestycyjnymi Nabywcy),

*   decyzji o pozwoleniu na budowę wjazdu,

*   decyzji o wycince drzew,

*   warunków technicznych przyłączy kanalizacji sanitarnej i wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego, jak również dopełnieniu wszelkich innych formalności.

Dokonanie powyższych czynności nastąpi pomiędzy zawarciem umowy przedwstępnej sprzedaży a zawarciem umowy sprzedaży.

Wnioskodawca oraz inni współwłaściciele nieruchomości udzielą Nabywcy stosownych pełnomocnictw do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń o których mowa wyżej.

Wnioskodawca oraz inni współwłaściciele udostępnią Nabywcy nieruchomość w zakresie wystąpienia przez Nabywcę z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii i tym podobnych oraz celem przeprowadzenia badań gruntu.

Wnioskodawca oraz współwłaściciele nieruchomości udzielą Nabywcy stosownych pełnomocnictw do dokonywania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków ich odbioru, jak również na uzyskanie decyzji na lokalizację wjazdu publicznego. Przedmiotowe zgody i pozwolenia zostaną udzielone na rzecz Wnioskodawcy i innych współwłaścicieli nieruchomości, przy czym Nabywca nieruchomości po zawarciu umowy sprzedaży dokona przeniesienia na siebie uprawnień wynikających z tych zgód i pozwoleń.

Udzielanie pełnomocnictw przez Wnioskodawcę i innych właścicieli nieruchomości uzasadnione jest wyłącznie tym, aby Nabywcy ułatwić przyszłą inwestycję - Nabywca nie mógłby- dopóki nie zostanie właścicielem - uzyskać np.: decyzji o lokalizacji zjazdu publicznego.

Wnioskodawca oraz inni współwłaściciele nieruchomości za okres od podpisania umowy przedwstępnej do czasu podpisania umowy kupna - sprzedaży nieruchomości nie otrzymali i nie otrzymują od Nabywcy żadnego wynagrodzenia ani odszkodowania. Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży nie może być wydzierżawiana przez kupujących i sprzedających.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca zamierza sprzedać nowo powstałą działkę osobie prawnej w ramach zarządu majątkiem własnym. Wnioskodawca planuje przychód uzyskany ze zbycia nowo powstałych działek przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe.

W piśmie z dnia 5 stycznia 2021 r. Wnioskodawca dodatkowo wskazał, że:

1.  Wnioskodawca przez okres posiadania, tj. od dnia 15 listopada 2019 r. nie wykorzystywał posiadanej nieruchomości na własne cele i potrzeby, nieruchomość nie była przedmiotem dzierżawy, użyczenia, czy innych umów, nie była wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.
2.  Wnioskodawca zawarł z Kupującym umowę przedwstępną, w której Strony zobowiązały się do szeregu czynności warunkujących dojście do skutku przeniesienia własności wraz z zapłatą opisanych w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Strony umowy udzieliły pełnomocnictw w zakresie załatwiania wszelkich formalności niezbędnych do uzyskania pozwolenia na budowę przez Kupującego. Za cały okres trwania czynności niezbędnych ww. zakresie Sprzedający nie otrzymali i nie otrzymują żadnych rekompensat ani czynszu dzierżawnego. Wnioskodawcy – Sprzedający nie zamieszczali ogłoszeń o sprzedaży w prasie, nie wykonywali żadnych czynności przed zgłoszeniem się Kupujących.
3.  W okresie trwania umowy przedwstępnej Kupujący miał uzyskać wszystkie niezbędne dla niego pozwolenia na użytkowanie ww. działki zgodnie z przeznaczeniem, tj. budowę pawilonu handlowego wraz z zapleczem i parkingiem. Sprzedający występował o zgodę na wycinkę drzew, uzyskanie przyłącza energetycznego, wydanie decyzji o wydzieleniu działki zgodnie z umową przedwstępną.
4.  Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku ani w całości ani w części nie była przedmiotem dzierżawy, najmu, itp. przez żadnego ze Spadkobierców. W latach 1985 - 1998 była wykorzystywana w działalności gospodarczej „(…)” przez spadkodawcę oraz nieżyjącego od 2002 r. syna spadkodawcy. Od 1998 r. po zlikwidowaniu działalności gospodarczej, była wykorzystywana w działalności rolniczej prowadzonej przez spadkodawcę, a stary budynek jako budynek gospodarczy. Od 2016 r. nieruchomość nie jest wykorzystywana przez Spadkobierców do żadnych celów.
5.  Wydzielona działka będzie terenem zabudowanym, przy czym istniejący budynek ze względu na jego stan techniczny i przeznaczenie będzie zburzony, a na jego miejsce Kupujący wybuduje pawilon handlowy wg własnego projektu. Według planu zagospodarowania przestrzennego teren nieruchomości przeznaczony jest pod działalność handlowo - usługową, w chwili obecnej dla ww. działki trwa procedura wydawania decyzji o warunkach zabudowy.

W latach 80-tych budynek wybudowany był przez spadkodawcę i jego małżonkę. Od połowy lat 80-tych był wykorzystywany przez nieżyjącą od 1988 r. żonę spadkodawcy, a od końca lat 80-tych przez spadkodawcę oraz jego syna w ramach działalności gospodarczej. Nakłady na budowę były dokonywane w latach 80-tych i początku lat 90-tych. Od 1992 r. w budynku nie były prowadzone żadne prace remontowe, a Wnioskodawcy - Spadkobiercy nie ponosili żadnych nakładów na ww. budynek. Działalność gospodarcza prowadzona przez spadkodawcę oraz nieżyjącego od 2002 r. syna spadkodawcy nie była objęta podatkiem VAT i nigdy nie był odliczany podatek VAT od jakichkolwiek zakupów.

Należy podkreślić, że czynność sprzedaży będzie czynnością jednorazową, wynikającą z dziedziczenia ww. nieruchomości, a nie z jej nabycia w celu dalszej odsprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z dnia 5 stycznia 2021 r.):

Czy dostawa nieruchomości odziedziczonej w spadku po zmarłym teściu/ojcu/dziadku będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie wskazanej działki gruntu, jako zdarzenie incydentalne nie będzie opodatkowane podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zaznaczenia wymaga w tym miejscu, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów, co zostało potwierdzone przez NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielne kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Stosownie do treści art. 196 § 1 ww. Kodeksu, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

W ujęciu cywilistycznym istotą umowy sprzedaży jest to, że sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Art. 45 Kodeksu cywilnego definiuje rzeczy jako przedmioty materialne.

Zatem, w zakresie pojęcia towarów jako budynków, budowli i ich części jak również gruntów, mieści się współwłasność jako prawo do rzeczy wspólnej. Wobec powyższego, towarem jest część budynków lub budowli, a także udział w prawie własności nieruchomości.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że właściciel udziału jest równocześnie właścicielem części ułamkowej wspólnego prawa (prawa własności). W przypadku zbycia udziału w nieruchomości, dotychczasowy współwłaściciel przenosi na nabywcę prawo do rozporządzenia tą nieruchomością jak właściciel, w zakresie, w jakim uprawnia go do tego wysokość jego udziału.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W tym miejscu wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.

Przez tereny budowlane – stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.

Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie - zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadku doszło do korzystania z budynku.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotowa Nieruchomość jest zabudowana. Zatem w niniejszej sprawie przy sprzedaży udziału w Nieruchomości nie znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ ww. przepis odnosi się do gruntów niezabudowanych.

Należy zatem przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a oraz pkt 2 ustawy.

W celu ustalenia, czy w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy zostały spełnione warunki zastosowania zwolnienia z podatku VAT wynikające z ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w odniesieniu do dostawy budynku znajdującego się na Nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest czynnym podatnikiem podatku. Wnioskodawca w 2019 r. w wyniku dziedziczenia stał się współwłaścicielem Nieruchomości zabudowanej położonej w (\`(...)\`). Wnioskodawca oraz współwłaściciele zamierzają dokonać podziału Nieruchomości, w wyniku którego z dwóch działek ewidencyjnych gruntu powstanie jedna działka gruntu o pow. 0,2859 ha. Wydzielona działka będzie terenem zabudowanym. Zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy znajdujący się na ww. Nieruchomości budynek był w latach 80 i 90 - tych wykorzystywany do prowadzonej działalności przez ojca i syna - obecnie nieżyjących, a od 1998 r. na cele gospodarstwa rolnego prowadzonego przez zmarłego w 2018 r. ojca (teścia, dziadka). Od 2016 r. nieruchomość nie jest wykorzystywana przez Spadkobierców do żadnych celów. Ponadto, od 1992 r. w budynku nie były prowadzone żadne prace remontowe, a Wnioskodawcy - Spadkobiercy nie ponosili żadnych nakładów na ww. budynek.

W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności i przywołanych przepisów należy stwierdzić, że sprzedaż Nieruchomości (działki powstałej w wyniku podziału) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Sprzedaż Nieruchomości będzie odbywać się po pierwszym zasiedleniu oraz w okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia. Jak wynika z opisu sprawy do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 ust. 14 ustawy w stosunku do budynku doszło w latach 80-tych. Ponadto w sprawie istotne jest, że nie ponoszono nakładów stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynku w ciągu 2 ostatnich lat. Zatem, w analizowanym przypadku spełnione są przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym planowana sprzedaż udziału w Nieruchomości (działki powstałej w wyniku podziału) przez Wnioskodawcę będzie podlegać zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy będzie miało również zastosowanie dla dostawy gruntu, na którym znajdują się naniesienia w postaci budynku, gdyż zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Ponieważ planowana sprzedaż udziału w Nieruchomości zabudowanej (działki powstałej w wyniku podziału) korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, nie ma potrzeby analizowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym oceniając stanowisko Wnioskodawcy całościowo należy uznać je za prawidłowe. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca poprawnie wywiódł, ze sprzedaż działki nie będzie opodatkowania podatkiem VAT jednak z uwagi, że do opisanej sytuacji zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy a nie dlatego, że sprzedaż stanowi zdarzenie incydentalne.

Końcowo tut. Organ wskazuje, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga jedynie w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług względem Wnioskodawcy. Przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga natomiast w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług względem pozostałych współwłaścicieli Nieruchomości.

W świetle powyższego zaznacza się, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe. Oznacza to, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.