Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-255/12-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-23
Teza: Czy wartość początkowa według kosztu wytworzenia środka trwałego w prawie podatkowym (zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych) obejmuje uzyskane przychody z wynajmu tego środka trwałego do dnia wprowadzenia środka trwałego do ewidencji, który jest dniem przyjęcia do używania?
Słowa kluczowe: ewidencja; koszt-koszt wytworzenia; wartość-wartość początkowa; wynajem; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 23.04.2012r. (data wpływu 27.04.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasady ustalania wartości początkowej wytworzonego we własnym zakresie środka trwałego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.04.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasady ustalania wartości początkowej wytworzonego we własnym zakresie środka trwałego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działalności P Polska Sp. z o.o. (P Polska) jest głównie wynajem i sprzedaż deskowań i rusztowań budowlanych. W przychodach Spółki zdecydowanie dominuje obrót deskowaniami. Deskowania są to urządzenia budowlane służące do formowania betonu. Z reguły są to typowe elementy jak płyty, podpory, dźwigary, itp., które są przy pomocy specjalnych zamków łączone ze sobą. Uzyskuje się w ten sposób pożądaną formę, którą wypełnia się betonem. Po zastygnięciu betonu elementy podlegają demontażowi. P Polska wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej z siedzibą jednostki dominującej P GmbH w miejscowości W. w Niemczech. W Europie jednostki zależne funkcjonują prawie we wszystkich krajach. Grupa P jest światowym liderem w zakresie techniki deskowaniowej. W szczególności w przypadku złożonych konstrukcji architektonicznych rozwiązania P zdecydowanie dominują technologicznie nad oferowanymi przez konkurencję. W celu podtrzymania pozycji lidera Grupa P poświęca bardzo dużo uwagi pracom badawczo- rozwojowym. Odbywają się one w W. w specjalnie do tego celu wzniesionym centrum, siłami bardzo dobrze przygotowanego zespołu. W roku 2010 specjaliści z P GmbH postanowili opracować nowatorskie urządzenie do formowania betonu przy pracach mostowych. Powstała koncepcja konstrukcji do budowy mostów tzw. technologią nawisową przy użyciu urządzenia zwanego B (B). Ma ono zastosowanie przy złożonych projektach, a w szczególności tam gdzie występują trudności z podpieraniem (np. nie można wstrzymać ruchu pojazdów pod budowanym mostem) szalunków. Urządzenie pracowałoby w trybie kolejnych przestawień od jednej podpory mostu do kolejnej.

Ponieważ w Polsce, w ostatnich latach ma miejsce intensyfikacja robót mostowych oraz istniał potencjalny popyt na tego rodzaju urządzenia władze P postanowiły wykonać B wspólnymi silami P GmbH i P Polska.

W konsekwencji zaprojektowano i wykonano w P Polska prototyp urządzenia i poddano go niezbędnym testom. Po testach i wymaganych przeróbkach urządzenie zainstalowano na budowle jednej z estakad autostrady. Następnie przeprowadzono pierwsze betonowanie i pierwsze przestawienie urządzenia. Po tym etapie dokonano szeregu niezbędnych poprawek, po których zrealizowano kolejne betonowanie i jeszcze jedno przestawienie urządzenia. Po tym przestawieniu pod datą 20 maja 2011r. uznano B jako w pełni sprawne urządzenie do betonowania mostów technologią nawisową, przyjęto do używania i wprowadzono do ewidencji środków trwałych.

Wartość początkową poszczególnych elementów stanowiących środki trwałe wchodzące w skład urządzenia B zgodnie z prawem bilansowym (ustawa o rachunkowości) stanowi koszt ich wytworzenia, który obejmował koszty dające się bezpośrednio przyporządkować wytworzeniu oraz został pomniejszony o uzyskane przychody netto z wynajmu urządzenia B w trakcie procesu sprawdzania i testowania uzyskane do dnia 20 maja 2011r. tj. wprowadzenia środka trwałego do ewidencji, który jest dniem przyjęcia do używania.

Wartość przychodów do dnia wprowadzenia środka trwałego do ewidencji, który jest dniem przyjęcia do używania wyniosła 1.208.666,65 zł.

Wartość początkową poszczególnych elementów stanowiących środki trwałe wchodzące w skład urządzenia B zgodnie z prawem podatkowym (ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych) stanowi koszt ich wytworzenia, który obejmował koszty dające się bezpośrednio przyporządkować wytworzeniu poniesione do dnia 20 maja 2011r. tj. wprowadzenia środka trwałego do ewidencji, który jest dniem przyjęcia do używania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wartość początkowa według kosztu wytworzenia środka trwałego w prawie podatkowym (zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych) obejmuje uzyskane przychody z wynajmu tego środka trwałego do dnia wprowadzenia środka trwałego do ewidencji, który jest dniem przyjęcia do używania?

Zdaniem Wnioskodawcy, definicja kosztu wytworzenia w podatku dochodowym od osób prawnych nie uprawnia podatnika do pomniejszenia wartości początkowej środka trwałego o uzyskane przychody do dnia wprowadzenia środka trwałego do ewidencji, który jest dniem przyjęcia do używania.

Zatem powyższe przychody zgodnie z podatkiem dochodowym od osoba prawnych zwiększają podstawę opodatkowania w dacie powstania przychodu.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Art. 16g ust. 4 - za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Art. 16g ust. 5 - cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust. 4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego łub wartości niematerialnej i prawnej.

Art. 16 g ust. 6 - wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony w ust. 1 pkt 3-5, wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na ich montaż.

Art. 16h ust. 1 pkt 1 - odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową łub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Art. 12 ust 3a - za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Art. 12 ust 3c - jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze nie rzadziej niż raz w roku.

Zdaniem Wnioskodawcy definicja kosztu wytworzenia w podatku dochodowym od osób prawnych nie uprawnia podatnika do pomniejszenia wartości początkowej środka trwałego o uzyskane przychody do dnia wprowadzenia środka trwałego do ewidencji, który jest dniem przyjęcia do używania.

Zatem powyższe przychody zgodnie z podatkiem dochodowym od osób prawnych zwiększają podstawę opodatkowania w dacie powstania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.