Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.194.2025.2.AS1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-05
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
wskaźnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 16 października 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (...) 2016 r. (z datą
    wznowienia działalności (...) 2019 r.) pod firmą (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem
    NIP: (...) i numerem REGON: (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia
    oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana ustawa o PIT).
    W latach 2019-2020 Wnioskodawca rozliczał się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, na zasadzie podatku liniowego (19%). Obecnie Wnioskodawca
    opodatkowuje swoje przychody zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Natomiast od
    stycznia 2026 roku Wnioskodawca planuje zmianę formy opodatkowania na podatek
    liniowy, co potencjalnie umożliwi mu skorzystanie z ulgi IP Box.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT w odniesieniu do dochodów osiągniętych w latach
    podatkowych 2019-2020 oraz w roku 2026 i latach następnych. Charakter prowadzonej
    działalności, opisanej stanie faktycznym pozostaje bowiem niezmieniony od 2019 roku i
    nie ulegnie zmianie również w okresach przyszłych.
    Forma opodatkowania w roku 2026 i latach kolejnych będzie tożsama jak w latach 2019-
    2020.
    Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb
    Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy
    uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi
    wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów.
    Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta.
    Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz
    czasie, a także nie jest On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na
    specyfikę świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji
    zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą, a Kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,

    realizuje zlecenia z zakresu tworzenia programów komputerowych na rzecz swoich
    kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji;
    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
      jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
      oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania
      testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też
      optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych,
      wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wsparcie
      Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy
      technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych
      błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże
      błędów w okresie trwania współpracy z Kontrahentem.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności:
    a) Wnioskodawca wytworzył program do (...) w (...) (począwszy od stworzenia zlecenia,
      poprzez komunikację (...) oraz (...) aż po dokumentowanie (...). Ostatecznym odbiorcą
      oprogramowania była wówczas firma z branży (...). Wnioskodawca wykonał
      architekturę i szkielet całego systemu, po czym stworzył w szczególności:
          moduł do (...);
          moduł do (...);
          moduł do (...);
          moduł do (...);
          moduł do (...);
          moduł do (...).
    W tychże pracach Wnioskodawca wykorzystywał technologie: (...)
    b) Wnioskodawca wytwarza systemy klasy MES (Manufacturing Execution Systems)
      dynamiczne systemy informatyczne wspierające skuteczną realizację procesów
      produkcyjnych. W oparciu o aktualne i dokładne dane system prowadzi użytkowników
      przez procesy produkcyjne, wyzwala odpowiednie działania oraz raportuje zdarzenia
      w momencie ich wystąpienia. Zestaw funkcji MES obejmuje zarządzanie operacjami
      produkcyjnymi od momentu zwolnienia zlecenia do realizacji aż do dostarczenia
      gotowego wyrobu. System zapewnia krytyczne informacje o przebiegu produkcji,

      przekazując je w obie strony zarówno do innych systemów wewnątrz organizacji, jak i
      w łańcuchu dostaw. Aplikacja została zaprojektowana z myślą o automatyzacji
      procesów w produkcji półprzewodników i dostosowana do specyfiki pracy operatorów
      w środowisku clean-room, którzy korzystają z urządzeń dotykowych w wymagających
      warunkach.
    Oprogramowanie powstaje w metodyce zwinnej (Agile/Scrum), co oznacza, że prace są
    organizowane w krótkie iteracje (tzw. sprinty). Każda iteracja obejmuje pełny cykl działań:
    analizę wymagań, projektowanie, implementację, testowanie oraz przygotowanie do
    wdrożenia. Po zakończeniu każdej iteracji powstaje działająca wersja aplikacji, która może
    być wdrożona na środowisko testowe lub produkcyjne i natychmiast wykorzystywana
    przez użytkowników końcowych. Dzięki temu oprogramowanie rozwija się w sposób
    przyrostowy użytkownicy szybko otrzymują nowe funkcjonalności, mogą je testować w
    praktyce i zgłaszać uwagi, które są następnie uwzględniane w kolejnych iteracjach. Taki
    proces zapewnia elastyczność, lepsze dopasowanie do potrzeb biznesowych i skraca czas
    dostarczenia wartościowego oprogramowania. Typowe etapy takiej iteracji obejmują:
        Zbieranie wymagań spisanie potrzeb biznesowych i technicznych.
        Projektowanie tworzenie architektury systemu, modelu bazy danych,
        przygotowanie makiet interfejsu.
        Implementacja pisanie kodu źródłowego w wybranych językach programowania.
        Testowanie testy jednostkowe, integracyjne oraz testy akceptacyjne z
        użytkownikami.
        Wdrożenie instalacja aplikacji na środowiskach serwerowych, konfiguracja i
        szkolenie użytkowników.
    Efekt pracy Wnioskodawcy to kod źródłowy, powstały przy użyciu języków
    oprogramowania (...)
    Zadaniem Wnioskodawcy było współtworzenie projektu oraz implementacja
    responsywnego, intuicyjnego interfejsu użytkownika, a także rozwój dedykowanych
    modułów, takich jak:
        zarządzanie procesami i ich parametrami,
        obsługa materiałów i nośników,
        przetwarzanie partii produkcyjnych,
        planowanie destynacji nośników, które znacząco usprawniają logistykę produkcji.
    W obszarach wymagających pracy z dużą ilością danych Wnioskodawca wprowadził (...)
    oraz architekturę store z mechanizmami cacheowania, co poprawiło wydajność i szybkość
    działania aplikacji.
    Zaawansowana produkcja, a szczególnie wytwarzanie układów półprzewodnikowych,
    wymaga właściwego planowania zasobów, zarządzania jakością, efektywnego
    wykorzystania narzędzi na hali produkcyjnej, koordynacji pracy ludzi i sprzętu oraz
    szybkiego reagowania na zakłócenia i zdarzenia nieplanowane.
    Systemy ERP (Enterprise Resource Planning) są przeznaczone głównie do zarządzania
    zasobami całej firmy, planowania i obsługi łańcucha dostaw, jednak nie są w stanie w pełni
    sprostać specyficznym wymaganiom zaawansowanej produkcji półprzewodników.
    Produkcja ta jest jednocześnie wysoce złożona i unikalna dla każdego przedsiębiorstwa,
    dlatego na rynku brakuje gotowych rozwiązań, które w 100% odpowiadałyby na potrzeby
    danego procesu. Stąd konieczne było stworzenie dedykowanej aplikacji, która wspiera
    kluczowe operacje produkcyjne w sposób dostosowany do wymagań danego zakładu.

    Przy tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje następujące
    narzędzia i technologie:
        (...) do implementacji interfejsu użytkownika, z naciskiem na responsywność i
        intuicyjną obsługę.
        (...) zastosowany w architekturze typu store w celu efektywnego zarządzania
        stanem aplikacji.
        (...) do tworzenia logiki biznesowej i warstwy backendowej.
        (...) jako środowisko serwerowe i baza danych.
        (...) wprowadzone do obsługi modułów przetwarzających duże ilości danych, w celu
        zwiększenia wydajności i elastyczności zapytań.
    Spośród wymienionych technologii (...) oraz (...) zostały wykorzystane po raz pierwszy w
    firmie klienta. Obie te technologie znacząco poprawiły wydajność pracy aplikacji i ułatwiły
    zarządzanie danymi w systemie. Dodatkowo zaproponowano użycie frameworka(...),
    ponieważ oprócz bogatego ekosystemu komponentów i wsparcia dla skalowalnych
    aplikacji, dostarcza on także szereg wbudowanych mechanizmów bezpieczeństwa. W
    szczególności:
        ochrona przed XSS (Cross-Site Scripting) poprzez automatyczne mechanizmy
        contextual escaping,- wbudowane zabezpieczenia przed CSRF (Cross-Site Request
        Forgery),
        ochrona przed injection attacks (np. (...)) dzięki ścisłej kontroli sposobu
        wstrzykiwania danych i typowaniu,
        ograniczenie ryzyka clickjacking poprzez właściwe nagłówki bezpieczeństwa,
        wsparcie dla (...) oraz kontrola zasobów ładowanych do aplikacji.
    Dzięki temu możliwe jest stworzenie aplikacji odporniejszej na najczęstsze wektory ataku,
    co znacząco podnosi poziom bezpieczeństwa systemu od strony front-endu. Dodatkową
    zaletą (...) jest natywne wsparcie dla (...)), co umożliwia łatwą i szybką dystrybucję aplikacji
    wewnątrz organizacji na wielu urządzeniach komputerach, tabletach i smartfonach bez
    konieczności instalacji dodatkowego oprogramowania.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509, dalej jako ustawa o PAIPP) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r.
    Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie program
    komputerowy nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując
    interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z
    oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym
    przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych.

    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
        Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście "zakodować" je do postaci kodu
        źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego
        oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74);
        Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r.,
        I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa,
    poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu
    optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie

    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W
    doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości jest spełniona.
    Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że
    Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Nadto
    czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi – każdy
    nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą, a danym kontrahentem wskazują, że w
    zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych
    praw autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na sporządzenia ewidencji niezbędnej do skorzystania z
      preferencyjnej 5% stawki podatkowej. Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane
      oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto, dzięki
      prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na
      wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego
      programu komputerowego. Należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości
      jest niezbędne do prowadzenia działalności per se. Koszt poniesiony na usługi
      doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej;
      nie obejmuje opłaty ustawowej za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej); w
      tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego
      działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową.
      Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia działalności
      gospodarczej;
    b) koszty leasingu i użytkowania samochodu – koszty związane z leasingiem oraz
      użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do
      klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do
      specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy
      to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania; podkreślić należy, iż
      koszty te są wprost związane z wytworzeniem oprogramowania. Przez koszty
      użytkowania samochodu Wnioskodawca rozumie wydatki na paliwo, ubezpieczenie,
      przegląd, serwis oraz wymianę bieżącą płynów i części eksploatacyjnych;
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
      wyposażeniem biura. Jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
      pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że wydatki na
      odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca wskazuje, że pod

      pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych rozumie koszty
      dotyczące zakupu: biurka, krzesła, tonerów do drukarki, papieru, długopisów;
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
      prowadzenia działalności gospodarczej jako programista. Tworzenie oprogramowania
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego. Komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdej osoby
      zajmującej się tworzeniem programów komputerowych. Natomiast pozostały sprzęt
      elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Z całą
      pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem
      wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności
      związanej z tworzeniem programów komputerowych. Wnioskodawca oświadcza, iż
      wskazując koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, rozumie: telefon,
      tablet, słuchawki, mikrofon, modem, router, ładowarki, baterie, monitor, laptop,
      pendrive, klawiaturę, mysz;
    e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie – najnowsze oprogramowanie jest
      niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny
      w działalności Wnioskodawcy; poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy
      efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku
      programistycznym;
    f) koszty związane z wyjazdami służbowymi – Wnioskodawca podróżuje służbowo, w
      związku z czym ponosi on koszty związane z noclegiem oraz koszty dojazdu do
      wyznaczonego miejsca. Są one konieczne z punktu widzenia działalności związanej z
      tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca
      będzie musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem w miejscu innym niż
      siedziba Wnioskodawcy;
    g) koszt usług telekomunikacyjnych – abonament telefoniczny umożliwia konsultację z
      kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,
      dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań. Natomiast koszt
      opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz
      nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in.
      umożliwia zdalny kontakt z klientem, pozwala na znalezienie informacji na temat
      powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się
      efektami swojej pracy. Również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma
      dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów
      konferencyjnych. Nie można zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy
      przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej
      pracy. Oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego
      funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze
      wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez Internetu. W świetle powyższego
      Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i
      elektronicznego z siecią internetową;
    h) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych. Niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych. Również nie można
      zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
      pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w
      dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową;
    W okresie 4 lutego 2019 r. do 31 grudnia 2020 r. Wnioskodawca prowadził na bieżąco
    odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której

    mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Stosowna ewidencja będzie również prowadzona od
    początku 2026 roku.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, ewidencja sporządzana jest
    techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne
    zestawienie dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego
    Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże
    ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z
    art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości
    wskaźnika nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Poprzez „tworzenie” programów komputerowych Wnioskodawca rozumie także ich
    rozwijanie, ulepszanie oraz modyfikowanie.
    Wnioskodawca tworzy programy komputerowe optymalizujące przede wszystkim systemy
    produkcyjne, serwisowe, organizacyjne (administracyjne) oraz systemy raportowania w
    firmach będących finalnymi odbiorcami tychże programów komputerowych. Wskazane w
    opisie sprawy działania (programy/funkcjonalności) nie stanowią katalogu zamkniętego.
    Są one rzeczywistym przykładem mającym na celu unaocznienie Organowi faktycznego
    wykonywania działalności polegającej na wytwarzaniu i rozwijaniu programów
    komputerowych.
    Programy komputerowe wytwarzane są przez Wnioskodawcę nieprzerwanie od początku
    prowadzenia przez Niego działalności gospodarczej. Wniosek dotyczy działalności w
    zakresie tworzenia oprogramowania prowadzonej w okresie 2019-2020 oraz działalności,
    która będzie prowadzona w latach następnych. W latach 2021-2024 oraz w okresie przed
    rokiem 2019 Wnioskodawca również wytwarzał i rozwijał programy komputerowe.
    Tworzony oraz rozwijany program komputerowy (np. moduł, funkcjonalność lub cały
    system) wytwarzany jest przez Wnioskodawcę samodzielnie (są to prace własne), przy
    czym szczególnie w przypadku rozwijania oprogramowania prace te mogą być
    wykonywane w oparciu o jeden kod źródłowy przez większą liczbę programistów, z
    których każdy wnosi indywidualny wkład w rozwój tegoż kodu (np. w postaci nowych
    modułów lub poszczególnych funkcjonalności) oraz posiada autorskie prawa majątkowe
    do zaimplementowanych przez siebie rozwiązań.
    Każde z wymienionych określeń, tj. system, moduł, oprogramowanie, funkcjonalność –
    odnosi się do wytwarzania przez Wnioskodawcę programów komputerowych.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On programy komputerowe ma
    charakter twórczy, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej, posiada cechy
    kreatywności, nowatorskości, jest oryginalna w pomyśle i nastawiona na tworzenie
    nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb klientów, a dany
    Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi On prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.

    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).
    Niektóre z realizowanych zleceń programistycznych zostały szczegółowo opisane w treści
    wniosku. Zawierają wszelkie możliwe informacje, o które Organ pyta. Zdaniem
    Wnioskodawcy takie przykłady powinny być wystarczające do oceny, czy „podejmowana
    przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych”
    (cyt. pytanie interpretacyjne nr 2) stanowi działalność badawczo-rozwojową.
    Warto również w tym miejscu podkreślić przedmiot wniosku jakim jest uzyskanie przez
    Wnioskodawcę rozstrzygnięcia czy dochody osiągane w ramach prowadzonej przez niego
    twórczej działalności, polegającej na tworzeniu programów komputerowych, osiągane z
    tytułu przeniesienia prawa własności intelektualnej mogą skorzystać z 5% stawki podatku
    w ramach tzw. ulgi IP Box.
    Wniosek nie dotyczy uzyskania rozstrzygnięcia w zakresie konkretnego programu
    komputerowego (programów komputerowych), gdyż Wnioskodawca na bieżąco przyjmuje
    nowe zlecenia, których charakter i założenie jest takie samo, tj. wytworzenie lub
    rozwinięcie/ulepszenie programu komputerowego tak, żeby spełniał określone
    wymagania.
    Jak zostało wskazane we wniosku, Wnioskodawca zamierza korzystać z ulgi również w
    odniesieniu do projektów realizowanych w przyszłości, o ile przedstawiony stan faktyczny
    się nie zmieni. Stąd w opisie stanu faktycznego wskazano katalog otwarty realizowanych
    projektów, poprzez użycie słowa „przykładowe”. W przeciwnym razie najmniejsza
    techniczna zmiana (nawet niemająca znaczenia pod kątem uznania działalności za
    działalność badawczorozwojową), polegająca na zmianie nazwy programu/zmianie jego
    przeznaczenia/ zmianie konkretnych funkcjonalności jakie wprowadzono w działalności
    kontrahenta/ zmianie technologii i narzędzi wykorzystanych w działalności Wnioskodawca
    – miałaby swój skutek w utracie mocy ochronnej interpretacji, co uderzałoby wprost w
    interes Wnioskodawcy. Nie jest to skutek, który Wnioskodawca chciałby uzyskać, biorąc
    pod uwagę rzeczywisty przedmiot wniosku, jakim jest zawarta:
        w pytaniu nr 1. – prośba o zinterpretowanie czy Wnioskodawca prowadzi
        działalność badawczo-rozwojową w odniesieniu do „bezpośrednio podejmowanej
        przez Wnioskodawcę działalności polegającej na tworzeniu programów
        komputerowych”,
        w pytaniu nr 2. - prośba o zinterpretowanie czy „odpłatne przeniesienie prawa
        autorskiego do programu komputerowego przez Wnioskodawcę w ramach
        wykonywanych zleceń informatycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej”.
    Pytania interpretacyjne nie odnoszą się zatem do działalności polegającej na tworzeniu
    „konkretnego” programu komputerowego, tylko do ogółu zleceń programistycznych
    realizowanych przez Wnioskodawcę, których charakter został szczegółowo opisany we
    wniosku, oraz doprecyzowany zostanie poprzez udzielenie poniższych odpowiedzi.
    Wnioskodawca zawarł we wniosku wyliczenie kilku przykładowych realizowanych
    projektów, które miały wyłącznie na celu unaocznienie Organowi rzeczywiste
    wykonywanie działalności, polegającej na wytwarzaniu programów komputerowych.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy programy komputerowe
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według

    pewnego systemu, na podstawie przyjętego harmonogramu prac, z przyjęciem
    określonych do osiągnięcia celów. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej
    umowy do współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać
    zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez niego planem. Prace
    realizowane są w sposób zapewniający dojście do oczekiwanego rezultatu (wytworzenia
    kompletnego i działającego oprogramowania), przy czym harmonogram ustala
    każdorazowo we własnym zakresie Wnioskodawca. Harmonogram ten nie jest narzucony
    przez kontrahenta, a wynika z praktyki Wnioskodawcy, tj. obejmuje etapy prac, które
    muszą zostać każdorazowo zrealizowane, żeby wytworzyć kompletny program
    komputerowy (wiąże się to ściśle z pojęciem działania zaplanowanego, uporządkowanego
    i metodycznego).
    Każde oprogramowanie posiada harmonogram prac, które są każdorazowo realizowane.
    Za każdym razem cel jest ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie działało
    sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    Przed rozpoczęciem realizacji każdego projektu Wnioskodawca posiadał wiedzę i
    doświadczenie z zakresu:
        projektowania i implementacji aplikacji klient – serwer w architekturze warstwowej,
        języków programowania (...),
        frameworków (...),
        standardów tworzenia interfejsów użytkownika (....) i wzorców projektowych,
        zasad projektowania baz danych relacyjnych (...),
        mechanizmów komunikacji (...) i bezpieczeństwa (uwierzytelnianie, autoryzacja,
        ochrona przed (...).
    Wnioskodawca dysponował również praktyczną wiedzą dotyczącą procesów wytwarzania
    oprogramowania w metodyce (...), narzędzi CI/CD, testów jednostkowych oraz
    integracyjnych. Wiedza ta stanowiła punkt wyjścia do dalszego rozwijania i
    dostosowywania rozwiązań do specyfiki nowych projektów.
    W ramach działalności Wnioskodawca wykorzystuje i stale rozwija wiedzę z zakresu:
        projektowania architektury oprogramowania (m.in. modularnej, skalowalnej,
        odpornej na błędy),
        optymalizacji komunikacji front–back-end,
        zarządzania stanem aplikacji (...) i reaktywnego programowania,
        bezpieczeństwa aplikacji webowych (m.in. ....),
        wydajności aplikacji (...), optymalizacja zapytań SQL).
    Nowe zastosowania i usprawnienia wynikają m.in. z:
        wdrażania nowoczesnych frameworków (...) i wzorców projektowych (...),
        łączenia wielu technologii w niestandardowy sposób (np. (...) wcelu ograniczenia
        liczby zapytań i poprawy wydajności),
        tworzenia modułów automatyzujących procesy biznesowe (np. automatyczne
        generowanie dokumentów, powiadomienia, integracje z API zewnętrznymi),
        personalizacji interfejsów użytkownika i usprawnienia UX.

    Każdy projekt wymaga indywidualnego opracowania rozwiązań — nie są to czynności
    rutynowe, lecz twórcze i rozwijające.
    Na początku każdego projektu Wnioskodawca dokonuje:
    1. analizy potrzeb biznesowych i technicznych klienta,
    2. oceny istniejących rozwiązań, bibliotek i technologii,
    3. doboru narzędzi (języków, frameworków, architektury, wzorców projektowych) pod
      kątem bezpieczeństwa, wydajności, możliwości rozbudowy,
    4. projektowania koncepcji rozwiązania, które najlepiej spełnia oczekiwania
      użytkowników i wymogi środowiska docelowego.
    Wiedza jest selekcjonowana poprzez porównanie dostępnych technologii i wzorców
    projektowych – Wnioskodawca wybiera te, które najlepiej odpowiadają założeniom
    projektu.
    W ramach projektów Wnioskodawca opracowuje dokumentację techniczną w formie
    modeli systemu, takich jak diagramy UML czy modele C4, opisujących architekturę i
    projekt rozwiązania.
    Dodatkowo Wnioskodawca przygotowuje testy, prototypy, realizuje implementację
    poszczególnych modułów, a czasem również uczestniczy we wdrożeniu gotowego
    systemu.
    Wnioskodawca oferuje:
        projektowanie i implementację dedykowanych aplikacji webowych (systemy klient–
        serwer),
        projektowanie i rozwój API w technologii (...),
        tworzenie interfejsów użytkownika w (...) z wykorzystaniem (...)
        integracje systemów z zewnętrznymi usługami i bazami danych,
        modernizację i refaktoryzację istniejących systemów,
        wdrażanie mechanizmów bezpieczeństwa i testów automatycznych,
        wsparcie wdrożeniowe i utrzymaniowe tworzonego oprogramowania.
    Oprogramowanie Wnioskodawcy opiera się głównie na:
        środowisku (...)
        (...) – implementacja logiki front-endu i zarządzania stanem,
        (...) – projektowanie relacyjnych baz danych,
        (...) – warstwa prezentacji,
        (...) – komunikacja między warstwami,
        (...)– automatyzacja procesu wdrożeń,
        (...) – wprowadzanie nowoczesnych funkcjonalności komunikacyjnych,
        narzędzia testowe (...)) – zapewnienie jakości kodu.
    Każdy projekt opiera się na twórczym połączeniu technologii, często w nowym układzie i
    dla nowych zastosowań biznesowych.
    W przypadku każdego projektu Wnioskodawca planuje stworzenie oprogramowania
    odpowiadającego oczekiwaniom klienta. Planowane są narzędzia, które zostaną użyte
    oraz połączenie odpowiednich technologii do osiągnięcia zamierzonego efektu.

    Za każdym razem cel jest ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie działało
    sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    Wnioskodawca każde przedsięwzięcie realizuje zgodnie z przyjętym harmonogramem
    prac, podejmując wszelkie niezbędne działania do osiągnięcia ustalonego rezultatu, jakim
    jest stworzenie programu komputerowego spełniającego oczekiwania kontrahenta.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepsza i rozwija działanie starych programów, lub
    też Wnioskodawca tworzy zupełnie nowe funkcjonalności.
    Efektem działań Wnioskodawcy w zależności od projektu jest zwiększenie funkcjonalności
    istniejącego systemu lub wytworzenie całego innowacyjnego systemu „od zera”.
    Każdorazowo Wnioskodawca tworzy programy komputerowe – utwory w rozumieniu art.
    1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one
    oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne
    ryzyko, a w jej następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności klienta, tym samym zwiększając zasoby
    swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych
    zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy
    innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług
    informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają
    na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Przykłady nowych, konkretnych i usprawniających rozwiązań, zastosowanych przez
    Wnioskodawcę, znajdują się bezpośrednio w treści wniosku.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy komputerowe
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    analitycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter
    powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez kontrahenta.
    Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym ponosi On
    odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności w ramach
    realizacji zleceń.
    Wnioskodawca nie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów.
    W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem, strony ustaliły, iż kontrahent
    nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem prawa
    autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
    a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z

      2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
      przekazanie wytworzonego utworu kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co
      bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
    b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
      dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz.
      123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo wytworzenie
      przez Wnioskodawcę ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę obejmuje zarówno wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego, jak i za inne czynności
    wykonywane w ramach umowy, zgodnie z którą zobowiązał się do tworzenia oraz
    rozwijania oprogramowania.
    Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są bezpośrednio
    związane z wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawca jest w stanie
    ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    Wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizuje w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez kontrahenta, prowadzą do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    prawa majątkowe. Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do
    tych programów, aż do - w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz
    kontrahenta.
    Są to dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, za którą to
    sprzedaż przysługuje wynagrodzenie określone w umowie o świadczenie usług. To w jakiej
    części wynagrodzenie przysługuje za przeniesienie praw autorskich, a w jakiej za pozostałe
    prace rutynowe (spotkania organizacyjne, poprawianie własnych błędów itp.) zostaje
    wyodrębnione na podstawie posiadanych raportów, w których Wnioskodawca wyodrębnia
    ilość czasu przeznaczoną na konkretne czynności, jakie wykonuje oraz w prowadzonej na
    bieżąco ewidencji.
    Odpowiadając na pytanie o jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli Wnioskodawca
    wskazuje, że ponosi wydatki na koszty usługi księgowej i doradczej oraz koszty związane z
    wyjazdami służbowymi, Wnioskodawca wskazał, że są to następujące wydatki:
    1. Usługi księgowe i doradcze:
          wynagrodzenie biura rachunkowego za prowadzenie podatkowej księgi
          przychodów i rozchodów,
          wynagrodzenie biura rachunkowego za przygotowanie i przesyłanie
          miesięcznych oraz rocznych deklaracji podatkowych PIT i VAT,
          wynagrodzenie biura rachunkowego za przygotowanie i przesyłanie plików JPK,
          wynagrodzenie doradcy podatkowego za konsultacje dotyczące sposobu
          rozliczania działalności gospodarczej oraz zmian w przepisach podatkowych,
          wynagrodzenie doradcy podatkowego za przygotowanie opinii dotyczącej
          możliwości zastosowania preferencji IP Box,
          wynagrodzenie doradcy prawnego lub podatkowego za przygotowanie i
          złożenie wniosku o interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego.

    Wszystkie wymienione czynności są, były lub będą realizowane przez biuro rachunkowe
    oraz doradców podatkowych w ramach kompleksowej obsługi księgowo-podatkowej
    działalności gospodarczej. Faktury dokumentujące te wydatki obejmują zazwyczaj łączną
    miesięczną opłatę, w ramach której świadczone są wszystkie wskazane usługi. Koszty te są
    niezbędne dla prawidłowego prowadzenia działalności, zapewnienia zgodności z
    obowiązującymi przepisami prawa podatkowego oraz przygotowania ewidencji
    wymaganej do zastosowania preferencji IP Box.
    2. Podróże służbowe
        koszty biletów kolejowych,
        koszty biletów komunikacji miejskiej,
        koszty zakwaterowania podczas wyjazdów służbowych.
    Wymienione wydatki są ponoszone w związku z realizacją obowiązków zawodowych poza
    miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności podczas spotkań z
    kontrahentami, wdrożeń oprogramowania, prezentacji rozwiązań lub szkoleń
    technicznych. Koszty te dokumentowane są fakturami wystawionymi na Wnioskodawcę,
    natomiast w sytuacjach, gdy to kontrahent samodzielnie organizuje i finansuje podróż,
    wydatki te nie są ujmowane w ewidencji działalności gospodarczej.
    Zakupione oprogramowania były, są i będą instalowane w celu poprawnego działania
    komputera/laptopa lub tworzenia programów komputerowych będących przedmiotem
    wniosku.
    Zakupione licencje na oprogramowanie nie stanowią i nie będą stanowić nabycia, o
    którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Z dotychczas nabytych należy wyróżnić:
        licencję na oprogramowanie OS komputera (...), która zapewnia poprawne działanie
        komputera;
        pakiet oprogramowania biurowego (np. ...), który umożliwia zarówno tworzenie
        dokumentacji oprogramowania, w tym opisów architektury czy specyfikacji
        funkcjonalnych, jak i pozwala na tworzenie raportów i ewidencji IP Box, które
        prowadzone są w arkuszu kalkulacyjnym.
    Oprogramowanie, z którego korzysta Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności,
    nie służy jednak wyłącznie zapewnieniu poprawnego działania komputera lub laptopa, jak
    ma to miejsce w przypadku oprogramowania systemowego (np. systemu operacyjnego).
    Dotyczy ono również narzędzi specjalistycznych i programistycznych, wykorzystywanych w
    procesie tworzenia, testowania i wdrażania oprogramowania.
    Dotychczas to specjalistyczne oprogramowanie niezbędne do realizacji projektów było
    zapewniane przez kontrahentów, w ramach udostępnionych środowisk
    programistycznych (np. kont firmowych w (...) czy innych narzędziach). Jednak w
    przyszłości, w zależności od warunków współpracy Wnioskodawca może samodzielnie
    nabywać licencje na oprogramowanie niezbędne do prowadzenia działalności.
    Oprogramowanie, które może być nabywane w przyszłości, obejmuje w szczególności:
        środowiska programistyczne i (...) – (...)
        narzędzia i usługi chmurowe – (...),
        narzędzia bazodanowe – (...),

        narzędzia do testowania i debugowania – (...),
        oprogramowanie wspierające zarządzanie kodem i wersjonowaniem – (...)
        oprogramowanie do projektowania interfejsów i prototypowania – (...),
        oprogramowanie wspierające automatyzację procesów budowania i wdrażania – (...)
        narzędzia uzupełniające – (...)
    Niektóre z powyższych narzędzi (np. (...)) są bezpłatne i dopuszczone do komercyjnego
    użytku, jednak stanowią integralny element środowiska pracy programisty.
    Płatne narzędzia (np. ...) mogą być w przyszłości nabywane przez Wnioskodawcę
    samodzielnie, jeśli nie będą udostępniane przez danego kontrahenta.
    Wnioskodawca szczegółowo uargumentował powiązanie wymienionych kosztów, które są
    podstawowymi kosztami ponoszonymi przez niemal każdego programistę z
    prowadzeniem działalności programistycznej, a co za tym idzie z wytworzeniem
    oprogramowania. Wszystkie wymienione w pytaniu interpretacyjnym koszty są związane z
    wytwarzanymi przez Wnioskodawcę programami komputerowymi, a sposób powiązania
    każdego z ponoszonych wydatków został przedstawiony we wniosku. Koszty te są
    bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytworzeniem oprogramowania (jak i
    powstaniem praw autorskich przysługujących do niego).
    Wszystkie wymienione we wniosku wydatki były, są i będą faktycznie poniesione przez
    Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność związaną z każdym
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku
    wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części.
    W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody
    ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest
    możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy.
    Przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych
    przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z konkretnym
    przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie faktycznym.
    Wnioskodawca ewidencjonuje przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę)
    przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w sposób
    pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu.
    Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca ma zawarte umowy o świadczenie usług mają
    każdorazowo siedzibę lub miejsce zamieszkania na terenie Polski. Docelowi odbiorcy
    oprogramowania (klienci kontrahentów) mogą mieć siedzibę lub miejsce zamieszkania w

    innych krajach, natomiast Wnioskodawca nie świadczy usług bezpośrednio dla nich i nie
    zawiera z tamtymi podmiotami umów o świadczenie usług.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      g) koszt usług telekomunikacyjnych,
      h) składki na ubezpieczenia społeczne,
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
      ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
      potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces

      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym
      przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób
      systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym
    jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu – począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez niego na rzecz
    kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności,
    jak i jego kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności

    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość
    Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności – autorskich praw do
    programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    kwalifikowanym prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
    a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
        z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
        ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
        z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

        z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli
        zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
        arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią kwalifikowane
    IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone
    oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian
    za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie – należność ta
    obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3
    ------------------
    a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w

    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty leasingu i użytkowania samochodu,
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
    f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
    g) koszt usług telekomunikacyjnych,
    h) składki na ubezpieczenia społeczne.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą jego zdaniem działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności,
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe
      w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
    1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

    2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą. Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego
    początku prowadzenia działalności gospodarczej. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych
    oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem
    programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia z zakresu tworzenia programów
    komputerowych na rzecz swoich kontrahentów.
    Tworzy Pan programy komputerowe optymalizujące przede wszystkim systemy
    produkcyjne, serwisowe, organizacyjne (administracyjne) oraz systemy raportowania w
    firmach będących finalnymi odbiorcami tychże programów komputerowych. Tworzy
    oprogramowanie w zależności od potrzeb klientów, a dany Zleceniodawca ma na celu
    zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności od
    swoich potrzeb. W szczególności:
    a) wytworzył Pan program do (...) w (...) (począwszy od stworzenia zlecenia, poprzez
      komunikację (...) oraz komunikację (...) aż po dokumentowanie (...));
    b) wytwarza Pan systemy klasy MES (Manufacturing Execution Systems) dynamiczne
      systemy informatyczne wspierające skuteczną realizację procesów produkcyjnych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w
    sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy

    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań,
    które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej
    bezpośrednio przez Pana jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia
    programistyczne. W ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony.
    Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy
    program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Efektem Pana prac, którym są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się
    rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności analitycznych i której rezultaty da
    się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie
    techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niej określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan programy komputerowe
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przyjętego harmonogramu prac, z przyjęciem
    określonych do osiągnięcia celów. Jest Pan zobowiązany w ramach danej umowy do
    współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z
    oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez Pana planem. Prace realizowane są w

    sposób zapewniający dojście do oczekiwanego rezultatu (wytworzenia kompletnego i
    działającego oprogramowania), przy czym harmonogram ustala Pan każdorazowo we
    własnym zakresie. Harmonogram ten nie jest narzucony przez kontrahenta, a wynika z
    Pana praktyki, tj. obejmuje etapy prac, które muszą zostać każdorazowo zrealizowane,
    żeby wytworzyć kompletny program komputerowy (wiąże się to ściśle z pojęciem działania
    zaplanowanego, uporządkowanego i metodycznego).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia z zakresu tworzenia programów komputerowych
    na rzecz swoich kontrahentów. Prowadzi Pan prace w sposób systematyczny,
    zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z
    posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan
    przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana
    wytworzony.
    W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności klienta, tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy.
    Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada
    w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w branży
    w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności

    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

    Jak wskazuje Pan we wniosku, działalność, w ramach której tworzy Pan programy
    komputerowe podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny,
    według pewnego systemu, na podstawie przyjętego harmonogramu prac, z przyjęciem
    określonych do osiągnięcia celów.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących
    programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych
    systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Pana
    oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności klienta, tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy.
    Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada
    w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w branży
    w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów. Ponadto, nie świadczy Pan
    usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. Wykonywane przez Pana czynności nie są projektami
    powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia,
    tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma
    dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych będące
    utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana spełniają
    definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
      ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym
      (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) * 1,3
      a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług –
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności

      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy, rozwija, ulepsza i
      modyfikuje Pan Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;

    3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż do – w
      przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz kontrahenta,
    5) prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych. Stosowną ewidencję prowadził Pan w okresie 4 lutego 2019 r. do 31
      grudnia 2020 r. będzie prowadził Pan również od początku 2026 roku.
    Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za okres objęty wnioskiem, tj. za rok 2019 (od 4 lutego 2019 r.) i
    2020. Jeżeli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł
    skorzystać z omawianej preferencji także w zeznaniach za 2026 r. oraz za następne lata
    podatkowe.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 4 również należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wyjaśniam, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.

    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część
      dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
      wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt
      153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Tym samym poniesione przez Pana koszty:
    a) usługi księgowej i doradczej,
    b) leasing i użytkowania samochodu,
    c) zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    d) zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    e) zakupu licencji na oprogramowanie,
    f) związane z wyjazdami służbowymi,
    g) usług telekomunikacyjnych,
    h) składek na ubezpieczenia społeczne,
    należy uznać za koszty, o których mowa w lit. a wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 również należało uznać za prawidłowe.
    Końcowo zastrzec należy, że przyjęta przez Pana metodyka alokacji kosztów, tj. stosowany
    klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych stosowany może być wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych
    przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu (kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy) z konkretnym przychodem z danego
    kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu
    źródeł oraz wielu kwalifikowanych IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej
    metodologii jego przypisania, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne
    „powiazanie” odpowiedniej części danego kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z
    przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP).
    Pamiętać trzeba też, że weryfikacja zasadności stosowania opisanej wyżej metody
    podziału kosztów wg. proporcji przychodowej możliwa jest w postępowaniu dowodowym,
    które zastrzeżone jest dla innych trybów postępowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez

    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.