Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.184.2025.4.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Dotyczy kwestii czy sprzedaż Nieruchomości będzie stanowiła
dostawę odrębnych składników majątkowych, a nie zbycie
przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji będzie w całości
opodatkowana VAT jako dostawa towarów, prawa kupującego
do odliczenia.
Słowa kluczowe: budynek-rozbiórka budynku
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
dostawa-dostawa towarów
majątek-składniki majątku
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
odliczenia-prawo do odliczenia
podatek-zwrot podatku
przedsiębiorstwa
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
2

naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    8 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy kwestii czy:
    - sprzedaż Nieruchomości będzie stanowiła dostawę odrębnych składników majątkowych,
      a nie zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa i w
      konsekwencji Transakcja ta będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie przepisów
      Ustawy o VAT?
    - dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji będzie w całości opodatkowana VAT jako
      dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT i jako taka nie będzie
      podlegała zwolnieniu od VAT, w szczególności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 9,
      pkt 10, ani pkt 10a Ustawy o VAT?
    - po dokonaniu Transakcji, z uwagi na wykorzystywanie Nieruchomości przez Kupującego
      do celów działalności opodatkowanej VAT, Kupujący będzie uprawniony do: (i)
      obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu
      Transakcji (zgodnie z art. 86 ust. 1, ust. 10, ust. 10b pkt 1 i ust. 11 ustawy o VAT) po
      otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne dokonanie,
      oraz do (ii) zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym
      (zgodnie z art. 87 Ustawy o VAT)?
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania
      - (X.) („Kupujący”)
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      - (Y.) („Sprzedający”)
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1. Wstęp
    (X.) (dalej: „Kupujący”) jest spółką kapitałową prawa polskiego posiadającą osobowość
    prawną. Kupujący jest spółką zawiązaną dla celów prowadzenia działalności gospodarczej
    w sektorze nieruchomości. Kupujący zamierza prowadzić działalność gospodarczą
    podlegającą opodatkowaniu VAT, polegająca głównie na zakupie i odprzedaży
    nieruchomości.

    (Y.) (dalej: „Sprzedający”) jest podmiotem, którego działalność polega głównie na wynajmie
    i zarządzaniu nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.
    Sprzedający prowadzi działalność związaną z rynkiem nieruchomości. Sprzedający
    prowadzi swoją działalność na terytorium Polski, działalność Sprzedającego podlega
    opodatkowaniu VAT.
    (Z.) (dalej: „Cedent”) jest spółką kapitałową prawa polskiego posiadającą osobowość
    prawną. Cedent jest spółką zawiązaną dla celów prowadzenia działalności gospodarczej w
    sektorze nieruchomości. Cedent zamierza prowadzić działalność gospodarczą podlegającą
    opodatkowaniu VAT, polegającą głównie na wynajmie powierzchni magazynowych dla
    celów komercyjnych.
    W dalszej części niniejszego wniosku Sprzedający i Kupujący są łącznie określani jako
    „Wnioskodawcy”.
    Niniejszy wniosek dotyczy dostawy prawa własności działek gruntu (dalej: „Transakcja”).
    Szczegółowy opis przedmiotu Transakcji jest przedstawiony w pkt 2 i 4 poniżej.
    Wnioskodawcy planują zawrzeć Transakcję w pierwszej połowie (...) r.
    2. Opis nieruchomości będącej przedmiotem Transakcji
    Pomiędzy Cedentem a Sprzedawcą doszło do zawarcia:
    1) W dniu (...) (...) (...) r. warunkowej umowy przedwstępnej sprzedaży - Repertorium (...)
      zmienionej aneksem nr (...) z dnia (...) (...) (...) r. repertorium (...) (dalej: „Umowa
      Przedwstępna”) oraz
    2) W dniu (...) (...) (...) r. - umowy dzierżawy
      - dotyczących m.in. nieruchomości położonej w miejscowości (...):
        1. przy ulicy (...), składającej się z działki gruntu o numerze ewidencyjnym:
          - (A.), obręb ewidencyjny (...), objętą księgą wieczystą numer (...);
          - (B.), obręb ewidencyjny (...), objętą księgą wieczystą numer (...);
        2. przy ulicy (...) (...) i (...), składającej się z działki gruntu o numerze ewidencyjnym:
          - (C.), obręb ewidencyjny (...), objętą księgą wieczystą numer (...) o łącznym
          obszarze (...) ha.
        (dalej: „Nieruchomość”).
    Zgodnie z postanowieniami § 10 Umowy Przedwstępnej, Cedent może dokonać cesji praw
    i obowiązków wynikających z tej Umowy na inny podmiot - spółkę mającą siedzibę na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Warunkami dokonania cesji jest:
    a) pisemna zgoda na taką cesję udzielona przez Sprzedającego,
    b) nabycie przez Cedenta i ewentualnego cesjonariusza całego przedmiotu sprzedaży,
    c) zawarcie umów kupna/sprzedaży (dalej „Umowy/Umów Sprzedaży”) w tym samym
      terminie.
    Cedent, zgodnie z postanowieniami Umowy Przedwstępnej, zamierza dokonać cesji praw i
    obowiązków części Umowy Przedwstępnej w zakresie uprawnień do nabycia
    Nieruchomości (dalej „Cesji”) na inną spółkę - Kupującego.
    W wyniku dokonania Cesji - Transakcji ze Sprzedającym w zakresie Nieruchomości dokona
    nie Cedent, a właśnie Kupujący. Jednocześnie, po dokonaniu Cesji to na Kupującego
    przejdą wszelkie pełnomocnictwa oraz prawa związane z Nieruchomością.
    Cesja dokonana zostanie jako odpłatna cesja praw i obowiązków w rozumieniu art. 509
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny.

    Nieruchomość jest obecnie zabudowana zdewastowanymi budynkami oraz budowlami,
    takimi jak m.in. zewnętrzne instalacje wodociągowe, kanalizacji deszczowej,
    energetycznej, wolnostojące słupy, utwardzony plac, plac składowania, ogrodzenie.
    Stan dewastacji naniesień na Nieruchomości powoduje, że są one niezdatne do użytku.
    Stąd - Sprzedający wystąpił do (...) (...) (...) o pozwolenie na ich rozbiórkę. Decyzją nr (...) z
    dnia (...) (...) (...) r., pozwolenie to zostało udzielone. W ramach prac rozbiórkowych z
    Nieruchomości zostaną usunięte wszystkie znajdujące się tam naniesienia - nie zostanie
    nic z budynków i infrastruktury towarzyszącej. Usunięte zostaną również wszystkie sieci.
    Tym samym Nieruchomość, na moment dokonania Transakcji, będzie nieruchomością
    niezabudowaną, żadne więc budynki, budowle ani ich części nie będą przedmiotem
    sprzedaży.
    Wnioskodawcy pragną jednak zastrzec, że Cedent jeszcze przed dokonaniem Transakcji (w
    (...) (...) r.), za zgodą Sprzedającego, zamierza rozpocząć prace budowlane polegające na
    realizacji inwestycji (o czym więcej w dalszej części wniosku). Zgodnie z harmonogramem
    planowanych prac, na moment dokonania Transakcji na Nieruchomości nie będzie jednak
    ukończony żaden budynek ani budowla.
    Należy jednocześnie wskazać, że na Nieruchomości znajduje się i znajdować się będzie na
    moment dokonania Transakcji sieć gazociągowa, która przechodzi przez działki gruntu nr
    (A.), (C.). Właścicielem sieci jest (...) (...) (...). Sieć gazociągowa, jako nienależąca do
    Sprzedającego, nie będzie przedmiotem sprzedaży.
    Nieruchomość posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej tj. ulicy (...).
    Nieruchomość w całości jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego przyjętym uchwałą nr (...) Rady (...) w (...) z dnia (...) (...) (...) roku, zgodnie z
    którym położone są one w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na
    terenach zabudowy przemysłowej, składów i magazynów i drobnej wytwórczości (symbol
    „(...)”).
    Na terenie Nieruchomości na moment składania wniosku nie są prowadzone prace
    budowlane. Tym niemniej do daty dokonania Transakcji zostaną wykonane prace
    związane z:
    1. Rozbiórką „słupów wolnostojących, budynku halowego, utwardzonego placu, placu
      składowania oraz budynków gospodarczych” - uzyskane pozwolenie na rozbiórkę,
    2. Remediacją terenu (prowadzone postępowanie administracyjne),
    3. Wycinką drzew i krzewów (prowadzone postępowanie administracyjne).
    Ponadto, jak wskazano wyżej, Cedent jeszcze przed dokonaniem Transakcji (w (...) (...) r.),
    za zgodą Sprzedającego, zamierza rozpocząć prace budowlane polegające na realizacji
    własnej inwestycji. Ewentualne efekty tych prac nie będą jednak przedmiotem Transakcji -
    pozostaną one własnością Cedenta.
    Nieruchomość była przedmiotem podziałów, w zakresie których wydano następujące
    decyzje:
    1. Decyzja (...) (...) (...) (...) z dnia (...) r. znak: (...) w sprawie zatwierdzenia projektu
      podziału nieruchomości,
    2. Decyzja (...) (...) (...) (...) z dnia (...) r. znak: (...) w sprawie zatwierdzenia projektu
      podziału nieruchomości,
    3. Decyzja (...) (...) (...) (...) z dnia (...) r. znak: (...) w sprawie zatwierdzenia projektu
      podziału nieruchomości,
    4. Decyzja (...) (...) (...) (...) z dnia (...) r. znak: (...) w sprawie zatwierdzenia projektu
      podziału nieruchomości,

    5. Decyzja (...) (...) (...) (identyfikator zgłoszenia pracy geodezyjnej (...)) z dnia (...) r. znak:
      (...) w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości.
    3. Zarys działalności Sprzedającego, Kupującego i Cedenta
    Sprzedający jest spółką prowadzącą działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu
    VAT, obejmującą głównie wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub
    dzierżawionymi. Sprzedający nie zatrudnia żadnych pracowników celem wykonywania
    pracy związanej z Nieruchomością. Wszelkie czynności związane z realizacją jego
    działalności gospodarczej odnośnie Nieruchomości są wykonywane na podstawie umów
    usługowych zawartych z innymi podmiotami.
    Nieruchomość opisana w niniejszym wniosku nie stanowi formalnie odrębnego działu,
    wydziału czy też oddziału wydzielonego w ramach działalności prowadzonej przez
    Sprzedającego. Sprzedający nie prowadzi również w stosunku do niej odrębnych ksiąg
    rachunkowych.
    Kupujący jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Kupujący zamierza nabyć
    Nieruchomość w celu jej odprzedaży na rzecz Cedenta w późniejszym czasie (tj. po
    uzyskaniu przez Cedenta pozwolenia na użytkowanie obiektów budowlanych budowanych
    na nieruchomości sąsiadującej z Nieruchomością). Zarówno przed Transakcją jak i po niej,
    Cedent za zgodą Kupującego, na swój własny koszt i ryzyko, zamierza prowadzić prace
    budowlane na Nieruchomości. Nie jest wykluczone, że w momencie planowanej przez
    Kupującego późniejszej odprzedaży Nieruchomości na rzecz Cedenta prace te dalej będą
    kontynuowane. W ocenie Kupującego, odprzedaż Nieruchomości będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT, tym samym Kupujący zamierza wykorzystywać Nieruchomość
    wyłącznie do celów działalności opodatkowanej VAT i nie zamierza wykorzystywać
    Nieruchomości dla celów działalności zwolnionej z VAT lub niepodlegającej VAT. Nabycie
    Nieruchomości nastąpi zatem wyłącznie w celu późniejszej opodatkowanej sprzedaży
    Nieruchomości.
    Cedent jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Cedent zamierza budować
    (m.in. na Nieruchomości) budynki i budowle usługowe, a następnie wykorzystywać je w
    przyszłości do prowadzenia działalności gospodarczej obejmującej wynajem na cele
    komercyjne (usługowe i handlowe, ewentualnie produkcyjne lub magazynowe)
    powierzchni znajdujących się w nowo wybudowanych budynkach. Cedent zaznacza, że na
    moment składania wniosku zamierzeniem jest budowa budynków i budowli usługowych,
    jednak przeznaczenie inwestycji może ulec zmianie, wtedy Cedent zamierza wybudować
    budynki magazynowe i/lub budynki produkcyjne. Cedent zamierza prowadzić działalność
    wyłącznie w zakresie działalności opodatkowanej VAT i nie zamierza prowadzić
    działalności zwolnionej z VAT lub niepodlegającej VAT.
    Zarówno Sprzedający jak i Kupujący oraz Cedent na moment Transakcji będą
    zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT w Polsce.
    Sprzedający i Kupujący wskazują, że nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art.
    11a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm., „Ustawa CIT”).
    Pomiędzy Sprzedającym i Kupującym nie zachodzą również powiązania o charakterze
    rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze
    stosunku pracy, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT.
    Cedent i Kupujący są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ustawy CIT.
    Pomiędzy Cedentem i Kupującym zachodzą również powiązania o charakterze rodzinnym
    lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy,
    o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT.
    4. Okoliczności nabycia Nieruchomości przez Sprzedającego oraz jej wykorzystanie w
    działalności gospodarczej Sprzedającego

    Prawo własności Nieruchomości zostało nabyte przez Sprzedającego na podstawie
    umowy przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartej (...) (...) (...) r.
    (repertorium (...)).
    Transakcja nie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Nieruchomość była i jest obecnie przedmiotem dzierżawy na rzecz Cedenta. Dzierżawa
    podlega opodatkowaniu VAT stawką 23%. Nieruchomość nie jest i nie była nigdy
    wykorzystywana do wykonywania działalności zwolnionej z VAT czy też niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT.
    5. Przedmiot i okoliczności towarzyszące Transakcji
    Jak Wnioskodawcy wskazali powyżej, w dniu (...) (...) (...) r. Sprzedający i Cedent zawarli
    Umowę Przedwstępną. Postanowili w niej, że Cedentowi od dnia zawarcia Umowy
    Przedwstępnej do dnia zawarcia Umowy Przyrzeczonej, przysługiwać będzie prawo do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane oraz do składania wniosków oraz
    uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych i
    przyłączeniowych oraz decyzji (w tym decyzji o wyłączeniu Nieruchomości z produkcji
    rolnej), a także do wejścia na teren Nieruchomości w celu prowadzenia badań i odwiertów
    w zakresie niezbędnym do potwierdzenia, iż Nieruchomość wolna jest od zanieczyszczeń,
    a warunki glebowe umożliwiają realizację na niej inwestycji polegającej na wybudowaniu
    parku magazynowo-logistyczno-produkcyjnego. Sprzedający zobowiązał się do udzielenia
    na żądanie Cedenta pełnomocnictw koniecznych do uzyskania ww. uzgodnień, sprawdzeń,
    warunków technicznych i przyłączeniowych, decyzji. Pełnomocnictwa te zostały następnie
    udzielone.
    Jednocześnie, w ramach Umowy Przedwstępnej, Sprzedający udzielił pełnomocnikom
    Cedenta pełnomocnictwa do przeglądania ksiąg wieczystych prowadzonych dla
    Nieruchomości, które obejmuje również upoważnienie do składania w imieniu
    Sprzedającego wniosków o sporządzanie kserokopii z akt oraz do odbioru takich
    kserokopii, jak również ustanawiania dalszych pełnomocników, jak również występowania,
    uzyskiwania i odbioru zaświadczeń, informacji, wypisów oraz wyrysów od wszelkich
    podmiotów, w tym organów administracji publicznej, dotyczących Nieruchomości, w tym
    w szczególności, ale nie wyłącznie: wypisów z rejestru gruntów, rejestru budynków i
    rejestru lokali wraz z wyrysem odpowiednich map ewidencyjnych: wszelkich urzędowych
    dokumentów stanowiących podstawę dokonania zmian poszczególnych części
    Nieruchomości; wszelkich dokumentów dotyczących miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego oraz studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego; zaświadczeń dotyczących ewentualnych roszczeń
    reprywatyzacyjnych oraz roszczeń związanych z prawidłowością nabycia własności
    Nieruchomości przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego; zaświadczeń
    dotyczących wpisów do rejestru bądź ewidencji zabytków; zaświadczeń dotyczących
    kwestii ochrony środowiska i ochrony przyrody; zaświadczeń dotyczących kwestii obszaru
    rewitalizacji oraz specjalnej strefy rewitalizacji w stosunku do Nieruchomości; informacji
    dotyczących specjalnej strefy ekonomicznej w stosunku do Nieruchomości; zaświadczeń
    dotyczących zaległości w opłatach danin publicznych; innych odpisów, informacji i
    zaświadczeń od właściwych organów dotyczących Nieruchomości, które mogą okazać się
    potrzebne w ocenie pełnomocnika oraz podejmowania wszelkich innych czynności
    prawnych lub faktycznych, składania i odbioru wszelkich oświadczeń woli lub wiedzy,
    podpisywania, składania i odbioru wszelkich dokumentów, które mogą okazać się
    konieczne lub przydatne w celu realizacji zakresu niniejszego pełnomocnictwa. Powyższe
    pełnomocnictwo upoważnia do ustanawiania dalszych pełnomocników, jest nieodwołalne
    i pozostaje w mocy do czasu rozwiązania lub wygaśnięcia Umowy Przedwstępnej. A
    ponadto na żądanie Cedenta Sprzedający udzieli dodatkowych pełnomocnictw w zakresie
    koniecznym dla wykonywania praw Cedenta wynikających z Umowy Przedwstępnej.
    Ponadto, Sprzedający udzielił pełnomocnikom Cedenta pełnomocnictwa do
    reprezentowania Sprzedającego w toku wszelkich postępowań zmierzających do
    uzyskania prawomocnej i ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody
    na realizację przedsięwzięcia oraz prawomocnej i ostatecznej decyzji o pozwoleniu na

    budowę inwestycji na Nieruchomości, przed wszelkimi organami administracji publicznej,
    instytucjami, strażami, dostawcami mediów, w tym do składania w imieniu Sprzedającego
    wszelkich oświadczeń, wniosków, odwołań, zażaleń, skarg, cofania i modyfikowania
    złożonych wniosków, przy czym pełnomocnictwo to upoważnia do udzielania dalszych
    pełnomocnictw w ramach tego umocowania i pozostanie nieodwołalne do dnia
    wygaśnięcia lub rozwiązania Umowy Przedwstępnej.
    Sprzedający, oświadczył ponadto, że znane są mu zamierzenia Cedenta tj. realizacja
    inwestycji i że zobowiązuje się do niepodejmowania żadnych działań, które mogłoby
    uniemożliwić lub utrudnić (w tym opóźnić) realizację przez Cedenta inwestycji, polegającej
    na wybudowaniu parku magazynowo-logistyczno-produkcyjnego na Nieruchomości.
    Ponadto, w trakcie obowiązywania Umowy Przedwstępnej Sprzedający zobowiązał się do:
    1. bez uprzedniej zgody Cedenta, nie podejmować jakichkolwiek czynności faktycznych
      lub prawnych i nie dopuścić do dokonania jakichkolwiek czynności przez osoby
      trzecie lub wystąpienia zdarzeń mogących niekorzystnie wpłynąć na prawa
      Sprzedającego do Nieruchomości lub stan faktyczny Nieruchomości,
    2. nie zawierać umów dotyczących Nieruchomości,
    3. nie dokonać zmiany aktualnego sposobu korzystania z Nieruchomości, a także nie
      wznosić na terenie Nieruchomości jakichkolwiek budynków ani budowli.
    Sprzedający i Cedent zamierzają podpisać dodatkowy aneks, na podstawie którego
    Cedent będzie uprawniony do m.in. na rozpoczęcie prac budowlanych związanych z
    planowaną na Nieruchomości inwestycją. Na moment dokonania Transakcji na
    Nieruchomości będą więc prowadzone przez Cedenta prace budowlane. W aneksie
    zostanie również zawarte zobowiązanie Cedenta do zapłaty na rzecz Sprzedającego zaliczki
    /zadatku.
    Jak już wskazano powyżej, w wyniku Cesji Kupujący wstąpi w prawa i obowiązki Cedenta
    wynikające z Umowy Przedwstępnej, w efekcie czego nabędzie Nieruchomość od
    Sprzedającego. Cesja nastąpi już po:
      1. wykonaniu prac rozbiórkowych na Nieruchomości,
      2. rozpoczęciu prac budowlanych przez Cedenta.
    W efekcie powyższego, w wyniku planowanej Transakcji Kupujący kupi od Sprzedającego
    Nieruchomość jako niezabudowaną działkę gruntu z rozpoczętym procesem budowlanym
    przez Cedenta, przy czym Cedent będzie ten proces budowlany kontynuować.
    Transakcja zostanie dokonana na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu
    notarialnego.
    W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego w szczególności
    następujących elementów:
    1) praw i obowiązków wynikających z umów i dokumentów takich jak prawa i obowiązki
      wynikające z dokumentów finansowania (w szczególności z umów pożyczek oraz
      umowy kredytu bankowego) oraz umów z profesjonalnymi doradcami podatkowymi,
      prawnymi i księgowymi Sprzedającego (w tym umowy o prowadzenie ksiąg);
    2) dokumentacji prawnej i księgowej, w tym np. kopii ksiąg rachunkowych i kopii
      dokumentów księgowych Sprzedającego, a także kopii dokumentów podatkowych
      Sprzedającego;

    3) praw i obowiązków Sprzedającego wynikających z umów rachunków bankowych
      zawartych przez Sprzedającego i bank;
    4) praw i obowiązków wynikających z polis ubezpieczeniowych;
    5) praw i obowiązków wynikających z Umowy o Zarządzanie Nieruchomością.
    W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego należności i zobowiązań
    Sprzedającego. W szczególności, w ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na
    Kupującego praw i obowiązków wynikających z kredytów bankowych służących
    finansowaniu działalności Sprzedającego. Przedmiotem sprzedaży będą wyłącznie
    niezabudowane działki gruntu.
    Sprzedający nie zatrudnia pracowników, w związku z czym na skutek Transakcji nie
                              1dojdzie do przejścia zakładu na podstawie art. 23 kodeksu pracy.
    Wnioskodawcy są zarejestrowani w Polsce jako czynni podatnicy podatku od towarów i
    usług. Transakcja zostanie udokumentowana fakturą wystawioną przez Sprzedającego.
    Intencją Wnioskodawców jest opodatkowanie transakcji VAT. Stąd, niezależnie od oceny
    prawnopodatkowej Transakcji, Wnioskodawcy zamierzają złożyć w akcie notarialnym, do
    zawarcia którego dojdzie w związku z Transakcją, oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia
    na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 Ustawy o VAT, aby zabezpieczyć Transakcję w sytuacji, w
    której według organów podatkowych dostawa Nieruchomości, w całości lub części,
    podlegałaby zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT. Należy
    podkreślić, że z przyczyn ostrożnościowych ww. oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia
    będzie dotyczyło wszystkich potencjalnie istniejących na Nieruchomości budynków i
    budowli objętych Transakcją, niezależnie od daty oddania ich do użytkowania.
    6. Opis działalności Kupującego po Transakcji
    Jak wskazano, Kupujący zamierza nabyć Nieruchomość w celu jej odprzedaży na rzecz
    Cedenta w późniejszym czasie (tj. po uzyskaniu przez Cedenta pozwolenia na użytkowanie
    obiektów budowlanych budowanych na nieruchomości sąsiadującej z Nieruchomością).
    W uzupełnieniu wskazali Państwo:
    I. W odniesieniu do doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego:
    1. Czy sieć gazociągowa stanowi budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca
      1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.)?,
    W ocenie Wnioskodawcy sieć gazociągowa stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3
    ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Jak wskazał Wnioskodawca we wniosku (strona
    7) właścicielem sieci gazociągowej, która stanowi urządzenie przesyłowe w rozumieniu art.
    49 Kodeksu cywilnego, jest (...) (...) (...), zatem sieć gazociągowa, jako nienależąca do
    Sprzedającego, nie może i nie będzie przedmiotem sprzedaży.
    2. Czy naniesienia powstałe w wyniku prac budowlanych dokonanych przez Cedenta w
      momencie sprzedaży będą stanowiły budynki lub budowle w rozumieniu ustawy
      Prawo budowlane?
    Zgodnie z intencjami Stron, naniesienia, które powstaną w wyniku prac budowlanych
    dokonanych przez Cedenta, w momencie sprzedaży nie będą jeszcze stanowiły budynków
    lub budowli w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, jak wskazał Wnioskodawca we
    wniosku (strona 7) na moment dokonania Transakcji na Nieruchomości nie będzie
    ukończony żaden budynek ani budowla.
    3. Jeśli naniesienia powstałe w wyniku prac budowlanych dokonane przez Cedenta w
      momencie sprzedaży będą stanowiły budynki lub budowle w rozumieniu ustawy
      Prawo budowlane to proszę wskazać na której działce będą się one znajdowały?
      (należy odnieść się do każdego budynku i budowli oddzielnie)
    Naniesienia, które powstaną w wyniku prac budowlanych dokonanych przez Cedenta, w
    momencie sprzedaży nie będą stanowiły budynków lub budowli w rozumieniu ustawy
    Prawo budowlane.

    4. Czy naniesienia powstałe w wyniku prac budowlanych dokonanych przez Cedenta
      (własna inwestycja Cedenta na Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży) będą
      częścią składową sprzedawanego gruntu (będą z nim trwale związane).
    Naniesienia, które powstaną w wyniku prac budowlanych dokonanych przez Cedenta,
    będą trwale związana z gruntem, jednak jak zostało wskazane we wniosku (strona 7),prace
    budowlane nie zostaną zakończone przed dokonaniem Transakcji, zatem naniesienia
    powstałe w wyniku prac budowlanych nie będą jej przedmiotem.
    Wnioskodawca ponownie zaznacza, że na moment dokonania Transakcji, Nieruchomość
    będzie nieruchomością niezabudowaną, żadne więc budynki, budowle ani ich części nie
    będą przedmiotem sprzedaży.
    5. Wyjaśnili Państwo rozbieżność bowiem w opisie sprawy wskazali Państwo, że:
    Nieruchomość jest obecnie zabudowana zdewastowanymi budynkami oraz budowlami,
    takimi jak m.in. zewnętrzne instalacje wodociągowe, kanalizacji deszczowej,
    energetycznej, wolnostojące słupy, utwardzony plac, plac składowania, ogrodzenie.
    oraz, że
    W ramach prac rozbiórkowych z Nieruchomości zostaną usunięte wszystkie znajdujące się
    tam naniesienia - nie zostanie nic z budynków i infrastruktury towarzyszącej. Usunięte
    zostaną również wszystkie sieci.
    również, że
    (...) Nieruchomość, na moment dokonania Transakcji, będzie nieruchomością
    niezabudowaną, żadne więc budynki, budowle ani ich części nie będą przedmiotem
    sprzedaży.
    Ponadto wskazali Państwo, że:
    (...) na Nieruchomości znajduje się i znajdować się będzie na moment dokonania
    Transakcji sieć gazociągowa, która przechodzi przez działki gruntu nr (A.),(C.). Właścicielem
    sieci jest (...) (...) Gazownictwa. Sieć gazociągowa, jako nienależąca do Sprzedającego, nie
    będzie przedmiotem sprzedaży.
    Zatem konieczne jest jednoznaczne wskazanie przez Państwa:
    a) co należy rozumieć pod użytym przez Państwa zwrotem cyt.: „Usunięte zostaną również
      wszystkie sieci.”
    Wnioskodawca wskazuje, że poprzez sformułowanie „Usunięte zostaną również wszystkie
    sieci.” należy rozumieć, że zostaną zlikwidowane wszystkie sieci stanowiące uzbrojenie
    terenu (m.in. zewnętrzne instalacje wodociągowe, kanalizacji deszczowej, energetycznej)
    należące do Sprzedającego.
    Jak wskazał Wnioskodawca we wniosku (strona 7), Sprzedającemu została wydana przez
    (...) (...) (...) decyzja nr (...) z dnia (...) r., na podstawie której uzyskał on pozwolenie na
    rozbiórkę wszystkich znajdujących się na nieruchomości naniesień - budynków i
    infrastruktury towarzyszącej. Proces rozbiórki został rozpoczęty i w jego ramach
    dokonywana jest również rozbiórka poszczególnych sieci.
    Wnioskodawca pragnie przy tym doprecyzować, że na moment składania odpowiedzi na
    wezwanie nie jest w stanie z całkowitą pewnością stwierdzić, czy wszystkie sieci zostaną w
    pełni zlikwidowane przed Transakcją. Pewne jest natomiast, że proces ich rozbiórki będzie
    prowadzony, ponieważ celem planowanej Transakcji jest dostawa Nieruchomości
    niezabudowanej.
    W tym miejscu warto przytoczyć wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    „TSUE”) z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08, w którym TSUE uznał, że w przypadku,
    gdy rozpoczęta została rozbiórka budynku na nieruchomości i celem transakcji jest nie
    dostawa budynku i gruntu, na którym stoi, a niezabudowana działka - to niezależnie od

    stanu zaawansowania robót rozbiórkowych starego budynku w momencie rzeczywistej
    dostawy działki, należy uwzględniać cel ekonomiczny tej transakcji, tj. uznać że
    przedmiotem dostawy będzie działka niezabudowana.
    W uzupełnieniu powyższego Wnioskodawca wskazuje, że sieci nienależące do
    Sprzedającego a do przedsiębiorstw przesyłowych (tj. urządzenia przesyłowe
    niestanowiące części składowych gruntu) również będą usunięte, o ile zgodę na takie
    działania wyraziły dane przedsiębiorstwa przesyłowe. W przypadku sieci gazowej ustalono,
    że nie zostanie ona usunięta.
    Wnioskodawca nadmienia, że informacja o pozostawieniu sieci gazowej została podana
    wyłącznie celem przedstawienia pełnego stanu faktycznego planowanego przedsięwzięcia.
    Ze względu na fakt, że urządzenia przesyłowe nie stanowią części składowej gruntu oraz
    nie mogą być przedmiotem sprzedaży w ramach Transakcji - kwestia ta, w ocenie
    Wnioskodawcy, nie powinna mieć wpływu na sposób opodatkowania Transakcji.
    b) Jakie sieci na dzień Transakcji pozostaną na działkach będących przedmiotem
      sprzedaży? (proszę odnieść się do każdej działki osobno)
    Na działce gruntu nr (A.), zgodnie z najlepszą wiedzą Wnioskodawcy, znajdują się sieć
    gazociągowa, sieć wodociągowa, sieć kanalizacyjna, sieć elektroenergetyczna.
    Wnioskodawca zaznacza, że na moment Transakcji wymienione sieci (poza siecią
    gazociągową) będą zlikwidowane lub będą w procesie rozbiórki.
    Na działce gruntu nr (C.), zgodnie z najlepszą wiedzą Wnioskodawcy, znajdują się sieć
    gazociągowa, sieć kanalizacyjna, sieć elektroenergetyczna.
    Wnioskodawca zaznacza, że na moment Transakcji wymienione sieci (poza siecią
    gazociągową) będą zlikwidowane lub będą w procesie rozbiórki.
    Na działce gruntu nr (B.), zgodnie z najlepszą wiedzą Wnioskodawcy, znajdują się sieć
    kanalizacyjna, sieć elektroenergetyczna, sieć telekomunikacyjna. Wnioskodawca zaznacza,
    że na moment Transakcji wymienione sieci będą zlikwidowane lub będą w procesie
    rozbiórki.
    Wnioskodawca jeszcze raz zaznacza, że sieć gazociągowa, jako nienależąca do
    Sprzedającego, nie będzie przedmiotem sprzedaży, zatem Nieruchomość, na moment
    dokonania Transakcji, będzie nieruchomością niezabudowaną.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1) Czy sprzedaż Nieruchomości będzie stanowiła dostawę odrębnych składników
      majątkowych, a nie zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa i w konsekwencji Transakcja ta będzie podlegała opodatkowaniu na
      podstawie przepisów Ustawy o VAT?
    2) Czy dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji będzie w całości opodatkowana VAT
      jako dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT i jako taka nie
      będzie podlegała zwolnieniu od VAT, w szczególności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2,
      pkt 9, pkt 10, ani pkt 10a Ustawy o VAT?
    3) Czy po dokonaniu Transakcji, z uwagi na wykorzystywanie Nieruchomości przez
      Kupującego do celów działalności opodatkowanej VAT, Kupujący będzie uprawniony
      do: (i) obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z
      tytułu Transakcji (zgodnie z art. 86 ust. 1, ust. 10, ust. 10b pkt 1 i ust. 11 ustawy o VAT)
      po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne
      dokonanie, oraz do (ii) zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT
      należnym (zgodnie z art. 87 Ustawy o VAT)?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Zdaniem Wnioskodawców:
    1. sprzedaż Nieruchomości będzie stanowiła dostawę odrębnych składników
      majątkowych, a nie zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części

      przedsiębiorstwa i w konsekwencji Transakcja ta będzie podlegała opodatkowaniu
      na podstawie przepisów Ustawy o VAT.
    2. Dostawa Nieruchomości nie będzie podlegać zwolnieniu od opodatkowania, a więc
      będzie obligatoryjnie opodatkowana VAT.
    3. po dokonaniu Transakcji, z uwagi na wykorzystywanie Nieruchomości przez
      Kupującego wyłącznie do celów działalności opodatkowanej VAT Kupujący będzie
      uprawniony do: (i) obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
      naliczonego z tytułu Transakcji (zgodnie z art. 86 ust. 1, ust. 10, ust. 10b pkt 1 i ust. 11
      ustawy o VAT) po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej
      faktyczne dokonanie, oraz (ii) zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad
      podatkiem VAT należnym (zgodnie z art. 87 ustawy o VAT).
    UZASADNIENIE
    Uwaga wstępna dotycząca interesu Wnioskodawców w zakresie uzyskania interpretacji
    Z uwagi na to, że Kupujący i Sprzedający będą uczestniczyć w tym samym zdarzeniu
    przyszłym, zgodnie z art. 14b § 1 w związku z art. 14r § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa,
    występują o wydanie interpretacji we wniosku wspólnym.
    Określenie, czy Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu VAT z punktu widzenia
    Sprzedającego będzie wpływało na jego obowiązki w zakresie rozpoznania obowiązku
    podatkowego na gruncie VAT, wystawienia faktury VAT na rzecz Kupującego oraz
    rozliczenia podatku VAT należnego do właściwego urzędu skarbowego.
    Z punktu widzenia Kupującego, określenie czy Transakcja będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT bezpośrednio wpływać będzie na wysokość ceny należnej za
    przedmiot Transakcji (tj. czy będzie ona powiększona o należny podatek VAT), na prawo
    do odliczenia podatku VAT zapłaconego jako część ceny oraz na obowiązek zapłaty
    podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Stąd każda ze stron Transakcji ma interes prawny w tym, aby wystąpić z wnioskiem
    wspólnym o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, dotyczącej tego
    samego zdarzenia przyszłego - odpowiedź na każde z zadanych pytań wpłynie na
    obowiązki w zakresie rozliczeń podatkowych tak Kupującego, jak i Sprzedającego.
    1. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1
    I. Uwagi wstępne
    W celu rozstrzygnięcia, czy nabycie Nieruchomości w ramach Transakcji powinno być
    opodatkowane VAT, w pierwszej kolejności konieczne jest ustalenie, czy przedmiotowa
    Transakcja mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, zawartym
    w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT oraz czy żadne z wyłączeń z opodatkowania podatkiem VAT,
    wskazanych w art. 6 ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania.
    Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, dostawa nieruchomości komercyjnych, a
    taki charakter ma Nieruchomość, stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Dopiero w przypadku uznania, że przedmiot transakcji stanowi
    przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: również jako „ZCP”)
    możliwe jest wyłączenie takiej transakcji z zakresu opodatkowania. Sytuacja taka stanowi
    jednak wyjątek od ogólnej zasady powszechności opodatkowania. Mając na uwadze, że
    wszelkie odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania mają charakter wyjątkowy,
    powinny podlegać ścisłej, literalnej wykładni.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach
    podatkowych z dnia 11 grudnia 2018 r. „Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług
    transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych” (dalej: „Objaśnienia”).

    W celu dokonania prawidłowej oceny, czy dana transakcja podlega VAT, konieczne jest
    ustalenie czy jej przedmiot będzie stanowił przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa.
    Zdaniem Wnioskodawców, wykładnia terminów użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT -
    przedsiębiorstwo oraz jego zorganizowana część - ma kluczowe znaczenie dla oceny ich
    sytuacji podatkowej, gdyż rozstrzyga o tym, że Transakcja powinna była zostać wyłączona
    z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. W związku z tym,
    zdaniem Wnioskodawców, organ wydający interpretację powinien dokonać wykładni
    terminów „przedsiębiorstwo” i „zorganizowanej części przedsiębiorstwa”, użytych w art. 6
    pkt 1 ustawy o VAT i, tym samym, dokonać oceny, czy przedstawiona w opisie stanu
    faktycznego Transakcja powinna była zostać wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT
    na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT [Uprawnienie organów do dokonania takiej
    klasyfikacji znajduje potwierdzenie w licznych wyrokach sądów administracyjnych - tak np.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku dnia 6 stycznia 2010 r. (sygn. akt I FSK 1216/09)].
    II. Brak możliwości uznania przedmiotu Transakcji za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa
    Zgodnie z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
    zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych
    do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
    niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą oraz stanowiskiem organów podatkowych, z
    powyższej definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika, iż aby zespół
    składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym również zobowiązania)
    mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione
    łącznie następujące przesłanki:
      1) istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
      2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie,
      3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
      4) zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące te zadania gospodarcze.
    Odnośnie do definicji przedsiębiorstwa, należy wskazać, że nie została ona wyrażona w
                                                    1przepisach Ustawy o VAT, ale wynika z przepisów kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 55
    Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej, obejmującym w szczególności: oznaczenie indywidualizujące
    przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność
    nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz
    inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu
    i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub
    ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów
    wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa
    własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne oraz
    tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawcy pragną wskazać, że zgodnie z Objaśnieniami „przy ocenie czy składniki
    majątku powinny być uznane za (i) przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy
    o VAT, czy też (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e
    ustawy o VAT, uwzględnić należy następujące okoliczności:

    i. zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy
        pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    ii. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
        przedmiotem transakcji”.
    Minister Finansów podkreśla, że w przypadku dostawy wynajętej nieruchomości „uznać
    należy daną transakcję za zbycie przedsiębiorstwa lub ZCP, jeżeli na moment transakcji
    spełnione są łącznie następujące kryteria:
  i. przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespół składników majątku (zaplecze)
      umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę i wystarczający do
      prowadzenia tej działalności;
  ii. nabywca - w ramach swojej działalności - ma zamiar kontynuowania działalności
      prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu
      składników majątkowych będących przedmiotem transakcji”.
    Zgodnie z Objaśnieniami, ustalając czy przenoszony zespół składników majątkowych
    umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę i czy jest do jej
    prowadzenia wystarczający, należy wziąć pod uwagę czy taki zespół składników
    majątkowych nie będzie wymagać od nabywcy:
    i. angażowania innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    ii. podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów)
        niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte
        składniki.
    Zdaniem Ministra Finansów, „W celu ustalenia czy przenoszony na nabywcę zespół
    składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić
    czy oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji
    nieruchomościowych opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej
    wskazane elementy:
    i. prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania
      dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę
      przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finansowania i jest
      stroną takich umów;
  iii. umowy o zarządzanie nieruchomością;
  iv. umowy zarządzania aktywami;
  v. należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem. (...)
    Dodatkowo, za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszony na
    nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez
    zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowanie dodatkowych
    działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia
    działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Sytuacja taka ma miejsce w
    przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie
    nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które
    świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. W takim przypadku bowiem nabywca
    podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej zbywcy”.
    W świetle powyższych Objaśnień, należy przypomnieć istotne, wskazane przez
    Wnioskodawców elementy Transakcji. I tak, przedmiotem Transakcji będą niezabudowane
    działki składające się na Nieruchomość oraz niektóre prawa i obowiązki ściśle związane z
    Nieruchomością (dotyczące praw własności intelektualnej itd.).

    W konsekwencji, Wnioskodawcy pragną wskazać, że spośród elementów, których
    przeniesienie warunkuje możliwość uznania przenoszonego zespołu składników za
    umożliwiający kontynuowanie działalności prowadzonej przez Sprzedającego, przedmiot
    Transakcji będzie zawierał jedynie „standardowe elementy typowe dla transakcji
    nieruchomościowych”, czyli Nieruchomość. To zdaniem Wnioskodawców jednoznacznie
    wskazuje na to, że przedmiot Transakcji nie będzie stanowić przedsiębiorstwa, ani jego
    zorganizowanej części.
    Mając również na uwadze utrwaloną linię orzeczniczą oraz stanowisko organów
    podatkowych w zakresie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zdaniem
    Wnioskodawców przedmiotem Transakcji nie będzie zorganizowana część
    przedsiębiorstwa ani przedsiębiorstwo, w szczególności z uwagi na fakt, iż: (i) w ramach
    Transakcji na Kupującego nie zostaną przeniesione zobowiązania (w szczególności z tytułu
    ewentualnych kredytów związanych z Nieruchomością), (ii) Nieruchomość będąca
    przedmiotem Transakcji nie stanowi odrębnego działu, wydziału czy też oddziału
    wydzielonego w ramach działalności prowadzonej przez Sprzedającego, oraz (iii) zakres
    Transakcji ograniczony został w praktyce do Nieruchomości (tj. niezabudowanych działek
    gruntu), zatem nie sposób uznać, aby zespół tychże składników mógł stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.
    Z przytoczonych wyżej okoliczności wynika, że podjęcie przez Kupującego działalności w
    oparciu o nabywane składniki majątkowe wymaga przedsięwzięcia przez niego szeregu
    czynności, takich jak np. zawarcie umów z dostawcami mediów, ubezpieczenia, umów o
    zarządzanie nieruchomością, zapewnienie obsługi księgowej, prawnej itd. Bez tych
    działań, w oparciu wyłącznie o nabywane w ramach Transakcji składniki majątkowe,
    Kupujący nie byłby w stanie prowadzić działalności gospodarczej. Innymi słowy, zespół
    składników majątkowych będący przedmiotem Transakcji nie ma w przedsiębiorstwie
    Sprzedającego zdolności do niezależnego funkcjonowania jak samodzielny podmiot
    gospodarczy, z uwagi na fakt, że bez zapewnienia opisanych powyżej funkcji, które nie
    zostaną przekazane Kupującemu w ramach Transakcji (ani w żaden inny sposób), nie jest
    on wystarczający do prowadzenia działalności gospodarczej w sposób samoistny.
    Końcowo należy zauważyć, że brak podstaw do uznania transakcji sprzedaży
    nieruchomości wraz z pewnymi ściśle z nią związanymi prawami i obowiązkami (w tym,
    przejęciem na mocy art. 678 § 1 Kodeksu Cywilnego praw i obowiązków z umów najmu) za
    transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, znajduje
    potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych (m.in. interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 listopada 2019 r. o
    sygnaturze 0114-KDIP1-1.4012.444.2019.3.EW, interpretacja indywidualna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 stycznia 2019 r. o sygnaturze 0114-KDIP1-
    1.4012.721.2018.3.KBR, interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 10 stycznia 2019 r. o sygnaturze 0114-KDIP1-1.4012.722.2018.3.RR,
    interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 stycznia
    2019 r. o sygnaturze 0114-KDIP4.4012.688.2018.2.KM, interpretacja indywidualna z dnia
    29 czerwca 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.198.2020.3.KS, interpretacja indywidualna z 3
    sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.220.2021.3.MM, interpretacja indywidualna z 10
    sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.322.2021.2.IG, interpretacja indywidualna z 14
    września 2021, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.528.2021.3.DS,interpretacja indywidualna z dnia
    24 września 2021 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.490.2021.3.EW, czy też interpretacja
    indywidualna z dnia 1 października 2021 r. sygn. 0111-KDIB3-2.4012.647.2021.3.MN.).
    Mając na względzie powyżej przedstawione regulacje, zdaniem Wnioskodawców
    przedmiotem Transakcji nie będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa ani
    przedsiębiorstwo.
    III. Pojęcie przedsiębiorstwa wyrażone w doktrynie prawa
                                      1 Jak wskazano powyżej, określając przedsiębiorstwo w art. 55k.c., wskazano przykładowy
    katalog składników niematerialnych i materialnych, które tworząc pewną całość
    organizacyjną, służą do prowadzenia działalności gospodarczej. Obok tych składników, w
    skład przedsiębiorstwa może wchodzić wiele czynników nawet niekiedy nieuchwytnych,

    trudno mierzalnych, niewymiernych, takich jak rynek czy klientela (A. Kidyba, Prawo
    handlowe, 2008, s. 34, zwraca jeszcze uwagę na lokalizację, dobrą bądź złą renomę). Bez
    wspomnianych czynników trudno byłoby wyobrazić sobie przedsiębiorstwo, a można
    zaryzykować twierdzenie, że wspomniane czynniki determinują istnienie
    przedsiębiorstwa, a nie tylko wpływają na jego wartość (pr. zbior. pod red. Kidyba Andrzej,
    Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, wyd. Wolters Kluwer 2012, wyd. II).
    W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, iż - w celu uznania określonych składników
    majątkowych za przedsiębiorstwo - muszą one stanowić całość pod względem
    organizacyjnym oraz funkcjonalnym. Na uwagę zasługuje również zawarta w ustawowej
    definicji przedsiębiorstwa i niejednokrotnie podkreślana w orzecznictwie sądów kwestia, iż
    przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem.
    Okolicznością determinującą możliwość uznania określonego zespołu składników
    niematerialnych i materialnych za przedsiębiorstwo jest takie ich zorganizowanie, żeby
    wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Zespół składników tworzących przedsiębiorstwo musi być zatem swoiście zorganizowany,
    musi funkcjonować w określonym otoczeniu i musi być naznaczony pewnymi elementami,
    które zadecydują o tym, że będziemy mieli do czynienia z przedsiębiorstwem, a nie
    luźnym zbiorem składników niematerialnych i materialnych.
    Samo zebranie czy przestrzenne usytuowanie pewnych składników z reguły nie tworzy
    jeszcze przedsiębiorstwa. Z tego powodu przedsiębiorstwo nie jest jedynie sumą
    składników niematerialnych i materialnych wchodzących w jego skład, lecz samoistnym
    dobrem o wartości majątkowej (M. Poźniak-Niedzielska, Pojęcie przedsiębiorstwa a jego
    majątek, AUMCS XXIX 1982, nr 8, s. 130). Dopiero czynnik organizacyjny oparty na
    kryterium funkcjonalności i celowości zestawienia składników pozwala uznać ten zespół za
    przedsiębiorstwo. Gdyby było inaczej, to zawsze każde zestawienie składników
    przynosiłoby albo sukces, albo porażkę w działalności gospodarczej. Element
    organizacyjny przedsiębiorstwa został wyraźnie podkreślony przez nowelizację
    komentowanego przepisu dokonaną ustawą z dnia 14 lutego 2003 r. o zmianie ustawy -
    Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 49, poz. 408) i umieszczenie na
    pierwszym miejscu niematerialnych elementów przedsiębiorstwa. Przez taką kolejność
    ustawodawca podkreśla rolę, jaką odgrywają niematerialne składniki przedsiębiorstwa,
    takie jak klientela i renoma, bez których nie mogłoby ono, o ile w ogóle, istnieć, to
    przynajmniej normalnie funkcjonować (M. Poźniak-Niedzielska, Zbycie przedsiębiorstwa w
    świetle zmian w kodeksie cywilnym, PiP 1991, z. 6, s. 34). W konsekwencji wartość
    przedsiębiorstwa nie jest równa sumie wartości jego składników, ale jest odpowiednio
    wyższa o wartość owych czynników niematerialnych, a zwłaszcza czynnika
    organizacyjnego (wyr. NSA z dnia 24 listopada 1999 r., I SA/Kr 1189/99, Lex nr 43968).
    Czynnikiem konstytuującym przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym będzie zatem
    element organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych jego składników
    umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewnej całości. Występowanie
    wspomnianego elementu organizacji pozwala odróżnić przedsiębiorstwo od majątku, gdyż
    ten jest przedmiotem organizacji i stanowi jedynie zbiór elementów wchodzących w skład
    zorganizowanej całości, jaką jest przedsiębiorstwo (wyr. SN z dnia 3 grudnia 2009 r., II CSK
    215/09, Lex nr 551060).
    Kluczowym jest, aby przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia stanowiło całość pod
    względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Zbywany majątek powinien stanowić na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisanych przedsiębiorstwu. Nawet w przypadku wyłączenia z zakresu
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa niektórych elementów, pomiędzy pozostałymi
    zbywanymi składnikami majątkowymi muszą zostać zachowane związki funkcjonalne w
    taki sposób, aby przekazany majątek mógł posłużyć kontynuowaniu określonej
    działalności gospodarczej (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 25 stycznia 2019 r. o sygnaturze 0114-KDIP1-3.4012.657.2018.2.SM,
    interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 sierpnia
    2021 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.353.2021.3.MM, interpretacja indywidualna Dyrektora

    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 stycznia 2020 r., sygn. 0112-KDIL1-
    2.4012.589.2019.3.PM).
    W kontekście powyższych uwag należy wskazać, że przedmiot transakcji będzie
    ograniczony zasadniczo do zbycia samej Nieruchomości. Przedmiotem Transakcji nie
    będzie bowiem zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych,
    pozostających ze sobą w takim związku funkcjonalnym, by być zdolnym do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Na kwestię, iż przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, lecz ich
    zorganizowanym zespołem niejednokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie sądów
    administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 22 stycznia 1997 r., sygn. SA/Sz 2724/95; wyrok
    NSA z dnia 24 listopada 1999 r., sygn. I SA/Kr 1189/99 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4
    grudnia 2013 r., sygn.: I SA/Gd 1205/13, utrzymany w mocy przez wyrok NSA z dnia 25
    czerwca 2015 r., sygn.: I FSK 572/14, , wyrok NSA z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. I FSK
    327/16, wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. III SA/Wa 1896/17, wyrok
    WSA w Rzeszowie z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. I SA/Rz 730/19, wyrok NSA z dnia 13
    grudnia 2022 r., sygn. III FSK 1346/21).
    IV. Pojęcie transferu przedsiębiorstwa (jego zorganizowanej części) w prawie unijnym
    Należy dodatkowo zauważyć, iż pojęcie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (z
    ang. „totality of assets of part thereof”) stanowi pojęcie prawa unijnego, które zostało
    zdefiniowane w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE)
    dotyczących VAT.
    Wnioskodawcy pragną przy tym zwrócić uwagę, iż zgodnie z treścią orzeczenia TSUE w
    sprawie C-497/01 Zita Modes Sarl „pojęcie transferu, za wynagrodzeniem lub bez
    wynagrodzenia, lub wniesienia do spółki całego lub części majątku przedsiębiorstwa,
    powinno być interpretowane w taki sposób, że obejmuje ono przeniesienie
    przedsiębiorstwa lub jego niezależnej części w tym środki trwałe i obrotowe zdolne do
    prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, a nie tylko proste zbycie aktywów
    takich jak wyroby gotowe” [podkreślenie -Wnioskodawcy] [Pkt 40 uzasadnienia wyroku
    TSUE w sprawie C-497/01 Zita Modes. Podobne podejście TSUE zaprezentował w
    orzeczeniu z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-44/10 Christel Schriever.
    Orzeczenie to definiuje zakres pojęcia transferu przedsiębiorstwa (jego zorganizowanej
    części), w rozumieniu art. 5 ust. 8 tzw. VI Dyrektywy VAT [Dyrektywa Rady z 17 maja 1977
    roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków
    obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
    wymiaru podatku (77/388/EEC)], którego transpozycję do krajowego porządku prawnego
    stanowi art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zakres przedmiotowy obydwu przepisów powinien
    zatem być analogiczny, co oznacza że tezy wspomnianego orzeczenia TSUE wyznaczają
    granice interpretacji pojęcia „przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa” użytego w przepisach krajowych.
    Jak wynika z powyższej definicji sformułowanej przez TSUE, dla zaistnienia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu VAT, niezbędne jest by
    składniki weń wchodzące mogły samodzielnie, tj. bez dodawania żadnych dodatkowych
    elementów lub modyfikowania istniejących samodzielnie realizować zadania gospodarcze,
    tj. na przykład:
    - nabywać towary lub usługi niezbędne do prowadzenia takiej działalności, w
      szczególności posiadać ważne umowy zakupu towarów lub usług z dostawcami
      towarów lub usług niezbędnych dla prowadzenia działalności gospodarczej,
    - być zdolnym do wytworzenia towarów lub usług, które mogłyby być przedmiotem
      sprzedaży,

    - posiadać kontakty z klientami (w tym zawarte umowy sprzedaży, najmu, dzierżawy, etc.)
      wytwarzanych przez przedsiębiorstwo towarów lub usług lub też know-how odnośnie
      do tego, jak wejść w kontakty z tymi klientami,
    - posiadać odpowiednią obsługę administracyjną (rachunki bankowe, umowy na stałą
      obsługę prawną, administracyjną, biurową, etc.).
    W ocenie Wnioskodawców, niezabudowane działki gruntu będące przedmiotem
    omawianej Transakcji w żadnym wypadku nie będą zdolne do tego, by samodzielnie (bez
    wzbogacenia go o dodatkowe elementy i składniki majątkowe) realizować jakiekolwiek
    zadania gospodarcze lub działać jako niezależny i samodzielny przedsiębiorca. Jak bowiem
    wskazano w opisie stanu faktycznego, przedmiotem dostawy będzie co do zasady
    wyłącznie Nieruchomość.
    W świetle powyższych uwag, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, iż dostawa
    Nieruchomości nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa i tym samym do transakcji tej stosuje się przepisy ustawy o VAT.
    V. Stanowisko organów podatkowych
    Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie również w interpretacjach indywidualnych.
    Przykładowo:
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 24 sierpnia 2023 r., o sygn.
    0111-KDIB3-2.4012.338.2023.2.MGO, wskazał, że dostawa czterech gruntów ze
    znajdującymi się na nich budynkami i budowlami, których zostało przeniesione prawo
    własności oraz oddanych do użytkowania wieczystego - bez przenoszenia na nabywcę
    (i) know-how Sprzedającego - rozumiany jako określone informacje handlowe w
    zakresie wynajmu Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu Sprzedającego, z
    zastrzeżeniem informacji o takim (lub podobnym) charakterze zawartych w
    dokumentach udostępnionych Nabywcy w ramach Sprzedaży, (ii) prawa i obowiązki
    wynikające z umów rachunków bankowych (m.in. za pośrednictwem których
    Sprzedający dokonywał rozliczeń z najemcami związanych z przedmiotem Sprzedaży
    np. rachunku czynszowego, rachunku do opłat eksploatacyjnych), (iii) umowy
    ubezpieczeniowe zawarte przez Sprzedającego, (iv) prawa i obowiązki wynikające z
    umów związanych z prowadzeniem bieżącej działalności gospodarczej przez
    Sprzedającego (prawa i obowiązki z umowy o prowadzenie ksiąg rachunkowych), (v)
    tajemnica przedsiębiorstwa Sprzedającego, z zastrzeżeniem informacji o takim (lub
    podobnym) charakterze zawartych w dokumentach przekazywanych Nabywcy w
    ramach Sprzedaży. W interpretacji Dyrektor KIS stwierdził, iż „Sprzedaż nie obejmowała
    w szczególności przeniesienia praw i obowiązków z jakiejkolwiek umowy finansowania
    dotyczącej Nieruchomości. W związku ze Sprzedażą, Kupujący we własnym zakresie
    zapewnił finansowanie swojej działalności gospodarczej. W związku ze Sprzedażą na
    Nabywcę nie zostały przeniesione także prawa i obowiązki z tytułu umowy
    ubezpieczenia Nieruchomości, jak również prawa i obowiązki wynikające z umów
    serwisowych i umów na dostawę mediów do Nieruchomości, których stroną przed
    Sprzedażą był Sprzedający (po Sprzedaży ubezpieczy Nieruchomości i zawrze lub
    będzie kontynuował tego typu umowy Sprzedający jako najemca na podstawie umowy
    najmu). W ramach Sprzedaży nie doszło również do przejścia ze Sprzedającego na
                            1Kupującego zakładu pracy zgodnie z art. 23, w tym, nie doszło do przeniesienia ze
    Sprzedającego na Kupującego pracowników Sprzedającego. Z opisu sprawy wynika m.
    in., że przedmiotem Sprzedaży pomiędzy Sprzedającym i Kupującym nie były
    zobowiązania związane z funkcjonowaniem przedmiotu Sprzedaży, w tym wobec banku

    z tytułu umowy finansowania, które to zostały spłacone przez Sprzedającego w ramach
    Sprzedaży. Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wskazuje, że
    przedmiot dokonanej transakcji sprzedaży, jakim w istocie jest prawo własności Gruntu
    1, Gruntu 2 oraz prawo użytkowania wieczystego Gruntu 3 oraz Gruntu 4, prawo
    własności posadowionych na Gruncie 1, Gruncie 2 oraz Gruncie 3 i stanowiących
    odrębne nieruchomości Budynków i Budowli oraz pozostałymi składnikami
    majątkowymi tj. Ruchomościami i Dokumentacją, nie spełnia kryteriów pozwalających
    uznać go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Sprzedawcy. Podsumowując, w
    rozpatrywanej sprawie sprzedaż opisanej Nieruchomości nie będzie stanowiła zbycia
                          1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy”.
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 14 kwietnia
    2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.86.2023.3.MD wskazał, że transakcja dostawy gruntu
    wraz z dwoma budynkami biurowymi, podczas której na kupującego nie zostaną
    przeniesione m.in. (i) prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono
    Sprzedającemu finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację
    lub przebudowę przenoszonej Nieruchomości, (ii) umowy o zarządzanie
    Nieruchomością, (iii) umowy zarządzania aktywami, (iv) należności o charakterze
    pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem, znaki towarowe, licencje czy patenty
    niezwiązane z funkcjonowaniem Nieruchomości, (v) tajemnice przedsiębiorstwa
    Sprzedającego oraz know-how, niezwiązane z funkcjonowaniem Nieruchomości, (vi)
    nazwa przedsiębiorstwa Sprzedającego, (vii) prawa i obowiązki wynikające z umowy
    najmu lokalu, gdzie zarejestrowana jest siedziba Sprzedającego nie będzie stanowić
                                1sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy - Kodeks cywilny. W
    interpretacji organ podkreślił, że „Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre składniki
    przedsiębiorstwa niezdolne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej.
    Zbyciu podlegają bowiem Nieruchomość oraz Inne Aktywa, których nie sposób uznać za
    przedsiębiorstwo w rozumieniu powołanego przepisu. Przedstawione okoliczności
    zdarzenia przyszłego wskazują, że przedmiot planowanej Transakcji nie jest
    wystarczający do prowadzenia przez Kupującego tylko i wyłącznie w oparciu o te
    składniki działalności gospodarczej”.
    - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 7 kwietnia
    2021 r., sygn 0114-KDIP4-1.4012.8.2021.3.AM, wskazał, że przeniesienie prawa
    użytkowania wieczystego działek wraz z prawem własności znajdujących się na nich
    budynków i budowli. W ramach przedmiotowej transakcji sprzedawca nie przenosił na
    nabywcę m.in. (i) nazwy Sprzedającego, (ii) praw i obowiązków z umowy o zarządzanie
    Nieruchomością oraz aktywami Sprzedającego, (iii) praw i obowiązków wynikających z
    umów rachunków bankowych (m.in. za pośrednictwem, których Sprzedający dokonuje
    rozliczeń z najemcami związanych z przedmiotem Transakcji np. rachunku
    czynszowego, rachunku do opłat eksploatacyjnych), (iv) umów ubezpieczeniowych
    zawartych przez Sprzedającego, (v) tajemnicy przedsiębiorstwa Sprzedającego, z
    zastrzeżeniem informacji o takim (lub podobnym) charakterze zawartych w
    dokumentach przekazywanych Nabywcy w ramach Transakcji, (vi) patentów i innych
    prawa własności przemysłowej. W interpretacji Dyrektor KIS stwierdził, że „Z
    okoliczności sprawy wynika, że zbywana w ramach Transakcji Nieruchomość nie została
    formalnie wydzielona w strukturze organizacyjnej Zbywcy. Nie stanowi ona odrębnego
    działu, wydziału czy też oddziału, lecz zespół składników majątkowych. Tym samym, nie
    można mówić o wyodrębnieniu organizacyjnym zespołu składników majątkowych

    zbywanych w ramach Transakcji. Przedmiot transakcji nie będzie również
    wyodrębniony finansowo w przedsiębiorstwie Sprzedającego ponieważ Transakcja nie
    obejmie przeniesienia praw i obowiązków z jakiejkolwiek umowy finansowania nabycia
    prawa wieczystego użytkowania gruntu lub finansowania budowy Budynków oraz
    Budowli. Transakcja sprzedaży nie obejmie również gotówki znajdującej się na
    rachunkach bankowych Sprzedającego oraz umowy rachunków bankowych za
    wyjątkiem ewentualnego przelewu kwot stanowiących równowartość depozytów
    wpłaconych przez najemców w celu zabezpieczenia prawidłowego wykonania umów
    najmu oraz kwot zatrzymanych w celu zabezpieczenia prawidłowego wykonania praw z
    tytułu rękojmi i gwarancji udzielonych przez wykonawców prac budowlanych
    dotyczących Nieruchomości, zobowiązań związanych z funkcjonowaniem przedmiotu
    Transakcji, istniejących i wymagalnych wierzytelności pieniężnych. Transakcja nie
    będzie obejmować składników majątkowych pozwalających na kontynuowanie
    działalności gospodarczej bez konieczności angażowania przez Nabywcę innych
    składników majątku, lub podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub
    prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte
    składniki. Zatem przedmiot transakcji nie posiada takiej samodzielności finansowej
    oraz funkcjonalnej aby Nabywca na moment transakcji był w stanie prowadzić
    działalność gospodarczą oraz rozliczenia finansowe w sposób niezależny i
    zorganizowany, przy uwzględnieniu uwarunkowań ekonomicznych i rynkowych
    wykorzystując wyłącznie składniki będące przedmiotem planowanej sprzedaży. W
    związku z powyższym przedmiotowa sprzedaż nie będzie stanowić zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt
    27e ustawy. W momencie sprzedaży Nieruchomość nie będzie na tyle wyodrębniona
    organizacyjnie, finansowo oraz funkcjonalnie, aby posiadała zdolność do niezależnego
    funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. Kupujący będzie musiał m.in.
    zaangażować dodatkowe środki oraz zawrzeć stosowne umowy związane z
    utrzymaniem i obsługą Nieruchomości”.
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 29 stycznia
    2020 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.589.2019.3.PM, zgodnie z którą w ramach sprzedaży
    nieruchomości gruntowej z budynkiem usługowo-biurowym oraz budowli, Sprzedawca
    nie przenosił na nabywcę m.in. (i) prawa i obowiązki wynikające z umowy ubezpieczenia
    Nieruchomości, (ii) prawa i obowiązki wynikające z umów m.in. w zakresie: dostawy
    mediów do Nieruchomości, (iii) umowy o świadczenie usług księgowych, doradztwa
    prawnego, doradztwa podatkowego itp., (iv) tajemnice przedsiębiorstwa Zbywcy, (v)
    firma Zbywcy. W interpretacji Dyrektor KIS stwierdził, że "(...) Tymczasem w ramach
    planowanej Transakcji Nabywca nabędzie jedynie Nieruchomość (i ściśle związane z nią
    prawa i obowiązki m.in. wynikające z Umów najmu). Planowanej Transakcji nie będzie
    towarzyszyło, co do zasady, przeniesienie praw, obowiązków, zobowiązań i należności z
    umów, które są związane z prawidłowym funkcjonowaniem Nieruchomości, jak również
    (niezwiązanych bezpośrednio z Nieruchomością) praw i obowiązków z umów
    związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Zbywcę. W konsekwencji -
    po nabyciu Nieruchomości - Nabywca będzie prowadził działalność gospodarczą w
    odniesieniu do Nieruchomości, przy wykorzystaniu własnych zasobów oraz, zasadniczo,
    na podstawie umów zawartych przez siebie z podmiotami trzecimi. Nie można zatem -
    zdaniem Zainteresowanych - uznać, iż przedmiotem planowanej Transakcji jest

    zorganizowany zespół elementów, które łączy więź o charakterze organizacyjnym i
    funkcjonalnym. W związku z powyższym, zdaniem Zainteresowanych nie ma podstaw,
    aby Transakcję zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Zbywcy”.
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 14 stycznia
    2019 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.721.2018.3.KBR wskazał, że transakcja dostawy
    gruntu wraz z nieruchomością biurową, podczas której na kupującego nie zostaną
    przeniesione m.in. (i) umowy o zarządzanie Nieruchomością, (ii) tajemnice
    przedsiębiorstwa, nazwy i know-how Sprzedającego w zakresie prowadzenia
    działalności polegającej na komercyjnym wynajmie nieruchomości oraz związanego z
    metodologią wyszukiwania i utrzymania portfolio najemców o zróżnicowanym profilu
    działalności, (iii) umowy związane z bieżącą obsługą działalności Sprzedającego, w tym
    umowy na usługi księgowe, umowy na doradztwo prawne, umowy z pośrednikiem w
    zakresie wynajmu nieruchomości, umowy rachunku bankowego Sprzedającego, (iv)
    należności i zobowiązania Sprzedającego związane z funkcjonowaniem Nieruchomości
    oraz ogólnie z działalnością Sprzedającego, w tym wierzytelności Sprzedającego z tytułu
    umów najmu (czynsze i inne należności) nie będzie stanowić sprzedaży
                          1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy - Kodeks cywilny. W interpretacji organ
    podkreślił, że „planowanej transakcji nie będzie towarzyszył transfer kluczowych
    składników wchodzących w skład normatywnej definicji i determinujących
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Przedmiotem zbycia będą niektóre składniki
    majątkowe Sprzedającego, niezdolne bez odpowiedniego zorganizowania do
    samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej”.
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 26 czerwca 2018 r., o sygn.
    0111-KDIB3-2.4012.267.2018.3.AZ, wskazał, że dostawa gruntu zabudowanego
    kompleksem sześciu budynków biurowomagazynowych, oddanych do użytkowania na
    podstawie umów najmu - bez przenoszenia na nabywcę (i) praw i obowiązków
    wynikających z umów związanych z ubezpieczeniem nieruchomości oraz zarządzaniem
    nieruchomością, (ii) umów związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa, (iii)
    rachunków bankowych, (iv) pracowników Sprzedającego - nie może zostać uznana za
    zbycie przedsiębiorstwa. W interpretacji Dyrektor KIS stwierdził, iż „zbycie składników
    materialnych nie wyczerpuje definicji przedsiębiorstwa na gruncie prawa cywilnego,
    gdyż większość istotnych elementów tworzących u Wnioskodawcy przedsiębiorstwo nie
    jest objęta transakcją sprzedaży. Zatem w ocenie Organu, w przedmiotowej sprawie nie
    można mówić o zespole składników niematerialnych i materialnych, zorganizowanych
    w taki sposób, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia u nabywcy
    działalności gospodarczej”. Co więcej, wskazano, że „analiza przedstawionych
    okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że
    planowana transakcja sprzedaży nieruchomości nie będzie także sprzedażą
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa ze względu na niespełnienie przesłanek
    zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Aby można było mówić o wyodrębnieniu
    funkcjonalnym przenoszonych składników, musiałyby one pozostawać między sobą we
    wzajemnych interakcjach w taki sposób, że należałoby je traktować jako zorganizowany,
    autonomiczny zespół. Tymczasem, w analizowanym przypadku składniki będące
    przedmiotem transakcji nie stanowią takich autonomicznych, zorganizowanych
    zespołów”.
    VI. Konkluzja

    Biorąc powyższe pod uwagę, przedmiotem Transakcji nie będzie przedsiębiorstwo ani
    zorganizowana część przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, Transakcja nie będzie wyłączona z zakresu opodatkowania VAT,
    na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, zbycie Nieruchomości przez Sprzedającego nastąpi w ramach czynności
    podlegającej opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, tj. w ramach odpłatnej
    dostawy towarów.
    2. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 2
    Sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji stanowi dostawę niezabudowanych działek
    gruntu.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6
    Ustawy o VAT, rozumie się natomiast rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii.
    Zgodnie z ogólną zasadą sprzedaż nieruchomości dokonywaną w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej należy traktować jako odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości należy przeanalizować możliwość
    korzystania ze zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów
    i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o
    VAT.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT z opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług zwalnia się dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwolnieniu podlega dostawa
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Brak podstaw do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a Ustawy o VAT
    W kontekście powyższego zdaniem Wnioskodawców należy wskazać, że przedmiotem
    planowanej Transakcji jest Nieruchomość tj. działki gruntu niezabudowane budynkami lub
    budowlami, ani żadnymi innymi naniesieniami.
    Zatem zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a Ustawy o VAT dotyczące terenów
    zabudowanych nie będą miały zastosowania do Sprzedaży Nieruchomości w ramach
    planowanej Transakcji, gdyż Nieruchomość na dzień Transakcji będzie stanowiła
    niezabudowane działki gruntu.
    Brak podstaw do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT
    W ocenie Wnioskodawców, w odniesieniu do dostawy Nieruchomości w ramach
    planowanej Transakcji nie będzie miało zastosowania zwolnienie z VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Nieruchomość jest objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego o przeznaczeniu podstawowym: zabudowy
    przemysłowej, składów i magazynów i drobnej wytwórczości.

    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Jak zostało wskazane w powyższej
    sytuacji Nieruchomość będzie stanowić tereny budowlane zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o
    VAT, gdyż na dzień Transakcji Nieruchomość będzie objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, w którym Nieruchomość będzie stanowiła teren
    budowlany tj. grunt przeznaczony pod zabudowę.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawców sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej
    Transakcji będzie opodatkowana VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 a contrario ustawy
    o VAT jako dostawa terenów budowlanych.
    Brak podstaw do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT
    W ocenie Wnioskodawców, w odniesieniu do dostawy Nieruchomości w ramach
    planowanej Transakcji nie będzie miało zastosowania zwolnienie z VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie
    dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Mając powyższe na uwadze, dostawa Nieruchomości nie będzie korzystała ze wskazanego
    zwolnienia, gdyż nie była ona i do dnia Transakcji nie będzie wykorzystywana wyłącznie na
    cele działalności gospodarczej zwolnionej z VAT.
    Dostawa wraz z rozpoczętą inwestycją budowlaną
    Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 lipca 2012 r. w
    sprawie C-326/11 J.J. Komen en Zonen Beheer Heerhugowaard BV: „Komisja Europejska ze
    swej strony uważa, że kwestia dostawy nowego budynku może pojawić się tylko w
    wypadku ukończenia przebudowy lub przynajmniej dostatecznego zaawansowania robót,
    aby powstał budynek istotnie odmienny, który może zostać zasiedlony” (pkt 31).
    Zatem, gdy przedmiotem dostawy jest nieruchomość, na której trwają prace budowlane,
    jednak inwestycja nie jest dokończona, to nie wypełnia ona w myśl przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm.) definicji
    budynku, budowli lub ich części. Uwzględniając powyższe, dla potrzeb klasyfikacji
    prawnopodatkowej takiego terenu, w części, na której trwają prace budowlane (tj.
    znajduje się ten obiekt), należy traktować jako niezabudowany teren budowlany.
    Jednocześnie nawet w przypadku, gdyby na moment Transakcji na Nieruchomości
    znajdowały się już jakieś naniesienia - w związku z Transakcją nie dojdzie do przeniesienia
    praw związanych z inwestycją ani też tych naniesień. Wynika to z faktu, że inwestycja
    budowlana ani nie jest własnością Sprzedającego, ani też Kupujący nie zamierza jej nabyć.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawców, do dostawy Nieruchomości nie znajdzie
    zastosowanie żadne ze zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9, 10 i 10a ustawy o
    VAT, a sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji będzie opodatkowana
    VAT jako dostawa terenów budowlanych.
    Jednocześnie powyższe nie stoi na przeszkodzie by Wnioskodawcy, z ostrożności, złożyli w
    przewidziany prawem sposób oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art.
    43 ust. 10 i 11 Ustawy o VAT, aby zabezpieczyć Transakcję w sytuacji, w której według
    organów podatkowych dostawa Nieruchomości, w całości lub części, podlegałaby
    zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.

    3. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 3
    Biorąc pod uwagę, że dostawa Nieruchomości nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa lub
    jego zorganizowanej części oraz będzie opodatkowana VAT, wyłączenie prawa do
    odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego lub zwrotu nadwyżki VAT naliczonego
    wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie będzie miało zastosowania.
    Konsekwentnie, w celu oceny, czy Kupującemu przysługiwać będzie prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego (oraz prawo do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego) należy
    przeanalizować spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów / usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez
    podatnika czynności opodatkowanych VAT. Jeżeli zatem dane towary lub usługi są
    wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi
    przysługuje prawo do odliczenia całości podatku VAT naliczonego przy ich nabyciu /
    wytworzeniu. Po nabyciu Nieruchomości Kupujący zamierza udostępnić Nieruchomość
    Cedentowi w celu kontynuowania prac budowlanych, a następnie dokonać jej sprzedaży
    na rzecz Cedenta (po uzyskaniu przez Cedenta pozwolenia na użytkowanie obiektów
    budowlanych na sąsiadującej nieruchomości, które będą budowane w ramach innej
    inwestycji). Taki typ działalności, jako odpłatne świadczenie usług oraz odpłatna dostawa
    towarów, będzie podlegać opodatkowaniu VAT według stawki VAT podstawowej (obecnie
    na poziomie 23%). W konsekwencji, jak wynika z powyższego, nabycie Nieruchomości
    będzie związane z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    W świetle powyższego, po dokonaniu przedmiotowej Transakcji i otrzymaniu prawidłowo
    wystawionej faktury VAT potwierdzającej jej faktyczne dokonanie, Kupującemu
    przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przy nabyciu Nieruchomości i wykazanego na przedmiotowej fakturze VAT,
    gdyż spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednocześnie, w myśl art. 86 ust. 10 ust. 10b i ust. 11 ustawy o VAT, prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstanie w rozliczeniu za okres,
    w którym w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek
    podatkowy lub w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów
    rozliczeniowych, jednak nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik
    otrzymał fakturę. Nadwyżka podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym
    podlegać będzie zwrotowi na zasadach określonych w art. 87 ustawy o VAT.
    Podsumowując, Kupujący będzie mieć prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości, jak również w
    przypadku, gdy w danym okresie rozliczeniowym wartość podatku naliczonego (w tym
    podatku naliczonego w związku z Transakcją) przewyższy wartość podatku należnego
    wykazanego w tym okresie rozliczeniowym, Kupujący będzie uprawniony do wystąpienia
    do właściwego naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o zwrot nadwyżki podatku
    naliczonego nad należnym, na wskazany przez Kupującego rachunek bankowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług (pytanie we wniosku nr 1, 2 i 3) jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061).
    Zgodnie z tym przepisem:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono
    w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;

      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu
    przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący
    przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w ww. przepisie określenie „w
    szczególności” wskazuje na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza
    to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym
    artykule, a z drugiej - brak któregoś z tych elementów może nie pozbawiać zespołu rzeczy
    i praw przymiotu przedsiębiorstwa. Nie wszystkie elementy tworzące pojęcie
    przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu
    przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretnie składniki muszą być przeniesione na nabywcę,
    aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności
    faktyczne. Każdorazowo należy więc badać okoliczności faktyczne związane z konkretną
    transakcją.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy,
    że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie
    w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić
    zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo
    w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota
    przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do
    funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto,
            1przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem
    składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań
    organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 pkt 27e
    ustawy, pod którym to pojęciem rozumie się:
    Organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia
    w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń
    gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo
    samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze
    przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce.
    Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i
    niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym
    podmiocie (u nabywcy).
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie
    jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie
    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można
    bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I
    FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011
    r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra - ruchome lub
    nieruchome - są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
    W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes (C-497/01) Trybunał stwierdził,
    że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto,
    że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w
    pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości
    majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma
    zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności
    zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.

    Ponadto TSUE zauważył, że przejmującego należy traktować jako następcę zbywającego,
    przy czym, aby przejmujący mógł zostać uznany za następcę zbywającego, musi on
    kontynuować działalność prowadzoną przez zbywcę.
    Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444
    /10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christem Schriever, wskazując, że regulacja art. 5
    (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 dyrektywy 112) obejmuje przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje
    zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał,
    stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w
    rozumieniu art. 19 dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała
    na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi
    obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z
    punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Strony zamierzają przystąpić do
    Transakcji, w ramach której Kupujący nabędzie od Sprzedającego prawo własności działek
    gruntu.
    Pomiędzy Cedentem a Sprzedawcą doszło do zawarcia:
    1) W dniu (...) (...) (...) r. warunkowej umowy przedwstępnej sprzedaży - Repertorium (...)
      zmienionej aneksem nr (...) z dnia (...) (...) (...) r. repertorium (...) nr (...) (dalej: „Umowa
      Przedwstępna”) oraz
    2) W dniu (...) (...) (...) r. - umowy dzierżawy
      - dotyczących m.in. nieruchomości położonej w miejscowości (...):
        1. przy ulicy Handlowej, składającej się z działki gruntu o numerze ewidencyjnym:
            - (A.), obręb ewidencyjny (...), objętą księgą wieczystą numer (...);
            - (B.), obręb ewidencyjny (...), objętą księgą wieczystą numer (...);
        3. przy ulicy (...) (...) i (...), składającej się z działki gruntu o numerze ewidencyjnym:
          - (C.), obręb ewidencyjny (...), objętą księgą wieczystą numer (...) o łącznym
            obszarze (...) ha.
          (dalej: „Nieruchomość”).
    Zgodnie z postanowieniami §10 Umowy Przedwstępnej, Cedent może dokonać cesji praw i
    obowiązków wynikających z tej Umowy na inny podmiot - spółkę mającą siedzibę na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Warunkami dokonania cesji jest:
    a) pisemna zgoda na taką cesję udzielona przez Sprzedającego,
    b) nabycie przez Cedenta i ewentualnego cesjonariusza całego przedmiotu sprzedaży,

    c) zawarcie umów kupna/sprzedaży (dalej „Umowy/Umów Sprzedaży”) w tym samym
      terminie.
    Cedent, zgodnie z postanowieniami Umowy Przedwstępnej, zamierza dokonać cesji praw i
    obowiązków części Umowy Przedwstępnej w zakresie uprawnień do nabycia
    Nieruchomości (dalej „Cesji”) na inną spółkę - Kupującego.
    W wyniku dokonania Cesji - Transakcji ze Sprzedającym w zakresie Nieruchomości dokona
    nie Cedent, a właśnie Kupujący. Jednocześnie, po dokonaniu Cesji to na Kupującego
    przejdą wszelkie pełnomocnictwa oraz prawa związane z Nieruchomością.
    Cesja dokonana zostanie jako odpłatna cesja praw i obowiązków w rozumieniu art. 509
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny.
    Nieruchomość jest obecnie zabudowana zdewastowanymi budynkami oraz budowlami,
    takimi jak m.in. zewnętrzne instalacje wodociągowe, kanalizacji deszczowej,
    energetycznej, wolnostojące słupy, utwardzony plac, plac składowania, ogrodzenie.
    Stan dewastacji naniesień na Nieruchomości powoduje, że są one niezdatne do użytku.
    Sprzedający wystąpił do (...) (...) (...) o pozwolenie na ich rozbiórkę. Decyzją nr (...) z dnia (...)
    (...) (...) r., pozwolenie to zostało udzielone. W ramach prac rozbiórkowych z
    Nieruchomości zostaną usunięte wszystkie znajdujące się tam naniesienia - nie zostanie
    nic z budynków i infrastruktury towarzyszącej. Usunięte zostaną również wszystkie sieci.
    Nieruchomość, na moment dokonania Transakcji, będzie nieruchomością
    niezabudowaną, żadne więc budynki, budowle ani ich części nie będą przedmiotem
    sprzedaży.
    Ponadto, Cedent jeszcze przed dokonaniem Transakcji (w (...) (...)r.), za zgodą
    Sprzedającego, zamierza rozpocząć prace budowlane polegające na realizacji własnej
    inwestycji. Ewentualne efekty tych prac nie będą jednak przedmiotem Transakcji -
    pozostaną one własnością Cedenta.
    Sprzedający jest spółką prowadzącą działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu
    VAT, obejmującą głównie wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub
    dzierżawionymi. Sprzedający nie zatrudnia żadnych pracowników celem wykonywania
    pracy związanej z Nieruchomością. Wszelkie czynności związane z realizacją jego
    działalności gospodarczej odnośnie Nieruchomości są wykonywane na podstawie umów
    usługowych zawartych z innymi podmiotami.
    W wyniku Cesji Kupujący wstąpi w prawa i obowiązki Cedenta wynikające z Umowy
    Przedwstępnej, w efekcie czego nabędzie Nieruchomość od Sprzedającego. Cesja nastąpi
    już po:
    1. wykonaniu prac rozbiórkowych na Nieruchomości,
    2. rozpoczęciu prac budowlanych przez Cedenta.
    W efekcie powyższego, w wyniku planowanej Transakcji Kupujący kupi od Sprzedającego
    Nieruchomość jako niezabudowaną działkę gruntu z rozpoczętym procesem budowlanym
    przez Cedenta, przy czym Cedent będzie ten proces budowlany kontynuować.
    Transakcja zostanie dokonana na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu
    notarialnego.
    W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego w szczególności
    następujących elementów:
    1) praw i obowiązków wynikających z umów i dokumentów takich jak prawa i obowiązki
      wynikające z dokumentów finansowania (w szczególności z umów pożyczek oraz
      umowy kredytu bankowego) oraz umów z profesjonalnymi doradcami podatkowymi,
      prawnymi i księgowymi Sprzedającego (w tym umowy o prowadzenie ksiąg);

    2) dokumentacji prawnej i księgowej, w tym np. kopii ksiąg rachunkowych i kopii
      dokumentów księgowych Sprzedającego, a także kopii dokumentów podatkowych
      Sprzedającego;
    3) praw i obowiązków Sprzedającego wynikających z umów rachunków bankowych
      zawartych przez Sprzedającego i bank;
    4) praw i obowiązków wynikających z polis ubezpieczeniowych;
    5) praw i obowiązków wynikających z Umowy o Zarządzanie Nieruchomością.
    W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego należności i zobowiązań
    Sprzedającego. W szczególności, w ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na
    Kupującego praw i obowiązków wynikających z kredytów bankowych służących
    finansowaniu działalności Sprzedającego. Przedmiotem sprzedaży będą wyłącznie
    niezabudowane działki gruntu.
    Sprzedający nie zatrudnia pracowników, w związku z czym na skutek Transakcji nie
                              1dojdzie do przejścia zakładu na podstawie art. 23 kodeksu pracy.
    Mając na uwadze przedstawiony przez Państwa opis sprawy oraz wyrażone przez Państwa
    wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należy zauważyć, że aby
    móc odpowiedzieć na Państwa wątpliwości w zakresie opodatkowania podatkiem VAT
    dostawy Nieruchomości w ramach Transakcji, w pierwszej kolejności koniecznym jest
    przeanalizowanie czy cały przedmiot Transakcji (wszystkie składniki majątku jaki
    zamierzają Państwo nabyć) stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, a tym samym czy planowana Transakcja podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że wskazany
    przez Państwa przedmiot Transakcji, nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu
              1powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer
    szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji prz
    edsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Zbywcy. Ponadto, jak
    sami Państwo wskazali, przedmiotem sprzedaży będzie prawo własności działek gruntu nr:
      - (A.), obręb ewidencyjny (...), objętą księgą wieczystą numer (...);
      - (B.), obręb ewidencyjny (...), objętą księgą wieczystą numer (...);
      - (C.), obręb ewidencyjny (...), objętą księgą wieczystą numer (...)
    o łącznym obszarze (...) ha, których nie sposób uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu
    powołanego przepisu.
    Planowana transakcja sprzedaży nie będzie również stanowić zbycia zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych
    w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Jak wyjaśniono powyżej, dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część
    jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół
    składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie,
    infrastrukturę itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się
    przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego
    przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar
    rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u
    zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania
    gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu powinno być możliwe
    kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.
    Jak wynika z przedstawionego przez Państwa we wniosku opisu zdarzenia przyszłego
    przedmiot transakcji tj. Nieruchomość opisana w niniejszym wniosku nie stanowi
    formalnie odrębnego działu, wydziału czy też oddziału wydzielonego w ramach

    działalności prowadzonej przez Sprzedającego. Sprzedający nie prowadzi również w
    stosunku do niej odrębnych ksiąg rachunkowych. W ramach Transakcji nie dojdzie do
    przeniesienia na Kupującego praw i obowiązków wynikających z umów i dokumentów
    takich jak prawa i obowiązki wynikające z dokumentów finansowania (w szczególności z
    umów pożyczek oraz umowy kredytu bankowego) oraz umów z profesjonalnymi
    doradcami podatkowymi, prawnymi i księgowymi Sprzedającego (w tym umowy o
    prowadzenie ksiąg), dokumentacji prawnej i księgowej, w tym np. kopii ksiąg
    rachunkowych i kopii dokumentów księgowych Sprzedającego, a także kopii dokumentów
    podatkowych Sprzedającego, praw i obowiązków Sprzedającego wynikających z umów
    rachunków bankowych zawartych przez Sprzedającego i bank, praw i obowiązków
    wynikających z polis ubezpieczeniowych, praw i obowiązków wynikających z Umowy o
    Zarządzanie Nieruchomością. Na skutek Transakcji nie dojdzie do przejścia zakładu pracy.
    W związku z powyższym, opisany we wniosku przedmiot Transakcji sprzedaży nie będzie
    stanowić zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na
    niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż prawa własności „Nieruchomości” nie będzie
                              1stanowić przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego ani jego
    zorganizowanej części, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, do
    planowanej Transakcji nie będzie miał zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy. Zatem, sprzedaż
    ww. Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Podsumowując, planowana transakcja sprzedaży nie będzie stanowić zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tym samym będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko odnośnie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii czy dostawa Nieruchomości w ramach
    Transakcji będzie w całości opodatkowana VAT jako dostawa towarów na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT i jako taka nie będzie podlegała zwolnieniu od VAT, w
    szczególności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 9, pkt 10, ani pkt 10a Ustawy o VAT.
    Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego,
    co wynika bezpośrednio z art. 2 pkt 33 ustawy.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996
    r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony
    lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę.
    Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane (przeznaczone pod zabudowę) zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod
    zabudowę - są zwolnione od podatku VAT.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130, ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
      sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
        ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego, miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.

    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    Jednocześnie stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co
    do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
    Przez pierwsze zasiedlenie, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
    lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do
    zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków -
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
    zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których, nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT
    oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą
    być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
      posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 stanie się bezzasadne.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem
    sprzedaży jest opodatkowany podatkiem od towarów i usług, jak opodatkowane są
    budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki,
    budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku. Jednocześnie przepis ten ma zastosowanie
    również do dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu.
    Należy również wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują
    pojęcia „budynku” i „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.).
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje

      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji
    będzie w całości opodatkowana VAT jako dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt
    1 Ustawy o VAT i jako taka nie będzie podlegała zwolnieniu od VAT, w szczególności na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 9, pkt 10, ani pkt 10a Ustawy o VAT, w pierwszej
    kolejności należy ustalić czy przedmiotowa Nieruchomość, na której znajdują się budynki i
    budowle, w odniesieniu do których na dzień transakcji będą przeprowadzane prace
    rozbiórkowe będzie Nieruchomością zabudowaną czy niezabudowaną.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów zabudowanych budynkami/budowlami
    przeznaczonymi do rozbiórki wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (TSUE) w wyroku z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed
    BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën. W wyroku tym TSUE orzekł, że:
    „Artykuł 13 część B lit. g szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w
    sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
    wymiaru podatku w związku z art. 4 ust. 3 lit. a tej dyrektywy powinien być interpretowany
    w ten sposób, że przewidzianym w pierwszym z tych przepisów zwolnieniem z podatku
    VAT nie jest objęta dostawa działki, na której wciąż stoi stary budynek, który ma zostać
    rozebrany w celu wzniesienia na jego miejscu nowej konstrukcji i którego rozbiórka, do
    jakiej zobowiązał się sprzedający, rozpoczęła się przed tą dostawą. Takie transakcje
    dostawy i rozbiórki stanowią w świetle podatku VAT transakcję jednolitą mającą na celu
    jako całość dostawę nie tyle istniejącego budynku i gruntu, na którym stoi, co
    niezabudowanej działki, niezależnie od stanu zaawansowania robót rozbiórkowych
    starego budynku w momencie rzeczywistej dostawy działki”.
    W rozpatrywanej sprawie jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Stan dewastacji
    naniesień na Nieruchomości powoduje, że są one niezdatne do użytku. Sprzedający
    wystąpił do (...) (...) (...) o pozwolenie na ich rozbiórkę. Decyzją nr (...) z dnia (...) (...) (...) r.,
    pozwolenie to zostało udzielone. W ramach prac rozbiórkowych z Nieruchomości zostaną
    usunięte wszystkie znajdujące się tam naniesienia - nie zostanie nic z budynków i
    infrastruktury towarzyszącej. Zostaną zlikwidowane wszystkie sieci stanowiące uzbrojenie
    terenu (m.in. zewnętrzne instalacje wodociągowe, kanalizacji deszczowej, energetycznej)
    należące do Sprzedającego.
    Cedent jeszcze przed dokonaniem Transakcji (w (...) (...) r.), za zgodą Sprzedającego,
    zamierza rozpocząć prace budowlane polegające na realizacji inwestycji. Zgodnie z
    harmonogramem planowanych prac, na moment dokonania Transakcji na Nieruchomości
    nie będzie jednak ukończony żaden budynek ani budowla.
    W wyniku Cesji Kupujący wstąpi w prawa i obowiązki Cedenta wynikające z Umowy
    Przedwstępnej, w efekcie czego nabędzie Nieruchomość od Sprzedającego. Cesja nastąpi
    już po wykonaniu prac rozbiórkowych na Nieruchomości i rozpoczęciu prac budowlanych
    przez Cedenta. W efekcie powyższego, w wyniku planowanej Transakcji Kupujący kupi od
    Sprzedającego Nieruchomość jako niezabudowaną działkę gruntu z rozpoczętym
    procesem budowlanym przez Cedenta, przy czym Cedent będzie ten proces budowlany
    kontynuować.
    Naniesienia, które powstaną w wyniku prac budowlanych dokonanych przez Cedenta, w
    momencie sprzedaży nie będą jeszcze stanowiły budynków lub budowli w rozumieniu
    ustawy Prawo budowlane i na moment dokonania Transakcji na Nieruchomości nie
    będzie ukończony żaden budynek ani budowla.

    Sieci nienależące do Sprzedającego a do przedsiębiorstw przesyłowych (tj. urządzenia
    przesyłowe niestanowiące części składowych gruntu) również będą usunięte, o ile zgodę
    na takie działania wyraziły dane przedsiębiorstwa przesyłowe.
    W przypadku sieci gazowej ustalono, że nie zostanie ona usunięta.
    Jak Państwo wskazali opisie sprawy sieć gazociągowa stanowi budowlę w rozumieniu art.
    3 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i właścicielem sieci gazociągowej, która
    stanowi urządzenie przesyłowe w rozumieniu art. 49 Kodeksu cywilnego, jest (...) (...) (...),
    zatem sieć gazociągowa, jako nienależąca do Sprzedającego, nie może i nie będzie
    przedmiotem sprzedaży.
    Wyjaśnić w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym art. 7 ustawy o podatku od towarów i
    usług nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną”
    funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących
    przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v.
    Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów”
    w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do
    dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności
    rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu
    krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy
    przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI
    Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy
    przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla,
    niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle
    prawa cywilnego część składową nieruchomości, to w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak
    właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem
    przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt - jako grunt zabudowany.
    Na działce gruntu nr (A.) oraz działce gruntu nr (C.) na moment Transakcji pozostaje sieć
    gazociągowa, która stanowi budowlę w rozumieniu ustawy Prawo budowlane i nie jest
    własnością Sprzedającego.
    Wobec tego, przedmiotem dostawy w takim przypadku jest tylko sam grunt - działka nr
    (A.) oraz nr (C.), które stanowią grunt zabudowany.
    Tak więc, w przypadku dostawy działek nr (A.) oraz nr (C.), przedmiotem dostawy będzie
    wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać za teren niezabudowany, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że na działkach znajduje się
    budowla (tj. sieć gazociągowa) niebędąca własnością Sprzedającego.
    Nieruchomość w całości jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego przyjętym uchwałą nr (...) Rady (...) w (...) z dnia (...) (...) (...) roku, zgodnie z
    którym położone są one w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na
    terenach zabudowy przemysłowej, składów i magazynów i drobnej wytwórczości (symbol
    „(...)”).
    W analizowanym przypadku działka nr (B.) usytuowana jest na terenie, który jest objęty
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że ww. działka
    położona jest na terenach zabudowy przemysłowej, składów i magazynów i drobnej
    wytwórczości.
    Tym samym, na moment dostawy niezabudowanej nieruchomości składającej się z działki
    nr (B.), grunt ten będzie stanowił teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie jego sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

    Skoro przedmiotem Transakcji nie będą budynki i budowle bowiem zostaną usunięte z
    Nieruchomości w ramach prac rozbiórkowych a sieć gazociągowa nie będzie przedmiotem
    sprzedaży to dla dostawy działek nr (A.), (B.) i (C.), jednocześnie naniesienia, które
    powstaną w wyniku prac budowlanych dokonanych przez Cedenta, w momencie
    sprzedaży nie będą stanowiły budynków lub budowli w rozumieniu ustawy Prawo
    budowlane - nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i
    10a, które dotyczy tylko dostawy budynków, budowli lub ich części.
    Przy sprzedaży działek nr (A.), (C.) i (B.) nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od
    podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ - jak wskazali
    Państwo w opisie sprawy - Nieruchomość nie jest i nie była nigdy wykorzystywana do
    wykonywania działalności zwolnionej z VAT czy też niepodlegającej opodatkowaniu VAT.
    Nieruchomość była i jest obecnie przedmiotem dzierżawy na rzecz Cedenta (podpisanej
    10 stycznia 2025 r.). Dzierżawa podlega opodatkowaniu VAT stawką 23%.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż działek nr (A.), (C.) i (B.) będzie stanowić
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust.
    1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, a zatem będzie opodatkowana
    podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.
    Natomiast w odniesieniu do Państwa wątpliwości w zakresie, uprawnienia Kupującego do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu
    Transakcji po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne
    dokonanie, oraz do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT
    należnym należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust.4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w st. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji

      podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
      podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z
      dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy,
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały wart. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja
    udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że Kupujący jest polską spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością i będzie zarejestrowany jako czynny podatnicy VAT w Polsce. Kupujący
    zamierza nabyć Nieruchomość w celu jej odprzedaży na rzecz Cedenta w późniejszym
    czasie (tj. po uzyskaniu przez Cedenta pozwolenia na użytkowanie obiektów budowlanych
    budowanych na nieruchomości sąsiadującej z Nieruchomością). Kupujący zamierza
    wykorzystywać Nieruchomość wyłącznie do celów działalności opodatkowanej VAT i nie
    zamierza wykorzystywać Nieruchomości dla celów działalności zwolnionej z VAT lub
    niepodlegającej VAT. Nabycie Nieruchomości nastąpi zatem wyłącznie w celu późniejszej
    opodatkowanej sprzedaży Nieruchomości.
    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto powyżej, planowana Transakcja sprzedaży nie będzie
    stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i

    nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy i
    będzie w całości opodatkowana.
    W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa, należy stwierdzić, że Nabywca będzie miał prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury wystawionej przez
    Sprzedającego dokumentującej dokonanie sprzedaży Nieruchomości. Ponadto w
    przypadku, gdy kwota podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż
    kwota podatku należnego, Nabywca będzie uprawniony do obniżenia o tę różnicę podatku
    należnego na następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art.
    87 ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Wskazujemy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź
    we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądów administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych
    sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (X.) (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), ul. (...), (...) (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.