Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.68.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: Skutki sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości; opodatkowanie; podatnik; zakup; zbycie; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Podatniczka (dalej: „Wnioskodawczyni”) w listopadzie 2015 r. otrzymała w formie
    darowizny (od swojej babci) działkę gruntu o powierzchni (...) ha, położoną w (...).
    Na przedmiotowej działce w okresie od stycznia 2020 do lipca 2021 roku został
    wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny w stanie surowym zamkniętym (dalej:
    „Budynek”), w którym docelowo Wnioskodawczyni planowała zamieszkać wraz ze swoimi
    małoletnimi dziećmi. W związku ze zmianą planów życiowych Wnioskodawczyni dokonała
    w listopadzie 2024 roku sprzedaży wyżej wymienionej działki gruntu wraz z
    posadowionym na niej Budynkiem.
    Wnioskodawczyni uzyskuje przychody wyłącznie z umowy o pracę oraz podlega na
    terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku PIT.
    Powyższa transakcja sprzedaży nieruchomości była transakcją jednorazową
    (Wnioskodawczyni nie prowadzi i nie zamierza w przyszłości prowadzić działalności
    gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami).

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, że w stanie faktycznym
    przedstawionym w niniejszym wniosku, w związku ze sprzedażą w listopadzie 2024 roku
    działki gruntu (nabytej w 2015 roku) wraz z posadowionym na niej Budynkiem
    (wybudowanym w latach 2020-2021), Wnioskodawczyni nie ma zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a ustawy o PIT obowiązku rozpoznania przychodu, ponieważ od końca roku, w
    którym nabyła przedmiotową działkę gruntu upłynął okres powyżej 5 lat?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, prawidłowe jest stanowisko, że w stanie faktycznym
    przedstawionym w niniejszym wniosku, w związku ze sprzedażą w listopadzie 2024 roku
    działki gruntu (nabytej w 2015 roku) wraz z posadowionym na niej Budynkiem
    (wybudowanym w latach 2020-2021), Wnioskodawczyni nie ma zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a ustawy o PIT obowiązku rozpoznania przychodu, ponieważ od końca roku, w
    którym nabyła przedmiotową działkę gruntu upłynął okres powyżej 5 lat.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT „źródłami przychodów są: odpłatne zbycie
    (...) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli odpłatne zbycie nie
    następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku
    odpłatnego zbycia nieruchomości (...) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, (...)”.
    Zgodnie z powyższą regulacją, dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części bądź udziału w nieruchomości oraz decydujące znaczenie ma
    ustalenie daty ich nabycia.
    Ustawa o PIT nie zawiera definicji nieruchomości, zatem należy odnieść się do przepisów
    kodeksu cywilnego.

    Stosownie do art. 46 § 1 wskazanego kodeksu cywilnego: nieruchomościami są części
    powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również
    budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów
    szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
    Artykuł 47 § 1 kodeksu cywilnego stanowi, że: część składowa rzeczy nie może być
    odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
    Według art. 47 § 2 powołanej ustawy: częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może
    być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia
    lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
    Zgodnie z art. 48 kodeksu cywilnego: z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych,
    do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z
    gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w świetle której własność nieruchomości gruntowej
    rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale
    związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej
    własności.
    Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na działce gruntu, to
    działka gruntu wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że
    skoro budynek nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym
    przedmiotem zbycia bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości
    obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim
    związanego. Dlatego za datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę
    nabycia gruntu niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że dla oceny skutków
    podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie ma data nabycia
    gruntu, bowiem od końca roku kalendarzowego, w którym ono nastąpiło, należy liczyć
    pięcioletni okres, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Skoro do nabycia przez
    Wnioskodawczynię gruntu doszło w 2015 roku, to z tą datą należy wiązać skutki
    podatkowe wynikające ze sprzedaży całej nieruchomości, tj. nieruchomości wraz z
    wybudowanym na niej Budynkiem. Ze wskazanych wyżej przepisów wyraźnie bowiem
    wynika, że sprzedaży Budynku bez względu na datę jego wybudowania, rozpoczęcia czy
    zakończenia budowy i zgłoszenia budynku do użytkowania zgodnie z przepisami prawa
    budowlanego nie rozpatruje się odrębnie, ponieważ stanowi on część składową gruntu.
    Tym samym, biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa, uznać należy, że w
    sytuacji opisanej we wniosku zbycie przez Wnioskodawczynię nieruchomości nastąpiło po
    upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    gruntu, na którym została zrealizowana budowa Budynku. W konsekwencji, sprzedaż
    działki gruntu wraz z posadowionym na niej Budynkiem nie stanowiła źródła przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.
    Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w wydawanych przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego (np.
    interpretacja indywidualna z dnia 15 października 2024 r. nr 0115-KDIT3.4011.704.2024.1.
    AD, interpretacja indywidualna z dnia 3 lutego 2021 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.128.2022.2.
    DK oraz interpretacja indywidualna z 19 lipca 2019 r. nr 0115-KDIT2-1.4011.189.2019.2.
    MST).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, co do zasady, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa
    również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może
    nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności
    prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci
    własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe

    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    I tak, zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do
    dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie
    obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest
    nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę
    aktu notarialnego.
    Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej
    własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca
    daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Zatem za
    datę nabycia nieruchomości należy przyjąć dzień, w którym nastąpiła darowizna.
    Z opisu sprawy wynika, że w listopadzie 2015 r. otrzymała Pani w formie darowizny (od
    swojej babci) działkę gruntu o powierzchni (...) ha. Na przedmiotowej działce w okresie od
    stycznia 2020 r. do lipca 2021 r. został wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny w
    stanie surowym zamkniętym, w którym docelowo planowała Pani zamieszkać wraz ze
    swoimi małoletnimi dziećmi. W związku ze zmianą planów życiowych dokonała Pani w
    listopadzie 2024 r. sprzedaży wyżej wymienionej działki gruntu wraz z posadowionym na
    niej Budynkiem.
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    definicji nieruchomości, dlatego też ustalenie znaczenia tego pojęcia wymaga
    zastosowania definicji zawartych w przepisach ustawy Kodeks cywilny.
    W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty) jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Częścią składową rzeczy – stosownie do przepisu art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego, jest
    wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości
    albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
    Ponadto, jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili ich zasadzenia lub zasiania.
    Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część
    składowa nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie – nie może być

    odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego
    też, sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na
    nim budynku, trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie
    cywilnym skutkuje tym, że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa
    własności gruntu bez względu na to, czy na gruncie tym wybudowano budynek, czy też
    nie i kiedy to nastąpiło. Odmienna sytuacja prawna występuje tylko w przypadku
    użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na gruncie stanowiącym własność państwową
    lub gminną może być wzniesiony budynek stanowiący własność wieczystego
    użytkowania - art. 235 Kodeksu cywilnego. Grunty stanowiące odrębny przedmiot
    własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem
    związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w
    myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się
    częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część
    składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym
    przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie
    będącym w użytkowaniu wieczystym i w takim przypadku istotne znaczenie będzie
    miała data jego wybudowania.
    Wobec powyższego w analizowanej sprawie za datę nabycia przez Panią sprzedanej
    nieruchomości (działki gruntu wraz z posadowionym na niej Budynkiem), należy uznać
    listopad 2015 r., tj. datę darowizny działki przez Pani babcię.
    W konsekwencji, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej, odpłatne
    zbycie przez Panią w listopadzie 2024 r. wskazanej we wniosku zabudowanej
    nieruchomości nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie tej
    zabudowanej nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym doszło do jej nabycia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.