Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.96.2025.5.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-22
Teza: Uznania dostawy Nieruchomości w ramach Planowanej
Transakcji za dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
podatkiem VAT, niestanowiącą sprzedaży przedsiębiorstwa ani
zorganizowanej części przedsiębiorstwa, opodatkowania
podatkiem VAT dostawy budynków i budowli, do której
znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43
ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, w związku z rezygnacją z ww.
zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy
o VAT.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    11 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie:
    - uznania dostawy Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji za dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niestanowiącą sprzedaży
    przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa (pytanie nr 1);
    - opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynków i budowli, do której znajdzie
    zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, w
    związku z rezygnacją
    z ww. zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy o VAT (pytanie nr 2
    lit. a);
    - opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynków i budowli, do której nie znajdzie
    zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT (

## Pytanie

nr 2 lit. b);
    - prawa do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej
    sprzedaż Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji oraz zwrotu nadwyżki VAT
    naliczonego nad VAT należnym (pytanie nr 3);
    - uznania za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające opodatkowaniu VAT na
    zasadach ogólnych, tj. odpowiednio dostawę towarów oraz świadczenie usług,
    czynności sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Kupującego oraz
    oddania Nieruchomości do używania przez Kupującego na rzecz Sprzedającego na
    podstawie Umowy Najmu
    (pytanie nr 4);
    - prawa do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez
    Kupującego z tytułu najmu przez Sprzedającego powierzchni Nieruchomości (pytanie nr
    5).
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 marca 2025 r. (wpływ
    20 marca 2025 r.) oraz pismem z 9 kwietnia 2025 r. (wpływ 9 kwietnia 2025 r.).

    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Kupujący”)
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Sprzedający”)

## Opis zdarzenia przyszłego

(doprecyzowany pismem z 20 marca 2025 r.)
    Opis stron Planowanej Transakcji oraz opis Nieruchomości będącej przedmiotem
    Planowanej Transakcji.
    a. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Sprzedający) jest polską spółką
      kapitałową, która planuje sprzedaż Nieruchomości (zgodnie z definicją poniżej) na
      rzecz Kupującego, w zakresie w jakim właściwa gmina lub inny uprawniony do tego
      organ, którym przysługuje takie prawo, nie skorzysta z prawa pierwokupu określonych
      działek gruntu wchodzących w skład Nieruchomości (dalej: Planowana Transakcja). Na
      dzień Planowanej Transakcji Sprzedający będzie zarejestrowany jako podatnik VAT
      czynny w Polsce. Sprzedający prowadzi działalność w zakresie
    b. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Kupujący) jest polską spółką
      kapitałową. Działalnością Kupującego będzie wynajem i zarządzanie nieruchomościami
      własnymi (działalność inwestycyjna). Przy pomocy składników majątkowych będących
      przedmiotem Planowanej Transakcji, Kupujący zamierza prowadzić działalność
      gospodarczą generującą przychody głównie z realizacji umów najmu.
    c. Kupujący na dzień Planowanej Transakcji będzie zarejestrowany jako podatnik VAT
      czynny. Spółka została powołana celem nabycia szerzej opisanej w dalszej części
      niniejszego wniosku nieruchomości, a następnie prowadzenia działalności w zakresie
      najmu komercyjnego.
    d. Sprzedający jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej (dalej: Grunt 1),
      oraz właścicielem budynków stanowiących odrębne nieruchomości na Gruncie 1 tj.:
        i. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                              2powierzchnia zabudowy wynosi 52 m;
        ii. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                              2powierzchnia zabudowy wynosi 42 m;
        iii. budynek biurowy posiadający 2 kondygnację naziemną, którego łączna
                                2powierzchnia zabudowy wynosi 398,21 m;
        iv. budynek przemysłowy posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                                2powierzchnia zabudowy wynosi 19618 m;
        v. budynek o kategorii zbiorniki, silosy i budynki magazynowe posiadający 1
                                                      2kondygnację naziemną, którego łączna powierzchnia zabudowy wynosi 3095 m;
        vi. budynek niemieszkalny posiadający 2 kondygnacje naziemne, którego łączna
                              2powierzchnia zabudowy wynosi 30 m;

        vii. budynek o kategorii zbiorniki, silosy i budynki magazynowe posiadający 1
                                                    2kondygnację naziemną, którego łączna powierzchnia zabudowy wynosi 331 m;
        zwanymi dalej łącznie Budynki 1.
    e. Dla nieruchomości na Gruncie 1 Sąd Wieczystoksięgowy prowadzi księgę wieczystą.
    f. Sprzedający jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej, stanowiącej
    działkę gruntu o numerze ewidencyjnym(...), o całkowitym obszarze 1,1942 ha (jeden
    hektar jeden tysiąc dziewięćset czterdzieści dwa metry kwadratowe) (dalej: Grunt 2)
    właścicielem budynków stanowiących odrębne nieruchomości na Gruncie 2 tj.:
      i. budynek biurowy posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna powierzchnia
                      2zabudowy wynosi 416,43 m;
      ii. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                            2powierzchnia zabudowy wynosi 28 m;
      iii. budynek przemysłowy posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                              2powierzchnia zabudowy wynosi 4207 m;
      iv. budynek przemysłowy posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                              2powierzchnia zabudowy wynosi 11418 m;
      v. budynek biurowy posiadający 3 kondygnacje naziemne, którego łączna powierzchnia
                    2zabudowy wynosi 786 m,
      zwanymi dalej łącznie Budynki 2.
    g. Sprzedający jest także właścicielem urządzeń znajdujących się na Gruncie 2.
    h. Dla nieruchomości na Gruncie 2 Sąd Wieczystoksięgowy prowadzi księgę wieczystą (...)
    i. Sprzedający jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej w (...) stanowiącej
    działki gruntu o numerach ewidencyjnych (...) oraz (...), o całkowitym obszarze 0,9350 ha
    (dziewięć tysięcy trzysta pięćdziesiąt metrów kwadratowych) (dalej: Grunt 3), oraz
    właścicielem budynków stanowiących odrębne nieruchomości na Gruncie 3 tj.:
      i. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                            2powierzchnia zabudowy wynosi 104 m;
      ii. budynek przemysłowy posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                              2powierzchnia zabudowy wynosi 11418 m;
      iii. budynek biurowy posiadający 3 kondygnacje naziemne, którego łączna
                            2powierzchnia zabudowy wynosi 786 m;
      iv. budynek niemieszkalny posiadający 3 kondygnacje naziemne, którego łączna
                            2powierzchnia zabudowy wynosi 83 m,
      zwanymi dalej łącznie Budynki 3.
    j. Dla nieruchomości na Gruncie 3 Sąd Wieczystoksięgowy prowadzi księgę wieczystą(...).
    k. Sprzedający jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej stanowiącej
    działki gruntu o numerach ewidencyjnych (...) oraz (...), o całkowitym obszarze 1,0607 ha
    (jeden hektar sześćset siedem metrów kwadratowych) (dalej: Grunt 4) oraz właścicielem
    Budynków stanowiących odrębne nieruchomości na Gruncie 4, tj.:
      i. budynek przemysłowy posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                            2powierzchniazabudowy wynosi 1063 m;
      ii. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                            2powierzchnia zabudowy wynosi 21 m;
      iii. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                            2powierzchniazabudowy wynosi 62 m;
      iv. budynek przemysłowy posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                              2powierzchniazabudowy wynosi 11418 m;
      v. budynek przemysłowy posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                            2powierzchniazabudowy wynosi 20 m;

      vi. budynek o kategorii zbiorniki, silosy i budynki magazynowe posiadający 1
                                                  2kondygnację naziemną, którego łączna powierzchnia zabudowy wynosi 650 m;
      vii. budynek o kategorii zbiorniki, silosy i budynki magazynowe posiadający 1
                                                  2kondygnację naziemną, którego łączna powierzchnia zabudowy wynosi 250 m,
      zwanymi dalej łącznie Budynki 4.
    l. Sprzedający jest także właścicielem urządzeń znajdujących się na Gruncie 4.
    m. Dla nieruchomości na Gruncie 4 Sąd Wieczystoksięgowy prowadzi księgę wieczystą (...).
    n. Sprzedający jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej w, stanowiącej
    działkę gruntu o numerze ewidencyjnym (...), o całkowitym obszarze 0,6887 ha (sześć
    tysięcy osiemset osiemdziesiąt siedem metrów kwadratowych) (dalej: Grunt 5) oraz
    właścicielem budynków stanowiących odrębne nieruchomości na Gruncie 5, tj.:
      i. budynek o kategorii zbiorniki, silosy i budynki magazynowe posiadający 1
                                                    2kondygnację naziemną, którego łączna powierzchnia zabudowy wynosi 3095 m;
      ii. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                            2powierzchniazabudowy wynosi 21 m;
      iii. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                            2powierzchnia zabudowy wynosi 62 m;
      iv. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                            2powierzchniazabudowy wynosi 104 m;
      v. budynek przemysłowy posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                              2powierzchniazabudowy wynosi 11418 m;
      vi. budynek biurowy posiadający 3 kondygnacje naziemne, którego łączna
                            2powierzchnia zabudowy wynosi 786 m;
      zwanymi dalej łącznie Budynki 5.
    o. Dla nieruchomości na Gruncie 5 Sąd Wieczystoksięgowy prowadzi księgę wieczystą (...).
    p. Grunt 1, Grunt 2, Grunt 3, Grunt 4, Grunt 5 będą zwane dalej łącznie jako Grunt.
    q. Budynki 1, Budynki 2, Budynki 3, Budynki 4 i Budynki 5 będą zwane dalej łącznie jako
    Budynki.
    r. W odniesieniu do Budynków - w stosunku do części z nich, na dzień zawarcia
    Planowanej Transakcji upłynie co najmniej 2 lata od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu
    art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT.
    s. Grunt zabudowany jest również innymi naniesieniami budowlanymi stanowiącymi
    budowle lub ich części, urządzenia budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane (Dz. U. z 2024, poz. 725), w tym również instalacjami zapewniającymi
    dostawę mediów do Budynków oraz łączących Budynki z sieciami (dalej: Budowle).
    t. W skład Budowli wchodzą m.in:
      i. parkingi, drogi wewnętrzne oraz chodniki;
      ii. ogrodzenie;
      iii. przyłącze elektryczne;
      iv. przyłącze gazu;
      v. przyłącze wody;
      vi. kanalizacja i oczyszczalnia ścieków;
      vii. system odprowadzania wody deszczowej i podłączenie do rzeki.
    u. Na Gruncie znajdują się również obiekty małej architektury.
    v. W odniesieniu do Budowli – w stosunku do części z nich, na dzień zawarcia Planowanej
      Transakcji upłynie co najmniej 2 lata od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt
      14 Ustawy o VAT.
    w. Przyłącza zapewniające dostawę mediów do Budynków (dalej: Punkty Przyłączeniowe
      Mediów) są posadowione w granicach Gruntu i żaden z nich nie wykracza na sąsiednie
      nieruchomości. Ponadto ww. przyłącza są własnością przedsiębiorstw przesyłowych,
      stąd nie będą przedmiotem Planowanej Transakcji.

    x. Sprzedający nie jest przedsiębiorcą przesyłowym. Instalacje zapewniające dostawę
      mediów do Budynków oraz łączących Budynki z sieciami nie stanowią elementu
      przedsiębiorstwa przesyłowego.
    y. Grunt, Budynki oraz Budowle będą traktowane w dalszej części niniejszego wniosku
      jako Nieruchomość.
    z. Na Nieruchomości zainstalowany jest sprzęt, tj. m.in.: centrale klimatyzacyjne, stacja
      zmiękczania wody, nagrzewnice gazowe, kotły grzewcze, separatory oleju, separator
      ścieków, hydranty, stacja wykrywania pożaru, czujniki dymu, system sygnalizacji
      pożaru, oświetlenie awaryjne, monitoring będący przedmiotem Planowanej Transakcji
      (dalej: Sprzęt).
    aa. Sprzedający jest jedynym właścicielem/użytkownikiem wieczystym Gruntu oraz
      wyłącznym właścicielem Budynków, Budowli i Sprzętu.
    bb. Sprzedający ważnie, skutecznie i w dobrej wierze nabył prawo użytkowania
      wieczystego Gruntu oraz prawo własności Budynków i Budowli poprzez:
        i. warunkową umowę sprzedaży nieruchomości z dnia 9 lutego 2001 r., objętą
          aktem notarialnym sporządzonym przez oraz umową przeniesienia prawa
          wieczystego użytkowania i własności budynków z dnia 9 lutego 2001 r., objętą
          aktem notarialnym sporządzonym
        ii. warunkową umowę sprzedaży nieruchomości z dnia 9 lutego 2001 r., objętą
          aktem notarialnym sporządzonym na podstawie, której Sprzedający nabył
          prawo do Gruntu 4 oraz części Gruntu 5;
        iii. warunkową umowę sprzedaży z dnia 18 grudnia 2002 r., objętą aktem
          notarialnym sporządzonym na podstawie, której Sprzedający nabył prawo do
          części Gruntu 5.
    cc. Sprzedający nie jest stroną jakiegokolwiek postępowania zmierzającego do uznania
      nabycia Nieruchomości przez Sprzedającego za nieważne lub nieskuteczne i według
      najlepszej wiedzy Sprzedającego nie ma żadnych uzasadnionych podstaw do
      wszczęcia jakichkolwiek takich postępowań.
    dd. Na przedmiotowych, zabudowanych działkach Gruntu, Sprzedający zrealizował
      inwestycje takie jak:
                                        3i. budowa nadziemnego zbiornika magazynowego o poj. 20 m na olej hydrauliczny
        wraz z fundamentem zbiornika w postaci szczelnej wanny, stanowiskiem
        rozładunku cysterny oraz zadaszeniem – inwestycja na terenie zakładu
        produkcyjnego (na podstawie decyzji z dnia 22 sierpnia 2023 r. wydanej przez
        Prezydenta Miasta);
      ii. budowa hali magazynowej na terenie zakładu sp. z o.o. (na podstawie decyzji z dnia
        22 października 2021 r. wydanej przez Prezydenta Miasta);
      iii. przebudowa i rozbudowa hali produkcyjno-magazynowej wraz z instalacjami
        wewnętrznymi, w tym instalacją gazową oraz infrastrukturą (na podstawie decyzji z
        dnia 17 lipca 2019 roku wydanej przez Prezydenta Miasta);
      iv. budowa stacji zgazowania tlenu i dwutlenku węgla (w skład której, w ramach
        niniejszego I etapu inwestycji wchodzą: naziemne zbiorniki magazynowe: tlenu o
                3  3pojemności 3 m oraz dwutlenku węgla o pojemności 4 m wraz z urządzeniami i
        rurociągami technologicznymi) (na podstawie decyzji z dnia 17 lipca 2018 r. wydanej
        przez Prezydenta Miasta).
    ee. W stosunku do Budynków uzyskano pozwolenie na użytkowanie.
    ff. Przedmiotowa Nieruchomość jest wykorzystywana przez Sprzedającego do
      prowadzenia bieżącej działalności gospodarczej. Sprzedający prowadzi działalność w
      przedmiocie wytwarzania (...). Sprzedający ponadto świadczy inżynierskie usługi
      wewnątrzgrupowe.
    gg. Sprzedający zatrudnia pracowników, jednakże w ramach Planowanej Transakcji nie
      dojdzie do przeniesienia pracowników. W żadnym wypadku Planowana Transakcja nie
      będzie stanowić zbycia zakładu pracy w rozumieniu ustawy z 26 czerwca 1974 r. (Dz.U.
      z 2023 r., poz. 1465) (dalej: Kodeks Pracy).

    Przedmiot i okoliczności towarzyszące Planowanej Transakcji.
    a. Strony Planowanej Transakcji zakładają, iż jej przedmiotem będzie zasadniczo
      Nieruchomość (zdefiniowana powyżej) tj. przeniesienie:
      i. prawa użytkowania wieczystego Gruntu;
      ii. prawa własności Budowli;
      iii. prawa własności Budynków;
      - przy czym Planowanej Transakcji towarzyszyć będzie również przeniesienie na
        Kupującego następujących aktywów:
            i. Sprzętu, tj. przykładowo: centrale klimatyzacyjne, stacja zmiękczania
              wody, nagrzewnice gazowe, kotły grzewcze, separatory oleju, hydranty,
              stacja wykrywania pożaru, czujniki dymu, system sygnalizacji pożaru,
              oświetlenie awaryjne, monitoring będący przedmiotem Planowanej
              Transakcji.
            ii. autorskich praw majątkowych do utworów, wolnych od jakichkolwiek
              obciążeń oraz prawo do wykonywania zależnych praw autorskich do
              utworów zależnych związanych z utworami wytworzonymi na podstawie
              umów o prace projektowe oraz wyłączne prawa do zezwalania innym na
              wykonywanie zależnych praw autorskich do utworów zależnych oraz
              prawo właściciela do wykonywania autorskich praw osobistych do
              utworów wytworzonych na podstawie umów o prace projektowe, prawo
              do zezwalania osobom na wykonywanie autorskich praw osobistych, w
              szczególności, decydowanie o sposobie wykorzystania takich utworów i
              utworów zależnych powstałych na ich podstawie, o integralności oraz
              formie wykorzystania utworów (oraz prawie do dokonywania zmian
              utworów) oraz wykonywanie nadzoru nad sposobem wykorzystania
              utworów (dalej: Prawa Autorskie);
            iii. wszelkiej dokumentacji prawnej, podatkowej, księgowej, finansowej,
              technicznej i projektowej związanej z Nieruchomością i innymi
              przenoszonymi aktywami, w tym: oryginały dokumentacji dotyczącej
              Nieruchomości i Przenoszonych Aktywów, w szczególności wszelkie
              materiały due diligence dotyczące Nieruchomości i Przenoszonych
              Aktywów, chyba że Sprzedający jest zobowiązany zatrzymać oryginały
              takiej dokumentacji na podstawie regulacji prawnych, w którym to
              przypadku powyższa dokumentacja może być dostarczona w kopiach,
              oryginały dokumentacji technicznej dotyczącej Nieruchomości i
              Przenoszonych Aktywów, w szczególności, wszelkie oryginały lub kopie
              decyzji administracyjnych dotyczących Nieruchomości lub procesu
              budowlanego Budynków (w tym pozwolenia na budowę, pozwolenia na
              użytkowanie oraz wszelkie inne pozwolenia niezbędne do korzystania z
              Nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem), kopie wszelkiej
              korespondencji z jakimkolwiek organem władzy dotyczącej
              Nieruchomości, kopie instrukcji obsługi wszelkich maszyn i urządzeń
              zainstalowanych w Budynkach, instrukcje bezpieczeństwa i higieny
              pracy dotyczące Budynków i systemu przeciwpożarowego Budynków,
              książki obiektu budowlanego dla Budynków; świadectwa charakterystyki
              energetycznej dla każdego Budynku, oryginały dokumentów
              dotyczących konserwacji i innych dokumentów wymaganych na
              podstawie regulacji prawnych dla Nieruchomości, całą dokumentację
              powykonawczą Budynków i Budowli, w tym rysunki powykonawcze oraz
              inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, również w formacie
              elektronicznym DWG (jeśli jest dostępny), wraz z pisemną specyfikacją

              techniczną załączoną w postaci oddzielnych plików z podziałem na
              branże oraz zatwierdzeniami technicznymi i opisami lokalizacji
              wszystkich zainstalowanych urządzeń (dalej Dokumentacja).
    b. Nieruchomość, Sprzęt, Prawa Autorskie oraz Dokumentacja zwane są w dalszej
      części niniejszego wniosku: Przenoszonymi Aktywami.
    c. Sprzedający nie posiada innych nieruchomości oraz nie będzie posiadał takich
      nieruchomości w Dacie Zamknięcia. Sprzedający wskazuje jednocześnie, iż zarówno
      na dzień złożenia niniejszego wniosku, jak również w Dacie Zamknięcia:
        i. Nieruchomość ani żadna jej część nie jest, ani nie będzie w Dacie Zamknięcia
          organizacyjnie wyodrębniona w strukturze Sprzedającego jako zakład, oddział
          itp. (Sprzedający nie wyodrębnił jakiejkolwiek części Nieruchomości, ani nie
          sporządził osobnego zestawienia kont, bilansu, rachunku zysków i strat ani
          budżetu dla działalności prowadzonej w odniesieniu do jakiejkolwiek części
          Nieruchomość ani żadna jej część nie jest traktowana jako oddział, zakład lub
          wyodrębniona jednostka organizacyjna – w szczególności na podstawie
          uchwały odpowiednich organów spółki lub regulacji wewnętrznych);
        ii. Sprzedający posiada i będzie posiadał rachunek bankowy, na który ma zostać
          zapłacona kwota podatku VAT (o ile będzie należny) znajdujący się na tzw.
          białej liście podatników VAT prowadzonej przez Ministra Finansów zgodnie z
          art. 96b Ustawy o VAT.
    d. W związku z nabyciem Nieruchomości przez Kupującego:
        1) nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy Sprzedającego, w trybie art. 23¹
          Kodeksu Pracy;
        2) Kupujący nie przejmie (w drodze cesji bądź jakiejkolwiek innej czynności
          prawnej):
          i. jakichkolwiek znaków towarowych, licencji czy patentów niezwiązanych z
            funkcjonowaniem Nieruchomości;
          ii. praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych
            Sprzedającego (w tym rachunków bankowych, za pośrednictwem których
            Sprzedający dokonuje rozliczeń z najemcami), z wyjątkiem praw i
            obowiązków wynikających z tzw. kaucji najemców;
          iii. zobowiązań Sprzedającego związanych z finansowaniem nabycia Gruntu
            bądź budowy Budynków/Budowli (w szczególności, zobowiązań
            wynikających z umów kredytowych bądź pożyczek);
          iv. tajemnic przedsiębiorstwa Sprzedającego oraz know-how, niezwiązanych z
            funkcjonowaniem Nieruchomości;
          v. ksiąg rachunkowych i innej dokumentacji (np. umów handlowych,
            korporacyjnych) niezwiązanej z funkcjonowaniem Nieruchomości;
          vi. nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego;
          vii. praw i obowiązków wynikających z umów ubezpieczenia dotyczących
            Nieruchomości (stosunki ubezpieczeniowe istniejące na podstawie polis
            ubezpieczeniowych zawartych przez Sprzedającego wygasną z zawarciem
            umowy przyrzeczonej sprzedaży Nieruchomości a Kupujący nie przejmie
            zobowiązań z tych polis ubezpieczeniowych);
          viii. praw i obowiązków wynikających z innych umów niezwiązanych z
            funkcjonowaniem Nieruchomości;
          ix. wierzytelności;
        x. praw i obowiązków wynikających z umowy najmu lokalu, gdzie zarejestrowana
          jest siedziba Sprzedającego.
    e. Tym samym, w zakres Planowanej Transakcji nie wejdą następujące elementy:

        i. prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono Sprzedającemu
          finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub
          przebudowę przenoszonej Nieruchomości;
        ii. umowy o zarządzanie Nieruchomością;
        iii. umowy zarządzania aktywami;
        iv. należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
      f. Dodatkowo zgodnie z umową przedwstępną dotyczącą Planowanej Transakcji
        Sprzedający udzieli Kupującemu (i Kupujący udzieli Sprzedającemu) szeregu
        zapewnień.
      g. Stosunki ubezpieczeniowe istniejące na podstawie polis ubezpieczeniowych
        zawartych przez Sprzedającego wygasną z chwilą zawarcia umowy przyrzeczonej, a
        Kupujący nie przejmie żadnych zobowiązań wynikających z polis ubezpieczeniowych
        lub jakiejkolwiek innej umowy zawartej przez Sprzedającego w odniesieniu do
        któregokolwiek z Przenoszonych Aktywów.
      h. Sprzedający doręczy Kupującemu gwarancję spółki matki udzieloną przez na
        podstawie umowy gwarancji, która zostanie zawarta w Dacie Zamknięcia, przed
        zawarciem umowy przyrzeczonej, zgodnie z którą. poręczy za zobowiązania
        Sprzedającego do naprawienia szkód powstałych w wyniku naruszenia
        któregokolwiek z zapewnień Sprzedającego.
      i. Strony Planowanej Transakcji wskazują, iż ich intencją nie jest przeniesienie własności
        przedsiębiorstwa czy też zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego.
        Sprzedający prowadzi działalność w zakresie (...). Działalność ta nie zostanie
        przejęta przez Kupującego, ze względu na brak tożsamości oraz zamiaru
        prowadzenia takowej działalności.
      j. Sprzedający oraz Kupujący zamieszczą w umowie przyrzeczonej, wspólne
        oświadczenie, że w odniesieniu do dostawy Budynków, Budowli lub ich części
        znajdujących się na Gruncie wybierają, w odpowiednim zakresie, opodatkowanie
        podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. b oraz ust. 11 w zw. z art. 43
        ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, rezygnując tym samym ze zwolnienia z tego podatku, o
        którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.
      k. W dotychczasowym przedsiębiorstwie Sprzedającego nie została utworzona
        odrębna, formalna komórka organizacyjna (dział, wydział, oddział) odpowiedzialna
        za prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o Nieruchomość, w
        szczególności na podstawie uchwały wspólników Sprzedającego bądź innego
        dokumentu (np. wewnętrznego regulaminu organizacyjnego lub struktury
        organizacyjnej Sprzedającego). Nie istnieją odrębne zapisy statutu, zarządzenia lub
        innego aktu o podobnym charakterze, które przypisane byłyby wyłącznie do
        Nieruchomości.
      l. Sprzedający nie prowadzi również w stosunku do Nieruchomości odrębnych ksiąg
        rachunkowych. Księgi rachunkowe Sprzedającego pozwalają na możliwie szeroki
        wgląd w zyskowność oraz sytuację finansową (a w konsekwencji na bieżącą ocenę
        rentowności działalności Sprzedającego prowadzonej w Nieruchomości), ponadto,
        generalnie przychody i koszty Sprzedającego można podzielić na takie, które da się
        przypisać do Nieruchomości. Teoretycznie możliwe byłoby przyporządkowanie
        odpowiednich kosztów czy przychodów w celu przygotowania uproszczonego
        rachunku zysków i strat, jak również bilansu (a więc także do ogólnego
        przyporządkowania należności i zobowiązań) tylko dla Nieruchomości. Niemniej, od
        strony praktycznej nie są prowadzone odrębne księgi rachunkowe, czy też nie
        sporządza się odrębnych sprawozdań finansowych dla Nieruchomości.
      m. Jak wskazano powyżej, poza Nieruchomością będącą przedmiotem Planowanej
        Transakcji, Sprzedający nie jest właścicielem/użytkownikiem wieczystym innych
        nieruchomości. Nie jest planowane, by po przeprowadzeniu Planowanej Transakcji,
        Sprzedający został zlikwidowany.
      n. Po nabyciu Nieruchomości Kupujący nie zamierza rozpocząć działalności w branży
        Sprzedającego.

      o. Kupujący zamierza w przyszłości dokonać trzech oddzielnych transakcji innych od
        Planowanej Transakcji, które to transakcje zostaną przeprowadzone z trzema
        spółkami powiązanymi ze Sprzedającym. Skutki podatkowe w zakresie tych
        transakcji będą przedmiotem odrębnych wniosków wspólnych o wydanie
        interpretacji podatkowych.
    Najem Nieruchomości przez Sprzedającego od Kupującego po Planowanej Transakcji.
    a. Sprzedający zamierza sprzedać Nieruchomość Kupującemu (który nie stanowi
    względem niego podmiotu powiązanego) oraz z jednoczesnym zawarciem umowy
    najmu (dalej: Umowa Najmu) pomiędzy tym podmiotem jako wynajmującym, a
    Wnioskodawcą jako najemcą, w odniesieniu do całej powierzchni Nieruchomości.
    b. Wydanie Nieruchomości w ramach umowy sprzedaży nastąpi w dniu Planowanej
    Transakcji, co zostanie potwierdzone pisemnym protokołem przekazania. W tym
    samym dniu Kupujący wyda Sprzedającemu Nieruchomość jako najemcy na podstawie
    Umowy Najmu. Od tego momentu wszelkie korzyści, ciężary i ryzyka związane z
    posiadaniem Nieruchomości będą ponoszone przez Kupującego, z zastrzeżeniem
    postanowień Umowy Najmu.
    c. Na podstawie tej umowy Kupujący odda Nieruchomość w najem, obciążając
    Sprzedającego czynszem najmu przez cały okres trwania umowy. Kupujący będzie
    uprawniony do dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych od
    Nieruchomości w okresie najmu. Na podstawie zawartej Umowy Najmu, Sprzedający
    będzie mieć prawo do używania Nieruchomości przez okres Umowy Najmu. Długość
    okresu obowiązywania Umowy Najmu wyniesie najprawdopodobniej dwadzieścia lat z
    możliwością przedłużenia. Sprzedający będzie płacić czynsz do Kupującego na
    podstawie wystawionych przez Kupującego faktur VAT. Po zakończeniu Umowy Najmu,
    nie będzie opcji przejścia własności Nieruchomości na Sprzedającego.
    d. Po dokonaniu sprzedaży Nieruchomości Kupującemu, Sprzedający będzie kontynuował
    dotychczasową działalność na wynajmowanej przez siebie powierzchni, tj. w zakresie
    (...).
    e. W odniesieniu do umów o dostawę usług i mediów, Strony uzgodniły, iż Kupujący nie
    będzie przejmował żadnych umów. Zużywane media będą płacone bezpośrednio przez
    najemcę dostawcom mediów na podstawie umów zawartych bezpośrednio przez
    Sprzedającego.
    f. Ponadto, Wnioskodawcy wskazują, że dokumenty związane z Nieruchomością, które
    również mogą zostać przejęte przez Kupującego, w ocenie Sprzedającego nie stanowią
    know-how Sprzedającego związanego z działalnością gospodarczą Sprzedającego, lecz
    mają na celu wyłącznie potwierdzenie stanu technicznego Nieruchomości oraz stanowić
    będą podstawę do prawidłowego dokonania rozliczeń z najemcami oraz prawidłowego
    działania Nieruchomości.
    g. U Sprzedającego będzie funkcjonować dokument stanowiący regulamin korzystania z
    Budynku (dalej: Regulamin), który będzie integralną częścią Umowy Najmu. Regulamin
    jest dokumentem określającym dodatkowe (poza treścią Umowy Najmu) wzajemne
    prawa i obowiązki związane z najmem powierzchni. Regulamin nie będzie dokumentem
    wyznaczającym ramy funkcjonowania Budynku jako formalnie organizacyjnie
    wydzielonej części przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo następujące informacje:
    Na pytanie Organu „Czy naniesienia określone we wniosku jako Budynki stanowią budynki
    w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 725 ze zm.)?”, wskazali Państwo, że „Naniesienia określone we Wniosku jako
    Budynki stanowią budynki w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo

    budowlane, z zastrzeżeniem sprostowania informacji zawartej pierwotnie w opisie
    zdarzenia przyszłego zawartego we Wniosku, która znajduje się na końcu niniejszego
    pisma.”
    Na pytanie Organu „Czy naniesienia określone we wniosku jako Budowle stanowią
    budowle w rozumieniu ustawy Prawo budowlane?”, wskazali Państwo, że „Naniesienia
    określone we Wniosku jako Budowle stanowią budowle w rozumieniu przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.”
    Na pytanie Organu: „Jakie obiekty (budynki oraz budowle w rozumieniu przepisów ustawy
    Prawo budowlane) znajdują się na poszczególnych działkach? Proszę odnieść się do każdej
    działki osobno.”, wskazali Państwo, że „Z uwagi na obszerność oraz zakres informacji,
    celem precyzyjnego przedstawienia odpowiedzi na pytania Organu nr II pkt 3 Wezwania,
    Sprzedający przedkłada szczegółowe zestawienie obiektów (budynków oraz budowli w
    rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane) znajdujących się na poszczególnych
    działkach Gruntu, ze wskazaniem ich dokładnego umiejscowienia. Wspomniane
    zestawienie stanowi załącznik nr 2 do niniejszego pisma.” (...)
    Na pytania Organu:
    „Czy, a jeśli tak to kiedy, doszło do pierwszego zasiedlenia, tj. oddania do użytkowania
    pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcia użytkowania na potrzeby własne
    budynków i budowli lub ich części po ich wybudowaniu? Informację proszę podać
    odrębnie dla każdego budynku i budowli.
    Czy na dzień Planowanej Transakcji minie okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego
    zasiedlenia budynków i budowli lub ich części? Informację proszę podać odrębnie dla
    każdego budynku i budowli.
    Czy były ponoszone/będą ponoszone do momentu Planowanej Transakcji wydatki na
    ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym budynków i budowli,
    stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej każdego budynku i budowli odrębnie?
    Jeśli tak należy wskazać odrębnie do każdego ulepszonego budynku i budowli:
    a. Kiedy takie wydatki były ponoszone?
    b. Czy w stosunku do wydatków na ulepszenie budynków i budowli, będących
      przedmiotem sprzedaży, Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    c. Czy po ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynków i budowli lub ich
      części?
    d. Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli lub ich części po
      ulepszeniu a sprzedażą upłynie okres co najmniej 2 lat?”
    odpowiedzieli Państwo, że „W odpowiedzi na pytania Organu nr II pkt 4-6 Wezwania,
    Sprzedający przedkłada szczegółowe zestawienie zabudowań kwalifikowanych przez
    Sprzedającego jako budynki, budowle lub ich części, które będą przedmiotem Planowanej
    Transakcji, wraz z informacjami co do ich dokładnej lokalizacji (nr ewidencyjny działki),
    dacie ich pierwszego zasiedlenia oraz wydatkami poniesionymi na ulepszenia tych
    zabudowań. Wspomniane zestawienie stanowi załącznik nr 3 do niniejszego pisma.
    Wnioskodawca pragnie w tym wypadku wskazać, że w zakresie pytania odnoszącego się
    do daty pierwszego zasiedlenia (pytanie Organu nr II pkt 4), zgodnie z wiedzą Stron,
    jedynie w przypadku budynku „...” o numerze (...), zlokalizowanego na działce ewidencyjnej
    numer 170/3, w zakresie wchodzących w jego skład (...) od daty pierwszego zasiedlenia do
    daty Planowanej Transakcji nie minie okres co najmniej 2 lat (pierwsze zasiedlenie ww.
    budynku nastąpiło 7 sierpnia 2024 r.).”
    Na pytanie Organu „Czy w związku z nabyciem/wytworzeniem budynków i budowli
    Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

    podatku naliczonego?”, wskazali Państwo, że „W związku z nabyciem/wytworzeniem
    budynków i budowli objętych zakresem Wniosku Sprzedającemu przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.”
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający wykorzystywał budynki i budowle wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność
    zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, Sprzedający prowadził z
    wykorzystaniem ww. budynków i budowli (proszę podać podstawę prawną zwolnienia)?”,
    wskazali Państwo, że „Sprzedający wykorzystywał należące do niego budynki i budowle
    objętych zakresem Wniosku jako wyłącznie na cele działalności opodatkowanej podatkiem
    od towarów i usług. Ponadto budynki i budowle te nie były wykorzystywane przez
    Sprzedającego na cele działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług.”
    Na pytanie Organu „Czy w związku z nabyciem/wytworzeniem „Przenoszonych Aktywów”
    Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego?”, wskazali Państwo, że „W związku z nabyciem/wytworzeniem
    obiektów określonych we Wniosku jako Przenoszone Aktywa Sprzedającemu
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.”
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający wykorzystywał „Przenoszone Aktywa” wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność
    zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, Sprzedający prowadził z
    wykorzystaniem ww. „Przenoszonych Aktywów” (proszę podać podstawę prawną
    zwolnienia)?”, wskazali Państwo, że „Sprzedający wykorzystywał obiekty określone we
    Wniosku jako Przenoszone Aktywa wyłącznie na cele działalności opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług. Przenoszone Aktywa nie były wykorzystywane przez
    Sprzedającego na cele działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług.”
    Na pytanie Organu „Czy którykolwiek z elementów wyposażenia (Sprzęt) został
    umieszczony/zamontowany w budynku z wykorzystaniem w sposób istotny elementów
    konstrukcyjnych budynku? Jeżeli tak, proszę wskazać, który to element?”, wskazali
    Państwo „W budynkach „...” (budynek oznaczony nr(...)) oraz „Mała hala produkcyjna”
    (budynek oznaczony nr (...)) zamontowane zostały elementy wyposażenia w postaci
    suwnic z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych budynku.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w pozostałych budynkach nie zamontowano
    żadnych elementów wyposażenia z wykorzystaniem w sposób istotny ich elementów
    konstrukcyjnych.”
    Na pytanie Organu „Czy sposób zamocowania poszczególnych elementów wyposażenia
    (Sprzętu) umożliwia późniejszy ich demontaż bez uszkodzenia konstrukcji budynku, tzn.
    czy elementy mogą być przeniesione bez zniszczenia budynku (jeżeli nastąpią ewentualne
    zniszczenia, proszę wskazać jakie)?”, odpowiedzieli Państwo, że „Należy wskazać, że
    sposób zamocowania poszczególnych elementów wyposażenia (Sprzętu) umożliwia ich
    późniejszy demontaż bez uszkodzenia konstrukcji budynku.”
    Na pytanie Organu „Czy demontaż poszczególnych elementów wyposażenia (Sprzęt)
    spowoduje naruszenie elementów konstrukcyjnych budynku, których głównym zadaniem
    jest przenoszenie obciążeń?”, wskazali Państwo, że „W odniesieniu do powyższego
    wskazujemy, że do głównych elementów konstrukcyjnych budynku należą: fundament,
    ściany konstrukcyjne, nadproża, stropy, dach, stropodach, wieńce. Demontaż
    poszczególnych elementów wyposażenia (Sprzęt) nie spowoduje naruszenia elementów
    konstrukcyjnych budynku, których główną funkcją jest przenoszenie obciążeń.”
    Na pytanie Organu „Czy Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość oraz
    „Przenoszone Aktywa” wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i
    usług?”, wskazali Państwo, że „Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość oraz
    Przenoszone Aktywa wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i
    usług.”

    Na pytanie Organu „Czy w ramach omawianej transakcji sprzedaży sprzedawane będzie
    prawo użytkowania wieczystego gruntu czy prawo własności gruntu”, wskazali Państwo, że
    „Jak wskazano w części treści Wniosku, Sprzedający jest użytkownikiem wieczystym
    nieruchomości gruntowych określonych we Wniosku jako Grunt 1, Grunt 2, Grunt 3, Grunt
    4 i Grunt 5. W zakresie tak wskazanych gruntów, przedmiotem Planowanej Transakcji
    będzie przeniesienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu, nie zaś przeniesienie
    prawa własności.”
    Na pytanie Organu „Które z opisanych naniesień stanowi własność przedsiębiorstwa
    przesyłowego (należy wskazać wszystkie takie naniesienia)”, wskazali Państwo, że
    „Sprzedający wskazuje, że opisane naniesienia stanowią własności przedsiębiorstwa
    przesyłowego w zakresie obiektów nr (...) (budynek niemieszkalny posiadający 1
    kondygnacje naziemną), oraz nr (...) (budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnacje
    naziemną), o których mowa w załączniku nr 2 do niniejszego dokumentu. Sprzedający
    wskazuje, iż ww. obiekt nr (...) stanowi stację rozdzielczą podmiotu z branży energetycznej
    (...) i nie jest on własnością Sprzedającego. Z kolei ww. obiekt nr (...) pełni funkcję (...) i
    także nie jest własnością Sprzedającego.”
    Na pytanie Organu „Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest prawo użytkowania wieczystego to
    czy któreś z naniesień (znajdujących się na działkach, których prawo wieczystego
    użytkowania będzie przedmiotem sprzedaży) stanowi ruchomości (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego), tj. nie jest częścią składową budynku”, odpowiedzieli Państwo, że „Mając na
    względzie odpowiedź na pytanie oznaczone w Wezwaniu jako nr II pkt 15 i wskazane tam
    doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego zawartego we Wniosku, należy wskazać, że
    przedmiotowe naniesienia nie stanowią ruchomości w rozumieniu Kodeksu cywilnego, zaś
    w przypadku naniesień niebędących budynkami bądź budowlami, te stanowią części
    składowe budynków.
    Wyjątkiem od powyższego kontener posadowiony na działce ewidencyjnej o numerze (...)
    (nazwa obiektu: (...)). Obiekt ten nie jest trwale związany z gruntem i jest przez
    Sprzedającego kwalifikowany jako ruchomość.”
    Na pytanie Organu „Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest prawo własności to czy któreś z
    naniesień (znajdujących się na działkach, których własność będzie przedmiotem
    sprzedaży) stanowi ruchomość (w rozumieniu Kodeksu cywilnego), tj. nie jest częścią
    składową budynku ani gruntu.”, odpowiedzieli Państwo, że „Mając na względzie
    odpowiedź na pytanie oznaczone w Wezwaniu jako nr II pkt 15 i wskazane tam
    doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego zawartego we Wniosku, należy wskazać, że
    przedmiotowe naniesienia będą znajdować się wyłącznie na działkach Gruntu, co do
    których przedmiotem Planowanej Transakcji będzie ich prawo użytkowania
    wieczystego.”
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1) Czy dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie stanowiła
      dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, tj. jako dostawa niestanowiąca
      sprzedaży przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, ani
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: ZCP) w rozumieniu art. 2 pkt 27e
      Ustawy o VAT?
    2) Czy dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie podlegała
      opodatkowaniu VAT, mając na względzie, że:

      a. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków
        lub Budowli, na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 Ustawy o VAT, Strony
        zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 Ustawy o VAT, składając stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania
        VAT tej dostawy,
      b. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków
        lub Budowli, do której nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w
        art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, dostawa ta będzie podlegała opodatkowaniu
        VAT, jako niepodlegająca żadnemu ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1
        ustawy o VAT?
    3) Czy po dokonaniu Planowanej Transakcji, w przypadku, gdy będzie ona opodatkowana
      VAT oraz po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne
      dokonanie, Kupujący będzie miał prawo do (i) obniżenia VAT należnego o VAT
      naliczony wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości w ramach
      Planowanej Transakcji oraz (ii) zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym
      (zgodnie z art. 87 Ustawy o VAT)?
    4) Zakładając, przedmiotem Planowanej Transakcji nie będzie przedsiębiorstwo, o którym
      mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa w
      rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, a w rezultacie Planowana Transakcja będzie
      stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie
      przepisów Ustawy o VAT, niewyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na
      podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, czy opisane w zdarzeniu przyszłym czynności, tj.
      sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Kupującego oraz oddanie
      Nieruchomości do używania przez Kupującego na rzecz Sprzedającego na podstawie
      Umowy Najmu, powinny być uznane za dwie odrębne, niezależne czynności
      podlegające opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, tj. odpowiednio dostawę
      towarów oraz świadczenie usług?
    5) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Sprzedający będzie miał prawo do odliczenia VAT
      naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez Kupującego z tytułu najmu
      przez Sprzedającego powierzchni Nieruchomości?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    1) Dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie stanowiła dostawę
      towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, tj. jako dostawa niestanowiąca sprzedaży
      przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, ani ZCP w rozumieniu
      art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
    2) Dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie podlegała
      opodatkowaniu VAT, mając na względzie, że:
      a. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków
        lub Budowli, na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 Ustawy o VAT, Strony

        zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 Ustawy o VAT, składając stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania
        VAT tej dostawy, oraz
      b. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków
        lub Budowli, do której nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w
        art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, dostawa ta będzie podlegała opodatkowaniu
        VAT, jako niepodlegająca żadnemu ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1
        ustawy o VAT?
    3) Po dokonaniu Planowanej Transakcji, w przypadku, gdy będzie ona opodatkowana VAT
      oraz po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne
      dokonanie, Kupujący będzie miał prawo do (i) obniżenia VAT należnego o VAT
      naliczony wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości w ramach
      Planowanej Transakcji oraz (ii) zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym
      (zgodnie z art. 87 Ustawy o VAT).
    4) Zakładając, przedmiotem Planowanej Transakcji nie będzie przedsiębiorstwo, o którym
      mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa w
      rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, a w rezultacie Planowana Transakcja będzie
      stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie
      przepisów ustawy o VAT, niewyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie
      art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, opisane w zdarzeniu przyszłym czynności, tj. sprzedaż
      Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Kupującego oraz oddanie
      Nieruchomości do używania przez Kupującego na rzecz Sprzedającego na podstawie
      Umowy Najmu, powinny być uznane za dwie odrębne, niezależne czynności
      podlegające opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, tj. odpowiednio dostawę
      towarów oraz świadczenie usług.
    5) W opisanym zdarzeniu przyszłym, Sprzedający będzie miał prawo do odliczenia VAT
      naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez Kupującego z tytułu najmu
      przez Sprzedającego powierzchni Nieruchomości.
    Uzasadnienie stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    1. Opodatkowanie VAT dostawy Nieruchomości – zasady ogólne
      a. W celu odpowiedzi na pytania Zainteresowanych zadane w niniejszym wniosku,
        konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy Planowana Transakcja będzie
        podlegała przepisom Ustawy o VAT, a następnie, czy nie będzie zwolniona z VAT.
      b. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
        usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
        terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o
        której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do
        rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, zgodnie z art. 2 pkt 6 Ustawy o
        VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
      c. Mając na uwadze powyższe, w kontekście pytań zadanych we wniosku, w pierwszej
        kolejności należy przeanalizować czy Planowana Transakcja nie będzie stanowiła
        zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

    2. Brak przesłanek uzasadniających uznanie Planowanej Transakcji za zbycie
      „przedsiębiorstwa” i wyłączenia na tej podstawie Planowanej Transakcji spod zakresu
      VAT.
    2.1 Normatywna definicja przedsiębiorstwa oraz jego zorganizowanej części.
      a. Przepisy Ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa” dla celów tej
        ustawy. Ze względu na powyższe oraz uwzględniając definicję zawartą w innych
        ustawach, w doktrynie prawa podatkowego jest powszechnie akceptowane, iż -
        dla celów VAT - pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego
                      1definicją zawartą w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.
        Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ) (dalej: Kodeks cywilny lub KC). W myśl regulacji
        zawartej w tym przepisie, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
        składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia
        działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
        1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
          (nazwa przedsiębiorstwa),
        2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów,
          towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub
          ruchomości,
        3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
          oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z
          innych stosunków prawnych,
        4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
        5) koncesje, licencje i zezwolenia,
        6) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
        7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
        8) tajemnice przedsiębiorstwa,
        9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
      b. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się, że w celu uznania
        określonych składników majątkowych za przedsiębiorstwo, muszą one stanowić
        całość pod względem organizacyjnym oraz funkcjonalnym. Należy również zwrócić
        uwagę, iż przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, ale także ich
        zorganizowanym zespołem, co jest uwidocznione w ustawowej definicji
        przedsiębiorstwa oraz zaakcentowane w wielu wyrokach wydanych przez sądy
        administracyjne.
                                  1c. Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55 KC „obejmuje ono w
        szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
        przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
        niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z
                                        1niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55 KC. Niemniej
        przedmiotowe składniki, aby mogły zostać uznane za przedsiębiorstwo w
                  1 rozumieniu art. 55KC (a co za tym idzie, Ustawy o VAT) muszą spełniać kluczowy
        warunek tj. stanowić „zespół” składników materialnych i niematerialnych o

        cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności
                            2gospodarczej”. Potwierdza to art. 55 KC, zgodnie z którym „czynność prawna
        mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład
        przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z
        przepisów szczególnych”.
      d. Jednocześnie jednak, pojęcie „przedsiębiorstwo” na gruncie regulacji Ustawy o VAT
        charakteryzuje się pewną autonomią pojęciową, wynikającą z faktu, iż same
        przepisy dyrektywy 2006/112 pozwalają państwom członkowskim na wyłączenie z
        zakresu znaczeniowego pojęcia dostawy towarów transakcji polegających na
        przeniesieniu całości lub części majątku. Dyrektywa nie posługuje się zatem
        pojęciem „przedsiębiorstwa”, lecz pojęciem „całości lub części majątku”. Można
        więc postawić tezę, iż z art. 19 Dyrektywy 2006/112 wynika szersza norma prawna,
        aniżeli zawarta w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Niemniej polski ustawodawca
        skorzystał możliwości, którą stwarza art. 19 Dyrektywy 2006/112, normując
        wyłączenie z opodatkowania VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
        zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która niewątpliwie mieści się w zakresie
        pojęcia „całości lub części majątku”.
      e. W orzeczeniu z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita Modes (C-497/01) TSUE
        stwierdził, że „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w
        charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy
        interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części
        przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od
        konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które, łącznie, stanowią
        przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
        działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów,
        takiego jak sprzedaż zapasów produktów”.
      f. Ponadto, w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie Christel Schriever (C-444/10)
        TSUE zaznaczył, że uregulowania Dyrektywy należy interpretować w ten sposób,
        że pojęcie „przekazanie [...] całości lub części aktywów” należy interpretować w
        taki sposób, iż obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej
        części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie
        składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną
        prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, lecz nie obejmuje samego zbycia
        towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie
        przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej
        dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w
        odniesieniu do podatków obrotowych, wymaga, by całość przekazanych
        składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
        Jeżeli działalność gospodarcza nie wymaga użytkowania konkretnych pomieszczeń
        lub pomieszczeń wyposażonych w stałe instalacje konieczne do jej prowadzenia,
        przekazanie aktywów w rozumieniu wspomnianego przepisu szóstej dyrektywy
        może mieć miejsce również bez przekazania prawa własności nieruchomości.

      g. Z orzecznictwa TSUE wynika więc, iż dla uznania danego zespołu składników
        majątkowych za przedsiębiorstwo niezbędne jest, by przekazane aktywa były
        wystarczające do prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej
        działalności gospodarczej. Za przedsiębiorstwo należy uznać już taki zespół
        składników majątku, który jest zdolny do prowadzenia niezależnej działalności
        gospodarczej, lecz dla oceny, czy dana transakcja stanowi zbycie przedsiębiorstwa
        należy dokonywać w odniesieniu do konkretnego przypadku.
      h. Słusznie więc stwierdza się również w polskim orzecznictwie (Naczelny Sąd
        Administracyjny (dalej: NSA) w wyroku z 25 czerwca 2013 r., I FSK 955/12 oraz w
        wyroku z 23 lipca 2015 r., I FSK 334/14), że czynność objęta jest podatkiem VAT
        tylko wówczas, gdy przekazywany zespół aktywów przedsiębiorstwa jest
        niewystarczający do prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej
        działalności gospodarczej (w oparciu o przekazane składniki majątkowe).
      i. Zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ust. 1 Ustawy o VAT, ma zatem miejsce
        wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowana część
        przechodzi co do zasady na własność nabywcy, który kontynuuje działalność
        gospodarczą zbywcy. Kontynuacja działalności przez nabywcę jest warunkiem
        wyłączenia spod działania ustawy zbycia przedsiębiorstwa lub jego
        zorganizowanej części (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej:
        WSA) w Białymstoku z dnia 2 października 2019 r., sygn. I SA/Bk 320/19).
        Jednocześnie jednak, jeżeli dla kontynuowania działalności gospodarczej
        konieczne jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie
        stanowiły przedmiotu transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, to nie
        można stwierdzić, że zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo
        lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa (wyrok WSA w Szczecinie z 12 czerwca
        2019 r., sygn. I SA/Sz 328/19).
      j. Co istotne jednak, w praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w
        których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji
        sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne
        wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we
        wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole,
        a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w
        zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
        poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej
        działalności gospodarczej. Wyłączenie więc ze zbycia istotnych elementów
        przedsiębiorstwa, powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą sumy
        składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Jeśli natomiast
        wyłączone ze zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają istotnego znaczenia dla
        funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego, wówczas czynność taka na gruncie
        przepisów ustawy o podatku od towarów i usług uznana będzie za zbycie

        przedsiębiorstwa, chociaż nie obejmuje ona wszystkich jego składników (tak np. w
        interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) z dnia
        29 marca 2017 r., sygn. 2461-IBPP3.4512.902.2016.2.ASz).
      k. Podsumowując, z punktu widzenia uznania składników majątkowych za
        przedsiębiorstwo istotne jest tylko to, czy przedmiot zbycia jest
        przedsiębiorstwem po stronie zbywcy - w chwili zbycia.
    2.2 Przedmiot Planowanej Transakcji vs. elementy normatywnej definicji przedsiębiorstwa.
      a. Zdaniem Zainteresowanych, nie można uznać, że przedmiot Planowanej Transakcji
        (Nieruchomość oraz Przenoszone Aktywa) stanowi przedsiębiorstwo
        Sprzedającego. Wynika to z faktu, iż przedmiot Planowanej Transakcji, w ocenie
        Zainteresowanych, nie wyczerpuje przytoczonej powyżej definicji
        przedsiębiorstwa.
      b. Należy zauważyć, że wyżej przedstawiona definicja opisuje przedsiębiorstwo w
        ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników
                                              1 stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 55KC
        określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie
        składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą
        wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś
        z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa.
      c. Zatem, składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa,
        powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można
        mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w
        zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
        poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć
        kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Jak zauważył również
        Dyrektor KIS w interpretacji z 20 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-
        1.4012.353.2021.3.MM, „składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
        przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą w wzajemnych relacjach w ten
        sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów.
        Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne
        związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazane składniki
        majątkowe mogły posłużyć kontynuowaniu działalności gospodarczej zbywcy.”
      d. Tymczasem Planowanej Transakcji kupna - sprzedaży nie będzie towarzyszył
        transfer szeregu istotnych aktywów Sprzedającego. Mianowicie, w ramach
        Planowanej Transakcji Kupujący nabędzie jedynie Nieruchomość wraz z
        Przenoszonymi Aktywami. W szczególności, Planowanej Transakcji nie będzie
        towarzyszył transfer szeregu opisanych wcześniej kluczowych składników,
        wchodzących w skład definicji i determinujących funkcjonowanie
        przedsiębiorstwa Sprzedającego, takich jak oznaczenie indywidualizujące
        przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa, środki
        pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym Sprzedającego, tajemnice
        przedsiębiorstwa, jak również księgi i dokumenty związane z prowadzeniem

        działalności gospodarczej, wierzytelności oraz zobowiązania Sprzedającego
        niezwiązane z Nieruchomością).
      e. W szczególności na Kupującego nie zostaną przeniesione takie kluczowe elementy
        determinujące funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego jak np. know-how
        związany z prowadzoną przez Sprzedającego działalnością gospodarczą. Należy
        bowiem ponownie podkreślić, że działalność Sprzedającego to, jak wspomniano
        powyżej, działalność w zakresie wytwarzania części dla (...) natomiast działalnością
        Kupującego będzie wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi
        (działalność inwestycyjna). Przy pomocy składników majątkowych będących
        przedmiotem Planowanej Transakcji, Kupujący zamierza prowadzić działalność
        gospodarczą generującą przychody głównie z realizacji umów najmu. Po nabyciu
        Nieruchomości Kupujący nie zamierza rozpocząć działalności w branży
        Sprzedającego.
      f. W konsekwencji – po nabyciu Nieruchomości – Kupujący będzie prowadził
        działalność gospodarczą w odniesieniu do Nieruchomości, przy wykorzystaniu
        własnych zasobów. Wskazać należy, iż zbywana Nieruchomość, bez elementów
        decydujących o sprawnym jej funkcjonowaniu w obszarze najmu komercyjnego,
        nie będzie zdolna choćby w krótkiej perspektywie być przedmiotem usług najmu
        komercyjnego. W istocie, element ludzki w zakresie świadczenia usług najmu
        komercyjnego jest wręcz kluczowy, zaś sama Nieruchomość będzie jedynie
        aktywem, na bazie którego możliwe jest świadczenie tego rodzaju usług. Z
        powyższych względów nie można uznać, iż nabywany zespół składników
        majątkowych charakteryzuje się więzią o charakterze organizacyjnym, co jest
        warunkiem uznania tych składników za przedsiębiorstwo.
      g. Kupujący również rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej związanej z
        najmem i zorganizuje we własnym zakresie lub skorzysta z usług właściwych
        podmiotów w zakresie odpowiedniego zaplecza technicznego, prawnego,
        organizacyjnego, finansowego, a także know-how w zakresie zarządzania najmem
        nieruchomościami komercyjnymi. Dopiero wówczas, zespół nabytych aktywów,
        uzupełniony o element ludzki (zaplecze osobowe) oraz ewentualnie inne składniki
        majątkowe będzie w stanie osiągnąć pełną zdolność operacyjną w takim zakresie i
        celu, do jakiego został stworzony (tak też w wyrokach WSA we Wrocławiu z 20
        października 2017 r. sygn. I SA/Wr 676/17; z 9 lutego 2017 r., sygn. I SA/Wr 972/16).
      h. Z powyższych względów, zdaniem Zainteresowanych nie ma podstaw, aby
        Planowaną Transakcję zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Sprzedającego.
      i. Jak zauważył Dyrektor KIS w interpretacji z 20 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-
        1.4012.353.2021.3.MM, „składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
        przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą w wzajemnych relacjach w ten
        sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów.
        Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne
        związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazane składniki
        majątkowe mogły posłużyć kontynuowaniu działalności gospodarczej zbywcy.”

      j. Prawidłowość stanowiska, iż brak któregokolwiek ze składników wchodzących w
        skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa powinien skutkować uznaniem, iż
        Planowana Transakcja nie może zostać uznana za niepodlegające opodatkowaniu
        VAT na mocy art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT zbycie przedsiębiorstwa potwierdzona
        została również w szeregu innych interpretacji indywidualnych wydanych przez
        polskie organy podatkowe. Jako przykład można przytoczyć:
          i. interpretację indywidualną Dyrektora KIS z 13 lipca 2021 r. (sygn. 0114-KDIP1-
          1.4012.301.2021.2.MM), zgodnie z którą: „Nieruchomość będąca
          przedmiotem dostawy nie jest wyodrębniona organizacyjnie w strukturze
          Sprzedającego jako oddział, zakład. Sprzedający nie prowadzi dla zbywanej
          Nieruchomości odrębnej księgowości, nie sporządza odrębnego bilansu.
          Przedmiot Transakcji nie posiada własnych służb finansowo-księgowych, czy
          kadrowo-płacowych. Tylko koszty bezpośrednie odnoszone są na
          poszczególne budynki, czy powierzchnie magazynowe, place i inne obiekty
          /naniesienia. Są to takie koszty jak np.: koszty zużycia mediów, remonty,
          podatek od nieruchomości, opłata za wieczyste użytkowanie i amortyzacja.
          Natomiast całość kosztów pośrednich nie jest odnoszona do poszczególnych
          obiektów, są to koszty wspólne, ogólnozakładowe, itp. - dotyczy to w
          szczególności takich pozycji kosztowych jak wynagrodzenia pracowników,
          różnego rodzaju usługi, zakupy materiałów. Przychody ze sprzedaży
          dotyczące najmu poszczególnych obiektów przyporządkowywane są
          księgowo do tych obiektów. W konsekwencji brak jest wydzielenia
          finansowego dotyczącego zbywanego majątku oraz dotyczącego pozostałych
          składników majątku (...) Przedmiot Transakcji nie stanowi bowiem masy
          majątkowej wydzielonej organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w
          istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedawcy, która umożliwiłaby
          funkcjonowanie jako niezależne przedsiębiorstwo”;
          ii. interpretację indywidualną Dyrektora KIS z 25 stycznia 2019 r. (sygn. 0114-
          KDIP4.4012.733.2018.3.KM), w której organ wskazał, iż skoro „na Nabywcę
          nie przejdzie struktura organizacyjna Zbywcy przypisana do Nieruchomości,
          obejmująca pracowników, finansowanie czy umowy z podmiotami trzecimi,
          pozwalająca prawidłowo administrować Nieruchomością w ramach majątku
          Sprzedającego. Przedmiot sprzedaży nie będzie zatem wykazywał cech
          zorganizowania, bowiem w oparciu o sam Budynek, Prawo do Przyłączy i
          pozostałe Prawa bez pozostałych składników majątku Sprzedającego, np.
          umów zawartych z usługodawcami, czy środków pieniężnych nie będzie
          możliwe prowadzenie działalności gospodarczej. W związku z tym, zbywany
          przez Wnioskodawcę majątek nie będzie stanowił całości pod względem
          organizacyjnym i funkcjonalnym, tak aby mógł wykonywać zadania
          gospodarcze. Nabywca nie będzie mógł kontynuować działalności w zakresie
          w jakim była ona realizowana u Zbywcy bez zaangażowania dodatkowych
          środków i podjęcia odpowiednich kroków. W związku z tym, nie można

          stwierdzić, że w analizowanej sprawie mamy do czynienia ze zorganizowaną
          częścią przedsiębiorstwa”;
          iii. interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4
          marca 2013 r. (IPPP3/443-1221/12-2/KT), zgodnie z którą: „(...) Nieruchomość
          nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa. Sama Nieruchomość nie wyczerpuje
          bowiem przytoczonej definicji przedsiębiorstwa z art. 55(1) Kodeksu
          cywilnego. Planowanej Transakcji nie będzie towarzyszył transfer kluczowych
          składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i
          determinujących jego funkcjonowanie. Przy Zbywcy pozostaną bowiem
          podstawowe elementy składające się na przedsiębiorstwo, w tym, w
          szczególności, nazwa przedsiębiorstwa, środki pieniężne zgromadzone przez
          Zbywcę, bieżące zobowiązania i należności związane z prowadzonym
          wynajmem, zobowiązania związane z rozliczeniem mediów, know-how
          związany z prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej na
          wynajmie powierzchni, księgi rachunkowe Zbywcy i inne dokumenty
          związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i funkcjonowaniem
          Zbywcy”;
          iv. w wielu innych interpretacjach indywidualnych np. w: interpretacji
          indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 grudnia 2015
          r. (IPPP1/4512-1114/15-2/KR), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby
          Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 kwietnia 2016 r. (ILPP5/4512-1-4/16-4/WB),
          oraz
          v. w orzeczeniach sądów administracyjnych np. w orzeczeniach NSA z dnia 28
          listopada 2006 r., sygn. I FSK 267/06 oraz z dnia 19 stycznia 2012, sygn. II FSK
          1662/10.
    3. Brak przesłanek uzasadniających uznanie Planowanej Transakcji za zbycie
      „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” i wyłączenia na tej podstawie Planowanej
      Transakcji spod zakresu VAT.
    3.1. Zorganizowana część przedsiębiorstwa.
        a. Z kolei - w myśl regulacji art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT - przez zorganizowaną
          część przedsiębiorstwa rozumieć należy organizacyjnie i finansowo
          wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych
          i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji
          określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
          przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
        b. Zgodnie z utrwaloną praktyką organów podatkowych (m.in. interpretacja
          indywidualna Dyrektora KIS z 27 listopada 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-
          2.4012.559.2024.2.SR, z 29 września 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
          3.4012.331.2023.2.APR, z 6 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.406.2021.2.
          WH, z 13 września 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.341.2021.2.MS, z 27
          sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.384.2021.3.AM, z 26 sierpnia 20121
          r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.430.2021.2.MC, z 25 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-

          KDIP4-1.4012.330.2021.2.RMA i wielu innych), z powyższej definicji wynika, iż
          aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym
          również zobowiązania) mógł zostać uznany za zorganizowaną część
          przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:
            i. istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym
              zobowiązań,
            ii. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
              przedsiębiorstwie,
            iii. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań
              gospodarczych,
            iv. zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo
              samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.
        c. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część
          przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako
          dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że
          organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu,
          regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Zatem, samo nazwanie
          jednostki wewnętrznej określonym mianem nie zapewnia wyodrębnienia
          organizacyjnego, jeżeli nie podąża za tym autonomia decyzyjna, wyposażenie
          majątkowe i zarządzanie zespołem pracowniczym. Ważne jest przypisanie
          jednostce uprawnień skutkujących samodzielnym prowadzeniem działalności
          „widocznym z zewnątrz”. Oznacza to, że wyodrębnienie musi wynikać z
          określonych decyzji statutowych (zarządczych itp.), które formalnie nadają
          jednostce wewnętrznej uprawnienia uzasadniające jej wydzielenie
          organizacyjne. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki
          tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania.
          Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w
          ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników
          tworzących część tego przedsiębiorstwa.
        d. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację,
          w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
          przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
          zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak stwierdza się w orzecznictwie,
          wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią
          ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
          przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
          przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego powinno być możliwe
          oddzielenie finansów przedsiębiorstw od finansów jego zorganizowanej części,
          bez potrzeby przeprowadzania analiz czy wyliczeń (tak WSA w Gdańsku w
          wyroku z 7 września 2021 r., sygn. I SA/Gd 534/21, NSA w wyroku z 28 stycznia
          2019 r., sygn. I FSK 293/17 oraz WSA w Rzeszowie, w wyroku z 21 listopada
          2019 r., sygn. I SA/Rz 691/19).

        e. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do
          realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część
          przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować
          elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych,
          którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Słusznie w związku z tym podnosi
          się w doktrynie, iż elementami zespołu składników materialnych i
          niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa,
          powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki,
          czy też kadra pracownicza (podobnie w wyroku WSA w Rzeszowie z 6 listopada
          2019 r., sygn. I SA/Rz 525/19).
        f. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
          zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną
          zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy.
          Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we
          wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie
          o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest
          własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z
          omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników
          majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art.
          2 pkt 27e Ustawy o VAT.
        g. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą
          poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić
          odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym
          punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w
          funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną
          organizacyjnie i funkcjonalnie całość). W związku z powyższym, w rozumieniu
          przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł
          zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest
          wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
          odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w
          obrocie gospodarczym.
        h. Wskazówki w zakresie interpretacji powyższych przesłanek przedstawiają same
          organy podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w
          interpretacji indywidualnej z dnia 21 grudnia 2015 r., sygn. IPPP1/4512-1114/15-
          2/KR, stwierdził: „Podstawowym wymogiem jest, więc to, aby zorganizowana
          część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
          niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie
          tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na
          trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie
          do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu
          składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część
          przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a

          także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne
          oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w
          strukturze organizacyjnej podatnika, jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym,
          w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
          dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym
          charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku
          zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza
          samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią
          ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
          przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
          przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako
          przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana
          część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość -
          obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań
          gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część
          mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi
          ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do
          funkcjonowania, jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe
          materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
          przedsiębiorstwa muszą, zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności
          gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Podsumowując,
          zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we
          wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich, jako o zespole, a nie
          o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest
          własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z
          omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników
          majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art.
          2 pkt 27e Ustawy o VAT.
        i. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą
          poszczególnych składników, przy pomocy, których będzie można prowadzić
          odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym
          punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w
          funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną
          organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”. Podobne uwagi przedstawił również m.
          in. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 26 listopada 2024 r., sygn.
          0111-KDIB3-3.4012.400.2024.3.MP, 11 sierpnia 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-
          3.4010.213.2021.4.PC oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w
          interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2016 r., sygn. IPPP3/4512-60/16-2
          /PC.
        j. Aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać
          zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi odznaczać
          się pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego

          funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.
          Powyższe oznacza, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma
          poszczególnych aktywów i pasywów, przy pomocy których w przyszłości będzie
          można prowadzić odrębny zakład, lecz pewien zorganizowany zespół tych
          składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki
          majątkowe odgrywały w funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa.
        k. Jak podkreślił NSA w orzeczeniu z 23 listopada 2017 r., sygn. I FSK 327/16,
          „okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół
          składników majątkowych zdolny do prowadzenia niezależnej (samodzielnej)
          działalności gospodarczej należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim
          zespół ten jest zbywany, może on wykonywać określone zadania gospodarcze.
          Innymi słowy, realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa jest z
          wykorzystaniem tego określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś
          dopiero w połączeniu z innymi składnikami majątkowymi, czy też dopiero w
          połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy. Innymi słowy, możliwość kontynuacji
          działalności przez nabywcę ZCP powinna wynikać z faktu, że tworzy ją zespół
          składników majątkowych pozwalający na prowadzenie samodzielnej
          działalności gospodarczej” (wyrok WSA w Warszawie z 20 lutego 2018 r., sygn.
          III SA/Wa 1896/17).”
        l. Z kolei w orzeczeniu z 13 grudnia 2022 r., sygn. III FSK 1346/21, NSA uznał, iż
          czynnikiem „konstytuującym” przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym
          jest występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania
          różnorodnych jego składników umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa,
          jako pewną całość (zespół). Występowanie elementu organizacji pozwala
          odróżnić przedsiębiorstwo od majątku, gdyż ten ostatni jest przedmiotem
          organizacji i stanowi jedynie zbiór elementów wchodzących w skład
          zorganizowanej całości, jaką jest przedsiębiorstwo. Ważne jest więc, aby w
          zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki między
          poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć
          kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
    3.2. Ocena przedmiotu Planowanej Transakcji w kontekście definicji zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
  3.3. Odrębność organizacyjna.
        a. W niniejszym przypadku zbywana w ramach Planowanej Transakcji
          Nieruchomość nie została formalnie wydzielona w strukturze organizacyjnej
          Sprzedającego. Nie stanowi ona odrębnego działu, wydziału czy też oddziału,
          lecz zespół składników majątkowych. Tym samym, nie można mówić o
          wyodrębnieniu organizacyjnym zespołu składników majątkowych zbywanych w
          ramach Planowanej Transakcji. Sprzedający nie wydzielił organizacyjnie
          Nieruchomości ani żadnej części Nieruchomości ani w sposób faktyczny, ani
          poprzez uchwalenie dokumentów korporacyjnych (jak statut czy regulamin).

        b. Zdaniem Zainteresowanych odrębność organizacyjna oznacza możliwość
          ustalenia w każdym momencie, które składniki majątkowe przedsiębiorstwa
          przynależą do danej ZCP. Co więcej, odrębność organizacyjna wymaga, by
          możliwe było przyporządkowanie do takiego odrębnego zespołu składników
          majątkowych i niemajątkowych odrębnej dokumentacji, łącznie z księgami
          rachunkowymi, umowami stanowiącymi źródło praw i obowiązków dotyczących
          wyłącznie zakresu działalności prowadzonej przez ten zespół składników, bądź
          wyłącznie z wykorzystaniem tego zespołu.
    3.4. Odrębność finansowa.
      a. Odrębność finansową, zdaniem Zainteresowanych, należy rozpatrywać na
        płaszczyźnie formalnej. Tak rozumiana odrębność oznacza wymóg prowadzenia
        odrębnej księgowości, która pozwalałaby na rozdzielenie przychodów i kosztów
        działalności ZCP od przychodów i kosztów całego przedsiębiorstwa.
      b. W niniejszym przypadku nie można wskazać odrębności finansowej przedmiotu
        Planowanej Transakcji, Sprzedający nie prowadzi bowiem osobnych ksiąg w
        stosunku do Nieruchomości, a możliwe jest jedynie przyporządkowanie przez
        Sprzedającego do Nieruchomości związanych z nią przychodów, kosztów.
    3.5. Samodzielność ZCP.
      a. Samodzielność ZCP, zdaniem Zainteresowanych, oznacza, że wyodrębnione
        składniki muszą posiadać pełną zdolność do niezależnego funkcjonowania jako
        samodzielne przedsiębiorstwo. Zdaniem Zainteresowanych, pozostawienie poza
        zakresem Planowanej Transakcji szeregu opisanych wcześniej elementów
        działalności gospodarczej Sprzedającego pozbawia zbywaną Nieruchomość
        zdolności do samodzielnej realizacji zadań gospodarczych. Dopiero w gestii
        Kupującego będzie leżało takie ich zorganizowanie i dodanie nowych składników,
        aby mogły być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.
    3.6. Wyodrębnienie funkcjonalne.
      a. Najistotniejszym elementem konstytutywnym definicji ZCP, który w opinii
        Zainteresowanych nie zostanie spełniony, co przesądza jednocześnie o braku
        możliwości uznania transferowanej Planowanej Nieruchomości za ZCP, jest
        wyodrębnienie funkcjonalne Nieruchomości w majątku Sprzedającego, tj.
        przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych innych niż zadania
        gospodarcze realizowane przez przedsiębiorstwo Sprzedającego, jako całość.
        Jako kryterium zdolności do funkcjonowania jak niezależne przedsiębiorstwo w
        praktyce wskazuje się możliwość samodzielnego działania na rynku, jako
        odrębny podmiot prowadzący zadania gospodarcze realizowane w obecnym
        przedsiębiorstwie.
      b. Przy czym należy uznać, że aby można było mówić o wyodrębnieniu
        funkcjonalnym, zakres wyodrębnionych zadań gospodarczych musi odróżniać je
        od innych funkcji gospodarczych realizowanych przy pomocy tego
        przedsiębiorstwa. W konsekwencji należy stwierdzić, że aby można było mówić o
        wyodrębnieniu funkcjonalnym:

          i. funkcje przypisane do danego zespołu składników majątkowych muszą być
            w sposób widoczny odseparowane od pozostałych zadań realizowanych w
            ramach przedsiębiorstwa,
          ii. przy pomocy takiego zespołu składników majątkowych nie powinny być
            realizowane funkcje przypisane do składników wchodzących w skład
            pozostałej części przedsiębiorstwa,
          iii. składniki wchodzące w skład pozostałej części przedsiębiorstwa nie
            powinny być wykorzystywane do realizacji funkcji przypisanych do tego
            zespołu składników majątkowych.
      c. Na samodzielność jako kluczową okoliczność ZCP wskazują także sądy
        administracyjne w wydanych orzeczeniach. Jak słusznie stwierdził NSA w swoich
        najnowszych orzeczeniach, fakt, że nieruchomość może stanowić przedmiot
        najmu tak u zbywcy, jak i następnie u nabywcy, nie czyni z niej zorganizowanej
        części przedsiębiorstwa (wyroki NSA z dnia 12 marca 2021 r. sygn. I FSK 177/20
        oraz z 12 stycznia 2021 r., sygn. I FSK 299/20).
      d. W wyroku NSA z dnia 20 marca 2012 r., sygn. I FSK 815/11, stwierdzono, iż
        „decydujące znaczenie przy określaniu zakresu przedmiotowego omawianego
        przepisu ma element funkcjonalny tj. podniesiona wcześniej możliwość
        realizowania określonych zadań gospodarczych. Ta natomiast konstatacja
        prowadzi do wniosku, że wyłączenie spod działania Ustawy o VAT dotyczy także
        takiej części majątku, której przydatność do prowadzenia działalności
        gospodarczej wynika nie tyle z rodzaju składających się na nią elementów, ile z
        wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego, charakterystycznego dla zakładu
        oddziału”.
      e. Jak stwierdził WSA w Szczecinie w wyroku z 13 lutego 2019 r., sygn. I SA/Sz 894/18,
        same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości
        zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią
        zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były
        wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej
        polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo
        znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. Sprzedaż
        pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie może być uznana
        bowiem za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury
        składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości - wciąż jest to
        jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych. Okoliczność, że
        w ramach swojej działalności nabywca nieruchomości uprzednio
        wynajmowanych, także wykorzystuje te nieruchomości do działalności w zakresie
        wynajmu nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu) nie oznacza, że
        nieruchomości te w momencie ich sprzedaży stanowiły zorganizowaną część
        przedsiębiorstwa, co jest warunkiem zastosowania art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.
      f. Co więcej, okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół
        składników majątkowych zdolny do prowadzenia samodzielnej działalności

        gospodarczej należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten
        jest zbywany, może on wykonywać określone zadania gospodarcze bez
        modyfikacji (wyrok WSA w Poznaniu z 11 grudnia 2019 r., sygn. I SA/Po 747/1). W
        wyroku z 3 grudnia 2020 r. sygn. WSA w Warszawie stwierdził, iż skoro art. 6 pkt
        1 Ustawy o VAT określa skutki zbycia przedsiębiorstwa albo zorganizowanej
        części przedsiębiorstwa, to uprawniony jest wniosek, że cechy wskazane w art. 2
        pkt 27e Ustawy o VAT dany zespół składników majątkowych musi posiadać w
        momencie jego zbycia.
      g. Z kolei jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316
        /15: „Same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą
        całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie
        stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były
        wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej
        polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo
        znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. W sytuacji, gdy dany
        podmiot prowadzi tego rodzaju działalność poprzez wyodrębniony w strukturze
        organizacyjnej zakład (dział, wydział), obejmujący przypisane do tejże działalności
        w zakresie najmu nieruchomości, obsługę (pracowników), finansowanie, umowy,
        itp., sprzedaż takiego zakładu – jako całości – może spełniać warunek
        stosownego wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej
        działalności gospodarczej. Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego
        zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być
        uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury
        składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby
        to jedynie sprzedaż nieruchomości jako składników majątkowych. Okoliczność,
        że w ramach swojej działalności nabywca nieruchomości uprzednio
        wynajmowanych, także wykorzystuje te nieruchomości do działalności w zakresie
        wynajmu nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu) nie oznacza, że
        nieruchomości te w momencie ich sprzedaży stanowiły zorganizowaną część
        przedsiębiorstwa, co jest warunkiem zastosowania art. 6 pkt 1 u.p.t.u. Innymi
        słowy, okoliczność, że dane nieruchomości mogą stanowić przedmiot najmu tak
        u ich zbywcy, jak i następnie u nabywcy, nie czyni z nich zorganizowanej części
        przedsiębiorstwa. Konieczne jest, aby zbywane składniki majątkowe stanowiły
        zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy. Skład orzekający w niniejszej
        sprawie podziela pogląd, zgodnie z którym sam fakt wykorzystywania
        nieruchomości w działalności gospodarczej – bez wykazania ich organizacyjnego
        i finansowego wyodrębnienia w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa – nie
        daje podstaw do przyjęcia, że nieruchomości te samodzielnie tworzyły
        zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 i art. 2 pkt 27e
        u.p.t.u.”. (wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 1090/12).
      h. W orzeczeniu z 12 kwietnia 2019 r., NSA analizował przypadek transakcji
        sprzedaży centrum handlowego wskazując, iż w sprawie tej umowa sprzedaży

        nieruchomości nie obejmowała takich elementów, jak oznaczenie
        indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa sprzedającego), znak towarowy
        galerii handlowej, domeny internetowe związane z funkcjonowaniem galerii
        handlowej, inne niż wynikające z umów wierzytelności i zobowiązania
        sprzedającego, prawa, roszczenia i zobowiązania wynikające z umów o
        świadczenie usług księgowych, umów o świadczenie usług prawnych oraz w
        zakresie negocjacji z najemcami, umów doradztwa w zakresie wynajmowania
        powierzchni oraz umowy najmu siedziby sprzedającego, koncesje, licencje i
        zezwolenia, wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak:
        know-how, reputacja firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy
        biznesowe, listy klientów, kontrakty w branży budowlanej, dostęp do rynków,
        kontakty z instytucjami finansowymi, księgi rachunkowe i dokumenty związane z
        prowadzeniem działalności gospodarczej sprzedającego oraz zakład pracy
        sprzedającego lub jakakolwiek jego część (spółka nie przejęła personelu
        zatrudnionego u sprzedającego). Z tych względów sąd wskazał, iż trudno w takiej
        sytuacji mówić o przejęciu ZCP i o tym, by doszło do przeniesienia środków
        pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym
        przedsiębiorstwie działalności gospodarczej bez jakichkolwiek modyfikacji,
        również w kontekście akcentowanej przez spółkę okoliczności braku
        przeniesienia na stronę umowy o zarządzanie nieruchomością. W realiach
        sprawy bowiem zbywca samodzielnie zarządzał sprzedanym centrum
        handlowym przy pomocy pracowników, których spółka nie przejęła. Nie
        posiadając odpowiedniego zaplecza osobowego zmuszona była do zawiązania
        umowy na zarząd z podmiotem trzecim, która to umowa oprócz zwykłej obsługi
        technicznej i utrzymania obiektu, dotyczyła również komercjalizacji powierzchni
        handlowych oraz przeprowadzania rozliczeń z najemcami. W tym zakresie więc,
        kluczowy dla prowadzenia działalności gospodarczej element spółka pozyskała
        już po zawarciu transakcji.
      i. Z kolei w orzeczeniu NSA z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. I FSK 1453/19, Sąd
        wskazał, iż istotne dla oceny czynności zbycia przedsiębiorstwa jest ustalenie, czy
        przekazane elementy (o charakterze materialnym i niematerialnym) tworzą
        całość umożliwiającą nabywcy prowadzenie określonej aktywności gospodarczej.
        Za niewystarczające uznać należy proste porównanie katalogu składników
        należących do zbywcy prowadzącego przedsiębiorstwo z listą składników
        przekazanych nabywcy. Chodzi bowiem przede wszystkim o funkcjonalny i
        organizacyjny związek między nabytymi składnikami majątkowymi i
        niemajątkowymi, decydujący o samodzielnej realizacji celów gospodarczych.
      j. Wreszcie, jak stwierdził słusznie WSA w Rzeszowie w wyroku z 26 listopada 2019 r.,
        sygn. I SA/Rz 730/19, sprzedaż pojedynczych lub nawet wszystkich
        nieruchomości, nie może być uznana za sprzedaż zorganizowanej części
        przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie
        wynajmu nieruchomości - wciąż jest to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako

        składników majątkowych. Okoliczność tego rodzaju, że w ramach swojej
        działalności nabywca nieruchomości uprzednio wynajmowanych, także
        wykorzystuje te nieruchomości do działalności w zakresie wynajmu
        nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu) nie oznacza, że nieruchomości te
        w momencie ich sprzedaży stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co
        jest warunkiem zastosowania art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.
      k. Okoliczność, że przedmiotu Planowanej Transakcji pomiędzy Sprzedającym a
        Kupującym nie można uznać za przedsiębiorstwo Sprzedającego znajduje
        potwierdzenie również w nowszych interpretacjach indywidualnych - dla
        przykładu wskazać można na najświeższą interpretację indywidualną Dyrektora
        KIS z 19 lipca 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.293.2024.3.EW lub z 23 sierpnia
        2021 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.278.2021.3.SKJ, z 19 czerwca 2019 r.,
        sygn. 0114-KDIP4.4012.249.2019.3.AK oraz 0114-KDIP1-2.4012.228.2019.2.WH, w
        których Dyrektor KIS zgodził się z wnioskodawcami, iż nie można uznać
        przedmiotu transakcji za przedsiębiorstwo bądź zorganizowaną jego część z
        uwagi na fakt, iż w celu prowadzenia działalności w zakresie komercyjnego
        najmu Nieruchomości, Kupujący będzie obowiązany do podjęcia szeregu działań
        zarówno faktycznych jak i prawnych, bez których prowadzenie działalności, a
        wręcz odpowiednie jej utrzymanie i administrowanie nią nie byłoby możliwe.
      l. Mając na uwadze przedmiot Planowanej Transakcji oraz określenie funkcji i zakres
        działalności, jakiej ma służyć Nieruchomość, nie ulega wątpliwości, iż nie będzie
        on stanowił zorganizowanego kompleksu składników materialnych i
        niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych
        polegających na wynajmie Nieruchomości. W przypadku przedmiotu Planowanej
        Transakcji o takim wyodrębnieniu w ramach przedsiębiorstwa prowadzonego
        przez Sprzedającego nie może być mowy.
      m. W tym miejscu końcowo należy wskazać, że w ocenie Zainteresowanych na
        powyższe wnioski nie będzie wpływał fakt ewentualnego skorzystania z prawa
        pierwokupu określonych działek gruntu wchodzących w skład Nieruchomości
        przez uprawnione do tego odpowiednio gminę lub inny organ.
      n. Jak wskazano wyżej, przedmiot Planowanej Transakcji w wariancie, w którym
        dojdzie do zbycia wszystkich działek gruntu wchodzących w skład Nieruchomości
        (tj. braku skorzystania z prawa pierwokupu), nie będzie stanowił zbycia ZCP ani
        przedsiębiorstwa. Jeżeli więc Planowana Transakcja będzie obejmowała
        odpowiednio pomniejszoną ilość składników majątkowych (z uwagi na
        ewentualne skorzystanie z ww. prawa pierwokupu), tym bardziej nie sposób
        będzie wówczas uznać Planowanej Transakcji za zbycie ZCP ani przedsiębiorstwa.
      o. Tym samym, składniki majątku zbywane przez Sprzedającego w ramach
        Planowanej Transakcji nie mogą być uznane za zorganizowaną część
        przedsiębiorstwa.
    3.7. Argumentacja Wnioskodawców w kontekście objaśnień podatkowych z dnia 11
    grudnia 2018 r. w sprawie opodatkowania VAT zbycia nieruchomości komercyjnych

    (ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego wydawane przez Ministra
    właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie art. 14a § 1 pkt 2 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w celu zapewnienia jednolitego
    stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe; dalej:
    „Objaśnienia”).
      a. Powyższe stanowisko Wnioskodawców znajduje swoje potwierdzenie w
        Objaśnieniach podatkowych z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie opodatkowania
        VAT zbycia nieruchomości komercyjnych, w których Minister Finansów wskazał,
        że co do zasady dostawa nieruchomości komercyjnych stanowi dostawę
        towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a jedynie w wyjątkowych
        okolicznościach może zostać uznana za czynność niepodlegającą VAT tj. w
        przypadku spełnienia przesłanek kwalifikacji nieruchomości komercyjnej będącej
        przedmiotem dostawy jako przedsiębiorstwa/ZCP.
      b. Zgodnie z Objaśnieniami w celu ustalenia czy przenoszony na nabywcę zespół
        składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę
        należy przede wszystkim ustalić czy oprócz przeniesienia standardowych
        elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT
        (takich jak: grunt, budynek (budynki), budowle, infrastruktura techniczna oraz
        przynależności, a także prawa i obowiązki z umów najmu, które przechodzą na
        kupującego z mocy prawa, jak również prawa i obowiązki z umów najmu
        (odpowiednio dzierżawy), na podstawie których wynajmowane powierzchnie nie
        zostały (i nie zostaną do dnia transakcji przekazane najemcom) na nabywcę są
        przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:
            i. prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy
              finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację
              lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z
              takiego finansowania i jest stroną takich umów;
            ii. umowy o zarządzanie nieruchomością;
            iii. umowy zarządzania aktywami;
            iv. należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym
              majątkiem.
      c. Za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę
        zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez
        zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowanie
        dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów)
        niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte
        składniki – np. gdy nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie
        nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami,
        które świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. Jak wskazano w
        Objaśnieniach, wystarczający jest fakt, że nabywca podejmuje dodatkowe
        działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej sprzedającego.

      d. Nie w każdym przypadku podjęcie dodatkowych działań automatycznie wskazuje,
        że przenoszony na nabywcę zespół składników nie umożliwia kontynuacji
        działalności prowadzonej przez zbywcę – np. kwestia przeniesienia umów na
        dostarczanie mediów (ciepło, gaz, energia elektryczna, itp.) w związku z
        transakcją nie jest decydująca dla kwalifikacji transakcji jako zbycia
        przedsiębiorstwa/ZCP.
      e. Nie jest natomiast istotne czy doszło do przeniesienia na nabywcę integralnych
        dla transakcji obejmujących nieruchomości komercyjne elementów – w
        szczególności – takich jak:
          i. ruchomości,
          ii. prawa z zabezpieczeń prawidłowego wykonania obowiązków wynikających
            z umów najmu ustanowionych przez najemców,
          iii. prawa i obowiązki wynikające z umów serwisowych,
          iv. prawa autorskie,
          v. dokumentacja techniczna, dokumentacja prawna.
      f. W świetle powyższych Objaśnień Ministerstwa Finansów, przy ocenie czy składniki
        majątku powinny być uznane za: (i) przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6
        pkt 1 Ustawy o VAT czy też (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
        rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, uwzględnić należy następujące
        okoliczności:
      i. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
          zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem
          transakcji
          oraz
      ii. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
          przedmiotem transakcji.
      g. Przy czym jak wskazuje się w Objaśnieniach, wskazanej oceny należy dokonać na
        moment przeprowadzenia transakcji, stąd też w przypadku, „gdy konieczne dla
        kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę
        innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
        podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w
        danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub
        ZCP”.
      h. Wnioskodawca w ramach przykładu wskazuje, że okoliczność, w której nabywca
        nieruchomości komercyjnej, prowadzący działalność polegającą głównie na
        wynajmie nieruchomości, nabywa nieruchomość od podmiotu, którego główną
        działalnością gospodarczą jest np. działalność deweloperska została wprost
        wskazana przez Ministra Finansów w Objaśnieniach jako sytuacja, w której brak
        jest możliwości stwierdzenia zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP z uwagi brak
        zamiaru kontynuowania działalności, którą dotychczas prowadził sprzedawca
        przez nabywcę, ponieważ z istoty różne są przedmioty działalności
        sprzedającego i nabywcy.

      i. Kupujący - w ramach swojej działalności - nie ma zamiaru kontynuowania
        działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez Sprzedającego przy
        pomocy składników majątkowych będących przedmiotem Planowanej
        Transakcji, przede wszystkim z uwagi na odmienne przedmioty działalności
        Stron. Należy bowiem podkreślić, że Nieruchomość będzie zakupiona przez
        Kupującego od podmiotu, który prowadzi głównie działalność w zakresie
        wytwarzania części dla (...) (...), zaś Kupujący dokonuje zakupu Nieruchomości na
        własny rachunek, prowadząc działalność w zakresie wynajmu. W takim
        przypadku, brak jest możliwości stwierdzenia zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP z
        uwagi na różne przedmioty działalności Wnioskodawców.
      j. Dodatkowo, biorąc pod uwagę również brzmienie Objaśnień, w ocenie
        Zainteresowanych przedmiot transakcji nie może zostać uznany za
        przedsiębiorstwo bądź zorganizowaną jego część, bowiem Planowanej
        Transakcji nie będzie towarzyszył zwłaszcza transfer np. umów o zarządzanie,
        prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono Sprzedającemu
        finansowania dłużnego na nabycie Nieruchomości, jak również umowy w
        zakresie dostawy mediów.
      k. To Kupujący, chcąc świadczyć usługi najmu komercyjnego, będzie zmuszony do
        podjęcia dodatkowych działań faktycznych i prawnych (np. zawarcia umów o
        zarządzanie Nieruchomością) niezbędnych do dalszego prowadzenia działalności
        gospodarczej w oparciu o nabytą Nieruchomość.
      l. Zespół składników majątku Sprzedającego będący przedmiotem niniejszego
        wniosku przenoszony na Kupującego nie posiada zaplecza umożliwiającego
        kontynuację działalności prowadzonej przez Sprzedającego i nie jest
        wystarczający do prowadzenia tej działalności przez Kupującego. Należy
        zauważyć, że poza standardowymi elementami typowymi dla transakcji
        nieruchomościowych opodatkowanych VAT, takich jak Grunt, Budynek, Budowle,
        a także Przenoszone Aktywa, intencją stron nie jest przeniesienie żadnych innych
        składników majątkowych. Nie planuje się zbycia elementów składających się na
        przedsiębiorstwo Sprzedającego takich jak: wierzytelności, środki pieniężne,
        rachunki bankowe, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności
        gospodarczej.
    Podsumowując zdaniem Zainteresowanych Planowana Transakcja:
      1) nie będzie mieściła się w katalogu czynności niepodlegających przepisom Ustawy o
          VAT, określonym w art. 6 Ustawy o VAT;
      2) będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1
          Ustawy o VAT.
        a. Jak już wskazano powyżej, Planowana Transakcja w ocenie Zainteresowanych
          będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5
          ust. 1 Ustawy o VAT i nie będzie mieściła się w katalogu czynności
          niepodlegających przepisom Ustawy o VAT, określonym w art. 6 pkt 1 Ustawy o
          VAT.

        b. Zgodnie z art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub
          budowli trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie
          wyodrębnia się wartości gruntu. Sprzedaż Gruntu wchodzącego w skład
          Nieruchomości będzie zatem dzieliła traktowanie VAT właściwe dla dostawy
          Budynków i Budowli, znajdujących się na Gruncie.
        c. W treści Ustawy o VAT ustawodawca przewidział sytuacje, w których dostawa
          nieruchomości podlega zwolnieniu z VAT. Mając na uwadze powyższe, w
          kontekście pytań postawionych przez Zainteresowanych, należy również
          przeanalizować, czy Planowana Transakcja nie będzie podlegać zwolnieniu z
          opodatkowania VAT.
    4. Podleganie Planowanej Transakcji zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art.
      43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT w odniesieniu do Nieruchomości.
      a. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
        towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
        podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie
        przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
        należnego o kwotę podatku naliczonego.
      b. Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT jest więc
        konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących
        przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT oraz brak
        prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich
        nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.
      c. Odnosząc powyższe do Planowanej Transakcji opisanej w niniejszym wniosku
        należy wskazać w ocenie Zainteresowanych, że nie podlega ona zwolnieniu na
        mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT.
      d. W ocenie Zainteresowanych art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT nie znajdzie
        zastosowania w przypadku Planowanej Transakcji w związku z faktem, że
        Nieruchomość oraz Przenoszone Aktywa były wykorzystywane przez
        Sprzedającego do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT, a zatem
        Nieruchomość oraz Przenoszone Aktywa nie były w ogóle wykorzystywane (tym
        bardziej wyłącznie) na cele działalności zwolnionej z VAT.
      e. Podsumowując, w odniesieniu do dostawy Nieruchomości oraz Przenoszonych
        Aktywów nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia na
        podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy o VAT.
    5. Podleganie dostawy Nieruchomości zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.
      a. Na podstawie regulacji zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT, zwolniona od
        podatku została dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
          i. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
          ii. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich
            części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

      b. W świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, przez pierwsze
        zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, pierwszemu nabywcy lub
        użytkownikowi lub rozpoczęcie, użytkowania na potrzeby własne budynków,
        budowli lub ich części, po ich:
          i. wybudowaniu lub
          ii. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu
            przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości
            początkowej.
      c. Zainteresowani zwracają uwagę, że w zakresie w jakim:
          i. w stosunku do Budynków lub Budowli, na dzień zawarcia Planowanej
          Transakcji upłynie okres 2 lat od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2
          pkt 14 Ustawy o VAT - znajdzie zastosowanie zwolnienie określone w art. 43
          ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT;
          ii. w stosunku do Budynków lub Budowli, na dzień zawarcia Planowanej
          Transakcji nie upłynie okres 2 lat od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu
          art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT - znajdzie zastosowanie obligatoryjne
          opodatkowanie VAT.
      d. Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować
        ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 (czyli zwolnienia dostawy budynku,
        budowli lub ich części dokonywanego po upływie dwóch lat od pierwszego
        zasiedlenia), i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części,
        pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich
        części:
          i. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
          ii. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich
            nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego albo w akcie notarialnym, do
            zawarcia, którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów
              - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy
                budynku, budowli lub ich części.
      e. Zgodnie z art. 43 ust. 11 Ustawy o VAT, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10
        pkt 2, musi również zawierać:
          i. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
              dokonującego dostawy oraz nabywcy;
          ii. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części
              - w przypadku, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. a Ustawy o
              VAT;
          iii. adres budynku, budowli lub ich części.
      f. Jak zaznaczono w opisie zdarzenia przyszłego, zarówno Sprzedający jak i
        Kupujący, będą na moment Planowanej Transakcji czynnymi podatnikami VAT, a
        zatem pierwszy z warunków dla wybrania opodatkowania VAT Planowanej
        Transakcji, wymienionych w powołanym przepisie art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT,
        należy uznać za spełniony.

      g. W związku zaś z tym, że Sprzedający i Kupujący zamieszczą w umowie
        przyrzeczonej wspólne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 i
        ust. 11 Ustawy o VAT, rezygnując w ten sposób ze zwolnienia z opodatkowania,
        przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT jakie znalazłoby
        zastosowanie w odniesieniu do Budynków lub Budowli, Planowana Transakcja, w
        zakresie w jakim dotyczyć będzie dostawy Budynków i Budowli, będzie podlegać
        opodatkowaniu VAT.
      h. Zgodnie z dyspozycją art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT, w przypadku dostawy
        budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich
        budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
        gruntu, dostawa Gruntu, na którym znajdują się Budynki lub Budowle będzie
        odpowiednio:
        i. zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT – w zakresie w jakim
          na danej części Gruntu znajdują się Budynki lub Budowle, w stosunku do
          których, na dzień zawarcia Planowanej Transakcji upłynie okres 2 lat od
          pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT;
        ii. obligatoryjnie opodatkowana – w zakresie w jakim na danej części Gruntu
          znajdują się Budynki lub Budowle, w stosunku do których, na dzień zawarcia
          Planowanej Transakcji nie upłynie okres 2 lat od pierwszego zasiedlenia w
          rozumieniu art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT (w tym, z uwagi na fakt, że dla części
          Budynków lub Budowli poniesiono wydatki na ulepszenie, których wartość
          przekroczyła 30% wartości początkowej tych Budynków lub Budowli).
      i. Jednocześnie, w zakresie w jakim Sprzedający i Kupujący zamieszczą w umowie
        przyrzeczonej wspólne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 i
        ust. 11 Ustawy o VAT, rezygnując w ten sposób ze zwolnienia z opodatkowania,
        przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT jakie znalazłoby
        zastosowanie w odniesieniu do Budynków lub Budowli, rezygnacja ze zwolnienia
        i opodatkowanie VAT dotyczyła będzie również tej części Gruntu, zabudowanej
        takimi Budynkami lub Budowlami.
      j. W praktyce, w zakresie w jakim Planowana Transakcja będzie dotyczyła dostawy
        Gruntu, na którym znajdują Budynki oraz Budowle, dostawa ta będzie podlegała
        opodatkowaniu VAT.
    6. Podleganie dostawy Nieruchomości zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie
      art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.
        a. W ocenie Zainteresowanych do Planowanej Transakcji dostawy Budynków i
          Budowli wchodzących w skład Nieruchomości nie znajdzie zastosowanie
          zwolnienie z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a
          Ustawy o VAT. Jak stanowi bowiem przedmiotowy przepis, przedmiotowe
          zwolnienie znajdzie zastosowanie w stosunku do dostawy budynków, budowli
          lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
          Ustawy o VAT, pod warunkiem, że:

          i. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy
              prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
              naliczonego,
          ii. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku
              do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
              podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe
              niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
        b. Należy zwrócić uwagę, iż po pierwsze, w związku z faktem, iż Planowana
          Transakcja będzie w części podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT, o
          którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, dostawa w tej części nie
          może korzystać z wyżej opisanego zwolnienia z opodatkowania.
        c. Po drugie zaś, skoro Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
          podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy budowie Budynków i
          Budowli, wyżej opisane zwolnienie podatkowe nie znajdzie zastosowania
          również w tej części dostawy Budynków i Budowli, w odniesieniu do których nie
          znajdzie zastosowanie zwolnienie z opodatkowania określone w art. 43 ust. 1
          pkt 10 Ustawy o VAT.
        d. W efekcie, do Planowanej Transakcji nie znajdzie w żadnym wypadku
          zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.
    7. Podsumowanie stanowiska Zainteresowanych odnośnie opodatkowania VAT dla
      Planowanej Transakcji.
    Podsumowując, w ocenie Zainteresowanych:
    1) do Planowanej Transakcji, w zakresie w jakim dotyczyć będzie dostawy Budynków lub
      Budowli, wchodzących w skład Nieruchomości, w stosunku do których, na dzień
      zawarcia Planowanej Transakcji upłynie okres 2 lat od pierwszego zasiedlenia w
      rozumieniu art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, znajdzie zastosowanie zwolnienie z
      opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, a skoro
      Sprzedający i Kupujący złożą w umowie przyrzeczonej oświadczenie, o którym mowa
      w art. 43 ust. 10 pkt 2 i ust. 11 Ustawy o VAT, to Planowana Transakcja w tej części
      będzie podlegać opodatkowaniu VAT,
    2) do Planowanej Transakcji w zakresie w jakim dotyczyć będzie dostawy pozostałych
      Budynków lub Budowli, w stosunku do których, na dzień zawarcia Planowanej
      Transakcji nie upłynie okres 2 lat od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14
      Ustawy o VAT, znajdzie zastosowanie obligatoryjne opodatkowanie VAT,
    3) zgodnie z dyspozycją art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT, w praktyce, również dostawa
      Gruntu, na której znajdują się Budynki lub Budowle, którą obejmowała będzie
      Planowana Transakcja, będzie opodatkowana VAT,
    4) do Planowanej Transakcji (w tym dostawy Przenoszonych Aktywów) – w
      niewymienionym zakresie - nie znajdą zarazem zastosowania zwolnienia z VAT, o
      których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o
      VAT.

    8. Prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury
      dokumentującej sprzedaż nieruchomości oraz przenoszonych aktywów w ramach
      planowanej transakcji.
    a. Zdaniem Zainteresowanych, elementem kluczowym dla rozstrzygnięcia o prawie do
      obniżenia VAT należnego o VAT naliczony przy nabyciu Nieruchomości oraz
      Przenoszonych Aktywów przez Kupującego, zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, jest
      potwierdzenie faktu, iż Nieruchomość oraz Przenoszone Aktywa będące przedmiotem
      Planowanej Transakcji będzie wykorzystywana przez Kupującego do wykonywania
      czynności opodatkowanych VAT.
    b. Jak wynika bowiem z treści art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy
      nabyciu towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania
      przez podatnika czynności opodatkowanych VAT.
    c. Z kolei zgodnie z art. 87 ust. 1 Ustawy o VAT w przypadku, gdy kwota podatku
      naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
      podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
      okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    d. Jeżeli, zatem, dane towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania
      czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości VAT
      naliczonego przy ich nabyciu.
    e. Jak wskazano wcześniej:
    i. Kupujący będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    ii. po nabyciu Nieruchomości oraz Przenoszonych Aktywów, Kupujący zamierza
        prowadzić działalność gospodarczą polegającą na wynajmie powierzchni
        Nieruchomości (przy wykorzystaniu również Przenoszonych Aktywów), tj. najmie
        komercyjnym opodatkowanym VAT.
    f. W świetle powyższego zdaniem po dokonaniu Planowanej Transakcji i otrzymaniu od
      Sprzedającego prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej jej faktyczne
      dokonanie, Kupujący będzie posiadał prawo do (i) obniżenia VAT należnego o VAT
      naliczony wynikający z faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości oraz
      Przenoszonych Aktywów w ramach Planowanej Transakcji oraz (ii) zwrotu nadwyżki
      VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87 Ustawy o VAT).
    9. Odrębność Planowanej Transakcji od usługi najmu świadczonej przez Kupującego w
      ramach Umowy Najmu.
      a. Zdaniem Wnioskodawców, w niniejszej sprawie dochodzi do dwóch odrębnych
        świadczeń i brak jest przesłanek, które przemawiałyby za potraktowaniem ich jako
        jednej czynności, zarówno w kontekście prawa cywilnego, jak i w aspekcie
        podatkowym.
      b. Jak bowiem wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem
        od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie
        usług na terytorium kraju.

      c. Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
      d. Z kolei z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez odpłatne świadczenie usług, o
        którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby
        fizycznej, osoby prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT.
      e. Potraktowanie opisanych w zdarzeniu przyszłym czynności jako odrębnych
        czynności opodatkowanych uzasadniają zarówno przepisy prawa cywilnego -
        nastąpi przeniesienie prawa własności Nieruchomości na Kupującego, jak i prawa
        podatkowego - dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem
        (Planowana Transakcja) jak właściciel. Roszczenia o wykonanie zobowiązań, z
        każdej z poszczególnych umów mogą być dochodzone niezależnie.
      f. W szczególności na gruncie prawa podatkowego każda z dokonanych transakcji
        spełnia przesłanki uznania jej za odrębną czynność, rodzącą niezależne
        konsekwencje podatkowe.
      g. Planowana Transakcja spełnia wszystkie przesłanki do uznania jej za dostawę
        towarów na gruncie przepisów Ustawy o VAT. W momencie sprzedaży dojdzie
        bowiem do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a
        jednocześnie z chwilą dokonania dostawy towarów, po stronie Sprzedającego
        powstał obowiązek podatkowy z tego tytułu.
      h. Planowana Transakcja najmu samodzielnie spełnia przesłanki do uznania jej za
        świadczenie usług ze względu na spełnienie następujących ustawowych
        warunków:
          i. stanowi odpłatne świadczenie usług (jest świadczeniem na rzecz osoby
              prawnej i nie stanowi dostawy towarów) - zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy
              o VAT;
          ii. na jej mocy doszło do oddania w używanie przez Kupującego na rzecz
              Sprzedającego podlegających amortyzacji środków trwałych;
          iii. ekwiwalentnym świadczeniem, do którego zobowiązał się Wnioskodawca,
              jest zapłata w formie pieniężnej czynszu najmu.
      i. Na przedstawione powyżej wnioski, w ocenie Sprzedającego, nie powinien mieć
        wpływu wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 27 marca 2019
        r. w sprawie C-01/18 Mydibel, w którym Trybunał uznał, że dostawa przedmiotu
        leasingu na rzecz leasingodawcy i późniejsze oddanie go do używania
        leasingobiorcy stanowią jedną transakcję o charakterze finansowym.
      j. Zdaniem Sprzedającego, powyższy wyrok TSUE zapadł w znacząco odmiennym
        stanie faktycznym, również z uwzględnieniem szczególnych regulacji prawa
        belgijskiego, a w konsekwencji, konkluzje wynikające z powyższego orzeczenia nie
        powinny mieć zastosowania w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku.
        Szersze uzasadnienie w tym zakresie Wnioskodawca przedstawi w kolejnym
        punkcie.

    10. Prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z najmem przez Sprzedającego
      powierzchni Nieruchomości
    a. Artykuł 86 ust. 1 Ustawy o VAT stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są
      wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
      mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz
      art. 124 Ustawy o VAT.
    b. Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska w przedmiocie pytania nr 1, każda z
      zawartych przez Wnioskodawcę transakcji (sprzedaż Nieruchomości, a następnie ich
      najmem) jest odrębną czynnością opodatkowaną VAT na zasadach ogólnych.
      Konsekwencją potraktowania ww. transakcji jako dwóch odrębnych czynności, jest
      uprawnienie Wnioskodawcy do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur
      dokumentujących nabywaną Usługę Najmu.
    c. Z przepisów ustawy o VAT wynika, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego
      odliczenia podatku VAT naliczonego, w związku ze spełnieniem następujących
      warunków:
      i. posiadanie statusu czynnego podatnika VAT (Wnioskodawca jest zarejestrowany
          jako podatnik VAT czynny i takim pozostanie w trakcie trwania Umowy Najmu);
      ii. związek nabytych usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych -
          wynajmowana powierzchnia Nieruchomości, będzie służyć do wykonywania
          działalności Sprzedającego, która jest opodatkowana VAT, tj. działalności w
          zakresie wytwarzania (...);
      iii. brak wystąpienia wyjątków zawartych w art. 88 Ustawy o VAT (Wnioskodawca
          wskazuje, że żadna z przesłanek negatywnych go nie dotyczy).
    d. Ze względu na fakt, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wskazane przepisami warunki,
      przysługuje mu pełne prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z
      tytułu zawartej Umowy Najmu.
    e. Stanowisko prezentowane przez Sprzedającego, w analogicznych sprawach
      dotyczących leasingu zwrotnego, potwierdził Dyrektor KIS w wydanych interpretacjach
      indywidualnych, m.in.:
        i. z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.789.2022.3.IK,
        ii. z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.476.2019.1.JKU,
        iii. z dnia 10 grudnia 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.720.2019.2.AS,
        iv. z dnia 6 sierpnia 2018 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.451.2018.1.PS.
    f. Podkreślić należy, że kontynuowanie wynajmu nieruchomości komercyjnej przez jakiś
      okres po zawarciu transakcji nie stanowi samoistnej okoliczności potwierdzającej
      zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę, jeżeli z obiektywnych okoliczności wynika, że jego zamiarem - na moment
      zawarcia transakcji - było wykorzystanie nieruchomości dla własnych celów
      gospodarczych niepolegających na wynajmie nieruchomości komercyjnych.
    g. Przedmiotem Planowanej Transakcji jest Nieruchomość (niezależnie czy jest ona
      wynajmowana przez zbywcę, czy też zbywca prowadzi w niej jakąkolwiek inną

      działalność gospodarczą, np. produkcyjną), która następnie ma zostać przez nabywcę
      oddana zbywcy do używania na podstawie umowy leasingu (tzw. sale and leaseback)
      lub innej umowy o podobnym charakterze. W takim przypadku dostawa nie stanowi
      zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP z uwagi na fakt, że zasadniczym ekonomicznym
      celem transakcji leasingu zwrotnego jest udzielenie przez nabywcę finansowania na
      rzecz zbywcy, a nie kontynuacja działalności zbywcy.
    h.Traktowanie zawartych transakcji jako dwóch odrębnych czynności prawnych,
      podlegających opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, stanowi ugruntowaną
      praktykę postępowania w analogicznych sytuacjach, np. w sytuacji zawierania umów
      leasingu operacyjnego, poprzedzonych umową sprzedaży. Sprzedający stoi na
      stanowisku, iż brak jest przesłanek do kwestionowania lub zmiany tej praktyki.
      Zdaniem Wnioskodawcy, przesłanką taką w szczególności nie jest wyrok TSUE w
      sprawie Mydibel, w którym Trybunał uznał, że dostawa przedmiotu leasingu na rzecz
      leasingodawcy i później oddanie go do używania leasingobiorcy, stanowią jedną
      transakcję o charakterze finansowym. W ocenie Wnioskodawcy, wyrok TSUE został
      wydany w zupełnie innym stanie faktycznym i nie powinien mieć wpływu na
      stosowanie do transakcji najmu zawartej między Sprzedającym i Kupującym
      dotychczasowych zasad opodatkowania VAT i traktowania jej jako dwóch odrębnych
      świadczeń. Z uwagi na fakt, że odpisów amortyzacyjnych nie będzie dokonywał
      Sprzedający, nie jest spełniona jedna z przesłanek koniecznych dla rozpoznania
      dostawy towarów, zatem najem ruchomości stanowi świadczenie usług w rozumieniu
      art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT. Wobec tego, przedstawione zdarzenie przyszłe, jest
      odmienne od stanu faktycznego opisanego w rozstrzygnięciu TSUE w sprawie C-201
      /18.
    i. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 18 stycznia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-
      1.4012.789.2022.3.IK, potwierdza szczególny charakter Wyroku TSUE i brak jego
      odniesienia do każdej sytuacji, w której dochodzi do powiązania transakcji sprzedaży i
      leasingu operacyjnego, w szczególności na gruncie polskich przepisów. Interpretacje
      indywidualne wydawane przez Dyrektora KIS niezmiennie podtrzymują pogląd, iż
      transakcje składające się na leasing operacyjny (zwrotny) stanowią dwie niezależne od
      siebie czynności prawne, a leasingobiorcy przysługuje prawo do odliczenia VAT
      naliczonego z tytułu uiszczonej opłaty wstępnej i rat leasingowych (por. interpretacja
      indywidualna sygn. 0114-KDIP4.4012.720.2019.2.AS, sygn. 0115-KDIT1-
      2.4012.506.2019.1.KK, sygn. 0112-KDIL4.4012.383.2019.2.HW).
    j. W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie w ramach najmu wystąpią dwie niezależne
      czynności podlegające opodatkowaniu, a mianowicie dostawa towarów po stronie
      Sprzedającego oraz świadczenie usług po stronie Kupującego. W szczególności brak
      jest podstaw do uznania, iż świadczona przez Kupującego usługa świadczona na
      podstawie Umowy Najmu, stanowi usługę finansową i korzysta ze zwolnienia od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt
      38 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub

      pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi
      przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    k. Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
      usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
      odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
      dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
      funkcjonowanie rynku finansowego. Powyższe zwolnienia uregulowane zostały w
      ustawie o podatku od towarów i usług wskutek odzwierciedlenia odpowiednich
      przepisów yrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
      wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn.
      zm. - dalej: „Dyrektywa 112”). Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. B Dyrektywy 112, państwa
      członkowskie zwalniają następujące transakcje: udzielanie kredytów i pośrednictwo
      kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.
    l. Z treści art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT, stanowiącego odzwierciedlenie regulacji
      unijnych w tym zakresie, wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie
      zwolnieniem usług udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych
      wykonywanych przez banki, jak również świadczonych przez inne podmioty
      pośredniczące w ich udzielaniu. Wymienione zwolnienie ma charakter przedmiotowy,
      gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia jest rodzaj
      świadczonej usługi - cechy, które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny nacisk
      położył na stronę przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianego zwolnienia
      wyłącznie do określonej grupy podmiotów. Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane
      do oznaczania zwolnień, o których mowa w art. 43 Ustawy o VAT, winny być
      interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej
      zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi
      świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne
      prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy
      państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w
      ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT. W rozpatrywanej sprawie, brak jest
      podstaw do uznania, iż świadczona przez Kupującego usługa świadczona na
      podstawie Umowy Najmu, stanowi usługę finansową i korzysta ze zwolnienia od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT.
    m. Reasumując, w opisanym zdarzeniu przyszłym, Sprzedający będzie miał prawo do
      odliczenia VAT naliczonego, wykazanego na fakturach wystawionych przez
      Kupującego z tytułu najmu powierzchni Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ponadto zarówno oddane nieruchomości w użytkowanie wieczyste, jak również
    sprzedaż prawa użytkowania wieczystego, stanowi dostawę towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane
    czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających
    opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też
    odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie
    podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien
    on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku
    zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować
                  1definicję zawartą w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061, ze zm.).
    Zgodnie z tym przepisem:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada
    istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami
    przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
      wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
      niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych
      zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
      samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego
    zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech
    płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i
    niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.
    Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej
    działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego
    przedsiębiorstwa.

    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
    musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną
    zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki
    majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w
    ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania
    gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe
    oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę
    część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale
    także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
      samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy
    następujące okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
      oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym,
    w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażo

    wanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji
    lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w
    danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia
    kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić czy oprócz
    przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych
    opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane
    elementy:
    a) prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania
      dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę
      przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finansowania i jest
      stroną takich umów;
    b) umowy o zarządzanie nieruchomością;
    c) umowy zarządzania aktywami;
    d) należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości
    lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt
    FSK 1316/15). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10
    listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra -
    ruchome lub nieruchome - są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi
    być dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności
    gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę wspomniane już wyżej orzeczenie NSA z
    24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie
    nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia
    samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do
    działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich
    części, albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast
    sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich
    nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu
    nieruchomości - wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników
    majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK
    1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją
    m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną

    transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu
    opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej
    czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Sprzedający)
    jest polską spółką kapitałową, która planuje sprzedaż Nieruchomości na rzecz
    Kupującego, w zakresie w jakim właściwa gmina lub inny uprawniony do tego organ,
    którym przysługuje takie prawo, nie skorzysta z prawa pierwokupu określonych działek
    gruntu wchodzących w skład Nieruchomości (Planowana Transakcja).
    Na Nieruchomość składają się działki zabudowane o numerach nr (...)
    Strony Planowanej Transakcji zakładają, iż jej przedmiotem będzie zasadniczo
    Nieruchomość, tj. przeniesienie:
    i. prawa użytkowania wieczystego Gruntu;
    ii. prawa własności Budowli;
    iii. prawa własności Budynków.
    Przy czym Planowanej Transakcji towarzyszyć będzie również przeniesienie na Kupującego
    następujących aktywów:
    i. Sprzętu, tj. przykładowo: centrale klimatyzacyjne, stacja zmiękczania wody, nagrzewnice
      gazowe, kotły grzewcze, separatory oleju, hydranty, stacja wykrywania pożaru, czujniki
      dymu, system sygnalizacji pożaru, oświetlenie awaryjne, monitoring będący
      przedmiotem Planowanej Transakcji.
    ii. autorskich praw majątkowych do utworów, wolnych od jakichkolwiek obciążeń oraz
      prawo do wykonywania zależnych praw autorskich do utworów zależnych związanych z
      utworami wytworzonymi na podstawie umów o prace projektowe oraz wyłączne prawa
      do zezwalania innym na wykonywanie zależnych praw autorskich do utworów
      zależnych oraz prawo właściciela do wykonywania autorskich praw osobistych do
      utworów wytworzonych na podstawie umów prace projektowe, prawo do zezwalania
      osobom na wykonywanie autorskich praw osobistych, w szczególności, decydowanie o
      sposobie wykorzystania takich utworów i utworów zależnych powstałych na ich
      podstawie, o integralności oraz formie wykorzystania utworów (oraz prawie do
      dokonywania zmian utworów) oraz wykonywanie nadzoru nad sposobem
      wykorzystania utworów (dalej: Prawa Autorskie);
    iii. wszelkiej dokumentacji prawnej, podatkowej, księgowej, finansowej, technicznej i
      projektowej związanej z Nieruchomością i innymi przenoszonymi aktywami, w tym:
      oryginały dokumentacji dotyczącej Nieruchomości i Przenoszonych Aktywów, w
      szczególności wszelkie materiały due diligence dotyczące Nieruchomości i
      Przenoszonych Aktywów, chyba że Sprzedający jest zobowiązany zatrzymać oryginały
      takiej dokumentacji na podstawie regulacji prawnych, w którym to przypadku
      powyższa dokumentacja może być dostarczona w kopiach, oryginały dokumentacji
      technicznej dotyczącej Nieruchomości i Przenoszonych Aktywów, w szczególności,
      wszelkie oryginały lub kopie decyzji administracyjnych dotyczących Nieruchomości lub
      procesu budowlanego Budynków (w tym pozwolenia na budowę, pozwolenia na
      użytkowanie oraz wszelkie inne pozwolenia niezbędne do korzystania z Nieruchomości
      zgodnie z jej przeznaczeniem), kopie wszelkiej korespondencji z jakimkolwiek organem
      władzy dotyczącej Nieruchomości, kopie instrukcji obsługi wszelkich maszyn i urządzeń
      zainstalowanych w Budynkach, instrukcje bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące
      Budynków i systemu przeciwpożarowego Budynków, książki obiektu budowlanego dla
      Budynków; świadectwa charakterystyki energetycznej dla każdego Budynku, oryginały
      dokumentów dotyczących konserwacji i innych dokumentów wymaganych na
      podstawie regulacji prawnych dla Nieruchomości, całą dokumentację powykonawczą
      Budynków i Budowli, w tym rysunki powykonawcze oraz inwentaryzację geodezyjną
      powykonawczą, również w formacie elektronicznym DWG (jeśli jest dostępny), wraz z
      pisemną specyfikacją techniczną załączoną w postaci oddzielnych plików z podziałem

      na branże oraz zatwierdzeniami technicznymi i opisami lokalizacji wszystkich
      zainstalowanych urządzeń (dalej Dokumentacja).
    Natomiast w związku z nabyciem Nieruchomości przez Kupującego:
    1) nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy Sprzedającego, w trybie art. 23¹ Kodeksu
      Pracy;
    2) Kupujący nie przejmie (w drodze cesji bądź jakiejkolwiek innej czynności prawnej):
      i. jakichkolwiek znaków towarowych, licencji czy patentów niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości;
      ii. praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych Sprzedającego (w
        tym rachunków bankowych, za pośrednictwem których Sprzedający dokonuje
        rozliczeń z najemcami), z wyjątkiem praw i obowiązków wynikających z tzw. kaucji
        najemców;
      iii. zobowiązań Sprzedającego związanych z finansowaniem nabycia Gruntu bądź
        budowy Budynków/Budowli (w szczególności, zobowiązań wynikających z umów
        kredytowych bądź pożyczek);
      iv. tajemnic przedsiębiorstwa Sprzedającego oraz know-how, niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości;
      v. ksiąg rachunkowych i innej dokumentacji (np. umów handlowych, korporacyjnych)
        niezwiązanej z funkcjonowaniem Nieruchomości;
      vi. nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego;
      vii.praw i obowiązków wynikających z umów ubezpieczenia dotyczących
        Nieruchomości (stosunki ubezpieczeniowe istniejące na podstawie polis
        ubezpieczeniowych zawartych przez Sprzedającego wygasną z zawarciem umowy
        przyrzeczonej sprzedaży Nieruchomości a Kupujący nie przejmie zobowiązań z
        tych polis ubezpieczeniowych);
      viii.praw i obowiązków wynikających z innych umów niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości;
      ix. wierzytelności;
      x. praw i obowiązków wynikających z umowy najmu lokalu, gdzie zarejestrowana jest
        siedziba Sprzedającego.
    W zakres Planowanej Transakcji nie wejdą następujące elementy:
    i. prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono Sprzedającemu
      finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub
      przebudowę przenoszonej Nieruchomości;
    ii. umowy o zarządzanie Nieruchomością;
    iii. umowy zarządzania aktywami;
    iv. należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa w
                    1rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie
    towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład
    normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa Sprzedającego. Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre składniki
    przedsiębiorstwa niezdolne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej.
    Zbyciu podlegać będzie bowiem wyłącznie Nieruchomość oraz prawa i obowiązki ściśle
    związane z Nieruchomością, której nie sposób uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu
    powołanego przepisu.
    Planowana transakcja nie będzie również stanowiła zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w
    art. 2 pkt 27e ustawy.
    Wskazali Państwo bowiem we wniosku, że w dotychczasowym przedsiębiorstwie
    Sprzedającego nie została utworzona odrębna, formalna komórka organizacyjna (dział,
    wydział, oddział) odpowiedzialna za prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o

    Nieruchomość, w szczególności na podstawie uchwały wspólników Sprzedającego bądź
    innego dokumentu (np. wewnętrznego regulaminu organizacyjnego lub struktury
    organizacyjnej Sprzedającego). Nie istnieją odrębne zapisy statutu, zarządzenia lub
    innego aktu o podobnym charakterze, które przypisane byłyby wyłącznie do
    Nieruchomości. Nieruchomość ani żadna jej część nie jest, ani nie będzie w Dacie
    Zamknięcia organizacyjnie wyodrębniona w strukturze Sprzedającego jako zakład,
    oddział itp. (Sprzedający nie wyodrębnił jakiejkolwiek części Nieruchomości, ani nie
    sporządził osobnego zestawienia kont, bilansu, rachunku zysków i strat ani budżetu dla
    działalności prowadzonej w odniesieniu do jakiejkolwiek części Nieruchomość ani żadna
    jej część nie jest traktowana jako oddział, zakład lub wyodrębniona jednostka
    organizacyjna – w szczególności na podstawie uchwały odpowiednich organów spółki lub
    regulacji wewnętrznych). Sprzedający nie prowadzi również w stosunku do
    Nieruchomości odrębnych ksiąg rachunkowych. Księgi rachunkowe Sprzedającego
    pozwalają na możliwie szeroki wgląd w zyskowność oraz sytuację finansową (a w
    konsekwencji na bieżącą ocenę rentowności działalności Sprzedającego prowadzonej w
    Nieruchomości), ponadto, generalnie przychody i koszty Sprzedającego można podzielić
    na takie, które da się przypisać do Nieruchomości. Teoretycznie możliwe byłoby
    przyporządkowanie odpowiednich kosztów czy przychodów w celu przygotowania
    uproszczonego rachunku zysków i strat, jak również bilansu (a więc także do ogólnego
    przyporządkowania należności i zobowiązań) tylko dla Nieruchomości. Niemniej, od
    strony praktycznej nie są prowadzone odrębne księgi rachunkowe, czy też nie sporządza
    się odrębnych sprawozdań finansowych dla Nieruchomości.
    Ponadto wskazali Państwo, że w zakres Planowanej Transakcji nie wejdą prawa i obowiązki
    z umów, na podstawie których udzielono Sprzedającemu finansowania dłużnego na
    realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej
    Nieruchomości, umowy o zarządzanie Nieruchomością, umowy zarządzania aktywami,
    należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zakres transakcji należy podkreślić, że
    przedmiot sprzedaży będzie ograniczał się do elementów typowych dla transakcji
    „nieruchomościowych”. W szczególności ogół elementów składających się na przedmiot
    zbycia na rzecz Nabywcy nie będzie umożliwiał Nabywcy kontynuacji działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Sprzedawcę, bez podjęcia dodatkowych działań
    faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w
    oparciu o przejęte składniki, w tym w szczególności umowy o zarządzanie nieruchomością.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie dostawa Nieruchomości, nie będzie stanowiła transakcji
                            1zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym
    przedmiotowa transakcja będzie pozostawać w zakresie opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    W konsekwencji dostawa Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako dostawa towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również tego czy dostawa Nieruchomości w ramach
    planowanej Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu VAT, mając na względzie, że:
    a. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków lub
      Budowli, na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy o VAT, Strony zrezygnują
      ze zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
      VAT, składając stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT tej dostawy,

    b. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków lub
      Budowli, do której nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43
      ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, dostawa ta będzie podlegała opodatkowaniu VAT, jako
      niepodlegająca żadnemu ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana właściwą stawką
    podatku VAT.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części zwolnienie od podatku
    przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
    Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem,
    o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe

    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Ww. przepis ma zastosowanie również do dostawy prawa użytkowania wieczystego
    gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle
    na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (prawa użytkowania
    wieczystego gruntu) korzysta ze zwolnienia od podatku.
    Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku” oraz „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do
    przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418),
    zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach.
    W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;
    Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury – należy przez to rozumieć
    niewielkie obiekty, a w szczególności:
    a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
    b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
    c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice,
      huśtawki, drabinki, śmietniki.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także
      przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej
    samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o
    podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    Natomiast w odniesieniu do obiektów małej architektury należy stwierdzić, że nie
    stanowią budowli czy też budynku zdefiniowanych w ustawie Prawo budowlane. Tym
    samym do obiektów małej architektury nie mają zastosowania przepisy art. 2 pkt 14
    ustawy oraz zwolnienia wynikające z ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomość składa się z zabudowanych budynkami i
    budowlami działek nr (...)
    W niniejszej sprawie, w celu ustalenia czy w analizowanej sprawie dla sprzedaży ww.
    zabudowanych działek zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług
    należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do budynków i
    budowli znajdujących się na tych działkach, miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
    Analiza przedstawionych okoliczności oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi
    do wniosku, że planowana dostawa budynków i budowli znajdujących się na ww.
    działkach nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, gdyż –
    jak wynika z opisu sprawy – budynki te i budowle zostały już zasiedlone.
    Jednocześnie, jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, w stosunku do większości
    budynków i budowli posadowionych na ww. działkach, na dzień zawarcia Planowanej
    Transakcji upłynie co najmniej 2 lata od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14
    ustawy o VAT po ich wybudowaniu lub ulepszeniu. Jedynie w stosunku do budynku „...” o
    numerze (...), zlokalizowanego na działce ewidencyjnej numer 170/3, w zakresie
    wchodzących w jego skład(...), pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną sprzedażą
    nie upłynie okres co najmniej 2 lat. Do pierwszego zasiedlenia (...)doszło bowiem 7
    sierpnia 2024 r.
    Odnosząc się zatem do budynków i budowli posadowionych na ww. działkach, w stosunku
    do których na dzień zawarcia Planowanej Transakcji upłynie co najmniej 2 lata od
    pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT po ich wybudowaniu lub
    ulepszeniu, należy stwierdzić, że ich dostawa będzie korzystała ze zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż zostaną
    spełnione warunki do jego zastosowania wynikające z tego przepisu.
    Z uwagi na to, że planowana transakcja dostawy posadowionych na działkach ww.
    budynków i budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a
    lub pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
    Odnosząc się natomiast do budynku „...” o numerze (...), w zakresie wchodzących w jego
    skład (...) zlokalizowanego na działce ewidencyjnej numer (...) , w stosunku do którego na
    dzień zawarcia Planowanej Transakcji nie upłynie okres co najmniej 2 lat od pierwszego

    zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT po jego wybudowaniu, należy
    stwierdzić, że nie zostaną spełnione warunki umożliwiające zastosowanie do jego dostawy
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Do dostawy ww. budynku „...” o numerze (...), w zakresie wchodzących w jego skład (...),
    zlokalizowanego na działce ewidencyjnej numer (...) nie będzie miało również
    zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, ponieważ
    – jak wynika z opisu sprawy – Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wytworzeniem tego
    budynku.
    Dostawa ww. budynku „...” o numerze (...), w zakresie wchodzących w jego skład(...),
    zlokalizowanego na działce ewidencyjnej numer (...) , dla którego nie miną 2 lata od
    pierwszego zasiedlenia do momentu ich sprzedaży, nie będzie także zwolniona od
    podatku w świetle art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem jak wskazano wyżej Sprzedającemu
    przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości.
    Ponadto z opisu sprawy wynika, że Nieruchomości nie były wykorzystywane do
    wykonywania działalności zwolnionej z VAT.
    W konsekwencji planowana sprzedaż ww. budynku „... ” o numerze (...), w zakresie
    wchodzących w jego(...), zlokalizowanego na działce ewidencyjnej numer(...), będzie
    opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki.
    Podsumowując, dostawa budynku (...), w zakresie wchodzących w jego(...),
    zlokalizowanego na działce ewidencyjnej numer będzie opodatkowana podatkiem VAT
    według właściwej stawki, natomiast dostawa pozostałych budynków i budowli
    znajdujących się na działkach będących przedmiotem sprzedaży będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Przy czym w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i
    wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
          - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli
          lub ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
    Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
    1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;
    2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
    3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i
    opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że prawo to
    zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.

    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający i Kupujący są zarejestrowanymi czynnymi
    podatnikami VAT. Sprzedający oraz Kupujący zamieszczą w umowie przyrzeczonej,
    wspólne oświadczenie, że w odniesieniu do dostawy budynków, budowli lub ich części
    znajdujących się na ww. działkach wybierają, w odpowiednim zakresie, opodatkowanie
    podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. b oraz ust. 11 w zw. z art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT, rezygnując tym samym ze zwolnienia z tego podatku, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jeśli zatem Strony opisanej transakcji (Sprzedający i Kupujący) podejmą decyzję o
    rezygnacji ze zwolnienia od podatku i złożą zgodne oświadczenie, spełniające warunki z
    art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, to dostawa ww. budynków i budowli, będzie podlegała
    opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.
    W konsekwencji, dostawa gruntu (działek nr (...)), na którym posadowione są ww.
    budynki i budowle – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy – również będzie
    opodatkowana według właściwej stawki podatku VAT.
    Natomiast w odniesieniu do sprzedaży obiektów małej architektury, znajdujących się na
    ww. działkach, należy stwierdzić, że w tym przypadku nie znajdzie zastosowania
    zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie będą spełnione warunki
    wynikające z tego przepisu. Sprzedający wykorzystuje Nieruchomość do działalności
    gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Tym samym również sprzedaż
    występujących na Nieruchomości obiektów małej architektury będzie opodatkowana
    właściwą stawką podatku VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą również opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    dostawy Przenoszonych Aktywów tj. Sprzętu oraz Praw Autorskich i Dokumentacji.
    W celu dokonania prawidłowej kwalifikacji dostawy Przenoszonych Aktywów pod kątem
    opodatkowania lub zwolnienia od podatku, rozważenia wymaga kwestia tzw. świadczeń
    złożonych.
    W odniesieniu do tej kwestii należy zauważyć, że ani dyrektywa 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwana dalej Dyrektywą 2006/112/WE,
    ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również
    szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za
    świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy
    traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako TSUE). Przy czym zastrzec
    należy, że wprawdzie TSUE w wielu orzeczeniach w sposób pomocny przy interpretacji
    przepisów wypowiadał się w kwestii świadczeń złożonych, to i tak każdorazowo
    rozstrzygnięcie w tym przedmiocie musi uwzględniać specyfikę konkretnego stanu
    faktycznego w danej sprawie. W szczególności wskazać należy wyrok TSUE z 6 lipca
    2006 r. w sprawie
    C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd v. Commissioners of Customs & Excise, w
    którym Trybunał stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania
    zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia złożonego,
    opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo
    od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług winno być zatem interpretowane
    ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie
    okoliczności konkretnej sprawy.
    Zatem dla określenia skutków podatkowych transakcji złożonych należy badać, czy
    mamy do czynienia z kompozycją świadczenia głównego – dominującego, wzbogaconą
    jedynie o świadczenia pomocnicze, czy też dany dostawca realizuje kilka odrębnych i
    niezależnych świadczeń. Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne,
    jednak w sytuacji gdy jedna dostawa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka

    świadczeń, nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze
    świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych
    uznaje się za dostawę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako
    czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do
    dostawy zasadniczej.
    Aby móc natomiast wskazać, że dana dostawa jest czynnością złożoną (kompleksową),
    winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do
    jednego celu. Na dostawę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności,
    prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na
    które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast dostawę należy uznać za
    pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego
    zrealizowania lub wykorzystania dostawy zasadniczej. Pojedyncza dostawa traktowana
    jest zatem jak element dostawy kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia dostawy
    pomocniczej jest zdeterminowany przez dostawę główną oraz nie można dokonać
    dostawy głównej bez dostawy pomocniczej.
    Zatem z ekonomicznego punktu widzenia dostawy nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną dostawę kompleksową, obejmującą
    kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład dokonywanej dostawy wchodzić
    będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej,
    lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla
    traktowania ich jako elementu dostawy kompleksowej.
    Jednocześnie należy podkreślić, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i
    przepisy wykonawcze do niej, nie regulują pojęcia „części składowych”. Zatem w tym
    celu należy odwołać się do przepisów ustawy Kodeks cywilny.
    Stosownie do art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Zgodnie z art. 47 § 2 kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Aby jednak uzyskać atrybut części składowej rzeczy nadrzędnej, w tym przypadku
    Budynku, Wyposażenie powinno być połączone z tą rzeczą w taki sposób, że będzie i
    stniała:
    - więź fizykalno-przestrzenna oraz,
    - więź funkcjonalna (gospodarcza)
    a połączenie będzie miało charakter trwały (nie dla przemijającego użytku). Przy czym
    przesłanki te muszą być spełnione łącznie. W konsekwencji takiego połączenia elementy
    wyposażenia powinny stracić byt w sensie prawnym, gospodarczym i fizycznym. Zatem
    elementy wyposażenia trwale związane z budynkiem nie będą mogły samoistnie
    stanowić rzeczy, lecz powinny tworzyć z budynkiem jedną całość.
    Przy czym, zgodnie z art. 47 § 3 kodeksu cywilnego:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    Jednocześnie stosownie do art. 51 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przynależnościami są rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy
      (rzeczy głównej) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym
      związku odpowiadającym temu celowi.
    W myśl art. 51 § 3 Kodeksu cywilnego:

      Przynależność nie traci tego charakteru przez przemijające pozbawienie jej
      faktycznego związku z rzeczą główną.
    Pojęcie przynależności należy zatem odróżnić od pojęcia części składowej, bowiem
    związek, jaki zachodzi pomiędzy rzeczą przynależną (pomocniczą) a rzeczą główną, jest
    luźniejszy niż związek pomiędzy częścią składową a rzeczą nadrzędną. Wprawdzie
    przynależności i części składowe dzielą los prawny rzeczy głównej (nadrzędnej), lecz w
    przypadku przynależności zasada ta nie ma charakteru bezwzględnie obowiązującego.
    Pomiędzy rzeczą główną a przynależną zachodzi wyłącznie związek funkcjonalny. Nie
    ma więc ścisłej więzi fizycznej, która powoduje, że rzecz staje się częścią składową innej
    rzeczy. W stosunku przynależności występują dwa odrębne podmiotowe prawa
    własności – do rzeczy głównej i do rzeczy pomocniczej. Zatem przynależność (rzecz
    pomocnicza) nie traci samodzielnego bytu prawnego wskutek jej związku z rzeczą
    główną – pozostaje, w przeciwieństwie do części składowej, samoistną rzeczą ruchomą.
    Dlatego też przynależność może stanowić przedmiot samoistnego obrotu, natomiast
    część składowa nie może być przedmiotem odrębnej dostawy.
    W kontekście powyższych uwag podkreślić należy, że wszelkie elementy wyposażenia
    (Sprzętu), które zostaną połączone z budynkiem w sposób trwały, będąc jego częściami
    składowymi, będą stanowiły nierozerwalną część sprzedawanego budynku. Nie można
    zatem przenieść prawa do rozporządzenia budynkiem bez przenoszenia własności jego
    części składowych. Czynność dostawy budynku i związanych z nim trwale elementów
    składowych będzie zatem jedną czynnością dostawy, która będzie opodatkowana
    właściwą stawką podatku lub będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Pojęcia dostawy budynku nie można zatem rozszerzać na dostawę elementów, które
    nie są nierozerwalnie związane z konstrukcją budynku, a jedynie umożliwiają czy
    ułatwiają prawidłowe (zgodnie z przeznaczeniem obiektu mieszkaniowego)
    funkcjonowanie osób w nim przebywających. Elementy wyposażenia budynku, które nie
    będą w sposób trwały związane z bryłą budynku, jako mogące być odłączone bez
    uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
    przedmiotu odłączonego, będą stanowić wyposażenie niebędące częściami składowymi
    budynku i winny zostać opodatkowane odrębnie od dostawy budynku, według stawki
    właściwej dla dostawy danego rodzaju towaru.
    Zatem dostawa Sprzętu, który może być odłączony bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
    całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego lub też
    Sprzętu, który nie stanowi części składowej, winna zostać opodatkowana według
    przepisów właściwych, tj. według stawki właściwej dla danego rodzaju towaru.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że na Nieruchomości zainstalowany jest
    Sprzęt, tj. m.in. centrale klimatyzacyjne, stacja zmiękczania wody, nagrzewnice gazowe,
    kotły grzewcze, separatory oleju, hydranty, stacja wykrywania pożaru, czujniki dymu,
    system sygnalizacji pożaru, oświetlenie awaryjne, monitoring. W uzupełnieniu wniosku
    wskazali Państwo, że w budynkach nie zamontowano żadnych elementów wyposażenia
    (poza suwnicami) z wykorzystaniem w sposób istotny ich elementów konstrukcyjnych.
    Sposób zamocowania poszczególnych elementów wyposażenia (Sprzętu) umożliwia ich
    późniejszy demontaż bez uszkodzenia konstrukcji budynku. Demontaż poszczególnych
    elementów wyposażenia (Sprzęt) nie spowoduje naruszenia elementów
    konstrukcyjnych budynku, których główną funkcją jest przenoszenie obciążeń.
    Zatem mając na uwadze wskazane we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy,
    że w analizowanym przypadku dostawa Sprzętu, którego montaż nie nastąpił z
    wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych budynku, a jego
    demontaż nie spowoduje uszkodzenia budynku powinno zostać opodatkowane stawką
    właściwą dla tych towarów.

    Przechodząc z kolei do ewentualnego zwolnienia od podatku dostawy ww. Sprzętu
    należy przeanalizować zapisy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Jak już wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
    1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    2. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jak wynika z treści wniosku, Sprzęt nie był wykorzystywany na cele działalności
    zwolnionej od podatku od towarów i usług. Ponadto Sprzedającemu przysługiwało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku
    z ich nabyciem.
    W konsekwencji dostawa Sprzętu nie będzie korzystała ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    2 ustawy o VAT.
    Zatem dostawa Sprzętu będzie opodatkowana właściwą dla danego towaru stawką
    podatku od towarów i usług.
    Za element pomocniczy względem dostawy budynków i budowli, stanowiący razem z
    nim świadczenie kompleksowe, należy z kolei uznać Prawa Autorskie i Dokumentację.
    Samo nabycie Praw Autorskich i Dokumentacji odnoszącej się do konkretnego budynku
    czy budowli nie ma racji bytu, ani sensu ekonomicznego, bez nabycia budynku/budowli,
    którego Prawa Autorskie i Dokumentacja ta dotyczy.
    Podsumowując, w sytuacji gdy Strony zrezygnują ze zwolnienia od podatku VAT, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dla dostawy ww. budynków i
    budowli, dostawa działek zabudowanych budynkami i budowlami oraz Przenoszonych
    Aktywów w ramach planowanej Transakcji będzie w całości opodatkowana według
    właściwej stawki podatku VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 lit. a i b jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości dotyczących prawa Kupującego do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury
    dokumentującej sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji, stwierdzić należy, że
    zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy,
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone

    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy,
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały
    w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez
    podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez
    podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
    Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie
    rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego.
    Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego pod warunkiem spełnienia przez przesłanek pozytywnych, wynikających z art.
    86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Kupujący na dzień transakcji będzie czynnym zarejestrowanym
    podatnikiem podatku VAT. Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość oraz
    Przenoszone Aktywa wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i
    usług.
    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto powyżej, planowana transakcja nie będzie stanowiła
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i nie będzie
    podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Ponadto, w
    sytuacji gdy strony transakcji skorzystają z możliwości wyboru opodatkowania, o którym
    mowa w art. 43 ust. 10 ustawy dla dostawy ww. budynków i budowli korzystających ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dostawa działek
    zabudowanych będzie w całości opodatkowania podatkiem VAT.
    Zatem w analizowanej sprawie nie zajdzie ww. przesłanka negatywna wymieniona w art.
    88 ust. 3a pkt 2 ustawy wyłączająca prawo do skorzystania z odliczenia podatku.

    W konsekwencji Kupującemu będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej sprzedaż
    Nieruchomości, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Tym samym w sytuacji zaistnienia
    okoliczności wskazanych w art. 87 ust. 1 ustawy, Kupujący będzie miał również prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub prawo ubiegać
    się o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Przechodząc do kwestii uznania czy przedstawioną we wniosku transakcję, czyli sprzedaż
    Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Kupującego oraz oddanie Nieruchomości do
    używania przez Kupującego na rzecz Sprzedającego na podstawie Umowy Najmu, należy
    uznać za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające opodatkowaniu VAT na
    zasadach ogólnych tj. odpowiednio dostawę towarów oraz świadczenie usług, wskazać
    należy że w myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy
      o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione.
    Dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez
    stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby
    była właścicielem tego dobra.
    Zgodnie z art. 7 ust. 9 ustawy:
      Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze,
      o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z
      przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje
      korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których
      przedmiotami są grunty.
    Zatem wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług definiuje dostawę
    towarów jako każde przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w
    tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
    umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
    warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych
    zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności
    zostanie przeniesione. Przy czym, przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne
    umowy o podobnym charakterze, o których mowa powyżej, ustawa każe rozumieć
    umowy, w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów
    amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych
    przepisów, których przedmiotem są grunty.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez
    świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby niebędące
    dostawą towarów. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi jest natomiast
    wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy
    ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do
    usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze
    świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo
    usługę, albo dostawę towarów.
    W uzasadnieniu własnego stanowiska powołują się Państwo na rozwiązanie dotyczące
                                              1leasingu zwrotnego. W tym miejscu należy więc zaznaczyć, że w myśl art. 709 ustawy
    Kodeks cywilny:
      Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego
      przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w
      tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania
      pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić
      finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej
      cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
                16Zaś zgodnie z art. 709 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na
      korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania
      leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie
      miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.
    Wobec powyższego, umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania
    pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług, leasing – co do zasady – jest
    usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Pomimo, że ustawa nie wprowadza takiego nazewnictwa, jej przepisy regulują dwa
    rodzaje leasingu, które w obrocie gospodarczym funkcjonują jako leasing finansowy oraz
    leasing operacyjny. Na gruncie ustawy, zważywszy na charakter i specyfikę ww. rodzajów
    leasingu, leasing operacyjny traktowany jest jako świadczenie usług, natomiast leasing
    finansowy, jako dostawa towarów.
    Należy zauważyć, że powołane wyżej przepisy art. 7 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 7 ust. 9
    ustawy wskazują, że aby umowę leasingu zakwalifikować jako dostawę towarów, musi ona
    spełniać następujące warunki:
    - przedmiotem umowy muszą być towary,
    - umowa leasingu musi być zawarta na czas określony,
    - w wyniku umowy odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający lub przedmiotem
      leasingu są grunty,
    - w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
      ostatniej raty prawo własności przedmiotu umowy jest przenoszone na
      korzystającego.

    Należy podkreślić, że wymogi te mają charakter łączny. Wystarczy więc, aby tylko jeden
    z ww. warunków nie został spełniony, a umowa leasingu nie zostanie zakwalifikowana jako
    dostawa towarów w świetle ustawy o podatku od towarów i usług.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, leasing operacyjny oraz leasing
    finansowy wiążą się z odmiennymi konsekwencjami podatkowymi. Leasing finansowy
    bowiem, który w głównej mierze charakteryzuje się tym, że odpisów amortyzacyjnych w
    podatku dochodowym dokonuje korzystający oraz zasadniczo prawo własności
    przechodzi na korzystającego z chwilą zapłaty ostatniej raty, uznawany jest na gruncie
    przepisów ustawy za dostawę towarów. Natomiast leasing operacyjny, w ramach którego
    własność przedmiotu leasingu nie przechodzi na korzystającego w następstwie
    normalnych zdarzeń przewidzianych umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty oraz
    odpisów amortyzacyjnych dokonuje właściciel czyli leasingodawca, stanowi świadczenie
    usług.
    W tym miejscu należy wskazać, że leasing zwrotny to szczególny rodzaj leasingu. Jego
    istotą jest powiązanie umowy leasingu z poprzedzającą ją umową sprzedaży. Leasing
    zwrotny stanowi bowiem rodzaj umowy cywilnoprawnej, na podstawie której dany
    podmiot (najczęściej przedsiębiorca) posiadający określony majątek sprzedaje go fi
    nansującemu, a następnie na podstawie umowy leasingu nadal z niego korzysta.
    W konsekwencji, na transakcję leasingu zwrotnego składają się dwie umowy:
    - umowa sprzedaży określonych składników aktywów,
    - umowa leasingu, w której finansujący oddaje w użytkowanie te składniki korzystającemu
      na określonych w umowie zasadach.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy jedna ze stron transakcji przenosi na
    drugą stronę prawo do rozporządzania przekazywaną rzeczą jak właściciel to transakcja
    taka stanowi dostawę towaru. W związku z faktem, że z treści cyt. przepisu
    (wprowadzonego do polskiego systemu prawnego w oparciu o VI Dyrektywę Rady z 17
    maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu
    do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona
    podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG)) nie wynika jednoznacznie, czy odpłatna
    dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu VAT ma miejsce jedynie w przypadku, gdy
    sprzedawca przenosi na nabywcę własność rzeczy w sensie cywilistycznym, czy też
    wystarczającą przesłanką do uznania, że doszło do dostawy towarów jest przekazanie
    nabywcy przedmiotu dostawy do swobodnej dyspozycji (w sensie ekonomicznym), treść
    tej regulacji została poddana ocenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    „TSUE”).
    Odnosząc się do powyższego zagadnienia w orzeczeniu C-320/88 (Shipping and
    Forwarding Enterprise – SAFE), TSUE stanął na stanowisku, że dla uznania danej czynności
    za opodatkowaną dostawę towarów nie ma znaczenia okoliczność, czy dochodzi do
    przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma
    zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny
    podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje możliwość korzystania
    z rzeczy jak właściciel, nawet jeśli nie wiązało się ono z cywilnoprawnym przeniesieniem
    własności.
    W przedmiotowym orzeczeniu TSUE posłużył się terminem „przeniesienia własności w
    sensie ekonomicznym” (praktyczna kontrola nad rzeczą; możliwość swobodnego
    dysponowania), uniezależniając jednoznacznie opodatkowanie podatkiem VAT od
    przeniesienia własności rzeczy w sensie cywilnym.
    W tym miejscu należy wskazać, że kwestia leasingu zwrotnego była przedmiotem
    rozstrzygnięcia TSUE w wyroku z 27 marca 2019 r. o sygn. C-201/18. W przedmiotowej
    sprawie TSUE zauważył, że „(36) (...) transakcje sale and lease back (sprzedaż i leasing
    zwrotny), stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym, charakteryzuje łączne i
    jednoczesne ustanowienie, z jednej strony, prawa dzierżawy przez podatnika na rzecz

    dwóch instytucji finansowych występujących w postępowaniu głównym i, z drugiej strony,
    oddania nieruchomości w leasing przez owe instytucje finansowe na rzecz podatnika. (...).
    (40) W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że transakcje sale and
    lease back (sprzedaż i leasing zwrotny), których dotyczy postępowanie główne, stanowią
    transakcje o charakterze czysto finansowym, służące zwiększeniu płynności finansowej
    Mydibel, a nieruchomości będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym
    pozostały w posiadaniu tej ostatniej, która wykorzystywała je w sposób ciągły do celów
    przeprowadzanych przez nią opodatkowanych transakcji. Fakty te zdają się wskazywać – z
    zastrzeżeniem weryfikacji, której musi dokonać sąd odsyłający – że każda z tych transakcji
    stanowi jedną transakcję. Ustanowienie prawa dzierżawy na objętych postępowaniem
    głównym nieruchomościach jest nierozerwalnie związane z leasingiem tych samych
    nieruchomości.
    (41) (...) W tej sytuacji transakcji tych nie można uznać za „dostawę towarów”, ponieważ
    prawa przeniesione w wyniku tych transakcji na instytucje finansowe występujące w
    postępowaniu głównym, mianowicie stanowiące instytucję prawa cywilnego prawo
    dzierżawy, zmniejszone o przysługujące Mydibel prawa wynikające z leasingu
    nieruchomości, nie uprawniają ich do rozporządzania spornymi nieruchomościami jak
    właściciel”.
    W związku z wydanym przez TSUE ww. orzeczeniem leasing zwrotny może być
    zaklasyfikowany jako:
    - jedna kompleksowa usługa finansowa świadczona przez finansującego – analogicznie jak
      w rozstrzygnięciu TSUE w sprawie C-201/18, lub
    - dwie odrębne transakcje, tj. dostawa towarów przez korzystającego oraz odpowiednio
      dostawa towarów albo świadczenie usług przez finansującego.
    Z powołanego wyroku z 27 marca 2019 r., sygn. akt C-201/18 w sprawie Mydibel SA
    wynika, że w określonych przypadkach transakcja leasingu zwrotnego (sale and lease
    back) może przybrać formę usługi finansowej, zwolnionej od VAT.
    Należy jednak zwrócić uwagę, że orzeczenie to zapadło na tle stanu faktycznego, w którym
    podmiot zawarł umowę z instytucjami finansowymi dotyczącą dzierżawy nieruchomości w
    zamian za zapłatę natychmiastowego czynszu dzierżawnego oraz rocznego czynszu
    dzierżawnego.
    Na mocy art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z powołanego powyżej art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy, jednym z warunków
    zakwalifikowania umowy najmu jako dostawy towarów, jest to, że w następstwie
    normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo
    własności przedmiotu umowy zostanie przeniesione na korzystającego.
    W niniejszej sprawie należy zauważyć, że – jak wskazano we wniosku – po zakończeniu
    Umowy Najmu nie będzie opcji przejścia własności Nieruchomości na Sprzedającego.
    W konsekwencji w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, że Nieruchomości nie będą
    przechodzić na Sprzedającego w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych umową
    lub z chwilą zapłaty ostatniej raty, spełnione zostaną przesłanki dla rozpoznania
    świadczenia usług przez Kupującego na rzecz Sprzedającego.
    Ponadto należy również stwierdzić, że opisanych przez Państwa transakcji nie można
    uznać za świadczenie kompleksowe.
    Na tle dotychczasowego dorobku orzeczniczego TSUE (C-349/96 CPP, C-41/04 Levob, C-111
    /05 Aktiebolaget NN) ukształtowała się definicja świadczeń złożonych, z którymi mamy do
    czynienia w przypadku gdy (i) świadczenie pomocnicze nie stanowi celu samego w sobie,

    lecz stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z usługi podstawowej,
    (ii) poszczególne czynności są ze sobą tak ściśle związane, że ich rozdzielenie miałoby
    charakter sztuczny, (iii) kiedy nie istnieje możliwość nabywania danego świadczenia od
    podmiotów zewnętrznych, (iv) kiedy nie istnieje możliwość odrębnego fakturowania za
    daną czynność. Świadczenie kompleksowe zawiera zatem kilka czynności
    opodatkowanych różnymi stawkami podatku VAT, z tym, że jedna z nich jest
    świadczeniem głównym, przeważającym, nadającym danemu świadczeniu główny
    charakter, przy czym wszystkie zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej
    potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie. Świadczenie należy uznać za pomocnicze,
    jeśli nie stanowi celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak
    element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest
    zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez usługi
    pomocniczej usługi głównej.
    Zatem, co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem VAT
    powinno być traktowane jak odrębne i niezależne. Z ekonomicznego punktu widzenia
    usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych tylko wówczas, gdy tworzyć będą
    jedną usługę kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Z kolei jeżeli w
    skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonywaniu
    czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas
    nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.
    Natomiast w Państwa sprawie mamy do czynienia z umową, która dotyczy Nieruchomości,
    składającej się z dwóch następujących po sobie transakcji, tj. zawarcia umowy sprzedaży
    Nieruchomości, a następnie zawarcia umowy korzystania z Nieruchomości przez
    Sprzedającego (Umowa Najmu).
    Zatem, w ramach opisanej Transakcji wystąpią dwie niezależne czynności podlegające
    opodatkowaniu, a mianowicie dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy –
    sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego, a następnie najem tej Nieruchomości na
    rzecz Sprzedającego, stanowiące świadczenie usług po stronie Kupującego.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
    Przechodząc do kolejnego zagadnienia, które podnieśli Państwo we wniosku, tj. prawa do
    odliczenia przez Sprzedającego VAT naliczonego na fakturach wystawionych przez
    Kupującego z tytułu najmu przez Sprzedającego powierzchni Nieruchomości, w pierwszej
    kolejności zauważyć należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku
    VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla
    niektórych czynności obniżone stawki podatku albo zwolnienie od podatku.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    W myśl art. 43 ust. 15 ustawy:
    zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
    1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
    2) usług doradztwa;
    3) usług w zakresie leasingu.

    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Powyższe zwolnienia uregulowane zostały w ustawie o podatku od towarów i usług
    wskutek odzwierciedlenia odpowiednich przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE L Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Zgodnie z
    regulacją zawartą w art. 135 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady, Państwa
    członkowskie zwalniają następujące transakcje: udzielanie kredytów i pośrednictwo
    kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.
    Z treści powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, stanowiącego odzwierciedlenie
    regulacji unijnych w tym zakresie, wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie
    zwolnieniem usług udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych
    wykonywanych przez banki, jak również świadczonych przez inne podmioty pośredniczące
    w ich udzielaniu. Należy stwierdzić, że wymienione zwolnienie ma charakter
    przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia
    jest rodzaj świadczonej usługi – cechy, które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny
    nacisk położył na stronę przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianego zwolnienia
    wyłącznie do określonej grupy podmiotów.
    Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art.
    43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest
    od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia
    autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności
    pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w
    ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.
    W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, iż usługa, świadczona przez Kupującego tj.
    najem, będzie stanowić usługę finansową i będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, czy też na podstawie innych przepisów ustawy
    bądź rozporządzenia.
    Ww. czynności nie obejmują charakterystycznych funkcji usług finansowych
    (wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy) związanych z udzielaniem kredytów lub
    pożyczek pieniężnych oraz nie stanowią usług pośrednictwa w świadczeniu usług
    udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Podsumowując, w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, czynność
    wykonywana przez Kupującego będzie usługą w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT, jednakże
    nie będzie usługą finansową w myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, korzystającą ze
    zwolnienia od podatku.
    W konsekwencji Kupujący udokumentuje świadczenie tej usługi fakturą z wykazanym
    podatkiem należnym, zaś Sprzedający (czynny zarejestrowany podatnik podatku VAT) z
    uwagi na fakt, że Nieruchomość będzie wykorzystywał do czynności opodatkowanych
    (działalność w zakresie (...)) będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie nadmienia się, że interpretacja nie wywrze skutków prawnych gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy.
    Podkreślić ponadto należy, że ewentualna ocena zasadności zwrotu różnicy podatku VAT
    leży w kompetencji właściwego dla Nabywcy organu podatkowego tj. Naczelnika Urzędu
    Skarbowego/Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania –
    art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację
    indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (a
    rt. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.