Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.120.2025.2.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (IP
Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
oprogramowanie
programowanie
własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 sierpnia 2025
    r. (data wpływu 11 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przedmiotem jest
    działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT.
    Wnioskodawca świadczy usługi jako niezależny deweloper. W ciągu ostatnich kilku lat
    świadczył usługi programistyczne na rzecz kilku podmiotów z Polski i zagranicy (dalej
    pojedynczo jako Spółka).
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach Ruby, SQL, Elixir, Lua, Bash.
    Wnioskodawca stworzył następujące programy:
    – System do (...)
    – Serwis do (...)
    – Wewnętrzny system do (...)
    – System do (...).
    Zgodnie z zapisami umowy wszelkie wynalazki i prawa własności intelektualnej powstałe w
    związku ze świadczeniem usług stają się własnością Spółki i Wnioskodawca potwierdza
    przeniesienie tych praw na ich rzecz tzn. w ramach umowy dochodzi do przejścia
    majątkowych praw autorskich.
    Wytwarzanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonych bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę prac. Jest to działalność o charakterze twórczym, podejmowana w sposób
    systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów
    wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej
    z przedstawicielami Spółki poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji
    kolejnych projektów, poprzez analizowanie danych, pogłębianie wiedzy, testowanie
    oprogramowania, optymalizowanie istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie
    błędów, opisanie dokumentacji technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych
    programistów, koordynację pracy projektu oraz proces twórczy dochodzenia do
    możliwych rozwiązań. Zadaniem Wnioskodawcy jest tworzenie oprogramowania, które
    lepiej będzie spełniało oczekiwania Spółki i ułatwiało prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań
    (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych
    lub ulepszonych funkcjonalnościach.

    Działania Wnioskodawcy polegające na tworzeniu oprogramowania, każdorazowo
    zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania.
    Zmieniające się warunki rynkowe powodują, że Wnioskodawca musi stale rozszerzać
    swoją wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (np. konferencjach branżowych, czy
    tzw. webinarach), czytanie literatury związanej z przedmiotem działalności, zapoznawanie
    się z publicznie dostępnymi wynikami badań naukowych, czy wymianę wiedzy poprzez
    portale zrzeszające programistów.
    Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez
    inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Kod programu tworzy wyłącznie
    na podstawie własnej wiedzy i zgodnie z wymaganiami klientów. Oprogramowanie
    wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego
    działalności intelektualnej w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług jest określone w umowie lub zamówieniu
    dotyczącym konkretnego projektu − Wnioskodawcy przysługuje kwota wynagrodzenia
    kalkulowanego w oparciu o stawkę dzienną, godzinową lub stała kwota miesięcznie.
    Wynagrodzenie płatne jest na podstawie wystawionej raz w miesiącu faktury.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję, która pozwala na wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do
    programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów
    oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw. Ewidencja prowadzona jest
    w formie arkusza kalkulacyjnego. Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości w
    podobny sposób również na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów.
    Z zapobiegliwości Wnioskodawca wskazał, że organy podatkowe są zobligowane do
    uwzględniania przepisów „pozapodatkowych”. Jak podkreślono w wyroku NSA z dnia 15
    grudnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1359/14, od pojęć uregulowanych w przepisach innej gałęzi
    prawa często zależy prawidłowa kwalifikacja określonego stanu podatkowo-prawnego.
    Również liczne orzeczenia sądów administracyjnych, m.in. wyrok NSA z dnia 7 kwietnia
    2016 r., sygn. akt I GSK 789/14, wyrok WSA z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa
    1737/07, wyrok NSA z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1019/09, wskazują na to, że
    przepisów prawa podatkowego nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim
    tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach
    regulacji mających wpływ na opodatkowanie. Ponadto zainteresowany ma prawo
    oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwających się wątpliwości, które dotyczą
    regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego także wówczas, gdy zazębia się
    ona z innymi unormowaniami prawnymi. Powołując się zatem na utrwaloną praktykę
    orzeczniczą polskich sądów administracyjnych, przepisy prawa podatkowego nie są
    całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego, a
    wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część jednego
    porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy organ podatkowy zobligowany jest do
    wykładni przepisów oraz definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce.
    Uzupełnienie wniosku
    11 sierpnia 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    1. Dochodów za jaki rok podatkowy/lata podatkowe dotyczy Pana wniosek?
      Wniosek dotyczy roku 2019, 2020, 2021, 2022, 2023 w zakresie stanu faktycznego.
      W latach 2024 i 2025 Wnioskodawca wybrał opodatkowanie ryczałtem i tych lat
      wniosek nie dotyczy.

      Wniosek może dotyczyć zdarzeń przyszłych w przypadku, gdy w kolejnych latach
      wybierze opodatkowanie podatkiem liniowym lub opodatkowanie skalą.
    2. Wobec wskazania we wniosku, że (...) może Pan świadczyć usługi w przyszłości w
      podobny sposób również na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów (...),
      proszę wyjaśnić, czy wniosek dotyczy wyłącznie 2025 r. czy również lat następnych?
      Jeśli wniosek dotyczy także lat kolejnych, to czy opisane we wniosku informacje/dane
      /warunki pozostaną niezmienione również w przyszłości?
      Opisane we wniosku informacje/dane/warunki pozostaną niezmienione również w
      przyszłości.
      Wniosek nie dotyczy roku 2025, może dotyczyć lat następnych w przypadku, gdy w
      kolejnych latach wybierze opodatkowanie podatkiem liniowym lub opodatkowanie
      skalą.
    3. Jaka jest/będzie forma opodatkowania prowadzonej przez Pana pozarolniczej
      działalności gospodarczej w okresie objętym wnioskiem (podatek liniowy, zasady
      ogólne)?
      Wnioskodawca wybrał opodatkowanie tzw. podatkiem liniowym 19%.
    4. W związku z tym, że w opisie sprawy wskazuje Pan na szereg różnych realizowanych
      działań i w różny sposób je Pan określa, należy wyjaśnić czy wszystkie efekty Pana
      prac, które nazywa Pan: „oprogramowaniem”, „systemem”, „serwisem”, to programy
      komputerowe, które są tworzone i/lub modyfikowane bezpośrednio przez Pana, i
      które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych?
      Wszystkie efekty prac, które Wnioskodawca nazywa: „oprogramowaniem”,
      „systemem”, „serwisem”, to programy komputerowe, które są tworzone i/lub
      modyfikowane bezpośrednio przez Wnioskodawcę, i które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    5. W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku, w
      odniesieniu do programów komputerowych, których dotyczy wniosek? Należy
      wyjaśnić, jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego
      programu komputerowego lub jego części lub modyfikowania/ulepszania istniejącego,
      a w szczególności:
        a. Jakie konkretne działania zmierzające do tworzenia/modyfikowania (jakiego
        „programu komputerowego”?) podejmuje Pan w celu realizacji projektu, w
        ramach którego będzie Pan tworzyć i modyfikować program komputerowy?
        – Wnioskodawca otrzymuje specyfikacje wymagań od osób odpowiedzialnych za
        produkt i jego zadaniem jest wymyślić oraz wdrożyć rozwiązanie techniczne na
        poziomie konkretnym (pisanie kodu źródłowego), co wymaga kreatywności.
        Innym razem jest to modyfikacja istniejącej części systemu, którą również należy
        przeprowadzić w sposób ustandaryzowany, ale i wymagający inwencji twórczej.
        b. W oparciu o jakie technologie informatyczne wytwarza Pan programy
        komputerowe, czego dotyczy tworzenie i modyfikowanie przez Pana programów
        komputerowych? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
        niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan stosuje?
        – Wnioskodawca korzysta z różnych technologii informatycznych w celu spełnienia
        oczekiwań kontrahentów. Niezbędna jest wiedza z zakresu baz danych i aplikacji
        internetowych oraz systemów do zarządzania infrastrukturą. Skrypty, czy też
        programy komputerowe, do każdej z tych dziedzin pisane są w różnych językach.
        Czasami rozwiązania są tak bardzo jednostkowe, że wymagają stworzenia całego
        przepływu informacji od podstaw. Przykładowe technologie, odpowiednio do
        każdej z dziedzin: Postgres, Ruby on Rails, Ansible. Przykładowym konkretnym

        narzędziem był program transformujący dane dotyczące rozgrywek sportowych z
        jednego formatu (streaming XML) na drugi (bazy danych na serwerach
        kontrahenta), co wymagało precyzyjnej i twórczej aktywności, ze względu na dużą
        ilość danych przy jednoczesnej potrzebie ich bardzo szybkiej transformacji.
        c. Co powoduje, że wytworzone nowe oprogramowanie lub usprawnione w
        znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana, na czym
        polega oryginalność tego programu komputerowego?
        – Oryginalność polega na tym, że nowo napisany program komputerowy nie istnieje
        w oderwaniu od innych części systemu i potrzeb biznesowych kontrahentów,
        które to za każdym razem są inne. Nawet jeśli coś ma podobne podłoże
        technologiczne, to implementacja rozwiązania danego problemu różni się w
        sposób znaczny i wymaga osobnego planu i jego realizacji.
        d. Zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje,
        że „program komputerowy” po jego wytworzeniu lub modyfikacji różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
        – To nie zastosowanie technologii informatycznych sprawia, że program
        komputerowy różni się jeden od drugiego (choć to także), ale przede wszystkim
        kontekst tego programu w ekosystemie innych, z którymi współpracuje. Z tego
        względu wszystkie dotychczasowe projekty Wnioskodawcy, pomimo
        podobieństw technologicznych, jest ostatecznie produktem zupełnie odrębnym
        w swej logice i implementacji od poprzednich.
    6. Czy nowy, ulepszony charakter produktów jest wynikiem działalności obejmującej
      wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów?
      Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej
      wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów.
    7. W związku ze wskazaniem we wniosku, że:
      Jest to działalność o charakterze twórczym, podejmowana w sposób systematyczny
      (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub
      wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
      – proszę o wyjaśnienie:
        a) Jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w zakresie poszczególnych programów
        komputerowych, a jakie cele zostały osiągnięte? W ramach jakich zasobów
        ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
        rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
        – Cele stawiane są stopniowo. Najpierw na szczeblach biznesowych, a następnie
        inżynierskich. Wnioskodawca na przestrzeni lat przekładał cele biznesowe na
        inżynierskie, a następnie je implementował (pisał kod źródłowy), co spotykało się
        z aprobatą na szczeblach biznesowych. Praca była wykonywana w ramach
        zespołowych, przy użyciu sprzętu i infrastruktury kontrahentów, oraz nieraz
        licencjonowanego oprogramowania, które było płatne. Przykład podany w
        odpowiedzi 5b).
        b) Na czym polega systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana
        działań w zakresie opisanych we wniosku czynności?
        – Wnioskodawca systematycznie stawiał się na spotkania zespołowe i wykonywał
        swoją pracę w przewidywalnych godzinach, które współgrały z pracą reszty
        zespołu.
        c) Jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane, a które z nich zostały
        faktycznie zrealizowane w stosunku do „oprogramowania”, którego dotyczy
        wniosek?

        – Systematyczność polegała też na tym, że praca była głównie wykonywana w
        dwutygodniowych cyklach dostarczania oprogramowania na bazie nowych
        potrzeb biznesowych.
    8. Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
      programu komputerowego?
      – Wnioskodawca posiadał zasoby z racji wykształcenia (mgr inż. informatyki) oraz z
      racji doświadczenia płynącego z wykonywania pracy. Była to głównie wiedza z zakresu
      funkcjonowania sieci internetowej, pisania aplikacji internetowych, działania baz
      danych, warstwy prezentacji aplikacji oraz umożliwienia właściwej interakcji z aplikacją
      poprzez przeglądarkę internetową.
    9. Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
      wniosku działalności?
      – Podobnie jak w punkcie 8. Dodatkowo, z racji stałych zmian w obszarze IT,
      Wnioskodawca wciąż nabywa nową wiedzę i umiejętności, przykładowo: React,
      TypeScript, Supabase, Convex, modele LLM.
    10. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „Oprogramowaniem” zawsze są oraz będą
      utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
        a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze
        są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
        b) nie są i będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
        określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
        określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
        c) nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych
        projektów zlecanych przez Kontrahenta?
      Efekty pracy, które Wnioskodawca nazywa „Oprogramowaniem” zawsze są oraz będą
      utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
        a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze
        są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
        b) nie są i będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
        określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
        określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
        c) nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych
        projektów zlecanych przez Kontrahenta
    11. Czy przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do „oprogramowania”
      następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53
      ww. ustawy?
      Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do „oprogramowania”
      następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53
      ww. ustawy.
    12. Czy będzie otrzymywał Pan wynagrodzenie:
        – wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do „programu
        komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
        – także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich)?
      Wnioskodawca otrzymuje jedno wynagrodzenie, jako że jedyną usługą Wnioskodawcy
      jest tworzenie programów komputerowych, całość wynagrodzenia jest więc

      wynagrodzeniem za przeniesienie praw autorskich do „oprogramowania”. Umowa nie
      wprowadza odrębnych stawek za inne czynności.
    13. Od kiedy (proszę podać dokładną datę) prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
      Wnioskodawca prowadzi ewidencję od rozpoczęcia działalności tzn. od 2 listopada
      2019 roku.
    14. Czy obliczał/będzie Pan obliczał odrębne wskaźniki nexus dla poszczególnych
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej w celu wyliczenia kwalifikowanego
      dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej?
      Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, według wzoru:
      (a+b) *1,3
      ___________
      a + b + c +d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    15. Czy w przypadku świadczenia usług na rzecz zagranicznych podmiotów, usługi dla tych
      podmiotów były/będą wykonywane przez Pana w Polsce czy w kraju, w którym
      podmioty te mają siedzibę?
      Usługi były/są/będą wykonywane przez Wnioskodawcę w Polsce.
    16. Jeśli usługi były/będą wykonywane w kraju, w którym podmioty te mają siedzibę, to
      proszę wskazać, czy działalność gospodarcza w tym państwie była/jest/będzie
      prowadzona za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania zawartej między Polską, a tym państwem?
      Usługi były/są/będą wykonywane przez Wnioskodawcę w Polsce.
    II. Zweryfikował Pan i – o ile zajdzie taka konieczność – przeformułował (w kontekście
    doprecyzowanego opisu sprawy) – własne stanowisko w sprawie oceny prawnej, bądź też
    jednoznacznie potwierdził, że Pana stanowisko – zaprezentowane w pierwotnym wniosku
    – w wyniku uzupełnienia nie ulega zmianie.
    Stanowisko – zaprezentowane w pierwotnym wniosku – w wyniku uzupełnienia nie ulega
    zmianie.
    Pytania
    1. Czy działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia oprogramowania opisana
      przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt
      38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

    2. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5%
      do dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczonych usług tworzenia oprogramowania,
      na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia
    oprogramowania opisana przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z tytułu świadczenia opisanych usług w zakresie tworzenia
    oprogramowania.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek od
    osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania (tzw. IP Box).
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego
    – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT,
    zgodnie z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z art. 5a pkt 39 ustawy o PIT „badania naukowe” to:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce;
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.

    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania
    naukowe” obejmują:
    a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl ww.
    przepisów „prace rozwojowe” są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Działalność badawczo rozwojowa
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
    – mają twórczy charakter,
    – są prowadzone w systematyczny sposób,
    – zostały zrealizowane w określonym celu – zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
      wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
    – obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Twórczy charakter
    Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza – mający na celu tworzenie,
    będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” – powodować powstawanie czegoś. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo
    produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu
    „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że jego działalność ma charakter
    twórczy/innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi
    informatycznych. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego
    podejścia, każdorazowo wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych pozwalających
    na realizację danego projektu. Rozwiązania proponowane kontrahentowi w ramach
    projektów nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient
    otrzymuje zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT.
    Systematyczność
    Pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei – robiący coś regularnie i starannie – oraz w
    przypadku działań – prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.
    Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie
    prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie
    działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać
    tego rodzaju prace. Prace te powinny charakteryzować się stosowną regularnością. W
    opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych
    podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które

    prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie
    Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz
    wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania
    Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na
    zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność realizowanych prac wynika również z
    funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec Spółki, w tym realizacji na jego rzecz prac
    polegających na dostarczaniu nowych rozwiązań informatycznych lub ich istotnych
    modyfikacjach w reakcji na ciągle zmieniające się zapotrzebowanie kontrahentów.
    Określony cel działalności
    Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do
    uzyskania specjalistycznej wiedzy. Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich
    wykorzystanie do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych
    produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem realizowanych przez Wnioskodawcę
    prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz optymalizacja (modyfikacja)
    innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych narzędzi IT.
    Prace rozwojowe
    Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego rozwiązania technicznego, wykorzystuje
    dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z dziedziny technologii i
    informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.
    Aktywność w ramach prowadzonych prac jest pracami rozwojowymi, gdyż polega m.in. na
    kształtowaniu i wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do
    tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i
    rozwiązań.
    Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są prowadzone na
    schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są
    przygotowywane pod kątem zapotrzebowania klienta.
    Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian
    do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in.
    koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega
    na opracowaniu nowych produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w
    związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją
    zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji
    określonych segmentów prowadzonej działalności.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności
    badawczo- rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o
    PIT.
    Zasady opodatkowania
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    (...) 8. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których

    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na
    podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w
      przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe
      spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku, gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy).
    Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z
    kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla
    wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o
    „IP Box” nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Podsumowanie:

    1. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej
      działalności gospodarczej.
    2. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    3. Wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie przepisów o prawie
      autorskim.
    4. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
      dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej.
    5. Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego
      oprogramowania.
    W związku z powyższym Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% od dochodu z tytułu
    świadczonych usług w ramach prowadzenia działalności opisanych we wniosku o
    interpretację.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.

    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem
    oprogramowania. Świadczy Pan usługi jako niezależny deweloper. Tworzy Pan
    oprogramowanie w językach Ruby, SQL, Elixir, Lua, Bash.
    Stworzył Pan następujące programy:
    – System do (...)
    – Serwis do (...)
    – Wewnętrzny system do (...)
    – System do (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.

    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu
    kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami Spółki poprzez uczestnictwo w
    definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, analizowanie danych,
    pogłębianie wiedzy, testowanie oprogramowania, optymalizowanie istniejącego kodu
    oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji technicznej, tworzenie
    opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy projektu, oraz proces
    twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Pana zadaniem jest tworzenie
    oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania Spółki i ułatwiało prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Wszystkie efekty prac, które nazywa Pan „oprogramowaniem”, „systemem”, „serwisem” to
    programy komputerowe, które są tworzone i/lub modyfikowane bezpośrednio przez Pana
    i które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Efekty pracy, które Pan nazywa „Oprogramowaniem” zawsze są oraz będą
    utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    b) nie są i będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
      określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
      przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
    c) nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
      zlecanych przez Kontrahenta.
    Oryginalność polega na tym, że nowo napisany program komputerowy nie istnieje w
    oderwaniu od innych części systemu i potrzeb biznesowych kontrahentów, które to za
    każdym razem są inne. Nawet jeśli coś ma podobne podłoże technologiczne to
    implementacja rozwiązania danego problemu różni się w sposób znaczny i wymaga
    osobnego planu i jego realizacji.
    Otrzymuje Pan specyfikacje wymagań od osób odpowiedzialnych za produkt i Pana
    zadaniem jest wymyślić oraz wdrożyć rozwiązanie techniczne na poziomie konkretnym
    (pisanie kodu źródłowego), co wymaga kreatywności. Innym razem jest to modyfikacja
    istniejącej części systemu, którą również należy przeprowadzić w sposób
    ustandaryzowany, ale i wymagający inwencji twórczej. Wszystkie dotychczasowe Pana
    projekty, pomimo podobieństw technologicznych jest ostatecznie produktem zupełnie

    odrębnym w swej logice i implementacji od poprzednich. Nowy, ulepszony charakter
    produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy oprogramowanie jest prowadzona w
    sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany).
    Systematyczność polegała też na tym, że praca była głównie wykonywana w
    dwutygodniowych cyklach dostarczania oprogramowania na bazie nowych potrzeb
    biznesowych.
    Wyjaśniając, na czym polega systematyczność w odniesieniu do działań w zakresie
    wykonywanych czynności, wskazał Pan, że cele stawiane są stopniowo. Najpierw na
    szczeblach biznesowych, a następnie inżynierskich. Na przestrzeni lat przekładał Pan cele
    biznesowe na inżynierskie, a następnie je implementował (pisał kod źródłowy), co
    spotykało się z aprobatą na szczeblach biznesowych. Systematycznie stawiał się Pan na
    spotkania zespołowe i wykonywał swoją pracę w przewidywalnych godzinach, które
    współgrały z pracą reszty zespołu. Systematyczność polegała też na tym, że praca była
    głównie wykonywana w dwutygodniowych cyklach dostarczania oprogramowania na bazie
    nowych potrzeb biznesowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i

    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiot Pana działalności związany jest z wytwarzaniem
    oprogramowania. Świadczy Pan usługi jako niezależny deweloper. Tworzy Pan
    oprogramowanie w językach Ruby, SQL, Elixir, Lua, Bash.
    Wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań
    (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych
    lub ulepszonych funkcjonalnościach. Pana działania polegające na tworzeniu
    oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności
    tego oprogramowania. Zmieniające się warunki rynkowe powodują, że musi Pan stale
    rozszerzać swoją wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (np. konferencjach
    branżowych czy tzw. webinarach), czytanie literatury związanej z przedmiotem
    działalności, zapoznawanie się z publicznie dostępnymi wynikami badań naukowych czy
    wymianę wiedzy poprzez portale zrzeszające programistów. Kod programu tworzy Pan
    wyłącznie na podstawie własnej wiedzy i zgodnie z wymaganiami klientów.
    Wyjaśniając, jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
    poszczególnego programu komputerowego, wskazał, że posiadał zasoby z racji
    wykształcenia oraz z racji doświadczenia płynącego w wykonywania pracy. Była to głównie
    wiedza z zakresu funkcjonowania sieci internetowej, pisania aplikacji internetowych,
    działania baz danych, warstwy prezentacji aplikacji oraz umożliwienia właściwej interakcji
    z aplikacją poprzez przeglądarkę internetową. Dodatkowo, z racji stałych zmian w
    obszarze IT, nabywa Pan wciąż nową wiedzę i umiejętności, np. React, TypeScript,
    Supabase, Convex, modele LLM.
    Od roku 2019 prowadzi Pan swoją działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu
    oprogramowania dla firm. Korzysta Pan z różnych technologii informatycznych w celu
    spełnienia oczekiwań kontrahentów. Niezbędna jest wiedza z zakresu baz danych i
    aplikacji internetowych oraz systemów do zarządzania infrastrukturą. Skrypty, czy też
    programy komputerowe, do każdej z tych dziedzin pisane są w różnych językach. Czasami
    rozwiązania są tak bardzo jednostkowe, że wymagają stworzenia całego przepływu
    informacji od podstaw. Przykładowe technologie, odpowiednio do każdej z dziedzin:
    Postgres, Ruby on Rails, Ansible. Przykładowym konkretnym narzędziem był program (...),
    co wymagało precyzyjnej i twórczej aktywności, ze względu na dużą ilość danych przy
    jednoczesnej potrzebie ich bardzo szybkiej transformacji
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    – badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    – prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    – nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    – łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

    – kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    – wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin.
    Prace te obejmują kolejno:
    – nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    – łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    – kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    – wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    – planowaniu produkcji oraz
    – projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Wskazał Pan we wniosku, że w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z
    zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych
    zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci
    programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach.
    Jest to działalność o charakterze twórczym, podejmowana w sposób systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub
    wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wykonywanie usług
    polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami
    Spółki poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów,
    analizowanie danych, pogłębianie wiedzy, testowanie oprogramowania, optymalizowanie
    istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji
    technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy
    projektu oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Pana zadaniem jest
    tworzenie oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania Spółki i ułatwiało
    prowadzenie działalności gospodarczej. Pana działania polegające na tworzeniu
    oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności
    tego oprogramowania.

    Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,

    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
      (a + b) x 1,3(a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;

        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do kwalifikowanego
    dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP
    posiada ochronę prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Świadczy Pan usługi jako niezależny deweloper. W ciągu ostatnich kilku lat świadczył Pan
    usługi programistyczne na rzecz kilku podmiotów z Polski i zagranicy. Tworzy Pan
    oprogramowanie w językach Ruby, SQL, Elixir, Lua, Bash. Efekty pracy, które Pan nazywa
    „oprogramowaniem”, zawsze były/będą odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do „oprogramowania” następuje
    zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Zgodnie z
    zapisami umowy wszelkie wynalazki i prawa własności intelektualnej powstałe w związku

    ze świadczeniem usług stają się własnością Spółki i potwierdza Pan przeniesienie tych
    praw na ich rzecz tzn. w ramach umowy dochodzi do przejścia majątkowych praw
    autorskich.
    Ponadto, wskazał Pan, że od 2 listopada 2019 r. prowadzi odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, która pozwala na wyodrębnienie poszczególnych
    autorskich praw do programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów
    uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw.
    Ewidencja prowadzona jest w formie arkusza kalkulacyjnego.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT za lata 2019-2023, 2026 i latach następnych w
    przypadku, gdy w kolejnych latach wybierze Pan opodatkowanie podatkiem liniowym lub
    opodatkowanie skalą. Opisane we wniosku warunki pozostaną nie zmienione również w
    przyszłości.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahentów mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za lata 2019-2023 oraz za 2026 r. i
    lata przyszłe, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną
    zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    – dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    – wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:

    · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    – w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    – w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.