Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.602.2017.1.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-04
Teza: Czy Stowarzyszenie będzie miało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację Operacji pn. (...)”
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 września 2017 r. (data wpływu 26 września 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia kwot podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację operacji pn. „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2017 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia kwot podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację operacji pn. „\`(...)\`”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Stowarzyszenie N. (dalej: „Stowarzyszenie”) jest organizacją pozarządową zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, nie prowadzi działalności odpłatnej, nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

W dniu 29-08-2017 Zarząd Województwa zawarł ze Stowarzyszeniem N. umowę o przyznanie pomocy na operację pn. „\`(...)\`” (dalej: „Operacja”) z zakresu budowy lub przebudowy ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej lub kulturalnej w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.

Celem Operacji jest poprawa jakości życia i aktywizacja mieszkańców wsi C. w obszarze zagospodarowania czasu wolnego.

Projekt stworzenia „S.” bezpośrednio przyczyni się do realizacji celu zwiększenia udziału społeczności lokalnej w realizację polityki zrównoważonego rozwoju obszaru B. K. Jest on bezpośrednią odpowiedzią na zdiagnozowany w LRS problem niewystarczającej oferta czasu wolnego na obszarach wiejskich oraz braki w infrastrukturze społeczno-rekreacyjno-kulturowej na terenie LGD w tym m.in. ogólnodostępnych placów zabaw i terenów rekreacyjnych. Zaplanowana operacja przyczyni się do podniesienia poziomu świadomości ekologicznej mieszkańców oraz wpłynie na poprawę stanu środowiska naturalnego na terenie LGD poprzez zagospodarowanie istniejącego dzikiego wysypiska śmieci i promowanie segregacji śmieci nie tylko w domu, ale także w przestrzeni publicznej.

Obiekt, który powstanie po zakończeniu projektu będzie ogólnie dostępny i udostępniony nieodpłatnie.

W związku z realizacją Operacji Stowarzyszenie będzie ponosić szereg różnych wydatków między innymi na prace związanie z przygotowaniem terenu i wykonaniem nawierzchni, zakupem i montażem elementów małej architektury.

Faktury dokumentujące ponoszone w ramach realizowanej operacji wydatki będą każdorazowo wystawiane na Stowarzyszenie. Stowarzyszenie N. nie osiąga żadnych dochodów. Działalność Stowarzyszenia związana z realizacją projektu nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT. Efekty zrealizowanej operacji, o której mowa we wniosku będą wykorzystywane przez Stowarzyszenie wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W szczególności ww. efekty nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z opodatkowania VAT.

Po zakończeniu realizowanego projektu wnioskodawca (beneficjent) składać będzie do Urzędu Marszałkowskiego Województwa wniosek o płatność wraz z wymaganym załącznikiem, tj. interpretacją indywidualną w sprawie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Stowarzyszenie N. będzie miało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację wyżej opisanej Operacji?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z powyżej przytoczonych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone warunki, tzn.: odliczenia tego dokonuje podatnik VAT oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem w ocenie Wnioskodawcy, nie będzie on miał prawa do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony od wydatków poniesionych na realizację ww. Operacji. Powyższe wiąże się z faktem, iż Stowarzyszenie nie prowadzi jakiejkolwiek działalności gospodarczej, nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Wydatki ponoszone przez Stowarzyszenie w związku z realizacją Operacji nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT, a w konsekwencji Stowarzyszenie nie będzie miało prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji Operacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2017 r., poz. 210), stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych.

Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności (art. 2 ust. 2 ww. ustawy).

Na podstawie art. 34 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Zaznaczyć należy, że działalność statutowa stowarzyszenia to działalność zgodna z jego statutem, w którym wymienione są cele działalności stowarzyszenia i sposoby ich realizacji. Działalność statutowa nie jest nastawiona na zysk, czyli nie jest to działalność gospodarcza, która w organizacji pozarządowej jest tylko działalnością pomocniczą.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Stowarzyszenie - organizacja pozarządowa - nie prowadzi działalności gospodarczej, nie prowadzi działalności odpłatnej, nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Zarząd Województwa o zawarł ze Stowarzyszeniem umowę o przyznanie pomocy na operację pn. „\`(...)\`” (dalej: „Operacja”) z zakresu budowy lub przebudowy ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej lub kulturalnej w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Celem Operacji jest poprawa jakości życia i aktywizacja mieszkańców wsi C. w obszarze zagospodarowania czasu wolnego. Obiekt, który powstanie po zakończeniu projektu będzie ogólnie dostępny i udostępniony nieodpłatnie.

W związku z realizacją Operacji Stowarzyszenie będzie ponosić szereg różnych wydatków między innymi na prace związanie z przygotowaniem terenu i wykonaniem nawierzchni, zakupem i montażem elementów małej architektury. Faktury dokumentujące ponoszone w ramach realizowanej operacji wydatki będą każdorazowo wystawiane na Stowarzyszenie. Działalność Stowarzyszenia związana z realizacją projektu nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT. Efekty zrealizowanej operacji będą wykorzystywane przez Stowarzyszenie wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W szczególności ww. efekty nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z opodatkowania VAT.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Stowarzyszenie ma wątpliwości, czy będzie miało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację wyżej opisanej Operacji.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca (Stowarzyszenie) nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Stowarzyszenie, realizując operacje nie prowadzi działalności gospodarczej generującej przychody opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Zakupy towarów dokonane na potrzeby realizacji projektu nie będą służyć do czynności opodatkowanych. Zatem Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji ww. projektu.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.