Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-360/10-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-06-11
Teza: Opodatkowanie świadczonych przez jednostkę wojskową usług stołówkowych dla osób uprawnionych.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; stołówka; usługi-usługi stołówkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Jednostki, przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2010 r. (data wpływu 29 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych przez jednostkę usług stołówkowych dla osób uprawnionych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 marca 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych przez jednostkę usług stołówkowych dla osób uprawnionych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Na podstawie pkt 16-21 decyzji nr 56/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie organizacji żywienia (Dz. Urz. MON nr 24, poz. 249 z późn. zm.) osoby uprawnione tj. żołnierze Wojska Polskiego, osoby zajmujące kierownicze stanowiska w ministerstwie obrony narodowej, pracownicy wojska, członkowie korpusu Służby Cywilnej oraz inne osoby zatrudnione w ministerstwie obrony narodowej i jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi obrony narodowej, a także żołnierze i przedstawiciele państw obcych korzystających z wyżywienia na podstawie odrębnych przepisów i porozumień mogą korzystać z wyżywienia odpłatnego w stołówce wojskowej dla kadry lub w punkcie żywienia kadry. Za takie żywienie osoby uprawnione ponoszą opłaty jedynie w wysokości faktycznie wykorzystanych norm wyżywienia według wartości surowców zużytych do ich przygotowania.

Usługi świadczone na podstawie ww. decyzji MON w sprawie organizacji żywienia, polegające na prowadzeniu stołówki w jednostce wojskowej przez personel jednostki dla żołnierzy zawodowych oraz pracowników wojska i cywilnych (stołówka nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym) mieszczą się w grupowaniu:

PKWiU 84.22.1 „usługi w dziedzinie obrony narodowej” (wg PKWiU z 2008r.) i odpowiednio PKWiU 75.22.1 „usługi w dziedzinie obrony narodowej” (wg PKwiU z 2004r. i wg PKWiU z 1997r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie :

Czy odpłatna usługa świadczona na podstawie decyzji MON w sprawie organizacji żywienia wykonywana w ramach jednostki wojskowej w punkcie żywienia kadry lub w stołówce wojskowej dla kadry podlega opodatkowaniu podatkiem Vat w myśl art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.)

Według Wnioskodawcy, opłata za wyżywienie którą ponosi osoba uprawniona podlega opodatkowaniu podatkiem Vat w wysokości 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7(…). Stosownie zaś do treści art. 8 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Podkreślić należy, iż prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Należy wskazać, iż w myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.) – dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42 poz. 264 ze. zm.).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 6 powyższego załącznika wymienione są usługi o symbolu PKWiU ex 75 w zakresie administracji publicznej, obrony narodowej, obowiązkowych ubezpieczeń społecznych – wyłącznie usługi w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych. Użycie przez ustawodawcę „ex” przy grupowaniu PKWiU oznacza, że obniżona stawka dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce nazwa usługi. W związku z powyższym zwolnienie w pozycji 6, załącznika 4 do ustawy dotyczy jedynie usług w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych (PKWiU 75.3), nie zaś całej grupy o symbolu 75.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi polegające na prowadzeniu stołówki w jednostce wojskowej przez personel jednostki ( stołówka nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym) dla żołnierzy zawodowych oraz pracowników wojska i cywilnych, tj. osób uprawnionych. Na mocy art. 16 decyzji nr 561/MON Miniasta Obrony Narodowej z dnia 06 grudnia 2007 r. w sprawie organizacji żywienia, osoby uprawnione mogą korzystać odpłatnie z posiłków przygotowywanych w punkcie żywienia kadry, bądź w stołówce wojskowej dla kadry. Przedmiotowe usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 75.22.1 „Usługi w dziedzinie obrony narodowej”.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz stan faktyczny opisany we wniosku stwierdzić należy, iż usługi stołówkowe świadczone dla osób uprawnionych tj. żołnierzy zawodowych oraz pracowników wojska i pracowników cywilnych, zaklasyfikowane do symbolu PKWiU 75.22.1 – „usługi w dziedzinie obrony narodowej” podlegają opodatkowaniu podstawową stawką podatku w wysokości 22 %. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę w postawionym pytaniu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług, tut. Organ informuje, iż art. ten obowiązywał w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do 31 grudnia 2008r. Obecnie, w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r., stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do usług stołówkowych reguluje § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.12.2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2009 r. Nr 224, poz.1799). W załączniku nr 1 ww. zarządzenia w pozycji 21 zostały wymienione usługi związane z podawaniem napojów (PKWiU ex 55.4) oraz usługi stołówkowe i usługi dostarczania posiłków zewnętrznych (PWKiU ex 55.5) (…). Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca klasyfikuje przedmiotowe usługi w grupowaniu PKWiU 75.22.1 przepis ten nie będzie miał zastosowania.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji usług, w związku z tym niniejszą interpretację wydano wyłącznie w oparciu o wskazane przez Wnioskodawcę grupowanie statystyczne. Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11), zainteresowany podmiot sam klasyfikuje m. in. swoje produkty (wyroby i usługi), według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania usług.

Zaznaczyć należy również, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.