Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.741.2019.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-13
Teza: Otrzymane dofinansowanie na realizację zadania inwestycyjnego nie będzie zwiększać podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: dotacja; opodatkowanie; projekt; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2019 r. (data wpływu 24 października 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku uwzględniania w podstawie opodatkowania, na podstawie art. 29a ustawy od towarów i usług, kwoty otrzymanej dotacji na realizację projektu ,,(\`(...)\`)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 października 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku uwzględniania w podstawie opodatkowania, na podstawie art. 29a ustawy od towarów i usług, kwoty otrzymanej dotacji na realizację projektu ,,(\`(...)\`)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gminny Ośrodek (\`(...)\`) jest Samorządową Instytucją Kultury, która posiada osobowość prawną i jest wpisana do gminnego rejestru instytucji kultury, powołaną przez Urząd Gminy. Gminny Ośrodek (\`(...)\`) działa na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 roku o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Wnioskodawca organizuje i prowadzi działalność kulturalną polegającą na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, której celem jest pozyskiwanie społeczeństwa do aktywnego uczestnictwa w kulturze oraz współtworzenia jej wartości, a także służy zaspokojeniu potrzeb czytelniczych ludności i upowszechnieniu wiedzy. W celu prowadzenia działalności statutowej na terenie gminy Wnioskodawca administruje jej majątkiem.

Jednostka otrzymuje dotacje podmiotową z Gminy oraz dotacje z Ministerstwa Biblioteki Narodowej za zakup księgozbioru.

Gminny Ośrodek (\`(...)\`) nie prowadzi działalności usługowej, a tym samym nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, korzysta ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z podpisaną umową … 2019 roku o Numerze … o przyznaniu dofinansowania na budowę Wiejskiego Domu Kultury w (\`(...)\`) w kwocie (…), zgodnie z umową w roku 2019 jednostka otrzyma pierwszą transzę w kwocie (…). Druga transza w 2020 roku w kwocie (…)

Całkowity koszt inwestycji w latach 2019-2020 wyniesie … zł, słownie: … zł.

Pełny tytuł projektu ,,(\`(...)\`)”. Projekt zostanie zrealizowany w ciągu 24 miesięcy od dnia zawarcia umowy czyli od … 2019 roku nie później niż do dnia … 2023 roku zgodnie z zapisami umowy.

Efektem realizowanego projektu jest wzrost aktywności mieszkańców lokalnej społeczności oraz ich rozwój poprzez budowę infrastruktury sprzyjającej pobudzeniu aktywności lokalnej oraz wypoczynku i rekreacji dzięki Wiejskiemu Domowi Kultury.

Pomieszczenia Wiejskiego Domu Kultury w (\`(...)\`) będą udostępniane przez Gminne Centrum Kultury (…) nieodpłatnie dla mieszkańców gminy. Udostępnienie pomieszczeń nowego Wiejskiego Domu Kultury w (\`(...)\`) będzie nieodpłatne. Wnioskodawca nie będzie osiągał jakichkolwiek obrotów z tytułu dostawy towarów czy świadczenia usług w ramach prowadzonej działalności na nowo powstałym obiekcie.

Towary i usługi nabyte w ramach realizowanego projektu nie będą miały żadnego związku z podatkiem VAT, ponieważ nie będą odpłatnie świadczone jakiekolwiek usługi czy odpłatana dostawa towarów.

Dofinansowanie na Budowę Wiejskiego Domu Kultury w (\`(...)\`) nie jest bezpośrednią dopłatą do ceny towaru lub usługi. Dotacja celowa jest przeznaczona wyłącznie na pokrycie kosztów realizacji zadania inwestycyjnego.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny jednostka ma wątpliwości jak prawidłowo interpretować przepisy dotyczące VAT. Według art. 29 pkt 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, którym jest także otrzymana dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana z dostawą lub świadczeniem usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymane dofinansowanie na realizację zadania inwestycyjnego w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014 - 2020 w postaci budowy Wiejskiego Domu Kultury w (\`(...)\`) podlega w świetle art. 29a ustawy opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy w tej sytuacji otrzymane dofinansowanie będzie podlegało opodatkowaniu VAT, a Wnioskodawca przekroczy limit obrotów, o którym stanowi załącznik art. 113 ust. 1 ustawy, to czy Wnioskodawca stanie się czynnym podatnikiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy otrzymane dofinansowanie na realizację zadania inwestycyjnego w postaci budowy Wiejskiego Domu Kultury w (\`(...)\`) nie podlega w świetle art. 29a ustawy opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jednostka nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności usługowej, w związku z czym nie przekracza obrotów w rozumieniu art. 113 ust. 1 i korzysta ze zwolnienia podmiotowego.

Dotacja celowa została przyznana za zadanie publiczne i nie jest bezpośrednią dopłatą do ceny towaru i usług.

Jednostka prowadzi jedynie nieodpłatną działalność statutową na rzecz mieszkańców lokalnej społeczności, obejmującą upowszechnianie i ochronę kultury, a także służy zaspokojeniu potrzeb czytelniczych ludności i upowszechnieniu wiedzy.

Na realizację zadań jednostka otrzymuje dotację podmiotową na pokrycie kosztów działalności. Dotacja ta nie wpływa na podstawę opodatkowania, wobec czego nie podlega podatkowi VAT. Jest to bowiem ogólna dotacja niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usług przez jednostkę, a zatem nie jest obrotem.

Zgodnie z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT zwolnienie usług kulturalnych na podstawie art. 43 ust.1 pkt 33 lit. a stosuje się, pod warunkiem że pomioty wykonujące czynności nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczone w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. Przepis ten znajduje oparcie w art. 133 akapit 1 lit. a dyrektywy 2006/ 112/WE.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Przy czym towarami – w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.

Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy).

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Należy podkreślić, że przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w Dyrektywie 2006/112/WE/Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej dyrektywą. Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

TSUE, w wyroku z dnia 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że „(\`(...)\`) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob. wyrok z dnia 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb. Orz. s. I 10605, pkt 43). W tym świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra Zeneca UK, Zb. Orz. s. I 7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).

W wyroku z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko Ministre de l’Économie et des Finances Trybunał wskazał, że „(\`(...)\`) aby świadczenie usług mogło być uznane za „odpłatne” w rozumieniu tej dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie wzajemne za taką usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie wzajemne może pochodzić także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty Management UK i Baxi Group, C-53/09 i C-55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle art. 29a ust. 6 ww. ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania

Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie stanowi więc podstawy opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Istotne zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja bezpośrednio związana z ceną”.

W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of Customs and Excise, w skrócie KNW).

W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencję, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.

W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.

Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.

Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług). Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.

Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z cyt. art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną dostawę.

Z okoliczności przedstawionych przez Stronę wynika, że Wnioskodawca działa na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 roku o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Wnioskodawca organizuje i prowadzi działalność kulturalną polegającą na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, której celem jest pozyskiwanie społeczeństwa do aktywnego uczestnictwa w kulturze oraz współtworzenia jej wartości, a także służy zaspokojeniu potrzeb czytelniczych ludności i upowszechnieniu wiedzy. W celu prowadzenia działalności statutowej na terenie gminy Wnioskodawca administruje jej majątkiem.

Jednostka otrzymuje dotację podmiotową z Gminy oraz dotacje z Ministerstwa Biblioteki Narodowej za zakup księgozbioru.

Gminny Ośrodek (\`(...)\`) nie prowadzi działalności usługowej, a tym samym nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT i w rozumieniu art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług korzysta ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z podpisaną umową … 2019 roku o przyznaniu dofinansowania na budowę Wiejskiego Domu Kultury w (\`(...)\`) w kwocie (…), zgodnie z umową w roku 2019 jednostka otrzyma pierwszą transzę w kwocie (…). Druga transza w 2020 roku w kwocie (…).

Całkowity koszt inwestycji w latach 2019-2020 wyniesie … zł,

Pełny tytuł projektu ,,(\`(...)\`)”. Projekt zostanie zrealizowany w ciągu 24 miesięcy od dnia zawarcia umowy czyli od … 2019 roku nie później niż do dnia … 2023 roku zgodnie z zapisami umowy.

Efektem realizowanego projektu jest wzrost aktywności mieszkańców lokalnej społeczności oraz ich rozwój poprzez budowę infrastruktury sprzyjającej pobudzeniu aktywności lokalnej oraz wypoczynku i rekreacji dzięki Wiejskiemu Domowi Kultury.

Pomieszczenia Wiejskiego Domu Kultury w (\`(...)\`) będą udostępniane przez Gminne Centrum Kultury (…) nieodpłatnie dla mieszkańców gminy. Udostępnienie pomieszczeń nowego Wiejskiego Domu Kultury w (\`(...)\`) będzie nieodpłatne. Wnioskodawca nie będzie osiągał jakichkolwiek obrotów z tytułu dostawy towarów czy świadczenia usług w ramach prowadzonej działalności na nowo powstałym obiekcie.

Towary i usługi nabyte w ramach realizowanego projektu nie będą miały żadnego związku z podatkiem VAT, ponieważ nie będą odpłatnie świadczone jakiekolwiek usługi czy odpłatana dostawa towarów.

Dofinansowanie na projekt pn. „(\`(...)\`)” nie jest bezpośrednią dopłatą do ceny towaru lub usługi. Dotacja celowa jest przeznaczona wyłącznie na pokrycie kosztów realizacji zadania inwestycyjnego.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do rozstrzygnięcia kwestii, czy dotację otrzymaną przez Wnioskodawcę na realizację projektu opisanego w stanie faktycznym należy wliczyć do podstawy opodatkowania.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz treść przywołanych orzeczeń TSUE należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku nie wystąpi bezpośredni związek pomiędzy otrzymanym dofinansowaniem na realizację ww. projektu pn. „(\`(...)\`)”, a ceną wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności. Otrzymane przez Wnioskodawcę środki zostaną przeznaczone na zakup towarów i usług służących realizacji projektu. Po wybudowaniu Wiejskiego Domu Kultury, będzie on udostępniany nieodpłatnie wszystkim mieszkańcom. W rozpatrywanej sprawie należy więc zauważyć, że dofinansowanie nie dotyczy konkretnego świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę na rzecz mieszkańców czy innych uczestników projektu. Otrzymana dotacja stanowi ogólne dofinansowanie kosztów ponoszonych w związku z budową Wiejskiego Domu Kultury, którego pomieszczenia będą udostępniane wszystkim mieszkańcom bez ponoszenia odpłatności z ich strony, a nie dofinansowanie do ceny sprzedaży usług świadczonych przez Wnioskodawcę, gdyż Gminny Ośrodek nie świadczy odpłatnych usług na rzecz mieszkańców.

Reasumując, otrzymane dofinansowanie na realizację zadania inwestycyjnego pn. „(\`(...)\`)” nie będzie zwiększać podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać z prawidłowe.

Ponadto tut. Organ informuje, że nie udzielił odpowiedzi na pytanie warunkowe oznaczone we wniosku nr 2, gdyż odpowiedź na to pytanie uzależniona była od rozstrzygnięcia wydanego w zakresie pytania nr 1, tzn. w sytuacji gdyby Organ uznał stanowisko Strony za nieprawidłowe w zakresie pytania nr 1 dotyczącego braku opodatkowania podatkiem VAT otrzymywanej dotacji, zobligowany byłby do wydania rozstrzygnięcia w zakresie pytania nr 2 dotyczącego obowiązku uwzględniania kwoty powyższej dotacji w limicie określonym w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednakże okoliczności opisane w pytaniu nr 2 w przedmiotowej sprawie nie będą mieć miejsca, zatem nie ma podstaw do oceny stanowiska Wnioskodawcy w tym zakresie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.