Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-283/10-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-14
Teza: Prawo do odliczenia i odzyskania podatku VAT w związku z realizacją zadania określonego w ustawie o samorządzie gminnym – art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy X, przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2010 r. (data wpływu 1 marca 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 kwietnia 2010 r. (data wpływu 26 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT w związku z realizowaną inwestycją o nazwie „Rekultywacja (\`(...)\`)” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT w związku z realizowaną inwestycją o nazwie „Rekultywacja (\`(...)\`)”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W ramach zadań własnych nałożonych na Gminy – art. 2 ust 1, art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. u. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) – mieści się zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty jakimi są m. in. zapewnienie możliwości składowania odpadów komunalnych na terenie Gminy. Zadanie takie wypełniało funkcjonujące do 31 grudnia 2009 r. gminne składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne w Z Gmina X Składowisko, którego Gmina X jest właścicielem nie spełniało norm Unii Europejskiej i zgodnie z obowiązującymi przepisami musiało być zamknięte z ww. datą.

Następnym etapem którego wypełnienie nakładają na Gminę przepisy związane z zamknięciem składowiska jest obowiązek przeprowadzenia rekultywacji składowiska. w marcu 2010 r. zostanie złożony wniosek na dofinansowanie inwestycji „Rekultywacja (\`(...)\`)” ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Y na lata 2007-2013 w ramach Osi II „Ochrona środowiska zapobieganie zagrożeniom i energetyka” pod nazwą „Gospodarka odpadami” (Działanie nr II.2). Inwestycja realizowana będzie w latach 2010-2013 i służy jedynie ochronie przyrody, tj. przywróceniu terenu składowiska do stanu niezagrażąjącego środowisku. Po zakończeniu inwestycji Gmina nie będzie osiągać z tego tytułu żadnych przychodów. Wysypisko jest zamknięte z dniem 31 grudnia 2009 r. i po zakończeniu rekultywacji będzie nieczynne.

W dniu 26 kwietnia 2010 r. Zainteresowany uzupełnił wniosek o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego wskazując, iż opisana we wniosku inwestycja nie służy czynnościom opodatkowanym Gminy, gdyż stanowi zadanie statutowe. Ponadto po zrealizowaniu tej inwestycji, tj. po zakończeniu rekultywacji obiekt ten również nie będzie służył czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w wyżej opisanym zdarzeniu przyszłym Gmina jako zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług będzie uprawniona do zwrotu lub odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ponoszone wydatki związane z realizowaną inwestycją pod nazwą „Rekultywacja (\`(...)\`)” Gmina X?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina X realizując inwestycję pod nazwą „Rekultywacja (\`(...)\`)” stanowiącą ustawowe i statutowe jej zadanie nie będzie uprawniona do odliczenia w całości lub części naliczonego podatku VAT. Inwestycja ta nie będzie służyła czynnościom opodatkowanym tym podatkiem, gdyż jest to jedynie inwestycja służąca ochronie środowiska. Gmina będąc właścicielem składowiska w Z po jego rekultywacji nie będzie osiągała przychodów, nie zostanie więc spełniony podstawowy warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.) uprawniający podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego – ponoszone wydatki nie będą służyły czynnościom opodatkowanym. Gmina X nie wykonuje więc żadnych czynności opodatkowanych ponieważ nie pobiera żadnych opłat, w związku z czym czynności te nie mają charakteru odpłatnego co stanowi niezbędny wymóg do uznania ich za opodatkowane. Wobec powyższego Gminie X nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ponoszone wydatki związane z przedmiotowym projektem. Uzasadnione jest więc potraktowanie podatku VAT jako kosztu kwalifikowanego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z zapisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak stanowi art. 87 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści cytowanego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei, stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty, czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy, lecz są objęte zwolnieniem, zawartym w § 12 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 224, poz. 1799). Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. u. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powoływanej wyżej ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m. in. sprawy, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, w zakresie: wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Gmina zamierza zrealizować inwestycję o nazwie „Rekultywacja (\`(...)\`)”. Przedsięwzięcie finansowane jest ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Y na lata 2007-2013 w ramach Osi II „Ochrona środowiska zapobieganie zagrożeniom i energetyka” pod nazwą „Gospodarka odpadami” (Działanie nr II.2) i realizowane będzie w latach 2010-2013. Inwestycja służy jedynie ochronie przyrody, tj. przywróceniu terenu składowiska do stanu niezagrażąjącego środowisku. Inwestycja ta służy realizacji zadania własnego Wnioskodawcy, określonego w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym. Przedmiotowa inwestycja nie służy i nie będzie służyć - po jej zakończeniu - czynnościom opodatkowanym Gminy.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją przedmiotowego projektu. Powyższe wynika z faktu, iż nie został spełniony podstawowy warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tj. związek nabytych towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

W zakresie przedmiotowego projektu Gmina nie będzie miała również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów przysługuje zarejestrowanym podatnikom podatku VAT i obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m. in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 7 ust. 3 i ust. 4 cyt. rozporządzenia, a w przypadku środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Strona nie spełnia tych warunków, zatem nie będzie miała możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma możliwości prawnej odliczenia oraz odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu pn. „Rekultywacja (\`(...)\`)”.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.