Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1317/08-2/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-03
Teza: Czy wartość netto zakupionych prac powinna być ewidencjonowana w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kol 10 (jako zakup materiałów) czy też w kol 13 (jako zakup usług)?
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; księgi-księgi przychodów i rozchodów; usługi-usługi budowlane; wartość-wartość netto; zapis-zapis w księdze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2008 r. (data wpływu 28 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dokonywania zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dokonywania zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług ogólnobudowlanych opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych wg liniowej, 19% stawki podatku. Dla celów rozliczenia tego podatku prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Jako wykonawca robót budowlanych zdarza się, że zleca zewnętrznym firmom wykonanie niezbędnych do budowy elementów (np. konstrukcji stalowych, więźb dachowych itp.). Elementy te wykonawcy wykonują z własnego materiału wg ściśle ustalonych parametrów, wynikających z zamówienia, często z uwzględnieniem parametrów wynikających z dokumentacji projektowej budowanego obiektu budowlanego. Na udokumentowanie wykonanej dla Wnioskodawcy pracy wykonawcy wystawiają faktury VAT w których różnie określają nazwę towaru/usługi. Z treści faktur jednych wykonawców wynika, że przedmiotem transakcji jest dostawa towaru (np. konstrukcja stalowa w/g projektu) z innych, że usługa (np. wykonanie konstrukcji stalowej wg projektu).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy wartość netto zakupionych prac powinna być ewidencjonowana w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kol 10 (jako zakup materiałów) czy też w kol 13 (jako zakup usług)?

Zdaniem wnioskodawcy z objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów wynika, że kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu. Definicję materiałów (podstawowych i pomocniczych) zawierają przepisy par. 3 pkt 1 lit. b) i c) rozporządzenia w sprawie księgi. W ocenie wnioskodawcy wykonanie na jego zlecenie, wg ściśle określonych parametrów, z materiału wykonawcy, wyrobu stanowi dostawę towarów, nie zaś świadczenie usług, pomimo, że na niektórych fakturach czynność ta określana jest jako wykonanie czegoś (np. wykonanie konstrukcji stalowej), co mogłoby sugerować, że mamy do czynienia ze świadczeniem usługi. W konsekwencji, jeżeli Wnioskodawca nabywa materiał, który następnie stanie się elementem składowym wybudowanego przez niego budynku, zdarzenie to ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kol. 10.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą” z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

Zasady i sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Zgodnie z § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży.

Objaśnienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów wskazują, że do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych wg cen zakupu przeznaczona jest kol. 10. Według § 3 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia towarami są: towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty), wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Stosownie do § 3 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi. Natomiast materiałami pomocniczymi są materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości (§ 3 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia).

Jednocześnie w myśl § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia, określenie „cena zakupu” oznacza cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o rabaty opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku - wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika. Natomiast zgodnie z § 3 pkt 3 tego rozporządzenia „cena nabycia” stanowi cenę zakupu składnika majątku powiększoną o koszty uboczne związane z zakupem towarów i składników majątku do chwili złożenia w magazynie według ich cen zakupu, a w szczególności koszty transportu, załadunku i wyładunku oraz ubezpieczenia w drodze.

Jeżeli zatem zakupione materiały i usługi są wykorzystywane do wytworzenia tj. wybudowania budynku, w którym lokale jako wyrób gotowy będą przeznaczone do sprzedaży, to wydatki poniesione na ich zakup należy ująć w poz. 10 podatkowej księdze przychodów i rozchodów, stosownie do powołanych powyżej przepisów.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ewidencjonowania w kol. 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów wydatków poniesionych na zakup materiałów i usług niezbędnych do wybudowania budynku z mieszkaniami na sprzedaż jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135,90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.