Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.642.2024.5.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie braku obowiązku wykazania podatku VAT należnego z tytułu świadczenia usług oraz braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług nabywanych w związku z wykonaniem robót na rzecz (…), tj. zakupionych materiałów, usług podwykonawców i innych wydatków.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie m.in. podatku od towarów i usług, który dotyczy
    braku obowiązku wykazania podatku VAT należnego z tytułu świadczenia usług oraz braku
    prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług nabywanych w związku
    z wykonaniem robót na rzecz (...), tj. zakupionych materiałów, usług podwykonawców i
    innych wydatków.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 stycznia 2025 r. (wpływ
    20 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Przedmiotowe zapytanie interpretacyjne jest wnioskiem indywidualnym składanym przez
    polską osobę prawną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na
    terenie RP, będącą zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, tj. (...) Sp. z o.o.
    („Spółka”). Głównym rodzajem działalności wykonywanej przez Spółkę jest budownictwo
    (...). Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie całego kraju.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nawiązuje relacje z
    różnorodnymi interesariuszami i zarządza nimi w sposób świadomy. Taka strategia
    zarządzania określana jest mianem społecznej odpowiedzialności biznesu (z j. ang. CSR –
    Corporate Social Responsibility). Zgodnie z tą strategią przedsiębiorstwo w swoich
    działaniach dobrowolnie uwzględnia: interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy też
    relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z pracownikami. Bycie
    społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby ludzkie, w ochronę
    środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych działaniach, co przyczynia
    się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i kształtowania warunków dla
    zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego. Dzięki temu możliwe jest
    osiągnięcie takich korzyści jak: wzrost zainteresowania inwestorów, zwiększenie lojalności
    klientów i interesariuszy, tworzenie pozytywnych relacji ze społecznością i władzami
    lokalnymi, wzrost konkurencyjności, podnoszenie poziomu kultury organizacyjnej firmy,
    kształtowanie pozytywnego wizerunku firmy wśród pracowników, pozyskanie i utrzymanie
    najlepszych pracowników oraz zwiększenie wiarygodności spółki. Odpowiedzialny biznes
    jest strategicznym i długofalowym podejściem, opartym na zasadach dialogu społecznego.
    W ramach tej strategii przedsiębiorstwa poszukują rozwiązań korzystnych zarówno dla
    siebie, jak i całego ich otoczenia – pracowników, wszystkich interesariuszy i społeczności,
    w której działa firma. Zaufanie konsumentów i obywateli ma w przyszłości przełożyć się na
    osiągnięcie korzyści ekonomicznych.
    W dniu (...) 2024 r. Spółka zawarła z (...) („(...)”) umowę o roboty budowlane. Przedmiotem
    umowy było wykonanie robót budowlanych na terenie budowanego przez (...) (...) dla
    dzieci, położonego w miejscowości (...) w województwie (...). Roboty budowlane polegały
    na wybudowaniu nawierzchni z betonu (...), tj. drogi wewnętrznej i parkingu. Całość robót
    została wykonana bezpłatnie, tzn. że (...) za wykonane roboty nie zapłaciła Spółce
    jakiegokolwiek wynagrodzenia.
    Spółka zapewniła materiały oraz urządzenia niezbędne do wykonania robót. Również
    zaplecze robót zostało zorganizowane przez Spółkę na jej koszt. (...) zobowiązała się do

    przestrzegania zasad Kodeksu (...), do której należy Spółka, oraz Karty (...) („(...)”) dla
    dostawców i podwykonawców, udostępnionych na stronie (...). Zgodnie z zawartą umową
    Spółka ma prawo zamieścić informację o zawarciu i wykonaniu niniejszej umowy na swojej
    stronie internetowej, w swojej wewnętrznej sieci elektronicznej skierowanej do
    pracowników oraz upublicznić informacje o wykonanych robotach w inny sposób w sieci
    Internet, w tym w mediach społecznościowych spółki, a (...) z tego tytułu nie będzie
    przysługiwało jakiekolwiek wynagrodzenie.
    Roboty budowlane, do wykonania których zobowiązała się Spółka, zostały zrealizowane w
    dniach (...) 2024 r., co zostało potwierdzone w protokole końcowym z dnia (...) 2024 r. (...)
    dla dzieci jest jeszcze w trakcie budowy. Ma (...) na styku (...) województw: (...). Spółka
    przekazała informację o wykonaniu umowy w wewnętrznej sieci elektronicznej
    skierowanej do pracowników (...) w Polsce oraz za granicą. Informacja o podjętej
    inicjatywie została również upubliczniona na spotkaniu integracyjnym pracowników (...).
    Uzupełnili Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – opis tanu faktycznego o następujące
    informacje:
    1. W jaki sposób roboty budowlane polegające na wybudowaniu nawierzchni z (...) tj. drogi
    wewnętrznej i parkingu oraz późniejsze zamieszczenie informacji o zawarciu i
    wykonaniu umowy na stronie internetowej, wpisuje się w Państwa opodatkowaną
    działalność?
    Głównym rodzajem działalności wykonywanej przez Spółkę jest (...). Spółka prowadzi
    działalność gospodarczą na terenie całego kraju. W związku z powyższym roboty
    budowlane polegające na wybudowaniu nawierzchni (...) tj. (...) wpisują się w
    opodatkowaną działalność Spółki.
    2. Jaki bezpośredni lub pośredni wpływ na generowanie sprzedaży opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług ma/będzie miało wykonanie robót budowlanych
    polegających na budowie (...), tj. na przyszłe obroty, zyski, wizerunek, odbiór przez
    klientów?
    3. W jaki sposób wykonanie robót budowlanych polegających na budowie (...) ma/będzie
    miało wpływ na ostatecznych nabywców/kontrahentów Państwa usług, ewentualnie
    nakłonienie potencjalnych klientów do nabywania towarów lub usług od Państwa
    Spółki?
    4. W jaki sposób wykonanie robót budowlanych polegających na budowie (...) przekłada
    /przedłoży się na zwiększenie sprzedaży opodatkowanej Państwa Spółki oraz
    zwiększenie przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej?
    Odpowiedź łączna na pytania 2, 3 i 4.
    W związku z faktem, że głównym rodzajem działalności wykonywanej przez Spółkę jest (...),
    należy stwierdzić, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy wykonanym nieodpłatnym
    świadczeniem na rzecz (...), tj. wybudowaniem nawierzchni (...), a prowadzoną
    działalnością gospodarczą.
    Spółka oczekuje wzrostu generowanych obrotów, zysków w następstwie świadomie
    prowadzonej strategii zarządzania, która określana jest mianem społecznej
    odpowiedzialności biznesu (CSR – Corporate Social Responsibility). Zgodnie z tą strategią
    przedsiębiorstwo w swoich działaniach dobrowolnie uwzględnia: interesy społeczne,
    aspekty środowiskowe, czy też relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z
    pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby
    ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych
    działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i
    kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.
    Dzięki temu możliwe jest osiągnięcie takich korzyści jak: wzrost zainteresowania
    inwestorów, zwiększenie lojalności klientów i interesariuszy, tworzenie pozytywnych

    relacji ze społecznością i władzami lokalnymi, wzrost konkurencyjności, podnoszenie
    poziomu kultury organizacyjnej firmy, umocnienie więzi pracowników z firmą, pozyskanie i
    utrzymanie najlepszych pracowników oraz zwiększenie wiarygodności spółki.
    Odpowiedzialny biznes jest strategicznym i długofalowym podejściem, opartym na
    zasadach dialogu społecznego. W ramach tej strategii przedsiębiorstwa poszukują
    rozwiązań korzystnych zarówno dla siebie, jak i całego ich otoczenia – pracowników,
    wszystkich interesariuszy i społeczności, w której działa firma. Zaufanie konsumentów i
    obywateli ma w przyszłości przełożyć się na osiągnięcie korzyści ekonomicznych.
    Celem Spółki jest podtrzymywanie bliskich więzi ze społecznościami w regionach, w
    których działa. Kontrahenci, odbiorcy, klienci są częścią społeczności w regionach, w
    których działa Spółka. Chętniej podejmują oni współpracę z firmami, które prowadzą
    działalność gospodarczą w sposób zrównoważony, z uwzględnieniem nie tylko celów
    ekonomicznych, ale również społecznych i środowiskowych.
    Jednym z wyzwań strategii przyjętej strategii CSR jest przyciąganie, rozwój i zatrzymanie
    utalentowanych pracowników. Aby to zrobić, (...), do której należy Spółka, buduje miejsca
    pracy, które zapewniają zdrowie, bezpieczeństwo i dobre samopoczucie, jednocześnie
    promując różnorodność, integrację, szanse na zatrudnienie i rozwój kariery. W celu
    wzrostu zaangażowania pracowników i zapewnienia identyfikacji z wyznawanymi
    wartościami Spółka tworzy miejsca pracy zgodne z oczekiwaniami pracowników. Jest to
    możliwe dzięki dialogowi podejmowanemu z pracownikami i promowaniu angażowania
    się pracowników w działania na rzecz lokalnych społeczności. Takim działaniem było
    wykonanie robót budowlanych na rzecz (...) przez pracowników Spółki. Po wykonaniu
    robót budowlanych dla (...) Spółka poinformowała o tym fakcie wszystkich pracowników
    na (...), a także w wewnętrznej sieci elektronicznej. Tego typu informacje wzmacniają więzi
    między pracownikami i sprzyjają identyfikacji pracowników z firmą, w której pracują, co
    przekłada się na lepszą atmosferę w pracy i osiągane wyniki.
    5. Czy nieodpłatnie przekazanie stanowi formę darowizny w rozumieniu art. 888 § 1
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.)?
    Jeżeli tak, to czy darowizny te są odliczane od dochodu?
    Nieodpłatne przekazanie nie stanowi darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), ponieważ
    przedmiotem umowy jest wykonanie robót budowlanych na terenie budowanego przez
    (...) (...) dla dzieci, położonego w miejscowości (...) w województwie (...). Roboty budowlane
    polegały na wybudowaniu (...). W związku z faktem, że przedmiotem darowizny jest
    wykonanie usług budowlanych nie dochodzi do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem majątku Spółki. W związku z tym darowizny te nie mogą być
    odliczone od dochodu.
    6. Czy towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług?
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 u.p.t.u. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Stosownie zaś do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a u.p.t.u., kwotę podatku naliczonego
    stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu
    nabycia towarów i usług.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego uwarunkowane jest istnieniem – co do zasady –
    związku pomiędzy podatkiem naliczonym a czynnością opodatkowaną. Prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas,
    gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik a
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do

    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego. W ten sposób realizowana jest fundamentalna zasada
    neutralności podatku od towarów i usług.
    W związku z faktem, że nieodpłatnie świadczona usługa budowlana pozostaje w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą i tym samym nie została spełniona przesłanka
    uznania jej za odpłatne świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u., należy
    stwierdzić że Spółka nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z
    wydatkami poniesionymi na wykonanie tej usługi. Zakupione towary i usługi nie są
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych zgodnie z art. 86 u.p.t.u. Dlatego też
    podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone jak we wniosku)
    2. Czy w związku z wykonaniem robót budowlanych na rzecz (...) Spółka ma obowiązek
    wykazania VAT należnego z tytułu świadczenia usług zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług?
    3. Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od towarów i usług
    nabywanych w związku z wykonaniem robót na rzecz (...), tj. zakupionych materiałów,
    usług podwykonawców i innych wydatków?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Pytanie 2
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – dalej u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 u.p.t.u., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.
    p.t.u., rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W myśl art. 8 ust. 1 u.p.t.u., przez świadczenie usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.
    p.t.u., rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, gdy wykonywane są odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za
    odpłatne musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w
    zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Stosownie do art.
    8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne
    świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych
    pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Wykonane na rzecz (...) roboty budowlane nie zostały wyświadczone na cele osobiste
    Spółki, ani jej pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców czy
    członków organów stanowiących Spółki. Należy je zatem uznać za „inne nieodpłatne
    świadczenie usług”. Z powyższego przepisu wynika, że aby wszelkie inne nieodpłatne
    świadczenie usług zostało zrównane z odpłatnym świadczeniem usług musi być spełniony
    określony warunek – cel świadczenia tych usług musi być inny niż działalność gospodarcza
    podatnika.
    W związku z faktem, że głównym rodzajem działalności wykonywanej przez Spółkę jest (...),
    należy stwierdzić, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy wykonanym nieodpłatnym

    świadczeniem na rzecz (...), tj. wybudowaniem (...), a prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Dlatego też nie można uznać wykonanych przez Spółkę robót budowlanych
    na rzecz (...) za pozostające bez związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Tym samym przedstawione nieodpłatne świadczenie usług nie może zostać uznane za
    odpłatne świadczenie usług. W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że nie
    miała obowiązku wykazania VAT należnego z tytułu świadczenia usług zgodnie z art. 8 ust.
    2 pkt 2 u.p.t.u.
    Pytanie 3
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 u.p.t.u. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Stosownie zaś do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a u.p.t.u., kwotę podatku naliczonego
    stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu
    nabycia towarów i usług. Prawo do odliczenia podatku naliczonego uwarunkowane jest
    istnieniem – co do zasady – związku pomiędzy podatkiem naliczonym a czynnością
    opodatkowaną. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik a towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich,
    których następstwem jest określenie podatku należnego. W ten sposób realizowana jest
    fundamentalna zasada neutralności podatku od towarów i usług.
    W związku z faktem, że nieodpłatnie świadczona usługa budowlana pozostaje w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą i tym samym nie została spełniona przesłanka
    uznania jej za odpłatne świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u., należy
    stwierdzić że Spółka nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z
    wydatkami poniesionymi na wykonanie tej usługi. Zakupione towary i usługi nie są
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych zgodnie z art. 86 u.p.t.u. Dlatego też
    podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT o
    podatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte
    w przypadku świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ww. ustawy.
    I tak stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

    1. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
    podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
    udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
    stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
    przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub
    ich części składowych;
    2. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
    byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
    ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika.
    Uwzględniając powyższe, wskazać należy, że opodatkowaniu podlega nieodpłatne
    świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Przy czym, za
    usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej a więc w sytuacji, gdy podmiotem uzyskującym dominującą korzyść z tego
    tytułu jest nabywca (beneficjent) świadczenia, a nie podatnik.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego sformułowane zostały w
    art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu
    czynności opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy
    wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie
    wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w
    ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86
    ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że
    nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do
    realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono

    przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności
    zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji
    uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
    Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po
    powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do
    odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami
    opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub
    pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary
    handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub
    usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z
    całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym.
    Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek
    z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika,
    np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez
    podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter
    niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek
    zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia
    2006 r. str. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie
    v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey
    National plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie
    C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-
    16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais).
    TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych
    wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z
    konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia
    podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te
    mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Podobny pogląd wyraził Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 8 czerwca 2000 r. w sprawie
    C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank. Trybunał nie miał w tej

    sprawie wątpliwości, że art. 2 Pierwszej Dyrektywy i art. 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w
    sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych, należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez
    podatnika podatku VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa, było zasadniczo
    istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją
    (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. W uzasadnieniu
    tego wyroku Trybunał wyjaśnił, że w przypadku gdy podatnik dokonuje transakcji, w
    odniesieniu do których podatek VAT podlega odliczeniu oraz transakcji niedających
    podstaw do odliczenia podatku naliczonego, podatnik może dokonać odliczenia podatku
    VAT naliczonego od towarów i usług przez niego nabytych w przypadku, gdy towary te
    pozostają w bezpośrednim związku z transakcjami sprzedaży podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy zauważyć, że w wyroku TSUE z 8 lutego 2007 r. C-435/05 w sprawie Investrand BV
    przeciwko Staatssecretaris van Financiën, (pkt 23) TSUE w pierwszej kolejności wskazał, że
    zgodnie z ustalonym orzecznictwem, aby można było przyznać podatnikowi prawo do
    odliczenia naliczonego podatku VAT i określić zakres tego prawa, zasadniczo konieczne
    jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją
    powodującą naliczenie podatku, a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem
    należnym, które rodzą prawo do odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt
    24; w sprawie Abbey National, pkt 26; oraz wyrok z 3 marca 2005 r. w sprawie C-32/03 Fini
    H, Zb. Orz. str. I 1599, pkt 26). Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów lub usług zakłada, iż wydatki poczynione celem ich nabycia stanowiły element
    cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzących prawo do jego
    odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 30, w sprawie Abbey National,
    pkt 28, jak i wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations, Rec. str. I
    6663, pkt 31).
    Następnie w pkt 24 wyroku TSUE wskazał, że prawo do odliczenia zostaje zatem również
    przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku
    pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub kilkoma
    transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty
    omawianych usług stanowią część jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią element
    cenotwórczy dla dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te w
    rzeczywistości zachowują bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą
    podatnika (zob. w szczególności ww. wyroki w sprawach Midland Bank, pkt 23 i 31 oraz
    Kretztechnik, pkt 36).
    Ostatecznie jednak TSUE doszedł w tej sprawie do konkluzji, że artykuł 17 ust. 2 szóstej
    dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw
    państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku
    od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w
    ten sposób, że koszty usług doradczych, z których podatnik skorzystał w celu ustalenia
    kwoty wierzytelności stanowiącej część majątku jego przedsiębiorstwa i związanej ze
    sprzedażą akcji dokonaną w okresie, w którym nie był on jeszcze podatnikiem podatku
    VAT, z braku dowodów na to, że wyłączną przyczyną tych usług jest działalność
    gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika, nie wykazują
    bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do
    odliczenia podatku VAT, który je obciąża.
    W konsekwencji, z wyroku tego wynika, że aby można było przyznać podatnikowi prawo
    do odliczenia naliczonego podatku VAT związek pomiędzy zakupami, a działalnością
    gospodarczą co do zasady powinien być bezpośredni, może być również pośredni jednak
    tylko gdy zakupy związane są z działalnością gospodarczą („wyłączną przyczyną tych usług
    jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika”).
    W przeciwnym wypadku koszty pośrednie nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku
    z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je
    obciąża.

    Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi
    były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar/usługa ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. W każdym więc przypadku należy dokonać
    oceny, czy intencją dokonującego określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-
    prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji
    „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru
    są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma
    osiągnąć dokonując tych czynności.
    Zatem w sytuacji, gdy podatnik dokonuje nabycia towarów i usług, które zmierzają do
    przyszłego wykorzystania ich dla czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności,
    należy uznać w momencie ich nabycia za związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Głównym rodzajem Państwa działalności jest budownictwo
    (...).
    Zawarli Państwo z (...) umowę o roboty budowlane. Przedmiotem umowy było wykonanie
    robót budowlanych na terenie budowanego przez (...) (...) dla dzieci. Roboty budowlane
    polegały na wybudowaniu nawierzchni (...). Całość robót została wykonana bezpłatnie, tzn.
    że (...) za wykonane roboty nie zapłaciła Spółce jakiegokolwiek wynagrodzenia.
    (...) zobowiązała się do przestrzegania zasad Kodeksu (...), do której należy Spółka, oraz
    Karty (...), udostępnionych na stronie (...). Zgodnie z zawartą umową mają Państwo prawo
    zamieścić informację o zawarciu i wykonaniu niniejszej umowy na swojej stronie
    internetowej, w swojej wewnętrznej sieci elektronicznej skierowanej do pracowników oraz
    upublicznić informacje o wykonanych robotach w inny sposób w sieci Internet, w tym w
    mediach społecznościowych spółki, a (...) z tego tytułu nie będzie przysługiwało
    jakiekolwiek wynagrodzenie.
    Oczekują Państwo wzrostu generowanych obrotów, zysków w następstwie świadomie
    prowadzonej strategii zarządzania. Zgodnie z tą strategią przedsiębiorstwo w swoich
    działaniach dobrowolnie uwzględnia: interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy też
    relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z pracownikami. Bycie
    społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby ludzkie, w ochronę
    środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych działaniach, co przyczynia
    się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i kształtowania warunków dla
    zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego. Wskazali Państwo, że dzięki
    temu możliwe jest osiągnięcie takich korzyści jak: wzrost zainteresowania inwestorów,
    zwiększenie lojalności klientów i interesariuszy, tworzenie pozytywnych relacji ze
    społecznością i władzami lokalnymi, wzrost konkurencyjności, podnoszenie poziomu
    kultury organizacyjnej firmy, umocnienie więzi pracowników z firmą, pozyskanie i
    utrzymanie najlepszych pracowników oraz zwiększenie wiarygodności spółki.
    Odpowiedzialny biznes jest strategicznym i długofalowym podejściem, opartym na

    zasadach dialogu społecznego. W ramach tej strategii przedsiębiorstwa poszukują
    rozwiązań korzystnych zarówno dla siebie, jak i całego ich otoczenia – pracowników,
    wszystkich interesariuszy i społeczności, w której działa firma. Zaufanie konsumentów i
    obywateli ma w przyszłości przełożyć się na osiągnięcie korzyści ekonomicznych.
    Wskazali Państwo we wniosku, że jednym z wyzwań strategii przyjętej strategii CSR jest
    przyciąganie, rozwój i zatrzymanie utalentowanych pracowników. Aby to zrobić, (...), do
    której Państwo należą, buduje miejsca pracy, które zapewniają zdrowie, bezpieczeństwo i
    dobre samopoczucie, jednocześnie promując różnorodność, integrację, szanse na
    zatrudnienie i rozwój kariery. W celu wzrostu zaangażowania pracowników i zapewnienia
    identyfikacji z wyznawanymi wartościami Spółka tworzy miejsca pracy zgodne z
    oczekiwaniami pracowników. Jest to możliwe dzięki dialogowi podejmowanemu z
    pracownikami i promowaniu angażowania się pracowników w działania na rzecz lokalnych
    społeczności. Takim działaniem było wykonanie robót budowlanych na rzecz (...) przez
    pracowników Spółki. Po wykonaniu robót budowlanych dla (...) poinformowali Państwo o
    tym fakcie wszystkich pracowników na (...), a także w wewnętrznej sieci elektronicznej.
    Wskazali Państwo, że tego typu informacje wzmacniają więzi między pracownikami i
    sprzyjają identyfikacji pracowników z firmą, w której pracują, co przekłada się na lepszą
    atmosferę w pracy i osiągane wyniki.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii obowiązku wykazania podatku VAT z tytułu
    świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz prawa
    do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług nabywanych w związku z
    wykonaniem robót na rzecz (...), tj. zakupionych materiałów, usług podwykonawców i
    innych wydatków.
    Z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy, w pierwszej kolejności należy zbadać, czy
    przysługuje Państwu prawo do odliczenia VAT z faktur dokumentujących nabycie przez
    Państwa towarów i usług nabywanych w związku z wykonaniem robót na rzecz (...).
    W analizowanej sprawie należy wskazać, że wydatki ponoszone przez Państwa na nabycie
    towarów i usług nabywanych w związku z nieodpłatnym wykonaniem robót na rzecz (...)
    nie mają pośredniego związku z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą.
    Korzyść, jaką czerpie (...), przeważa nad Państwa korzyścią i trudno zgodzić się, że
    wybudowaniu nawierzchni (...) wpłynie w jakikolwiek sposób na realizowanie przez
    Państwa sprzedaży opodatkowanej VAT i generowanie przychodów opodatkowanych,
    nawet przez budowę pozytywnego Państwa wizerunku, zaufanie i pozytywny odbiór
    Państwa w społeczeństwie. Wydatki ponoszone przez Państwa na nabycie towarów i usług
    do budowy drogi i parkingu służą bowiem przede wszystkim zaspokajaniu potrzeb (...),
    którego celem – jak Państwo wskazali – jest m.in. zapewnienie (...) dla dzieci na styku (...)
    województw: (...). Zatem pomiędzy realizacją przedmiotowych działań, a zwiększeniem
    sprzedaży opodatkowanej VAT przez Państwa brak jest racjonalnego związku
    przyczynowo-skutkowego.
    Ponadto, nie sposób z faktu zamieszczenia informacji o zawarciu i wykonaniu umowy na
    Państwa stronie internetowej, wewnętrznej sieci elektronicznej skierowanej do
    pracowników oraz upublicznieniu informacji o wykonanych robotach w sieci Internet, w
    tym w mediach społecznościowych, wyprowadzić wniosku, że stanowi to dodatkową
    promocję Spółki. Informacje trafią do grona osób, które niekoniecznie są potencjalnymi
    nabywcami wykonywanych przez Państwa usług. W tym przypadku stworzenie
    pozytywnego Państwa wizerunku wśród lokalnej społeczności pozostaje bez wpływu na
    opodatkowaną działalność gospodarczą prowadzoną przez Państwa.
    Zatem nie można uznać wydatków poniesionych na zakup towarów i usług niezbędnych
    budowy drogi za wydatki ogólne o charakterze promocyjnym i marketingowym, które
    przekładają się bezpośrednio na wizerunek firmy. Tym samym, związek ten jest zbyt
    odległy i niepewny, aby móc określić go jako nawet pośrednio związany z działalnością
    opodatkowaną prowadzoną przez Państwa.

    Ponadto w odniesieniu do Państwa wskazania, że działania te wpisują się w przyjętą
    przez Państwa strategię CSR, należy wskazać, że podejmowane przez Państwa działania
    w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu są z pewnością pożądane chociażby ze
    względu na uwzględniany przez firmę interes społeczny, nie oznacza to jednak, że we
    wszystkich tego typu działaniach przedsiębiorca ma prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków poniesionych na działania CSR, gdyż jest to uzależnione od
    okoliczności konkretnego przypadku. W każdej zatem konkretnej sytuacji należy
    rozważyć czy podejmowane przez przedsiębiorcę czynności (zakupy, usługi) w ramach
    CSR mają związek z działalnością opodatkowaną i wpływ na powstanie obrotu.
    W kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na
    wybudowaniu nawierzchni (...), należy jeszcze raz wskazać, że – jak wynika z powołanych
    powyżej przepisów prawa – rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w
    art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach
    działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie
    zostały spełnione, ponieważ – jak sami Państwo wskazali – zakupione towary i usługi nie
    są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    Wskazać także należy, że nie wystarczy subiektywne przekonanie o wpływie poniesionego
    wydatku na osiągnięcie przyszłych obrotów. Nawet jeśli, zdaniem podatnika, działania
    podejmowane są w ramach przyjętej strategii biznesowej można przypisać do społecznej
    odpowiedzialność biznesu, to należy mieć również na uwadze, że każdy wydatek powinien
    być rozpatrywany indywidualnie.
    W konsekwencji, nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur
    dokumentujących nabycie towarów i usług na wybudowanie nawierzchni (...) , gdyż nie
    została spełniona jedna z podstawowych przesłanek warunkujących prawo do
    odliczenia podatku naliczonego zawartych w art. 86 ust. 1 ustawy – nabywane towary i
    usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących kwestii, czy po Państwa stronie nie
    wystąpi obowiązek naliczenia VAT na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy w związku z
    nieodpłatnym przekazaniem nakładów na nawierzchnię (...) wskazać należy, że dla
    stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia.
    Aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność
    gospodarcza podatnika. Konsekwentnie opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne
    usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością, a więc nie mają wpływu na
    przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów. Są
    to zatem te wszystkie nieodpłatne świadczenia usług, które odbywają się bez związku z
    potrzebami prowadzonej działalności. Jeżeli natomiast nieodpłatne świadczenie będzie
    się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, tzn. nieodpłatne
    świadczenie usług będzie wykonane w związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego
    przedsiębiorstwa, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    W świetle powyższego, oceniając, czy dana usługa służy działalności przedsiębiorstwa
    podatnika, należy zbadać, czy jest ona dla tego celu niezbędna, jak również zważyć,

    czyja korzyść jest dominująca. Jeżeli korzyść podatnika przeważa nad korzyścią osoby
    otrzymującej nieodpłatne świadczenie, wówczas świadczenie to zachowuje swój
    nieodpłatny charakter i nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem za usługi dokonane do celów działalności gospodarczej należy uznać takie, które
    mają związek z potrzebami tej działalności. Związek z działalnością gospodarczą mają
    natomiast takie czynności, których wykonanie jest celowe dla osiągnięcia bądź
    poprawienia efektów tej działalności. Ta celowość istnieć może również wtedy, gdy taka
    usługa nieodpłatna nie jest niezbędna do osiągnięcia efektu działalności gospodarczej,
    ale obiektywnie może na te efekty wpływać.
    Co do zasady takie usługi, w których zasadniczą korzyść odnoszą osoby otrzymujące
    nieodpłatne świadczenie, należałoby uznać za świadczone na ich osobiste cele, a w
    konsekwencji usługi te będą podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2
    ustawy. Z drugiej jednak strony, jeżeli usługa taka nie jest świadczona przez podatnika
    w ramach prowadzonej przez niego działalności lub ma z nią nikły związek, to można
    mówić o świadczeniu usługi nie tyle na cele osobiste, lecz przede wszystkim w ramach
    innej działalności. W tym przypadku również czynność ta objęta jest opodatkowaniem
    zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy.
    Ponadto należy wskazać, że istotną kwestią dla zastosowania przepisu art. 8 ust. 2
    ustawy jest ustalenie, czy występuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Takie
    podejście znajduje potwierdzenie w opinii Rzecznika Generalnego z dnia 23
    października 2008 r. w sprawie C-371/07, który w pkt 40 opinii stwierdził, że: „(...)
    możliwość odliczenia podatku naliczonego stanowi wyraźną przesłankę jedynie dla
    zastosowania art. 5 ust. 6 lub art. 6 ust. 2 lit. a, jednakże sądzę, że w art. 6 ust. 2 lit. b
    ma charakter bezwzględnie dorozumiany. Nie ma w tym przypadku charakteru
    wyraźnego zasadniczo z uwagi na to, że przepis ten odnosi się głównie do usług
    świadczonych przez pracowników, a koszty pracowników (w formie wynagrodzenia) nie
    są obciążone podatkiem VAT. Jednakże w przypadku, gdy kompleksowa dostawa winna
    być sklasyfikowana, jako dostawa usług, wykorzystane towary zazwyczaj będą podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT, a podstawą opodatkowania w odniesieniu do
    wszystkich transakcji wymienionych w art. 6 ust. 2 stanowi »suma wydatków
    poniesionych przez podatnika na wykonanie usług« (art. 11 część A ust. 1 lit. c). Objęcie
    tą podstawą opodatkowania kosztu dostaw, od których podatek naliczony nie podlegał
    odliczeniu, byłoby sprzeczne nie tylko z systematyką art. 5 ust. 6 i art. 6 ust. 2 w całości,
    ale również z fundamentalną zasadą neutralności podatku VAT dla podatników”.
    Zatem w przypadku nieodpłatnego świadczenia usług na cele osobiste podatnika lub
    jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
    akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących
    osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkiego innego nieodpłatnego
    świadczenia usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli
    podatnikowi przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, wówczas zastosowanie znajdzie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.
    Tym samym, brak prawa do odliczenia z uwagi na związek wydatków z czynnościami
    innymi niż działalność gospodarcza podatnika powoduje, że nie występuje obowiązek
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego świadczenia usług.
    Skoro, jedną z przesłanek opodatkowania nieodpłatnego przekazania usług jest, aby
    podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    dokonywanych zakupów, to ponieważ – jak już wcześniej wskazano – nie przysługuje
    Państwu prawo do odliczenia VAT z faktur dokumentujących nabycie przez Państwa
    towarów i usług nabywanych w związku z wykonywaniem robót na rzecz (...), w
    rozpatrywanej sprawie nieodpłatne przekazanie nawierzchni (...) nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, nieodpłatne przekazanie nawierzchni (...) nie stanowi odpłatnego
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, a tym samym po

    Państwa stronie nie występuje obowiązek naliczenia VAT w związku z nieodpłatnym
    przekazaniem nawierzchni z (...) dla (...).
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Ocena stanowiska Państwa w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie
    zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli
    korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem
    zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
    objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.