Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-1219/09/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-07
Teza: opodatkowanie wniesienia aportem sprzętu medycznego będącego przedmiotem umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, który nie był faktycznie użytkowany przez dostawcę
Słowa kluczowe: aport; podatek; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; powiat; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2009r. (data wpływu 7 października 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wniesienia aportem sprzętu medycznego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2009r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wniesienia aportem sprzętu medycznego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Dnia 17 kwietnia 2008r. Powiat udzielił Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Opieki Zdrowotnej w K. zwanemu dalej SP ZOZ pożyczki w kwocie 2.400.000 zł. W celu zabezpieczenia spłaty pożyczki została dnia 17 kwietnia 2008r. zawarta umowa przeniesienia własności rzeczy oznaczonych co do tożsamości, zgodnie z którą SP ZOZ przeniósł na rzecz Powiatu własność sprzętu medycznego, z zastrzeżeniem warunku, że jeżeli pożyczka zostanie spłacona w określonym w umowie terminie, przeniesienie własności straci moc i SP ZOZ stanie się z powrotem właścicielem rzeczy. Jednocześnie, zgodnie z ww. umową, strony ustaliły, że SPZOZ zatrzymuje przewłaszczony sprzęt medyczny w swoim władaniu w charakterze biorącego w użyczenie bez odrębnego wynagrodzenia, zabezpieczy przedmiot przewłaszczenia i dokona na Powiat cesji praw z polisy ubezpieczeniowej.

Ponieważ SP ZOZ nie spłacał pożyczki w ratach wynikających z umowy, Powiat dnia 17 lutego 2009r. wezwał go do wydania przedmiotu przewłaszczenia. Dnia 28 lutego 2009r. sprzęt medyczny będący przedmiotem przewłaszczenia został przejęty przez Powiat. Następnie Powiat przekazał, przejęty od SP ZOZ-u, sprzęt medyczny w użyczenie spółce Centrum Zdrowia Sp. z o. o. Umowa użyczenia z Centrum Zdrowia Sp. z o. o. została zawarta na czas nieokreślony dnia 27 lutego 2009r., a sprzęt medyczny został ww. spółce przekazany dnia 28 lutego 2009r. W październiku 2009r. Powiat zamierza wnieść aportem do Spółki Centrum Zdrowia Sp. z o. o. przedmiotowy sprzęt medyczny, który był przez tą spółkę użytkowany od 7 miesięcy, tj. od dnia 28 lutego 2009r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca wnosząc aportem do Spółki Centrum Zdrowia Spółka z o. o. sprzęt medyczny, użytkowany przez tą spółkę od 28 lutego 2009r., zobowiązany jest zapłacić od tego aportu podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on zwolniony z podatku VAT od wniesionego do spółki aportu, ponieważ przedmioty będące przedmiotem aportu, stanowią przedmioty używane w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zaś Powiatowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy przejęciu tych przedmiotów od SP ZOZ. Będące własnością Powiatu sprzęty medyczne, były od 28 lutego 2009r. użyczone Centrum Zdrowia Sp. z o. o. Fakt, że Powiat nie użytkował samodzielnie sprzętu medycznego nie ma znaczenia dla sprawy. Ustawodawca nie określił bowiem, ani w ustawie o podatku od towarów i usług ani w przepisach wykonawczych do niej, co oznacza używanie oraz jaki jest wymagany sposób używania. Należy zatem przyjąć definicję najszerszą tego pojęcia. Powiat użyczył, będący jego własnością sprzęt medyczny, i w tym znaczeniu go używał. Powiatowi nie przysługiwało również prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bo przedmiotowy sprzęt został nabyty przez Powiat w wyniku wykonania umowy przewłaszczenia. Wydanie przez SP ZOZ sprzętu medycznego będącego przedmiotem umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie nie mieści się w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług bo jest to czynność nieodpłatna. Wydanie towarów w związku z zawartą wcześniej umową o przewłaszczenie nie podlega opodatkowaniu, z uwagi na brak odpłatności, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 7 ust. 2 ustawy od podatku od towarów i usług, bo przejmowany sprzęt nie był już własnością SP ZOZ-u.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza Izba Skarbowa w Rzeszowie, pismo z dnia 31 stycznia 2005r. (sygn. IS N/2-443/663/04) i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2007r. (sygn. akt III SA/Wa 3997/06).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Definicja towarów została zawarta w art. 2 pkt 6 ustawy, w myśl którego przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W definicji dostawy towarów sformułowanej na potrzeby ustawy o podatku od towarów i usług niewątpliwie mieści się wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci towarów do innego podmiotu (spółki), bowiem w takim przypadku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Wkład rzeczowy wniesiony do spółki staje się od tego momentu jej własnością. Następuje przeniesienie na spółkę praw własności do przedmiotu wkładu. Ponadto wniesienie wkładu niepieniężnego spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów (wniesieniem wkładu) a otrzymanym z tego tytułu wynagrodzeniem, które przybiera postać wyrażonych pieniężne udziałów.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15 ust. 1 są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zatem, zgodnie z przytoczonym przepisem podatnik zobowiązany jest do udokumentowania czynności wniesienia aportu do spółki poprzez wystawienie faktur VAT dla tej spółki, do której aport zostanie wniesiony. Elementy jakie powinna zawierać faktura VAT oraz zasady wystawiania faktur zawiera rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podmiotom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337). Podatek należny z tytułu dokonania aportu wykazuje się w deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystąpi obowiązek podatkowy od tej czynności.

Zgodnie z przepisem § 13 ust. 1 pkt 11 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powyższego wynika, iż zwolnienie od podatku VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

Należy zauważyć, iż do wnoszenia przez jednostki samorządu terytorialnego wkładów do spółek oraz obejmowania w nich udziałów i akcji powinny być wprost stosowane miarodajne w tym względzie przepisy kodeksu spółek handlowych oraz kodeksu cywilnego.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Powiat zamierza wnieść aportem do Spółki Centrum Zdrowia Sp. z o. o. sprzęt medyczny, który był przez tą spółkę użytkowany od 7 miesięcy, tj. od dnia 28 lutego 2009r.

Z powyższego wynika, iż Powiat będąc zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT – jako właściciel środków trwałych w postaci sprzętu medycznego zamierza przekazać je w postaci aportu (czynność wniesienia aportu jest czynnością dokonaną na mocy umowy cywilnoprawnej) do Spółki z o.o. (spółki prawa handlowego).

Wniesienie przedmiotowych środków trwałych w formie wkładu niepieniężnego do spółki prawa handlowego będzie więc podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów. Podmiotem dokonującym odpłatnej dostawy towarów w analizowanej sytuacji będzie Powiat. Czynność ta nie będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w powołanym przepisie w § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia, bowiem jak wykazano powyżej zwolnienie to nie dotyczy czynności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle powyższego Wnioskodawca dokonując przedmiotowej czynności prawnej (aportu) zobowiązany będzie do udokumentowania ww. czynności za pomocą faktury VAT, a także do rozliczenia podatku należnego, obliczonego według stawki podatku właściwej dla przedmiotowej transakcji.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług dla dostawy towarów i świadczenia usług zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub w ogóle zwolnienie z opodatkowania.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotem aportu będzie sprzęt medyczny, przejęty przez Powiat na podstawie zawartej w dniu 17 kwietnia 2008r. umowy przeniesienia własności rzeczy oznaczonych co do tożsamości, zgodnie z którą SP ZOZ przeniósł na rzecz Powiatu własność sprzętu medycznego, z zastrzeżeniem warunku, że jeżeli pożyczka zostanie spłacona w określonym w umowie terminie, przeniesienie własności straci moc i SP ZOZ stanie się z powrotem właścicielem rzeczy. Jednocześnie, zgodnie z ww. umową, strony ustaliły, że SPZOZ zatrzymuje przewłaszczony sprzęt medyczny w swoim władaniu w charakterze biorącego w użyczenie bez odrębnego wynagrodzenia, zabezpieczy przedmiot przewłaszczenia i dokona na Powiat cesji praw z polisy ubezpieczeniowej.

Ponieważ SP ZOZ nie spłacał pożyczki, dnia 28 lutego 2009r. sprzęt medyczny będący przedmiotem przewłaszczenia został przejęty przez Powiat.

Następnie Powiat przekazał, przejęty od SP ZOZ-u, sprzęt medyczny w użyczenie spółce Centrum Zdrowia Sp. z o. o. Umowa użyczenia z Centrum Zdrowia Sp. z o. o. została zawarta na czas nieokreślony dnia 27 lutego 2009r., a sprzęt medyczny został ww. spółce przekazany dnia 28 lutego 2009r. W październiku 2009r. Powiat zamierza wnieść aportem do Spółki Centrum Zdrowia Sp. z o. o. przedmiotowy sprzęt medyczny, który był przez tą spółkę użytkowany od 7 miesięcy, tj. od dnia 28 lutego 2009r.

W świetle powyższego, konieczne jest dokonanie oceny czy aport ten, pomimo, iż stanowi odpłatną dostawę towarów, będzie opodatkowany podatkiem VAT.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 43 ust. 2 ustawy o VAT, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Z treści przepisu art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że towarem używanym jest taki towar, który faktycznie znajdował się w używaniu podmiotu dokonującego jego dostawy. Nie jest to zatem towar w ogóle używany, lecz używany przez jego dostawcę w okresie poprzedzającym dokonanie dostawy. Użytkownikiem dokonującym sprzedaży towaru używanego jest jedynie taki jego właściciel, który w momencie sprzedaży korzysta z towaru w ten sposób, że faktycznie go używa, a nie tylko pobiera z tego towaru pożytki cywilne i inne dochody.

Należy zaznaczyć, iż za „używanie” nie można uznać posiadania towaru, któremu nie towarzyszy faktyczne jego wykorzystywanie. Nie jest zatem wystarczające samo tylko posiadanie danego towaru przez wskazany przepisem czas.

Używanie rzeczy to jeden z przejawów jej użytkowania w potocznym tego słowa znaczeniu. Oznacza to, że używanie jest w istocie stanem faktycznym a nie prawnym przez co nie można do niego odnosić uprawnień podmiotowych o charakterze cywilistycznym. W konsekwencji skoro przepis ustawy podatkowej (pkt 2 ust. 2 art. 43 ustawy o VAT) wymaga dla nadania towarowi charakteru towaru używanego, aby towar inny aniżeli budynek, budowla bądź ich część był używany przez podatnika przez prawem określony czas to przyjąć należy, że używanie, jako faktyczny stan dotyczący towaru (rzeczy), wykonywać musi sam zbywający towar podatnik, a nie osoby trzecie w ramach przysługującego podatnikowi władztwa nad towarem (rzeczą). Innymi słowy „używanie”, o którym mówi ustawa o podatku od towarów i usług rozumieć należy jako faktyczne posługiwanie się towarem przez podatnika, dokonującego jego dostawy.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowo administracyjnym zarówno na tle minionego (wynikającego z ustawy z 1993r.) niemniej podobnego do występującego w niniejszej sprawie czy to aktualnego stanu prawnego, jak i doktryny.

Tak więc między innymi w wyroku z dnia 10 listopada 1999r., sygn. I SA/Wr 1697/99 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że „użytkownikiem” dokonującym sprzedaży towaru używanego w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) jest jedynie taki jego właściciel, który w momencie sprzedaży korzysta z towaru w ten sposób, że faktycznie go używa, a nie tylko pobiera z tego towaru pożytki cywilne i inne dochody”. W podobnym duchu na tle aktualnego stanu prawnego wypowiedział się także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 czerwca 2008r., sygn. III SA/Wa 382/08 stwierdzając między innymi, że „rzecz ruchoma może być uznana za towar używany w rozumieniu VAT-u wyłącznie wówczas, gdy przed sprzedażą była używana przez zbywcę co najmniej przez pół roku. „Używanie”, o którym mowa w ustawie, należy rozumieć jako faktyczne posługiwanie się zbywaną rzeczą”.

Zatem rzecz ruchoma oddana w użyczenie nie jest dla użyczającego towarem używanym w rozumieniu ustawy o VAT.

Wnioskodawca wskazał, iż sprzęt medyczny będący przedmiotem aportu używany był przez podmioty prowadzące działalność w zakresie ochrony zdrowia. SP ZOZ zatrzymał przewłaszczony sprzęt medyczny w swoim władaniu w charakterze biorącego w użyczenie bez odrębnego wynagrodzenia, a następnie sprzęt medyczny będący przedmiotem przewłaszczenia został przekazany w użyczenie spółce Centrum Zdrowia Sp. z o. o., która użytkuje go od dnia 28 lutego 2009r. do dnia otrzymania w postaci aportu.

W świetle powyższego sprzęt medyczny będący przedmiotem aportu nie jest towarem używanym dla Wnioskodawcy w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy o VAT, bowiem Wnioskodawca nie korzystał z tego sprzętu w ten sposób, że faktycznie go używał, lecz użyczył go innym podmiotom.

Zatem zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wniesienie aportem przedmiotowego sprzętu medycznego podlega opodatkowaniu według stawki 22%.

W treści wniosku wskazano, iż Powiat nabył przedmiotowy sprzęt medyczny na podstawie umowy przewłaszczenia zawartej 17 kwietnia 2008r. z SP ZOZ, a w dniu 28 lutego 2009r. wobec spłaty zadłużenia przez SP ZOZ sprzęt medyczny został przejęty przez Powiat. W tym dniu sprzęt został wydany Powiatowi i przekazany w użyczenie spółce Centrum Zdrowia Sp. z o. o.

Umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie należy do umów nienazwanych i jest zawierana na podstawie przepisów art. 155, art. 156 oraz art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Przewłaszczenie na zabezpieczenie polega na zabezpieczeniu wierzytelności przez przeniesienie na wierzyciela własności oznaczonej rzeczy (oznaczonych rzeczy) z równoczesnym zobowiązaniem wierzyciela do korzystania z rzeczy w sposób oznaczony w umowie i do powrotnego przeniesienia własności rzeczy na dłużnika po zaspokojeniu zabezpieczonej wierzytelności. Przeniesienie własności następuje w celu zabezpieczenia, a między zbywcą (dłużnikiem) i nabywcą (wierzycielem) rzeczy nawiązuje się szczególny stosunek powiernictwa. W przypadku niespełnienia świadczenia przez dłużnika wierzyciel może zaspokoić się z rzeczy – według wcześniejszego umownego uzgodnienia – przez definitywne zachowanie własności rzeczy, jej sprzedaż, wynajęcie itp.

Przedmiotowo istotnym elementem takiej umowy, cechą ją identyfikującą, jest zamieszczenie w jej treści zastrzeżenia o zwrotnym przeniesieniu własności po spełnieniu świadczenia. Zatem przeniesienie prawa własności następuje w takim przypadku warunkowo (celem nie jest wyzbycie się własności rzeczy) i ma charakter nieodpłatny. Ponadto w okresie przewłaszczenia nabywca może rozporządzać rzeczą tylko w zakresie uzgodnionym w umowie. Pomimo przeniesienia prawa własności rzeczy na wierzyciela, nie może on swobodnie rozporządzać tymi rzeczami (np. dokonać ich zbycia).

W przypadku niespełnienia świadczenia przez dłużnika wierzyciel może zaspokoić się z rzeczy – według wcześniejszego umownego uzgodnienia – przez definitywne zachowanie własności rzeczy, jej sprzedaż, wynajęcie itp.

W związku z powyższym uznać należy, iż samo zawarcie umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie wierzytelności nie jest czynnością skutkującą powstaniem obowiązku podatkowego w podatku VAT i obowiązku wystawienia faktury. Jednakże w przypadku niewywiązania się ze spłaty pożyczki; warunek zwrotnego przeniesienia własności wygasa, wobec czego pożyczkodawca może od tego momentu swobodnie dysponować przewłaszczoną rzeczą, a dokonana dostawa nabiera odpłatnego charakteru.

Tym samym wydanie towarów będących przedmiotem przewłaszczenia, w związku z zawartą umową, przesądza o uznaniu tej czynności za odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Wierzyciel staje się pełnoprawnym właścicielem ruchomości, co skutkuje koniecznością wystawienia faktury VAT przez dłużnika i odprowadzeniem podatku od towarów i usług, o ile ta rzecz nie jest zwolniona z opodatkowania.

W świetle powyższego nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż wydanie towarów w związku z zawartą wcześniej umową przewłaszczenia na zabezpieczenie nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jak wykazano powyżej, jest to czynność podlegająca opodatkowaniu, która powinna być udokumentowana przez dłużnika poprzez wystawienie faktury VAT.

Reasumując należy stwierdzić, iż czynność wniesienia aportem sprzętu medycznego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów według stawki 22% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem Wnioskodawca obowiązany jest do zapłacenia podatku VAT wynikającego z faktury dokumentującej wniesienie aportem sprzętu medycznego do Spółki z o.o.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.