Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-907/11/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-09-14
Teza: Uznanie realizowanych czynności za wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów oraz możliwości zastosowania do nich stawki podatku w wysokości 0%.
Słowa kluczowe: dokumenty; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; spedycja; usługi-usługi transportowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 czerwca 2011 r. (data wpływu 22 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania realizowanych czynności za wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów oraz możliwości zastosowania do nich stawki podatku w wysokości 0% – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2011 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie uznania realizowanych czynności za wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów oraz możliwości zastosowania do nich stawki podatku w wysokości 0%.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność m.in. w zakresie produkcji i sprzedaży mebli. Jest zarejestrowana dla celów podatku od towarów i usług Polsce, w tym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Jednym z jej kontrahentów nabywającym meble jest spółka z siedzibą we Francji (dalej kontrahent). Jest on zarejestrowany dla potrzeb VAT we Francji. Sprzedaż towarów kontrahentowi odbywa się na warunkach Incoterms Ex Works. W związku z tym transport mebli z Polski do Francji organizowany jest przez kontrahenta, który korzysta w tym zakresie z usług zewnętrznego przewoźnika (dalej przewoźnik).

Po odebraniu mebli od Spółki, przewoźnik składuje je w swoim magazynie w Polsce przez okres około dziesięciu dni, w celu kompletacji wysyłki mebli. Kontrahent nabywa meble również od innych dostawców w Polsce. Po skompletowaniu przesyłki przewoźnik transportuje meble do sklepów kontrahenta zlokalizowanych we Francji. Z tytułu przedmiotowej sprzedaży, Spółka wystawia fakturę VAT dokumentującą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów ze wskazaniem francuskiego numeru VAT kontrahenta. Przewoźnik przekazuje Spółce kopię dokumentu przewozowego (CMR), potwierdzającego dostarczenie towarów do Francji. Jest on prawidłowo opieczętowany i wskazuje Spółkę jako dostawcę oraz wyszczególnia towary objęte sprzedażą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

*   Czy w przedstawionym stanie faktycznym, sprzedaż mebli przez Spółkę na rzecz kontrahenta stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w świetle ustawy o podatku od towarów i usług?
*   Czy - przyjmując, iż sprzedaż mebli na rzecz kontrahenta stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów - Spółka ma prawo do zastosowania 0% stawki podatku od towarów i usług dla tej dostawy?

Zdaniem Wnioskodawcy - który powołał treść art. 13 ust. 1 i 2 pkt 1 i ust. 6 oraz art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - sprzedaż mebli na rzecz kontrahenta stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W świetle tych przepisów, wewnątrzwspólnotową dostawę towarów stanowi dostawa towarów dokonana w Polsce przez polskiego podatnika VAT UE, na rzecz nabywcy będącego podatnikiem podatku VAT UE w innym państwie członkowskiego, wyniku której towary są wywożone z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego.

Zdaniem Spółki, powyższe warunki w przedstawionym stanie faktycznym zostały spełnione. W ramach przedmiotowej transakcji realizowanej na warunkach Incoterms Ex Works, towary są odbierane od Spółki przez przewoźnika, który dokonuje następnie ich fizycznego wywozu do Francji. Miejscem dostawy towarów na rzecz kontrahenta jest Polska (miejsce rozpoczęcia transportu).

Spółka podkreśliła, że okoliczność składowania mebli w Polsce przez przewoźnika przez okres potrzebny do kompletacji wysyłki do Francji, nie stoi na przeszkodzie zakwalifikowaniu sprzedaży mebli na rzecz kontrahenta jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, gdyż przepisy ustawy nie wymagają, aby transport towarów rozpoczął się natychmiast po dokonaniu dostawy. W szczególności w przypadku Spółki, nałożenie takiego wymogu byłoby nieracjonalne, skoro za transport towarów odpowiedzialny jest kontrahent, a Spółka nie ma żadnej kontroli nad przewożonymi meblami. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 kwietnia 2011 roku, sygn. akt I FSK 640/10, również zauważył, że definicja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów przewidziana w art. 13 ustawy, nie zawiera wymogu, aby wywóz towaru był wykonany bezpośrednio (zaraz) po dostawie, lecz aby wywóz był dokonany w wykonaniu dostawy. W powyższym wyroku podkreślono, iż wywóz towaru po jakimś czasie od jego nabycia nie oznacza, że wywóz ten nie następuje w wykonaniu dostawy towaru.

Zdaniem Spółki – która powołała treść art. 41 ust. 3, art. 42 ust. 1 i 3 ustawy - jest uprawniona do zastosowania 0% stawki podatku od towarów i usług do dostawy mebli na rzecz kontrahenta. W sytuacji, gdy dostarczenie mebli do kontrahenta we Francji jest potwierdzone przez posiadane przez Spółkę:

*   kopię faktury zawierającą francuski numer VAT UE kontrahenta oraz polski numer VAT UE Spółki,
*   specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, a także
*   otrzymane od przewoźnika kopie dokumentów przewozowych CMR, jednoznacznie wskazujące, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia we Francji.

Spółka stwierdziła, że jest uprawniona do zastosowania 0% stawki podatku, zarówno w przypadku posiadania powyższych dokumentów przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dostawy, jak też po upływie tego okresu. W świetle bowiem art. 42 ust. 12 ustawy, jeśli dostawca na dzień złożenia deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, nie uzyskał dokumentów potwierdzających, że towary zostały dostarczone na terytorium innego niż Polska kraju członkowskiego, to nie ma obowiązku wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w tej deklaracji.

Zdaniem Spółki, taka dostawa może być wykazana w deklaracjach VAT składanych za dwa kolejne miesiące (albo deklaracji składanej za kolejny kwartał) z 0% stawką podatku, o ile w terminie przewidzianym do złożenia tych deklaracji dostawca otrzyma potwierdzenie dostarczenia towarów do nabywcy w innym kraju członkowskim. Dopiero w sytuacji, gdy nie uzyska w tym terminie potwierdzenia dostarczenia towarów, musi wykazać w deklaracji VAT wewnątrzwspólnotową dostawę towarów z 23% stawką podatku. Jednakże uzyskanie potwierdzenia dostarczenia towarów po tym terminie, stosownie do art. 42 ust. 12a ustawy, uprawnia do skorygowania już złożonych deklaracji i zastosowania tym samym 0% stawki.

Wobec tego, w przypadku, gdy Spółka nie uzyska dokumentów potwierdzających dostarczenie towarów do Francji przed upływem terminu do złożenia deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, będzie uprawniona do wykazania 0% stawki podatku w deklaracjach VAT składanych za dwa kolejne miesiące (albo deklaracji składanej za kolejny kwartał), pod warunkiem, iż otrzyma w terminie przewidzianym do złożenia tych deklaracji powyższe potwierdzenie. Jeśli nie otrzyma w tym terminie stosownego potwierdzenia, to obowiązana będzie wykazać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w deklaracji VAT ze stawką 23%. Natomiast po otrzymaniu przez potwierdzenia już po naliczeniu 23% stawki podatku, będzie mogła skorygować złożoną deklarację VAT i zastosować stawkę 0%, zgodnie z art. 42 ust. 12a ustawy.

Reasumując Spółka stwierdziła, że w przedstawionym stanie faktycznym, sprzedaż mebli na rzecz kontrahenta stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w stosunku do której, przy spełnieniu warunków przewidzianych w art. 42 ustawy, jest uprawniona do zastosowania 0% stawki podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Na podstawie ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7 (ust. 6 ww. artykułu).

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Stosownie do ust. 3 powołanego artykułu, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  kopia faktury,
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

W myśl art. 42 ust. 11 ustawy, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4.  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Z powyższych uregulowań wynika, że prawo podatnika do zastosowania do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0%, uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, iż doszło do wywozu towaru z terytorium kraju na terytorium innego państwa UE. Istotą powołanych przepisów jest zobowiązanie podatnika do udowodnienia, iż towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju, ze względu na korzystniejsze skutki podatkowe, niż w przypadku dostaw krajowych.

Według art. 42 ust. 12 ustawy, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:

1.  okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
2.  okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w którym dostawa ta została dokonana, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1 (art. 42 ust. 12a ustawy).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka (posiadająca rejestrację dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych) prowadzi działalność m.in. w zakresie sprzedaży mebli. Jednym z jej kontrahentów jest spółka z siedzibą we Francji (zarejestrowana tam dla potrzeb VAT). Sprzedaż towarów kontrahentowi odbywa się na warunkach Ex Works. W związku z tym transport mebli z Polski do Francji organizowany jest przez kontrahenta, który korzysta w tym zakresie z usług zewnętrznego przewoźnika. Po odebraniu mebli od Spółki, przewoźnik składuje je w swoim magazynie w Polsce przez okres około dziesięciu dni, w celu kompletacji wysyłki mebli. Po jej skompletowaniu przewoźnik transportuje meble do sklepów kontrahenta zlokalizowanych we Francji. Przewoźnik przekazuje Spółce kopię dokumentu przewozowego (CMR), potwierdzającego dostarczenie towarów do Francji. Jest on prawidłowo opieczętowany, wskazując Spółkę jako dostawcę oraz wyszczególnia towary objęte sprzedażą.

Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą możliwości uznania ww. czynności za wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów oraz możliwości zastosowania do nich stawki podatku w wysokości 0%

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w tym przede wszystkim treść art. 13 ust. 1, potwierdzić należy, że opisane we wniosku czynności, które wykonuje Spółka, spełniają definicję wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Jeżeli zatem dokumenty, którymi dysponuje Spółka w związku ze zrealizowaną sprzedażą wewnątrzwspólnotową, potwierdzają – jak zadeklarowano we wniosku - dostarczenie towaru do nabywcy unijnego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (Francji), mogą być wystarczającą podstawą do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0%. W zależności od tego, w jakim terminie Spółka otrzyma te dokumenty zastosowanie mają szczegółowe regulacje zawarte w art. 42 ust. 12 i 12a ustawy.

Podkreślić jednak należy, że to czy posiadane przez Spółkę dokumenty - w tym kopie dokumentów CMR – rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, może być ocenione jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ pierwszej instancji, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.