Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.596.2024.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Podleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: grunty
grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 2 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podlegania opodatkowaniu sprzedaży
    nieruchomości. Uzupełnił go Pan pismem z 2 stycznia 2025 r. (wpływ 7 stycznia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną i jest stanu wolnego. Wnioskodawca prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą, w której świadczy usługi związane z Project
    Menagerem. Wnioskodawca jest udziałowcem w różnych spółkach polskich i
    zagranicznych. Oprócz dochodów z działalności gospodarczej, Wnioskodawca uzyskuje
    także dochody z innych źródeł, w tym m.in. dywidend, zysków kapitałowych oraz ze
    świadczenia pracy. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT.
    Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości położonej w (...), składającej się z
                                      2niezabudowanych działek nr 1, 2 i 3, o łącznym obszarze (...) m, dla której Sąd Rejonowy
    w (...).
    Powyższą nieruchomość Wnioskodawca nabył (...) 2013 r. od osoby fizycznej do swojego
    majątku osobistego będąc stanu wolnego.
    Księga wieczysta dla niniejszej nieruchomości jest wolna od jakichkolwiek wpisów i
    obciążeń.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym
    uchwałą (...) z dnia (...) 2010 r., przedmiotowe działki położone są na terenach zabudowy
    usługowej („10U”). Podkreślić przy tym należy, że Wnioskodawca nie miał wpływu na
    przeznaczenie działek w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z danymi z ewidencji gruntów przedmiotowe działki stanowią grunty orne („RIVa”,
    „RV”).
    W stosunku do przedmiotowych działek nie została podjęta uchwała rady gminy
    ustanawiająca na rzecz gminy prawo pierwokupu jako położonych na obszarze
    rewitalizacji ani uchwała w sprawie ustanowienia na obszarze rewitalizacji obejmującym
    powyższe działki Specjalnej Strefy Rewitalizacji.
    Nieruchomość nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu ustawy z 11 kwietnia 2003
    r. o kształtowaniu ustroju rolnego.
    Nieruchomość nie jest i nie była również przedmiotem najmu ani dzierżawy.
    Ponadto podkreślić należy, że nieruchomość nie została amortyzowana, a także nie
    została wprowadzona do środków trwałych.
    Wnioskodawca chce zbyć na rzecz (...) z siedzibą w (...) część nieruchomości stanowiącą
                          2działki nr 1 i 2 o łącznej powierzchni (...) m.
    Przed sprzedażą działek nie zostały i nie zostaną podjęte żadne działania marketingowe.
    Nie zostały podjęte też żadne działania mające na celu zwiększenie wartości
    nieruchomości, w tym przede wszystkim nie zostały wydzielone drogi, działki nie zostały
    podzielone ani połączone, działki nie zostały utwardzone, nie został wybudowany również
    wodociąg lub gazociąg, ani w żaden inny sposób działki nie zostały uzbrojone, a
    Wnioskodawca nie uzyskał dla działek warunków zabudowy ani pozwoleń na budowę.
    Działki nie były i nie będą aż do ich sprzedaży w żaden sposób użytkowane.
    Działki od chwili ich zakupu leżą odłogiem. Działki nie były, nie są i do dnia sprzedaży nie
    będą wykorzystywane w celach zarobkowych. Wnioskodawca nigdy na działkach nie
    prowadził żadnej działalności, w tym działalności rolnej. Działki były, są i będą do czasu ich
    sprzedaży wykorzystywane jedynie do celów osobistych.

    Pomiędzy Wnioskodawcą a (...) zawarta została przedwstępna umowa sprzedaży.
    Końcowa umowa sprzedaży zostanie zawarta pod warunkiem:
      1) uzyskania przez nabywcę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
        przedmiotowych działek obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi nabywcy, w
        tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni
                2użytkowej (...) m ((...) metrów kwadratowych), w tym salą sprzedaży o powierzchni
          2(...) m (...) wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum dwudziestu miejsc
        postojowych,
      2) uzyskania przez nabywcę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji lub
        pozwolenia na budowę wydanych przez właściwy organ lub zarządcę drogi,
        zezwalających na budowę zjazdu na przedmiotowe działki według koncepcji
        nabywcy na zasadzie prawo- i lewoskrętu, dla pojazdów o masie powyżej
        dwudziestu pięciu ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z
        niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także
        uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
        utrudniających obsługę komunikacyjną działek,
      3) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia działek skutkującego
        koniecznością rekultywacji,
      4) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        przedmiotowych działkach budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
        budowlanych,
      5) uzyskania przez nabywcę warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej,
        wodnej, deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją nabywcy,
        pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie sześciu miesięcy od
        dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
      6) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym,
      7) uzyskania przez zbywcę interpretacji,
      8) zniesienia istniejącego ograniczenia tonażowego lub uzyskania zgody zarządcy drogi
        na przejazd pojazdów powyżej dwudziestu pięciu ton do jednokondygnacyjnego
        budynku handlowo-usługowego w celu realizacji dostaw oraz budowy zgodnie z
        planami inwestycyjnymi nabywcy.
    Przy sprzedaży niniejszej nieruchomości Wnioskodawca nie będzie korzystał z pomocy
    żadnego pośrednika, do sprzedaży niniejszej nieruchomości nie wyznaczy również
    pełnomocnika.
    Wnioskodawca udzielił w umowie przedwstępnej Kupującemu jedynie pełnomocnictwa do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń
    opisanych w § 4 niniejszego aktu, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień – na warunkach według uznania pełnomocnika.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    W § 4 aktu notarialnego – umowy przedwstępnej sprzedaży wynikają następujące decyzje i
    pozwolenia:
      a) prawomocna, ostateczna i wykonalna decyzja o pozwoleniu na budowę, z której
        będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowych działek obiektami zgodnie
        z planami inwestycyjnymi nabywcy, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                    2handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej (...) m, w tym salą sprzedaży o
                  2powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum dwudziestu
        miejsc postojowych,

      b) prawomocna, ostateczna i wykonalna decyzja lub pozwolenie na budowę wydane
        przez właściwy organ lub zarządcę drogi, zezwalających na budowę zjazdu na
        przedmiotowe działki według koncepcji nabywcy na zasadzie prawo- i lewoskrętu,
        dla pojazdów o masie powyżej dwudziestu pięciu ton bez konieczności przebudowy
        układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę
        komunikacji, a także zapewnienie zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
        tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną działek,
      c) warunki techniczne przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, deszczowej oraz
        przyłącza energetycznego zgodne z koncepcją nabywcy, pozwalające na realizację
        planowanej inwestycji w okresie sześciu miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej
        umowy sprzedaży,
      d) warunki techniczne usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym
        obiektem handlowo-usługowym.

## Pytanie

Czy w przedmiotowej sytuacji sprzedaż nieruchomości przez Wnioskodawcę będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym przypadku sprzedaż nieruchomości przez
    Wnioskodawcę nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT,
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium
    kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy VAT wskazuje z kolei, że przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy VAT, za towary należy uznawać rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii. Jak wynika z powyższego, co do zasady sprzedaż
    gruntu będzie uznawana za odpłatną dostawę towarów.
    Jednocześnie jednak, aby transakcja sprzedaży była objęta zakresem VAT, konieczne jest,
    aby czynność była dokonywana przez podatnika VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy VAT wskazuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Na tle powyższego wskazuje się, że definicja działalności gospodarczej w ustawie VAT ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w
    przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących
    część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży,
    bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście

    powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna
    dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza strefą prowadzonej
    działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika
    w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w
    charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną).
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie:
      1) dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
        podatkiem od towarów i usług;
      2) czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
        podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    ustawy.
    Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla
    określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Jednocześnie, istotną kwestią na gruncie przedmiotowej sprawy jest określenie zakresu
    czynności uznawanych za działalność gospodarczą w odniesieniu do handlu
    nieruchomościami (działkami) oraz ustalenie co można uznawać za „majątek prywatny”
    będący przedmiotem rozporządzenia. Kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji
    sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest
    podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Dostawę gruntu należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem,
    że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności. W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności
    sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie działki nie
    stanowi działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz
    mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1
    ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy w danej
    sprawie w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i

    usług, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a
    zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany
    dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje
    poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy
    jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa
    UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą
    na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej
    od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona
    dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyr. TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.

    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do gruntów będących przedmiotem sprzedaży.
    Należy wskazać że, kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwana dalej
    Kodeksem cywilnym.
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1
    Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne,
    Rozdział II Pełnomocnictwo, Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
    W świetle art. 95 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Według art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości składającej się z
    niezabudowanych działek nr 1, 2 i 3. Nieruchomość nabył Pan (...) 2013 r. od osoby
    fizycznej do swojego majątku osobistego będąc stanu wolnego.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym
    uchwałą Rady Miasta i Gminy z dnia (...) 2010 r., przedmiotowe działki położone są na

    terenach zabudowy usługowej („10U”). Nie miał Pan wpływu na przeznaczenie działek w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość nie stanowi
    nieruchomości rolnej w rozumieniu ustawy z 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju
    rolnego.
    Nieruchomość nie jest i nie była również przedmiotem najmu ani dzierżawy.
    Nieruchomość nie została amortyzowana, a także nie została wprowadzona do środków
    trwałych.
                                                      2Chce Pan zbyć część nieruchomości stanowiącą działki nr 1 i 2 o łącznej powierzchni (...) m
    .
    Przed sprzedażą działek nie zostały i nie zostaną podjęte żadne działania marketingowe.
    Nie zostały podjęte też żadne działania mające na celu zwiększenie wartości
    nieruchomości, w tym przede wszystkim nie zostały wydzielone drogi, działki nie zostały
    podzielone ani połączone, działki nie zostały utwardzone, nie został wybudowany również
    wodociąg lub gazociąg, ani w żaden inny sposób działki nie zostały uzbrojone. Nie uzyskał
    Pan dla działek warunków zabudowy ani pozwoleń na budowę. Działki nie były i nie będą
    aż do ich sprzedaży w żaden sposób użytkowane.
    Działki od chwili ich zakupu leżą odłogiem. Działki nie były, nie są i do dnia sprzedaży nie
    będą wykorzystywane w celach zarobkowych. Nigdy na działkach nie prowadził Pan żadnej
    działalności, w tym działalności rolnej. Działki były, są i będą do czasu ich sprzedaży
    wykorzystywane jedynie do celów osobistych.
    Pomiędzy Panem a Kupującym zawarta została przedwstępna umowa sprzedaży.
    Końcowa umowa sprzedaży zostanie zawarta pod warunkiem:
      1) uzyskania przez nabywcę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
        przedmiotowych działek obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi nabywcy, w
        tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni
                2  2użytkowej (...) m ((...)), w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m (...) wraz z
        miejscami parkingowymi w liczbie minimum dwudziestu miejsc postojowych,
      2) uzyskania przez nabywcę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji lub
        pozwolenia na budowę wydanych przez właściwy organ lub zarządcę drogi,
        zezwalających na budowę zjazdu na przedmiotowe działki według koncepcji
        nabywcy na zasadzie prawo- i lewoskrętu, dla pojazdów o masie powyżej
        dwudziestu pięciu ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z
        niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także
        uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
        utrudniających obsługę komunikacyjną działek,
      3) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia działek skutkującego
        koniecznością rekultywacji,
      4) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        przedmiotowych działkach budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
        budowlanych,
      5) uzyskania przez nabywcę warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej,
        wodnej, deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją nabywcy,
        pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie sześciu miesięcy od
        dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
      6) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym,
      7) uzyskania przez zbywcę interpretacji,
      8) zniesienia istniejącego ograniczenia tonażowego lub uzyskania zgody zarządcy drogi
        na przejazd pojazdów powyżej dwudziestu pięciu ton do jednokondygnacyjnego
        budynku handlowo-usługowego w celu realizacji dostaw oraz budowy zgodnie z
        planami inwestycyjnymi nabywcy.
    Przy sprzedaży nieruchomości nie będzie Pan korzystał z pomocy żadnego pośrednika, do
    sprzedaży niniejszej nieruchomości nie wyznaczy również pełnomocnika.

    Udzielił Pan w umowie przedwstępnej Kupującemu jedynie pełnomocnictwa do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń
    opisanych w § 4 aktu notarialnego – umowy przedwstępnej sprzedaży, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień – na warunkach
    według uznania pełnomocnika. W § 4 aktu notarialnego – umowy przedwstępnej
    sprzedaży wynikają następujące decyzje i pozwolenia:
      a) prawomocna, ostateczna i wykonalna decyzja o pozwoleniu na budowę, z której
        będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowych działek obiektami zgodnie
        z planami inwestycyjnymi nabywcy, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                    2handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej (...) m, w tym salą sprzedaży o
                  2powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum dwudziestu
        miejsc postojowych,
      b) prawomocna, ostateczna i wykonalna decyzja lub pozwolenie na budowę wydane
        przez właściwy organ lub zarządcę drogi, zezwalających na budowę zjazdu na
        przedmiotowe działki według koncepcji nabywcy na zasadzie prawo- i lewoskrętu,
        dla pojazdów o masie powyżej dwudziestu pięciu ton bez konieczności przebudowy
        układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę
        komunikacji, a także zapewnienie zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
        tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną działek,
      c) warunki techniczne przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, deszczowej oraz
        przyłącza energetycznego zgodne z koncepcją nabywcy, pozwalające na realizację
        planowanej inwestycji w okresie sześciu miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej
        umowy sprzedaży,
      d) warunki techniczne usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym
        obiektem handlowo-usługowym.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż nieruchomości będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W okolicznościach niniejszej sprawy do momentu faktycznego przeniesienia prawa
    własności ww. nieruchomości (działek nr 1 i 2), tj. do momentu podpisania umowy
    przyrzeczonej, działki pozostają Pana własnością. Z kolei Pan oraz Kupujący w
    przedwstępnej umowie zobowiązaliście się do czynności wskazanych powyżej, których
    zrealizowanie warunkuje podpisanie umowy przyrzeczonej.
    Aby określone czynności mogły zostać wykonane, udzielił Pan Kupującemu
    pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej
    oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
    uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych w § 4 aktu notarialnego – umowy przedwstępnej
    sprzedaży, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień – na warunkach według uznania pełnomocnika.
    W świetle powyższego uznać należy, że Kupujący będzie dokonywał określonych czynności
    w związku ze sprzedażą przez Pana nieruchomości (działek nr 1 i 2). Pomimo, że ww.
    czynności dokonywane będą przez przyszłego właściciela, to aby takie czynności mogły
    zostać poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem lub
    udzielić stosownych pełnomocnictw (zgody/upoważnienia w sprawach dotyczących
    nieruchomości) potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego
    imieniu. Jak wskazano wyżej, udzielił Pan Kupującemu stosownego pełnomocnictwa.
    Okoliczność, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Pana, ale przez
    Kupującego nie oznacza, że pozostają bez wpływu na Pana sytuację prawną. Po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w
    Pana (mocodawcy) sferze prawnej. Z kolei Kupujący dokonując ww. działań uatrakcyjni

    przedmiotowe działki stanowiące nadal Pana własność. Działania te, dokonywane za pełną
    Pana zgodą, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i
    wzrost ich wartości.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży działek nie będzie Pan korzystał z
    przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to
    bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. W taki sposób zorganizował
    Pan sprzedaż przedmiotowych działek, że niejako Pana działania łącznie z działaniami
    przyszłego nabywcy stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie.
    Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej przedmiotowe działki stanowią Pana własność,
    która będzie podlega wskazanym wyżej czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu
    widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Pana sferze prawnopodatkowej. W tym
    kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez
    potencjalnego nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie będą podlegać
    działki o zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.
    Zatem w przedmiotowej sprawie podejmując ww. czynności zaangażował Pan środki
    podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i
    C-181/10, tj. wykazał Pan aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Tym samym należy uznać, że podejmowane przez Pana działania oraz dokonane
    czynności wykluczają sprzedaż posiadanej przez Pana nieruchomości (działek nr 1 i 2) w
    ramach zarządu Pana majątkiem prywatnym. Zatem należy stwierdzić, że ww. sprzedaż
    będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art.
    15 ust. 2 ustawy, a Pan będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy.
    Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy
    będą składniki Pana majątku osobistego, a sprzedaż posiadanych przez Pana działek
    będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    W konsekwencji, skoro w tej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania
    Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży posiadanej przez Pana
    nieruchomości (działek nr 1 i 2), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Podsumowując, sprzedaż przez Pana nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.