Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.198.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Z ulgi na ekspansję Wnioskodawca może skorzystać zarówno
przy produkcji pod własną marką, jak i przy produkcji towarów
sprzedawanych w opakowaniach dostosowanych do
wymogów kontrahenta (pod jego marką). Nabywanie od
zewnętrznych podmiotów surowców w części przetworzonych
nie zmienia faktu, że produkty zostały wytworzone przez
Spółkę. W sytuacji rozliczenia kosztów udziału w targach
trudnych do oczywistego przypisania tylko do działalności
poza strefą Wnioskodawca może rozliczyć te koszty w ramach
klucza przychodowego.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
dystrybutor
koszt-proporcjonalne rozliczenie kosztów
produkty
ulga-ulga na ekspansję
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Proporcjonalne
przypisywanie kosztów do źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
1

opodatkowania-Pozostałe odliczenia-Odliczenie kosztów
zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 21 maja 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
    A Sp. z o.o. planuje udział w zagranicznych targach handlowych z branży (...). Spółka to (...).
    W związku z tym, planuje skorzystać z ulgi na ekspansję, na podstawie art. 18eb ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej „Ustawa CIT”), zgodnie z którym,
    korzystać z ulgi mogą ci podatnicy, którzy ponoszą wydatki w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów. Przez produkty, stosownie do ust. 2 przytoczonego
    przepisu, rozumie się z kolei rzeczy wytworzone przez podatnika. Co ważne dla Spółki,
    możliwość skorzystania z ulgi nie została ograniczona, gdyż mogą z niej korzystać
    zarówno, małe, średnie oraz duże przedsiębiorstwa.
    Wnioskodawca jednoznacznie wskazuje, iż w ramach przepisu art.18eb ustawy z dnia 15
    lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze
    zm., dalej: „ustawa CIT”), zamierza skorzystać z odliczenia z uwagi na:
    - Warunek 1. Zwiększenie przychodu ze sprzedaży produktów w stosunku do
    przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego
    poprzedzającego rok poniesienia kosztów poniesionych w celu zwiększenia
    przychodów,
    - Warunek 3. Osiągnięcie przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas
    nieoferowanych w danym kraju, do którego planowany jest eksport produktów.
    Ulga na ekspansję skierowana jest do producentów. Termin „producent” rozumiany jest
    wąsko, obejmuje bowiem tylko te podmioty, które wytwarzają produkty we własnym
    zakresie.
    Na temat zakresu podmiotowego podatników uprawnionych do skorzystania z ulgi na
    ekspansję wypowiedziało się Ministerstwo Finansów w projekcie „Objaśnień podatkowych
    w zakresie przepisów dotyczących tzw. ulgi na ekspansję (ulgi prowzrostowej)”z dnia 25
    września 2023 r. Zdaniem MF z ulgi na ekspansję nie mogą skorzystać:
    1) przedsiębiorcy zajmujący się odsprzedażą gotowych produktów pod własną marką;
    2) przedsiębiorcy wytwarzający w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa
      określone produkty, ale działający na zlecenie innego podmiotu (podwykonawcy),
      gdy produkcja odbywa się według określonego przez zamawiającego wzoru;
      przedsiębiorcy wprowadzają produktów na rynek, nie ciąży na nich ryzyko

      ekonomiczne związane z wynikami sprzedaży, nie zdobywają i nie rozszerzają
      rynków zbytu;
    3) przedsiębiorcy korzystający z usług podwykonawców lub opierający proces
      produkcji wyłącznie na scaleniu w jeden produkt dostarczonych części składowych
      (przy czym - zdaniem MF - ze skorzystania z ulgi nie są wyłączeni podatnicy
      wykorzystujący w procesie produkcji zakupione surowce lub komponenty, które
      poddawane są obróbce prowadzącej do uzyskania finalnej postaci produktu;
      analogicznie, w ocenie MF, walor produktu wytworzonego przez podatnika będzie
      miał produkt, którego częścią składową są komponenty zakupione od innych
      producentów, zakładając, że działalność wytwórcza nie sprowadza się wówczas
      jedynie do scalenia w jeden produkt pozyskanych z zewnątrz podzespołów;
      zdaniem MF subsydiarne skorzystanie z usług podwykonawców nie pozbawia
      prawa do ulgi, o ile w dalszym ciągu przeważająca część produkcji odbywa w
      ramach przedsiębiorstwa podatnika).
    Istotna z punktu widzenia Spółki jest kwestia ewentualnego jednoczesnego stosowania
    ulgi na ekspansję oraz zwolnienia wynikającego z decyzji o wsparciu dotyczącego rozliczeń
    Polskiej Strefy Inwestycji (dalej „PSI”). Należy podkreślić, że podatnikowi, który w roku
    podatkowym korzysta np. ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a
    (zwolnienie wynikające z decyzji o wsparciu), prawo do odliczenia w ramach ulgi na
    ekspansję przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są
    przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
    zwolnienia z decyzji o wsparciu.
    Decyzja otrzymana przez Spółkę dotyczy działalności prowadzonej w X.
    W Państwa ocenie Spółka mogłaby korzystać z ulgi na ekspansję w związku z działalnością
    prowadzoną w zakładzie w Y. Z ulgi prowzrostowej Spółka nie skorzysta jednak w
    odniesieniu do działalności prowadzonej w X.
    Należy mieć na uwadze to, że wydatki objęte ulgą na ekspansję mogą mieć różny
    charakter:
    1) wydatki związane wyłącznie z produkcją w Y (np. wydatki na opracowanie
      opakowań z uwagi na wytyczne od klienta dotyczących produkcji ...),
    2) wydatki dotyczące produktów wyprodukowanych zarówno w Y, jak i w X (np.
      wydatki na targi (...), w czasie których promowane są zarówno ... jak i ...). Spółka
      nie uwzględnia w kalkulacji dochodu podlegającego zwolnieniu na podstawie
      decyzji o wsparciu kosztów uzyskania przychodów ponoszonych w związku z
      działalnością zakładu w Y (wydatki typu 1). Tym samym, koszty te nie stanowią
      kosztów kwalifikowanych uwzględnianych w kalkulacji dochodu zwolnionego z CIT
      na podstawie decyzji o wsparciu, a zatem nie ma przeszkód, by rozliczyć je w
      ramach ulgi na ekspansję.
    Planując rozwój i promocję produktów miedzy innymi podczas udziału w targach
    zagranicznych zostaną poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach
    ulgi na ekspansję, są to koszty enumeratywnie wymienione w Ustawie CIT. Zgodnie z art.
    18eb ust. 7 Ustawy CIT, za koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów uznaje się koszty:
    1. uczestnictwa w targach poniesione na:
        a. organizację miejsca wystawowego,
        b. zakup biletów lotniczych dla pracowników i podatnika,
        c. zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników i podatnika;
    2. działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
      przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
      informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
    3. dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
    4. przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
      dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;

    5. przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w
      celu składania ofert innym podmiotom.
    Rozważając zastosowanie ulgi na ekspansję należy mieć na uwadze ustawowe warunki jej
    zastosowania.
    Z interpretacji podatkowych wynika, że podatnik może być uznany za producenta również
    wtedy, gdy w procesie produkcji korzysta z materiałów (półproduktów, komponentów)
    nabywanych od zewnętrznych dostawców.
    Odbiorcami produktów wnioskodawcy, tj. jej klientami są co do zasady dystrybutorzy oraz
    sieci (...), a nie bezpośredni konsument. Odbiorcy ci wymagają często, aby opakowania
    nosiły szatę graficzną według ich koncepcji. Wnioskodawca opracowuje wtedy opakowanie
    w ścisłej współpracy z klientem. Bardzo często dochodzi do sytuacji, że klient
    przygotowuje sam szatę graficzną, którą wnioskodawca musi dostosować do m.in. (...).
    Spółka musi ponieść te koszty, ponieważ w innym przypadku dokonywałaby sprzedaży
    tych samych produktów w standardowych opakowaniach stworzonych według uznania
    samej spółki.
    Spółka samodzielnie opracowuje receptury wyrobów i odpowiada za cały proces
    produkcji, a nie realizuje zamówienia według konkretnego zlecenia np. B lub C.
    Innymi słowy, Spółka produkuje i sprzedaje własne produkty (opracowane przez nią samą
    od etapu stworzenia receptury produktu) w opakowaniach dostosowanych do wymogów
    kontrahenta (pod jego marką własną). Rola Spółki nie ogranicza się do wytworzenia
    produktu zgodnie z zamówieniem i specyfikacją kontrahenta, gdyż Spółka nie otrzymuje
    receptur od B ani od C.
    Wnioskodawca wyjaśnia także, że wykonanie personalizowanych opakowań zgodnych z
    wymaganiami kontrahentów jest realizowane z ich inicjatywy. Wnioskodawca nie inicjuje
    wykonania personalizowanych opakowań, ponieważ bardziej opłacalna jest sprzedaż
    produktów w standardowo oferowanych opakowaniach dla wszystkich odbiorców. Klienci
    stawiają jednak wymóg stworzenia personalizowanego opakowania, aby podjąć
    współpracę (...).
    Spółka powinna być uznana za producenta również w zakresie produkcji towarów
    sprzedawanych pod marką własną jej kontrahenta (B, czy C). Spółce przysługuje prawo do
    skorzystania z ulgi na ekspansję zarówno przy produkcji własnych marek, jak i przy
    produkcji towarów sprzedawanych pod obcą marką.
    Zakłady produkcyjne (X i Y) są wyodrębnione pod względem:
    - organizacyjnym,
    - finansowo-księgowym,
    - lokalizacyjnym (są od siebie oddalone o ...),
    - badawczo-rozwojowym (każdy zakład posiada odrębny Dział ...).
    Każdy z zakładów odpowiedzialny jest za produkcję różnego rodzaju asortymentu. Zakład
    w Y skupia się na produkcji (...), podczas gdy w Zakładzie w X produkuje się m.in. (...).
    Każdy z zakładów jest samodzielny w procesie produkcyjnym. Nie dochodzi do
    wykorzystywania surowców, półproduktów, czy produktów wytworzonych w jednym
    zakładzie przez drugi zakład.
    Przy produkcji w Zakładzie w Y może czasami wystąpić sytuacja konieczności zakupu
    gotowych (...) od kontrahentów zewnętrznych.
    Spółka planuje udział w targach zagranicznych w celu promowania i ekspansji Firmy.
    Konkretne wydatki jakie będą ponoszone zgodnie z art. 18eb ust. 7 Ustawy CIT, to:
    1. Wydatki na organizację miejsca wystawowego, w tym:
        a. koszty projektu miejsca wystawowego, koszty budowy i wyposażenia stoiska
        wystawowego (meble, ścianki reklamowe),
        b. koszty obsługi miejsca wystawowego (hostessy, sprzątanie),

        c. koszty najmu powierzchni wystawienniczej,
        d. podłączenia mediów: wody, energii;
        e. zakup stojaków reklamowych (tzw. rollup) do prezentowania oferty na targach.
    2. opłaty za wstęp na targi;
    3. wpis do katalogów wystawców biorących udział w danych targach;
    4. zakup biletów lotniczych dla pracowników obsługujących targi;
    5. diety pracowników.
    Spółka dokonuje alokacji ponoszonych kosztów:
    - koszty bezpośrednio związane z działalnością zakładu znajdującego się w Y
    przypisywane są w całości do działalności tego zakładu (np. koszty zatrudnienia
    pracowników tego zakładu),
    - koszty pośrednie, np. zarządu, działu IT, księgowości, marketingu itp., alokowane są
    do działalności zakładu w X i zakładu w Y wg klucza przychodowego,
    - koszty bezpośrednio związane z działalnością zakładu w X.
    Niemniej jednak w przypadku konkretnych zamierzonych kosztów związanych z udziałem
    w targach branżowych, na których firma zaprezentuje wszystkie swoje produkty, nie tylko
    wyprodukowane przez Zakład w Y, trudno jest szczegółowo przypisać koszty. Oznacza to,
    że Spółka może w ramach ulgi na ekspansję odliczać koszty poniesione na promocję
    zarówno produktów produkowanych w X, jak i w Y.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że:
    - wszystkie opisane wyżej koszty stanowiły/stanowią/będą stanowić dla Spółki koszty
    uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP;
    - wszystkie opisane wyżej koszty nie dotyczą towarów handlowych, lecz wyłącznie
    wytwarzanych przez Spółkę produktów;
    - wszystkie opisane wyżej koszty nie zostały zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie
    oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatku dochodowego;
    - Spółka zamierza skorzystać z ulgi tylko i wyłącznie w stosunku do przychodów
    należnych od podmiotów niepowiązanych;
    - wszystkie opisane wyżej koszty nie są uwzględniane przy kalkulacji dochodu
    zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP lub art. 17 ust. 1 pkt
    34a ustawy o PDOP;
    - wszystkie opisane wyżej koszty ponoszone są w celu osiągnięcia lub zwiększenia
    przychodów;
    - w przypadku uznania stanowiska Spółki za prawidłowe, skorzysta ona z ulgi na
    ekspansje tylko w stosunku do wytwarzanych przez siebie produktów.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):
    1. Czy Spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, może
      skorzystać z art. 18eb ust. 2 ustawy o PDOP, jeśli produkuje na zlecenie firm typu B,
      czy C?
    2. Czy Spółka ma prawo do dokonania odliczenia , o którym mowa w art. 18eb ust.2
      ustawy o PDOP w momencie nabycia od zewnętrznych podmiotów surowców w części
      przetworzonych (np. w przeszłości Spółka nabywała (...) od podmiotu zewnętrznego)
      może ograniczyć Spółkę w możliwości korzystania z ulgi? Zdarza się, że Spółka
      wykorzystuje tego rodzaju półprodukty w procesie wytworzenia końcowego (...).

    3. Czy jeżeli Spółka ponosi koszty, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o PDOP i są
      to koszty trudne do oczywistego przypisania tylko do działalności poza strefą w Y,
      zasadne jest rozliczenie wydatków w ramach klucza przychodowego, jeśli wydatki na
      ekspansje dotyczą obu zakładów?
    4. Czy w przypadku braku możliwości rozliczenia w ramach klucza przychodowego kosztu
      poniesionego na Zakład X i Y podlegającego odliczeniu zgodnie z art.18eb ust.10
      ustawy o PDOP, zasadne jest prawo do rozliczania wydatku w koszcie całkowitym
      poniesienia?
    Państwa stanowisko:
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    Ad. 1
    Wnioskodawca wskazuje, iż prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w świetle
    przedstawionego opisu stanu faktycznego oferowane przez Spółkę Produkty są
    produktami wytworzonymi przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o PDOP,
    uprawniającymi do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ustawy o PDOP.
    Z interpretacji podatkowych wynika, że podatnik może być uznany za producenta również
    wtedy, gdy w procesie produkcji korzysta z materiałów (półproduktów, komponentów)
    nabywanych od zewnętrznych dostawców.
    Wnioskodawca prezentuje stanowisko, że Spółka produkuje swój asortyment, gdyż
    powstają one zgodnie z przyjętą przez Wnioskodawcę procedurą, w wyniku pracy
    własnych pracowników i obsługiwanych przez nich maszyn oraz w wyniku szeregu
    czynności technologicznych i organizacyjnych, którym poddawane są nabywane
    półprodukty. Cały proces produkcyjny odbywa się w zakładzie produkcyjnym Spółki i
    realizowany jest przez jej pracowników. Wskutek tych czynności powstają identyfikowalne
    rzeczy materialne, posiadające charakterystyczne i unikalne cechy, a następnie
    wprowadzane są one do obrotu pod własną marką. Oznacza to, że w ramach
    przedstawionego stanu faktycznego oferowane przez Spółkę są produktami
    wytworzonymi przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o PDOP.
    Odbiorcami produktów wnioskodawcy, tj. jego klientami są co do zasady dystrybutorzy
    oraz sieci (...), a nie bezpośredni konsument. Jak wyjaśniono we wniosku - odbiorcy ci
    wymagają często, aby opakowania nosiły szatę graficzną według ich koncepcji.
    Wnioskodawca opracowuje wtedy opakowanie w ścisłej współpracy z klientem. Bardzo
    często dochodzi do sytuacji, że klient przygotowuje sam szatę graficzną, którą
    wnioskodawca musi dostosować do m.in. (...). Spółka musi ponieść te koszty, ponieważ w
    innym przypadku dokonywałaby sprzedaży tych samych produktów w standardowych
    opakowaniach stworzonych według uznania samej spółki. Wnioskodawca wyjaśnia także,
    że wykonanie personalizowanych opakowań zgodnych z wymaganiami kontrahentów jest
    realizowane z ich inicjatywy. Wnioskodawca nie inicjuje wykonania personalizowanych
    opakowań, ponieważ bardziej opłacalna jest sprzedaż produktów w standardowo
    oferowanych opakowaniach dla wszystkich odbiorców. Klienci stawiają jednak wymóg
    stworzenia personalizowanego opakowania, aby podjąć współpracę (...).
    Specyfika działalności Spółki wskazuje, że należy do niej zastosować wnioski płynące z
    interpretacji indywidualnej z dnia 13 marca 2024 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.749.2023.2.
    MBD (interpretacja pozytywna dot. producenta ciastek). Spółka samodzielnie opracowuje
    receptury wyrobów i odpowiada za cały proces produkcji, a nie realizuje zamówienia
    według konkretnego zlecenia np. B lub C.
    Innymi słowy, Spółka produkuje i sprzedaje własne produkty (opracowane przez nią samą
    od etapu stworzenia receptury produktu) w opakowaniach dostosowanych do wymogów
    kontrahenta (pod jego marką własną). Rola Spółki nie ogranicza się do wytworzenia

    produktu zgodnie z zamówieniem i specyfikacją kontrahenta, gdyż Spółka nie otrzymuje
    receptur od B ani od C.
    Mając na względzie powyższe, zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko,
    zgodnie z którym w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    oferowane przez Spółkę Produkty są produktami wytworzonymi przez Spółkę w
    rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o PDOP, uprawniającymi do skorzystania z odliczenia o
    którym mowa w art. 18eb ustawy o PDOP Spółka powinna mieć możliwość zastosowania
    art.18eb ustawy o PDOP również w zakresie produkcji towarów sprzedawanych pod
    marką własną jej kontrahenta (B, czy C). W konsekwencji uważamy, że Spółce przysługuje
    prawo do skorzystania z ulgi na ekspansję zarówno przy produkcji własnych marek, jak i
    przy produkcji towarów sprzedawanych pod obcą marką.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy fakt nabywania od zewnętrznych podmiotów surowców w części
    przetworzonych nie ma wpływu na zakwalifikowanie Spółki do skorzystania art.18eb ust.2.
    ustawy o PDOP.
    Z interpretacji podatkowych dotyczących nabywania od zewnętrznych podmiotów
    surowców i półproduktów w części przetworzonych wynika, że podatnik może być uznany
    za producenta również wtedy, gdy w procesie produkcji korzysta z materiałów
    (produktów, komponentów) nabywanych od zewnętrznych dostawców. Taka sytuacja
    ewentualnie mogłaby również wystąpić podczas procesu produkcyjnego.
    Stanowisko to potwierdził Dyrektor KIS m.in. w interpretacji indywidualnej z 14 marca
    2024 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.21.2024.1.MBD. W ocenie organów podatkowych
    producentem nie jest natomiast podmiot, który zleca fizyczną produkcję innemu
    podmiotowi oraz interpretacji indywidualnej z 25 marca 2024 r., znak 0111-KDIB1-
    1.4010.40.2024.1.SG.
    Ad. 3
    Zgodnie z treścią przepisu 18eb ust. 7 ustawy o PDOP Wnioskodawca uważa, iż rozliczenie
    kosztów kwalifikowanych trudnych oczywistego przypisania kosztu. Poniesiony koszt tylko
    na działalność w Y powinno obejmować konkretnie przedstawione koszty ponoszone na
    prezentację wszystkich naszych produktów podczas targów zagranicznych.
    W ocenie Spółki istnieje możliwość uwzględniania w ramach ulgi na ekspansję wydatków
    alokowanych wg klucza przychodowego do działalności zakładu w Y, ale taki sposób
    alokacji nie znajduje oparcia w żadnym przepisie.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku braku możliwości przydziału poniesionego kosztu
    bezpośrednio i jednoznacznie do zakładu Y, koszty, które zgodnie z art.18eb ust.10 ustawy
    o PDOP nie będą zwrócone mają prawo do rozliczania wydatku w całkowitym koszcie
    poniesienia w ramach ulgi na ekspansję.
    Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wnosi jak na wstępie. Dlatego też zostaje
    złożony wniosek o interpretację celem potwierdzenia zasad rozliczenia kosztów
    wspólnych, które dotyczą dwóch zakładów (np. targi ...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r.,
    wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system
    ulg podatkowych. Jedną z form wsparcia przedsiębiorców w ramach Polskiego Ładu jest
    ulga na zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, czyli tzw. „ulga na ekspansję”.
    Celem ulgi jest zachęcenie przedsiębiorców do rozwoju swojej działalności i rozszerzania
    działalności nie tylko na rynek krajowy, ale także na zagraniczne rynki zbytu.
    Ulga na ekspansję polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów
    poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów bezpośrednio
    wytworzonych przez podatnika i zbywanych na rzecz podmiotów niepowiązanych. Ulga
    umożliwia odliczenie wydatków dwa razy - zarówno jako koszty uzyskania przychodów, jak
    i w ramach samej ulgi (do kwoty 1 mln zł).
    Podatnik będzie mógł odliczyć wskazane poniżej koszty od podstawy opodatkowania,
    jeżeli po skorzystaniu z ulgi, w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych,
    począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty zwiększenia przychodów
    (dokonano odliczenia):
    - zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
    ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych
    kosztów lub
    - osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub
    - osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym
    kraju.
    Regulacje dotyczące tej ulgi zawiera dodany do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)
    art. 18eb, który w ust. 1 stanowi, że:
      Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości
      dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż
      przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1.000.000 zł w roku
      podatkowym.
    Na podstawie art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT:
      Przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
    W świetle art. 18eb ust. 3 ustawy o CIT:
      Przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 1,
      rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem
      powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT:
      Podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie
      2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w
      którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył
      przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
      tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych w danym kraju.
    W świetle art. 18eb ust. 5 ustawy o CIT:

      Przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się
      wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 6 ustawy o CIT:
      W przypadku gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o
      którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w
      którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do
      odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.
    Według art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT:
    Za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
    sprzedaży produktów uznaje się koszty:
    1) uczestnictwa w targach poniesione na:
        a) organizację miejsca wystawowego,
        b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
        c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
    2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
      przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
      informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
    3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
    4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
      dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
    5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w
      celu składania ofert innym podmiotom.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 8 ustawy o CIT:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu
      zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    W myśl art. 18eb ust. 9 ustawy o CIT:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik
      poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od
      kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w
      pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć
      lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał
      lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 10 ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone
      w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy:
    · Spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, może
    skorzystać z art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, jeśli produkuje na zlecenie firm typu B, czy
    C,

    · Spółka ma prawo do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 2 ustawy o
    CIT w momencie nabycia od zewnętrznych podmiotów surowców w części
    przetworzonych (np. w przeszłości Spółka nabywała (...) od podmiotu zewnętrznego)
    może ograniczyć Spółkę w możliwości korzystania z ulgi.
    Przywołany powyżej art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że podatnik uzyskujący
    przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania,
    ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika
    w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej
    jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.
    Opisana w powyższym artykule tzw. „ulga na ekspansję” dotyczy zatem kosztów uzyskania
    przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. Mogą
    z niej skorzystać podatnicy, którzy wytworzyli produkty w ramach swojej działalności
    gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, przez „produkty” rozumie
    się rzeczy wytworzone przez podatnika. Wsparciem w ramach ulgi, w świetle art. 18eb ust.
    3 ustawy o CIT, wymienionych regulacji objęte zostało odpłatne zbycie produktów
    wytworzonych przez podatnika, do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Wskazać należy, że pojęcie „rzeczy” należy odnieść do definicji zawartej w art. 45 ustawy
    z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1061 ze zm.) w świetle
    którego:
      Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Wymaga podkreślenia, że ustawy podatkowe odwołują się odrębnie do pojęcia „rzeczy” i
    „praw majątkowych”.
    W myśl z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie (...).
    Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
      jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. (...).
    Ustawodawca nie wprowadził na potrzeby przepisu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT również
    definicji „wytworzenia” rzeczy, należy więc posłużyć się potocznym rozumieniem tego
    słowa.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem języka Polskiego (https://sjp pwn.pl) „wytworzyć” to
    „zrobić”, „wyprodukować coś”.
    Podatnik, który zleca podmiotom trzecim produkcję wyrobów tylko sprzedawanych pod
    swoją marką „nie robi” ani „nie produkuje” tych wyrobów. Działania podatnika nie można
    więc uznać za wytworzenie produktów, w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT.
    Powołane wyżej regulacje oznaczają w sposób niewątpliwy, że intencją ustawodawcy przy
    projektowaniu przepisów art. 18eb ustawy o CIT, było objęcie przedmiotową ulgą
    wyłącznie produktów stanowiących rzeczy (a zatem przedmioty materialne) wytworzone
    przez podatnika.
    Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca w ramach przepisu art. 18eb ustawy o CIT,
    zamierza skorzystać z odliczenia z uwagi na:
    - zwiększenie przychodu ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego
    tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok
    poniesienia kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów,

    - osiągnięcie przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w
    danym kraju, do którego planowany jest eksport produktów.
    Spółka planuje udział w zagranicznych targach (...). (...) Odbiorcami produktów
    Wnioskodawcy, tj. jej klientami są co do zasady dystrybutorzy oraz sieci (...), a nie
    bezpośredni konsument. Spółka samodzielnie opracowuje receptury wyrobów i
    odpowiada za cały proces produkcji, a nie realizuje zamówienia według konkretnego
    zlecenia np. B lub C. Innymi słowy, Spółka produkuje i sprzedaje własne produkty
    (opracowane przez nią samą od etapu stworzenia receptury produktu) w opakowaniach
    dostosowanych do wymogów kontrahenta (pod jego marką własną). Rola Spółki nie
    ogranicza się do wytworzenia produktu zgodnie z zamówieniem i specyfikacją
    kontrahenta, gdyż Spółka nie otrzymuje receptur od B ani od C. Spółka chce skorzystać z
    ulgi na ekspansję w związku z działalnością prowadzoną w zakładzie w Y. Z ulgi
    prowzrostowej Spółka nie skorzysta w odniesieniu do działalności prowadzonej w X
    ponieważ na tą działalność posiada decyzję o wsparciu i korzysta ze zwolnienia, o którym
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT. Zakład w Y skupia się na produkcji (...). Każdy z
    zakładów jest samodzielny w procesie produkcyjnym. Nie dochodzi do wykorzystywania
    surowców, półproduktów, czy produktów wytworzonych w jednym zakładzie przez drugi
    zakład. Przy produkcji w Zakładzie w Y może czasami wystąpić sytuacja konieczności
    zakupu gotowych (...) od kontrahentów zewnętrznych.
    Odnosząc cytowane powyżej przepisy prawa podatkowego do przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wskazać należy, że wytwarzacie Państwo rzeczy (produkty) (...). Jak
    wskazano powyżej wytworzyć produkt oznacza jego wyprodukowanie, a więc
    przeprowadzenie jego etapów produkcji od początku do końca. Spółka samodzielnie
    opracowuje receptury wyrobów i odpowiada za cały proces produkcji. Nie wyłącza
    możliwości skorzystania z ulgi na ekspansję fakt, że odbiorcami Państwa produktów są
    dystrybutorzy oraz sieci (...), a nie bezpośredni konsument. Z ulgi na ekspansję możecie
    Państwo skorzystać zarówno przy produkcji (...) pod własna marką, jak i przy produkcji
    towarów sprzedawanych w opakowaniach dostosowanych do wymogów kontrahenta
    (pod jego marką). Nabywanie od zewnętrznych podmiotów surowców w części
    przetworzonych (...) nie zmienia faktu, że produkty (...) zostały wytworzone przez Państwa.
    W świetle powyższego możecie Państwo skorzystać z tzw. „ulgi na ekspansję” o której
    mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, w zakresie produktów produkowanych w Zakładzie
    w Y.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.
    Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy ustalenia, czy:
    - jeżeli Spółka ponosi koszty, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT i są to
    koszty trudne do oczywistego przypisania tylko do działalności poza strefą w Y,
    zasadne jest rozliczenie wydatków w ramach klucza przychodowego, jeśli wydatki na
    ekspansje dotyczą obu zakładów,
    - w przypadku braku możliwości rozliczenia w ramach klucza przychodowego kosztu
    poniesionego na Zakład X i Y podlegającego odliczeniu zgodnie z art.18eb ust. 10
    ustawy o CIT, zasadne jest prawo do rozliczania wydatku w koszcie całkowitym
    poniesienia.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy o CIT:
      Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się:

      - przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu
        podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;
      - kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w
        przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność
        poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład
        uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli
        przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu
        przypadającego na zagraniczny zakład.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są
    przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze
    zm.).
    W związku z powyższym, konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób,
    aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów
    związanych z działalnością prowadzoną w ramach nowej inwestycji na terenie określonym
    w decyzji o wsparciu na podstawie decyzji oraz pozostałą działalnością.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Zatem za koszty uzyskania przychodów należy uznać wszelkie wydatki - po wyłączeniu
    zastrzeżonych w ustawie, tj. wymienionych w negatywnym katalogu wydatków nie
    uznawanych za koszty uzyskania przychodów - o ile pozostają w związku przyczynowo -
    skutkowym z przychodami. Mowa tu zarówno o kosztach bezpośrednio związanych z
    uzyskiwanym przychodem, jak i o kosztach dotyczących całokształtu działalności
    podatnika lub z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, czyli związanych
    z funkcjonowaniem firmy.
    Wyjątkowo w odniesieniu do kosztów, co do których podatnik nie jest w stanie dokonać
    takiego podziału, bowiem są to koszty wspólne, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT,
    można zastosować zasadę proporcjonalnego ich rozliczenia.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o CIT:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody
      podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z
      przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe
      przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim
      stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł
      w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 15 ust. 2a ustawy o CIT:
      Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik
      ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie

      podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego
      opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
      odpowiednio.
    Z powyższego wynika, że w sytuacji braku możliwości przypisania danych kosztów do
    poszczególnych źródeł przychodów, aby ustalić jaka część kosztów powinna obniżać
    dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, podatnik powinien
    zastosować proporcję przychodów z tych źródeł do ogólnej sumy osiągniętych w danym
    roku przychodów.
    Zgodnie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
      gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu,
      o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.
      U. z 2020 r. poz. 1752 oraz z 2021 r. poz. 2105), i uzyskane na terenie określonym w
      tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie
      tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla
      przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy
      w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    W tym miejscu należy podkreślić, że właściwe rozliczenie/wyodrębnienia kosztów
    podatkowych związanych z różnymi przychodami ma na celu ustalenie tej ich części, która
    powinna mieć wpływ na dochód do opodatkowania. Z całej bowiem ogólnej masy
    przychodów i kosztów podatkowych podatnik musi wyodrębnić te, które mają wpływ na
    dochód do opodatkowania i wyeliminować te, które nie powinny mieć tego wpływu,
    uwzględniając przy tym odrębności wynikające z działalności zwolnionej z opodatkowania
    oraz działalności opodatkowanej.
    Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że do kosztów kwalifikowanych w ramach
    ulgi, o której mowa w art. 18eb ustawy o CIT, będą Państwo mogli zaliczyć tylko te wydatki,
    które nie są uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie decyzji o
    wsparciu. Zatem do kosztów objętych ulgą w myśl art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, można
    zaliczyć jedynie koszty dotyczące działalności prowadzonej poza obszarem objętym
    decyzją, bądź rodzajów działalności niewymienionych w decyzji. W tych przypadkach,
    koszty te nie są brane pod uwagę przy ustalaniu wysokości dochodu z działalności
    gospodarczej prowadzonej określonej w decyzji o wsparciu na podstawie decyzji, czyli nie
    są uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego. Nie dotyczą one bowiem działalności
    określonej w decyzji o wsparciu.
    Ustalając czy koszty stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7
    ustawy o CIT należy pamiętać, że katalog kosztów poniesionych w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów, uprawniających do ulgi, ma charakter zamknięty.
    Zatem, tylko wydatki w nim wskazane mogą być odliczone jako koszty kwalifikowane.
    Jednocześnie ocena, czy dany wydatek mieszczący się w powyższym katalogu może być
    uznany za podlegający odliczeniu, powinna być dokonywana w każdym przypadku
    indywidualnie.
    Podkreślić należy również, że na gruncie prawa podatkowego obowiązuje prymat wykładni
    gramatycznej (językowej). W granicach wykładni obowiązujących przepisów prawa nie
    mieści się taka ich interpretacja, która prowadzi do wykreowania nowych norm prawnych,
    niezawartych w przepisach. Każda bowiem wykładnia powinna się sytuować w ramach
    możliwego sensu językowego danego pojęcia czy wyrażenia (por. np. wyrok NSA z 16
    czerwca 2021 r., sygn. akt III FSK 32/21 i z 19 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2788/18,
    CBOSA). Odstąpienie przez interpretatora od sensu literalnego przepisu jest uzasadnione
    wyłącznie szczególnie ważnymi powodami. Takimi powodami mogą być np. wartości
    konstytucyjne. Na gruncie prawa podatkowego kierowanie się wykładnią celowościową, to
    jest z pominięciem woli „historycznego” prawodawcy, w oderwaniu od innych rodzajów
    wykładni, może prowadzić do wypaczenia rzeczywistych intencji prawodawcy, dowolności

    w stosowaniu prawa i do związanej z nią utraty poczucia pewności prawnej (R. Mastalski,
    Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 112 i n.; por. uchwałę NSA z 29
    maja 2000 r., FPS 2/00, ONSA 2001/1/2, M. Podat. 2000/7/3, Pr. Gosp. 2000/10/25, Glosa
    2000/10/37, POP 2001/5/131, M. Prawn. 2000/10/643).
    Ulga zawarta w art. 18eb ustawy o CIT stanowi odstępstwo od zasady powszechności
    opodatkowania. W tym przedmiocie znane jest stanowisko sądownictwa, zgodnie z
    którym wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania, a więc przy wykładni przepisów dotyczących ulg i
    zwolnień podatkowych nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą.
    Tego rodzaju interpretacja kłóciłaby się bowiem z wyrażoną w art. 84 Konstytucji zasadą
    powszechności opodatkowania (przykładowo: wyrok NSA z 14 maja 2015 r., sygn. akt II
    FSK 94/14).
    Odnosząc powyższe do opisu sprawy wskazać należy, że w sytuacji rozliczenia kosztów
    udziału w targach trudnych do oczywistego przypisania tylko do działalności poza strefą
    mogą Państwo rozliczyć te koszty w ramach klucza przychodowego. Aby ustalić jaka część
    kosztów dotyczy działalności zwolnionej (Zakładu w X) powinni Państwo zastosować
    proporcję przychodów z tych źródeł do ogólnej sumy osiągniętych w danym roku
    przychodów. Kluczem przychodowym ustalicie Państwo które koszty dotyczą działalności
    zwolnionej (Zakładu w X) a które działalności opodatkowanej (Zakład w Y). W ten sposób
    ustalone koszty udziału w targach dotyczące Zakładu w Y będą podlegały odliczeniu od
    podstawy opodatkowania na podstawie art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.
    Mając powyższe na uwadze, błędne jest Państwa twierdzenie, że w przypadku braku
    możliwości przydziału poniesionego kosztu bezpośrednio i jednoznacznie do zakładu Y,
    koszty, które zgodnie z art. 18eb ust. 10 ustawy o CIT nie będą zwrócone mają Państwo
    prawo do rozliczania wydatku w całkowitym koszcie poniesienia w ramach ulgi na
    ekspansję.
    Odliczeniu w ramach „ulgi na ekspansję” podlegają tylko koszty udziału w targach
    przypisane do działalności Zakładu w Y, a zatem takie, które nie są uwzględniane w
    kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
    ustawy o CIT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości
    zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.