Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.566.2023.11.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Zastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 0% do
świadczonych usług polegających na zapewnieniu obiektu
noclegowego i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania na
potrzeby zakwaterowania, wyżywienia i zapewnienia
warunków socjalno; bytowych dla obywateli Ukrainy w związku
z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa.
Słowa kluczowe: Ukraina
pomoc
stawka-stawka zerowa
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku
od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek
obniżonych.-Rozdział 5-§ 10bd
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku
od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek
obniżonych.-Rozdział 6-§ 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2023 r. wpłynął Pani wniosek z 2 sierpnia 2023 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% do
    świadczonych przez Panią usług polegających na zapewnieniu obiektu noclegowego i
    miejsca krótkotrwałego zakwaterowania na potrzeby zakwaterowania, wyżywienia i
    zapewnienia warunków socjalno-bytowych dla obywateli Ukrainy w związku z konfliktem
    zbrojnym na terytorium tego państwa. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 9 września 2025 r. (data wpływu 12 wrzesnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 5.06.2023 r. otrzymała Pani wezwanie do złożenia korekt deklaracji JPK VAT za
    okres od 03/2022 do 04/2023, albowiem w rejestrach Pani sprzedaży za ww. okres
    uwzględniła Pani faktury sprzedaży na rzecz Gminy A opodatkowane stawką VAT 0%.
    W dniu 23.03.2022 r. zawarła Pani z Gminą A umowę nr ..., na podstawie której
    zobowiązała się Pani do zapewnienia obiektu noclegowego w celu krótkotrwałego
    zakwaterowania - na potrzeby zakwaterowania, wyżywienia i zapewnienia warunków
    socjalno-bytowych dla obywateli Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia
    12.03.2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na
    terytorium tego państwa – w zw. z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15.03.2022 r.
    Zgodnie z zapisami umowy dokonywała Pani rozliczenia za wykonanie umowy na
    podstawie comiesięcznych faktur VAT z uwzględnieniem stawki VAT 0% - co gwarantowała
    Pani umowa oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 2.12.2022 r. w sprawie
    obniżonych stawek podatku od towarów i usług w roku 2023. Łącznie w we wskazanym
    okresie wystawiła Pani 16 faktur na rzecz Gminy A ze stawką VAT 0% o numerach: ... z dnia
    24.03.2022, ... z dnia 31.03.2022, ... z dnia 29.04.2022, ... z dnia 31.05.2022, ... z dnia
    30.06.2022, ... z dnia 37.07.2022, ... z dnia 31.08.2022, ... z dnia 30.09.2022, ... z dnia
    31.10.2022, ... z dnia 28.11.2022, ... z dnia 30.12.2022, ... z dnia 31.01.2023, ... z dnia
    28.02.2023, ... z dnia 31.03.2023, ... z dnia 28.04.2023, ... z dnia 31.05.2023. We wszystkich
    wskazała Pani stawkę VAT 0%.
    Po analizie sprawy w dniu 19.06.2023 r. dokonała Pani korekt ww. faktur.
    Korekty faktur dotyczyły oznaczenia właściwej usługi wykonanej na rzecz Gminy A w
    ramach zawartej umowy. Pierwotnie wystawiła Pani faktury niezgodnie ze świadczoną
    usługą wykonywaną na rzecz Gminy A ujmując w nazwie usługi mylnie „usługi hotelarskie”.
    Na podstawie korekt nastąpiła zmiana usługi - zgodnie z zawartą umową z Gminą A, tj.
    „usługi zakwaterowania, wyżywienia i zapewnienia warunków socjalno-bytowych dla
    obywateli Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12.03.2022 r. (Dz. U. z
    2022, poz. 583).
    Mając powyższe na uwadze wnosi Pani o właściwą interpretację podatkową dotyczącą
    zastosowania właściwej stawki VAT przy wykonaniu usług specjalnych, tj. czy faktyczna

    usługa wykonywana na rzecz Gminy A, dotycząca zakwaterowania, wyżywienia i
    zapewnienia warunków socjalno-bytowych dla obywateli Ukrainy, o których mowa w art. 1
    ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12.03.2022 r. podlega stawce VAT 0%.
    Jednocześnie informuje Pani, że we wskazanym okresie nie wykonywała Pani żadnych
    usług na rzecz innych podmiotów gospodarczych czy też osób fizycznych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani:
    Na pytanie Organu o treści „Czy jest Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    od towarów i usług?” odpowiedziała Pani: Tak, jest Pani aktualnie czynnym
    zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Na pytanie Organu o treści „Proszę wskazać na podstawie jakich przepisów ustawy z dnia
    12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na
    terytorium tego państwa (Dz. U. z 2022 r. poz. 583 ze zm.) zawarła Pani umowę nr ... z
    Gminą A, na podstawie której zobowiązała się Pani do zapewnienia obiektu noclegowego
    w celu krótkotrwałego zakwaterowania – na potrzeby zakwaterowania, wyżywienia i
    zapewnienia warunków socjalno-bytowych dla obywateli Ukrainy, o których mowa w art. 1
    ust. 1 i 2 ww. ustawy, w zw. z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15.03.2022 r.?”
    odpowiedziała Pani: Umowa z Gminą A została zawarta z Panią jako przedsiębiorcą na
    podstawie art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26.04.2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z
    2022 r. poz. 261.) o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na
    terytorium tego państwa (Dz. U. z 2022 r., poz. 583, Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia
    15.03.2022 r. w sprawie maksymalnej wysokości świadczenia pieniężnego przysługującego
    z tytułu zapewnienia zakwaterowania i wyżywienia obywatelom Ukrainy oraz warunków
    przyznawania tego świadczenia i przedłużenia jego wypłaty oraz art. 13 ust. 1 ustawy z
    dnia 12.03.2022 r. oraz na podstawie art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12.03.2022 r. o pomocy
    obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego Państwa (Dz. U.
    2023, poz. 103 z późn. zm. i § 6 ust. 1 Umowy 2151.28.2022 z dnia 15.04.2022 r. w związku
    ze zmianą przepisów ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem
    zbrojnym na terytorium tego państwa (dz. U. z 2023, poz. 103).
    Na pytanie Organu o treści „Jakie były postanowienia ww. umowy, w tym m.in. ilu osobom
    z Ukrainy, zgodnie z umową miała Pani zapewnić pobyt?” odpowiedziała Pani: Zgodnie z
    umową z gminą, zadeklarowała Pani możliwość zapewnienia pobytu dla 50 osób, czyli
    jednej grupy uchodźców przyjeżdżających autokarem. Podczas spotkania w gminie 1
    marca 2022 r. poinformowała Pani, że posiada Pani pewne oszczędności z udanego
    sezonu feryjnego i jest Pani w stanie przez pewien czas przyjąć uchodźców, pokrywając ich
    pobyt ze swoich środków.
    W ciągu 10 godzin od złożenia deklaracji ustnej na Pani obiekcie znalazły się dzieci wraz z
    matkami.
    Chociaż Pani działalność dotyczyła dotychczas wyłącznie wynajmu obiektów bez
    wyżywienia, postanowiła Pani, że nie będzie Pani dążyć do osiągnięcia zysku, lecz zapewni
    Pani szybką i bezinteresowną pomoc humanitarną osobom w bardzo trudnej sytuacji
    życiowej a gmina zadeklarowała, że nie pozostawi Pani bez wsparcia.
    Na pytanie Organu o treści „Czy na postawie ww. umowy, poza zapewnieniem obiektu
    noclegowego w celu krótkotrwałego zakwaterowania, dostarczała Pani towary i/lub
    świadczyła Pani usługi w zakresie wyżywienia i zapewnienia warunków socjalno-bytowych
    dla obywateli Ukrainy?” odpowiedziała Pani: W Pani obiekcie zapewniła Pani schronienie i
    wsparcie dla około 50 osób, w tym ponad połowa stanowiły małe dzieci. W ramach
    prowadzonej działalności humanitarnej świadczyła Pani następujące usługi:
    1. Zakwaterowanie i opieka - zapewnienie bezpiecznego i komfortowego miejsca pobytu
      dla wszystkich uchodźców. Organizacja przestrzeni i warunków odpowiednich dla
      rodzin z dziećmi.

    2. Wyżywienie - zakupy półproduktów spożywczych aby matki miały możliwość
      przygotowania pięciu posiłków dziennie dla siebie i dzieci.
    3. Dostarczanie niezbędnych środków - leki i środki higieniczne oraz środki myjące oraz
      piorące, odzież obuwie i inne artykuły pierwszej potrzeby.
    4. Utrzymanie i wyposażenie obiektu - pokrycie kosztów prądu, wywozu śmieci i
      nieczystości - szamba. Drobne naprawy oraz zakup niezbędnego sprzętu, w tym pralki
      i lodówki, trampoliny dla dzieci w celu zapewnienia podstawowych warunków
      bytowych.
    5. Wsparcie administracyjne i socjalne - pomoc w nadaniu uchodźcom numerów PESEL,
      pomoc w uzyskaniu świadczeń takich jak 500+ oraz inne zapomogi, wsparcie w
      kontaktach z urzędami i przychodniami lekarskimi - transport oraz załatwianie
      formalności.
    6. Organizacja i zarządzanie pomocą - codzienna opieka i koordynacja dostaw
      produktów, leków oraz świadczeń, realizowanie obowiązku szkolnego u dzieci powyżej
      5 roku życia, opłata za obiady szkolne i przedszkolne, zapewnienie bezpieczeństwa i
      wsparcia rodzinom w trudnej sytuacji kryzysowej.
    Efekt: Dzięki tym działaniom osoby przybywające z Ukrainy otrzymały: bezpieczne
    schronienie, regularne posiłki, dostęp do podstawowych środków higieny i odzieży,
    wsparcie administracyjne i socjalne, pomoc w korzystaniu z opieki medycznej, zakup
    leków i usługi dentystyczne dla uchodźców.
    Na pytanie Organu o treści „Czy otrzymane środki finansowe były przyznawane Pani
    wyłącznie w zamian za określone w ww. umowie czynności?” odpowiedziała Pani: Środki
    wypłacane na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy
    (Dz. U. 2022 poz. 583 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 marca 2022 r.
    były przeznaczane na wykonywanie zadań publicznych zleconych gminie z zakresu
    administracji rządowej, tj. na zapewnienie zakwaterowania, wyżywienia oraz warunków
    socjalno-bytowych obywatelom Ukrainy objętym pomocą.
    Na pytanie Organu o treści „Czy ww. umowa została zawarta w ramach prowadzonej przez
    Panią pozarolniczej działalności gospodarczej?” odpowiedziała Pani: Świadczenia
    realizowane w ramach tej umowy nie były wykonywane w ramach prowadzonej przez
    Panią pozarolniczej działalności gospodarczej. Umowa miała charakter pomocy
    humanitarnej, a środki wypłacane przez gminę służyły wyłącznie pokryciu faktycznych
    kosztów utrzymania uchodźców (udostępnienie miejsc noclegowych, półprodukty
    spożywcze, ogrzewanie, prąd, wywóz nieczystości, wywóz śmieci, środki higieny, leki,
    odzież, obuwie, wyposażenie szkolne dzieci, opłata obiadów szkolnych i przedszkolnych,
    transport uchodźców do gminy, opieki społecznej, ZUS, niezbędne wyposażenie).
    Zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy (Dz.
    U. 2022 poz. 583) świadczenie pieniężne z art. 13 ust. 1 nie przysługuje, gdy koszty są
    pokrywane w inny sposób, w tym przez gminę. Jednocześnie świadczenia te pozostawały
    w związku z pomocą ofiarom wojny w Ukrainie, co umożliwiało zastosowanie 0% VAT
    zgodnie z § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 marca 2022 r. (Dz.U. 2022 poz.
    531).
    Na pytanie Organu o treści „Czy otrzymane przez Panią kwoty były uzależnione od ilości
    osób zakwaterowanych w danym dniu i liczby dni w okresie zakwaterowania?”
    odpowiedziała Pani: Tak, wysokość otrzymanych środków była uzależniona od faktycznej
    liczby osób zakwaterowanych w danym dniu oraz liczby dni zakwaterowania w
    rozliczanym okresie. Wypłacana kwota za osobę na dobę obejmowała łącznie
    zakwaterowanie, wyżywienie oraz zapewnienie warunków socjalno-bytowych i nie była
    rozdzielana na poszczególne elementy.

    Na pytanie Organu o treści „Czy otrzymane przez Panią kwoty były uzależnione od ilości
    osób mających zapewnione wyżywienie?” odpowiedziała Pani: Tak, wysokość otrzymanych
    środków była uzależniona od faktycznej liczby osób do wyżywienia w danym dniu oraz
    liczby dni na wyżywieniu w rozliczanym okresie. Wypłacana kwota za osobę na dobę
    obejmowała łącznie wyżywienia zakwaterowania oraz zapewnienia warunków socjalno-
    bytowych i nie była rozdzielana na poszczególne elementy.
    Na pytanie Organu o treści „Czy z ww. umowy wynika, że wykonywane przez Panią
    czynności były wykorzystywane wyłącznie na cele związane z pomocą ofiarom skutków
    działań wojennych na terytorium Ukrainy?” odpowiedziała Pani: Tak, z umowy wynika, że
    wykonywała Pani czynności wyłącznie na cele związane z pomocą ofiarom skutków działań
    wojennych na terytorium Ukrainy.
    Na pytanie Organu o treści „Czy złożyła Pani wniosek o świadczenie pieniężne w oparciu o
    art. 13 ust. 1 w powiązaniu z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy
    obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U.
    z 2022 r. poz. 583 ze zm.)?” odpowiedziała Pani: Nie składała Pani wniosku o to
    świadczenie. Powodem jest to, że w okresie przyjmowania obywateli Ukrainy miała Pani
    zawartą umowę z gminą, na podstawie której gmina pokrywała koszty związane z
    zakwaterowaniem i wyżywieniem uchodźców.
    Na pytanie Organu o treści „Czy pomoc obywatelom Ukrainy była udzielona na Pani
    koszt?” odpowiedziała Pani: Pomoc nie była udzielana w całości na Pani własny koszt.
    Świadczenia polegające na zakwaterowaniu, wyżywieniu oraz zapewnieniu warunków
    socjalno-bytowych uchodźcom z Ukrainy realizowała Pani na podstawie umowy zawartej z
    gminą. Zgodnie z tą umową gmina wypłacała Pani świadczenie pieniężne przeznaczone na
    pokrycie kosztów utrzymania uchodźców, w tym w szczególności: zakwaterowania,
    żywności, mediów i wywozu odpadów, środków higienicznych, leków i odzieży,
    niezbędnego wyposażenia obiektu.
    Środki te miały charakter zwrotu kosztów i były w całości przeznaczane na utrzymanie
    uchodźców.
    Ich wysokość nie pozwalała na uzyskanie zysku, a ponadto podlegały one opodatkowaniu
    ryczałtowym podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w
    związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. 2022 poz. 583),
    świadczenie pieniężne z art. 13 ust. 1 nie przysługuje, jeżeli koszty utrzymania uchodźców
    są pokrywane w inny sposób, w tym przez jednostki samorządu terytorialnego.
    W konsekwencji pomoc przez Panią udzielona była realizowana w ramach umowy z
    gminą, finansowanej ze środków publicznych, i pozostawała w bezpośrednim związku z
    pomocą ofiarom wojny w Ukrainie, o której mowa również w § 10 rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 3 marca 2022 r. (Dz. U. 2022 poz. 531), przewidującego zastosowanie
    stawki 0% VAT dla usług świadczonych na ten cel.
    Na pytanie Organu o treści „Czy obywatele Ukrainy byli zobowiązani do dokonania opłat w
    zamian za udzieloną pomoc? Jeżeli tak, to proszę wskazać w jakim okresie obywatele
    Ukrainy dokonywali tych opłat i jak były skalkulowane te opłaty?” odpowiedziała Pani:
    Obywatele Ukrainy nie byli zobowiązani do ponoszenia jakichkolwiek opłat za udzieloną
    pomoc.
    Wszystkie koszty związane z ich utrzymaniem, w tym: zakwaterowanie i wyżywienie,
    ubranie, obuwie i środki higieniczne, środki czystości, leczenie dentystyczne i zakup leków,
    zapewnienie transportu do urzędów oraz pomoc w załatwianiu spraw urzędowych, w
    gminie, ZUSie, opiece społecznej, przychodniach lekarskich. Wysłanie dzieci do szkoły
    zapewnienia im posiłków w szkole, opłata obiadów szkolnych - były w pełni pokrywane
    przez Panią. Uchodźcy przyjechali do Pani domu 1 marca 2022 r., a umowa zawarta z
    gminą obowiązywała od 4 marca 2022 r. do 30 września 2023 r. Ponadto, przez cały

    październik 2023 r. uchodźcy mogli pozostawać w Pani obiekcie nieodpłatnie, co
    umożliwiło im spokojne podjęcie decyzji co do dalszego miejsca pobytu i dalszego życia w
    Polsce.
    Na pytanie Organu o treści „Jakie wydatki ponosiła Pani w związku z czynnościami
    określonymi w ww. umowie na rzecz osób z Ukrainy?” odpowiedziała Pani:
    Wydatki ponoszone na rzecz obywateli Ukrainy na podstawie umowy z gminą:
    - Wyżywienie: regularne zakupy produktów spożywczych (półprodukty do samodzielnego
      przygotowywania posiłków), zapewnienie odpowiedniej ilości półproduktów do
      sporządzenia 5 posiłków dziennie dla dzieci oraz ich matek, zakup wody pitnej,
      napojów, mleka i artykułów dla dzieci (kaszki, mleko modyfikowane, żywność dla
      niemowląt - desery, zupki, soki), produkty specjalne dla dzieci i osób starszych (np.
      żywność łatwostrawna, jogurty, owoce, warzywa), środki do przechowywania i
      przygotowywania żywności (folie, pojemniki, przyprawy, olej, mąka, ryż, makarony itp.).
    - Zakwaterowanie: udostępnienie pomieszczeń noclegowych (pokoje z łazienkami, łóżka,
      pościel), zakup dodatkowych łóżek, materacy i pościeli w celu dostosowania obiektu
      do liczby uchodźców, bieżące opłaty związane z utrzymaniem obiektu: energia
      elektryczna i ogrzewanie, woda i kanalizacja, wywóz śmieci i nieczystości, drobne
      naprawy techniczne (uszkodzone wyposażenie, wymiana rozbitych szyb w oknach,
      hydraulika, elektryka), zakup sprzętu AGD potrzebnego dla dużej liczby osób (m.in.
      pralka, lodówka).
    - Warunki socjalno-bytowe: zakup odzieży i obuwia dla dzieci i dorosłych, środki higieny
      osobistej (mydła, szampony, pieluchy, podpaski, proszki do prania, ręczniki papierowe,
      środki czystości), leki i podstawowe środki medyczne (np. środki przeciwbólowe i
      gorączkowe, antybiotyki, preparaty dla dzieci, witaminy).
    Była Pani jedyną osobą, na którą obywatele Ukrainy mogli liczyć podczas całego okresu
    pobytu. We wszystkich sprawach - zarówno codziennych, jak i nagłych - zwracali się
    wyłącznie do Pani. Za Pani pośrednictwem kontaktowali się m.in. z ambasadą,
    instytucjami państwowymi w Polsce, a także ze specjalistyczną pomocą medyczną. W
    sytuacjach kryzysowych to Pani wzywała karetkę ratującą życie oraz organizowała
    niezbędne wsparcie.
    Transport uchodźców do urzędów, szkół, placówek medycznych i pomoc w załatwianiu
    formalności, pomoc w organizacji edukacji dla dzieci - wysłanie do szkoły, zakup
    niezbędnych przyborów szkolnych, chodzenie na wywiadówki, opieka organizacyjna i
    administracyjna (pomoc w nadaniu numeru PESEL, uzyskaniu świadczeń takich jak 500+
    czy zapomogi socjalne w opiece społecznej).
    Na pytanie Organu o treści „Czy w momencie nabycia towarów/usług wykorzystywanych
    do czynności określonych w ww. umowie na rzecz osób z Ukrainy, nabywała je Pani z
    przeznaczeniem na cel pomocy tym osobom?” odpowiedziała Pani: Tak, wszystkie towary i
    usługi, które nabywała Pani w trakcie realizacji umowy z gminą, były przeznaczone
    wyłącznie na cele związane z pomocą obywatelom Ukrainy. Zakupy obejmowały m.in.
    żywność, środki higieniczne, odzież, leki, sprzęt AGD, a także usługi i opłaty niezbędne do
    zapewnienia zakwaterowania, wyżywienia i odpowiednich warunków socjalno-bytowych.
    Nie były one wykorzystywane w żadnym innym celu związanym z prowadzoną
    działalnością gospodarczą.
    Na pytanie Organu o treści „Czy w momencie nabycia towarów/usług wykorzystywanych
    do zakwaterowania i ewentualnego wyżywienia osób z Ukrainy, nabywała je Pani
    wyłącznie w celu zaspokojenia potrzeb prywatnych tych osób?” odpowiedziała Pani: Nie.
    Towary i usługi nabywała Pani w związku z realizacją umowy z gminą i były one
    przeznaczone na zapewnienie zakwaterowania, wyżywienia oraz warunków socjalno-
    bytowych obywatelom Ukrainy. Zakupy te nie miały charakteru prywatnego, lecz stanowiły
    element wykonywania powierzonych mi zadań w ramach pomocy humanitarnej.

    Na pytanie Organu o treści „Czy przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku od
    wydatków wykorzystywanych do czynności określonych w ww. umowie na rzecz osób z
    Ukrainy?” odpowiedziała Pani: Nie, nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku
    VAT od nabywanych towarów i usług, ponieważ wszystkie wydatki były związane wyłącznie
    z realizacją umowy z gminą i przeznaczone na pomoc obywatelom Ukrainy, a nie na
    wykonywanie czynności opodatkowanych VAT w ramach Pani działalności gospodarczej.
    Na pytanie Organu o treści „Czy osoby z Ukrainy, którym zapewniała Pani pomoc były
    jednocześnie przez Panią zatrudniane? Jeżeli tak, to proszę wskazać czy zatrudniała Pani
    wszystkie osoby?” odpowiedziała Pani: Żadna z osób, którym zapewniała Pani pomoc, nie
    była u Pani zatrudniona. Ponad trzy czwarte grupy stanowiły dzieci, a pozostałe osoby to
    matki sprawujące nad nimi opiekę, które przyjechały do Polski wyłącznie w celu
    zapewnienia bezpieczeństwa sobie i swoim rodzinom.
    Na pytanie Organu o treści „Czy usługi świadczone dla uchodźców z Ukrainy były
    realizowane na cele związane z Pani działalnością gospodarczą?” odpowiedziała Pani:
    Usługi świadczone na rzecz uchodźców z Ukrainy nie były związane z wykonywaniem
    czynności w ramach Pani działalności gospodarczej. Realizowała je Pani wyłącznie na
    podstawie umowy zawartej z gminą.
    Na pytanie Organu o treści „Czy usługi świadczone przez Panią na podstawie ww. umowy
    nie były związane z Pani działalnością gospodarczą, nie służy do promowania marki,
    wizerunku i pozyskiwaniu nowych klientów, a były typową bezinteresowną pomocą
    potrzebującym?” odpowiedziała Pani: Usługi świadczone na podstawie umowy z gminą nie
    były związane z Pani działalnością gospodarczą, nie służyły promowaniu marki ani
    wizerunku, ani też pozyskiwaniu nowych klientów. Były one typową formą
    bezinteresownej pomocy osobom potrzebującym, wynikającą z sytuacji humanitarnej
    spowodowanej konfliktem zbrojnym w Ukrainie i w celu zapewnienia pomocy
    humanitarnej osobom dotkniętym konfliktem zbrojnym.
    Na pytanie Organu o treści „Jaka jest nazwa i klasyfikacja statystyczna (pełny
    siedmiocyfrowy symbol) usług objętych przedmiotem wniosku, tj. świadczonych przez
    Panią usług na podstawie ww. umowy, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług
    (PKWiU) z 2015 r., wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015
    r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. poz. 1676 ze zm.)?”
    odpowiedziała Pani: Klasyfikacja PKWiU ma znaczenie drugorzędne - ważne jest
    wykazanie, że usługi były związane wyłącznie z pomocą uchodźcom.
    PKWiU 55 - Usługi związane z zakwaterowaniem (np. 55.90.19.0 - Pozostałe usługi
    związane z zakwaterowaniem).
    PKWiU 56 - Usługi związane z wyżywieniem (np. 56.29.19.0 - Pozostałe usługi
    przygotowania i podawania posiłków).
    PKWiU 87 - Usługi pomocy społecznej z zakwaterowaniem, (np. 87.90.11.0 - na podstawie
    umowy z gminą Art. 43 ust. 1 punkt 22 o zwolnieniu).
    Zakup żywności dla uchodźców nie jest usługą, tylko nabyciem towarów - i wtedy stosuje
    się PKWiU dział 10 i 11 (w zależności od rodzaju artykułów spożywczych).
    Przykłady:
    10.11.11.0 - mięso wołowe świeże lub schłodzone
    10.12.20.0 - mięso wieprzowe świeże lub schłodzone
    10.31.11.0 - ziemniaki, świeże lub schłodzone
    10.39.13.0 - warzywa mrożone
    10.71.11.0 - pieczywo świeże
    11.07.19.0 - wody mineralne, źródlane i pozostałe.

    Na pytanie Organu o treści „Czy usługi świadczone przez Panią w okresie od marca 2022 r.
    do kwietnia 2023 r. były w dniu złożenia wniosku ORD-IN przedmiotem postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej?” odpowiedziała Pani: Nie,
    usługi świadczone przez Panią od marca 2022 r. do kwietnia 2023 r. na rzecz obywateli
    Ukrainy na podstawie umowy z gminą nie były w dniu składania wniosku ORD-IN
    przedmiotem postępowania podatkowego ani kontroli podatkowej oraz kontroli ceno-
    skarbowej.
    Na pytanie Organu o treści „Czy wysokość stawki dla usług świadczonych przez Panią w
    okresie od marca 2022 r. do kwietnia 2023 r. została rozstrzygnięta w decyzji organu
    podatkowego?” odpowiedziała Pani: Nie, wysokość stawki VAT dla usług świadczonych
    przez Panią od marca 2022 r. do kwietnia 2023 r. nie była rozstrzygnięta w decyzji organu
    podatkowego. Zastosowanie stawki 0% VAT wynikało z przepisów rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 3 marca 2022 r. (Dz. U. 2022 poz. 531) oraz art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 12
    marca 2022 r. (Dz. U. 2022 poz. 583) dotyczącej pomocy obywatelom Ukrainy. W Pani
    ocenie była to pomoc dla tych ludzi dlatego też wystawiając fakturę uważała Pani, że
    stawka VATu powinna być 0%.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 9 września 2025 r.):
    Czy wykonując usługi (opisane powyżej) na rzecz Gminy A na podstawie umowy numer ...
    zawartej w dniu 23.03.2022 r. dotyczącej zapewnienia obiektu noclegowego i miejsca
    krótkotrwałego zakwaterowania na potrzeby zakwaterowania, wyżywienia i zapewnienia
    warunków socjalno-bytowych dla obywateli Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2
    ustawy z dnia 12.03.2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem
    zbrojnym na terytorium tego państwa, będzie miała zastosowanie stawka podatku VAT o
    wysokości 0%?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku z 9
    września 2025 r.)
    Wyjaśnia Pani, iż wszystkie faktury wystawione przez Pani na rzecz Gminy A przez okres
    trwania umowy wystawiła Pani ze stawką VAT 0%. Uważa Pani, że zastosowała prawidłową
    stawkę VAT.
    Postanowienie
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 25 października 2023 r. wydałem postanowienie, znak 0113-
    KDIPT1-1.4012.566.2023.1.MG, w którym odmówiłem wydania interpretacji indywidualnej.
    13 listopada 2023 r. wpłynęło do mnie zażalenie na ww. postanowienie.
    21 grudnia 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał postanowienie znak
    0113-KDIPT1-1.4012.566.2023.2.RG utrzymujące w mocy postanowienie z 25 października
    2023 r. znak 0113-KDIPT1-1.4012.566.2023.1.MG. Zaskarżone postanowienie doręczono
    Pani 27 grudnia 2023 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    24 stycznia 2024 r. wniosła Pani skargę na postanowienie z 21 grudnia 2023 r. znak 0113-
    KDIPT1-1.4012.566.2023.2.RG do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
    Skarga wpłynęła do mnie 30 stycznia 2024 r.
    Wniosła Pani o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz wydanie interpretacji
    indywidualnej zgodnie z art. 14b § 1 i 2 o.p. dotyczącej zaistniałego stanu faktycznego
    opisanego przez Skarżącą.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wyrokiem z 4 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 181/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny we
    Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie z 21 grudnia 2023 r. znak 0113-KDIPT1-
    1.4012.566.2023.2.RG i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 25 października 2023 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.566.2023.1 .MG.

    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Pismem z 13 marca 2025 r. wycofałem skargę kasacyjną.
    Naczelny Sąd Administracyjny – postanowieniem z 25 marca 2025 r. sygn. akt I FSK 1793
    /24 umorzył postępowanie kasacyjne.
    WSA w ww. wyroku zwrócił uwagę na charakter postępowania wywołanego wnioskiem o
    wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, cel wydania interpretacji
    indywidualnej i jej istotne cechy. Sąd wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych
    podkreśla się m.in., że indywidualna interpretacja prawa podatkowego nie jest aktem
    administracyjnym, a więc nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jej adresata. Jest to
    czynność, która nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
    a tylko o nich się wypowiada. Podatnik w celu zabezpieczenia swojego interesu prawnego,
    ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwającej się wątpliwości
    sytuacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego. Dlatego w orzecznictwie
    akcentuje się także, że instytucja indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego pełni dwie funkcje, tj.: 1) informacyjną, ponieważ ma na celu usunięcie
    ewentualnych wątpliwości, co do prawno-podatkowych skutków dotyczących
    zastosowania konkretnego przepisu prawa podatkowego w konkretnym stanie
    faktycznym oraz 2) gwarancyjną, ponieważ chroni podmiot, który zastosował się do
    wydanej w jego sprawie interpretacji indywidualnej przed ewentualnymi negatywnymi
    skutkami wynikającymi z zastosowania się do jej treści.
    Ponadto WSA stwierdził, że wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć
    zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 o.p.). Stosownie zaś do
    art. 14b § 3 o.p., składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska
    wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej -
    wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 - § 2 o.p.).
    Podkreśla się ponadto, że pojęcie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, którym
    posługują się przepisy Ordynacji podatkowej, nie jest tożsame z pojęciem wykładni prawa,
    ani też nawet interpretacji rozumianej, jako wynik przeprowadzonej wykładni.
    Postępowanie, które jest prowadzone w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa
    podatkowego jest postępowaniem, w którym organ uprawiony do jej wydania ma udzielić
    podatnikowi informacji w zakresie zastosowania i wykładni prawa podatkowego w
    przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym sprawy.
    Sąd wskazał, że w judykaturze wyrażono pogląd, że wyczerpująco przedstawiony stan
    faktyczny to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający
    żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości
    zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Stan faktyczny musi więc być
    opisany w sposób konkretny i jednoznaczny (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 lutego
    2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1803/13, CBOSA). Organ podatkowy nie może domniemywać
    intencji podatnika ani za podatnika ustalać stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    uzupełniać, zmieniać, weryfikować, czy oceniać jego zgodność z rzeczywistością. Skutkiem
    tego, ani organ wydający interpretację, ani sąd administracyjny ją kontrolujący, nie mogą
    przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych
    przez wnioskodawcę (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 12 grudnia 2011 r., II FPS 2
    /11; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 268/14, CBOSA).
    Zdaniem WSA podkreślenia jednakże wymaga, że na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art.
    14h o.p., organ podatkowy może żądać uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie elementów wskazanych w art.
    14b § 3 o.p., tj. elementów stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Należy przy tym
    zastrzec, że organ w trybie art. 169 § 1 o.p. nie może żądać od wnioskodawcy

    modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku o
    wydanie interpretacji, ani przedstawionej we wniosku oceny prawnej stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego). W tym trybie organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia
    wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena czy stanowisko
    przedstawione we wniosku i jego ocena prawna są prawidłowe, czy też błędne. Należy
    zauważyć, że owe elementy organ wydający interpretację winien precyzyjnie wskazać w
    wezwaniu, wyjaśniając, dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji
    indywidualnej. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który nie spełnia wymogów
    określonych w art. 14b § 3 o.p., zgodnie z art. 14g § 1 o.p., pozostawia się bez rozpatrzenia.
    Sąd wskazał, iż w sprawie istota sporu sprowadzała do ustalenia, czy zasadnie DKIS uznał,
    że w sprawie nie był uprawniony do wydania w trybie art. 14b § 1 o.p. interpretacji
    indywidualnej dotyczącej oceny opodatkowania podatkiem VAT usługi zakwaterowania
    obywateli Ukrainy przybyłych do Polski w związku z konfliktem zbrojnym. Sąd podkreślił,
    że Organ podatkowy poinformował Skarżącą, że na podstawie art. 42b ust. 1 w zw. z art.
    42a ustawy o VAT może wystąpić z odrębnym wnioskiem o wydanie WIS. Jak wynika treści
    skargi, Skarżąca wystąpiła z takim wnioskiem, jednak DKIS odmówił wszczęcia
    postępowania w tej sprawie.
    Sąd wskazał, że zgodnie z art. 42a ustawy o VAT wiążąca informacja stawkowa jest decyzją
    wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów,
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis
    towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu,
    pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy,
    kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji,
    działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według
    działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług, niezbędną do; a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)
    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie -
    w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru
    albo usługi.
    Jak wskazał WSA, stosownie do art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT wniosek o wydanie WIS,
    oprócz danych wnioskodawcy oraz informacji dotyczącej opłaty należnej od wniosku
    zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym: a) szczegółowy opis towaru lub usługi,
    pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą
    scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów
    Budowlanych, b) wskazanie klasyfikacji, według której mają być klasyfikowane towar lub
    usługa, c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej
    podstawie - w przypadku, o którym mowa w ust. 4.
    Na podstawie art. 42b ust. 4 ustawy o VAT wniosek o wydanie WIS może zawierać żądanie
    sklasyfikowania towaru albo usługi na potrzeby stosowania przepisów ustawy oraz
    przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, innych niż dotyczące określenia
    stawki podatku. Zgodnie z art. 43b ust. 5 ustawy o VAT przedmiotem wniosku o wydanie
    WIS mogą być: towar albo usługa, albo towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy
    razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
    W ocenie Sądu, z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że organ w
    ramach WIS ma dokonać przyporządkowania wskazanych we wniosku towarów lub usług
    do właściwej jednostki Klasyfikacyjnej CN, PKWiU lub PKOB w celu wskazania właściwej
    stawki VAT lub na potrzeby stosowania innych przepisów ustawy VAT oraz przepisów
    wykonawczych do ustawy VAT. Istotą WIS jest zatem dokonanie wspomnianej klasyfikacji,
    jeśli jest to niezbędne do określenia stawki podatku lub odpowiedniego zastosowania
    przepisów normujących i regulujących opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.
    Zdaniem WSA, w sprawie, biorąc pod uwagę tylko treść zadanego przez Skarżącą pytania,
    należałoby dojść do wniosku, że właściwym trybem, który należało zastosować, powinien
    być wniosek o wydanie WIS.

    W opinii Sądu, z przedstawionego jednak przez Skarżącą opisu stanu faktycznego, a także
    z jej stanowiska w sprawie wynika, że w istocie chciała ona uzyskać informację dotyczącą
    opodatkowania podatkiem VAT świadczonych przez nią usług związanych z
    zakwaterowaniem i wyżywieniem obywateli Ukrainy, którzy przybyli do Polski w związku z
    konfliktem zbrojnym.
    Mając przy tym na uwadze treść złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej,
    a także okoliczność późniejszej odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania WIS
    (...), zdaniem Sądu, DKIS powinien był zastosować w sprawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h o.
    p. Na podstawie tych regulacji powinien był wezwać Skarżącą do przeformułowania
    zadanego pytania, ewentualnie do uzupełnienia stanu faktycznego i udzielić jej
    stosownego pouczenia i wyjaśnienia.
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 4 lipca 2024 r. sygn. akt I
    SA/Wr 181/24 stał się prawomocny od 25 marca 2025 r. (data wpływu do Organu – 16
    lipca 2025 r.).
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    · uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w ww. wyroku;
    · ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we
    wniosku stanie faktycznym.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 931, ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem",
      podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Trzeba również zaznaczyć, że odpłatność może przybierać różne formy – nie jest
    warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatność, jako
    świadczenie wzajemne, może również przybrać postać rzeczową – zapłata w innym
    towarze lub usłudze albo mieszaną – zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa.
    Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość
    określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego
    stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    W wyroku TSUE z 16 września 2021 r. w sprawie C-21/20 wskazano, że:
      Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy VAT, który określa zakres stosowania VAT,
      podatkowi temu podlega odpłatne świadczenie usług na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze. W rozumieniu
      tego przepisu świadczenie usług dokonywane jest „odpłatnie” tylko wtedy, gdy
      pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego
      następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż wynagrodzenie otrzymywane przez
      usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości wyodrębnionej usługi
      świadczonej usługobiorcy. Tak jest w przypadku, gdy istnieje bezpośredni związek
      pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym (zob.
      podobnie wyroki: z dnia 8 marca 1988 r., Apple and Pear Development Council, 102
      /86, EU:C:1988:120, pkt 11, 12, 16; z dnia 22 czerwca 2016 r., Český rozhlas, C#11/15,
      EU:C:2016:470, pkt 22; a także z dnia 22 listopada 2018 r., MEO – Serviços de
      Comunicações e Multimédia, C#295/17, EU:C:2018:942, pkt 39).
    O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można mówić w sytuacji, gdy:
    · istnieje ścisły związek pomiędzy wykonanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
      wynagrodzenia, oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami;
    · wynagrodzenie może być wyrażone w pieniądzu;
    · związek, o którym mowa powyżej, ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby
      można było powiedzieć, że odpłatność następuje za dane świadczenie.
    Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o VAT:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
        1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów
          innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
          osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
          wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
          domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
          stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo
          do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
          nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

        2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego
          pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
          akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
          stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne
          nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza
          podatnika.
    Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, należy zauważyć, że dla
    ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy
    cytowanego przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne
    świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy
    przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług,
    podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione
    jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o VAT podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności
    Według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z § 10bd ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r. w
    sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz
    warunków stosowania stawek obniżonych (t. j. Dz. U. 2021, poz. 1696 ze zm.), w brzmieniu
    obowiązującym do 29 czerwca 2022 r.:
      Do dnia 30 czerwca 2022 r. obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się do:
        1) dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy,
        2) świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy
      – na cele związane z pomocą ofiarom skutków działań wojennych na terytorium
      Ukrainy.
    Natomiast zgodnie z § 10bd ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca
    2020 r., w brzmieniu obowiązującym od 30 czerwca 2022 r. do 31 grudnia 2022 r.:
      Do dnia 31 grudnia 2022 r. obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się do:
        1) dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy,
        2) świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy
      – na cele związane z pomocą ofiarom skutków działań wojennych na terytorium
      Ukrainy.
    Stosownie do § 10bd ust. 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r.:
      Obniżoną stawkę podatku, o której mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie do dostaw
      towarów lub świadczenia usług dokonywanych na rzecz:

        1) Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych;
        2) podmiotów leczniczych w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia
          2011 r. o działalności leczniczej;
        3) jednostek samorządu terytorialnego.
    W myśl § 10bd ust. 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r.:
      Obniżoną stawkę podatku, o której mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem
      zawarcia pisemnej umowy między podatnikiem dokonującym dostawy towarów lub
      świadczącym usługi, o których mowa w ust. 1, oraz podmiotem wskazanym w ust. 2,
      z której wynika, że dostarczane towary lub świadczone usługi będą wykorzystane na
      cele związane z pomocą ofiarom skutków działań wojennych na terytorium Ukrainy.
    Według § 10bd ust. 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r.:
      Obniżona stawka podatku może być stosowana do dostawy towarów lub
      świadczenia usług, o których mowa w ust. 1, dokonanych w okresie od dnia 24 lutego
      2022 r. do dnia 4 marca 2022 r.
    Na mocy § 10bd ust. 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, warunek, o którym mowa w ust. 3, uznaje się
      za spełniony również, gdy podatnik i podmiot, o którym mowa w ust. 2, potwierdzą
      na piśmie dokonanie dostawy towarów lub wykonanie usługi, o których mowa w ust.
      1.
    Należy zauważyć, że Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r. utraciło
    moc z dniem 1 stycznia 2023 r.
    Z kolei zgodnie z § 11 Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2022 r. w
    sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w roku 2023 (t. j. Dz. U. z 2022 r.
    poz. 2495 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 29 czerwca 2023 r.:
        1. Do dnia 30 czerwca 2023 r. obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje
          się do:
        1) dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy,
        2) świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy
        - na cele związane z pomocą ofiarom skutków działań wojennych na terytorium
          Ukrainy.
        2. Obniżoną stawkę podatku, o której mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie do
          dostaw towarów lub świadczenia usług dokonywanych na rzecz:
        1) Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych;
        2) podmiotów leczniczych w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia
          2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 633, 655, 974, 1079 i 2280);
        3) jednostek samorządu terytorialnego.
        3. Obniżoną stawkę podatku, o której mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem
          zawarcia pisemnej umowy między podatnikiem dokonującym dostawy towarów
          lub świadczącym usługi, o których mowa w ust. 1, oraz podmiotem wskazanym
          w ust. 2, z której wynika, że dostarczane towary lub świadczone usługi będą
          wykorzystane na cele związane z pomocą ofiarom skutków działań wojennych
          na terytorium Ukrainy.
    Natomiast stosownie do § 11 Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2022
    r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w roku 2023, w brzmieniu
    obowiązującym od 30 czerwca 2023 r. do 31 grudnia 2023 r.:

        1. Do dnia 31 grudnia 2023 r. obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje
          się do:
        1) dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy,
        2) świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy
        - na cele związane z pomocą ofiarom skutków działań wojennych na terytorium
          Ukrainy.
        2. Obniżoną stawkę podatku, o której mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie do
          dostaw towarów lub świadczenia usług dokonywanych na rzecz:
        1) Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych;
        2) podmiotów leczniczych w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia
          2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 633, 655, 974, 1079 i 2280);
        3) jednostek samorządu terytorialnego.
        3. Obniżoną stawkę podatku, o której mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem
          zawarcia pisemnej umowy między podatnikiem dokonującym dostawy towarów
          lub świadczącym usługi, o których mowa w ust. 1, oraz podmiotem wskazanym
          w ust. 2, z której wynika, że dostarczane towary lub świadczone usługi będą
          wykorzystane na cele związane z pomocą ofiarom skutków działań wojennych
          na terytorium Ukrainy.
    Wskazać należy, że Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2022 r. utraciło
    moc z dniem 1 stycznia 2024 r.
    W kontekście przedstawionych we wniosku informacji należy wyjaśnić, że z uwagi na
    wojnę toczącą się bezpośrednio za granicami Rzeczpospolitej Polskiej ustawodawca
    wprowadził do polskiego porządku prawnego ustawę z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy
    obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t. j.
    Dz. U. z 2022 r. poz. 583 ze zm.).
    Art. 1 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na
    terytorium tego państwa, w brzmieniu obowiązującym do 25 marca 2022 r., stanowi, że:
      Ustawa określa szczególne zasady zalegalizowania pobytu obywateli Ukrainy, którzy
      przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bezpośrednio z terytorium Ukrainy w
      związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa, oraz
      obywateli Ukrainy posiadających Kartę Polaka, którzy wraz z najbliższą rodziną z
      powodu tych działań wojennych przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z kolei stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z
    konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, w brzmieniu obowiązującym od 26
    marca 2022 r.
      Ustawa określa szczególne zasady zalegalizowania pobytu obywateli Ukrainy, którzy
      przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy w związku z
      działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa, oraz obywateli
      Ukrainy posiadających Kartę Polaka, którzy wraz z najbliższą rodziną z powodu tych
      działań wojennych przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Ta ustawa specjalna, obok stworzenia szczególnej regulacji prawnej zapewniającej
    doraźną podstawę prawną do legalnego pobytu obywatelom Ukrainy, którzy w wyniku
    działań wojennych zostali zmuszeni do opuszczenia swojego kraju pochodzenia i wjechali
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wprowadza także rozwiązania mające na celu
    uregulowanie kwestii pomocy udzielanej przez wojewodów, jednostki samorządu
    terytorialnego oraz przez inne podmioty obywatelom Ukrainy.

    Odzwierciedleniem tego jest art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w
    związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, w myśl którego, w brzmieniu
    obowiązującym do 29 kwietnia 2022 r.:
      Każdemu podmiotowi, w szczególności osobie fizycznej prowadzącej gospodarstwo
      domowe, który zapewni zakwaterowanie i wyżywienie obywatelom Ukrainy, o
      których mowa w art. 1 ust. 1, może być przyznane na jego wniosek, świadczenie
      pieniężne z tego tytułu nie dłużej niż za okres 60 dni. Okres wypłaty świadczenia
      może być przedłużony w szczególnie uzasadnionych przypadkach.
    Z kolei art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem
    zbrojnym na terytorium tego państwa, w brzmieniu obowiązującym od 30 kwietnia 2022 r.
    do 30 czerwca 2024 r.:
      Każdemu podmiotowi, w szczególności osobie fizycznej prowadzącej gospodarstwo
      domowe, który zapewni, na własny koszt, zakwaterowanie i wyżywienie obywatelom
      Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1, może być przyznane na jego wniosek
      świadczenie pieniężne z tego tytułu nie dłużej niż za okres 120 dni od dnia przybycia
      obywatela Ukrainy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Okres wypłaty świadczenia
      może być przedłużony w szczególnie uzasadnionych przypadkach.
    Zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem
    zbrojnym na terytorium tego państwa, w brzmieniu obowiązującym do 29 kwietnia 2022 r.:
      Wniosek o świadczenie pieniężne zawiera:
        1) imię i nazwisko albo nazwę składającego wniosek;
        2) PESEL lub NIP składającego wniosek;
        3) wskazanie okresu, na jaki zapewniono zakwaterowanie, oraz liczby osób
          przyjętych do zakwaterowania;
        4) imię i nazwisko osoby przyjętej do zakwaterowania i PESEL, jeżeli posiada;
        5) oświadczenie składającego wniosek o zapewnieniu zakwaterowania i
          wyżywienia;
        6) numer rachunku płatniczego, na który wypłacane będzie świadczenie;
        7) oświadczenie składającego wniosek pod rygorem odpowiedzialności karnej za
          składanie fałszywych oświadczeń, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe;
        8) adres miejsca pobytu osób przyjętych na zakwaterowanie;
        9) adres poczty elektronicznej i numer telefonu składającego wniosek;
    10) oświadczenie, że za osobę przyjętą do zakwaterowania na wskazany okres nie
      wypłacono już świadczenia;
    11) oświadczenie podmiotu składającego wniosek, że za okres wskazany w pkt 3 nie
      otrzymano dodatkowego wynagrodzenia, w tym za wynajem.
    Natomiast stosownie do art. 13 ust. 4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z
    konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, w brzmieniu obowiązującym od 30
    kwietnia 2022 r. do 30 czerwca 2024 r.:
      Wniosek o świadczenie pieniężne zawiera:
        1) imię i nazwisko albo nazwę składającego wniosek;
        2) PESEL lub NIP składającego wniosek;
        3) wskazanie okresu, na jaki zapewniono zakwaterowanie, oraz liczby osób
          przyjętych do zakwaterowania;
        4) imię i nazwisko osoby przyjętej do zakwaterowania oraz PESEL;

        5) oświadczenie składającego wniosek o zapewnieniu zakwaterowania i
          wyżywienia;
        6) numer rachunku płatniczego, na który wypłacane będzie świadczenie;
        7) oświadczenie składającego wniosek pod rygorem odpowiedzialności karnej za
          składanie fałszywych oświadczeń, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe;
        8) adres miejsca pobytu osób przyjętych na zakwaterowanie;
        9) adres poczty elektronicznej i numer telefonu składającego wniosek;
    10) oświadczenie, że za osobę przyjętą do zakwaterowania na wskazany okres nie
      wypłacono już świadczenia;
    11) oświadczenie podmiotu składającego wniosek, że za okres wskazany w pkt 3 nie
      otrzymano dodatkowego wynagrodzenia, w tym za wynajem.
    Na podstawie delegacji zawartej w art. 13 ust. 5 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w
    związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa:
      Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze
      rozporządzenia, wzór wniosku o świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 1, w
      formie papierowej albo w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z
      dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania
      publiczne, mając na uwadze potrzebę zapewnienia sprawnej wypłaty świadczenia.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z art. 1 pkt 12) ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o
    zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na
    terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw, z dniem 1 lipca 2024 r. uchylony
    został art. 13 i art. 13a ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem
    zbrojnym na terytorium tego państwa.
    Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z
    konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, w brzmieniu obowiązującym do 14
    kwietnia 2022 r.:
      Wojewoda może zapewnić pomoc obywatelom Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust.
      1, polegającą na:
        1) zakwaterowaniu;
        2) zapewnieniu całodziennego wyżywienia zbiorowego;
        3) zapewnieniu transportu do miejsc zakwaterowania, o których mowa w pkt 1,
          między nimi lub do ośrodków prowadzonych przez Szefa Urzędu do Spraw
          Cudzoziemców na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o
          udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
          miejsc, w których obywatelom Ukrainy udzielana jest opieka medyczna;
        4) finansowaniu przejazdów środkami transportu publicznego oraz
          specjalistycznego transportu przeznaczonego dla osób z niepełnosprawnością
          w szczególności do miejsc lub pomiędzy miejscami, o których mowa w pkt 1-3;
        5) zapewnieniu środków czystości i higieny osobistej oraz innych produktów.
    Z kolei w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem
    zbrojnym na terytorium tego państwa, w brzmieniu obowiązującym od 15 kwietnia 2022 r.
    do 30 czerwca 2024 r.:
      Wojewoda może zapewnić pomoc obywatelom Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust.
      1, polegającą na:
        1) zakwaterowaniu;
        2) zapewnieniu całodziennego wyżywienia zbiorowego;

        3) zapewnieniu transportu do miejsc zakwaterowania, o których mowa w pkt 1,
          między nimi lub do ośrodków prowadzonych przez Szefa Urzędu do Spraw
          Cudzoziemców na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o
          udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
          miejsc, w których obywatelom Ukrainy udzielana jest opieka medyczna, albo
          miejsc pośrednich, z których będzie realizowany dalszy transport do punktu
          docelowego, w którym obywatelom Ukrainy udzielana będzie opieka medyczna;
        4) finansowaniu przejazdów środkami transportu publicznego oraz
          specjalistycznego transportu umożliwiającego transport osób leżących lub
          przeznaczonego dla osób z niepełnosprawnością w szczególności do miejsc lub
          pomiędzy miejscami, o których mowa w pkt 1-3;
        5) zapewnieniu środków czystości i higieny osobistej oraz innych produktów;
        6) organizacji miejsc udzielania doraźnej pomocy medycznej;
        7) zapewnieniu personelu medycznego realizującego w razie potrzeby wizyty
          kontrolne w odniesieniu do osób z dodatnim wynikiem testu diagnostycznego
          w kierunku SARS-CoV-2 – w przypadku organizacji miejsc zakwaterowania, o
          których mowa w pkt 1, przeznaczonych dla osób z dodatnim wynikiem testu
          diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2;
        8) podjęciu innych działań niezbędnych do realizacji pomocy.
    Ponadto w myśl art. 12 ust. 1a ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z
    konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, obowiązującego od 18 sierpnia 2022 r.:
      Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być udzielana przez wojewodę również
      osobom, które odniosły obrażenia w wyniku działań wojennych prowadzonych na
      terytorium Ukrainy, niespełniającym warunków, o których mowa w art. 2, i
      nieuprawnionym do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
      publicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie innych przepisów
      lub umów międzynarodowych, które zostały przetransportowane na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej w celu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.
    Art. 12 ust. 6 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na
    terytorium tego państwa, w brzmieniu obowiązującym do 12 stycznia 2023 r., stanowi, że:
      Do zamówień publicznych niezbędnych do zapewnienia pomocy, o której mowa w
      ust. 1-4, 18 i 19, przez wojewodę, inne organy administracji publicznej, jednostki
      podległe lub nadzorowane przez organy administracji publicznej, jednostki sektora
      finansów publicznych oraz inne organy władzy publicznej, jednostki samorządu
      terytorialnego, związki jednostek samorządu terytorialnego lub związki
      metropolitalne, lub niezbędnych do informowania o pomocy kierowanej do
      obywateli Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z
      dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129,
      1598, 2054 i 2269 oraz z 2022 r. poz. 25).
    Natomiast art. 12 ust. 6 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem
    zbrojnym na terytorium tego państwa, w brzmieniu obowiązującym od 13 stycznia 2023 r.
    do 8 lutego 2024 r., stanowi że:
      Do zamówień publicznych niezbędnych do zapewnienia pomocy, o której mowa w
      ust. 1-4, 18 i 19, przez wojewodę, inne organy administracji publicznej, jednostki
      podległe lub nadzorowane przez organy administracji publicznej, jednostki sektora
      finansów publicznych oraz inne organy władzy publicznej, jednostki samorządu
      terytorialnego, związki jednostek samorządu terytorialnego lub związki
      metropolitalne, lub niezbędnych do informowania o pomocy kierowanej do

      obywateli Ukrainy, o których mowa w art. 1 ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z
      dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710,
      1812, 1933 i 2185).
    Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 7 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z
    konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa:
      Wojewoda, inny organ administracji publicznej, jednostka podległa lub nadzorowana
      przez organy administracji publicznej, jednostka sektora finansów publicznych, inny
      organ władzy publicznej, jednostka samorządu terytorialnego, związek jednostek
      samorządu terytorialnego lub związek metropolitalny, w terminie 3 miesięcy od
      końca miesiąca, w którym udzielono zamówienia, zamieszcza w Biuletynie Zamówień
      Publicznych informację o udzieleniu zamówienia, o którym mowa w ust. 6, podając:
        1) nazwę i adres siedziby zamawiającego;
        2) datę i miejsce zawarcia umowy lub informację o zawarciu umowy drogą
          elektroniczną;
        3) opis przedmiotu umowy, z wyszczególnieniem odpowiednio ilości rzeczy lub
          innych dóbr oraz zakresu usług;
        4) cenę albo cenę maksymalną, jeżeli cena nie jest znana w chwili zamieszczenia
          ogłoszenia;
        5) wskazanie okoliczności faktycznych uzasadniających udzielenie zamówienia bez
          zastosowania przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień
          publicznych;
        6) nazwę (firmę) podmiotu albo imię i nazwisko osoby, z którymi została zawarta
          umowa.
    Zestawienie powyższych przepisów wskazuje, że ustawodawca odmiennie uregulował
    sytuację dotyczącą wypłaty środków pieniężnych na wniosek podmiotu udzielającego
    pomocy stanowiącego zwrot poniesionych kosztów (tj. na podstawie art. 13 ustawy o
    pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego
    państwa) od sytuacji, w której podmiot zapewniający zakwaterowanie zawiera z jednostką
    samorządu terytorialnego umowę, na podstawie której będzie wykonywał określone
    świadczenia na rzecz cudzoziemców z Ukrainy (wsparcie udzielane jest na podstawie art.
    12 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium
    tego państwa).
    Świadczenie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w
    związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa nie stanowi wynagrodzenia za
    zakwaterowanie i wyżywienie uchodźców. Otrzymane świadczenie ma charakter wtórny
    do czynności realizowanych nieodpłatnie na rzecz obywateli Ukrainy. Nie występuje zatem
    zależność pomiędzy wykonanymi na rzecz uchodźców czynnościami a wysokością
    otrzymywanej kwoty świadczenia.
    Natomiast w związku z zawarciem umów z jednostkami samorządu terytorialnego
    usługodawca będzie wykonywać określone świadczenia związane z zakwaterowaniem i
    wyżywieniem dla uchodźców z Ukrainy i w zamian za to otrzyma ustalone zgodnie z
    umową wynagrodzenie. Wynagrodzenie to jest przyznawane konkretnemu podmiotowi w
    zamian za określoną czynność, tj. zapewnienie zakwaterowania obywatelom Ukrainy.
    Zauważyć należy, że art. 12 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem
    zbrojnym na terytorium tego państwa upraszcza jedynie procedury określone ustawą
    Prawo zamówień publicznych, wyłączając stosowanie przepisów tej ustawy do zamówień
    niezbędnych do zapewnienia pomocy obywatelom z Ukrainy. Zasady opodatkowania
    środków pieniężnych otrzymanych w związku z realizacją umów zawartych z jednostkami
    samorządu terytorialnego pozostają jednak niezmienne.

    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, a w szczególności wskazanie, że:
    - na podstawie zawartej z Gminą A umowy nr ..., zobowiązała się Pani do zapewnienia
      obiektu noclegowego w celu krótkotrwałego zakwaterowania - na potrzeby
      zakwaterowania, wyżywienia i zapewnienia warunków socjalno-bytowych dla
      obywateli Ukrainy,
    - umowa z Gminą A została zawarta z Panią jako przedsiębiorcą,
    - świadczenia te wykonywała Pani w okresie od marca 2022 r. do września 2023 r.,
    - zgodnie z umową Gmina wypłacała Pani świadczenie pieniężne przeznaczone na
      pokrycie kosztów utrzymania uchodźców,
    - zgodnie z zapisami umowy dokonywała Pani rozliczenia za wykonanie umowy na
      podstawie comiesięcznych faktur VAT,
    uznać należy, iż świadczyła Pani usługi związane z zapewnieniem obiektu noclegowego na
    potrzeby zakwaterowania, wyżywienia i zapewnienia warunków socjalno-bytowych dla
    obywateli Ukrainy w zamian za ustalone zgodnie z umową zawartą z Gminą A
    wynagrodzenie. Zatem istniał bezpośredni związek pomiędzy świadczonymi przez Panią w
    ww. okresie usługami a otrzymywanym przez Panią od Gminy świadczeniem pieniężnym.
    Tym samym, stwierdzić należy, że wykonywała Pani w ww. okresie odpłatne świadczenia
    usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy podlegające na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wobec powyższego, dokonując w okresie marzec 2022 r. – wrzesień 2023 r. odpłatnego
    świadczenia usług zakwaterowania, wyżywienia i zapewnienia warunków socjalno-
    bytowych dla obywateli Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego
    państwa, na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, nie znajdują zastosowania przepisy §
    10bd ust. 1-5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r., jak również
    przepisy § 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2022 r. Przepisy te
    bowiem przewidują stawkę preferencyjną w wysokości 0% do nieodpłatnie świadczonych
    usług, o których mowa w art. 8 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji, dla świadczonych przez Panią w okresie marzec 2022 r. – wrzesień 2023
    r. usług na rzecz Gminy A na podstawie umowy numer ..., dotyczącej zapewnienia obiektu
    noclegowego i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania na potrzeby zakwaterowania,
    wyżywienia i zapewnienia warunków socjalno-bytowych dla obywateli Ukrainy, o których
    mowa w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12.03.2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w
    związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, nie miała zastosowania
    stawka podatku VAT o wysokości 0%.
    W związku z powyższym Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.