Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.830.2025.3.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Skutki podatkowe otrzymania środków pieniężnych w
darowiźnie od ojca na terytorium Ukrainy.
Słowa kluczowe: Ukraina
darowizna
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie skutków podatkowych darowizny środków pieniężnych.
    Uzupełnił go Pan – na wezwanie – pismem z 16 października 2025 r. (data wpływu 16
    października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przewiduje się zawarcie na terytorium Ukrainy umowy darowizny środków pieniężnych
    pomiędzy ojcem a synem. Darczyńca: ojciec, obywatel Ukrainy, nieposiadający
    obywatelstwa polskiego, zamieszkały na Ukrainie. Obdarowany: syn, obywatel Ukrainy,
    posiadający kartę pobytu czasowego i zamieszkały w Polsce. Środki pieniężne będą
    przekazywane w formie gotówkowej na terytorium Ukrainy, zgodnie z obowiązującymi w
    tym kraju przepisami prawa. Pochodzenie środków darczyńcy zostanie udokumentowane
    odpowiednimi dokumentami, w tym deklaracjami podatkowymi składanymi na Ukrainie
    oraz dowodami uiszczenia podatku dochodowego.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wniosek dotyczy aktualnego okresu, tj. roku 2025.
    Występuje Pan w roli Obdarowanego. Darowizna zostanie dokonana w ciągu 3 miesięcy.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, zgodnie z wewnętrznym prawem Ukrainy będzie Pan
    traktowany jako osoba o nieograniczonym obowiązku podatkowym na Ukrainie (rezydent
    podatkowy Ukrainy).
    W okresie, którego dotyczy wniosek, będzie Pan posiadał stałe miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w Polsce.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, będzie Pan przebywał w Polsce powyżej 183 dni w
    roku podatkowym. W Polsce mieszka Pana brat, natomiast na Ukrainie mieszkają Pana
    rodzice. Na Ukrainie prowadzi Pan aktywną działalność gospodarczą jako przedsiębiorca
    (działalność jednoosobowa). W Polsce prowadzi Pan spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością, w której otrzymuje Pan wynagrodzenie na podstawie uchwały jako
    Prezes Zarządu. Ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze posiada Pan w obu krajach.
    Do Polski przyjechał Pan w 2016 roku na studia. W 2019 roku założył Pan spółkę w Polsce,
    w 2021 roku mieszkał Pan na Ukrainie. Po rozpoczęciu działań wojennych na Ukrainie
    ponownie przyjechał Pan do Polski. Do Polski przyjechał Pan jedynie uciekając przed
    trwającą wojną na Ukrainie.
    Obecnie nie ma Pan w planach powrotu na Ukrainę.
    Środki zostaną przetransferowane do Polski w ciągu 1–3 miesięcy od daty podpisania i
    otrzymania darowizny.
    Pytania:
    1. Czy w opisanym przypadku przekazanie środków pieniężnych przez ojca na rzecz syna
      stanowi darowiznę podlegającą opodatkowaniu zgodnie z ustawą z dnia 28 lipca 1983
      r. o podatku od spadków i darowizn?
    2. Zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nabycie majątku
      znajdującego się za granicą podlega opodatkowaniu, jeżeli obdarowany ma w Polsce
      miejsce zamieszkania. Czy w przypadku przekazania gotówki na Ukrainie darowizna
      będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce?
    3. Jak należy interpretować pojęcie „miejsce stałego pobytu” w kontekście art. 2 ustawy o
      podatku od spadków i darowizn – czy oznacza ono faktyczne centrum interesów
      życiowych osoby fizycznej?
    4. Czy forma przekazania darowizny (gotówka wręczona na Ukrainie, a następnie wpłata
      na polski rachunek bankowy syna) wpływa na możliwość skorzystania ze zwolnienia
      podatkowego przewidzianego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    5. Czy darowizna środków pieniężnych od ojca na rzecz syna może korzystać ze zwolnienia
      podatkowego przewidzianego w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
      spadków i darowizn?

    6. Czy otrzymane środki pieniężne w ramach darowizny należy uznać za przychód z innych
      źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych i opodatkować w Polsce, a jeśli tak, to czy
      zastosowanie Konwencji między Polską a Ukrainą w sprawie unikania podwójnego
      opodatkowania może wyłączyć obowiązek podatkowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Środki pieniężne należy uznać za przychód w ramach podatku od spadków i darowizn, a
    nie za przychód z innych źródeł według ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie dotyczące podatku
    dochodowego od osób fizycznych (pytanie 6). W zakresie podatku od spadków i darowizn
    (pytania 1-5) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    28 października 2025 r. wydałem dla Pana interpretację indywidualną nr 0111-KDIB2-
    2.4015.147. 2025.4.PB w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia w
    podatku od spadków i darowizn. W interpretacji tej wskazałem, że nabycie przez Pana w
    darowiźnie od ojca środków pieniężnych nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
    od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie, o
    którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, w przedstawionej sytuacji
    zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Obowiązek podatkowy
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Jak wynika z art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów

      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia
    się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Te przesłanki są
    rozdzielone spójnikiem „lub”, co oznacza, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby
    stwierdzić, że osoba ma miejsce zamieszkania w Polsce w rozumieniu tych przepisów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy, analizowany warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum
    interesów życiowych.
    We wniosku i uzupełnieniu wskazał Pan, że jest Pan obywatelem Ukrainy, posiadającym
    kartę pobytu czasowego i zamieszkały w Polsce. W okresie, którego dotyczy wniosek
    będzie Pan posiadał stałe miejsce zamieszkania w Polsce. W okresie, którego dotyczy
    wniosek, będzie Pan przebywał w Polsce powyżej 183 dni w roku podatkowym. Otrzyma
    Pan darowiznę od ojca, który jest obywatelem Ukrainy i mieszka na stałe na terytorium
    Ukrainy. Środki zostaną przetransferowane do Polski w ciągu 1–3 miesięcy od daty
    podpisania i otrzymania darowizny.
    Mając na uwadze, że otrzyma Pan darowiznę środków pieniężnych z Ukrainy, to do jej
    opodatkowania zastosowanie znajdują przepisy Konwencji między Rządem
    Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku, sporządzona w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. nr 63
    poz. 269).
    Umowa nie wymienia wprost w żadnym z artykułów dochodów związanych z darowizną
    środków pieniężnych, zatem zastosowanie w sprawie znajduje art. 21 ust. 1 tej umowy, w
    myśl którego:
      Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
      się Państwie, bez względu na to skąd one pochodzą, a które nie zostały wymienione
      w poprzednich artykułach konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym
      Państwie.
    Z tego względu otrzymane przez Pana w darowiźnie środki pieniężne stosownie do art. 21
    ust. 1 tej Konwencji będą podlegały opodatkowaniu tylko w Polsce, tj. w państwie w
    którym Pan miejsce zamieszkania.

    Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miała zastosowania metoda unikania
    podwójnego opodatkowania. Zgodnie z Konwencją środki pieniężne, które Pan otrzyma
    będą podlegały opodatkowaniu tylko w Polsce. Nie dojdzie do ich podwójnego
    opodatkowania.
    Opodatkowanie w Polsce otrzymanych w darowiźnie środków pieniężnych
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia
    prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie
    majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Otrzymanie środków pieniężnych w drodze darowizny, stanowi przychód w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Darowizna jest umową,
    przez którą należy rozumieć zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na
    rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Skoro zatem nieodpłatnie otrzyma Pan
    od darczyńcy środki pieniężne, to niewątpliwie skutkiem tego zdarzenia będzie uzyskanie
    przez Pana korzyści kosztem innego podmiotu.
    W Polsce przychód ten na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Zgodnie z tym przepisem:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej
    ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie
    stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w
    art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy – jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy:

      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W konsekwencji uznać należy, że w związku z otrzymaniem środków pieniężnych w drodze
    darowizny, uzyska Pan przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten,
    będzie Pan zobowiązany wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36 składanym za rok
    podatkowy, w którym otrzyma Pan darowiznę, łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w
    tym samym roku i opodatkować na zasadach ogólnych, według skali podatkowej
    określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.