Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4011.92.2020.2.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-10
Teza: w zakresie ustalenia: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box)
Słowa kluczowe: IP Box; komputery-program komputerowy; oprogramowanie; prawa-prawa autorskie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 marca 2020 r. (data wpływu tego samego dnia), uzupełnionego 29 maja 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może użyć stawki 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do:

*   utworów stanowiących oprogramowanie tworzonych i rozwijanych przez Wnioskodawcę – **jest prawidłowe**,
*   do utworów niestanowiących oprogramowania, jak opracowania i analizy, ale które są z nimi związane – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2020 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może użyć stawki 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do utworów stanowiących oprogramowanie tworzonych i rozwijanych przez oraz do utworów niestanowiących oprogramowania, jak opracowania i analizy, ale które są z nimi związane. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 20 maja 2020 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4011.92.2020.1.IZ, wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia w związku z powyższym wezwaniem dokonano 29 maja 2020 r. (data wpływu pisma uzupełniającego wniosek Wnioskodawcy).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Od marca 2014 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiot działalności Wnioskodawcy sklasyfikowany według PKD to 62.01.Z, 58.29.Z, 62.02.Z, 63.11.Z. W ramach zawartej umowy Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne wytwarzania i utrzymania serwisowego oprogramowania. Przygotowuje dokumentację projektową i techniczną oprogramowania oraz doradza w zakresie projektów i oprogramowania. W ramach tej umowy wynagrodzenie Wnioskodawcy ma charakter ryczałtowy i obejmuje zapłatę za poniższe czynności typu: 45% wynagrodzenia stanowi przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów stanowiących oprogramowanie w szczególności wskazanych w art. 74 i 75 ustawy o prawie autorskim i prawie pokrewnym; 45 % przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów nie stanowiących oprogramowania (opracowań i analiz związanych z oprogramowaniem), pozostałe 10% wynagrodzenia Wnioskodawcy zalicza się do innych prac niezwiązanych z oprogramowaniem Wnioskodawca rozlicza działalność na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W swojej działalności Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty ani praw autorskich innych podmiotów. W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych umożliwiających zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W uzupełnieniu wniosku, które wpłynęło 29 maja 2020 r. Wnioskodawca doprecyzował stan faktyczny/zdarzenie przyszłe i wskazał, że:

Ad. 1.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.).

Ad. 2.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wytwarza, rozwija oraz ulepsza oprogramowanie, które jest wynikiem jego indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej. W czasie pracy Wnioskodawca dostaje zadania, które wykonuje tworząc kod (oprogramowanie) oraz dokumenty związane z oprogramowaniem. Wykorzystuje i tworzy algorytmy i technologie, które ze sobą łączy kreując w ten sposób ulepszone programy, oprogramowanie.

Wnioskodawca wykorzystuje zdobytą przeze siebie wiedzę, którą nabył i nabywa ucząc się regularnie.

Praca Wnioskodawcy jest wykonywana systematycznie w sposób zaplanowany i uporządkowany. Bierze udział w wielu różnych projektach i dostaje zróżnicowane zadania. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie, opracowania i analizy związane z oprogramowaniem są przedmiotem ochrony prawa autorskiego. Autorskie prawa majątkowe wytworzone w ten sposób sprzedaje, przenosi na zleceniodawcę.

W ocenie Wnioskodawcy, tak prowadzona działalność jest działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, a dokładniej - prace rozwojowe.

Ad. 3.

Prowadzone przez Wnioskodawcę działania polegające na ulepszaniu (modyfikacji) oprogramowania zmierzają do poprawy jego użyteczności lub funkcjonalności. Zadania, których podejmuje się Wnioskodawca polegają na wytworzeniu nowego lub modyfikacji istniejącego oprogramowania. Zadania mają dostarczony opis i cel jaki ma realizować oprogramowanie, które Wnioskodawca ma wytworzyć. Jeśli nie ma takiego opisu, Wnioskodawca sam zbiera takie wymagania podczas rozmowy z klientem lub innymi członkami zespołu. Tworzenie oprogramowania realizującego tak postawione zadanie polega na stworzeniu kodu/algorytmu, który Wnioskodawca tworzy sam na podstawie zdobytej, wyuczonej się przez siebie wiedzy. Niejednokrotnie wykorzystywane przez Wnioskodawcę algorytmy są powszechnie znane, ale praktycznie zawsze wymagają pewnych dostosowań do konkretnego problemu. Wnioskodawca wybiera również technologię jaka będzie użyta do takiego oprogramowania. Przez technologię Wnioskodawca rozumie biblioteki lub narzędzia programistyczne, które używa, dostosowuje do problemu który ma rozwiązać tworząc w ten sposób nowe oprogramowanie. Każdy wybór Wnioskodawcy jest kierowany poprawą funkcjonalności i użyteczności programu, który w ten sposób wytwarza.

Ad. 4.

Przenoszone przez Wnioskodawcę autorskie prawa majątkowe do tworzonego lub rozwijanego przez Wnioskodawcę programu komputerowego są autorskimi prawami do programu komputerowego podlegającymi ochronie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).

Umowa z firmą, z którą Wnioskodawca podejmuje współpracę zawiera zapis o prawie własności intelektualnej który mówi, że całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanych przez Wnioskodawcę „Utworów” (wyniki prac, które powstały w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością jak w szczególności oprogramowanie, wszystkie jego składniki, kod źródłowy, opracowania i analizy związane z oprogramowaniem) są przenoszone na tę firmę.

W szczególności prawa wskazane w 74 i 75 artykule ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ad. 5.

Wnioskodawca prowadzi „na bieżąco” odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów , kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wnioskodawca prowadzi co miesięczne zestawienie z podziałem na dni, gdzie zapisuje jakim zadaniem się zajmował (jaką część programu komputerowego rozwijał). Zgodnie z umową wynagrodzenie Wnioskodawcy ma charakter ryczałtowy: 45% miesięcznego wynagrodzenia Wnioskodawca otrzymuje za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów stanowiących oprogramowanie. Drugie 45% stanowi przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów niestanowiących oprogramowania w szczególności opracowań i analiz związanych z oprogramowaniem.

W związku z tym na podstawie prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji równomiernie Wnioskodawca wie ile wynosi przychód z każdego sprzedanego prawa autorskiego. Jedynymi kosztami Wnioskodawcy są abonament telefoniczny (telefon komórkowy) i obsługa księgowa, której koszty Wnioskodawca również równomiernie rozkłada na sprzedawane prawa autorskie. Na tej podstawie Wnioskodawca jest w stanie wyliczyć wskaźnik Nexus podstawiając odpowiednie wartości do „dochodów z kwalifikowanych IP Box”:

1.  koszty na działalność B+R prowadzoną w związku z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Wskaźniki b, c i d były do tej pory i prawdopodobnie będą zerowe.

Ad. 6.

Wnioskodawca modyfikuje (rozwija, ulepsza) oprogramowanie będące rezultatem pracy twórczej Wnioskodawcy.

Wnioskodawca modyfikuje i ulepsza również istniejące oprogramowanie autorstwa innych osób.

Ad. 7.

W przypadku, gdy Wnioskodawca rozwija lub ulepsza oprogramowanie jest jego właścicielem. Po zakończeniu pracy Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe na swojego kontrahenta (zleceniodawcę).

Ad. 8.

Wnioskodawca tworzy, rozwija lub ulepsza oprogramowanie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej a następnie przenosi autorskie prawa majątkowe.

Ad. 9.

W przypadku ulepszenia i rozwinięcia następuje to na podstawie umowy zlecenia, umowy o świadczenie usług, którą Wnioskodawca zawiera z kontrahentem. Efektem pracy Wnioskodawcy jest wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie lub ulepszenie do oprogramowania stanowiące nowe prawo własności intelektualnej. To prawo Wnioskodawca sprzedaje kontrahentowi w ramach tej umowy.

Ad. 10.

W związku z tworzeniem/rozwinięciem/ulepszeniem ww. oprogramowania Wnioskodawca osiągnie dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej: ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (podpunkt b z pytania).

Ad. 11.

W złożonym wniosku intencją Wnioskodawcy jest uzyskanie interpretacji dotyczącej możliwości korzystania z 5% stawki podatku dochodowego za 2020 rok.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 29 maja 2020 r., które wpłynęło tego samego dnia):

1.  Czy w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym i faktycznym Wnioskodawca może użyć stawki 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do utworów stanowiących oprogramowanie tworzonych i rozwijanych przez Wnioskodawcę?
2.  Czy w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym i faktycznym Wnioskodawca może użyć stawki 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do utworów niestanowiących oprogramowania, jak opracowania i analizy, ale które są z nimi związane?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 29 maja 2020 r., które wpłynęło tego samego dnia):

W interpretacji przepisów prawa 90% dochodów Wnioskodawcy może być objęte stawką opodatkowania 5%. Działalność Wnioskodawcy można nazwać działalnością badawczo-rozwojową w myśl art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a działania które wykonuje są zgodne z definicją prac rozwojowych opisanych w art. 4 zakres działalności naukowej ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Efektem pracy Wnioskodawcy są programy komputerowe, oprogramowanie jak i analizy oraz opracowania z nimi związane, które Wnioskodawca wytwarza, rozwija lub ulepsza. Wnioskodawcy przysługuje do nich autorskie prawo majątkowe.

W ramach działalności Wnioskodawca sprzedaje, przenosi to prawo na zleceniodawcę. Zgodnie z zwartą ze zleceniodawcą umową 45% dochodu Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw do oprogramowania a drugie 45% do utworów nie będących oprogramowaniem, ale będących z nim powiązanych.

W ramach działalności Wnioskodawca współpracuje z firmą, która zleca Wnioskodawcy projekty i zadania. Zadania te polegają między innymi na wytworzeniu, ulepszeniu lub modyfikacji oprogramowania.

W tym celu, Wnioskodawca wykorzystuje zdobytą przeze siebie wiedzę i wytwarza lub ulepsza kod w celu ulepszenia, poprawy funkcjonalności programu (najczęściej są to aplikacje działające w chmurze, mogą to być proste aplikacje przetwarzające proste dane lub modelujące skomplikowane procesy).

W czasie tej pracy Wnioskodawca wytwarza również analizy, opracowania i inne utwory nie będące oprogramowaniem, ale które są z nim ściśle związane. Te analizy to na przykład dokumentacja, rysunki, schematy i podobne dokumenty które są potrzebne lub ułatwiają wytworzenie, zrozumienie i korzystanie z oprogramowania. Zgodnie z umową zawartą z tą firmą autorskie prawa majątkowe do wyników swojej pracy Wnioskodawca przenosi na tą firmę. Wynagrodzenie jakie dostaje ma charakter zryczałtowany i zgodnie z umową jest ono podzielone: 45% wynagrodzenia Wnioskodawca uzyskuje za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów stanowiących oprogramowanie, a 45% wynagrodzenia Wnioskodawca uzyskuje za przenoszenie autorskich praw majątkowych do utworów niestanowiących oprogramowania, w szczególności opracowań i analiz związanych z oprogramowaniem. Pozostałe 10% wynagrodzenia Wnioskodawca uzyskuje za pozostałe czynności wykonywane w ramach zlecenia. Wnioskodawca prowadzi ewidencję, w której uwzględnia wykonywane zadania, oprogramowanie i inne tak powstałe utwory, których prawa są przenoszone na zleceniodawcę Wnioskodawcy. Stale koszty związane z tymi zadaniami, utworami to koszt telefonu komórkowego i obsługa księgowa.

W ocenie Wnioskodawcy, tak prowadzona działalność kwalifikuje się do skorzystania z ulgi 5% opodatkowania od 90% dochodów Wnioskodawcy, które Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw autorskich. Czyli od 45% wynagrodzenia, które Wnioskodawca uzyskuje od sprzedaży autorskich praw majątkowych do oprogramowania. Jak i również od 45 % wynagrodzenia, które Wnioskodawca uzyskuje od sprzedaży praw autorskich do analiz i opracowań nie będących oprogramowaniem (kodem programu), ale są z nim ściśle związane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2019, poz. 1387, z późn. zm.), podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5 % podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 tej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b) x 1,3/a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

1.  prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
2.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
3.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
4.  nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30ca ust. 11 ww. ustawy, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 ww. ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Stosownie do art. 30cb ust. 3 ww. ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.

Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231 ze zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku oraz uzupełnieniu wynika, że w ramach zawartej umowy Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne wytwarzania i utrzymania serwisowego oprogramowania. Przygotowuje dokumentację projektową i techniczną oprogramowania oraz doradza w zakresie projektów i oprogramowania. W ramach tej umowy wynagrodzenie Wnioskodawcy ma charakter ryczałtowy i obejmuje zapłatę za poniższe czynności typu: 45 % wynagrodzenia stanowi przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów stanowiących oprogramowanie w szczególności wskazanych w art. 74 i 75 ustawy o prawie autorskim i prawie pokrewnym; 45% przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów nie stanowiących oprogramowania (opracowań i analiz związanych z oprogramowaniem).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy w kontekście pytania nr 1 stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia autorskich praw majątkowych do opisanego przez Wnioskodawcę oprogramowania lub jego części (w tym wytwarzanego, ulepszanego, a także rozwijanego), które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, może zostać uznany za dochód z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że w odniesieniu do 45% wynagrodzenia za przeniesienie praw majątkowych do utworów stanowiących oprogramowanie Wnioskodawca może w zeznaniu rocznym skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.

Odnosząc się z kolei do pytania nr 2 dotyczącego możliwości opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatkową dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do utworów niestanowiących oprogramowania, jak opracowania i analizy, ale które są z nimi związane należy zauważyć, że zgodnie z powołanymi już wcześniej objaśnieniami Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

Ponadto, w związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie, jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

W tym miejscu dodatkowo podkreślić należy, że przyznanie preferencji podatkowej w postaci 5% opodatkowania dochodu z kwalifikowanego IP jest możliwe wyłącznie wobec dochodu podatnika pochodzącego z prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP, podlegającego ochronie na podstawie przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Skoro Wnioskodawca wskazuje, że w ramach zawartej umowy na świadczenie usług programistycznych 45% jego wynagrodzenia wiąże się z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do utworów niestanowiących oprogramowania (tj. opracowań i analiz związanych oprogramowaniem), to nie ulega wątpliwości, że w takiej sytuacji po stronie Wnioskodawcy wystąpi dochód, jednakże dochód ten nie stanowi/nie będzie stanowić dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ponieważ dochód ten wiąże się z utworami, które nie zostały wymienione w katalogu kwalifikowalnych praw własności intelektualnej, określonym w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego nie można zgodzić się w całości ze stanowiskiem Wnioskodawcy, który twierdzi, że prowadzona przez niego działalność kwalifikuje się do skorzystania z ulgi 5% opodatkowania od 90% dochodów Wnioskodawcy, które Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw autorskich. Zdaniem Organu, w związku z tym, że 45% dochodu wynagrodzenia Wnioskodawcy wiąże się z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do utworów niestanowiących oprogramowania (tj. opracowań i analiz związanych z oprogramowaniem), oznacza że uzyskany z tego tytułu dochód nie jest/nie będzie dochodem kwalifikującym się do ulgi IP Box.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może użyć stawki 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do:

*   utworów stanowiących oprogramowanie tworzonych i rozwijanych przez Wnioskodawcę jest prawidłowe,
*   do utworów niestanowiących oprogramowania, jak opracowania i analizy, ale które są z nimi związane jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.