Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-205/15-2/JSK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-05-22
Teza: Stawka podatku dla usług wstępu do klubu fitness (siłownia, sauna).
Słowa kluczowe: karnet; klub; sport; stawka-stawki podatku; usługi-usługi rekreacyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 16 marca 2015 r. (data wpływu 19 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

„A” S.C. (dalej: Spółka, Wnioskodawca, Zainteresowany) prowadzi fitness klub – „Ax” (dalej: Klub).

Klub organizuje zajęcia siłowe (możliwość indywidualnego korzystania ze sprzętu na siłowni) oraz grupowe zajęcia fitness (powerbike/indoor cycling, indoor walking oraz aerobic).

W ramach prowadzonej działalności Klub sprzedaje karnety wstępu na siłownię i/lub zajęcia fitness. Ww. karnet uprawnia do korzystania z usług podstawowych, tj. siłowni, strefy cardio, zajęć z aerobic’u, zajęć BikePower, sauny suchej (dalej: usługi podstawowe). Ponadto istnieje możliwość korzystania za dodatkową opłatą z usług dodatkowych (niewchodzących w skład usług podstawowych), np. treningu indywidualnego z instruktorem.

Karnety wstępu nabywają klienci indywidualni. Podmioty zorganizowane, np. „B” Sp. z o.o., „C” S.A., „D” Sp. z o.o. (dalej: Przedsiębiorcy) nabywają natomiast od Klubu usługi wstępu do niego w zakresie usług podstawowych, na podstawie umów o świadczenie usług przez Klub.

Działalność Przedsiębiorców polega na tym, że zawierają oni umowy o świadczenie usług (usługi wstępu) z różnymi obiektami i klubami sportowymi – siłowniami, klubami fitness, takimi, jak Klub Spółki, a następnie – łączą wszystkie zakupione usługi w jedną ofertę. Tak skonstruowaną ofertę Przedsiębiorcy sprzedają swym klientom w postaci kart (karnetów) wstępu (np. A., B., C.), na podstawie których użytkownicy kart (zwykle są to pracownicy klientów Przedsiębiorców), mogą korzystać z usług świadczonych przez różne, określone kluby fitness czy siłownie, w tym również z usług świadczonych przez Klub.

Tym samym Przedsiębiorcy kreują nową usługę dla swoich klientów, tj. możliwość wstępu uprawnionym osobom (zwykle są to pracownicy klientów Przedsiębiorców) do różnych klubów i korzystanie z usług podstawowych za okazaniem karty (np. A.). Usługi świadczone przez Przedsiębiorców są dostosowane do indywidualnych potrzeb osób korzystających z karnetów, gdyż umożliwiają korzystanie z różnych zajęć w różnych lokalizacjach i godzinach. Tym samym, połączenie przez Przedsiębiorców ofert różnych obiektów sportowych powoduje, że pierwotnie nabyte usługi tworzą łącznie nową usługę, obejmującą szerszą i znacznie bardziej elastyczną ofertę w porównaniu do pojedynczych ofert obiektów sportowych.

Klienci (zwykle są to pracownicy klientów) Przedsiębiorców będą mogli korzystać ze świadczeń Klubu, wyłącznie w zakresie ww. usług podstawowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przepis art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT należy interpretować w ten sposób, że Spółka z tytułu sprzedaży usług wstępu do Klubu (usługi podstawowe) na rzecz Przedsiębiorców powinna stosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT należy interpretować w ten sposób, że Spółka z tytułu sprzedaży usług wstępu do Klubu (usługi podstawowe) na rzecz Przedsiębiorców powinna stosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%.

Uzasadnienie.

Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 2 ustawy o VAT: Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z przepisem art. 146a pkt 2 ustawy o VAT:

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT wynika, że stawkę 8% podatku VAT stosuje się do „Pozostałych usług związanych z rekreacją wyłącznie w zakresie wstępu”, bez względu na symbol PKWiU.

1\. Usługi w zakresie wstępu.

Ustawa o VAT nie wskazuje, co należy rozumieć pod pojęciem „Pozostałych usług związanych z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl; www.sjp.pl; www.wsjp.pl z dnia 5 lutego 2015 r.), pojęcie „rekreacja” oznacza:

1.  aktywny odpoczynek na świeżym powietrzu,
2.  różnorodne formy aktywności podejmowane poza obowiązkami codziennego życia dla odpoczynku, rozrywki i rozwoju własnych zainteresowań,
3.  ruchowa aktywność w czasie wolnym od pracy, mająca służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu.

Jednocześnie, zgodnie z definicją słownikową (www.sjp.pwn.pl, www.wsjp.pl z dnia 5 lutego 2015 r.), poprzez „wstęp” należy rozumieć możliwość wejścia, prawo uczestniczenia w czymś, dostęp do czegoś i możliwość korzystania z tego.

W konsekwencji, z literalnego brzmienia ww. określenia: „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” wynika, że prawo do obniżonej stawki VAT przysługuje, jeżeli łącznie zostaną spełnione warunki:

1.  usługi te stanowią formę wypoczynku, rozrywki, aktywności ruchowej oraz
2.  w ramach tychże usług dana osoba ma prawo do wejścia do obiektu i korzystania ze znajdującego się tam sprzętu służącego tejże rekreacji.

W przypadku Spółki, usługi świadczone przez jej Klub stanowią formę usług rekreacyjnych służących odpoczynkowi, zdrowiu i aktywności ruchowej. Klienci Klubu (zwykle są nimi pracownicy klientów Przedsiębiorców) mają bowiem możliwość korzystania ze sprzętu na siłowni tudzież uczestniczenia w zajęciach typu fitness. Jest to niewątpliwie związane z aktywnym wypoczynkiem, ruchem, poprawą kondycji fizycznej w celach zdrowotnych czy lepszego samopoczucia – zarówno fizycznego, jak i psychicznego.

Ponadto, z analizy ww. pojęcia „wstęp” wynika, że ze wstępem wiąże się możliwość korzystania z określonego świadczenia, które jest typowe dla danego obiektu. W analizowanym przypadku Spółki, typowymi usługami Klubu jest umożliwienie klientom korzystania ze sprzętu do wykonywania ćwiczeń siłowych, uczestnictwo w zajęciach sportowych – fitness/aerobik oraz korzystanie z sauny.

W konsekwencji, Spółka jest zdania, że w ramach sprzedawanych na rzecz Przedsiębiorców usług wstępu, obejmujących usługi podstawowe – typowe dla Klubu, będzie mogła korzystać z obniżonej, tj. 8% stawki podatku VAT.

Powyższe, zaprezentowane przez Spółkę stanowisko wynika również z interpretacji ogólnej Ministra Finansów (interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2014 r., PT1/033/32/354/LJU/14), zgodnie z którą:

1.  za rekreację uznać należy różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny;
2.  pod pojęciem „wstępu” (…) należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia);
3.  sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową.

2\. Usługi podstawowe Spółki na rzecz Przedsiębiorców.

Z zapisów umów, zawartych pomiędzy Spółką a Przedsiębiorcami wynika, że ich przedmiotem jest świadczenie przez Spółkę usług wstępu na siłownie i/lub zajęcia fitness w Klubie na rzecz pracowników klientów (zakładów pracy lub innych firm) Przedsiębiorców, tj. ostatecznych beneficjentów – użytkowników Klubu, legitymujących się kartą wstępu, np. A. Na podstawie ww. umów Spółka odpowiedzialna jest za nadzór nad beneficjentami w zakresie niekorzystania przez nich z usług, które znajdują się poza zakresem ww. kart.

Dzięki usługom świadczonym przez Przedsiębiorców, klienci otrzymują korzyść w postaci karty uprawniającej do wstępu do różnych obiektów czy klubów sportowych (w tym m.in. do Klubu). W konsekwencji, klienci Przedsiębiorców nie muszą kupować oddzielnych karnetów wstępu do różnych klubów sportowych, z których chcą korzystać ostateczni użytkownicy (zwykle – pracownicy), lecz nabywają jeden karnet uprawniający do wstępu w te miejsca.

Pracownicy klientów Przedsiębiorców nie są zatem ograniczeni możliwością korzystania z usług świadczonych przez jeden klub, lecz mogą również wybierać spośród usług innych, niedostępnych w danym klubie. Zakup przez dany zakład pracy lub inną firmę karnetu wstępu wyłącznie do jednego klubu mogłoby w praktyce powodować, że niektórzy użytkownicy (pracownicy) nie mogliby skorzystać z takiego karnetu, ze względu na np. za dużą odległość od domu, problemy z dojazdem, czy niekorzystne godziny zajęć.

Możliwość wstępu do wielu klubów pozwala na wybór przez użytkownika najbardziej dogodnego dla niego klubu w danym dniu tygodnia (np. w pobliżu domu). Karnety Przedsiębiorców umożliwiają ponadto użytkownikom dopasowanie grafiku zajęć w poszczególnych klubach do ich indywidualnych potrzeb i organizacji dnia (uczęszczanie na te same zajęcia w określonej godzinie w jednym klubie może być niemożliwe, natomiast będzie możliwe w innym klubie).

Oferowane przez Przedsiębiorców karnety charakteryzują się zatem większą elastycznością niż standardowe karnety wstępu oferowane przez poszczególne kluby sportowe przy jednoczesnym zachowaniu konkurencyjnych cen (są tańsze niż zakup karnetów oddzielnie do każdego klubu lub jednorazowych karnetów wstępu).

Ponieważ Przedsiębiorcy samodzielnie nie zajmują się świadczeniem usług w zakresie zajęć siłowych i/lub fitness, nabywają te usługi od innych podmiotów (klubów sportowych – podwykonawców). Następnie usługi te łączą w jeden, wykreowany przez siebie produkt i sprzedają w postaci kart, np. B. W konsekwencji, nabywane usługi od Klubu należy traktować jako „produkty” służące dalszej „przeróbce” przez Przedsiębiorców (kreowanie nowej usługi). Analogiczna sytuacja – z tym, że przedmiotem obrotu jest dobro materialne – ma miejsce w przedsiębiorstwach produkcyjnych (tj. nabycie materiałów – przeróbka i obróbka w ramach procesu produkcyjnego – stworzenie własnego produktu).

W konsekwencji, biorąc pod uwagę powyższe, Spółka z tytułu sprzedaży usług na rzecz Przedsiębiorców, będzie mogła stosować na fakturze VAT stawkę 8%, gdyż:

1.  sprzedawane na rzecz Przedsiębiorców usługi dotyczą wyłącznie usług w zakresie wstępu, tj. usług podstawowych, typowych dla Klubu;
2.  ww. preferencja podatkowa mu charakter przedmiotowy, tzn. zastosowanie stawki 8% uzależnione jest wyłącznie od rodzaju usług (literalna wykładnia analizowanych przepisów);
3.  działalność Przedsiębiorców polega na kreowaniu nowej usługi w zakresie wstępu poprzez nabywanie usług od różnych klubów (w tym usług podstawowych od Klubu), łączenie ich w jeden pakiet i na tej podstawie sprzedaży kart uprawniających do wstępu do różnych obiektów sportowych.

Stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie m.in. w:

1.  interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 grudnia 2014 r. (nr IBPP2/443-907/14/RSz): „(\`(...)\`) usługa udostępniania urządzeń do ćwiczeń siłowych (siłownia), pomieszczenia do ćwiczeń aerobowych (fitness) oraz sauny, podlega opodatkowaniu stawką 8%”. „(\`(...)\`) usługi treningu personalnego wykraczają poza zakres związany z normalnym i typowym użytkowaniem obiektu, a tylko takie usługi mogą korzystać z obniżonej stawki VAT”.
2.  wyroku NSA z dnia 30 stycznia 2014 r. (nr I FSK 311/13): „(\`(...)\`) „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym, typowym jej użytkowaniem, takie jak np. usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną”.
3.  wyroku NSA z dnia 6 sierpnia 2014 r. (nr I FSK 1365/13): „(\`(...)\`) również w piśmiennictwie podnosi się, iż usługi rekreacyjne (wstęp) takie jak, np. siłownia, aerobik, joga, kursy tańca podlegają opodatkowaniu stawką 8%, gdyż w poz. 186 załącznika nr 3 do VATU, jako opodatkowane tą stawka wymieniono: „pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” (bez względu na symbol PKWiU). W tym zatem zakresie przedmiotowym mieszczą się tego rodzaju usługi o charakterze rekreacji sportowej, świadczone przez podmioty gospodarcze”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia, przy określaniu zakresu stosowania preferencyjnych stawek podatku i zwolnień przedmiotowych od podatku, w niektórych przypadkach odwołują się m.in. do grupowań Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) zwanej dalej: PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do tych towarów i usług, dla których przepisy w zakresie VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowany prowadzi fitness klub. Klub organizuje zajęcia siłowe (możliwość indywidualnego korzystania ze sprzętu na siłowni) oraz grupowe zajęcia fitness (powerbike/indoor cycling, indoor walking oraz aerobic). W ramach prowadzonej działalności Klub sprzedaje karnety wstępu na siłownię i/lub zajęcia fitness. Ww. karnet uprawnia do korzystania z usług podstawowych, tj. siłowni, strefy cardio, zajęć z aerobic’u, zajęć BikePower, sauny suchej (dalej: usługi podstawowe). Ponadto istnieje możliwość korzystania za dodatkową opłatą z usług dodatkowych (niewchodzących w skład usług podstawowych), np. treningu indywidualnego z instruktorem. Karnety wstępu nabywają klienci indywidualni. Podmioty zorganizowane (dalej: Przedsiębiorcy) nabywają natomiast od Klubu usługi wstępu do niego w zakresie usług podstawowych, na podstawie umów o świadczenie usług przez Klub. Działalność Przedsiębiorców polega na tym, że zawierają oni umowy o świadczenie usług (usługi wstępu) z różnymi obiektami i klubami sportowymi – siłowniami, klubami fitness, takimi, jak Klub Spółki, a następnie – łączą wszystkie zakupione usługi w jedną ofertę. Tak skonstruowaną ofertę Przedsiębiorcy sprzedają swym klientom w postaci kart (karnetów) wstępu (np. A., B., C.), na podstawie których użytkownicy kart (zwykle są to pracownicy klientów Przedsiębiorców) mogą korzystać z usług świadczonych przez różne, określone kluby fitness czy siłownie, w tym również z usług świadczonych przez Klub. Tym samym Przedsiębiorcy kreują nową usługę dla swoich klientów, tj. możliwość wstępu uprawnionym osobom (zwykle są to pracownicy klientów Przedsiębiorców) do różnych klubów i korzystanie z usług podstawowych za okazaniem karty (np. A.). Usługi świadczone przez Przedsiębiorców są dostosowane do indywidualnych potrzeb osób korzystających z karnetów, gdyż umożliwiają korzystanie z różnych zajęć w różnych lokalizacjach i godzinach. Tym samym, połączenie przez Przedsiębiorców ofert różnych obiektów sportowych powoduje, że pierwotnie nabyte usługi tworzą łącznie nową usługę, obejmującą szerszą i znacznie bardziej elastyczną ofertę w porównaniu do pojedynczych ofert obiektów sportowych. Klienci (zwykle są to pracownicy klientów) Przedsiębiorców będą mogli korzystać ze świadczeń Klubu, wyłącznie w zakresie ww. usług podstawowych.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca wniósł o potwierdzenie, że Spółka z tytułu sprzedaży usług wstępu do Klubu (usługi podstawowe) na rzecz Przedsiębiorców powinna stosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. – 8%), pod pozycją 186 zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w pozycjach 179, 182-185 tego załącznika, które wyznaczają zakres stosowania obniżonej stawki podatku dla niektórych usług związanych m.in. z rekreacją.

Powyższe pozycje dotyczą:

*   poz. 179 – usług związanych z działalnością obiektów sportowych – PKWiU 93.11.10.0;
*   poz. 182 – usług kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu:
    *   na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
    *   do obiektów kulturalnych\- bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 183 – usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne – bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 184 – usług bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury – wyłącznie w zakresie wstępu - bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 185 – wstępu na imprezy sportowe – bez względu na symbol PKWiU.

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”, aby zatem poznać jego znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sip.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”. Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Mając na uwadze powyższe definicje oraz brzmienie poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy należy – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu. Tak rozumianą rekreację obejmują w szczególności zajęcia takie jak fitness czy aerobik, ale również taką aktywność, jak np.: korzystanie z sauny.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki - możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej - możliwość tańczenia, na imprezę sportową - możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” - możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego - możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Powyższa interpretacja przepisów ustawy jest zgodna z linią orzeczniczą prezentowaną przez sądy administracyjne, w szczególności ze stanowiskiem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 311/13.

Należy jednakże zaznaczyć, że w ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że: „(\`(...)\`) sformułowanie »usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu« odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie »wyłącznie w zakresie wstępu« należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową”.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku Zainteresowany prowadzi fitness klub, w którym oferuje możliwość korzystania z usług podstawowych, tj. siłowni, strefy cardio, zajęć z aerobic’u, zajęć BikePower, sauny suchej. W ramach prowadzonej działalności Klub sprzedaje karnety wstępu na siłownię i/lub zajęcia fitness. Karnety wstępu nabywają klienci indywidualni. Podmioty zorganizowane (Przedsiębiorcy) nabywają natomiast od Klubu usługi wstępu do niego w zakresie usług podstawowych na podstawie umów o świadczenie usług przez Klub.

W ocenie tut. Organu, charakter świadczonych przez Wnioskodawcę, wymienionych w opisie sprawy usług, oceniany przez pryzmat przywołanej wyżej definicji „rekreacji” wskazuje, że usługi te można sklasyfikować jako „usługi związane z rekreacją”.

Jak wskazano wyżej, dla usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu) – na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – stosuje się stawkę podatku obniżoną do wysokości 8%.

Odnosząc przedstawione we wniosku okoliczności do obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie Spółka z tytułu sprzedaży usług wstępu do Klubu (usługi podstawowe) na rzecz Przedsiębiorców powinna stosować stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.