Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.703.2025.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Wskazania, czy w związku ze sprzedażą działki powinien Pan
być traktowany jako podmiot prowadzący działalność
gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i czy stanie się
Pan podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
ustawy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działki
grunty-sprzedaż gruntów
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej wskazania, czy w związku ze sprzedażą działki powinien Pan być
    traktowany jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy i czy stanie się Pan podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Uzupełnił go Pan pismem z 7 października 2025 r. (wpływ 7 października 2025 r.) oraz
    pismem z 13 listopada 2025 r. (wpływ 13 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie przedstawiony w piśmie z 7 października 2025 r.)
    Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych oraz
    podatnikiem podatku rolnego i podatku od nieruchomości. Wnioskodawca nigdy nie był
    czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nie prowadzi, ani nigdy nie prowadził działalności
    gospodarczej. Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym.
    Od 2004 r. pozostaje w związku małżeńskim, nie ma z żoną ustanowionej rozdzielności
    majątkowej. (...) stycznia 1995 r. Wnioskodawca, nie będąc w związku małżeńskim,
    otrzymał w drodze darowizny od rodziców nieruchomość, w skład której wchodziły grunty
    orne, stanowiące gospodarstwo rolne wraz z domem i zabudowaniami gospodarczymi,
    składające się z działek nr 1 oraz 2, objęte księgą wieczystą prowadzoną przez Sąd
    Rejonowy.
    Z działki nr 1 zostały wydzielone działki nr 3 oraz 4. Natomiast działka nr 4 została
    podzielona na działki nr 5, 6 oraz 7.
    Na dzień składania wniosku ww. księga wieczysta obejmuje działki nr 3, 5 oraz 7, w
    pozostałej części działki zostały sprzedane przez Wnioskodawcę. Działka nr 7 zabudowana
    jest domem mieszkalnym, garażami, chlewnią i stodołą, zgodnie z księgą wieczystą oraz
    ewidencją gruntów stanowi grunt rolny.
    Dodatkowo, w dniu (...) października 2016 r. na działce nr 4, z której następnie została
    wydzielona działka nr 7, została ustanowiona odpłatna i na czas nieokreślony służebność
    gruntowa na rzecz każdorazowego właściciela nieruchomości władnącej polegającej na
    prawie do korzystania z nieruchomości obciążonej w zakresie usytuowania w obszarze
    nieruchomości obciążonej rury melioracyjnej na odcinku pomiędzy nieruchomością
    władnącą a rowem melioracyjnym z prawem prowadzenia remontów, modernizacji,
    napraw awaryjnych i konserwacyjnych, a także wymiany rury melioracyjnej. Z tytułu tej
    służebności Wnioskodawca otrzymał jednorazowo kwotę (...) zł.
    Wnioskodawca, posiada oprócz działki nr 7 działkę nr 3 wraz z posadowionym na niej
    domem jednorodzinnym, działkę nr 5, a także działkę nr 8.
    Przedmiotem sprzedaży na rzecz Spółki są dwie działki, które zostaną wydzielone z działki
    nr 7. Działka nr 7 (dalej „Nieruchomość”), pomiędzy podpisaniem umowy – przedwstępnej

    a podpisaniem umowy przyrzeczonej ma zostać podzielona przez Wnioskodawcę na 4
                                  2  2działki geodezyjne, w tym działkę o powierzchni (...) m oraz działkę o powierzchni (...) m.
                                                2Po dokonaniu podziału, dwie z wydzielonych działek (działka o powierzchni (...) m oraz
                  2działka o powierzchni (...) m) zostaną nabyte na podstawie jednej umowy – umowy
    przyrzeczonej przez Spółkę, jedna działka zostanie przekazana Gminie pod drogę gminną,
    a pozostała część działki nr 7 pozostanie w posiadaniu Wnioskodawcy (zabudowana
    domem mieszkalnym, zamieszkałym przez Wnioskodawcę, garażami, chlewnią i stodołą),
    po podziale będą użytkowane rolniczo przez Wnioskodawcę.
    Podział działek nie wpłynie na zmianę ceny w umowie przyrzeczonej. Nieruchomość
    objęta złożonym wnioskiem została objęta przez Wnioskodawcę przed zawarciem związku
    małżeńskiego i stanowi jego majątek osobisty.
    Działka nr 7 zabudowana jest domem mieszkalnym, garażami, chlewnią i stodołą oraz
    stanowi zgodnie z ewidencją gruntów grunt oznaczony jako grunty rolne zabudowane (Br-
    RIVb), grunty orne (RIVb i RV) oraz grunty pod rowami (W-RV).
    Z uwagi na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
    działka nr 7 nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11
    kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. Działka nr 7 nie stanowi gospodarstwa
    rolnego w rozumieniu art. 553 Kodeksu cywilnego, ani art. 2 ustawy o kształtowaniu
    ustroju rolnego.
    Działka nr 7 położona jest na obszarze, dla którego obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego Gminy obejmującego tereny położone w miejscowości
    A (...).
    Do dnia sporządzenia wniosku Wnioskodawca dokonał sprzedaży następujących działek:
    na rzecz X S.A. (działka nr 6) oraz dla prywatnego nabywcy działka nr 2, które stanowiły w
    chwili sprzedaży nieruchomości rolne. Sprzedaż działki nr 2 miała miejsce w 2005 r., a
    działki nr 6 w 2018 r. Sprzedaż ww. nieruchomości była zwolniona z podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Wnioskodawca, oprócz części działki nr 7 (po wydzieleniu zostanie sprzedana część działki
    7), której dotyczy złożony wniosek, nie planuje sprzedaży pozostałych nieruchomości.
    Wnioskodawca nie zamierza nabywać innych nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    W związku z zawartą w dniu (...) listopada 2024 r. przedwstępną umową sprzedaży,
    Wnioskodawca zamierza sprzedać na rzecz spółki Y spółka z ograniczoną działalnością
    (dalej „Spółka”) część działki nr 7 (po dokonaniu wydzielenia o powierzchni jak wskazano
    poniżej), objętej księgą wieczystą (...). Wnioskodawca zamierza dokonać podziału działki nr
                                      27 na 4 działki geodezyjne, w tym działkę o powierzchni (...) m oraz działkę o powierzchni
      2(...) m, dwie działki wydzielone z nieruchomości 7 zostaną sprzedane na rzecz Spółki Y
    spółka z ograniczoną działalnością na podstawie umowy przyrzeczonej, o której mowa w
    przedwstępnej umowie sprzedaży z dnia (...) listopad 2024 r., jedna działka zostanie
    przekazana Gminie pod drogę gminną, a pozostała część działki nr 7 pozostanie w
    posiadaniu Wnioskodawcy.
    Od 1995 r. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy.
    Wnioskodawca wcześniej nigdy nie wynajmował ani nie wydzierżawiał żadnej z działek.
    Przedmiotowa nieruchomość nr 7 nie jest wydzierżawiana, wynajmowana ani uprawiana
    przez osobę trzecią.
    Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym, a sprzedaż produktów rolnych (plonów) nie
    korzysta ze zwolnienia od podatku VAT i nie jest opodatkowana tym podatkiem.
    Wnioskodawca nie prowadzi i nigdy nie prowadził działalności gospodarczej. Nigdy nie był

    czynnym płatnikiem podatku VAT. Nie wynajmował oraz nie wydzierżawiał żadnej z
    działek. Działki, które będą podlegały wydzieleniu z działki 7 nie stanowią gospodarstwa
    rolnego.
    Przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości nr 7 nie została zawarta pod warunkiem,
    w tym prawa pierwokupu Nieruchomości. W umowie tej zostały ustalone warunki, od
    spełnienia których będzie zależało zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży przenoszącej
    własność Nieruchomości.
    Zgodnie z postanowieniami umowy przedwstępnej, Wnioskodawca dokona podziału
    geodezyjnego działki 7 na 4 działki geodezyjne, usytuowane w sposób zobrazowany na
    załączniku graficznym numer 1 do umowy przedwstępnej.
    Ponadto Umowa przyrzeczona zostanie podpisana po spełnieniu warunków:
    · dokonaniu stwierdzonego ostateczną decyzją właściwego organu podziału
      geodezyjnego oraz uzyskania wypisu i wyrysu z rejestru gruntów z właściwego
      Starostwa dla działek z podziału, wypisów i wyrysów dla każdej z działek oraz
      Sprzedający dokona na własny koszt i własnym staraniem, podziału geodezyjnego
      przedmiotowej nieruchomości – to jest działki 7 usytuowanej w sposób zobrazowany
      na załączniku graficznym numer 1 do umowy przedwstępnej,
    · prawomocnym ujawnieniu w dziale (...) księgi wieczystej (...) uprawnienia ze służebności
      gruntowej na nieruchomości na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości
      objętej księgą wieczystą (...) w przedmiocie w szczególności zapewnienia przejazdu,
      przechodu oraz przeprowadzenia instalacji ustanowionej aktem notarialnym
      sporządzonym przed notariuszem. Służebność ta przechodzi przez część działki 7 i
      została ustanowiona na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości, objętej księgą
      wieczystą (...).
    W ramach przedwstępnej umowy sprzedaży Wnioskodawca nie udzielił oraz nie zamierza
    udzielić kupującym lub innemu podmiotowi pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) oraz
    jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w jego imieniu w związku ze
    sprzedawaną działką.
    Wnioskodawca przed sprzedażą działki będącej przedmiotem wniosku nie podejmował
    czynności zmierzających do podniesienia wartości bądź atrakcyjności przedmiotowej
    działki/działek, np.: uzbrojenie terenu, doprowadzenie mediów, ogrodzenie terenu bądź
    inne.
    Przed sprzedażą działki będącej przedmiotem wniosku nie zostało i nie zostanie wydane
    pozwolenie na budowę. Przed sprzedażą działki nie zostały i nie zostaną wydane inne
    pozwolenia, decyzje czy umowy. Wnioskodawca nie występował i nie będzie występować
    do dostawców o doprowadzenie mediów do działki będącej przedmiotem wniosku.
    Wnioskodawca nie prowadził działań marketingowych, nie prezentował ofert sprzedaży
    działek, korzystał jedynie z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami, który dokonał
    wyszukania nabywcy. Termin na zawarcie umowy przyrzeczonej został wyznaczony w
    2025 r.
    Wnioskodawca nie posiada informacji na temat planowanego przez Kupującego sposobu
    wykorzystania części działki będącej przedmiotem sprzedaży.

## Pytanie

Czy w przypadku sprzedaży działki podmiotowi niebędącemu rolnikiem – Spółce,
    Wnioskodawca powinien być traktowany jako podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług i stać się
    podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ww. ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie

    W ocenie Wnioskodawcy, zbycie przedmiotowej działki z majątku osobistego podmiotowi,
    niebędącemu rolnikiem, jako czynność dostawy towarów, polegająca na zbyciu części
    majątku prywatnego, nabytego bez zamiaru dalszej odsprzedaży, stanowiącego majątek
    osobisty, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług, a zatem Wnioskodawca nie jest podatnikiem w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Transakcja sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, a więc Wnioskodawca nie jest zobowiązany do naliczenia i pobrania przy
    zbyciu Nieruchomości podatku VAT oraz rozliczenia tego podatku w urzędzie skarbowym.
    Reasumując, zbycie Nieruchomości gruntowej przez osobę fizyczną, będącą rolnikiem
    ryczałtowym, która nie prowadzi działalności gospodarczej, nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.
    Uzasadnienie
    Poza podziałem gruntów Wnioskodawca nie podejmował innych działań przekraczających
    czynności standardowe, umożliwiające zbycie nieruchomości, jej uatrakcyjnienie, czy
    wyposażenie tych nieruchomości w infrastrukturę. Wnioskodawca w szczególności nie
    wykonał na te cele przyłączy do sieci energetycznej ani wodociągowej. Nie doprowadził do
    działki mediów i jej nie ogrodził. Wnioskodawca nie zamierza tego robić, nie promował
    szczególnie oferowanych działek, nie prowadził i nie prowadzi działań o charakterze
    marketingowym. Nie ma zamiaru dokonywać zakupu kolejnych gruntów w celu ich
    podziału i sprzedaży w celach zarobkowych.
    Wnioskodawca dodaje, iż w podobnej sprawie zostały wydane:
    - interpretacja indywidualna z 23 czerwca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.429.2018.6.MMA;
    - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 października 2017 r., sygn. akt I FSK 187
      /16, sprzedaż działek a podatek VAT;
    - pismo z 7 maja 2012 r. Izba Skarbowa w Warszawie znak IPPP2/443-144/12-4/AO.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych na wnioski innych podatników, np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 1 grudnia 2015 r. (IPPP2/4512-967/15-2/RR) oraz w
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 sierpnia 2014 r.
    (IPTPP4/443- 434/14-2/MK).
    Potwierdza to również treść orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie
    z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status
    danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana
    czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości
    nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy VAT, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących

    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zatem zgodnie z ustawą, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług, jest
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie –
    czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Właściwym zatem jest wykluczenie osób
    fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w ramach
    przedmiotowego stanu faktycznego, w celu dokonania sprzedaży udziałów w
    niezabudowanych działkach gruntu, która już nastąpiła, jak i dopiero nastąpi,

    Wnioskodawca podejmował bądź podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje
    koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpiła/nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    VAT (i jego odpowiednik w art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) jako, że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest
    natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Potwierdzeniem tej tezy są również zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego
    w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny
    status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana
    czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości
    nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    Zatem, zarówno z treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku
    osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej,
    ważna jest analiza okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności

    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Przed dokonaniem sprzedaży działek osobom niebędącym rolnikami nie była zawarta ani
    jedna umowa sprzedaży warunkowej, w przedwstępnej umowie sprzedaży wskazano
    jedynie, iż w przypadku wystąpienia prawa pierwokupu, Gmina będzie musiała się zrzec
    prawa pierwokupu, by mogła być zawarta ostateczna umowa sprzedaży przenosząca
    własność działki na osoby niebędące rolnikami.
    W ramach tej umowy warunkowej Wnioskodawca nie udzielił ani nie zamierza udzielić
    kupującemu lub innemu podmiotowi pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) oraz
    jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w jego imieniu w związku ze
    sprzedawaną działką.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych
    przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w stosunku do już dokonanej, jak i planowanej
    sprzedaży nieruchomości (udziałów w posiadanych działkach), brak jest przesłanek
    pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy jego stanowisko jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu

    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowych działek, istotne
    jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu

    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z

    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży działek będzie Pan spełniać przesłanki do uznania za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań

    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że nigdy nie był Pan czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nie
    prowadzi, ani nigdy nie prowadził Pan działalności gospodarczej. Jest Pan rolnikiem
    ryczałtowym. Nie będąc w związku małżeńskim, otrzymał Pan w drodze darowizny od
    rodziców nieruchomość, w skład której wchodziły grunty orne, stanowiące gospodarstwo
    rolne wraz z domem i zabudowaniami gospodarczymi składające się z działek nr 1 oraz 2.
    Z działki nr 1 zostały wydzielone działki nr 3 oraz 4. Natomiast działka nr 4 została
    podzielona na działki nr 5, 6 oraz 7. Przedmiotem sprzedaży na rzecz Spółki są dwie
    działki, które zostaną wydzielone z działki nr 7. Podział działek nie wpłynie na zmianę ceny
    w umowie przyrzeczonej. Nieruchomość stanowi Pana majątek osobisty. Przedmiotowa
    nieruchomość nr 7 nie jest wydzierżawiana, wynajmowana ani uprawiana przez osobę
    trzecią. Działki, które będą podlegały wydzieleniu z działki 7 nie stanowią gospodarstwa
    rolnego. Przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości nr 7 nie została zawarta pod
    warunkiem, w tym prawa pierwokupu Nieruchomości. W umowie tej zostały ustalone
    warunki, od spełnienia których będzie zależało zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży
    przenoszącej własność Nieruchomości.
    Zgodnie z postanowieniami umowy przedwstępnej, dokona Pan podziału geodezyjnego
    działki 7 na 4 działki geodezyjne. Umowa przyrzeczona zostanie podpisana po spełnieniu
    warunków:
    · dokonaniu stwierdzonego ostateczną decyzją właściwego organu podziału
      geodezyjnego oraz uzyskania wypisu i wyrysu z rejestru gruntów z właściwego
      Starostwa dla działek z podziału, wypisów i wyrysów dla każdej z działek oraz
      Sprzedający dokona na własny koszt i własnym staraniem, podziału geodezyjnego
      przedmiotowej nieruchomości – to jest działki 7 usytuowanej w sposób zobrazowany
      na załączniku graficznym numer 1 do umowy przedwstępnej,
    · prawomocnym ujawnieniu w dziale (...) księgi wieczystej (...) uprawnienia ze służebności
      gruntowej na nieruchomości na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości
      objętej księgą wieczystą (...) w przedmiocie w szczególności zapewnienia przejazdu,
      przechodu oraz przeprowadzenia instalacji ustanowionej aktem notarialnym
      sporządzonym przed notariuszem. Służebność ta przechodzi przez część działki 7 i
      została ustanowiona na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości, objętej księgą
      wieczystą (...).
    W ramach przedwstępnej umowy sprzedaży działek nie udzielił Pan oraz nie zamierza
    udzielić kupującym lub innemu podmiotowi pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) oraz
    jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w jego imieniu w związku ze
    sprzedawanymi działkami. Przed sprzedażą ww. działek nie podejmował Pan czynności
    zmierzających do podniesienia wartości bądź atrakcyjności tych działek, np.: uzbrojenie
    terenu, doprowadzenie mediów, ogrodzenie terenu bądź inne. Przed sprzedażą działek
    nie zostało i nie zostanie wydane pozwolenie na budowę. Przed sprzedażą działek nie
    zostały i nie zostaną wydane inne pozwolenia, decyzje czy umowy. Nie występował Pan i
    nie będzie występować do dostawców o doprowadzenie mediów do ww. działek. Nie
    prowadził Pan działań marketingowych, nie prezentował ofert sprzedaży działek, korzystał
    Pan jedynie z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami, który dokonał wyszukania
    nabywcy.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy w związku ze sprzedażą działek powinien Pan
    być traktowany jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy i czy stanie się Pan podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy.
    Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy
    wskazać należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży dwóch działek wydzielonych z

    działki nr 7 brak jest na ten moment przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww.
    dostawy wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika bowiem z przedstawionych okoliczności sprawy otrzymał Pan od rodziców w
    drodze darowizny nieruchomość, która została podzielona na działki m.in. na działkę nr 7.
    Nigdy nie był Pan czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nie prowadzi, ani nigdy nie
    prowadził Pan działalności gospodarczej. Nie udzielił Pan oraz nie zamierza udzielić
    kupującym lub innemu podmiotowi pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) oraz
    jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu w związku ze
    sprzedażą działek. Nie podejmował Pan czynności zmierzających do podniesienia wartości
    bądź atrakcyjności przedmiotowych działek, np.: uzbrojenie terenu, doprowadzenie
    mediów, ogrodzenie terenu bądź inne. Przed sprzedażą działek nie zostało i nie zostanie
    wydane pozwolenie na budowę, nie zostały i nie zostaną wydane również inne
    pozwolenia, decyzje czy umowy. Nie występował Pan i nie będzie występować do
    dostawców o doprowadzenie mediów do działek. Nie prowadził Pan działań
    marketingowych, nie prezentował ofert sprzedaży działek, korzystał Pan jedynie z usług
    pośrednika w obrocie nieruchomościami, który dokonał wyszukania nabywcy.
    W analizowanej sprawie brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności
    w przedmiocie sprzedaży działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że planowana sprzedaż przedmiotowych
    działek będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmie Pan takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając działki będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek
    zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi w roli podatnika podatku od
    towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą – w stosunku do tych transakcji.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży dwóch działek wydzielonych z działki nr 7
    będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem
    osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a ich dostawę cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż dwóch działek wydzielonych z działki nr 7 nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ponadto, w przedmiotowej sprawie bez znaczenia – dla uznania, że w związku ze
    sprzedażą dwóch działek wydzielonych z działki nr 7 nie wystąpi Pan w charakterze
    podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą – pozostaje fakt sprzedaży
    tych działek podmiotowi niebędącemu rolnikiem.
    Podsumowując, sprzedając dwie działki wydzielone z działki nr 7 podmiotowi
    niebędącemu rolnikiem – Spółce, nie będzie Pan traktowany jako podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie będzie Pan podatnikiem
    podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania)
    Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.