Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-566/14/MZa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-05
Teza: Program motywacyjny – jednostki uczestnictwa – obowiązki płatnika.
Słowa kluczowe: instrumenty-instrumenty finansowe; jednostka-jednostka uczestnictwa; kapitał-kapitały pieniężne; programy-program motywacyjny; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 9 czerwca 2014 r. (data otrzymania 12 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu otrzymania przez osoby uprawnione przysporzenia majątkowego w związku z uczestnictwem w programie motywacyjnym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu otrzymania przez osoby uprawnione przysporzenia majątkowego w związku z uczestnictwem w programie motywacyjnym.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest Spółką należącą do grupy kapitałowej (dalej: Grupa), na czele której stoi Spółka z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej (dalej: Spółka amerykańska), której akcje notowane są na Nowojorskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.

W ramach Grupy funkcjonuje szereg programów motywacyjnych (dalej: Programy) adresowanych do wybranych jej pracowników, w tym pracowników Wnioskodawcy. Organizatorem i administratorem Programów jest Spółka amerykańska. To ona podejmuje decyzje odnośnie do organizacji kolejnych ich edycji, zasad ich funkcjonowania oraz wyboru pracowników, którzy otrzymują możliwość udziału w tychże Programach.

Spółka rozważa możliwość przystąpienie do uczestnictwa w Programach. Pracownicy, którzy będą nominowani do uczestnictwa (dalej: Uprawnieni), otrzymają w związku z tym określoną liczbę jednostek uczestnictwa (np. PSU, SAR, phantom SAR, phantom stock units, performance phantom stock units; dalej: Jednostki), które – w przypadku spełnienia określonych warunków – będą mieli prawo w przyszłości zrealizować. Jednostki nie są notowane na giełdzie i są niezbywalne. W konsekwencji do momentu, w którym uprawnieni będą mieli możliwość ich realizacji – oddalonego w czasie od momentu przyznania Jednostek – Uprawnieni nie odnoszą realnych korzyści (po ich stronie nie pojawia się żadne przysporzenie) z tytułu uzyskania Jednostek. Co więcej nie ma gwarancji, że taka korzyść kiedykolwiek zostanie uzyskana.

W momencie realizacji Jednostek Uprawnieni mogą (potencjalnie) uzyskać płatność gotówkową, płatną w walucie lokalnej przeliczonej według średniego kursu NBP z poprzedniego dnia roboczego daty realizacji jednostek.

To czy ją uzyskają oraz jaka będzie jej ewentualna wysokość zależy od następujących czynników:

1.  zmiany wartości instrumentu bazowego, jakim są akcje Spółki amerykańskiej oraz
2.  dodatkowych kryteriów, specyficznych dla poszczególnych Programów (np. poziom wzrostu współczynnika EBITDA lub ROIC).

Wartość Jednostki (rozumiana jako potencjalne przysporzenie w momencie jej realizacji) zależy bezpośrednio od zmian kursu akcji Spółki amerykańskiej. Poszczególne edycje Programów mogą określać różne metody kalkulacji tej wartości: może być to przykładowo cena akcji na dany dzień lub zmiana tej ceny w danym okresie. Każdorazowo jednak wartość ta zależy od zmiennych notowań papieru wartościowego jakim są akcje Spółki amerykańskiej.

Dodatkowe zmienne warunkujące uzyskanie – lub nie – prawa do realizacji Jednostek, a tym samym potencjalnej wypłaty gotówkowej, również mogą się różnić w zależności od rodzaju Programu. Każdorazowo takim warunkiem jest ciągłość zatrudnienia w ramach Grupy (w okresie pomiędzy przyznaniem Jednostek a ich realizacją), poza tym jednak realizacja Jednostek może być zależna przykładowo od osiągnięcia określonych wskaźników.

Kwota płatności gotówkowej jaką Uprawnieni mogą potencjalnie otrzymać w momencie realizacji Jednostek kalkulowana jest jako iloczyn ilości Jednostek posiadanych przez Uprawnionych i ich wartości ustalonej według sposobu wskazanego powyżej, charakterystycznego dla danego Programu, na dzień realizacji.

Zdaniem Wnioskodawcy, Jednostki stanowić będą instrumenty, o których mowa w art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Uprawnieni nie są związani ze Spółką amerykańską stosunkiem pracy ani żadnym innym stosunkiem prawnym. Ich podstawową relacją z Grupą jest umowa o pracę z Wnioskodawcą, jej treść jednakże nie odnosi się w żaden sposób do uczestnictwa Uprawnionych w Programie. Uprawnieni, będący pracownikami Spółki, nie mogą występować wobec Spółki z żadnymi roszczeniami odnośnie do jakichkolwiek wypłat w związku z ich uczestnictwem w Programach. Koszty związane z funkcjonowaniem Programów w części przypadającej na Uprawnionych, którzy są pracownikami Spółki, ponosi Spółka.

Spółka pełni również określone techniczne, pomocnicze funkcje w ramach administracji Programami, przede wszystkim:

*   informuje Spółkę amerykańską, kiedy kolejni jej pracownicy obejmą stanowisko/funkcję, które najczęściej wiąże się z objęciem ich Programami (jak zostało wskazane powyżej, przedstawiciele Spółki nie podejmują jednakże żadnych decyzji odnośnie do uczestnictwa w Programach przez poszczególne osoby),
*   będzie pośredniczyć w wypłacie kwot wynikających z Programów na rzecz Uprawnionych będących jej pracownikami.

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytanie:

Czy ewentualne przysporzenie majątkowe, uzyskiwane przez Uprawnionych w związku z realizacją Jednostek, powinno być zakwalifikowane jako przychód z kapitałów pieniężnych podlegający opodatkowaniu w momencie realizacji, tj. otrzymania płatności gotówkowej i czy w związku z tym na Spółce będą ciążyły w odniesieniu do tego przysporzenia jakiekolwiek obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysporzenie majątkowe uzyskiwane przez Uprawnionych w związku z realizacją Jednostek powinno zostać zakwalifikowane do kategorii przychodów z kapitałów pieniężnych, zgodnie z art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do tego przysporzenia. Jedynym momentem powstania obowiązku podatkowego po stronie Uprawnionych będzie moment realizacji Jednostek, tj. otrzymania płatności gotówkowej, co Uprawniony zobowiązany jest uwzględnić w zeznaniu rocznym.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, szczegółowo uregulowane w art. 17 ww. ustawy. W myśl przepisu art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy – za przychód z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych.

Definicja pochodnych instrumentów finansowych na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych została określona w art. 5a pkt 13 ww. ustawy. Zgodnie z jego treścią – pochodnymi instrumentami finansowymi są instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2010 r., Nr 211, poz. 1384).

Stosownie do tego przepisu – pochodnymi instrumentami finansowymi są (niebędące papierami wartościowymi):

1.  tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
2.  instrumenty rynku pieniężnego,
3.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,
4.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
5.  opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu,
6.  niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
7.  instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
8.  kontrakty na różnicę,
9.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych, uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także wszelkiego rodzaju inne instrumenty pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

Z kolei zgodnie z § 3 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (Dz.U. z 2001 r., Nr 149, poz. 1674 ze zm.) – instrument pochodny, instrument finansowy, to taki, którego:

1.  wartość jest zależna od zmiany wartości instrumentu bazowego, to jest określonej stopy procentowej, ceny papieru wartościowego lub towaru, kursu wymiany walut, indeksu cen lub stóp, oceny wiarygodności kredytowej lub indeksu kredytowego albo innej podobnej wielkości i
2.  nabycie nie powoduje poniesienia żadnych wydatków początkowych albo wartość netto tych wydatków jest niska w porównaniu do wartości innych rodzajów kontraktów, których cena podobnie zależy od zmiany warunków rynkowych, i
3.  rozliczenie nastąpi w przyszłości.

W świetle natomiast postanowień pkt 4 sekcji C załącznika 1 do Dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych, zmieniającej dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. UE L 145 z dnia 30 kwietnia 2004 r., str. 1) – instrumentem finansowym są kontrakty na instrumenty pochodne odnoszące się do papierów wartościowych, instrumentów dewizowych, stóp procentowych lub oprocentowania albo innych instrumentów pochodnych, indeksów finansowych lub środków finansowych, które można rozliczać materialnie lub w środkach pieniężnych. Zgodnie zaś z art. 25 Dyrektywy Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającej środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. UE L 241 z dnia 2 września 2006 r., str. 26) – za instrument pochodny można uznać instrument finansowy, którego cena zależy w dużym stopniu od ruchów cenowych innego instrumentu finansowego, stanowiącego przedmiot badań inwestycyjnych.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej stan prawny, zdaniem Spółki, nie ulega wątpliwości, że Jednostki, które będą uzyskiwane przez Uprawnionych w ramach udziału w Programach stanowią pochodne instrumenty finansowe w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 13 ww. ustawy. Tym samym potencjalne przychody rozliczane w formie pieniężnej z tytułu realizacji praw wynikających z Programów spełniają przesłanki art. 17 ww. ustawy i w konsekwencji stanowią przychód z kapitałów pieniężnych.

Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie z uwagi na następujące okoliczności:

*   wartość Jednostek (rozumiana jako potencjalna wypłata związana z realizacją wynikających z nich praw) jest kalkulowana w oparciu o instrument bazowy – wartość akcji Spółki amerykańskiej – i jest zależna od jego zmian,
*   Uprawnieni nie ponoszą żadnych kosztów w związku z przyznaniem im Jednostek/ uczestnictwem w Programach,
*   realizacja praw wynikających z Jednostek następuje w odstępie czasowym od daty ich przyznania.

Potwierdzenie stanowiska zaprezentowanego przez Wnioskodawcę znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach podatkowych wydawanych przez działających w imieniu Ministra Finansów dyrektorów izb skarbowych. Tytułem przykładu Wnioskodawca przywołał interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 25 lipca 2011 r. Znak: IPPB2/415-483/11-4/MS, w której wskazano, że: „cechą pochodnych instrumentów finansowych jest fakt, że wartość uzależniona jest od wartości instrumentów bazowych, czyli np. akcji, obligacji, wartości indeksu giełdowego itp.”. Nie ulega zatem wątpliwości, że posiadacz pochodnego instrumentu finansowego jest uprawniony do uzyskania świadczenia, zaś jego wystawca jest zobowiązany do realizacji zobowiązania w określonym terminie i na określonych warunkach, wyznaczonych w odniesieniu do wartości, na których został oparty pochodny instrument finansowy. Jedną z form realizacji pochodnego instrumentu finansowego może być zapłata odpowiedniej kwoty rozliczenia.

Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, nie ma możliwości określenia po stronie Uprawnionych przychodu w związku z uczestnictwem w Programach na żadnym wcześniejszym etapie. Przyznane im jednostki nie są ani notowane na giełdzie, ani zbywalne, nie generują również żadnych świadczeń (poza potencjalną wypłatą w momencie ich realizacji), przez co przyznanie ich Uprawnionym należy uznać za moment obojętny podatkowo. Ewentualny przychód krystalizuje się dopiero w momencie realizacji Jednostek, wtedy bowiem znana jest wartość uzyskiwanego przez nich przysporzenia, która – jak zostało wskazane w opisie zdarzenia – do tego czasu ulega ciągłym zmianom w oparciu o fluktuację ceny akcji Spółki amerykańskiej i może zależeć od spełnienia dodatkowych (finansowych i niefinansowych) warunków. Reasumując, podstawą i powodem potencjalnego przysporzenia dla Uprawnionych w związku z uczestnictwem w Programach jest realizacja praw wynikających z Jednostek i jest to pierwszy i jednocześnie jedyny moment powstania przychodu po ich stronie z tego tytułu. Jednostki stanowią – jak zostało wskazane powyżej – pochodny instrument finansowy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są bowiem przyznawane Uprawnionym nieodpłatnie, ich realizacja następuje w przyszłości (w stosunku do momentu ich przyznania), a ich wartość zależy bezpośrednio od zmiany instrumentu bazowego jakim są akcje Spółki amerykańskiej. W rezultacie przychód z ich realizacji stanowi przychód z kapitałów pieniężnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskany w ten sposób przychód (dochód) – zgodnie z dyspozycją art. 30b ww. ustawy – powinien być opodatkowany 19% stawką podatkową.

Na poparcie własnego stanowiska Wnioskodawca przywołał:

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24 stycznia 2013 r. Znak: IPPB2/415-976/12-2/MK,
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 23 kwietnia 2013 r. Znak: IBPBII/2/415-81/13/HS.

Zakwalifikowanie opisanych wyżej wypłat gotówkowych w związku z realizacją Jednostek do źródła przychodów, jakim są kapitały pieniężne, oznacza, że na Spółce nie ciążą jakiekolwiek obowiązki w zakresie deklarowania oraz rozliczania dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych dochodów wynikających z realizacji przez Uprawnionych praw wynikających z Jednostek. Powyższy wniosek znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 16 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 1006/11, w którym Sąd potwierdził, że w przypadku „nabycia” przez uczestników programu praw nie stanowiących przychodu ze stosunku pracy, spółka nie będzie z tego tytułu płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, a w konsekwencji z tytułu realizacji praw wynikających z faktu posiadania przez pracowników spółki pochodnych instrumentów finansowych. Analogicznie wypowiada się WSA w Warszawie w wyroku z 4 grudnia 2012 r. sygn. akt. III SA/Wa 997/12. Potencjalny dochód (stratę) z tytułu uczestnictwa w Programach Uprawniony powinien zadeklarować w odrębnym zeznaniu podatkowym (tj. PIT-38) sporządzonym do 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym dochód został osiągnięty. W tym samym terminie podatek wynikający z zeznania powinien zostać wpłacony do urzędu skarbowego samodzielnie przez Uprawnionego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy – jednym ze źródeł przychodów są m.in. kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)–c).

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy – za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Z kolei stosownie do treści art. 17 ust. 1b ww. ustawy – przychód określony w ust. 1 pkt 10 powstaje w momencie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych.

W myśl art. 5a pkt 13 ustawy – ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych oznacza to instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 2 przywołanej ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 94 ze zm.) – instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami wartościowymi:

1.  tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
2.  instrumenty rynku pieniężnego,
3.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,
4.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
5.  opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu,
6.  niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
7.  instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
8.  kontrakty na różnicę,
9.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych, uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także wszelkiego rodzaju inne instrumenty pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

Według art. 3 pkt 28a tej ustawy – przez instrumenty pochodne należy rozumieć opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości instrumentów finansowych, walut stóp procentowych, rentowności, indeksów finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych, stawek frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub wskaźników (instrumentów bazowych) oraz instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego.

Z kolei zgodnie z § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 149, poz. 1674 ze zm.) – instrument pochodny, instrument finansowy, to taki, którego:

1.  wartość jest zależna od zmiany wartości instrumentu bazowego, to jest określonej stopy procentowej, ceny papieru wartościowego lub towaru, kursu wymiany walut, indeksu cen lub stóp, oceny wiarygodności kredytowej lub indeksu kredytowego albo innej podobnej wielkości i
2.  nabycie nie powoduje poniesienia żadnych wydatków początkowych albo wartość netto tych wydatków jest niska w porównaniu do wartości innych rodzajów kontraktów, których cena podobnie zależy od zmiany warunków rynkowych, i
3.  rozliczenie nastąpi w przyszłości.

Cechą pochodnych instrumentów finansowych jest fakt, że ich wartość uzależniona jest od wartości instrumentów bazowych, do których mogą należeć różnego rodzaju wskaźniki w tym wskaźniki finansowe. Instrument pochodny będzie więc realizowany przez rozliczenie pieniężne, którego wartość całkowicie zależy od wartości wskaźników finansowych.

Z analizy wniosku wynika, że uczestnikom programu motywacyjnego przyznane zostaną jednostki uczestnictwa uprawniające do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego w wysokości ściśle powiązanej z wynikami finansowymi Spółki. Przyznane jednostki uczestnictwa będą stanowić pochodne instrumenty finansowe.

Mając na uwadze przywołane powyżej przepisy oraz opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że Uprawnieni osiągną przychód z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w momencie, kiedy rozliczenie pieniężne będzie im należne.

Samo przyznanie prawa do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego nie jest źródłem przychodu dla Uprawnionych ani obowiązków płatnika dla Wnioskodawcy. Uprawnienie to jest bowiem warunkowe, uzależnione zarówno od trwania stosunku prawnego łączącego Uprawnionych ze Spółką jak i od stopnia realizacji wyników finansowych. Ma więc charakter przyszły i niepewny.

W myśl art. 30b ust. 1 ww. ustawy – od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Stosownie natomiast do art. 30b ust. 2 pkt 3 ww. ustawy – dochodem z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a.

Na podatniku, który uzyskał dochód (poniósł stratę) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b ciąży obowiązek złożenia we właściwym urzędzie skarbowym zeznania według ustalonego wzoru (formularz PIT-38), w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 1a pkt 1 w związku z art. 30b ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W tym samym terminie jest on zobowiązany do wpłaty należnego podatku wynikającego z zeznania (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie jednak z art. 39 ust. 3 ww. ustawy – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone według ustalonego wzoru.

Obowiązek sporządzenia ww. informacji spoczywa na podmiotach, które dokonują wypłaty świadczeń stanowiących dla podatnika dochody kapitałowe lub podmiotów, za pośrednictwem których podatnik uzyskuje dochody, o których mowa powyżej.

Podsumowując, przyznanie w ramach programu motywacyjnego pochodnych instrumentów finansowych spowoduje powstanie po stronie Uprawnionych przychodu podlegającego opodatkowaniu dopiero w momencie realizacji jednostek uczestnictwa. Przychód ten należy zakwalifikować jako przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ustawy.

W konsekwencji na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zarówno na moment przyznania jednostek uczestnictwa, jak i w chwili realizacji praw z nich wynikających.

Pamiętać jednak należy, że Wnioskodawca jako podmiot, wypłacający świadczenie z tytułu realizacji praw wynikających z jednostek uczestnictwa będzie zobowiązany – na mocy art. 39 ust. 3 ww. ustawy – do przesłania podatnikowi oraz odpowiedniemu organowi podatkowemu imiennej informacji o wysokości dochodu.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie informuje się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Oznacza to, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy w zakresie obowiązków płatnika i nie wywołuje skutków prawnych dla innych podmiotów (w tym uczestników programu motywacyjnego – Uprawnionych).

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądowych oraz interpretacji organów podatkowych wskazać należy, że orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym czy zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.