Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.242.2018.1.KBR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-05
Teza: prawo do zastosowania obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% do sprzedaży produktu „V. Burger”
Słowa kluczowe: dostawa; dostawa-dostawa towarów; gastronomia; klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); posiłki; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2018 r. (data wpływu 24 kwietnia 2018 r.) uzupełnionego pismem z dnia 23 kwietnia 2018 r. (data wpływu 25 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% do sprzedaży produktu „V. Burger” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% do sprzedaży produktu „V. Burger”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej: Spółka) prowadzi działalność polegającą na odsprzedaży produktów (głównie produktów spożywczych) na rzecz swoich odbiorców (klientów) uprzednio nabytych od dostawców tych produktów (towarów). Dostawa produktów przez Spółkę dokonywana jest bez jakiejkolwiek zmiany składu, formy, stanu produktu. Jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: VAT) Spółka dokumentuje fakturą VAT sprzedaż na rzecz odbiorców będących również czynnymi podatnikami podatku VAT.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT Spółka opodatkowuje dostawę towaru przy użyciu odpowiedniej stawki podatku VAT. W niektórych przypadkach Spółka staje przed problemem ustalenia prawidłowej stawki podatku VAT dla dostawy określonego towaru, zważywszy na potencjalną możliwość zastosowania trzech stawek VAT, w tym dwóch preferencyjnych, co jest uzależnione od szeregu warunków, w tym: klasyfikacji statystycznej towaru, składu produktu, spełnienia dodatkowych warunków wskazanych przez ustawodawcę, etc. Przed podjęciem decyzji o wysokości stawki VAT stosowanej do dostawy danego towaru na terytorium kraju wspomniane warunki i okoliczności są przez Spółkę każdorazowo szczegółowo analizowane. W przypadku ujawnienia wątpliwości, braku wystarczających informacji (przykładowo dotyczącego składu produktu), etc. Spółka dokonuje dostawy towarów z zastosowaniem stawki 23%. Miało to miejsce w stosunku do produktu o nazwie „V. Burger” (dalej: burger) dostarczanym Spółce przez B. Sp. z o.o.

Jednym z odsprzedawanych przez Spółkę produktów jest burger, który na podstawie ostatecznie udostępnionych przez dostawcę informacji jest produktem:

*   składającym się z: pieczonych batatów, białej fasoli konserwowej z dodatkiem przypraw sosu Sriracha i sojowego,

*   smażonym w głębokim tłuszczu i następnie mrożonym.

Procentowy skład burgera obejmuje: bataty 28,6%, bułka tarta 22,9%, fasola z puszki (po odcedzeniu) 20,0%, cebula biała kostka 7,1%, olej rzepakowy 5,7%, płatki owsiane 5,7%, mąka kukurydziana 5,7%, sos Sriracha 1,1%, ocet jabłkowy 6%, sos sojowy jasny 0,7%, sól 0,6% czosnek granulowany 0,3%, imbir suszony 0,3%, wędzona papryka 0,3%, oregano suszone 0,3%.

Kontrahent dokonujący dostawy wyżej opisanego towaru na rzecz Spółki (tj. B. Sp. z o.o.) wystąpił do Urzędu Statystycznego z wnioskiem o wydanie opinii klasyfikacyjnej, przedstawiając skład produktu analogiczny do wskazanego w akapicie powyżej. W dniu 26 marca 2018 r. Urząd Statystyczny wydał opinię klasyfikacyjną zgodnie z którą zakwalifikował produkt o składzie wyżej opisanym do grupowania PKWiU 10.39.17.0 „Pozostałe warzywa (z wyłączeniem ziemniaków) zakonserwowane w inny sposób niż octem lub kwasem octowym, z wyłączeniem gotowych dań z warzyw” zarówno na gruncie PKWiU 2008 oraz PKWiU 2015.

Na wyraźną prośbę Wnioskodawcy uzasadniając kwalifikację wskazaną we wniosku Urząd Statystyczny zwrócił uwagę na okoliczności i przyczyny z jakiego powodu nie mógł ww. produkt zostać zakwalifikowany do grupowania PKWiU 10.85 „Gotowe posiłki i dania”. Produkty z grupowania PKWiU 10.3 z wyłączeniem produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2% są wymienione w pozycji nr. 26 załącznika nr. 3 do ustawy o VAT, tj. zawierającego towary do których ma zastosowanie 8% stawka VAT. Spółka zaznacza, że jest nabywcą wyżej opisanych burgerów od adresata wyżej opisanej klasyfikacji statystycznej, a następnie w stanie niezmienionym w jakikolwiek sposób sprzedaje te towary do swoich kontrahentów w kraju. Zatem produkt będący przedmiotem klasyfikacji statystycznej jest tożsamy z towarem sprzedawanym przez Spółkę.

Na tej podstawie Spółka zakłada, że przejęta przez Urząd Statystyczny klasyfikacja (PKWiU 10.39.17.0) ma i powinna mieć pełne zastosowanie do towaru sprzedawanego przez Spółkę. W takim stanie rzeczy Spółka planuje zmianę dotychczasowej praktyki i opodatkowywanie przyszłych dostaw burgerów z zastosowaniem stawki preferencyjnej 8% na podstawie poz. 26 Załącznika 3 do ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy do dostawy towaru w postaci burgera której Spółka będzie dokonywać na terytorium kraju należy stosować stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, zważywszy że towar jest wymieniony w pozycji nr. 26 załącznika nr. 3 do ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Klasyfikacja Produktu na gruncie PKWiU.

Wnioskodawca na wstępie pragnie zaznaczyć, iż produkt który jest przez niego sprzedawany jest identyczny, tj. składa się z tych samych składników w niezmodyfikowanych proporcjach, jak ten który jest nabywany od kontrahenta, i w stosunku do którego została wydana opisana powyżej opinia klasyfikacyjna Urzędu Statystycznego. Uwzględniając zasadę zaufania do organów, która powinna przejawiać się stałością i jednolitością wydawanych przez organy państwa rozstrzygnięć Spółka ma prawo zakładać, że ewentualna klasyfikacja statystyczna sprzedawanego przez nią produktu (burgera) byłaby analogiczna jak ta zaprezentowana w klasyfikacji z dnia 26 marca 2018 r. Brak jest bowiem jakichkolwiek okoliczności różnicujących skład burgera sprzedawanego przez Spółkę w porównaniu z burgerem na etapie jego zakupu od B. sp. z o.o. Produkty te są bowiem nie tylko podobne ale identyczne, tożsame. Stąd w jej ocenie ma prawo twierdzić, że sprzedawane przez nią burgery powinny być zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 10.39.17.0 (wg PKWiU 2008 oraz 2015 choć w dacie składania wniosku dla celów podatku VAT znaczenie ma ta pierwsza klasyfikacja).

Zastosowanie odpowiedniej stawki podatku VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT do towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o VAT. Przedmiotowy załącznik w pozycji 26 wskazuje, że stawka w wysokości 8% ma zastosowanie do towarów sklasyfikowanych w dziale PKWiU 2008 10.3, jednakże z wyłączaniem produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%.

Analiza przedstawionego w opisie zdarzenia przyszłego składu burgera jasno wskazuje, iż produkt sprzedawany przez Spółkę:

*   objęty jest grupowaniem PKWiU 2008 10.39.17.0 (czyli bezwzględnie zawierającym się w dziale PKWiU 2008 10.3 do którego czynione jest odniesienie w pkt 26 załącznika 3);

*   nie zawiera w swoim składzie alkoholu

a zatem spełnia przesłanki, warunki konieczne do stosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 8%.

W tym względzie organy nie powinny, i nie mają podstaw do różnicowania produktu nabywanego przez Spółkę od B. sp. z o.o. oraz będącego przedmiotem własnej dostawy Spółki. Zgodnie z dostępnym orzecznictwem, w tym m.in. zaprezentowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie w orzeczeniu z 17 maja 2017 r. sygn. III SA/Wa 1890/16: „Zasada neutralności (podatku VAT - dod. przez Wnioskodawcę) wymaga, aby w stosunku do jednakowych lub podobnych towarów i usług stosować zasadniczo takie same stawki podatku. Oceniając, czy dwie usługi lub dwa towary są podobne należy przede wszystkim uwzględnić punkt widzenia przeciętnego konsumenta. Dwie usługi lub dwa towary są podobne, gdy wykazują analogiczne właściwości, spełniają te same potrzeby konsumenta i gdy istniejące różnice nie wpływają w znaczący sposób na decyzję konsumenta o skorzystaniu z jednej lub drugiej usługi, jednego lub drugiego towaru”. W analizowanej sytuacji produkty (bataty) są nie tyle podobne, co identyczne. Stąd w ocenie Spółki ma prawo czynić ustalenia do co kwalifikacji statystycznej sprzedawanych przez siebie batatów w sposób zaprezentowany powyżej, i na podstawie takiego założenia wywodzić iż spełnia przesłanki ustawy o VAT (a ściśle wskazane w złączniku 3 pozycji 26, uzasadniające stosowanie stawki 8% do przyszłych dostaw Spółki których przedmiotem będą bataty (dostaw w kraju tych towarów).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności, której miejsce świadczenia lub dostawy znajduje się na terytorium kraju, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. obowiązuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676). Jednakże zgodnie z § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2017 r. poz. 2453), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2018 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W konsekwencji, niniejszą interpretację wydano na podstawie przedstawionego zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że towary, jakie Wnioskodawca zamierza sprzedawać klasyfikowane są jako produkty mieszczące się w PKWiU pod numerem 10.39.17.0 „Pozostałe warzywa (z wyłączeniem ziemniaków) zakonserwowane w inny sposób niż octem lub kwasem octowym, z wyłączeniem gotowych dań z warzyw”.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku produktów) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na odsprzedaży produktów (głównie produktów spożywczych) na rzecz swoich odbiorców (klientów) uprzednio nabytych od dostawców tych produktów. Dostawa produktów przez Spółkę dokonywana jest bez jakiejkolwiek zmiany składu, formy, stanu produktu.

Jednym z odsprzedawanych przez Spółkę produktów jest burger, który na podstawie ostatecznie udostępnionych przez dostawcę informacji jest produktem składającym się z: pieczonych batatów, białej fasoli konserwowej z dodatkiem przypraw sosu Sriracha i sojowego, smażonym w głębokim tłuszczu i następnie mrożonym.

Procentowy skład burgera obejmuje: bataty 28,6%, bułka tarta 22,9%, fasola z puszki (po odcedzeniu) 20,0%, cebula biała kostka 7,1%, olej rzepakowy 5,7%, płatki owsiane 5,7%, mąka kukurydziana 5,7%, sos Sriracha 1,1%, ocet jabłkowy 6%, sos sojowy jasny 0,7%, sól 0,6% czosnek granulowany 0,3%, imbir suszony 0,3%, wędzona papryka 0,3%, oregano suszone 0,3%.

Kontrahent dokonujący dostawy wyżej opisanego towaru na rzecz Spółki otrzymał opinię klasyfikacyjną zgodnie z którą zakwalifikował produkt o składzie wyżej opisanym do grupowania PKWiU 10.39.17.0 „Pozostałe warzywa (z wyłączeniem ziemniaków) zakonserwowane w inny sposób niż octem lub kwasem octowym, z wyłączeniem gotowych dań z warzyw” zarówno na gruncie PKWiU 2008 oraz PKWiU 2015.

Spółka podkreśliła, że jest nabywcą wyżej opisanych burgerów od adresata wyżej opisanej klasyfikacji statystycznej, a następnie w stanie niezmienionym w jakikolwiek sposób sprzedaje te towary do swoich kontrahentów w kraju. Zatem produkt będący przedmiotem klasyfikacji statystycznej jest tożsamy z towarem sprzedawanym przez Spółkę.

Na tej podstawie Spółka zakłada, że przejęta przez Urząd Statystyczny klasyfikacja (PKWiU 10.39.17.0) ma i powinna mieć pełne zastosowanie do towaru sprzedawanego przez Spółkę.

W związku z tak przedstawionymi okolicznościami, Spółka powzięła wątpliwości w zakresie opodatkowania dostaw burgerów z zastosowaniem stawki preferencyjnej 8% na podstawie poz. 26 Załącznika 3 do ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku albo zwolnienie od podatku.

I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. – 8%), pod pozycją 26 wymienione zostały towary sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 10.3 „Owoce i warzywa przetworzone i zakonserwowane, z wyłączeniem produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%”.

Jednocześnie w objaśnieniach do ww. załącznika wskazano, że wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik. Oznacza to, że jeżeli dany towar (lub usługa) wymieniony w załączniku nr 3, na podstawie innych regulacji podlega opodatkowaniu niższą stawką podatku VAT lub zwolnieniu – zastosowanie ma ta niższa stawka podatku lub zwolnienie od podatku.

Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do usług bądź towarów należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa usługi”. Tak więc, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danego towaru/usługi z danego grupowania.

W świetle powyższych regulacji prawnych należy stwierdzić, że odsprzedaż produktu o nazwie „V. burger” zaklasyfikowanego przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 10.39.17.0, jako wymieniony w poz. 26 załącznika nr 3 do ustawy – PKWiU ex 10.3, tj. „Owoce i warzywa przetworzone i zakonserwowane, z wyłączeniem produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%”, który zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy nie zawiera w swoim składzie alkoholu - będzie opodatkowana 8% stawką podatku, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a ust. 2 oraz poz. 26 załącznika nr 3 do ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.