Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1836/10-2/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-02-08
Teza: Czy w świetle ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.; dalej: ustawa o VAT), rekompensata, jaką Spółka otrzyma od X z tytułu szkód i utraconych korzyści poniesionych na skutek zmian cen Komponentów w nowym modelu biznesowym, będzie podlegała opodatkowaniu VAT?
Słowa kluczowe: cena; czynności-czynności opodatkowane; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością , przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2010 r. (data wpływu 15 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zmiany ceny sprzedawanych towarów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zmiany ceny sprzedawanych towarów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

X Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest podmiotem prawa polskiego z siedzibą w …, zarejestrowanym dla potrzeb podatku VAT w Polsce. w chwili obecnej, głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług produkcji desktopów, laptopów i serwerów (dalej łącznie: Komputery), wykonywanych na materiale powierzonym. Głównym odbiorcą świadczonych przez Spółkę usług jest XXX (dalej: XXX lub Kontrahent) - spółka prawa holenderskiego, oddział w ….., która nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności dla celów VAT.

W związku z planowanymi zmianami w strukturze własnościowej Wnioskodawcy, aktualny model biznesowy będzie musiał ulec zmianie. w związku ze zmianą modelu biznesowego, Spółka będzie na własny rachunek nabywać materiały i komponenty (dalej łącznie: Komponenty), niezbędne do produkcji Komputerów montowanych w swojej fabryce w …., które następnie będzie sprzedawać do XXX (jako wyroby gotowe). Wnioskodawca będzie nabywał Komponenty do produkcji bądź bezpośrednio od XXX, bądź od innych dostawców. Po przeprowadzeniu przekształceń własnościowych, Spółka oraz XXX nie będą podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z postanowieniami stron, które zostaną poparte formalną umową zawartą pomiędzy Wnioskodawcą i XXX (dalej: Umowa), ceny zakupu Komponentów nabywanych przez niego od dostawców ustalane będą na podstawie aktualnych w dacie zakupu cen, wykazywanych w jednolitym cenniku, obowiązującym w transakcjach dokonywanych z Grupą … (dalej: Cennik). Spółka nie będzie miała wpływu na wysokość, ani kierunek zmian cen obowiązujących w Cenniku.

Ceny sprzedaży gotowych Komputerów na rzecz XXX kalkulowane będą również w oparciu o Cennik. Cena sprzedaży danego Komputera będzie każdorazowo sumą cen Komponentów zużytych do produkcji danego Komputera (wynikających z Cennika aktualnego w dacie sprzedaży Komputera) oraz wynagrodzenia za usługę produkcyjną wyświadczoną przez Wnioskodawcę na rzecz XXX.

Z uwagi na fakt, że łańcuch dostaw związany z procesem produkcyjnym jest rozciągnięty w czasie, ceny Komponentów uiszczane przez Spółkę przy ich zakupie mogą się różnić od cen obowiązujących w dacie sprzedaży Komputerów. Jak wskazuje praktyka w branży elektronicznej, ze względu na szybki rozwój technologiczny, ceny urządzeń elektronicznych co do zasady spadają. w rezultacie może zdarzyć się sytuacja, w której Wnioskodawca zapłaci za Komponenty kwotę wyższą niż ta, na podstawie której ustalona zostanie cena wyprodukowanych Komputerów.

W konsekwencji spadku cen Komponentów pomiędzy dniem ich zakupu a dniem sprzedaży Komputerów, wynik finansowy Spółki w danym okresie ulegnie pogorszeniu. Dodatkowo poniesie ona koszty utraconych korzyści związanych z koniecznością przeznaczenia dodatkowych środków finansowych na zakup Komponentów (w części niepodlegającej zwrotowi w cenie Komputera). z uwagi na przyjęty przez strony transakcji model kalkulacji ceny Komputerów (gdzie efektywnie marża naliczana jest wyłącznie na kosztach produkcji), spadek cen Komponentów może spowodować, że Wnioskodawca sprzedawać będzie Komputery ponosząc stratę na poszczególnych transakcjach. Wskazane negatywne efekty nie zaistniałyby w przypadku funkcjonowania przez Spółkę w obecnym modelu biznesowym. Jednocześnie negatywne konsekwencje po jej stronie wynikają z przyczyn od niej niezależnych, tj. rynkowej tendencji spadku cen urządzeń elektronicznych oraz zmiany modelu rozliczeń w Grupie ….

W celu zrekompensowania Wnioskodawcy wskazanych powyżej negatywnych efektów związanych z transakcjami sprzedaży Komputerów na rzecz Kontrahenta, w przypadku gdy łączny koszt zakupu Komponentów od innych dostawców będzie wyższy niż ich wartość wyrażona w cenie sprzedaży Komputerów, XXX będzie zobowiązana do okresowego wypłacania Spółce stosownego odszkodowania (rekompensaty). w związku z otrzymaniem rekompensaty, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego na rzecz XXX.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), rekompensata, jaką Spółka otrzyma od XXX z tytułu szkód i utraconych korzyści poniesionych na skutek zmian cen Komponentów w nowym modelu biznesowym, będzie podlegała opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, rekompensata wypłacona w nowym modelu biznesowym w przypadku wystąpienia negatywnych skutków związanych ze zmianami cen Komponentów nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: podatek VAT).

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W celu stwierdzenia, czy w przedstawionym opisie sprawy, należna Spółce rekompensata z tytułu wystąpienia po jej stronie negatywnych konsekwencji związanych ze spadkiem cen Komponentów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, należy ustalić, czy w świetle ustawy o VAT taka czynność stanowi dostawę towarów bądź świadczenie usług.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przy czym za towary - zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 6 cyt. ustawy - uznaje się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie natomiast z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.; dalej: Kodeks cywilny), rzeczami są tylko przedmioty materialne. Przyjmuje się przy tym, że pieniądze, będące obiegowym środkiem płatniczym, sui generis rzeczami oznaczonymi gatunkowo są tylko w postaci znaków pieniężnych (banknotów i monet), a nie jednostek pieniężnych wyrażających abstrakcyjne jednostki wartości. Pieniądze nie są zatem rzeczami sensu stricte, a więc nie są również towarem w rozumieniu ustawy o VAT. w konsekwencji, przekazanie określonej kwoty pieniędzy samo w sobie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Stanowisko zaprezentowane powyżej jest zgodne z poglądami reprezentowanymi w doktrynie i orzecznictwie. Dla przykładu można wskazać na interpretację indywidualną z dnia 31 paździemika 2008 r., w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPP2/443 -1434/08-2/KK) potwierdził prawidłowość stanowiska podatnika, że „sam fakt wypłaty odszkodowania, podobnie, jak i jego otrzymanie, nie może \[..\] zostać uznane za czynność opodatkowaną ze względu na to, że pieniądze nie są towarem, a zatem przekazanie prawa do rozporządzania nie może stanowić dostawy towaru”.

W związku z powyższym należy również rozpatrzyć, czy w świetle przepisów regulujących podatek VAT rekompensatę, jaką Wnioskodawca otrzyma z tytułu wystąpienia negatywnych efektów nowego modelu biznesowego, należy zakwalifikować jako świadczenie usług.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  \>przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Dla ustalenia, czy rekompensata jaką Spółka otrzyma od XXX z tytułu wystąpienia negatywnych efektów nowego modelu biznesowego, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT należy ustalić, czy stanowi ona wynagrodzenie za świadczoną przez nią usługę. Należy przy tym podkreślić, że nie każda płatność otrzymana przez dany podmiot stanowi wynagrodzenie za usługę podlegającą opodatkowaniu. Aby określona czynność była uznana za świadczenie usług, musi istnieć świadczenie ze strony danego podmiotu. Ponadto, powinien istnieć konsument takiego świadczenia, czyli podmiot, który odnosi - przynajmniej potencjalnie - określoną korzyść.

Do podobnych wniosków prowadzi również analiza orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). Przykładowo, w wyroku z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie R. J. Tolsma v Inspecteur der Omzetbelastung Leeuwarden (sygn. C-16/93) Trybunał stwierdził, iż: świadczenie usług realizowane jest „za wynagrodzeniem” w rozumieniu artykułu 2(1) VI Dyrektywy i stąd podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy.

Podobne warunki zostały sformułowane w wyroku TSUE z dnia 26 lutego 1996 r. (C-215/194) Jurgen Mohr v Finanzamt Bad Segeberg, w którym TSUE wskazał, że otrzymanie płatności przez dany podmiot samo w sobie nie jest wystarczające do uznania, że podmiot ten świadczy usługę na rzecz określonego kontrahenta.

Aby daną czynność uznać za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT musi zaistnieć bezpośredni związek pomiędzy daną czynnością a zapłatą otrzymaną od bezpośredniego odbiorcy świadczenia. Czynność opodatkowania powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Konieczne jest zaistnienie bezpośredniego i niezbędnego związku pomiędzy wykonywanymi czynnościami a wysokością otrzymanego wynagrodzenia, opartego o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami.

Jak podkreślił Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2008 r. (sygn. IPPP1-443-747/08-6/MP), „aby dana czynność (dostawa towarów czy też usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wykonaną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia”.

Wnioskodawca podkreśla, że rekompensata, jaką otrzyma od XXX z tytułu wystąpienia negatywnych efektów nowego modelu biznesowego, nie będzie stanowić płatności za żadne świadczenie z jego strony. w związku z otrzymaną rekompensatą nie będzie on wykonywał żadnych czynności zmierzających do zaspokojenia jakiejkolwiek potrzeby XXX, a po stronie XXX nie powstanie żadna bezpośrednia korzyść z tytułu dokonania przedmiotowej płatności.

W świetle wskazanych powyżej wyroków TSUE i interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w przedstawionej sprawie nie zachodzą zatem przesłanki pozwalające stwierdzić, że Spółka świadczy na rzecz XXX jakąkolwiek usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Niezależnie od powyższego, w opinii Wnioskodawcy, płatność, jaką otrzyma on od XXX z tytułu negatywnych skutków związanych ze zmianami cen Komponentów, stanowić będzie w rzeczywistości zadośćuczynienie za poniesiony przez niego uszczerbek finansowy w postaci pogorszenia wyników finansowych i kosztów utraconych korzyści związanych z koniecznością angażowania w zakup Komponentów dodatkowych środków pieniężnych. Co również istotne, Spółka nie ma wpływu na zmiany obowiązujących ją cen Komponentów i nie ma możliwości odpowiedniego zarządzania związanym ze zmianami ryzykiem finansowym. Jednocześnie, wskazane negatywne efekty nie miałyby miejsca w przypadku funkcjonowania przez Wnioskodawcę w obecnym modelu biznesowym. w związku z tym rekompensata, jaką otrzyma on od XXX, będzie miała w rzeczywistości charakter odszkodowawczy.

Należy zatem wskazać, iż zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym powszechnie w doktrynie i orzecznictwie, wypłata odszkodowania nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT. Istotą odszkodowania nie jest bowiem zapłata za usługę, lecz rekompensata za poniesioną szkodę. w takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną polegającą na świadczeniu usług w zamian za wynagrodzenie, lecz rekompensatą strat lub utraconych korzyści wynikających z okoliczności niezależnych od podmiotu otrzymującego rekompensatę. w przypadku odszkodowania nie można mówić także o korzyści odnoszonej przez podmiot dokonujący wypłaty odszkodowania. w konsekwencji, jak wskazano powyżej, odszkodowanie nie nosi cech wynagrodzenia za usługę i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie także w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2008 r. (sygn. III SA/Wa 2166/07), w którym jednoznacznie wskazano, iż: „Ze względu na fakt, iż zarówno odszkodowania jak i kary umowne nie będą się bezpośrednio wiązać z żadną czynnością mającą charakter świadczenia ze strony podmiotu zobowiązanego do takiego zadośćuczynienia, tym samym nie jest możliwe ich opodatkowanie podatkiem VAT”.

Biorąc pod uwagę wskazane argumenty, w opinii Wnioskodawcy, rekompensata, jaką otrzyma on od XXX z tytułu konieczności ponoszenia przez niego negatywnych skutków związanych ze zmianami obowiązujących go cen Komponentów, nie stanowi wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT - a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Należy jednak zaznaczyć, iż nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu przepisów ustawy. Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, iż oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka w konsekwencji zmiany modelu biznesowego, będzie na własny rachunek nabywać materiały i komponenty (Komponenty) niezbędne do produkcji Komputerów montowanych w swojej fabryce w …, które następnie będzie sprzedawać do XXX (jako wyroby gotowe). Zainteresowany będzie nabywał Komponenty do produkcji bądź bezpośrednio od XXX, bądź od innych dostawców. Po przeprowadzeniu przekształceń własnościowych, Wnioskodawca oraz XXX nie będą podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na mocy postanowień stron, które zostaną poparte formalną Umową zawartą pomiędzy Spółką i DGBV, ceny zakupu Komponentów nabywanych przez nią od dostawców ustalane będą na podstawie aktualnych w dacie zakupu cen, wykazywanych w jednolitym Cenniku obowiązującym w transakcjach dokonywanych z Grupą …. Wnioskodawca nie będzie miał wpływu na wysokość, ani kierunek zmian cen obowiązujących w Cenniku.

Ceny sprzedaży gotowych Komputerów na rzecz XXX kalkulowane będą również w oparciu o Cennik. Cena sprzedaży danego Komputera będzie każdorazowo sumą cen Komponentów zużytych do produkcji danego Komputera (wynikających z Cennika aktualnego w dacie sprzedaży Komputera) oraz wynagrodzenia za usługę produkcyjną wyświadczoną przez Spółkę na rzecz XXX.

Z uwagi na fakt, że łańcuch dostaw związany z procesem produkcyjnym jest rozciągnięty w czasie, ceny Komponentów uiszczane przez Zainteresowanego przy ich zakupie mogą się różnić od cen obowiązujących w dacie sprzedaży Komputerów. Jak wskazuje praktyka w branży elektronicznej, ze względu na szybki rozwój technologiczny, ceny urządzeń elektronicznych co do zasady spadają. w rezultacie może zdarzyć się sytuacja, w której Wnioskodawca zapłaci za Komponenty kwotę wyższą niż ta, na podstawie której ustalona zostanie cena wyprodukowanych Komputerów.

W związku ze spadkiem cen Komponentów pomiędzy dniem ich zakupu a dniem sprzedaży Komputerów, wynik finansowy Spółki w danym okresie ulegnie pogorszeniu. Dodatkowo poniesie ona koszty utraconych korzyści związanych z koniecznością przeznaczenia dodatkowych środków finansowych na zakup Komponentów (w części niepodlegającej zwrotowi w cenie Komputera). z uwagi na przyjęty przez strony transakcji model kalkulacji ceny Komputerów (gdzie efektywnie marża naliczana jest wyłącznie na kosztach produkcji), spadek cen Komponentów może spowodować, że Wnioskodawca sprzedawać będzie Komputery ponosząc stratę na poszczególnych transakcjach.

W celu zrekompensowania Zainteresowanemu wskazanych powyżej negatywnych efektów związanych z transakcjami sprzedaży Komputerów na rzecz XXX, w przypadku gdy łączny koszt zakupu Komponentów od innych dostawców będzie wyższy niż ich wartość wyrażona w cenie sprzedaży Komputerów, XXX będzie zobowiązana do okresowego wypłacania mu stosownego odszkodowania (rekompensaty). w związku z otrzymaniem rekompensaty, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego na rzecz XXX.

Podkreślić należy, iż przepisy podatkowe nie zawierają definicji odszkodowania. Zatem w tym zakresie należy posiłkować się przepisami prawa cywilnego. Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między zdarzeniem, a zaistniałą w jego wyniku szkodą musi istnieć związek przyczynowy.

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zwana dalej Kodeksem cywilnym, rozróżnia dwa podstawowe rodzaje odpowiedzialności: kontraktową, która powstaje z mocy umowy i odnosi się do przypadków niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 Kodeksu cywilnego) oraz deliktową, czyli wynikającą z czynów niedozwolonych (art. 415 Kodeksu cywilnego).

Zgodnie z treścią art. 471 Kodeksu cywilnego, dłużnik zobowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

W świetle wyżej przytoczonych przepisów, na gruncie stosunków cywilnoprawnych szkoda polega na nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika, istnieniu adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem, a szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania.

Co do zasady obowiązek pokrycia szkody powstaje z uwagi na dokonanie czynności zabronionej (ex delicto) lub w wyniku niewykonania lub nieprawidłowego wykonania postanowień umowy (ex contracto).

Podkreślając, że decydujące znaczenie dla oceny skutków prawnych umów w stosunkach pomiędzy stronami ma ich treść, a nie nazwa, stwierdzić należy, iż w ocenie tut. Organu, w przedmiotowej sprawie otrzymane kwoty pieniężne nie będą posiadały cech odszkodowania za poniesioną szkodę, gdyż nie zaistnieją okoliczności, które w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego powodowałyby szkodę i determinowały wypłatę odszkodowania.

Analizując przedstawiony stan sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa stwierdzić należy, iż otrzymywane świadczenie przez Zainteresowanego nie będzie w rzeczywistości także wynagrodzeniem za świadczoną przez niego usługę. Tym samym czynność ta nie wypełni definicji usług, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Należy także zgodzić się z Wnioskodawcą, iż w przedmiotowej sprawie przekazanie określonej kwoty pieniędzy nie będzie stanowiło dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (pieniądze nie stanowią towaru).

Jednakże podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie kluczową kwestią jest fakt, iż Spółka zobowiązała się do dostawy towarów (Komputerów) dla XXX, wypłacającego jej rekompensatę będącą przedmiotem pytania.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zatem, biorąc pod uwagę analizę sprawy tut. Organ stwierdza, iż otrzymywana przez Zainteresowanego rekompensata będzie związana z konkretnymi, dokonanymi przez niego dostawami towarów na rzecz XXX, czyli będzie ona związana z konkretnym obrotem i powodować będzie obowiązek korekty ceny tych towarów. Powyższy warunek (zmiana ceny) zostanie uzgodniony z XXX, która wyrazi na to zgodę, dokonując wypłaty stosownej kwoty dla Wnioskodawcy.

Wskazać należy, że podatnik podatku VAT w zakresie realizowanych przez siebie działań gospodarczych działa głównie w ramach systemu wytyczonego przez przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tejże ustawy. Planując działania w obszarze swojej działalności gospodarczej, podatnik VAT musi zatem uwzględnić przepisy, które będą odnosić się do wykonywanych czynności i przewidzieć skutki swoich decyzji na gruncie przepisów o VAT, bowiem o zakresie stosowania prawa podatkowego w odniesieniu do danych czynności przesądza rzeczywisty charakter tych czynności, a nie zawarta umowa, czy też terminologia stosowana przez strony transakcji. w przedmiotowej sprawie okoliczność, że kontrahenci odwoływać się będą do terminu „rekompensata” nie może decydować o wyłączeniu tej czynności z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, skoro istota tej transakcji sprowadza się - zdaniem tut. Organu - do podwyższenia ceny sprzedawanych towarów.

Wobec powyższego, przedmiotowe gratyfikacje pieniężne otrzymywane z tytułu powstałych zmian cen należy przyporządkować do konkretnych dostaw. Bowiem ich wysokość związana będzie ściśle z faktycznie zrealizowaną sprzedażą, dokonaną w konkretnie określonym przedziale czasowym, a co za tym idzie odniesienie kwoty gratyfikacji do wartości sprzedanych towarów dokonanych w danym okresie, należy uznać za zmianę ceny sprzedawanych towarów.

Reasumując, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, rekompensata, jaką Spółka otrzyma od XXX z tytułu szkód i utraconych korzyści poniesionych na skutek zmian cen Komponentów w nowym modelu biznesowym, będzie podlegała opodatkowaniu VAT, jako część obrotu sprzedawanych towarów.

W związku z powyższym stanowisko Zainteresowanego, zgodnie z którym przedmiotowa rekompensata nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że powołane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Jednocześnie należy wskazać, iż powołany w treści wniosku wyrok sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując go, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Zainteresowany na potwierdzenie swojego stanowiska powołał także orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, tj.:

*   wyrok z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie R. J. Tolsma v Inspecteur der Omzetbelastung Leeuwarden (sygn. C-16/93), w którym Trybunał stwierdził, iż świadczenie usług realizowane jest „za wynagrodzeniem” w rozumieniu artykułu 2(1) VI Dyrektywy i stąd podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy;
*   wyrok z dnia 26 lutego 1996 r. (C-215/194) Jurgen Mohr v Finanzamt Bad Segeberg, w którym ETS wskazał, że otrzymanie płatności przez dany podmiot samo w sobie nie jest wystarczające do uznania, że podmiot ten świadczy usługę na rzecz określonego kontrahenta.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż bezpośrednie odniesienie do wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, który zapadł w konkretnej sprawie podatnika jest możliwe tylko w przypadku, gdy mamy do czynienia z identycznym lub podobnym stanem faktycznym. Wyłącznie w takiej sytuacji można uznać, czy wydając interpretację indywidualną organ stosuje się, czy też nie, do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Jak wskazano powyżej przedmiotem przywołanych wyroków była kwestia świadczenia usług, natomiast w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zmianą ceny sprzedawanych towarów, przez co zdaniem tut. Organu, nie jest właściwe przeniesienie na jej grunt zasad i klasyfikacji leżących u podstawy wydanych wyroków ETS, bowiem odbiegają one w znaczny sposób od sytuacji zaistniałej w tej sprawie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.