Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1189/08/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-03-18
Teza: Czy w świetle art. 15 ust. 4 i 4d w powiązaniu z art. 12 ust. 3c prawidłowe jest wykazywanie przez spółkę kosztów danego roku podatkowego w dacie ich poniesienia, jako że nie jest możliwe wydzielenie kosztów bezpośrednio związanych z przychodami uzyskiwanymi od poszczególnych grup odbiorców usług?
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-moment zarachowania kosztów; koszt-potrącalność kosztów; odpady (śmieci); ścieki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2008 r. (data wpływu do tut. BKIP w dniu 19 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu potrącenia kosztów podatkowych– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2008 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu potracenia kosztów podatkowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka świadczy usługi w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie miasta oraz okolicznych gmin. Usługi te są świadczone przez Spółkę w sposób ciągły, a z poszczególnymi odbiorcami usługi zawarte są umowy o świadczenie usług określające jednomiesięczny oraz dwumiesięczny okres rozliczeniowy. Jednomiesięczny okres rozliczeniowy stosowany jest dla przemysłowych odbiorców usług oraz niektórych instytucji użyteczności publicznej, natomiast dla pozostałych odbiorców usług stosowany jest dwumiesięczny okres rozliczeniowy. W konsekwencji odczyty urządzeń pomiarowych, będące podstawą do wystawienia faktur, u odbiorców indywidualnych dokonywane są co 2 miesiące.

Dla celów podatku dochodowego od osób prawnych spółka rozlicza przychody należne na koniec okresu rozliczeniowego przypadającego odpowiednio co miesiąc (dla przemysłowych odbiorców usług oraz niektórych instytucji) oraz co 2 miesiące (dla pozostałych odbiorców indywidualnych) w oparciu o art. 12 ust 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Koniec okresu rozliczeniowego jest tożsamy z datą wystawienia faktury (np. faktura wystawiona 15 stycznia 2009 będzie obejmować okres rozliczeniowy od 16 listopada 2008 do 15 stycznia 2009).

Specyfika prowadzonej przez przedsiębiorstwo działalności sprawia, że nie jest możliwe określenie kosztów bezpośrednich, które mogłyby jednoznacznie być powiązane z przychodami, a tym samym mogłyby zostać określone i uznane jako koszty roku 2009 w stosunku do sprzedaży dla odbiorców indywidualnych mającej miejsce na przełomie roku.

Ponieważ spółka stosuje jednomiesięczny okres obrachunkowy dla odbiorców przemysłowych, a dwumiesięczny okres obrachunkowy dla pozostałych odbiorców, nie jest możliwe wyodrębnienie kosztów powiązanych z przychodami dla tych konkretnych grup. Zarówno technologia uzdatniania wody jak i oczyszczania ścieków sprawia, że zużycie poszczególnych elementów kosztowych takich jak np. energia elektryczna czy odczynniki chemiczne jest inne w zależności od stopnia zanieczyszczenia czy obciążenia poszczególnych obiektów i urządzeń technologicznych. W związku z powyższym spółka nie jest w stanie określić kosztów, które mogłyby zostać powiązane z częścią przychodów od odbiorców indywidualnych wykazanych w kolejnym roku podatkowym ze względu na koniec okresu obrachunkowego przypadającego w kolejnym roku podatkowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle art. 15 ust. 4 i 4d w powiązaniu z art. 12 ust. 3c prawidłowe jest wykazywanie przez spółkę kosztów danego roku podatkowego w dacie ich poniesienia, jako że nie jest możliwe wydzielenie kosztów bezpośrednio związanych z przychodami uzyskiwanymi od poszczególnych grup odbiorców usług?

Zdaniem Spółki prawidłowym jest określenie kosztów uzyskania przychodu danego roku podatkowego w sposób określony w pytaniu gdyż spełnia on przesłanki wyrażone w art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym koszty, inne niż bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia o ile nie dotyczą okresu przekraczającego dany rok podatkowy. Specyfika prowadzonej przez Spółkę działalności sprawia, że nie jest możliwe bezpośrednie powiązanie ponoszonych kosztów z uzyskiwanymi przychodami, stąd w odniesieniu do nich należy zastosować art. 12 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz dokonywać ich potrącenia w dacie poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że Spółka w treści swojego stanowiska powołuje art. 12 ust. 4 i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednakże z treści stanowiska i pytania Spółki, a także z poz. 45 wniosku ORD-IN wynika, iż wniosek dotyczy art. 15 ust. 4 i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Mimo tych omyłek nie budzi wątpliwości, iż w istocie stanowisko dotyczy art. 15 ust. 4 i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm. - określanej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanymi w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu bądź utrzymania źródła tego przychodu. Należy przy tym zaznaczyć, że koszty podatkowe ponoszone przez podmiot gospodarczy podzielić można na koszty bezpośrednie i koszty pośrednie.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka nie jest w stanie wyodrębnić kosztów związanych z technologią uzdatniania wody i oczyszczania ścieków z przychodami dla konkretnych grup odbiorców, zatem wydatki te zalicza do kosztów pośrednich.

W przypadku kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami zastosowanie ma art. 15 ust. 4d ustawy o pdop który stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o pdop (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.), za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Od 1 stycznia 2009 r. przepis ten brzmi : za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zasadniczym kryterium decydującym o zaliczeniu wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest ich poniesienie oraz istnienie związku przyczynowo-skutkowego z osiąganymi przychodami. W przypadku kosztów, których nie można powiązać bezpośrednio i funkcjonalnie z określonym przychodem, właściwym momentem zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów będzie – zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy – data ich poniesienia. Odnosząc się do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku momentem potrącenia kosztów pośrednich będzie odpowiednio dzień ich poniesienia, w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o pdop.

W świetle powyższego stanowisko Spółki jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.