Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-132/08-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-05-09
Teza: przekazanie darowizną na rzecz córki mieszkania dla Wnioskodawcy nie wywołuje żadnych skutków podatkowych w ww. podatku, ponieważ obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn ciąży na nabywcy rzeczy i praw majątkowych (t. j. na obdarowanym). Natomiast córka Wnioskodawcy będzie mogła skorzystać ze zwolnienia z tytułu zawarcia umowy darowizny mieszkania, jeżeli spełni warunki określone w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Słowa kluczowe: darowizna; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od spadków i darowizn; umowa; zwolnienie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 12.02.2008 r. (data wpływu 14.02.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie dokonanej na rzecz córki darowizny mieszkania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.02.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie dokonanej na rzecz córki darowizny mieszkania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

W 1996 r. Wnioskodawca zawarł umowę z kasą mieszkaniową i systematycznie gromadził środki. Do 2007 r. zgromadził 41.416,23 zł (w tym odsetki). Z tego tytułu w zeznaniach podatkowych kilkakrotnie dokonywał odliczeń od podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach zgodnych z ustawą. W celu poprawy własnych warunków mieszkaniowych w listopadzie 2006 r. Wnioskodawca nabył z żoną spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkaniowego. Małżonkowie zawarli umowę kredytu na 210 tys. zł na zakup ww. lokalu. W dniu 07 lutego 2007 r. Wnioskodawca zadysponował przelew zgromadzonych w kasie środków na jego koncie w celu częściowej spłaty kredytu. W lutym i marcu 2007 r. przelał środki dokonując częściowej spłaty kredytu bankowego w kwocie równej wartości środków zgromadzonych w kasie mieszkaniowej. Wnioskodawca wskazał, iż z par. 1 ust. 3 umowy wynika, iż: „posiadacz rachunku zobowiązuje się do przeznaczenia środków zgromadzonych na rachunku osobistym wraz z naliczonymi odsetkami na realizację własnych potrzeb mieszkaniowych, to jest:

1.  nabycie, budowa, przebudowa lub nadbudowa domu albo lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość,
2.  uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  Wnioskodawca nie zacytował,
4.  spłatę kredytu bankowego zaciągniętego na cele wymienione w pkt.2-3. Obecnie w mieszkaniu tym zamieszkuje i jest zameldowana córka Wnioskodawcy Q. Wnioskodawca z żoną w tym mieszkaniu nie zamieszkują i nie są tam zameldowani. Córka mieszkała wcześniej z nimi, nie miała innego własnego mieszkania. Wnioskodawca z żoną nadal mieszkają i są zameldowani w dawnym wspólnym mieszkaniu przy ul. X (mieszkanie czynszowe w domu prywatnym osób trzecich).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy jest zgodne z regulacjami podatkowymi nie zwracanie (przy rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r.) równowartości środków, które zostały odliczone od podatku w okresie oszczędzania w kasie mieszkaniowej?
2.  Jeśli jest inaczej to jaką kwotę (jak wyliczoną) Wnioskodawca powinien zapłacić? W jakiej deklaracji (standardowej PIT)?
3.  Czy w związku z opisaną wyżej sytuacją jest podstawa prawna do ponadstandardowego opodatkowania darowizny mieszkania przez Wnioskodawcę i jego żonę na rzecz Q (córki J i pasierbicy jego żony D)?

Odpowiedź na pytanie 3 stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek w zakresie pytania 1 i 2 zostanie rozpatrzony w odrębnej interpretacji indywidualnej.

Zdaniem wnioskodawcy:

Nie ma podstaw do opodatkowania umowy darowizny (opłacone zostaną tylko standardowe koszty wynikające z darowizny ojca na rzecz córki). Wnioskodawca stwierdził, że takie samo stanowisko uzyskał telefonicznie w Krajowej Informacji Podatkowej, jednak z prasy uzyskiwane są też inne interpretacje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż darowizna mieszkania podlega zgodnie z art. 1 ww. ustawy opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Biorąc jednak pod uwagę, że darowizna zostanie dokonana przez ojca na rzecz córki i macochę na rzecz pasierbicy może korzystać ze zwolnienia od podatku stosownie do przepisu art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1.  zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2.  udokumentują – w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 (t. j. 9.637 zł) – ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Zstępnymi są osoby, które łączy stosunek pokrewieństwa i które pochodzą od wspólnego przodka w linii prostej a więc: np. dzieci, wnuki.

Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

*   wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub

*   gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Wyżej wymienione zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa.

Reasumując stwierdza się, iż przekazanie darowizną na rzecz córki mieszkania dla Wnioskodawcy nie wywołuje żadnych skutków podatkowych w ww. podatku, ponieważ obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn ciąży na nabywcy rzeczy i praw majątkowych (t. j. na obdarowanym). Natomiast córka Wnioskodawcy będzie mogła skorzystać ze zwolnienia z tytułu zawarcia umowy darowizny mieszkania, jeżeli spełni warunki określone w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Ponadto informuje się, iż interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie, jeżeli druga osoba zainteresowana (np. żona) chciałaby też ją otrzymać winna złożyć odrębny wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej oraz dokonać opłaty w wysokości 75 zł.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock