Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.319.2025.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży nieruchomości w
wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek-dział spadku
sprzedaż
zniesienie-nieodpłatne zniesienie współwłasności
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 27 maja 2025 r. (wpływ 27 maja 2025 r.) oraz
    pismami z 27 maja 2025 r. 17 czerwca 2025 r. (wpływ 17 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) 2009 r. na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego,
    nieruchomość lokalowa została nabyta przez cztery osoby: A, B, C oraz D. Każdy z
    nabywców objął udział w wysokości 1/4 części i – zgodnie z treścią aktu – uiścił równą
    część ceny. Zakup miał charakter odpłatny i został udokumentowany stosownym aktem
    notarialnym.
    (...) 2020 r. C, w drodze umowy darowizny w formie aktu notarialnego, przekazał swój
    udział (1/4 części) swojej żonie B.
    Następnie, Wnioskodawczyni nabyła własność całej nieruchomości w wyniku działu
    spadku po D oraz jednoczesnego zniesienia współwłasności pomiędzy nią, A i B. Nabycie
    to miało charakter nieodpłatny – bez obowiązku dokonywania jakichkolwiek spłat na rzecz
    współwłaścicieli. W 2021 r. Wnioskodawczyni dokonała odpłatnego zbycia przedmiotowej
    nieruchomości.
    W piśmie z 17 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pani
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Tak, Wnioskodawczyni posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w
    Polsce. Centrum interesów życiowych i osobistych Wnioskodawczyni znajduje się na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    2. Kiedy zmarł Pani spadkodawca – D?
    Odpowiedź: Spadkodawca D zmarł (...) 2016 r.
    3. Kto jeszcze był spadkobiercą po zmarłym D i jaki udział w spadku przysługiwał po
      zmarłym D poszczególnym spadkobiercom, w tym Pani?
    Odpowiedź: Na podstawie dziedziczenia ustawowego spadek po D nabyli:
    - A – 1/3 udziału,
    - B – 1/3 udziału,
    - Wnioskodawczyni – 1/3 udziału.
    Akt poświadczania dziedziczenia sporządzony (...) 2019 r., Repertorium A Nr (...).

    4. Kiedy miał miejsce nieodpłatny dział spadku po zmarłym D oraz nieodpłatne zniesienie
      współwłasności nieruchomości, o której mowa we wniosku?
    Odpowiedź: Dział spadku oraz zniesienie współwłasności nieruchomości miały miejsce (...)
    2020 r. Umowa częściowego działu spadku i zniesienia współwłasności, Repertorium A Nr
    (...).
    5. Czy wartość majątku nabytego przez Panią w drodze działu spadku przekroczyła
      wartość majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej po
      spadkodawcy - D (należy wziąć pod uwagę wszystkie składniki jakie wchodziły w skład
      masy spadkowej)?
    Odpowiedź: Wartość majątku nabytego przez Wnioskodawczynię w drodze działu spadku
    przekroczyła wartość udziału przysługującego jej w masie spadkowej po D. W wyniku
    działu spadku Wnioskodawczyni otrzymała majątek o łącznej wartości (...) zł, natomiast
    wartość jej udziału (1/3 z (...) zł) wynosiła ok. (...) zł.
    Jednakże dział spadku oraz zniesienie współwłasności zostały dokonane bez spłat i dopłat,
    w trybie nieodpłatnym. Zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, taka sytuacja nie stanowi nabycia skutkującego powstaniem przychodu
    podatkowego, nawet jeśli przypadający składnik majątku przekracza udział wyrażony
    wartościowo.
    6. Czy nabycie udziału 1/4 części nieruchomości w drodze darowizny od C nastąpiło do
      majątku osobistego B?
    Odpowiedź: Tak. Darowizna dokonana A 2020 r. przez C na rzecz B, obejmująca 1/4
    udziału w nieruchomości, została dokonana do jej majątku osobistego, akt notarialny
    Umowa Darowizny, Repertorium A Nr (...).

## Pytanie

Czy przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości,
    nabytej nieodpłatnie przez Wnioskodawczynię w drodze działu spadku oraz zniesienia
    współwłasności, Wnioskodawczyni ma prawo – na podstawie art. 22 ust. 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu:
    1) koszt nabycia 1/4 udziału w nieruchomości poniesiony przez A w 2009 r.,
    2) koszt nabycia 1/4 udziału w nieruchomości poniesiony przez B w 2009 r.,
    3) koszt nabycia 1/4 udziału w nieruchomości poniesiony przez C w 2009 r., który
      następnie w 2020 r. przekazał swój udział B w drodze darowizny, a ta – w ramach
      zniesienia współwłasności – przekazała ten udział Wnioskodawczyni?
    Pani stanowisko w sprawie (przedstawione we wniosku oraz uzupełnieniu z 27 maja 2025
    r.)
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku
    odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych nabytych nieodpłatnie, za koszty
    uzyskania przychodu uważa się m.in. udokumentowane koszty nabycia poniesione przez
    darczyńcę, spadkodawcę lub współwłaściciela – w takiej części, w jakiej przypadają one na
    zbywaną część rzeczy lub prawa.
    W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni nabyła całość udziałów w
    nieruchomości nieodpłatnie – w drodze działu spadku oraz zniesienia współwłasności.
    Udziały te zostały wcześniej nabyte odpłatnie przez A, B oraz C, co zostało potwierdzone
    treścią aktu notarialnego z (...) 2009 r.
    W ocenie Wnioskodawczyni, poniesione w 2009 r. koszty nabycia przez ww. osoby mogą
    zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przez Wnioskodawczynię – w części
    odpowiadającej przejętym udziałom – ponieważ:

    1) nabycie przez Wnioskodawczynię nastąpiło nieodpłatnie,
    2) koszty nabycia zostały faktycznie poniesione przez darczyńcę lub współwłaściciela,
    3) przekazanie udziałów zostało udokumentowane aktami notarialnymi i nie wiązało się z
      obowiązkiem spłat.
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w świetle powyższego, przesłanki określone w
    art. 22 ust. 6d ustawy o PIT zostały spełnione, a opisane koszty nabycia mogą zostać
    uwzględnione jako koszty uzyskania przychodu przy sprzedaży przedmiotowej
    nieruchomości.
    Natomiast w uzupełnieniu z 27 maja 2025 r. Wnioskodawczyni przedstawiła następujące
    uzupełnienie własnego stanowiska.
    1. Podstawa prawna i charakter nabycia.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku
    odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, darowizny
    lub w inny nieodpłatny sposób, za koszty uzyskania przychodu uważa się m.in.
    udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, a także –
    w przypadku nabycia w drodze spadku – koszty nabycia poniesione przez spadkodawcę.
    W przedstawionym stanie faktycznym udziały w nieruchomości zostały pierwotnie nabyte
    odpłatnie przez trzy osoby – A, B oraz C – na podstawie aktu notarialnego z (...) 2009 r., a
    następnie przekazane Wnioskodawczyni nieodpłatnie: częściowo w drodze działu spadku,
    a częściowo w wyniku zniesienia współwłasności bez spłat.
    2. Wykładnia systemowa i celowościowa.
    Wnioskodawczyni zwraca również uwagę, że literalne brzmienie art. 22 ust. 6d może nie
    obejmować wprost wszystkich przypadków nieodpłatnego nabycia nieruchomości, takich
    jak zniesienie współwłasności bez spłat. Jednak z punktu widzenia wykładni systemowej
    oraz celowościowej, należy uznać, że zarówno spadek, darowizna, jak i zniesienie
    współwłasności bez ekwiwalentu są tożsame ekonomicznie – podatnik nabywa prawo
    majątkowe nieodpłatnie, nie ponosząc kosztu jego zakupu.
    Celem art. 22 ust. 6d ustawy o PIT jest ochrona uczciwego opodatkowania – ustawodawca
    chciał uniknąć sytuacji, w której podatnik płaci podatek od całego przychodu, mimo że
    jego dochód realnie jest dużo mniejszy, ponieważ ktoś wcześniej poniósł koszt zakupu
    nieruchomości. Intencją ustawodawcy nie było stworzenie rozwiązania, które
    skutkowałoby nieproporcjonalnym obciążeniem podatkowym wyłącznie z powodu różnic
    formalnoprawnych w sposobie nabycia prawa majątkowego. Dlatego zdaniem
    Wnioskodawczyni, ograniczenie prawa do zaliczenia poniesionych kosztów nabycia
    wyłącznie do przypadków dziedziczenia prowadziłoby do nieracjonalnego i nierównego
    traktowania podatników, zależnie jedynie od formy prawnej nabycia, a nie rzeczywistego
    charakteru ekonomicznego tych sytuacji.
    3. Wniosek końcowy.
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że poniesione w 2009 r. udokumentowane koszty
    nabycia udziałów przez A, B oraz C mogą i powinny zostać uwzględnione jako koszty
    uzyskania przychodu przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, w części
    odpowiadającej przejętym udziałom, na podstawie systemowej i celowościowej wykładni
    art. 22 ust. 6d ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie, według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub

    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma
    forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
    Natomiast na podstawie art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia lub odpłatnego zbycia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze
    spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez
    spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku nie następuje nabycie majątku
    przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do treści art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Według art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Zgodnie z art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:

      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Na podstawie art. 1037 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
      § 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w
      formie aktu notarialnego.
    W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
    Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Według art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Stosownie zaś do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 212 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny,
    polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości
    udziałów współwłaścicieli.
    Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady
    dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości

    udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy
    wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych
    udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne.
    Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy –
    w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności,
    jeśli:
    a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się
      w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.
    Analogicznie sytuacja kształtuje się przy dziale spadku, bowiem za datę nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli
    wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa majątkowego w wyniku
    działu mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością
    oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Natomiast, gdy w wyniku działu
    spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż
    zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada
    kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku
    jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku
    następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym
    spadkobiercom.
    Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie majątkowym nie
    zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub
    prawa majątkowego w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez
    spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości
    lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie
    przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii
    nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej
    osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie
    otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku
    o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych
    spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu
    spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych
    spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za datę
    nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział w spadku, należy
    przyjąć datę dokonania działu spadku, tj. dzień zawarcia umowy bądź uprawomocnienia
    się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze postępowania sądowego.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w cytowanym wcześniej art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 2009 r. na podstawie umowy sprzedaży
    sporządzonej w formie aktu notarialnego, nieruchomość lokalowa została nabyta po 1/4
    udziału przez cztery osoby: A, B, C oraz D. W 2020 r. C, w drodze umowy darowizny w
    formie aktu notarialnego, przekazał swój udział (1/4 części) swojej żonie B do jej majątku
    osobistego. Spadek po D zmarłym w 2016 r. na podstawie dziedziczenia ustawowego
    nabyli: Pani – 1/3 udziału, A – 1/3 udziału, B – 1/3 udziału. Dział spadku oraz zniesienie
    współwłasności nieruchomości miały miejsce w 2020 r. Nabyła Pani własność całej
    nieruchomości w wyniku działu spadku po D oraz jednoczesnego zniesienia
    współwłasności pomiędzy Panią, A i B. Nabycie to miało charakter nieodpłatny – bez
    obowiązku dokonywania jakichkolwiek spłat na rzecz współwłaścicieli. Wartość majątku
    nabytego przez Panią w drodze działu spadku przekroczyła wartość udziału
    przysługującego Pani w masie spadkowej po D. W 2021 r. dokonała Pani odpłatnego
    zbycia przedmiotowej nieruchomości.
    W przedmiotowej sprawie kluczowe jest ustalenie, kiedy nastąpiło faktyczne nabycie przez
    Panią poszczególnych udziałów w zbytej w 2021 r. nieruchomości, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie
    własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt
    czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć
    każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź
    uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku, nieodpłatnego zniesienia
    współwłasności), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając
    umowę o ustanowieniu tego prawa.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 przywołanej ustawy stanowi, że
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 cyt. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych
    uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby
    transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze
    sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp.
    Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego
    zbycia pomniejszają przychód.
    W przypadku gdy zbywaną nieruchomość nabyto nieodpłatnie, ustalenie kosztów
    uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia takiej nieruchomości odbywa się zgodnie
    z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży w 2021 r. opisanej we wniosku
    nieruchomości, zauważyć należy, że do nabycia przez Panią udziału w tej nieruchomości
    doszło najpierw w drodze spadku po zmarłym D. Zatem datą nabycia przez Panią tego
    udziału w nieruchomości po zmarłym D, jest data nabycia udziału w tej nieruchomości
    przez D, czyli 2009 r. Zatem – w odniesieniu do ww. części nabytej w drodze spadku po
    zmarłym D – pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych niewątpliwie upłynął, a sprzedaż
    nieruchomości w tej części nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Natomiast w wyniku przeprowadzonego w 2020 r. działu spadku nabyła Pani udziały w
    nieruchomości, o której mowa we wniosku, otrzymując przysporzenie majątkowe kosztem
    pozostałych współwłaścicieli (spadkobierców: A, B), ponieważ – jak wskazała Pani w opisie
    sprawy – wartość majątku nabytego przez Panią w drodze działu spadku przekroczyła
    wartość udziału przysługującego Pani w masie spadkowej po D. Oznacza to, że w dacie
    dokonanego działu spadku – w odniesieniu do tej części majątku, która należała do
    pozostałych współwłaścicieli (spadkobierców) – doszło do nowego nabycia, o którym
    mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem skoro w wyniku dokonanego w 2020 r. działu spadku wartość nabytego przez Panią
    majątku przekroczyła wartość udziału jaki pierwotnie przysługiwał Pani w całej masie
    spadkowej i otrzymała Pani przysporzenie majątkowe kosztem pozostałych
    współwłaścicieli (spadkobierców) – to sprzedaż nieruchomości w tej części stanowi źródło
    przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, bowiem termin, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art.
    10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy w tym
    przypadku liczyć od końca 2020 r. Wobec powyższego pięcioletni okres, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych upłynąłby dopiero z końcem 2025 r.
    Ponadto część udziałów w nieruchomości należała do A oraz do B i nie podlegała
    dziedziczeniu. W związku z tym te udziały w nieruchomości nie weszły do masy spadkowej
    i nie mogły być przedmiotem działu spadku, a jedynie zniesienia współwłasności. W
    rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności przeprowadzonego w 2020 r. uzyskała Pani
    przysporzenie majątku kosztem jego poprzednich współwłaścicieli (A i B). Zatem w tej
    części mamy do czynienia z nabyciem, gdyż w 2020 r. doszło do zwiększenia Pani stanu
    majątku osobistego. W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości w tej części stanowi źródło
    przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ termin, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z
    art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy w tym
    przypadku liczyć od końca 2020 r. Tym samym pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych upłynąłby dopiero z końcem 2025 r.
    Mając powyższe na uwadze, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej
    odpłatne zbycie przez Panią w 2021 r. nieruchomości:
    1. W części odpowiadającej udziałowi nabytemu w drodze spadku po zmarłym D nie
      stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym
      mowa w ww. przepisie, ustalonego zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 5 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji – przychód w tej części –
      nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    2. W części odpowiadającej udziałom nabytym w wyniku działu spadku (w części
      odpowiadającej udziałom nabytym ponad udział jaki pierwotnie przysługiwał Pani w
      spadku po zmarłym D) i zniesienia współwłasności, skutkuje dla Pani powstaniem
      przychodu kwalifikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
      ustawy, ponieważ odpłatne zbycie nieruchomości w tej części nastąpiło przed upływem
      pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie (2020
      r.). Dochód z tego odpłatnego zbycia podlega opodatkowaniu 19% podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pani wątpliwości dotyczą możliwości uznania za koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży
    nieruchomości, nabytej nieodpłatnie w drodze działu spadku oraz zniesienia
    współwłasności, kosztów nabycia udziałów w niej poniesionych przez A, B i C.

    Określony w przywołanym wyżej art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych katalog wydatków, które w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, nabytych w drodze spadku lub
    nieodpłatnego działu spadku czy zniesienia współwłasności (bez spłat i dopłat), mogą
    zostać uznane za koszty uzyskania przychodu ma charakter katalogu zamkniętego, w
    związku z czym tylko wydatki wyraźnie w nim wskazane mogą pomniejszyć uzyskany
    przychód.
    Zatem kosztami uzyskania przychodu przy odpłatnym zbyciu nieruchomości lub praw
    majątkowych nabytych w drodze nieodpłatnego działu spadku czy zniesienia
    współwłasności mogą być wyłącznie:
    · udokumentowane nakłady na tę nieruchomość lub prawo zwiększające ich wartość
      poczynione w czasie ich posiadania,
    · kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej ten podatek
      przypada na tę nieruchomość lub prawo.
    Natomiast kosztami uzyskania przychodu wyłącznie przy odpłatnym zbyciu nieruchomości
    lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku są – oprócz wyżej wskazanych –
    również:
    · udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę,
    · przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej
      rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych
      nabytych przez podatnika.
    Stosownie do przywołanych przepisów wskazać należy, że przychodem z odpłatnego
    zbycia nieruchomości jest wartość wyrażona w cenie zawartej w umowie sprzedaży
    odpowiadająca wartości nabytych w drodze nieodpłatnego działu spadku i zniesienia
    współwłasności udziałów w nieruchomościach ponad przysługujący Pani udział w spadku
    pomniejszona o koszty, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych przypadające na ww. udziały (tj. koszty odpłatnego zbycia). Przychód
    ten może zostać pomniejszony o koszty ustalone zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy (tj.
    koszty uzyskania przychodu), a różnica stanowi dochód.
    Należy podkreślić, że przepis art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych odnosi się wyłącznie do kosztów nabycia lub wytworzenia poniesionych przez
    spadkodawcę, po którym spadkobierca odziedziczył sprzedawany majątek. Koszty te są
    uwzględniane przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
    majątkowych.
    Zatem w Pani przypadku, który dotyczy wyłącznie sprzedaży tej części nieruchomości,
    którą nabyła Pani w drodze działu spadku oraz zniesienia współwłasności, do kosztów
    uzyskania przychodu nie można zaliczyć wydatków poniesionych na nabycie
    nieruchomości przez osoby, które nie były dla Pani spadkodawcami i od których nie
    odziedziczyła Pani nieruchomości w drodze spadku.
    Wobec powyższego, przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości w części odpowiadającej udziałom nabytym w wyniku działu spadku (w
    części odpowiadającej udziałom nabytym ponad udział jaki pierwotnie przysługiwał Pani w
    spadku po zmarłym D) i zniesienia współwłasności, nie ma Pani prawa – na podstawie art.
    22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – do zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodu:
    1) kosztu nabycia 1/4 udziału w nieruchomości poniesionego przez A w 2009 r.,
    2) kosztu nabycia 1/4 udziału w nieruchomości poniesionego przez B w 2009 r.,
    3) kosztu nabycia 1/4 udziału w nieruchomości poniesionego przez C w 2009 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.