Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.581.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Uznanie wniesienia punktu selektywnej zbiórki odpadów
komunalnych aportem do Spółki za czynność opodatkowaną
podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
gmina
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lipca 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 września 2025 r. (wpływ
    1 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Na terenie Gminy działa Gminny Zakład Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. (dalej: Spółka
    lub GZGK) w której Gmina posiada 100% udziałów.
    W 2018 roku Gmina realizowała inwestycję pn. „Budowa punktu selektywnej zbiórki
    odpadów komunalnych z niezbędną infrastrukturą” (PSZOK).
    Celem realizacji inwestycji było dostosowanie obiektu do norm i przepisów dotyczących
    segregacji odpadów, w szczególności dostosowanie obiektu do obowiązujących od dnia 1
    lipca 2017 r. przepisów dotyczących przyjmowania i segregacji odpadów.
    W ramach projektu wybudowano i wyposażono PSZOK w (...) w gminie (...).
    Efektem było przyjęcie dowodami OT środków trwałych w następujących klasyfikacjach:
    - Pozostałe budynki niemieszkalne: wiata stalowa, pomieszczenie socjalne - OT z
      31.12.2018;
    - Obiekty inżynierii lądowej: plac, przyłącze wodociągowe, oświetlenie placu, ogrodzenie i
      brama - OT z 31.12.2025;
    - Maszyny i urządzenia: rębak - urządzenie do rozdrabniania gałęzi - OT z 03.04.2020;
    - Środki transportu: wózek widłowy - OT z 03.04.2020;
    - Narzędzia i przyrządy, ruchomości gdzie indziej niesklasyfikowane: waga najazdowa - OT
      z 31.12.18.

    W ramach wyposażenia zakupiono również sprzęt i urządzenia niesklasyfikowane jako
    środki trwałe: meble, kontenery, palety do składowania, zbiorniki, itp.
    Inwestycję oddano do użytkowania (...) 2020 roku. Od tego momentu do chwili obecnej
    obiekt jest własnością Gminy, przez nią jest administrowany oraz obsługują go jej
    pracownicy zatrudnieni przez Urząd Gminy (...).
    Na realizację inwestycji Gmina pozyskała dofinansowanie w formie dotacji ze środków
    Regionalnego Programu Operacyjnego (...).
    Podatek VAT był wydatkiem kwalifikowanym.
    Wszystkie wydatki udokumentowane zostały fakturami VAT wystawionymi na
    Wnioskodawcę.
    W związku z wątpliwościami dotyczącymi prawa odliczenia podatku VAT wykazanego w
    fakturach, Gmina wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej do
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Bielsku-Białej. Gmina stała na stanowisku, iż
    przedmiotowe przedsięwzięcie realizowane było w ramach wykonywania przez Gminę jej
    zadań własnych, wynikających z ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o
    utrzymaniu czystości i porządku w gminach tj. w ramach reżimu publiczno-prawnego, nie
    przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na nabycie
    towarów i usług służących realizacji inwestycji.
    W interpretacji indywidualnej 0111-KDIB3-3.4012.273.2018.1.MPU z 27 listopada 2018 r.
    Dyrektor KIS potwierdził stanowisko Wnioskodawcy o braku prawa do odliczenia podatku
    VAT z faktur dokumentujących realizację zadania inwestycyjnego „Budowa punktu
    selektywnej zbiórki odpadów komunalnych z niezbędną infrastrukturą”.
    Aktualnie Gmina analizuje sytuację, w której mogłaby wnieść aportem wybudowaną
    infrastrukturę wraz z wyposażeniem do Spółki.
    W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie wniosku wskazali Państwo, że intencją Gminy
    jest uzyskanie interpretacji indywidualnej w zakresie podlegania opodatkowaniu
    podatkiem VAT transakcji wniesienia aportem PSZOK do Spółki, zgodnie z art. 5 ust. 1
    ustawy, tj. uznania bądź nieuznania Gminy za podatnika podatku VAT z tytułu ww.
    transakcji, jak i również w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT
    dla transakcji wniesienia aportem PSZOK do Spółki.
    W uzupełnieniu wniosku udzielili Państwo również następujących odpowiedzi na zadane w
    wezwaniu pytania:
    Na pytanie: „Kiedy nastąpi aport PSZOK do Spółki? Proszę wskazać datę planowanego
    aportu.”, odpowiedzieli Państwo: „Aport PSZOK do Spółki planowany jest na przełomie
    listopada/grudnia 2025 roku z mocą obowiązującą od stycznia 2026 roku.”
    Na pytanie: „Na czyim gruncie/gruntach znajduje się PSZOK tj. Gminy, Spółki, innego
    podmiotu - jakiego?”, odpowiedzieli Państwo: „ PSZOK znajduje się na gruntach należących
    do Gminy.
    Na pytanie: „Czy przedmiotem aportu będzie również grunt, na którym znajduje się ww.
    PSZOK?”, odpowiedzieli Państwo: „Przedmiotem aportu będzie również grunt, na którym
    znajduje się PSZOK.”
    Na pytanie: „Czy w związku z wniesieniem aportem PSZOK do Spółki otrzymają Państwo
    udziały w Spółce?”, odpowiedzieli Państwo: „Tak, w związku z wniesieniem aportem PSZOK
    do Spółki Gmina otrzyma udziały w Spółce.”
    Na pytanie: „Czy obiekty składające się na PSZOK, o którym mowa we wniosku, stanowią
    budynki lub budowle w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j.
    Dz. U. z 2025 r., poz. 418 ze zm.)? Proszę o wskazanie odrębnie dla każdego obiektu
    będącego przedmiotem aportu.”, odpowiedzieli Państwo: „Obiekty składające się na
    PSZOK, o których mowa we wniosku stanowią:

    Wiata stalowa – budowla,
    Pomieszczenie socjalne – budynek,
    Plac – urządzenie budowlane,
    Przyłącze wodociągowe – urządzenie budowlane,
    Oświetlenie placu – urządzenie budowlane,
    Ogrodzenie i brama – urządzenie budowlane,
    Waga najazdowa – urządzenie budowlane.
    Pozostałe wymienione elementy tj. maszyny i urządzenia: rębak - urządzenie do
    rozdrabniania gałęzi, środki transportu: wózek widłowy oraz meble, kontenery, palety do
    składowania, zbiorniki stanowią wyposażenie i nie są klasyfikowane przez prawo
    budowlane.”
    Na pytanie: „Czy ponosili/będą ponosili Państwo do dnia planowanego aportu wydatki na
    ulepszenie (w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym) ww. obiektów? Jeżeli tak, to
    proszę wskazać odrębnie dla każdego obiektu będącego przedmiotem aportu:
    a) Czy ww. wydatki na ulepszenie przekroczyły/przekroczą 30% wartości początkowej
      obiektu?
    b) Czy w stosunku do ww. wydatków na ulepszenie przysługiwało Państwu prawo do
      obniżenia podatku należnego o podatek naliczony (jeżeli nie - dlaczego)?
    c) Kiedy ponosili Państwo ww. wydatki?”,
    odpowiedzieli Państwo: „Do dnia planowanego aportu PSZOK Gmina poniosła wydatki na
    ulepszenie (w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym). Wydatki dotyczyły
    zamontowania zestawu monitoringu na ww. pomieszczeniu socjalnym.
    a) wydatki na ulepszenie nie przekroczyły 30% wartości początkowej obiektu,
    b) w stosunku do ww. wydatków na ulepszenie nie przysługiwało prawo do obniżenia
      podatku należnego o podatek naliczony.
    Opisane nakłady poniesione były w ramach wykonywania przez Gminę jej zadań własnych,
    wynikających z ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy utrzymaniu czystości i
    porządku w gminach tj. w ramach reżimu publiczno-prawnego,
    c) ww. wydatki poniesione zostały w kwietniu 2020 roku.”
    Na pytanie: „Czy przez cały okres posiadania wykorzystywali/wykorzystują Państwo
    majątek będący przedmiotem aportu wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od
    towarów i usług?”, odpowiedzieli Państwo: „Majątek będący przedmiotem aportu przez
    cały okres posiadania nie był wykorzystywany do czynności zwolnionych z VAT (w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług). Wszystkie czynności wykonywane
    przez PSZOK nie podlegały ustawie o podatku od towarów i usług ponieważ stanowiły
    realizację zadań własnych gminy.”

## Pytanie

Czy wniesienie aportem do Spółki PSZOK będzie stanowić czynność opodatkowaną
    podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem wniesienie do Spółki aportu w postaci infrastruktury PSZOK, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Ponadto, art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przy czym stosownie do ust. 2 przywołanego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów
    obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Również zgodnie z art. 13 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L z 2006 r. Nr 347,
    str. 1, z późn. zm.) krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa
    publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    Analiza przedstawionych przepisów wskazuje, iż to czy Gmina wystąpi w charakterze
    organu władzy publicznej, czy też pojawi się w charakterze podatnika VAT uwarunkowane
    jest od tego, czy działa jako organ władzy, korzystając z nadanych jej aktami prawnymi
    uprawnień i narzędzi, czy też porusza się w operacjach gospodarczych typowych dla
    przedsiębiorcy. Wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa handlowego
    lub cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 tejże ustawy, uznawane jest za
    sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu
    spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej
    efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel.
    Opodatkowanie VAT ma miejsce wówczas, jeżeli spełnione zostaną jednocześnie
    przesłanki o charakterze:
    - przedmiotowym, tj. wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepis
      art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    - podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu VAT zostanie dokonana
      przez podmiot będący podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
      działającą w takim charakterze.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024, poz. 1465),
    zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji,
    usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz
    urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia
    w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

    Ponadto, w myśl art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu
    czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2025 r., poz. 733) gminy zapewniają czystość i
    porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w
    szczególności tworzą punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych w sposób
    zapewniający łatwy dostęp dla wszystkich mieszkańców gminy, które zapewniają
    przyjmowanie co najmniej takich odpadów komunalnych jak: przeterminowane leki i
    chemikalia, zużyte baterie i akumulatory, zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, meble i
    inne odpady wielkogabarytowe, zużyte opony, odpady zielone oraz odpady budowlane i
    rozbiórkowe stanowiące odpady komunalne, a także odpadów komunalnych określonych
    w przepisach wydanych na podstawie art. 4a.
    Zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, gminy są
    obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli
    nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
    Wybudowanie oraz prowadzenie PSZOK to realizowanie zadania własnego Gminy,
    nałożonego przytoczonymi powyżej przepisami. Prowadzenie tego rodzaju działalności
    mieści się w ramach reżimu publicznoprawnego, a nie działalności gospodarczej.
    W myśl art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, formy prowadzenia gospodarki
    gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej
    określa ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2021 r. poz.
    679, z późn. zm.; dalej: „u.g.k.”).
    Gospodarka komunalna obejmuje w szczególności zadania o charakterze użyteczności
    publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych (art. 1 ust. 1 i 2 u.g.k.).
    Gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego
    w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa
    handlowego (art. 2 u.g.k.).
    Zgodnie tym przepisem spółki kapitałowe, mimo iż posiadają odrębną podmiotowość od
    jednostki samorządu terytorialnego, są traktowane w świetle przepisów u.g.k. jako
    jednostki organizacyjne powołane w celu wykonywania gospodarki komunalnej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego.
    W celu realizacji swoich zadań Wnioskodawca ma zamiar wnieść wkład niepieniężny do
    GZGK, w postaci infrastruktury PSZOK . Tym samym Gmina, jako udziałowiec, ma realny
    wpływ – za pośrednictwem Spółki - na realizację zadań, nałożonych na Gminę na
    podstawie ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o utrzymaniu czystości i porządku
    w gminach.
    W konsekwencji, Gmina dokonując opisanego aportu infrastruktury PSZOK na rzecz GZGK
    nie będzie dla tej transakcji występowała jako podatnik VAT, gdyż w tym przypadku
    realizuje swoje zadania własne realizowane w celu wykonania obowiązków
    konstytucyjnych i ustawowych organu władzy publicznej. Ponadto, wnosząc aport PSZOK
    do Spółki, Gmina nie wykonuje czynności charakterystycznej dla obrotu gospodarczego i
    dostępnej wszystkim podmiotom. W konsekwencji błędnym byłoby uznanie, że ww.
    transakcja prowadzi do zakłóceń konkurencji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W ujęciu tego przepisu, pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
    Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy
    lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.
    W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń
    ekonomicznych:
    • wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do
      rozporządzania określonymi składnikami majątku,
    • w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną
      wartość.
    Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne
    formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością
    jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport
    uzyskuje pewną wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co
    jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego
    świadczenia usług. Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za
    sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem w
    formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
    W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i
    gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.

    Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej
    czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z cyt. wyżej art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że wyłączenie przewidziane w tym przepisie
    dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych czynności,
    które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa, do
    realizacji których zostały one powołane.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.),
    zgodnie z którym:
    Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie
    są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
    transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
    gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
    konkurencji.
    W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
    związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
    działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Dokonując wykładni powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 6 ustawy, należy rozgraniczyć
    sferę imperium, która jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług od
    sfery dominium, w której stosownie do wskazanych wyżej przepisów, organy powinny być

    traktowane jak podatnicy tego podatku. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest
    więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub
    transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy.
    Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy nie są
    podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
    dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie umów cywilnoprawnych. Powyższy przepis nie jest samodzielną podstawą do
    określenia, kiedy organ władzy publicznej jest podatnikiem VAT. Nie można go bowiem
    interpretować w oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy definicji podatnika jako
    podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, przy
    czym działalność ta musi być wykonywana samodzielnie – we własnym imieniu i na własny
    rachunek. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii
    podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego, na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    • podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nie odrębnymi
      przepisami prawa oraz
    • podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki
    nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.
    W tym miejscu należy wskazać, że pojęcie podatnika w ustawie o VAT obejmuje swym
    zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Ustawodawca określił wskazane pojęcie szeroko. Działalność gospodarcza ma miejsce
    również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na
    cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie
    podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny i niezależny
    od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.
    Ustawa definiuje więc podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy
    organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez
    względu na cel oraz rezultat takiej działalności. W szczególności działalność gospodarcza
    nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku.
    Warto w niniejszej sprawie przywołać wyrok NSA w Warszawie z 8 czerwca 2022 r., sygn.
    akt I FSK 674/21, w którym Sąd wskazał:

    Przydatne dla rozpoznawanej sprawy jest zwłaszcza stanowisko przyjęte w wyrokach
    Trybunału Sprawiedliwości z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 (ECLI:EU:C:
    2015:733) oraz z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 (ECLI:EU:C:2018:91.), bowiem
    okoliczności faktyczne spraw rozstrzyganych przez Trybunał Sprawiedliwości wykazują
    istotne analogie ze sporem występującym w rozpoznawanej sprawie. W ostatnim z
    wymienionych wyroków, tj. wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17, Trybunał
    wyjaśnił, że działalność polegająca na wykonywaniu przez spółkę należąca w 100% do
    gminy niektórych zadań publicznych, zgodnie z umową zawartą między nią samą a
    gminą nie jest objęta zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej
    przewidzianą w art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE wówczas, gdy działalność ta
    stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE.
    Podkreślił zarazem, że „(...) z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych
    okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania
    głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych
    zgodnie z umową zawartą między nią samą a gminą (w rozpatrywanej obecnie sprawie
    – Województwem) stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu
    VAT na mocy tego przepisu” (pkt 42). Trybunał potwierdził swoje wcześniejsze
    stanowisko, że nawet w sytuacji, w której zakres autonomii spółki jest ograniczony w
    ten sposób, że kapitał spółki należy w 100% do gminy (w rozpatrywanej obecnie
    sprawie – do Województwa) nie stanowi okoliczności przesądzającej dla uznania, iż
    podmiot taki należy uznać za wykonujący działalność, jako „organ władzy publicznej”
    dla potrzeb VAT. Jak bowiem wskazał Trybunał, pomimo tej okoliczności inne cechy
    więzi łączącej spółkę z organem władzy publicznej (gminą) mogą przemawiać za
    uznaniem, że faktycznie nie pozostaje ona w organicznym związku z tym podmiotem,
    gdyż nie jest wystarczająco wkomponowana w ramy organizacji administracji
    publicznej”.
    Podobne wnioski wynikają z wyroku z 26 maja 2021 r. (sygn. akt I FSK 1803/18), w którym
    NSA w Warszawie odwołał się do orzecznictwa TSUE i wskazał:
    Jako że [...] została bowiem utworzona przez gminę [...] w formie spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą
    prawną prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną
    autonomię w stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i bieżącego
    własnego zarządzania. Chociaż zakres autonomii [...] jest oczywiście ograniczony ze
    względu na fakt, iż kapitał spółki, w którym osoby prywatne nie mogą objąć udziałów,
    jest w 100% własnością gminy [...] inne czynniki mogą wskazywać na to, że owa gmina
    nie jest w stanie wywierać decydującego wpływu na działalność [...]”.
    Ocena charakteru wykonywanych przez gminę czynności za pośrednictwem spółki prawa
    handlowego była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W
    wyroku z 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 659/18, NSA wskazał:
    [...] utworzenie przez gminę spółki kapitałowej w celu wykonywania zadań własnych jest
    jedną z zasadniczych form wykonywania zadań w obszarze użyteczności publicznej.
    Decyzja o powierzeniu takiej spółce wykonywania zadań publicznych przyjmuje postać
    uchwały organu gminy, a także dokonywa się w akcie założycielskim spółki (akcie
    założycielskim spółki z o.o.). Według art. 4 ust. 1 pkt 1 u. g. k., jeżeli przepisy szczególne
    nie stanowią inaczej, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego
    postanawiają o wyborze sposobu prowadzenia i form gospodarki komunalnej.
    W orzecznictwie zwraca się uwagę, że tylko wtedy, gdy mamy do czynienia z
    podmiotem od gminy niezależnym organizacyjnie i gospodarczo jego zaangażowanie w
    wykonywanie gminnych zdań użyteczności publicznej odbywa się na zasadach
    ogólnych, a więc z wykorzystaniem umowy.
    W przypadku powołania do życia spółki kapitałowej w celu realizacji określonych zadań
    własnych gminy (art. 9 ust. 1 u. s. g.), uchwała powierzająca takiej spółce wykonywanie

    zadań własnych gminy stanowi podstawę zlecenia spółce wykonywania tych zadań
    (wyrok NSA z 3 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2590/15). Z powyższego wynika, że
    jakkolwiek w niniejszej sprawie brak było podstaw do powierzenia wykonywania zadań
    w drodze umowy cywilnoprawnej, to zgodzić się trzeba z organem, że relacja
    zobowiązaniowa to nie tylko stosunek powstały na kanwie umowy cywilnoprawnej, ale
    także innego rodzaju porozumień, czy też podjętych uchwał, które powodują powstanie
    relacji zobowiązującej strony do wzajemnego określonego zachowania.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług,
    zarejestrowanym jako podatnik czynny. Na terenie Gminy działa Gminny Zakład
    Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o., w której posiadają Państwo 100% udziałów. W 2020 r.
    ukończyli Państwo inwestycję pn. „Budowa punktu selektywnej zbiórki odpadów
    komunalnych z niezbędną infrastrukturą” i PSZOK w (...) został oddany do użytkowania.
    Obecnie planują Państwo wnieść aportem wybudowaną infrastrukturę wraz z
    wyposażeniem do Spółki. W związku z wniesieniem aportem PSZOK do Spółki otrzymają
    Państwo udziały w Spółce.
    Wskazali Państwo, że PSZOK powstał na terenie należącym do Gminy i składają się na
    niego następujące obiekty:
    - wiata stalowa stanowiąca budowlę;
    - pomieszczenie socjalne stanowiące budynek;
    - plac, przyłącze wodociągowe, oświetlenie placu, ogrodzenie i brama, waga najazdowa
      stanowiące urządzenia budowlane;
    oraz maszyny i urządzenia: rębak (urządzenie do rozdrabniania gałęzi), środki transportu
    (wózek widłowy) oraz meble, kontenery, palety do składowania i zbiorniki, które stanowią
    wyposażenie.
    Przedmiotem aportu będzie również grunt, na którym posadowiony jest PSZOK.
    W kwietniu 2020 r. ponieśli Państwo wydatki na ulepszenie PSZOK (w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym). Wydatki dotyczyły zamontowania zestawu monitoringu na ww.
    pomieszczeniu socjalnym. Wydatki na ulepszenie nie przekroczyły 30% wartości
    początkowej obiektu.
    Majątek będący przedmiotem aportu przez cały okres posiadania nie był wykorzystywany
    do czynności zwolnionych z VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii uznania wniesienia punktu selektywnej zbiórki
    odpadów komunalnych aportem do Spółki za czynność opodatkowaną podatkiem VAT.
    W opisanej sytuacji, w przypadku transakcji wniesienia aportu do spółki komunalnej,
    wyczerpane zostaną przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy – wniesienie zabudowanych nieruchomości do spółki komunalnej, w zamian za
    udziały w tej spółce, będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś
    publicznoprawną).
    Jednocześnie należy wskazać, że czynność wykonywana przez Państwa, opisana we
    wniosku, nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6
    ustawy. Organy władzy publicznej nie będą uznawane za podatników w zakresie
    czynności, które mieszczą się w ramach zadań, dla realizacji których zostały one powołane,
    dodatkowo pod warunkiem, że czynności te nie będą wykonywane na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych. W przypadku aportu w postaci zabudowanych
    nieruchomości do spółki komunalnej, w zamian za udziały w tej spółce nie będą
    realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane. Państwa działania
    będą w tym przypadku tożsame z działaniami każdego innego podmiotu dokonującego
    dostawy towaru.

    Mając zatem na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że
    wniesienie przez Państwa Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych aportem do
    spółki komunalnej, w zamian za udziały w tej spółce, będzie stanowiło czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT, a Państwo wystąpią w tym przypadku w roli podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana właściwą stawką
    podatku VAT.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części zwolnienie od podatku
    przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 14 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to
    oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli oddano go
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności
    gospodarczej podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z nich.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
    zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.

    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
    tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli”,
    „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia
    7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
    Zgodnie z art. 3 pkt 2, 3 i 9 Prawa budowlanego:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o:
    2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany
      z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach;
    3) budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
      lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,
      estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe,
      wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
      reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
      zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
      oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje
      oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu,
      budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową;
    9) urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne
      związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu
      zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym
      służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place
      postojowe i place pod śmietniki.
    W świetle powyższych przepisów urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne
    związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie
    z jego przeznaczeniem. Nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z tym budynkiem/budowlą, z którym/którą są powiązane, a tym
    samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego
    znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie budowlane.
    Z opisu sprawy wynika, że PSZOK w (...) został oddany do użytkowania w 2020 r.
    Wskazali Państwo, że PSZOK powstał na terenie należącym do Gminy i składają się na
    niego następujące obiekty:
    - wiata stalowa stanowiąca budowlę;
    - pomieszczenie socjalne stanowiące budynek;
    - plac, przyłącze wodociągowe, oświetlenie placu, ogrodzenie i brama, waga najazdowa
      stanowiące urządzenia budowlane;

    oraz maszyny i urządzenia: rębak (urządzenie do rozdrabniania gałęzi), środki transportu
    (wózek widłowy) oraz meble, kontenery, palety do składowania i zbiorniki, które stanowią
    wyposażenie.
    Przedmiotem aportu będzie również grunt, na którym jest posadowiony PSZOK.
    W kwietniu 2020 r. ponieśli Państwo wydatki na ulepszenie PSZOK (w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym). Wydatki dotyczyły zamontowania zestawu monitoringu na ww.
    pomieszczeniu socjalnym. Wydatki na ulepszenie nie przekroczyły 30% wartości
    początkowej obiektu.
    Majątek będący przedmiotem aportu przez cały okres posiadania nie był wykorzystywany
    do czynności zwolnionych z VAT.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że aport opisanego w zdarzeniu przyszłym budynku (pomieszczenia
    socjalnego) i budowli (wiaty stalowej) nie zostanie dokonany w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy jego pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynie
    okres ponad 2 lat. W ostatnich dwóch latach nie ponosili Państwo żadnych wydatków na
    ulepszenie przedmiotowych ww. obiektów, które stanowiłyby co najmniej 30% ich
    wartości początkowej. Zatem dostawa (aport) ww. budynku i budowli, a w związku z tym
    również urządzeń budowlanych, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż zostaną spełnione warunki do jego zastosowania
    wynikające z tego przepisu.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego:
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem
    sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką
    opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji,
    gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również
    sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku.
    W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również aport gruntu, z którym
    związane są ww. budynek (pomieszczenie socjalne), budowla (wiata stalowa) oraz
    urządzenia budowlane (plac, przyłącze wodociągowe, oświetlenie placu, ogrodzenie i
    brama, waga najazdowa), będzie zwolniony od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Wobec powyższego, ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na postawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy może skorzystać aport budynku (pomieszczenia
    socjalnego) i budowli (wiaty stalowej) oraz urządzeń budowlanych (placu, przyłącza
    wodociągowego, oświetlenia placu, ogrodzenia i bramy, wagi najazdowej) wraz z gruntem,
    na którym są posadowione.
    Natomiast w odniesieniu do dostawy rębaka, środków transportu (wózek widłowy) oraz
    mebli, kontenerów, palet do składowania, zbiorników, według Państwa wskazania
    stanowią one wyposażenie i nie są klasyfikowane przez Prawo budowlane, zatem obiekty
    te stanowić będą ruchomości w myśl Kodeksu cywilnego. Tym samym dla dostawy tych
    elementów wyposażenia nie znajdą zastosowania regulacje zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 10,
    pkt 10a ustawy.
    Tym samym, w odniesieniu do dostawy w drodze aportu ww. ruchomości należy ustalić,
    czy zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.

    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    1) towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;
    2) brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Wskazali Państwo, że majątek będący przedmiotem aportu przez cały okres posiadania
    nie był wykorzystywany do czynności zwolnionych z VAT. Tym samym w analizowanym
    przypadku nie został spełniony co najmniej jeden z warunków, o których mowa art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji powyższego dostawa ww. ruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy i będzie czynnością opodatkowaną
    podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki.
    Podsumowując:
    - aport budynku (pomieszczenia socjalnego) i budowli (wiaty stalowej) oraz urządzeń
      budowlanych (placu, przyłącza wodociągowego, oświetlenia placu, ogrodzenia i bramy,
      wagi najazdowej) wraz z gruntem, na którym są posadowione będzie skorzystał ze
      zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z
      art. 29a ust. 8 ustawy;
    - aport ruchomości, tj. maszyn i urządzeń (rębaka, środków transportu (wózek widłowy)
      oraz mebli, kontenerów, palet do składowania, zbiorników) nie będzie korzystał ze
      zwolnienia od podatku VAT i będzie stanowił czynność opodatkowaną podatkiem od
      towarów i usług według właściwej stawki.
    Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.