Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.22.2025.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Obywatel Szwecji, która znajduje się w gronie państw objętych
zapisem z art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i
darowizn, ma prawo do skorzystania ze zwolnienia z
opodatkowania tytułem darowizny przewidzianego dla
najbliższej rodziny jako zstępny (wnuk) darczyńcy.
Słowa kluczowe: cudzoziemiec
członkowie-członkowie rodzin
darowizna
nierezydent
podatek-podatek od spadków i darowizn
rodzina
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Nabycie rzeczy i praw majątkowych za
granicą
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki
zwolnienia
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 3-pkt 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek, opatrzony datą 21 lutego 2025 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych darowizny środków pieniężnych od babci. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi
    na wezwanie – w piśmie, które wpłynęło do Organu 7 marca 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Babcia, obywatelka Ukrainy, na stałe mieszka w Polsce. Wnuk jest obywatelem Szwecji i
    posiada stałe miejsca zamieszkania w Szwecji. Babcia planuje sprzedać swoje mieszkanie i
    przekazać wnukowi pieniądze (przelewem bankowym) jako darowiznę.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
    Pana babcia nie ma obywatelstwa polskiego, ma stałe miejsce zamieszkania w Polsce,
    potwierdzone jej kartą stałego pobytu. W momencie przelewu środki znajdą się na
    polskim rachunku bankowym w Polsce i zostaną przelane na Pana konto za granicą. Nie
    jest Pan obywatelem polskim i nie posiada stałego miejsca zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Nie prowadzi Pan żadnej działalności gospodarczej i nie
    uzyskuje dochodów w Polsce.

## Pytanie

Czy wnuk, który nie jest obywatelem Polski i nie posiada stałego miejsca zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, musi zgłosić darowiznę w ciągu 6 miesięcy od jej
    otrzymania na formularzu SD-Z2 (czy na SD-3?), aby uniknąć płacenia od niej podatku?
    Pana stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Pana zdaniem, nie musi Pan zgłaszać darowizny w Polsce, ponieważ:
    1. Nie jest Pan rezydentem podatkowym Polski – zgodnie z art. 3 sek. 1 (winno być: ust. 1)
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby niemające miejsca
      zamieszkania na terytorium Polski są podatnikami ograniczonymi, tj. tylko od
      dochodów uzyskanych na terytorium Polski.
    2. Nie posiada Pan żadnych dochodów ani majątku w Polsce.
    3. Nie posiada Pan stałego miejsca zamieszkania w Polsce – co oznacza, że nie spełnia Pan
      kryteriów podlegania polskiemu systemowi podatkowemu w zakresie darowizn.
    W związku z powyższym, nie powinien Pan być zobowiązany do zgłaszania darowizny do
    polskiego urzędu skarbowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    Ustawa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Jak stanowi art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających
      wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani
      nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie
      mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Stosownie do treści art. 5 cyt. ustawy:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:
      Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 tej ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw

      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    W myśl art. 8 ust. 1 omawianej ustawy:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.
    Art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi natomiast,
    że:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 tej ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
      Do I grupy podatkowej zalicza się małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia,
      synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
    Stosownie natomiast do treści art. 4a ust. 1, ust. 3 i ust. 4 omawianej ustawy:
    Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka,
    zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
    1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
      urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
      podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
      przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
      uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
    2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są
      środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas
      od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat
      poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 -
      udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy,

      na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
      kredytowej lub przekazem pocztowym.
    W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności
    rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla
    nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
    Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
    1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego
      dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło
      ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty
      określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
    2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej
      formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    W myśl art. 4 ust. 4 cyt. ustawy:
      Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia
      nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw
      członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego
      Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
      Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub terytorium takiego państwa.
    Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych dokonać należy na formularzu
    SD-Z2, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2015 r. w
    sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz. U. z 2015
    r. poz. 2060).
    Jak wynika z opisu zdarzenia, Pana babcia, obywatelka Ukrainy, ma miejsce stałego pobytu
    w Polsce - co potwierdza karta stałego pobytu. Pan (wnuk) jest obywatelem Szwecji i
    posiada stałe miejsca zamieszkania w Szwecji. Babcia planuje sprzedać swoje mieszkanie i
    przekazać Panu pieniądze (przelewem bankowym) jako darowiznę. Środki zostaną
    przekazane z polskiego rachunku bankowego babci na Pana zagraniczny rachunek
    bankowy.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że podatkowi od spadków i darowizn podlega
    nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem darowizny. Podatkowi nie podlega natomiast
    nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli
    obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    W opisanej sprawie nie mogę zgodzić się zatem z Pana stanowiskiem, że nie będzie Pan
    podlegał opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jako obywatel i rezydent
    podatkowy Szwecji.
    Dla objęcia darowizny, której planuje na Pana rzecz dokonać Pana babcia,
    opodatkowaniem podatkiem od spadków i darowizn wystarczający jest bowiem fakt, że

    środki pieniężne znajdują się na terytorium Polski i w Polsce Pana babcia ma miejsce
    zamieszkania (stałe miejsce pobytu) potwierdzone kartą pobytu na pobyt stały.
    Jednak, jako obywatel Szwecji, która znajduje się w gronie państw objętych zapisem z art.
    4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ma Pan prawo do skorzystania ze
    zwolnienia z opodatkowania tytułem darowizny przewidzianego dla najbliższej rodziny
    jako zstępny (wnuk) darczyńcy.
    Jeśli więc zawrze Pan z babcią umowę darowizny w formie aktu notarialnego, to zostanie
    Pan zwolniony z opodatkowania bez konieczności składania dodatkowych zgłoszeń.
    Natomiast, jeśli umowa przybierze inną formę (np. pisemną, ustną, etc.), to aby skorzystać
    ze zwolnienia będzie Pan zobowiązany do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu
    skarbowego zgłoszenia na druku SD-Z2 wraz z potwierdzeniem przelewu
    dokumentującego otrzymanie przez Pana – na rachunek bankowy należący do Pana –
    darowizny od babci, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania darowizny.
    Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 2 lit. c) w zw. z § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz.
    565 ze zm.), właściwym miejscowo naczelnikiem urzędu skarbowego do dokonania przez
    Pana zgłoszenia na druku SD-Z2 jest Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-
    Śródmieście.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.