Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-512A/08/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-09-04
Teza: Moment powstania obowiązku podatkowego w VAT przy sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia zarejestrowanych na koncie ewidencyjnym Spółki.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; świadczenie-świadczenie usług; świadectwo-świadectwo pochodzenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2008 r. (data wpływu 18 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia, zarejestrowanych na koncie ewidencyjnym Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia, zarejestrowanych na koncie ewidencyjnym Spółki.

**W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest dystrybucja i sprzedaż energii elektrycznej. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 z późn. zmianami) przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym zobowiązane jest uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki (URE) świadectwa pochodzenia, potwierdzające wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz świadectwa pochodzenia z kogeneracji (art. 9a ust. 1 i 8 ustawy). Świadectwa pochodzenia wydaje Prezes URE na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł oraz wysokosprawnej kogeneracji, potwierdzony przez Operatora Systemu Elektroenergetycznego. W świadectwach pochodzenia inkorporowane są prawa majątkowe, które są zbywalne i stanowią towar giełdowy będący przedmiotem obrotu na giełdzie towarowej (T. S.A.). Zgodnie z art. 9e ust. 7 Prawa energetycznego prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia powstają z chwilą zapisania świadectwa po raz pierwszy na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia prowadzonym przez T. S.A. i przysługują osobie będącej posiadaczem tego konta. Przeniesienie praw majątkowych, wynikających ze świadectwa pochodzenia następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia (art. 9e ust. 8 Prawa energetycznego).

W związku z istniejącym obowiązkiem ustawowym Spółka zawiera transakcje zakupu świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach oraz transakcje zakupu świadectw kogeneracji.

Spółka dokonuje zakupu zarówno praw majątkowych inkorporowanych w świadectwach zapisanych po raz pierwszy na koncie ewidencyjnym T., jak i dokonuje zaliczkowych płatności na poczet zakupu praw wynikających ze świadectw objętych wnioskiem o ich wydanie przez Prezesa URE. W przypadku zakupu praw majątkowych inkorporowanych w świadectwach pochodzenia zarejestrowanych na koncie ewidencyjnym kontrahenta, znajdującym się w rejestrze świadectw pochodzenia prowadzonym przez T. Spółka otrzymuje fakturę zakupu, z której wynika termin płatności, natomiast przeniesienie praw majątkowych następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia.

W myśl art. 9a ust. 1 i 8 Prawa energetycznego Spółka zobowiązana jest przedstawić świadectwa pochodzenia do umorzenia Prezesowi URE albo uiścić opłatę zastępczą obliczoną zgodnie z niniejszym przepisem. Określenie ilości w danym roku świadectw pochodzenia, których dotyczy obowiązek umorzenia dokonywane jest w oparciu o procentowo określony wskaźnik, stosowany do wielkości sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym. Prezes URE na wniosek przedsiębiorstwa, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia ma obowiązek dokonać umorzenia tych świadectw w drodze decyzji.

Niezależnie od ustawowego obowiązku posiadania i umorzenia stosownej ilości świadectw pochodzenia, Spółka zawiera transakcje sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia, potwierdzających wytworzenie energii w odnawialnych źródłach. Sprzedaż odbywa się zarówno w transakcjach sesyjnych, jak i pozasesyjnych na T. Konto ewidencyjne Spółki, znajdujące się w rejestrze świadectw pochodzenia prowadzonym przez T., stanowi ewidencję ilościową posiadanych, umorzonych lub sprzedanych świadectw pochodzenia.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Jaka jest podstawa prawna dla oceny momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług w przypadku sprzedaży praw majątkowych, wynikających ze świadectw pochodzenia zarejestrowanych na koncie ewidencyjnym Spółki, prowadzonym przez T.?

Zdaniem Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia zarejestrowanych na koncie ewidencyjnym Spółki, znajdującym się w rejestrze prowadzonym przez T. obowiązek podatkowy powstaje w momencie otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze, a więc zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Spółka cytując treść przepisów art. 9e ust. 6 Prawa energetycznego oraz art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 19 ust. 13 pkt 9 i art. 27 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług Spółka wnioskuje, iż sprzedaż praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii, jak również sprzedaż praw ze świadectw pochodzenia z kogeneracji, należy uznać za usługę, o której mowa w art. 27 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. A zatem w przypadku sprzedaży przedmiotowych praw majątkowych należy rozpoznać szczególny moment powstania obowiązku podatkowego – na podstawie art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Spółka wskazała również, iż niniejsze stanowisko znajduje uzasadnienie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy sygn. ITPP1/443-686/07/KM z dnia 25 lutego 2008 r.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Podatnik dokonuje m.in. sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii oraz świadectw pochodzenia z kogeneracji.

Zgodnie z art. 9e ust. 6 ustawy Prawo energetyczne, prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia są zbywalne i stanowią towar giełdowy, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019 z późn. zm.).

Natomiast zakres czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT został określony w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), który stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Powyższy przepis wskazuje, iż prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia nie mieszczą się w definicji „towaru” w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 tej ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W związku z powyższym, obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze omawianych świadectw pochodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z kolei zasady określania momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług zostały zawarte w art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z ogólną zasadą, wynikającą z ust. 1 tego przepisu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi (z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i 21 ust. 1).

Jednakże od powyższej zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg wyjątków.

I tak, zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 9 cyt. ustawy, w przypadku świadczenia na terytorium kraju usług, o których mowa w art. 27 ust. 4 pkt 1, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia tych usług.

Przepis art. 27 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy dotyczy sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego albo innych pokrewnych praw.

W konsekwencji sprzedaż praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii oraz świadectw pochodzenia z kogeneracji, należy uznać za usługę, o której mowa w powyższym przepisie.

A zatem, w przypadku sprzedaży omawianych praw majątkowych, obowiązek podatkowy powstanie – na podstawie art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy o VAT – tj. z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia tych usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.