Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-572/10-4/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-11-16
Teza: Czy koszty ponoszone przez Spółkę na rzecz wykładowców określone w umowie cywilnoprawnej w postaci dojazdu, noclegów, drobnego poczęstunku są dla Spółki kosztem uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: dojazdy; koszt; nocleg; szkolenie; umowa-umowa cywilnoprawna
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29.07.2010r. (data wpływu 30.08.2010r.), uzupełnionym na wezwanie organu pismem z dnia 26.10.2010r. ( data wpływu -02.11.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30.08.2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej: podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przedmiotem niniejszej interpretacji są przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych; w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zajmuje się prowadzeniem szkoleń z różnych dziedzin. Szkolenia odbywają się w Warszawie i innych miastach Polski. Do przeprowadzenia wykładów na szkoleniach zatrudnia kadrę specjalistów z zewnątrz na podstawie umów cywilnoprawnych. Wykładowcami są osoby które mają miejsce zamieszkania w różnych miejscowościach w Polsce a czasami za granicą. W umowach cywilnoprawnych oprócz wynagrodzenia za przeprowadzenie wykładów wpisywane są na wniosek wykładowców koszty, które pokrywa Spółka jako zlecający. Do kosztów takich należą:

*   dojazd do miejsca szkolenia samochodem prywatnym (rozliczenie z ilości km i obowiązującej stawki za km) bądź środkami komunikacji publicznej,
*   noclegi w miejscowościach, w których przeprowadzane są szkolenia,
*   poczęstunek w postaci napojów, przekąsek, słodyczy.

Umieszczanie dodatkowych kosztów ponoszonych przez Spółkę następuje na wniosek wykładowców, którzy argumentują taką potrzebę ponoszeniem wyższych kosztów niż wynika to z kosztów uzyskania.

W związku z powyższym powstaje pytanie:

Czy koszty ponoszone przez Spółkę na rzecz wykładowców określone w umowie cywilnoprawnej w postaci dojazdu, noclegów, drobnego poczęstunku są dla Spółki kosztem uzyskania przychodów?

Spółka uważa, że koszty ponoszone na rzecz zleceniobiorców opisane w stanie faktycznym stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki. Koszty te wynikają z zawartych umów cywilnoprawnych i służą uzyskaniu przychodów Spółki. Często jest to warunek , aby pozyskać dobrego wykładowcę, a tym samym zorganizować szkolenie i uzyskać przychód.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia wymaga kwestia zaliczenia do kosztów podatkowych Podatnika wydatków poniesionych na podstawie umowy cywilnoprawnej: zlecenia lub o dzieło przez zleceniobiorcę. Umowa taka oprócz skutku cywilnoprawnego wywiera skutek podatkowy. Do umów o świadczenie usług zastosowanie mają przepisy o zleceniu, stosownie do dyspozycji art. 750 w zw. z art. 734 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny ( Dz. U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Zgodnie z art. 742 k.c. nie ma przeszkód prawnych, aby zleceniodawca pokrył koszty, jakie zleceniobiorca poniósł w związku z wykonaniem danego zlecenia; wręcz przeciwnie - obowiązek taki wynika wprost z dyspozycji tego przepisu. Tak więc nie tylko pracodawca zwraca pracownikowi koszty delegacji, przejazdów, noclegów i inne, co wynika wprost z przepisów wykonawczych do Kodeksu pracy, ale również zleceniodawca jest zobowiązany do zwrotu takich kosztów zleceniobiorcy, co wynika wprost z Kodeksu cywilnego, chyba że strony umówią się inaczej. Jeżeli zostaje zawarta pisemna umowa zlecenia, w której zostaje określony przedmiot umowy oraz przysługujące zleceniodawcy wynagrodzenie, to w tej umowie strony mogą sprecyzować, czy w ramach zlecenia oprócz otrzymywanego przez zleceniobiorcę wynagrodzenia, sam zleceniobiorca ma obowiązek ponoszenia wydatków np. dojazdu do miejsca wykonania zlecenia , noclegu czy innych kosztów związanych z wykonaniem umowy zlecenia, czy też koszty te ponosić będzie zleceniodawca.

Z powyższego wynika, że sam obowiązek pokrywania kosztów przez zleceniodawcę ( w przedmiotowej sprawie przez Spółkę) znajduje odbicie w przepisach kodeksu cywilnego.

Odnosząc ten obowiązek do przepisów podatkowych należy uznać, że stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t.j. Dz. U. z 2000r., nr 54, poz. 654 z późn. zm.)– kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Z powyższego przepisu wynika, że warunkami kwalifikującymi dany koszt do grupy kosztów uzyskania przychodów są:

1.  poniesienie kosztu w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
2.  niezakwalifikowanie go do grupy kosztów nieuznawanych przez ustawę za koszty uzyskania przychodów.

Zwrot „ w celu” użyty w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oznacza, iż aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.

W przedmiotowej sprawie Spółka wskazała, że obowiązek pokrywania przez nią wydatków zleceniobiorców często jest warunkiem pozyskania dobrego wykładowcy w celu przeprowadzenia szkolenia. Szkolenia zaś stanowią źródło przychodów Spółki.

W sytuacji zatem, gdy Spółka ponosi wydatki związane z wykonywaniem umów zlecenia w zakresie nie tylko wynagrodzenia , ale również w zakresie realizacji obowiązku wynikającego z umowy zlecenia w zakresie pokrywania wydatków zleceniobiorców i wydatki te służą uzyskiwaniu przychodów w zakresie szkoleń, wydatki te mogą być zaliczone do kosztów podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.