Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-553/14-3/ISZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-07-17
Teza: w zakresie zwolnienia z podatku świadczonych usług udzielania pożyczek
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; pożyczka; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2014 r. (data wpływu 19 maja 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonych usług udzielania pożyczek **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonych usług udzielania pożyczek.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem posiadającym siedzibę na terytorium Polski. W zakresie działalności gospodarczej Spółki znajduje się m.in. finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKWiU Sekcja K, Dział 64). W związku z tym, Spółka zamierza udzielać oprocentowanych pożyczek osobom fizycznym oraz podmiotom z grupy kapitałowej, do której Spółka należy.

W celu pozyskania środków finansowych na udzielanie pożyczek, Spółka zamierza podnieść kapitał zakładowy i wyemitować udziały. Objęcie udziałów Spółki może nastąpić w zamian za wkład pieniężny lub niepieniężny (aktywa rzeczowe, udziały, akcje innych spółek itp.).

W przypadku otrzymania aktywów w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) Spółka zamierza dokonać zbycia takich aktywów w celu uwolnienia środków pieniężnych i uzyskania w ten sposób środków finansowych umożliwiających Spółce udzielenie pożyczek.

W celu pozyskania środków pieniężnych, Spółka nie wyklucza także m.in. emisji obligacji, czy też pozyskania środków od innych podmiotów posiadających nadwyżki finansowe i zainteresowanych ich zainwestowaniem.

Spółka będzie zarządzała udzielonymi pożyczkami poprzez m.in. ustalanie ewentualnych zmian w warunkach udzielonego finansowania oraz monitorowanie należnych spłat pożyczki i ewentualne wszczynanie działań upominawczych.

Udzielone przez Spółkę pożyczki będą oprocentowane. W związku z udzieleniem pożyczek Spółce będą zatem należne od pożyczkobiorców odsetki stanowiące dla Spółki zysk z prowadzonej działalności gospodarczej.

Spółka jest nowo powołanym podmiotem, w związku z tym, początkowo działalność pożyczkowa Spółki może mieć charakter ograniczony i ograniczać się do udzielenia jednej, dwóch pożyczek na rzecz podmiotów zainteresowanych uzyskaniem finansowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie oznaczone we wniosku numerem 2:

Czy zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy w związku z udzieloną przez Wnioskodawcę pożyczką będzie powstawał każdorazowo w momencie otrzymania przez Spółkę odsetek oraz innych należności z tytułu udzielonej pożyczki (np. prowizji) w wysokości odpowiadającej kwocie takich otrzymanych należności?

Zdaniem Wnioskodawcy: na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e) ustawy o VAT obowiązek podatkowy z tytułu udzielonej przez Spółkę pożyczki będzie powstawał każdorazowo w przypadku otrzymania przez Spółkę odsetek lub innych należności związanych z udzieloną pożyczką, a stanowiących wynagrodzenie z tytułu jej udzielenia.

Zgodnie z brzmieniem przywołanego wyżej przepisu „obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy o VAT”.

Zdaniem Spółki, udzielenie pożyczki jest czynnością korzystającą ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. W konsekwencji, do udzielonej pożyczki wprost odnosić się będzie regulacja art. 19a ust. 5 pkt 1 lit e) ustawy o VAT.

Jednocześnie zgodnie z brzmieniem art. 29a ust. 1 ustawy o VAT „podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika”.

Zapłatę za świadczoną przez Spółkę usługę udzielenia pożyczki będą stanowiły uzyskiwane z tego tytułu odsetki oraz ewentualne inne kwoty otrzymywane przez Spółkę z tytułu udzielenia pożyczki, jak np. prowizje należne w związku z zawarciem umowy pożyczki. W ocenie Spółki, otrzymywane przez Spółkę spłaty kwoty kapitału udzielonej pożyczki nie będą stanowiły wynagrodzenia należnego Spółce, lecz zwrot udzielonego przez Spółkę finansowania. W związku z tym, otrzymywane kwoty spłaty kapitału pożyczki nie będą stanowiły podstawy opodatkowania z tytułu udzielonej pożyczki. W konsekwencji, jako podstawę opodatkowania podatkiem VAT z tytułu udzielonej pożyczki Spółka powinna rozpoznać kwoty stanowiące wynagrodzenie Spółki z tytułu udzielenia tej pożyczki (tj. odsetki, prowizje itp.) i w stosunku do takich kwot Spółka powinna rozpoznać obowiązek podatkowy każdorazowo w momencie ich faktycznego otrzymania.

Podsumowując powyższe, zdaniem Spółki należy uznać, że obowiązek podatkowy z tytułu udzielonej przez Spółkę pożyczki będzie powstawał każdorazowo w przypadku otrzymania przez Spółkę odsetek lub innych należności związanych z udzieloną pożyczką, które będą stanowić wynagrodzenie Spółki z tytułu jej udzielenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w części dotyczącej ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonych usług udzielania pożyczek jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem posiadającym siedzibę na terytorium Polski. W zakresie działalności gospodarczej Spółki znajduje się m.in. finansowa działalność usługowa, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKWiU Sekcja K, Dział 64). W związku z tym, Spółka zamierza udzielać oprocentowanych pożyczek osobom fizycznym oraz podmiotom z grupy kapitałowej, do której Spółka należy. Udzielone przez Spółkę pożyczki będą oprocentowane. W związku z udzieleniem pożyczek Spółce będą zatem należne od pożyczkobiorców odsetki stanowiące dla Spółki zysk z prowadzonej działalności gospodarczej.

We własnym stanowisku w sprawie Spółka wskazuje, że zapłatę za świadczoną przez Spółkę usługę udzielenia pożyczki będą stanowiły uzyskiwane z tego tytułu odsetki oraz ewentualne inne kwoty otrzymywane przez Spółkę z tytułu udzielenia pożyczki, jak np. prowizje należne w związku z zawarciem umowy pożyczki.

W tym miejscu wskazać należy, że w interpretacji indywidualnej nr IPPP1/443-553/14-2/ISZ stwierdzono, że otrzymywane przez Spółkę wynagrodzenie z tytułu udzielanych pożyczek w postaci prowizji z tytułu zawarcia umowy oraz odsetek naliczanych przez okres, w którym pożyczkobiorca będzie korzystał z pożyczonego kapitału, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy obowiązek podatkowy w VAT dla opisanej usługi będzie powstawał każdorazowo w momencie otrzymania przez Spółkę odsetek oraz innych należności z tytułu udzielonej pożyczki (np. prowizji) w wysokości odpowiadającej kwocie takich otrzymanych należności.

Regulacje dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług zawiera przepis art. 19a ustawy.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7–11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Stosownie do treści art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37–41.

W myśl art. 19a ust. 6 ustawy – w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zatem, w przypadku usług polegających na udzielaniu pożyczek obrotem, czyli kwotą należną z tytułu świadczenia tych usług są odsetki od udzielonej pożyczki oraz inne należności np. prowizje należne w związku z zawarciem umowy pożyczki, stanowiące otrzymane wynagrodzenie z tytułu udostępnienia pożyczkobiorcy kapitału. Natomiast kwota udzielonej pożyczki (kapitał) nie stanowi zapłaty w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Ustawodawca w zakresie powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług dla usług udzielania pożyczek wskazał, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38. W przypadku świadczenia usług polegających na udzielaniu pożyczek obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty.

W analizowanym przypadku, zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy, zapłatę za świadczoną przez Spółkę usługę udzielenia pożyczki będą stanowiły uzyskiwane z tego tytułu odsetki oraz ewentualne inne kwoty otrzymywane przez Spółkę z tytułu udzielenia pożyczki, jak np. prowizje należne w związku z zawarciem umowy pożyczki.

Zatem, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług dla udzielania przez Wnioskodawcę pożyczek będzie powstawał każdorazowo w momencie otrzymania przez Spółkę zapłaty tj. odsetek oraz prowizji należnych w związku z zawarciem umowy pożyczki, w wysokości odpowiadającej kwocie takich otrzymanych należności, na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W związku z tym, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług, w części dotyczącej zadanego we wniosku pytania nr 2, tj. ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego, w zakresie pytania nr 1, tj. zwolnienia z podatku świadczonych usług udzielania pożyczek, zostanie wydana odrębna interpretacja.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.