Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-115a/12/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-06-11
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym odsetki od Pożyczki od Udziałowca zaciągniętej przez Nabywcę na sfinansowanie nabycia udziałów w kapitale Wnioskodawcy oraz na udzielenie Pożyczki S będą mogły po dniu połączenia stanowić koszt uzyskania przychodu Spółki w momencie ich zapłaty?
Słowa kluczowe: kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; kredyt; odsetki-odsetki od kredytu; pożyczka; pożyczka-odsetki od pożyczki; udział-nabycie udziałów; łączenie-łączenie spółek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 marca 2012 r. (data wpływu 12 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki zaciągniętej na nabycie udziałów w spółce, przejętej następnie w wyniku połączenia podmiotów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2012 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczki zaciągniętej na nabycie udziałów w spółce, przejętej następnie w wyniku połączenia podmiotów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest podmiotem zajmującym się głównie produkcją zbiorników i urządzeń ciśnieniowych (LPG i CNG). W dniu 30 września 2011 r. nastąpiło przejęcie Spółki przez Grupę będącą światowym producentem wyrobów metalowych. Głównym powodem przejęcia była bardzo silna pozycja Wnioskodawcy i rozpoznawalność jej marki na rynku europejskim. Po nabyciu Spółki Grupa Kapitałowa umocniła swoją pozycję wiodącego producenta w skali światowej (a w szczególności na rynku europejskim), oferującego najszerszy wachlarz produktów i możliwości w zakresie produkcji zbiorników i urządzeń ciśnieniowych.

Przed przejęciem Spółki Grupa nie była obecna w Polsce. Dlatego też w celu przeprowadzenia transakcji spółka z Grupy, tj. W („Udziałowiec”) w dniu 22 września 2011 r. nabyła 100% udziałów w spółce S („Nabywca”). S była podmiotem nieprowadzącym wcześniej działalności operacyjnej i miała przeprowadzić transakcję przejęcia Spółki. Docelowo zamiarem Grupy (tym samym zamiarem Nabywcy) było przejęcie biznesu (przedsiębiorstwa) Wnioskodawcy. Ze względu na panującą na rynku praktykę oraz preferencje udziałowców Wnioskodawcy uzgodniona struktura transakcji zakładała nabycie 100% udziałów w Spółce przez S. Docelowo jednak planowane było połączenie obu podmiotów tak, aby docelowo biznes prowadzony przez Spółkę znalazł się w jednym połączonym podmiocie.

Nabycie udziałów w Spółce przez Nabywcę zostało sfinansowane pożyczką („Pożyczka od Udziałowca”) udzieloną Nabywcy przez Udziałowca. Pożyczka od Udziałowca ma charakter odpłatny, tj. Nabywca jest zobowiązany do wypłacenia Udziałowcowi odsetek naliczanych zgodnie z warunkami umowy. Ponadto, w dacie nabycia udziałów w Spółce. Nabywca (wykorzystując część środków z Pożyczki od Udziałowca) udzielił Spółce pożyczki („Pożyczka S”) na spłatę kredytu bankowego zaciągniętego uprzednio przez Spółkę w celu finansowania jej działalności operacyjnej.

Obecnie trwają przygotowania do przeprowadzenia połączenia Nabywcy ze Spółką (w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych). Ostatecznie przyjęty wariant połączenia zakłada, że zostanie ono dokonane poprzez przeniesienie całego majątku S (która w ramach połączenia będzie spółką przejmowaną) na Wnioskodawcę (będącego w ramach połączenia spółką przejmującą) w zamian za udziały, które Spółka wyda Udziałowcowi w zamian za udziały posiadane aktualnie w S (tzw. połączenie odwrotne). Ponieważ S posiada 100% udziałów w Spółce, udziały te zostaną przeniesione – w ramach połączenia i przy zachowaniu sukcesji uniwersalnej – do majątku Spółki (udziały własne Wnioskodawcy zostaną po połączeniu umorzone, zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych).

W wyniku połączenia Nabywca zostanie wykreślony z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego. Jednocześnie nastąpi podwyższenie kapitału zakładowego Wnioskodawcy, a nowoutworzone udziały zostaną wydane Udziałowcowi. Celem połączenia jest uproszczenie struktury Grupy Kapitałowej na obszarze Polski po przeprowadzeniu transakcji (od początku założeniem transakcji było, aby biznes Spółki znalazł się w połączonym podmiocie), co doprowadzi do zmniejszenia kosztów bieżącej działalności.

Zgodnie z art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej Wnioskodawca stanie się sukcesorem wszystkich praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego, których podmiotem przed dniem połączenia będzie Nabywca. Jednocześnie, zgodnie z art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych, Wnioskodawca wstąpi z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki Nabywcy, w tym stanie się z mocy prawa stroną umów zawartych przed dniem połączenia przez Nabywcę. Oznacza to, iż po dniu połączenia Wnioskodawca stanie stroną umowy Pożyczki od Udziałowca (zaciągniętej przez Nabywcę na nabycie udziałów w Spółce oraz udzielenie Wnioskodawcy Pożyczki S).

Po dniu połączenia Udziałowiec stanie się bezpośrednim i jedynym wspólnikiem Wnioskodawcy. Równocześnie wysokość Pożyczki od Udziałowca, której stroną z mocy prawa stanie się Wnioskodawca, nie przekroczy aktualnie trzykrotności wysokości kapitału zakładowego SI, jest również niższa od trzykrotności wartości aktualnego kapitału zakładowego Wnioskodawcy. Dotychczasowy kapitał zakładowy Spółki nie został pokryty wierzytelnościami z tytułu pożyczek udzielonych przez udziałowca, czy też wartościami niematerialnymi lub prawnymi. W wyniku połączenia kapitał zakładowy Spółki zostanie podwyższony w związku z wydaniem nowoutworzonych udziałów na rzecz Udziałowca.

W odniesieniu do pożyczki udzielonej przez Nabywcę na rzecz Spółki, w dacie połączenia nastąpi jej wygaśnięcie ze względu na połączenie Wnioskodawcy oraz S, co oznacza, że dojdzie do zlania się obu stron umowy Pożyczki S (tzw. confusio).

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym odsetki od Pożyczki od Udziałowca zaciągniętej przez Nabywcę na sfinansowanie nabycia udziałów w kapitale Wnioskodawcy oraz na udzielenie Pożyczki S będą mogły po dniu połączenia stanowić koszt uzyskania przychodu Spółki w momencie ich zapłaty?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym wygaśnięcie wierzytelności i długu z tytułu Pożyczki S w wyniku połączenia Spółki i S będzie neutralne podatkowo, i w konsekwencji Spółka nie rozpozna przychodów i kosztów podatkowych zarówno w kwocie głównej Pożyczki S, jak i odsetek naliczonych na dzień połączenia?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie pierwsze. Zagadnienie zawarte w pytaniu drugim jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki Spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki (tzw. zasada sukcesji uniwersalnej). Sukcesję uniwersalną charakteryzuje to, że nie jest konieczna zgoda wierzycieli łączących się spółek ani spółek przejmowanych (art. 519 Kodeksu cywilnego) na przejęcie długu. Zobowiązania spółki przejmowanej (w tym zobowiązanie do spłaty pożyczek wraz z odsetkami) przechodzą na spółki przejmujące z mocy prawa z dniem połączenia.

Na gruncie prawa podatkowego zasada sukcesji wszystkich praw i obowiązków spółki przejmowanej wynikających z przepisów prawa podatkowego została natomiast wyrażona w art. 93 § 2 pkt 1 w związku z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych, osobowych spółek handlowych, osobowych i kapitałowych spółek handlowych – wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek. Przepis ten stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób prawnych) – art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Przedstawiony opis zdarzenia przyszłego pozwala stwierdzić, że proces połączenia Wnioskodawcy oraz Nabywcy jest związany z sukcesją podatkową. Skutkiem takiego połączenia jest utrata podmiotowości prawnej przez Nabywcę, natomiast Wnioskodawca nie utraci swej podmiotowości prawnej, zachowując tym samym ciągłość prawną i organizacyjną (nie powstaje nowa jednostka). Wnioskodawca stanie się Jednocześnie następca prawnym Nabywcy i wstąpi w dniu połączenia we wszelkie prawa i obowiązki (również podatkowe) Nabywcy. Jako następca prawny Spółka będzie ponosić wydatki związane ze spłatą Pożyczki od Udziałowca zaciągniętej przez Nabywcę.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Nabywca zaciągnął pożyczkę na nabycie udziałów w Spółce oraz sfinansowania pożyczki jej udzielonej (na potrzeby działalności operacyjnej). W wyniku tego przejęcia Grupa Kapitałowa umocniła pozycję lidera oferującego najszerszy wachlarz produktów i możliwości w zakresie produkcji zbiorników i urządzeń ciśnieniowych. Ponadto część pożyczki zaciągniętej przez Nabywcę od Udziałowca posłużyła do spłaty kredytu bankowego zaciągniętego uprzednio przez Spółkę na sfinansowanie jej działalności operacyjnej.

Odsetki od umowy Pożyczki od Udziałowca udzielonej Nabywcy (w którą z mocy prawa z dniem połączenia wstąpi Spółka) będą zatem wydatkami związanymi z pozyskaniem środków finansowych na czynności związane z uzyskiwaniem przychodu, które to wydatki stanowią co do zasady, w myśl postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, koszty uzyskania przychodu, o ile nie znajdują się w katalogu kosztów nie uznawanych za koszt uzyskania przychodu, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy.

Co do zasady, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy, nie stanowią kosztu zyskania przychodu naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Stosując wnioskowanie a contrario należy stwierdzić, że jeżeli nie stanowią kosztu uzyskania naliczone, a niezapłacone odsetki od pożyczek lub kredytów zaciągniętych na sfinansowanie nabycia udziałów lub akcji w spółkach, to kosztem uzyskania przychodu będą zapłacone odsetki od takich pożyczek lub kredytów. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy przewidują natomiast, że do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków na objęcie lub nabycie udziałów w spółce; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia udziałów. Z przepisu tego wynika, że nie stanowią kosztów podatkowych (do chwili zbycia udziałów/akcji) wydatki na objęcie udziałów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje wprost, co należy rozumieć pod pojęciem wydatków na nabycie lub objęcie udziałów lub akcji. Należy jednak uznać, iż przepis art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy obejmuje swoim zakresem wyłącznie wydatki pozostające w bezpośrednim związku z nabyciem udziałów lub akcji, a więc tego rodzaju wydatki, bez których poniesienia nie byłoby możliwe nabycie lub objęcie udziałów lub akcji w kapitale zakładowym spółki. Za takim rozumieniem art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy przemawia wykładnia literalna tego przepisu i posłużenie się przez ustawodawcę sformułowaniem „wydatki na objęcie lub nabycie udziałów lub akcji”, a nie przykładowo „wydatki poniesione w celu objęcia lub nabycia udziałów lub akcji”. W sposób jednoznaczny wskazuje to na konieczność istnienia ścisłego i bezpośredniego związku tego rodzaju wydatków z nabyciem lub objęciem udziałów lub akcji.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że pojęcie wydatków na nabycie udziałów swoim zakresem obejmuje wyłącznie takie wydatki, jak cenę nabycia, opłaty notarialne, czy np. prowizje biura maklerskiego. Warto dodać, że Minister Finansów w piśmie z 7 sierpnia 2002 r. wydanym na podstawie art. 14 Ordynacji podatkowej potwierdził prezentowane w niniejszym wniosku stanowisko i wskazał, że wydatkami na nabycie udziałów/akcji są wyłącznie wydatki bezpośrednio związane z nabyciem, tj. wydatki, bez których nie byłoby możliwe nabycie lub objęcie udziałów lub akcji. Do wydatków tych należy zaliczyć cenę nabycia, wpłaty na kapitał zakładowy. W przywołanym piśmie Minister finansów stwierdził również, że „należy rozdzielić pojęcie wydatków na nabycie (objęcie) udziałów (akcji) od źródeł finansowanie tego rodzaju wydatków. Dotyczy to w szczególności pożyczek i kredytów zaciągniętych na nabycie udziałów. Odsetki od takich pożyczek i kredytów nie stanowią wydatków na nabycie (objęcie) udziałów (akcji), niewątpliwie jednak pozostają w związku z przychodami podatnika. Dlatego też odsetki od tego rodzaju pożyczek i kredytów, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, są kosztem w momencie zapłaty lub kapitalizacji”.

Podobne stanowisko zostało wyrażone w piśmie Ministra finansów z 12 marca 2001 r., w którym wskazano, że wydatkami na nabycie udziałów są jedynie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie (tj. cena udziałów, opłaty notarialne, prowizje maklerskie). Natomiast odsetki oraz różnice kursowe są zapłatą za kredyt, a nie wydatkami na nabycie udziałów, dlatego też należy je ujmować w dacie zapłaty lub kapitalizacji. Podobne interpretacje zostały zaprezentowane we wcześniejszym piśmie z 31 października 1996 r., jak również w odpowiedziach Ministra Finansów na interpelacje poselskie: z 2 września 2002 r. oraz z 23 maja 2000 r. Identyczne stanowisko prezentują obecnie także organy podatkowe w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2008 r. oraz z dnia 28 października 2008 r., a także w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 listopada 2008 r. oraz z dnia 6 czerwca 2008 r.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zaliczania odsetek od pożyczki lub kredytu na nabycie udziałów lub akcji do kosztów uzyskania przychodów w momencie zapłaty tych odsetek lub ich kapitalizacji jest też potwierdzone przez orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd w orzeczeniu z dnia 30 maja 2001 r. (I SA/Ka 749/00) stwierdził jednoznacznie, że jeżeli „zakup pokryty przez podatnika ze środków pochodzących z zaciągniętej na ten cel pożyczki (kredytu) (…) to odsetki należne od takiej pożyczki, będące zapłatą za uzyskaną pożyczkę bądź kredyt (ceną ich uzyskania), a nie wydatkami na nabycie akcji, są kosztem uzyskania przychodu już w momencie faktycznej zapłaty (poniesienia) lub kapitalizacji, co wynika z art. 16 ust. 1 pkt 10 i 11 ustawy o CIT”. Analogiczne rozstrzygnięcia zostały zaprezentowane przez NSA w wyroku z dnia 7 września 2004 r. (FSK 324/2004) oraz w wyroku z dnia 13 stycznia 2006 r. (II FSK 229/05).

W przedstawionej sprawie Nabywca zaciągnął Pożyczkę od Udziałowca na nabycie udziałów w Spółce. Z tytułu tej pożyczki jest obowiązany do wypłacania Udziałowcowi odsetek. W konsekwencji, odsetki od wskazanej pożyczki na nabycie udziałów mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie zapłaty lub kapitalizacji. Co więcej, odsetki te będą mogły stanowić koszt uzyskania przychodu u spółki przejmującej (Wnioskodawcy) także po połączeniu. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w wydawanych w ostatnich latach interpretacjach podatkowych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 29 czerwca 2011 r. potwierdzono, że odsetki od pożyczki zaciągniętej przez spółkę na nabycie udziałów w drugiej spółce, która to druga spółka następnie przejęła pierwszą spółkę (połączenie odwrotne) stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie zapłaty zarówno w jednej (tj. przed połączeniem), jak i w drugiej spółce (po połączeniu). W szczególności stwierdzono, że (spółka przejmująca) „staje się następcą prawnym przejętej Spółki i wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki (również podatkowe) podmiotu przejętego. (…) Tym samym odsetki od pożyczki zaciągniętej przez spółkę przejmowaną będą stanowiły dla Wnioskodawcy (wstępującego we wszelkie prawa i obowiązki podatkowe spółki przejmowanej) koszt uzyskania przychodu w dacie ich faktycznej zapłaty”. Powyższe stanowisko zaprezentowane zostało również w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 lutego 2011 r. oraz interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 kwietnia 2010 r.

Natomiast w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r. rozpatrywano sytuację, w której spółka zaciągnęła pożyczkę na zakup udziałów w drugiej spółce, przy czym w momencie składania wniosku nie była jeszcze podjęta decyzja o sposobie dokonania połączenia (tzn. mogło nastąpić połączenie odwrotne bądź takie, w którym spółką przejmującą byłaby spólka-matka). Potwierdzono w niej prawidłowość następującego stanowiska: „Spółce będzie przysługiwać prawo do zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu odsetek od pożyczek zaciągniętych i wydatkowanych na zakup udziałów S:

*   w momencie zapłaty lub kapitalizacji tych odsetek, aż do całkowitej spłaty zadłużenia, niezależnie od tego, czy po dokonaniu zakupu zostanie dokonane połączenie Spółki z podmiotem, którego udziały zostały nabyte, czy też połączenie takie nie nastąpi;
*   a w przypadku dokonania takiego połączenia Spółka lub podmiot przejmujący (w zależności od wybranej formy połączenia) będzie uprawniona do zaliczenia bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu odsetek od pożyczek także po dokonaniu przedmiotowego połączenia”.

Możliwość zaliczenia w całości odsetek od pożyczki do kosztów uzyskania przychodów może być potencjalnie ograniczona z uwagi na uregulowania zawarte w przepisach art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy, dotyczące tzw. niedostatecznej kapitalizacji. Przepisy te przewidują, iż nie stanowią kosztów uzyskania przychodów:

*   odsetki od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadający h co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki, oraz
*   odsetki od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki

*   w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza wskazane powyżej wartości zadłużenia, określone na dzień zapłaty odsetek.

Ponadto, zgodnie z art. 16 ust. 7 ustawy, wartość kapitału zakładowego spółki na potrzeby powyższych przepisów określa się bez uwzględnienia tej części kapitału, jaka nie została na ten kapitał faktycznie przekazana lub jaka została pokryta wierzytelnościami z tytułu pożyczek (kredytów) oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek (kredytów), przysługującymi udziałowcom wobec tej spółki, a także wartościami niematerialnymi lub prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.

W przedmiotowej sprawie regulacja powyższa nie znajdzie jednak zastosowania. Jak wskazano w zdarzeniu przyszłym wysokość udzielonej Nabywcy Pożyczki od Udziałowca, którą po połączeniu obowiązany będzie spłacać, wraz z odsetkami, Wnioskodawca (jako następca prawny Nabywcy) nie przekroczy trzykrotności dotychczasowej wartości kapitału zakładowego Spółki. Dotychczasowy kapitał zakładowy Wnioskodawcy nie został pokryty wierzytelnościami z tytułu pożyczek udzielonych przez udziałowca, czy też wartościami niematerialnymi lub prawnymi. Ponadto, połączenie zostanie przeprowadzone z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki, a nowoutworzone udziały zostaną wydane obecnemu wspólnikowi Nabywcy – Udziałowcowi. W przypadku połączenia nie mamy do czynienia z wnoszeniem wkładu w postaci wierzytelności przez Udziałowca, który będzie obejmował nowe udziały w Spółce. W konsekwencji cała kwota podwyższenia kapitału zakładowego w związku z połączeniem będzie brana pod uwagę na potrzeby analizowanych przepisów dotyczących tzw. niedostatecznej kapitalizacji.

Pomimo że Udziałowiec będzie bezpośrednim i jedynym udziałowcem Wnioskodawcy po połączeniu, odsetki z tytułu pożyczki udzielonej na nabycie udziałów Spółki nie będą wyłączone z kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy. Podsumowując, odsetki od Pożyczki od Udziałowca zaciągniętej przez Nabywcę na sfinansowanie nabycia udziałów w kapitale Spółki oraz na udzielenie Pożyczki S będą mogły po dniu połączenia stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy w momencie ich zapłaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.