Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.411.2025.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Zastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku
z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie
posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumenty
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki
zastosowania stawki podatku 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki
    podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na
    podstawie posiadanych dokumentów. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie
    - pismem z 1 sierpnia 2025 r. (data wpływu 6 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest A. s.r.o. (dalej także: „Spółka”). Wnioskodawca jest spółką kapitałową
    prawa czeskiego prowadzącą działalność w Polsce poprzez zarejestrowany w Krajowym
    Rejestrze Sądowym (pod nr (...)) oddział przedsiębiorcy zagranicznego z siedzibą w (...).
    Przedmiotem działalności Spółki na terytorium Polski jest produkcja uszczelek gumowych.
    Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w Polsce. Spółka jest również
    zarejestrowana jako podatnik VAT UE. Z uwagi na działalność prowadzoną w Polsce
    poprzez oddział Spółka posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności.
    Spółka sprzedaje swoje towary między innymi do kontrahentów (odbiorców) z innych
    państw członkowskich UE. W związku ze sprzedażą do kontrahentów z innych państw
    członkowskich UE dochodzi do wywozu towarów Spółki z terytorium Polski na terytorium
    innych państw członkowskich UE. Spółka sprzedaje i będzie sprzedawać towary do
    kontrahentów niebędących polskimi podatnikami VAT, posiadających numer
    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (zagraniczny VAT UE). Dla Spółki
    opisane transakcje będą stanowić wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów. Transport
    towarów wykonuje zewnętrzna firma transportowa na zlecenie Spółki bądź na zlecenie jej
    kontrahentów (nabywców) z innych państw członkowskich.

    Przedmiotem niniejszego wniosku jest stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) dotyczący
    dostawy towarów, w ramach której za transport towaru na terytorium innych państw
    członkowskich UE odpowiadał będzie sam nabywca (dalej jako „Dostawa Unijna”). W
    stosunku do takich Dostaw Unijnych Spółka nie zleci transportu towarów zewnętrznej
    firmie transportowej. Spółka nie poniesie też kosztów transportu towarów będących
    przedmiotem Dostaw Unijnych. Firmy transportowe nie wystawią na Spółkę faktury za
    wykonanie transportu towarów będących przedmiotem Dostaw Unijnych. Spółka nie
    otrzyma informacji odnośnie tego, kiedy i o jakiej treści wystawiane są faktury przez firmę
    transportową na rzecz kontrahenta (nabywcy), z tytułu wykonania usługi transportu
    towarów będących przedmiotem Dostaw Unijnych na terytorium innych państw
    członkowskich UE. Stroną zlecającą transport towarów na terytorium innych państw
    członkowskich UE będzie sam kontrahent Spółki (nabywca towaru), który także pokryje
    koszty takiego transportu towarów z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego
    UE.
    Spółka wydając towar zewnętrznej firmie transportowej będzie sporządzała każdorazowo
    dokument dostawy. Dokument dostawy zawierał będzie następujące informacje: dane
    dostawcy (Spółki), dane adresowe kontrahenta (nabywcy towaru), numer dokumentu
    dostawy, numer referencyjny, numer zamówienia, numer klienta, numer dostawcy,
    szczegóły transportu (warunki wysyłki i dostawy), numer punktu rozładunku, specyfikacje
    towaru, sposób zapakowania towaru (dalej jako „Dokument Dostawy”). Kierowca z firmy
    transportowej wykonującej transport towarów będących przedmiotem WDT będzie
    podpisywał dokumenty transportowe, w tym Dokument Dostawy.
    Na okoliczność wykonania transportu towaru będących przedmiotem Dostawy Unijnej
    przez zewnętrzną firmę transportową Spółka będzie posiadała Dokument Dostawy
    podpisany przez kierowcę firmy transportowej (podpis składa kierowca w chwili odbioru
    towaru od Spółki). Na okoliczność wydania towaru firmie transportowej, sporządzany
    będzie także międzynarodowy list przewozowy CMR. Jeden egzemplarz listu
    przewozowego CMR podpisany przez przedstawiciela Spółki oraz kierowcę firmy
    transportowej pozostanie w Spółce. A zatem na moment wydania firmie transportowej
    towaru, Spółka będzie w posiadaniu Dokumentu Dostawy podpisanego przez kierowcę
    firmy transportowej odbierającego towar oraz list przewozowy CMR podpisany przez
    Spółkę i kierowcę firmy transportowej. Spółka wystawi fakturę na rzecz kontrahenta
    (nabywcy towaru). Treść wystawionej faktury zawierać będzie między innymi informacje w
    zakresie wskazania nr Dowodu Dostawy, nr zamówienia złożonego przez klienta, adres
    wysyłki towaru, adres siedziby klienta, opis towaru, ilość towaru oraz cenę towaru.
    Kontrahent dokona zapłaty za dostarczony towar w formie przelewu na rachunek
    bankowy Spółki. Zapłata za towar następować będzie po jego dostarczeniu do
    kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
    Spółka będzie zwracała się każdorazowo do zewnętrznej firmy transportowej wykonującej
    transport towarów w ramach Dostawy Unijnej, o przesłanie zbiorczego zestawienia
    wykonanych dostaw do kontrahentów znajdujących się na terytorium innych państw
    członkowskich UE, z reguły za okres jednego miesiąca kalendarzowego (dalej jako
    „Zestawienie Dostaw”).
    Otrzymywane Zestawienie Dostaw od zewnętrznej firmy transportowej wykonującej
    transport towarów będących przedmiotem Dostawy Unijnej zawiera następujące pozycje
    dla każdej wykonanej dostawy (transportu) towaru: numer ID, numer przesyłki, nazwa
    klienta (strona sprzedająca towar), miejsce załadunku, planowana data rozładunku, status
    (np. doręczona), miejsce wydania towaru - nazwa, miejsce wydania towaru - miasto,
    numer dowodu dostawy. Wydawane Zestawienie Dostaw będzie podpisywane przez
    przedstawiciela firmy transportowej.
    Informacje zawarte w Zestawieniu Dostaw w zakresie wykonanych doręczeń towaru do
    kontrahentów z innych państw członkowskich UE, pozwalać będą na identyfikację
    dostarczonego towaru poprzez wskazanie w tym zestawieniu numeru wystawionego

    wcześniej Dokumentu Dostawy i identyfikację faktury sprzedażowej wystawionej
    uprzednio przez Spółkę na rzecz tego kontrahenta, w stosunku do którego firma
    transportowa potwierdzi w Zestawieniu Dostaw doręczenie towaru. Numer wystawionego
    Dokumentu Dostawy wskazany przez firmę transportową w Zestawieniu Dostaw - będzie
    także podany na fakturze sprzedażowej wystawionej przez Spółkę w związku z wykonaną
    dostawą towaru na rzecz jej kontrahenta. Spółka może ustalić specyfikację dostarczonego
    towaru do kontrahenta, poprzez wskazany każdorazowo przez firmę transportową w
    Zestawieniu Dostawy numer Dokumentu Dostawy, wystawiony uprzednio przez Spółkę,
    który to dokument zawierał będzie specyfikację wydanego firmie transportowej towaru.
    Innymi słowy, Spółka mając podany numer Dokumentu Dostawy dotyczący danego
    transportu towaru, będzie miała możliwość wyszukania i powiązania z fakturą
    dokumentującą dostawę towaru do tego kontrahenta. Ostatecznie w ten sposób Spółka
    będzie miała możliwość zweryfikowania, że dostawa na rzecz danego kontrahenta została
    do niego zrealizowana. Szczegółowa specyfikacja poszczególnych sztuk towaru będących
    przedmiotem Dostawy Unijnej znajduje się w wystawionym przez Spółkę Dokumencie
    Dostawy. Sama faktura także zawiera specyfikację sprzedawanego towaru. Firma
    transportowa dokonując doręczenia towaru kontrahentowi umieszcza numer tego
    Dokumentu Dostawy w Zestawieniu Dostaw, sporządzanym cyklicznie dla Spółki.
    Kontrahent (nabywca towarów) udostępnia Spółce wgląd do jego wewnętrznego systemu
    zamówień, w którym to systemie kontrahent zamieszcza zbiorcze zestawienie zlecanych
    dostaw towaru. Informacje zamieszczone w tym wewnętrznym systemie zamówień
    kontrahenta wskazują między innymi: ilość zlecanych dostaw towarów na rzecz
    kontrahenta, daty wykonania poszczególnych dostaw towaru, specyfikację towaru dla
    każdej dostawy, punkty odbioru dla każdej dostawy towaru. Spółka nie ma technicznej
    możliwości archiwizowania takich zestawień zlecanych dostaw, ponieważ kontrahent
    umożliwia Spółce wyłącznie bieżący wgląd do aktualnych zamówień w swoim systemie.
    W celu zapewnienia możliwości zastosowania 0% stawki podatku VAT dla realizowanych
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej jako „WDT”), zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT, Spółka będzie gromadziła dokumenty mające na celu potwierdzenie, iż
    towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone na terytorium innych państw
    członkowskich UE (miejsca wskazanego przez kontrahentów UE), w ramach Dostaw
    Unijnych.
    Podstawowa dokumentacja gromadzona przez Spółkę będzie obejmowała:
        fakturę dokumentującą sprzedaż towaru do kontrahenta z terytorium innego
        państwa członkowskiego UE, wystawioną przez Spółkę (dalej jako „Faktura”), które
        zawiera m.in. dane Spółki oraz dane kontrahenta UE (w tym numery VAT-UE),
        numer i datę wystawienia faktury, oznaczenie towaru (np. nazwę/kod towaru) oraz
        ilość poszczególnych towarów, cenę, nr Dokumentu Dostawy, nr zamówienia;
        opisany powyżej Dokument Dostawy;
        list przewozowy CMR, podpisany przez przedstawiciela Spółki i kierowcę firmy
        transportowej odbierającej towar od Spółki (dalej jako „CMR”);
        opisane powyżej Zestawienie Dostaw;
        potwierdzenie otrzymania zapłaty za towar od kontrahenta UE, w formie przelewu
        dokonanego na rachunek bankowy Spółki (dalej jako „Dowód zapłaty”).
    Spółka wykaże dostawę towarów w deklaracji podatkowej oraz w informacji
    podsumowującej za okres, w którym wystawi fakturę stwierdzającą dokonanie WDT. Przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy Spółka
    będzie posiadała w swojej dokumentacji co najmniej te dokumenty, które wymienia w
    niniejszym wniosku. Jednakże wystąpią też takie sytuacje, w których Spółka nie będzie w

    posiadaniu wszystkich dokumentów, które opisuje w niniejszym wniosku. Mianowicie,
    wystąpią sytuacje, w których Spółka będzie posiadała jedynie część dokumentów
    wymienionych w niniejszym wniosku. Mogą mieć miejsce następujące przypadki
    dokumentacji wywozu towarów na terytorium innego państwa członkowskiego:
    Przypadek nr 1 - Na dzień składania deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
    Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji sporządzone przez firmę transportową
    wykonującą transport towaru Zestawienie Dostaw, Dokument Dostawy, wystawioną przez
    Spółkę Fakturę oraz CMR podpisany przez przedstawiciela Spółki oraz kierowcę firmy
    transportowej odbierającej towar od Spółki.
    Przypadek nr 2 - Na dzień składania deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
    Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji sporządzone przez firmę transportową
    wykonującą transport towaru Zestawienie Dostaw, Dokument Dostawy, wystawioną przez
    Spółkę Fakturę oraz Dowód Zapłaty.
    Przypadek nr 3 - Na dzień składania deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
    Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji wystawioną przez Spółkę Fakturę,
    Dokument Dostawy oraz sporządzone przez firmę transportową wykonującą transport
    towaru Zestawienie Dostaw.
    Przedmiotem wniosku są transakcje w stosunku, do których nie zachodzą przesłanki
    negatywne, wynikające z art. 42 ust. 1a ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Spółka będzie uprawniona do zastosowania
    0% stawki podatku VAT z tytułu WDT, realizując dostawy towarów transportowanych z
    terytorium Polski na terytorium innych państw członkowskich UE, posiadając
    dokumentację opisaną w wymienionych sytuacjach tj. w Przypadku nr 1, Przypadku nr 2
    oraz Przypadku nr 3 ?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Spółka będzie uprawniona do zastosowania 0%
    stawki podatku VAT z tytułu WDT, realizując dostawy towarów transportowanych z
    terytorium Polski na terytorium innych państw członkowskich UE, posiadając
    dokumentację opisaną w wymienionych sytuacjach tj. w Przypadku nr 1, Przypadku nr 2
    oraz Przypadku nr 3.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy VAT, WDT podlega opodatkowaniu według stawki podatku
    0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Mając na uwadze powyższe, jednym z warunków skorzystania z 0% stawki VAT w
    przypadku WDT jest zgromadzenie dokumentacji potwierdzającej, iż towary zostały
    wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa
    członkowskiego.

    Zgodnie z art. 45a Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z dnia 4 grudnia
    2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do
    niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (dalej jako
    „Rozporządzenie 282/2011”) , ustawodawca unijny wskazuje wytyczne w zakresie
    dowodów wymaganych do potwierdzenia wywozu towarów' do innego państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej na potrzeby stosowania zwolnienia z prawem do
    odliczenia, tj. stawki 0% VAT, w transakcjach WDT. Przepis ten wprowadził wzruszalne
    domniemanie, w myśl którego uznaje się, że towary zostały wysłane lub
    przetransportowane z państwa członkowskiego Unii Europejskiej do miejsca
    przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Unii Europejskiej
    w przypadkach określonych w art. 45a ust. 1 lit. a lub b) Rozporządzenia 282/2011 - tj. w
    przypadkach dysponowania odpowiednimi dokumentami wskazanymi w ww. przepisach. I
    tak, zgodnie z art. 45a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011, do celów stosowania zwolnień
    ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się, że towary zostały
    wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia
    znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z
    następujących przypadków:
    a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego
      lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu co
      najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w
      ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu
      jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z
      jakimikolwiek pojedynczy mi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o
      których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały
      wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
      sprzedawcy i od nabywcy;
    b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
    (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub
      przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
      nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
      pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
      adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku
      dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz
      identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
    (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów; o których mowa w
      ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów,
      o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze
      sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających
      transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy. Nabywca dostarcza
      sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b ppkt (i), do dziesiątego
      dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.
    Reasumując, mając na uwadze powyższe, rozporządzenie wprowadziło katalog
    dokumentów, których posiadanie stanowi podstawę do skorzystania przez podatnika ze
    wzruszalnego domniemania, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca
    przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Unii Europejskiej.
    Jednocześnie, w myśl art. 45a ust. 2 Rozporządzenia 282/2011 domniemanie to może
    zostać obalone, jednak ciężar dowodowy spoczywa wtedy na organie podatkowym.

    Co więcej, zgodnie z art. 45a ust. 3 Rozporządzenia 282/2011 akceptowane jako dowód
    wysyłki lub transportu są:
    a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów; takie jak podpisany list
      przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od
      przewoźnika towarów;
    b) następujące dokumenty:
    (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
    (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza,
      potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;
    (iii)poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim.
    Podsumowując, co do zasady sprzedawca powinien zatem posiadać co najmniej:
    1) dwa dowody spośród wymienionych w art. 45a ust. 3 lit. a Rozporządzenia 282/2011
      (podpisany list przewozowy CMR, konosament, fakturę za towarowy przewóz lotniczy
      lub fakturę od przewoźnika towarów) lub
    2) jeden dowód spośród wymienionych w art. 45a ust. 3 lit. a oraz jeden dowód spośród
      wymienionych w art. 45a ust. 3 lit. b powyższego rozporządzenia.
    Należy jednakże podkreślić, iż niespełnienie warunków z art. 45a rozporządzenia, tj. brak
    zgromadzenia wymaganej tym przepisem dokumentacji, nie oznacza, że stawka 0% nie
    będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji podatnik musi udowodnić w inny sposób,
    zgodnie z przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    Jak wskazano powyżej, stosownie do art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, WDT podlega
    opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że podatnik przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej
    dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
    zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju.
    Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2 - zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy - są
    następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają one dostarczenie towarów będących
    przedmiotem WDT do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
    innym niż terytorium kraju:
    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
      wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
      dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne
      niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi
      (spedytorowi),
    2) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.
    Ponadto, w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem WDT bezpośrednio przez
    podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego
    środka transportu podatnika lub nabywcy, stosownie do art. 42 ust. 4 ustawy o VAT,
    podatnik oprócz specyfikacji poszczególnych sztuk towarów, powinien posiadać dokument
    zawierający co najmniej:
    1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca
      zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz
      nabywcy tych towarów;

    2) adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby
      działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;
    3) określenie towarów i ich ilości;
    4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1
      lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju;
    5) rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary lub
      numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.
    Jednocześnie, ustawa o VAT przewiduje również dodatkowy katalog dokumentów
    dokumentujących WDT.
    Zgodnie z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w
    ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego
    się na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, dowodami, o których
    mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
    wewnątrzwspólnotowa, a w szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy podkreślić, że w ww. art. 42 ust. 11 ustawy o VAT zostały wskazane jedynie
    przykładowe dokumenty uzupełniające, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać
    fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika innego państwa członkowskiego również
    innymi niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT dokumentami.
    Jak wskazano powyżej, spełnienie przez podatnika warunków określonych w art. 45a ust. 1
    lit. a lub b Rozporządzenia 282/2011 oznacza, że będzie on korzystać z domniemania,
    pozwalającego uznać, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
    członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium kraju, ale na
    terytorium UE.
    Co istotne, zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 17 grudnia 2020 r. w sprawie
    dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dla celów podatku od
    towarów i usług (dalej: „Objaśnienia WDT”), (...) nie jest możliwe stosowanie domniemania
    w odwrotny sposób, sprowadzający się do uznania, że w przypadku nieposiadania
    wskazanych w art. 45a ust. 1 lit. a) lub b) w zw. z art. 45a ust. 3 Rozporządzenia 282/2011
    dokumentów, towary będące przedmiotem WDT nie zostały wysłane lub
    przetransportowane.
    Niespełnienie przez podatnika warunków domniemania, o którym mowa powyżej, nie
    oznacza jednocześnie, że zostanie on pozbawiony możliwości zastosowania stawki 0% z
    tytułu dokonanej WDT. W sytuacji, w której podatnik nie dysponuje dokumentami
    pozwalającymi korzystać z domniemania wysyłki, to na podatniku spoczywa ciężar
    wykazania, iż dokonał on wysyłki towarów. Jeżeli więc podatnik nie spełni warunków
    określonych w art. 45a ust. 1 lit. a lub lit. b Rozporządzenia 282/2011 i domniemanie nie
    znajdzie zastosowania, sytuacja podatnika pozostaje taka sama jak przed wejściem w
    życie art. 45a Rozporządzenia 282/2011. Podatnik może posługiwać się dokumentami
    określonymi w art. 45a Rozporządzenia 282/2011 i w tym zakresie korzystać z
    domniemania przewidzianego w tym przepisie. Powyższe nie jest jednak obowiązkiem

    podatnika, co oznacza, że w celu skorzystania ze zwolnienia (stawki 0%) z tytułu WDT
    podatnik nie jest bezwzględnie zobowiązany do gromadzenia wszystkich dokumentów
    zgodnie z warunkami wskazanymi w art. 45a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011. W celu
    zastosowania zwolnienia (stawki 0%) dla WDT, podatnik nadal może udowodnić zgodnie z
    art. 42 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 42 ust. 3-5 i 11 ustawy o VAT, że towary będące
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
    dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,
    na zasadach i na podstawie dowodów wskazanych w tych przepisach. Z uwagi na
    powyższe, w opinii Wnioskodawcy należy stwierdzić, że wskazane Rozporządzenie 282
    /2011 nie ingeruje w kształt warunków stosowania stawki 0% VAT dla WDT
    sformułowanych w polskiej ustawie o VAT.
    Podsumowując, podatnicy mogą nadal dokumentować WDT na potrzeby stosowania
    stawki 0% VAT według zasad określonych w ustawie o VAT. tj. w szczególności w art. 42
    ust. 3 oraz ust. 11 tej ustawy.
    Należy wskazać, że zarówno przepisy Rozporządzenia 282/2011 jak i przepisy ustawy o
    VAT nie przewidują wytycznych w zakresie formy dokumentów, które są gromadzone na
    potrzeby zastosowania 0% przy transakcjach dotyczących WDT. Skoro przepisy nie
    stanowią o formie dokumentów potwierdzających WDT, w ocenie Wnioskodawcy oznacza
    to, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych
    dokumentów została uprawdopodobniona. Jak wskazano w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 czerwca 2020 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.122.2020.1.PC), w dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub faks dokumentu, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy.
    Istota warunków dokumentacyjnych w zakresie możliwości zastosowania stawki 0% VAT
    Wnioskodawca w pierwszej kolejności pragnie wskazać, iż analiza przepisów krajowych w
    zakresie WDT pozwala wskazać, iż w celu uznania danej transakcji za WDT, a w
    konsekwencji zastosowanie stawki podatku w wysokości 0%, spełniony powinien zostać
    warunek udokumentowania faktu wywozu towaru oraz dostarczenia go nabywcy w
    ramach dostawy w państwie przeznaczenia. Kluczowe jest udowodnienie, że towary
    będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju i faktycznie zostały
    dostarczone do innego państwa członkowskiego. Jednocześnie, jak wskazano w uchwale
    Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I FPS 1/10), przepisy wskazane w art. 42
    ustawy o VAT powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa, w świetle której jako dowód należy dopuścić wszystko, co
    może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. NSA wskazał,
    że dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, nie mają charakteru
    bezwzględnie obligatoryjnych, lecz jedynie dowodów względnie obowiązkowych, co
    oznacza, że podatnik powinien co do zasady nimi dysponować, lecz w przypadku ich braku
    lub braku pewnych danych na dokumentach wymaganych tymi przepisami - co czyni je
    niepełnowartościowymi dowodami w zakresie wykazania dowodzonej okoliczności - może
    ona zostać udowodniona również innymi dowodami, określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy.
    Podsumowując, możliwość zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
    towarów istnieje, gdy spełniony zostanie m.in. warunek posiadania przez dostawcę
    stosownej dokumentacji, z których jednoznacznie wynika, że określony towar został
    faktycznie wywieziony z terytorium kraju i dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego UE.
    Odnośnie dokumentacji gromadzonej przez Spółkę w opisanym Przypadku nr 1,
    Przypadku nr 2 i Przypadku nr 3, zdaniem Wnioskodawcy, potwierdza ona jednoznacznie
    dostarczenie towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż

    terytorium kraju. Spółka będzie więc posiadała dokumenty uprawniające do zastosowania
    stawki podatku w wysokości 0% dla dokonanej WDT.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, jednym z dokumentów podstawowych
    potwierdzających dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
    innym niż terytorium kraju jest specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku. Biorąc pod
    uwagę powyższe, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż będzie w posiadaniu takich
    dokumentów w każdym z wymienionych Przypadków (nr 1, nr 2, nr 3), tj. Dokumentu
    Dostawy oraz Zestawienia Dostaw.
    Spółka wydając towar zewnętrznej firmie transportowej wykonującej transport towarów
    będących przedmiotem Dostawy Unijnej, będzie sporządzać Dokument Dostawy.
    Dokument Dostawy zawiera następujące informacje: dane dostawcy (Spółki), dane
    adresowe kontrahenta (nabywcy towaru), numer dokumentu dostawy, numer
    referencyjny, numer zamówienia, numer klienta, numer dostawcy, szczegóły transportu
    (warunki wysyłki i dostawy), numer punktu rozładunku, specyfikacje towaru, sposób
    zapakowania towaru. Kierowca z firmy transportowej wykonującej transport towarów
    będących przedmiotem WDT podpisuje dokumenty transportowe, w tym Dokument
    Dostawy. Spółka zwraca się każdorazowo do zewnętrznej firmy transportowej
    wykonującej transport towarów w ramach Dostawy Unijnej, o przesłanie Zestawienia
    Dostaw. Otrzymywane Zestawienie Dostaw od zewnętrznej firmy transportowej
    wykonującej transport towarów będących przedmiotem WDT zawiera następując pozycje
    dla każdej wykonanej dostawy (transportu) towaru: numer ID, numer przesyłki, nazwa
    klienta (strona sprzedająca towar), miejsce załadunku, planowana data rozładunku, status
    (np. doręczona), miejsce wydania towaru - nazwa, miejsce wydania towaru - miasto,
    numer dowodu dostawy. Wydawane Zestawienie Dostaw będzie zawsze podpisywane
    przez przedstawiciela firmy transportowej. Informacje zawarte w Zestawieniu Dostaw w
    zakresie wykonanych doręczeń towaru, pozwalają na identyfikację dostarczonego towaru
    poprzez wskazanie w tym zestawieniu numeru wystawionego wcześniej Dokumentu
    Dostawy i identyfikację faktury sprzedażowej wystawionej uprzednio przez Spółkę na
    rzecz kontrahenta, w stosunku do którego potwierdzono w Zestawieniu Dostaw
    doręczenie towaru.
    W ocenie Spółki, jeżeli Faktura, Dokument Dostawy oraz Zestawienie Dostaw sporządzone
    przez firmę transportową wykonującą transport towarów będących przedmiotem WDT,
    zawierają informacje niezbędne do prawidłowej identyfikacji towarów, które są
    transportowane na terytorium innego państwa członkowskiego UE, dla zastosowania
    stawki 0% VAT, to warunek posiadania dokumentacji na okoliczność specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku będzie spełniony. Należy bowiem wskazać, że specyfikacja
    sztuk ładunku nie jest żadnym konkretnym dokumentem - istotą tej formy dokumentacji
    jest wyliczenie dostarczanych towarów (czy to w postaci odrębnego dokumentu czy też
    np. w ramach wystawianej faktury, o ile zawierają szczegółowe informacje o
    dostarczanych towarach).
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka będzie każdorazowo w każdym z
    wymienionych trzech Przypadków (nr 1, nr 2 i nr 3) w posiadaniu specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku, o której mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, na które
    składają się zawsze wystawiona Faktura, wystawiony Dokument Dostawy oraz
    sporządzone Zestawienie Dostaw. Jak wskazano w Objaśnieniach WDT, specyfikacja
    poszczególnych sztuk ładunku, o której mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT stanowi
    pewnego rodzaju wyliczenie, które podatnik może sporządzić zarówno w formie
    odrębnego dokumentu, jak i którym może dysponować w ramach wystawionej faktury,
    przy czym w każdym przypadku kluczowym jest osiągnięcie celu, jakim jest możliwość
    identyfikacji towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy.
    Ponadto należy zauważyć, że dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3
    pkt 1 ustawy o VAT, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z

    którego jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich
    przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. W
    Objaśnieniach WDT wskazano, że dokumentem przewozowym w rozumieniu art. 42 ust. 3
    pkt 1 ustawy o VAT jest co do zasady list przewozowy, który określa warunki umowy o
    przewóz przesyłek towarowych. W zależności od rodzaju transportu może to być w
    szczególności: Międzynarodowy Kolejowy List Przewozowy (CIM) lub Międzynarodowy
    Kolejowy List Przewozowy (SMGS), które są dokumentami stwierdzającymi zawarcie
    umowy o kolejowy przewóz towarów, konosament stanowiący list przewozowy przy
    transporcie towarów drogą morską, Międzynarodowy Samochodowy List Przewozowy
    (CMR) stwierdzający fakt zawarcia umowy o przewóz drogowy, Międzynarodowy Lotniczy
    List Przewozowy (AWB), który stwierdza zawarcie umowy o przewóz w transporcie
    lotniczym.
    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, iż Spółka w sytuacji opisanej w Przypadku nr
    1 każdorazowo jest w posiadaniu listu przewozowego CMR z podpisem pracownika Spółki
    oraz kierowcy firmy transportowej wykonującej transport towarów do kontrahenta UE.
    Jednocześnie, w celu uniknięcia ryzyka uznania, że CMR jedynie z podpisem pracownika
    Spółki oraz kierowcy firmy transportowej nie stanowi dokumentu przewozowego
    otrzymanego od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z
    terytorium kraju, z którego jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do
    miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, oraz sytuacji opisanych w
    Przypadku nr 2 i Przypadku nr 3 (w których Spółka nie będzie w posiadaniu CMR), Spółka
    dodatkowo posiada inne dokumenty wskazujące, że towary zostały dostarczone do
    miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
    kraju.
    Należy bowiem ponownie podkreślić, iż w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje
    kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, bądź posiadane
    dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami
    potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.
    Jak wskazano już wcześniej, zgodnie z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku gdy
    dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne
    dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności
    może to być dokument potwierdzający zapłatę za towar, czy dowód potwierdzający
    przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju. W niniejszym zdarzeniu przyszłym, niezależnie od CMR, takim
    dokumentem w ocenie Wnioskodawcy będzie, w każdym z wymienionych Przypadków (nr
    1, nr 2 i nr 3), sporządzone przez firmę transportową Zestawienie Dostaw.
    Przy tym zauważyć należy, że wymieniony w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT katalog
    dokumentów, które wskazują, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, ma charakter
    otwarty. W ocenie Wnioskodawcy, oznacza to, że WDT mogą potwierdzać również inne
    dokumenty, niewymienione w cytowanym powyżej przepisie - warunkiem jest, aby
    potwierdzały one dostarczenie do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju towarów. Biorąc pod uwagę powyższe, należy
    wskazać, iż Spółka, oprócz zestawu dokumentów w postaci Faktury, Dokumentu Dostawy
    oraz Zestawienia Dostaw, które posiadać będzie do każdej transakcji WDT (w każdym z
    trzech Przypadków - nr 1, nr 2, nr 3), Spółka zgromadzi dodatkowo CMR ( Przypadek nr 1)
    oraz dokument Zapłaty (Przypadek nr 2).
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że CMR z podpisem nie tylko przedstawiciela Spółki, ale
    przede wszystkim kierowcy przewoźnika daje rękojmię prawidłowego wykonania umowy,
    której przedmiotem jest dostarczenie towaru do wskazanego miejsca w innym państwie.
    Biorąc pod uwagę powyższe, CMR z podpisem przewoźnika wraz z innymi dokumentami

    wymienionymi w Przypadku nr 1, w ocenie Wnioskodawcy jednoznacznie potwierdzają
    dostawę towarów do miejsca docelowego, które wynika z tych dokumentów.
    Konkludując, w przypadku, gdy Spółka jest w posiadaniu dokumentów w postaci Faktury,
    Dokument Dostawy, CMR oraz Zestawienia Dostaw (Przypadek nr 1), w ocenie
    Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, o
    której mowa w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jak wskazano powyżej, mogą zdarzyć się sytuacje, w których Wnioskodawca nie będzie w
    posiadaniu CMR, ale będzie posiadał Zestawienie Dostaw, Dokument Dostawy, Fakturę
    oraz Dowód Zapłaty (Przypadek nr 2). Wymienione dokumenty w ocenie Wnioskodawcy
    potwierdzać będą odebranie towarów przez kontrahentów UE. Nie tylko będzie o tym
    świadczył Dokument Dostawy (specyfikacja towarów wydawanych kierowcy firmy
    transportowej) oraz Zestawienie Dostaw (zestawienie dokonanych doręczeń przez firmę
    transportową ze wskazaniem nr Dokumentu Dostawy), ale także fakt dokonania zapłaty za
    towar przez nabywcę (Dowód Zapłaty), który niejako jest potwierdzeniem ze strony
    nabywcy faktu złożenia wcześniej zlecenia dostawy towaru i specyfikacji towaru (zapłata
    określonej ceny, wynika ze specyfikacji towaru - ilość i rodzaj towaru). Skoro nabywca
    zapłacił indywidualnie określoną cenę za daną dostawę towaru, to znaczy, że doszło też do
    potwierdzenia specyfikacji towaru z Dokumentu Dostawy, którego numer z kolei jest
    wskazywany przez firmę transportową w Zestawieniu Dostaw (wykonanych doręczeń
    towaru). Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, dokumenty wymienione w
    Przypadku nr 2, będą stanowić łącznie dowody na okoliczność wymienioną w art. 42 ust.
    11 pkt 4 ustawy o VAT, tj. potwierdzenie przyjęcia przez nabywcę towaru na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Podsumowując, w ocenie
    Wnioskodawcy, w przypadku, gdy Spółka będzie w posiadaniu dokumentów
    wymienionych w Przypadku nr 2, Spółka również będzie uprawniona do zastosowania 0%
    stawki VAT z tytułu WDT, o której mowa w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT.
    Odnosząc się do ostatniej sytuacji opisanej w Przypadku nr 3, w którym Spółka będzie
    posiadała Dokument Dostawy, wystawioną Fakturę, oraz sporządzone przez firmę
    transportową Zestawienie Dostaw, należy wskazać, że kluczowe znaczenie nabywa samo
    Zestawienie Dostaw. Otrzymywane Zestawienie Dostaw od zewnętrznej firmy
    transportowej wykonującej transport towarów będących przedmiotem WDT zawiera
    następując pozycje dla każdej wykonanej dostawy (transportu) towaru: numer ID, numer
    przesyłki, nazwa klienta (strona sprzedająca towar), miejsce załadunku, planowana data
    rozładunku, status (np. doręczona), miejsce wydania towaru- nazwa, miejsce wydania
    towaru - miasto, numer dowodu dostawy. Wydawane Zestawienie Dostaw jest zawsze
    podpisywane przez przedstawiciela firmy transportowej. Informacje zawarte w
    Zestawieniu Dostaw w zakresie wykonanych doręczeń towaru, pozwalają na identyfikację
    dostarczonego towaru poprzez wskazanie w tym zestawieniu numeru wystawionego
    wcześniej Dokumentu Dostawy i identyfikację faktury sprzedażowej wystawionej
    uprzednio przez Spółkę na rzecz kontrahenta, w stosunku do którego potwierdzono w
    Zestawieniu Dostaw doręczenie towaru.
    W ocenie Spółki, jeżeli Faktura, Dokument Dostawy oraz Zestawienie Dostaw sporządzone
    przez firmę transportową wykonującą transport towarów będących przedmiotem WDT,
    zawierają informacje niezbędne do prawidłowej identyfikacji towarów, które są
    przedmiotem WDT, dla zastosowania stawki 0% VAT, to warunek posiadania dokumentacji
    na okoliczność specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku został spełniony. Co więcej jest
    to także dowód na wykonanie dostawy towaru do odbiorcy w innym państwie
    członkowskim, skoro taka właśnie jest treść i cel dokumentu przygotowanego przez firmę
    transportową.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka stoi na stanowisku, iż takie podpisane zbiorcze
    Zestawienie Dostaw spełnia warunki dowodu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 pkt 4
    ustawy o VAT oraz w powiązaniu z Dokumentem Dostawy potwierdza, że konkretne
    towary będące przedmiotem dostawy zostały dostarczone nabywcy na terytorium innego

    kraju UE. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku, gdy Spółka
    będzie w posiadaniu dokumentów wymienionych w Przypadku nr 3, Spółka również
    będzie uprawniona do zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, o której mowa w art. 42
    ust. 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
      niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na

      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w
      pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
      przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
      lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
      dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka jest spółką kapitałową prawa
    czeskiego prowadzącą działalność w Polsce poprzez zarejestrowany w Krajowym Rejestrze
    Sądowym oddział. Przedmiotem działalności Spółki na terytorium Polski jest produkcja
    uszczelek gumowych. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w Polsce
    oraz zarejestrowanym podatnik VAT UE. Z uwagi na działalność prowadzoną w Polsce
    poprzez oddział Spółka posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności. Spółka
    sprzedaje swoje towary między innymi do kontrahentów (odbiorców) z innych państw
    członkowskich UE. W związku ze sprzedażą do kontrahentów z innych państw
    członkowskich UE dochodzi do wywozu towarów Spółki z terytorium Polski na terytorium
    innych państw członkowskich UE. Spółka sprzedaje i będzie sprzedawać towary do
    kontrahentów niebędących polskimi podatnikami VAT, posiadających numer
    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (zagraniczny VAT UE). Dla Spółki
    opisane transakcje będą stanowić wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów.
    Spółka wydając towar zewnętrznej firmie transportowej będzie sporządzała każdorazowo
    dokument dostawy. Dokument dostawy zawierał będzie następujące informacje: dane
    dostawcy (Spółki), dane adresowe kontrahenta (nabywcy towaru), numer dokumentu
    dostawy, numer referencyjny, numer zamówienia, numer klienta, numer dostawcy,
    szczegóły transportu (warunki wysyłki i dostawy), numer punktu rozładunku, specyfikacje
    towaru, sposób zapakowania towaru (dalej jako „Dokument Dostawy”). Kierowca z firmy
    transportowej wykonującej transport towarów będących przedmiotem WDT będzie
    podpisywał dokumenty transportowe, w tym Dokument Dostawy. Spółka będzie posiadała
    Dokument Dostawy podpisany przez kierowcę firmy transportowej (podpis składa
    kierowca w chwili odbioru towaru od Spółki). Na okoliczność wydania towaru firmie
    transportowej, sporządzany będzie także międzynarodowy list przewozowy CMR. Jeden
    egzemplarz listu przewozowego CMR podpisany przez przedstawiciela Spółki oraz
    kierowcę firmy transportowej pozostanie w Spółce. A zatem na moment wydania firmie
    transportowej towaru, Spółka będzie w posiadaniu Dokumentu Dostawy podpisanego
    przez kierowcę firmy transportowej odbierającego towar oraz list przewozowy CMR
    podpisany przez Spółkę i kierowcę firmy transportowej. Spółka wystawi fakturę na rzecz
    kontrahenta (nabywcy towaru). Treść wystawionej faktury zawierać będzie między innymi
    informacje w zakresie wskazania nr Dowodu Dostawy, nr zamówienia złożonego przez
    klienta, adres wysyłki towaru, adres siedziby klienta, opis towaru, ilość towaru oraz cenę
    towaru. Kontrahent dokona zapłaty za dostarczony towar w formie przelewu na rachunek
    bankowy Spółki. Zapłata za towar następować będzie po jego dostarczeniu do
    kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Ponadto Spółka będzie
    zwracała się każdorazowo do zewnętrznej firmy transportowej wykonującej transport
    towarów o przesłanie zbiorczego zestawienia wykonanych dostaw do kontrahentów
    znajdujących się na terytorium innych państw członkowskich UE, z reguły za okres jednego

    miesiąca kalendarzowego. Otrzymywane Zestawienie Dostaw od zewnętrznej firmy
    transportowej wykonującej transport towarów zawiera następując pozycje dla każdej
    wykonanej dostawy (transportu) towaru: numer ID, numer przesyłki, nazwa klienta (strona
    sprzedająca towar), miejsce załadunku, planowana data rozładunku, status (np.
    doręczona), miejsce wydania towaru - nazwa, miejsce wydania towaru - miasto, numer
    dowodu dostawy. Wydawane Zestawienie Dostaw będzie podpisywane przez
    przedstawiciela firmy transportowej. Informacje zawarte w Zestawieniu Dostaw w zakresie
    wykonanych doręczeń towaru do kontrahentów z innych państw członkowskich UE,
    pozwalać będą na identyfikację dostarczonego towaru poprzez wskazanie w tym
    zestawieniu numeru wystawionego wcześniej Dokumentu Dostawy i identyfikację faktury
    sprzedażowej wystawionej uprzednio przez Spółkę na rzecz tego kontrahenta, w stosunku
    do którego firma transportowa potwierdzi w Zestawieniu Dostaw doręczenie towaru.
    Numer wystawionego Dokumentu Dostawy wskazany przez firmę transportową w
    Zestawieniu Dostaw - będzie także podany na fakturze sprzedażowej wystawionej przez
    Spółkę w związku z wykonaną dostawą towaru na rzecz jej kontrahenta. Spółka może
    ustalić specyfikację dostarczonego towaru do kontrahenta, poprzez wskazany
    każdorazowo przez firmę transportową w Zestawieniu Dostawy numer Dokumentu
    Dostawy, wystawiony uprzednio przez Spółkę, który to dokument zawierał będzie
    specyfikację wydanego firmie transportowej towaru. Spółka mając podany numer
    Dokumentu Dostawy dotyczący danego transportu towaru, będzie miała możliwość
    wyszukania i powiązania z fakturą dokumentującą dostawę towaru do tego kontrahenta.
    Ostatecznie w ten sposób Spółka będzie miała możliwość zweryfikowania, że dostawa na
    rzecz danego kontrahenta została do niego zrealizowana. Szczegółowa specyfikacja
    poszczególnych sztuk towaru będących przedmiotem Dostawy Unijnej znajduje się w
    wystawionym przez Spółkę Dokumencie Dostawy. Sama faktura także zawiera
    specyfikację sprzedawanego towaru. Firma transportowa dokonując doręczenia towaru
    kontrahentowi umieszcza numer tego Dokumentu Dostawy w Zestawieniu Dostaw,
    sporządzanym cyklicznie dla Spółki.
    Kontrahent (nabywca towarów) udostępnia Spółce wgląd do jego wewnętrznego systemu
    zamówień, w którym to systemie kontrahent zamieszcza zbiorcze zestawienie zlecanych
    dostaw towaru. Informacje zamieszczone w tym wewnętrznym systemie zamówień
    kontrahenta wskazują między innymi: ilość zlecanych dostaw towarów na rzecz
    kontrahenta, daty wykonania poszczególnych dostaw towaru, specyfikację towaru dla
    każdej dostawy, punkty odbioru dla każdej dostawy towaru. Spółka nie ma technicznej
    możliwości archiwizowania takich zestawień zlecanych dostaw, ponieważ kontrahent
    umożliwia Spółce wyłącznie bieżący wgląd do aktualnych zamówień w swoim systemie.
    Spółka wykaże dostawę towarów w deklaracji podatkowej oraz w informacji
    podsumowującej za okres, w którym wystawi fakturę stwierdzającą dokonanie WDT. Przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy Spółka
    będzie posiadała w swojej dokumentacji co najmniej te dokumenty, które wymienia w
    niniejszym wniosku. Jednakże wystąpią też takie sytuacje, w których Spółka nie będzie w
    posiadaniu wszystkich dokumentów. Mianowicie, wystąpią sytuacje, w których Spółka
    będzie posiadała jedynie część dokumentów wymienionych w niniejszym wniosku. Mogą
    mieć miejsce następujące przypadki dokumentacji wywozu towarów na terytorium innego
    państwa członkowskiego:
    Przypadek nr 1 - Na dzień składania deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
    Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji sporządzone przez firmę transportową
    wykonującą transport towaru Zestawienie Dostaw, Dokument Dostawy, wystawioną przez
    Spółkę Fakturę oraz CMR podpisany przez przedstawiciela Spółki oraz kierowcę firmy
    transportowej odbierającej towar od Spółki.

    Przypadek nr 2 - Na dzień składania deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
    Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji sporządzone przez firmę transportową
    wykonującą transport towaru Zestawienie Dostaw, Dokument Dostawy, wystawioną przez
    Spółkę Fakturę oraz Dowód Zapłaty.
    Przypadek nr 3 - Na dzień składania deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
    Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji wystawioną przez Spółkę Fakturę,
    Dokument Dostawy oraz sporządzone przez firmę transportową wykonującą transport
    towaru Zestawienie Dostaw.
    Przedmiotem wniosku są transakcje w stosunku, do których nie zachodzą przesłanki
    negatywne, wynikające z art. 42 ust. 1a ustawy o VAT.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy będziecie Państwo
    uprawnieni do zastosowania stawki 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    na podstawie posiadanych dokumentów opisanych w przypadku nr 1, nr 2 i nr 3.
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4
    grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7 grudnia 2018 r., s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018
    /1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
    1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
    a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego
      lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu
      co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa
      w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu
      jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z
      jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o
      których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały
      wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
      sprzedawcy i od nabywcy;
    b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
    (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub
      przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
      nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
      pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
      adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
      przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu;
      oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
    (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa
      w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych

      dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi
      niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b),
      potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne
      strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
    2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
    3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
    a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list
      przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od
      przewoźnika towarów;
    b) następujące dokumenty:
    (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
    (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
      notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
      przeznaczenia;
    (iii)poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju
      i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne

    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
        dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
        których mowa w art. 100 ust. 8
      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
      za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
      zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest
      zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
    2) (uchylony)
    3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
    4) (uchylony)
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
      ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,
    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów

    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”.
    Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem
    potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został
    wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III
    Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów
    (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest
    niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji
    Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej
    umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony
    dowód przeciwny.
    Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na
    ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama
    Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie
    przewozu towarów tylko do listu przewozowego.
    Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1
    ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego
    jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i
    dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno
    tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i
    potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego

    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Jak wynika z opisu sprawy, w celu zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT
    dokonywanych na rzecz nabywców, którzy - jak wynika z treści wniosku - posiadają numer
    identyfikacji dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE), nadany przez właściwe
    państwo członkowskie, Wnioskodawca dla każdej z transakcji będzie gromadził dowody
    potwierdzające, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium
    Polski i dostarczone do nabywców na terytorium innych państw członkowskich UE. W
    ramach opisanych transakcji, transport towarów wykonuje zewnętrzna firma
    transportowa na zlecenie Spółki bądź na zlecenie jej kontrahentów (nabywców) z innych
    państw członkowskich.
    Ponadto wskazano, że Spółka wykaże dostawę towarów w deklaracji podatkowej oraz w
    informacji podsumowującej za okres, w którym wystawi fakturę stwierdzającą dokonanie
    WDT. Przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji dokumenty opisane jako
    Przypadek nr 1, 2 i 3.
    W ramach Przypadku nr 1, Spółka posiadać będzie następujące dokumenty:
        sporządzone przez firmę transportową wykonującą transport towaru Zestawienie
        Dostaw, które zawiera następując pozycje dla każdej wykonanej dostawy
        (transportu) towaru: numer ID, numer przesyłki, nazwa klienta (strona sprzedająca
        towar), miejsce załadunku, planowana data rozładunku, status (np. doręczona),
        miejsce wydania towaru - nazwa, miejsce wydania towaru - miasto, numer dowodu
        dostawy. Informacje zawarte w Zestawieniu Dostaw w zakresie wykonanych
        doręczeń towaru do kontrahentów z innych państw członkowskich UE, pozwalać
        będą na identyfikację dostarczonego towaru poprzez wskazanie w tym zestawieniu
        numeru wystawionego wcześniej Dokumentu Dostawy i identyfikację faktury
        sprzedażowej wystawionej uprzednio przez Spółkę na rzecz tego kontrahenta, w
        stosunku do którego firma transportowa potwierdzi w Zestawieniu Dostaw
        doręczenie towaru;

        sporządzony i wydany przez Państwa zewnętrznej firmie transportowej Dokument
        Dostawy, który jest wydany przed dokonaniem dostawy i z który zawiera dane
        dostawcy (Spółki), dane adresowe kontrahenta (nabywcy towaru), numer
        dokumentu dostawy, numer referencyjny, numer zamówienia, numer klienta,
        numer dostawcy, szczegóły transportu (warunki wysyłki i dostawy), numer punktu
        rozładunku, specyfikacje towaru, sposób zapakowania towaru. Dokument ten
        będzie podpisywany przez firmę transportową wykonującą transport towarów;
        wystawiona przez Spółkę Faktura na rzecz kontrahenta (nabywcy towaru). Treść
        wystawionej faktury zawierać będzie między innymi dane Spółki oraz dane
        kontrahenta UE (w tym numery VAT-UE), numer i datę wystawienia faktury,
        oznaczenie towaru (np. nazwę/kod towaru) oraz ilość poszczególnych towarów,
        cenę, nr Dokumentu Dostawy, nr zamówienia. Faktura ta zawiera specyfikację
        sprzedawanego towaru;
        CMR podpisany przez przedstawiciela Spółki oraz kierowcę firmy transportowej
        odbierającej towar od Spółki.
    Natomiast w ramach Przypadku nr 2, Spółka posiadać będzie następujące dokumenty:
        sporządzone przez firmę transportową wykonującą transport towaru Zestawienie
        Dostaw, które zawiera następując pozycje dla każdej wykonanej dostawy
        (transportu) towaru: numer ID, numer przesyłki, nazwa klienta (strona sprzedająca
        towar), miejsce załadunku, planowana data rozładunku, status (np. doręczona),
        miejsce wydania towaru - nazwa, miejsce wydania towaru - miasto, numer dowodu
        dostawy. Informacje zawarte w Zestawieniu Dostaw w zakresie wykonanych
        doręczeń towaru do kontrahentów z innych państw członkowskich UE, pozwalać
        będą na identyfikację dostarczonego towaru poprzez wskazanie w tym zestawieniu
        numeru wystawionego wcześniej Dokumentu Dostawy i identyfikację faktury
        sprzedażowej wystawionej uprzednio przez Spółkę na rzecz tego kontrahenta, w
        stosunku do którego firma transportowa potwierdzi w Zestawieniu Dostaw
        doręczenie towaru;
        sporządzony i wydany przez Państwa zewnętrznej firmie transportowej Dokument
        Dostawy, który jest wydany przed dokonaniem dostawy i z który zawiera dane
        dostawcy (Spółki), dane adresowe kontrahenta (nabywcy towaru), numer
        dokumentu dostawy, numer referencyjny, numer zamówienia, numer klienta,
        numer dostawcy, szczegóły transportu (warunki wysyłki i dostawy), numer punktu
        rozładunku, specyfikacje towaru, sposób zapakowania towaru. Dokument ten
        będzie podpisywany przez firmę transportową wykonującą transport towarów;
        wystawiona przez Spółkę Faktura na rzecz kontrahenta (nabywcy towaru). Treść
        wystawionej faktury zawierać będzie między innymi dane Spółki oraz dane
        kontrahenta UE (w tym numery VAT-UE), numer i datę wystawienia faktury,
        oznaczenie towaru (np. nazwę/kod towaru) oraz ilość poszczególnych towarów,
        cenę, nr Dokumentu Dostawy, nr zamówienia. Faktura ta zawiera specyfikację
        sprzedawanego towaru;

        Dowód Zapłaty, który zawiera potwierdzenie otrzymania zapłaty za towar od
        kontrahenta UE, w formie przelewu dokonanego na rachunek bankowy Spółki.
        Zapłata za towar następować będzie po jego dostarczeniu do kontrahenta na
        terytorium innego państwa członkowskiego UE. Otrzymanie przez Państwa zapłaty
        za towar, oznacza, że towar został dostarczony do Kontrahenta.
    Z kolei w ramach Przypadek nr 3, Spółka posiadać będzie następujące dokumenty:
        wystawiona przez Spółkę Faktura na rzecz kontrahenta (nabywcy towaru). Treść
        wystawionej faktury zawierać będzie między innymi dane Spółki oraz dane
        kontrahenta UE (w tym numery VAT-UE), numer i datę wystawienia faktury,
        oznaczenie towaru (np. nazwę/kod towaru) oraz ilość poszczególnych towarów,
        cenę, nr Dokumentu Dostawy, nr zamówienia. Faktura ta zawiera specyfikację
        sprzedawanego towaru;
        sporządzony i wydany przez Państwa zewnętrznej firmie transportowej Dokument
        Dostawy, który jest wydany przed dokonaniem dostawy i który zawiera dane
        dostawcy (Spółki), dane adresowe kontrahenta (nabywcy towaru), numer
        dokumentu dostawy, numer referencyjny, numer zamówienia, numer klienta,
        numer dostawcy, szczegóły transportu (warunki wysyłki i dostawy), numer punktu
        rozładunku, specyfikacje towaru, sposób zapakowania towaru. Dokument ten
        będzie podpisywany przez firmę transportową wykonującą transport towarów;
        sporządzone przez firmę transportową wykonującą transport towaru Zestawienie
        Dostaw, które zawiera następując pozycje dla każdej wykonanej dostawy
        (transportu) towaru: numer ID, numer przesyłki, nazwa klienta (strona sprzedająca
        towar), miejsce załadunku, planowana data rozładunku, status (np. doręczona),
        miejsce wydania towaru - nazwa, miejsce wydania towaru - miasto, numer dowodu
        dostawy. Informacje zawarte w Zestawieniu Dostaw w zakresie wykonanych
        doręczeń towaru do kontrahentów z innych państw członkowskich UE, pozwalać
        będą na identyfikację dostarczonego towaru poprzez wskazanie w tym zestawieniu
        numeru wystawionego wcześniej Dokumentu Dostawy i identyfikację faktury
        sprzedażowej wystawionej uprzednio przez Spółkę na rzecz tego kontrahenta, w
        stosunku do którego firma transportowa potwierdzi w Zestawieniu Dostaw
        doręczenie towaru.
    Zatem odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że gromadzone przez Spółkę
    dokumenty w Przypadkach nr 1, 2 i 3 będą stanowić dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej na rzecz Nabywców, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy,
    łącznie będą potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju. Tym samym, dokumenty gromadzone w
    Przypadkach nr 1, 2 i 3, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy,
    będą upoważniały Spółkę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu
    do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT).
    Zatem Państwa stanowisko, należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego
    oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia
    przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową
    interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.