Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.628.2025.1.MS2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Wydatkowanie przez Wnioskodawcę przychodu uzyskanego ze
sprzedaży własnego mieszkania, na nabycie lokalu
mieszkalnego w ramach zwolnienia z długu, w którym
Wnioskodawca będzie realizował własne cele mieszkaniowe
(zamieszkiwała w nim), uprawnia do skorzystania ze
zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z
art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
osób fizycznych.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
dług-zwolnienie z długu
mieszkanie-sprzedaż mieszkania
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani mężatką. W Pani małżeństwie obowiązuje zawarta przed notariuszem
    przedmałżeńska rozdzielność majątkowa. Kupiła Pani mieszkanie 27 kwietnia 2021 r. do
    majątku osobistego. Mieszkała Pani w tym mieszkaniu z córką, bez męża. Córka
    wyprowadziła się za granicę. Sprzedała Pani to mieszkanie 25 kwietnia 2025 r. Obecnie
    mieszka Pani z matką, która wymaga opieki w matki domu, mieszka tu Pani bez męża.
    25 kwietnia 2025 r zawarła Pani z mężem przed notariuszem umowę pożyczki pieniężnej,
    pożyczyła mu Pani pieniądze ze sprzedaży tego Pani mieszkania. Zabezpieczeniem tej
    pożyczki jest mieszkanie męża z jego majątku osobistego, które kupił 22 listopada 2021 r.
    (wpis na hipotekę). W tym mieszkaniu mieszka teraz Pani mąż. Zapisy notarialnej umowy
    pożyczki nie wskazują, na co mąż pożycza te pieniądze. W umowie tej wskazano datę
    zwrotu pożyczonych środków pieniężnych na 31 lipca 2025 r. Mąż poinformował Panią, że
    nie będzie mógł zwrócić pożyczonych pieniędzy. Mąż proponuje, aby przejęła Pani jego
    mieszkanie na którego hipotece widnieją Pani roszczenia w ramach spłaty tego długu.
    Zgodziła się Pani na takie rozwiązanie, ponieważ chce Pani zamieszkać w tym mieszkaniu
    razem z Pani matką inwalidką, ponieważ to mieszkanie posiada udogodnienia.
    Mieszkałaby Pani tam tylko z matką - bez męża. Mąż wyprowadziłby się z tego mieszkania
    do swojego innego mieszkania.
    Pytania
    1. Czy przejęcie mieszkania w ramach długu na swoje osobiste cele mieszkaniowe zwolni
      Panią z obowiązku zapłaty podatku dochodowego, który powinna Pani zapłacić w
      przypadku sprzedaży mieszkania przed upływem 5 lat?
    2. Czy przejęcie mieszkania w ramach umowy nie spłaconej pożyczki wyczerpuje
      znamiona zapewnienia sobie osobistego miejsca do mieszkania w przeciągu trzech lat,
      co zwalnia z obowiązku zapłaty podatku dochodowego?
    3. Czy pieniądze pochodzące ze sprzedaży mieszkania, pożyczone ale w konsekwencji
      spożytkowane na zapewnienie sobie miejsca do mieszkania będą finalnie uznane
      przez Urząd Skarbowy jako te niepodlagające opodatkowaniu przez podatek
      dochodowy?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 i 2. W części
    dotyczącej pytania nr 3 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że przejęcie mieszkania w ramach długu na swoje osobiste cele
    mieszkaniowe zwolni Panią z obowiązku zapłaty podatku dochodowego, który powinna
    Pani zapłacić w przypadku sprzedaży mieszkania przed upływem 5 lat.

    Uważa Pani, że przejęcie mieszkania w ramach umowy nie spłaconej pożyczki wyczerpuje
    znamiona zapewnienia sobie osobistego miejsca do mieszkania w przeciągu trzech lat, co
    zwalnia Panią z obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Natomiast na mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d. innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie -
    nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że sprzedaż
    przez Panią w 2025 r. lokalu mieszkalnego nabytego w 2021 do majątku osobistego
    stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 cytowanej ustawy stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Z kolei, zgodnie z art. 30e ust. 4 wskazanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 ustawy - może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Przepis ten stanowi, że:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli
      począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca

      roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia
      tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
      mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
      wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D - dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,
    P - przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie
    odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w
    osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego
    zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego
    tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały m.in. w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Stosownie zaś do art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Treść art. 21 ust. 26 cytowanej ustawy wskazuje, że:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Ponadto z art. 21 ust. 28 wskazanej ustawy wynika, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu
          lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
          albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Ponadto, przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których
    mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
    rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do
    tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały
    wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg
    podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym (art. 21 ust. 30 przywołanej ustawy).
    Należy przy tym pokreślić, że samo poniesienie wydatku na nabycie budynku lub lokalu
    nie świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka do skorzystania ze zwolnienia
    z opodatkowania. Podstawowym warunkiem zwolnienia podatkowego jest wydatkowanie
    przez podatnika przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne
    cele mieszkaniowe.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku do
    dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych jest fakt
    wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia, począwszy od dnia sprzedaży i nie później
    niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż,
    wyłącznie na enumeratywnie wskazane w ustawie cele mieszkaniowe, m.in. na nabycie
    budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, a także na nabycie
    gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w
    takim prawie, związanych z tym budynkiem. Zawarty w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ww. ustawy
    katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter zamknięty i w związku z
    tym, tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim wskazanych pozwala na

    skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki, niewymienione w tym katalogu
    nie będą uprawniały do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia
    „własne cele mieszkaniowe”, aczkolwiek przewidując podstawę do zastosowania
    zwolnienia w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy poprzez to wyrażenie, w sposób niebudzący
    wątpliwości podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego dochodu, który
    wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów mieszkaniowych”. „Własne cele
    mieszkaniowe” w takim przypadku należy rozumieć jednoznacznie zgodnie z wykładnią
    literalną. Termin „własne cele mieszkaniowe” należy rozpatrywać w powiązaniu z art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wymienia wydatki
    uprawniające do zwolnienia z opodatkowania uzyskanego dochodu. Tak więc
    uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w
    zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie wyłącznie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Wydatkowanie przychodu na własne cele
    mieszkaniowe oznacza, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie
    tzw. „dachu nad głową”, dążenie, aby w tym nowym miejscu mieszkać.
    Przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną na
    „własne cele mieszkaniowe”, przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego
    zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest więc wykazanie przez podatnika,
    że wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    W myśl art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny,
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Umowa oparta na cywilnoprawnej konstrukcji świadczenia w miejsce wykonania (datio in
    solutum) - określana również jako świadczenie w miejsce wypełnienia - jest formą umowy
    uregulowanej w art. 453 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem (zdanie
    pierwsze), jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela
    inne świadczenie, zobowiązanie wygasa.
    Celem datio in solutum jest zatem wygaśnięcie istniejących pomiędzy stronami
    zobowiązań poprzez spełnienie przez dłużnika świadczenia innego niż określone w treści
    pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jakby wygasło przez zwykłe
    wykonanie (np. przez zapłatę uzgodnionej pierwotnie kwoty), przy czym konieczną
    przesłanką wygaśnięcia zobowiązania - poza umową stron - jest rzeczywiste spełnienie
    świadczenia przez dłużnika.
    Uregulowana w tym przepisie instytucja świadczenia w miejsce wypełnienia/wykonania
    (datio in solutum) stanowi jeden z wyjątków od zasady realnego wykonywania zobowiązań
    cywilnych, znajdujący podstawę w zasadzie swobody umów. Wskutek zawarcia umowy o
    świadczenie w miejsce wypełnienia dłużnik uzyskuje upoważnienie przemienne (facultas
    alternativa), umożliwiające mu wykonanie zobowiązania przez spełnienie świadczenia
    innego niż pierwotne. Z chwilą wypełnienia świadczenia zastępczego następuje wykonanie

    umowy datio in solutum, a zarazem wykonanie istniejącego zobowiązania, co prowadzi do
    jego wygaśnięcia. Roszczenie wierzyciela, wynikające z umowy zobowiązaniowej zostaje
    zaspokojone wskutek spełnienia przed dłużnika na jego rzecz świadczenia zastępczego.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że w
    zamian za zwolnienie z długu osoby fizycznej (pożyczkobiorcy) z tytułu udzielonej przez
    Panią pożyczki, otrzyma Pani od pożyczkobiorcy (męża) świadczenie wzajemne, polegające
    na nabyciu lokalu mieszkalnego, w którym zamieszka Pani wraz z matką.
    W ramach umowy datio in solutum dojdzie więc w analizowanej sprawie do nabycia lokalu
    mieszkalnego, co skutkuje prawem do zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w
    związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślenia jednak wymaga, że nabycie lokalu mieszkalnego musi nastąpić celem
    zaspokojenia „własnych potrzeb mieszkaniowych” - co ma miejsce w przedmiotowej
    sprawie.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wydatkowanie przez Panią przychodu
    uzyskanego ze sprzedaży własnego mieszkania w dniu 25 kwietnia 2025 r., począwszy od
    dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego,
    w którym nastąpiło odpłatne zbycie, na nabycie lokalu mieszkalnego od męża w ramach
    zwolnienia z długu, w którym będzie realizowała Pani własne cele mieszkaniowe
    (zamieszkiwała w nim), uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia określonego w art.
    21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Powyższe zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie obejmowało taką część
    dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, jaka
    proporcjonalnie będzie odpowiadała udziałowi wydatków poniesionych na własne cele
    mieszkaniowe w osiągniętym z odpłatnego zbycia przychodzie.
    Pani stanowisko jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.