Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1306/09/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-01-27
Teza: 1. Czy na dzień przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej do używania wyłącznie naliczone (niezrealizowane w drodze zapłaty zobowiązań w walucie obcej), na ten dzień różnice kursowe korygują cenę nabycia lub koszt wytworzenia, a w efekcie wartość początkową środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej? 2. Czy w momencie faktycznej realizacji różnic kursowych (poprzez zapłatę zobowiązania dotyczącego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej), o których mowa w pytaniu 1, różnicę kursową powstałą pomiędzy wyceną tych zobowiązań z dnia wprowadzenia środka trwałego do używania, a dniem faktycznej zapłaty tych zobowiązań (zrealizowania różnicy kursowej) będzie można uznać za prawidłowo ustalony przychód podatkowy lub koszt uzyskania przychodów? 3. Jeżeli odpowiedź na pytanie numer 1 będzie negatywna, czyli jeżeli naliczone różnice kursowe od zobowiązań, które na moment przyjęcia środka trwałego nie zostały zapłacone nie wpływają na ustalenie wartości początkowej środka trwałego to, w jakiej części odpisy amortyzacyjne dokonywane od tak ustalonej wartości początkowej stanowią koszt uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: różnica-różnice kursowe; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12 października 2009 r. (data wpływu do tut. Biura 28 października 2009r.), uzupełnionym w dniu 11 grudnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   wpływu naliczonych różnic kursowych na cenę nabycia lub koszt wytworzenia, a w efekcie wpływu na wartość początkową środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest nieprawidłowe,**
*   różnic kursowych powstałych pomiędzy wyceną zobowiązań z dnia wprowadzenia środka trwałego do używania, a dniem faktycznej zapłaty tych zobowiązań (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest nieprawidłowe,**
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej w której nie ujęto naliczonych (nie zrealizowanych) różnic kursowych (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2009 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   wpływu naliczonych różnic kursowych na cenę nabycia lub koszt wytworzenia, a w efekcie wpływu na wartość początkową środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
*   różnic kursowych powstałych pomiędzy wyceną zobowiązań z dnia wprowadzenia środka trwałego do używania, a dniem faktycznej zapłaty tych zobowiązań ,
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej, w której nie ujęto naliczonych (niezrealizowanych) różnic kursowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 30 listopada 2009 r. Znak: IBPBI/2/423-1306/09/JD wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 11 grudnia 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (wynikający z uzupełnienia jakie wpłynęło do Biura 11 grudnia 2009 r.) :

Przedmiotem działalności Spółki jest między innymi świadczenie usług informatycznych, w szczególności:

*   programistycznych,
*   serwisowych i konserwacyjnych,
*   zarządzania procesami informatycznymi, w zakresie utrzymania i obsługi systemów informatycznych,
*   wynajmowania / wydzierżawiania sprzętu komputerowego,
*   udzielania licencji i sublicencji, obrót (nabywanie i zbywanie) autorskimi prawami majątkowymi i innymi papierami własności intelektualnej,
*   tworzenia i przechowywania kopii zapasowych, baz danych lub zbiorów danych, przetwarzania danych.

W celu realizacji tych usług niezbędne jest posiadanie odpowiednich środków trwałych lub licencji oraz oprogramowania zaliczanego do wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (zwanej dalej: updop - tekst jednolity z dnia 14 czerwca 2000 r. Dz. U. Nr 54, poz. 654 ze zmianami).

Część środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nabywana jest zagranicą, a płatności zobowiązań wynikających tytułu tych zakupów dokonywane są w walutach obcych. Spółka, zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 1 updop ustala różnice kursowe na podstawie art. 15a tej ustawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy na dzień przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej do używania wyłącznie naliczone (niezrealizowane w drodze zapłaty zobowiązań w walucie obcej), na ten dzień różnice kursowe korygują cenę nabycia lub koszt wytworzenia, a w efekcie wartość początkową środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej?

Czy w momencie faktycznej realizacji różnic kursowych (poprzez zapłatę zobowiązania dotyczącego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej), o których mowa w pytaniu 1, różnicę kursową powstałą pomiędzy wyceną tych zobowiązań z dnia wprowadzenia środka trwałego do używania, a dniem faktycznej zapłaty tych zobowiązań (zrealizowania różnicy kursowej) będzie można uznać za prawidłowo ustalony przychód podatkowy lub koszt uzyskania przychodów?

Jeżeli odpowiedź na pytanie numer 1 będzie negatywna, czyli jeżeli naliczone różnice kursowe od zobowiązań, które na moment przyjęcia środka trwałego nie zostały zapłacone nie wpływają na ustalenie wartości początkowej środka trwałego to, w jakiej części odpisy amortyzacyjne dokonywane od tak ustalonej wartości początkowej stanowią koszt uzyskania przychodu?

Zdaniem Spółki:

Ad. 1

(Stanowisko ujęte w uzupełnieniu wniosku, które wpłynęło do tut. Biura 11 grudnia 2009 r.)

Na dzień przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej do używania naliczone (nie zrealizowane w drodze zapłaty zobowiązań w walucie obcej), na ten dzień różnice kursowe korygują cenę nabycia lub koszt wytworzenia, a w efekcie wartość początkową środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (\`(...)\`). Kosztem uzyskania przychodów są natomiast, w myśl art. 15 ust. 6 tej ustawy, odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16 ust.1. Jak stanowi art. 16h ust. 1 pkt 1 updop odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. W jaki sposób należy ustalić wartość początkową określa z kolei art. 16g updop, w zależności od tego, w jaki sposób podatnik wszedł w posiadanie określonego środka trwałego. W razie odpłatnego nabycia wartość początkowa jest ustalana w oparciu o cenę nabycia, a w razie wytworzenia we własnym zakresie w oparciu o koszt wytworzenia.

Zgodnie z zapisami art. 16g ust. 5 updop, cenę nabycia oraz koszt wytworzenia, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Zdaniem Spółki oznacza to, że cenę nabycia lub koszt wytworzenia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej korygują różnice kursowe powstałe jako:

1.  różnice między kwotą wszelkich zobowiązań związanych z nabyciem środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej wyrażoną w walucie obcej po jej przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP, a wartością tych zobowiązań w dniu zapłaty, przeliczonych według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia (różnice kursowe zrealizowane) oraz
2.  różnice między kwotą wszelkich zobowiązań związanych z nabyciem środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej wyrażoną w walucie obcej po jej przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP, a naliczoną wartością tego zobowiązania w dniu przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, przeliczoną na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień przekazania do używania (różnice kursowe naliczone).

Spółka wskazała, że pojęcie „naliczenia" nie zostało bezpośrednio zdefiniowane w sposób autonomiczny w prawie podatkowym. Tym niemniej śledząc zapisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy zauważyć, że ustawodawca rozróżnia dla celów tej ustawy pojęcie naliczenia od zapłacenia np.:

*   zapisując w art. 16 ust.1 pkt 11, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów „naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów)",
*   nakazując w art. 12 ust. 4 pkt 2 aby do przychodów nie zaliczać „kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów)".

Również w art. 16 ust.1 pkt 46 litera a) updop zapisano, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym, że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony: jeżeli podatnik (\`(...)\`).

Nie ulega wątpliwości interpretacyjnych, że oznacza to możliwość uznania lub nie za koszt uzyskania przychodu naliczonego podatku od towarów i usług bez względu na to, czy nastąpiła zapłata za fakturę, w której był zawarty podatek naliczony.

Jeżeli jest wolą ustawodawcy, aby powiązać powstanie kosztu lub przychodu z jego zapłatą to wyraźnie ten fakt w przepisach ujmuje.

Podobnie w sytuacji nie zaliczania aktywów do środków trwałych, o którym mowa w art. 16e updop ustawodawca wskazując na sposób postępowania nakazuje najpierw naliczyć odsetki a następnie naliczone odsetki wpłacić do urzędu skarbowego. Polecenie to wskazuje wyraźnie na to, że naliczenie i zapłata są czynnościami oddzielnymi oraz że na podstawie naliczenia następuje zapłata.

Również, w definicji ceny nabycia wynikającej z art. 16g ust. 3 updop czytamy, że za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania (\`(...)\`). W ocenie Spółki pozostaje poza wszelkimi wątpliwościami fakt, że zarówno kwota należna zbywcy jak i koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania nie muszą zostać zapłacone, aby mogły zostać uznane za składową ceny nabycia. Zatem i naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej różnice kursowe wynikające z niezapłaconych zobowiązań dotyczących tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych powinny korygować cenę nabycia lub koszt wytworzenia.

Podobne do prezentowanego stanowisko przedstawił Drugi Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie (11 września 2006r., 1472/ROP1/423-206-276/06/AJ), który stwierdził, że naliczone lecz niezrealizowane różnice kursowe korygują wartość początkową oddanego do używania środka trwałego. Natomiast różnice kursowe zrealizowane po dniu przekazania środka trwałego do używania nie wpływają na wielkość wartości początkowej, lecz bezpośrednio zwiększają lub zmniejszają podstawę opodatkowania. Kosztem uzyskania przychodów lub przychodem będzie różnica kursowa obliczona pomiędzy dniem wprowadzenia środka trwałego do używania a dniem zrealizowania różnicy kursowej. Podobnie uznał też Pomorski Urząd Skarbowy (03 stycznia 2007r., DP/423-0011/06/AK).

Ad. 2

Zdaniem Spółki w momencie faktycznej realizacji różnic kursowych (poprzez zapłatę zobowiązań dotyczących środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej), o których mowa w pytaniu 1, różnicę kursową powstałą pomiędzy wyceną tych zobowiązań z dnia wprowadzenia środka trwałego do używania, a dniem faktycznej zapłaty tych zobowiązań (zrealizowania różnicy kursowej) można uznać za prawidłowo ustalony odpowiednio przychód lub koszt uzyskania przychodów.

Przedstawione w tym punkcie stanowisko bezpośrednio wiąże się ze stanowiskiem prezentowanym do pytania 1. W przypadku niezapłaconych zobowiązań dotyczących środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przed ich przekazaniem do używania, wyrażoną w walucie obcej wartość tych zobowiązań podlega przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień przekazania do używania. Zrealizowane różnice kursowe od tych zobowiązań, powstające po przekazaniu do używania środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych powinny być rozpoznane jako dodatnie lub ujemne różnice kursowe odpowiednio jako przychody podatkowe lub koszty uzyskania przychodu. Różnice te powinny być ustalane jako różnica pomiędzy wartością zobowiązania wyrażoną w złotych przeliczoną na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień przekazania do używania, a wartością tego zobowiązania w dniu zapłaty, przeliczoną według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.

Podobne do prezentowanego stanowisko przedstawił Drugi Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie (11 września 2006r., 1472/ROP1/423-206-276/06/AJ), który stwierdził, że naliczone lecz niezrealizowane różnice kursowe korygują wartość początkową oddanego do używania środka trwałego. Natomiast różnice kursowe zrealizowane po dniu przekazania środka trwałego do używania nie wpływają na wielkość wartości początkowej, lecz bezpośrednio zwiększają lub zmniejszają podstawę opodatkowania. Kosztem uzyskania przychodów lub przychodem będzie różnica kursowa obliczona pomiędzy dniem wprowadzenia środka trwałego do używania a dniem zrealizowania różnicy kursowej. Podobnie uznał też Pomorski Urząd Skarbowy (03 stycznia 2007r., DP/423-0011/06/AK).

Ad. 3

Zdaniem Spółki, jeżeli odpowiedź na pytanie numer 1 będzie negatywna, czyli jeżeli naliczone różnice kursowe od zobowiązań, które na moment przyjęcia środka trwałego nie zostały zapłacone nie wpływają na ustalenie wartości początkowej środka trwałego to wartość początkową należy ustalić bez uwzględniania tych różnic kursowych i uznać za koszt odpis amortyzacyjny od wartości początkowej bez uwzględniania naliczonych, a nie zapłaconych do dnia przyjęcia środka trwałego lub wartości niematerialnej do używania różnic kursowych dotyczących tych zobowiązań.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Natomiast stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\-wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia. Powołany wcześniej art. 16 ust. 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowi, że wydatki na nabycie, wytworzenie we własnym zakresie oraz ulepszenie środków trwałych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w chwili ich poniesienia. Tego rodzaju wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów sukcesywnie, na podstawie art. 15 ust. 6 tej ustawy, poprzez dokonywanie odpisów amortyzacyjnych. Zgodnie z powyższą zasadą wartość nakładów poniesionych w trakcie inwestycji nie może być bezpośrednio zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, lecz staje się kosztem dopiero poprzez naliczanie odpisów amortyzacyjnych, od wartości początkowej nabytego lub wytworzonego środka trwałego. Na mocy art. 16g ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia, a w razie wytworzenia ich we własnym zakresie - koszt wytworzenia.

Jak stanowi art. 16g ust. 3 ww. ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Na podstawie art. 16g ust. 4 tej ustawy, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. Art. 16g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust. 4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Różnice kursowe o jakich mowa w ww. przepisie to różnice naliczone zarówno od określonej w walucie obcej ceny należnej sprzedającemu, jak również od naliczonych odsetek, usług obcych i innych elementów zwiększających wartość początkową środka trwałego a wyrażonych w walucie obcej.

Kwestię rozpoznania różnic kursowych u podatników ustalających różnice kursowe zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, określa art. 15a ust. 1 tej ustawy, który stanowi, iż różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3 ustawy.

Zgodnie z brzmieniem art. 15a ust. 7 ustawy, za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 – dzień uregulowania zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

Powyższe normy prawne wskazują, że w sytuacji wyboru tzw. metody podatkowej ustalania różnic kursowych, różnice te powstają w związku z przepływem środków pieniężnych. Są to zatem różnice kursowe zrealizowane.

Zasady powyższe stosuje się również do rozliczania różnic kursowych przy amortyzacji (art. 16g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Zatem, jeżeli podatnik wybierze ustalanie różnic kursowych w oparciu o podatkowe reguły, co ma miejsce w przedstawionym stanie faktycznym, w takim przypadku powinien naliczać wyłącznie zrealizowane różnice kursowe (tj. według powyżej powołanych przepisów podatkowych), które korygują cenę nabycia lub koszt wytworzenia środka trwałego.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i stan faktyczny opisany we wniosku, stanowisko Spółki co do możliwości uwzględnienia w wartości początkowej środka trwałego naliczonych lecz niezrealizowanych różnic kursowych – uznaje się za nieprawidłowe.

Oznacza to tym samym, iż nieprawidłowe jest stanowisko Spółki przyporządkowane do pytania oznaczonego we wniosku nr 2. Różnice kursowe w przedstawionym stanie faktycznym będą różnicami faktycznie zrealizowanymi ustalonymi zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 15a ust 2 pkt 2 lub art. 15a ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a zatem będą to różnice powstałe po przeliczeniu poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej według kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski, a wartością tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczoną według faktycznie zastosowanego kursu z tego dnia.

Prawidłowym jest zatem stanowisko Spółki przyporządkowane do pytania oznaczonego we wniosku nr 3, że wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych należy ustalić bez uwzględniania niezrealizowanych różnic kursowych i uznać za koszt uzyskania przychodu odpis amortyzacyjny od tak ustalonej wartości początkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych we wniosku orzeczeń organów podatkowych należy wskazać, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.