Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.136.2025.1.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-03
Teza: Skutki podatkowe otrzymania od Banku zwrotu kosztów
zastępstwa procesowego oraz opłaty od pozwu.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
ugody-ugoda sądowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    25 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:

      A.C.
      (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      B.C.
      (...)
    Opis stanu faktycznego
    Zainteresowany będący stroną postępowania i Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania (dalej także jako: Wnioskodawcy), polscy rezydenci, podlegający
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, byli stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego (...) hipoteczny nr (...) zawartej w dniu 24 maja 2006 r. z X S.A. z siedzibą
    w A. (dalej: Umowa).
    Kredyt został udzielony na budowę domu jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr
    111/1 przy ul. B. w C., z przeznaczeniem na potrzeby własne. Bank wypłacił
    kredytobiorcom kwotę 187 698,00 PLN.
    W związku z podnoszeniem zarzutu nieważności, Wnioskodawcy wytoczyli pozew
    przeciwko Bankowi o ustalenie nieważności umowy kredytu i zwrot na ich rzecz
    nienależnie pobranego przez Bank świadczenia. Sprawa ta toczyła się przed Sądem
    Okręgowym (...) pod sygn. akt (...).
    W dniu 4 lipca 2025 r. Wnioskodawcy zawarli z Bankiem ugodę celem polubownego
    zakończenia sporu i uchylenia stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy,
    poprzez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej. Na podstawie ugody Bank wypłacił na
    rzecz Wnioskodawców kwotę 76 000 PLN, kwotę 500,00 PLN tytułem zwrotu połowy opłaty
    od pozwu oraz kwotę 10 800,00 PLN tytułem zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa
    procesowego.
    W wydanej na wniosek Wnioskodawców interpretacji indywidualnej nr (...) z dnia (...) 2025
    r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że kwota zwrotu 76 000 PLN nie
    stanowi przychodu Wnioskodawców, od których należy uiścić podatek dochodowy.
    Przedmiotem rozpoznania nie były jednak pozostałe kwoty zwracane przez Bank na rzecz
    Wnioskodawców, tj. kwota 500, 00 PLN tytułem zwrotu połowy opłaty od pozwu oraz
    kwota 10 800,00 PLN tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
    Wobec powyższego, istotą wątpliwości Wnioskodawców jest to, czy wypłacone Im przez
    Bank na podstawie ugody kwoty 500,00 PLN tytułem połowy opłaty od pozwu oraz kwota
    10 800,00 PLN tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego podlegają
    opodatkowaniu. Wnioskodawcy mają wątpliwości co do skutków podatkowych
    otrzymanych ww. kwot na podstawie Ugody, dlatego składają niniejszy wniosek.
    Wnioskodawcy oświadczają, że w ramach kosztów zastępstwa procesowego w związku z
    podpisaniem umowy z reprezentującą Kredytobiorców kancelarią prawną Kredytobiorcy
    ponieśli z tego tytułu koszty przekraczające kwotę wypłaconą przez Bank w wysokości 10
    800,00 PLN. Kredytobiorcy uiścili na rzecz pełnomocnika w ramach wynagrodzenia za
    prowadzenie postępowania kwotę 9 000,00 PLN oraz success fee w wysokości 5% od
    kwoty wypłaconego kredytu w walucie PLN, tj. kwotę 9 384,90 PLN (kwota wypłaconego
    kapitału w walucie PLN wynosiła 187 698,00 PLN). Łącznie więc poniesione przez
    Wnioskodawców koszty zastępstwa procesowego wyniosły 18 384,90 PLN, a więc koszty z
    tego tytułu znacząco przekraczały kwotę 10 800,00 PLN wypłaconą przez Bank.
    Jednocześnie tytułem opłaty sądowej od pozwu Wnioskodawcy uiścili kwotę 1 000,00 PLN
    zgodnie z art. 13a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
    cywilnych. Tymczasem Bank na podstawie ugody zwrócił Powodom kwotę 500,00 PLN -
    czyli połowę poniesionego przez nich wydatku.

    Pytania
    1. Czy zwrócone przez Bank w ramach ugody koszty zastępstwa procesowego będą
      stanowiły po stronie Wnioskodawców przychód, od którego Wnioskodawcy będą
      zobowiązani zapłacić podatek dochodowy?
    2. Czy zwrócona przez Bank w ramach ugody połowa opłaty od pozwu w wysokości
      500,00 PLN będzie stanowiła po stronie Wnioskodawców przychód, od którego
      Wnioskodawcy będą zobowiązani zapłacić podatek dochodowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawców w odniesieniu do pytania nr 1 jest takie, że zwrot przez Bank
    w ramach ugody kwoty kosztów zastępstwa procesowego nie powoduje powstania
    przychodu i obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie do stanowiska odnośnie pytania nr 1:
    Zgodnie z art. 98 § 1 i 2 kodeksu postępowania cywilnego, strona przegrywająca sprawę
    obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego
    dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do kosztów procesu zalicza się m.in.
    koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego.
    Bank w ramach przedmiotowego zwrotu, zwrócił Kredytobiorcom kwotę 10.800,00 PLN.
    Jest to minimalna stawka wynagrodzenia za prowadzenie przedmiotowego postępowania
    zgodnie z § 2 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015
    r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
    Tymczasem Wnioskodawcy w ramach kosztów zastępstwa procesowego w związku z
    podpisaniem umowy z reprezentującą Kredytobiorców kancelarią prawną Kredytobiorcy
    ponieśli z tego tytułu koszty przekraczającą kwotę wypłaconą przez Bank w wysokości
    10.800,00 PLN. Kredytobiorcy uiścili na rzecz pełnomocnika w ramach wynagrodzenia za
    prowadzenie postępowania kwotę 9.000,00 PLN oraz success fee w wysokości 5% od
    kwoty wypłaconego kredytu w walucie PLN, tj. kwotę 9.384,90 PLN (kwota wypłaconego
    kapitału w walucie PLN wynosiła 187.698,00 PLN). Łącznie więc poniesione przez
    Wnioskodawców koszty zastępstwa procesowego wyniosły 18.384,90 PLN, a więc koszty z
    tego tytułu koszty znacząco przekraczające kwotę 10.800,00 PLN wypłaconą przez Bank.
    Zauważyć należy, że wysokość kwoty zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przez Bank
    na rzecz Kredytobiorców jest niższa niż wysokość wydatków przez Kredytobiorców
    poniesionych. Zatem otrzymana od Banku przedmiotowa kwota nie stanowi
    przysporzenia majątkowego po stronie Kredytobiorców i nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ po stronie Kredytobiorców nie
    nastąpiło realne przysporzenie majątkowe (zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie
    spełnia warunków koniecznych dla uznania ich za zwiększenie majątku podatnika - ani
    przez zwiększenie jego aktywów, ani też poprzez zmniejszenie jego pasywów czy
    zobowiązań). Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z
    własnych środków Kredytobiorców, a następnie, na podstawie Ugody, zostały
    Kredytobiorcom zwrócone przez Bank. W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot
    poniesionych wcześniej nakładów - nie jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu.
    Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
    procesowego jest obojętna podatkowo.
    Stanowisko Wnioskodawców w odniesieniu do pytania numer 2 jest takie, że zwrot przez
    Bank w ramach ugody połowy opłaty od pozwu nie powoduje powstania przychodu i
    obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów
    ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie do stanowiska odnośnie pytania nr 2:

    Zgodnie z treścią art. 13a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
    cywilnych. Wnioskodawcy tytułem opłaty od pozwu uiścili kwotę 1.000,00 PLN. Z kolei
    zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a) wyżej wymienionej ustawy, Sąd zwraca połowę
    uiszczonej opłaty od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa
    została skierowana. Cofnięcie pozwu w wyniku zawartej ugody zostało złożone w Sądzie
    po złożeniu przez Bank odpowiedzi na pozew, ale przed rozpoczęciem posiedzenia
    sądowego, a zatem Sąd zwróci na rzecz Wnioskodawców połowę opłaty od pozwu
    pomniejszoną o opłatę minimalną w wysokości 30,00 PLN. Sąd zwróci więc
    Wnioskodawcom kwotę 470,00 PLN, a Bank zwrócił kwotę 500,00 PLN. Tymczasem
    Wnioskodawcy wydatkowali ze swoich pieniędzy kwotę 1.000,00 PLN.
    Zatem otrzymana od Banku przedmiotowa kwota nie stanowi przysporzenia majątkowego
    po stronie Kredytobiorców i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ po stronie Kredytobiorców nie nastąpiło realne przysporzenie
    majątkowe (zwrot połowy opłaty od pozwu nie spełnia warunków koniecznych dla uznania
    ich za zwiększenie majątku podatnika - ani przez zwiększenie jego aktywów, ani też
    poprzez zmniejszenie jego pasywów czy zobowiązań). Wynika to z tego, że koszt ten w
    pierwszej kolejności został sfinansowany z własnych środków Kredytobiorców, a
    następnie, na podstawie Ugody, został Kredytobiorcom częściowo zwrócony przez Bank.
    W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów - nie
    jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana
    kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego jest obojętna podatkowo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.

    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze
    źródeł przychodów są „inne źródła”.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Stosownie do art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych zwrotu kwoty kosztów zastępstwa
    procesowego i opłaty od pozwu należy wskazać na przepisy ustawy z dnia 17 listopada
    1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.).
    Zgodnie z art. 98 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie
      koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 ww. Kodeksu:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach
      i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd
      osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    W myśl art. 104 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
      Koszty procesu, w którym zawarto ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli strony nie
      postanowiły inaczej.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego,
    opłaty od wniesienia pozwu) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez
    powoda.
    Zwrot ten nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów
    postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że otrzymali Państwo kwoty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
    procesowego i zwrotu opłaty od pozwu. Wymienione kwoty stanowią zwrot wpłaconych
    wcześniej przez Państwa jako Kredytobiorców kwot wynikających z przepisów sądowych.
    Kwoty nie przewyższają poniesionych przez Państwa wydatków z tego tytułu.
    Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem kosztów, które wcześniej
    podatnik poniósł, to należy uznać, że zwrot ten nie będzie stanowił dla podatnika
    przychodu, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w
    związku z dokonanym zwrotem kosztów nie wystąpiło realne przysporzenie majątkowe.
    W konsekwencji, otrzymane od banku kwoty, o których mowa we wniosku, nie będą
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania

    Pan A.C. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.