Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1204/13/MZa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-03-03
Teza: Czy sprzedaż tej nieruchomości w ogóle podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym? W którym roku Wnioskodawca ją nabył czy w 2005 r. , czy w 2013 r.? Jeśli przyjąć, że nieruchomość została nabyta w 2013 r. to czy podstawę opodatkowania stanowi cały przychód ze sprzedaży czy połowa skoro w 2013 r. Wnioskodawca nabył jedynie udział małżonka?
Słowa kluczowe: małżonek; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 28 listopada 2013 r. (data otrzymania 3 grudnia 2013 r.), uzupełnionym 3 lutego 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2013 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 24 stycznia 2014 r. Znak: IBPBII/2/415-1204/13/MZa, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 3 lutego 2014 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2005 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem nabył nieruchomość na zasadzie ustawowej wspólności małżeńskiej. W dniu 29 marca 2013 r. Wnioskodawca zawarł z małżonkiem dwie umowy w formie aktu notarialnego. Pierwsza to małżeńska umowa majątkowa dotycząca zniesienia małżeńskiej wspólności ustawowej, zaś na mocy drugiej umowy małżonek podarował Wnioskodawcy swój udział ½ w omawianej nieruchomości. Tym samym 29 marca 2013 r. Wnioskodawca zawarł z małżonkiem oprócz umowy majątkowej również umowę darowizny udziału w nieruchomości, ale zaznaczył że tego dnia ani później małżonkowie nie zawierali umowy dotyczącej podziału majątku dorobkowego. Nieruchomość tę Wnioskodawca sprzedał 6 września 2013 r.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytania:

Czy sprzedaż nieruchomości podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym? W którym roku Wnioskodawca ją nabył czy w 2005 r., czy w 2013 r.? Jeśli przyjąć, że nieruchomość została nabyta w 2013 r., to czy podstawę opodatkowania stanowi cały przychód ze sprzedaży czy połowa skoro w 2013 r. Wnioskodawca nabył jedynie udział małżonka?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazaną we wniosku nieruchomość nabył w 2005 r., tj. w dacie trwania ustawowej wspólności małżeńskiej. Natomiast darowizna udziału małżonka ma charakter podziału majątku wspólnego w naturze bez jakichkolwiek spłat i dopłat. W przeciwnym razie w stosunku do Wnioskodawcy termin z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych biegłby dwukrotnie: raz od daty nabycia udziału a drugi raz od daty zniesienia współwłasności w drodze darowizny.

Jednakże z ostrożności Wnioskodawca dodał, że gdyby przyjąć, że nabył on nieruchomość w 2013 r., to uważa że nabył wtedy jedynie udział wynoszący połowę i należałoby przyjąć, że opodatkowaniu podlega jedynie połowa przychodu ze sprzedaży nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec wyżej przywołanych regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty ich nabycia.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2005 r. Wnioskodawca wraz z małżonkiem nabył nieruchomość na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej. Natomiast w 2013 r. między małżonkami została zawarta umowa majątkowa dotycząca zniesienia wspólności ustawowej oraz umowa darowizny, na mocy której Wnioskodawca otrzymał od swojego małżonka udział ½ w nieruchomości.

Kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 tej ustawy – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).

Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Jednakże w myśl art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).

W wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa między małżonkami ustaje wspólność ustawowa, a od chwili ustania wspólności ustawowej do majątku, który był nią objęty, jak również do podziału tego majątku, stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności majątku spadkowego i o dziale spadku (art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Stosownie do art. 501 Kodeksu – w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Tym samym z chwilą ustania wspólności ustawowej dochodzi do przekształcenia współwłasności łącznej we współwłasność w częściach ułamkowych a każdy z małżonków może rozporządzać swoim udziałem w majątku wspólnym, który według domniemania jest równy udziałowi drugiego współmałżonka i wynosi ½.

W omawianej sprawie małżonek Wnioskodawcy w 2013 r. po ustaniu małżeńskiej wspólności ustawowej w ten sposób rozporządził swoim udziałem w nieruchomości (uprzednio objętej wspólnością ustawową), że udział ten w wysokości ½ darował na rzecz Wnioskodawcy. Oznacza to, że z tą datą Wnioskodawca stał się wyłącznym właścicielem całej nieruchomości, do której od czasu ustania wspólności ustawowej przysługiwał mu jedynie udział ½. Bezsprzecznie świadczy to zatem o tym, że w 2013 r. Wnioskodawca nabył od małżonka udział ½ w nieruchomości i z tą datą należy utożsamiać nabycie przez Wnioskodawcę udziału ½ w nieruchomości sprzedanej 6 września 2013 r.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r. poz. 121) – umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły.

W myśl art. 888 § 1 ww. Kodeksu cywilnego – przez pojęcie darowizny rozumieć należy typ umowy nazwanej, w której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Otrzymanie darowizny przez osobę, która ją przyjmuje skutkuje przeniesieniem prawa własności do przedmiotu darowizny a więc jest formą nowego nabycia. Natomiast zbycie nieruchomości (udziału w nieruchomości) otrzymanej w takiej formie powoduje powstanie obowiązku podatkowego, jeżeli ma miejsce przed upływem określonego w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych terminu.

Skoro małżonek Wnioskodawca darował mu w 2013 r. udział ½ w nieruchomości, którego przed dokonaniem darowizny Wnioskodawca właścicielem nie był, gdyż posiadał on jedynie udział ½ w nieruchomości a właścicielem drugiego udziału ½ w nieruchomości był małżonek Wnioskodawcy, to jest to nabycie przez Wnioskodawcę tego udziału w nieruchomości, który uprzednio należał do kogoś innego (małżonka).

Umowa darowizny jest zatem formą nabycia, gdyż dopiero z chwilą jej dojścia do skutku obdarowany małżonek (Wnioskodawca) nabył prawo własności, do nieruchomości, w której uprzednio posiadał udział ½. Darowizna jednego małżonka, jest nabyciem tej nieruchomości przez drugiego małżonka w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Oczywiste jest więc, że w niniejszej sprawie zawierając w 29 marca 2013 r. umowę darowizny z małżonkiem, małżonek Wnioskodawcy utracił prawo własności udziału ½ w nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy. Z kolei w tej dacie a więc w 2013 r. doszło u Wnioskodawcy do nabycia udziału ½ w nieruchomości.

W świetle przywołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że wynikiem umowy darowizny z 29 marca 2013 r. było nabycie przez Wnioskodawcę jako obdarowanego na własność udziału ½ w nieruchomości. Oznacza to, że Wnioskodawca nabył nieruchomość w różnym czasie w różny sposób:

*   udział ½ nabył w 2005 r. w czasie trwania wspólności ustawowej,
*   udział ½ nabył w 2013 r. w drodze darowizny od małżonka.

Pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – z uwagi na fakt, że nabycie nieruchomości miało miejsce w dwóch datach (2005 r. i 2013 r.) – powinien być liczony oddzielnie w stosunku do każdej z tych dat.

Fakt, że Wnioskodawca sprzedał w 2013 r. nieruchomość, w której udział ½ nabył w 2005 r., a drugi udział ½ w tej samej nieruchomości nabył w 2013 r. w wyniku darowizny ma istotne znaczenie, gdyż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości od daty jej nabycia. Bez wątpienia nieruchomość została nabyta w dwóch datach, tj. w 2005 r. w trakcie trwania związku małżeńskiego na zasadzie ustawowej wspólności majątkowej małżonków oraz w drodze darowizny w 2013 r. Zatem w omawianej sprawie termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych biegnie odrębnie w stosunku do udziału ½, od 2005 r. i odrębnie w stosunku do udziału ½ od daty darowizny, tj. od 2013 r.

Przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości jaki przypada na udział ½ nabyty w 2005 r. nie będzie w ogóle podlegał opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast źródłem przychodu podlegającym opodatkowaniu będzie przychód przypadający na udział ½, który nabyty został w 2013 r. w drodze darowizny od małżonka Wnioskodawcy, ponieważ od końca roku, w którym miało miejsce nabycie w drodze darowizny do dnia sprzedaży nie upłynął 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy sprzedaży zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od 1 stycznia 2009 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Zgodnie z powyższą regulacją prawną przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Zauważyć jednak należy, że jeśli Wnioskodawca poniósł takie koszty, to odliczyć będzie mógł jedynie taką ich część, która odpowiada udziałowi ½ w nieruchomości nabytemu w darowiźnie, bo tylko przychód ze sprzedaży nieruchomości przypadający na ten udział stanowi źródło przychodu. Pozostała część kosztów przypada na udział nabyty w 2005 r., którego zbycie nie stanowi w ogóle źródła przychodu (a skoro tak, to nie generuje także kosztów).

Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Podobnie jak w przypadku kosztów odpłatnego zbycia Wnioskodawca będzie mógł odliczyć jedynie ½ kosztów uzyskania przychodu – o ile takie w ogóle poniósł.

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) określonym zgodnie z art. 19 ustawy (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w sytuacji Wnioskodawcy przychodem ze sprzedaży nieruchomości jest wartość udziału ½ w tej nieruchomości nabytego w 2013 r. w darowiźnie (wynikająca z aktu notarialnego na dzień dokonania sprzedaży o ile odpowiada wartości rynkowej), pomniejszona o ewentualne koszty odpłatnego zbycia i koszty uzyskania przychodu o ile takie w ogóle zostały poniesione.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe zawiera art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Podsumowując, przy sprzedaży omawianej nieruchomości Wnioskodawca powinien przyjąć dwie daty nabycia tej nieruchomości – 2005 r., w którym wraz ze swoim małżonkiem nabył ją w trakcie trwania związku małżeńskiego w udziale ½ oraz datę otrzymania darowizny czyli 2013 r. Przy czym ½ przychodu uzyskanego ze sprzedaży przypadającego na udział ½ w nieruchomości nabyty w 2005 r. nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży tej nieruchomości, przypadający na pozostały udział ½ w nieruchomości nabyty w 2013 r. w wyniku darowizny jest opodatkowany 19% podatkiem dochodowym – na podstawie art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Wnioskodawca zobowiązany jest więc do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy 2013 najpóźniej do 30 kwietnia 2014 r. i wykazania w nim przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału ½ w nieruchomości, ponieważ tylko ten udział podlega opodatkowaniu, zaś nabycie w 2005 r. przez Wnioskodawcę udziału ½ w nieruchomości w ogóle nie stanowi źródła opodatkowania podatkiem dochodowym.

Nie można zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, że wskazaną we wniosku nieruchomość nabył wyłącznie w 2005 r. w trakcie trwania ustawowej wspólności małżeńskiej. Nie jest również prawdą twierdzenie Wnioskodawcy, że nieruchomość nabył w 2013 r. Dlatego stanowiska Wnioskodawcy nie można było uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.