Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.353.2025.3.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-08
Teza: Warunki skorzystania z ulgi na powrót od 1stycznia 2023 r. do
31 grudnia 2026 r.
Słowa kluczowe: Francja
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 3 kwietnia 2025 r. (data wpływu 3 kwietnia 2025 r.) oraz w odpowiedzi na
    wezwanie pismem z 26 kwietnia 2025 r. (data wpływu 26 kwietnia 2025 r.) i pismem z 15
    maja 2025 r. (data wpływu 15 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wyjechał Pan z Polski w 2012 r. Od 2012 r. do 2022 r. mieszkał Pan i płacił podatki we
    Francji (ma Pan na to wszelkie potrzebne dowody). Nie wymeldował się Pan z mieszkania

    rodziców w (...), lecz nie mieszkał Pan w nim. Nigdy nie był Pan i nie jest właścicielem
    nieruchomości w Polsce. Nigdy nie wynajmował Pan nieruchomości w Polsce. 1 stycznia
    2023 r. został Pan zatrudniony we Francji, na francuskiej umowie. Firma płaciła wszelkie
    składki za Pana we Francji. Był Pan zatrudniony na umowę o pracę jako pracownik
    delegowany. Od 1 stycznia 2023 r. do 30 października 2023 r. pracował Pan na terytorium
    Polski.
    Ponieważ był Pan francuskim pracownikiem delegowanym w Polsce i przebywał Pan w
    Polsce więcej niż pól roku podczas roku, to zapłacił Pan podatki od dochodu w Polsce – nie
    wiedząc o uldze na powrót. W listopadzie 2023 r. zakończył Pan tę pracę. 17 marca 2025 r.
    zaczął Pan nową pracę w Polsce, na polskiej umowie o pracę. Mieszka Pan aktualnie w
    Polsce, w (...).
    Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Z ulgi na powrót chce Pan skorzystać od 1 stycznia 2023 roku lub od 17 marca 2025 r. w
    zależności od odpowiedzi US.
    Posiada Pan obywatelstwo polskie i francuskie. W 2012 roku wyjechał Pan do Francji by
    znaleźć pracę i tym samym tam się przenieść. We Francji świadczył Pan pracę na rzecz
    podmiotu francuskiego.
    Posiada Pan zaświadczenie o Pana miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydane
    przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania, w postaci
    dokumentacji podatkowej. Posiada Pan też umowy o pracę, historię zatrudnienia,
    zeznania podatkowe, umowy najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń i wyciągi z banku.
    Ta dokumentacja obejmuje okres od września 2012 r. do grudnia 2022 r.
    Był Pan zameldowany w mieszkaniu rodziców też przed okresem 5 lat przed wyjazdem do
    Francji.
    Podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu we Francji od września 2012
    r. do grudnia 2022 r. Potem od grudnia 2023 r. do 17 marca 2025 r.
    Wprowadził się Pan na stałe do Polski 31 grudnia 2022 r., potem 16 marca 2025. W wyniku
    przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegał Pan
    w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W okresie kiedy przebywał Pan we Francji miał Pan tam część rodziny. W Polsce miał Pan
    znajomych i część rodziny. Potem, podczas drugiego okresu, żonę. W tym okresie nie miał
    Pan ani w Polsce, ani we Francji: konkubiny, dzieci, nieruchomości, inwestycji,
    ubezpieczenia na życie lub ubezpieczenia majątkowego. Ożenił się Pan (ślub cywilny) 4
    stycznia 2025 r. Nie ma Pan dzieci.
    Od momentu przeniesienia przez Pana miejsca zamieszkania do Polski ma Pan
    powiązania osobiste i majątkowe z Polską: żona, znajomi, cześć rodziny i z Francją:
    znajomi i część rodziny.
    Podczas oddelegowania w Polsce, tj. od 1 stycznia 2023 r. do 30 października 2023 r.
    przebywał Pan w mieszkaniu swoich rodziców. Podczas oddelegowania w ww. terminie
    przyjechał Pan do Polski sam. W okresie od 1 listopada 2023 r. do 16 marca 2025 r.
    osiągnął Pan dochody we Francji z racji francuskich świadczeń dla bezrobotnych. W
    okresie od 1 listopada 2023 r. do 16 marca 2025 r. przebywał Pan głównie we Francji.
    Chciałby Pan odliczyć ulgę na powrót od dochodów związanych z pracą na etacie opartą o
    umowę o pracę.
    Przez okres 3 lat poprzedzających rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na
    Polskę oraz od 1 stycznia ww. roku, do dnia powrotu do Polski nie mieszkał Pan w
    mieszkaniu rodziców przez ten okres, gdy był Pan tam zameldowany. Nie przebywał Pan w
    latach podatkowych 2012-2022 na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.

    Pana jedyne źródło przychodu to pensja z pracy na etacie opartej na umowę o pracę.
    Pana przychód miesięczny brutto to 9.000 zł. Więc ten przychód przekracza kwotę 85.528
    zł na rok.
    Nie korzystał Pan wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót.
    Zawsze był Pan zameldowany w mieszkaniu rodziców, ale od sierpnia 2012 r. do stycznia
    2023 r. i od grudnia 2023 r. do marca 2025 r. nie mieszkał Pan tam, nie wynajmował Pan
    żadnego mieszkania w Polsce, nie jest i nigdy nie był Pan właścicielem mieszkania w
    Polsce.
    Od 31 października 2023 r. do grudnia 2023 r. nie miał Pan dochodów ani przychodów, ale
    podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Ponownie przeniósł Pan się do Polski na stałe 16 marca 2025 r. i rozpoczął Pan nową
    pracę w Polsce 17 marca 2025 r. Zawarł Pan związek małżeński w Polsce.
    Ani w Polsce, ani we Francji, nie ma i nie miał Pan ani nieruchomości, ani inwestycji, ani
    ubezpieczenia na życie, ani ubezpieczenia majątkowego. I w Polsce, i we Francji miał Pan i
    ma Pan znajomych.
    Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych: od stycznia 2023 r. do grudnia 2023
    r. znajdowało się w Polsce; od grudnia 2023 r. do 15 marca 2025 r. znajdowało się we
    Francji; od 16 marca 2025 r. do teraz znajduje się w Polsce.
    W okresie od 31 października 2023 r. do grudnia 2023 r. przebywał Pan w Polsce. Od
    grudnia 2023 r. do dnia zmiany Pana stałego miejsca zamieszkania na Polskę do dnia 15
    marca 2025 r. przebywał Pan we Francji.
    Pana żona nie zmieniła stałego miejsca zamieszkania na Polskę, bo jej stałe miejsce
    zamieszkania było zawsze w Polsce.
    Zawsze był Pan zameldowany w mieszkaniu rodziców, ale od sierpnia 2012 r. do stycznia
    2023 r. i od grudnia 2023 r. do marca 2025 r. nie mieszkał Pan tam, nie wynajmował Pan
    żadnego mieszkania w Polsce. Nie jest Pan i nigdy nie był Pan właścicielem mieszkania w
    Polsce.
    Pytania
    1.  Chciałby się Pan dowiedzieć, czy spełnia Pan warunki, aby korzystać z ulgi na powrót
      od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2026 r.?
    2.  Czy od 17 marca 2025 r. może Pan korzystać z tej ulgi do 16 marca 2029 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zapoznał się Pan się z ustawą dotyczącą ulgi na powrót i z oficjalnym przewodnikiem.
    Ponieważ Pana sytuacja jest złożona, chce mieć Pan pewność, że spełnia Pan warunki, aby
    korzystać z tej ulgi. Pytał się Pan w Urzędzie Skarbowym (...), ale nie dostał Pan
    odpowiedzi. Napisał Pan do (...) i dostał Pan odpowiedź nie wiążącą. Z tych powodów
    wypełnił Pan formularz z zapytaniem.
    Ad. 1.
    Ponieważ spełnia Pan warunki związane z ulgą na powrót, to powinien Pan móc z niej
    skorzystać od dnia Pana powrotu do Polski i przez okres określony w ustawie, a więc od 1
    stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2026 r.
    Ad. 2.
    Ponieważ spełnia Pan warunki związane z ulgą na powrót od 1 stycznia 2023 r.. to może
    Pan z niej korzystać do 31 grudnia 2026 r,. a nie do 16 marca 2029 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ogólne dotyczące ulgi na powrót
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
        - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od
        początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od
        początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
          Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
          w okresie obejmującym:
        a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
          miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
        b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
          Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
          miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          3) podatnik:
        a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
          Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
          należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
          Szwajcarskiej lub
        b) miał miejsce zamieszkania:

        - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
          Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych,
          Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i
          Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
        - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
          zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia
          prawa do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
          podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
          Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:

      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Katalog dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników,
    o których mowa w ust. 2a został przedstawiony w art. 3 ust. 2b ustawy. Nie jest to jednak
    katalog zamknięty, i ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które
    należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Możliwość skorzystania przez Pana z ulgi na powrót od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia
    2026 r.
    W opisie zdarzenia wskazał Pan, że 1 stycznia 2023 r. powrócił Pan z Francji, przeniósł Pan
    do Polski swoje stałe miejsce zamieszkania i od tej daty podlega Pan w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że warunek, o którym mowa
    w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez
    Pana spełniony.
    Ponadto w latach 2012-2022 miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych we
    Francji, tam składał Pan zeznania podatkowe. Podlegał Pan nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu we Francji od września 2012 r. do grudnia 2022 r.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Wyjaśnił Pan również, że posiada polskie i francuskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie
    warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji -
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
    do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą
    jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazał Pan, że posiada Pan zaświadczenie o Pana miejscu zamieszkania dla
    celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa
    miejsca zamieszkania, w postaci dokumentacji podatkowej. Posiada Pan też umowy o
    pracę, historię zatrudnienia, zeznania podatkowe, umowy najmu nieruchomości, paski
    wynagrodzeń i wyciągi z banku. Ta dokumentacja obejmuje okres od września 2012 r. do
    grudnia 2022 r.
    W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Od 1 stycznia 2023 r. do listopada 2023 r. był Pan zatrudniony na francuskiej umowie.
    Firma płaciła wszelkie składki za Pana we Francji. Był Pan zatrudniony na umowę o pracę
    jako pracownik delegowany. Od 1 stycznia 2023 r. do 30 października 2023 r. pracował
    Pan na terytorium Polski. Ponieważ był Pan francuskim pracownikiem delegowanym w
    Polsce i przebywał Pan w Polsce więcej niż pól roku podczas roku, to zapłacił Pan podatki
    od dochodu w Polsce. Od 31 października 2023 r. do grudnia 2023 r. nie miał Pan
    dochodów ani przychodów, ale podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce.
    W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z
    tytułu umowy o pracę.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Natomiast, w zawiązku z tym, że w grudniu 2023 r. zmienił Pan miejsca zamieszkania na
    Francję i posiadał Pan we Francji od grudnia 2023 r. do marca 2025 r. nieograniczony
    obowiązek podatkowy, to ulga na powrót będzie Panu przysługiwała wyłącznie w okresie
    od stycznia do grudnia 2023 r., tj. od momentu zmiany miejsca zamieszkania na Polskę do
    momentu zmiany miejsca zamieszkania na Francję.
    Zatem, nie może Pan skorzystać z ulgi na powrót od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2026
    r., a wyłącznie od stycznia 2023 r. do grudnia 2023 r., dlatego Pana stanowisko w
    powyższym zakresie uznałem za nieprawidłowe.
    Możliwość skorzystania przez Pana z ulgi na powrót od 17 marca 2025 r. do 16 marca
    2029 r.
    Ponownie przeniósł Pan się do Polski na stałe 16 marca 2025 r. i od tej daty podlega Pan
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Rozpoczął Pan pracę w Polsce 17 marca
    2025 r. na polskiej umowie o pracę. Mieszka Pan aktualnie w (...). Ożenił się Pan (ślub
    cywilny) 4 stycznia 2025 r. w Polsce. Pana żona nie zmieniła stałego miejsca zamieszkania
    na Polskę, jej stałe miejsce zamieszkania było zawsze w Polsce. W okresie od 1 listopada
    2023 r. do 16 marca 2025 r. osiągnął Pan dochody we Francji z racji francuskich świadczeń
    dla bezrobotnych. W okresie od 1 listopada 2023 r. do 16 marca 2025 r. przebywał Pan
    głównie we Francji. Pana jedyne źródło przychodu to pensja z pracy na etacie opartej na
    umowę o pracę. Nie korzystał Pan wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót. Pana
    centrum interesów osobistych i gospodarczych od 16 marca 2025 r. do teraz znajduje się
    w Polsce. W okresie od 1 stycznia 2023 r. do grudnia 2023 r. przebywał Pan w Polsce. Od

    grudnia 2023 r. do dnia zmiany Pana stałego miejsca zamieszkania na Polskę do dnia 15
    marca 2025 r. przebywał Pan we Francji.
    Jak wynika z art. 21 ust. 43 pkt 2 ww. ustawy, jednym z warunków zastosowania
    zwolnienia przedmiotowego jest okoliczność, że podatnik nie miał miejsca zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
        trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
        okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jeśli więc podatnik powrócił do Polski w 2025 r., istotne jest również aby nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających
    bezpośrednio rok powrotu, tj. w latach 2022, 2023, 2024.
    Tymczasem z analizy przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że 1 stycznia
    2023 r. zmienił Pan miejsce stałego zamieszkania na Polskę i rozliczył Pan dochody
    osiągnięte w 2023 r. w Polsce. Ponadto od stycznia do grudnia 2023 r. zamieszkiwał Pan w
    Polsce, a następnie od grudnia do marca 2025 r. zamieszkiwał Pan we Francji.
    Oznacza to, że nie został spełniony warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez okres obejmujący trzy lata kalendarzowe poprzedzające
    bezpośrednio rok 2025, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    W konsekwencji, niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek, nie przysługuje Panu
    prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww.
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie od 17 marca 2025 r. do 16
    marca 2029 r.
    Zatem, Pana stanowisko w powyższym zakresie jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania
    interpretacji.
    Przedmiotem interpretacji nie jest ustalenie obowiązku podatkowego i miejsca
    zamieszkania. Fakt, że od grudnia 2022 r. do grudnia 2023 r. posiadał Pan miejsce
    zamieszkania w Polski i w tym okresie podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce, przyjęto jako element stanu faktycznego.
    Rolą organu interpretacyjnego nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (Organ nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego), a informacje
    niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez
    wnioskodawcę opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Jeżeli przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie dotyczącym
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, w

    tym nie analizuje załączonych dokumentów. Postępowanie w sprawie wydania
    interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu
    zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie
    art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pełna weryfikacja prawidłowości Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku
    ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania
    kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji
    interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w
    zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a,
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935;
    dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.