Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.623.2024.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Uznanie aportu Infrastruktury za czynność podlegającą opodatkowaniu, niekorzystającą ze zwolnienia.
Słowa kluczowe: aport; czynności-czynności opodatkowane; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania aportu Infrastruktury za czynność
    podlegającą opodatkowaniu, niekorzystającą ze zwolnienia.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 27 stycznia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne samodzielnie lub przez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Gminy
    obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń
    sanitarnych. W ramach realizacji powierzonych Gminie zadań, Gmina sukcesywnie
    rozbudowuje oraz modernizuje występującą na jej terenie infrastrukturę wodno-
    kanalizacyjną (dalej: Infrastruktura).
    Gmina w okresie od października 2023 r. do czerwca 2024 r. oddając do użytkowania,
    zakończyła realizację następujących inwestycji w Infrastrukturę:
        „(...)”;
        „(...)”;
        „(...)”,
    - dalej łącznie jako: Inwestycje.
    Inwestycje zostały sfinansowane w całości ze środków własnych Gminy.
    Wydatki poniesione przez Gminę na realizację Inwestycji były dokumentowane
    wystawianymi przez dostawców / usługodawców fakturami VAT ze wskazaniem Gminy
    jako nabywcy dostarczanych towarów / świadczonych usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    Powstała w ramach Inwestycji infrastruktura stanowi budowle, które ze względu na ich
    charakterystykę mieszczą się w dyspozycji art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.; dalej: Kodeks cywilny), stanowiącego,
    iż urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii
    elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
    nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Zatem w świetle przepisów
    cywilnoprawnych, ww. infrastruktura, od momentu podłączenia jej odpowiednio do sieci
    wodociągowej oraz sieci kanalizacyjnej funkcjonującej na terenie Gminy, z prawnego
    punktu widzenia, nie stanowi części składowej nieruchomości, przez które przebiega.

    Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej
    Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.), sieci wodociągowe i
    sieci kanalizacji sanitarnej zostały sklasyfikowane w grupowaniach:
        2212 jako rurociągi przesyłowe do transportu wody i ścieków,
        2222 jako rurociągi sieci wodociągowej rozdzielczej oraz
        2223 jako rurociągi sieci kanalizacyjnej rozdzielczej.
    Na terenie Gminy funkcjonuje A. sp. z o.o., zorganizowane w formie komunalnej spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka), z wyłącznym (100%) udziałem Gminy w
    kapitale zakładowym. Przedmiotem działalności Spółki jest między innymi organizacja
    gospodarki wodno-kanalizacyjnej na terenie Gminy, w szczególności poprzez świadczenie
    usług dostarczania wody oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków. Spółka z uwagi na
    posiadaną osobowość prawną (nadaną na mocy przepisów odrębnych) stanowi na
    gruncie VAT odrębnego od Gminy podatnika VAT.
    Przyjęty obecnie na terenie Gminy sposób prowadzenia gospodarki wodno-kanalizacyjnej
    (tj. jej prowadzenie bezpośrednio przez Spółkę) znajduje swoje uzasadnienie w
    posiadanych przez Spółkę zasobach organizacyjnych, kadrowych i technicznych, których
    Gmina nie posiada, a które są niezbędne, aby zapewnić odpowiedni poziom świadczonych
    na terenie Gminy usług w zakresie dostawy wody i odprowadzania ścieków. Gmina bez
    istotnych zmian organizacyjnych oraz dodatkowych, znacznych obciążeń finansowych nie
    byłaby w stanie zapewnić porównywalnego poziomu świadczenia ww. usług. Współpraca
    ze Spółką pozwala zatem Gminie na zapewnienie wysokiej efektywności wykorzystania
    Infrastruktury, stałe podnoszenie jakości świadczonych usług (w tym np. zwiększenie
    dostępności usług dostawy wody i odbioru ścieków) oraz racjonalizację kosztów i korzyści
    o charakterze organizacyjnym. W związku z powyższym, z uwagi na pełnioną przez Spółkę
    funkcję dostawcy usług w zakresie dostawy wody oraz odprowadzania ścieków na rzecz
    mieszkańców, przedsiębiorców i instytucji z terenu Gminy, to Spółka rozlicza VAT należny
    związany ze świadczeniem ww. usług.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej model prowadzenia gospodarki wodno-
    kanalizacyjnej na terenie Gminy, Gmina, będąc zarejestrowanym podatnikiem VAT
    czynnym, od początku realizacji Inwestycji zamierzała udostępnić ją za odpłatnością na
    rzecz Spółki, w szczególności poprzez wniesienie ww. infrastruktury, po oddaniu jej do
    użytkowania, do Spółki w drodze czynności aportu (aport rzeczowy, wkład niepieniężny).
    Niemniej jednak, z przyczyn organizacyjnych Gmina nie zrealizowała powziętego zamiaru,
    co spowodowało, iż bezpośrednio po oddaniu Inwestycji do użytkowania, powstała w tym
    zakresie Infrastruktura została nieodpłatnie udostępniona na rzecz Spółki.
    Udostępnienie Spółce nieodpłatnie Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji ma przy
    tym charakter wyłącznie przejściowy (czasowy) - bowiem Gmina, zgodnie z pierwotnym
    zamiarem, podejmuje aktualnie czynności zmierzające do dokonania aportu ww.
    infrastruktury na rzecz Spółki. W tym zakresie, zamiarem Gminy jest przeprowadzenie
    opisywanej czynności aportu z końcem bieżącego roku (2024 r.) lub w pierwszych
    miesiącach roku kolejnego (2025 r.), jednakże nie później niż przed upływem dwóch lat od
    oddania poszczególnych Inwestycji do użytkowania.
    W efekcie planowanej czynności aportu Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji
    Spółka stanie się właścicielem przedmiotowej infrastruktury, która będzie służyła Spółce,
    zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem, do prowadzenia działalności w zakresie
    zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków.
    Odpowiednie zapisy określające wynagrodzenie Gminy z tytułu dokonanego aportu
    zostaną zawarte, w szczególności w zawartej w formie aktu notarialnego umowie

    dotyczącej przeniesienia własności opisywanych składników majątkowych przez Gminę na
    rzecz Spółki, która zostanie zawarta w wykonaniu uchwały podwyższającej kapitał
    zakładowy Spółki.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że w ramach opisywanego aportu na Spółkę zostanie
    przeniesiona jedynie własność infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji. W ramach
    przeprowadzonej transakcji aportu, Gmina nie przekaże zatem na rzecz Spółki:
        oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
        praw wynikających z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        praw do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikających z innych
        stosunków prawnych;
        wierzytelności, praw z papierów wartościowych, rachunków bankowych i środków
        pieniężnych;
        zobowiązań Gminy (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów);
        koncesji, licencji i zezwoleń;
        patentów i innych praw własności przemysłowej;
        majątkowych praw autorskich i majątkowych praw pokrewnych;
        tajemnic przedsiębiorstwa;
        ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej,
        umów o pracę osób zatrudnionych w Gminie (tj. nie dojdzie do przeniesienia
        zakładu pracy).
    Mając na uwadze powyższe należy również zauważyć, że infrastruktura powstała w
    ramach Inwestycji stanowi wyłącznie element całości Infrastruktury występującej na
    terenie Gminy, którą wykorzystuje Spółka do prowadzenia gospodarki wodno-
    kanalizacyjnej na terenie Gminy.
    W związku z przedstawionym opisem stanu faktycznego, Gmina w ramach niniejszego
    wniosku o interpretację chciałaby potwierdzić sposób traktowania ww. aportu dla potrzeb
    VAT.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina podkreśla, że ustalenie czy przedmiot aportu na moment wniesienia go do Spółki
    będzie stanowił organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
    zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania, jest przedmiotem zapytania Gminy
    (pytanie nr 1).
    Zatem w ramach udzielenia odpowiedzi Gmina przedstawia w ww. zakresie swoje
    stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu do Wniosku.
    Gmina wskazuje, że przedmiot aportu na moment wniesienia go do Spółki nie będzie
    wyodrębniony na płaszczyźnie:
        organizacyjnej - przejawem tego będzie brak statutu, regulaminu lub innego aktu o
        podobnym charakterze, który ten przedmiot by wyodrębniał, nadając mu określone
        miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika;
        finansowej - nie będzie bowiem możliwe przyporządkowanie przychodów i kosztów
        oraz należności i zobowiązań do przedmiotu aportu. W tym zakresie, Gmina

        wskazuje, że planowana transakcja wniesienia aportu nie obejmie w szczególności
        przeniesienia należności Gminy, przeniesienia rachunków bankowych Gminy oraz
        środków pieniężnych zdeponowanych na tych rachunkach, jak również Spółka nie
        przejmie zobowiązań Gminy (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub
        kredytów);
        funkcjonalnej - należy zwrócić uwagę, że przedmiotem aportu, jak wskazała Gmina
        we Wniosku, będzie wyłącznie infrastruktura wytworzona w ramach Inwestycji,
        która z natury rzeczy sama w sobie nie może stanowić niezależnego
        przedsiębiorstwa. Ponadto, w ramach planowanego aportu nie dojdzie do
        przeniesienia umów o pracę osób zatrudnionych w Gminie (tj. nie dojdzie do
        przeniesienia zakładu pracy) - to Spółka posiada pełne zaplecze kadrowe, z
        wykorzystaniem którego prowadzi na terenie Gminy gospodarkę wodno-
        kanalizacyjną,
    - a w związku z tym nie będzie on stanowił organizacyjnie i finansowo wyodrębnionego w
    istniejącym przedsiębiorstwie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym
    zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
    zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania.
    Aportowana infrastruktura będzie stanowiła jedynie część składową całej infrastruktury
    wodociągowo-kanalizacyjnej, którą Spółka wykorzystuje w celu prowadzenia działalności w
    zakresie dostawy wody/odbioru i oczyszczania ścieków na terenie Gminy. W kontekście
    powyższego należy podkreślić, iż samo nabycie przez Spółkę (w drodze aportu)
    omawianych składników majątkowych nie jest wystarczające do prowadzenia przez Spółkę
    działalności gospodarczej z ich wykorzystaniem (tj. działalności w zakresie dostawy wody
    /odbioru ścieków za pośrednictwem stanowiących przedmiot aportu sieci wodociągowych
    i kanalizacyjnych).
    W szczególności, w celu wykorzystania infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji,
    którą Gmina zamierza zgodnie z pierwotnym zamiarem, wnieść do Spółki w drodze
    aportu, Spółka z momentem udostępnienia jej tejże infrastruktury do korzystania musiała
    samodzielnie zawrzeć umowy cywilnoprawne z usługobiorcami, tj. osobami fizycznymi i
    osobami prawnymi, na świadczenie usług w zakresie dostawy wody/odbioru ścieków. Bez
    ustanowienia stosunków prawnych z odbiorcami, Spółka nie byłaby w stanie
    wykorzystywać przedmiotowej Infrastruktury do działalności gospodarczej. Innymi słowy
    element ten decyduje o możności wykorzystania przez Spółkę omawianych składników
    majątku do działalności gospodarczej (świadczenie odpłatnych usług dostawy wody
    /odbioru ścieków na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z poszczególnymi
    odbiorcami).
    Gmina wskazuje, że nominalna wartość udziałów, które otrzyma ona w zamian za
    wniesienie przedmiotu aportu do Spółki nie będzie odpowiadała wartości brutto
    poniesionych nakładów w ramach Inwestycji. Zamiarem Gminy jest bowiem aby
    nominalna wartość udziałów, które otrzyma ona w zamian za wniesienie przedmiotu
    aportu do Spółki, odpowiadała wartości netto wnoszonego wkładu niepieniężnego, z
    uwzględnieniem możliwości wystąpienia różnicy pomiędzy wartością wnoszonego wkładu
    niepieniężnego a wartością nominalną udziałów, tj. niepodzielnej reszty mniejszej od
    pojedynczego udziału, która to kwota zostanie przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki.
    Całkowita wartość Inwestycji wynosi (...) zł netto (tj. (...) zł brutto).
    Gmina wskazuje, że kapitał zakładowy Spółki wynosi obecnie (...) zł i dzieli się na (...)
    równych i niepodzielnych udziałów o wartości nominalnej (...) zł za każdy udział.

    Może zatem wystąpić sytuacja, w której wartość netto składników majątkowych
    (materialnych) będąca przedmiotem aportu nie zostanie pokryta w całości udziałami w
    kapitale zakładowym Spółki (jak wskazano powyżej udziały są o określonej i niepodzielnej
    wartości) i tym samym, powstała w ten sposób różnica zostanie przeznaczona na kapitał
    zapasowy Spółki.
    Przyjmując, że wartość netto wkładu niepieniężnego wynosi (...) zł, wartość ta możliwa jest
    do podzielenia na (...) równych i niepodzielnych udziałów o wartości nominalnej (...) zł za
    każdy udział, co daje z kolei sumarycznie udziały o wartości (...) zł. Kwota ta nie obejmuje
    zatem naturalnie występującej różnicy pomiędzy dokładną wartością netto ww. wkładu
    niepieniężnego a sumą otrzymanych udziałów - tj. niepodzielnej reszty mniejszej od
    pojedynczego udziału, która w tym przypadku wynosi (...) zł. W rezultacie powyższego,
    kwota (...) zł zostanie w przedstawionej sytuacji przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki.
    Bazując na przedstawionych powyżej wartościach, udział procentowy kwoty
    przeznaczonej na kapitał zapasowy Spółki ((...) zł) w wartości netto wkładu niepieniężnego
    wnoszonego do Spółki ((...) zł) stanowi ok. 0,023%.
    Na marginesie Gmina zwraca uwagę, że występowanie różnicy pomiędzy dokładną
    wartością netto wnoszonego wkładu niepieniężnego a sumą otrzymanych w zamian
    udziałów, z uwagi na ich równą i niepodzielną wartość nominalną, stanowi zjawisko
    powszechne i niebudzące wątpliwości w obrocie gospodarczym.
    Jak wskazała Gmina w treści Wniosku, mając na względzie przyjęty na terenie Gminy
    model prowadzenia gospodarki wodno-kanalizacyjnej (tj. jej prowadzenie przez Spółkę),
    Gmina, będąc zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, od początku realizacji
    Inwestycji zamierzała udostępnić ją za odpłatnością na rzecz Spółki, w szczególności
    poprzez wniesienie powstałej w tym zakresie infrastruktury, po oddaniu jej do
    użytkowania, do Spółki w drodze czynności aportu (aport rzeczowy, wkład niepieniężny).
    Jednocześnie, z przyczyn organizacyjnych Gmina nie zrealizowała powziętego zamiaru, co
    spowodowało, że bezpośrednio po oddaniu Inwestycji do użytkowania, powstała w tym
    zakresie Infrastruktura została nieodpłatnie udostępniona na rzecz Spółki. Udostępnienie
    Spółce ww. infrastruktury w sposób nieodpłatny, ma przy tym charakter wyłącznie
    przejściowy (czasowy) - bowiem Gmina, zgodnie z pierwotnym zamiarem, podejmuje
    aktualnie czynności zmierzające do dokonania aportu omawianej infrastruktury na rzecz
    Spółki.
    Mając na uwadze powyższe, jak zostało wskazane w treści uzasadnienia do Wniosku
    (pytania nr 2), uznać należy, iż w trakcie realizacji Inwestycji (a więc także w momencie
    ponoszenia wydatków w ramach Inwestycji) Gminie przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w cenie ponoszonych w tym
    zakresie wydatków, z uwagi na przedstawiony powyżej zamiar wniesienia realizowanej w
    ramach Inwestycji infrastruktury do Spółki w drodze czynności aportu. Gmina nie
    kwestionuje przy tym, iż czasowe wykorzystanie nabytego dobra odmiennie od
    powziętego pierwotnie zamiaru może mieć wpływ na zakres prawa do odliczenia VAT
    naliczonego.
    Gmina podkreśla, że ustalenie czy Gminie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w cenie wydatków ponoszonych na
    Inwestycję stanowi element normy prawnej zawartej w treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy
    o VAT, o której m.in. wykładnie w stosunku do przedstawionego stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego prosi Gmina w pytaniu nr 2.
    Zatem w ramach udzielenia odpowiedzi na przedmiotowe pytanie w tym zakresie Gmina
    przedstawia swoje stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu do Wniosku.
    Pytania

    1) Czy wniesienie aportem Inwestycji do Spółki będzie stanowiło wyłączoną z
      opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT transakcję zbycia
      przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa?
    2) Czy wniesienie aportem Inwestycji do Spółki będzie stanowiło czynność podlegającą
      opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Wniesienie aportem Inwestycji do Spółki nie będzie stanowiło wyłączonej z
    opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a w rezultacie stanowiło
    będzie czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Ad 2
    Wniesienie aportem Inwestycji do Spółki będzie stanowiło czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1
    Wniesienie aportem Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji do Spółki stanowić
    będzie czynność cywilnoprawną (patrz: Decyzja Izby Skarbowej w Rzeszowie w sprawie
    interpretacji prawa podatkowego z dnia 16 marca 2006 r., sygn. (...): Należy bowiem
    zauważyć, iż sama czynność wniesienia aportu jest czynnością czysto techniczną i
    następuje w konsekwencji zawarcia (lub zmiany) umowy spółki)”. W rezultacie, Gmina
    będzie działała w przypadku tej czynności jako podatnik VAT na podstawie art. 15 ust. 6
    ustawy o VAT.
    Transakcja wniesienia Inwestycji do Spółki nie powinna być w ocenie Gminy uznana przy
    tym za czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Przepis ten przewiduje, że z zakresu opodatkowania VAT wyłączone są transakcje zbycia
                                        1przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego,
    przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa oraz
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

    Co prawda ww. pojęcie nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT, niemniej skoro
    ustawodawca zdefiniował dane pojęcie w systemie prawnym (tutaj: Kodeksie Cywilnym) to
    nie ma podstaw do tego, aby odrzucać istniejącą definicję i tworzyć nową.
    Natomiast pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane
    bezpośrednio w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zgodnie z którym zorganizowana część
    przedsiębiorstwa to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zdaniem Gminy, składniki majątkowe, które będą stanowiły przedmiot aportu nie będą
    stanowić ani przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przedmiotem
    aportu będzie jedynie Infrastruktura powstała w ramach Inwestycji w postaci wybranych
    odcinków sieci wodociągowej, sieci kanalizacji sanitarnej oraz związanych z nimi urządzeń.
    Jak zaznaczono w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, transakcja wniesienia
    aportu nie będzie obejmowała przeniesienia należności Gminy, jak również przeniesienia
    rachunków bankowych oraz środków pieniężnych zdeponowanych na rachunkach Gminy.
    Spółka nie przejmie również zobowiązań Gminy (w szczególności zobowiązań z tytułu
    pożyczek lub kredytów). W ramach aportu nie dojdzie równocześnie do przeniesienia
    umów o pracę osób zatrudnionych w Gminie (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu
    pracy). Uzupełniająco należy również zauważyć, że Infrastruktura powstała w ramach
    Inwestycji stanowi wyłącznie element całości Infrastruktury występującej na terenie
    Gminy, którą zresztą zarządza sama Spółka przy pomocy własnych zasobów.
    Tym samym nie można uznać, że wnoszona przez Gminę aportem Infrastruktura powstała
    w ramach Inwestycji będzie stanowiła przedsiębiorstwo - Gmina w ramach aportu
    przeniesie wyłącznie określone składniki majątkowe, którym nie będą towarzyszyły żadne
                        1inne elementy wymienione w art. 55 Kodeksu Cywilnego.
    Przedmiotem aportu nie będzie też zorganizowana część przedsiębiorstwa, gdyż
    Infrastruktura powstała w ramach Inwestycji nie będzie organizacyjnie i finansowo
    wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie zespołem składników materialnych i
    niematerialnych, nie obejmie zobowiązań i nie mogłaby w ocenie Gminy stanowić
    niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, w tym
    przypadku z zakresu działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Czynność aportu będzie stanowiła zatem podlegającą VAT odpłatną dostawę towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W jej przypadku dojdzie do przeniesienia na
    Spółkę prawa do rozporządzania Infrastrukturą powstałą w ramach Inwestycji jak
    właściciel, w zamian za uzyskane przez Gminę wynagrodzenie co do zasady w postaci
    udziałów w Spółce.
    Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych,
    przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 kwietnia
        2011 r., sygn. ILPP1/443-10/11-8/NS, gdzie stwierdzono „Wniesienie aportu w
        postaci nieruchomości lub rzeczy ruchomych do spółki prawa handlowego lub
        cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów zawartej w art. 7 ust. 1
        ustawy, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy uznawane jest za
        sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu
        spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy

        dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie
        udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do
        rozporządzania tymi towarami jak właściciel, zatem podlega opodatkowaniu”;
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 marca
        2011 r., sygn. IBPP3/443-1016/10/AB „Aport to wkład na utworzenie lub
        powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach.
        Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa
        (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne, czy zawodowe. Z
        uwagi na powyższe, wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa
        handlowego lub cywilnego spełnia definicję dostawy towarów - następuje tutaj
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Wobec
        powyższego, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1
        ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    Uwzględniając przedstawione powyżej uwagi, należy stwierdzić, że wniesienie aportem
    Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji do Spółki nie będzie stanowiło zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a tym samym w niniejszej
    sprawie nie znajdzie zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Ad 2
    Zgodnie z wyjaśnieniami Gminy przedstawionymi w odpowiedzi na pytanie nr 1,
    planowana przez Gminę czynność wniesienia aportem Inwestycji do Spółki, będzie
    stanowiła na gruncie VAT podlegającą opodatkowaniu odpłatną dostawę towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje jednak, czy
    do przedmiotowej transakcji powinno znaleźć zastosowanie zwolnienie z VAT
    przewidziane w ustawie o VAT lub wydanych do niej rozporządzeniach wykonawczych.
    Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Definicja pojęcia pierwszego zasiedlenia została przy tym zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy o
    VAT, który stanowi, iż przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania
    pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
    budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z treści powołanych przepisów wynika zatem, iż w sytuacji, w której dostawa budynków,
    budowli lub ich części, w tym ich aport, dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub ma miejsce w okresie krótszym niż 2 lata od momentu pierwszego zasiedlenia, które
    należy rozumieć, przede wszystkim jako oddanie do używania pierwszemu użytkownikowi
    budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu, zwolnienie z VAT, o którym mowa
    w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania.
    W ocenie Gminy taka właśnie sytuacja ma miejsce w jej przypadku. Jak wskazano w opisie
    stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Infrastruktura powstała w ramach Inwestycji, z
    momentem oddania jej do użytkowania (które nastąpiło w zależności od Inwestycji w
    okresie od października 2023 r. do czerwca 2024 r.) została udostępniona Spółce do

    korzystania - początkowo nieodpłatnie. Jednocześnie, zamiarem Gminy jest
    przeprowadzenie czynności aportu tejże Infrastruktury na rzecz Spółki, z końcem
    bieżącego roku (2024 r.) lub w początkowych miesiącach roku kolejnego (2025 r.),
    jednakże nie później niż przed upływem dwóch lat od oddania Inwestycji do użytkowania.
    Innymi słowy, aport Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji na rzecz Spółki
    dokonany będzie w okresie krótszym niż dwa lata od momentu jej pierwszego zasiedlenia,
    w konsekwencji czego zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie będzie mogło
    znaleźć w tym przypadku zastosowania.
    Gmina pragnie przy tym odnieść się również do zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. W jej ocenie przedmiotowe zwolnienie z VAT także nie
    powinno znaleźć zastosowania w niniejszej sytuacji. Zgodnie bowiem z treścią art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części
    nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Należy przy tym uwzględnić, że do zastosowania przedmiotowego zwolnienia niezbędnym
    jest, aby przesłanki wymienione w literze a) i b) omawianego przepisu zostały spełnione w
    sposób łączny. Powyższe oznacza zatem, iż brak spełnienia chociażby jednej z
    wymienionych przesłanek wyklucza zastosowanie zwolnienia z opodatkowania na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Uwzględniając przedstawione powyżej uwarunkowania prawne zastosowania zwolnienia z
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, Gmina pragnie wskazać, iż
    niewątpliwie w jej przypadku nie dojdzie do spełnienia pierwszej z przesłanek, o której
    mowa w lit. a) ww. przepisu.
    Zdaniem Gminy, analiza całościowa przepisu art. 86 ustawy o VAT, traktującego o prawie
    do odliczenia VAT naliczonego, prowadzi do jednoznacznego i niepodważalnego wniosku,
    iż prawo do odliczenia przysługuje również w momencie, w którym co prawda nie doszło
    jeszcze do wykonania czynności opodatkowanej VAT (np. aport) niemniej jednak podatnik
    posiada możliwy do zidentyfikowania zamiar jej wykonania. Stanowisko to pozostaje
    ugruntowane w orzecznictwie, w tym w wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: TSUE): „Ponadto, zgodnie z zasadą neutralności podatku VAT w
    zakresie obciążenia podatkowego dla przedsiębiorstwa pierwsze wydatki inwestycyjne,
    poniesione w celu i z zamiarem rozpoczęcia działalności, należy uznać za działalność
    gospodarczą. Opóźnienie rozpoczęcia działalności do momentu faktycznego
    wykorzystania nieruchomości, tj. do momentu rozpoczęcia uzyskiwania z tej
    nieruchomości dochodu do opodatkowania, byłoby sprzeczne z tą zasadą. Każda inna
    interpretacja art. 4 Dyrektywy oznaczałaby obciążenie przedsiębiorcy kosztem VAT w
    trakcie prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, bez umożliwienia mu
    odliczenia tego podatku zgodnie z art. 17, i wprowadzałaby nieuzasadnione rozróżnienie
    między wydatkami inwestycyjnymi, poniesionymi przed faktycznym wykorzystaniem
    nieruchomości i wydatkami poniesionymi w trakcie ich wykorzystywania”. (por. wyrok w
    sprawie C-268/83 Rompelman).
    Taka właśnie sytuacja miała miejsce w przypadku Gminy, która od momentu rozpoczęcia
    realizacji Inwestycji, będąc zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, zamierzała
    dokonać wniesienia powstałego w tym zakresie majątku w drodze aportu do Spółki. W
    rezultacie, uznać należy, iż w trakcie realizacji Inwestycji (a więc także w momencie

    ponoszenia wydatków w ramach Inwestycji) Gminie przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwot podatku naliczonego w cenie ponoszonych w tym
    zakresie wydatków.
    Zdaniem Gminy, przedstawionego powyżej stanowiska, nie modyfikuje przy tym w
    żadnym stopniu okoliczność, iż bezpośrednio po oddaniu Inwestycji do użytkowania,
    powstała w tym zakresie Infrastruktura została nieodpłatnie udostępniona na rzecz Spółki.
    Należy bowiem stwierdzić, iż ocena czy w odniesieniu do nabywanego dobra podmiotowi
    dokonującemu jego zakupu przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego powinna
    być każdorazowo dokonywana na moment nabycia tego dobra, nie zaś w jakimkolwiek
    innym momencie np. na moment rozpoczęcia faktycznego korzystania z tego dobra.
    Gmina nie kwestionuje przy tym, iż wykorzystanie nabytego dobra odmiennie od
    powziętego pierwotnie zamiaru może mieć wpływ na zakres prawa do odliczenia VAT
    naliczonego.
    Powyższe potwierdza w całej rozciągłości orzeczenie TSUE z dnia 25 lipca 2018 r., w
    sprawie C#140/17 Gmina Ryjewo, zgodnie z którym: „(...) nie ma w istocie znaczenia, że
    dane dobro nie zostało bezpośrednio wykorzystane do celów czynności opodatkowanych,
    ponieważ wykorzystanie dobra wyznacza jedynie zakres wstępnego odliczenia lub
    ewentualnej późniejszej korekty, jednak nie ma ono wpływu na powstanie prawa do
    odliczenia”. (motyw 51 wyroku).
    Przedstawione powyżej stanowisko zostało potwierdzone również przykładowo w
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 września
    2022 r. znak: 0112-KDIL1-1.4012.367.2022.2.WK.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina pragnie wskazać, iż na moment dokonania aportu
    prawdziwe będzie stwierdzenie, iż Gminie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją Inwestycji.
    W związku z niespełnieniem pierwszej z przesłanek, dla braku możliwości zastosowania
    zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, nie jest istotne
    ewentualne spełnienie drugiej z przesłanek, o której mowa w lit. b) ww. przepisu, tj.
    dokonanie przez Gminę ulepszeń Inwestycji, których wysokość przekroczyłaby 30% ich
    wartości początkowej. Na marginesie Gmina pragnie przy tym zauważyć, iż w jej
    przypadku również ta przesłanka nie zostałaby spełniona bowiem Gmina nie dokonywała
    w odniesieniu do Infrastruktury stanowiącej przedmiot wniosku takich ulepszeń od
    momentu oddania Inwestycji do użytkowania.
    Podsumowując, w opinii Gminy, w związku z możliwością odliczenia podatku naliczonego
    od Inwestycji z uwagi na planowany aport powstałego w tym zakresie majątku na rzecz
    Spółki w zamian za ustalone umownie wynagrodzenie, Gmina nie będzie uprawniona do
    skorzystania ze zwolnienia z VAT również na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    Końcowo Gmina pragnie podkreślić, że odmienna interpretacja powyższych przepisów
    zakładałaby rozszerzającą wykładnię regulacji dotyczących zwolnień z VAT. Natomiast
    zgodnie z orzecznictwem TSUE oraz polskich sądów administracyjnych, interpretacja
    przepisów dotyczących zwolnień, jako odstępstwo od reguły ogólnej - tj. zasady
    powszechności opodatkowania VAT, powinna być dokonywana w sposób ścisły.
    Takie podejście zostało potwierdzone przykładowo w wyroku z sprawie 348/87 Stichting
    Uitvoering Financiele Acties (SUFA) przeciwko Staatssecretaris van Financien z dnia 15
    czerwca 1989 r., w którym TSUE stwierdził, że „pojęcia stosowane dla określenia zwolnień
    w art. 13 VI Dyrektywy należy interpretować ściśle, ponieważ stanowią one wyjątki od
    ogólnej zasady, że podatek obrotowy jest nakładany na wszystkie usługi świadczone za
    wynagrodzeniem przez podatnika”.
    Podobne stanowisko zajął TSUE w sprawie C-434/05 Stichting Regionaal Opleidingen
    Centrum Noord-Kennemerland /West-Friesland (Horizon College) przeciwko
    Staatssecretaris van Financiën z dnia 14 czerwca 2005 r., w którym dodatkowo podkreślił,

    że „interpretacja pojęć używanych do opisania zwolnień powinna być zgodna z celami
    realizowanymi przez owe zwolnienia oraz zasadą neutralności podatkowej, na której
    zasadza się wspólny system podatku VAT”.
    Powyższa zasada ścisłej interpretacji zakresu zwolnień została również wielokrotnie
    podkreślona w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych. Przykładowo Wojewódzki
    Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 1 czerwca 2009 r. sygn. III SA/Gl 257/09
    stwierdził, że „zwolnienia przedmiotowe wprowadzone przepisami VI Dyrektywy stanowią
    istotny wyłom od zasady powszechności i ostatecznego opodatkowania konsumpcji.
    Wszelkie odstępstwa od tych zasad mogą być w Państwach Członkowskich stosowane
    wyłącznie w sytuacji, gdy taką możliwość przewidują przepisy wspólnotowe, które nie
    mogą być interpretowane rozszerzająco”. Stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. I FSK 111/09.
    Mając na uwadze powyższe, w opinii Gminy, w przedstawionym stanie faktycznym /
    zdarzeniu przyszłym transakcja wniesienia przez Gminę aportem Inwestycji do Spółki nie
    będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT - ze względu na to, iż dostawa Inwestycji zostanie dokonana w okresie
    krótszym niż dwa lata od momentu ich pierwszego zasiedlenia oraz na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT - z uwagi na okoliczność, że na moment dokonywania aportu
    Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    poniesionych na realizację Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;

      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby niebędące dostawą. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Usługą nie będzie natomiast takie
    świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów.
    Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenie określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może
    nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji przedsiębiorstwa,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.,
    dalej: Kodeks cywilny):
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;

      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
        2Art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące ze sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
    pomimo jego zbycia.
    Art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku
    zakładu lub oddziału osoby prawnej.
    Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych
    zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne

    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Wymagane jest więc, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Oznacza to, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie oraz posiada
    wewnętrzną samodzielność finansową.
    Aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych
    mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest
    wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać
    pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole - a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną
    częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
        istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
        zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie;
        składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
        zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
        zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
        zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
        oraz
        faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
        przedmiotem transakcji.
    Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest
    definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1
    ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników
    majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w
    istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych
    przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01 Zita Modes Sarl

    Trybunał stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z
    przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
    W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu
    VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w
    przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu
    regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej
    stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do
    każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając
    składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca
    musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego
    części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc
    pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób
    jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku
    tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że
    celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. w sprawie Christel Schriever TSUE
    wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie
    muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z
    opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał
    uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje
    ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie
    stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności
    gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub
    jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość
    przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej. O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo
    okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do
    prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością
    prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że w okresie od października 2023 r. do czerwca 2024 r. oddając
    do użytkowania, zakończyli Państwo realizację inwestycji w zakresie Infrastruktury
    wodociągowo#kanalizacyjnej (Infrastruktura).
    Na terenie gminy funkcjonuje A. sp. z o.o., zorganizowane w formie komunalnej spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością (Spółka), z wyłącznym (100%) udziałem Państwa w
    kapitale zakładowym. Przedmiotem działalności Spółki jest między innymi organizacja
    gospodarki wodno-kanalizacyjnej na terenie gminy, w szczególności poprzez świadczenie
    usług dostarczania wody oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków.
    Przyjęty obecnie na terenie gminy sposób prowadzenia gospodarki wodno-kanalizacyjnej
    (tj. jej prowadzenie bezpośrednio przez Spółkę) znajduje swoje uzasadnienie w
    posiadanych przez Spółkę zasobach organizacyjnych, kadrowych i technicznych, których
    Państwo nie posiadają, a które są niezbędne, aby zapewnić odpowiedni poziom
    świadczonych na terenie gminy usług w zakresie dostawy wody i odprowadzania ścieków.

    Bez istotnych zmian organizacyjnych oraz dodatkowych, znacznych obciążeń finansowych
    nie byliby Państwo w stanie zapewnić porównywalnego poziomu świadczenia ww. usług.
    Spółka pełni zatem funkcję dostawcy usług w zakresie dostawy wody oraz odprowadzania
    ścieków na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców i instytucji z terenu gminy, to Spółka
    rozlicza VAT należny związany ze świadczeniem ww. usług.
    Od początku realizacji Inwestycji zamierzają Państwo udostępnić ją za odpłatnością na
    rzecz Spółki, w szczególności poprzez wniesienie ww. infrastruktury, po oddaniu jej do
    użytkowania, do Spółki w drodze czynności aportu.
    W efekcie planowanej czynności aportu Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji
    Spółka stanie się właścicielem Infrastruktury.
    Odpowiednie zapisy określające wynagrodzenie Państwa z tytułu dokonanego aportu
    zostaną zawarte, w szczególności w zawartej w formie aktu notarialnego umowie
    dotyczącej przeniesienia własności opisywanych składników majątkowych przez Państwa
    na rzecz Spółki, która zostanie zawarta w wykonaniu uchwały podwyższającej kapitał
    zakładowy Spółki.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że w ramach opisywanego aportu na Spółkę zostanie
    przeniesiona jedynie własność infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem infrastruktura powstała w ramach Inwestycji stanowi
    wyłącznie element całości Infrastruktury występującej na terenie gminy, którą
    wykorzystuje Spółka do prowadzenia gospodarki wodno-kanalizacyjnej.
    W pierwszej kolejności mają Państwo wątpliwości, czy wniesienie aportem Inwestycji do
    Spółki nie będzie stanowić wyłączonej z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1
    ustawy transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że
    opisany przedmiot planowanego aportu, nie stanowi/nie będzie stanowił
                        1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu (aportowi)
    nie będzie towarzyszył transfer kluczowych składników, wchodzących w skład definicji
    przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w ramach aportu na Spółkę zostanie przeniesiona
    jedynie własność infrastruktury wytworzonej w ramach Inwestycji. Rozważana transakcja
    wniesienia aportu nie będzie obejmować żadnych Państwa wierzytelności, praw z
    papierów wartościowych, rachunków bankowych i środków pieniężnych. Spółka nie
    przejmie również Państwa zobowiązań (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub
    kredytów). Nie dojdzie także do przeniesienia zakładu pracy.
    Nie będzie możliwe prowadzenie działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o
    wniesione do Spółki aportem składniki majątkowe.
    Zatem nie można uznać, że przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo.
    Przedmiot planowanego aportu nie stanowi/nie będzie również stanowił zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy, ze względu na niespełnienie przesłanek
    zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Z okoliczności sprawy nie wynika aby istniał statut, regulamin lub inny akt o podobnym
    charakterze, na podstawie którego na moment aportu będzie możliwe wyodrębnienie
    przedmiotu aportu w Państwa strukturze organizacyjnej.
    Przedmiot aportu nie jest/nie będzie na moment aportu również wyodrębniony finansowo
    w ramach prowadzonej przez Państwa działalności. W ramach aportu nie zostaną
    przeniesione wierzytelności, prawa z papierów wartościowych, rachunki bankowe oraz
    środki pieniężne, Spółka nie przejmie Państwa zobowiązań, nie dojdzie także do
    przekazania ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zatem nie można uznać, aby na moment aportu mieli Państwo możliwość

    przyporządkowania przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do przedmiotu
    aportu.
    Infrastruktura powstała w ramach Inwestycji stanowi wyłącznie jeden z elementów całości
    posiadanej przez Państwa infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.
    Zatem przedmiot aportu nie będzie posiadał takiej samodzielności finansowej oraz
    funkcjonalnej, aby Spółka po przejęciu Infrastruktury w ramach aportu była w stanie
    prowadzić działalność gospodarczą oraz rozliczenia finansowe w sposób niezależny i
    zorganizowany, przy uwzględnieniu uwarunkowań ekonomicznych i rynkowych
    wykorzystując wyłącznie składniki będące przedmiotem aportu.
    Przedmiot aportu nie będzie zatem stanowił organizacyjnie i finansowo wyodrębnionego
    w istniejącym przedsiębiorstwie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w
    tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
    zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania.
    Jak wyjaśniono powyżej, dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część
    jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
    Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiot aportu nie stanowi składników majątkowych
    wydzielonych organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie, które umożliwiałyby prowadzenie
    niezależnego przedsiębiorstwa. Zatem, przedmiot aportu nie mógłby funkcjonować jako
    samodzielny podmiot gospodarczy, nie będzie na tyle zorganizowany na moment
    dokonania aportu, aby umożliwiał prowadzenie działalności bez dodatkowych nakładów
    Spółki.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie przedmiot aportu, który przekażą Państwo Spółce, nie
                                          1stanowi/nie będzie stanowił ani przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu
    cywilnego, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt
    27e ustawy.
    W konsekwencji, wniesienie przez Państwa aportem do Spółki Infrastruktury powstałej w
    ramach Inwestycji nie będzie stanowić wyłączonej z opodatkowania na podstawie art. 6
    pkt 1 ustawy, transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości, czy wniesienie aportem Inwestycji do Spółki będzie
    stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy
    lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. W
    związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń
    ekonomicznych:
        wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do
        rozporządzania określonymi składnikami majątku,
        w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające
        określoną wartość.

    Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne
    formy - nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością
    jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport
    uzyskuje pewną wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego - w zależności od tego co
    jest jego przedmiotem - spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego
    świadczenia usług. Tym samym uznawane jest za sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22
    ustawy, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem - istnieje bowiem bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w
    formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
    Zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy
    czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, wniesienie aportem składników majątku w zamian za udziały należy
    uznać za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być
    wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj.:
        gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
        gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
        podstawie umów cywilnoprawnych.
    Natomiast w związku z realizacją zadań, które organ władzy publicznej podejmuje jako
    podmiot prawa publicznego, nie będzie podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności,
    opłaty lub składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np. czynności sprzedaży,

    zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Wnosząc do Spółki aport w postaci Infrastruktury, powstałej w ramach Inwestycji będą
    Państwo działać w charakterze podatnika podatku od towarów, a nie w roli organu władzy
    publicznej. Czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    jako dostawa towaru dokonywana za wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie
    udziałów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, może korzystać ze zwolnienia od
    podatku. Warunki stosowania zwolnień zawarte zostały zarówno w ustawie, jak i
    przepisach wykonawczych.
    Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego
    zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy
    niż 2 lata. Pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania,
    zarówno wtedy, gdy po wybudowaniu budowli sprzedano ją lub oddano ją w najem, jak i
    w przypadku wykorzystywania budowli na potrzeby własne - ponieważ w obydwu
    przypadkach doszło do korzystania z budowli.
    W przypadku budynków lub budowli niespełniających przesłanek do zastosowania art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych
    warunków - skorzystanie ze zwolnienia, o którym stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy
    budynków, budowli lub ich części na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy,
    należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - jeśli przy ich nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i podatnik
    wykorzystywał je wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT, w żadnym
    momencie ich posiadania nie zmieniając ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania.
    Niespełnienie jednego ze wskazanych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budowli”. W tym
    zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).
    Art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno
      stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe
      i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,
      hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia
      techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
      konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia
      terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.
    Z opisu sprawy wynika, że powstała w ramach inwestycji od października 2023 r. do
    czerwca 2024 r. Infrastruktura stanowić będzie budowle.
    Zasadne jest zatem zbadanie przesłanek, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w
    zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla tej transakcji aportu.
    Od początku realizacji Inwestycji zamierzali Państwo udostępnić powstałą Infrastrukturę
    za odpłatnością na rzecz Spółki. Po oddaniu do użytkowania powstałej w ramach
    inwestycji Infrastruktury zamierzali Państwo wnieść ją do Spółki w ramach aportu (aport
    rzeczowy, wkład niepieniężny). Z przyczyn organizacyjnych nie zrealizowali Państwo

    powziętego zamiaru, po zakończeniu inwestycji co spowodowało, że bezpośrednio po
    oddaniu Inwestycji do użytkowania, powstała w tym zakresie Infrastruktura została
    nieodpłatnie udostępniona na rzecz Spółki.
    Udostępnienie Spółce nieodpłatnie Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji ma przy
    tym charakter wyłącznie przejściowy (czasowy) - ponieważ zgodnie z pierwotnym
    zamiarem, podejmują Państwo aktualnie czynności zmierzające do dokonania aportu ww.
    infrastruktury na rzecz Spółki. Planują Państwo przeprowadzenie opisywanej czynności
    aportu z końcem 2024 roku lub w pierwszych miesiącach 2025 r., jednakże nie później niż
    przed upływem dwóch lat od oddania poszczególnych Inwestycji do użytkowania.
    W efekcie planowanej czynności aportu Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji
    Spółka stanie się właścicielem Infrastruktury, która będzie służyła Spółce, zgodnie z
    dotychczasowym przeznaczeniem, do prowadzenia działalności w zakresie zaopatrzenia w
    wodę oraz odprowadzania ścieków.
    Oddanie Infrastruktury Spółce do nieodpłatnego użytkowania było równoznaczne z jej
    pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Natomiast wniesienie tych
    budowli do Spółki w ramach planowanego aportu nastąpi w okresie krótszym niż 2 lata od
    ich pierwszego zasiedlenia. Zatem aport Infrastruktury do Spółki nie będzie korzystał ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Skoro aport Infrastruktury nie będzie korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia z
    art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Jak już wspomniano z przytoczonego wyżej przepisu wynika, że aby dostawa budynków,
    budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, muszą zostać spełnione dwa warunki, tj. brak prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do budynków, budowli lub
    ich części oraz brak wydatków na ulepszenie, w stosunku do których sprzedający miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a w
    przypadku ponoszenia takich wydatków, muszą być one niższe niż 30% wartości
    początkowej tych obiektów.
    Przy czym, aby dostawa budynku, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia z
    ww. przepisu oba warunki wskazane w tym przepisie muszą być spełnione łącznie.
    Dla ustalenia, czy transakcja wniesienia aportem Infrastruktury powstałej w ramach
    Inwestycji będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, należy dokonać rozstrzygnięcia, czy przysługiwało/przysługuje Państwu
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków na ich wytworzenie.
    Art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      1) nabycia towarów i usług,
      2) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,

        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności
    zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi podatku od towarów
    i usług realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał
    w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą
    niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik -
    aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego - nie musi czekać, aż
    nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby
    działalności opodatkowanej.
    Zasadne jest odniesienie się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
    gdzie warunek zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną jest mocno
    akcentowany. W orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 1995 r. (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v.
    Commissioners of Customs & Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia
    podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami
    opodatkowanymi. Także w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98,
    Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc) TSUE nie miał wątpliwości, że
    artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie
    harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez
    podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia, a daną transakcją (lub
    transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia.
    Ponadto, w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. (w sprawie C-437/06 Securenta) Trybunał
    przesądził, że w sytuacji, gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność
    niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych
    wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można
    przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.
    Natomiast w pkt 8-9 wyroku w sprawie C-97/90 Lennartz TSUE stwierdził, że prawo do
    odliczeń powstaje w momencie, gdy podlegający odliczeniu podatek staje się wymagalny.
    W konsekwencji o istnieniu tego prawa do odliczeń może zadecydować jedynie charakter,
    w jakim podmiot występuje w danym czasie. Zgodnie z art. 17(2) szóstej dyrektywy, o ile
    podatnik, działający w tym charakterze, używa towarów dla celów czynności
    podlegających opodatkowaniu, jest on uprawniony do odliczania podatku należnego lub

    zapłaconego od takich towarów. Jeżeli towary nie są używane do celów działalności
    gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 4, lecz do celów prywatnej konsumpcji, nie
    powstaje żadne prawo do odliczeń.
    W konsekwencji, nie każdy zaistniały rodzaj powiązania o charakterze pośrednim z
    dokonywaniem świadczeń opodatkowanych, lecz oczywistość oraz bezpośredniość tego
    powiązania z dokonywaną przez podatnika sprzedażą opodatkowaną, może dopiero
    dawać uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Tym samym, zasada ta wyklucza możliwość dokonania
    odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania
    do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwolnionych od tego podatku, jak również w sytuacji, gdy nabyte towary i usługi nie będą
    w ogóle wykorzystywane w żaden sposób.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Państwo jako czynny zarejestrowany podatnik podatku
    od towarów i usług, już na etapie realizacji inwestycji zakładali docelowo wykorzystanie ich
    efektów do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Plan ten nie został jednak
    zrealizowany w zakładanym pierwotnie momencie, tj. bezpośrednio po oddaniu do
    użytkowania powstałej Infrastruktury. Zatem po zakończeniu inwestycji z przyczyn
    organizacyjnych powstała w ramach inwestycji Infrastruktura została udostępniona Spółce
    nieodpłatnie do momentu dokonania planowanego aportu.
    Zatem na moment realizacji inwestycji byli Państwo zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Całokształt okoliczności związanych z
    realizowanymi przez Państwa Inwestycjami wskazuje, że wydatki ponoszone przez
    Państwa na wytworzenia Infrastruktury były ponoszone z zamiarem późniejszego
    wykorzystania ich do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Skoro nabycia towarów i usług w związku z realizowanymi inwestycjami dokonywali
    Państwo jako podatnik w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i z zamiarem
    dokonania czynności opodatkowanych, to - co do zasady - przysługiwało/przysługuje
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanych faktur dotyczących
    wytworzenia Infrastruktury.
    Zatem, dla czynności wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury powstałej w ramach
    Inwestycji, nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, ponieważ przysługiwało/przysługuje Państwu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków dotyczących wytworzenia tej Infrastruktury.
    Z tego samego powodu dla czynności aportu nie znajdzie zastosowania także zwolnienie z
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Skoro nie można zastosować żadnego z przewidzianych zwolnień od podatku VAT do
    czynności wniesienia aportem Infrastruktury do Spółki, czynność ta będzie podlega
    opodatkowaniu przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT jako odpłatna dostawa
    towarów.
    W konsekwencji wniesienie Infrastruktury do Spółki będzie stanowiło czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia
    od tego podatku.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    W interpretacji oparłem się na informacjach przedstawionych przez Państwa w opisie
    sprawy, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.