Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.43.2021.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-02
Teza: w zakresie ustalenia: - czy otrzymane przez Spółkę od Kontrahenta nieodpłatne świadczenia (w tym nakłady modernizacyjne dotyczące istniejących środków trwałych oraz nowe środki trwałe) będą stanowiły przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych; - czy odpisy amortyzacyjne od wartości przekazanych nieodpłatnie środków trwałych oraz nakładów modernizacyjnych będą stanowiły koszty uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: budżet-budżet państwa; energia; projekt; przychód; Unia Europejska (Wspólnota Europejska); świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 z późń. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 stycznia 2021 r. (data wpływu 3 lutego 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia:

*   czy otrzymane przez Spółkę od Kontrahenta nieodpłatne świadczenia (w tym nakłady modernizacyjne dotyczące istniejących środków trwałych oraz nowe środki trwałe) będą stanowiły przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych;
*   czy odpisy amortyzacyjne od wartości przekazanych nieodpłatnie środków trwałych oraz nakładów modernizacyjnych będą stanowiły koszty uzyskania przychodu

\-**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2021 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia:

*   czy otrzymane przez Spółkę od Kontrahenta nieodpłatne świadczenia (w tym nakłady modernizacyjne dotyczące istniejących środków trwałych oraz nowe środki trwałe) będą stanowiły przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych;
*   czy odpisy amortyzacyjne od wartości przekazanych nieodpłatnie środków trwałych oraz nakładów modernizacyjnych będą stanowiły koszty uzyskania przychodu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka akcyjna (dalej „Spółka”) jest jedną ze spółek wchodzących w skład Podatkowej Grupy Kapitałowej (Wnioskodawcy).

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, rezydentem podatkowym w Polsce. Spółką reprezentującą Wnioskodawcę jest X.

Podstawowym przedmiotem działalności spółek wchodzących w skład PGK jest prowadzenie działalności w zakresie: (i) wytwarzania energii elektrycznej, (ii) dystrybucji energii elektrycznej, (iii) obrotu hurtowego i detalicznego energią elektryczną, (iv) wytwarzania i dystrybucji ciepła oraz (v) świadczenia usług towarzyszących.

Spółka zawarła z wykonawcą bloków energetycznych i producentem urządzeń związanych z wytwarzaniem energii (dalej: „Kontrahent”) Umowę o udostępnienie bloku do realizacji fazy III Programu Bloki 200 + (dalej: „Umowa o udostępnienie bloku”).

Jednocześnie, Kontrahent (po postępowaniu konkursowym) zawarł z Narodowe (…) dalej zwane: „Y” Umowę o wykonanie i finansowanie projektu w Programie „Bloki 200 +” (dalej: „Projekt” lub „Program”). Celem Projektu, jest opracowanie, w wyniku przeprowadzenia prac badawczo-rozwojowych metody będącej innowacyjną (rozumianą jako dotychczas nie powstałą lub w sposób znaczny zmodyfikowaną) niskonakładową technologią modernizacji bloków, rozumianą jako zbiór rozwiązań technicznych, organizacyjnych, prawnych i biznesowych.

Program ma umożliwić działanie bloków energetycznych w zmienionych warunkach eksploatacji przez 15-20 lat. Kontrahent przystąpił do realizacji Projektu z zamiarem wdrożenia wypracowanej metody na bloku energetycznym Spółki. Kontrahent nie posiada własnych bloków energetycznych (jednym z warunków udziału w konkursie był m.in. brak własnego bloku), w związku z tym po wykonaniu części prac badawczo-rozwojowych zmuszony jest dokonać wdrożenia swoich prac na bloku należącym do innego podmiotu (tj. Spółki).

W rezultacie umowy zawartej pomiędzy Y oraz Kontrahentem, Kontrahent otrzyma dofinansowanie z Y na realizację Projektu, którego część będzie realizowana na bloku energetycznym Spółki.

Cała wartość kosztów prac poniesionych przez Kontrahenta wykonanych na bloku energetycznym Spółki objęta jest dofinansowaniem z Y, Spółka nie otrzymuje środków od Y na realizację Projektu.

Spółka jako właściciel bloku, udostępni Kontrahentowi blok do przeprowadzenia referencyjnych prac badawczo-rozwojowych i wdrożeniowych w skali rzeczywistej opracowanej przez Kontrahenta metody. Kontrahent sfinansuje maksymalnie do wartości dofinansowania Projektu przez Y rozwiązania zmierzające do modernizacji bloku energetycznego. Poniesione nakłady podniosą wartość aktualnych środków trwałych oraz powstaną nowe środki trwałe.

Spółka wyraziła zgodę m.in. na przekazanie Y wyników prac. Spółka wyraziła również zgodę na udzielenie, na warunkach określonych w umowie podpisanej pomiędzy Kontrahentem a Y, licencji dla Y oraz pomiotów przez niego wskazanych na korzystanie z wyników prac B&R i przedmiotów B. IP związanych z F. IP.

Spółka poniesie jedynie koszty zużytych mediów niezbędnych do realizacji Projektu, badań prowadzonych w jej laboratorium oraz udziału pracowników własnych.

Przedmiot Umowy będzie podlegał odbiorom przez Spółkę.

Kontrahent udzieli gwarancji na prace zrealizowane w ramach Umowy oraz przeniesie na Spółkę gwarancje producentów.

Zgodnie z Regulaminem przeprowadzenia postępowania konkursowego pod nazwą „…”, Program finansowany jest ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej realizowany w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój, w ramach poddziałania 4.1.3.

Program jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach poddziałania 4.1.3 Innowacyjne metody zarządzania badaniami Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, w ramach projektu pn. (…).

W większości przypadków prace Kontrahenta będą skutkowały modernizacją środków trwałych. Jednocześnie, prace skutkować będą też m.in. koniecznością zastosowania nowych środków trwałych.

Efekty prac, tj. zarówno środki trwałe jak i nakłady modernizacyjne będą stanowiły własność Spółki. Spółka nie będzie zobowiązana do dokonania jakiejkolwiek odpłatności na rzecz Kontrahenta z tytułu dokonywanych nakładów czy też przekazanych/wytworzonych nowych środków trwałych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymane przez Spółkę od Kontrahenta nieodpłatne świadczenia (w tym nakłady modernizacyjne dotyczące istniejących środków trwałych oraz nowe środki trwałe) będą stanowiły przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy odpisy amortyzacyjne od wartości przekazanych nieodpłatnie środków trwałych oraz nakładów modernizacyjnych będą stanowiły koszty uzyskania przychodu?

Ad.1

Zdaniem Wnioskodawcy, po stronie Spółki a tym samym po stronie PGK nie powstanie przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 z późń. zm., dalej „ustawa o CIT”), do przychodów nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów.

W celu ustalenia czy zastosowanie znajdzie powyższy przepis, konieczne jest ustalenie czy spełnione są następujące warunki:

*   otrzymanie rzeczy, praw lub innych świadczeń nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie,
*   finansowanie lub współfinansowanie rzeczy/praw/świadczeń ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych,
*   finansowanie lub współfinansowanie powinno nastąpić w ramach rządowych programów.

Nieodpłatne lub częściowo odpłatne rzeczy, prawa lub świadczenia.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka nie jest zobowiązana do uiszczenia wynagrodzenia z tytułu realizacji Projektu na jej bloku energetycznym, tj. zarówno otrzymanie środków trwałych jak i innych nakładów nie będzie wymagało zasadniczo wydatków finansowych po stronie Spółki. Zostaną one przekazane/zrealizowane przez Kontrahenta ze środków otrzymanych przez Kontrahenta od Y. Spółka korzystać będzie z ulepszonych/nowych środków trwałych bez konieczności ponoszenia dodatkowego wynagrodzenia na rzecz Kontrahenta. W szczególności nie dokona ona zapłaty wynagrodzenie za zakup środków trwałych czy też poczynione nakłady. W związku z tym spełniony jest pierwszy z warunków zastosowania art. 12 ust 4 pkt 14 ustawy o CIT, tj. wystąpi nieodpłatne świadczenie.

Finansowanie rzeczy/praw/świadczeń ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych.

W opinii Wnioskodawcy, należy uznać, że rzeczy/prawa/świadczenia finansowane są ze środków organizacji międzynarodowych.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, zgodnie z Regulaminem przeprowadzenia postępowania konkursowego pod nazwą „…”. Program finansowany jest ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej realizowany w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój, w ramach poddziałania 4.1.3.

Program jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach poddziałania 4.1.3 Innowacyjne metody zarządzania badaniami Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, w ramach projektu pn. (…).

Jednocześnie, zgodnie z art. 1 ust. 2 Ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1861 ze zm.) – Y jest agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.).

Należy podkreślić, że art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o CIT, nie wymaga, aby dla celów zastosowanie wyłączenia z przychodów, rzeczy/prawa lub świadczenia były otrzymane nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie bezpośrednio ze wskazanych źródeł np. od organizacji międzynarodowych. W rezultacie, zdaniem Wnioskodawcy, wystarczy, że „źródłem takich rzeczy/praw i świadczeń będą: środki agencji rządowych, środki agencji wykonawczych, środki od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych. Stanowisko takie potwierdzają również wydane już interpretacje indywidualne organów podatkowych.

Przykładowo:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 maja 2020 r. (Znak: 0111-KDIB1-2.4010.101.2020.1.AW): „Zdaniem Wnioskodawcy, przytoczony przepis literalnie nie ogranicza się jedynie do bezpośredniego beneficjenta w znaczeniu formalnym - tj. do strony umowy o dofinansowanie Inwestycji. W ocenie Wnioskodawcy, jest on beneficjentem takiego dofinansowania w ujęciu ekonomicznym.” (\`(...)\`) „Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, przysporzenie w postaci zastąpienia należącej do Wnioskodawcy starej sieci ciepłowniczej nową infrastrukturą, w ramach otrzymanego Dofinansowania, może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 Ustawy” Organ podatkowy uznał to stanowisko za prawidłowe.

W opinii Wnioskodawcy, wskazany w interpretacji argument można również powołać w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego. W ujęciu ekonomicznym beneficjentem środków (w odpowiedniej części dotyczącej prac wykonywanych na bloku energetycznym Spółki) jest Spółka a tym samym Wnioskodawca.

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 czerwca 2017 r. (Znak: 0114-KDIP2-2.4010.49.2017.1.AG): „Zdaniem Wnioskodawcy, analizowany przepis art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. nie ogranicza zastosowania określonego w nim zwolnienia od tego, od jakiego podmiotu otrzymano dane świadczenie. W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy, dla zastosowania tego przepisu decydujące znaczenie ma to, czy dane świadczenie było finansowane lub współfinansowane ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych oraz finansowanie/współfinansowanie to nastąpiło w ramach programu rządowego. Analizowane zwolnienie odnosi się bowiem do szerokiego grona odbiorców korzystających ze świadczeń mających źródło w finansowaniu budżetowym. Dla wyłączenia z przychodu nieodpłatnie otrzymanych praw do nakładów przez Spółkę nie ma więc znaczenia, że to M (a nie Spółka) na podstawie zawartej umowy otrzymała środki finansowe w ramach wskazanego powyżej programu operacyjnego. Pogląd taki - w zbliżonym stanie faktycznym - wyrażony został m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 8 października 2013 r. (Znak: IPTPB3/423-285/13- 2/MF) Powyższe oznacza, że nieodpłatne nabycie przez Spółkę praw do nakładów poniesionych przez M. nie stanowi dla Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.”-Organ podatkowy uznał to stanowisko za prawidłowe.

Również ten argument, zdaniem Wnioskodawcy, może zostać przyjęty. Istotne jest w tym przypadku źródło środków a nie bezpośredni ich przepływ. Faktycznie bowiem Projekt finansowany jest ze środków Y, nawet jeżeli beneficjentem środków jest Kontrahent a nie Spółka.

Jednocześnie, podkreślenia wymaga fakt, że w analogicznym stanie faktycznym (gdzie interpretacja dotyczy realizacji Projektu „Bloki 200+” wydana została pozytywna interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 lipca 2019 r. (Znak: 0114-KDIP2-2.4010.212.2019.1.AG): „W ocenie Wnioskodawcy, decydujące znaczenie ma zatem wyłącznie to, czy dane świadczenie było finansowane lub współfinansowane ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych oraz czy finansowanie to (bądź współfinansowanie) nastąpiło w ramach rządowego programu”. (\`(...)\`) „Zdaniem Spółki, wyłączenie przychodów, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT, dotyczy szerokiego grona beneficjentów korzystających ze świadczeń mających źródło finansowania w środkach publicznych. W konsekwencji, w ocenie Spółki, bez znaczenia pozostaje fakt, że umowa, na podstawie której dojdzie do otrzymania przez Wnioskodawcę nieodpłatnych świadczeń w ramach Programu, została zawarta z Wykonawcą (z którym Spółka wstępnie zadeklarowała chęć współpracy), nie zaś bezpośrednio z N., prowadzącym Program Bloki 200+ Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane przez Spółkę w ramach Programu nieodpłatne świadczenia nie będą stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT, gdyż są finansowane ze środków organizacji międzynarodowej - budżetu Unii Europejskiej, w ramach rządowego programu jakim jest Program Operacyjny Inteligentny Rozwój” - Organ podatkowy uznał to stanowisko za prawidłowe.

W związku z powyższym, również przesłankę finansowania świadczenia ze środków organizacji międzynarodowych należy uznać za spełnioną.

Finansowanie w ramach rządowych programów.

Kolejnym warunkiem zastosowania wyłączenia z przychodów na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o CIT jest aby finansowanie nastąpiło „w ramach rządowych programów”.

Należy podkreślić, że brak jest w ustawie o CIT definicji „rządowych programów”.

Przykładowo we wskazanej powyżej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 lipca 2019 r. (Znak: 0114-KDIP2-2.4010.212.2019.1.AG), wydanej w niemalże identycznej sprawie: (\`(...)\`) „Program Operacyjny Inteligentny Rozwój 2014-2020 został przyjęty uchwałą Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2014 r. oraz zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 12 lutego 2015 r. W ocenie Wnioskodawcy, okoliczność, że program ten został przyjęty uchwałą Rady Ministrów wskazuje na rządowy charakter Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój. Należy bowiem wskazać, że przepisy ustawy CIT nie definiują jakie programy rządowe objęte są zakresem art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy CIT. W konsekwencji, w ocenie Spółki przez „rządowy program” należy rozumieć każdy program, który przyjęty został przez Radę Ministrów, a nie tylko taki, który w swej nazwie zawiera przymiotnik „rządowy”. Tym samym, Program Operacyjny Inteligentny Rozwój w ramach którego realizowany jest Program Bloki 200+, stanowi program rządowy”.

Na stronie internetowej: (\`(...)\`) - Portal współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Funduszu Spójności w ramach Programu Pomoc Techniczna Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej 2014-2020, jako Instytucja Zarządzająca wskazane zostało Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju co również potwierdza zaangażowanie rządowe w realizację Programu. Dodatkowo, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 22 grudnia 2017 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie udzielania pomocy na finansowanie ryzyka i dla przedsiębiorców rozpoczynających działalność w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020), (Dz.U. z 2018 r., poz. 44): „Tekst Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 został zaakceptowany decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej z dnia 12 lutego 2015 r. przyjmującą niektóre elementy programu operacyjnego „Inteligentny Rozwój na lata 2014-2020” do wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „…” oraz przyjęty uchwałą nr 91/2014 Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2014 r. w sprawie przyjęcia projektu Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój na lata 2014-2020”. Również na stronie: (\`(...)\`) widnieje informacja o przyjęciu projektu Programu Inteligentny Rozwój przez Radę Ministrów.

W opinii Wnioskodawcy, powyższe informacje jednoznacznie wskazują, że projekt jest realizowany, a tym samym finansowanie dokonywane jest w ramach rządowych programów.

W rezultacie, w opinii Wnioskodawcy otrzymane przez Spółkę od Kontrahenta nieodpłatne świadczenia (w tym nakłady modernizacyjne istniejących środków trwałych oraz nowe środki trwałe) nie będą stanowiły przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od wartości przekazanych nieodpłatnie środków trwałych oraz nakładów modernizacyjnych nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. a ustawy o CIT do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, jeżeli nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw.

W opinii Wnioskodawcy, ponieważ otrzymane nieodpłatnie środki trwałe oraz inne nakłady modernizacyjne (zgodnie z uzasadnieniem do pyt. nr 1 nie będą stanowiły przychodu opodatkowanego CIT) - kosztów uzyskania przychodów nie będą stanowiły odpisy amortyzacyjne od takich środków trwałych.

W opinii Wnioskodawcy identyczny wniosek należy przyjąć również w odniesieniu do przekazanych nieodpłatnie nakładów modernizacyjnych istniejących środków trwałych, tj. nie będą one skutkowały zwiększonymi odpisami amortyzacyjnymi stanowiącymi koszty uzyskania przychodów. Odpisy amortyzacyjne stanowiące koszty uzyskania przychodów powinny być ustalane na dotychczasowych zasadach, tj. na podstawie ustawy o CIT ale bez uwzględnienia wartości przekazanych nieodpłatnie nakładów modernizacyjnych.

Warto w tym miejscu przywołać interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 stycznia 2010 r. (Znak: IBPBI/2/423-1299/09/SD) gdzie wskazano: „W interpretacji z dnia 27 stycznia 2010 r. IBPBI/2/423-1298/09/SD Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, przekazane Spółce nakłady inwestycyjne na środki trwałe będą wyłączone z przychodu do opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, iż nakłady inwestycyjne na środki trwałe które uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji zwiększają wartość początkową tych środków trwałych zgodnie z art. 16g ust. 13 u.p.d.o.p. Natomiast wartość początkową nowopowstałych środków trwałych należy ustalić, zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. W świetle cytowanych powyżej przepisów, otrzymane nakłady prowadzące do powstania nowych środków trwałych stanowią ich wartość początkową, natomiast nakłady powodujące ulepszenie już istniejących środków trwałych zwiększają ich wartość początkową. Jednocześnie odpisy amortyzacyjne w części przypadającej na wartość nakładów nabytych nieodpłatnie od Gminy nie stanowią dla celów podatkowych kosztów uzyskania przychodów”.

W związku z powyższym, w opinii Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od wartości przekazanych nieodpłatnie środków trwałych/nakładów modernizacyjnych nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.