Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.498.2025.1.MPA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Opodatkowanie sprzedaży licytacyjnej lokalu.
Słowa kluczowe: egzekucja-egzekucja z nieruchomości
komornik-komornik sądowy
licytacja
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 13
    czerwca 2025 r., który dotyczy opodatkowania sprzedaży lokalu w sprawie KM (...).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest komornikiem sądowym i prowadzi postępowanie egzekucyjne
    przeciwko dłużniczce (...) sp. j. (dalej: (...)) w sprawie KM (...).
    Przedmiotem egzekucji jest lokal w (...) ul. (...) nr (...) (dalej lokal (...)), dla którego Sąd
    Rejonowy w (...) IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze KW (...)
    (...).
    Lokal ten jest usytuowany w budynku, który został wybudowany przez Dłużnika (...) w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2014. Lokal będący przedmiotem
    wniosku znajduje się w budynku wielolokalowym z przeznaczeniem na apartamenty
    wczasowo/mieszkaniowe.
    Lokal ma status lokalu mieszkalnego, na który składają się: pokój z aneksem kuchennym,
    korytarz, łazienka, taras (pow. 33,00 m²) o łącznej powierzchni 66,07 m². Powierzchnia
    mieszkania: 33,07 m², powierzchnia tarasu: 33,00 m². Właścicielowi lokalu przysługuje
    udział w nieruchomości wspólnej związany z własnością lokalu 50/10000. Dla
    nieruchomości lokalowej prowadzona jest księga wieczysta nr KW (...).
    Odrębna własność lokalu została ustanowiona na rzecz (...) 15 września 2015 roku.
    Obecnie właścicielem nieruchomości jest (...) (dalej: Nowa Właścicielka), która nabyła ten
    lokal od Dłużnika 6 listopada 2015 roku w związku z realizacją roszczenia wynikającego z
    uprzednio zawartej z Dłużnikiem (...) umowy deweloperskiej.
    Lokal jest wykończony; posiada na ścianach tynki cementowo-wapienne, na podłodze są
    panele, stolarka wewnętrzna jest w bardzo dobrym stanie technicznym, okna – PCV, w

    łazience znajduje się glazura i wanna. Na tarasie jest położona kostka. Rzeczoznawca w
    operacie szacunkowym sporządzonym na potrzeby postępowania egzekucyjnego
    stwierdził, iż stan techniczno-użytkowy lokalu jest bardzo dobry.
    26 października 2023 roku Wnioskodawca przystąpił do oględzin lokalu. Podczas oględzin
    stwierdzono, że lokal jest zamieszkały przez najemców. Komornik wezwał Nową
    Właścicielkę do udzielenia odpowiedzi na pytania, które wraz z odpowiedziami są
    przedstawione niżej:
    1) Czy przedmiotowy lokal został nabyty przez (...) do majątku prywatnego w celach
    osobistych, czy w celu prowadzenia działalności gospodarczej (zdefiniowanej w art. 15
    ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – t. j. Dz. U. z 2022 r.
    poz. 931 ze zm. – zwanej dalej ustawą), w tym działalności rolniczej (o której mowa w art.
    2 pkt 15 ustawy)? Odp. – „Lokal został nabyty do majątku prywatnego”.
    2) Czy lokal był/jest/będzie do momentu sprzedaży wykorzystywany przez (...) w
    działalności gospodarczej (zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy), w tym działalności
    rolniczej (o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy)? Odp. „Nie umiem na to

## Pytanie

odpowiedzieć, a w znalezieniu odpowiedniego aktu prawnego nie pomaga brak
    informacji o numerze i pozycji Dziennika Ustaw, na który powołuje się pytający.
    Informuję jednak, że lokal aktualnie jest przedmiotem najmu”.
    3) Czy lokal stanowił/stanowi/będzie stanowił składnik majątkowy działalności
    gospodarczej (...)? Czy był on wprowadzony do środków trwałych zgodnie z przepisami
    ustawy o podatku dochodowym? Odp. „Nie”. „Nie”.
    4) Czy (...) z tytułu prowadzenia działalności, o której mowa powyżej był/jest/będzie
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatkiem VAT? Odp. „Nie”.
    5) W jaki sposób lokal był/jest/będzie wykorzystywany przez (...) od momentu jego
    nabycia do momentu jego zbycia (czy były to czynności opodatkowane podatkiem VAT,
    zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, czy niepodlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT)?
    Prosimy o szczegółową odpowiedź. Odp. „Lokal był wykorzystywany do celów
    prywatnych, a od roku jest przedmiotem najmu. Podatek VAT od tej czynności był i jest
    odprowadzany zgodnie z przepisami. Zwolnień podatkowych nie było”.
    6) Czy lokal był/jest/będzie udostępniany przez (...) osobom trzecim na podstawie umów
    cywilnoprawnych (np. dzierżawy, najmu, użyczenia) lub innej umowy o podobnym
    charakterze? Jeżeli tak, to:
    a) na podstawie jakiej umowy?
    b) czy były to umowy odpłatne, czy nieodpłatne?
    c) na jaki okres zostały zawarte te umowy (np. na 3 miesiące, na rok, na czas
    nieokreślony)? Odp. Na podstawie umowy najmu zawartej na okres jednego roku lokal
    był i jest udostępniony osobie trzeciej - umowa jest odpłatna do 31 września 2024 roku.
    7) Czy (...) ponosiła/poniesie nakłady lub dokonał/dokona działań, które zwiększały
    /zwiększą wartość bądź atrakcyjność lokalu? Jeśli tak, to jakie dokładnie były/będą to
    nakłady/działania? Prosimy o szczegółową odpowiedź. Odp. „Od momentu przekazania
    lokalu przez (...) na mój koszt lokal został wyposażony w podłogi, glazurę w łazienkach,
    aneksach kuchennych oraz w przedsionku. W obu łazienkach zamontowane zostały
    kabiny prysznicowe. Lokal został całkowicie pomalowany. To tylko główne wydatki, o
    mniejszych nie będę wspominać”.
    8) Czy w odniesieniu do lokalu doszło/dojdzie do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu
    art. 2 pkt 14 ustawy i czy od tego momentu do momentu dokonanej sprzedaży tego
    lokalu upłynął/upłynie 2 okres co najmniej 2 lat? Odp. „Nie umiem na to pytanie
    odpowiedzieć (brak szczegółowej informacji o jaką ustawę chodzi). Jedyne co mogę

    przekazać to fakt, że do momentu zawarcia umowy najmu nikt nie był w lokalu
    zameldowany”.
    9) Czy były/będą ponoszone wydatki na ulepszenie tego lokalu w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej? Odp.
    „Nie umiem na to pytanie odpowiedzieć. Nie posiadam już żadnych dokumentów
    (minęło ok 8 lat) odnoszących się do remontu lokalu zarówno dotyczących zakupionego
    wyposażenia jak i poniesionych nakładów na robociznę”.
    10) Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie nr 9 jest twierdząca, to czy po tym ulepszeniu
    lokal został/zostanie oddany do użytkowania? Czy od ww. oddania do użytkowania do
    momentu dokonania sprzedaży upłynął/upłynie okres co najmniej 2 lat? Brak
    odpowiedzi.
    11) Czy w stosunku do tego lokalu przysługiwało/będzie przysługiwało (...) prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    Odp. „Z tytułu posiadania tego lokalu nie stosowałam żadnych ulg podatkowych”.
    12) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 9 jest twierdząca, to czy w stosunku do tych wydatków
    przysługiwało/będzie przysługiwało (...) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego? Brak odpowiedzi.
    13) Czy lokal od momentu nabycia do momentu sprzedaży będzie wykorzystywany przez
    (...) wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT? Jeżeli tak, to prosimy
    podać podstawę prawną zwolnienia. Odp. „Żadne zwolnienia podatkowe z tytułu
    posiadania tego lokalu mi nie przysługiwały”.
    14) Czy z tytułu nabycia lokalu przysługiwało (...) prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego? Czy przy ww. nabyciu wystąpił podatek VAT?
    Odp. „Nie i nie”. Wnioskodawca zauważa niespójność wyjaśnień uzyskanych od Nowej
    Właścicielki w zakresie rozliczania podatku VAT.
    Wyjaśniła Ona bowiem, że nie jest podatnikiem podatku VAT i jednocześnie, że rozliczała
    podatek VAT z tytułu wynajęcia lokalu. Podobna niespójność wystąpiła, kiedy w
    odniesieniu do innego lokalu znajdującego się w tym samym budynku (i podobnie jak
    lokal B4 będącego przedmiotem czynności egzekucyjnych) Nowa Właścicielka oświadczyła,
    że w roku 2016 rozliczała podatek VAT z tytułu prowadzonej działalności, w tym z tytułu
    najmu lokalu, ale po zakończeniu działalności i wykreśleniu jej z CEiDG wyrejestrowała się
    z rejestru podatników VAT czynnych. Z wieloletniego doświadczenia komornika wynika, iż
    sporo osób nie ma świadomości, że wynajmowanie lokalu jest usługą podlegającą, co do
    zasady, podatkowi VAT, nawet jeśli dotyczy to lokalu nabytego na potrzeby osobiste. To
    tłumaczy tę niespójność złożonych wyjaśnień.
    Pytanie
    1) Czy w przypadku sprzedaży opisanego wyżej lokalu, którego właścicielem w chwili
    sprzedaży nie jest Dłużnik (...), ale Nowa Właścicielka, która nabyła ten lokal od Dłużnika
    (...), Wnioskodawca wystąpi jako płatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w
    art. 18 u.p.t.u.?
    2) Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 1 wynikać będzie, iż Wnioskodawca wystąpi jako płatnik
    podatku VAT, to czy sprzedaż lokalu może zostać zwolniona od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1) W ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji opisanej we wniosku, będzie on płatnikiem
    podatku od towarów i usług, ponieważ planowana sprzedaż będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 18 u.p.t.u., organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966
    r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 479) oraz

    komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
    postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
    egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
    naruszeniem obowiązujących przepisów.
    W art. 18 u.p.t.u. mowa jest o dostawie towarów będących własnością dłużnika. Jednak w
    postępowaniu egzekucyjnym może dojść do sytuacji, w której przedmiotem sprzedaży
    egzekucyjnej jest majątek, który dłużnik – w toku postępowania – zbył na osoby trzecie. W
    takich przypadkach zastosowanie ma przepis art. 930 § 1 kodeksu postępowania
    cywilnego określający zasadę bezskuteczności transakcji dokonanej przez dłużnika w toku
    postępowania egzekucyjnego.
    Zgodnie bowiem z tym przepisem rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma
    wpływu na dalsze postępowanie, a czynności egzekucyjne są ważne tak w stosunku do
    dłużnika, jak i w stosunku do nabywcy.
    W konsekwencji wierzyciel, który skierował egzekucję do nieruchomości i doprowadził do
    jej zajęcia, może zaspokoić się z tej nieruchomości tak, jakby nadal należała ona do
    majątku dłużnika (skutek procesowy).
    W kwestii zbycia zajętej nieruchomości przez dłużników wypowiedział się Sąd Najwyższy w
    wyroku z 7 lutego 2008 r. sygn. akt V CSK 426/07, w których stwierdził, że: „Artykuł 930 § 1
    KPC stanowi, że rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze
    postępowanie, a czynności egzekucyjne są ważne tak w stosunku do dłużnika, jak i w
    stosunku do nabywcy. Oznacza to, że wierzyciel, na rzecz którego nieruchomość została
    zajęta, może zaspokoić się ze sprzedanej nieruchomości tak, jakby nieruchomość ta
    należała w dalszym ciągu do majątku jego dłużnika, bez względu na zmianę właściciela.
    W wyroku z 3 lutego 1998 r. (OSP rok 1998, nr 11, poz. 96) Sąd Najwyższy uznał, że w
    świetle art. 930 § 1 KPC umowa przeniesienia własności zajętej nieruchomości między
    zbywcą (dłużnikiem) a nabywcą jest ważna, ale całkowicie bezskuteczna w stosunku do
    wierzycieli, którzy wszczęli egzekucję i pozostaje bez wpływu na dalsze postępowanie
    egzekucyjne, co oznacza, że egzekucję prowadzi się tak, jak gdyby zbycie nieruchomości
    nie nastąpiło. Ratio legis tego przepisu stanowi ochrona wierzyciela przed nierzetelnymi
    działaniami dłużnika, podjętymi w celu udaremnienia zaspokojenia się wierzyciela z
    nieruchomości.
    Podobne stanowisko Sąd Najwyższy zajął w uzasadnieniu wyroku z 29 czerwca 2006 r.
    Przepis art. 930 § 1 k.p.c. nie podważa więc ważności umowy przeniesienia własności
    zajętej nieruchomości między dłużnikiem a nabywcą, powoduje jedynie bezskuteczność
    względną tej umowy w stosunku do wierzycieli, którzy wszczęli egzekucję. Po zbyciu
    nieruchomości w toku postępowania egzekucyjnego nowy właściciel straci własność tej
    nieruchomości.
    Co do zasady, jeżeli jednak cena uzyskana w toku egzekucji przekroczy wartość
    wierzytelności, nadwyżka, która pozostanie po zaspokojeniu wszystkich wierzytelności
    dłużnika powinna przypaść temu właścicielowi, a nie dłużnikowi. Był on bowiem
    właścicielem zbytej w toku egzekucji nieruchomości, a jedynie w związku z treścią art. 930
    § 1 k.p.c. utracił jej własność na potrzeby postępowania egzekucyjnego wobec dłużnika.
    Tak więc komornik, dokonując zbycia nieruchomości na podstawie art. 930 k.p.c.
    rozporządza własnością osoby trzeciej.
    W art. 18 u.p.t.u. mowa jest o dostawie towarów dokonywanej w trybie egzekucji. Pojęcie
    „dostawy towarów” zostało zdefiniowane w art. 7 ust. 1 u.p.t.u. i obejmuje wszelkie
    czynności faktyczne i prawne, których skutkiem jest przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    W sytuacji opisanej we wniosku własność lokalu będącego przedmiotem planowanej
    czynności egzekucyjnej została skutecznie przeniesiona na Nową Właścicielkę. Uzyskała
    Ona tym samym prawo do rozporządzania tym lokalem „jak właściciel”.

    W związku z tym, komornik dokonując sprzedaży lokalu będącego przedmiotem wniosku
    dokona kolejnego „przeniesienia prawa do rozporządzania lokalem jak właściciel”. Prawo
    to (własność) należy jednak do Nowej Właścicielki, a nie do Dłużnika. Czym innym jest
    bowiem bezskuteczność względna zbycia przez dłużnika nieruchomości wobec wierzycieli,
    czym innym zaś – skutek prawny przeniesienia własności z Dłużnika na Nową Właścicielkę.
    W świetle powyższego, czynności egzekucyjne – a więc licytacja komornicza, mająca za
    przedmiot nieruchomość – powinny uwzględniać aktualnego właściciela
    rozporządzającego rzeczą (towarem), w imieniu którego powinny być dokumentowane
    czynności prawne obejmujące wskazaną nieruchomość.
    Tak uznał DKIS w tożsamych sprawach w interpretacjach: - z 27 listopada 2023 r., nr 0114-
    KDIP1-3.4012.485.2023.1.MPA; - z 10 listopada 2023 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.375.2023.2.
    KM; - z 9 listopada 2023 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.492.2023.2.MKA; - z 9 listopada 2023 r.,
    nr 0114-KDIP1-3.4012.489.2023.1.JG; - z 13 listopada 2023 r., 0114-KDIP1-
    2.4012.390.2023.1.A; - z 16 listopada 2023 r., 0114-KDIP1-1.4012.541.2023.1.AKA; - z 24
    listopada 2023 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.393.2023.2.AP.
    Tak więc odpowiedź na pytanie o status Wnioskodawcy jako płatnika podatku VAT w
    planowanej transakcji zależy więc od ustalenia, czy Nowa Właścicielka wystąpi w niej w
    charakterze podatnika VAT. Nie każda bowiem czynność stanowiąca dostawę towarów
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Z informacji pozyskanych w toku czynności egzekucyjnych wynika, że lokal B4 został
    pierwotnie nabyty na cele prywatne, ale po jakiś czasie został wynajęty przez Nową
    Właścicielkę. Lokal był więc wykorzystywany do świadczenia usług, które co do zasady
    podlegają podatkowi VAT. Odpowiedzi Nowej Właścicielki na pytania zadane przez
    Wnioskodawcę o podatek VAT były co prawda sprzeczne, jednak Wnioskodawca uznaje, że
    wiarygodne jest wyjaśnienie, iż Nowa Właścicielka obecnie nie rozlicza podatku VAT z
    tytułu wynajęcia lokalu.
    Jak to zauważono w opisie sytuacji w odniesieniu do innego lokalu znajdującego się w tym
    samym budynku Nowa Właścicielka oświadczyła, że w roku 2016 rozliczała podatek VAT z
    tytułu prowadzonej działalności, w tym z tytułu najmu lokalu, po czym wyrejestrowała się z
    rejestru podatników VAT czynnych uznając, że najem majątku prywatnego nie podlega
    podatkowi VAT.
    Podsumowując, w przypadku sprzedaży opisanego wyżej lokalu, którego właścicielem w
    chwili sprzedaży nie jest Dłużnik, ale Nowa Właścicielka, która nabyła ten lokal od Dłużnika
    już po wszczęciu postępowania egzekucyjnego wobec Dłużnika, Wnioskodawca wystąpi
    jako płatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 18 u.p.t.u., a podatnikiem
    będzie Nowa Właścicielka.
    Ad 2) Jeżeli organ interpretacyjny uzna, że w sytuacji opisanej we wniosku, Wnioskodawca
    wystąpi w charakterze płatnika podatku VAT, to w ocenie Wnioskodawcy, powinien On
    zastosować zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u. Zgodnie z tym
    przepisem zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem
    gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
    okres krótszy niż 2 lata.
    Pojęcie pierwszego zasiedlenia zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 14 u.p.t.u. jako oddanie
    do użytkowania (używania, korzystania) pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi albo
    rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Dla oceny, czy dostawa opisanego wyżej lokalu będzie zwolniona od podatku, niezbędne
    jest ustalenie, czy będzie on w chwili dostawy uznany za „zasiedlony” przez okres co
    najmniej 2 lat liczonych od wybudowania albo od jego ulepszenia o wartość co najmniej
    30% wartości początkowej. Warunkiem zwolnienia jest bowiem zasiedlenie obiektów
    budowlanych przez okres co najmniej 2 lat przed dostawą.
    Lokal został zbyty na rzecz Nowej Właścicielki 6 listopada 2015 roku, tak więc minęły 2 lata
    od pierwszego zasiedlenia. Dostawa lokalu nastąpi więc po upływie 2 lat od pierwszego
    zasiedlenia lokalu po jego wybudowaniu. Jednocześnie z informacji otrzymanych od Nowej
    Właścicielki wynika, że lokal nie został poddany ulepszeniom, a jedynie przeprowadzono w
    nim prace remontowe, takie jak położenie podłogi i glazury, zamontowanie wanny w
    łazience i kuchni w salonie. Lokal został także pomalowany. Podczas oględzin nie
    stwierdzono żadnych dodatkowych nakładów na lokal, nie został on także poddany
    przebudowie ani zmianie przeznaczenia.
    W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, należy zastosować zwolnienie od podatku
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u. i nie trzeba badać przesłanek do zwolnienia
    określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz pkt 2 u.p.t.u. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a u.p.t.u.
    stosuje się jedynie wtedy, gdy do dostawy lokalu nie można zastosować zwolnienia
    określonego w pkt 10. Ponieważ jednak lokal jest zasiedlony przez okres 2 lat od daty
    pierwszego zasiedlenia i okres ten nie został przerwany wskutek ulepszenia lokalu o
    wartość co najmniej 30% wartości początkowej, brak jest podstaw do rozważania
    możliwości (konieczności) zastosowania tego zwolnienia.
    Podobne uwagi dotyczą zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.
    u. Zgodnie z nim zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie
    na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z uzyskanych informacji wynika, że lokal B4 został nabyty na prywatne potrzeby, a dopiero
    po jakimś czasie został wynajęty osobie trzeciej. Trudno więc w takiej sytuacji rozważać
    istnienie prawa do odliczenia podatku naliczonego, skoro lokal trafił do majątku
    prywatnego. Późniejsze wynajęcie tego lokalu nie zmienia tej sytuacji. Ponadto, przepis
    art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. odnosi się wyłącznie do konkretnych działalności (branż), które
    są objęte zwolnieniem przedmiotowym, i nie odnosi się do sytuacji opisanej we wniosku.
    Reasumując nie można zastosować zwolnienia od podatku określonego w tym przepisie.
    W ocenie Wnioskodawcy jedynym przepisem, który może mieć zastosowanie w sytuacji
    opisanej we wniosku jest art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.
    Z informacji uzyskanych od Nowej Właścicielki wynika, że lokal jest zasiedlony od wielu lat,
    i w tym czasie przeprowadzono w nim jedynie prace remontowe. Oznacza to, że w dacie
    dokonania dostawy lokalu lokal będzie zasiedlony, co powoduje konieczność
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy

      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika – Dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością Dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany Dłużnik, w przypadku, gdy powyższa czynność
    nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Natomiast zgodnie z art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej, należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji gdy, dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast
    dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Z wniosku wynika, że obecnie właścicielem nieruchomości jest (...) (Nowy Właściciel), która
    nabyła ten lokal od Dłużnika 6 listopada 2015 r., w związku z realizacją roszczenia
    wynikającego z uprzednio zawartej z Dłużnikiem (...) umowy deweloperskiej. Lokal ten jest
    usytuowany w budynku, który został wybudowany przez Dłużnika (...) w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w 2014 r. z przeznaczeniem na apartamenty
    wczasowo/mieszkaniowe.
    W tym miejscu wskazać należy, że rozporządzanie nieruchomością po jej zajęciu, może
    zaspokoić roszczenia ze sprzedanej nieruchomości tak, jakby nieruchomość ta należała w
    dalszym ciągu do majątku jego dłużnika, bez względu na zmianę właściciela, bowiem
    zgodnie z art. 930 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 1568 ze zm.).
      Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze
      postępowanie, a kolejni wierzyciele dłużnika mogą przyłączyć się do prowadzonej
      egzekucji. Nabywca może uczestniczyć w postępowaniu w charakterze dłużnika. W
      każdym razie czynności egzekucyjne są ważne tak w stosunku do dłużnika, jak i w
      stosunku do nabywcy.
    W danym przypadku należy więc rozważyć kwestię, czy Nowy Właściciel, który nabył lokal
    od Dłużnika, będzie działać jako podatnik podatku od towarów i usług w odniesieniu do
    sprzedaży lokalu, a sprzedaż ta, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Wskazał Pan we wniosku, że w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego
    przeciwko Dłużnikowi zamierza Pan sprzedać lokal mieszkalny. Nowy Właściciel nabył lokal
    do majątku prywatnego w celach osobistych, a od 31 września 2024 r. udostępnił
    odpłatnie osobie trzeciej.
    Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

    Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za
    możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za
    używanie lokalu przez jego najemcę.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu
    wypełnia, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest
    wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem jest
    prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam charakter
    stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że ma ona długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe. Zatem na gruncie
    przepisów ustawy najem stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W kontekście przedstawionego opisu sprawy oraz przywołanych przepisów należy
    stwierdzić, że najem lokalu mieszkalnego wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy
    definicję działalności gospodarczej. W konsekwencji najem lokalu stanowi odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a Pani (...)
    świadcząc ww. usługę najmu będzie działała jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy.
    Podsumowując, w przypadku sprzedaży opisanego wyżej lokalu, którego właścicielem w
    chwili sprzedaży nie jest Dłużnik, ale Nowy Właściciel, który nabył ten lokal od Dłużnika już
    po wszczęciu postępowania egzekucyjnego wobec Dłużnika, Wnioskodawca wystąpi jako
    płatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 18 ustawy.
    W związku z tym, stanowisko Pana w zakresie wystąpienia w charakterze płatnika przy
    sprzedaży licytacyjnej Km (...) uznaję za prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również kwestii zwolnienia z opodatkowania wynikającego z art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przy sprzedaży licytacyjnej lokalu.
    Należy zauważyć , że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku: dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata;
    Zatem zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do
    dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało
    pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie
    jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa
    jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się
      oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do używania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na

    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich
    części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą
    być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.
    Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Natomiast, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków lub budowli bądź ich części, dokonywanej
    wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny

    budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy
    dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa
    budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia
    takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Z opisu sprawy wynika, że lokal będący przedmiotem licytacji został usytuowany w
    budynku wielolokalowym z przeznaczeniem na apartamenty wczasowo-mieszkaniowe,
    który został wybudowany przez Dłużnika (...) w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej w roku 2014. Nowy Właściciel 6 listopada 2015 r. wszedł w jego posiadanie
    na podstawie umowy deweloperskiej zawartej uprzednio z Dłużnikiem. Nakłady na
    udoskonalenia - jakie miały miejsce - zostały poniesione osiem lat temu.
    Dokonując analizy sprawy stwierdzić należy, że dostawa Lokalu nie będzie dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, bowiem doszło do niego ponad dwa lata
    temu od planowanej sprzedaży. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem Lokalu, a momentem
    jego sprzedaży, upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Zatem dostawa Lokalu, będzie korzystać
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ zostały
    spełnione warunki wynikające z tego przepisu.
    W związku z tym, badanie przesłanek wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 10a bądź pkt 2
    pozostaje bezzasadne.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie zwolnienia dostawy lokalu na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie kwestie będące
    przedmiotem zapytania. Inne kwestie nie objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      1. w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      2. w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.