Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.767.2025.3.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku w
związku z umorzeniem wierzytelności w związku z zawartą
ugodą bankową.
Słowa kluczowe: banki-bank hipoteczny
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 31 października 2025 r. (wpływ 31
    października 2025 r.) oraz 24 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani polską rezydentką podatkową i ma nieograniczony obowiązek podatkowy w
    Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (zwaną dalej „Kredytobiorcą”).
    Zaciągała Pani w przeszłości – jako współkredytobiorca – różne kredyty mieszkaniowe,
    których celem było sfinansowanie wydatków związanych z nabyciem oraz utrzymaniem
    nieruchomości, w której Pani zamieszkuje i w której realizuje swoje własne cele
    mieszkaniowe. Kredyty te zostały zaciągnięte wyłącznie na cele wskazane w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc na cele mieszkaniowe.
    W celu uporządkowania zobowiązań finansowych oraz obniżenia kosztów ich obsługi,
    dokonała Pani konsolidacji dotychczasowych zobowiązań kredytowych. W wyniku tej
    czynności zawarty został jeden kredyt konsolidacyjny (zwany dalej: Kredyt), którego stroną
    stała się Pani. Kredyt ten zabezpieczony został hipoteką na tej samej nieruchomości, w
    której realizowała Pani swoje potrzeby mieszkaniowe.
    (...) listopada 2005 r. zawarła Pani z Bankiem Umowę Kredytu w walucie wymienialnej CHF.
    Kredyt został udzielony przez Bank, działający jako krajowy bank dla klientów w Polsce,
    podlegający nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) oraz Bankowego Funduszu
    Gwarancyjnego (BFG). (...).
    W konsekwencji, kredyt konsolidacyjny zastąpił dotychczasowe zobowiązania
    mieszkaniowe, a jego istota polegała na połączeniu wcześniej zaciągniętych kredytów w
    jedno zobowiązanie, spłacane na warunkach ustalonych z bankiem. Kredyt ten nie służył
    finansowaniu innych, pozamieszkaniowych Pani celów, lecz stanowił refinansowanie i
    ujednolicenie kredytów pierwotnie zaciągniętych na realizację celów mieszkaniowych w
    rozumieniu ustawy o PIT.
    Kredyt był zabezpieczony hipoteką wpisaną do księgi wieczystej na nieruchomości.
    Pomiędzy Panią a Bankiem powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych
    postanowień umownych oraz całej umowy (w tym jej ważności). Strony prowadzą
    negocjacje ugodowe, które mogą zakończyć się zawarciem ugody.
    W propozycji ugody, Bank zaproponował dokonanie przeliczenia zobowiązania
    kredytowego Kredytobiorcy, tak jakby umowa była od początku zawarta w walucie
    polskiej. Strony dokonają zmiany waluty zadłużenia na walutę polską, przyjmą, iż kredyt
    udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj.
    od dnia (...) listopada 2005 r. stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach
    zmienionych Ugodą, z zachowaniem okresu kredytowania, formy spłaty kredytu w ratach,
    poniesionych opłat, prowizji oraz zachowaniem stałego oprocentowania wynoszącym
    (...)%.
    Dodatkowo przeliczenie walut, oparte zostaną na średnim kursie NBP z daty operacji.
    Ugoda zawiera również:
    - uznanie Kredytu za spłacony w całości i zwolnienie kredytobiorcy z pozostałego długu,
    - umorzenie zobowiązań kredytobiorcy w księgach Banku,
    - zrzeczenie się przez Panią wszelkich roszczeń z tytułu Kredytu lub bezpodstawnego
      wzbogacenia względem Banku,

    - zobowiązanie do cofnięcia pozwu oraz cofnięcia zgłoszenia wierzytelności, zarówno
      przez kredytobiorcę, jak i przez Syndyka,
    - wydanie listu mazalnego oraz odpowiednim udokumentowaniu (...) faktu zakończenia
      umowy kredytu.
    Po zmianie waluty zadłużenia, w wyniku przeprowadzonych negocjacji Strony ustaliły, że
    na dzień zawarcia Ugody zadłużenie wyniesie (...) zł, a kwota zadłużenia w księgach Banku
    wynikająca z umowy kredytu wynosi (...) zł.
    Bank zwolni Kredytobiorcę z długu (umorzy zadłużenie). Bank nie będzie zgłaszał roszczeń
    w stosunku do Pani w związku z Umową. Jednocześnie Bank odstąpi od naliczania odsetek
    bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony uznają, iż kredyt
    udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości.
    Na dzień dzisiejszy zamieszkuje Pani w domu, na którego remont został zaciągnięty kredyt
    objęty projektowaną ugodą.
    W piśmie z 31 października 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku w odniesieniu do
    kredytu konsolidacyjnego doprecyzowała Pani podanie o następujące informacje:
    1) Data zawarcia umowy kredytu konsolidacyjnego to (...) listopada 2005 r.
    2) W zawartej umowie kredytu hipotecznego został wskazany dowolny cel konsumpcyjny.
      Jednakże środki uzyskane z tego kredytu zostały w całości przeznaczone na remont
      nieruchomości, tj. budynku mieszkalnego, w którym Pani stale zamieszkuje, wraz z
      przynależnymi garażami. Wydatki te mogą zostać udokumentowane posiadanymi
      dowodami imiennymi, takimi jak faktury i rachunki, potwierdzające faktyczne
      przeznaczenie środków na cele remontowe.
    3) Kredyt dotyczył nieruchomości mieszkalnej, a dokładnie budynku mieszkalnego wraz z
      garażami, położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    4) Kredyt, o którym mowa, został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na nieruchomości
      stanowiącej budynek mieszkalny wraz z garażami.
    5) Nie była Pani jedynym kredytobiorcą kredytu hipotecznego, o którym mowa. Kredyt
      został zaciągnięty wspólnie przez Panią oraz Pani rodziców (łącznie trzy osoby).
      Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy byli zobowiązani do
      solidarnej spłaty zobowiązania. Jednocześnie, z uwagi na charakter solidarnej
      odpowiedzialności oraz fakt, że rodzice występowali jako współkredytobiorcy
      wyłącznie w celu zwiększenia zdolności kredytowej, faktyczny ciężar spłaty kredytu
      spoczywa na Pani.
    6) Kredyt konsolidacyjny, o którym mowa, został udzielony przez podmiot, którego
      działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
      finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
      regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    W odniesieniu do kredytów, na których spłatę zaciągnęła Pani kredyt konsolidacyjny
    wyjaśniła Pani, że:
    1) Nie jest Pani w stanie wskazać dokładnych dat zawarcia umów dotyczących wcześniej
      zaciągniętych kredytów, ponieważ Pani ojciec, który był jednym ze
      współkredytobiorców, zmarł, natomiast matka nie pamięta szczegółowych danych
      dotyczących tych umów. Z całą pewnością kredyty te zostały jednak zaciągnięte przed
      dniem 15 stycznia 2015 r., a w rzeczywistości nawet przed dniem (...) listopada 2005 r.
    2) Zgodnie z zawartą umową kredytową wraz z rodzicami była Pani zobowiązana do
      solidarnej spłaty kredytów. Należy przy tym wskazać, że wcześniejsze kredyty zostały
      zaciągnięte wyłącznie przez Pani rodziców, natomiast kredyt konsolidacyjny, o którym
      mowa, został zaciągnięty już wspólnie przez Panią i jej rodziców, z obowiązkiem
      solidarnej spłaty zobowiązania.

    3) Środki uzyskane z wcześniej zaciągniętych kredytów zostały przeznaczone na wydatki
      związane z remontem nieruchomości, stanowiącej budynek mieszkalny. Kredyty te
      zostały więc wykorzystane na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, tj. na wydatki związane z remontem i modernizacją
      własnego budynku mieszkalnego.
    4) Wcześniejsze kredyty dotyczyły tej samej nieruchomości co kredyt konsolidacyjny.
      Kredyty te zostały zaciągnięte na cele związane z remontem nieruchomości
      mieszkalnej. Pod pojęciem „wydatków związanych z utrzymaniem nieruchomości”
      należy rozumieć wydatki poniesione na jej remont modernizację oraz prace niezbędne
      do zachowania właściwego stanu technicznego budynku. Nieruchomość, której
      dotyczą kredyty, stanowi budynek mieszkalny wraz z garażami, w którym Pani stale
      zamieszkuje.
    5) Nieruchomość, której dotyczyły wskazane kredyty, położona jest na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    6) Kredyty te zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej,
      dotyczącej remontu i modernizacji tej samej nieruchomości mieszkalnej, w której Pani
      stale zamieszkuje.
    7) Kredyty, o których mowa, zostały zabezpieczone w postaci hipoteki ustanowionej na
      nieruchomości stanowiącej budynek mieszkalny wraz z garażami.
    8) Banki, z którymi zawarła Pani kredyty są podmiotami, których działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionymi do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów.
    Ponadto, w ww. uzupełnieniu wskazała Pani, że planuje Pani zawarcie ugody z bankiem po
    uzyskaniu indywidualnej interpretacji podatkowej. Po otrzymaniu interpretacji zamierza
    Pani zgłosić sprawę do sądu z wnioskiem o wyznaczenie terminu rozprawy, podczas której
    ugoda zostanie podpisana. Planowany termin zawarcia ugody oraz dokonania umorzenia
    zadłużenia przewidywany jest nie później niż do końca 2025 r. Dopuszcza jednak Pani
    możliwość wystąpienia nieznacznych opóźnień, przy czym nie zakłada, aby czynności te
    miały nastąpić później niż w pierwszym kwartale 2026 r.
    Umorzenie części zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu przez bank będzie dotyczyło
    wszystkich współkredytobiorców, tj. Pani, Pani matki oraz siostry, która po śmierci ojca –
    będącego pierwotnie jednym ze współkredytobiorców – odziedziczyła przypadającą na
    niego część zobowiązania.
    Kwota zadłużenia, która zostanie umorzona przez bank, obejmuje wyłącznie niespłaconą
    część kapitału kredytu, tj. kwotę (...) zł, stanowiącą – zgodnie z wyliczeniem banku –
    pozostałą do spłaty wartość kredytu. Umorzenie nie obejmuje odsetek, odsetek karnych
    ani dodatkowych opłat związanych z obsługą kredytu.
    Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu innego kredytu mieszkaniowego.
    Natomiast w nadesłanej korespondencji z 24 listopada 2025 r. poinformowała Pani, że
    remontowany garaż (w pierwotnej wersji wniosku omyłkowo wskazano „garaże") znajduje
    się na tej samej działce, co budynek mieszkalny (dom). Nie jest to budynek stale
    powiązany z budynkiem mieszkalnym, znajduje się ok. (...) m od niego, natomiast nie jest
    dla niego prowadzona odrębna księga wieczysta.
    W kwestii kredytów, na których spłatę zaciągnęła Pani kredyt konsolidacyjny wyjaśniła
    Pani, że: w odniesieniu do kredytów, które zostały spłacone z zaciągniętego wspólnie
    przez Panią i jej rodziców kredytu konsolidacyjnego, nie była Pani stroną (kredytobiorcą)
    żadnej z wcześniejszych umów kredytowych.

    Stronami wszystkich zobowiązań spłaconych z kredytu konsolidacyjnego byli wyłącznie
    Pani rodzice. Poniżej szczegółowe zestawienie:
    a) Kredyt odnawialny w Banku A – kwota (...) zł. Strony umowy: Pani rodzice. Pani nie była
      stroną tej umowy.
    b) Kredyt w Banku B – kwota (...) zł. Strony umowy: Pani rodzice. Pani nie była stroną tej
      umowy.
    c) Pozostałe zobowiązania finansowe ujęte we wniosku kredytowym – kwota (...) zł. Strony
      umów: Pani rodzice. Pani nie była stroną żadnej z tych umów.
      Nie posiada Pani wiedzy co do szczegółowego celu tych zobowiązań – środki te były
      wykorzystywane na bieżące potrzeby oraz drobne remonty. Jednocześnie wskazuję, że
      Pani ojciec nie żyje od ponad 5 lat, natomiast matka ze względu na stan zdrowia nie
      jest w stanie odtworzyć szczegółów zawartych umów.
    d) Pożyczka agencyjna w C – kwota (...) zł. Strony umowy: Pani rodzice. Pani nie była
      stroną tej umowy.
    Nie posiada Pani pełnej wiedzy na temat celów wskazanych w umowach kredytów, które
    Pani rodzice zaciągnęli w przeszłości i które następnie zostały spłacone kredytem
    konsolidacyjnym.
    Z posiadanych informacji wynika, że środki z tych kredytów były wykorzystywane na:
    · bieżące potrzeby gospodarstwa domowego,
    · drobne remonty domu,
    · uzupełnianie braków finansowych gospodarstwa domowego.
    Ze względu na upływ czasu oraz sytuację rodzinną – śmierć ojca ponad 5 lat temu oraz
    ciężką chorobę matki – uzyskanie szczegółowych danych dotyczących celu każdego z tych
    kredytów nie jest możliwe. Dla doprecyzowania sprawy informuje Pani, że należy przyjąć,
    że ww. kredyty był zaciągnięte jako zobowiązania o charakterze konsumpcyjnym, gdyż nie
    jest w stanie przesądzić czy były zawierane wprost na cele mieszkaniowe Pani rodziców.

## Pytanie

Czy umorzenie długu z tytułu kredytu mieszkaniowego będzie objęte zaniechaniem
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani opinii, będzie Pani mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, a
    tym samym nie zapłaci Pani podatku "od ugody z bankiem".
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.):
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.

    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać każdą formę
    przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym
    nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania "w szczególności", wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na podstawie proponowanej ugody bank umorzy pozostałe zadłużenie z tytułu Umowy
    kredytu. Ugoda, jako jeden z typów umów - regulowana jest przepisami Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 z późn. zm.):
    Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi
    stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z
    tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący
    powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 z późn. zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
    Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,
    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych). Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy – Kodeks
    cywilny:
    Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
    przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie). Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach
    przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.

    Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia
    kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne
    przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    Kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z
    innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
        do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
        ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo

      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku, gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
    Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
    Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust.
    2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do
    dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
    1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w
      ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,

    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
      udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na
      grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie w lit. d wskazano, że wydatkiem uznawanym za
    cel mieszkaniowy jest m.in. budowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa lub remont
    własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego
    położonego w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
    do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że kredyt został udzielony na cel
    mieszkaniowy (realizację jednej inwestycji mieszkaniowej).
    Zatem główna przesłanka została spełniona.
    Ponadto, kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony
    do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony
    hipotecznie i nie korzystano wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
    zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe.
    Wobec spełnienia przesłanek wynikających z omawianego rozporządzenia przysługuje
    możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzonej
    wierzytelności z tytułu Kredytu. Co za tym idzie, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
    Powyższe wnioski, interpretacje przepisu potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. 0115-KDST2-
    2.4011.315.2025.3.KK:
    „Tym samym przychód podatkowy, który Państwo osiągną w związku z umorzeniem im
    przez Bank wierzytelności z tytułu kredytu, w części w jakiej kwota kredytu przeznaczona
    na poczet ceny zakupu lokalu mieszkalnego pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego
    kredytu korzystać będzie z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych

    na podstawie przepisów Rozporządzenia MF w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego. Tym samym nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku
    dochodowego z tytułu planowanego umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego od tej części kwoty umorzenia, która odpowiada udziałowi udzielonego
    kredytu zaciągniętego na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu.”
    Pismo z dnia 19 sierpnia 2025 r., wydane przez: Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    0112-KDIL2-1.4011.620.2025.2.MB:
    „Jednocześnie do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2011 r. kredytu mieszkaniowego (który został
    zaciągnięty na tą samą inwestycję mieszkaniową co kredyt zaciągnięty w 2009 r.),
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie bowiem
    Pan spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania. Dlatego
    nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od
    uzyskanego przychodu.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym

    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia Pani przez bank wierzytelności
    od kredytu hipotecznego (tj. kredytu konsolidacyjnego zaciągniętego 18 listopada 2005 r.),
    wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu ww. kredytu hipotecznego
    należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9
    w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),

        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:

      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powołanych przepisów wynika, że zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie
    do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    własne cele mieszkaniowe (wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych) i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych
    przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy
    hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej. W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został
    zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Nawiązując do niniejszej sprawy, aby umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu
    mogły korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., umorzenie musi
    dotyczyć takiego kredytu refinansowego lub takiego kredytu konsolidacyjnego, który
    został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 ww.
    rozporządzenia. Natomiast, z § 1 ust. 4 ww. rozporządzenia jednoznacznie wynika, że w
    przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy
    na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie obejmuje
    odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w
    części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Zatem, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    powyższego rozporządzenia mogłoby mieć zastosowanie w sytuacji, gdyby umorzenie
    kwot wierzytelności z tytułu kredytu dotyczyło takiego kredytu konsolidacyjnego bądź

    takiego kredytu refinansowego, który – w przypadku kredytu konsolidacyjnego zostałby
    bezpośrednio zaciągnięty na spłatę m.in. kredytu mieszkaniowego – w odpowiedniej
    części, bądź – w przypadku kredytu refinansowego – zastąpiłby bezpośrednio kredyt
    mieszkaniowy.
    Odnosząc się do kwestii możliwości skorzystania przez Panią z zaniechania poboru
    podatku w odniesieniu do kwoty umorzenia Pani zadłużenia wyjaśniam co następuje.
    Jak wynika z wniosku, w 2005 roku w celu uporządkowania zobowiązań finansowych oraz
    obniżenia kosztów ich obsługi, zawarła Pani umowę z bankiem (umowę kredytu w walucie
    CHF) w celu konsolidacji dotychczasowych zobowiązań kredytowych. W wyniku tej
    czynności zawarty został jeden kredyt konsolidacyjny. Ww. kredyt został zaciągnięty
    wspólnie przez Panią oraz Pani rodziców. Kredyt ten zabezpieczony został hipoteką na
    nieruchomości, w której Pani realizowała swoje potrzeby mieszkaniowe. Jak sama m.in.
    wyjaśniła Pani w sprawie: kredyt konsolidacyjny zastąpił dotychczasowe zobowiązania
    mieszkaniowe, a jego istota polegała na połączeniu wcześniej zaciągniętych kredytów w
    jedno zobowiązanie, spłacane na warunkach ustalonych z bankiem. Kredyt ten nie służył
    finansowaniu innych, pozamieszkaniowych Pani celów, lecz stanowił refinansowanie i
    ujednolicenie kredytów pierwotnie zaciągniętych na realizację celów mieszkaniowych w
    rozumieniu ustawy o PIT. W kwestii kredytów, na których spłatę zaciągnęła Pani kredyt
    konsolidacyjny wyjaśniła Pani, że: w odniesieniu do kredytów, które zostały spłacone z
    zaciągniętego wspólnie przez Panią i jej rodziców kredytu konsolidacyjnego, nie była Pani
    stroną (kredytobiorcą) żadnej z wcześniejszych umów kredytowych. Stronami wszystkich
    zobowiązań spłaconych z kredytu konsolidacyjnego byli wyłącznie Pani rodzice.
    W tym miejscu podkreślam, że z zacytowanego wyżej § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww.
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że zarządza się zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy
    kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej.
    Z kolei zgodnie z § 1 ust. 7 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt
    1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa
    w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    W myśl natomiast § 3 ust. 1 pkt 3 ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie
    mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: zaciągnięty na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W niniejszej sprawie, Pani nie była stroną (kredytobiorcą) żadnej z umów kredytowych,
    które zostały spłacone z zaciągniętego przez Panią i rodziców kredytu konsolidacyjnego.
    Stronami wszystkich zobowiązań spłaconych z kredytu konsolidacyjnego byli wyłącznie
    Pani rodzice.
    Natomiast aby mogła Pani było skorzystać z zaniechania poboru podatku w stosunku do
    umorzenia wierzytelności dotyczącej kredytu konsolidacyjnego to musiałaby Pani być
    stroną zarówno kredytu konsolidacyjnego jak i kredytu mieszkaniowego, na którego
    spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny – z czym nie mamy do czynienia w Pani
    sytuacji.
    Zatem, skoro Pani nie była stroną umów dotyczących zobowiązań kredytowych, które
    zostały spłacone z zaciągniętego 18 listopada 2005 roku kredytu konsolidacyjnego, to w
    Pani przypadku w związku z uzyskaniem przychodu wynikającego z umorzenia przez bank
    wierzytelności nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku na podstawie

    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Zatem, umorzona Pani przez bank
    wierzytelność z tytułu kredytu konsolidacyjnego będzie stanowić dla Pani przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy podlegający opodatkowaniu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W nawiązaniu do powołanych przez Panią we własnym stanowisku w sprawie interpretacji
    indywidualnych, stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie
    mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.