Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.769.2018.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-21
Teza: Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży biletów parkingowych przy użyciu automatu parkingowego bezobsługowego.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; parking; parking-parking płatny; urządzenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 listopada 2018 r. (data wpływu 20 listopada 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej czynności, które będą rejestrowane przez automat płatniczy zainstalowany na parkingu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2018 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej czynności, które będą rejestrowane przez automat płatniczy zainstalowany na parkingu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca świadczy usługi polegające na organizacji targów i wystaw na obiekcie będącym jego własnością. Na podstawie art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) Wnioskodawca jako dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej obowiązany jest prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Podczas imprez targowych Wnioskodawca świadczy także usługi parkingowe i pobiera opłaty za postój samochodów. Usługi parkingowe świadczone są na terenie będącym własnością Wnioskodawcy. Opłaty pobierane są przez pracowników obsługi parkingu i ewidencjonowane przy pomocy kas rejestrujących (ręcznych). Pracownik każdorazowo pobierając opłatę rejestruje sprzedaż na kasie rejestrującej i wydaje paragon fiskalny kontrahentowi. Na prośbę kontrahenta Wnioskodawca wystawia następnie fakturę za usługi parkingowe i zatrzymuje oryginał paragonu w swojej dokumentacji. W roku 2019 roku Wnioskodawca planuje zakupić i zainstalować na parkingu płatny, automatyczny i samoobsługowy system parkingowy. System taki ma składać się z urządzeń wjazdu i wyjazdu, rogatek (szlabanów) oraz automatycznych kas, przy pomocy których będą pobierane opłaty parkingowe. Obsługa ma być w pełni zautomatyzowana, bez udziału pracowników Wnioskodawcy. W automacie płatniczym pobierane mają być opłaty w bilonie, banknotach i w formie bezgotówkowej oraz wystawiane potwierdzenie dokonanej transakcji. Z ewidencji i dowodów dokumentujących daną transakcję ma wynikać, jakiej konkretnie transakcji zapłata będzie dotyczyła. Z uwagi na wielkość niektórych imprez targowych oraz liczbę klientów, dla usprawnienia organizacji, Wnioskodawca przewiduje także możliwość sprzedaży biletów parkingowych na dotychczasowych zasadach, czyli przez obsługę parkingową przy zastosowaniu ręcznych kas rejestrujących.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy czynności, które będą rejestrowane przez automat płatniczy zainstalowany na parkingu powinny zostać zwolnione z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy czynności rejestrowane przez automat płatniczy powinny zostać zwolnione z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Wnioskodawca świadczy usługi zarówno dla podmiotów gospodarczych jak i na rzecz osób fizycznych. Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy, sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności, odbywa się przy zastosowaniu kas rejestrujących. Wnioskodawca zamierza zakupić i zainstalować na parkingu płatny, automatyczny i samoobsługowy system parkingowy. Aktualnie sprzedaż usług parkingowych prowadzona jest przez pracowników Wnioskodawcy i ewidencjonowana na kasach rejestrujących (ręcznych). Klienci każdorazowo otrzymują potwierdzenie transakcji w postaci paragonu fiskalnego. Planowany zakup bezobsługowego systemu parkingowego ma umożliwić w pełni zautomatyzowaną obsługę wjazdów, wyjazdów oraz pobierania wpłat za usługi parkingowe Wnioskodawcy. Klienci samodzielne będą uiszczać opłaty za parking w automacie płatniczym, w bilonie, banknotach i bezgotówkowo, jeśli kasa będzie wyposażona w odpowiedni moduł, a następnie automat płatniczy wystawiał będzie potwierdzenie dokonanej transakcji. Wydawanie reszty także będzie odbywać się automatycznie. Opłaty pobierane za postój będą opodatkowane stawką podatku VAT wynoszącą 23%. Automat płatniczy ma mieć możliwość generowania wydruków raportów dziennych i miesięcznych zawierających kwotę utargu w rozbiciu na kwotę netto VAT i brutto. Na tej podstawie Wnioskodawca będzie księgował oraz rozliczał podatek VAT i w obowiązujących terminach odprowadzał do właściwego Urzędu Skarbowego. W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż usług parkingowych przy zastosowaniu bezobsługowego systemu parkingowego o którym mowa powyżej podlega zwolnieniu z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. Zgodnie z pozycją 42 Załącznika do Rozporządzenia zwolnione z obowiązku ewidencjonowania są usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność:

*   w bilonie lub banknotach, lub
*   innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła

Jednocześnie Wnioskodawca uważa, że zapis § 8 ust. 3 rozporządzenia w jego przypadku nie będzie miał zastosowania, ponieważ dotychczasowa sprzedaż usług parkingowych prowadzona jest wyłącznie przez obsługę parkingową przy zastosowaniu ręcznych kas rejestrujących i nigdy wcześniej nie była prowadzona sprzedaż za pomocą samoobsługowych urządzeń. Potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy znajduje się w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 maja 2015 (IPPP2/4512-80/15-4/IŻ), w której zostało uznane za prawidłowe zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego z tytułu sprzedaży biletów parkingowych przy użyciu kas automatycznych oraz nieprawidłowe w zakresie zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego z tytułu sprzedaży biletów parkingowych przy użyciu kas ręcznych. Potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy znajduje się także w Interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2017 r. (3063-ILPP2-2.4512.195.2016.1.AO), gdzie prawidłowym zostało uznane zastosowanie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy sprzedaży w systemie bezobsługowym, przy jednoczesnym prowadzeniu sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących ręcznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W myśl art. 111 ust. 1a ustawy – do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Należy jednak zauważyć, że na mocy delegacji ustawowej zawartej w przepisie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie, bowiem mogą one korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej.

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 stycznia 2019 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r., poz. 2519), zwane dalej rozporządzeniem.

Zwolnienie z obowiązku instalowania kas rejestrujących zostało określone w § 2 i § 3 ww. rozporządzenia.

Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku (ust. 2 § 2 rozporządzenia).

W załączniku do ww. rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wskazano w poz. 40 – usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w:

1.  w bilonie lub banknotach, lub
2.  innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

Należy w tym miejscu zauważyć, że powyższe unormowanie, które znalazło się w ww. rozporządzeniu z dnia 28 grudnia 2018 r., jest powtórzeniem istniejącego wcześniej przepisu § 2 oraz treści zamieszczonej w poz. 42 załącznika do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. 2017 r. poz. 2454).

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

Przepis § 8 ust. 3 rozporządzenia z 28 grudnia 2018 r. stanowi, że w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2019 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 39 lub 40 załącznika do niniejszego rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych nie stosuje się.

Zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3 – zgodnie z § 4 rozporządzenia – nie stosuje się, w określonych w nim przypadkach.

Ograniczenia wymienione w ww. przepisach nie mają jednak zastosowania w omawianej sprawie.

Obecnie Wnioskodawca świadczy m.in. usługi parkingowe i pobiera opłaty za postój samochodów. Usługi parkingowe świadczone są na terenie będącym własnością Wnioskodawcy. Opłaty pobierane są przez pracowników obsługi parkingu i ewidencjonowane przy pomocy kas rejestrujących (ręcznych). Pracownik każdorazowo pobierając opłatę rejestruje sprzedaż na kasie rejestrującej i wydaje paragon fiskalny kontrahentowi. Natomiast w 2019 roku Wnioskodawca planuje zakupić i zainstalować na parkingu płatnym, automatyczny i samoobsługowy system parkingowy.

Jak wynika z opisu sprawy system taki ma składać się z urządzeń wjazdu i wyjazdu, rogatek (szlabanów) oraz automatycznych kas , przy pomocy których będą pobierane opłaty parkingowe. Obsługa ma być w pełni zautomatyzowana, bez udziału pracowników Wnioskodawcy. W automacie płatniczym pobierane mają być opłaty w bilonie, banknotach i w formie bezgotówkowej oraz wystawiane potwierdzenia dokonanej transakcji. Z ewidencji i dowodów dokumentujących daną transakcję ma wynikać, jakiej konkretnie transakcji zapłata będzie dotyczyła. Z uwagi na wielkość niektórych imprez targowych oraz liczbę klientów, dla usprawnienia organizacji, Wnioskodawca przewiduje także możliwość sprzedaży biletów parkingowych na dotychczasowych zasadach, czyli przez obsługę parkingową przy zastosowaniu ręcznych kas rejestrujących.

Z wniosku wynika zatem, że pobierane opłaty za pomocą samoobsługowych urządzeń (automat płatniczy) nie są i nie były ewidencjonowane za pomocą kasy rejestrującej. Zatem, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis § 8 ust. 3 rozporządzenia, w myśl którego zwolnienie na podstawie § 2 w związku z poz. 40 załącznika nie ma zastosowania w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2019 r. rozpoczęli ewidencjonowanie tych czynności przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie ma obowiązku ewidencjonowania obrotu – uzyskanego z tytułu świadczenia usług parkingowych rejestrowanych przez automat płatniczy zainstalowany na parkingu – za pomocą kasy rejestrującej do 31 grudnia 2021 r. na podstawie § 2 ust. 1 w związku z poz. 40 załącznika do rozporządzenia.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Jednocześnie zastrzec należy, że niniejsza interpretacja wywołuje skutki podatkowe jedynie gdy nie ulegną zmianie przepisy będące przedmiotem wydanej interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.