Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3/033/12/CRS/09/102
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2010-01-21
Teza: świadczenia medyczne opłacanych przez pracodawcę na rzecz członków rodzin pracowników
Słowa kluczowe: abonament-abonament medyczny; koszt-koszty uzyskania przychodów; polisa ubezpieczeniowa; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; świadczenie-świadczenie zdrowotne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Minister Finansów zmienia z urzędu interpretację indywidualną z dnia 28 lipca 2008 r., Nr IPPB2/415-730/08-2/JK, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w imieniu Ministra Finansów, uznającą za nieprawidłowe stanowisko Spółki (Wnioskodawca) przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2008 r. (data wpływu 28 kwietnia 2008 r.) o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń medycznych opłacanych przez pracodawcę dla członków rodzin pracowników, gdyż **stwierdza jej nieprawidłowość**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie – działając na podstawie § 2 i § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) – wydał w imieniu Ministra Finansów interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Interpretacja wydana została na wniosek złożony w dniu 28 kwietnia 2008 r., w którym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zatrudnia pracowników i przyznaje niektórym pracownikom świadczenia medyczne dla nich samych jak i dla członków ich rodzin. W tym celu zawarta jest umowa z prywatną przychodnią medyczną. Świadczenia te ponoszone są dobrowolnie przez Wnioskodawcę z chęci zapewnienia dobrych warunków zatrudnienia. Pracownicy nie są obciążani żadnymi kosztami z tego tytułu. Wnioskodawca dolicza wysokość świadczenia medycznego do przychodu pracownika opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wysokość powyższych wydatków może być przyporządkowana dla danego pracownika.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wydatki z tytułu nabycia świadczeń medycznych dla członka rodziny pracownika Spółki są kosztem uzyskania przychodu dla Spółki?
2.  Czy Spółka zobowiązana jest do obliczenia, pobrania i zapłacenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od pracownika z tytułu świadczeń medycznych dla członka jego rodziny?

Przedmiotem interpretacji z dnia 28 lipca 2008 r., Nr IPPB2/415-730/08-2/JK, jest odpowiedź na pytanie drugie.

Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy, wartość świadczeń medycznych dla członków rodzin pracowników stanowi przychód do opodatkowania ze stosunku pracy dla pracowników. W konsekwencji Wnioskodawca zobowiązany jest do doliczenia wysokości świadczenia medycznego dla pracownika i członków jego rodziny do przychodu pracownika ze stosunku pracy, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Zgodnie zaś z art. 12 ust. 1, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca jako zakład pracy jest zobowiązana jako płatnik obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od Wnioskodawcy przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

W konsekwencji każde świadczenie otrzymywane przez pracowników od pracodawcy stanowi przychód ze stosunku pracy. Przychodem tym jest więc także nieodpłatne świadczenie w postaci umożliwienia nieodpłatnego korzystania ze świadczeń medycznych zakupionych dla pracownika i członków jego rodziny. To świadczenie medyczne przyznane jest bowiem pracownikowi jako forma jego motywacji do pracy. Od jego decyzji zależy czy świadczenie będzie obejmować także członków jego rodziny. Oznacza to, że świadczenie medyczne przyznane jest pracownikowi a Wnioskodawca zobowiązany jest do obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych dla pracownika od wartości świadczenia medycznego.

W przedmiotowej interpretacji z dnia 28 lipca 2008 r., Nr IPPB2/415-730/08-2/JK, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Stwierdził, że dla osób niebędących pracownikami, czyli członków rodzin pracowników, uzyskane świadczenia w postaci możliwości skorzystania z usług medycznych stanowi dla tych osób przychód jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie zatem z art. 42a ww. ustawy, na Wnioskodawcy ciąży obowiązek wystawienia informacji o przychodach z innych źródeł PIT-8C dla każdego członka rodziny pracownika, dla którego zostały przyznane świadczenia medyczne.

Po przeanalizowaniu akt sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa, Minister Finansów stwierdza, co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednocześnie, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wskazane kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14–16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przy czym art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy stanowi, że wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się – jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi zakupione – według cen zakupu.

W świetle powyższego należy podkreślić, że w przypadku, gdy pracodawca oprócz kosztów opieki medycznej nad pracownikiem opłaca również koszty opieki medycznej za członków jego rodziny, wówczas łączna wartość kosztów poniesionych przez pracodawcę przypadająca na pracownika i członków jego rodziny stanowi przychód ze stosunku pracy dla pracownika.

Pakiet świadczeń zdrowotnych dla członków rodziny pracownika jest nieodpłatnym świadczeniem otrzymywanym przez pracownika. Gdyby bowiem nie łączący pracownika z pracodawcą stosunek pracy, członek rodziny pracownika nie otrzymałby tego świadczenia. Nie ma zatem uzasadnienia, aby w tym przypadku przychód przypisywać osobie trzeciej, jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy. Tym samym brak jest podstaw, aby pracodawca wystawiał dla członków rodziny pracowników informację o przychodach z innych źródeł (PIT-8C).

W świetle powyższego należało zmienić z urzędu interpretację indywidualna z dnia 28 lipca 2008 r., Nr IPPB2/415-730/08-2/JK, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmieniona interpretacja indywidualna dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 28 kwietnia 2008 r. (data wpływu) i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji, tj. w dniu 28 lipca 2008 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą zmianę interpretacji przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał zmianę interpretacji indywidualnej, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.