Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.298.2018.2.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-11
Teza: w zakresie skutków podatkowych zwrotu poniesionych nakładów na remont budynku, będącego własnością rodziców.
Słowa kluczowe: nakłady; nieruchomości; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 grudnia 2018 r. (data wpływu 31 grudnia 2018 r.), uzupełnionym 18 lutego 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zwrotu poniesionych nakładów na remont budynku, będącego własnością rodziców – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zwrotu poniesionych nakładów na remont budynku, będącego własnością rodziców. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 5 lutego 2019 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4014.298.2018.1.SK wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 18 lutego 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W 2014 r. Wnioskodawca wraz z małżonką zamieszkali w budynku mieszkalnym rodziców Wnioskodawcy. Dom ten Wnioskodawca wraz z małżonką wyremontował w 2014 r. W domu zostały wyprostowane ściany i sufity poprzez obłożenie płytami karton-gips, wstawiono nowe drzwi w 12 pomieszczeniach, założono nowe panele na podłogach, położono kafelki w kuchni, korytarzu i dwóch łazienkach. Wyposażono łazienki w nowe urządzenia sanitarne, wymieniono wszystkie grzejniki w pomieszczeniach, zrobiono nowe schody, zainstalowano nowe meble w kuchni i zakupiono sprzęt agd na wymiar. Założono rolety zewnętrzne w 5 oknach. Łącznie na remont Wnioskodawca wraz z małżonką wydał kwotę 130.000 zł. Obecnie Wnioskodawca wraz z małżonką zamierzają wyprowadzić się z budynku rodziców i zakupić mieszkanie. Wnioskodawca wraz małżonką ustalili z rodzicami, że zwrócą im kwotę 130.000 zł z tytułu nakładów na nieruchomość i pieniądze te przelane zostaną na konto Wnioskodawcy w terminie 7 dni od daty zakupu mieszkania.

W uzupełnieniu wniosku – w odpowiedzi na pytanie Organu czy do zwrotu poniesionych nakładów na remont budynku, będącego własnością rodziców, dojdzie/doszło na podstawie którejkolwiek z czynności wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1150 ze zm.) – Wnioskodawca wskazał, że nakłady, które poniósł w kwocie 130.000 zł na budynek mieszkalny zostały mu zwrócone przez rodziców na jego konto bankowe na podstawie porozumienia zawartego w kancelarii notarialnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca jest zwolniony od podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on obowiązku zapłaty podatku albowiem kwota 130.000 zł, którą zwrócili na jego konto rodzice odpowiada wartości pieniędzy wydatkowanych na remont budynku mieszkalnego stanowiącego własność rodziców. Kwota 130.000 zł nie stanowi więc żadnego przysporzenia majątkowego, a jedynie zwrot poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów remontu budynku, w wyniku którego wartość budynku rodziców uległa podwyższeniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1150 ze zm.) – podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wraz z małżonką wyremontował w 2014 r. budynek mieszkalny należący do jego rodziców. Wnioskodawca poniósł szereg wydatków na remont budynku. Łącznie Wnioskodawca wraz z małżonką wydał 130.000 zł. Obecnie Wnioskodawca wraz z małżonką zamierzają wyprowadzić się z budynku rodziców i zakupić mieszkanie. W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że nakłady, które poniósł w kwocie 130.000 zł na budynek mieszkalny zostały mu zwrócone przez rodziców na jego konto bankowe na podstawie zawartego porozumienia.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że zawarte porozumienie pomiędzy Wnioskodawcą i jego małżonką, a rodzicami Wnioskodawcy dotyczące zwrotu nakładów poniesionych na nieruchomość będącą własnością rodziców Wnioskodawcy – o ile w istocie nie przybrało postaci którejkolwiek z czynności wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – jako czynność nie wymieniona w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, nie rodzi dla Wnioskodawcy obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym nie ma on obowiązku zapłaty podatku, należało uznać za prawidłowe, aczkolwiek z innych powodów niż te, na które Wnioskodawca powołuje się we własnym stanowisku. Brak opodatkowania dokonanej czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie wynika z faktu, że kwota 130.000 zł, którą zwrócili na jego konto rodzice odpowiada wartości pieniędzy wydatkowanych na remont budynku mieszkalnego stanowiącego własność rodziców i kwota ta nie stanowi żadnego przysporzenia majątkowego, a jedynie zwrot poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów remontu budynku, w wyniku którego wartość budynku rodziców uległa podwyższeniu, lecz z faktu, że czynność, na podstawie której dokonano zwrotu nie została wymieniona w katalogu czynności opodatkowanych podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Końcowo podkreślić należy, że powyższa interpretacja indywidualna wydana została wyłącznie na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zatem nie rozstrzyga o ewentualnych skutkach podatkowych jakie ww. czynność mogła wywołać na gruncie innych podatków, w szczególności na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1509 ze zm.)

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto wskazać należy, że Wnioskodawca do uzupełnienia wniosku dołączył dokumenty, jednakże wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany ani uprawniony do oceny załączonych dokumentów; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.