Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-592/10/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-09-08
Teza: Czy należy wpisywać remanent „0” początkowy do księgi przychodów i rozchodów w przypadku gdy się go niema?
Słowa kluczowe: księgi-księgi przychodów i rozchodów; remanent
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 czerwca 2010 r. (data wpływu do tut. Biura 21 czerwca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ujęcia remanentu początkowego w przypadku utraty prawa do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2010 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ujęcia remanentu początkowego w przypadku utraty prawa do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W sierpniu 2008 r. Wnioskodawca przekroczył kwotę limitu uprawniającą do opłacania podatku w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Nie wiedząc o tym opłacał nadal podatek w ww. formie, aż do końca następnego roku czyli do grudnia 2009 r. W 2009 r. osiągnął przychód netto 1.029.000 zł, co znacznie przekroczyło kwotę 150.000 euro. W związku z powyższym wnioskodawca złożył korektę zeznania PIT- 28 za rok 2008 i 2009. Od września 2008 r. obowiązuje go rozliczenie podatku na zasadach ogólnych, jednakże nie posiada remanentu towarów na dzień 31 sierpnia 2008 r. Zatem w dniu otwarcia księgi przychodów i rozchodów, tj. 1 września 2008 r. nie ma czego wpisać w pierwszej pozycji księgi. Nie wie jak ma rozliczyć: „remanent początkowy + zakupy – remanent końcowy”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak rozliczyć remanent, którego się nie posiada?

Zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać remanent na dzień 31 sierpnia 2008 r. jako zero.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".

Ponadto stosownie do treści art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r., podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

1.  uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nie przekraczającej 150.000 euro, lub
2.  uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 150.000 euro.

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy kwoty wyrażone w euro przelicza się na walutę polską według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu 1 października roku poprzedzającego rok podatkowy.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 6 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym w 2008r., podatnicy tracą prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych od miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskali przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej:

1.  wyłącznie samodzielnie, w wysokości przekraczającej kwotę 150.000 euro, lub
2.  wyłącznie w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności przekroczyła kwotę 150.000 euro.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 7 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 6, są obowiązani zaprowadzić właściwe księgi i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Data, od której należało zaprowadzić właściwe księgi i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach, określona została w art. 22 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, jako dzień, w którym nastąpiła utrata warunków do opodatkowania ryczałtem. Przy czym podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych należy opodatkować dochód osiągnięty po utracie prawa do ryczałtu, tj. od miesiąca następującego po miesiącu, w którym przekroczony został limit przychodów.

Z treści ww. przepisów, wynika zatem, że jeśli przychody podatnika prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą przekroczyły graniczną kwotę (150.000 euro), konieczne było rozliczenie na zasadach ogólnych od następnego miesiąca po przekroczeniu tej kwoty.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż przekroczenie limitu uprawniającego do opodatkowania działalności w formie ryczałtu ewidencjonowanego nastąpiło w sierpniu 2008 r.

W związku z powyższym Wnioskodawca od września 2008 r. powinien założyć księgę przychodów i rozchodów i opłacać podatek na ogólnych zasadach.

W myśl art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Sposób dokumentowania zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz sporządzenia spisu z natury, regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Zgodnie z § 27 ust. 1 ww. rozporządzenia, podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej „spisem z natury” na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.

Zapis ten stosuje się odpowiednio do podatników, którzy utracili prawo do ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z uwagi na przekroczenie limitu przychodów i poczynając od miesiąca następującego po miesiącu, w którym przekroczyli limit przychodów do końca roku podatkowego zobowiązani byli do opłacania podatku dochodowego na ogólnych zasadach.

Należy jednocześnie podkreślić, iż skoro w dacie utraty warunków do opodatkowania w formie ryczałtu Wnioskodawca nie sporządził spisu z natury, to przepisy prawa nie przewidują możliwości późniejszej wyceny towarów i materiałów objętych tym spisem. Wobec powyższego do ustalenia dochodu za 2008r. podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych Wnioskodawca uwzględni zerową wartość remanentu początkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.