Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB1.4511.809.2016.1.MPŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-11-21
Teza: Czy któraś z zawartych umów spowoduje konieczność zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o zmianach jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej oraz czy zawarcie powyższych umów spowoduje utratę warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej lub ma wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej?
Słowa kluczowe: karta-karta podatkowa; usługi-usługi specjalistyczne; wyłączenie
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 2; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2016 r. (data wpływu 3 października 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług parkingowych (PKD 52.21.Z) w kilku miejscowościach nadmorskich. Wnioskodawca zamierza uruchomić duży parking dla pojazdów samochodowych, którego utrzymanie w stanie zdatnym do realizacji założonych zadań wymagać będzie korzystania z usług w zakresie utrzymania czystości parkingu oraz ochrony parkingu, w szczególności parkomatów.

Utrzymanie czystości parkingu w miejscowości wypoczynkowej stanowi o sukcesie komercyjnym przedsięwzięcia; częstokroć użytkownicy parkingu po zakończeniu korzystania z parkingu pozostawiają po sobie śmieci lub innego rodzaju pozostałości i odpadki. Nieusunięcie z parkingu śmieci (odpadków i pozostałości) pozostawionych przez innych użytkowników zniechęca potencjalnych klientów do korzystania z parkingu, którzy nie chcą ubrudzić pojazdu lub odzieży w kontakcie z pozostałościami po innych użytkownikach.

Tym samym korzystanie z usług w zakresie utrzymania czystości parkingu jest konieczne dla prawidłowego wykonania świadczonej usługi. Podobnie korzystanie z usług w zakresie ochrony parkingu, albowiem – o czym donosiła prasa – zdarzają się sytuacje niszczenia parkomatów przez nieznanych sprawców (zapychanie wlotów monet, zalewanie mechanizmu urządzenia farbą lub smarem, rozbijanie ekranów, wyrywanie parkomatów z podłoża). Jedynie zapewnienie ochrony mienia, w szczególności parkomatów, zapewni ich sprawne i niezakłócone funkcjonowanie, co w konsekwencji pozwoli również użytkownikom parkingu na pobranie biletu dokumentującego wpłatę i zawartą umowę.

W związku z planowanym rozpoczęciem działalności polegającej na świadczeniu usług parkingowych wnioskodawca zamierza podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy skorzystanie przez Wnioskodawcę, który zamierza uruchomić działalność gospodarczą w zakresie usług parkingowych, z usług w zakresie utrzymania czystości oraz ochrony parkingu (urządzeń parkingu) wyklucza Wnioskodawcę z opodatkowania w formie karty podatkowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne. Za usługi specjalistyczne uważa się czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi, w tym również czynności i prace towarzyszące, o których mowa w załączniku nr 4 do ustawy (art. 25 ust. 3).

Ustawodawca szeroko traktuje pojęcie usług specjalistycznych, które nie pokrywa się z potocznym rozumieniem tego określenia, wskazującym na usługi, które wymagają zaangażowania specjalistycznych środków, specjalistycznej wiedzy czy też specjalistycznych procedur realizacji. Pojęcie usług specjalistycznych w rozumieniu przepisu art. 25 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne znacznie wykracza poza potoczne rozumienie tego pojęcia, gdyż ustawodawca wskazuje na te czynności czy też prace, które wychodzą poza zgłoszony zakres działalności i opatrzone są kryterium niezbędności, tzn. są niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi. Chodzi więc zasadniczo o rozszerzenie zakresu usług w stosunku do zakresu zgłoszonego u danego podatnika przy wykorzystaniu kryterium niezbędności. W ramach rozszerzonego zakresu mieszczą się usługi typowo specjalistyczne, ale także inne, które nie wymagają zaangażowania specjalistycznych środków, specjalistycznej wiedzy czy też specjalistycznych procedur. Potwierdza to także końcówka art. 25 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wprowadzającego pojęcie usług specjalistycznych, gdzie ustawodawca wskazuje, że do komentowanego zakresu należy zaliczyć również czynności i prace towarzyszące, o których mowa w załączniku nr 4 do ww. ustawy.

W ramach analizy pojęcia usług specjalistycznych warto wskazać na wyrok NSA w Bydgoszczy z 13 czerwca 2003 r, SA/Bd 1418/03 (Lex nr 90121), gdzie sąd przyjął pogląd, że: „Warunkiem uznania usług za specjalistyczne w rozumieniu art. 25 ust. 3 ustawy z 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest to, aby nie były one bezpośrednio związane z wykonywaniem zgłoszonego przez podatnika zakresu działalności, a jednocześnie aby były niezbędne do całkowitego wykonania usługi”.

W przedstawionym stanie faktycznym wnioskodawca zamierza prowadzić działalność w zakresie usług parkingowych, których świadczenie niewątpliwie nie obejmuje usług w zakresie utrzymania czystości oraz w zakresie ochrony parkingu. Usługi w zakresie utrzymania czystości oraz w zakresie ochrony parkingu pozostaną poza zakresem działalności zgłoszonej przez wnioskodawcę. Zarazem korzystanie przez wnioskodawcę z usług w zakresie utrzymania czystości jest konieczne dla należytego wykonania usługi najmu miejsca parkingowego. Podobnie w zakresie usługi ochrony parkingu, która jest konieczna dla zapewnienia należytego funkcjonowania parkingu, w szczególności parkomatów. Tym samym zarówno usługi w zakresie utrzymania czystości parkingu, jak i usługi w zakresie ochrony parkingu, należy uznać za niezbędne dla wykonania świadczonej przez wnioskodawcę usługi parkingowej. Spełnienie kryterium niezbędności przez usługi w zakresie utrzymania czystości oraz ochrony parkingu pozwala na uznanie tych usług za specjalistyczne w rozumieniu art. 25 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dla działalności prowadzonej przez wnioskodawcę. Z tego powodu powierzenie wykonywania ww. usług specjalistycznych przez wnioskodawcę osobom trzecim nie pozbawi wnioskodawcy możliwości opodatkowania w formie karty podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie:

1.  ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
2.  karty podatkowej.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, zwanej dalej „tabelą”, w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy – przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu określonego w tabeli.

Zgodnie natomiast z art. 25 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1.  złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie,
2.  we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli,
3.  przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne,
4.  nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej,
5.  małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie,
6.  nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym,
7.  pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do treści art. 25 ust. 3 ww. ustawy za usługi specjalistyczne w rozumieniu ust. 1 pkt 3 uważa się czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi, w tym również czynności i prace towarzyszące, o których mowa w załączniku Nr 4.

Z przepisów nie wynika, aby usługi specjalistyczne faktycznie miały być czynnościami wysoce specjalizowanymi, których wykonanie wymagałoby specjalistycznych wiadomości, umiejętności, wyposażenia. Chodzi tu o usługi specjalistyczne względem prowadzonej działalności, których wykonywania nie zgłoszono, a jednak są niezbędne do prowadzenia własnej działalności.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług parkingowych (PKD 52.21.Z) w kilku miejscowościach nadmorskich. Wnioskodawca zamierza uruchomić duży parking dla pojazdów samochodowych, którego utrzymanie w stanie zdatnym do realizacji założonych zadań wymagać będzie korzystania z usług w zakresie utrzymania czystości parkingu oraz ochrony parkingu, w szczególności parkomatów.

Utrzymanie czystości parkingu w miejscowości wypoczynkowej stanowi o sukcesie komercyjnym przedsięwzięcia; częstokroć użytkownicy parkingu po zakończeniu korzystania z parkingu pozostawiają po sobie śmieci lub innego rodzaju pozostałości i odpadki. Nieusunięcie z parkingu śmieci (odpadków i pozostałości) pozostawionych przez innych użytkowników zniechęca potencjalnych klientów do korzystania z parkingu, którzy nie chcą ubrudzić pojazdu lub odzieży w kontakcie z pozostałościami po innych użytkownikach.

Tym samym korzystanie z usług w zakresie utrzymania czystości parkingu jest konieczne dla prawidłowego wykonania świadczonej usługi. Podobnie korzystanie z usług w zakresie ochrony parkingu, albowiem zdarzają się sytuacje niszczenia parkomatów przez nieznanych sprawców (zapychanie wlotów monet, zalewanie mechanizmu urządzenia farbą lub smarem, rozbijanie ekranów, wyrywanie parkomatów z podłoża). Jedynie zapewnienie ochrony mienia, w szczególności parkomatów, zapewni ich sprawne i niezakłócone funkcjonowanie, co w konsekwencji pozwoli również użytkownikom parkingu na pobranie biletu dokumentującego wpłatę i zawartą umowę.

W związku z planowanym rozpoczęciem działalności polegającej na świadczeniu usług parkingowych wnioskodawca zamierza podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej.

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego zwrócić należy uwagę, że zakres podmiotowy karty podatkowej nie pokrywa się z zakresem podmiotowym podatku dochodowego od osób fizycznych. Choć są to zamienne formy opodatkowania, to jednak karta podatkowa nie ma – w przeciwieństwie do podatku dochodowego od osób fizycznych – zastosowania powszechnego. Jest to konstrukcja, której zastosowanie ogranicza się do podmiotów i warunków wyraźnie wskazanych przez ustawę o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Podatnik podatku w formie karty podatkowej ma określone obowiązki wobec naczelnika urzędu, których musi bezwzględnie dotrzymywać, jeżeli chce korzystać z tej formy opodatkowania swej działalności gospodarczej. Stawka karty podatkowej jest bowiem wyszacowana dla małych przedsięwzięć, niemających charakteru produkcyjnego. Założeniem jest zatem, aby uprawnienie to przysługiwało podatnikom prowadzącym działalność usługową lub wytwórczo-usługową w takim tylko zakresie, w jakim jest to uzasadnione charakterem danego rodzaju rzemiosła, czy usługi.

Z przeanalizowanych regulacji prawnych dotyczących ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynika, że okolicznością wykluczającą możliwość opodatkowania w formie karty podatkowej jest m.in. korzystanie przy prowadzeniu działalności gospodarczej z usług osób niezatrudnionych na podstawie umowy o pracę, czy z usług innych zakładów, za wyjątkiem usług specjalistycznych. Za usługi specjalistyczne ustawodawca uznał czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi, w tym również czynności i prace towarzyszące, o których mowa w załączniku nr 4. Podkreślić należy, że ustawodawca zaznacza, że aby uznać usługi za specjalistyczne, muszą być one niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi. Z przepisów ustawy nie wynika jednak, aby usługi specjalistyczne faktycznie miały być czynnościami wysoce specjalizowanymi, których wykonanie wymagałoby specjalistycznych wiadomości, umiejętności, wyposażenia. Chodzi tu o usługi specjalistyczne względem prowadzonej działalności, których wykonywania nie zgłoszono, a jednak są niezbędne do prowadzenia własnej działalności.

Za usługi specjalistyczne – w odniesieniu do działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę – należy uznać czynności i prace spoza zakresu usług parkingowych, które są niezbędne do całkowitego wykonania świadczonej usługi, tj. zarówno usługi porządkowe określone przez Wnioskodawcę jako usługi w zakresie utrzymywania czystości, jak i usługi ochrony parkingu, niezbędne do wykonania przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług parkingowych.

Mając na uwadze powyższą analizę przepisów prawa oraz opisanego zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że czynności utrzymywania czystości (polegające na usuwaniu odpadków i pozostałości pozostawionych przez innych użytkowników) oraz ochrony parkingu (w szczególności parkomatów, co ma zapewnić niezakłócone korzystanie z usług Wnioskodawcy) nie są tożsame z usługami parkingowymi, jednakże są niezbędne do należytego świadczenia usług przez Wnioskodawcę. W związku z powyższym skorzystanie przez Wnioskodawcę z opisanych we wniosku usług nie pozbawi go prawa do opodatkowania działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług parkingowych zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że zakres żądania wnioskodawcy wyznacza:

1.  stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,
2.  stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez wnioskodawcę oraz
3.  zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy w kontekście jego wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego oraz własne stanowisko wnioskodawcy.

Ponadto tut. organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalenie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej będzie różniło się od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja indywidualna nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.