Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.828.2025.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-27
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z
realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku
kulturalno; oświatowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
miasto
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z
    realizacją inwestycji polegającej na budowie budynku kulturalno-oświatowego. Uzupełnili
    go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 października 2025 r. (data
    wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    Miasto jest czynnym podatnikiem VAT. Miasto (...) ze środków własnych wybudowało
    budynek kulturalno-oświatowy przy ul. (...) (dalej: „Budynek”), w którym prowadzona jest
    działalność polegająca na sprzedaży pamiątek z (...) oraz gadżetów promujących Miasto
    (...). Budynek stanowi jednocześnie wyjście z (...). Zwiedzanie (...) jest atrakcją turystyczną
    miasta. Aby wejść do zwiedzania (...) należy kupić odpłatny bilet, który podlega
    opodatkowaniu VAT.
    Miasto (...) będzie wykorzystywać Budynek wyłącznie do sprzedaży opodatkowanej VAT.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż:
    Faktury dotyczące inwestycji, o której mowa we wniosku tj. dotyczącej wybudowania
    budynku kulturalno-oświatowego przy ul. (...) wystawiono na Miasto (...).

## Pytanie

Czy Miastu (...) przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    podatek naliczony w pełnej wysokości wynikający z faktur dokumentujących wydatki
    związane z realizacją inwestycji polegającej na budowie Budynku na podstawie art. 86
    ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Miastu (...) przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o podatek naliczony w pełnej wysokości wynikający z faktur
    dokumentujących wydatki związane z realizacją inwestycji polegającej na budowie
    Budynku na podstawie art. 86 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu: W zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi: suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi

    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zatem czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE. L Nr 347 str. 1 z późn. zm.), na mocy którego
    krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są
    uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami,
    których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty,
    składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
    związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań
    sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty

    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi
      przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do normy z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    powiatowym (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1526) miasto na prawach powiatu jest gminą
    wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 40 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu
    własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów. Do zadań własnych gminy zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty.
    W ujęciu generalnym o tym, co jest działalnością gospodarczą gminy, przesądza treść art.
    9 ustawy o samorządzie gminnym. Wynika z niego, że działalnością gospodarczą gminy
    jest działalność w zakresie wykraczającym poza zadania o charakterze użyteczności
    publicznej, na którą zezwala odrębna ustawa, a także działalność w zakresie zadań o
    charakterze użyteczności publicznej, prowadzona w ramach przewidzianych w odrębnej
    ustawie, tj. w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek
    prawa handlowego (art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej - Dz.
    U. z 1997 r. Nr 9, poz. 43 z późn. zm.).
    Z całości regulacji zawartej w przepisach ustawy o samorządzie gminnym a w
    szczególności z art. 2 ust. 1 („Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność”), art. 6 ust. 1 („Do zakresu działania gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów”) oraz art. 9 ust. 2 („Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić
    działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej
    wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie”) należy wyprowadzić wniosek,
    że w działalności gminy wyróżnia się wykonywanie działań publicznych oraz wykraczającą
    poza te działania działalność gospodarczą. Przez wykonywanie zadań publicznych należy
    rozumieć te działania, które mają na celu korzyść ogółu. Istotne jest to, że gmina
    wykonując zadania administracji publicznej może korzystać ze środków prawnych o
    charakterze władczym, właściwych władzy państwowej.
    Jak wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w Wyroku z dnia 9 maja 2013
    r, w sprawie o sygn. akt: I SA/Sz 979/12: o publicznym bądź prywatnym charakterze
    działania gminy przesądza to, że wykonywanie zadań publicznych odbywa się na

    podstawie przepisów powszechnie obowiązujących i że poprzez te działania zaspokajane
    są zbiorowe potrzeby wspólnoty samorządowej. Jest przy tym oczywiste, że zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej oznacza także to, że zaspokajane są także
    indywidualne potrzeby i prywatne cele członków wspólnoty. Każde działanie
    podejmowane przez gminę w imieniu własnym na własną odpowiedzialność i
    finansowane z budżetu gminy, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej,
    należy uznać za działanie publiczne.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna
    część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też
    pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej
    podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna
    być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Nabywane przez Miasto towary i usługi dokonywane w celu realizacji inwestycji
    polegającej na wybudowaniu Budynku służyć będą Wnioskodawcy do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ponieważ będzie tam prowadzony sklep
    z pamiątkami oraz będzie ono stanowić wyjście z (...) (aby wejść na trasę (...) należy zakupić
    bilet odpłatny).
    Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotowy Budynek nie będzie udostępniany na rzecz
    jednostek organizacyjnych, w szczególności nie wykorzystywany nieodpłatnie na cele
    stricte publiczne, np. na rzecz uczniów szkół w ramach zajęć szkolnych.
    W związku z tym poniesione wydatki będą w całości przyporządkowane do czynności
    opodatkowanych. Tym samym Miastu będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwot
    podatku VAT wynikających z otrzymanych faktur dokumentujących wydatki związane z
    realizacją inwestycji polegającej na budowie Budynku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem

    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.

    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.