Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1218/13-4/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-03-17
Teza: Czy w ramach projektu, który wejdzie w życie z dniem 1 maja 2014 r., Zainteresowany będzie mógł prowadzić sprzedaż na kasach nieufiskalnionych, których właścicielem będzie inny podmiot, biorąc pod uwagę, że Zakład będzie figurował na wydruku z kasy, a dochody ze sprzedaży biletów będą również dochodami Zakładu?
Słowa kluczowe: dokumentacja; działalność-działalność gospodarcza; działalność-wykonywanie działalności-miejsce wykonywania działalności; faktura; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; paragon; programy; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 16 grudnia 2013 r. (data wpływu 18 grudnia 2013 r.) uzupełnionym pismem z 10 marca 2014 r. (data wpływu 12 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie kas rejestrujących - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie kas rejestrujących. Wniosek uzupełniono 12 marca 2014 r. o dokument, z którego wynika prawo osoby podpisanej na wniosku do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o interpretację indywidualną oraz poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zakład (Wnioskodawca) wykonuje przewozy regionalne komunikacją autobusową na trasie: Gmina - Miasto. Wójt Gminy jest organizatorem transportu na terenie Gminy - Zakład jest operatorem, posiada zezwolenie Wójta na prowadzenie (wykonywanie) przewozów na terenie Gminy. Wjazd do Miasta jest możliwy dzięki uzyskanemu od Zarządu Transportu Miejskiego zezwoleniu. Wnioskodawca bilety jednorazowe sprzedaje tylko w autobusach przy pomocy kas rejestrujących ufiskalnionych. Zainteresowany zamierza przystąpić do projektu „A”. W ramach projektu zostaną Zakładowi przekazane w użyczenie (bo właścicielem będzie Miasto) kasy fiskalne. Nie będąc ich właścicielem, Zainteresowany będzie na nich prowadzić jak do tej pory sprzedaż biletów jednorazowych. Na bilecie drukowanym z kasy nadal będzie figurować Wnioskodawca jako sprzedawca i dochód ze sprzedaży również będzie w całości jego dochodem.

Podczas rozmów okazało się, że kasy które otrzyma Zakład nie będą ufiskalnione. Na takich kasach Zainteresowany ma prowadzić sprzedaż swoich biletów jednorazowych. Wnioskodawca nie ma ufiskalniać kas ponieważ nie będzie ich właścicielem. Jeśli Zainteresowany by je ufiskalnił, jak powiedział pracownik M, te kasy już do niczego się „nie przydadzą”.

W uzupełnieniu do wniosku Zakład wskazał:

1.  Opis projektu „A” Miasto widząc rozwój gospodarczy i postępujące procesy społeczne, powodujące wzrost migracji wewnątrz aglomeracji, zdecydowało się na działania zmierzające do współpracy instytucjonalnej pomiędzy gminami powiatu a miastem w zakresie komunikacji zbiorowej i sposobów obsługi obywateli. Mieszkańcy naszej aglomeracji odczuwają coraz większe trudności w swobodnym przemieszczaniu się w obrębie zatłoczonego ośrodka poznańskiego. Wzrastająca liczba samochodów powoduje zatory komunikacyjne i wpływa na wzrost zanieczyszczenia środowiska i nasz stan zdrowia. Rozwiązaniem problemów komunikacyjnych na terenie Miasta i okolicznych gmin jest znaczne ograniczenie ruchu kołowego w obrębie Miasta na rzecz propagowania nowoczesnego transportu publicznego. „A” stanie się narzędziem służącym koordynacji systemu transportowego w aglomeracji. „A” ma za zadanie ujednolicenie systemu płatności za przejazd świadczony przez różnych, niezależnych przewoźników działających na obszarze Miasta i powiatu. Ma to na celu ułatwienie korzystania z transportu komunalnego oraz zwiększenie jego dostępności. Po wdrożeniu systemu na karcie „A” będzie możliwość jednoczesnego załadowania kilku biletów komunikacyjnych. Pozwoli to pasażerom, korzystającym z kilku przewoźników, na posiadanie wszystkich biletów okresowych w jednej karcie. Docelowo projekt zakłada również wprowadzenie funkcji biletu jednorazowego jako aplikacji na karcie „A”, która będzie umożliwiała rejestrację przejazdów w systemie check-in check-out i płatność za faktycznie przejechaną odległość mierzoną w przystankach. „A” to karta, za pomocą której mieszkańcy Miasta i aglomeracji będą mogli korzystać z wielu usług. „A” będzie między innymi pełnić funkcję aglomeracyjnego biletu komunikacyjnego, biletu Strefy Płatnego Parkowania Postoju, portmonetki elektronicznej (będzie nią można zapłacić np. na stacjach benzynowych, w tramwaju i autobusie, w kinie, aptece itp ), będzie ją można wykorzystać jako elektroniczny identyfikator cyfrowy np. w bibliotece, w obiektach sportowych, czy na imprezach masowych. Zaletą będzie to, że za pomocą jednej karty będzie można załatwić wiele spraw w mieście czy gminie, a dodatkowo - w miarę potrzeb – „A” będzie mogła być poszerzana o kolejne usługi. Dlaczego „aglomeracyjna”? Dlatego, że z „A” będą mogli korzystać nie tylko mieszkańcy Miasta, ale też mieszkańcy okolicznych gmin, którzy, uczą się, załatwiają sprawy w urzędach, korzystają z dóbr kultury, przyjeżdżają na zakupy. Powszechność „A” to podstawowe założenie projektu. Takie podejście jest nowatorskie w skali całego kraju. Do tej pory nie były realizowane projekty o podobnej skali (aglomeracyjne) i zakresie wykorzystania. Funkcjonują karty miejskie, ale dostępne dla wąskiej grupy osób i z reguły pełnią jedną funkcję - najczęściej biletu komunikacyjnego. „A” będzie otwarta i na kolejnych odbiorców i na zakres funkcji. Dla projektu określenie aglomeracja odnosi się do obszaru miasta oraz powiatu. Informacje o projekcie - Umowa o dofinansowanie Projektu została podpisana w dniu 20 kwietnia 2010 roku pomiędzy Zarządem Województwa, działającym jako Instytucja Zarządzająca a Miastem - Beneficjentem. Na realizację zadania przyznano środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Priorytetu II - Infrastruktura komunikacyjna, Działanie 2.7 – Infrastruktura społeczeństwa informacyjnego. Zgodnie z zapisami Aneksu nr I do Umowy o dofinansowanie zawartego w dniu 23 lipca 2013 r. całkowita wartość Projektu wynosi 44.859.584,57 PLN, całkowite wydatki kwalifikowane to 35.435.644,56 PLN, z czego przyznana kwota dofinansowania stanowi 29.606.481,02 PLN, tj. 83,55% całkowitych wydatków kwalifikowalnych. Zakład Komunalny będzie uczestniczyć w wyżej opisanym projekcie w tzw. Modelu gminnym, czyli przypadku, w którym to Gmina pozostaje nadal organizatorem publicznego transportu zbiorowego, a Zakład Komunalny operatorem. W związku z tym sprzedaż biletów nie będzie odbywała się w imieniu i na rzecz M, a obroty z tego tytułu będą natomiast w całości własnością Zakładu.
2.  Kasy fiskalne mają zostać przekazane Zakładowi w użyczenie, lecz nie należy łączyć tego ze zleceniem wykonania sprzedaży i zobowiązaniem do prowadzenia ewidencji przy użyciu tychże kas. Umowa przekazania tych kas będzie miała charakter pisemny.
3.  M nie będzie zlecał Zakładowi wykonania sprzedaży. Zakład Komunalny będzie prowadził działalność statutową jak do tej pory, tzn. będzie pełnił funkcję operatora, będzie prowadził sprzedaż biletów jednorazowych jak do tej pory, a obroty ze sprzedaży będą własnością tylko i wyłącznie Zakładu.
4.  Kasa ma zostać użyczona Zakładowi w celu prowadzenia sprzedaży własnej i na bilecie drukowanym z użyczonej kasy widnieć będą dane Zakładu, natomiast obrót z tego tytułu będzie obrotem Zakładu. Projekt przewidywał użyczenie kas fiskalnych gminnym przewoźnikom przystępującym do projektu - takie były zapewnienia M na etapie podpisania listu intencyjnego. Z punktu widzenia Zakładu byłaby to korzystna sytuacja, bo mógłby zamienić swoje wysłużone i awaryjne kasy na nowe. Jednak dopiero niedawno okazało się, że M nie przewidział ufiskalniania tych kas przez gminnych przewoźników, ponieważ takie kasy w przypadku wycofania się Gminy z projektu stałyby się dla M „bezużyteczne”. Wydaje się, że w projekcie nie przewidziano, iż część gmin, które przystępują do Z pozostanie nadal organizatorami transportu publicznego w swojej gminie, a operatorzy gminni, czyli np. Zakład Komunalny jako zakład budżetowy, którzy do tej pory prowadzili sprzedaż biletów na podstawie kas fiskalnych będą zapewne musieli taką formę dalej kontynuować. Z punktu widzenia Zakładu przekazanie kas fiskalnych przez M do prowadzenia sprzedaży własnej Zakładu - o czym zapewniano Wnioskodawcę na początku - miałoby wymierne korzyści, ponieważ wszystkie koszty serwisu i napraw bieżących ponosiłby M, a w przypadku awarii musiano by Zakładowi zapewnić kasę zastępczą.
5.  Usługi, które świadczy Zakład podlegają zwolnieniu przedmiotowemu z obowiązku ewidencjonowania ich przy zastosowaniu kas fiskalnych na podstawie poz. 15 załącznika do rozporządzenia z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. Nr 1382, poz. 363), lecz Zakład z tego zwolnienia nie korzysta, ponieważ prowadzi sprzedaż biletów na podstawie kas ufiskalnionych.
6.  Klasyfikacja statystyczna - 4931 Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski.
7.  W środkach transportu będących własnością Zakładu będzie znajdowała się tylko jedna kasa. Będzie to kasa użyczona w przypadku, gdy Zainteresowany otrzyma interpretację, iż mimo, że do tej pory Zakład prowadził działalność na podstawie kas fiskalnych, może sprzedaży na takiej podstawie zaniechać i np. z dniem 1 lipca 2014 r., czyli z dniem wejścia w życie projektu Z do sprzedaży biletów posłużyć się kasami nieufiskalnionymi. Jeśli natomiast okaże się, że sprzedaż biletów będzie musiała odbywać się jak dotychczas, czyli za pomocą kas ufiskalnionych, bo w zasadzie z punktu widzenia własności uzyskiwanych obrotów ze sprzedaży biletów nic się nie zmieni, a M nie jest zainteresowany aby przekazać Zainteresowanemu kasy, które musiałby ufiskalnić, Zakład będzie musiał zostać przy kasach własnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w ramach projektu, który wejdzie w życie z dniem 1 maja 2014 r., Zainteresowany będzie mógł prowadzić sprzedaż na kasach nieufiskalnionych, których właścicielem będzie M, biorąc pod uwagę, że Zakład będzie figurował na wydruku z kasy, a dochody ze sprzedaży biletów będą również dochodami Zakładu?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż biletów na kasach nieufiskalnionych mógłby prowadzić ponieważ jest zakładem budżetowym, a ceny biletów uchwala Rada Gminy. Jednak jeśli sprzedaż na podstawie kas rejestrujących ufiskalnionych już jest prowadzona, to nie można tego zmienić. Wnioskodawca nie może od dnia 1 maja 2014 r. zacząć sprzedawać bilety z kas nieufiskalnionych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 111 ust. 1 ustawy - podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Zatem stosownie do powyższego, kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w tym zakresie.

W obecnym stanie prawnym obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2012 r., poz. 1382), zwanego dalej rozporządzeniem.

Zwolnienie z obowiązku instalowania kas rejestrujących zostało określone w § 2 i § 3 rozporządzenia.

Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie: zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

I tak, zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia - zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 15 tego załącznika wymieniono pozostały transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski - dotyczy wyłącznie przewozów miejskich rozkładowy pasażerskich, innych niż kolejowe, za które są pobierane ceny urzędowe ustalane przez gminę (Radę m.st. Warszawy) lub związek komunalny (PKWiU ex 49.31.2).

Jak wynika z objaśnień 1 do ww. załącznika, zastosowane symbole grupowań odpowiadają Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Natomiast oznaczenie ex - dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania.

W poz. 40 załącznika do rozporządzenia wymieniono natomiast usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność:

1.  w bilonie lub banknotach, lub
2.  innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

Jak stanowi § 7 ust. 4 rozporządzenia - w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2013 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 33, 34, 39 lub 40 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych, nie stosuje się.

Ponadto, stosownie do zapisu § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia - zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym, roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r., podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli kwota obrotu z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Zgodnie z zapisem § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia - zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2012 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Z kolei § 3 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się w przypadku podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia.

W przypadku podatników, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowdzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł (§ 5 ust. 1 rozporządzenia).

Na mocy § 7 ust. 2 rozporządzenia - w przypadku podatników rozpoczynających w 2012 r. dostawy towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, kwotę, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, uprawniającą do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania w 2013 r. stanowi kwota 20.000 zł, bez względu na okres wykonywania tych czynności w 2012 r.

Wskazać należy, że każda sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych ma wpływ na wielkość obrotu wyznaczającego obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Kwotę obrotu uprawniającą do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących określa się sumując całą sprzedaż (w danym roku) na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Ponadto, zgodnie z § 7 ust. 3 nowego rozporządzenia, w przypadku podatników, którzy:

1.  nie przestali spełniać warunków do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz
2.  nie zostali zwolnieni z obowiązku ewidencjonowania na podstawie § 2 i § 3

– zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania traci moc z dniem 1 marca 2013 r.

Jednocześnie wskazać należy na treść § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, który stanowi, że zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i 3, nie stosuje się, w przypadku świadczenia usług przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyjątkiem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia.

Należy zauważyć, że ustawodawca objął wyłączeniem ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej określone czynności, niezależnie od zwolnienia, o którym ma w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży.

Analizując powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku na podstawie § 3 cyt. rozporządzenia, podlega dostawa na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, towarów i usług wymienionych w § 4 ust. 1 rozporządzenia.

Przy świadczeniu oraz dostawie pozostałych usług i towarów, podatnik może (ale nie musi, tzn. może zrezygnować ze zwolnienia) korzystać ze zwolnienia podmiotowego z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej do momentu przekroczenia limitu obrotów, tj. 20.000 zł.

Należy zaznaczyć, że do kwoty limitu obrotów wlicza się dostawę dokonywaną na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych usług i towarów wymienionych w § 4 ust. 1 rozporządzenia, czyli już ewidencjonowanych przy zastosowaniu kasy oraz pozostałą dostawę, która dotychczas korzysta ze zwolnienia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Zakład Komunalny) wykonuje przewozy regionalne komunikacją autobusową na trasie: Gmina - Miasto. Wójt Gminy jest organizatorem transportu na terenie Gminy natomiast Zainteresowany jest operatorem i posiada zezwolenie Wójta na prowadzenie (wykonywanie) przewozów na terenie Gminy. Wjazd do Miasta jest możliwy dzięki uzyskanemu od Zarządu Transportu Miejskiego zezwoleniu. Wnioskodawca bilety jednorazowe sprzedaje tylko w autobusach przy pomocy kas rejestrujących ufiskalnionych. Zainteresowany zamierza przystąpić do projektu „A”. W ramach projektu zostaną Zakładowi przekazane w użyczenie (bo właścicielem będzie M) kasy fiskalne. Nie będąc ich właścicielem, Zainteresowany będzie na nich prowadzić jak do tej pory sprzedaż biletów jednorazowych. Na bilecie drukowanym z kasy nadal będzie figurować Wnioskodawca jako sprzedawca i dochód ze sprzedaży również będzie w całości jego dochodem. W związku z tym sprzedaż biletów nie będzie odbywała się w imieniu i na rzecz M, a obroty z tego tytułu będą natomiast w całości własnością Zakładu. Jak wskazał Wnioskodawca, kasy fiskalne mają zostać przekazane Zakładowi w użyczenie, lecz nie należy łączyć tego ze zleceniem wykonania sprzedaży i zobowiązaniem do prowadzenia ewidencji przy użyciu tychże kas. Umowa przekazania tych kas będzie miała charakter pisemny. M nie będzie zlecał Zakładowi wykonania sprzedaży. Zakład Komunalny będzie prowadził działalność statutową jak do tej pory, tzn. będzie pełnił funkcję operatora, będzie prowadził sprzedaż biletów jednorazowych jak do tej pory, a obroty ze sprzedaży będą własnością tylko i wyłącznie Zakładu. Kasa ma zostać użyczona Zakładowi w celu prowadzenia sprzedaży własnej i na bilecie drukowanym z użyczonej kasy widnieć będą dane Zakładu, natomiast obrót z tego tytułu będzie obrotem Zakładu. Projekt „A” przewidywał użyczenie kas fiskalnych gminnym przewoźnikom przystępującym do projektu - takie były zapewnienia M na etapie podpisania listu intencyjnego. Z punktu widzenia Zakładu byłaby to korzystna sytuacja, bo mógłby zamienić swoje wysłużone i awaryjne kasy na nowe. Jednak dopiero niedawno okazało się, że M nie przewidział ufiskalniania tych kas przez gminnych przewoźników, ponieważ takie kasy w przypadku wycofania się Gminy z projektu stałyby się dla M „bezużyteczne”. Jak wskazał Wnioskodawca, usługi, które świadczy Zakład podlegają zwolnieniu przedmiotowemu z obowiązku ewidencjonowania ich przy zastosowaniu kas fiskalnych na podstawie poz. 15 załącznika do rozporządzenia z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, lecz Zakład z tego zwolnienia nie korzysta, ponieważ prowadzi sprzedaż biletów na podstawie kas ufiskalnionych.

Na tle powyższego Zainteresowany powziął wątpliwości, czy może prowadzić na użyczonej kasie rejestrującej sprzedaż we własnym imieniu i na swoją rzecz usług przewozu komunikacją autobusową w sytuacji, gdy kasa ta nie będzie ufiskalniona, a Wnioskodawca pomimo, że usługi które świadczy podlegają zwolnieniu z obowiązku ewidencjonowania ich przy zastosowaniu kas rejestrujących (poz. 15 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących) z tego zwolnienia nie korzysta i prowadzi sprzedaż za pomocą kas rejestrujących ufiskalnionych.

Jak wynika z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r., poz. 363) - przez fiskalizację kasy rozumie się jednokrotną i niepowtarzalna czynność inicjującą pracę modułu fiskalnego kasy z pamięcią fiskalną kasy, zakończoną wydrukiem dobowego raportu fiskalnego.

Zgodnie z § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia - rozpoczęcie prowadzenia ewidencji przez podatnika poprzedzone jest:

1.  złożeniem zawiadomienia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, że będzie przez niego prowadzona ewidencja przy zastosowaniu kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia - w celu odliczenia lub zwrotu kwoty wydatkowanej na zakup kasy; zawiadomienie zawiera informację o liczbie kas i miejscu (adresie) ich używania;
2.  dokonaniem fiskalizacji kasy.

W przypadku podatnika, który zamierza stosować do prowadzenia ewidencji jedną kasę, zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może być dokonane na formularzu zgłoszenia przez podatnika danych dotyczących kasy, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia (§ 13 ust. 2 cyt. rozporządzenia).

Na mocy § 13 ust. 3 powołanego rozporządzenia - fiskalizacja dokonywana jest przez serwisanta kas jednokrotnie i niepowtarzalne uaktywnienie trybu fiskalnego pracy kasy z równoczesnym wpisaniem numeru identyfikacji podatkowej podatnika (NIP) do pamięci fiskalnej.

Fiskalizacja potwierdzona jest wykonaniem raportu fiskalnego dobowego. Wydruk raportu fiskalnego dobowego dołączony jest do książki kasy - § 13 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.

W myśl § 13 ust. 5 ww. rozporządzenia - w terminie 7 dni od dnia fiskalizacji kasy podatnik składa do właściwego naczelnika urzędu skarbowego zgłoszenie danych dotyczących kasy, w celu otrzymania numeru ewidencyjnego.

W parciu o treść § 13 ust. 6 cyt. rozporządzenia - wzór zgłoszenia, o którym mowa w ust. 5, stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Z powyższych przepisów wynika, że podmiot, który jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji za pomocą kas rejestrujących musi złożyć zawiadomienie do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, że będzie przez niego prowadzona ewidencja przy zastosowaniu kasy oraz dokonać fiskalizacji kasy.

Wnioskodawca wskazał, że usługi które świadczy podlegają zwolnieniu przedmiotowemu z obowiązku ewidencjonowania ich przy zastosowaniu kas rejestrujących (poz. 15 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących) ale z tego zwolnienia nie korzysta i prowadzi sprzedaż za pomocą kas rejestrujących ufiskalnionych.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca pomimo tego, że usługi polegające na przewozach pasażerskich w samochodowej komunikacji miejskiej i podmiejskiej korzystają ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania ich za pomocą kasy rejestrujących (poz. 15 załącznika do rozporządzenia) zrezygnował z tego zwolnienia i świadczone przez niego usługi ewidencjonuje za pomocą ufiskalnionych kas rejestrujących - to Związek nie może w ramach projektu „A” prowadzić sprzedaży na kasach nieufiskalnionych, których właścicielem będzie M, bowiem wobec Wnioskodawcy powstał już obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ufiskalnionych.

Reasumując, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca prowadzi już sprzedaż świadczonych usług za pomocą ufiskalnionych kas rejestrujących, to nie będzie mógł w ramach projektu, prowadzić sprzedaż na kasach nieufiskalnionych, których właścicielem będzie inny podmiot (M).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.