Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.709.2023.2.PRP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-01-30
Teza: Zwolnienie z podatku VAT czynności udzielania sublicencji do praw autorskich twórcy.
Słowa kluczowe: usługi-usługi kulturalne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Udzielanie licencji lub upoważnienie do korzystania z licencji oraz przeniesienie autorskiego prawa majątkowego - w odniesieniu do programu komputerowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. b

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

13 października 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 października 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT czynności udzielania sublicencji do praw autorskich twórcy. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 grudnia 2023 r. (wpływ 3 stycznia 2024 r.).

Treść wniosku jest następująca

**Opis stanu faktycznego**

Fundacja (\`(...)\`) nie jest płatnikiem VAT. Fundacja prowadzi działalność kulturalną. Cele statutowe Fundacji mają charakter kulturalny i obejmują: (\`(...)\`).

Fundacja nie jest podmiotem prawa publicznego czy podmiotem wpisanym do rejestru kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucję kultury w rozumieniu przepisów ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123 ze zm.).

Fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej.

Całość dochodów jest przeznaczana na realizację celów statutowych.

Na mocy umowy z \`(...)\` - spadkobierczynią twórcy, \`(...)\` - Fundacja ma prawo udzielania sublicencji do praw autorskich tego twórcy.

Fundacja pozyskuje dochody m.in. z udzielania wyżej wskazanych sublicencji i nadal planuje takich sublicencji udzielać, mogąc stać się płatnikiem VAT.

W odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania wskazano:

1\. Czy są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?

Odp. Fundacja im. \`(...)\`(dalej także jako Fundacja) nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

2\. Czy są Państwo podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym – jeśli tak, należy wskazać na podstawie konkretnie jakich przepisów?

Odp. Fundacja jest podmiotem uznanym za instytucję o charakterze kulturalnym na podstawie ustawy z dnia 06 kwietnia 1984 r. o fundacjach (tj. z dnia 11 stycznia 2023 r.; Dz.U. z 2023 r. poz. 166) oraz mając na uwadze cele i zasady działania Fundacji, określone w jej Statucie (wydruk w załączeniu). Fundacja powstała zgodnie z przepisami ustawy o fundacjach, które stanowią w szczególności, że fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami (art. 1 ww. ustawy o fundacjach). Cele Fundacji, wyrażone w jej Statucie, są celami o charakterze kulturalnym i ich osiąganiu przyporządkowane są ustalone w Statucie zasady działania Fundacji. Cele statutowe Fundacji mają charakter kulturalny i obejmują: (\`(...)\`). Fundacja zatem jest podmiotem, który ww. ustawa uznaje za instytucję kulturalną (co też potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych, vide: wyrok NSA wydany w sprawie o sygn. akt I FSK 623/13, gdzie uznano, iż przykładem odrębnych przepisów, z mocy których można uznać podmiot na instytucje kultury, jest ustawa o fundacjach; zatem „odrębne przepisy”, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, nie oznaczają tylko ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

3\. Czy prowadzą Państwo działalność w sferze zadań publicznych, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 571)?

Odp. Fundacja nie prowadzi działalności w sferze zadań publicznych, o których mowa w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

4\. Czy udzielanie przez Państwa sublicencji do praw autorskich objęte zakresem pytania jest usługą kulturalną, tj. czy jej celem jest tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury? Jakie konkretnie czynniki decydują (przesądzają) o kulturalnym charakterze tej czynności, w jaki sposób wykonywana czynność przyczynia się do rozwijania i rozpowszechniania kultury?

Odp. Poprzez udzielanie licencji, Fundacja udziela zgody na wykorzystywanie fragmentów (\`(...)\`). Dzieła te są więc w elementach lub większych częściach umieszczane np. na produktach przeznaczanych do sprzedaży, przez co Fundacja realizuje dwa cele o charakterze kulturalnym: popularyzuje w ten sposób dzieła \`(...)\` oraz pozyskuje środki na działalność, która obejmuje wyłącznie realizację celów kulturalnych. Ponadto, Fundacja udziela licencji w celu stworzenia nowych dzieł charakterze kulturalnym - na podstawie udzielonych licencji. Podmioty zewnętrzne wykonują opracowania dzieł \`(...)\` obejmujące: publikacje drukowane, wystawy, spektakle teatralne, seriale i filmy fabularne. W związku z tym, poprzez udzielane sublicencje, Fundacja promuje \`(...)\`. W każdym z przypadków, mając na uwadze artystyczny charakter dzieła, udzielana sublicencja wymaga przedstawienia elementu czy fragmentu, części \`(...)\`. w sposób uwzględniający jego walory estetyczne i kulturalne. W myśl też art. 43 ust. 1 pkt 33b ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na inne czynniki, udzielanie licencji czy też sublicencji do praw autorskich przez fundację, jako podmiotu uznanego na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym, jest usługą kulturalną i podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług.

5\. Czy udzielanie przez Państwa sublicencji do praw autorskich objęte zakresem pytania należy do kategorii czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1570, ze zm.)?

Odp. Fundacja nie świadczy usług wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy o podatku od towarów i usług w postaci:

1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2) wstępu:

a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,

b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5) działalności agencji informacyjnych;

6) usług wydawniczych;

7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8) usług ochrony praw.

6\. Czy dochody z udzielania sublicencji do praw autorskich objęte zakresem pytania osiągają Państwo w sposób systematyczny?

Odp. W ocenie Fundacji osiąganie przez nią przychodów nie ma charakteru systematycznego, co Fundacja rozumie jako stałe i regularne uzyskiwanie dochodów, wedle z góry określonego schematu, systemu. Fundacja uzyskuje dochody z udzielania sublicencji w sposób nieregularny, uzależniony od tego, czy w danym momencie jakiś podmiot wyrazi zainteresowanie pozyskaniem licencji. Fundacja jest jednocześnie stroną kilku Umów, które obejmują różne okresy czasu, za które otrzymuje opłaty licencyjne jednorazowo (z góry lub z dołu) lub jako rozliczane w okresach rocznych, półrocznych lub kwartalnych. Niektóre opłaty mają z góry określoną kwotę, a inne mają charakter prowizji. W związku z tym pozyskiwane opłaty są nieregularne, nieprzewidywalne, w tym w niektórych okresach w ogóle nie występują.

7\. Czy pozyskane dochody z udzielania sublicencji do praw autorskich objęte zakresem pytania są przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług?

Odp. Cały dochód ze sprzedaży licencji przeznaczany jest na działalność statutową. W szczególności dochód ten przeznaczany jest na utrzymanie galerii wystawienniczej, w której bezpłatnie prezentowane są oryginalne prace artysty oraz na organizowanie wystaw i wydarzeń promujących twórczość (\`(...)\`).

Zgodnie bowiem ze statutem Fundacji, jej cele to:(\`(...)\`)

Fundacja realizuje swój cel poprzez: (\`(...)\`)

### Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33a ustawy o podatku od towarów i usług, podlega zwolnieniu od tego podatku dochód Fundacji uzyskiwany z udzielania przez nią wszelkich sublicencji do praw autorskich \`(...)\` - jako od usługi kulturalnej, niezależnie od rodzaju wytworów powstających na podstawie danej sublicencji (tj. zarówno dla opracowań dzieł autora w celu stworzenia nowego utworu lub wydarzenia o charakterze kulturalnym, jak i dla wykorzystania fragmentów utworów autora na opakowaniach produktów handlowych, w aranżacji przestrzeni wydarzeń o charakterze komercyjnym oraz reklamie i promocji produktów handlowych wydarzeń komercyjnych; w tym z uwzględnieniem regulacji art. 43 ust. 1 pkt 33b ustawy o podatku od towarów i usług), co Fundacja czyni z upoważnienia otrzymanego drogą Umowy ze spadkobiercą tego twórcy, a dochód z sublicencji jest w całości przeznaczany na działalność statutową Fundacji, mającą charakter działalności kulturalnej świadczoną przez podmiot uznany za instytucję o charakterze kulturalnym na podstawie odrębnych przepisów w postaci ustawy o fundacjach?

### Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

W ocenie Wnioskodawcy udzielanie przez Fundację sublicencji, z których dochód przeznacza ona na wyłącznie prowadzoną działalność kulturalną, nie podlega VAT. Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, (art. 43 ust. 1 pkt 33 b), zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

W tym przepisie - jakkolwiek dotyczącym indywidualnych twórców i artystów - ustawodawca eksplikuje, że jedną z usług kulturalnych jest udzielanie licencji jako takiej. Przepis ten nie uzależnia zwolnienia podatkowego od tego, co jest jej przedmiotem (tj. co powstaje na podstawie udzielonej licencji), wskazując jedynie, że udzielona licencja powinna dotyczyć praw autorskich lub praw artystycznego wykonania utworów w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W ocenie Wnioskodawcy jakkolwiek poniżej cytowany przepis, dotyczący już innych podmiotów, w tym Wnioskodawcy, nie wyszczególnia już licencji, to jednak z powyżej cytowanego przepisu wynika, że udzielanie licencji mieści się wedle ustawodawcy w ramach usług, zaś o ich kulturalnym charakterze decyduje kryterium przez jaki podmiot jest ona udzielana, tj. podmiot kulturalny (oraz przy zachowaniu dalszych warunków jak niesystematyczność osiąganych dochodów, przeznaczanie ich w całości na cele kulturalne - art. 43 ust. 18 i 19 ustawy o podatku od towarów i usług).

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33a) ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.

Ustawodawca nie dookreśla, jakiego rodzaju usługi są objęte zakresem pojęcia „usługi kulturalne” zarazem określa to pośrednio poprzez wskazanie podmiotów, które świadcząc dane usługi, czynią je usługami kulturalnymi, zwolnionymi od podatku. Jedynie w przypadków twórców i artystów wykonawców wskazuje, na konieczność otrzymywania wynagrodzenia w formie honorariów.

W przypadku innych podmiotów aniżeli twórcy czy artyści wykonawcy, tj. w przypadków podmiotów o których mowa w pkt a) cytowanego wyżej przepisu, przepis wskazuje na trzy kategorie podmiotów: a) podmioty prawa publicznego b) inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym c) wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Niespornie Fundacja nie jest podmiotem wymienionym w powyższych pkt a) czy c), niemniej zdaniem Wnioskodawcy Fundacja stanowi inny podmioty uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym (tj. podmiot z pkt b) powyżej).

Ustawodawca nie doprecyzował w żaden sposób takich podmiotów, w szczególności nie zawęził ich kręgu poprzez odesłanie do konkretnych regulacji prawnych.

Fundacja jest zaś fundacją powstają na podstawie przepisów prawa w postaci ustawy z dnia 06 kwietnia 1984 r. o fundacjach (tj. z dnia 11 stycznia 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 166), ustanowioną dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich, jak kultura i sztuka, co ma odzwierciedlenie w jej celach statutowych.

Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy o fundacjach, fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami.

Fundacja zatem jest podmiotem, który ww. ustawa uznaje za instytucję kulturalną - ustawa o fundacjach - stąd świadczone przez nią usługi w postaci udzielanych sublicencji na korzystanie z autorskich praw majątkowych twórcy J. jest zwolnione od podatku od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy ma poparcie także w orzecznictwie. W wyroku z 11.6.2014 r. (I FSK 623/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA potwierdził, że przykładem odrębnych przepisów, z mocy których można uznać podmiot na instytucje kultury, jest ustawa o fundacjach, w szczególności mając na uwadze treść powołanego już wyżej art. 1 tej ustawy. NSA ocenił, że w przypadku usług kulturalnych świadczonych przez fundację, której celem statutowym jest działalność kulturalna, zastosowanie znajdzie zwolnienie, o którym mowa w omawianym przepisie.

Podobnie w odniesieniu do fundacji NSA orzekł w wyroku z 4.3.2014 r. (I FSK 535/13, Legalis), w którym podkreślił, że nie ulega wątpliwości, że ze zwolnienia, o którym mowa, mogą korzystać także podmioty spoza sektora publicznego. Wykładnia art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a), która odnosiłaby zakres zwolnienia tylko do publicznych instytucji kultury, miałaby na gruncie regulacji dyrektywy zbyt wąski charakter, zważywszy także na to, że celem wprowadzenia przedmiotowego zwolnienia było obniżenie kosztu dostępu do świadczeń w zakresie kultury dla ich konsumentów.

Reasumując, skoro udzielenie licencji do praw autorskich jest usługą kulturalną jako taką i bez względu na to, jak zostanie ona wykorzystana (art. 43 ust. 1 pkt 33b) ustawy o podatku od towarów i usług, a usługi kulturalne świadczone przez Fundację są zwolnione od podatku od towarów i usług (art. 43 ust. 1 pkt 33a) ww. ustawy), to dochody uzyskiwane przez Fundację z sublicencji do praw autorskich, stanowiących z istoty usługę kulturalną, są zwolnione od podatku od towarów i usług niezależnie od rodzaju wytworów powstających na podstawie danej sublicencji, przy zachowaniu warunków z art. 43 ust. 18 i 19 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy;

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1)nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Na mocy art. 43 ust. 17a ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Jak stanowi art. 43 ust. 18 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Przy czym, wskazany wyżej art. 43 ust. 17, art. 43 ust. 17a i art. 43 ust. 18 ustawy odnosi się do zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a. ustawy

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2) wstępu:

a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,

b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5) działalności agencji informacyjnych;

6) usług wydawniczych;

7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8) usług ochrony praw.

Analizując powołane wyżej regulacje dotyczące zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy w zakresie usług kultury, zauważyć należy, że warunkiem zastosowania ww. zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym, dotyczącym rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.

Odnosząc się do zwolnienia od podatku VAT wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy należy wskazać, że przepis ten stanowi odzwierciedlenie regulacji zawartych w art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), który stanowi, że;

Państwa członkowskie zwalniają od podatku od towarów i usług świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone grupy podmiotów. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w ww. przepisie, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Określając katalog podmiotów, które mogą na podstawie odrębnych przepisów zostać uznane za instytucje o charakterze kulturalnym, w rozumieniu cytowanego art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, należy przywołać regulacje ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 194 ze zm.), definiujące pojęcie działalności kulturalnej jak i krąg podmiotów, które mogą tę działalność prowadzić.

Na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W myśl art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.

Art. 1 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej stanowi, że:

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań związanych z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne podmioty nienależące do sektora finansów publicznych.

Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, których podstawowym celem statutowym nie jest prowadzenie działalności kulturalnej, mogą prowadzić taką działalność w szczególności w formie klubów, świetlic, domów kultury i bibliotek.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dopuszcza świadczenie usług kultury przez inne podmioty niż podmioty prawa publicznego. Świadczy o tym treść art. 3 ust. 1 tej ustawy, w którym wskazano, że:

Działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Mając to na uwadze uzasadnione jest przy określeniu katalogu ww. podmiotów również odwołanie się do treści ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2023 r., poz. 571). W świetle bowiem art. 1 ust. 1 pkt 1 i art. 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 pkt 16 tej ustawy reguluje ona m.in. zasady prowadzenia działalności pożytku publicznego, gdzie działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona w sferze zadań publicznych określonych w ustawie, co w szczególności obejmuje zadania w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego.

W art. 3 tej ustawy ustawodawca określa, kto prowadzi działalność pożytku publicznego. Są to organizacje pozarządowe rozumiane jako niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, i niedziałające w celu osiągnięcia zysku, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia.

Mając na uwadze charakter działalności pożytku publicznego (obejmujący m.in. zadania w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego) oraz dookreślenie zakresu podmiotowego dla tego typu działalności należy uznać, że działalność określona w ww. ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie prowadzona przez takie podmioty wpisuje się w przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT, uprawniające do zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 2023 r., poz. 166);

Fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami. Fundacje mogą ustanawiać osoby fizyczne niezależnie od ich obywatelstwa i miejsca zamieszkania bądź osoby prawne mające siedziby w Polsce lub za granicą (art. 2 ust. 1 ww. ustawy).

Jak wynika z powołanych przepisów, pod pojęciem innych podmiotów uznanych na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy uznaje się również fundacje oraz podmioty wymienione w art. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie prowadzące działalność pożytku publicznego, tj. działalność w sferze zadań publicznych mieszczących się w pojęciu usług kulturalnych pod warunkiem, że podmioty te nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że nie są czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzą Państwo działalność kulturalną. Państwa cele statutowe mają charakter kulturalny i obejmują: (\`(...)\`). Nie są Państwo podmiotem prawa publicznego czy podmiotem wpisanym do rejestru kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucję kultury w rozumieniu przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Są Państwo podmiotem uznanym za instytucję o charakterze kulturalnym na podstawie ustawy o fundacjach. Nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej. Nie prowadzą Państwo działalności w sferze zadań publicznych, o których mowa w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Na mocy umowy z \`(...)\` - spadkobierczynią \`(...)\` – mają Państwo prawo udzielania sublicencji do praw autorskich tego twórcy.

Biorąc zatem pod uwagę wskazany przez Państwo całokształt działalności statutowej Fundacji oraz jej cele, w tym (\`(...)\`), należy Państwa uznać za podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym, a więc w analizowanym przypadku spełniona jest przesłanka podmiotowa określona w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Jak wyżej wskazano, warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest spełnienie poza przesłanką o charakterze podmiotowym odnoszącą się do usługodawcy, również przesłanki przedmiotowej dotyczącej rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.

Wobec powyższego należy ustalić, czy ww. usługi objęte zakresem zadanego pytania wypełniają przesłankę przedmiotową do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Treść tego przepisu wyraźnie wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą wyłącznie usługi kulturalne oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana.

Ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić na podstawie dostępnej metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp.” (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.

Zgodnie z regułami wykładni prawa, w sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgniecie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. Wykładnia systemowa pozwala na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia w znaczeniu w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustawy wprost lub pośrednio odnoszącej się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co prawda definicja działalności kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu o powyższy akt prawny nie będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów „kultura” oraz „usługi kulturalne” na potrzeby niniejszej interpretacji.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).

Reasumując, za usługi kulturalne możemy uznać usługi polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.

Analiza przedstawionego we wniosku całokształtu okoliczności sprawy oraz treści powołanych w tym zakresie przepisów prawa, prowadzi do stwierdzenia, że wykonywane przez Państwa czynności, objęte zakresem zadanego we wniosku pytania, nie wpisują się w definicję usług kulturalnych. Jakkolwiek mają Państwo na celu promowanie twórczości artystycznej swojego patrona, \`(...)\`, to nie sposób uznać, że w ramach czynności udzielania sublicencji do praw autorskich \`(...)\` mamy wyłącznie do czynienia z upowszechnianiem dorobku i ochroną kultury. Podkreślenia wymaga, że Państwa czynności, objęte zakresem zadanego pytania, sprowadzają się jedynie do komercyjnej sprzedaży sublicencji do praw autorskich \`(...)\` którymi dysponują Państwo na mocy umowy ze spadkobierczynią ww. twórcy. Jednocześnie czynności polegające na udzielaniu sublicencji do praw autorskich \`(...)\`nie służą wyłącznie dla opracowań dzieł autora w celu stworzenia nowego utworu lub wydarzenia o charakterze kulturalnym, lecz również służą dla wykorzystania fragmentów utworów autora na opakowaniach produktów handlowych, w aranżacji przestrzeni wydarzeń o charakterze komercyjnym oraz reklamie i promocji produktów handlowych wydarzeń komercyjnych. Wobec powyższego wykonywane przez Państwa czynności, objęte zakresem zadanego we wniosku pytania, polegające na udzielaniu sublicencji do praw autorskich\`(...)\`nie wypełniają przesłanki przedmiotowej do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

W związku z powyższym, wykonywane przez Państwa czynności, objęte zakresem zadanego we wniosku pytania, polegające na udzielaniu sublicencji do praw autorskich \`(...)\` zarówno dla opracowań dzieł autora w celu stworzenia nowego utworu lub wydarzenia o charakterze kulturalnym, jak i dla wykorzystania fragmentów utworów autora na opakowaniach produktów handlowych, w aranżacji przestrzeni wydarzeń o charakterze komercyjnym oraz reklamie i promocji produktów handlowych wydarzeń komercyjnych nie wpisują się w definicję usług kulturalnych, a tym samym nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, bowiem czynności, objęte zakresem zadanego we wniosku pytania, polegające na udzielaniu sublicencji do praw autorskich \`(...)\` nie są wykonywane przez Państwa jako indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa w przedmiotowym wniosku wyroków sądu, tut. Organ pragnie wyjaśnić, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają. Zatem, wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Należy zaznaczyć, iż dokumenty stanowiące załączniki dołączone do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Przedmiotem bowiem interpretacji może być jedynie ocena Państwa stanowiska dotycząca przedstawionego we wniosku opisu sprawy.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).