Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-93/09/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-05-05
Teza: Zastosowanie stawki 0% w przypadku refakturowania usług związanych z eksportem towarów.
Słowa kluczowe: faktura; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; refakturowanie; stawka-stawki podatku; umowa; usługi-usługi pomocnicze; usługi-usługi spedycji; usługi-usługi transportowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 lutego 2009 r. (data wpływu 9 lutego 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 kwietnia 2009 r. (data wpływu 5 maja 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki 0% w przypadku refakturowania usług związanych z eksportem towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 22 kwietnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki 0% w przypadku refakturowania usług związanych z eksportem towarów.

W przedmiotowym wniosku, oraz piśmie stanowiącym jego uzupełnienie, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Planuje Pani dostawę mączki rybnej eksturdowanej na rzecz kontrahenta z Tadżykistanu. Zgodnie z zawartą umową, przedmiotem transakcji będzie sprzedaż towaru oraz jego przemieszczenie na terytorium Tadżykistanu.

Wszystkimi sprawami dotyczącymi przemieszenia mączki z Pani firmy do kontrahenta, tj. przewozem towaru samochodami z zakładu do stacji PKP, przeładunkiem na wagony kolejowe i dalszym transportem na miejsce przeznaczenia, jak również wystawianiem dokumentów spedytorskich, załatwianiem formalności celnych, kontrolowaniem i nadzorowaniem bezpieczeństwa przewozu towaru, zajmie się firma spedycyjna, która wystawi na Pani rzecz fakturę za wykonane usługi. Usługodawca zastosuje do ww. usług stawkę podatku w wysokości 0%. Po otrzymaniu od niego faktury wystawi Pani refakturę na firmę z Tadżykistanu, wykazując w niej wartość netto, stawkę podatku 0% i kwotę podatku w wielkościach odpowiadających wartościom wykazanym na fakturze pierwotnej, otrzymanej od usługodawcy. Z uwagi na powyższe ustalenia, najpierw wystawi Pani fakturę eksportową, dokumentującą sprzedaż towaru, natomiast obciążenie kontrahenta z Tadżykistanu kosztami usług związanych z przemieszeniem towaru nastąpi dopiero po otrzymaniu faktury od firmy spedycyjnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy postępuje Pani prawidłowo stosując stawkę 0% przy wystawieniu refaktury?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionej sytuacji należy zastosować stawkę podatku 0%, ponieważ zgodnie z treścią art. 83 ust. 1 pkt 19, 21a i 23, transport i usługi związane bezpośrednio z eksportem podlegają opodatkowaniu stawką 0%. Zaznaczyła Pani, że będzie posiadać całą dokumentację dotyczącą eksportu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze. zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl postanowień art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami - w świetle art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 ustawy).

Stosownie do treści art. 2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1777/2005”.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1, przy czym zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi oraz zwolnienie od podatku. W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a), stawka podatku wynosi 0% (art. 41 ust. 4 ustawy) - jeżeli zostaną spełnione, w określonych terminach, obowiązki dokumentacyjne wymienione w kolejnych przepisach tego artykułu.

Ustawodawca nie określił szczególnych zasad ustalania podstawy opodatkowania dla eksportu towarów, obowiązuje zatem w tym zakresie przepis art. 29 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2 – 22, art. 30 – 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Kolejną istotną regulacją, funkcjonującą na gruncie prawa wspólnotowego, jest w przedmiotowym zakresie art. 78 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz. U. UE. L. Nr 347/1). Zgodnie z tym przepisem \[poprzednio art. 11 (2) VI Dyrektywy Rady 77/388/EEC z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (Dz. Urz. UE L 145 ze zm.)\],do podstawy opodatkowania wlicza się następujące elementy:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego VAT;
2.  koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z przytoczonych regulacji wynika, że w przypadku eksportu towarów za podstawę opodatkowania należy uznać całość świadczenia pieniężnego (bądź dokonywanego w innej dopuszczalnej prawem formie) pobieranego od nabywcy. Oznacza to, że do podstawy opodatkowania należy wliczyć pobieraną przez zbywcę wartość (cenę) towarów, a także wszystkie inne elementy zapłaty, będące częściami składowymi świadczenia zasadniczego (tj. dostawy towarów). Jeżeli zatem dostawca obciąża nabywcę dodatkowymi kosztami (np. kosztami transportu, przeładunku, sporządzania dokumentów spedytorskich, załatwiania formalności celnych, kontrolowania i nadzorowania bezpieczeństwa przewozu towarów będących przedmiotem sprzedaży), a w konsekwencji zwiększają one kwotę należną z tytułu transakcji, to należy je traktować jako element świadczenia zasadniczego. Zatem koszty te, jako niestanowiące odrębnego świadczenia od czynności eksportu towarów, podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla tej czynności, tj. stawki 0%, przy zachowaniu warunków określonych w odpowiednich przepisach ustawy o podatku od towarów i usług (dla eksportu towarów – art. 41 ust. 6-9).

W złożonym wniosku wskazano, że Wnioskodawca zamierza refakturować usługi spedycyjno-transportowe nabywane w związku ze sprzedażą własnych towarów dokonywaną w ramach eksportu. Świadczeniem głównym w tej sytuacji będzie więc dostawa towarów, zaś koszty transportu towarów i ich przeładunku, jak również wystawiania dokumentów spedytorskich, załatwiania formalności celnych, kontrolowania i nadzoru bezpieczeństwa przewozu eksportowanych towarów, będą stanowić dodatkowy, aczkolwiek nieodłączny element całości transakcji, którego sposób rozliczenia zostanie uregulowany w umowie łączącej Wnioskodawcę z nabywcą Jego towarów.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wymienione koszty związane z planowaną transakcją eksportu mączki, objęte umową zawartą z kontrahentem z Tadżykistanu, należy potraktować jako element świadczenia zasadniczego, włączyć do podstawy opodatkowania dokonywanej sprzedaży oraz opodatkować według stawki właściwej dla dostawy, tj. według stawki podatku w wysokości 0%, przy zachowaniu warunków do tego uprawniających, określonych we wskazanych wyżej przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Jeżeli wszystkie wymienione czynności stanowią jedno świadczenie, to powinny zostać udokumentowane jedną fakturą (z ewentualnym wyodrębnieniem poszczególnych czynności w kolejnych pozycjach tej samej faktury), a nie dwoma oddzielnymi fakturami.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż przedstawiając własne stanowisko w sprawie prawidłowo wskazała Pani na zastosowanie dla refakturowanych kosztów stawki podatku w wysokości 0%, odnosząc jednak takie rozstrzygnięcie do treści przepisów art. 83 ust. 1 pkt 19, 21a i 23 ustawy o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze prawidłowość wskazanej przez Panią stawki podatku, mimo podania błędnej podstawy jej zastosowania, należało potwierdzić stanowisko dotyczące prawa do zastosowania stawki 0%, wskazując jednocześnie na odrębność transakcji, których ono dotyczy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.