Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.975.2024.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Opodatkowanie kwoty dodatkowej wypłaconej w wyniku ugody z bankiem z tytułu zwrotu nadpłaconego kredytu hipotetycznego w CHF.
Słowa kluczowe: kredyt; kwota-kwota dodatkowa; nadpłata; ugody; zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    11 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 6 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 7 stycznia 2025 r. (data
    wpływu 10 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.A.
      (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      B.B.
      (...)
    Opis stanu faktycznego
    28 kwietnia 2005 r. A.A. i B.B. oraz (...) Bank Polski S.A. z siedzibą w (...) zawarli Umowę
    kredytu mieszkaniowego nr (...) (dalej: Umowa kredytu), zgodnie z którą Pozwana udzieliła
    Powodom kredytu na zasadach określonych w Umowie. Kredyt hipoteczny stanowił
    umowę kredytu denominowanego powiązanego z kursem CHF. Kredytobiorcom
    wypłacono 159 396,30 zł. Kredyt został zabezpieczony hipotecznie.
    W związku z tym, że zawarta przez Kredytobiorców Umowa z Bankiem zawierała
    niedozwolone klauzule przeliczeniowe, 1 września 2022 r. wytoczyli Państwo przeciwko
    (...) Bankowi S.A. z siedzibą w (...) powództwo o ustalenie, że Umowa kredytu jest nieważna
    oraz o zapłatę uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych.
    Stali Państwo na stanowisku, że zawarta umowa kredytu z (...) S.A. jest nieważna w całości.
    Spór toczył się przed Sądem Okręgowym (...) w (...), II Wydział Cywilny, sygn. akt (...).
    Spór z (...) S.A. zakończył się zawarciem 22 listopada 2024 r. ugody pozasądowej i
    umorzeniem postępowania sądowego 26 listopada 2024 r. z uwagi na cofnięcie pozwu w
    związku z zawarciem ugody pozasądowej.
    W okresie od 28 kwietnia 2005 r. do 22 listopada 2024 r. spłacili Państwo raty kapitałowo-
    odsetkowe na rzecz (...) S.A. w wysokości 206.189,50 zł, co wynika z posiadanej przez
    Państwa historii spłaty kredytu.
    W ramach ugody kredyt został rozliczony tak, jakby od daty zawarcia umowy był kredytem
    złotowym udzielonym na warunkach opisanych w postanowieniach Ugody z zachowaniem
    pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy kredytu.
    Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską Strony ramach Ugody uzgodniły, iż kredyt
    udzielony na podstawie Umowy został spłacony, zaś (...) S.A. zwolnił Kredytobiorcę z długu
    w kwocie 127.748,59 zł. Tym samym Bank uznał kredyt za spłacony i wskazał, że nie będzie
    zgłaszał roszczeń w stosunku do Kredytobiorców w związku z Umową kredytu.
    W związku z tym, że w treści Ugody w zakresie warunków udzielenia kredytu określono, że
    kwota kredytu wynosiła 159.396,30 zł, a Kredytobiorcy w okresie od 28 kwietnia 2005 r. do
    22 listopada 2024 r. (czyli do dnia zawarcia Ugody) spłacili raty kapitałowo-odsetkowe na

    rzecz Banku w wysokości 206.189,50 zł, to powstała nadpłata ponad kwotę wypłaconego
    kapitału kredytu na dzień zawarcia Ugody wynosiła 46.793,20 zł.
    Ponadto Bank zgodnie z § 5 ust. 4 zawartej Ugody zobowiązał się, że: „Bank, w terminie 21
    dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości
    45.000,00 PLN na rachunek (...) należący do A.A. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości,
    że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po Jego stronie przychód, a na Banku ciąży
    wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11)”.
    Państwa zdaniem, w związku z zawartą 22 listopada 2024 r. ugodą pozasądową strony
    dokonały zmiany waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku której przeprowadzono
    rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie Umowy na
    poczet kredytu w złotych.
    Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską strony uzgodniły, że spłacili Państwo już
    zadłużenie wobec (...) S.A., ponieważ pozostająca kwota zadłużenia została umorzona
    przez Bank.
    Ponadto, na mocy ugody przyznano Państwu dodatkową kwotę 45.000,00 zł. W ugodzie
    wskazano, że otrzymają Państwo od (...) S.A. PIT-11. Mają Państwo wątpliwości, jakie kwoty
    przychodu powinny być wskazane w PIT-11.
    W wyniku zawartej Ugody strony dokonały zmiany waluty zadłużenia i na tej podstawie -
    po uprzednim rozliczeniu kredytu w walucie polskiej - uzgodniły, że kredyt został spłacony
    w całości.
    Po zmianie waluty kredytu, kwota spłaty dokonywana w CHF (uwzględniająca kapitał oraz
    odsetki bankowe) została rozliczona w walucie polskiej tak, jakby od daty zawarcia umowy
    kredytu stanowiła kredyt złotówkowy. Zawarta ugoda zakładała więc jedynie konwersję
    waluty kredytu na złotówki. Na skutek tej operacji technicznej wartość spłaconego
    dotychczas przez kredytobiorcę kapitału oraz należnych od niego odsetek bankowych
    została rozliczona według kursu CHF z dnia dokonywania spłaty, z rozbiciem na kwotę
    kapitału oraz należnych na rzecz Banku odsetek.
    Techniczna operacja polegająca na zmianie waluty zadłużenia pozwoliła jedynie na
    określenie kwoty kapitału i odsetek w CHF oraz w walucie polskiej.
    Dodatkowa należna Stronom Ugody kwota 45.000,00 zł wynikała z oferty Ugody
    przedstawionej przez Bank w trakcie procesu negocjowania jej warunków. W celu
    skłonienia Państwa do polubownego i szybkiego zakończenia sporu Bank zaproponował
    dokonanie na Państwa rzecz umorzenia dotychczasowego długu, a także wypłacenie
    dodatkowej kwoty 45.000,00 zł.
    W zawartej Ugodzie Bank wskazał, że sporządzi dla właściwych organów podatkowych
    oraz dla Strony Informację PIT-11 wskazując, że osiągnęli Państwo przychód, o którym
    mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych m.in. w kwocie
    45.000,00 zł stanowiącej kwotę dodatkową (jako inny przychód z Ugody).
    Bank podlegał nadzorowi właściwego organu nadzoru i był uprawniony do udzielenia
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady jego funkcjonowania.
    Dodatkowa kwota w wysokości 45.000,00 zł nie stanowi dla Państwa przysporzenia ponad
    kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu hipotecznego.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Kwota dodatkowa w kwocie 45.000,00 zł stanowi zwrot nadpłaconego kredytu, a więc
    stanowi zwrot wpłaconych przez Państwa środków tytułem spłaty kredytu (rat kapitałowo-
    odsetkowych). Wypłacona przez Bank na Państwa rzecz kwota 45.000,00 zł nie stanowi dla
    Państwa przysporzenia, gdyż kwota jest częścią wpłaconej przez Państwa kwoty tytułem
    spłaty kredytu przewyższającą wpłacony kapitał.

    Jak wskazano we wniosku, kwota kredytu wynosiła 159.396,30 zł, a w okresie od dnia
    zawarcia umowy kredytu do dnia 22 listopada 2024 r. (czyli do dnia zawarcia Ugody)
    spłacili Państwo raty kapitałowo-odsetkowe na rzecz Banku w wysokości 206.189,50 zł.
    Tym samym nadpłata ponad wpłaconą kwotę kapitału kredytu na dzień zawarcia Ugody
    wynosiła 46.793,20 zł. Bank zwrócił kwotę 45.000,00 zł, która zawierała się w kwocie
    46.793,20 zł (nadpłaconego kredytu).

## Pytanie

Czy przyznana Państwu przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota dodatkowego zwrotu
    (nadpłaty) w wysokości 45.000,00 zł stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, zapewniona przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota dodatkowego
    zwrotu (kwota nadpłaty) w wysokości 45.000,00 zł:
        nie stanowi dla Państwa przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
        z tytułu otrzymania tej kwoty nie powstanie dla Państwa dochód, o którym mowa w
        art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co za tym idzie,
        przyznana w wyniku Ugody kwota 45.000,00 zł nie podlega opodatkowaniu
        podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowi dla Państwa
        dodatkowego przysporzenia majątkowego, a jedynie jest umówionym w wyniku
        prowadzonej negocjacji z Bankiem zwrotem uprzednio dokonanych przez Państwa
        wpłat na poczet rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu zaciągniętego kredytu
        mieszkaniowego.
    Powyższe wyklucza uznanie otrzymanej przez Państwa kwoty jako przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Pojęcie przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9,10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowymi pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Zasadniczo, ustawodawca przyjął, że przychodami są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;

        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku.
    Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem
    przychód jest określonymi przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie
    musi mieć charakter definitywny.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo
    bankowe (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2324 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    neutralne podatkowo.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z Ugodą zawartą z między Bankiem a Państwem nastąpił de facto zwrot
    nienależnie pobranych przez Bank świadczeń, tj. zwrot wpłaconych rat kapitałowo-
    odsetkowych.
    Należy mieć na względzie, że wystąpili Państwo przeciwko Bankowi z pozwem o ustalenie
    nieważności Umowy kredytu i zapłatę uiszczonych w wykonaniu nieważnej Umowy rat
    kapitałowo-odsetkowych. Na dzień zawarcia Ugody, czyli 22 listopada 2024 r. łączne
    wpłaty z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz (...) S.A. w wykonaniu nieważnej
    Umowy kredytu opiewały na kwotę 206.189,50 zł. Zatem spłacili Państwo na rzecz Banku
    więcej środków niż uruchomiony kapitał kredytu, który wynosił, zgodnie z treścią Ugody
    159.396,30 zł. Zatem Państwa realna nadpłata nad wypłaconą kwotę kapitału przez (...) S.
    A. wyniosła 46.793,20 zł. W drodze Ugody Bank zgodził się umorzyć pozostałą do spłaty
    (według Banku) kwotę kredytu oraz zwrócić Państwu część uiszczonych przez Państwa
    ponad uruchomiony kapitał kredytu rat kredytu, tj. kwotę 45.000,00 zł (którą Bank w
    Ugodzie określił jako „kwotę dodatkową”). Zatem Bank, wykonując Ugodę, dokonał de
    facto zwrotu kwoty nadpłaty w wysokości mniejszej niż rzeczywista nadpłata, którą
    technicznie określił jako „kwotę dodatkową” w wysokości 45.000,00 zł.
    Wobec powyższego wskazać należy, że dodatkowe świadczenie pieniężne w kwocie
    45.000,00 zł, które Bank Państwu zwrócił, nie stanowi dla Państwa przychodu, o którym
    mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czynność ta nie
    spowodowała uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego ani wzrostu Państwa

    majątku. Przyznana Państwu kwota jest zwrotem uprzednio dokonanych wpłat, które
    nienależnie wpłacili Państwo wcześniej do Banku.
    Tym samym stoją Państwo na stanowisku, że nie będą Państwo mieli obowiązku
    rozliczenia tych środków dla celów podatkowych.
    Należy zauważyć, że podobne stanowisko zajął:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 28 lipca
        2023 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.609.2023.2.AC oraz
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 11 czerwca
        2024 r. Nr 0113-KDIPT2-2.4011.346.2024.2.ACZ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że:
      1. w 2005 r. zawarli Państwo umowę kredytu mieszkaniowego;
      2. w 2022 r. wystąpili Państwo z pozwem o ustalenie nieważności umowy kredytu i
        zapłatę uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych;
      3. bank zaproponował Państwu podpisanie ugody, w ramach której rozliczy kredyt tak,
        jakby od początku był kredytem złotowym oraz wypłaci Państwu „kwotę
        dodatkową”.

    Powzięli Państwo wątpliwość, czy kwota ta będzie stanowić przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe wypłaty kwoty przez bank
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Państwa przypadku – otrzymają Państwo od banku zwrot środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy zakwestionowanej umowy kredytu wpłacili Państwo tytułem spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych. Otrzymana przez Państwa kwota będzie zatem stanowiła zwrot
    własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do banku. Wobec powyższego,
    wypłata przez bank na Państwa rzecz tego zwrotu będzie dla Państwa neutralna
    podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo bowiem konkretnego
    przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Państwa stronie
    powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe – nie będą Państwo mieli obowiązku rozliczenia tych środków
    dla celów podatkowych.
    Państwa stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów
    prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też Organ interpretacyjny nie
    analizował przedstawionych przez Państwa kwot.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;3) z zastosowaniem środków
      ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.