Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-749/08-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-10-21
Teza: Jaką należy zastosować stawkę podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem ww. usług kominiarskich w budynkach jedno i wielorodzinnych?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; usługi-usługi kominiarskie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2008 r. (data wpływu 31 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług kominiarskich – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług kominiarskich.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług kominiarskich, polegającą na corocznych okresowych kontrolach stanu technicznego przewodów i połączeń kominiarskich, ich oczyszczaniu, doszczelnianiu i udrażnianiu w budynkach jedno i wielorodzinnych oraz użyteczności publicznej.

Do dnia złożenia wniosku Zainteresowany stosował do ww. czynności 22% stawkę podatku VAT na podstawie interpretacji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Głogowie z dnia 24 sierpnia 2005 r. nr PP.443/76/04, zgodnie z którą świadczone przez Wnioskodawcę usługi zaklasyfikowane są do grupowania statystycznego PKWiU 74.70.15-00.00 i zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowane są stawką podatku VAT podstawową w wysokości 22%.

W dniu 25 czerwca 2008 r. Podatnik otrzymał od Spółdzielni Mieszkaniowej zlecającej wykonanie przedmiotowych usług pismo odnośnie stosowania stawki VAT za czynności wykonywane przez Zainteresowanego w budynkach mieszkalnych w wysokości 7%, w którym Spółdzielnia powołuje się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 3990/06.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką należy zastosować stawkę podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem ww. usług kominiarskich w budynkach jedno i wielorodzinnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, do przedmiotowych usług należy zastosować stawkę VAT w wysokości 7%, stosownie do cyt. wyroku WSA. Potwierdził on, że nie ma jednoznacznych wskazań, które nakazywałyby odczytywać znaczenie pojęć „Roboty budowlano-montażowe, remonty oraz roboty konserwacyjne” w kontekście PKWiU i za decydujące kryterium przy określaniu zakresu stosowania obniżonej stawki podatku uznać umiejscowienie tych usług w tej klasyfikacji. Co prawda przepis dotyczył obowiązującego jedynie do 31 grudnia 2007 r. art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), ale ustawodawca rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2007 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 249, poz. 1861) przedłużył stosowanie preferencyjnej stawki VAT do końca roku 2010 na roboty budowlano-montażowe, remonty oraz roboty konserwacyjne dotyczące obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Wobec powyższego Zainteresowany uważa, że świadczone przez niego usługi należy uznać za roboty konserwacyjne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast zgodnie z ust. 2 art. 41 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 12 i ust. 12a ww. ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Ponadto, zgodnie z art. 2 pkt 12 cyt. ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumieć należy budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Na podstawie zapisu art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Z powyższego wynika, że o możliwości zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 i ust. 12a ustawy decyduje spełnienie przesłanek przewidzianych w tych przepisach.

Ponadto, zgodnie z treścią § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia roboty budowlano-montażowe, remont i konserwacja, dlatego też należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego. W myśl art. 3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przez:

*   roboty budowlane – należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, zaś przez
*   remont – należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Natomiast pojęcie konserwacja, zgodnie z § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. Nr 74, poz. 836) – oznacza wykonywanie robót mających na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN SA, Warszawa 1999, s. 336), „konserwacja” oznacza „czynność mającą na celu utrzymanie czegoś w dobrym stanie, konserwowanie”.

Jak wynika z opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca świadczy usługi kominiarskie polegające na corocznych, okresowych kontrolach stanu technicznego przewodów i połączeń kominiarskich oraz ich oczyszczaniu, doszczelnianiu i udrażnianiu w budynkach jedno i wielorodzinnych oraz użyteczności publicznej.

Zdaniem Podatnika, opisane we wniosku usługi świadczone w budynkach jedno i wielorodzinnych winny być opodatkowane 7% stawką podatku VAT.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi kominiarskie wykonywane w obiektach budownictwa mieszkaniowego (zarówno jedno jak i wielorodzinnych) spełniających definicję budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zawartą w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT lub wymienionych w § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r., polegające na oczyszczaniu, doszczelnianiu i udrażnianiu przewodów i połączeń kominowych oraz sprawdzaniu stanu technicznego przewodów i połączeń kominowych, jeżeli czynności te są wykonywane w celu oczyszczenia, doszczelnienia i udrożnienia tych przewodów – mieszczą się w pojęciu robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych i podlegają opodatkowaniu według preferencyjnej 7% stawki podatku.

Wykonywanie ww. usług w budynkach nie będących obiektami, o których mowa w art. 41 ust. 12a ustawy lub w § 5 ust. 1a pkt 1 cytowanego rozporządzenia, winno być opodatkowane stawką podstawową w wysokości 22%.

Natomiast, usługi kominiarskie polegające jedynie na okresowej kontroli stanu technicznego przewodów i połączeń kominowych (dymnych, spalinowych i wentylacyjnych), czy wydawaniu opinii o stanie przewodów kominowych nie mieszczą się w definicji „remonty i roboty budowlano-montażowe oraz konserwacyjne” i do tego rodzaju usług należy zastosować stawkę podstawową, tj. 22% niezależnie od tego, w jakich obiektach są wykonywane.

Powołany przez Zainteresowanego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 3990/06 jest rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niej się zawęża, tym samym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.