Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.69.2018.1.AZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-19
Teza: W zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej w związku z nowelizacją updop, dla transakcji dokonywanych ze spółkami, w których Agencja wykonuje w imieniu Skarbu Państwa prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza.
Słowa kluczowe: agencja; akcjonariusz; dokumentacja-dokumentacja podatkowa; dokumentacja-dokumentacja podatkowa-obowiązek sporządzania dokumentacji podatkowej; podmiot-podmioty powiązane; Skarb Państwa; udział
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 11 (uchylony); [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2018 r. (data wpływu 20 lutego 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

A. (dalej Agencja) działa na podstawie ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. A. jest agencją wykonawczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2017 r., poz. 2077), nadzorowaną przez Ministra Obrony Narodowej.

Agencja powstała z dniem 1 października 2015 r. poprzez połączenie W., utworzonej na podstawie ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. oraz M., utworzonej na podstawie ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa. Połączenie agencji nastąpiło przez przejęcie M. przez W.

W. w związku z przejęciem M. wstąpiła we wszelkie prawa i obowiązki M. w tym wynikające z koncesji, bez względu na charakter stosunku prawnego, z którego te prawa i obowiązki wynikały. W. po połączeniu obu agencji, z dniem 1 października 2015 r. otrzymała nazwę A.

Zgodnie z art. 60 ustawy, Agencja może tworzyć, łączyć, przystępować, przejmować, na podstawie przepisów odrębnych, spółki prawa handlowego i towarzystwa budownictwa społecznego, wnosić mienie, w tym także jako wkład niepieniężny do tych spółek i towarzystw budownictwa społecznego, które realizują zadania na potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa. Akcje lub udziały w spółkach prawa handlowego i towarzystwach budownictwa społecznego, nabyte lub objęte przez Agencję w zamian za mienie Skarbu Państwa, stanowią własność Skarbu Państwa. Prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza w ww. podmiotach, wykonuje – w imieniu Skarbu Państwa – Agencja.

Zgodnie z przepisem art. 125 ust. 1 ustawy, mienie stanowiące własność Agencji (\`(...)\`), z dniem wejścia w życie ustawy, tj. z dniem 1 października 2015 r., stało się mieniem Skarbu Państwa powierzonym do zagospodarowania Agencji.

Na podstawie upoważnienia wynikającego z art. 128 ust. 2 ustawy, Rada Ministrów wydała w dniu 11 stycznia 2017 r. rozporządzenie w sprawie wykazu spółek prawa handlowego niezbędnych do realizacji zadań. W wykazie znajdują się:

1.  T. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (obecnie T. Sp. z o.o.) – 100% udziałów objął Skarb Państwa reprezentowany przez A.,
2.  D. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (obecnie R. Sp. z o.o.) – 100% udziałów objął Skarb Państwa reprezentowany przez A.
3.  S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (obecnie S. Sp. z o.o.) – 100% udziałów objął Skarb Państwa reprezentowany przez A.
4.  H. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (obecnie H. Sp. z o.o.) – 100% udziałów objął Skarb Państwa reprezentowany przez A.,
5.  P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością– 34,43% udziałów objął Skarb Państwa reprezentowany przez A., 30,37% udziałów objęło Województwo, 30,39% udziałów objęło P., 4,81% udziałów objęło Miasto,
6.  D. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (obecnie I. Sp. z o.o.) – 100% udziałów objął Skarb Państwa reprezentowany przez A.,
7.  V. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji (proces likwidacji został zakończony w kwietniu 2017 r., a spółka została wykreślona z Krajowego Rejestru Sadowego w dniu 30 maja 2017 r.) – 98,87% udziałów posiadał Skarb Państwa reprezentowany przez A., 1,13% udziałów posiadała firma B. N.V.

W ww. spółkach Agencja wykonuje, w imieniu Skarbu Państwa, prawa i obowiązki wspólnika.

Agencja wykonuje ponadto obowiązki nałożone na nią przepisami ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym. Na podstawie art. 7 ust. 2 tej ustawy, Prezes Rady Ministrów wykonuje prawa z akcji należących do Skarbu Państwa, łącznie z wynikającymi z nich prawami osobistymi, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej. W art. 8 ust. 1 ustawy określono, iż Prezes Rady Ministrów może przekazać te uprawnienia innemu członkowi Rady Ministrów, pełnomocnikowi Rządu lub państwowej osobie prawnej. W wykonaniu tego przepisu, Rada Ministrów wydała:

1.  rozporządzenie z dnia 3 stycznia 2017 r. w sprawie wykazu spółek, w których prawa z akcji Skarbu Państwa wykonują inni niż Prezes Rady Ministrów członkowie Rady Ministrów, pełnomocnicy Rządu lub państwowe osoby prawne (Dz. U. z 2017 r., poz. 10) oraz
2.  rozporządzenie z dnia 12 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu spółek, w których prawa z akcji Skarbu Państwa wykonują inni niż Prezes Rady Ministrów członkowie Rady Ministrów, pełnomocnicy Rządu lub państwowe osoby prawne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1164).

Agencji przekazano tą drogą wykonywanie praw z akcji Skarbu Państwa w stosunku do następujących spółek:

1.  B. Sp. z o.o. w likwidacji,
2.  J. Sp. z o.o.,
3.  I. Sp. z o.o.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z nowelizacją ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wprowadzoną ustawą z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2175), w przypadku dokonywania przez Agencję transakcji ze spółkami, w których Agencja wykonuje, w imieniu Skarbu Państwa, prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza, Agencja jest zobowiązana do sporządzania dokumentacji podatkowej tych transakcji?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stania faktycznym, Agencja nie ma obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej transakcji dokonywanych ze spółkami, w których wykonuje, w imieniu Skarbu Państwa, prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza.

Zgodnie z przepisem art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2343 z późn. zm. – dalej jako ustawa o CIT), podatnicy:

1.  których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w roku poprzedzającym rok podatkowy równowartość 2 000 000 euro:
    1.  dokonujący w roku podatkowym transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mających istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty), lub
    2.  ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia, których warunki zostały ustalone (lub narzucone) z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4, mające istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty) (\`(...)\`) są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej tych transakcji lub innych zdarzeń, zwanej dalej „dokumentacją podatkową”.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o CIT, związek pomiędzy podmiotem krajowym a podmiotem zagranicznym ma miejsce, gdy:

1.  podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym za granicą lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa albo
2.  podmiot zagraniczny bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitałę tego podmiotu krajowego, albo
3.  te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiadają udział w kapitale tych podmiotów.

Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawa o CIT, przepis art. 11 ust. 1-3a stosuje się odpowiednio, gdy:

1.  podmiot krajowy, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego, albo
2.  ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, z wyłączeniem Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu podmiotami krajowymi lub w ich kontroli albo posiada udział w kapitale tych podmiotów.

Przepisy ust. 4 stosuje się również do powiązań o charakterze rodzinnym lub wynikających ze stosunku pracy albo majątkowych pomiędzy podmiotami krajowymi lub osobami pełniącymi w tych podmiotach funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze oraz jeżeli którakolwiek osoba łączy funkcje zarządzające lub kontrolne albo nadzorcze w tych podmiotach.

Posiadanie udziału w kapitale innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 i 4, oznacza sytuację, w której dany podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada w kapitale innego podmiotu udział nie mniejszy niż 25% (art. 11 ust. 5a ustawy o CIT). Natomiast przez pojęcie powiązań rodzinnych, o których mowa w ust. 5, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia (art. 11 ust. 6 ustawy o CIT).

Z uwagi na konieczność dokumentowania transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi oraz obowiązek wskazania powiązań między stronami a także wymóg corocznego sporządzania sprawozdania w sprawie transakcji z podmiotami powiązanymi, istotne pozostaje zdefiniowanie charakteru tych powiązań. Prawidłowa identyfikacja powiązań przesądza bowiem o istnieniu poszczególnych obowiązków w zakresie cen transferowych.

Nowelizacja ustawy o CIT wyłączyła stosowanie przepisów o cenach transferowych (art. 11 ustawy o CIT) i o obowiązku dokumentacji takich cen (ad. 9a ustawy o CIT) w przypadku tych podmiotów, u których jedynym czynnikiem kwalifikującym do uznania je za „podmioty powiązane” w świetle przepisów o podatku dochodowym jest fakt, że udziały w tych podmiotach posiada Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego (albo związek j.s.t.).

Jak wskazuje ustawodawca w uzasadnieniu do projektu ustawy, celem zmiany wprowadzanej w ust. 4 jest nietraktowanie jako powiązanych tych podmiotów, których udziałowcem bezpośrednio lub pośrednio jest Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego. Wyłączenie traktowania jako powiązanych podmiotów, których wspólnym udziałowcem jest Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego (związek j.s.t.), nie skutkuje zrzeczeniem się przez państwo części środków i przyznaniem selektywnej pomocy. Do transakcji zawieranych przez dwie spółki Skarbu Państwa (j.s.t.) będzie stosowany art. 14 ustawy o CIT, umożliwiający szacowanie przychodów ze zbycia rzeczy i innych praw (oraz świadczenia usług) do wartości rynkowej.

Należy podkreślić, że przepisy art. 11 ustawy CIT oraz przepisy wykonawcze (rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 września 2009 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów osób prawnych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób prawnych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych) określają metody szacunkowe, jakie mogą być stosowane przy szacowaniu dochodów podatników uczestniczących w transakcjach i zdarzeniach gospodarczych z udziałem podmiotów z podatnikiem powiązanych oraz procedurę postępowania w takich przypadkach przez organy podatkowe. Z uwagi na złożoność i różnorodność procesów gospodarczych, a w szczególności różnorodność pełnionych przez podmioty gospodarcze funkcji i podejmowanych ryzyk oraz konieczność ich uwzględnienia w postępowaniu służącym szacowaniu dochodów podatnika, a także z uwagi na ograniczoną dostępność danych porównywalnych, przepisy o cenach transferowych wskazują na wiele czynników, jakie powinny być przez organ podatkowy uwzględnione w przypadku szacowania dochodów podatnika, oraz kilka metod szacunkowych, które przez organ mogą być zastosowane.

Pomiędzy Agencją a spółkami, w których Agencja wykonuje w imieniu Skarbu Państwa, prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza, nie zachodzą powiązania osobowe (funkcyjne ani rodzinne). Nie występują pomiędzy stronami także powiązania majątkowe (współwłasność aktywów o dużej wartości) oraz wynikające ze stosunku pracy (nie ma miejsca sytuacja w której ta sama osoba/osoby łączy funkcje zarządcze w Agencji z zatrudnieniem w spółkach, bezpośrednio lub pośrednio wpływając na decyzje co do przeprowadzanych operacji gospodarczych w tych podmiotach).

Do rozstrzygnięcia pozostaje kwestia istnienia pomiędzy Agencją a spółkami powiązań, o których mowa w art. 11 ust. 4 ustawy o CIT, tzn. odpowiedniego stosowania art. 11 ust. 1-3a ustawy o CIT w sytuacji, gdy podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu krajowego (\`(...)\`). Należy przy tym zauważyć, że w ustawie o CIT brak jest ustawowej definicji pojęcia „bezpośredni lub pośredni udział w zarządzaniu lub kontroli danego podmiotu”. Wskazano jedynie procentowy próg posiadania udziału w kapitale innego podmiotu, po przekroczeniu którego powstają obowiązki dokumentacyjne.

W ocenie Agencji, w przypadku opisanym w niniejszym wniosku o interpretację znajdzie zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w znowelizowanym art. 11 ustawy o CIT, gdyż powiązanie kapitałowe pomiędzy Agencją a Spółkami jest powiązaniem podmiotów, których wspólnym udziałowcem jest Skarb Państwa. Zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24 listopada 2016 r. (sygn. akt III SA/Wa 2379/16), jak i Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 13 maja 2017 r. (sygn. akt FSK 650/17) oraz organy podatkowe jednolicie przyjmują, że właścicielem udziałów w spółkach prawa handlowego utworzonych przez Agencję nie jest bowiem ona sama, lecz Skarb Państwa. Sądy administracyjne uznały w swoich rozstrzygnięciach, że przychód z tytułu zbycia udziałów w spółce utworzonej przez Agencję nie jest przychodem Agencji lecz przychodem Skarbu Państwa, co wynika ze struktury właścicielskiej zbywanych udziałów. W konsekwencji stwierdziły, że po stronie Agencji brak jest możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu tej transakcji. Takie spojrzenie to efekt interpretacji przez sąd przepisu art. 17 ust. 2, 2c i 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych PP – w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2015 r. W opinii składów orzekających, z przepisów tych jednoznacznie wynika, że właścicielem udziałów obejmowanych przez Agencję w spółkach kapitałowych jest Skarb Państwa, a z tego z kolei płynie wniosek, że przychód i koszty ze zbycia udziałów muszą być rozpoznane przez Skarb Państwa a nie Agencję. Zdaniem WSA i NSA z przepisu art. 17 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych PP jednoznacznie wynika, że Prezes Agencji wykonuje obowiązki wspólnika lub akcjonariusza w spółkach w imieniu Skarbu Państwa, a nie w imieniu własnym.

Odpowiednikiem ww. przepisów w ustawie z dnia 10 lipca 2015 r. jest art. 60. Na podstawie ust. 1 ww. przepisu Agencja może tworzyć, łączyć, przystępować i przejmować, na podstawie przepisów odrębnych, spółki prawa handlowego i towarzystwa budownictwa społecznego, wnosić mienie, w tym także jako wkład niepieniężny do tych spółek i towarzystw budownictwa społecznego, które realizują zadania na potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa. Zgodnie z ust. 3 i 4, akcje lub udziały w spółkach prawa handlowego i towarzystwach budownictwa społecznego (\`(...)\`) nabyte lub objęte przez Agencję w zamian za mienie Skarbu Państwa, stanowią własność Skarbu Państwa, a prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza w podmiotach, o których mowa w ust. 3, wykonuje w imieniu Skarbu Państwa, Agencja. Decyzje w sprawach zbywania w imieniu Skarbu Państwa akcji i udziałów w podmiotach określonych w ust. 3 podejmuje Minister Obrony Narodowej, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (art. 60 ust. 5 ustawy).

Warto również zwrócić uwagę na interpretacje organów podatkowych oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, które co prawda dotyczyło zwolnienia z opodatkowania dywidend, niemniej jednak – w ocenie Agencji – może mieć zastosowanie również w niniejszej sprawie.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 października 2014 r., nr IBPB1/2/423-942/14/MO, organ podatkowy podzielił stanowisko wnioskodawcy i uznał, że dywidendy ze spółki utworzonej przez Wojskową Agencję Mieszkaniową są należne Skarbowi Państwa. W kolejnej interpretacji indywidualnej z dnia 25 lutego 2014 r. ( nr IPPB3/423-943/13-2/DP) organ podatkowy podkreślił, że ,,oczywiste jest przy tym, że Skarb Państwa – z uwagi na wyłączenie podmiotowe zawarte w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT – nie podlega opodatkowaniu, co w konsekwencji prowadzi do konstatacji, że transakcja polegająca na obniżeniu wartości udziałów w spółce jest neutralna podatkowo dla właściciela tychże udziałów. Wnioskodawca, reprezentujący w tym zakresie interesy Skarbu Państwa, nie może sobie przypisywać przychodów z tytułu wynagrodzenia, które nie jest własnością samego Wnioskodawcy”.

Nie sposób także pominąć interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0114-KDIP2-2.4010. 141.201 7.1.AZ z dnia 6 października 2017 r., wydanej dla Agencji, w której organ uznał cyt. „Tym samym w konsekwencji, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z transakcjami (o których mowa w art. 9a) zawieranymi pomiędzy podmiotami krajowymi, czyli Agencją – państwową osoba prawna, a podmiotami kontrolowanymi przez Skarb Państwa – w których Agencja w imieniu Skarbu Państwa wykonuje prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza – będące osobami prawnymi, które są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie, wszystkie strony tych transakcji są kontrolowane przez ten sam podmiot trzeci – Skarb Państwa, będący odrębną od nich osobą prawną”.

Analizując omówione powyżej interpretacje indywidualne oraz wyroki sądów administracyjnych, Agencja nie znajduje uzasadnionych przesłanek do wskazania na bezpośredni lub pośredni udział Agencji w zarządzaniu spółkami, których akcje lub udziały stanowią własność Skarbu Państwa lub są przez niego kontrolowane, gdyż Agencja:

1.  jest agencją wykonawczą, która gospodaruje mieniem Skarbu Państwa;
2.  reprezentuje interesy Skarbu Państwa ze związanymi z tym skutkami prawno-podatkowymi, o których mowa w interpretacji indywidualnej z dnia 25 lutego 2014 r. (znak IPPB3/423-943/13-2/DP);
3.  ekonomiczne efekty działalności przypadają Skarbowi Państwa (vide: wyrok WSA z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1885/13; wyrok WSA z dnia 24 listopada 2016 r.; sygn. akt III SA/Wa 2379/16).

W przypadku spółek, w których Agencja wykonuje prawa z akcji Skarbu Państwa na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym, potwierdzeniem faktu braku udziału w zarządzaniu lub w kontroli spółek są także, zdaniem wnioskodawcy, zasady powoływania członków ich organów nadzorczych oraz organów zarządzających, określone w przywołanym wyżej akcie prawnym.

Przepisy ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym wskazują, że podmiot uprawniony do wykonywania prawa z akcji należących do Skarbu Państwa lub państwowa osoba prawna, w zakresie wykonywania prawa z akcji w spółce, jako kandydata na członka organu nadzorczego może wskazać wyłącznie osobę spełniającą kryteria określone w tym akcie prawnym i posiadającą pozytywną opinię Rady do spraw spółek z udziałem Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych. Członkowie Rady do spraw spółek, w liczbie 9, są powoływani przez Prezesa Rady Ministrów (3 członków), ministra właściwego do spraw gospodarki (3 członków) oraz ministra właściwego do spraw energii (3 członków). Ponadto, Rada Ministrów została upoważniona do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowego sposobu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego oraz prawami na dobrach niematerialnych, ich sprzedaży, dzierżawy, najmu, przekazywania i darowizny, a także likwidacji – uwzględniając konieczność ochrony interesów Skarbu Państwa. W zakresie wykonywania praw z akcji, w imieniu Skarbu Państwa zbywa je pełnomocnik Rządu, państwowa osoba prawna, organ lub inna jednostka uprawniona do wykonywania prawa z tych akcji, przy czym ta czynność wymaga zgody Rady Ministrów.

W opinii wnioskodawcy, z uwagi na powyższe, na Agencji nie ciążą obowiązki w zakresie sporządzania dokumentacji podatkowej transakcji dokonywanych ze spółkami, w których Agencja wykonuje, w imieniu Skarbu Państwa, prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza. Wykładnia art. 9 i 11 znowelizowanej ustawy o CIT oraz art. 60 ustawy, jak również analiza stanowisk wyrażonych w wyrokach WSA i NSA, oraz w rozstrzygnięciach organów podatkowych prowadzą bowiem do konkluzji, że Agencja nie posiada udziału w kapitale innych podmiotów krajowych, gdyż objęte w zamian za mienie Skarbu Państwa akcje lub udziały w spółkach stanowią własność Skarbu Państwa. W tej sytuacji nie zostanie wypełniona dyspozycja art. 11 ust. 5a ustawy o CIT, gdyż Agencja bezpośrednio lub pośrednio nie posiada w kapitale innego podmiotu udziału nie mniejszego niż 25%. Jednocześnie, w takim przypadku nie można twierdzić, że Agencja bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w zarządzaniu spółkami, których akcje/udziały stanowią własność Skarbu Państwa lub w ich kontroli. Zarządzanie lub kontrola nad spółkami pozostaje bowiem w rękach Skarbu Państwa, a nie Agencji, która wykonuje jedynie w jego imieniu, prawa i obowiązki wspólnika.

Jednakże nawet w sytuacji, w której organ uznałby powyższe argumenty za nietrafione, nie sposób pominąć wniosku do którego doszedł Dyrektor KIS w interpretacji nr 0114-KDIP2-2.4010.141.2017.1.AZ – że zarówno Agencja, jak i spółki, w których Agencja wykonuje, w imieniu Skarbu Państwa, prawa i obowiązki wspólnika są kontrolowane przez Skarb Państwa. To z kolei wypełnia dyspozycję przepisu art. 11 ust. 4 ustawy o CIT w obecnym brzmieniu i wyłącza w przypadku Agencji obowiązek w zakresie sporządzania przez nią dokumentacji podatkowej transakcji dokonywanych ze spółkami, w których wykonuje ona, w imieniu Skarbu Państwa, prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.