Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1159/10-4/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-25
Teza: 1. Gdzie powinien być odprowadzony podatek dochodowy jeżeli kilka zleceń jednego zleceniodawcy, jedno po drugim trwa powyżej 12 miesięcy, jest to traktowane jako jedno i zobligowuje do odprowadzenia podatku dochodowego w Niemczech? 2. Czy istnieje możliwość odprowadzenia podatku dochodowego w Niemczech a VAT-u w Polsce?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; Niemcy; zakład
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana x przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2010 r. (data wpływu 13 października 2010 r.), uzupełnionym w dniu 27 grudnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów oraz umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku w zakresie procedury wzajemnego porozumiewania się.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 15 grudnia 2010 r., znak ILPB1/415-1159/10-2/TW, ILPP2/443-1691/10-2/ISN, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

W dniu 27 grudnia 2010 r. dokonano uzupełnienia wniosku w części, która jest przedmiotem niniejszej interpretacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zajmuje się głównie techniczną obsługą zlecenia, do której to zalicza się: techniczne kreślarstwo, generowanie rysunków warsztatowych, wykonywanie rzutów dodatkowych, jak również dbałość o prawidłowe (z technicznego punktu widzenia) wykonanie zlecenia oraz niwelowanie bariery językowej pomiędzy niemieckim zleceniodawcą a polskim zleceniobiorcą. Firma ma siedzibę w Polsce. Podatek dochodowy rozliczany jest liniowo.

Jeżeli zlecenie zawiera też możliwość wykonawstwa, Zainteresowany nawiązuje współpracę z polskimi firmami na zasadzie podwykonawstwa.

W celu ułatwienia otrzymywania zleceń i usprawnienia całego procesu, Wnioskodawca założył w Niemczech firmę o podobnym profilu z siedzibą w X.

W ramach tej firmy zajmuje się on nadzorem technicznym i pomocą w kontaktach polsko -niemieckich. Zlecone prace to głównie wykonywanie elementów konstrukcji stalowych, z których niektóre są przez niego i firmy współpracujące montowane na budowach.

Nazwą konstrukcje stalowe Zainteresowany określa: konstrukcje fasad szklanych, balustrady, podesty, hale wolnostojące, maszyny i aparaty stalowe, stelaże magazynowe, konstrukcje dachowe budynków murowanych, wzmocnienia budynków murowanych itp.

Wykonanie następuje na wydzielonej przestrzeni hali zleceniodawcy w Niemczech. Nadmienienia wymaga też fakt, że mimo istnienia wielu zleceniodawców główny ciężar (z racji sumy obrotu) otrzymywanych zleceń leży u jednego zleceniodawcy, z którym Wnioskodawca współpracuje już od wielu lat.

Szczegółowy opis zlecenia.

Ogólnie ze względów na sposób wykonywania, zlecenie można podzielić na 3 etapy:

1.  Etap projektowania – polega na technicznym kreśleniu, przygotowaniu dokumentacji technicznej, tj.: list zamówieniowych służących do zamawiania materiału, list wykonawczych służących do prawidłowej koordynacji prac zlecenia, rysunków detali służących do wykonywania części pojedynczych, rysunków warsztatowych służących za podstawę do składania elementów głównych, danych NC służących do sterowania maszyn cyfrowych, przygotowaniu rysunków montażowych służących za wytyczne do pozycjonowania danego elementu na budowie;
2.  Etap wykonywania/produkcji – polega na przygotowaniu elementów stalowych przez cięcie, frezowanie, wiercenie, przy użyciu maszyn zleceniodawcy, składaniu tychże elementów czyli łączenie zgodnie z rysunkami przez heftowanie, ich spawaniu i wyczyszczeniu z resztek pospawalniczych. Wszystkie te czynności następują na wydzielonej Wnioskodawcy powierzchni hali zleceniodawcy i wykonywane są przez niego lub przez jego podwykonawców;
3.  Etap montażu – który polega na zamontowaniu, tj. przykręceniu lub przyspawaniu elementów stalowych do przygotowanych uprzednio fundamentów stalobetonowych.

Opis użytych określeń.

Techniczne kreślenie: komputerowe stworzenie modelu dwu– lub trójwymiarowego projektowanego obiektu. Podstawą projektowania wykonawczego są dane dostarczane przez zleceniodawcę w formie rysunków architektonicznych, wymiarowanie geometrii i osi obiektu, obliczeń wytrzymałościowych.

Heftowanie: wstępne mocowanie elementów ułożonych wg rysunków technicznych przez punkty spawalnicze z dbałością o kąty i odległości.

Element główny: element składający się z poskładanych ze sobą elementów pojedynczych.

Zainteresowany poinformował, że wybranie konkretnego zlecenia jest trudne, ponieważ stanowią one najczęściej różne kombinacje tych etapów. Przykładem tutaj są schody zewnętrzne budynku wielorodzinnego, które Wnioskodawca zaprojektował w X, wykonał na hali zleceniodawcy x i zamontował w X.

lnnym przykładem jest wykonanie konstrukcji fasady szklanej do biurowca X. Projektowanie – X, wykonanie – X. To zlecenie kończyło się na wykonaniu ponieważ montażu dokonywał zleceniodawca. Jako trzeci przykład Zainteresowany przedstawił fasadę centrum sportowego, gdzie: projektowanie X, wykonania-brak, montaż z dostarczonych przez zleceniodawcę części – X.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, iż biorąc pod uwagę postanowienia umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o unikaniu podwójnego opodatkowania, to posiada On zakład w Niemczech, przez który częściowo prowadzi działalność. Firma w Niemczech założona była wprawdzie nie jako zakład, ale jako całkowicie oddzielna jednostka. Jednakże przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania czynią z niej zakład Jego polskiej firmy. Takie jest też stanowisko niemieckiego urzędu skarbowego.

W świetle umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o unikaniu podwójnego opodatkowania i przy założeniu że firma niemiecka Wnioskodawcy jest faktycznie zakładem firmy polskiej, stanowisko Zainteresowanego dość dokładnie opisuje artykuł 7 pkt 1 umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o unikaniu podwójnego opodatkowania, który mówi że dochód uzyskiwany przez dany oddział/zakład powinien być opodatkowany tylko w państwie uzyskiwania.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

1.  Gdzie powinien być odprowadzony podatek dochodowy jeżeli kilka zleceń jednego zleceniodawcy, jedno po drugim trwa powyżej 12 miesięcy, jest to traktowane jako jedno i zobligowuje do odprowadzenia podatku dochodowego w Niemczech?
2.  Czy istnieje możliwość odprowadzenia podatku dochodowego w Niemczech a VAT-u w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy, według niemieckiego urzędu skarbowego środek ciężkości wykonywanego przez Niego zlecenia leży w Niemczech i mimo, że ma siedzibę w Polsce to w Niemczech jest zobligowany do rozliczania się z podatku dochodowego. Zainteresowany uważa, że miejsce wykonywania nie stanowi o odprowadzaniu podatku, ponieważ firma jest polska i tam powinno być wszystko regulowane. Przy braku granic w Europie przedsiębiorca działający na wielu rynkach musiałby zaznajamiać się z przepisami podatkowymi w każdym państwie, co znacznie utrudniłoby działanie i niepotrzebnie skomplikowało wykonywanie zlecenia.

Zainteresowany podał, iż znalazł rozwiązanie zakładając drugą firmę w Niemczech i dzieląc czynności na wykonywane w Niemczech i w Polsce tak, żeby uniknąć niejasności. Niestety niemiecki urząd skarbowy stwierdził, że „środek ciężkości” zleceń jest w Niemczech a Jego firma w Niemczech stanowi zakład. Tym samym jest zobligowany do rozliczenia się z osiągniętych w Polsce dochodów w Niemczech, co jest sprzeczne z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Powołany przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Stosownie do art. 7 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. u. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

W myśl art. 7 ust. 2 ww. umowy, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać takiemu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 umowy, określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa, w tym w szczególności miejsce zarządu, filię, biuro, fabrykę, warsztat i kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Natomiast ust. 3 tego artykułu stanowi, iż plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.

Stosownie do ust. 4 art. 5 umowy, bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, określenie „zakład” nie obejmuje:

1.  użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
2.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania;
3.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu obróbki lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
4.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
5.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
6.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność stałej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

Z powyższych przepisów wynika, iż dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Niemiec, może być opodatkowany w Niemczech, pod warunkiem że działalność prowadzona jest poprzez położony na terytorium Niemiec zakład – co jak podaje Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie ma miejsce. w takim przypadku dochód, który może być przypisany temu zakładowi, może być opodatkowany w Niemczech. Jednocześnie dochód ten podlega również opodatkowaniu w państwie miejsca zamieszkania osoby uzyskującej dochód, czyli w Polsce. Jednakże, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu należy zastosować określoną w art. 24 ust. 2 umowy metodę unikania podwójnego opodatkowania (tzw. metoda wyłączenia z progresją). Stosownie do tej metody, jeżeli podatnik, który jest polskim rezydentem, osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami dwustronnej umowy może być opodatkowany w Niemczech, to Polska będzie zwalniać taki dochód od opodatkowania.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami umowy może być opodatkowany w Niemczech, wówczas Polska zwolni taki dochód od opodatkowania. Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu. Metoda ta podlega zastosowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1,
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zatem w przypadku, gdy Wnioskodawca uzyskuje na terytorium Niemiec przychody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej poprzez położony tam zakład, dochód, który może być przypisany temu zakładowi, może być opodatkowany w Niemczech. Jednocześnie dochód ten podlega również opodatkowaniu w państwie miejsca zamieszkania osoby uzyskującej dochód, czyli w Polsce. Jednakże, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu należy zastosować określoną w art. 24 ust. 2 umowy metodę unikania podwójnego opodatkowania (tzw. metoda wyłączenia z progresją).

Podkreślić również należy, iż opodatkowanie uzyskiwanych dochodów z tytułu działalności gospodarczej poprzez zakład położony na terytorium Niemiec nie jest związane z przepisami podatku od towarów i usług, lecz wynika jednoznacznie z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. i to stosownie do jej przepisów, ustala się miejsce opodatkowania uzyskiwanych dochodów.

Wniosek dotyczący zdarzenia przyszłego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów w dniu 25 stycznia 2011 r. został rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-1159/10-5/TW.

Natomiast wniosek dotyczący umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku w zakresie procedury wzajemnego porozumiewania się w dniu 25 stycznia 2011 r. został rozstrzygnięty postanowieniem nr ILPB1/415-1159/10-6/TW.

Jednocześnie wniosek dotyczący stanu faktycznego w przedmiocie podatku od towarów i usług w dniu 25 stycznia 2011 r. został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną nr ILPP2/443-1691/10-4/ISN.

Z kolei wniosek dotyczący zdarzenia przyszłego w przedmiocie podatku od towarów i usług w dniu 25 stycznia 2011 r. został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną nr ILPP2/443-1691/10-5/ISN.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.