Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-403a/10/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-10-14
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż zgodnie z art. 15, art. 16, art. 16b oraz art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę z tytułu Umowy w związku z wykonaniem przez kontrahenta Studium Wykonalności stanowią w całości koszty uzyskania przychodów u Wnioskodawcy, które powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia?
Słowa kluczowe: inwestycje; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartość-wartość początkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2010 r. (data wpływu 3 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów podatkowych wydatków ponoszonych w związku z wykonaniem Studium Wykonalności - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów podatkowych wydatków ponoszonych w związku z wykonaniem Studium Wykonalności.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

1.  Wnioskodawca jest spółką akcyjną z siedzibą oraz miejscem zarządu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.
2.  Wnioskodawca zamierza zawrzeć Umowę, na podstawie której jego Kontrahenci wykonają Studium Wykonalności (Opportunity Study).

Studium Wykonalności ma dotyczyć trzech różnych projektów, tj. instalacji:

1.  Zgazowania,
2.  Koksowania,
3.  Elektrociepłowni.

Studium Wykonalności dotyczy wstępnej oceny możliwości związanych z realizacją określonych projektów. Studium Wykonalności ma na celu analizę i porównanie proponowanych przez Wnioskodawcę rozwiązań technologicznych: Zgazowania, Koksowania i Elektrociepłowni.

Przed zawarciem Umowy Wnioskodawca dokonał już pewnych samodzielnych prac – analiz z których na tym etapie wynika, iż najbardziej prawdopodobnym rozwiązaniem będzie Elektrociepłownia.

Przedmiotowe Studium ma zweryfikować prawidłowość analiz przeprowadzonych przez Wnioskodawcę. Ma istotne znaczenie do podjęcia decyzji co do ewentualnej realizacji jednego z ww. projektów.

W przypadku gdyby Studium wykazało, iż najbardziej optymalnym rozwiązaniem jest m.in. budowa instalacji Zgazowania lub Koksowania, inwestycje te byłyby ewentualnie realizowane przez Wnioskodawcę w niedającej się bliżej określić przyszłości. W sytuacji, gdy przedmiotowe Studium wskazało/potwierdziło przewidywania Wnioskodawcy, iż najlepszym rozwiązaniem jest budowa Elektrociepłowni, inwestycja ta może zacząć być realizowana w bieżącym roku lub latach następnych.

W sytuacji, gdy zostanie podjęta decyzja o realizacji projektu budowy Elektrociepłowni, inwestycja będzie wykonywana przez odrębny podmiot, gdzie Wnioskodawca będzie udziałowcem. Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca zawarł wstępne porozumienie z odrębnym podmiotem, dotyczące ewentualnej wspólnej realizacji inwestycji budowy Elektrociepłowni. Z porozumienia nie wynika, że koszty Studium miałyby w całości lub części być refakturowane na odrębny podmiot.

Dzięki wnioskom zawartym w Studium Wykonalności, Wnioskodawca podejmie decyzję co do opłacalności i racjonalności zaangażowania się kapitałowego w podmiot, który będzie dokonywał ewentualnej budowy Elektrociepłowni oraz celowości i opłacalności realizacji inwestycji w instalację Zgazowania i Koksowania.

W Umowie, wynagrodzenie zostanie ustalone w wysokości określonej zryczałtowanej kwoty, płatnej w trzech ratach, tj.

1.  25 % - w momencie podpisania Umowy,
2.  70 % - w momencie dostarczenia Projektu Raportu Studium Wykonalności,
3.  5 % - w momencie dostarczenia Końcowego Raportu Studium Wykonalności.

Umowa będzie podlegała prawu polskiemu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż zgodnie z art. 15, art. 16, art. 16b oraz art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę z tytułu Umowy w związku z wykonaniem przez kontrahenta Studium Wykonalności stanowią w całości koszty uzyskania przychodów u Wnioskodawcy, które powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na postawione pytanie w zakresie stanu faktycznego. Stanowisko Spółki w zakresie zdarzenia przyszłego będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, iż zgodnie z art. 15, art. 16 art. 16b oraz art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatki ponoszone przez niego z tytułu Umowy w związku z wykonaniem przez Kontrahenta Studium Wykonalności stanowią w całości koszty uzyskania przychodu, które powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

W celu określenia, czy wydatki które będą poniesione przez Wnioskodawcę, których dotyczy pytanie przedstawione we Wniosku, będą mogły zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych należy rozważyć, czy:

1.  zostały one poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
2.  nie stanowią one jednej z kategorii kosztów, których nie można uznać za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad. 1

Wydatki na Studium Wykonalności, jako koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez niego na wykonanie przez Kontrahenta Studium Wykonalności zostaną poniesione w celu osiągnięcia przychodów, względnie zabezpieczenia źródła przychodów. Jednocześnie, w jego ocenie, o możliwości zaliczania takich wydatków do kosztów uzyskania przychodu nie przesądzają ostateczne wnioski wynikające ze Studium Wykonalności ani zakres, w jakim Projekty których dotyczy Studium zostaną zrealizowane.

Przesłanką pozwalającą na zaliczenie określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o podatku, jest poniesienie ich w celu osiągnięcia przychodów. Ustawodawca wyraźnie zatem określił, że wskutek poniesienia danego wydatku nie musi koniecznie powstać przychód, istotne jest jedynie, aby ten wydatek poniesiony był w celu osiągnięcia przychodu.

Oznacza to, że należy badać, czy podatnik ponosząc określony wydatek mógł w sposób racjonalny i obiektywny stwierdzić, że wydatek taki przyczyni się do powstania po jego stronie przychodu.

Na potwierdzenie takiego stanowiska Spółka przywołuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 r. (sygn. akt II FSK 744/07), w którym stwierdzono, iż „jeżeli więc podatnik poniósł racjonalnie – gospodarczo uzasadnione wydatki, w celu uzyskania możliwego do osiągnięcia – według uzasadnionej w tym czasie oceny – przychodu, to, w przypadku braku wyłączeń unormowanych w art. 16 \[ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych\], stanowić będą one mogły koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 \[ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych\], nawet, jeżeli zamierzony i przewidywany przychód nie wystąpi”. Podobny pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 15 lutego 2007 r. (sygn. akt I SA/Wr 1035/06), określając, że jako „koszty uzyskania przychodów – co do zasady – należy traktować takie wydatki, których poniesienie przez podatnika było spowodowane racjonalnym dążeniem i obiektywną możliwością osiągnięcia przychodu, aczkolwiek sam przychód nie powstał. Brak następstwa nie zmienia jednak charakteru prawnego poniesionych przez podatnika wydatków. W każdym przypadku bowiem na podstawie całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych należy badać intencje podatnika”.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki będą miały charakter racjonalny wówczas, gdy w momencie podejmowania decyzji o ich poniesieniu, podatnik może w sposób przekonujący uzasadnić swoje przekonanie o związku wydatku z przyszłym przychodem względnie z zabezpieczeniem źródła przychodów.

Odnosząc powyższe do sytuacji będącej przedmiotem wniosku Jednostka wskazuje, iż wydatkowanie przez nią określonych kwot w związku z zamówieniem Studium Wykonalności będzie uzasadnione z gospodarczego punktu widzenia. W przypadku planowanego dokonania ewentualnej inwestycji o wielomilionowych kosztach, racjonalne działanie wymaga przeprowadzenia kompleksowej analizy zarówno technicznych możli¬wości wykonania określonych projektów, jak też jej opłacalności. W konsekwencji, przeprowadzenie takich wstępnych analiz pozwala odpowiedzieć na pytanie, czy poniesione nakłady w ogóle mogą się zwrócić i przyczynić się do generowania przychodów w przyszłości.

Takie stanowisko w stosunku do wydatków przedinwestycyjnych – jak wskazuje Spółka – potwierdza np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 lutego 2007 r. (sygn. akt I SA/Wr 1035/06), w którym stwierdza się, że „czynione zatem wydatki na wszelkiego rodzaju analizy jest niczym innym jak polityką podmiotu gospodarczego, zgodną z podręcznikowymi wręcz zasadami racjonalnego gospodarowania, chroniącą tenże podmiot przez wadliwym gospodarowaniem pieniędzmi. Należy je zatem rozpatrywać w kategorii należytej staranności przedsiębiorcy w prowadzeniu działalności gospodarczej. Nie można bowiem zapominać, ze podjęcie wadliwej decyzji w przedmiocie rozpoczęcia inwestycji może wpływać na złą kondycję firmy, czy wręcz prowadzić do jej upadłości. Stąd też wydatki takie należy zakwalifikować do kosztów ogólnych działalności firmy, stanowiących koszt uzyskania przychodu, jako niewątpliwie mających związek z uzyskiwanym przychodem firmy stosownie do art. 15 ust. 1 \[ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych\]”.

Spółka stwierdza więc, że wydatki które zostaną przez nią poniesione na Studium Wykonalności będą ponoszone w celu uzyskania przychodów. Oznacza to, że została spełniona przesłanka uznania przed¬miotowych wydatków za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad. 2

Wydatki na Studium Wykonalności, jako kategoria nie mieszcząca się w przepisach art. 16 ust. 1, art. 16a, art. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz w konsekwencji których nie dotyczy art. 16g tej ustawy.

Zdaniem Wnioskodawcy, do wydatków które zostaną poniesione na Studium Wykonalności nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.

W ocenie Spółki, wydatki ponoszone na Studium Wykonalności należą do kategorii wydatków przedinwestycyjnych. a zatem nie mogą być wliczane do kosztów inwestycji.

Za takim twierdzeniem przemawia dodatkowo to, że częściowo od wniosków wynikających ze Studium Wykonalności może zależeć decyzja o podjęciu albo nie podjęciu się przez Wnioskodawcę prowadzenia określonej inwestycji. To z kolei oznacza, że wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na Studium Wykonalności ponoszone są przed podjęciem decyzji o dokonaniu inwestycji, a zatem nie może być mowy o ich przypisaniu do określonej inwestycji.

Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o rachunkowości wynika, iż pojęcie „inwestycja” dotyczy tylko środków trwałych (nie dotyczy natomiast wartości niematerialnych i prawnych). Art. 4a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, iż ilekroć w usta¬wie jest mowa o inwestycjach – oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu \[ustawy o rachunkowości\]”. Natomiast, art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o: środkach trwałych w budowie – rozumie się przez to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.

W ocenie Wnioskodawcy należy uwzględnić, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości, środki trwałe stanowią (\`(...)\`) rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:

1.  nieruchomości – w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
2.  maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
3.  ulepszenia w obcych środkach trwałych,
4.  inwentarz żywy (\`(...)\`).

Jednostka wskazuje jednocześnie, iż art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że za wartość początkowa środków trwałych (\`(...)\`) z uwzględnieniem \[ art. 16g\] ust. 2-14, uważa się: w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

Natomiast art. 16g ust. 4 tej ustawy stanowi, iż za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych (\`(...)\`).

Rozumienie pojęcia „koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych” przedstawiono w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 1665/08), w którym stwierdzono, iż „użyty w przepisie art. 16g ust. 4 \[ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych\] zwrot "koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych" oznacza wydatki, które są ponoszone w wyniku podjęcia procesu wytwarzania środka trwałego. Ów ścisły związek tych wydatków z procesem inwestycyjnym skutkuje tym, że składają się one łącznie na wartość substancji wytwarzanego środka trwałego. Wydatkami takimi są wydatki, co do których nie ma wątpliwości. że nie wystąpiłyby, gdyby podatnik nie wytwarzał we własnym zakresie środka trwałego. Budowa infrastruktury technicznej jest właśnie takim wydatkiem”.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają expressis verbis, jaki moment należy uznać za początek procesu inwestycyjnego. W ocenie Wnioskodawcy należy jednak wziąć pod uwagę pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2007 r. (sygn. akt I FSK 943/06), w którym sąd stwierdził – w zakresie ujęcia w koszcie wytworzenia – kosztów prac geologicznych, iż „z \[ art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych\] wynika to, że fakt możliwości powiązania danego wydatku z konkretnym środkiem trwałym ma decydujące znaczenie dla jego właściwej kwalifikacji. Wydatek taki może być poniesiony we wczesnym stadium procesu inwestycyjnego już z chwilą podjęcia pierwszych czynności związanych z zakupem gruntu pod budowę przyszłego zakładu, wszelkie wydatki poniesione na ten cel są kosztami związanymi z inwestycją. Innymi słowy, nakłady inwestycyjne oznaczają wszelkie koszty poniesione dla realizacji inwestycji, w tym działania wstępne, przygotowujące prace rzeczowe (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2006 r., sygn. akt II FSK 1086/05, niepubl.)”. Trzeba jednak zastrzec, że wydatki, o których mowa w ww. wyroku dotyczą jednak procesu inwestycyjnego, tj. są ponoszone w sytuacji, w której została podjęta decyzja o dokonaniu inwestycji.

W przypadku, gdy wydatki zostaną poniesione przed podjęciem decyzji, co do prowadzenia albo nie prowadze¬nia danej inwestycji (co ma miejsce w przypadku przedstawionym we wniosku), wówczas jest to sytuacja odmienna od ponoszenia wydatków we wstępnej fazie inwestycji. W szczególności, istotne znaczenie mogą mieć ww. przepisy ustawy o rachunkowości, zgodnie z którymi o „inwestycji” można mówić w przypadku „rzeczowych aktywów trwałych i zrównanych z nimi”, co może wskazywać na konieczność uwzględnienia art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, zgodnie z którym środki trwałe w budowie – w wysokości ogółu kosztów pozostających w bezpośrednim związku z ich nabyciem lub wytworzeniem, pomniejszonych o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.

W ocenie Wnioskodawcy należy więc w interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a także – co wskazuje piśmiennictwo (Komentarz „Podatek dochodowy od osób prawnych 2009” dr Janusz Marciniuk, CH. Beck, s. 579) – że w wartości początkowej środka trwałego – dla celów podatkowych – należy uwzględnić jedynie koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem środka trwałego.

Na taki sposób interpretacji może również wskazywać Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1725/2003 z dnia 29 września 2003 r. przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 (Dziennik Urzędowy L 261, 13/10/2003) Parlamentu Europejskiego i Rady. Zgodnie z Załącz¬nikiem do Rozporządzenia pkt 7 dotyczącym MSR 16 „Ujmowanie rzeczowych aktywów trwałych”, pozycję rzeczowych aktywów trwałych należy ująć jako składnik aktywów, jeżeli:

1.  istnieje prawdopodobieństwo, że jednostka gospodarcza uzyska przyszłe korzyści ekonomiczne związane ze składnikiem aktywów; oraz
2.  cenę nabycia lub koszt wytworzenia składnika aktywów przez jednostkę gospodarczą można wycenić w wiarygodny sposób.

Natomiast zgodnie z pkt 9 ww. Załącznika (dotyczącym MSR 16) ww. Rozporządzenia przy ustalaniu, czy dana pozycja rzeczowych aktywów trwałych spełnia pierwsze kryterium ujmowania aktywów, jednostka gospodarcza musi ocenić stopień pewności związany z uzyskaniem przyszłych korzyści ekonomicznych, w oparciu o dowody dostępne w momencie początkowego ujęcia tej pozycji. Aby móc mówić o wystarczającej pewności uzyskania przez jednostkę gospodarczą przyszłych korzyści ekonomicznych, konieczne jest uzyskanie zapewnienia, iż jednostka gospodarcza istotnie będzie czerpała korzyści związane ze składnikiem aktywów oraz przejmie na siebie towarzyszące mu ryzyko. Tego rodzaju pewność można zazwyczaj posiąść dopiero z chwilą faktycznego przekazania jednostce gospodarczej tegoż ryzyka oraz korzyści. Zanim to nastąpi, transakcja nabycia składnika aktywów może zazwyczaj ulec anulowaniu bez towarzyszących temu znaczących kar, a zatem do tego czasu składnik aktywów nie jest ujmowany w bilansie.

Spółka wskazuje również na wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r. (sygn. akt II FSK 744/07), w którym sąd stwierdził, iż „wydatki poniesione przed rozpoczęciem inwestycji w rozumieniu art. 4a pkt 1 \[ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych\] jeżeli inwestycja, o której w przepisie tym mowa, nie rozpocznie się, nie mogą stanowić kosztów zaniechanej inwestycji unormowanych w art. 16 ust. 1 pkt 41 \[ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych \] (\`(...)\`). Ponieważ wydatki w przedmiocie zaniechanych planów inwestycji, która nigdy się nie rozpoczęła, nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodu na zasadzie art. 16 ust. 1 pkt 41 \[ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – przepis ten w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r. stanowił, iż nie uważa się za koszy uzyskania przychodu poniesionych kosztów zaniechanych inwestycji\], w odniesieniu do stanu faktycznego konkretnej indywidualnej sprawy podatkowej należy ustalać, badać i oceniać – czy poniesione zostały w celu osiągnięcia przychodu podatnika, tak jak tego wymaga art. 15 ust. 1 \[ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”\].

Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny przychylił się w tym wyroku do stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawartego w wyroku z dnia 15 lutego 2007 r. (sygn. akt I Sa/Wr 1035/06), w którym Sąd wskazał, iż „wydatki \[poniesione przed nabyciem nieruchomości na ustalenie stanu formalno prawnego nieruchomości, analizę lokalizacji określenie możliwości zabudowy, koncepcji zagospodarowania, kalkulacja projektu oraz negocjacje z właścicielem i potencjalnymi najemcami\] na te choć dotyczące konkretnej nieruchomości mają na celu podjęcie przez podmiot decyzji co do zakupu nieruchomości gruntowej i rozpoczęciu na niej stosownej inwestycji. Są to zatem wydatki czy podjąć określoną inwestycję, a nie wydatki na konkretną inwestycję. Niebagatelnym jest charakter prowadzonej działalności gospodarczej przez stronę skarżącą, która swym zakresem obejmuje szeroko pojmowany obrót nieruchomościami. Czynione zatem wydatki na wszelkiego rodzaju analizy jest niczym innym jak polityką podmiotu gospodarczego, zgodną z podręcznikowymi wręcz zasadami racjonalnego gospodarowania, chroniącą tenże podmiot przez wadliwym gospodarowaniem pieniędzy. Należy je zatem rozpatrywać w kategorii należytej staranności przedsiębiorcy w prowadzeniu działalności gospodarczej. (\`(...)\`) Stąd też wydatki takie należy zakwalifikować do kosztów ogólnych działalności firmy, stanowiących koszt uzyskania przychodu, jako niewątpliwie mających związek z uzyskiwanym przychodem firmy stosownie do art. 15 ust. 1 \[ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych\]. Należy podkreślić, że wydatki takie nie mogą być przypisywane konkretnej inwestycji, gdyż zostały podjęte w fazie, gdy jeszcze nie możemy mówić o żadnej inwestycji – nie została nawet podjęta decyzja o rozpoczęciu takiej inwestycji. Wydatki takie dopiero mają pomóc podjąć taka decyzję, aby zminimalizować ryzyko nietrafnej inwestycji”.

Potwierdzeniem prawidłowości ww. stanowiska, może w ocenie Spółki być:

1.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 stycznia 2010 r. (sygn. IBPBI/2/423-1209/09/PP),
2.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 5 lutego 2009 r. (sygn. ITPB3/423-650a/08/MT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80 – 219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.