Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.95.2025.2.DR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: W zakresie skutków podatkowych nabycia w drodze darowizny
udziału w nieruchomości obciążonej hipoteką.
Słowa kluczowe: darowizna
hipoteka
nieruchomości
udział
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
darowizny, polecenia darczyńcy
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 4 Wysokość
podatku-Obliczenie wysokości podatku
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 2
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia w
    drodze darowizny udziału w nieruchomości obciążonej hipoteką. Uzupełniła go Pani - w
    odpowiedzi na wezwanie - 14 sierpnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

2 czerwca 2021 roku A oraz jej partner B na podstawie umowy sprzedaży oraz aktu
    ustanowienia służebności i aktu ustanowienia hipoteki nabyli nieruchomość położoną w
    m. (...), za cenę 490 000,00 (czterysta dziewięćdziesiąt tysięcy) złotych, to jest: A nabyła
    udział 1/2 części za cenę 245 000,00 (dwieście czterdzieści pięć tysięcy) złotych, a B nabył
    udział 1/2 części za cenę 245 000,00 (dwieście czterdzieści pięć tysięcy) złotych.
    Zakup został sfinansowany w następujący sposób: A ze środków własnych wpłaciła kwotę
    61 000,00 (sześćdziesiąt jeden tysięcy) złotych, B ze środków własnych wpłacił kwotę 61
    000,00 (sześćdziesiąt jeden tysięcy) złotych, oraz z kredytu hipotecznego zaciągniętego
    wspólnie przez A i B pochodziła kwota 368 000,00 (trzysta sześćdziesiąt osiem tysięcy)
    złotych. Kredyt na zakup nieruchomości został udzielony przez (...) umową o mieszkaniowy
    kredyt budowlano-hipoteczny (...).
    Zakupiona nieruchomość posiada założoną księgę wieczystą, w której w dziale II jako
    współwłaściciele wpisani są: A oraz B na podstawie umowy sprzedaży oraz aktu
    ustanowienia służebności i aktu ustanowienia hipoteki (...), a w dziale IV wpisana jest
    hipoteka umowna do kwoty 732 000,00 (siedemset trzydzieści dwa tysiące) złotych na
    zabezpieczenie spłaty wierzytelności (...) z tytułu kredytu udzielonego (umową o
    mieszkaniowy kredyt budowlano-hipoteczny (...)) wspólnie A i B na zakup nieruchomości
    oraz na zabezpieczenie spłaty narosłych od kredytu odsetek (zarówno odsetek od
    kapitału, regulowanymi umownie, również w przypadku przewidzianego w umowie
    kredytu podwyższenia marży (...), jak i odsetek za opóźnienie spłaty kapitału), kosztów
    postępowania, a także roszczeń z tytułu opłat i prowizji wskazanych bezpośrednio w
    umowie kredytu, jak również wynikających z postanowień wskazanej w umowie kredytu
    tabeli opłat i prowizji oraz poniesionych przez (...) kosztów ustanowienia zabezpieczenia
    wraz z odsetkami ustawowymi od tych kosztów.
    A i B pozostają w nieformalnym związku - III grupa podatkowa w rozumieniu ustawy o
    podatku od spadków i darowizn. A umową darowizny przekaże B cały swój udział
    wynoszący 1/2 części nieruchomości. W wyniku planowanej umowy darowizny udziału
    wynoszącego 1/2 części nieruchomości nie dojdzie do przejęcia długów - w chwili zawarcia
    umowy darowizny umowa o kredyt hipoteczny pozostanie niezmieniona. Po podpisaniu
    umowy darowizny Darująca, tj. A zawrze z (...) umowę o zwolnienie z długu wynikającego z
    umowy o mieszkaniowy kredyt budowlano-hipoteczny (...). Jak również po podpisaniu
    umowy darowizny Obdarowany, tj. B zawrze z (...) aneks do umowy o mieszkaniowy kredyt
    budowlano-hipoteczny (...), w wyniku podpisania którego jedynie on będzie kredytobiorcą.
    W chwili wykonania darowizny wartość rynkowa darowizny wyniesie 245 000,00 (dwieście
    czterdzieści pięć tysięcy) złotych (50% kwoty 490 000,00 (czterysta dziewięćdziesiąt tysięcy
    złotych), natomiast 1/2 hipoteki na darowanej nieruchomości wyniesie 366 000,00 (trzysta
    sześćdziesiąt sześć tysięcy) złotych (50% kwoty 732 000,00 (siedemset trzydzieści dwa
    tysiące) złotych), przewyższając wartość darowanej części nieruchomości. Aktualna
    wysokość wierzytelności przysługujących (...) z tytułu kredytu wspólnie zaciągniętego przez
    A oraz B na zakup wyżej opisanej nieruchomości wynosi 269 102,44 (dwieście
    sześćdziesiąt dziewięć tysięcy sto dwa złote czterdzieści cztery grosze).

    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że występuje Pani w sprawie jako notariusz.
    Pytania
    1) Czy zdarzenie polegające na nabyciu przez B w drodze darowizny udziału wynoszącego
      1/2 części nieruchomości od partnerki B, będzie rodziło obowiązek podatkowy w
      rozumieniu podatku od spadków i darowizn?
    2) Czy w przedmiotowej sytuacji, w której na rzecz B zostanie przez partnerkę przekazany
      w drodze darowizny udział 1/2 części we współwłasności nieruchomości obciążonej
      hipoteką umowną, której wysokość przewyższa wartość rynkową tej nieruchomości,
      podstawa opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn dla B zaliczonego do III
      grupy podatkowej będzie wynosiła zero, a zatem podatek wyniesie zero?
    3) Czy od podstawy opodatkowania, tj. wartości 1/2 części darowanej nieruchomości
      należy potrącić dług, tj. aktualną wysokość zadłużenia (proporcjonalnie przypadającą
      na ten udział czyli 1/2 aktualnego zadłużenia), z tytułu wspólnie zaciągniętego kredytu,
      którego spłata została zabezpieczona hipoteką?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, darowanie B przez jego partnerkę części nieruchomości, nie zobowiąże B
    do zapłaty podatku od spadków i darowizn z tytułu opisanej we wniosku darowizny.
    W przedmiotowej sprawie wystąpi obowiązek podatkowy, jednakże ze względu na to, że
    wartość hipoteki, a nie wysokość aktualnego zadłużenia którego spłata została
    zabezpieczona tą hipoteką, obciążająca udział partnerki B we własności nieruchomości (w
    proporcji odpowiadającej temu udziałowi) przekracza wartość nabywanego udziału -
    podstawa opodatkowania wyniesie zero.
    Hipoteka ustanowiona na nieruchomości jest ciężarem w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn, który należy potrącić od wartości nabytych praw - w
    niniejszej sprawie od wartości udziału wynoszącego 1/2 część w nieruchomości. Ciężarem
    są rzeczy lub prawa, które w chwili nabycia zmniejszają jego wartość rynkową, np.
    ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego: prawa użytkowania, służebności,
    hipoteki.
    Należy również zwrócić uwagę, iż w myśl art. 65 ustawy o księgach wieczystych i hipotece
    hipotekę określa się jako obciążenie nieruchomości. Zatem jeśli hipoteka jest
    ustanowionym ciężarem nieruchomości, to wartość tej hipoteki należy zgodnie z art. 7 ust.
    1 ustawy o podatku od spadków i darowizn potrącić od wartości nabytych praw
    majątkowych, i w ten sposób ustalić podstawę opodatkowania jako czystą wartość.
    Ponadto wartość udziału A wynoszącego 1/2 części należy pomniejszyć o wartość hipoteki,
    a nie wysokość aktualnego zadłużenia, którego spłata została zabezpieczona tą hipoteką,
    obciążającą jej udział w proporcji odpowiadającej temu udziałowi (50% z kwoty 732 000,00
    złotych). W niniejszej sprawie udziały w nieruchomości A i B wynoszą po 1/2 części. Cała
    nieruchomość obciążona jest hipoteką. Zatem przy obliczaniu podstawy opodatkowania
    wartość zbywanego przez partnerkę B, tj. A udziału wynoszącego 1/2 część w
    nieruchomości należy pomniejszyć o wartość hipoteki obciążającą jej udział w proporcji
    mu odpowiadającej. W związku z powyższym obliczenia będą przedstawiać się
    następująco: 245 000,00 (dwieście czterdzieści pięć tysięcy) złotych (wartość 1/2 części
    nieruchomości) - 366 000,00 (trzysta sześćdziesiąt sześć tysięcy) złotych (wartość hipoteki
    odpowiadająca 1/2 udziału) = - 121 000,00 (sto dwadzieścia jeden tysięcy) złotych.

    Z tego też wynika, że w przedmiotowej sprawie wystąpi obowiązek podatkowy zgodnie z
    art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jednakże ze względu na to, że wartość
    hipoteki obciążająca udział partnerki B w proporcji odpowiadającej jej udziałowi w
    nieruchomości przekracza wartość nabywanego udziału w nieruchomości, to podstawa op
    odatkowania wyniesie zero.
    Rozstrzygnięcia w podobnych sprawach:
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 14 listopada 2023 r. Znak: 0111-KDIB2-
      3.4015.215.2023.1.AD;
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 27 października 2023 r. Znak: 0111-KDIB2-
      2.4015.102.2023.2.DR;
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 8 kwietnia 2020 r. Znak: 0111-KDIB2-
      3.4015.31.2020.1.LM;
    - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 16 grudnia 2019 r. syg. akt I SA/Kr
      1203/19.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. 2025
    r. poz. 1071).
    Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy
    oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, iż:

      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Ustawodawca nie podaje definicji długów i ciężarów. Jednocześnie rozszerza to pojęcie w
    ust. 2 i 3 art. 7 ustawy o podatku od spadków i darowizn przykładowo wyliczając
    przypadki, które stanowią długi i ciężary. Oznacza to, iż długi i ciężary w rozumieniu
    ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowią katalog otwarty. Pojęcie „długów” w
    rozumieniu tego artykułu obejmuje wszelkie pieniężne roszczenia cywilnoprawne
    związane z przedmiotem nabycia, do których poniesienia zobowiązany jest nabywca.
    Równowartość tych roszczeń podlega potrąceniu od jego wartości. „Ciężarem” natomiast
    jest inne niż dług obciążenie nabytej rzeczy lub prawa, które w chwili nabycia zmniejsza
    jego wartość rynkową. Odliczenie długów i ciężarów jest wyrazem istoty (elementem
    konstrukcyjnym) podatku od spadków i darowizn, polegającej na opodatkowaniu
    przyrostu czystej wartości majątku podatnika.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku
      podatkowego.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 5 733 zł - jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do III grupy podatkowej.
    Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    W myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy:
    Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
      1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
        rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
      2) do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
        pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
        rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
      3) do grupy III - innych nabywców.
    Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Notariusze są płatnikami podatku od dokonanej w formie aktu notarialnego
      darowizny.
    Stosownie do treści art. 244 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Ograniczonymi prawami rzeczowymi są: użytkowanie, służebność, zastaw,
      spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipoteka.
      § 2. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipotekę regulują odrębne
      przepisy.
    W świetle powyższych przepisów - hipoteka stanowi ograniczone prawo rzeczowe i
    regulują ją odrębne przepisy, a mianowicie ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach
    wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341).
    W myśl art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece:
      W celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego
      stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego
      wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją
      stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela
      nieruchomości (hipoteka).
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że występuje Pani w sprawie jako notariusz. A oraz
    jej partner B na podstawie umowy sprzedaży oraz aktu ustanowienia służebności i aktu
    ustanowienia hipoteki nabyli nieruchomość za cenę 490 000,00 złotych. A nabyła udział 1
    /2 części za cenę 245 000,00 złotych, a B nabył udział 1/2 części za cenę 245 000,00
    złotych. Zakup został sfinansowany w następujący sposób: A ze środków własnych
    wpłaciła kwotę 61 000,00 złotych, B ze środków własnych wpłacił kwotę 61 000,00 złotych,
    oraz z kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie przez A i B pochodziła kwota 368
    000,00 złotych. A i B pozostają w nieformalnym związku - III grupa podatkowa w
    rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn. A umową darowizny przekaże B
    cały swój udział wynoszący 1/2 części nieruchomości. W wyniku planowanej umowy
    darowizny udziału wynoszącego 1/2 części nieruchomości nie dojdzie do przejęcia długów
    - w chwili zawarcia umowy darowizny umowa o kredyt hipoteczny pozostanie
    niezmieniona. Po podpisaniu umowy darowizny Darująca, tj. A zawrze z (...) umowę o
    zwolnienie z długu wynikającego z umowy o mieszkaniowy kredyt budowlano-hipoteczny.
    Jak również po podpisaniu umowy darowizny Obdarowany, tj. B zawrze z (...) aneks do
    umowy o mieszkaniowy kredyt budowlano-hipoteczny w wyniku podpisania którego
    jedynie on będzie kredytobiorcą. W chwili wykonania darowizny wartość rynkowa
    darowizny wyniesie 245 000,00 złotych (50% kwoty 490 000,00 złotych, natomiast 1/2
    hipoteki na darowanej nieruchomości wyniesie 366 000,00 złotych (50% kwoty 732 000,00

    złotych), przewyższając wartość darowanej części nieruchomości. Aktualna wysokość
    wierzytelności przysługujących (...) z tytułu kredytu wspólnie zaciągniętego przez A oraz B
    na zakup wyżej opisanej nieruchomości wynosi 269 102,44 złotych.
    Przenosząc powołane powyżej przepisy na grunt przedstawionego zdarzenia przyszłego
    stwierdzić należy, że opisana darowizna podlega opodatkowaniu, zgodnie z art. 1 ust. 1
    pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Podstawę opodatkowania należy ustalić
    zgodnie z art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 tej ustawy.
    Dokonując oceny tak przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego w kontekście
    wskazanych przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn stwierdzić należy, że
    ustanowiona na nieruchomości hipoteka stanowić będzie obciążenie, które należy zaliczyć
    do długów i ciężarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy. Przy czym, skoro przedmiotem
    darowizny będzie udział w nieruchomości, to hipoteka będzie stanowić obciążenie w
    proporcji odpowiadającej temu udziałowi. Zatem wartość udziału 1/2 A, nabytego w
    drodze darowizny przez B, powinna być pomniejszona o 1/2 część kwoty hipoteki
    przypadającą na udział A.
    Dla kwestii ustalenia podstawy opodatkowania nie ma znaczenia jaka kwota kredytu
    pozostała do spłacenia. Istotna jest kwota hipoteki, którą została obciążona opisana we
    wniosku nieruchomość. Jeżeli zatem w istocie w przedmiotowej sprawie - jak Pani
    wskazała - wartość hipoteki w chwili darowizny będzie przewyższała wartość rynkową
    nieruchomości, to podstawa opodatkowania wyniesie zero. Wskazać jednak należy w tym
    miejscu, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest kwestia oceny wartości rynkowej
    opisanej we wniosku nieruchomości, ponieważ nie leży to w kompetencji Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej uprawnionego jedynie do wydania interpretacji
    indywidualnej przepisów prawa podatkowego.
    Tym samym nie dojdzie do powstania zobowiązania podatkowego w podatku od spadków
    i darowizn. B nie będzie zatem zobowiązany do zapłaty podatku od spadków i darowizn z
    tytułu opisanej we wniosku umowy darowizny, a na Pani jako płatniku nie będzie ciążył
    obowiązek pobrania podatku.

## Dodatkowe informacje

W związku z dołączeniem przez Panią do wniosku dokumentów wskazujemy, że Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku
    z czym nie jest uprawniony do oceny załączonych dokumentów; jest związany wyłącznie
    opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionym przez wnioskodawcę i
    jego stanowiskiem.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.