Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1714/11/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-03-05
Teza: Dzierżawa gruntów na cele rolnicze związane z uprawą wierzby energetycznej, topoli energetycznej lub innych podobnych zasadzeń korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
Słowa kluczowe: cel-cele rolnicze; działalność-działalność rolnicza; dzierżawa; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; rolnictwo; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2011r. (data wpływu 24 listopada 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 lutego 2012r. (data wpływu 27 lutego 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dzierżawy gruntów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dzierżawy gruntów.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 lutego 2012r, (data wpływu 27 lutego 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 17 lutego 2012r. znak IBPP1/443-1714/11/AW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Spółka) oddała w dzierżawę grunty rolne, które zgodnie z umową „dzierżawca będzie wykorzystywał do uprawy roślinnej (m.in. wierzba energetyczna)”.

Na gruntach tych będzie prowadzona uprawa wierzby energetycznej, topoli energetycznej lub podobnych zasadzeń. Zasadzenia te raz do roku lub raz na dwa lata będą ścinane na odpowiednią wysokość. Produkty po ścięciu będą przerabiane na tzw. pellety. Pellety otrzymuje się po zmieleniu ściętych roślin, sprasowaniu i wysuszeniu. Są one używane w energetyce jako opał.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, dzierżawa gruntów przeznaczona na cele rolnicze zwolniona jest z podatku VAT.

W art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług została zdefiniowana działalność rolnicza. Określono w niej, że jest to (…) produkcja roślinna i zwierzęca.

Na gruntach dzierżawionych prowadzona będzie działalność polegająca na wytworzeniu produkcji roślinnej, czyli uprawa wierzby energetycznej, topoli energetycznej lub innych podobnych zasadzeń.

To co dzierżawca będzie robił na tych gruntach, jest działalnością rolniczą.

Dopiero po zbiorze, czyli ścięciu zasadzeń, będą one dalej przerabiane. Ale to nie zmienia stanu faktycznego, że tereny dzierżawione są używane do wytwarzania produktów roślinnych z własnych upraw.

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym. Dzierżawca, jako Spółka z o.o., nie posiada statusu rolnika ryczałtowego i jest czynnym podatnikiem VAT.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem interpretacji mają być przepisy obowiązujące od 6 kwietnia 2011r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dzierżawa gruntów w przedstawionym przypadku jest zwolniona z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, dzierżawa gruntów w przedstawionym przypadku jest zwolniona z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 tej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 tej ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W myśl art. 82 ust. 3 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając:

1.  specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami;
2.  przebieg realizacji budżetu państwa;
3.  potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem zwolnienia;
4.  przepisy Unii Europejskiej.

Na podstawie powyższej delegacji ustawowej, wydane zostało, obowiązujące od dnia 6 kwietnia 2011r., rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.).

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia, zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, a także zbycie prawa użytkowania wieczystego tych gruntów.

Z powyższych przepisów wynika, iż dzierżawa gruntów stanowi świadczenie usług i czynność ta, co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 23%.

Wyjątek stanowi dzierżawa gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, która korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie powołanego wyżej rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT.

Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „cele rolnicze”. W art. 2 pkt 15 ww. ustawy zdefiniowana został wyłącznie działalność rolnicza, przez którą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych.

Posiłkując się zapisem powyższej definicji, uznać należy, że gruntem przeznaczonym na cele rolnicze jest grunt, który może być wykorzystany do ww. działalności rolniczej.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca oddał w dzierżawę grunty rolne, które zgodnie z umową „dzierżawca będzie wykorzystywał do uprawy roślinnej (m.in. wierzba energetyczna)”. Na gruntach tych będzie prowadzona uprawa wierzby energetycznej, topoli energetycznej lub podobnych zasadzeń.

To co dzierżawca będzie robił na tych gruntach, jest działalnością rolniczą. Dopiero po zbiorze, czyli ścięciu zasadzeń, będą one dalej przerabiane. Ale to nie zmienia stanu faktycznego, że tereny dzierżawione sa używane do wytwarzania produktów roślinnych z własnych upraw.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym. Dzierżawca, jako Spółka z o.o., nie posiada statusu rolnika ryczałtowego i jest czynnym podatnikiem VAT.

W związku z powyższym dzierżawa przedmiotowego gruntu rolnego, który zgodnie z umową wykorzystywany będzie na cele rolnicze, będzie mogła skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego, bądź zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.