Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.65.2025.1.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Ustalenie wysokości stosownych odpisów amortyzacyjnych.
Słowa kluczowe: amortyzacja
amortyzacja-amortyzacja liniowa
amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
działalność-działalność gospodarcza
obiekt-obiekt pomocniczy
stawka-stawka amortyzacyjna
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.-
Budowle, budynki, lokale,maszyny, urządzenia, środki
transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie
użytkowania dłuższym niż rok.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Stawki amortyzacyjne.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Zasady dokonywania
odpisów amortyzacyjnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22d-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22h-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22h-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 21 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. W związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą wybudowała Pani obiekt nietrwale związany z gruntem - halę
    magazynową na gruncie własnym. Obiekt będzie służył do prowadzenia działalności
    gospodarczej, a okres jego użytkowania będzie wynosił dłużej niż 1 rok. Inwestycja ma
    wkrótce zostać zakończona. Amortyzacja inwestycji ma rozpocząć się w 2025 r.
    Istotą rzeczonej inwestycji będzie budowa obiektu wolnostojącego niezwiązanego w
    sposób trwały z gruntem - hala magazynowa nie jest budynkiem trwale z gruntem
    związanym, o którym mowa w art. 3 pkt 2 ustawy prawo budowlane, albowiem jej
    połączenie z gruntem nie jest stałe (skręcona z fundamentem).
    Powyższe wynika ze specyfikacji technicznej wybudowanej hali, która w istocie stanowi
    prefabrykowaną ramową konstrukcję stalową, o poprzecznym układzie nośnym,
    jednonawowym. Stężenia krzyżowo-cięgnowe, stanowiące niezbędne usztywnienie
    konstrukcji, wykonane będą z mocowanych do ram ocynkowanych prętów z nakrętkami
    napinającymi (w uzupełnieniu - elementy mocujące do betonu (gwintowane pręty
    kotwiące) i elementy złączne (śruby)).
    Fundament, tj. stopy fundamentowe z osadzonymi prętami - umożliwiającymi
    przykręcenie elementów konstrukcji stalowej hali magazynowej do nich, która pozostaje
    na gruncie po rozmontowaniu hali magazynowej oraz posadzka przemysłowa -
    charakteryzuje fakt, że są to wylane betonowe stopy z zakotwionymi szpilkami
    metrycznymi, nie są to zalewane w całości ławy, a stopy - wykonywane zgodnie z
    projektem budowlanym.
    Dach hali będzie dwuspadowy, symetryczny, a jego pokrycie wykonane ma zostać z
    mocowanych do płatwi (płyt warstwowych z rdzeniem poliizocyjanurowym grubości 160
    mm, z okładziną zewnętrzną z blach obustronnie ocynkowanych, z powłoką malarską oraz
    okładziną wewnętrzną). Ściana wewnętrzna ma natomiast zostać zamontowana pod ramą
    główną na całej szerokości hali z obudową z mocowanych do rygli ściennych blach.

    Hala magazynowa i fundament zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych w
    2025 r.
    Fundament i hala magazynowa zostaną ujęte jako odrębne środki trwałe. Hala
    magazynowa zostanie sklasyfikowana z opisu rodzaju: 806 KŚT, zaś fundament jako: 101
    KŚT.
    Hala magazynowa i fundament w dniu przejęcia do używania będą kompletne i zdatne do
    użytku. Hala magazynowa będzie przez Panią wynajmowana innym podmiotom zgodnie z
    profilem prowadzonej przez Panią działalności.
    Prowadzi Pani działalność w zakresie:
    • 46.90.Z - Sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana,
    • 46.19.Z - Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju,
    • 47.91.Z - Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub
      Internet,
    • 49.41.Z - Transport drogowy towarów,
    • 73.11.Z - Działalność agencji reklamowych,
    • 73.12.A - Pośrednictwo w sprzedaży czasu i miejsca na cele reklamowe w radio i
      telewizji,
    • 73.12.B - Pośrednictwo w sprzedaży miejsca na cele reklamowe w mediach
      drukowanych,
    • 73.12.C - Pośrednictwo w sprzedaży miejsca na cele reklamowe w mediach
      elektronicznych (Internet),
    • 73.12.D - Pośrednictwo w sprzedaży miejsca na cele reklamowe w pozostałych mediach,
    • 74.10.Z - Działalność w zakresie specjalistycznego projektowania.
    Prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów, a przychody uzyskane z
    działalności gospodarczej opodatkowane są w formie podatku liniowego.
    Zamierza Pani ująć halę magazynową w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych i sklasyfikować ją - zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych
    ujętą w rozporządzeniu Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji
    Środków Trwałych - w grupie numer: 8, podgrupie numer: 80, rodzaju numer: 806 - kioski,
    budki, baraki, domki campingowe, itp.
    Pytania
    1) Czy do obiektu nietrwale związanego z gruntem, ujętego w opisie zdarzenia przyszłego
      objętego wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, może Pani - przy ustalaniu
      wysokości stosownych odpisów amortyzacyjnych - zastosować 10% stawkę
      amortyzacyjną dla kategorii środków trwałych wskazanych w: grupie 8, podgrupie 80,
      rodzaju 806 Klasyfikacji Środków Trwałych z rozporządzenia Rady Ministrów z 3
      października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych?
    2) Jaką stawkę amortyzacyjną powinna Pani zastosować przy ustaleniu odpisów
      amortyzacyjnych?

    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem obiekt objęty inwestycją - szczegółowo ujętą w opisie zdarzenia - nie stanowi
    budynku, którego pojęcie zdefiniowane zostało w art. 3 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r.
    Prawo Budowlane.
    Podaje Pani, że wskazana regulacja stanowi, że przez pojęcie budynku, należy rozumieć
    taki obiekt budowlany, który jest stale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
    pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Wskazała Pani, że obiekt, którego budowę Pani kończy nie spełnia przesłanek wskazanych
    w powyższej definicji, bowiem nie jest on trwale związany z gruntem. O powyższym - Pani
    zdaniem - świadczy fakt, że konstrukcja opisywanej hali magazynowej stanowi prefabrykat
    zdatny do demontażu i zamontowania go w innym miejscu - bez konieczności utraty jego
    właściwości.
    Rzeczony obiekt ma charakter oddzielny - samodzielny, jest on osadzony na pewnego
    rodzaju fundamencie i posiada zadaszenie, jednak opisana wyżej charakterystyka
    prefabrykowanej stalowej konstrukcji wyklucza możność zakwalifikowania go do obiektów
    uznawanych za budynki, zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Stąd też - w Pani opinii - rzeczona hala nie spełnia kryteriów pozwalających na
    zakwalifikowanie jej do grupy 1 Klasyfikacji Środków Trwałych z rozporządzenia, Rady
    Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych.
    Wskazała Pani, że specyfikacja techniczna przedstawionego obiektu, uprawnia do
    zakwalifikowania go w: grupie 8, podgrupie 80, rodzaju 806 Klasyfikacji Środków Trwałych
    z rozporządzenia Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków
    Trwałych. W istocie bowiem cechą charakterystyczną hal wykonywanych we wskazanej
    specyfikacji jest możność rozmontowania i zamontowania prefabrykowanych elementów
    stalowej konstrukcji hali, [co - przypis organu] w sposób definitywny stanowi o ich
    nietrwałym związaniu z gruntem. Stąd też przy ustalaniu wysokości stosownych odpisów
    amortyzacyjnych - Pani zdaniem - dla środka trwałego przedstawionego w opisie
    zdarzenia przyszłego może zostać zastosowana 10% stawka amortyzacyjna dla kategorii
    środków trwałych wskazanych w: grupie 8, podgrupie 80, rodzaju 806 Klasyfikacji Środków
    Trwałych z rozporządzenia Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji
    Środków Trwałych.
    Zaznaczyła Pani, że z opisu rodzaju: 806 Klasyfikacji Środków Trwałych, w ramach którego
    stosuje się 10% stawkę amortyzacji wynika, że obejmuje on różnego typu obiekty
    wolnostojące, niezwiązane w sposób trwały z gruntem. Podała Pani, że hala, będąca
    obiektem niezwiązanym trwale z gruntem, pomimo częściowego usytuowania na stopach
    fundamentowych, stanowi samodzielny środek trwały, gdyż można ją zdemontować bez
    utraty właściwości zdemontowanych elementów i zamontować w innym miejscu. Nie jest
    więc trwale związana z gruntem i nie posiada fundamentów niezbędnych przy budynkach
    i budowlach.
    Mając powyższe na uwadze, uważa Pani, że w stosunku do części niezwiązanej trwale z
    gruntem hali magazynowej, spełniającej kryteria samodzielnego obiektu, niezwiązanego w
    sposób trwały z gruntem oraz nieposiadającego fundamentów, należy zastosować 10%
    stawkę amortyzacyjną. Z kolei, w zakresie elementów w postaci stóp fundamentowych
    wraz z posadzką przemysłową, Spółka [Pani – przypis organu, ponieważ we wniosku

    wskazała Pani, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą] stoi na
    stanowisku, że należy zastosować stawkę amortyzacji 2,5%, tj. jak dla wyszczególnionych
    w grupie 1 Klasyfikacji Środków Trwałych, podgrupy 10, budynki niemieszkalne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Zgodnie z generalną zasadą zawartą w cytowanym przepisie, aby określony wydatek
    można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem, a
    osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma lub
    może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, zachowanie lub
    zabezpieczenie źródła przychodów. Podatnik ma zatem możliwość zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów wszelkich wydatków, pod warunkiem, że mają one bezpośredni
    związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu.
    W świetle powyższego, żeby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
    • został poniesiony przez Podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika przez osoby
      inne niż Podatnik),
    • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została Podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    • pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
    • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    • został właściwie udokumentowany,
    • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Pierwsze zdanie art. 22 ust. 8 wskazanej ustawy stanowi natomiast, że:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
    Co ważniejsze, z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty

        – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Zgodnie natomiast z art. 22c tej ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają:
        1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
        stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
        mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
        wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
        3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
        4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
        ust. 2 pkt 1 i 1a,
        5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
        działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
        wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której
        te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają
        amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo
        zaprzestano tej działalności
        – zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
        prawnymi.
    Jak stanowi art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego
      miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich
      wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
      stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy,
      których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Dla celów amortyzacji środka trwałego należy również ustalić właściwą stawkę
    amortyzacyjną.
    Zgodnie z art. 22h ust. 2 powołanej ustawy:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
      określonej w art. 22i#22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem
      ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego
      środka trwałego.
    Sposób ustalenia stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych uzależniony jest również od
    tego, do jakiego rodzaju środków trwałych, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 3
    października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (t. j. Dz. U. z 2016 r.

    poz. 1864), określony środek zostanie zakwalifikowany. Klasyfikacja Środków Trwałych jest
    usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów
    ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. W
    Klasyfikacji Środków Trwałych za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się
    pojedynczy element majątku trwałego spełniający określone funkcje w procesie
    wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Kwalifikacji środka trwałego do określonej
    grupy Klasyfikacji Środków Trwałych dokonuje sam podatnik.
    Z objaśnień szczegółowych do grupy 1 wynika, że grupa: Budynki i lokale, spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu
    niemieszkalnego obejmuje:
        • wszystkie budynki oraz znajdujące się w nich lokale,
        • spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
        • spółdzielcze prawo do lokalu niemieszkalnego.
    Grupa ta nie obejmuje natomiast:
      kiosków, budek, baraków i domków kempingowych, wiat niezwiązanych trwale z
      gruntem sklasyfikowanych w rodzaju 806.
    Definicja budynku zawarta została w art. 3 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.). Zgodnie z nią budynki to:
      obiekty budowlane, trwale związane z gruntem, wydzielone z przestrzeni za pomocą
      przegród budowlanych oraz posiadające fundamenty i dach.
    W skład budynku - stosownie do cytowanych objaśnień szczegółowych do Klasyfikacji
    Środków Trwałych (KŚT) - jako pojedynczego obiektu inwentarzowego, wlicza się również:
      obiekty pomocnicze obsługujące dany budynek, np. chodniki, dojazdy, podwórka,
      place, ogrodzenia, studnie. Obiekty pomocnicze, obsługujące więcej niż jedne budynek
      należy zaliczać do właściwych rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem.
    Z kolei z uwag szczegółowych do grupy 8, podgrupy 80 powołanej Klasyfikacji wynika, że
    do rodzaju 806 zaliczane są m.in.:
      kioski, budki, domki kempingowe, zadaszenia ochronne i podobne różne obiekty
      wolnostojące, niezwiązane w sposób trwały z gruntem.
    We wniosku podała Pani m.in., że:
    • prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą,
    • Pani forma opodatkowania to podatek liniowy,
    • wybudowała Pani obiekt nietrwale związany z gruntem - halę magazynową na gruncie
      własnym (inwestycja ma zostać wkrótce zakończona),
        – obiekt będzie służył do prowadzenia działalności gospodarczej,
        – okres jego użytkowania będzie wynosił dłużej niż 1 rok,
        – amortyzacja inwestycji ma rozpocząć się w 2025 r.,
    • hala magazynowa nie jest budynkiem trwale z gurtem związanym, o której mowa w art.
      3 pkt 2 ustawy prawo budowlane - jej połączenie z gruntem nie jest stałe (skręcona z
      fundamentem),
    • hala magazynowa będzie przez Panią wynajmowana innym podmiotom zgodnie z
      profilem prowadzonej przez Panią działalności.
    Ponadto wskazała Pani, że hala magazynowa i fundament:

    • zostaną ujęte jako odrębne środki trwałe,
    • zamierza Pani ująć w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych i sklasyfikować - zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych ujętą w
      rozporządzeniu Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji
      Środków Trwałych:
        – halę magazynową w grupie numer: 8, podgrupie numer: 80, rodzaju numer: 806,
        – fundament jako: 101 KŚT,
    • w dniu przejęcia do używania będą kompletne i zdatne do użytku,
    Zatem, jeżeli w istocie - jak wskazano we wniosku hala magazynowa i fundament/stopy
    fundamentowe stanowić będą odrębne środki trwałe i zostaną prawidłowo
    zakwalifikowane przez Panią (co nie podlega ocenie w niniejszej interpretacji i stanowi
    element zdarzenia przyszłego) do:
    • grupy 8 Klasyfikacji Środków Trwałych,
    • rodzaju 101 Klasyfikacji Środków Trwałych
    - to przy ustalaniu odpisów amortyzacyjnych będzie Pani mogła stosować stawkę
    amortyzacyjną w wysokości:
    • 10% - dla hali magazynowej,
    • 2,5% - dla fundamentu/stóp fundamentowych.
    Z wyżej wskazanych powyżej powodów Pani stanowisko uznaję więc za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Końcowo zaznaczamy, że:
    • przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytania) zakreśla granice w jakich
      mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy
      więc tylko wyznaczonego przez Panią przedmiotu wniosku - zakresu Pani pytań,
    • niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości dokonanej klasyfikacji
      opisanych środków trwałych. Obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania środka
      trwałego do właściwej grupy spoczywa na Podatniku,
    • przedmiotem interpretacji indywidualnej może być wyłącznie sam przepis prawa.
      Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego
      nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
      kontrolnego. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z powyższych
      powodów niniejszej odpowiedzi udzielam wyłącznie w oparciu o informacje podane
      we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
      się Pani do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm., dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111