Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.288.2024.8.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-14
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Niemcy
rezydencja-rezydencja podatkowa
ulga
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 2-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi
    na wezwanie – pismami złożonymi 14 maja 2024 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Okoliczności opisujące zaistniały stan faktyczny:
      1. W dniu 27 listopada 2018 r. otrzymał Pan potwierdzenie, że Pana aplikacja na
        stanowisko pracy w Niemczech została zaakceptowana, oraz otrzymał Pan
        konkretną ofertę warunków pracy od dyrektora firmy, którą również w tym dniu
        Pan zaakceptował. Od tego dnia szukał Pan mieszkania na wynajem na pobyt
        stały w Niemczech od początku 2019 r.
      2. W latach 2019-2022 był Pan rezydentem podatkowym w Niemczech, w Polsce
        przebywał Pan w każdym z tych lat krócej niż 6 miesięcy (wyłącznie podczas
        niektórych urlopów) oraz nie pracował Pan w tym okresie w Polsce.
      3. Od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 8 stycznia 2019 r. mieszkał Pan tymczasowo u
        Pana rodziców w Polsce pod adresem: (...), gdzie nie planował Pan mieszkać ani
        nie mieszkał Pan na stałe. W mieszkaniu u Pana rodziców pod tym adresem był
        Pan również zameldowany, ponieważ się z niego Pan nie wymeldował.
      4. Od dnia 9 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. pracował Pan na umowę o
        pracę, oraz mieszkał Pan na stałe w Niemczech, co może Pan udowodnić
        przedstawiając umowę o pracę świadczoną w Niemczech na ten okres,
        świadectwo pracy na ten okres, zeznanie podatkowe do niemieckiego urzędu
        podatkowego, gdzie rozliczył Pan swoje dochody z umowy o pracę za te lata,
        urzędowe potwierdzenia zameldowania w Niemczech z niemieckich urzędów,
        umowy najmu mieszkań w Niemczech w tych latach, dowody zapłaty rachunków
        za media lub dowody zapłaty opłat za wynajem mieszkania w tych latach.
      5. W 2020 r. przyznano Panu kredyt w Polsce (na dwie osoby) na zakup mieszkania w
        Polsce, pod ww. adresem. Kredyt został przyznany kiedy przebywał Pan w
        Niemczech, na podstawie pisemnego upoważnienia, które udzielił Pan
        współwłaścicielce mieszkania, które przesłał Pan do Polski pocztą tradycyjną.
        Współwłaścicielka – (...) dokonywała formalności kredytowych oraz formalności
        związanych z zakupem mieszkania w Pana imieniu, podczas Pana pobytu w
        Niemczech. Przeniesienie własności nastąpiło w dniu 10 marca 2021 r.
        Mieszkanie zostało zakupione z zamiarem wynajmu.
      6. W dniu 20 sierpnia 2022 r. podczas urlopu, ożenił się Pan ze swoją żoną w Polsce
        – (...), nazwisko panieńskie (...) – współwłaścicielką Państwa wspólnego
        mieszkania pod ww. adresem.
      7. We wrześniu 2022 r. zameldował się Pan zdalnie poprzez portal internetowy
        ePUAP w Pana mieszkaniu pod ww. adresem, cały czas opłacając mieszkanie w
        Niemczech oraz mieszkając w Niemczech.
      8. Pana żona od września 2022 r. jest zameldowana i mieszka w zamiarem stałego
        pobytu w Państwa mieszkaniu pod ww. adresem.

      9. Umowa o pracę na czas nieokreślony z Pana pracodawcą w Niemczech została
        rozwiązana w dniu 31 grudnia 2022 r. za wypowiedzeniem, które złożył Pan jako
        pracownik.
      10. Od dnia 23 grudnia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. przebywał Pan w Polsce w
        Pana mieszkaniu pod ww. adresem, częściowo pracując zdalnie dla Pana
        pracodawcy z siedzibą w Niemczech, a częściowo na urlopie wypoczynkowym w
        czasie trwającej i kończącej się umowy o pracę.
      11. Od dnia 9 stycznia 2023 r. pracuje Pan w Polsce oraz mieszka Pan w swoim
        mieszkaniu pod ww. adresem, z zamiarem pobytu stałego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
      · Jest Pan obywatelem Polski.
      · Dokładna data opuszczenia Polski to 10 stycznia 2019 r. (dzień przekroczenia
        samochodem granicy Polski z Niemcami).
      · Wyjechał Pan do Niemiec z zamiarem przesiedlenia się na stałe.
      · Pana obecna żona (...), nazwisko panieńskie (...), również przeprowadziła się do
        mieszkania, które wynajmował Pan w Niemczech z zamiarem przesiedlenia się na
        stałe do Niemiec. Dokładna data kiedy Pana żona wyjechała do Niemiec to 23
        czerwca 2019 r. Była ona w Niemczech zameldowana w wynajmowanym przez
        Pana mieszkaniu na pobyt stały od dnia 30 lipca 2019 r., miała w Niemczech
        konto bankowe, ubezpieczenie zdrowotne, pracowała w Niemczech oraz płaciła
        w Niemczech podatki, oraz była częściowo objęta Pana ubezpieczeniem Ochrony
        Prawnej w Niemczech – co może Pan udowodnić odpowiednimi dokumentami.
        Ze względu na pandemię wirusa COVID-19 straciła ona pracę w Niemczech oraz
        w maju 2020 r. postanowiła tymczasowo wrócić do Polski z zamiarem powrotu
        do Pana do Niemiec oraz wspólnego zamieszkania w późniejszym terminie, po
        ustaniu pandemii.
      · Wskazuje Pan wszystkie okresy oraz okoliczności, w których przebywał w Polsce w
        latach 2019, 2020, 2021 oraz 2022, wliczając wszystkie dni świąteczne, dni wolne
        od pracy, dni pracujące, urlopy, oraz włącznie z dniami przekraczania granicy
        samochodem osobowym lub innymi środkami transportu:
        Ø Rok 2019:
          - 1.01-8.01 – tymczasowy pobyt w Polsce w mieszkaniu rodziców przed
          wyjazdem do Niemiec do pracy,
          - 9.01-10.01 – pobyt w (...) w siedzibie firmy, podpisanie umowy o pracę od 9
          stycznia 2019 r., przejazd samochodem służbowym do Niemiec,
          - 16.02-18.02 – przylot samolotem do Polski po ważne dokumenty (paszport,
          dyplomy ze studiów itp.),
          - 19.04-22.04 – przyjazd samochodem po większe rzeczy osobiste,
          - 26.04-27.04 – przyjazd samochodem na lotnisko w (...) w celu wylotu na
          urlop za granicą (ze względu na to, że urlopy organizowane przez polskie
          biura podróży są tańsze niż w Niemczech),
          - 22.06-23.06 – przylot samolotem do Polski z urlopu za granicą, powrót
          samochodem do Niemiec – pomoc w przeprowadzce Pana obecnej żonie
          na stałe do Niemiec, wspólna podróż samochodem do Niemiec,
          - 27.09-5.10 – urlop w Polsce u rodziców,
          - 18.10-19.10 – wyjazd służbowy do siedziby firmy w (...),

          - 20.12-31.12 – urlop na święta u rodziców.
        Ø Rok 2020:
          - 1.01 – koniec urlopu na święta u rodziców,
          - 2.01 – przyjazd samochodem na lotnisko (...) w celu wylotu na urlop za
          granicą,
          - 10.01 – przylot samolotem z urlopu do Polski, powrót samochodem do
          Niemiec,
          - 3.02-5.02 – wizyta w (...) – w tamtym czasie rozważał Pan zgłoszenie się na
          egzamin do nadania Panu uprawnień budowlanych do prowadzenia i
          kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, zrezygnował Pan z
          tego, ponieważ dowiedział się, że te uprawnienia nie są przydatne w
          Niemczech, gdzie planował zostać na stałe,
          - 5.03-8.03 – przejazd samochodem do (...) po dodatkowe rzeczy osobiste z
          domu rodzinnego Pana obecnej żony,
          - 10.07-12.07 – urlop w (...) w Polsce,
          - 14.08-15.08 – wizyta w Polsce do oglądania mieszkania w (...) przy ul. (...),
          które oglądali Państwo z myślą o ulokowaniu środków i późniejszym
          wynajmie,
          - 22.09-26.09 – wizyta w Polsce w celu dopełnienia formalności związanych z
          zakupem mieszkania,
          - 23.12-31.12 – urlop na święta u rodziców.
        Ø Rok 2021:
          - 01.01-8.01 – dalszy ciąg urlopu na święta u rodziców,
          - 20.02-24.02 – przyjazd do Polski w celu wykonania odbioru mieszkania,
          - 25.02-18.03 – pobyt w Polsce ze względu na zwolnienie lekarskie z powodu
          uszkodzenia nerwu strzałkowego prawej nogi podczas prowadzenia
          samochodu z Niemiec do Polski w nocy z 19 lutego na 20 lutego w 2021 r. –
          „zespół stopy opadającej” – późniejsze leczenie, diagnostyka oraz
          rehabilitacja wykonywane w ramach niemieckiego ubezpieczenia
          zdrowotnego w Niemczech,
          - 29.04-2.05 – przyjazd służbowy samochodem do (...) (siedziba firmy) ze
          względu na obowiązkowe szczepienia przeciwko COVID-19, I dawka (30
          kwietnia) dla kierowników budów w Niemczech organizowane przez
          pracodawcę,
          - 29.05-30.05 – przyjazd do Polski ze względu na obowiązkowe szczepienia
          przeciwko COVID-19, II dawka (29 maja) dla kierowników budów w
          Niemczech organizowane przez pracodawcę,
          - 31.05-6.06 – urlop w Polsce po szczepieniu ze względu na bardzo złe
          samopoczucie przez 2-3 dni od przyjęcia II dawki szczepionki,
          - 30.10-8.11 – urlop w Polsce, prowadzenie drobnych prac wykończeniowych
          w ww. mieszkaniu – montaż umywalki, toalety,
          - 23.12-31.12 – urlop w Polsce, wizyta na święta u rodziców Pana obecnej
          żony, częściowo prowadzenie drobnych prac wykończeniowych w ww.
          mieszkaniu.
        Ø Rok 2022:

          - 1.01-10.01 – dalszy ciąg urlopu w Polsce,
          - 16.02-20.02 – wizyta w Polsce ze względu na konieczność wykazania
          dochodów z Niemiec w zeznaniu podatkowym w Polsce – wizyta w
          Urzędzie Skarbowym (...) (18 lutego 2022 r.),
          - 9.04-19.04 – urlop na Święta Wielkanocne w Polsce, wizyta u rodziców, w
          Urzędzie Skarbowym (...) (13 kwietnia 2022 r.), dopełnianie formalności
          oraz planowanie i organizacja ślubu z Pana obecną żoną zaplanowanego
          na 20 sierpnia 2022 r.,
          - 15.06-20.06 – urlop w Polsce – drobne prace wykończeniowe w mieszkaniu
          przy ul. (...),
          - 18.08-21.08 – ślub w (...), wylot z lotniska w (...) w podróż poślubną,
          - 3.09-5.09 – powrót samolotem z podróży poślubnej oraz powrót
          samochodem do Niemiec,
          - 21.12-31.12 – wizyta w siedzibie firmy w (...) w celu zdania sprzętu
          służbowego (22 grudnia 2022 r.), praca zdalna (formalności, dokumentacja)
          oraz święta Bożego Narodzenia u rodziców Pana żony.
      · W latach 2019-2021 miał Pan zdecydowanie ściślejsze powiązania osobiste z
        Niemcami (rozumiane jako powiązania rodzinne, znajomi, aktywność społeczna,
        polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów).
        Powiązania osobiste z Polską w latach 2019-2021: głosowanie w wyborach, wizyty
        na święta u rodziców, sporadyczne kontakty telefoniczne z Pana obecną żoną,
        kiedy nie mieszkała z Panem w Niemczech, a była w Polsce. Oprócz tego nie
        utrzymywał Pan żadnych kontaktów osobistych z nikim w Polsce w tych latach,
        nie udzielał się Pan społecznie, kulturalnie, politycznie ani nie przynależał Pan do
        żadnych klubów, ani organizacji w Polsce.
        Powiązania osobiste z Niemcami w latach 2019-2021: kontakty osobiste i
        telefoniczne oraz spotkania ze znajomymi, sąsiadami oraz współpracownikami w
        Niemczech codziennie przez ponad 300 dni w roku (co najmniej), uprawianie
        sportu na siłowni, pływanie na basenie, wycieczki w góry, grillowanie nad
        jeziorem, spacery, jazda na rowerze, wspólne mieszkanie z Pana obecną żoną
        oraz urządzenie i umeblowanie swojego mieszkania w Niemczech, przynależność
        do grup w szkołach językowych.
        Uważa Pan, że w 2022 r. również miał Pan zdecydowanie ściślejsze kontakty
        osobiste z Niemcami niż z Polską, nawet pomimo faktu, że w 2022 r. wziął Pan
        ślub z Pana obecną żoną, która mieszkała w tym roku w Polsce w (...), a
        mieszkanie w (...) dopiero od tego roku stało się zdatne do zamieszkania. Na
        pewno w 2022 r. musiał Pan częściej zajmować się sprawami osobistymi w Polsce
        niż w latach poprzednich, ale pomimo tego, uważa Pan, że mieszkanie codziennie
        przez ponad 300 dni w roku i wykonywanie wszystkich codziennych aktywności
        oraz układanie planów na stały pobyt w Niemczech, i tak zdecydowanie przeważa
        w tej kwestii. Pana zdaniem nadal miał Pan jednak ściślejsze powiązania osobiste
        z Niemcami również w 2022 r.
      · W latach 2019-2022 miał Pan zdecydowanie ściślejsze powiązania gospodarcze z
        Niemcami niż z Polską.
        Powiązania gospodarcze z Niemcami: we wszystkich tych latach, wszystkie Pana
        przychody pochodziły wyłącznie z pracy na etacie w Niemczech (poza sprzedażą
        akcji w 2019 r.), w Niemczech posiadał Pan ubezpieczenie cywilne, prawne,
        zdrowotne, 2 konta bankowe, wynajmował Pan mieszkanie, posiadał Pan własną
        kuchnię, meble, w Niemczech miał Pan cały swój majątek ruchomy oraz
        wszystkie rzeczy osobiste, w Niemczech płacił Pan wszystkie rachunki za internet,

        telefon, prąd, wodę, gaz, czynsz, płacił Pan podatki dochodowe, płacił Pan
        podatek kościelny oraz podatek od urządzeń RTV.
        Powiązania gospodarcze z Polską: lokata kapitału w mieszkanie przeznaczone na
        wynajem od listopada 2020 r. oraz kredyt hipoteczny zaciągnięty dzięki
        współwłaścicielce kredytu, ze względu na to, że polskie banki nie uznają, oraz nie
        wliczają dochodów osiąganych za granicą do zdolności kredytowej. Do grudnia
        2022 r. wszystkie raty kredytu spłacała wyłącznie współwłaścicielka kredytu ze
        swojej wypłaty.
      · W Niemczech posiadał Pan stałe ognisko domowe, które urządził i zastrzegł dla
        swojego trwałego użytkowania.
      · Do Polski przyjechał Pan w dniu 21 grudniu 2022 r. – dzień przekroczenia granicy
        Polski z Niemcami samochodem służbowym w drodze z Niemiec do (...), do
        siedziby firmy, w której pracował, w celu rozliczenia się ze sprzętu służbowego
        oraz dokumentów na zakończenie współpracy.
      · Ze względu na zmiany gospodarcze związane z wojną, pandemią oraz zapaścią w
        sektorze budowlanym zmienił Pan swoje plany na przyszłość. W związku z tym,
        podjął Pan próbę oraz ryzyko zmiany branży, zapisał się Pan na 3 miesięczne
        szkolenie, które rozpoczęło się w dniu 9 stycznia 2023 r. Od 23 grudnia 2022 r.
        zamieszkał Pan, jak na razie na stałe, w mieszkaniu w (...) przy ul. (...), gdzie 9
        stycznia 2023 r. rozpoczął Pan pracę zdalną w firmie, która udzieliła Panu
        szkolenia umożliwiającego zmianę branży. Gdyby zmiana branży się nie
        powiodła, musiałby Pan ponownie wyjechać za granicę do pracy jako kierownik
        budowy.
      · Od momentu przyjazdu do Polski w grudniu 2022 r. Pana centrum interesów
        osobistych znajduje się wyłącznie w Polsce. Pana centrum interesów
        gospodarczych znajduje się w Polsce dopiero od 1 stycznia 2023 r., czyli od
        ustania Pana umowy o pracę z firmą w Niemczech.
      · W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
      · Na pytanie Organu czy w latach 2019-2022 podlegał Pan w Niemczech
        nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu nie udzielił Pan odpowiedzi.
      · W latach 2019-2022 nie osiągał Pan żadnych innych dochodów poza umową o
        pracę w Niemczech. Wyjątkiem jest tylko dochód ze sprzedaży akcji na kwotę (...)
        zł w 2020 r., wykazana w dokumencie EOG od Urzędu Skarbowego (...) za ten rok.
      · Posiada Pan dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
        poza Polską w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające
        bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, oraz okres od początku roku, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego
        dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej. Są to: umowa o pracę, umowy najmu, paski wynagrodzeń, wyciągi
        bankowe, zagraniczne zeznania podatkowe.
      · Między Panem a Pana żoną istnieje wspólność majątkowa małżeńska od ślubu w
        dniu 20 sierpnia 2022 r.
      · W latach 2019-2022 Pana rodzina (żona/rodzice/rodzeństwo) nie pozostawała na
        Pana utrzymaniu.
      · Lokal mieszkalny wskazany we wniosku, znajdujący się w (...) przy ul. (...) od
        momentu jego nabycia nigdy nie był odpłatnie udostępniany osobom trzecim.
        Lokal był kilka razy udostępniany nieodpłatnie osobom trzecim – znajomym Pana
        obecnej żony. W latach 2020, 2021 oraz 2022, lokal nie mógł być wynajmowany

        odpłatnie ze względu na brak środków finansowych na szybkie zakończenie
        remontu mieszkania od stanu deweloperskiego do standardu umożliwiającego
        odpłatne wynajmowanie oraz czerpanie zysków z inwestycji. W czasie kiedy Pana
        obecna żona przebywała w Polsce, mieszkała w (...), a do wskazanego mieszkania
        w (...) przy ul. (...) udawała się sporadycznie. Przez większość czasu mieszkanie
        było puste i niezamieszkałe.
      · Po przeniesieniu się do Polski uzyskuje Pan dochody z tytułu umowy zlecenie (9
        stycznia 2023 r. – 20 czerwca 2023 r.) oraz z tytułu umowy o pracę na czas
        określony (21 czerwca 2023 r. – 20 grudnia 2024 r.).

## Pytanie

Czy ma Pan prawo stosować ulgę na powrót w rozliczeniu podatkowym PIT za lata 2023,
    2024, 2025 oraz 2026?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że ma prawo do stosowania ulgi na powrót w latach 2023, 2024, 2025 oraz
    2026 ze względu na to, że przeniósł Pan do Polski miejsce zamieszkania na pobyt stały po
    dniu 31 grudnia 2021 r., po 3 latach kalendarzowych między rokiem 2019 a 2022, kiedy nie
    miał Pan w Polsce miejsca zamieszkania z zamiarem pobytu stałego, był Pan rezydentem
    podatkowym w Niemczech przez te lata, oraz Pana miejsce zamieszkania i ośrodek
    interesów osobistych i gospodarczych znajdował się w tych latach wyłącznie w Niemczech,
    co może Pan udowodnić odpowiednimi dokumentami.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 20 maja 2024 r. wydałem interpretację indywidualną Nr
    0113-KDIPT2-2.4011.288.2024.2.SR, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 20 maja 2024 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    18 czerwca 2024 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Krakowie (data wpływu do Organu 18 czerwca 2024 r.).
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wyrokiem z 28 października 2024 r. sygn. akt I SA/Kr 554/24 Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w zakresie
    objętym skargą.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny od 4 marca 2025 r.
    Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28
    października 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 554/22, otrzymałem 16 maja 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
    Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
    wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie

    postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
    uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 28 października 2024 r., sygn.
    akt I SA/Kr 554/24;
    • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam,
    że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
      stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
      opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
      świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
      macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
      Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
      należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
      Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
      - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru

      Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie
      Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii,
      Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub
      Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
      - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
      kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
      zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do
      tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit.
    a) tiret 13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona
    osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę
    i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce
    od całości swoich dochodów.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy analizowany warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem
    ww. przesłanek. Podatnik spełniający kryteria wymienione w art. 3 ust. 1a ww. ustawy, jest
    uznawany za osobę mającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, natomiast
    podatnik, który tych kryteriów nie spełnia podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej
    osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Określenie, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej
    ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinno być
    dokonane w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pan być uznany za
    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie
    miejsca zamieszkania do Polski.
    Według przedstawionych przez Pana okoliczności wrócił Pan do Polski pod koniec grudnia
    2022 r. i wraz z nowym rokiem rozpoczął Pan ponownie żyć w Polsce, która stała się Pana
    ośrodkiem interesów życiowych. Dnia 21 grudnia 2022 r. przyjechał Pan do Polski do
    siedziby firmy, w której pracował, w celu rozliczenia się ze sprzętu służbowego oraz
    dokumentów na zakończenie współpracy. Od 23 grudnia 2022 r. zamieszkał Pan na stałe,
    w mieszkaniu w (...). Podjął Pan próbę oraz ryzyko zmiany branży, zapisał się Pan na 3
    miesięczne szkolenie, które rozpoczęło się w dniu 9 stycznia 2023 r. 9 stycznia 2023 r.
    rozpoczął Pan pracę zdalną w firmie, która udzieliła Panu szkolenia umożliwiającego
    zmianę branży. W okresie od 9 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. pracował Pan
    na umowę o pracę, oraz mieszkał Pan na stałe w Niemczech. Umowa o pracę na czas
    nieokreślony z Pana pracodawcą w Niemczech została rozwiązana w dniu 31 grudnia 2022
    r. za wypowiedzeniem, które złożył Pan jako pracownik. Od dnia 23 grudnia 2022 r. do
    dnia 31 grudnia 2022 r. przebywał Pan w Polsce w Pana mieszkaniu, częściowo pracując
    zdalnie dla Pana pracodawcy z siedzibą w Niemczech, a częściowo na urlopie
    wypoczynkowym w czasie trwającej i kończącej się umowy o pracę. Od dnia 9 stycznia
    2023 r. pracuje Pan w Polsce oraz mieszka Pan w swoim mieszkaniu, z zamiarem pobytu
    stałego. W roku podatkowym 2019, 2020 i w 2021 r. miał Pan centrum interesów
    osobistych i gospodarczych w Niemczech. Uważa Pan również, że w 2022 r. miał Pan
    zdecydowanie ściślejsze kontakty osobiste z Niemcami niż z Polską, nawet pomimo faktu,
    że w 2022 r. wziął Pan ślub z Pana obecną żoną, która mieszkała w tym roku w Polsce w
    (...), a mieszkanie w (...) dopiero od tego roku stało się zdatne do zamieszkania. Pana
    centrum interesów gospodarczych znajduje się w Polsce dopiero od 1 stycznia 2023 r.,
    czyli od ustania Pana umowy o pracę z firmą w Niemczech. Pana obecna żona (...),
    nazwisko panieńskie (...), 23 czerwca 2019 r. również przeprowadziła się do mieszkania,
    które wynajmował Pan w Niemczech z zamiarem przesiedlenia się na stałe do Niemiec. Ze
    względu na pandemię wirusa COVID-19 straciła ona pracę w Niemczech oraz w maju 2020
    r. postanowiła tymczasowo wrócić do Polski z zamiarem powrotu do Pana do Niemiec
    oraz wspólnego zamieszkania w późniejszym terminie. W 2020 r. przyznano Panu kredyt
    w Polsce (na dwie osoby) na zakup mieszkania w Polsce, pod ww. adresem. Kredyt został
    przyznany kiedy przebywał Pan w Niemczech, na podstawie pisemnego upoważnienia,
    które udzielił Pan współwłaścicielce mieszkania, które przesłał Pan do Polski pocztą
    tradycyjną. Współwłaścicielka – (...) dokonywała formalności kredytowych oraz formalności
    związanych z zakupem mieszkania w Pana imieniu, podczas Pana pobytu w Niemczech.
    Przeniesienie własności nastąpiło w dniu 10 marca 2021 r. Mieszkanie zostało zakupione z
    zamiarem wynajmu. W Niemczech posiadał Pan stałe ognisko domowe, które urządził i
    zastrzegł dla swojego trwałego użytkowania. W Niemczech posiadał Pan kontakty osobiste
    i telefoniczne oraz spotkania ze znajomymi, sąsiadami oraz współpracownikami,
    codziennie przez ponad 300 dni w roku (co najmniej), uprawianie sportu na siłowni,
    pływanie na basenie, wycieczki w góry, grillowanie nad jeziorem, spacery, jazda na
    rowerze, wspólne mieszkanie z Pana obecną żoną oraz urządzenie i umeblowanie
    swojego mieszkania w Niemczech, przynależność do grup w szkołach językowych we
    wszystkich tych latach. Wszystkie Pana przychody pochodziły wyłącznie z pracy na etacie w

    Niemczech (poza sprzedażą akcji w 2019 r.). W Niemczech posiadał Pan ubezpieczenie
    cywilne, prawne, zdrowotne, 2 konta bankowe, wynajmował Pan mieszkanie, posiadał Pan
    własną kuchnię, meble, w Niemczech miał Pan cały swój majątek ruchomy oraz wszystkie
    rzeczy osobiste. W Niemczech płacił Pan wszystkie rachunki za internet, telefon, prąd,
    wodę, gaz, czynsz, płacił Pan podatki dochodowe, płacił Pan podatek kościelny oraz
    podatek od urządzeń RTV.
    Mając zatem na uwadze, że skoro 21 grudnia 2022 r. powrócił Pan z Niemiec, 22 grudnia
    2022 r. odbył Pan wizytę w siedzibie firmy w (...) w celu zdania sprzętu służbowego, a od
    23 grudnia 2022 r. zamieszkał Pan w mieszkaniu w (...) (które nabył Pan wspólnie z żoną)
    oraz spędził święta Bożego Narodzenia u rodziców Pana żony, czyli w okresie od 21
    grudnia do 31 grudnia 2022 r. przebywał Pan na terytorium Polski gdzie posiadał Pan
    mieszkanie własnościowe, uznać należy, że w świetle art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych od dnia 21 grudnia 2022 r. posiadał Pan centrum
    interesów osobistych w Polsce.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu
    prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce,
    bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z
    oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Zgodnie z Objaśnieniami istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza
    posiadanie ścisłych powiązań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych
    przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy
    spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów
    życiowych w Polsce. Natomiast Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych,
    należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste.
    Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie
    aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem
    branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub
    małoletnich dzieci.
    Skoro zatem od 21 grudnia 2022 r., tj. po powrocie z Niemiec, przebywał Pan w Polsce
    razem z żoną to uznać należy, że z tym dniem doszło do przeniesienia do Polski Pana
    centrum interesów osobistych, a w konsekwencji centrum interesów życiowych w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W Pana sprawie znajdą zatem zastosowanie przepisy umowy z dnia 14 maja 2003 r.
    między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005
    r., Nr 12, poz. 90).
    Kwestia miejsca zamieszkania w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania między Polską a Niemcami została omówiona w art. 4 tej umowy.
    W myśl art. 4 ust. 1 ww. umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego
      Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce
      stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i
      obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.
      Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym
      Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z
      tytułu majątku położonego w tym Państwie.

    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. umowy:
      Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się
      według następujących zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
      ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
      Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym
      Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek
      interesów życiowych),
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
      życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
      Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
      Państwie, w którym zwykle przebywa,
      c) jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
      żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie,
      którego jest obywatelem,
      d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
      nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze
      wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,
    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu
    Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i
    ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz
    nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod
    uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i
    wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim
    mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne
    postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie
    tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym
    osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Przedstawiając okoliczności sprawy wskazał Pan, że uważa iż Pana centrum interesów
    gospodarczych znajduje się w Polsce od 1 stycznia 2023 r., czyli od ustania Pana umowy o
    pracę z firmą w Niemczech. Jednocześnie jednak wskazał Pan, że wrócił do Polski 21
    grudnia 2022 r., i od 23 grudnia 2022 r. zamieszkał Pan na stałe w mieszkaniu w (...). W
    świetle przedstawionych okoliczności nie pozwala to na przyjęcie, że w okresie od 21 do

    31 grudnia 2022 r., tj. już po opuszczeniu Niemiec miał Pan stałe miejsce zamieszkania w
    Niemczech.
    Ustalenia miejsca Pana zamieszkania należy dokonać w oparciu o art. 4 ust. 2 lit. b) ww.
    umowy, tj. w oparciu o miejsce zwykłego przebywania. Skora zatem w okresie od 21 do 31
    grudnia 2022 r. przebywał Pan w Polsce, to w tym czasie miejscem zamieszkania
    ustalonym w oparciu o normy kolizyjne wynikające z ww. umowy była Polska.
    Zgodnie z powołanym wyżej art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) zwolnienie o którym mowa w ust. 1
    pkt 152, przysługuje m.in. pod warunkiem, że podatnik nie miał miejsca zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe
    poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wyjechał Pan do Niemiec 9 stycznia 2019 r., zaś wrócił Pan do Polski 21 grudnia 2022 r.
    Tym samym, nie miał Pan miejsca zamieszkania poza Polską przez okres 3 lat
    kalendarzowych poprzedzających rok 2022.
    Oznacza to, że niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek nie przysługuje Panu
    prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie spełnia Pan bowiem warunku niezbędnego do jej
    zastosowania określonego w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wniesienia wniosku, bowiem stanowi ona ponowne rozstrzygnięcie
    tej samej sprawy w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z
    28 października 2024 r. sygn. akt I SA/Kr 554/24.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.