Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.165.2025.2.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: dochód
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 22 września 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca, posiadający obywatelstwo polskie, w (...) 2018 roku został powołany i
    rozpoczął pracę na stanowisku (...) w Departamencie (...) w (...) organizacji finansowej

    prawa publicznego z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej. Siedziba Banku znajdowała się w
    (...), w związku z czym Wnioskodawca przeprowadził się tam na okres zatrudnienia. Na ten
    czas zawiesił także działalność gospodarczą w Polsce. Łączny okres zatrudnienia u tego
    pracodawcy wynosił 5 lat i 3 miesiące - Wnioskodawca zakończył pracę 12 stycznia 2024
    roku i wrócił na stałe do Polski 14 stycznia 2024 roku, przekraczając granicę Unii
    Europejskiej 13 stycznia 2024 roku. Wnioskodawca nie posiadał rodziny, w związku z czym
    centrum jego interesów życiowych przeniesione zostało do (...), gdzie mieszkał, pracował,
    zajmował się sprawami codziennymi (teatry, kina, siłownia, studia wyższe itp.). W Polsce
    bywał stosunkowo rzadko. Wnioskodawca nie posiada certyfikatu rezydencji Federacji
    Rosyjskiej, jednakże jest w posiadaniu innych dokumentów potwierdzających okoliczność
    zagranicznego miejsca zamieszkania, w szczególności umowy o pracę, zaświadczenia o
    zatrudnieniu, pieczęci w paszportach, oraz rachunki za media (przynajmniej za część tego
    okresu). Od momentu przyjazdu w styczniu 2024 roku centrum interesów życiowych
    zostało przeniesione do Polski, Wnioskodawca wznowił działalność gospodarczą, obecnie
    pracuje w ramach stosunku pracy. Wnioskodawca nigdy nie korzystał z przedmiotowej ulgi
    bądź podobnej.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wskutek przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Rosja traktowała Wnioskodawcę jako osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych - zgodnie z wewnętrznym prawem tego Państwa w latach 2019-2023.
    Okolicznością potwierdzającą, że z datą 14 stycznia 2024 r. przeniósł Pan do Polski
    centrum interesów osobistych i gospodarczych jest: wznowienie zawieszonej działalności
    gospodarczej w Polsce, faktyczna przeprowadzka, przekroczenie granicy, dokumenty
    celne potwierdzające przewóz mienia przesiedlenia, rejestracja samochodu, poszukiwanie
    pracy w Polsce.
    W okresie objętym przedmiotem wniosku nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni
    Na terytorium Polski w latach 2019-2022 przebywał Pan w następujących okresach:
    2019 r.: 1 stycznia – 5 stycznia, 20 marca - 24 marca, 8 maja- 12 maja , 12 czerwca -16
    czerwca, 23 sierpnia – 26 sierpnia, 20 grudnia - 31 grudnia;
    2020: 1 stycznia - 8 stycznia, 17 stycznia – 19 stycznia, 22 luty – 25 luty;
    2021: 5 lipca – 18 lipca, 3 listopada – 7 listopada , 31 grudnia;
    2022: 1 stycznia – 8 stycznia, 5 lipca - 18 lipca, 1 sierpnia – 2 sierpnia, 15 października – 18
    października, 13 listopada – 14 listopada, 3 grudnia, 17 grudnia – 19 grudnia , 30 grudnia –
    31 grudnia.
    Wszystkie okresy nie przekraczały kilkunastu dni i były związane z korzystaniem z urlopu,
    bądź dni wolnych od pracy w celu odwiedzenia rodziny, załatwienia różnych spraw w
    Polsce, bądź podróżami przez Polskę do krajów trzecich.
    W okresie, w którym zamierza skorzystać Pan z ulgi na powrót uzyskiwał Pan i będzie
    uzyskiwał dochody ze stosunku pracy oraz ewentualnie z pozarolniczej działalności
    gospodarczej (obecnie zawieszona).
    Ulgę na powrót chciałby Pan odliczyć od przychodów ze stosunku pracy, oraz ewentualnie
    z działalności gospodarczej - na chwilę obecną jest ona zawieszona. Forma
    opodatkowania działalności gospodarczej - na zasadach ogólnych (skala podatkowa).
    Przed wyjazdem za granicę zamieszkiwał Pan nieprzerwanie na terytorium RP przez co
    najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres pobytu za granicą.
    Suma osiąganych przez Pana przychodów przekroczy, w którymkolwiek roku
    podatkowym, w którym będzie Pan chciał skorzystać z ulgi na powrót (rok 2025 i
    następne) kwotę 85 528 zł (z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu

    zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku).
    Wnioskodawca wcześniej nie korzystał wcześniej z ulgi na powrót w całości lub w części.

## Pytanie

Czy w zaistniałym stanie faktycznym można stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje
    prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w przywołanych przepisach przez
    4 lata, począwszy od rozliczenia za rok 2025 tj. w roku następującym po roku powrotu do
    Polski (14 stycznia 2024 r.)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy spełnione zostały przesłanki skorzystania z ulgi, albowiem:
        Wnioskodawca przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski - po 31 grudnia
        2021 r., a mianowicie 14 stycznia 2024 r.,
        za granicą Wnioskodawca spędził ponad 3 lata - po ponad 5 letnim pobycie w Rosji
        (od (...) 2018 r.), wrócił do Polski, gdzie wznowił działalność gospodarczą i przeniósł
        centrum interesów życiowych, a następnie rozpoczął pracę w ramach stosunku
        pracy;
        Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie;
        Wnioskodawca pomimo braku stosownego certyfikatu rosyjskiej rezydencji
        podatkowej - posiada inne dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla
        celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia np.
        umowę o pracę, zaświadczenie o zatrudnieniu, pieczęci w paszporcie, wyciągi
        bankowe, rachunki za media (co najmniej za część przedmiotowego okresu);
        Wnioskodawca nie korzystał poprzednio z przedmiotowego zwolnienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
      stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
      opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
      świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
      macierzyństwa

      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
      Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
      należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
      Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
      - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie
      Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii,
      Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub
      Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
      - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
      kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
      dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
      zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na

    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 powołanej ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pan być uznany za
    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie
    miejsca zamieszkania do Polski.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej
    osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone
    spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich,
    aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub

    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania
    określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania
    na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z treści wniosku wynika, że wrócił Pan do Polski na stałe 14 stycznia 2024 r. Od momentu
    powrotu do Polski w 2024 r. przebywał Pan i będzie Pan przebywać na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
    W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pan
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    W związku z powyższym, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że w okresie objętym
    przedmiotem wniosku nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni. Wszystkie okresy
    pobytu w Polsce nie przekraczały kilkunastu dni i były związane z korzystaniem z urlopu,
    bądź dni wolnych od pracy w celu odwiedzenia rodziny, załatwienia różnych spraw w
    Polsce, bądź podróżami przez Polskę do krajów trzecich.
    Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww.
    ustawy.
    Jednocześnie, wyjaśniam, że przy ocenie warunku „braku miejsca zamieszkania w Polsce”
    na potrzeby skorzystania z ulgi na powrót decydujące znaczenie ma faktyczne miejsce
    zamieszkania i centrum interesów życiowych ustalone w oparciu o art. 3 ust. 1a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie formalny status podatkowy wynikający z
    braku wcześniejszego zgłoszenia wyjazdu w Urzędzie Skarbowym. Fakt braku tego
    zgłoszenia, pozostaje bez wpływu na prawo do ulgi, jeśli z obiektywnych okoliczności
    wynika, że faktyczne miejsce Pana zamieszkania znajdowało się w Rosji.
    Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww.
    ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pan spełnił,
    bowiem jak Pan wskazał w opisie sprawy posiada Pan obywatelstwo polskie.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych

    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą
    być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od
    byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
    Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a
    nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    W treści wniosku wskazał Pan, że nie posiada certyfikatu rezydencji potwierdzającego
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Rosji. Posiada Pan inne dowody
    dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Rosji za lata 2019-2023.
    Są to:
        umowy o pracę,
        zaświadczenia o zatrudnieniu,
        pieczęci w paszportach,
        rachunki za media.
    Wymienione przez Pana dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji,
    jednakże mogą one stanowić „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia”, o
    których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, można wywieść, że posiada Pan inne dokumenty potwierdzające, że Pana miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
    zwolnienia (przed przyjazdem do Polski) znajdowało się w Rosji. Spełnił zatem Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Pana „inne dowody
    dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do
    zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych
    czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
    sam przepis prawa.

    Jednocześnie, w sposób oczywisty spełnił Pani również zastrzeżenie wynikające z art. 21
    ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe
    poczynając od rozliczenia za rok 2024 lub od roku 2025 – jak to ma miejsce w Pana
    przypadku.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa uznać należy, że ma Pan prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, w czterech kolejno
    po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło
    przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego. Przedmiotowym
    zwolnieniem od opodatkowania, może Pan objąć przychody uzyskiwane z tytułu umowy o
    pracę oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanych na zasadach
    ogólnych.
    Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.