Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.919.2021.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-02-23
Teza: Kwalifikacja do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup: ‒ telewizora; ‒ konsoli; ‒ tabletu oraz ‒ aparatu fotograficznego.
Słowa kluczowe: fotografia-aparat fotograficzny; koszt-koszty uzyskania przychodów; sprzęt-sprzęt audio-wizualny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

8 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup:

‒ telewizora;

‒ konsoli;

‒ tabletu oraz

‒ aparatu fotograficznego.

Wniosek uzupełnił Pan 18 lutego 2022 r. oraz 22 lutego 2022 r. Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan działalność gospodarczą pod nazwa X, NIP: \`(...)\`, REGON: \`(...)\` . Przedmiotem działalności Pana są m.in usługi doradcze z zakresu prowadzenia działalności gospodarczej (PKD 70.22.Z), w szczególności doradztwo z zakresu zarzadzania Parkiem Rozrywki.

Świadczy Pan usługi doradcze, z tego powodu potrzebuje Pan być w ciągłym kontakcie ze swoimi Klientami, odbywa Pan wiele spotkań w formie wideokonferencji oraz często, w związku z wykonywaną działalnością, odbywa podróże służbowe, podczas których również odbywa spotkania biznesowe w formie wideokonferencji.

Wykonuje Pan zdjęcia, które umieszczane są w mediach społecznościowych klientów. W ramach usług doradztwa w zakresie działalności Parku Rozrywki doradza Pan w kwestii zarzadzania zespołem, w tym zespołem obsługi klienta i atrakcji.

Jednakże chciałby Pan w przyszłości rozwinąć również swój biznes, świadczyć swoje usługi dla większej ilości podmiotów, również rozszerzyć zakres swoich usług.

W związku z powyższym chciałby Pan w przyszłości zakupić telewizor w celu prowadzenia wideokonferencji, a także tablet, który mógłby służyć mu do prowadzenia wideokonferencji podczas wyjazdów służbowych.

Chciałby Pan również w przyszłości zakupić aparat fotograficzny w celu wykonywania zdjęć, które umieszczane są w mediach społecznościowych jego klientów.

Chciałby Pan w przyszłości zakupić konsole w celu możliwości przeprowadzania interaktywnych szkoleń dla zespołu obsługi klienta i atrakcji.

Zastawia się Pan, czy mógłby ująć w koszty zakup wymienionych sprzętów elektronicznych.

Zależy Panu na najwyższej jakości świadczonych przez niego usług oraz możliwości rozwoju. Powyższe wydatki umożliwiłyby Panu rozszerzenie swojej działalności oraz pozyskanie nowych klientów, dzięki czemu mógłby Pan zwiększyć i zabezpieczyć swoje obroty, a tym samym rozwinąć swoje przedsiębiorstwo. Mając powyższe na uwadze chciałby Pan upewnić się czy powyższe wydatki mogą stanowić dla niego koszt uzyskania przychodu.

Ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się obecnie na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

**W uzupełnieniu wniosku z 18 lutego 2022 r. wskazał Pan, że:**

‒ opodatkowuje swoją działalność gospodarczą na zasadach ogólnych w rozumieniu art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

‒ prowadzi księgę przychodów i rozchodów;

‒ głównym zakresem działalności firmy jest doradztwo innym firmom. Specjalizuje się Pan w doradzaniu firmom z branży rozrywkowej, głównie są to parki rozrywki (PKD 70.22.Z). W ramach swoich usług wykonuje Pan takie czynności jak:

‒ usługi zarządzania zespołem osób pracujących u Kontrahenta;

‒ usługi zajmowania się i czuwania nad sekretariatem Kontrahenta (obieg korespondencji, raportowanie do Kontrahenta o sprawach pilnych, przyjmowanie interesantów, prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdów itp.);

‒ usługi sporządzania raportów i analiz na potrzeby Kontrahenta;

‒ usługi czuwania nad siecią teleinformatyczną oraz wdrożeniem i funkcjonowaniem programów sprzedażowo-magazynowych;

‒ usługi związane z gospodarką finansową, magazynową, administracyjną czy kadrową zleconą przez Kontrahenta;

‒ usługi audytu branży oraz rynku, w których działa Kontrahent.

Zdarza się, że wykonuje Pan również inne zlecenia tj. składanie i sprzedaż sprzętu komputerowego, usługi sprzątające czy handel.

‒ telewizor będzie służyć głównie celom związanymi z działalnością gospodarczą. Nie wyklucza Pan jednak, że po godzinach pracy może wykorzystać go do celów prywatnych;

‒ telewizor będzie stanowić własność przedsiębiorstwa prowadzonego przez niego;

‒ planuje, że będzie używać telewizor przez okres dłuższy niż rok;

‒ prawdopodobnie wartość zakupu telewizora nie będzie przekraczać wartości 10 000 zł;

‒ jeżeli wartość telewizora nie będzie przekraczać 10 000 zł planuje Pan zaliczyć koszt bezpośrednio w miesiącu dokonania zakupu. Natomiast jeżeli jego wartość przekroczy 10 000 zł będzie on amortyzować go na zasadach ogólnych;

‒ główny Kontrahent Pana wymaga, aby pozostawał Pan w ścisłym kontakcie z zarządem Kontrahenta. W związku z tym musi być Pan obecny na wielu spotkaniach, które ze względu na wybuch pandemii COVID-19 odbywają się aktualnie głównie w sposób zdalny. Przed wybuchem pandemii spotkania te odbywały się głównie w siedzibie Kontrahenta, jednakże od momentu wybuchu pandemii świadczy Pan swoje usługi zdalnie ze swojej siedziby. W związku z potrzebą nawiązywania komunikacji z kontrahentem zamierza Pan zakupić telewizor, który miałby służyć jako ekran podczas ww. spotkań wirtualnych oraz do prezentowania, udostępnionej przez innych członków zespołu, zawartości ekranu (tzw. screen-sharing);

‒ zamierza zakupić konsolę marki Y. Konsole te posiadają wbudowane oprogramowanie XX, które może razem z odbiornikiem TV, który również zakupi klient można połączyć maksymalnie 25 osób;

‒ Jak wskazano powyżej, Konsola Y pozwala na połączenie się w wideokonferencji z 25 osobami jednocześnie. W związku z działalnością Pana, zarządza Pan zespołami obsługi klienta oraz różnych atrakcji w Parku Rozrywki z którym współpracuje;

‒ zamierza używać konsoli głównie do celów działalności gospodarczej. Nie wyklucza Pan jednak, że po godzinach pracy może wykorzystać ją do celów prywatnych;

‒ konsola będzie stanowiła majątek Pana działalności gospodarczej;

‒ okres użytkowania konsoli będzie dłuższy niż rok;

‒ wartość konsoli nie przekroczy 10 000 zł;

‒ zamierza Pan zaliczyć zakup konsoli do kosztów uzyskania przychodu w miesiącu dokonania zakupu;

‒ zakup konsoli łącznie umożliwi Panu łączenie się z Kontrahentem lub jego pracownikami poprzez wideokonferencje. Konsola Y zawiera oprogramowanie XX, dzięki czemu będzie miał możliwość połączyć się z 25 osobami jednocześnie. W połączeniu z telewizorem będzie Pan mógł stworzyć stanowisko do wideokonferencji, które umożliwią mu realizacje zadań wynikających z umów zawartych z Kontrahentami;

‒ że tablet będzie służyć jedynie celom związanymi z działalnością gospodarczą;

‒ tablet będzie stanowić własność przedsiębiorstwa prowadzonego przez niego;

‒ planuje Pan, że będzie używać tablet przez okres dłuższy niż rok;

‒ wartość zakupu tabletu nie przekroczy kwoty 10 000 zł;

‒ planuje ująć koszt w miesiącu dokonana zakupu;

‒ tablet, który zamierza zakupić pozwoli mu na możliwość uczestniczenia w spotkaniach z głównym Kontrahentem w sytuacjach, w których Pana nie będzie w siedzibie firmy, aby uczestniczyć w zdalnym spotkaniu. W związku z tym, że musi Pan być w stałej dostępności swojego Kontrahenta rozważa Pan zakupu tabletu, który umożliwi Panu uczestniczenie w wideokonferencji z dowolnego miejsca, gdy będzie poza biurem. Tablet umożliwi Panu realizowanie codziennej pracy poprzez zapewnienie swobodnego dostępu do poczty elektronicznej oraz możliwości kontaktowania się z Kontrahentem mimo pozostawania poza biurem;

‒ aparat będzie służyć jedynie celom związanymi z działalnością gospodarczą;

‒ aparat będzie wykorzystywany wyłącznie do celów związanych z działalnością gospodarczą;

‒ okres użytkowania aparatu będzie dłuższy niż rok;

‒ wartość aparatu może przekroczyć kwotę 10 000 zł;

‒ jeżeli wartość aparatu fotograficznego nie będzie przekraczać 10 000 zł planuje Pan zaliczyć koszt bezpośrednio w miesiącu dokonania zakupu. Natomiast jeżeli jego wartość przekroczy 10 000 zł będzie Pan amortyzować go na zasadach ogólnych;

‒ w ramach swojej działalności, jednym z zadań Pana jest przygotowywanie raportów, analiz czy audytów na rzecz Kontrahenta. Zakupiony aparat pozwoli Panu na tworzenie zdjęć i filmów, które Pan wykorzysta w przygotowywanych dokumentach dla swoich Kontrahentów. Ponadto prowadzi Pan także profile w mediach społecznościowych swoich Kontrahentów. Aparat ten pozwoli na tworzenie zdjęć, które będą umieszczane na tych profilach. Do tego zamierza Pan rozwinąć w ramach swojej działalności handel towarami przez Internet. W związku z tym, zakup aparatu pozwoli Panu na tworzenie zdjęć sprzedawanych przez niego towarów, które będą stanowiły integralną część oferty na aukcji Pana w portalu aukcyjnym;

‒ wydatki zostaną poniesione wyłącznie przez niego i nie zostaną w żaden sposób mu zwrócone;

‒ zamierza Pan udokumentować zakup ww. rzeczy fakturą VAT.

**Pytania**

1\. Czy zakup telewizora może stanowić koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla Wnioskodawcy?

2\. Czy zakup konsoli może stanowić koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla Wnioskodawcy?

3\. Czy zakup tabletu może stanowić koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla Wnioskodawcy?

4\. Czy zakup aparatu fotograficznego może stanowić koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla Wnioskodawcy?

### Pana stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 22 lutego 2022 r.

Zdaniem Wnioskodawcy:

‒ w zakresie pytania pierwszego zakup telewizora stanowi w jego sytuacji koszt uzyskania przychodów. Zakup ten służy do odbywania wideokonferencji z Klientami. Zakup ten służy zabezpieczeniu oraz zachowaniu źródła przychodów Wnioskodawcy tym samym spełnia on definicje kosztu zawarta w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT;

‒ w zakresie pytania drugiego zakup konsoli stanowi w jego sytuacji koszt uzyskania przychodów. Zakup ten umożliwi przeprowadzania interaktywnych szkoleń dla zespołu, dla którego Wnioskodawca przeprowadza szkolenia. Zakup ten służy zabezpieczeniu oraz zachowaniu źródła przychodów Wnioskodawcy tym samym spełnia on definicje kosztu zawarta w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT;

‒ w zakresie pytania trzeciego zakup tabletu stanowi w jego sytuacji koszt uzyskania przychodów. Zakup ten służy mobilniejszej komunikacji z klientami podczas podróży służbowych. Zakup ten służy zabezpieczeniu oraz zachowaniu źródła przychodów Wnioskodawcy tym samym spełnia on definicje kosztu zawarta w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT;

‒ w zakresie pytania czwartego zakup aparatu fotograficznego stanowi w jego sytuacji koszt uzyskania przychodów. Zakup ten służy wykonywaniu zdjęć dla jego klientów, które następnie są umieszczane w ich mediach społecznościowych. Zakup ten służy zabezpieczeniu oraz zachowaniu źródła przychodów Wnioskodawcy tym samym spełnia on definicje kosztu zawarta w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

**Uzasadnienie Pana stanowiska**

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.): kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągniecia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, musza być spełnione łącznie następujące warunki:

‒ wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika;

‒ poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;

‒ pozostaje w związku z prowadzona przez podatnika działalnością gospodarcza;

‒ jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;

‒ został właściwie udokumentowany;

‒ wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.

Należy przy tym zaznaczyć, że sam fakt nie wymienienia określonego wydatku w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, nie przesadza automatycznie o możliwości uwzględnienia tego wydatku przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Konieczne jest wykazanie związku ponoszonych kosztów z prowadzona przez podatnika działalnością gospodarcza oraz uzyskiwanym z tej działalności przychodem. W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzona działalnością gospodarcza, których celem jest osiągniecie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

W zakresie obowiązków podatnika jako odnoszącego ewidentna korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. Przy czym — związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnieciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie moje przyczynić się do osiągniecia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Odnosząc się do powyższego wyjaśnienia oraz do przedstawionego zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że wydatki poniesione na zakup sprzętu elektronicznego, w celu zadbania o wysoka jakość świadczenia usług przez Wnioskodawcę oraz w celu rozwoju swoje przedsiębiorstwa, a tym samym zabezpieczenia i zwiększenia swoich przychodów spełniają przesłanki o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym wydatki te można uznać za koszty podatkowe, które zostały poniesione w celu osiągniecia przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Reasumując — wydatki poniesione w związku z zakupem telewizora, tabletu, konsoli i aparatu fotograficznego mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w całości.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.)

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

‒ być poniesiony przez podatnika,

‒ być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

‒ pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

‒ być definitywny (rzeczywisty), czyli wartość poniesionego wydatku nie może zostać podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

‒ zostać właściwie udokumentowany,

‒ wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ustawy.

Wydatki, o których mowa w analizowanej sprawie nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Należy przy tym zaznaczyć, że sam fakt niewymienienia określonego wydatku w art. 23 ust. 1 ww. ustawy, zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, nie przesądza automatycznie o możliwości uwzględnienia tego wydatku przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Konieczne jest wykazanie związku ponoszonych kosztów z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oraz uzyskiwanym z tej działalności przychodem.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. Przy czym — związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że:

‒ prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarcza;

‒ działalność ta obejmuje m.in. usługi doradcze z zakresu prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności doradztwo z zakresu zarządzania Parkiem Rozrywki;

‒ odbywa Pan wiele spotkań w formie wideokonferencji oraz często, w związku z wykonywaną działalnością, odbywa podróże służbowe, podczas których również odbywa spotkania biznesowe w formie wideokonferencji. Wykonuje Pan zdjęcia, które umieszczane są w mediach społecznościowych klientów;

‒ chciałby Pan w przyszłości rozwinąć również swój biznes, świadczyć swoje usługi dla większej ilości podmiotów, również rozszerzyć zakres swoich usług;

‒ chciałby Pan w przyszłości zakupić telewizor w celu prowadzenia wideokonferencji, a także tablet, który mógłby służyć mu do prowadzenia wideokonferencji podczas wyjazdów służbowych. Chciałby również w przyszłości zakupić aparat fotograficzny, w celu wykonywania zdjęć, które umieszczane są w mediach społecznościowych Pana klientów. Chciałby Pan w przyszłości zakupić konsole w celu możliwości przeprowadzania interaktywnych szkoleń dla zespołu obsługi klienta;

‒ wydatki, te będą udokumentowane prawidłowo wystawionymi, zawierającymi wymagane elementy fakturami.

Przenosząc powyższe na grunt przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy – na podstawie zaprezentowanego przez Pana opisu – stwierdzić, że wymienione przez Pana wydatki są związane z zakresem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej i służą zabezpieczeniu oraz zachowaniu źródła przychodów. Ponadto, wydatki te nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w świetle okoliczności opisanych we wniosku wydatki poniesione przez Pana na zakup telewizora, konsoli, tabletu oraz aparatu fotograficznego dla potrzeb związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, spełniają przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tej sytuacji – o ile wartość początkowa telewizora, konsoli, tabletu oraz aparatu fotograficznego nie przekroczy 10 000 zł – przedmiotowe wydatki można uznać za koszty uzyskania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. W sytuacji, gdy zakup sprzętu przekroczy kwotę 10 000 zł do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć odpisy amortyzacyjne.

Końcowo podkreślić należy, że zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodu nie uważa się wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa, niezaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych – w przypadku stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania przychodów, podatnik stosuje przepis prawa podatkowego o charakterze materialnoprawnym, tj. uznaje, że zaistniałe po jego stronie okoliczności wypełniają hipotezę określonej normy prawnej (mieszczą się w zakresie zastosowania danej normy prawnej/danego przepisu). Podejmując decyzję o zastosowaniu danego przepisu prawa podatkowego, podatnik musi liczyć się jednak z koniecznością przedstawienia dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności, jaka może się pojawić na etapie ewentualnych postępowań podatkowych lub kontrolnych. Udowodnienie prawidłowości zaliczenia opisanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów może zatem wymagać w szczególności udowodnienia: poniesienia wydatków, ich charakteru, w szczególności ich celowości, racjonalności działań podatnika, a w konsekwencji braku okoliczności uniemożliwiających uznanie przedmiotowych kosztów za koszty uzyskania przychodów. W ramach postępowania dowodowego może również zostać dokonana szczegółowa analiza związku ponoszonych wydatków z Pana przychodami.

Zasady udowadniania okoliczności faktycznych w postępowaniu podatkowym normuje ustawa – Ordynacja podatkowa. Na mocy art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodami takimi mogą być księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe (art. 181 Ordynacji podatkowej). Stosownie do art. 187 § 1 ww. aktu prawnego, organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ocena kwestii udowodnienia danej okoliczności jest dokonywana na podstawie całości zgromadzonych dowodów (art. 191 tej ustawy).

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy – Ordynacja podatkowa. Dokonując interpretacji indywidualnej organ interpretacyjny przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Innymi słowy, organ wydający interpretacje indywidualne opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, tj. okolicznościach przedstawionych przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Nie prowadzi natomiast postępowania dowodowego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-------------------------------------------

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).