Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.797.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: Uznanie realizowanego świadczenia za dostawę towarów,
miejsca opodatkowania świadczenia oraz obowiązku
ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: dropshipping
kasa-kasa rejestrująca
miejsce-miejsce opodatkowania
transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
    - uznania realizowanego świadczenia za dostawę towarów (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 1),
    - określenia miejsca opodatkowania sprzedaży realizowanej przez Pana na rzecz klientów
      indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce (pytanie oznaczone we wniosku nr
      2),
    - obowiązku wystawiania faktur i ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy
      rejestrującej (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest sprzedaż towarów w oparciu o
    model logistyczny zwany dropshippingiem. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu
    wysyłki towaru na dostawcę. Wnioskodawca prezentuje i oferuje towary we własnym
    imieniu, za pośrednictwem własnej strony internetowej (dalej: „Strona internetowa”), na
    której zamieszczane są oferty sprzedaży.
    Wnioskodawca oferuje różnego rodzaju towary (np. buty, wkładki ergonomiczne, różnego
    rodzaju produkty dla dzieci), przy czym w przyszłości asortyment ten może ulec zmianie i
    zostać rozszerzony o inne produkty.
    Wnioskodawca nie wyklucza także otwarcia dodatkowych stron internetowych w
    zależności od oferowanego asortymentu. Sposób prowadzenia działalności opisany we
    wniosku nie ulegnie jednak zmianie i będzie miał zastosowanie także do tych innych
    produktów i stron internetowych.
    Model działania Wnioskodawcy wygląda następująco:
    1. Podatnik wyszukuje produkty oferowane na zagranicznych stronach internetowych
      prywatnych chińskich dostawców (dalej również: „chińskich sprzedawców”), kierując
      się m.in. jakością oferowanych towarów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na
      opiniach kupujących).
    2. Informacje dotyczące towarów oferowanych na stronie chińskich sprzedawców są
      pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę
      Stronie internetowej. Podatnik faktycznie nabywa towar i sprzedaje je do odbiorców w
      Polsce. Modyfikacja ofert sprzedawców polega m.in. na ich tłumaczeniu na język
      polski, dodawaniu spersonalizowanych opisów, edycji graficznej zdjęć produktowych –
      celem dostosowania do potrzeb odbiorcy. Klienci mogą nabywać wyłącznie towary
      zamieszczone na stronie internetowej Wnioskodawcy. Chińscy sprzedawcy nie mają
      prawa do zmian w opisach towarów na stronie internetowej Wnioskodawcy.

    3. Klienci (co do zasady: osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej,
      posiadające miejsce zamieszkania m.in. na terytorium Polski) składają zamówienia na
      towary za pośrednictwem Strony internetowej Wnioskodawcy. Przed złożeniem
      zamówienia klient jest zobligowany do wypełnienia danych dostawy, które zostaną
      przekazane sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości wartości
      zamówienia, na rachunek bankowy Wnioskodawcy.
    4. W ramach organizacji zamówienia Wnioskodawca dokonuje w imieniu i na rzecz
      klienta, zamówienia towaru od chińskiego sprzedawcy oraz uiszcza zapłatę za
      zamówiony przez klienta towar.
    5. W ramach realizowanych świadczeń Wnioskodawca nie występuje jako importer
      towaru ani nie jest zobowiązany do uiszczania opłat celno-skarbowych.
    6. Ewentualny zwrot towaru klient powinien kierować bezpośrednio do chińskiego
      sprzedawcy.
    7. Na podstawie złożonego przez klientów zamówienia, Wnioskodawca działający w
      imieniu klientów, nabywa towary od chińskich sprzedawców; w stosownym
      formularzu Wnioskodawca wpisze dane klientów, które są danymi dla sprzedawcy do
      wysyłki nabytych towarów. W rezultacie, chiński dostawca będzie miał świadomość, że
      Wnioskodawca nie jest finalnym odbiorcą towarów.
    8. Zamówienie złożone w postaci elektronicznej wiąże klienta, jeżeli na podany przez
      klienta adres poczty elektronicznej Wnioskodawca prześle potwierdzenie przyjęcia do
      realizacji zamówienia, które stanowi oświadczenie Podatnika o przyjęciu zamówienia
      klienta i z chwilą jego otrzymania przez klienta zawarta zostaje umowa sprzedaży.
    9. Chińscy sprzedawcy wysyłają nabyty przez klientów towar bezpośrednio na ich adres.
    10. Prawo do rozporządzania towarem przejdzie na klienta niemalże z chwilą złożenia
      zamówienia u sprzedawcy. Wnioskodawca w krótkim czasie od zaksięgowania
      płatności składa zamówienie u sprzedawcy i opłaca je.
    11. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność z tytułu niezgodności towaru z umową
      sprzedaży. Jeżeli okaże się, że towar jest niezgodny z umową, klient może złożyć
      oświadczenie o odstąpieniu od ww. umowy.
    12. Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do klienta zgodnie z
      przekazanymi do sprzedawcy informacjami. Wnioskodawca uzyskuje od sprzedawców
      faktury potwierdzające zakup towarów przez klientów. Pakowaniem towarów i
      dostarczeniem towarów do przewoźnika zajmuje się chiński sprzedawca.
    13. Oferowane towary na stronie internetowej są i będą towarami o wartości rzeczywistej
      wyrażonej w złotych nieprzekraczającej równowartości 150 euro.
    14. Wnioskodawca dokumentuje każdą transakcję w ewidencji sprzedaży zawierającej
      informacje na temat nabywcy oraz przedmiotu transakcji. Na życzenie konsumenta
      wystawiana jest faktura dokumentująca sprzedaż towarów.
    15. Podatnik nie dokonał oraz nie planuje dokonać w przyszłości rejestracji do szczególnej
      procedury dotyczącej sprzedaży na odległość towarów importowanych, przewidzianej
      w Dziale XII, Rozdziale 9 ustawy o VAT (tzw. procedury IOSS).
    16. Wnioskodawca podkreśla, iż na żadnym etapie transakcji nie dysponuje fizycznie
      towarem, w szczególności nie magazynuje go ani nie dokonuje odprawy celnej na
      terytorium Polski. Towar jest przesyłany bezpośrednio od sprzedawców z Chin do
      końcowego odbiorcy na terytorium Polski i to na odbiorcy końcowym spoczywa
      obowiązek rozliczenia się w deklaracji importowej.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż opisana w stanie faktycznym
      sprzedaż, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów

      indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce stanowi odpłatną dostawę
      towarów?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż sprzedaż opisana w stanie
      faktycznym, która jest realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów
      indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce nie podlega opodatkowaniu VAT w
      Polsce?
    3. W jaki sposób Wnioskodawca powinien w opisanym stanie faktycznym dokumentować
      sprzedaż oraz czy ma on obowiązek jej ewidencjonowania przy użyciu kasy
      rejestrującej?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym sprzedaż, która jest realizowana
      przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w
      Polsce stanowi odpłatną dostawę towarów.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana
      przez Wnioskodawcę na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w
      Polsce nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
    3. Zdaniem Wnioskodawcy, skoro przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu
      VAT w Polsce, nie ma obowiązku wystawiania faktur oraz ewidencjonowania sprzedaży
      przy użyciu kasy rejestrującej.
    Uzasadnienie
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zdaniem Wnioskodawcy, czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają zmamiona
    handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar
    w postaci towaru prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest
    dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy). To Wnioskodawca
    wyszukuje i decyduje jakie towary i za jaką cenę zostaną zaoferowane do sprzedaży na
    Stronie internetowej. Jak zostało przedstawione w stanie faktycznym, klient może zakupić
    jedynie towar, który został zamieszczony na Stronie internetowej Wnioskodawcy. Klienci
    Wnioskodawcy nie mają wpływu na wartość (cenę) kupowanego towaru, nie decydują też
    o wyborze oferty i podmiotu, od którego zamierzają nabyć towar. O wyborze sprzedawcy
    oraz cenie towaru wystawionego na własnej Stronie internetowej decyduje wyłącznie
    Wnioskodawca.
    Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie
    stanowią dla klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem
    konkretnego towaru. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na Klienta zostaje
    przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Powyższe zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:
    • 19 sierpnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.397.2025.2.RST;
    • 27 czerwca 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.244.2025.2.RST;
    • 23 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.575.2024.2.RST;
    • 19 listopada 2024, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.443.2024.2.RST;
    • 23 lipca 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.178.2024.1.MAZ.

    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku,
    w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz Klientów, dochodzi do
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w uzasadnieniu do pytania pierwszego, zdaniem
    Wnioskodawcy, w celu prawidłowego ustalenia miejsca opodatkowania zastosować należy
    przepisy dotyczące dostawy towarów.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju. Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    z zastrzeżeniem art. 2a. (art. 2 pkt 1 ustawy o VAT).
    Natomiast przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa
    niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3 (art. 2
    pkt 5 ww. ustawy).
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, Wnioskodawca nie jest zarejestrowany do
    procedury szczególnej IOSS i nie będzie dokonywać odprawy celnej na terytorium Polski.
    To na odbiorcy końcowym (kliencie) spoczywać będzie obowiązek wypełnienia formalności
    celnych związanych z importem towaru, a zatem klient będzie podatnikiem w rozumieniu
    art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Aby ustalić miejsce opodatkowania, konieczna jest analiza przepisów art. 22 ustawy o VAT,
    które określają miejsce dostawy towarów. W opinii Wnioskodawcy, przepisy, o których
    mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c, nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż
    Podatnik nie jest zarejestrowany w szczególnej procedurze IOSS.
    Ponadto, nie będzie miał zastosowania art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, mający zastosowanie
    do transakcji łańcuchowych, w myśl którego, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów
    dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest
    również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za
    dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych
    towarów. Wnioskodawca będzie dokonywał dostaw na rzecz importera towarów, tj.
    klienta końcowego. Przed dokonaniem importu towar nie zostanie dopuszczony do
    obrotu jako towar wspólnotowy podlegający konsumpcji. Ponadto, wypełnienie
    formalności celnych związanych z importem towarów spoczywać będzie na kliencie
    (ostatecznym odbiorcy). Klient i jednocześnie importer towarów, nabywać będzie
    przedmiotowe towary od Wnioskodawcy, z tym, że towary trafią bezpośrednio z kraju
    trzeciego (Chiny). Odrzucić należy zatem możliwość zastosowania w przedstawionym
    stanie przyszłym art. 22 ust. 4 ustawy o VAT. Przepis ten odnosi się do dostaw dokonanych
    przez importera. W żadnym wypadku nie można w oparciu o jego treść czynić ustalenia w
    zakresie miejsca świadczenia dostaw na wcześniejszych etapach przed importerem.
    W takim przypadku miejsce dostawy towarów dokonywanych przez Wnioskodawcę na
    rzecz klienta, który jest równocześnie importerem tych towarów, należy ustalać zgodnie z

    art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jako dokonane i opodatkowane w miejscu rozpoczęcia
    wysyłki, czyli na terytorium państwa trzeciego.
    Powyższe rozumienie przepisów zostało potwierdzone również w interpretacjach
    indywidualnych przedstawionych w uzasadnieniu do pytania pierwszego złożonego
    wniosku. W związku z tym, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, należy
    uznać, że transakcja objęta zapytaniem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na terytorium Polski. Miejscem opodatkowania w tym przypadku będzie
    terytorium poza Unią Europejską, tj. Chiny.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy o VAT, przepisy rozdziału 1 działu XI „Dokumentacja”
    stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
    posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w
    przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe
    miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności,
    w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
    a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty
      podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę
      w imieniu i na rzecz podatnika,
    b) państwa trzeciego.
    Z powołanego art. 106a pkt 2 lit. b ww. ustawy wynika, że przepisy dotyczące wystawiania
    faktur stosuje się m.in. do dostawy towarów dokonywanych przez podatnika
    posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju – w przypadku gdy
    miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
    dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
    podatnikiem.
    Natomiast w myśl art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, kiedy obowiązek wystawienia faktury nie
    wynika z ust. 1 – wówczas podatnik jest obowiązany wystawić fakturę – na żądanie
    nabywcy towaru.
    Zatem, mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności
    sprawy (dostawa nie będzie podlegała VAT w Polsce) należy uznać, że w przypadku
    transakcji dokonywanych w ramach opisanego modelu, co do zasady Wnioskodawca nie
    będzie miał obowiązku wystawienia faktury na rzecz klienta indywidualnego. Jeżeli jednak
    taka dostawa zostanie udokumentowana fakturą, wówczas nie powinna ona wskazywać
    stawki ani kwoty podatku. W pozycji „stawka podatku”, Wnioskodawca może wpisać
    oznaczenie „NP.” (nie podlega opodatkowaniu).
    Jednocześnie, z uwagi na to, że obowiązkowi ewidencji na kasie rejestrującej podlega
    odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, dostawy towarów dokonywane przez
    Wnioskodawcę na rzecz odbiorców indywidualnych z miejscem zamieszkania na
    terytorium kraju, dla których miejscem świadczenia (opodatkowania) nie jest terytorium
    kraju, nie będą podlegały wynikającemu z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązkowi
    ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w Polsce.
    W konsekwencji, sprzedaż towarów dokonywana przez Wnioskodawcę nie będzie musiała
    być dokumentowana fakturami, ani rejestrowana za pomocą kas ewidencjonujących.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei, art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem Pana działalności jest sprzedaż towarów w
    oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Prezentuje i oferuje Pan towary (np.
    buty, wkładki ergonomiczne, różnego rodzaju produkty dla dzieci) we własnym imieniu za
    pośrednictwem własnej Strony internetowej, na której zamieszczane są oferty sprzedaży.
    Model Pana działania wygląda następująco:
    - Wyszukuje Pan produkty oferowane na zagranicznych stronach internetowych chińskich
      sprzedawców, kierując się m.in. jakością oferowanych towarów oraz oceną ogólną
      sprzedawcy.
    - Informacje dotyczące towarów oferowanych na stronie chińskich dostawców są
      pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Pana Stronie
      internetowej lub innych platformach sprzedażowych.
    - Oferowane towary na Stronie internetowej lub innych platformach sprzedażowych, są
      towarami o wartości rzeczywistej wyrażonej w złotych nieprzekraczającej
      równowartości 150 euro.
    - Klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce
      zamieszkania m.in. na terytorium Polski) składają zamówienia na towary za
      pośrednictwem Pana Strony internetowej oraz są zobligowani do wpłacenia pieniędzy
      w wysokości wartości zamówienia na Pana rachunek bankowy.
    - Na podstawie złożonego przez klientów zamówienia, działając w imieniu klientów,
      nabywa Pan towary od chińskich dostawców i opłaca je; w stosownym formularzu
      wpisuje dane klientów, które są danymi dla sprzedawcy do wysyłki nabytych towarów,
      w związku z tym chiński dostawca będzie miał świadomość, że nie jest Pan finalnym
      odbiorcą towarów.
    - Zakupiony towar nie trafia do Pana, ale bezpośrednio do klienta zgodnie z
      przekazanymi do sprzedawcy informacjami. Pakowaniem towarów i dostarczeniem
      towarów do przewoźnika zajmuje się chiński dostawca.
    Pana wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy opisana sprzedaż, która
    jest realizowana przez Pana na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w
    Polsce, stanowi odpłatną dostawę towarów (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    Należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do
    cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można
    utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i

    usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji,
    pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
    Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście
    własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do
    zbycia prawa własności rzeczy.
    W analizowanej sprawie klient wybiera towar na Pana Stronie internetowej, a następnie
    składa zamówienie, wpłacając wartość zamówienia na Pana rachunek bankowy.
    Zamówienie wiąże klienta, jeżeli na podany przez klienta adres poczty elektronicznej
    prześle Pan potwierdzenie przyjęcia do realizacji zamówienia, które stanowi oświadczenie
    Pana o przyjęciu zamówienia klienta i z chwilą jego otrzymania przez klienta zawarta
    zostaje umowa sprzedaży. Po zaksięgowaniu wpłaty, zamawia Pan towar u chińskiego
    sprzedawcy, który następnie bezpośrednio wysyła produkt na adres klienta. Podkreśla
    Pan, iż na żadnym etapie transakcji nie dysponuje Pan fizycznie towarem, w szczególności
    nie magazynuje go ani nie dokonuje odprawy celnej na terytorium Polski, co jednak
    istotne, jak Pan wskazał we wniosku, faktycznie nabywa Pan towary i sprzedaje je do
    odbiorców.
    Zatem przenosi Pan prawo do rozporządzania towarami jak właściciel i tym samym
    realizowana przez Pana transakcja wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, opisana w stanie faktycznym sprzedaż, która jest realizowana
    przez Pana na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce stanowi
    odpłatną dostawę towarów.
    W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również określenia miejsca opodatkowania sprzedaży opisanej
    w stanie faktycznym, realizowanej przez Pana na rzecz klientów indywidualnych z
    miejscem zamieszkania w Polsce.
    Odnosząc się do ww. wątpliwości należy wskazać na art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Natomiast stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:
      1b) sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki
        lub transportu towarów do nabywcy – miejsce, w którym towary znajdują się w
        momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy;
      1c) sprzedaży na odległość towarów importowanych na terytorium państwa
        członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy -
        terytorium tego państwa członkowskiego, pod warunkiem że podatek lub podatek
        od wartości dodanej z tytułu dostawy tych towarów ma zostać zadeklarowany w
        procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach
        odpowiadających tym regulacjom.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

      2. W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
        wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do
        ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się
        wyłącznie jednej dostawie.
      2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
        transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez
        nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub
        transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z
        warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy
        przyporządkować jego dostawie.
      2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
        transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium
        innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są
        przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
      2c. W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
        członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
        transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
      2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego
        niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
        samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    Na mocy art. 22 ust. 3 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:
      Przepisy ust. 2-2d nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art.
      7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz
      przez tego podatnika.
    Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną

    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy, powinien być
    interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu
    do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w
    przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja
    łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak wynika z opisu sprawy klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej
    z miejscem zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają od Pana towar na prowadzonej
    przez Pana Stronie internetowej. W chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego
    towaru i zamawia go Pan u chińskiego sprzedawcy. Dokonuje Pan więc zamówienia u
    chińskiego sprzedawcy i zleca też chińskiemu sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio
    na adres klienta. Zatem w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński
    sprzedawca, Pan oraz ostateczny klient. Zamawia Pan towar u chińskiego dostawcy, a
    towar wysyłany jest bezpośrednio z Chin do Polski (ostatecznego klienta) w łańcuchu
    sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można
    mówić o relacji podmiotu chińskiego dokonującego sprzedaży na Pana rzecz (B2B),
    następnie Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest
    to relacja B2B2C.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest
    podatnikiem z tytułu importu towarów. Towar jest przesyłany bezpośrednio od
    sprzedawców z Chin do końcowego odbiorcy na terytorium Polski i to na odbiorcy
    końcowym spoczywa obowiązek rozliczenia się w deklaracji importowej. A zatem w
    sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku, podatnikiem z tytułu importu
    towarów, jak sam Pan wskazał, jest klient (odbiorca końcowy) kupujący od Pana towar, to
    miejscem dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego klienta zgodnie z art. 22
    ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza
    to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz klientów nie podlega
    opodatkowaniu na terytorium Polski.
    W związku z powyższym, sprzedaż opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana
    przez Pana na rzecz klientów indywidualnych z miejscem zamieszkania w Polsce, nie
    podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Ponadto Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w opisanym stanie faktycznym powinien
    Pan dokumentować sprzedaż fakturą oraz czy ma Pan obowiązek ewidencjonowania tej
    sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.
    Mając na uwadze powyższe wątpliwości wskazać należy, że w myśl art. 106a pkt 1 i 2
    ustawy:

      Przepisy niniejszego rozdziału, stosuje się do:
      1) sprzedaży, z wyjątkiem:
      a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
        usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i
        faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub
        nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
        towarów,
      b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII
        w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
        rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż
        Rzeczpospolita Polska;
      2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
        posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe
        miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te
        czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności
        gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej –
        posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce
        pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem
        świadczenia jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
        zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
        faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b) państwa trzeciego.
    Z kolei, w myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
        końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź
        otrzymano całość lub część zapłaty.
    W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego
    też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur zostały określone w przepisach ustawy o podatku od
    towarów i usług. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art.
    106e ustawy.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem (...).).
    W niniejszej interpretacji wskazałem, że miejscem opodatkowania dostawy towarów
    dokonanej przez Pana na rzecz klientów jest terytorium Chin, a zatem do tych transakcji
    zastosowanie znajdą przepisy obowiązujące w miejscu opodatkowania przedmiotowej
    transakcji, tj. w kraju trzecim (Chinach).
    W odniesieniu do dokumentowania sprzedaży dokonanej na rzecz klientów
    (konsumentów) na ich żądanie może Pan wystawić fakturę, zgodnie z cyt. powyżej art.
    106b ust. 3 ustawy. Przy czym faktura taka wystawiona w świetle ww. przepisu nie będzie
    zawierać stawki podatku VAT.
    W odniesieniu natomiast do obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej należy
    wskazać, że w myśl art. 111 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani:
      1) wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
      a) w postaci papierowej lub
      b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z
        nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej
        Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych
        w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych
        osobowych;
      2) dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu
        serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
      3) udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i
        prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
      4) poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na
        podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez
        właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
      5) (uchylony)
      6) przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112,
        zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o
        rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619, 1685 i
        1863);
      7) stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej
        sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b;
      8) wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w
        pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas;

      9) prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy
        rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9
        pkt 1;
      10) (uchylony)
      11) poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które
        zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym
        zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
      12) zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą a
        Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
      13) zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności
        gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z
        kasy rejestrującej.
    Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż
    obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy
    wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych.
    W analizowanej sytuacji, mimo że dokonuje Pan transakcji na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane we wniosku nie
    podlegają rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z faktu, że miejscem
    świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie będzie terytorium Polski tylko
    kraj trzeci, tj. Chiny. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się
    odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
    towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W związku z powyższym, w przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na
    rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem
    opodatkowania tej dostawy nie jest terytorium Polski, nie ma Pan obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących opisaną sprzedaż na zasadach określonych w polskich
    przepisach ustawy oraz nie jest Pan zobowiązany do ewidencjonowania tej sprzedaży za
    pomocą kasy rejestrującej.
    Tym samym, Pana stanowisko zakresie pytania nr 3 stanowiące, że skoro przedmiotowa
    sprzedaż nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, nie ma Pan obowiązku wystawiania
    faktur oraz ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na

    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.