Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP3.4512.675.2016.1.MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-25
Teza: uznania czy nieodpłatne przekazanie przedsiębiorstwa, stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy i w konsekwencji jest wyłączone z zakresu przedmiotowego podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; darowizna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA Indywidualna

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 23 września 2016 r. (data wpływu 27 września 2016 r.) uzupełnionym pismem z 21 listopada 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy nieodpłatne przekazanie przedsiębiorstwa, stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy i w konsekwencji jest wyłączone z zakresu przedmiotowego podatku od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy nieodpłatne przekazanie przedsiębiorstwa, stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy i w konsekwencji jest wyłączone z zakresu przedmiotowego podatku od towarów i usług. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 21 listopada 2016 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą podlegającą wpisowi do centralnej ewidencji działalności gospodarczej, opodatkowaną na zasadach ogólnych (księga przychodów i rozchodów), jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem działalności jest handel artykułami spożywczymi i przemysłowymi. Ze względów zdrowotnych Wnioskodawczyni planuje przekazać nieodpłatnie swoje przedsiębiorstwo mężowi. Przekazanie nastąpi zgodnie z przepisami prawa cywilnego (art. 551, art. 552 i art. 751 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny w formie pisemnej protokołem przekazania z podpisami notarialnie poświadczonymi i obejmuje wszystko co wchodzi w jego skład w tym w szczególności: nazwę, towary handlowe, środki trwałe (samochody, sprzęt komputerowy, urządzenia stanowiące wyposażenie sklepu), dokumenty związane z prowadzeniem sklepu.

W tym celu przed przekazaniem przedsiębiorstwa mąż, który aktualnie prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (instalatorstwo sanitarne) założy indywidualną działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami spożywczymi i przemysłowymi oraz dokona rejestracji w podatku od towarów i usług VAT.

Między Wnioskodawczynią a mężem istnieje wspólność małżeńska. Po dokonaniu przekazania Wnioskodawczyni zlikwiduje działalność gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy nieodpłatne przekazanie zorganizowanego przedsiębiorstwa żony na rzecz męża podlega opodatkowaniu podatkiem VAT? (pytanie oznaczone we wniosku numerem 1)

Stanowisko Wnioskodawcy: (oznaczone we wniosku Ad. 1)

Zdaniem Wnioskodawcy nieodpłatne przekazanie zorganizowanego przedsiębiorstwa mężowi pozostającemu z Wnioskodawczynią we wspólności małżeńskiej, który będzie jako czynny podatnik podatku od towarów i usług kontynuować działalność gospodarczą, nie spowoduje obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług, ponieważ cały majątek przedsiębiorstwa w formie zorganizowanej przejdzie na rzecz męża w drodze czynności neutralnej dla podatku od towarów i usług. A zatem na dzień likwidacji Wnioskodawczyni nie będzie posiadała żadnego majątku który podlegałby spisowi i który mógłby powodować obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług (podstawa prawna art. 6 ust. 1 oraz art. 14 ust. 5 i 6 ustawy VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.).

Stosownie do ww. artykułu Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli warunki, o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego, zostaną spełnione, to zbycie takiego przedsiębiorstwa do innego podmiotu, nie będzie podlegało przepisom ustawy.

Należy tu wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Wobec powyższego, przedsiębiorstwem w rozumieniu Kodeksu cywilnego jest takie przedsiębiorstwo, które jest zorganizowane i wyposażone w składniki zapewniające realizowanie celów gospodarczych, jest samodzielnym podmiotem prawa funkcjonującym w obrocie gospodarczym.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Zgodnie z art. 751 ust. 1 Kodeksu cywilnego, zbycie lub wydzierżawienie przedsiębiorstwa albo ustanowienie na nim użytkowania powinno być dokonane w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem działalności jest handel artykułami spożywczymi i przemysłowymi. Wnioskodawczyni planuje przekazać nieodpłatnie swoje przedsiębiorstwo mężowi. Przekazanie nastąpi zgodnie z przepisami prawa cywilnego (art. 551, art. 552 i art. 751 ustawy Kodeks cywilny i obejmuje wszystko co wchodzi w jego skład w tym w szczególności: nazwę, towary handlowe, środki trwałe (samochody, sprzęt komputerowy, urządzenia stanowiące wyposażenie sklepu), dokumenty związane z prowadzeniem sklepu. Przed przekazaniem przedsiębiorstwa mąż Wnioskodawczyni założy indywidualną działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami spożywczymi i przemysłowymi oraz dokona rejestracji w podatku od towarów i usług VAT. Po dokonaniu przekazania Wnioskodawczyni zlikwiduje działalność gospodarczą.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że przedmiotem nieodpłatnego przekazania będzie całe przedsiębiorstwo – Wnioskodawczyni wskazuje wprost w opisie sprawy, że przekazanie przedsiębiorstwa nastąpi zgodnie z przepisami art. 551, art. 552 i art. 751 ustawy Kodeks cywilny i obejmuje wszystko co wchodzi w jego skład, a po dokonaniu przekazania Wnioskodawczyni zlikwiduje działalność gospodarczą. Zatem czynność ta – zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług – będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT. Dostawa przedsiębiorstwa spełniającego wymogi określone w art. 551 Kodeksu cywilnego wyłączona jest spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, nie podlega więc opodatkowaniu tym podatkiem.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Organ pragnie zauważyć, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14 b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zatem to pytanie podatkowe postawione przez Wnioskodawcę wyznacza granice w jakich ma być wydana interpretacja. Wszystkie inne kwestie podane przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku, a nieobjęte pytaniem nie mogą być przedmiotem interpretacji. Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii czy na dzień dokonania likwidacji Wnioskodawczyni faktycznie nie będzie posiadała żadnego majątku, który mógłby spowodować obowiązek sporządzeniu spisu z natury, gdyż nie było to przedmiotem pytania Wnioskodawcy.

Podkreślić należy, że Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo Organ informuje, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zapadnie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.