Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.339.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-29
Teza: Ulgi na powrót; Karta Polaka, Białoruś.
Słowa kluczowe: Białoruś
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił Pan go – na wezwanie – pismem z 28 kwietnia 2025 r. (data
    wpływu 28 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    W dniu 23 grudnia 2021 r. przeprowadził się Pan z Białorusi do Polski. Wcześniej mieszkał
    Pan przez 33 lata w Białorusi. W 2016 r. otrzymał Pan Kartę Polaka, a 12 grudnia 2022 r.
    wymienił ją Pan na kartę stałego pobytu.
    Po przyjeździe do Polski odbył Pan 14-dniową kwarantannę domową z powodu przepisów
    covidowych. Numer PESEL otrzymał Pan dopiero 10 stycznia 2022 r., a rezydentem
    podatkowym Polski został Pan w styczniu 2022 roku.
    Od 1 stycznia 2022 r. rozpoczął Pan pracę na umowę o pracę i był Pan zatrudniony do
    kwietnia 2024 r. Od września 2024 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą i rozlicza się Pan na podstawie ryczałtu.
    Pana zdaniem, dowodem na przeniesienie Pana ośrodka interesów życiowych do Polski
    są: podjęcie legalnej pracy w Polsce oraz uzyskanie numeru PESEL. Nie był Pan wcześniej
    rezydentem podatkowym w Polsce. Pana centrum interesów życiowych i ekonomicznych
    od 2022 roku jest w Polsce. Zamierza Pan skorzystać z ulgi na powrót w rozliczeniu
    podatkowym za 2024 rok, jako przedsiębiorca.
    Uzupełnienie sprawy
    W dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadał Pan obywatelstwo
    białoruskie.
    W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski podlega Pan w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia 1 stycznia 2022 roku.
    Do momentu przyjazdu do Polski podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na Białorusi. W latach 2018, 2019, 2020 Pana centrum interesów
    osobistych i gospodarczych znajdowało się na Białorusi.
    W latach 2018–2020 posiadał Pan wyłącznie powiązania osobiste i majątkowe z Białorusią.
    Nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w:
        latach 2018–2020, oraz
        od początku 2021 roku do dnia poprzedzającego przeniesienie się do Polski (23
        grudnia 2021 r.).
    Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej, ponieważ taki dokument nie jest
    wydawany na Białorusi. Posiada Pan jednak białoruską książeczkę pracy, w której widnieje
    Pana stałe zatrudnienie w latach przed przeprowadzką do Polski oraz paszport z adresem
    zameldowania w domu rodziców na Białorusi.
    Posiada Pan białoruską książeczkę pracy, potwierdzającą zatrudnienie, oraz paszport z
    białoruskim adresem zameldowania. Również zachowały się Panu dwa ostatnie kontrakty
    o pracę (obejmujące okres od 2018 do 2021 roku). Umowy najmu mieszkań w Białorusi
    niestety się nie zachowały.
    Nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót, ani w całości, ani w części.
    Posiadał Pan Kartę Polaka przed przeprowadzką do Polski. W 2022 roku wymienił ją Pan
    na kartę stałego pobytu. Na moment przeprowadzki do Polski był Pan posiadaczem
    ważnej Karty Polaka.
    Chciałby Pan skorzystać z ulgi na powrót za lata 2022, 2023, 2024 i 2025.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego ma Pan prawo skorzystać z ulgi na
    powrót w latach 2022–2025, jeżeli spełnia Pan warunki opisane w przepisach ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym m.in. dotyczące przeniesienia miejsca
    zamieszkania do Polski oraz fakt, że posiadał Pan Kartę Polaka w momencie
    przeprowadzki?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że ma Pan prawo skorzystać z ulgi na powrót w pełnym wymiarze, tj. przez 4
    lata (2022–2025), ponieważ:
        przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski na stałe,
        spełnia Pan warunki dotyczące braku rezydencji podatkowej w Polsce przez 3 lata
        przed powrotem,
        od 2022 roku jest Pan rezydentem podatkowym Polski,
        posiadał Pan Kartę Polaka w momencie mojego przeprowadzki,
        nie korzystał Pan wcześniej z tej ulgi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
          nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
          Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych,
          Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i
          Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Według art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    We wniosku i uzupełnieniu wskazał Pan, że przeprowadził się Pan do Polski z Białorusi do
    Polski 23 grudnia 2021 r., jednakże w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski
    podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od 1 stycznia 2022
    r.
    Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.
    Ponadto, w uzupełnieniu wyjaśnił Pan, że do momentu przyjazdu do Polski podlegał Pan
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na Białorusi. Do momentu przyjazdu do
    Polski podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na Białorusi. W latach
    2018, 2019, 2020 Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się na
    Białorusi. W latach 2018–2020 posiadał Pan wyłącznie powiązania osobiste i majątkowe z
    Białorusią. Nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    do dnia poprzedzającego przeniesienie się do Polski.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b)
    ustawy.
    Wyjaśnił Pan również, że w 2016 r. otrzymał Pan Kartę Polaka, a 12 grudnia 2022 r.
    wymienił ją Pan na kartę stałego pobytu. Posiadał Pan Kartę Polaka przed przeprowadzką
    do Polski. W 2022 roku wymienił ją Pan na kartę stałego pobytu. Na moment
    przeprowadzki do Polski był Pan posiadaczem ważnej Karty Polaka.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do art. 229 ust. 7 ustawy z dnia
    12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 769):
      Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9,
      następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2
      ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz.U. z 2023 r. poz. 192).

    W myśl art. 195 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego
      wniosek, jeżeli posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 192):
      1. Karta Po laka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do
        Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
      1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość
        języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie
        polskich tradycji i zwyczajów;
      2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub w
        przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo wyznaczonego przez
        niego pracownika, złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego;
      3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
        dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi
        zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające aktywne
        zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej
        mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
      4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
        repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej
        Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957 przez
        Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską
        Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką,
        Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik
        Radzieckich, do jednego z państw będących stroną tych umów.
      2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
      1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
        przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
      2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
        lub
      3) posiadającej status bezpaństwowca.
      3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało
        stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji
        (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka
        polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje
        się odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:
      1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
        Polskiego.
      2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na
      pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta
      Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego
      nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:

      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
      1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
      2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Wobec powyższego uznać należy, że spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust.
    43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W momencie
    przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku
    którego podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, posiadał Pan ważną
    Kartę Polaka. Późniejsza utrata ważności z mocy prawa wydanej Panu Karty Polaka w
    związku z uzyskaniem przez Pana karty stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej nie pozbawia Pana prawa do skorzystania z przedmiotowej ulgi.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny
    dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada
    inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie
    mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej,
    ponieważ taki dokument nie jest wydawany na Białorusi. Posiada Pan jednak białoruską
    książeczkę pracy, w której widnieje Pana stałe zatrudnienie w latach przed przeprowadzką
    do Polski oraz paszport z adresem zameldowania w domu rodziców na Białorusi. Również
    zachowały się Panu dwa ostatnie kontrakty o pracę (obejmujące okres od 2018 do 2021
    roku).
    W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Dla celów dowodowych będzie zatem miał Pan możliwość przedstawienia
    wskazanych we wniosku dokumentów.
    Od 1 stycznia 2022 r. rozpoczął Pan pracę na umowę o pracę i był Pan zatrudniony do
    kwietnia 2024 r. Od września 2024 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą i rozlicza się Pan na podstawie ryczałtu. Nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na
    powrót, ani w całości, ani w części.

    Wobec powyższego, stwierdzić należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw.
    „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do
    wskazanych we wniosku przychodów. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania
    obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty
    85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło
    przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem
    ust. 39, 43 i 44.
    Tym samym – zgodnie z Pana zapytaniem – przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi
    na powrót za lata 2022, 2023, 2024 i 2025 w odniesieniu do przychodów z umowy o pracę
    oraz prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dacie zaistnienia zdarzenia.
        Zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.