Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.528.2025.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy udziału w działce nr 1.
    Uzupełnił go Pan pismem z 27 marca 2025 r. (wpływ 14 sierpnia 2025 r.) oraz pismem z 12
    sierpnia 2025 r. (wpływ 14 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca posiada udział 1/6 w nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział
    Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) dla nieruchomości gruntowej. We
    wskazanej księdze wieczystej w dziale 1-0 Oznaczenie nieruchomości wpisana jest
    położona w powiecie (...), gminie (...), miejscowości (...), działka ewidencyjna numer 2 o
    obszarze 1,1800 ha - przy czym działce tej odpowiada aktualnie działka ewidencyjna
    numer 1 o obszarze 1,1500 ha.
    Prawo współwłasności w udziale 1/6 części zostało nabyte w drodze i na zasadach
    wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej - na podstawie ostatecznego Aktu
    Własności Ziemi wydanego 30 listopada 1973 r., który nie został zmieniony, uchylony lub
    unieważniony i pozostaje w mocy, przy czym powołany Akt Własności Ziemi został wydany
    przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w (...) za numerem (...).
    Nieruchomość nie została nabyta od Skarbu Państwa ani gminy.
    Nieruchomość przedmiotowa posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej.
    Przedmiotowa nieruchomość jest zabudowana jedynym budynkiem mieszkalnym i
    jedynym budynkiem gospodarczym, przy czym: budynki te nie przekraczają granic gruntu,
    innych budynków, budowli i urządzeń trwale związanych z gruntem brak.
    Po dokonaniu podziału działki ewidencyjnej numer 3 opisane zabudowania nie będą
    znajdować się na działce ewidencyjnej o projektowanym obszarze około 2 999,00 m².
    Sprzedający nie prowadzi aktualnie i nie prowadził w okresie 5 lat działalności
    gospodarczej na przedmiotowej nieruchomości, a przedmiot umowy nie stanowi
    przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.
    W rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę (...) Nieruchomość położona w
    województwie (...), powiecie (...), jednostce ewidencyjnej (...) - obszar wiejski, obrębie (...),
    stanowiąca działkę ewidencyjną numer 1 o obszarze 1,1500 ha oznaczona jest jako grunty
    rolne zabudowane (8r RIVb), grunty orne (RIVb, RV) i sady (S-RIVb).
    Działka nie jest położona na obszarze zdegradowanym, nie jest objęta planem
    rewitalizacji, specjalną strefą rewitalizacji oraz nie jest położona w specjalnej strefie
    ekonomicznej i nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu oraz nie została
    wydana decyzja, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach.
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami zamierza sprzedać Spółce prawo
    współwłasności w udziale wynoszącym 1/6 części prawo własności działki gruntu 2 o
    obszarze 1,1800 ha, przy czym działce tej odpowiada aktualnie działka ewidencyjna numer
    1 o obszarze 1,1500 ha. Tak też będzie opisywana w dalszym etapie wniosku jako
    przedmiotowa działka 1 o powierzchni 1,1500 ha.
    Co ważne, Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami oddali w dzierżawę działkę gruntu nr
    1 1,1500 ha, Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą ((...) z 19
    czerwca 2024 r. zawarta na czas nieoznaczony).
    Dzierżawca w zamian zobowiązał się płacić Wydzierżawiającym określony umową czynsz
    dzierżawny niedokumentowany fakturami. Ponadto Kupujący podejmie szereg działań
    związanych z nieruchomością, co zostanie opisane poniżej. Kupująca Spółka planuje na
                                                    2ww. nieruchomości wybudować obiekt handlowy o powierzchni zabudowy min. (...) m
    wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc postojowych oraz prowadzić
    na tym terenie działalność gospodarczą. W akcie notarialnym nr (...) z 19 czerwca 2024 r. -

    3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    4. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest zabudowana.
    5. Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę nr 1 o obszarze 1,1500 ha Spółce, która
      planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    6. Kupująca Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    7. Na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o warunkach zabudowy.
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych, z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Jednocześnie oświadczają, iż wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku art. 3 ust.
    11 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (t. j. Dz.U. z 2023r. poz. 682 ze zm.), w
    zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.
    oraz udostępniają Kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy
    celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Ponadto, Sprzedający oświadczają, iż wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującego
    własnym kosztem i staraniem na nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy
    tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupujący oświadcza, iż w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na
    nieruchomości urządzenia. Wszystkie te koszty ponosić będzie strona Kupująca. Ponadto,
    jak to już podkreślano działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością.
    Wniosek dla współwłaścicieli zostanie złożony w tym samym dniu, co przedmiotowy
    wniosek. Czyli wszyscy właściciele złożą wniosek o interpretacje podatkową dla tej działki.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Nie jest i był Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na działce znajduje się budynek mieszkalny i budynek gospodarczy.
    Działka służyła celom prywatnym, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz
    przestrzeń do składowania przedmiotów o charakterze osobistym i cele mieszkaniowe.
    Działkę wykorzystywał Pan do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Kupująca Spółka zgłosiła się do Wnioskodawcy. W celu uzyskania atrakcyjniejszej ceny
    pełnomocnik strony podejmie szereg działań. Pełnomocnik zgodnie z opisem uzyska
    szereg pozwoleń. Dzięki tym pozwoleniem cena działki będzie sprzedana za określoną w
    umowie przedwstępnej. Cena ta jest znacznie wyższa od ceny rynkowej. W przypadku
    braku uzyskania stosownych pozwoleń nie dojdzie do transakcji. Czyli działania

    pełnomocnika są korzystne dla Kupującego, ponieważ dzięki nim może dojść do transakcji
    a cena transakcji jest znacznie atrakcyjniejsza.
    Nie zaangażował Pan własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia
    wartości gruntu, Takie działania podejmował pełnomocnik jednak nie angażował Pan w to
    swoich środków.
    Działka nie była przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym
    charakterze.
    Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości.
    Nie były ponoszone wydatki na ulepszenie budynków w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym.

## Pytanie

Czy sprzedaż prawa współwłasności w udziale 1/6 części działki gruntu nr 1 o obszarze
    1,1500 ha opisanej w stanie faktycznym, jest zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Natomiast przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Nieruchomość będąca
    przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanej działki niewątpliwie wypełnia
    znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy podatku od towarów i
    usług.
    Tym samym, sprzedaż działki przez Zbywcę będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa
    towarów. Na podstawie art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku
    dostawę budynków, lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
        dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres krótszy niż 2
        lata.
    Działka będąca przedmiotem przedwstępnej umowy sprzedaży jest zabudowana. Od
    czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawca nie ponosił nakładów remontowych ani
    nie przeprowadzał zmian w celu podniesienia jej standardów budowlanych do zasiedlenia.
    W odniesieniu do budynku posadowionego na działce nr 1 o obszarze 1,1500 ha doszło do
    pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży minął
    już okres co najmniej dwóch lat.
    Tym samym, została spełniona definicja pierwszego zasiedlenia. Ponadto w odniesieniu
    do przedmiotowego budynku nie były przeprowadzane prace, które stanowiłyby
    ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.
    Zwolnienie wynikające z art. 42 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynku, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy
    czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie może być krótszy niż 2 lata.
    W związku z tym, w Pana ocenie dostawa wskazanej w zdarzeniu przyszłym działki będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy

    VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
    10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w tym
    przepisie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
    wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez Wnioskodawcę dotycząca gruntu, na którym
    znajduje się przedmiotowy budynek również będzie mogła korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż budynku.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy w tym przypadku może on korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania działki nr 1 o obszarze 1,1500 ha z opodatkowania
    podatkiem. VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka korzysta ze zwolnienia nie będzie trzeba jej
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży nie
    opodatkowanej nie ma konieczności wystawiania faktury VAT. W tym miejscu jednak
    należy podkreślić, iż zwolnienie ma charakter fakultatywny, gdy podatnik nie będzie chciał
    skorzystać ze zwolnienia będzie obowiązany wystawić fakturę na podstawie art. 106b
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty oraz budynki spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą VAT” lub „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r. sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Podkreślić należy, że zgodnie z art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Zatem współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Z kolei kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Na mocy art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.

    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w nieruchomości
    stanowiącej zabudowaną działkę nr 1 będącej we wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania
    w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego

    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że przysługuje Panu udział w części 1/6 w prawie własności
    nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę nr 1 będącą we wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej, o powierzchni 1,1500 ha. Nabył Pan prawo własności do ww.
    nieruchomości na podstawie aktu własności ziem wydanego 30 listopada 1973 r.
    Zamierza Pan sprzedać Kupującej Spółce będącej czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT prawo własności do udziału w części 1/6 zabudowanej nieruchomości
    składającej się z działki nr 1. Spółka nabędzie przedmiotową nieruchomość w celu

    realizacji inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego
                                                  2o powierzchni zabudowy minimum (...) m² w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m
    wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc postojowych.
    Nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana na cele prowadzonej działalności
    gospodarczej. W stosunku do działki nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu jej
    uatrakcyjnienia. Nie jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów
    i usług. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie
    podejmował żadnych działań marketingowych. Kupująca Spółka zgłosiła się do Pana sama.
    Obecnie dzierżawi Pan działkę Spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww.
    pozwoleń ((...) z 19 czerwca 2024 r. zawarta na czas nieoznaczony).
    Ponadto udzieli Pan Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji
    i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych, z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wyraził Pan zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7
    lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwoleniu na
    budowę, uzyskania zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującej Spółce nieruchomość
    będąca przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Ponadto Umowa przedwstępna sprzedaży została zawarta m.in. pod warunkami
    uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
    której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
    obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy (...) m² w tym salą sprzedaży o
    powierzchni (...) m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
    parkingowych.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych w imieniu Sprzedającego w zakresie niezbędnym dla
    uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, na budowę obiektu handlowego z parkingiem
    zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń było
    warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpiły w sensie
    chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże,
    udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Kupującemu umożliwiające podjęcie czynności
    mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb Kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.)
    nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać
    określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla
    potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel gruntu (Pan) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek
    do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w
    sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.).
    Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w celu
    pozyskania Kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego
    nabywcy, czy podnieść jego cenę.

    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku,
    wynika, że udział z części 1/6 w działce nr 1 będącej we wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej został udostępniony na rzecz Kupującej Spółki, na mocy umowy dzierżawy,
    zawartej w związku z przedwstępną umowy sprzedaży, wyłącznie w celu uzyskania przez
    Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej zrealizowania
    warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem na
    obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że podjęte przez Kupującą Spółkę działania nie prowadzą do
    podwyższenia atrakcyjności działki lecz nabywca wykonuje te czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działek do swoich
    określonych warunków.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz Kupującego (nabywcy) przed
    sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pan z tego
    powodu uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działki nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż
    przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziału w części 1/6 działki nr 1 będącej we wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej będzie Pan korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania
    majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o
    których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę -
    cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału w części 1/6 działki nr 1 będących we
    wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej będzie Pan korzystać z przysługującego
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów
    i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie znajduje
    uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA: z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21; z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21; z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21; z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21; z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20; z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.