Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.217.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-19
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku.
Słowa kluczowe: nabycie
nieruchomości
spadek
spadek-dział spadku
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 20 grudnia 2024 r. Wnioskodawca dokonał zbycia nieruchomości położonej w (...)
    nabytej w spadku po rodzicach zgodnie z poniższym.
    W dniu 5 września 2023 r. Sąd Rejonowy w (...) I Wydział Cywilny wydał Postanowienie, w
    którym stwierdził nabycie spadku po (...) (mamie) i (...) (ojcu) w ten sposób, że:
      1) spadek po (...), zmarłej dnia (...) lipca 2021 r. nabyli: mąż (...), syn (...), syn (...) i syn (...)
        (Wnioskodawca) - po 1/4 każdy z nich.
      2) spadek po (...), zmarłym dnia (...) czerwca 2023 r. nabyli: syn (...), syn (...) i syn v
        (Wnioskodawca) - po 1/3 każdy z nich.
    W skład spadku po zmarłych rodzicach wchodziły:
      1) Nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem mieszkalnym oraz
        niemieszkalnym, nr ewidencyjny działki (...) o powierzchni 0,0707 ha, położona:
        Województwo: (...) (przedmiotowa nieruchomość);
      2) Działka nr ewidencyjny (...) o powierzchni 0,1861 ha położona: v;
      3) Nieruchomość zabudowana domem drewnianym do rozbiórki, nr ewidencyjny
        działki (...) o powierzchni 0,1123 ha, położona: Województwo: (...);
      4) Działka nr ewidencyjny (...) o powierzchni 1,0679 ha położona w (...);
      5) Działka nr ewidencyjny (...) o powierzchni 0,3085 ha położona: (...);
      6) Działka nr ewidencyjny (...) o powierzchni 1,5935 ha położona (...);
      7) Środki pieniężne w kwocie (...) PLN na rachunku bankowym nr (...).
    Po śmierci obojga rodziców udział w spadku należał do Wnioskodawcy, brata (...) oraz
    brata (...) po 1/3 każdego z nich.
    Spadkobiercy postanowili dokonać, ekwiwalentnego do nabytych w spadku udziałów,
    działu spadku.
    W tym celu, w dniu 29 listopada 2023 r. wystąpili do Sądu Rejonowego I Wydziału
    Cywilnego (...) z wnioskiem o zgodny dział spadku i zniesienie współwłasności.
    W dniu 16 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy (...) I Wydział Cywilny wydał Postanowienie
    dokonując działu spadku zgodnie z wnioskiem spadkobierców, w ten sposób, że:
      a) bratu (...) przyznać na własność działki położone (...) o numerze geodezyjnym (...) o
        powierzchni 0,1123 ha, (...) o powierzchni 0,3085 ha objęte księgą wieczystą numer
        (...) oraz działkę nr geodezyjnym (...) o powierzchni 1,5935 objętą księgą wieczysta
        numer KW (...) oraz środki pieniężne w kwocie (...) PLN znajdujące się na rachunku
        bankowym nr (...);
      b) bratu (...) przyznać na własność działki położone w (...) o numerze (...) o powierzchni
        1,0679 ha i (...) o powierzchni 0,1861 ha objęte księgą wieczystą numer KW (...);
      c) Wnioskodawcy przyznać na własność działkę położoną w (...) o numerze
        geodezyjnym (...) o powierzchni 0,0707 ha, objętą księgą wieczystą nr (...), która jest
        zabudowana budynkiem mieszkalnym oraz niemieszkalnym (przedmiotowa
        nieruchomość)

    - bez wzajemnych spłat i dopłat.
    Na potrzeby działu spadku spadkobiercy nie dokonywali wyceny poszczególnych
    składników spadku, uznając, że na dzień działu spadku, taki podział odpowiada
    równowartości nabytego w spadku udziału, tj. po 1/3 całej masy spadkowej.
    Zbyta przez Wnioskodawcę nieruchomość gruntowa, stanowiła wspólność ustawową
    majątkową małżeńską rodziców, którą nabyli w 1977 r. na podstawie Aktu własności ziemi,
    natomiast znajdujące się na niej budynki zostały wybudowane wspólnie przez rodziców i
    oddane do użytkowania w roku 1982. Przez cały okres pożycia małżeńskiego rodzice
    posiadali wspólność ustawową.
    W dniu 20 grudnia 2024 r. na podstawie umowy sprzedaży Akt notarialny Repertorium A
    Wnioskodawca odpłatnie zbył, nabytą w spadku nieruchomość położoną (...), numer
    geodezyjny (...) o powierzchni 0,0707 ha, objętą księgą wieczystą nr (...) wraz z budynkami
    na niej położonymi za kwotę (...) zł.
    Na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego (...) I Wydział Cywilny (...) w sprawie działu
    spadku dla przyznanej Wnioskodawcy na własność nieruchomości o numerze
    geodezyjnym (...) została założona nowa księga wieczysta numer (...) w wyniku odłączenia
    części nieruchomości z księgi wieczystej nr (...).
    Dodatkowo Wnioskodawca informuje, że nie prowadzi działalności gospodarczej i
    sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku nie stanowi źródła
    przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r.), w związku z upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowi źródła przychodów
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r.), Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty
    podatku dochodowego w wysokości 19% od dochodu uzyskanego ze sprzedaży
    nieruchomości oraz nie jest obowiązany do złożenia zeznania PIT-39.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      a) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      b) prawa wieczystego użytkowania gruntów
    -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, decydujące znaczenie w
    kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, uzyskanego z tego
    tytułu przychodu, ma data i sposób nabycia tej nieruchomości.

    W przypadku zbycia przez Wnioskodawcę nieruchomości zastosowanie ma z art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że w przypadku
    odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych,
    określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej
    nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Przedmiotowa nieruchomość została nabyta w drodze nabycia spadku po rodzicach.
    Rodzice zaś nabyli tą nieruchomość do majątku wspólnego odpowiednio:
      - nieruchomość gruntową w 1977 r.;
      - budynki zostały wybudowane i zgłoszone do użytkowania w 1982 r.
    Tak więc, odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie przez
    spadkodawców (rodziców).
    Nie ma tu znaczenia również fakt, że ojciec (...) w dniu śmierci mamy (...) tj. w dniu (...) lipca
    2021 r. nabył jako mąż 1/4 spadku po żonie.
    Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami reguluje art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego
    1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy, który stanowi, że z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje
    między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa)
    obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków
    lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością
    ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Natomiast ustrój
    wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ustawodawca
    ukształtował jako wspólność łączną, bezudziałową. W konsekwencji, po śmierci jednego z
    małżonków drugi z nich nie mógł ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości w drodze
    dziedziczenia, skoro nieruchomość ta wchodziła wcześniej do wspólnego majątku
    małżeńskiego, a małżonkowi z tego tytułu przysługiwało już prawo własności całej
    nieruchomości.
    Ponadto, dokonany w dniu 16 stycznia 2024 r., Postanowieniem Sądu Rejonowego (...) I
    Wydział Cywilny (...) dział spadku, również nie stanowi w przypadku Wnioskodawcy
    nowego nabycia udziałów w przedmiotowej nieruchomości. Dział spadku był zgodny bez
    wzajemnych spłat i dopłat. Wszyscy spadkobiercy zgodnie uznali, że tak dokonany podział
    masy spadkowej stanowi równowartość nabytych w spadku udziałów tj. 1/3 spadku i nie
    nastąpi dodatkowe przysporzenie majątkowe po stronie żadnego spadkobiercy.
    Zastosowanie ma tutaj art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    który mówi że nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8
    lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
    lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego
    podatnikowi udziału w spadku.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego.
    W rezultacie, w wyniku działu spadku dochodzi między spadkobiercami, do nowego
    ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
    Co do zasady zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy - w
    wyniku tego zniesienia - podatnik otrzymuje nieruchomość/udział w nieruchomości, której
    wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału w spadku, jaki pierwotnie mu
    przysługiwał.

    Podobne wnioski wynikają z linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego,
    zgodnie z którą nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze
    współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:
      - podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
      - wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści
        się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.
    Tak więc za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które
    przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości, należy przyjąć
    datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości
    lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej
    osobie w majątku objętym współwłasnością oraz podział został dokonany bez spłat i
    dopłat.
    Podsumowując, odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości nie stanowi źródła
    przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ zastosowanie ma art. 10 ust. 5 oraz art. 10 ust. 7 tej ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, oraz
    praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c następuje przed upływem 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i
    nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, to stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Tym samym, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment nabycia lub wybudowania
    ww. nieruchomości lub praw.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, oraz praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
    nabytych w drodze spadku i działu spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia
    tych nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku nie
    następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Również w przypadku zniesienia współwłasności istotną kwestią jest ustalenie czy
    dochodzi do nabycia ponad pierwotnie posiadany udział we współwłasności.
    Aby zatem ustalić, czy planowana sprzedaż przez Pana nieruchomości opisanej we
    wniosku podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    istotne jest ustalenie, czy zbycie to nastąpi po upływie okresu, o którym mowa w przepisie
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Należy zatem wskazać, że
    nabyciem w rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę
    fizyczną – nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie
    następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa
    własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Stosownie zaś do art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Z kolei art. 926 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Na podstawie zaś art. 924 i art. 925 przywoływanego Kodeksu, spadek otwiera się z chwilą
    śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:

      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Natomiast według art. 1035 cyt. ustawy:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy, stanowi zaś, że:
      § 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
      § 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w
      formie aktu notarialnego.
    Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada
    kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku
    jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku
    następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym
    spadkobiercom. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku,
    spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    Przy czym, z art. 195 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 i § 2 przywołanej ustawy:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Art. 210 § 1 ww. Kodeksu stanowi zaś, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

    Przez zniesienie współwłasności rozumie się więc likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    W myśl art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 212 § 2 ww. Kodeksu:
      Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, poprzez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych. Co do zasady, zniesienie
    współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia
    – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza
    wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się
      w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności – należy przyjąć więc
    datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości
    lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki
    przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku lub
    zniesienie współwłasności zostały dokonane bez spłat i dopłat.
    Powyższe potwierdza brzmienie powołanego wcześniej art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie stanowi nabycia albo odpłatnego
    zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w
    drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8
    lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Natomiast wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu nawet gdy
    następuje to nieodpłatnie, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób
    ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą
    (nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego.
    Biorąc pod uwagę fakt, że opisana we wniosku nieruchomość należała do Pana obojga
    rodziców, pomiędzy którymi podczas jego posiadania istniała majątkowa wspólność
    małżeńska, należy odnieść się do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami,
    które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tego Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich

      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ponadto, zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i
    względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II
    FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w
    wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
    dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
    wspólnego małżonków”. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny
    stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w
    majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964
    r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach
    nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym
    udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i
    działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność
    małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie
    mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także
    rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia

    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Pana wątpliwości budzi kwestia, czy sprzedaż nieruchomości, o której mowa we wniosku
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży opisanej we wniosku
    nieruchomości, zauważyć należy, że z opisu sprawy wynika, że wartość majątku nabytego
    przez Pana w wyniku działu spadku nie przekroczyła wartości jaki przysługiwał Panu w
    całej masie spadkowej. Na potrzeby działu spadku spadkobiercy nie dokonywali wyceny
    poszczególnych składników spadku, uznając, że na dzień działu spadku, taki podział
    odpowiada równowartości nabytego w spadku udziału, tj. po 1/3 całej masy spadkowej. W
    związku z tym, zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    w wyniku działu spadku nie nastąpiło nabycie przez Pana nieruchomości w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, przy obliczaniu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uwzględnić moment nabycia
    nieruchomości przez Pana spadkodawców (rodziców) do wspólności majątkowej
    małżeńskiej, tj. 1977 r. – zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W związku z tym, sprzedaż przez Pana nieruchomości zabudowanej opisanej we wniosku
    nabytej w drodze spadku nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a w zw. z ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jej nabycie przez Pana spadkodawców.
    W konsekwencji, dochód ze sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.