Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-148/08-4/SAP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-03-31
Teza: Czy prawidłowe jest zakwalifikowanie w/w usług do usług wykonywanych na rzecz kontrahenta unijnego, gdzie miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę i zastosowanie na tę usługę stawki „NP” – nie podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi reklamowe; świadczenie-miejsce świadczenia; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 3-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r., Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 24.01.2008 r. (data wpływu 28.01.2008 r.), uzupełnione pismem z dnia 18.03.2008 r. (data wpływu 20.03.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług reklamy - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2008 r. został złożony w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług reklamy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Strona zamierza, jako przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, prowadzić dla Kontrahenta (agencji reklamowej) dystrybucję materiałów reklamowych na cały świat. Kontrahent ma siedzibę na terytorium Wielkiej Brytanii. Strona zaklasyfikowała świadczone przez siebie usługi do grupowania PKWiU 74.30.13.00.0 – usługi reklamowe pozostałe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest zakwalifikowanie w/w usług do usług wykonywanych na rzecz kontrahenta unijnego, gdzie miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę i zastosowanie na tę usługę stawki „NP” – nie podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zgodnie ze stanowiskiem wnioskodawcy na podstawie art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 pkt 2 i 11 ustawy o VAT postępuje on prawidłowo stosując stawkę podatku „NP”, gdyż wszystkie czynności, które Strona wykonuje w ramach usług kolportażu materiałów reklamowych na rzecz unijnego Kontrahenta, mieszczą się w przywołanych punktach ustawy o podatku od towarów i usług.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. U. GUS z 2005 r., Nr 1, poz. 11) do zaklasyfikowania usług lub wyrobów zobowiązany jest odpowiednio usługodawca lub producent (importer) danego wyrobu. Również przepis pkt 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług stanowi, że zaliczenie określonego produktu do właściwego grupowania PKWiU należy do obowiązków producenta (względnie usługodawcy) tego produktu. Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi. Tutejszy organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do dokonania klasyfikacji statystycznej usług wymienionych we wniosku Strony. W związku z powyższym niniejsza interpretacja jest wydawana w oparciu o klasyfikację podaną przez Stronę w uzupełnieniu do wniosku.

Zgodnie z przepisem § 2 pkt 1 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 06 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2004 r., Nr 89, poz. 844 ze zm.) do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), o której mowa w § 3, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2008 r. W przepisie § 3 w/w rozporządzenia wymienione jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 1997 r., Nr 42, poz. 264 ze zm.). W grupowaniu podanym przez Spółkę (74.30.13-00) są sklasyfikowane usługi w zakresie testowania i analiz właściwości zintegrowanych systemów mechanicznych i elektrycznych. podane przez Stronę „usługi reklamowe, pozostałe” są umieszczone w grupowaniu PKWiU 74.40.13-00.00.

Zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: ”W przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28”. Przepis art. 27 ust. 3 w/w ustawy brzmi: „W przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz:

1.  osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2.  podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

*   miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania”.

W przepisie art. 27 ust. 4 pkt 2 w/w ustawy wymienione są usługi reklamy.

Zgodnie z podanym stanem faktycznym Strona świadczy na rzecz Kontrahenta „usługi reklamowe, pozostałe”. Tym samym miejscem świadczenia przedmiotowych usług, zgodnie z w/w przepisami, będzie miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania – w tym przypadku terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Zatem część stanowiska Strony (tę odnoszącą się do miejsca opodatkowania przedmiotowych usług) należy uznać za prawidłową.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania normuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r., Nr 95, poz. 798). W przedmiotowej sprawie zastosowania będzie miał § 27 w/w rozporządzenia, który brzmi: „1. Przepisy § 9, 11-23 i 26 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

1.  Faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 9, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.
2.  Faktury, o których mowa w ust. 1, mogą nie zawierać danych określonych w § 9 ust. 1 pkt 2, dotyczących nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 4.
3.  W przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego, innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

W związku z powyższym stanowisko Strony, iż prawidłowe jest dokumentowanie przedmiotowych usług poprzez wystawianie faktur ze stawką „NP”, należy uznać za nieprawidłowe. Faktury dokumentujące świadczenie przedmiotowych usług w ogóle nie powinny zawierać stawki podatku, lecz numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego, innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.