Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.157.2020.2.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-21
Teza: Czy w stanie faktycznym przychód ze sprzedaży nieruchomości przez Wnioskodawczynię będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek; sprzedaż; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2020 r. (data wpływu 18 lutego 2020 r.), uzupełnionym w dniu 30 marca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 30 marca 2020 r., o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

We wniosku tym, po uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni otrzymała w formie dziedziczenia prawo własności mieszkania znajdującego się w … . Właścicielem mieszkania od dnia 31 grudnia 1989 r., na podstawie przydziału, w ramach współwłasności majątkowej małżeńskiej, był brat ojca Wnioskodawczyni. Następnie wskutek podziału majątku dorobkowego małżonków, na mocy postanowienia sądu z dnia 22 września 2005 r., nabył on przedmiotowe prawo w całości.

Ojciec Wnioskodawczyni odziedziczył po bracie, zmarłym 25 lipca 2012 r. wyżej wskazane mieszkanie, co zostało stwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 18 grudnia 2012 r.

W skład spadku po bracie ojca Wnioskodawczyni nie wchodziły inne składniki majątkowe. Po śmierci ojca spadek (po Nim) w całości przyjęła Wnioskodawczyni, co zostało stwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 1 marca 2016 r. W skład spadku po ojcu Wnioskodawczyni nie wchodziły inne składniki majątkowe.

Następnie, w dniu 7 maja 2019 r., Wnioskodawczyni działając poprzez pełnomocnika (córkę) na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego sprzedała przedmiotowe mieszkanie.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że ojciec Wnioskodawczyni był jedynym spadkobiercą brata, a zatem i przedmiotowego mieszkania. W skład masy spadkowej po zmarłym bracie ojca Wnioskodawczyni nie wchodziły inne nieruchomości. Ojciec Wnioskodawczyni zmarł dnia 8 stycznia 2016 r. Wnioskodawczyni była jedynym spadkobiercą ojca, a zatem i przedmiotowego mieszkania.

W związku z powyższym opisem sformułowano następujące pytanie.

Czy w stanie faktycznym opisanym powyżej, przychód ze sprzedaży nieruchomości przez Wnioskodawczynię będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawczyni wskazała, że podatek dochodowy od osób fizycznych (dalej jako: „podatek PIT”) nie wystąpi, ponieważ zgodnie z aktualnym stanem prawnym nie powstaje w tym przypadku przychód. Wnioskodawczyni nabyła prawo własności nieruchomości z dniem 1 marca 2016 r. w drodze dziedziczenia. Z kolei spadkodawca nabył uprzednio własność przedmiotowej nieruchomości z dniem 18 grudnia 2012 r.

Wnioskodawczyni podała, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „ustawa o PIT”), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia nabytych w drodze spadku nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)–c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Wnioskodawczyni podkreśliła, że powyższy przepis został wprowadzony do polskiego porządku prawnego ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z art. 16 cytowanej wyżej ustawy, wprowadzoną zmianę w przepisach ustawy o PIT stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

W ocenie Wnioskodawczyni, wskazana zmiana obejmuje wszystkich, którzy dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości (podobnie interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 stycznia 2020 r., znak sprawy 0115–KDIT2.4011.31.2019.2.ŁS).

Z powyższych względów, Wnioskodawczyni uważa, że skoro spadkodawca nabył nieruchomość w 2012 r., to pięcioletni termin upłynął z końcem 2017 r. – do zbycia mieszkania doszło w 2019 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)−c) wyżej wskazanej ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)−c) przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub wyżej wskazanych praw majątkowych następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, jeżeli sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie wskazanego okresu (pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia), wówczas nie jest źródłem przychodu w rozumieniu wskazanego wyżej artykułu (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), a co za tym idzie, kwota uzyskana z takiego zbycia nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób jej nabycia.

Użyte w treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcie „nabycia” nie zostało zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca określił natomiast jak należy liczyć przedmiotowy okres, w przypadku składników majątkowych nabytych w drodze spadku.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)˗c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Przepis ten rozstrzyga zatem, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku, pięcioletni okres liczony będzie od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy. W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei akt poświadczenia dziedziczenia potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego).

Zawarte we wniosku zapytanie dotyczy nieruchomości (odziedziczonej przez Wnioskodawczynię), która uprzednio została nabyta przez ojca Wnioskodawczyni w wyniku spadkobrania po zmarłym bracie.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że brat ojca Wnioskodawczyni zmarł 25 lipca 2012 r. Jedynym spadkobiercą był ojciec Wnioskodawczyni (odziedziczył On wyżej wskazane mieszkanie, w skład spadku nie wchodziły żadne inne składniki majątkowe). Dnia 8 stycznia 2016 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni była jedynym spadkobiercą ojca i w całości przyjęła po Nim spadek. W dniu 7 maja 2019 r. Wnioskodawczyni sprzedała przedmiotowe mieszkanie.

Mając na względzie przytoczone wyżej regulacje, podkreślić należy, że datą nabycia przez ojca Wnioskodawczyni przedmiotowej nieruchomości jest 25 lipca 2012, tj. dzień śmierci Jego brata.

Wobec powyższego ˗ w warunkach niniejszej sprawy ˗ odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości, dokonane przez Wnioskodawczynię dnia 7 maja 2019 r., nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej, nie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w (cytowanym wyżej) art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z tego względu, po stronie Wnioskodawczyni nie powstał obowiązek rozpoznania przychodu z tytułu niniejszej sprzedaży na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Innymi słowy, rzeczona transakcja (o ile nie została wykonana w ramach działalności gospodarczej) jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z powyższych względów stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów–w art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy)

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.