Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-156/11/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-04-28
Teza: Opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych.
Słowa kluczowe: kształcenie; podatek-podatek od towarów i usług; usługi-usługi edukacyjne; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2011r. (data wpływu 26 stycznia 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 marca 2011r. (data wpływu 10 marca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 stycznia 2011r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 8 marca 2011r. (data wpływu 10 marca 2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-156/11/MS z dnia 4 marca 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest firmą szkoleniową prowadzącą ściśle określony typ seminariów/szkoleń. Są to seminaria zawodowe, dokształcające, podnoszące kwalifikacje, przeznaczone dla konkretnych grup zawodowych, związane ściśle z wykonywanymi zadaniami w pracy zawodowej - urzędników administracji samorządowej. Nabywcami świadczonych przez Wnioskodawcę usług są urzędy miast, gmin, starostw także urzędy marszałkowskie i wojewódzkie oraz zakłady opieki zdrowotnej. Od 1 stycznia 2011r. Wnioskodawca nadal stosuje stawkę zwolnioną wywodząc prawidłowość zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług. Po zmianach wprowadzonych ustawą z dnia 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz.1476), przepis ten otrzymał nowe brzmienie, zwalniając usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego „finansowane w całości ze środków publicznych”.

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w rozdziale 6 § 13 pkt 1 podpunkt 20) zwiania od podatku „usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70 % ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane”.

Dlatego opierając się na ww. przepisach, biorąc pod uwagę specyfikę działalności Wnioskodawcy oraz charakter finansowania szkoleń z budżetów jednostek samorządu terytorialnego działających na podstawie Ustawy o finansach publicznych, Wnioskodawca wystawia faktury z zastosowaniem zwolnienia od podatku. W sytuacji, w której klientem jest osoba prywatna, bądź podmiot prywatny np. niepubliczny zakład opieki zdrowotnej Wnioskodawca stosuje stawkę VAT w wysokości 23 %.

Potwierdzenie zgłoszenia rejestracyjnego podatnika podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego Wnioskodawca otrzymał 3 kwietnia 2002r. i od kwietnia 2002r. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i składa comiesięczne deklaracje VAT 7.

We wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej Wnioskodawca powołuje się na art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c), gdzie ustawodawca zawarł „usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26” „finansowane w całości ze środków publicznych”. Tak sformułowana treść przepisu w ocenie Wnioskodawcy jasno wyklucza Go z kręgu jednostek objętych systemem oświaty.

Dlatego odpowiadając na pytania zawarte w wezwaniu Wnioskodawca wyjaśnia, że nie jest jednostką oświatową objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, gdyż o tych jednostkach jest mowa właśnie w pkt 26 przywołanego przez Wnioskodawcę przepisu.

Również Wnioskodawca nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, ponieważ te zostały wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit b).

Tak jak wyjaśniono we wniosku Wnioskodawca jest firmą szkoleniową działającą w formie spółki cywilnej. Seminaria/ szkolenia/ kursy kieruje przede wszystkim do pracowników administracji samorządowej. Są to seminaria dokształcające, podnoszące kwalifikacje związane ściśle z wykonywanymi zadaniami w pracy zawodowej, co też wyjaśniono we wniosku.

Szkolenia Wnioskodawcy dotyczą niemal wszystkich aspektów funkcjonowania samorządów np. finansów publicznych i rachunkowości budżetowej, zagadnień prawnych dotyczących funkcjonowania samorządu, technik legislacyjnych, ochrony środowiska, dodatków mieszkaniowych, zarządzania drogami gminnymi i powiatowymi, archiwizacji, ewidencji działalności gospodarczej, prawa pracy, zagadnień dotyczących rejestracji pojazdów i praw jazdy.

Specyfika świadczonych przez Wnioskodawcę usług polega na bieżącym śledzeniu zmian w przepisach, natychmiastowym reagowaniu i proponowaniu zajęć na dany temat, przygotowaniu odpowiedniego programu szkolenia. Uczestnicy zajęć, pracownicy konkretnych wydziałów np. wydziałów komunikacji, lub wydziałów ochrony środowiska czy podatkowych zapoznają się z aktualnym stanem prawnym, zmianami w przepisach, stanowiskiem SKO i NSA, w trakcie warsztatów praktycznie wykorzystywać swoją wiedzę. Mają możliwość zadawania pytań wykładowcy i przedyskutowania konkretnych problemów z jakimi spotykają się w codziennej pracy. Dzięki temu uczestnicy podnoszą swoje kwalifikacje co przekłada się wymiernie na ich pracę w urzędach, obsługę petentów, jakość wydawanych decyzji administracyjnych. Prowadzone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie są prowadzone na zasadach i w formach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Nabywcami usług Wnioskodawcy są urzędy miast, gminy, starostwa powiatowe i urzędy marszałkowskie oraz wojewódzkie. Szkolenia pracowników tych jednostek finansują ww. jednostki ze swoich budżetów, te zaś działają na podstawie ustawy o finansach publicznych. Dlatego opierając się na powołanym przepisie ustawy o podatku od towarów i usług, biorąc pod uwagę specyfikę działalności Wnioskodawcy oraz charakter nabywców usług Wnioskodawcy, Wnioskodawca wnioskuje, że prawidłowym jest zastosowanie zwolnienia od podatku. Dlatego Wnioskodawca uważa, że w myśl opisanego przez niego stanu faktycznego usługi Wnioskodawcy są finansowane ze środków publicznych, w co najmniej 70%. Natomiast jeżeli w zajęciach uczestniczy osoba prywatna i finansuje szkolenie ze środków własnych (prywatnych) Wnioskodawca stosuje stawkę podatku VAT w wysokości 23%. Wnioskodawca również stosuje tę stawkę jeżeli nabywcą jest niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, co również wyjaśniono we wniosku z dnia 21 stycznia 2011r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy stosowane przez Wnioskodawcę stawki podatkowe są prawidłowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług mówi o zwolnieniu usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanego w całości ze środków publicznych. Rozporządzenie Ministra Finansów zmniejsza pułap finansowania do 70%.

Szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę są z całą pewnością usługami „kształcenia zawodowego” jak również „przekwalifikowania zawodowego”. Są to seminaria skierowane do przedstawicieli danych grup zawodowych, służb finansowych, kadrowych, archiwalnych itp. w administracji samorządowej i zakładów opieki zdrowotnej. Uczestnicy kształcą się w ramach konkretnych zagadnień związanych z codzienną działalnością zawodową podnosząc swoje kwalifikacje a także je poszerzając lub zmieniając. Nabywcami usług Wnioskodawcy są jednostki samorządu terytorialnego, co oznacza finansowanie szkoleń z ich budżetów. W przypadku publicznych zakładów opieki zdrowotnej są to także środki publiczne.

Dlatego Wnioskodawca uważa, że zastosowanie 23% stawki podatku w tym przypadku byłoby nieprawidłowe i co więcej powodowałoby poważne konsekwencje podatkowe po stronie nabywcy!

Jeżeli udział w szkoleniu jest finansowany przez osobę fizyczną lub zgłoszenia dokonuje np. niepubliczny zakład opieki zdrowotnej albo firma prywatna - wtedy Wnioskodawca dolicza VAT w wysokości 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, podstawowa stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Z dniem 1 stycznia 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania w tym zakresie do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane i usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Dodać należy, że powyższe rozporządzenie obowiązywało do dnia 5 kwietnia 2011r., natomiast zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392) zwalnia się od podatku:

*   usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane;
*   usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. Urz. L 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty, nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty jak również świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Wnioskodawca jest firmą szkoleniową prowadzącą ściśle określony typ seminariów/szkoleń. Są to seminaria zawodowe, dokształcające, podnoszące kwalifikacje, przeznaczone dla konkretnych grup zawodowych, związane ściśle z wykonywanymi zadaniami w pracy zawodowej - urzędników administracji samorządowej. Nabywcami świadczonych przez Wnioskodawcę usług są urzędy miast, gmin, starostw także urzędy marszałkowskie i wojewódzkie oraz zakłady opieki zdrowotnej.

Szkolenia Wnioskodawcy dotyczą niemal wszystkich aspektów funkcjonowania samorządów np. finansów publicznych i rachunkowości budżetowej, zagadnień prawnych dotyczących funkcjonowania samorządu, technik legislacyjnych, ochrony środowiska, dodatków mieszkaniowych, zarządzania drogami gminnym i powiatowymi, archiwizacji, ewidencji działalności gospodarczej, prawa pracy, zagadnień dotyczących rejestracji pojazdów i praw jazdy.

Specyfika świadczonych przez Wnioskodawcę usług polega na bieżącym śledzeniu zmian w przepisach, natychmiastowym reagowaniu i proponowaniu zajęć na dany temat, przygotowaniu odpowiedniego programu szkolenia. Uczestnicy zajęć, pracownicy konkretnych wydziałów np. wydziałów komunikacji, lub wydziałów ochrony środowiska czy podatkowych zapoznają się z aktualnym stanem prawnym, zmianami w przepisach, stanowiskiem SKO i NSA, w trakcie warsztatów praktycznie wykorzystują swoją wiedzę. Mają możliwość zadawania pytań wykładowcy i przedyskutowania konkretnych problemów z jakimi spotykają się w codziennej pracy. Dzięki temu uczestnicy podnoszą swoje kwalifikacje co przekłada się wymiernie na ich pracę w urzędach, obsługę petentów, jakość wydawanych decyzji administracyjnych. Prowadzone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie są prowadzone na zasadach i w formach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Nabywcami usług Wnioskodawcy są urzędy miast, gminy, starostwa powiatowe i urzędy marszałkowskie oraz wojewódzkie. Szkolenia pracowników tych jednostek finansują ww. jednostki ze swoich budżetów, te zaś działają na podstawie ustawy o finansach publicznych.

Opierając się na powołanym przepisie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c) ustawy o podatku od towarów i usług, biorąc pod uwagę specyfikę działalności oraz charakter nabywców usług, Wnioskodawca uważa, że prawidłowym jest zastosowanie zwolnienia od podatku. Dlatego uważa, że w myśl opisanego przez niego stanu faktycznego usługi Wnioskodawcy są finansowane ze środków publicznych, w co najmniej 70%. Natomiast jeżeli w zajęciach uczestniczy osoba prywatna i finansuje szkolenie ze środków własnych (prywatnych) Wnioskodawca stosuje stawkę podatku VAT w wysokości 23%. Wnioskodawca również stosuje tę stawkę jeżeli nabywcą jest niepubliczny zakład opieki zdrowotnej.

Analizując możliwość zastosowania zwolnienia z opodatkowania świadczonych przez dany podmiot, niebędący uczelnią czy jednostką naukową lub badawczą, usług edukacyjnych należy w pierwszej kolejności zbadać czy w sprawie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT, bowiem w przypadku zastosowania zwolnienia w oparciu o ww. przepis brak jest podstaw do dalszego badania spełnienia bądź nie warunków określonych w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, bowiem odnosi się on do usług innych niż wymienione w punkcie 26 art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca podał, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, zatem zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT nie ma zastosowania, należy zatem w dalszej kolejności zbadać zaistnienie przesłanek przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Jednocześnie wskazać należy, że usługi dokształcania zawodowego dotyczące finansów publicznych i rachunkowości budżetowej, zagadnień prawnych dotyczących funkcjonowania samorządu, technik legislacyjnych, ochrony środowiska, dodatków mieszkaniowych, zarządzania drogami gminnym i powiatowymi, archiwizacji, ewidencji działalności gospodarczej, prawa pracy, zagadnień dotyczących rejestracji pojazdów i praw jazdy, świadczone pracownikom urzędów miast, gmin, starostw powiatowych, urzędów marszałkowskich oraz wojewódzkich, pracownikom publicznych i niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz osobom fizycznym spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług.

Osoby zajmujące się w urzędach miast, gmin, starostwach powiatowych, urzędach marszałkowskich, wojewódzkich, w publicznych i niepublicznych zakładach opieki zdrowotnej problemami objętymi wskazanymi przez Wnioskodawcę szkoleniami obowiązane są posiadać kwalifikacje w tym zakresie. Szkolenia te mają zatem na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy niezbędnej do celów zawodowych wskazanych we wniosku odbiorców prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleń.

Jednocześnie z wniosku wynika, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi dokształcania, kształcenia zawodowego świadczone pracownikom urzędów miast, gmin, starostw powiatowych, urzędów marszałkowskich oraz wojewódzkich, pracownikom publicznych zakładów opieki zdrowotnej, są finansowane w całości ze środków publicznych gdyż szkolenia pracowników tych jednostek finansują ww. jednostki ze swoich budżetów, te zaś działają na podstawie ustawy o finansach publicznych.

W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT zgodnie z którym zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26 finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto wskazać należy, że w sytuacji gdy wskazane przez Wnioskodawcę usługi nie będą finansowane w całości ze środków publicznych w sprawie znajdzie zastosowanie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wyłącznie w przypadku, jeżeli szkolenia te będą finansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych.

Jednocześnie w sytuacji gdy wskazane przez Wnioskodawcę usługi nie będą finansowane w całości lub przynajmniej w 70% ze środków publicznych, lecz będą finansowane ze środków niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz osób fizycznych czy firm prywatnych (środków nie będących środkami publicznymi), świadczone przez Wnioskodawcę usługi podlegać będą opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%, bowiem Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty jak również świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Brak jest zatem podstaw do zastosowania w takim przypadku zwolnienia z opodatkowania.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.