Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.352.2025.1.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku o którym
mowa w art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym
od osób fizycznych w stosunku do dochodów uzyskanych w
Niemczech.
Słowa kluczowe: Niemcy
emerytura
umowa-umowa o pracę
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 20

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze
    zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w stosunku do dochodów uzyskanych w Niemczech.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan polskim rezydentem - mieszka w Polsce. W Polsce pobiera Pan emeryturę z
    MSWiA. Dodatkowo pracuje Pan na umowę o pracę w Niemczech. Codziennie dojeżdża do
    pracy w Niemczech. Pracuje Pan od 9 h do 10 h dziennie. Czas pracy ma Pan
    udokumentowany na podstawie rozliczenia godzinowego od pracodawcy oraz wynika to z
    umowy o pracę. W Polsce rozlicza Pan dochody z pobieranej emerytury oraz dochody z
    pracy w Niemczech.

## Pytanie

Czy w przedmiotowym stanie faktycznym może Pan skorzystać ze zwolnienia od podatku
    o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 20 w wysokości 30% diety określonej w przepisach
    odrębnych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem w przedmiotowej sprawie ma Pan prawo do skorzystania w rozliczeniu
    rocznym skorzystać ze zwolnienia części przychodów odpowiadających wysokości 30%
    diety określonej w przepisach odrębnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że jedną z podstawowych przesłanek prawnych,
    która przesądza o tym, że dana osoba podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jest
    kryterium miejsca zamieszkania (stałego lub czasowego) tej osoby.
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Jak wynika z art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Jak wskazał Pan we wniosku, jest Pan polskim rezydentem - mieszka w Polsce. W Polsce
    pobiera Pan emeryturę z MSWiA. Dodatkowo pracuje Pan na umowę o pracę w
    Niemczech. W Polsce rozlicza Pan dochody z pobieranej emerytury oraz dochody z pracy
    w Niemczech.

    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    1:
      Stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolna od podatku dochodowego jest część przychodów osób, o których mowa w art.
      3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących w związku z tym pobytem
      przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy, za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik
      pozostawał w stosunku służbowym, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczym stosunku pracy, w kwocie odpowiadającej 30% diety określonej w
      przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności
      przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
      jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 15 i 15c.
    Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, że uprawnienie do zwolnienia z art. 21 ust. 1
    pkt 20 ustawy, przysługuje osobom przebywającym czasowo za granicą i uzyskującym
    przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
    stosunku pracy.

    Określone w tym przepisie przesłanki prawne jego stosowania nawiązują wprost do
    wskazanego już w art. 3 ust. 1 tej ustawy kryterium zamieszkania. Oznacza to, że
    dopuszczalność skorzystania przez podatnika ze zwolnienia podatkowego, o którym
    mowa jest w art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zależna jest w każdym wypadku od łącznego spełnienia dwóch przesłanek prawnych: po
    pierwsze – od tego, czy podatnik w danym roku podatkowym przebywał czasowo za
    granicą; oraz po drugie – od tego, czy w okresie owego czasowego pobytu za granicą
    uzyskiwał dochody ze stosunku pracy. Przy czym ww. przepis, jako stanowiący wyjątek od
    konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania (art. 84 w związku z art. 217
    Konstytucji RP), powinien być interpretowany w sposób ścisły (exceptiones non sunt
    extendendae).
    Dlatego przy wykładni art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych należy przede wszystkim wziąć pod uwagę to, że pojęcie tzw. pobytu
    czasowego, w odróżnieniu od tzw. pobytu stałego, oznacza na gruncie prawa polskiego, że
    określona osoba fizyczna faktycznie przebywa, czyli zamieszkuje „bez zamiaru zmiany
    miejsca pobytu stałego, w innej miejscowości pod oznaczonym adresem lub w tej samej
    miejscowości, lecz pod innym adresem” (art. 7 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 oraz art. 1
    ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych –
    jednolity tekst: Dz.U. z 1984 r. Nr 32, poz. 174 ze zm.).
    Wobec powyższego w kontekście przedmiotu wniosku najważniejsze jest, czy Pan jako
    zatrudniony na umowę o pracę w Niemczech, faktycznie czasowo przebywa (czyli
    zamieszkuje) na terytorium Niemiec, czy też na terytorium niemieckim przebywa Pan
    jedynie w czasie wykonywania czynności odprawy celnej, natomiast miejsce Pana
    czasowego i/lub stałego pobytu pod oznaczonym adresem znajdowało się w tym samym
    czasie na terytorium państwa polskiego.
    W związku z powyższym w sytuacji kiedy dojeżdża Pan do pracy na teren Niemiec, może
    zastosować tylko podwyższone koszty uzyskania przychodu. Nie można uznać, że
    przebywa czasowo za granicą w rozumieniu zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1
    pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przebywanie należy traktować
    jak czasowe zamieszkiwanie za granicą.
    Wobec powyższego Pana stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania, zatem nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z
    opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie były przedmiotem zadanego pytania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.