Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.281.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Zwolnienie od podatku VAT usług transportu medycznego.
Słowa kluczowe: podwykonawstwo
transport-transport osób
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi transportu sanitarnego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 18a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 20

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Pana
    usług.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 maja 2025 r. (wpływ 25
    maja 2025 r.) oraz pismem z 25 maja 2025 r. (wpływ 26 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Chciałby Pan założyć jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na transporcie
    sanitarnym osób na dializy. Transport polegałby na przewozie osób z miejsca
    zamieszkania do stacji dializ oraz ponownym transporcie do miejsca zamieszkania. Będzie
    Pan posiadał swój samochód specjalny sanitarny oraz będzie Pan uprawniony do jego
    kierowania.
    Posiada Pan kurs kwalifikowanej pierwszej pomocy. Byłby Pan zatrudniony jako
    podwykonawca u osoby, która ma podpisaną umowę bezpośrednio ze stacją dializ. Tą
    stacją dializ jest firma XXX spółka z o.o. z siedzibą Xxx. Adres ul. xxxx. Wykonywałby Pan tą
    samą pracę na rzecz stacji dializ co Pana zleceniodawca.
    W odpowiedzi na wezwanie, odpowiedział Pan na zadane przez Organ pytania w
    następujący sposób:
    Na pytanie: „Czy jest Pan podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 15
    kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 450), wpisanym do
    rejestru podmiotów leczniczych?”
    Odpowiedział Pan: „W rozumieniu art 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności
    leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 450) , nie jestem podmiotem leczniczym wpisanym do
    rejestru podmiotów leczniczych.”
    Na pytanie: „Czy usługi objęte zakresem wniosku, które będzie Pan świadczył, polegają
    wyłącznie na transporcie osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania, czy też oprócz
    usługi transportu będzie Pan świadczył dodatkowe/inne usługi (jeśli tak, należy wskazać
    jakie i je opisać)?”
    Odpowiedział Pan: „Usługi, które będę świadczył polegają wyłącznie na transporcie osób
    do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania.”
    Na pytanie: „Czy jest Pan właścicielem pojazdu, którym będzie Pan świadczył usługi objęte
    przedmiotem wniosku? Jeśli nie, to proszę wskazać czyją własnością jest ten samochód?”
    Odpowiedział Pan: „Jestem właścicielem pojazdów, którymi będę świadczył usługi objęte
    przedmiotem transportu.”
    Na pytanie: „Czy usługi przewozu osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania
    wykonywane będą na zlecenie lekarza czy na zlecenie osób/opiekunów przewożonych
    osób lub innych podmiotów - jakich?”
    Odpowiedział Pan: „Usługi przewozu osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania
    wykonywane będą na zlecenie lekarza.”
    Na pytanie: „Kto będzie otrzymywał zlecenie transportu bezpośrednio Pan, czy inny
    podmiot, który następnie będzie przekazywał je Panu?”
    Odpowiedział Pan: „Zlecenie transportu będzie otrzymywał inny podmiot, który również
    wykonuje tą samą usługę na rzecz innej stacji dializ Xxx.”
    Na pytanie: „Czy usługi przewozu osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania będą
    świadczone wyłącznie ze względów medycznych?”

    Odpowiedział Pan: „Usługi przewozu osób do stacji dializ i miejsca zamieszkania będą
    świadczone wyłącznie ze względów medycznych.”
    Na pytanie: „Czy będzie Pan świadczył usługi przewozu osób do stacji dializ oraz do
    miejsca zamieszkania na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów
    leczniczych, w których wykonywana jest działalność lecznicza?”
    Odpowiedział Pan: „Będę świadczył usługi przewozu osób do stacji dializ oraz do miejsca
    zamieszkania na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów, w których
    wykonywana jest działalność lecznicza.”
    Na pytanie: „Czy przewóz osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania będzie
    transportem sanitarnym w rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy 27 sierpnia 2004 r. o
    świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 146 ze zm.)?”
    Odpowiedział Pan: „W rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o
    świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 146 ze zm.) transport ten będzie transportem sanitarnym czyli - przewozem osób
    albo materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń
    zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu.”
    Na pytanie: „Czy będzie Pan świadczył usługi przewozu pacjentów wymagających
    specjalnych warunków transportu?”
    Odpowiedział Pan: „Będę świadczył usługi przewozu pacjentów wymagających specjalnych
    warunków transportu. Z uwagi na ograniczoną mobilność pacjentów samochody będą
    wyposażone w wózek inwalidzki, nosze, krzesło kardiologiczne, pasy bezpieczeństwa i
    rampy najazdowe dostosowane do wózka inwalidzkiego.”
    Na pytanie: „Czy samochód, którym będzie Pan świadczył usługi przewóz osób do stacji
    dializ oraz do miejsca zamieszkania jest transportem sanitarnym, stanowi środek
    transportu lądowego, zgodnie z art. 161ba ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki
    zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych?”
    Odpowiedział Pan: „Samochód, którym będę świadczył usługi to samochód specjalny,
    który w dowodzie rejestracyjnym ma zapis sanitarny przewóz osób niepełnosprawnych.
    Stanowi środek transportu lądowego zgodnie z art. 161ba ust. 1 ustawy o świadczeniach
    opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.”
    Na pytanie: „Czy posiada Pan fachowe kwalifikacje zawodowe do udzielania świadczeń
    zdrowotnych w zakresie ratownictwa medycznego?”
    Odpowiedział Pan: „Posiadam zaświadczenie o ukończeniu kursu w zakresie pierwszej
    pomocy i uzyskaniu tytułu ratownika.”
    Na pytanie: „Czy wykonywane przez Pana usługi będą świadczone przez Pana w ramach
    wykonywania zawodów lekarza lub psychologa lub też zawodów medycznych, o których
    mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej? Jeśli tak, należy wskazać
    przepisy na podstawie których, jest Pan uprawniony do udzielania świadczeń
    zdrowotnych.”
    Odpowiedział Pan: „Wykonywane przeze mnie usługi nie będą świadczone w ramach
    wykonywania zawodów lekarza lub psychologa lub też zawodów medycznych, o których
    mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.”
    Na pytanie: „Czy wykonywane przez Pana usługi stanowią usługi w zakresie opieki
    medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia? Jeśli tak, to należy szczegółowo opisać na czym ta profilaktyka, zachowanie,
    ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia polega (w czym się przejawia).”
    Odpowiedział Pan: „Usługa transportu sanitarnego polegającego na przewozie pacjentów
    do placówki medycznej i do miejsca zamieszkania jest realizowana na podstawie

    skierowania wystawionego przez lekarza, co podkreśla jej medyczny charakter.
    Przywracanie i poprawa zdrowia pacjenta polega na hemodializie - to procedura
    medyczna w której krew pacjenta jest oczyszczana pozaustrojowo. Dzięki czemu pacjenci
    zachowują prawidłowy stan zdrowia.”
    Na pytanie: „Jeśli wykonywane przez Pana usługi, nie stanowią usług w zakresie opieki
    medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia to prosimy wskazać, czy stanowią one usługi ściśle związane z usługami w
    zakresie opieki medycznej?”
    Odpowiedział Pan: „Nie dotyczy.”
    Na pytanie: „W przypadku, gdy świadczone przez Pana usługi stanowią usługi ściśle
    związane z usługami w zakresie opieki medycznej należy wskazać:
    a) Na czym ten ścisły związek będzie polegał?
    b) Co (jaka usługa) będzie stanowić usługę podstawową, względem świadczonej przez
    Pana usługi?
    c) Kto będzie wykonywał ww. usługę podstawową – Pan, czy inny podmiot? Jeśli inny
    podmiot, to jaki (należy np. wskazać czy jest to podmiot leczniczy)?
    d) Czy usługi, które Pan będzie świadczył, są niezbędne do wykonania usługi
    podstawowej?
    e) Czy usługa podstawowa jest zwolniona od podatku od towarów i usług stosownie do
    art. 43 ust. 1 pkt 18 lub pkt 19 ustawy?
    f) Czy głównym celem usług, które będzie Pan wykonywał jest osiągnięcie dodatkowego
    dochodu, przez konkurencyjne wykonanie tych czynności w stosunku do podatników
    niekorzystających z takiego zwolnienia?”
    Odpowiedział Pan:
    a) Usługi mają ścisły związek z usługami w zakresie opieki medycznej ze względu na
    pacjentów. Są to osoby dializowane. Muszą zostać przewiezione do stacji dializ w celach
    hemodializy w wyznaczonym przez lekarza dniu oraz o wyznaczonej godzinie. Nie
    stawienie się na taką hemodializę skutkuje pogorszeniem staniu zdrowia lub śmiercią.
    b) Usługą podstawową będzie hemodializa.
    c) Usługę podstawową będzie wykonywał podmiot leczniczy tj. Xxx - ogólnopolska sieć
    stacji dializ.
    d) Usługi które będę świadczył są niezbędne do wykonania usługi podstawowej z uwagi na
    pacjentów. Często są to osoby starsze, nie mające możliwości aby samodzielnie dotrzeć
    do stacji dializ. Transport sanitarny dla tych osób jest jedynym rozwiązaniem.
    e) Usługi medyczne, w tym hemodializa, są zwolnione z VAT na podstawie przepisów
    zawartych w ustawie o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18-20,
    usługi te są uznawane za niezbędne do zachowania zdrowia.
    f) Nie jest to głównym celem usług.”

## Pytanie

Czy biorąc pod uwagę powyższą sytuację na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a i pkt 20
    ustawy o podatku od towarów i usług będzie Pan zwolniony z podatku VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a i pkt 20 uważa Pan, że jest Pan zwolniony z podatku
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    - nieprawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Pana usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy,
    - prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Pana usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie
    na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe
    unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie
    się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności
    musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może
    być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za
    wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie
    to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie
    kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia,
    bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie
    wynagrodzenie.
    Definicja świadczenia usług, stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym
    samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności
    odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.

    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach
      działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz podmiotów
      leczniczych na terenie ich zakładów leczniczych, w których wykonywana jest
      działalność lecznicza.
    W myśl art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Z powyższych przepisów wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi opieki
    medycznej, które spełniają określone warunki – służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia i świadczone są przez konkretne, wymienione przez
    ustawodawcę podmioty lecznicze lub inne podmioty wykonujące te usługi na rzecz
    podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw, w których wykonywana jest
    działalność lecznicza.
    Należy zauważyć, że powyższe zwolnienie odnosi się do usług w zakresie opieki medycznej
    oraz dostawy towarów i usług ściśle z tymi usługami związanych wykonywanych w ramach
    działalności leczniczej przez podmioty lecznicze (pkt 18) oraz świadczonych na rzecz
    podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw, w których wykonywana jest
    działalność lecznicza (pkt 18a).
    Zatem, zwolnienie od podatku usług w zakresie opieki medycznej ma charakter
    podmiotowo – przedmiotowy.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego czy działalności leczniczej.
    Wobec tego, przy definiowaniu powyższych pojęć należy posiłkować się przepisami ustawy
    z 15 kwietnia 2011 r.
    o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.).
    Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:

      Przez podmiot wykonujący działalność leczniczą – rozumie się podmiot leczniczy, o
      którym mowa w art. 4, oraz lekarza lub pielęgniarkę wykonujących zawód w ramach
      działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5.
    W świetle postanowień art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej:
      Przez świadczenie zdrowotne – rozumie się działania służące zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z
      procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:
      Podmiotami leczniczymi są:
      1) przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
        przedsiębiorców
        (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, 1222 i 1871 oraz z 2025 r. poz. 222) we wszelkich
        formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli
        ustawa nie stanowi inaczej,
      2) samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,
      3) jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i
        nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw
        wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa
        Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium,
        ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,
        pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej lub położną podstawowej opieki
        zdrowotnej
        w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej
        opiece zdrowotnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2527 oraz z 2024 r. poz. 1897),
      4) instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
        instytutach badawczych (Dz. U. z 2024 r. poz. 534),
      5) fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w
        zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności
        leczniczej,
      5a) posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których
      mowa w pkt 5,
      6) osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o
        stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o
        stosunku Państwa do innych kościołów
        i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania,
      7) jednostki wojskowe
      – w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.
    Należy w tym miejscu wskazać, że stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi transportu sanitarnego.
    Ponieważ ustawodawca na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie zdefiniował
    pojęcia transportu sanitarnego – zasadne jest odwołanie się do legalnej definicji tego
    pojęcia sformułowanej w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
    zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 146 ze zm.)
    oraz pomocniczo do regulacji zawartych w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1 ze zm.).
    Należy bowiem zauważyć, że w świetle art. 132 ust. 1 lit. p Dyrektywy państwa
    członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      Świadczenie usług transportu dla chorych lub rannych osób pojazdami do tego celu
      przeznaczonymi, przez odpowiednio upoważnione podmioty.

    Stosownie do art. 5 pkt 33a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: Transport sanitarny – przewóz osób albo
      materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń
      zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu.
    Zgodnie z art. 5 pkt 34 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: Świadczenie opieki zdrowotnej – świadczenie
      zdrowotne, świadczenie zdrowotne rzeczowe i świadczenie towarzyszące.
    W myśl art. 5 pkt 37 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
    publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: Świadczenie zdrowotne rzeczowe – związane
      z procesem leczenia leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego
      i wyroby medyczne.
    Stosownie do art. 5 pkt 38 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: Świadczenie towarzyszące – zakwaterowanie i
      adekwatne do stanu zdrowia wyżywienie w szpitalu lub w innym zakładzie
      leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju
      stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o
      działalności leczniczej, usługi transportu oraz transportu sanitarnego, a także
      zakwaterowanie poza zakładem leczniczym podmiotu leczniczego, jeżeli konieczność
      jego zapewnienia wynika z warunków określonych dla danego świadczenia
      gwarantowanego.
    Art. 5 pkt 40 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
    publicznych stanowi:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: Świadczenie zdrowotne – działanie służące
      profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne
      działanie medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych
      regulujących zasady ich udzielania.
    W myśl art. 161ba ust. 1 ww. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
      Transport sanitarny wykonywany jest specjalistycznymi środkami transportu
      lądowego, wodnego
      i lotniczego.
    Art. 161ba ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
    publicznych stanowi, że:
      Środki transportu sanitarnego, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać cechy
      techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie
      normy zharmonizowane.
    Zgodnie z art. 161c ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych:
      1. Fundusz oraz podmiot leczniczy, zawierają umowy o wykonywanie transportu
      sanitarnego z podmiotami dysponującymi środkami transportu.
      2. Do umów, o których mowa w ust. 1, zawieranych przez Fundusz stosuje się
      odpowiednio przepisy działu VI.
    W myśl art. 133 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
    publicznych:

      Świadczeniodawcy mogą zlecać podwykonawcom udzielanie świadczeń opieki
      zdrowotnej w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z
      Funduszem, jeżeli umowa tak stanowi. Przepis art. 132 ust. 3 stosuje się
      odpowiednio.
    Stosownie do § 6 pkt 1, 2 i 3 zarządzenia Nr 167/2019/DSOZ Prezesa Narodowego
    Funduszu Zdrowia z dnia 29 listopada 2019 r. w sprawie określenia warunków zawierania i
    realizacji umów w rodzaju świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie (Biuletyn
    Informacyjny NFZ z 2022 r. poz. 167 ze zm.):
      Umowę zawiera się odrębnie dla następujących zakresów świadczeń:
      1) dializoterapia otrzewnowa;
      2) hemodializoterapia;
      3) hemodializoterapia - z zapewnieniem 24-godzinnego dyżuru.
    Powołane przepisy obligują zatem NFZ i podmioty lecznicze do zawierania umów o
    wykonywanie usług transportu sanitarnego, usługi te są bowiem elementem świadczeń
    opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – na zasadach określonych w
    dziale VI ustawy
    o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zgodnie z
    zarządzeniem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w świadczeniach zdrowotnych
    wyodrębnia się także dializy. Jednakże warunkiem wskazanym w art. 161c ust. 1 i 2 tej
    ustawy jest, aby podmioty, z którymi zawierane są te umowy, dysponowały środkami
    transportu, o których mowa powyżej.
    A zatem, dla zastosowania zwolnienia od podatku w przypadku świadczenia usług
    transportu sanitarnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy, podstawowe znaczenie
    ma jednoznaczne stwierdzenie, że są to faktycznie usługi transportu sanitarnego, tj.
    przewóz osób albo materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do
    udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu.
    Jedynie do tych czynności bowiem odnosi się zwolnienie, o którym mowa w ww. przepisie.
    Jak wynika z opisu sprawy, chciałby Pan założyć jednoosobową działalność gospodarczą
    polegającą na transporcie sanitarnym osób na dializy. Transport polegałby na przewozie
    osób z miejsca zamieszkania do stacji dializ oraz ponownym transporcie do miejsca
    zamieszkania. Będzie Pan właścicielem samochodu specjalnego sanitarny oraz będzie Pan
    uprawniony do kierowania nim. Posiada Pan kurs kwalifikowanej pierwszej pomocy. Byłby
    Pan zatrudniony jako podwykonawca u osoby, która ma podpisaną umowę bezpośrednio
    ze stacją dializ. Nie jest Pan podmiotem leczniczym wpisanym do rejestru podmiotów
    leczniczych. Usługi przewozu osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania
    wykonywane będą na zlecenie lekarza. Zlecenie transportu będzie otrzymywał inny
    podmiot, który również wykonuje tą samą usługę na rzecz innej stacji dializ. Usługi
    przewozu osób do stacji dializ i miejsca zamieszkania będą świadczone wyłącznie ze
    względów medycznych. W rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o
    świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych transport ten
    będzie transportem sanitarnym czyli - przewozem osób albo materiałów biologicznych i
    materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających
    specjalnych warunków transportu. Będzie Pan świadczył usługi przewozu pacjentów
    wymagających specjalnych warunków transportu. Z uwagi na ograniczoną mobilność
    pacjentów samochody będą wyposażone w wózek inwalidzki, nosze, krzesło
    kardiologiczne, pasy bezpieczeństwa i rampy najazdowe dostosowane do wózka
    inwalidzkiego. Samochód, którym będzie Pan świadczył usługi to samochód specjalny,
    który w dowodzie rejestracyjnym ma zapis sanitarny przewóz osób niepełnosprawnych.
    Stanowi środek transportu lądowego zgodnie z art. 161ba ust. 1 ustawy o świadczeniach
    opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Usługa transportu sanitarnego
    polegającego na przewozie pacjentów do placówki medycznej i do miejsca zamieszkania

    jest realizowana na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza, co podkreśla jej
    medyczny charakter. Przywracanie i poprawa zdrowia pacjenta polega na hemodializie -
    to procedura medyczna w której krew pacjenta jest oczyszczana pozaustrojowo. Dzięki
    czemu pacjenci zachowują prawidłowy stan zdrowia. Usługi mają ścisły związek z usługami
    w zakresie opieki medycznej ze względu na pacjentów. Są to osoby dializowane. Muszą
    zostać przewiezione do stacji dializ w celach hemodializy w wyznaczonym przez lekarza
    dniu oraz o wyznaczonej godzinie. Nie stawienie się na taką hemodializę skutkuje
    pogorszeniem staniu zdrowia lub śmiercią. Usługą podstawową będzie hemodializa.
    Usługę podstawową będzie wykonywał podmiot leczniczy tj. Xxx - ogólnopolska sieć stacji
    dializ. Usługi które będzie Pan świadczył są niezbędne do wykonania usługi podstawowej z
    uwagi na pacjentów. Często są to osoby starsze, nie mające możliwości aby samodzielnie
    dotrzeć do stacji dializ. Transport sanitarny dla tych osób jest jedynym rozwiązaniem.
    Pana wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Pana usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a oraz pkt 20 ustawy.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości, w pierwszej kolejności wymaga rozstrzygnięcia, czy
    świadczone przez Pana usługi będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 18a ustawy.
    Ww. przepisy wprost wskazują, że zwolnieniu na ich podstawie podlegają usługi w zakresie
    opieki medycznej wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze
    oraz usługi świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów
    leczniczych, w których wykonywana jest działalność lecznicza.
    Jak Pan wskazał w opisie sprawy, nie jest Pan podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4
    ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
    W związku z powyższym, świadczone przez Pana usługi nie będą korzystały ze zwolnienia
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, z uwagi na niespełnienie przez
    Pana przesłanki podmiotowej wynikającej z tych przepisów.
    Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, zlecenia transportu będzie Pan otrzymywał nie
    bezpośrednio od podmiotu leczniczego, lecz od innego podmiotu, który również wykonuje
    tę samą usługę na rzecz podmiotu leczniczego (stacji dializ). Wskazał Pan, że będzie Pan
    zatrudniony jako podwykonawca u osoby, która ma podpisaną umowę bezpośrednio ze
    stacją dializ.
    Zatem nie można uznać, że usługi, które będzie Pan świadczył, polegające na transporcie
    osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania, będą świadczone na rzecz podmiotu
    leczniczego na terenie jego zakładu leczniczego, w którym wykonywana jest działalność
    lecznicza.
    W konsekwencji, świadczone przez Pana usługi nie będą korzystały ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 i 18a ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko dotyczące w zakresie zwolnienia od podatku VAT
    świadczonych przez Pana usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy, należało uznać
    za nieprawidłowe.
    Następnie należy rozstrzygnąć, czy świadczone przez Pana usługi będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Pana opis sprawy oraz powołane przepisy należy
    uznać, iż będzie Pan świadczył usługi w zakresie transportu sanitarnego w rozumieniu art.
    5 pkt 33a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
    publicznych. Wskazał Pan, że transport ten będzie transportem sanitarnym czyli
    przewozem osób albo materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do
    udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu, a

    samochód, którym będzie Pan świadczył usługi stanowi środek transportu lądowego
    zgodnie z art. 161ba ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
    środków publicznych.
    Wobec powyższego należy uznać, że świadczone przez Pana usługi polegające na
    transporcie sanitarnym osób do stacji dializ oraz do miejsca zamieszkania będą zwolnione
    od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez
    Pana usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
    zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.