Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-953/13-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-17
Teza: Solidarna odpowiedzialność nabywcy za zaległości podatkowe podmiotu dokonującego na jego rzecz dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; kaucja-kaucja gwarancyjna; odpowiedzialność-odpowiedzialność nabywcy; odpowiedzialność-odpowiedzialność solidarna; paliwo; towar-towar wrażliwy; zaległości podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 105 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2013 r. (data wpływu 17 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie solidarnej odpowiedzialności nabywcy za zaległości podatkowe podmiotu dokonującego na rzecz Spółki dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie solidarnej odpowiedzialności nabywcy za zaległości podatkowe podmiotu dokonującego na rzecz Spółki dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej „Spółka” lub „Wnioskodawca) zajmuje się obrotem olejem napędowym. Działalność Wnioskodawcy polega głównie na nabywaniu oleju napędowego pochodzącego z importu i jego odsprzedaży na polskim rynku. W mniejszym zakresie, Spółka prowadzi także sprzedaż na polskim rynku oleju napędowego pochodzącego z krajowej produkcji. W przyszłości możliwe jest, że Wnioskodawca rozszerzy zakres swoich produktów również o inne rodzaje paliw. W związku z tym, niniejszy wniosek odnosi się do oleju napędowego oraz innych paliw, które Wnioskodawca może zacząć nabywać i odsprzedawać na polskim rynku w przyszłości (dalej łącznie jako „paliwa”).

Ponieważ paliwa nabywane i odsprzedawane przez Wnioskodawcę zostały wymienione w załączniku nr 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm. - dalej „ustawa o VAT”) dodanym przez ustawę z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 1027 - dalej „ustawa zmieniająca”), Wnioskodawca ma wątpliwości co do stosowania przepisów wprowadzonych przez ustawę zmieniającą w zakresie solidarnej odpowiedzialności nabywcy za zaległości podatkowe dostawcy tych wyrobów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że w przypadku, gdy na dzień dokonania dostawy paliw dostawca widnieje w wykazie podmiotów posiadających kaucję gwarancyjną prowadzonym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, lecz jego kaucja gwarancyjna w tym dniu jest mniejsza niż jedna piąta VAT należnego wynikającego z dostaw wyrobów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT dokonanych na rzecz Wnioskodawcy w danym miesiącu, to Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości w VAT tego dostawcy w wysokości odpowiadającej różnicy pomiędzy zaległością w VAT dostawcy powstałą z tytułu dostaw dokonanych na rzecz Wnioskodawcy i wysokością kaucji gwarancyjnej posiadanej przez dostawcę w dniu dokonania tych dostaw.

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku, gdy na dzień dokonania dostawy paliw dostawca widnieje w wykazie podmiotów posiadających kaucję gwarancyjną prowadzonym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, lecz jego kaucja gwarancyjna w tym dniu jest mniejsza niż jedna piąta VAT należnego wynikającego z dostaw wyrobów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT dokonanych na rzecz Wnioskodawcy w danym miesiącu, to Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości w VAT dostawcy w wysokości odpowiadającej różnicy między zaległością w VAT dostawcy powstałą z tytułu dostaw dokonanych na rzecz Wnioskodawcy i wysokością kaucji gwarancyjnej posiadanej przez dostawcę w dniu dokonania tych dostaw.

Zgodnie z art. 105a ust. 1 ustawy o VAT, dodanym przez ustawę zmieniającą, podatnik, o którym mowa w art. 15, na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika, jeżeli:

1.  wartość towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nabywanych od jednego podmiotu dokonującego ich dostawy, bez kwoty podatku przekroczyła w danym miesiącu kwotę 50.000 zł, oraz
2.  w momencie dokonania dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, podatnik wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

Ustawa o VAT przewiduje także przypadki, w których odpowiedzialność solidarna nabywcy za zaległości w VAT dostawcy jest wyłączona. Sytuacje, w których odpowiedzialność nabywcy jest wyłączona, zostały wymienione w art. 105a ust. 3 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie były spełnione następujące warunki:

1.  podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,
2.  wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej 3.000.000 zł.

Zatem, do wyłączenia odpowiedzialności solidarnej na podstawie art. 105a ust. 3 ustawy o VAT konieczny jest nie tylko wpis do wykazu podmiotów posiadających kaucję gwarancyjną lecz również odpowiednia wysokość kaucji gwarancyjnej.

Zgodnie natomiast z art. 105b ust. 9 ustawy o VAT, w przypadku powstania po wniesieniu kaucji gwarancyjnej u podmiotu, o którym mowa w ust. 1, zaległości podatkowej, kaucję gwarancyjną przeznacza się na pokrycie tej zaległości, z wyłączeniem zaległości, których zapłatę odroczono lub rozłożono na raty zgodnie z art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Zatem złożona przez dostawcę wyrobów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT kaucja gwarancyjna przeznaczana jest na pokrycie jego zaległości w VAT. Oznacza to, że w przypadku, gdy u dostawcy powstanie zaległość w VAT z tytułu dostaw dokonanych na rzecz Wnioskodawcy, posiadana przez dostawcę kaucja gwarancyjna zostanie przekazana na pokrycie tych zaległości. W związku z tym, Wnioskodawca będzie odpowiadać za zaległości w VAT dostawcy w wysokości odpowiadającej różnicy pomiędzy wysokością zaległości w VAT wynikających z dostaw dokonanych na rzecz Wnioskodawcy oraz wysokością kaucji gwarancyjnej posiadanej przez dostawcę paliw w dniu dokonania dostaw na rzecz Wnioskodawcy.

Przykład:

Zaległość w VAT dostawcy z tytułu dostaw paliw dokonanych na rzecz Wnioskodawcy wynosi 1 mln zł; wysokość kaucji gwarancyjnej posiadanej przez tego dostawcę w dniu dokonania dostaw wynosi 100 tys. zł.

W związku z faktem, że kaucja gwarancyjna złożona przez dostawcę jest zbyt niska, Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe dostawcy paliw. Odpowiedzialność Wnioskodawcy odpowiada różnicy między wysokością zaległości w VAT dostawcy powstałej w związku z dostawami paliw dokonanymi na rzecz Wnioskodawcy i wysokością posiadanej przez dostawcę kaucji gwarancyjnej.

Zatem w powyższym przykładzie, Wnioskodawca odpowiada za zaległości w VAT dostawcy paliw do wysokości 900 tys. zł (tj. 1 mln zł zaległości w VAT – 100 tys. zł kaucji gwarancyjnej).

W związku z powyższym, w przypadku, gdy na dzień dokonania dostawy paliw dostawca widnieje w wykazie podmiotów posiadających kaucję gwarancyjną prowadzonym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych lecz jego kaucja gwarancyjna w tym dniu jest mniejsza niż jedna piąta VAT należnego wynikającego z dostaw wyrobów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT dokonanych na rzecz Wnioskodawcy w danym miesiącu, to Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości w VAT dostawcy w wysokości odpowiadającej różnicy pomiędzy wysokością zaległości w VAT dostawcy wynikających z dostaw paliw dokonanych na rzecz Wnioskodawcy i wysokością kaucji gwarancyjnej posiadanej przez dostawcę w dniu dokonania dostaw na rzecz Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zajmuje się obrotem olejem napędowym. Działalność Wnioskodawcy polega na nabywaniu oleju napędowego pochodzącego z importu lub z produkcji krajowej i jego odsprzedaży na polskim rynku. W przyszłości Wnioskodawca przewiduje rozszerzenie zakresu sprzedawanych produktów o inne rodzaje paliw. Jak wskazała Spółka, nabywane i odsprzedawane przez Nią paliwa zostały wymienione w załączniku nr 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W odniesieniu do nabywanych ww. produktów Spółka ma wątpliwości co do stosowania przepisów wprowadzonych przez ustawę zmieniającą w zakresie solidarnej odpowiedzialności nabywcy za zaległości podatkowe dostawcy tych wyrobów. Pytanie Wnioskodawcy dotyczy zastosowania przepisu art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy, tj. Jego odpowiedzialności, jako nabywcy paliw, za zobowiązania podatkowe dostawcy, w przypadku, gdy na dzień dokonania dostawy podmiot ten widnieje w wykazie podmiotów posiadających kaucję gwarancyjną, o której mowa w art. 105b ustawy, lecz kaucja ta jest mniejsza niż jedna piąta VAT należnego wynikającego z dostaw wyrobów dokonanych na rzecz Wnioskodawcy w danym miesiącu.

W tym miejscu należy przywołać regulacje wprowadzone ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1027; dalej: ustawa zmieniająca). Na mocy art. 1 pkt 4 tego aktu, do ustawy o VAT został dodany Dział Xa zatytułowany „Odpowiedzialność podatkowa nabywcy w szczególnych przypadkach”, zawierający przepisy art. 105a-105c. Na podstawie art. 9 ustawy zmieniającej, powyższe przepisy weszły w życie z dniem 1 października 2013 r. (z wyjątkami wymienionymi w tym artykule), a ich celem jest zapobieganie nadużyciom podatkowym.

Regulacje te wprowadzają instytucję odpowiedzialności podatkowej nabywcy za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług sprzedawcy (odpowiedzialność solidarna) w obrocie niektórymi wyrobami stalowymi (nieobjętymi mechanizmem odwrotnego obciążenia), paliwami i złotem nieobrobionym. Zostały one wprowadzone w związku z koniecznością reakcji na nadużycia w obrocie pozostałymi towarami, których objęcie mechanizmem odwrotnego opodatkowania nie jest możliwe bez przeprowadzenia szczególnych procedur na forum unijnym.

Powyższa zmiana spowodowała, że od 1 października 2013 r. do ustawy został dodany także załącznik nr 13 stanowiący wykaz towarów (tzw. towarów wrażliwych), o których mowa w art. 99 ust. 3a oraz art. 105a ust. 1 ustawy. W części II tego załącznika, zawierającej grupę towarów pod nazwą „paliwa”, wymienione zostały: benzyny silnikowe, oleje napędowe, gazy przeznaczone do napędu silników spalinowych – w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym (poz. 10 załącznika) oraz oleje opałowe i oleje smarowe – w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym (poz. 11 załącznika).

Zgodnie z przepisem art. 105a ust. 1 ustawy, podatnik, o którym mowa w art. 15, na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika, jeżeli:

1.  wartość towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nabywanych od jednego podmiotu dokonującego ich dostawy, bez kwoty podatku przekroczyła w danym miesiącu kwotę 50 000 zł, oraz
2.  w momencie dokonania dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, podatnik wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

Stosownie do art. 105a ust. 2 ustawy, podatnik miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego, jeżeli okoliczności towarzyszące tej dostawie towarów lub warunki, na jakich została ona dokonana, odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, w szczególności jeżeli cena za dostarczone podatnikowi towary była bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich wartości rynkowej.

Wprowadzone od dnia 1 października 2013 r. regulacje zawierają ponadto katalog przesłanek, których spełnienie wyłącza zastosowanie odpowiedzialności solidarnej nabywcy. Należy podkreślić, że w celu uwolnienia się od odpowiedzialności podatkowej przez nabywcę wystarczy spełnienie jednej z tych przesłanek.

I tak, na podstawie art. 105a ust. 3 ustawy, przepisu ust. 1 nie stosuje się:

1.  do nabycia towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli:
    1.  nabycie to jest dokonywane na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych zbiorników pojazdów używanych przez podatników nabywających te towary, do napędu tych pojazdów,
    2.  dostawy tych towarów dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych, lub
2.  jeżeli powstanie zaległości podatkowych nie wiązało się z uczestnictwem podmiotu dokonującego dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej, lub
3.  jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie były spełnione następujące warunki:
    1.  podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,
    2.  wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej 3.000.000 zł.

Ponadto, przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże, że okoliczności lub warunki, o których mowa w ust. 2, nie miały wpływu na niezapłacenie podatku (art. 105a ust. 4).

Zatem, nabywca towarów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy może wyłączyć się z odpowiedzialności solidarnej, o której mowa w art. 105a ust. 1, m.in. korzystając z funkcji ochronnej instytucji kaucji gwarancyjnej na podstawie ww. przepisu art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy, jeżeli kupił towary od podmiotu wymienionego na dzień dokonania dostawy towarów w prowadzonym przez Ministra Finansów w formie elektronicznej i opublikowanym w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów wykazie podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną i wysokość złożonej kaucji była odpowiednia, tj. odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub wynosiła co najmniej 3.000.000 zł.

W związku z wprowadzeniem ww. przesłanki wyłączającej odpowiedzialność podatkową nabywcy, w ustawie o VAT uregulowano kwestie dotyczące składania kaucji gwarancyjnej przez podmioty dokonujące dostaw towarów wrażliwych, które nie posiadają w dniu złożenia wniosku zaległości podatkowych.

Zgodnie bowiem z art. 105b ust. 1 ustawy, podmiot dokonujący dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nieposiadający zaległości podatkowych, może złożyć w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną stanowiącą zabezpieczenie zapłaty podatku w związku z dokonywaniem dostaw tych towarów. Warunek nieposiadania zaległości podatkowych ocenia się według stanu na dzień składania kaucji gwarancyjnej.

Wprowadzenie tego rozwiązania (złożenie kaucji gwarancyjnej) umożliwia dostawcom wpis do wykazu podmiotów, które złożyły kaucję w odpowiedniej wysokości, zawierającego, oprócz danych dostawcy, informację o wysokości kaucji gwarancyjnej. Informacja z wykazu pozwoli nabywcom na ocenę, czy transakcje z tym podmiotem niosą np. ryzyko potencjalnego wystąpienia solidarnej odpowiedzialności.

Wysokość kaucji gwarancyjnej powinna odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego od przewidywanej przez dostawcę w danym miesiącu wartości sprzedaży towarów wrażliwych, z tym że nie może być niższa niż 200.000 zł (art. 105b ust. 2 ustawy).

W przypadku powstania u dostawcy po wniesieniu kaucji zaległości podatkowych, kaucja gwarancyjna będzie przeznaczona na pokrycie zaległości, z wyjątkiem sytuacji, gdy zaległość zostanie rozłożona na raty lub odroczona. Zaliczenie kaucji gwarancyjnej na poczet zaległości podatkowej następuje z dniem powstania zaległości podatkowej (art. 105b ust. 9 ustawy).

Stosownie do art. 105c ust. 1 i ust. 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi w formie elektronicznej wykaz podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną. Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Jeżeli więc podatnik nabywa towary wskazane w załączniku nr 13 do ustawy od podmiotu wymienionego w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1 ustawy i wysokość kaucji gwarancyjnej złożonej przez ten podmiot odpowiada co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosi co najmniej 3.000.000 zł, to odpowiedzialność nabywcy za zaległości podatkowe dostawcy jest wówczas wyłączona. Należy przy tym podkreślić, że wskazane wyżej warunki muszą być spełnione łącznie na dzień dokonania dostawy tych towarów.

W przedstawionej sprawie Wnioskodawca odnosi się do sytuacji, gdy na dzień dokonania dostawy paliw Jego dostawca widnieje w wykazie podmiotów posiadających kaucję gwarancyjną prowadzonym przez Ministra Finansów, lecz kaucja ta jest mniejsza niż jedna piąta VAT należnego wynikającego z dostaw tych wyrobów na rzecz Wnioskodawcy w danym miesiącu. Wnioskodawca prawidłowo zatem przyjął, że „w związku z faktem, że kaucja gwarancyjna złożona przez dostawcę jest zbyt niska, Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe dostawcy paliw”.

Jednakże, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, że „odpowiedzialność Wnioskodawcy odpowiada różnicy między wysokością zaległości w VAT dostawcy powstałej w związku z dostawami paliw dokonanymi na rzecz Wnioskodawcy i wysokością posiadanej przez dostawcę kaucji gwarancyjnej”, gdyż nie wynika to z powołanych wyżej przepisów prawa regulujących kwestie odpowiedzialności solidarnej.

Ustawodawca w przepisie art. 105a ust. 3 ustawy wymienił wprost sytuacje, w których nabywca zwolniony jest z odpowiedzialności solidarnej. Przepis ten nie wyłącza odpowiedzialności nabywcy za zaległości podatkowe dostawcy w przypadku, gdy złożona przez dostawcę kaucja gwarancyjna jest niższa, niż wymieniona w art. 105a ust. 3 pkt 3 lit b) ustawy. Jednocześnie przepis ten, a także pozostałe regulacje Działu Xa dotyczące odpowiedzialności podatkowej nabywcy towarów wrażliwych, nie określają zakresu odpowiedzialności w takiej sytuacji.

Należy przy tym zaznaczyć, że odpowiedzialność solidarna nabywcy w przedstawionej sprawie, tj. gdy kwota złożonej przez dostawcę kaucji jest niższa od wskazanej w art. 105a ust. 3 pkt 3 lit b) ustawy, wystąpi wówczas, gdy spełnione zostaną warunki określone powołanym wyżej przepisem art. 105a ust. 1 ustawy.

Z przepisu tego wynika, że podatnik, na rzecz którego dokonano dostawy towarów wrażliwych, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe, przy czym odpowiedzialność podatkowa nabywcy jest ograniczona do części podatku proporcjonalnie przypadającej na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów. Odpowiedzialność ta będzie miała zastosowanie w odniesieniu do transakcji o dużej wartości, tj. w przypadku gdy wartość nabywanych towarów wrażliwych od jednego dostawcy, bez kwoty podatku, przekroczyła w danym miesiącu kwotę 50.000 zł. Przesłanka do zastosowania tej instytucji wystąpi, gdy w momencie dokonania dostawy towarów wrażliwych nabywca wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

Ponadto, przepisem art. 105a ust. 2 ustawy ustawodawca określił sytuacje, kiedy mogą wystąpić uzasadnione podstawy do tego aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego. Są to m.in. przypadki, gdy okoliczności towarzyszące tej dostawie towarów lub warunki na jakich została ona dokonana odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, w szczególności jeżeli cena za dostarczone podatnikowi towary była bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich wartości rynkowej. Zwrócić jednak należy uwagę na fakt, że nie będzie podstaw do zastosowania odpowiedzialności, jeżeli np. niska cena zastosowana w danej transakcji jest wynikiem przyznanego nabywcy stosowanego w praktyce handlowej rabatu. Odpowiedzialność nie wystąpi również w sytuacji, gdy podatnik wykaże, że okoliczności wskazane w art. 105a ust. 2 nie miały wpływu na niezapłacenie podatku (art. 105a ust. 4).

Analiza powyższych regulacji wskazuje, że ewentualna odpowiedzialność nabywcy za zaległości podatkowe dostawcy towarów wrażliwych dotyczy części proporcjonalnie przypadającej na dostawę tych towarów dokonaną na jego rzecz. Podstawą objęcia nabywcy odpowiedzialnością solidarną jest wyłącznie zaległość podatkowa dostawcy wynikająca z niewpłaconego przez niego podatku.

Wysokość odpowiedzialności solidarnej jest zatem określona ww. przepisami. Natomiast zakres tej odpowiedzialności ustali właściwy organ podatkowy w drodze postępowania, jeśli zaistnieją powyższe przesłanki, o których mowa w przepisach art. 105a ust. 1 i 2, warunkujące wystąpienie odpowiedzialności solidarnej nabywcy za zaległości podatkowe dostawcy w przedstawionej sytuacji.

Tym samym, stanowisko Spółki, że „odpowiedzialność Wnioskodawcy odpowiada różnicy między wysokością zaległości w VAT dostawcy powstałej w związku z dostawami paliw dokonanymi na rzecz Wnioskodawcy i wysokością posiadanej przez dostawcę kaucji gwarancyjnej”, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz – w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.