Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.17.2025.2.HK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów
amortyzacyjnych od budynków (budynek użytkowy oraz
budynek biurowo; mieszkalny) zmodernizowanych częściowo
ze środków uzyskanych z dywidend wypłaconych przez spółki
zależne
Słowa kluczowe: amortyzacja
lokal
lokal-lokal mieszkalny
lokal-lokal użytkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Środki trwałe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 48
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 63
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16c-pkt 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 12 maja
    2025 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 18 czerwca 2025 r.
    (wpływ 23 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką dominującą dla trzech spółek
    zależnych. Wnioskodawca prowadzi działalność operacyjną w zakresie oddania w najem
    nieruchomości, urządzeń przemysłu mięsnego, licencji znaków towarowych, których jest
    właścicielem.
    Głównym źródłem przychodów są dywidendy otrzymane od spółek zależnych. Środki
    pieniężne otrzymane z dywidendy Spółka częściowo zainwestowała w modernizację i
    budowę budynków użytkowych i biurowo-mieszkalnych, które zaewidencjonowano w
    nieruchomościach inwestycyjnych (inwestycje długoterminowe), gdyż są i będą
    przedmiotem umowy najmu, z której Wnioskodawca osiąga stały miesięczny przychód,
    który po pomniejszeniu o koszty będzie stanowił podstawę opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób prawnych.

    Zmodernizowane i wybudowane budynki to:
    a) budynek użytkowy: budynek magazynowy zboża. Budynek wykorzystywany do
      magazynowania zboża. Prowadzona jest działalność opodatkowana podatkiem
      dochodowym, tzn. oddany jest budynek magazynowy w najem i generowane są
      przychody z tytułu najmu budynku magazynowego. W wyniku modernizacji zwiększyła
      się wartość początkowa tegoż środka trwałego,
    b) budynek biurowo-mieszkalny. Nowo wybudowany budynek biurowo-mieszkalny
      stanowi zabezpieczenia źródła przychodów i jest wykorzystywany przez Spółkę na
      użytek własny. Budynek jest częściowo mieszkalny, ale lokale mieszkalne nie stanowią
      odrębnej nieruchomości.
    Spółka w całości swoje przychody z działalności opodatkowuje podatkiem dochodowym.
    Wydatki na budowę i modernizację budynków użytkowych zostały poniesione przez
    Spółkę i nie zostaną jej zwrócone bezpośrednio w jakiejkolwiek formie, budynki zostały
    wprowadzone do ewidencji środków trwałych i są amortyzowane. Budynki zostały
    zaliczone do grup:
    a) budynek użytkowy: budynek magazynowy zboża został zaliczony do grupy
      Klasyfikacji Środków Trwałych: 101 (budynki przemysłowe),
    b) budynek biurowo-mieszkalny został zaliczony do grupy Klasyfikacji Środków
      Trwałych: 105 (budynki biurowe).
    Budynki będące przedmiotem wniosku stanowią wyłączną własność Spółki, a w dniu
    przyjęcia do użytkowania stanowiły kompletny środek trwały, zdatny do użytkowania. W
    działalności gospodarczej Spółki niżej wymienione budynki są wykorzystywane w
    momencie dokonywania ich odpisów amortyzacyjnych:
    a) budynek magazynowy zboża wykorzystywany jest pośrednio poprzez oddanie w
      najem w wyniku czego Spółka generuje przychody z tytułu najmu,
    b) budynek biurowo-mieszkalny wykorzystywany jest na swój użytek i stanowi
      zabezpieczenie źródła przychodów.
    Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych ww. budynków w miesiącu następującym po
    miesiącu, w którym Spółka otrzymała ostateczną decyzję pozwalającą użytkować budynki.
    Przewidywany okres użytkowania budynków jest powyżej roku.
    W 2024 r. na podstawie kalkulacji za rok 2023 r. Spółka jest spółką nieruchomościową w
    rozumieniu art. 4a pkt 35 CIT.
    Uzupełnienie wniosku
    Odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z ustawą o rachunkowości nie są niższe niż
    odpisy amortyzacyjne dokonywane dla celów podatkowych.
    Budynek biurowo-mieszkalny zaliczony jest do grupy Klasyfikacji Środków Trwałych: 105
    (budynki biurowe) i jest obecnie wykorzystywany w działalności gospodarczej Spółki na
    cele biurowe, na użytek własny a w przyszłości budynek biurowo-mieszkalny będzie
    przedmiotem umowy najmu, z której Spółka będzie osiągać przychód opodatkowany
    podatkiem dochodowym od osób prawnych. Wykorzystywanie budynku biurowo-
    mieszkalnego na użytek własny odbywa się w sposób prowadzenia punktu
    administracyjnego dla pozostałych nieruchomości oddanych w najem.

## Pytanie

Czy odpisy amortyzacyjne od budynków zmodernizowanych częściowo ze środków
    uzyskanych z dywidend wypłaconych przez spółki zależne mogą zostać zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów w pełnej wysokości?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Odpisy amortyzacyjne od budynków częściowo zmodernizowanych i nowo
    wybudowanych ze środków pochodzących z dywidend wypłaconych przez spółki zależne
    Wnioskodawcy mogą być w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej CIT),
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych
    przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z
    ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Jak wynika z cytowanego przepisu za koszty uzyskania przychodów uznać należy wszystkie
    wydatki, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Wydatki poniesione na modernizację budynków i wybudowanie, które następnie będą
    przedmiotem umowy najmu i będą przynosić Wnioskodawcy stały miesięczny przychód,
    niewątpliwie są wydatkami poniesionymi w celu osiągnięcia źródła przychodów lub w celu
    jego zachowania albo zabezpieczenia. Zmodernizowane i wybudowane budynki, jak
    wskazano wyżej, będą przynosić przychód z tytułu najmu. Ponadto poniesione wydatki
    mają też na celu zabezpieczenie źródła przychodów, ponieważ dzięki przeprowadzonej
    modernizacji budynki będą trwalsze i będą przynosić przychód przez dłuższy okres.
    Jednocześnie wskazać należy, że art. 16 ust. 1 nie wskazuje, że w sytuacji opisanej w
    niniejszym wniosku, odpisy amortyzacyjne nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach
      obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy
      Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym
      roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
      a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za
        wieczyste użytkowanie gruntów,

      b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
        środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
        wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
      c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
        środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
        - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o
          sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są
          jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia
          środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          czas ich poniesienia.
    Jednocześnie, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w przypadkach, o których
    mowa w art. 16 ust. 1 pkt 48 i pkt 63 ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad
      określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym
      wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub
      wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Z kolei, w myśl art. 16 ust. 1 pkt 63 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych:
      a) nabytych nieodpłatnie, jeżeli:
        - nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub
          praw, lub
        - dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
        - nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów
          zaniechano poboru podatku,
      b) jeżeli przed dniem 1 stycznia 1995 r. zostały nabyte, lecz niezaliczone do środków
        trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
      c) oddanych do nieodpłatnego używania - za miesiące, w których składniki te były
        oddane do nieodpłatnego używania;
      d) (uchylona).
    Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów
    amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16a-16m ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Treść powyższych przepisów oznacza, że amortyzacja podatkowa stanowi formę
    rozłożonego w czasie, obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w
    prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w dłuższym
    okresie. Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania
    danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek
    amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie Stawek Amortyzacyjnych.

    Zgodnie z art. 16c ustawy o CIT:
    Amortyzacji nie podlegają:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      2) budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów
        mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej
        przez spółdzielnie mieszkaniowe,
  2a) budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze
        własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego
        w spółdzielni mieszkaniowej,
      3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
      4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust.
        2 pkt 2 i 2a,
      5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
        działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
        wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te
        składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od
        miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej
        działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają
    następujące warunki:
    - stanowią własność lub współwłasność podatnika,
    - są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
    - przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
    - są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą,
    - nie mają do nich zastosowania przepisy art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Jak wynika z przywołanego wcześniej art. 16c pkt 2a ustawy o CIT amortyzacji nie
    podlegają m.in. budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość.
    Treść tego przepisu obowiązuje od 1 stycznia 2022 r. Został on dodany do ustawy o CIT na
    mocy art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2105 ze zm.; dalej: „ustawa zmieniająca”) i
    co do zasady ma zastosowanie do amortyzacji podatkowej nieruchomości mieszkalnych.
    Ustawa zmieniająca wprowadziła zmiany w zakresie amortyzacji podatkowej, które
    polegają na wyłączeniu możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od budynków i
    lokali mieszkalnych. Wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie budynków
    i lokali mieszkalnych, począwszy od 1 stycznia 2022 r., nie stanowią zatem kosztów
    uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, zgodnie z treścią art. 16c pkt 2a
    ustawy o CIT. Zmiana ta nie objęła budynków i lokali niemieszkalnych, które nadal
    podlegają amortyzacji.
    Jak wskazano bowiem w uzasadnieniu do ustawy zmieniającej (Druk sejmowy nr 1532), w
    części określonej jako Zmiany w zakresie amortyzowania budynków i lokali mieszkalnych:
    „Proponowane zmiany zakładają wyłączenie z kosztów podatkowych odpisów
    amortyzacyjnych od budynków i lokali mieszkalnych. Zmiany dotyczą zatem tych
    składników, których wartość nie spada, a zasadniczo wzrasta. Projektowane rozwiązanie
    będzie zbieżne w skutkach w podatku dochodowym z rozwiązaniami dotyczącymi gruntów
    i prawa wieczystego użytkowania gruntów, które również nie podlegają amortyzacji.
    Możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od

    wynajmowanych mieszkań, szczególnie z rynku wtórnego, powoduje, że dochody
    uzyskiwane z tego tytułu są w obowiązującym stanie prawnym, efektywnie bardzo często
    nieopodatkowane. Odpisy amortyzacyjne dokonywane od tych składników zmniejszają
    dochód do opodatkowania do takiego poziomu, że podatek dochodowy nie występuje. (...)
    Budynki i lokale mieszkalne powinny zaspokajać przede wszystkim potrzeby
    mieszkaniowe obywateli. Tymczasem korzystne regulacje podatkowe powodują, iż bardzo
    opłacalnym obecnie, jest inwestowanie wolnych środków w rynek mieszkaniowy, co ma
    niewątpliwie wpływ na wzrost cen mieszkań. Zakłada się, że nieruchomości o charakterze
    mieszkalnym wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, nie tylko nie
    będą podlegały amortyzacji, ale również nie będą ujmowane w ewidencji środków
    trwałych. W podatku CIT analogicznie jak w podatku PIT wyłącza się możliwość amortyzacji
    nieruchomości i praw o charakterze mieszkalnym”.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność operacyjną w zakresie oddania
    w najem m.in. nieruchomości, których jesteście Państwo właścicielem. Głównym źródłem
    przychodów Spółki są dywidendy otrzymane od spółek zależnych. Środki pieniężne
    otrzymane z dywidendy Spółka częściowo zainwestowała w modernizację i budowę
    budynków użytkowych i biurowo-mieszkalnych. Zmodernizowane i wybudowane budynki
    to budynek użytkowy i budynek biurowo-mieszkalny. Odpisy amortyzacyjne dokonywane
    zgodnie z ustawą o rachunkowości nie są niższe niż odpisy amortyzacyjne dokonywane
    dla celów podatkowych. W 2024 r. na podstawie kalkulacji za rok 2023 r. Spółka jest spółką
    nieruchomościową w rozumieniu art. 4a pkt 35 CIT.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy odpisy amortyzacyjne od budynków
    zmodernizowanych częściowo ze środków uzyskanych z dywidend wypłaconych przez
    spółki zależne mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w pełnej
    wysokości.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że zasady klasyfikacji danego środka trwałego
    zostały unormowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w
    sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1864).
    Klasyfikacja ta jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.
    in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań
    statystycznych. O zaliczeniu budynku (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje
    jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób
    użytkowania, który w praktyce bywa czasem niezgodny z przeznaczeniem. O zmianie
    pierwotnego przeznaczenia na stałe, decyduje każdorazowo wykonanie odpowiednich
    robót budowlano-adaptacyjnych.
    W przypadku budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu o zaliczeniu obiektu do właściwej
    podgrupy i rodzaju decyduje główne jego przeznaczenie (uwagi szczegółowe do Grupy I w
    KŚT). Organem uprawnionym do orzekania w zakresie Klasyfikacji Środków Trwałych jest
    Urząd Statystyczny.
    Należy dodać, że podział budynków na mieszkalne i niemieszkalne w Klasyfikacji Środków
    Trwałych oparty jest na Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Według
    Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych budynki mieszkalne to obiekty budowlane,
    których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do
    celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej
    wykorzystywana jest na cele mieszkalne, wówczas budynek klasyfikowany jest jako
    niemieszkalny. Budynki niemieszkalne to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla
    potrzeb niemieszkalnych.
    Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, podkreślenia wymaga fakt, iż zmiana
    wprowadzona omawianą wyżej ustawą zmieniającą nie objęła budynków i lokali
    niemieszkalnych, które nadal podlegają amortyzacji podatkowej i do których przytoczony
    wyżej art. 16c pkt 2a ustawy o CIT nie ma zastosowania.
    We wniosku jednoznacznie Państwo wskazali, że ww. budynki zostały zaliczone do grup:

    - budynek użytkowy (budynek magazynowy zboża) został zaliczony do grupy Klasyfikacji
      Środków Trwałych: 101 (budynki przemysłowe),
    - budynek biurowo-mieszkalny został zaliczony do grupy Klasyfikacji Środków Trwałych:
      105 (budynki biurowe).
    W związku z powyższym, przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena
    prawidłowości dokonanej przez Państwa klasyfikacji wskazanych we wniosku budynków
    do odpowiedniej grupy klasyfikacji środków trwałych, które zaklasyfikowali Państwo jako
    niemieszkalne. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy organ przyjął za Państwem, jako
    niepodlegający ocenie element opisu stanu faktycznego, wskazaną przez Państwa
    kwalifikację ww. budynków jako budynków niemieszkalnych, zakwalifikowanych do KŚT
    pod symbolem 101 i 105.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Państwa opis sprawy oraz obowiązujące w tym
    zakresie przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że skoro będące Państwa
    własnością budynki:
    - są środkami trwałymi wykorzystywanymi przez Państwa do prowadzenia działalności
      gospodarczej,
    - są wykorzystywane, w części poprzez oddanie w najem, a w części na własny użytek,
    - są wg Państwa wskazania budynkami niemieszkalnymi, sklasyfikowanym pod
      symbolami KŚT 101 (budynki przemysłowe) i 105 (budynki biurowe),
    - odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z ustawą o rachunkowości nie są niższe
      niż odpisy amortyzacyjne dokonywane dla celów podatkowych
    i nie mają do nich zastosowania przepisy art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, a w szczególności
    przepisy art. 16 ust. 1 pkt 48 i pkt 63 ustawy o CIT, to tym samym są Państwo uprawnieni
    do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wskazanych powyżej
    środków trwałych i zaliczania odpisów amortyzacyjnych w ciężar kosztów podatkowych.
    Bez znaczenia na powyższe pozostaje fakt, że wydatki na modernizację lub wybudowanie
    opisanych budynków zostały sfinansowane ze środków pochodzących z dywidend
    wypłaconych przez spółki zależne.
    Zatem Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje usta
    wa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.