Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.797.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-18
Teza: Prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego w
związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: inwestycje-wydatki inwestycyjne
odliczenia-odliczenie częściowe
proporcja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
1

Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego w
    związku z realizacją projektu pn. „...”.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X ... (zwana dalej „Uczelnią” lub „Wnioskodawcą”) jest uczelnią publiczną artystyczną
    działającą, w szczególności, na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. 2024 1571 tj. z dnia 2024. 10.24) zwanej dalej
    Prawem o szkolnictwie wyższym, aktów wykonawczych na jej podstawie wydanych oraz
    statutu Uczelni. Uczelnia jest nadzorowana przez ministra właściwego do spraw kultury i
    dziedzictwa narodowego.
    Zakres podstawowych czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę określa m. in. art.
    11 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, jako
      1) prowadzenie kształcenia na studiach
      2) prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia.
      3) prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer
        wiedzy i technologii do gospodarki.
      4) prowadzenie kształcenia doktorantów.
      5) kształcenie i promowanie kadr uczelni,
      6) stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w:
        a. procesie przyjmowania na uczelnię w celu odbywania kształcenia.
        b. kształceniu
        c. prowadzeniu działalności naukowej.
      7) wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie,
        tradycję narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka
      8) stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów,
      9) upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i
        udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych.
    10) działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Działalność Wnioskodawcy obejmuje zarówno obszar podlegający opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, jak również obszar niepodlegający opodatkowaniu (będący

    poza zakresem ustawy o VAT) oraz zwolniony z opodatkowania (czynności korzystające ze
    zwolnienia od podatku VAT). Działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług (będąca poza zakresem ustawy o VAT) to przede wszystkim nieodpłatne
    czynności kształcenia finansowane z subwencji oraz innych różnego typu dofinansowań
    celowych. Odpłatna działalność Wnioskodawcy to głównie odpłatne usługi kształcenia,
    które korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz odpłatne usługi
    noclegowe świadczone na rzecz studentów i doktorantów Wnioskodawcy, które także
    korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi również
    działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, polegającą m. in. na odpłatnym
    wynajmie lokali użytkowych, odpłatnych noclegach świadczonych na rzecz osób innych niż
    studenci/doktoranci, odpłatnym wstępie na wydarzenia kulturalne (działalność ...), czy też
    dystrybucji .....
    W zakresie odliczenia podatku naliczonego względem wszelkiego rodzaju wydatków
    udokumentowanych fakturami związanych z funkcjonowaniem Wnioskodawcy stosuje się
    następujący sposób postępowania:
    1. Jeżeli Wnioskodawca nabywa towar/usługę, które jest w stanie przyporządkować
    bezpośrednio jednej z przywołanych powyżej działalności wówczas:
    a) gdy wydatek służy jedynie działalności niegospodarczej (niepodlegającej
    opodatkowaniu) - nie dokonuje się odliczenia podatku naliczonego,
    b) gdy wydatek służy działalności gospodarczej (sprzedaży) ale zwolnionej z podatku od
    towarów i usług (zw.) - nie dokonuje się odliczenia podatku naliczonego,
    c) gdy wydatek służy działalność gospodarczej (sprzedaży) ale opodatkowanej podatkiem
    od towarów i usług (stawką 9% 5%. 8% czy 23%) - Wnioskodawca odlicza pełną kwotę
    podatku naliczonego.
    2. Jeżeli Wnioskodawca nabywa towar/usługę których nie jest w stanie przyporządkować
    bezpośrednio jednej z przywołanych powyżej działalności wówczas:
    a) gdy wydatek służy zarówno czynnościom będącym poza reżimem ustawy o VAT (w
    uproszczeniu czynnościom statutowym nieodpłatnym), jak i działalność gospodarczej
    (sprzedaży) opodatkowanej podatkiem od towarów i usług - wówczas Wnioskodawca
    odlicza podatek naliczony tzw. prewspółczynnikiem odliczenia podatku naliczonego
    (obliczonym na podstawie § 6 rozporządzenia),
    b) gdy wydatek służy zarówno czynnościom będącym poza reżimem ustawy o VAT
    (czynnościom statutowym nieodpłatnym), jak i działalność gospodarczej (sprzedaży)
    zwolnionej z podatku od towarów i usług - wówczas Wnioskodawca nie odlicza podatku
    naliczonego,
    c) gdy wydatek służy tylko działalność gospodarczej ale zarówno opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług jak również zwolnionej z podatku od towarów i usług -
    wówczas Wnioskodawca odlicza podatek naliczony tzw. współczynnikiem odliczenia
    podatku naliczonego (obliczonym na podstawie art. 90 ust. 4 dalszych ustawy o VAT).
    d) gdy wydatek służy zarówno czynnościom będącym poza reżimem ustawy o VAT
    (czynnościom statutowym nieodpłatnym), jak i działalność gospodarczej (sprzedaży)
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (stawką 0%. 5%. 8%. 23%) oraz zwolnionej z
    podatku od towarów i usług (zw.) - wówczas Wnioskodawca jest zobligowany, w pierwszej
    kolejności zastosować prewspółczynnik odliczenia podatku naliczonego. Następnie,
    względem pozostałej kwoty, winien zastosować tzw. współczynnik odliczenia podatku
    naliczonego.
    Powyższy sposób postępowania wynika z art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ust. 1 –
    ust. 2 ustawy o VAT. Współczynnik odliczenia podatku naliczonego Wnioskodawca oblicza
    na podstawie art. 90 ust. 3 – ust. 6 ustawy o VAT. Natomiast prewspółczynnik odliczenia

    podatku naliczonego Wnioskodawca oblicza na podstawie § 6 rozporządzenia. Wskazane
    wskaźniki są najbardziej miarodajne dla Wnioskodawcy i w sposób obiektywny
    odzwierciedlają zakres prowadzonej działalność Uczelni z punktu widzenia odliczenia
    podatku naliczonego na podstawie ustawy o VAT. Wnioskodawca jest właścicielem
    nieruchomości położonych przy ul. ... oraz ul. ..., na których znajdują się budynki w których
    prowadzona jest działalność Wnioskodawcy, w tym działalność naukowa i dydaktyczna w
    zakresie..... W ramach programu dydaktycznego Wnioskodawcy w opisanych
    nieruchomościach prowadzone są zajęcia dydaktyczne dla studentów i doktorantów, w
    tym studentów studiów stacjonarnych i niestacjonarnych, a także słuchaczy studiów
    podyplomowych. W budynku znajdują się również pomieszczenia biurowe w tym Zakładu
    ... który realizuje produkcję ..... Wnioskodawca wynajmuje także część powierzchni
    podmiotom zewnętrznym na podstawie umów cywilnoprawnych (automaty do kawy
    herbaty).
    W wymienionych nieruchomościach prowadzona jest zarówno działalność niepodlegająca
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (będąca poza zakresem ustawy o VAT), tj.
    przede wszystkim nieodpłatne czynności kształcenia finansowane z subwencji oraz innych
    różnego typu dofinansować celowych, jak i odpłatna działalność Wnioskodawcy tj. np.
    koprodukcja utworów audiowizualnych, najem powierzchni. Celem Wnioskodawcy jest
    wykonywanie zarówno działalności podlegającej opodatkowaniu VAT, zwolnionej, jak i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem. Celem Wnioskodawcy jest wypełnienie
    procesu dydaktycznego (zaliczenie danego przedmiotu przez studenta/doktoranta) -
    związek z działalnością zwolnioną z VAT jak i pozostającą poza zakresem opodatkowania
    podatkiem VAT, odpłatne usługi kształcenia, które korzystają ze zwolnienia od podatku od
    towarów I usług, promocja (.....) - związek z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT, produkcja .... podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT, najem
    powierzchni użytkowych podmiotom zewnętrznym na podstawie umów cywilnoprawnych
    podlegająca opodatkowaniem podatkiem VAT.
    Wnioskodawca dnia 1.10.2024 roku rozpoczął realizację projektu pn. „...” o numerze ....
    Czas realizacji projektu przewidziany jest od 01.10.2024 r. do 31.03.2027 r. Projekt
    realizowany jest w ramach naboru ..., organizowanego przez Narodowe Centrum Badań i
    Rozwoju na podstawie umowy o numerze .... Projekt dofinansowany przez Unię
    Europejską - Program Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027. Celem
    projektu jest (...). Cel ten zostanie osiągnięty poprzez realizację działań projektowych w
    ośmiu kluczowych obszarach stanowiących zadania w projekcie w następujących
    zakresach: organizacyjnym, architektonicznym, informacyjno-komunikacyjnym, cyfrowym,
    technologicznym, proceduralnym, wspierającym edukację oraz podnoszącym świadomość
    na temat potrzeb OzN.
    Grupą docelową jest wspólnota akademicka Wnioskodawcy jako podmiotu który
    bezpośrednio będzie korzystał ze wsparcia EFS+ i to wsparcie będzie realizowane na rzecz
    jego funkcjonowania w sferze dostępności dla szkolnictwa wyższego (pracownicy, studenci
    doktoranci słuchacze wszystkie osoby uczestniczące w działaniach statutowych
    Wnioskodawcy). Osobami otrzymującymi wsparcie bezpośrednie poprzez uczestnictwo w
    zadaniach w mniejszym projekcie będą pracownicy uczelni oraz pośrednio studenci,
    doktoranci, słuchacze studiów podyplomowych ze szczególnymi potrzebami, inne osoby
    do których Wnioskodawca kieruje również swoją ofertę edukacyjną. Projekt podzielony
    jest na następujące zadania:
    1. Powołanie w strukturze uczelni jednostki ds. dostępności,
    2. Dostępność architektoniczna,
    3. Dostępność informacyjno-komunikacyjna,
    4. Dostępność cyfrowa,

    5. Technologie wspierające,
    6. Procedury,
    7. Usługi wspierające edukację,
    8. Szkolenia podnoszące świadomość niepełnosprawności.
    Główną myślą towarzyszącą realizacji projektu będzie idea projektowania uniwersalnego
    dzięki której kampus Wnioskodawcy będzie miejscem przyjaznym dla całej społeczności
    akademickiej i osób trzecich. Dzięki realizacji projektu osoby ze szczególnymi potrzebami,
    w tym OzN, będą miały zapewnione warunki do pełnego uczestnictwa w życiu
    akademickim zarówno podczas rekrutacji, procesu kształcenia, prowadzenia badań
    naukowych, a także udziału w wydarzeniach kulturalnych, sportowych oraz zatrudnieniu.
    W projekcie realizowane są m. in. następujące działania: (...)
    Przy realizacji powyższego projektu Wnioskodawca ujmuje w części podatek naliczony VAT
    od faktur zakupu dotyczących przedsięwzięcia jako koszt (wydatek) kwalifikowalny,
    ponieważ Wnioskodawca w żaden sposób nie może odzyskać (odliczyć) podatku
    naliczonego VAT w całości.

## Pytanie

Czy w związku z realizacją projektu pn. „...”, Wnioskodawca będzie miał możliwość
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z uwzględnieniem
    zastosowania prewspółczynnika odliczenia podatku naliczonego a następnie względem
    pozostałej kwoty, zastosowania tzw. współczynnika odliczenia podatku naliczonego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, gdy wydatek służy zarówno czynnościom będącym poza
    reżimem ustawy o VAT (czynnościom statutowym nieodpłatnym), jak i działalności
    gospodarczej (sprzedaży) opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (stawką 0%, 5%,
    8%, 23%) oraz zwolnionej z podatku od towarów i usług (zw.) - wówczas Wnioskodawca
    jest zobligowany, w pierwszej kolejności, zastosować prewspółczynnik odliczenia podatku
    naliczonego. Następnie, względem pozostałej kwoty, winien zastosować tzw. współczynnik
    odliczenia podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie
    do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje
    zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest (tylko) związany z
    transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT.

    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu,
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W przypadku
    Wnioskodawcy działalność gospodarcza prowadzona w budynkach Uczelni w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT to głównie odpłatne usługi kształcenia, wynajem powierzchni
    użytkowych, produkcja i koprodukcja filmów oraz dystrybucja filmów (sprzedaż licencji).
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu
    władzy czy nieodpłatną działalność statutową). W przypadku Wnioskodawcy to przede
    wszystkim nieodpłatne czynności kształcenia.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h i ust. 22
    oraz art. 90 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji".
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Według art. 86 ust. 2b ustawy o VAT sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
    jeżeli:
    1. zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2. obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych (które w analizowanej sprawie nie istnieją).
    W myśl art. 86 ust. 2c ustawy o VAT, przy wyborze sposobu określenia proporcji można
    wykorzystać w szczególności następujące dane:
    1. średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością,
    2. średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością,

    3. roczny obrót z działalność gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza,
    4. średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalność gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Według art. 86 ust. 2d ustawy o VAT, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w
    przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę
    do najbliższej liczby całkowitej Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio
    (art. 86 ust. 2g ustawy o VAT).
    Jednocześnie, w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji
    wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
    wydanymi na podstawie ust. 22 art. 86 ustawy o VAT sposób określenia proporcji nie
    będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny
    sposób określenia proporcji (art. 86 ust. 2h ustawy).
    Z kolei, jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, wydane zostało
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Rozporządzenie to określa w
    przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej
    odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i
    dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej "sposobem określenia proporcji" oraz
    wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
    wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze (§ 6 dotyczy uczelni
    publicznych). Jednocześnie jak podaje art. 90 ust. 1 – ust. 3 ustawy o VAT, w stosunku do
    towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w
    związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i
    czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do
    odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku
    do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (ust. 1).
    Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1,
    podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
    naliczonego którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (ust. 2). Proporcję
    o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w
    związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w

    całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z
    którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Wobec powyższego należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt, że Wnioskodawca realizując w
    ramach projektu wszystkie działania opisane we wniosku, nie ma możliwość
    przyporządkowania całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje Wnioskodawca jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku, z
    zastosowaniem prewspółczynnika odliczenia podatku naliczonego. Następnie względem
    pozostałej kwoty z zastosowaniem tzw. współczynnika odliczenia podatku naliczonego. W
    konsekwencji w stosunku do wszystkich zakupów i dostaw realizowanych w ramach
    projektu Wnioskodawca nie ma możliwości, aby wydatki bezpośrednio i wyłącznie
    przyporządkować do czynności opodatkowanych, zwolnionych z VAT lub zdarzeń
    niepodlegających regulacjom VAT. Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do
    częściowego odliczenia podatku od towarów i usług. Przy czym dokonując obliczenia
    podatku naliczonego najpierw Wnioskodawca zastosuje prewspółczynnik na podstawie § 6
    rozporządzenia, a następnie zastosuje współczynnik proporcji zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług, oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.

    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn.
    których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że
    odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary
    lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji
    czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w
    jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Ustawodawca zapewnił więc podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Doprecyzowaniem powołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy jest przepis art. 86
    ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych

        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Natomiast z treści art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.

    Rozporządzenie to określa, w przypadku niektórych podatników, sposób określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
    działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
    proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku
    naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Stosownie do § 6 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku uczelni publicznej, jako sposób określenia proporcji uznaje się sposób
      ustalony według wzoru:
      X = (A x 100)/ (A+F) gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej uczelni publicznej,
      F – sumę wykorzystanych przez uczelnię publiczną środków obejmującą subwencje,
      dotacje i inne środki o podobnym charakterze przeznaczone w danym roku przez tę
      uczelnię na zadania, o których mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619), których realizacja nie
      mieści się w działalności gospodarczej, wynikające ze sprawozdania z wykonania
      planu rzeczowo-finansowego tej uczelni, z wyłączeniem środków finansowych
      przeznaczonych na stypendia dla studentów lub doktorantów.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Pojęcie obrotu, o którym mowa w powyższej regulacji powinno być interpretowane tak jak
    w przypadku art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług. Obrót powinien być rozumiany
    jako kwota należna z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług pomniejszona o VAT.
    Obrót ten będzie – dla celów określenia proporcji – powiększany o otrzymane przychody z
    innej niż gospodarcza działalności.
    Stosownie do § 8 rozporządzenia:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-
      7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy.
    Przepis art. 86 ust. 2a ustawy ma zatem zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której
    nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez
    podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w
    sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe.

    Ww. przepis wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia
    towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia
    towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ww. ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Przepis art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje.
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90
    ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności
    podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia

    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. Mieszczą się tutaj
    również działania, czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże
    niegenerujące opodatkowania podatkiem. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę
    działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 2 i ust. 3 ustawy – przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy,
    czy nieodpłatna działalność statutowa. W celach działalności gospodarczej mieścić się
    będą również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej
    („towarzyszące” tej działalności), niezależnie od tego czy ostatecznie bezpośrednio
    generują opodatkowanie VAT.
    W rozpatrywanej sprawie, w związku z wykorzystywaniem nabywanych w ramach
    realizowanej inwestycji towarów i usług do czynności opodatkowanych i zwolnionych oraz
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w takim zakresie, w jakim
    towary i usługi będą służyły do wykonywania przez Państwa czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT.
    Zauważenia wymaga, że w celu odliczenia podatku naliczonego, podatnik winien
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów czynności –
    opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego
    związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.
    Z uwagi jednak na okoliczność, iż – jak wynika z opisu sprawy – przypisanie towarów i
    usług nabywanych w ramach realizacji ww. inwestycji w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, to w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego
    podlegającego odliczeniu w pierwszej kolejności są Państwo zobowiązani do obliczenia
    podatku naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej zgodnie ze sposobem
    określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy, z uwzględnieniem
    przepisu § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    W dalszym etapie – w związku z faktem, że nabywane towary i usługi związane z
    działalnością gospodarczą są wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych jak
    i do czynności zwolnionych od podatku, jak również nie jest możliwe wyodrębnienie
    całości lub części kwot podatku w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane
    przez Państwa do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do

    obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje, winni Państwo dokonać kolejnego podziału podatku naliczonego w oparciu o
    zasady wskazane w art. 90 ust. 2 i ust. 3 oraz następne ustawy.
    W związku z powyższym, od wydatków ponoszonych na realizację projektu pn. „...”, mają
    Państwo prawo do odliczenia części podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w zw.
    z art. 86 ust. 2a i następne ustawy, przepisów ww. rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. oraz przepisów art. 90 ust. 2 i następne ustawy. Przy czym, prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje pod
    warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.