Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-111/13-2/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-04-24
Teza: Czy przy sprzedaży Wnioskodawca będzie zwolniony z VAT-u w związku z czym ma sprzedać część lokalu na umowę sprzedaży czy fakturą VAT? (do kwoty sprzedaży doliczyć VAT). Czy Wnioskodawcę dotyczy podstawa art. 43 ust. 1 pkt 10 podatku VAT?
Słowa kluczowe: lokal-lokal użytkowy; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 06.02.2013 r. (data wpływu 11.02.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dla sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.02.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dla sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe:

W dniu 24.07.2009 r. – Wnioskodawca PW „O.” –kupił lokal użytkowy o pow. 130,19 m2 aktem notarialnym - za kwotę 700,000 zł wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku i udziałem w prawie użytkowym wieczystego gruntu (w załączniku akt notarialny). Lokal był zakupiony bez faktury VAT – (par 3 aktu notarialnego) tylko aktem – umowa sprzedaży. W związku z czym Wnioskodawca nie odliczał podatku VAT.

Budynek w którym Wnioskodawca nabył lokal został wybudowany ok. 1950 roku i PW „O.” jest kolejnym już właścicielem lokalu.

Obecnie lokal kupiony przez PW „O.” jest wynajmowany dla 2 firm. Wnioskodawca chce podzielić lokal i odsprzedać część dla najemcy – obecnego Gabinetu Stomatologicznego „G..”

Po zakupie 24.07.2009 r. – lokal od 09.2009 roku był wynajmowany dla F. (1 część) oraz od 2010 r. – na Gabinet Stomatologiczny (2 część) „G.”. Czyli okres najmu wynosi obecnie ponad 3 lata. Wynajem był rozliczany fakturą VAT i należny podatek odprowadzany do US.

W lokalu był przeprowadzany remont, na który Wnioskodawca pobierał faktury na łączną kwotę ok. 20 tys. złotych.

Obecnie Wnioskodawca chce odsprzedać część lokalu tj. 100 m2 obecnemu najemcy – gabinetowi stomatologicznemu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy przy sprzedaży Wnioskodawca będzie zwolniony z VAT-u w związku z czym ma sprzedać część lokalu na umowę sprzedaży czy fakturą VAT? (do kwoty sprzedaży doliczyć VAT).

Czy Wnioskodawcę dotyczy podstawa art. 43 ust. 1 pkt 10 podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 podatku VAT – przysługuje Wnioskodawcy podstawa prawna do zwolnienia z VAT i możliwości sprzedaży lokalu umową sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu, lecz tylko wykonywana przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.

Podatnikami - według zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 (\`(...)\`).

W świetle ust. 5 ww. artykułu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wydanych na podstawie jej upoważnienia, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

I tak, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w dniu 24.07.2009 r. – Wnioskodawca kupił lokal użytkowy o pow. 130,19m2 aktem notarialnym za kwotę 700.000 zł wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku i udziałem w prawie użytkowym wieczystego gruntu. Lokal był zakupiony bez faktury VAT tylko aktem – umowa sprzedaży. W związku z czym nie odliczał podatku VAT.

Budynek w którym Wnioskodawca nabył lokal został wybudowany ok. 1950 roku i Wnioskodawca jest kolejnym już właścicielem lokalu.

Obecnie lokal kupiony przez Wnioskodawcę jest wynajmowany dla 2 firm. Wnioskodawca chce podzielić lokal i odsprzedać część dla najemcy – obecnego Gabinetu Stomatologicznego „G.”

Po zakupie 24.07.2009 r. – lokal od 09.2009 roku był wynajmowany dla F. (1 część) oraz od 2010 r. – na Gabinet Stomatologiczny (2 część) „G.”. Czyli okres najmu wynosi obecnie ponad 3 lata. Wynajem był rozliczany fakturą VAT i należny podatek odprowadzany do US.

W lokalu był przeprowadzany remont, na który Wnioskodawca pobierał faktury na łączną kwotę ok. 20 tys. złotych.

Obecnie Wnioskodawca chce odsprzedać część lokalu tj. 100m2 obecnemu najemcy – gabinetowi stomatologicznemu.

Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą opodatkowania sprzedaży części ww. nieruchomości.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że dostawa przez Wnioskodawcę części lokalu użytkowego wskazanego we wniosku, będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem Wnioskodawca będzie w tym zakresie występował jako podatnik podatku od towarów i usług, a transakcja będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Taka kwalifikacja prawnopodatkowa wiąże się z faktem wykorzystywania przez Wnioskodawcę budynku w sposób ciągły dla celów zarobkowych poprzez oddanie w najem. Jest to równoznacznie z wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Powyższe nie oznacza, że musi dojść do efektywnego opodatkowania (wygenerowania podatku należnego) w związku z dostawą ww. części lokalu, gdyż będzie ona przedmiotowo zwolniona od podatku od towarów i usług.

Z wniosku wynika bowiem, że lokal posadowiony na gruncie przeznaczonym do sprzedaży ma status budynku zasiedlonego w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż został oddany do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu, tj. najmu.

Sprzedaż będzie miała miejsce po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia całego lokalu i będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednakże fakt, że sprzedaż opisanej części lokalu użytkowego będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy, nie oznacza, że przedmiotowa sprzedaż zostanie dokonana na podstawie umowy sprzedaży.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ustawy.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Dlatego też w opisanej sytuacji Wnioskodawca winien wystawić fakturę VAT na przedmiotową sprzedaż części lokalu użytkowego, w której jako podstawę zwolnienia powinien wskazać art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z uwagi na spełnienie warunków wynikających z tego przepisu.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy, oceniane jako całość należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę w złożonym Wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.