Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-588/13-4/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-12-03
Teza: opodatkowania dochodów uzyskiwanych z hodowli ślimaków
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; hodowla-hodowla (chów) zwierząt; przychód-źródła przychodu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2013 r. (data wpływu 13 września 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 listopada 2013 r. (data wpływu 13 listopada 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskiwanych z hodowli ślimaków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskiwanych z hodowli ślimaków.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), w związku z czym pismem z dnia 4 listopada 2013 r., Nr IPTPB1/415-588/13-2/AP, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ww. ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie z dnia 4 listopada 2013 r. skutecznie doręczono w dniu 7 listopada 2013 r., następnie w dniu 13 listopada 2013 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej 12 listopada 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest rolnikiem i posiada gospodarstwo rolne. Na tym gospodarstwie rolnym chce założyć hodowlę ślimaka o gatunku Müller.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 12 listopada 2013 r. Wnioskodawca wskazał, że posiada gospodarstwo rolne o pow. 11 ha i systematycznie co kwartał płaci podatek rolny w wysokości 350 zł. Dodatkowo, Wnioskodawca posiada w gospodarstwie obory, stodoły, garaże i inne pomieszczenia, które są potrzebne w gospodarstwie. Wnioskodawca chce rozpocząć hodowlę ślimaka gatunek Müller. Cykl hodowli ma trwać 7-8 miesięcy. W pierwszym roku Wnioskodawca chce wyhodować 3 tony ślimaka.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy hodowla ślimaka będzie podlegać podatkowi dochodowemu?

Zdaniem Wnioskodawcy, z dotychczasowych informacji, które uzyskał, wynika, że hodowla ślimaka nie podlega podatkowi dochodowemu oraz, że działalność taka nie podlega rejestracji w Urzędzie Skarbowym. Wnioskodawca uważa, że jest zwolniony z podatku dochodowego.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 12 listopada 2013 r. Wnioskodawca wskazał, że hodowla ślimaków nie występuje w tabeli rodzajów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2003 r. (Dz.U. Nr 203 poz. 1970). Zatem, dochody uzyskiwane z hodowli ślimaków nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Działalność taka nie podlega rejestracji w Urzędzie Skarbowym. W związku z tym, hodowla ślimaka nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), co do zasady, dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych.

Jednakże, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1, przepisów tej ustawy, nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Działy specjalne produkcji rolnej stanowią źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc – w przypadku roślin,
2.  16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

\- licząc od dnia nabycia.

Działami specjalnymi produkcji rolnej – w myśl art. 2 ust. 3 cyt. ustawy – są natomiast uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Ponadto, jak wynika z przepisu art. 2 ust. 3a powołanej ustawy, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Załącznik nr 2 „Tabela rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego” określa jakie uprawy, hodowla i chów zwierząt z uwagi na ich rozmiary nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej, a także normy szacunkowe dochodu rocznego odnoszące się do jednostek powierzchni upraw i innych jednostek poszczególnych rodzajów produkcji zwierzęcej.

Do działów specjalnych produkcji rolnej nie zalicza się hodowli ślimaków, bowiem w Tabeli, o której mowa powyżej, w specyfice rodzajowej tego typu hodowla nie została wymieniona.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest rolnikiem i posiada gospodarstwo rolne. Wnioskodawca chce rozpocząć hodowlę ślimaka gatunek Müller. Cykl hodowli ma trwać 7-8 miesięcy. W pierwszym roku Wnioskodawca chce wyhodować 3 tony ślimaka.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że hodowla ślimaków – gatunek Müller nie jest działem specjalnym produkcji rolnej, bowiem w Tabeli, o której mowa wyżej, w specyfice rodzajowej tego typu hodowla nie została wymieniona. Oznacza to, że hodowla ww. ślimaków jest działalnością rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, do dochodów uzyskanych z tej działalności nie stosuje się przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy wyraźnie zastrzec, iż przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Ponadto Organ podatkowy wskazuje, że jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różnić się od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.