Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-360/13-4/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-09-10
Teza: Czy istnieje możliwość odliczenia zaległych zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne odprowadzonych do ZUS-u w latach 2006-2009? Czy istnieje możliwość złożenia korekty zeznań podatkowych za lata 2006-2009, w których Wnioskodawca spłacał zadłużenie do ZUS-u? Czy istnieje możliwość uzyskania zwrotu przynajmniej w części nadpłaconych podatków w okresie spłaty zadłużenia do ZUS-u?
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2013 r. (data wpływu 4 czerwca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. (data wpływu 6 sierpnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorygowania zeznań podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za lata 2006-2009 i odliczenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne i składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), w związku z czym, pismem z dnia 30 lipca 2013 r., Nr IPTPB1/415-360/13-2/KO, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 30 lipca 2013 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 2 sierpnia 2013 r.), Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. (data wpływu 6 sierpnia 2013 r.), które nadane zostało w polskiej placówce pocztowej w dniu 5 sierpnia 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 31 grudnia 2000 r. zakład pracy, w którym pracował Wnioskodawca rozwiązał z Nim umowę o pracę, po okresie 30 lat ciągłości pracy, w ramach redukcji etatów. W tamtym czasie Wnioskodawca przebywał na rencie z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Rentę tę Wnioskodawca pobierał do kwietnia 2001 r., a następnie jako bezrobotny przez rok pobierał zasiłek dla bezrobotnych. Po wyczerpaniu zasiłku Wnioskodawca przebywał bez pracy do maja 2004 r. W okresie przebywania bez pracy Wnioskodawca poszukiwał pracy w różnych instytucjach – bez skutku. W maju 2004 r. zarejestrował własną działalność gospodarczą (usługi instalacji sanitarnych). W tamtym czasie żona Wnioskodawcy również straciła pracę w ramach zwolnień pracowniczych. Wnioskodawca z własnej działalności gospodarczej zarabiał jedynie na utrzymanie rodziny, niestety dochody nie wystarczały na opłacenie składek wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wnioskodawca odprowadzał jednak na bieżąco do Urzędu Skarbowego podatki w formie ryczałtu. Wnioskodawca liczył, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzy Mu, bądź rozłoży na raty zaległe należności. W dniu 6 czerwca 2005 r. Wnioskodawca wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z prośbą o zwolnienie Go z opłacania składek na okres 2 lat. Otrzymał pisemną odpowiedź, o konieczności wypełnienia deklaracji DRA za okres od maja 2004 r., wtedy Zakład Ubezpieczeń Społecznych przystąpi do rozpatrzenia podania Wnioskodawcy. Po załatwieniu zaleconych formalności i wypełnieniu deklaracji DRA, Zakład Ubezpieczeń Społecznych zażądał od Wnioskodawcy natychmiastowej spłaty długów.

W tym czasie Wnioskodawca otrzymał zatrudnienie w Gminie. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zajmował Mu wówczas znaczną ilość poborów. Po długich staraniach dzięki interwencji Dyrektora Izby Skarbowej, Zakład Ubezpieczeń Społecznych pismem z dnia 17 lipca 2007 r. wezwał Wnioskodawcę do stawienia się w celu podpisania umowy o rozłożenie należności na raty. Wnioskodawca poniósł przy tym koszty egzekucji, odsetek i koszty upomnień oddzielnie za każdy miesiąc zadłużenia. Od tamtego czasu Wnioskodawca spłacał długi wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z bieżących poborów, od których odprowadzał 18% podatku do Skarbu Państwa. Wnioskodawca korzystał również z kredytów, ponosząc dodatkowo koszty oprocentowania.

W okresie spłaty należności do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Wnioskodawca nie korzystał z należnych Mu odliczeń podatkowych z tytułu wpłat na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, czego to Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uwzględnił Wnioskodawcy przy rozłożeniu należności na raty. Wnioskodawca nie otrzymywał również z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych żadnych sprawozdań z tytułu spłacanych rat.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 5 sierpnia 2013 r. Wnioskodawca wskazał, że zaległe składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne do ZUS odprowadzał w latach: 2006, 2007, 2008, 2009.

Rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w okresie spłaty zadłużenia do ZUS dokonywał następująco:

*   za 2006 r. – PIT-28 i 28A oraz PIT-37,

*   za 2007 r. – PIT-28 oraz PIT-37,

*   za 2008 r. – PIT-28 oraz PIT-40,

*   za 2009 r. – PIT-28 oraz PIT-40.

Dochody Wnioskodawcy z tytułu działalności gospodarczej w okresie spłaty zadłużenia do ZUS wynosiły:

*   za 2006 r. – 10.320 zł – odprowadzony podatek od ryczałtu 569 zł,

*   za 2007 r. – 0 zł – odprowadzony podatek 0 zł,

*   za 2008 r. – 11.700 zł – odprowadzony podatek 0 zł,

*   za 2009 r. – 0 zł – odprowadzony podatek 0 zł.

W okresie spłaty zadłużenia do ZUS, Wnioskodawca odprowadzał z tytułu działalności gospodarczej, należny podatek w formie ryczałtu 5,5%. W czasie spłaty przedmiotowego zadłużenia Wnioskodawca utrzymywał się i nadal utrzymuje z wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę, odprowadzając 19% podatek dochodowy.

Wysokość spłat do ZUS przedstawia się następująco:


| w latach | ubezpieczenie społeczne | ubezpieczenie zdrowotne 
| 2006 | 394,11 zł | 153,57 zł 
| 2007 | 4.696,52 zł | 799,80 zł 
| 2008 | 3.724,60 zł | 1.270,00 zł 
| 2009 | 10.176,00 zł | 3.476,00 zł 
| razem | 18.991,83 zł | 5.699,37 zł 

Ogółem wysokość wpłat na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w latach 2006-2009 wynosiła 24.691,20 zł, nie wliczając spłat na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Wnioskodawca dodał, że z powodu zamieszania, które wprowadził Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie był w stanie panować nad sytuacją. ZUS, w okresie spłaty nie przedstawił Wnioskodawcy żadnych rozliczeń, jedynie upomnienia o istniejącym zadłużeniu.

W związku z powyższym w uzupełnieniu wniosku z dnia 5 sierpnia 2013 r. zadano następujące pytania:

Czy istnieje możliwość odliczenia zaległych zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne odprowadzonych do ZUS-u w latach 2006-2009? Czy istnieje możliwość złożenia korekty zeznań podatkowych za lata 2006-2009, w których Wnioskodawca spłacał zadłużenie do ZUS-u? Czy istnieje możliwość uzyskania zwrotu przynajmniej w części nadpłaconych podatków w okresie spłaty zadłużenia do ZUS-u?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie z własnej winy znalazł się w tej wymuszonej sytuacji, mimo że wszystko odbywało się zgodnie z prawem. Wnioskodawca podatki wobec Urzędu Skarbowego opłacał na bieżąco w formie ryczałtu. Pozostałe należności wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Wnioskodawca spłacił w ratach zgodnie z zawartą umową. Wnioskodawca uważa, że powinien mieć możliwość złożenia korekty zeznań podatkowych za lata ubiegłe z uwzględnieniem wpłat na świadczenia Społeczne i Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego. Wnioskodawca nie wie, w jaki sposób może się ubiegać o zwrot należnych podatków, w związku z czym prosi o wyjaśnienie, w jaki sposób ma ubiegać się o zwrot nadpłaconych podatków.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 5 sierpnia 2013 r. Wnioskodawca dodał, że gdyby ZUS w okresie spłaty zadłużenia przesyłał Mu coroczne rozliczenia wpłat dokonywanych na świadczenia społeczne i zdrowotne to starałby się te rozliczenia wykorzystać i próbował by na bieżąco, corocznie przy rozliczeniach z fiskusem, odzyskiwać nadpłacone podatki. Nie mając takich dokumentów Wnioskodawca nie mógł wykazywać tych wydatków w sprawozdaniach rocznych. W latach 2006-2007 zakład pracy, tj. Urząd Gminy, wiedząc o zadłużeniu wobec ZUS-u (z powodu zajęcia poborów), nie wiedział jak dokonać rozliczenia Wnioskodawcy, dlatego za te lata dokonywał rozliczeń na druku PIT-37.

Zdaniem Wnioskodawcy, ZUS mógł Go pouczyć o możliwości odzyskania nadpłaconych podatków z tytułu wpłat zaległych na świadczenia społeczne i o możliwości odzyskania ulg z tytułu wpłat na fundusz zdrowotny, w sytuacji gdy nie uwzględnił tego wydając tytuły wykonawcze.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a) ww. ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących; odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 26 ust. 13a cyt. ustawy wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, iż odliczeniu od podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają składki na ubezpieczenie społeczne rzeczywiście (faktycznie) zapłacone przez podatnika w roku podatkowym. Moment, w którym możliwe jest dokonanie odliczenia uzależniony jest od uiszczenia przez podatnika składek na ubezpieczenie społeczne. W konsekwencji, podatek dochodowy może ulec obniżeniu o kwotę składek na ubezpieczenie społeczne tylko w roku, w którym te składki opłacono.

Ponadto zgodnie z art. 27b ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy, obliczony zgodnie z art. 27 lub art. 30c, w pierwszej kolejności ulega obniżeniu o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) opłaconej w roku podatkowym bezpośrednio przez podatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Obniżenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do ust. 2 ww. artykułu, kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się podatek, nie może przekroczyć 7,75% podstawy wymiaru tej składki.

Wysokość wydatków na ubezpieczenie zdrowotne ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, o czym stanowi art. 27 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, iż odliczeniu od podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają składki na ubezpieczenie zdrowotne rzeczywiście (faktycznie) zapłacone przez podatnika w roku podatkowym. Moment, w którym możliwe jest dokonanie odliczenia uzależniony jest od uiszczenia przez podatnika składek na ubezpieczenie zdrowotne. W konsekwencji, podatek dochodowy może ulec obniżeniu o kwotę składek na ubezpieczenie zdrowotne tylko w roku, w którym te składki opłacono.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca w maju 2004 r. zarejestrował własną działalność gospodarczą (usługi instalacji sanitarnych). Dochody z działalności gospodarczej nie wystarczały na opłacenie składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Następnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał w lipcu 2007 r. decyzję o rozłożeniu na raty zapłaty zaległych składek. Wnioskodawca poniósł przy tym koszty egzekucji, odsetek i koszty upomnień oddzielnie za każdy miesiąc zadłużenia. Od tamtego czasu Wnioskodawca spłacał długi wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z bieżących poborów, od których odprowadzał 18% podatku do Skarbu Państwa. Wnioskodawca dokonywał spłaty zaległych składek w latach 2006-2009.

Przepisy regulujące zasady uprawniające do skorygowania deklaracji oraz jej wymogi formalne zawarte są w art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.).

Z treści § 1 ww. artykułu wynika, że jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą korygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty – art. 81 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 81b § 1 ww. ustawy, uprawnienie do skorygowania deklaracji:

1.  ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
2.  przysługuje nadal po zakończeniu:
    1.  kontroli podatkowej,
    2.  postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Stosownie do art. 81b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych.

W myśl art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym, poprawnym już - wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji oraz z wynikającym z przepisu prawa obowiązkiem dołączenia pisemnego uzasadnienia przyczyn korekty. Korektę zeznania podatkowego należy składać wyłącznie na odpowiednich formularzach, tj. obwiązujących przy rozliczaniu podatku za dany rok.

Dodatkowo należy pamiętać, iż w przypadku gdy w złożonym pierwotnie zeznaniu podatkowym, podatnik wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazał nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej, korektę składa się wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty (w którym to wniosku winna być określona kwota nadpłaty).

W tym miejscu należy podkreślić, iż przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Zgodnie z treścią art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Zatem, w świetle powołanego przepisu okres przedawnienia wynosi – co do zasady – pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Ponieważ, jak wskazano powyżej, pod pojęciem „podatek” należy również rozumieć zaliczki, art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa ma zastosowanie także dla ustalenia terminu przedawnienia zobowiązania z tytułu zaliczek, do odprowadzenia których zobowiązany był płatnik.

Biorąc pod uwagę opis sprawy stwierdzić należy, iż zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, zgodnie z 70 § 1 Ordynacji podatkowej. A zatem, termin dokonania korekty zeznania podatkowego za 2006 r. upłynął 31 grudnia 2012 r. i z uwagi na tę okoliczność Wnioskodawca nie może dokonać korekty zeznania podatkowego za 2006 r. i obniżenia podstawy opodatkowania na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o kwotę zapłaconych w tymże roku składek na ubezpieczenie społeczne oraz obniżenia podatku dochodowego na podstawie art. 27b ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy o kwotę zapłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Wnioskodawca może skorygować zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za lata 2007, 2008, 2009 w zeznaniach podatkowych PIT-28 lub PIT-37 i dokonać obniżenia podstawy opodatkowania na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o kwotę zapłaconych w tymże roku składek na ubezpieczenie społeczne oraz obniżenia podatku dochodowego na podstawie art. 27b ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy o kwotę zapłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne. Jednakże kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, którą Wnioskodawca ma prawo odliczyć od podatku nie może przekroczyć 7,75% podstawy jej wymiaru, jak również suma składek na ubezpieczenie zdrowotne, o które zmniejszony zostanie podatek dochodowy nie może przekroczyć kwoty tego podatku.

Zaznaczyć jednak należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie przewidują możliwości obniżenia dochodu o kwotę odsetek od zaległych względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek na ubezpieczenie społeczne. Nie przewidują również obniżenia podatku dochodowego o kwotę odsetek od zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne. Odsetek za zwłokę w uiszczeniu powyższych składek nie można utożsamiać z samymi składkami (świadczeniem głównym), gdyż mają one względem nich charakter uboczny.

Z tych też względów dopuszczenie przez ustawodawcę możliwości odliczenia od dochodu opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne oraz odliczenia od podatku opłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne nie oznacza, że istnieje możliwość odliczenia od dochodu także odsetek z tytułu zwłoki w ich uiszczeniu.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że będzie mógł dokonać korekty zeznań podatkowych za lata ubiegłe oraz uwzględnić w składanych korektach zeznań podatkowych całość wpłat zaległych składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, należało uznać za nieprawidłowe.

Do wniosku dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.