Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.493.2018.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-07
Teza: nieuznanie Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży działek
Słowa kluczowe: nieruchomości; opodatkowanie; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 18 czerwca 2018 r. (data wpływu 25 czerwca 2018 r.), uzupełnionym pismem z 2 sierpnia 2018 r. (data wpływu 3 sierpnia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2018 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży działek.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 2 sierpnia 2018 r. (data wpływu 3 sierpnia 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 20 lipca 2018 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.493.2018.1.AB.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W latach 1991-1996 roku Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem działki rolne celem powiększenia gospodarstwa rolnego. W sumie Wnioskodawczyni nabyła 9 działek rolnych znajdujących się obok siebie o numerach ksiąg wieczystych 359/21, 359/22, 359/23, 359/24, 359/25, 359/27, 359/28, 359/29, 359/31 o łącznej powierzchni 1,4675 ha W roku 1996 roku została zniesiona współwłasność z mężem i stała się jedynym właścicielem wymienionych działek. Ze względów finansowych w 2018 roku Wnioskodawczyni wystawiła wszystkie działki na sprzedaż za wyjątkiem działek 359/28 i 359/29 (powierzchnia 0,5053 ha) na których znajduje się budynek mieszkalny. W chwili obecnej na w/w działkach jest dopuszczalna zabudowa mieszkaniowa.

W uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że:

Ad.1)

Wnioskodawczyni była podatnikiem VAT w latach 2000-2002 prowadziła pozarolniczą jednoosobową działalność gospodarczą w branży reklamowej.

Ad.2)

Działki zostały nabyte w latach dziewięćdziesiątych w ramach powiększenia areału, dopełnienia sąsiadujących gruntów i nie było to związane z działaniami zarobkowymi. Z myślą o dzieciach Wnioskodawczyni nabyła dodatkowe grunty aby mogły one w przyszłości podjąć decyzję, czy chcą pracować na roli czy też podjąć inną decyzje w zakresie swojej przyszłości.

Ad.3)

Działki te były i są nieodpłatnie oddane do użytkowania (zagospodarowane) sąsiadowi do uprawy, który jest rolnikiem.

Ad.4)

Wnioskodawczyni nigdy nie była rolnikiem ryczałtowym.

Ad.5)

Działki te są wykorzystywane do działalności rolniczej. Sąsiad będąc rolnikiem, uprawia je, przeważnie sieje tam różne rodzaje zbóż na zasadzie wynikającej z płodozmianu.

Ad.6)

Wnioskodawczyni nigdy nie dokonywała sprzedaży płodów rolnych. Sprzedaży płodów rolnych mógł jedynie dokonywać użytkownik gruntów który bądź wykorzystywał je do hodowli bądź dokonywał ich sprzedaży.

Ad.7)

Działki są do chwili obecnej bezpłatnie udostępnione sąsiadowi do uprawy. Uprawa jednoosobowa tak małego areału jest kompletnie nie nieopłacalna i nie wykonalna a nieodpłatne oddanie gruntów innemu rolnikowi do działalności rolniczej, powoduje że grunty te „nie dziczeją” i jest na nich utrzymywana odpowiednia kultura rolna.

Ad.8)

Wnioskodawczyni nigdy nie występowała o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego.

Ad.9)

Wnioskodawczyni nigdy nie wnosiła wniosku o warunki zabudowy.

Ad.10)

Wnioskodawczyni nigdy nie wykonywała żadnych działań w celu zwiększenia wartości działek. Na przedmiotowych działkach nie ma tam zbudowanej drogi dojazdowej ani też nie są doprowadzone żadne media.

Ad.11)

Wnioskodawczyni nie podejmuje ani nie podejmowała żadnych działań marketingowych.

Ad.12)

Deweloper, który buduje domy obok działek Wnioskodawczyni zainteresował się nimi ze względu na możliwość rozszerzenia zakresu swojej inwestycji i to on zwrócił się z zapytaniem do Wnioskodawczyni czy Wnioskodawczyni nie byłaby zainteresowana sprzedażą tych działek.

Ad.13)

Powodem sprzedaży jest sytuacja rodzinna, obecnie Wnioskodawczyni mieszka sama, dorosłe dzieci mieszkają osobno i chcą mieszkać w mieście. Wnioskodawczyni chciałaby im dopomóc w tym zakresie.

Ad.14)

1.  W 2010 roku Wnioskodawczyni sprzedała tylko jedną z działek; 9 arową, sąsiadującą z działką na której mieszka.
2.  Działka została nabyta razem z pozostałymi działkami o których mowa we wniosku o interpretację.
3.  Działka ta jak i inne wszystkie opisane we wniosku o interpretację była nabyta w tym samym celu tj. zgodnie z opisem w pkt Ad.2).
4.  Grunt ten był fragmentem sadu, był nie zabudowany, z którego Wnioskodawczyni nie czerpała żadnych korzyści materialnych.
5.  Środki ze sprzedaży Wnioskodawczyni przeznaczyła na życie (od 2004 roku mieszka sama z 2 dzieci i nie posiadała wystarczających środków na utrzymanie).
6.  Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży jednej działki rolnej o powierzchni o 9 arów niezabudowanej.
7.  Wnioskodawczyni nie odprowadzała podatku VAT bo w jej przekonaniu sprzedaż taka nie podlegała opodatkowaniu VAT a tym samym Wnioskodawczyni nie składała żadnych deklaracji VAT 7.
8.  Środki uzyskane ze sprzedaży działki zostały przeznaczone na konsumpcję i utrzymanie małoletnich dzieci.

Ad.15)

Oprócz działek przeznaczonych na sprzedaż, Wnioskodawczyni posiada jeszcze dwie działki, jedną zabudowaną domem w którym mieszka o areale 39 arów i drugą o areale 12 arów, którą zostawia sobie z myślą o przekazaniu dzieciom w spadku.

Ad.16)

Środki ze sprzedaży zostaną przeznaczone na darowiznę dla dzieci na cele mieszkaniowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż działek rolnych będzie podległa opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawczyni:

Zdaniem Wnioskodawczyni, sam fakt, że na w/w działkach istnieje możliwość zabudowy mieszkaniowej nie przesądza o tym, że są to działki budowlane i ze ich sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług Jest to bowiem pierwsza sprzedaż, która nie odbywa się w ramach działalności gospodarczej i sprzedaż opisanych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 ustawy. W myśl tego przepisu, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Nie każda natomiast czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tyko taka, która wykonana jest przez podmiot który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Zgodnie z Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2007 r. I FSK 603/06 warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

*   po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
*   po drugie - czynność wykonana była przez podmiot który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem VAT

Należy dodatkowo zaznaczyć, że pod pojęciem handel należy rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży W ten sposób opodatkowaniu podlega, chociażby jednorazowo, czynność spełniająca kryteria zaliczenia jej do tak rozumianego pojęcia handel, czyli zrealizowana w formie zorganizowanej sprzedaży towaru, poprzedzonej zakupem dokonanym w celu jego odsprzedaży, wskazująca na zamiar jej kontynuacji w tej formie.

A ponadto, warunkiem uznania danej osoby za podatnika jest jej stałe zaangażowanie w prowadzoną działalność gospodarczą. Tym samym zdaje się uzasadnione twierdzenie, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług osoba fizyczna zaangażowana sporadycznie w dostawę towaru.

Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 5 października 2015 r. (ITPP2/4512-97/15/EB) „jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej.”

Na potwierdzenie słuszności własnego stanowiska Wnioskodawczyni chciałaby przytoczyć wyroki sądów administracyjnych w podobnych sprawach tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 23 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 143/13), z dnia 17 grudnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 114/13), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 10 października 2013 r. (sygn. akt I SA/Po 379/13), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie podatku od towarów i usług w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powyższych przepisów wynika, że nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy wskazać, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie zawsze sprzedaż nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Sprzedaż nieruchomości nie stanowi takiej czynności przede wszystkim wówczas, gdy nieruchomość sprzedawana jest przez podmioty niebędące podatnikami VAT lub przez podmioty będące, co prawda takimi podatnikami, lecz niedziałające jako podatnicy w odniesieniu do tej czynności.

W podobny sposób kwestię tę rozstrzygnął NSA w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, w odniesieniu do konkretnej czynności, że podmiot ten występował w charakterze podatnika VAT.

W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy Wnioskodawczyni w celu sprzedaży towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywania przez producentów, handlowców i usługodawców. Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 wskazał m.in., że zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112 (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. O tym, że dokonujący sprzedaży nieruchomości działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługobiorców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej.

Z powołanego wyżej orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jednoznacznie wynika, że rozstrzygnięcie, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

W świetle powołanych powyżej przepisów, dostawa gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w sytuacji, gdy działaniom dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przytoczone powyżej regulacje prawne oraz opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni w zakresie sprzedaży opisanych działek nie będzie działała w charakterze podatnika VAT, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Wskazuje na to okoliczność, że Wnioskodawczyni nabyła przedmiotowe działki w ramach powiększenia areału, w celu dopełnienia sąsiadujących gruntów i nie było to związane z działaniami zarobkowymi. Wnioskodawczyni nabyła dodatkowe z myślą o dzieciach aby mogły one w przyszłości podjąć decyzję, czy chcą pracować na roli czy też podjąć inną decyzję w zakresie swojej przyszłości. Przedmiotowe działki były i są nieodpłatnie oddane do użytkowania sąsiadowi do uprawy. Wnioskodawczyni nigdy nie była rolnikiem ryczałtowym i nie dokonywała sprzedaż płodów rolnych. Przedmiotowe działki nie były przedmiotem umów najmu ani dzierżawy są do dnia dzisiejszego bezpłatnie udostępnione sąsiadowi oraz nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności gospodarczej. W stosunku do w/w działek Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych działań. Wnioskodawczyni nie poczyniła i nie będzie czyniła działań zwiększających wartość w/w działek.

Przedstawiony opis sprawy nie wskazuje, aby Wnioskodawczyni angażowała środki podobne dla handlowca, tzn. że nie podejmowała ona działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

W związku z powyższym sprzedaż działek nr 359/21, 359/22, 359/23, 359/24, 359/25, 359/27, 359/31 przez Wnioskodawczynię, należy uznać za czynność wykonywaną w ramach zarządu majątkiem prywatnym i nie nosi ona znamion działalności gospodarczej o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym sprzedaż przez Wnioskodawczynię ww. działek będzie stanowić zwykłe wykonywanie prawa własności, a Zainteresowana zbywając przedmiotowe działki, stanowiące majątek prywatny będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a co za tym idzie Wnioskodawczyni nie jest z tego tytułu podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Skutkiem powyższego, transakcja zbycia przez Wnioskodawczynię przedmiotowych działek, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.