Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-224/12/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-05-30
Teza: 1) Czy renta wdowia otrzymywana z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec i dodatek ubezpieczeniowy podlegają opodatkowaniu w Polsce? 2) Jeśli nie, to czy słuszne jest postępowanie Banku, który od 1 stycznia 2012 r. pobiera od tych wpływów zaliczki na podatek dochodowy? 3) Czy otrzymywane dochody z tytułu renty i dodatku do renty Wnioskodawczyni powinna wykazać w zeznaniu rocznym za 2012 r.? 4) Jeśli błędne jest postępowanie Banku co do poboru zaliczek na podatek dochodowy, to w jaki sposób Wnioskodawczyni może ubiegać się o ich zwrot?
Słowa kluczowe: Niemcy; renta-renta zagraniczna; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2012 r. (data wpływu 1 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów zagranicznych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów zagranicznych.

Wezwaniem z dnia 24 kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy zwrócił się o wyczerpujące przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego.

Pismem z dnia 9 maja 2012 r. (data wpływu 14 maja 2012 r.) uzupełniono wniosek w ww. zakresie.

W przedmiotowym wniosku oraz w jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania w Polsce. W 1999 r. zawarła związek małżeński z obywatelem Niemiec. Małżonek mieszkał i pracował w Niemczech. W 2010 r. zmarł. Po zmarłym przyznano Wnioskodawczyni rentę wdowią wypłacaną z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Z zakładu pracy małżonka przyznano Wnioskodawczyni także dodatek ubezpieczeniowy do renty. Zarówno renta, jak i dodatek do renty wpływają na konto bankowe w Polsce. Od dnia 1 stycznia 2012 r. od ww. świadczeń Bank pobiera zaliczki na podatek dochodowy. Za 2012 r. Wnioskodawczyni ma również otrzymać z Banku informację PIT-11.

Ponadto, w przesłanym uzupełnieniu wniosku podano, iż dodatek ubezpieczeniowy do renty jest wypłacany przez zakład pracy małżonka, a otrzymywany jest z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych w Niemczech.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy renta wdowia otrzymywana z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec i dodatek ubezpieczeniowy podlegają opodatkowaniu w Polsce?
2.  Jeśli nie, to czy słuszne jest postępowanie Banku, który od 1 stycznia 2012 r. pobiera od tych wpływów zaliczki na podatek dochodowy?
3.  Czy otrzymywane dochody z tytułu renty i dodatku do renty Wnioskodawczyni powinna wykazać w zeznaniu rocznym za 2012 r.?
4.  Jeśli błędne jest postępowanie Banku co do poboru zaliczek na podatek dochodowy, to w jaki sposób Wnioskodawczyni może ubiegać się o ich zwrot?

Zdaniem Wnioskodawczyni renta wypłacana z obowiązkowego systemu ubezpieczeń Niemiec i dodatek ubezpieczeniowy do renty otrzymywane z Niemiec podlegają opodatkowaniu tylko w Niemczech. W konsekwencji, w opinii Wnioskodawczyni Bank nie powinien od tych należności pobierać zaliczek na podatek dochodowy, a Wnioskodawczyni nie powinna ich łączyć w rocznym zeznaniu podatkowym z innymi dochodami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012, poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

W sytuacji przedstawionej we wniosku oraz w jego uzupełnieniu, Wnioskodawczyni, która ma miejsce zamieszkania w Polsce, otrzymuje z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec rentę po zmarłym małżonku i dodatek ubezpieczeniowy.

W myśl art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz.U. z 2005 Nr 12, poz.90) emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Na podstawie art. 18 ust. 2 ww. umowy bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż emerytury i podobne świadczenia lub renty otrzymywane z Niemiec, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wtedy, stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy, płatności takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Mając na względzie powyższe, renta i dodatek ubezpieczeniowy wypłacane Wnioskodawczyni z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, podlegają opodatkowaniu, zgodnie z powołanym art. 18 ust. 2 umowy międzynarodowej, tylko w Niemczech i tym samym nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. W takiej sytuacji natomiast płatnik (bank) w Polsce nie powinien od tych należności pieniężnych pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Ponadto, nie będzie miała zastosowania w tym przypadku metoda unikania podwójnego opodatkowania, bowiem przedmiotowe dochody zgodnie z cytowaną umową podlegają opodatkowaniu tylko w Niemczech i tym samym nie występuje podwójne opodatkowanie. W konsekwencji, dochodów tych nie należy wykazywać w rocznym zeznaniu podatkowym, jak również nie podlegają one uwzględnieniu dla celów progresji, tj. do ustalenia stopy podatkowej mającej zastosowanie do dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.

Odnosząc się do zagadnienia zwrotu nadpłaconego podatku należy wskazać, że zgodnie z art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) za nadpłatę uważa się kwotę:

1.  nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2.  podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3.  zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4.  zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

W myśl art. 75 § 1 ww. ustawy jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Wobec powyższego, w sytuacji gdy Wnioskodawczyni kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku, powinna wystąpić do właściwego organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, 85-035 Bydgoszcz ul. Jana Kazimierza 5 po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.