Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.279.2025.4.JZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Prawo do odliczenia podatku w związku z budową budynku
mieszkalno; usługowego.
Słowa kluczowe: budowa-budowa budynków
budynek-budynek mieszkalny-usługowy budynek
mieszkalny
budynek-budynek usługowy
działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego. Uzupełnił go
    Pan pismem z 23 czerwca 2025 r. (wpływ 23 czerwca 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, oraz czynnym podatnikiem VAT. Od maja 2022 r. Wnioskodawca prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą, wpisaną do CEIDG, m.in. w zakresie sprzedaży
    hurtowej żywności (PKD 46.38.Z).
    Wnioskodawca planuje budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który od maja
    2026 r. będzie wykorzystywany także do prowadzenia działalności gospodarczej. Budynek
    stanowi współwłasność Wnioskodawcy i jego małżonki. Między małżonkami istnieje ustrój
    rozdzielności majątkowej. Część kosztów budowy finansowana będzie kredytem
    hipotecznym, udzielonym Wnioskodawcy i jego małżonce w maju 2025 r. jako osobom
    prywatnym na realizację celu mieszkaniowego. Spłata kredytu rozpocznie się w lipcu 2025
    r.
    Budynek został zaprojektowany jako przeznaczony zarówno do celów mieszkaniowych
    (dla 5-6 osób), jak i do prowadzenia działalności gospodarczej przez właściciela. W
    projekcie budowlanym wydzielono pomieszczenia przeznaczone wyłącznie do celów
    działalności gospodarczej: dwa pomieszczenia usługowe (w projekcie oznaczone jako
    magazynowe), łazienkę oraz pomieszczenie socjalne. Łączna powierzchnia użytkowa tych
    pomieszczeń stanowi 25,5% całkowitej powierzchni użytkowej budynku.
    Adres budynku zostanie wskazany jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w
    CEIDG.
    1) Raty kredytu hipotecznego będą spłacane ze wspólnego rachunku bankowego
      Wnioskodawcy i jego małżonki.
    2) Koszty budowy niezwiązane bezpośrednio z pomieszczeniami przeznaczonymi na
      działalność gospodarczą (np. ogrodzenie, instalacje wspólne) będą finansowane ze
      środków wspólnych Wnioskodawcy i małżonki i dokumentowane fakturami imiennymi.
    3) Koszty budowy bezpośrednio związane z pomieszczeniami przeznaczonymi na
      działalność gospodarczą (np. malowanie ścian, kafelkowanie) będą finansowane ze
      środków Wnioskodawcy i dokumentowane fakturami wystawionymi na firmę
      Wnioskodawcy.
    4) Koszty eksploatacyjne budynku, po jego wybudowaniu (media, Internet, ogrzewanie
      itp.) będą dokumentowane fakturami VAT imiennymi oraz opłacane ze wspólnego
      rachunku bankowego Wnioskodawcy i jego małżonki.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Towary i usługi nabywane w związku z budową i eksploatacją budynku mieszkalnego, w
    części wykorzystywanej przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej,
    będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług, (m.in. sprzedaż hurtowa suplementów diety, inne działania w ramach
    zarejestrowanej działalności gospodarczej). Wnioskodawca jest czynnym płatnikiem VAT i
    nie prowadzi działalności zwolnionej ani nieopodatkowanej.
    Wymienione koszty eksploatacyjne mają charakter wspólny. Są one związane zarówno z
    częścią mieszkalną, jak i częścią wykorzystywaną do działalności gospodarczej.
    Faktury dokumentujące te wydatki są wystawiane częściowo na Wnioskodawcę jako osobę
    fizyczną, a częściowo na małżonkę. Umowy są zawarte odpowiednio z każdym:
    Wnioskodawcą i jego małżonką.

    Z uwagi na wspólne wykorzystanie, Wnioskodawca zamierza stosować proporcję
    odliczenia 25,5%, wynikającą z udziału powierzchni przeznaczonej wyłącznie do
    działalności gospodarczej w całkowitej powierzchni użytkowej budynku.
    Faktury za koszty budowy oraz koszty eksploatacyjne będą wystawiane na Wnioskodawcę
    jako osobę fizyczną lub na jego żonę. W przyszłości, w miarę możliwości technicznych,
    Wnioskodawca planuje zawierać umowy dotyczące dostaw mediów związanych z
    działalnością gospodarczą (np. internet, energia elektryczna) na dane prowadzonej
    działalności gospodarczej. W przypadku wydatków, które dotyczą wyłącznie pomieszczeń
    wykorzystywanych w działalności gospodarczej (koszty wykończeniowe o charakterze
    remontowo-konserwacyjnym), faktury będą wystawiane na dane działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wykorzystuje metrażowy udział powierzchni wykorzystywanej na
    działalność gospodarczą w powierzchni całkowitej budynku - w przypadku Wnioskodawcy
    wynosi on 25,5%. Tę proporcję Wnioskodawca zastosuje do kosztów ogólnych.
    W przypadku wydatków dotyczących wyłącznie działalności (np. wykończenie
    pomieszczenia biurowego), Wnioskodawca odlicza VAT w całości. Kryterium
    przyporządkowania poniesionych kosztów będzie stanowił przedmiot prac - odliczenie
    VAT w całości Wnioskodawca zastosuje tylko do kosztów, które w sposób jednoznaczny
    dotyczyły tylko pomieszczeń wykorzystywanych do działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie planuje wpisywać budynku do ewidencji środków trwałych
    prowadzonej dla działalności gospodarczej.
    Wydatki związane z inwestycją Wnioskodawca dzieli na następujące kategorie:
        a) Koszty budowy - wydatki poniesione przed uzyskaniem zgody na użytkowanie
        budynku:
        Katalog zamknięty instalacji (kategoria: koszty budowy):
            instalacja elektryczna (okablowanie, rozdzielnice, gniazda),
            instalacja wodno-kanalizacyjna (rury, piony, podejścia),
            instalacja centralnego ogrzewania (grzejniki, rury, kotłownia, rozdzielacze,
            automatyka),
            instalacja wentylacji/mechaniczna (kanały, urządzenia nawiewno-
            wywiewne),
            przyłącza zewnętrzne (energetyczne, wodociągowe, kanalizacyjne),
            instalacja telekomunikacyjna (przewody, gniazda),
            system alarmowy i antywłamaniowy.
        Koszty ogólne budowy - wydatki te zostaną poniesione przed momentem
        odbioru budynku:
            roboty ziemne i fundamentowe - wykopy, ławy fundamentowe, izolacje
            przeciwwilgociowe,
            konstrukcja i przegrody - ściany nośne i działowe, stropy, schody, dach z
            pokryciem i orynnowaniem,
            stolarka i obudowa budynku - okna, drzwi zewnętrzne, ocieplenie i tynk
            elewacyjny,
            wylewki i tynki wewnętrzne - wylewki cementowe, tynki wewnętrzne,

            roboty zewnętrzne i przyłącza - utwardzenie dojazdów, przyłącza mediów,
            podbudowy pod ogrodzenie i drogi,
            dokumentacja projektowa,
            instalacje określone w ww. Katalogu zamkniętym instalacji (kategoria:
            koszty budowy)
            ogrodzenie.
        b) Koszty wykończeniowe o charakterze remontowo-konserwacyjnym - wydatki
        ponoszone po uzyskaniu zgody na użytkowanie budynku:
        Katalog zamknięty kosztów bezpośrednio związanych z pomieszczeniami
        przeznaczonymi na działalność gospodarczą, wydatki te zostaną poniesione po
        momencie odbioru budynku:
            układanie posadzek (panele, wykładziny),
            montaż ścianek działowych,
            montaż stolarki drzwiowej wewnętrznej,
            malowanie i tynkowanie,
            układanie kafelek na podłogach i ścianach,
            montaż klimatyzacji/wentylacji mechanicznej,
            montaż osłon okiennych (rolety, żaluzje),
            wyposażenie sanitarne (umywalka, WC).
        c) Koszty eksploatacyjne - obejmują wydatki ponoszone zarówno przed, jak i po
        oddaniu.
    Pytanie (oznaczone we wniosku nr 2)
    Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, także przed
    ukończeniem budowy i rozpoczęciem użytkowania budynku, w zakresie w jakim:
    a) wydatki są dokumentowane fakturami imiennymi i dotyczą ogólnych kosztów budowy i
      eksploatacji budynku - w proporcji 25,5%,
    b) wydatki są dokumentowane fakturami wystawionymi na firmę Wnioskodawcy i
      dotyczą pomieszczeń wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej - w
      100%?
    Pana stanowisko w sprawie (w zakresie pytania nr 2)
    Odliczenie podatku VAT: Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT.
    W związku z powyższym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do:
        częściowego odliczenia VAT z faktur imiennych dokumentujących wydatki związane
        z budową lub eksploatacją budynku, w części odpowiadającej powierzchni
        wykorzystywanej do działalności (25,5%),
        pełnego odliczenia VAT z faktur wystawionych na firmę Wnioskodawcy, o ile
        dotyczą wydatków bezpośrednio związanych z pomieszczeniami wykorzystywanymi
        wyłącznie w działalności gospodarczej.

    Prawo do odliczenia VAT będzie przysługiwać Wnioskodawcy już na etapie inwestycji, tj.
    przed rozpoczęciem użytkowania budynku, pod warunkiem, że zakupione towary i usługi
    będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej VAT w przyszłości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

    Natomiast stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie
    nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu
    przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego
    fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona
    niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od
    transakcji związanych z zakupami.
    W niniejszej sprawie przywołać należy zatem art. 86 ust. 7b ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw
      wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej
      majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów
      wykonywanej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
      osobistych, o których mowa w art. 8 ust. 2, gdy przypisanie tych nakładów w całości
      do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego
      oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest
      wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.
    Przy czym, jak stanowi art. 2 pkt 14a ustawy:
      Przez wytworzenie nieruchomości rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub
      ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Przywołany wyżej przepis art. 86 ust. 7b ustawy wprowadza szczególny tryb odliczeń
    podatku naliczonego w przypadku nieruchomości, nakładając na podatnika obowiązek
    określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest
    wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej i ma on
    prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących tej
    nieruchomości, zgodnie z tym udziałem. Unormowanie to ma charakter doprecyzowujący
    ogólną zasadę w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wyrażoną w cyt. art. 86 ust. 1
    ustawy.

    Regulacja ta dotyczy sposobu obliczania podatku naliczonego od nabycia bądź
    wytworzenia nieruchomości w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana
    zarówno na cele działalności gospodarczej, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną
    działalnością oraz ma zastosowanie wówczas, gdy nieruchomość (której dotyczy podatek
    naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie na cele działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma
    przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana zarówno na cele związane z tą
    działalnością, jak i na inne cele, czyli cele pozostające poza zakresem VAT. Przepis ten
    zobowiązuje zatem podatników do wyodrębnienia części podatku naliczonego związanego
    z czynnościami niepodlegającymi ustawie o podatku od towarów i usług (cele osobiste),
    który w świetle art. 86 ust. 1 ustawy nie podlega odliczeniu.
    W świetle powołanych powyżej przepisów prawa należy ponownie podkreślić, że z prawa
    do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni. Ponadto podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Aby zatem podatnik miał
    prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wystawionych
    faktur, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane (w sposób bezsporny)
    z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć
    pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia.
    Związek ten może być bezpośredni (wydatek na nabycie towaru, który następnie zostanie
    przez podatnika sprzedany), bądź pośredni. Niezależnie od tego, czy dokonany zakup
    stanowi kompletny i zdatny do użytkowania towar czy środek trwały, czy też dokonywane
    są dopiero nakłady (inwestycja w toku) - podatnikowi, co do zasady, przysługuje prawo do
    odliczenia podatku, jeśli zakup dokonywany jest w związku z obecnie prowadzoną lub
    planowaną działalnością opodatkowaną, generującą podatek należny.
    O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe
    lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług,
    będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak
    można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych
    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości,
    przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju planowanej przez podatnika działalności gospodarczej

    wynikało, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności
    opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do
    obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku
    pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności
    opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i
    został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub
    niepodlegających VAT - spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia
    podatku naliczonego.
    W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych do działalności gospodarczej
    oraz do celów prywatnych, w odniesieniu do których już w chwili zakupu wiadomo o
    „mieszanym” przeznaczeniu odliczenie podatku jest możliwe wyłącznie w takiej części, w
    jakiej nabycie to jest związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jeśli
    natomiast w chwili zakupu podatnik nie może odpowiednio określić, w jakim zakresie
    towar lub usługa będzie wykorzystywana do celów działalności, a w jakim do celów
    prywatnych, możliwe jest pełne odliczenie podatku naliczonego, z uwzględnieniem art. 7
    ust. 2 ustawy oraz art. 8 ust. 2 ustawy.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się wyliczenia proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika.
    Wybrany sposób musi jednak gwarantować jak najbardziej zbliżone do rzeczywistego
    obliczenie podatku naliczonego związanego wyłącznie z działalnością gospodarczą.
    W świetle powyższego, w przypadku ponoszenia przez podatnika wydatków na nabycie
    oraz wytworzenie nieruchomości, która została włączona do majątku jego
    przedsiębiorstwa oraz jest wykorzystywana zarówno do celów wykonywanej przez tego
    podatnika działalności gospodarczej, jak i celów osobistych (prywatnych) a przypisanie
    tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest
    wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan polskim rezydentem podatkowym, podlegającym
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, oraz czynnym podatnikiem VAT. Od maja 2022 r. prowadzi Pan
    jednoosobową działalność gospodarczą, wpisaną do CEIDG, m.in. w zakresie sprzedaży
    hurtowej żywności.
    Planuje Pan budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który od maja 2026 r.
    będzie wykorzystywany także do prowadzenia działalności gospodarczej. Budynek stanowi
    współwłasność Pana i Pana małżonki. Między małżonkami istnieje ustrój rozdzielności
    majątkowej. Część kosztów budowy finansowana będzie kredytem hipotecznym,
    udzielonym Panu i Pana małżonce w maju 2025 r. jako osobom prywatnym na realizację
    celu mieszkaniowego.
    Budynek został zaprojektowany jako przeznaczony zarówno do celów mieszkaniowych, jak
    i do prowadzenia działalności gospodarczej przez właściciela. W projekcie budowlanym
    wydzielono pomieszczenia przeznaczone wyłącznie do celów działalności gospodarczej:
    dwa pomieszczenia usługowe (w projekcie oznaczone jako magazynowe), łazienkę oraz
    pomieszczenie socjalne. Łączna powierzchnia użytkowa tych pomieszczeń stanowi 25,5%
    całkowitej powierzchni użytkowej budynku. Adres budynku zostanie wskazany jako
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w CEIDG.
    Wskazał Pan, że koszty budowy niezwiązane bezpośrednio z pomieszczeniami
    przeznaczonymi na działalność gospodarczą (np. ogrodzenie, instalacje wspólne) będą
    finansowane ze środków wspólnych Pana i Pana małżonki i dokumentowane fakturami
    imiennymi. Koszty budowy bezpośrednio związane z pomieszczeniami przeznaczonymi na
    działalność gospodarczą (np. malowanie ścian, kafelkowanie) będą finansowane z Pana
    środków i dokumentowane fakturami wystawionymi na Pana firmę. Koszty eksploatacyjne
    budynku, po jego wybudowaniu (media, Internet, ogrzewanie itp.) będą dokumentowane

    fakturami VAT imiennymi oraz opłacane ze wspólnego rachunku bankowego Pana i Pana
    małżonki.
    Towary i usługi nabywane w związku z budową i eksploatacją budynku mieszkalnego, w
    części wykorzystywanej przez Pana do prowadzenia działalności gospodarczej, będą
    wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
    (m.in. sprzedaż hurtowa suplementów diety, inne działania w ramach zarejestrowanej
    działalności gospodarczej). Nie prowadzi Pan działalności zwolnionej od podatku ani
    nieopodatkowanej VAT.
    Wymienione koszty eksploatacyjne mają charakter wspólny. Są one związane zarówno z
    częścią mieszkalną, jak i częścią wykorzystywaną do działalności gospodarczej. Faktury
    dokumentujące te wydatki są wystawiane częściowo na Pana jako osobę fizyczną, a
    częściowo na małżonkę. Umowy są zawarte odpowiednio z Panem i Pana małżonką.
    Faktury za koszty budowy oraz koszty eksploatacyjne będą wystawiane na Pana jako
    osobę fizyczną lub na Pana żonę. W przyszłości, w miarę możliwości technicznych, planuje
    Pan zawierać umowy dotyczące dostaw mediów związanych z działalnością gospodarczą
    (np. internet, energia elektryczna) na dane prowadzonej działalności gospodarczej. W
    przypadku wydatków, które dotyczą wyłącznie pomieszczeń wykorzystywanych w
    działalności gospodarczej (koszty wykończeniowe o charakterze remontowo-
    konserwacyjnym), faktury będą wystawiane na dane Pana działalności gospodarczej.
    Wykorzystuje Pan metrażowy udział powierzchni wykorzystywanej na działalność
    gospodarczą w powierzchni całkowitej budynku - w Pana przypadku wynosi on 25,5%. Tę
    proporcję zastosuje Pan do kosztów ogólnych.
    W przypadku wydatków dotyczących wyłącznie działalności (np. wykończenie
    pomieszczenia biurowego), odlicza Pan VAT w całości. Kryterium przyporządkowania
    poniesionych kosztów będzie stanowił przedmiot prac - odliczenie VAT w całości zastosuje
    Pan tylko do kosztów, które w sposób jednoznaczny dotyczyły tylko pomieszczeń
    wykorzystywanych do działalności gospodarczej.
    Nie planuje Pan wpisywać budynku do ewidencji środków trwałych prowadzonej dla
    działalności gospodarczej.
    Wydatki związane z inwestycją dzieli Pan na następujące kategorie:
    a) Koszty budowy - wydatki poniesione przed uzyskaniem zgody na użytkowanie budynku:
      Katalog zamknięty instalacji (kategoria: koszty budowy):
          instalacja elektryczna (okablowanie, rozdzielnice, gniazda),
          instalacja wodno-kanalizacyjna (rury, piony, podejścia),
          instalacja centralnego ogrzewania (grzejniki, rury, kotłownia, rozdzielacze,
          automatyka),
          instalacja wentylacji/mechaniczna (kanały, urządzenia nawiewno-wywiewne),
          przyłącza zewnętrzne (energetyczne, wodociągowe, kanalizacyjne),
          instalacja telekomunikacyjna (przewody, gniazda),
          system alarmowy i antywłamaniowy.
      Koszty ogólne budowy - wydatki te zostaną poniesione przed momentem odbioru
      budynku:
          roboty ziemne i fundamentowe - wykopy, ławy fundamentowe, izolacje
          przeciwwilgociowe,

          konstrukcja i przegrody - ściany nośne i działowe, stropy, schody, dach z
          pokryciem i orynnowaniem,
          stolarka i obudowa budynku - okna, drzwi zewnętrzne, ocieplenie i tynk
          elewacyjny,
          wylewki i tynki wewnętrzne - wylewki cementowe, tynki wewnętrzne,
          roboty zewnętrzne i przyłącza - utwardzenie dojazdów, przyłącza mediów,
          podbudowy pod ogrodzenie i drogi,
          dokumentacja projektowa,
          instalacje określone w ww. Katalogu zamkniętym instalacji (kategoria: koszty
          budowy)
          ogrodzenie.
    b) Koszty wykończeniowe o charakterze remontowo-konserwacyjnym - wydatki
      ponoszone po uzyskaniu zgody na użytkowanie budynku:
      Katalog zamknięty kosztów bezpośrednio związanych z pomieszczeniami
      przeznaczonymi na działalność gospodarczą, wydatki te zostaną poniesione po
      momencie odbioru budynku:
          układanie posadzek (panele, wykładziny),
          montaż ścianek działowych,
          montaż stolarki drzwiowej wewnętrznej,
          malowanie i tynkowanie,
          układanie kafelek na podłogach i ścianach,
          montaż klimatyzacji/wentylacji mechanicznej,
          montaż osłon okiennych (rolety, żaluzje),
          wyposażenie sanitarne (umywalka, WC).
    c) Koszty eksploatacyjne - obejmują wydatki ponoszone zarówno przed, jak i po oddaniu.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT, także przed
    ukończeniem budowy i rozpoczęciem użytkowania budynku w zakresie w jakim:
        wydatki są dokumentowane fakturami imiennymi i dotyczą ogólnych kosztów
        budowy i eksploatacji budynku - w proporcji 25,5%,
        wydatki są dokumentowane fakturami wystawionymi na Pana firmę i dotyczą
        pomieszczeń wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej - w 100%.
    W odniesieniu do Pana wątpliwości należy wskazać, że aby podatnik mógł dokonać
    chociażby częściowego odliczenia podatku VAT powinien posiadać fakturę zakupu, z której
    jasno będzie wynikało, że to właśnie on jest nabywcą towaru lub usługi. W przypadku, gdy
    podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na fakturze powinno znaleźć
    się jego imię i nazwisko, adres oraz numer NIP. Ponadto, dokument powinien zawierać
    wszystkie niezbędne dane wymagane ustawą.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,

      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Z ww. uregulowania wynika, że podatnik dokonujący sprzedaży na rzecz innego podatnika
    lub też otrzymujący od innego podatnika zaliczki na poczet przyszłej sprzedaży - ma
    obowiązek wystawienia faktury dokumentującej tę sprzedaż.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało
    bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza
    więc zaistniałe zdarzenia gospodarcze.
    Zgodnie z treścią art. 178 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.):
      W celu skorzystania z prawa do odliczenia, podatnik musi spełnić następujące
      warunki: w celu dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 168 lit. a), w
      odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług, musi posiadać fakturę
      sporządzoną zgodnie z tytułem XI rozdział 3 sekcje 3-6.
    Zatem, na gruncie podatku od towarów i usług istotne jest posiadanie faktur
    dokumentujących nabycie towarów i usług. Faktury te są bowiem dokumentami
    źródłowymi potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze, na podstawie których
    podatnik podatku VAT odlicza podatek naliczony.
    Jednocześnie trzeba mieć na względzie, że obowiązujące przepisy prawa nie dopuszczają
    możliwości zastąpienia faktury innym dokumentem. Krajowe przepisy ustawy o VAT nie
    wskazują bowiem na inny dokument, który mógłby pełnić rolę faktury.
    Trzeba również mieć na uwadze, że faktura dokumentująca dokonanie dostawy towarów/
    świadczenia usług pełni funkcję kontrolną (umożliwia bowiem administracji podatkowej
    realizację czynności kontrolnych i weryfikację poprawności zadeklarowanej przez
    podatnika sprzedaży), ale z perspektywy podatnika najistotniejszą funkcją faktury jest
    zapewnienie neutralności opodatkowania poprzez umożliwienie odliczenia podatku
    naliczonego na poprzednim etapie obrotu od podatku należnego. Faktura jest niejako
    „nośnikiem” podatku naliczonego, w związku z czym zasadniczo realizacja prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie może obyć się bez faktury. Wynika to wprost z treści
    cyt. wyżej art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy.
    W konsekwencji podatnik może dokonać odliczenia podatku naliczonego w oparciu o
    posiadane faktury. Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związane
    jest z otrzymaniem przez podatnika faktury, w której określana jest kwota podatku
    naliczonego. Podatnik jest zobowiązany posiadać fakturę jako warunek niezbędny do
    realizacji przysługującego prawa do odliczenia podatku naliczonego. O ile bowiem prawo
    to powstaje w związku z dokonaniem określonych czynności wywołujących skutek w
    zakresie podatku od towarów i usług, to realizacja tego prawa następuje tylko w wyniku
    dysponowania przez podatnika fakturą potwierdzającą zakup przez niego towarów lub
    usług.
    Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie
    faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym,
    przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym, faktura musi potwierdzać, że w
    rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi
    podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego
    towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość

    odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla
    rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    Jak już zostało wcześniej wskazane, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy jest uwarunkowane tym, aby nabywane towary i usługi
    były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w
    ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.
    W przypadku prawa do odliczenia podatku naliczonego obowiązkiem podatnika w
    pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, to na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku
    do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu
    podatkowi oraz zwolnionych od podatku. Odliczyć zatem można w całości podatek
    naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana
    zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego
    związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (lub usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prowadzi do
    stwierdzenia, że w przypadku wydatków ponoszonych na wybudowanie budynku, których
    nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnych części nieruchomości (tj. części
    wykorzystywanej do działalności gospodarczej, bądź części niewykorzystywanej do
    działalności gospodarczej - mieszkaniowej), będzie Pan uprawniony do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków poniesionych na wybudowanie budynku, których nie da się
    jednoznacznie przypisać do konkretnych części budynku, zgodnie z art. 86 ust. 1 w
    związku z art. 86 ust. 7b ustawy. Będzie Pan zatem uprawniony do odliczenia podatku
    naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług
    zakupionych w związku z jego budową, przy czym podatek naliczony do odliczenia należy
    obliczyć według udziału procentowego, w jakim budynek będzie wykorzystywany do celów
    prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem ma Pan prawo odliczyć podatek naliczony
    przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, lecz wyłącznie w stopniu, w jakim
    wybudowany budynek będzie służył czynnościom opodatkowanym.
    Należy podkreślić, że prawo do odliczenia podatku VAT dotyczyć będzie wyłącznie
    opisanego budynku mieszkalnego w części, w jakiej będzie miał związek z czynnościami
    opodatkowanymi. W omawianym przypadku chodzi o wykorzystanie powierzchni
    wybudowanego budynku jednorodzinnego do wykonywania działalności gospodarczej.
    Jednocześnie budynek mieszkalny służyć będzie również celom mieszkalnym. Z uwagi na
    to, że wybudowany budynek stanowić będzie dla Pana budynek mieszkalny
    wykorzystywany na cele mieszkalne (prywatne) i jego charakteru nie zmienia
    przeznaczenie na cele związane z działalnością gospodarczą, w ramach której będzie Pan
    wykonywał czynności opodatkowane - prawo do odliczenia nie będzie obejmowało
    podatku naliczonego dotyczącego wydatków poniesionych w związku z budową
    pomieszczeń wykorzystywanych do celów prywatnych.
    Zaznaczenia wymaga, że prawidłowe określenie udziału procentowego, o którym mowa w
    art. 86 ust. 7b ustawy, a w konsekwencji części podatku naliczonego związanej ze
    sprzedażą opodatkowaną, należy do podatnika. Natomiast ocena prawidłowości

    przyjętych rozwiązań może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania
    podatkowego bądź kontroli podatkowej lub celno-skarbowej.
    Zauważyć trzeba także, że istnieje grupa zakupów, które nie mogą być uznane za związane
    z działalnością gospodarczą, gdyż ponoszą je osoby fizyczne niezależnie od tego, czy
    prowadzą działalność gospodarczą, czy też takiej działalności nie prowadzą. Są to typowe
    zakupy osobiste, konsumpcyjne np. dotyczące zapewnienia sobie, na własne potrzeby,
    odpowiednich warunków mieszkaniowych. Zakupy o charakterze osobistym w
    szczególności mogą dotyczyć funkcjonowania, eksploatacji i utrzymania mieszkania bądź
    wydzielonych w nim pomieszczeń na cele prywatne. Prywatnego charakteru tego rodzaju
    zakupów przeznaczonych na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych nie zmienia
    również korzystanie z budynku i jego części wykorzystywanych również do działalności
    gospodarczej.
    Jedynie w przypadku, gdy wybudowany przez Pana budynek jednorodzinny jako całość lub
    wyodrębnione w tym domu pomieszczenia (części) będą służyły tylko i wyłącznie dla celów
    prowadzonej działalności gospodarczej, implikującej obrót opodatkowany i jednocześnie
    nie będą służyły celom osobistym, nie będzie przeszkód do odliczenia części podatku
    naliczonego od zakupów związanych z budową.
    Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy
    mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od
    ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku
    czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie
    może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku
    należnego.
    Z uwagi na brzmienie art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 7b ustawy należy zauważyć, że Pana
    obowiązkiem jest określenie udziału procentowego w jakim przedmiotowy budynek
    wykorzystywany będzie do celów prowadzonej działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że
    będzie Panu przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    wystawionych na Pana jako osobę fizyczną potwierdzających nabycie tych towarów i usług
    związanych z wybudowaniem części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tj.
    pomieszczeń przeznaczonych wyłącznie do celów działalności gospodarczej (dwa
    pomieszczenia usługowe, łazienka i pomieszczenie socjalne), które - jak Pan wskazał -
    będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług - zgodnie z art. 86 ust. 1 w związku z art.
    86 ust. 7b ustawy. Przy czym prawo to będzie przysługiwało, o ile nie wystąpią przesłanki
    negatywne wymienione w art. 88 ustawy.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prowadzi do
    stwierdzenia, że będzie Panu przysługiwać również prawo do odliczenia części podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących wydatki eksploatacyjne. Prawo to będzie Panu
    przysługiwać, ponieważ jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług, wydatki będą dotyczyć pomieszczeń przeznaczonych do prowadzenia
    działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, a Pan będzie w posiadaniu faktur
    wystawionych na Pana jako osobę fizyczną potwierdzających nabycie tych świadczeń.
    Zatem będzie Panu przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących zakup ww. świadczeń (media, internet, ogrzewanie) wyłącznie w tej
    części, w jakiej świadczenia te będą wykorzystywane przez Pana do prowadzenia
    działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Ponadto prawo to będzie
    przysługiwać pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art.
    88 ustawy. Natomiast w tej części w jakiej będzie Pan wykorzystywać ww. świadczenia do
    celów prywatnych - prawo do odliczenia podatku naliczonego nie będzie przysługiwać.

    Natomiast w zakresie wydatków dokumentowanych fakturami wystawionymi na Pana
    firmę, dotyczących pomieszczeń budynku wykorzystywanych wyłącznie do działalności
    gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, będzie Panu przysługiwało pełne prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
    Ponadto, prawo to będzie przysługiwało również przed ukończeniem budowy i
    rozpoczęciem użytkowania budynku, ponieważ Pana zamiarem już na etapie inwestycji
    jest wykorzystywanie zakupionych towarów i usług w części bądź w całości do
    pomieszczeń budynku, które będą przeznaczone na prowadzenie przez Pana działalności
    gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. W sytuacji bowiem, gdy podatnik dokonuje
    nabycia towarów i usług, które zmierzają do przyszłego wykorzystania ich do czynności
    opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to
    jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie ich nabycia za
    związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych (w analizowanej sytuacji - związane
    z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą).
    Pana stanowisko jest prawidłowe.
    Końcowo należy podkreślić, że to Wnioskodawca zobowiązany jest do wyodrębnienia
    takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać realizowanym w ramach
    działalności gospodarczej czynnościom opodatkowanym. W związku z tym, że ani przepisy
    ustawy, ani przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu
    podziału podatku naliczonego można przyjąć różne kryteria. Warto nadmienić, że
    zastosowane przez Wnioskodawcę metody czy też sposoby, na podstawie których dokona
    on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom
    faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego rozdziału wydatków dotyczących
    wykorzystania nabytych towarów i usług dla potrzeb działalności gospodarczej i części
    wykorzystanej do celów prywatnych (mieszkalnych) spoczywa zawsze na podatniku.
    Ocena prawidłowości Pana postępowania w kwestii zastosowania odpowiedniego klucza
    podziału może być dokonana wyłącznie przez właściwy organ podatkowy w toku kontroli
    podatkowej lub kontroli celno-skarbowej. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji
    indywidualnej, opiera się jedynie na przedstawionym we wniosku opisie, a nie na
    zebranym w sprawie materiale dowodowym. Organ wydający interpretację nie
    przeprowadza postępowania dowodowego i nie ma kompetencji do wskazania
    odpowiedniego klucza alokacji.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,

    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.