Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-93/13-2/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-04-05
Teza: Czy spłata męża stanowi koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości?
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; rozwód; spłata; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2013 r. (data wpływu 4 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 17 listopada 2007 r. została orzeczona umowa ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia własności lokalu, na Wnioskodawczynię oraz Jej męża (akt notarialny).

W dniu 29 maja 2009 r. wyrokiem Sądu Okręgowego został orzeczony rozwód między Zainteresowaną a Jej mężem.

Następnie w dniu 14 kwietnia 2011 r. przez Sąd Rejonowy została orzeczona ugoda dotycząca podziału majątku, w wyniku której jedynym właścicielem opisywanego lokalu stała się Wnioskodawczyni.

Jednak Zainteresowana zobowiązana była do dnia 31 października 2011 r. zapłacić mężowi 44.000 zł (czterdzieści cztery tysiące złotych), co też uczyniła za pomocą pieniędzy pożyczonych od córki, ponieważ, pomimo wszelkich starań ze strony Wnioskodawczyni, nie udało Jej się przed tym terminem sprzedać nieruchomości (w załączeniu potwierdzenie przelewu).

Mieszkanie zostało przez Zainteresowaną sprzedane w dniu 20 grudnia 2012 r. (akt notarialny) za kwotę 93.000 zł (mniejszą niż ta, którą orzekł biegły rzeczoznawca - było to 100.000 zł).

Wnioskodawczyni pragnie również zaznaczyć, że w przedmiotowym lokalu była zameldowana nieprzerwanie od dnia 9 listopada 1986 r. do dnia 19 grudnia 2012 r., zatem na część mieszkania nabytą dnia 17 listopada 2007 r. przysługuje Jej ulga meldunkowa (kopia zaświadczenia w załączeniu).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy spłata męża stanowi koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawczyni, spłata męża stanowi koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości (…)

Stanowisko Zainteresowanej poparte jest faktem, że kwota 44.000 zł, którą zapłaciła byłemu mężowi, odpowiada, Jej zdaniem, wartości tej części mieszkania, którą nabyła po podziale majątku w dniu 14 kwietnia 2011 r., a od której według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna zapłacić podatek w wysokości 19%.

Wnioskodawczyni chciałaby również zaznaczyć, że była zmuszona pożyczyć wspomniane 44.000 zł od swojej córki, ponieważ sama nie była w posiadaniu tejże kwoty, zatem zaraz po sprzedaniu nieruchomości oddała pożyczkę.

Podążając za tym tokiem rozumowania, ze sprzedaży mieszkania pozostało Zainteresowanej jedynie 49.000 zł, co, Jej zdaniem, w większości odpowiada wartości tej części mieszkania, którą nabyła od Spółdzielni Mieszkaniowej, a od której przysługuje Jej ulga meldunkowa.

Wnioskodawczyni uważa, że wymaganie od Niej zapłaty 19% podatku od połowy ceny, za którą sprzedała mieszkanie byłoby dla Niej dalece krzywdzące, ponieważ nie wzbogaciła się dzięki tej transakcji, tylko była zmuszona sprzedać mieszkanie, aby zapłacić mężowi należne jemu 44.000 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 17 listopada 2007 r. została orzeczona umowa ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia własności lokalu na Wnioskodawczynię oraz Jej męża. W dniu 29 maja 2009 r. wyrokiem Sądu Okręgowego został orzeczony rozwód między Zainteresowaną a Jej mężem. Następnie w dniu 14 kwietnia 2011 r. przez Sąd Rejonowy została orzeczona ugoda dotycząca podziału majątku, w wyniku której jedynym właścicielem opisywanego lokalu stała się Wnioskodawczyni.

Zainteresowana zobowiązana była do dnia 31 października 2011 r. zapłacić byłemu mężowi 44.000 zł, co też uczyniła za pomocą pieniędzy pożyczonych od córki. Mieszkanie zostało przez Zainteresowaną sprzedane w dniu 20 grudnia 2012 r. za kwotę 93.000 zł.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności (tu: podziału majątku wspólnego) jest nabyciem tych rzeczy.

Biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Wskazać należy, iż stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 788).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami z mocy prawa powstaje wspólność majątkowa obejmująca przedmioty nabyte w czasie jego trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich. Na skutek wyroku sądowego orzekającego rozwód, wspólność majątkowa małżeńska ustaje, a do majątku, który był nią objęty stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Zgodnie z art. 501 Kodeksu, w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej.

Za datę nabycia nieruchomości w przypadku sprzedaży nieruchomości, która przypadła osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału, mieści się w udziale, jaki przysługuje byłemu małżonkowi w majątku dorobkowym małżeńskim.

Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez byłego małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział byłego małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień dokonania podziału majątku wspólnego.

W takiej sytuacji, ten z byłych małżonków, któremu w wyniku podziału majątku wspólnego przypadła nieruchomość, nabywa tę jej część, która odpowiada kwocie dopłaty towarzyszącej podziałowi majątku.

Jak wskazano we wniosku, w dniu 14 kwietnia 2011 r. przez Sąd Rejonowy została orzeczona ugoda dotycząca podziału majątku, w wyniku której jedynym właścicielem opisywanego lokalu stała się Wnioskodawczyni.

Wobec powyższego, należy wskazać, iż w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego Zainteresowana nabyła ponad udział przysługujący Jej w czasie trwania małżeństwa. Zatem, na gruncie rozpatrywanej sprawy wystąpią dwie daty nabycia nieruchomości – jedna w trakcie trwania małżeństwa (data nabycia nieruchomości do majątku wspólnego), a druga - w dacie podziału majątku wspólnego (data przyznania Wnioskodawczyni mieszkania na wyłączną własność).

Jak wskazała Zainteresowana, od części mieszkania, którą nabyła od Spółdzielni Mieszkaniowej, na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia własności lokalu, przysługuje Jej ulga meldunkowa.

Odnosząc się natomiast do konsekwencji podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – w części dotyczącej udziału nabytego w wyniku dokonanego w 2011 r. podziału współwłasności nieruchomości – stwierdzić należy, iż mająca miejsce w 2012 r. sprzedaż stanowić będzie źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. W związku z powyższym – w odniesieniu do sprzedaży udziału nabytego w wyniku zniesienia współwłasności – zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2010 r.

I tak, zgodnie z art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

*   dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
*   dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do ust. 2 artykułu 30e ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W myśl przepisu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej, którą zgodnie z ust. 3 tegoż artykułu określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Z analizy wniosku wynika, iż Zainteresowana zobowiązana była do dnia 31 października 2011 r. zapłacić byłemu mężowi 44.000 zł (czterdzieści cztery tysiące złotych), co też uczyniła.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż udokumentowana kwota spłaty dokonana przez Wnioskodawczynię na rzecz byłego męża (drugiego współwłaściciela) z tytułu podziału majątku wspólnego, mieści się w kategorii kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem kwotę tą Zainteresowana może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.

Tut. Organ pragnie nadmienić, iż dokumenty dołączone przez Wnioskodawczynię do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.