Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1306/14/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-12-17
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: działki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2014 r. (data wpływu 25 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości niezabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości niezabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Na podstawie decyzji Prezydenta Miasta w dniu 20 czerwca 2011 r., jako spadkobiercy dawnych współwłaścicieli, zostało Pani przyznane prawo użytkowania wieczystego w części 99/2400 niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w mieście W. Nieruchomość ta została zabrana, na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r., i objęta w posiadanie przez Gminę w dniu 25 listopada 1948 r. Łącznie 22 spadkobierców dawnych współwłaścicieli otrzymało prawo użytkowania wieczystego 2040/2400 części powyższej nieruchomości. Użytkownikiem pozostałych 360/2400 było miasto W., ponieważ dwie spadkobierczynie zmarły bezpotomnie.

Plan zagospodarowania przestrzennego ustala na terenie tej nieruchomości zabudowę śródmiejską usługową, administracyjną handlową oraz zabudowę mieszkaniową wielorodzinną z usługami, a także zabudowę mieszkaniową jednorodzinną lub wielorodzinną ekstensywną postaci małych domów mieszkalnych, dopuszcza się obiekty usługowe i handlowe

W dniu 16 maja 2012 r., na podstawie decyzji Zarządu Dzielnicy miasta W., przekształciła Pani wraz z innymi współwłaścicielami prawo użytkowania wieczystego w prawo własności. Jako spadkobiercy byłych współwłaścicieli dokonali tego nieodpłatnie. Stała się więc Pani współwłaścicielem nieruchomości gruntowej w udziale 99/2400.

W dniu 11 kwietnia 2012 r. zawarła Pani wraz z innymi współwłaścicielami umowę pośrednictwa sprzedaży z firmą zajmującą się handlem nieruchomościami, a w dniu 30 maja 2012 r. zawarli przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości. Warunkiem podpisania umowy przyrzeczonej było zniesienie współwłasności z miastem W. Pośrednik otrzymał prowizję za co wystawił fakturę VAT.

Prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla miasta W. z dnia 4 kwietnia 2013 r. została zniesiona współwłasność ze spłatą na rzecz miasta W. Na tej podstawie 22 współwłaścicieli nabyło 360/2400 należące do miasta W. Do podpisania umowy przyrzeczonej nie doszło, ponieważ kupujący nie stawił się na wyznaczony termin. Obecnie, będąc jednym z 22 współwłaścicieli gruntu niezabudowanego o udziale 99/2040, chciałaby Pani dokonać sprzedaży udziału. Na dzień dzisiejszy planowana jest sprzedaż całej nieruchomości, sprzedażą zainteresowani są wszyscy współwłaściciele, ale nie wyklucza Pani również sprzedaży samego swojego udziału w nieruchomości jeżeli nie dojdzie do sprzedaży całego gruntu.

Od dnia otrzymania prawa użytkowania wieczystego na przedmiotowej nieruchomości nie dokonywano żadnych działań poza usunięciem nieodpłatnie za zgodą Wydziału Ochrony Środowiska drzew zagrażających bezpieczeństwu, nie była ona przedmiotem najmu, ani dzierżawy. Nie dokonywała Pan wraz z innymi współwłaścicielami żadnego podziału nieruchomości na działki. Nieruchomość nie jest użytkowana w jakikolwiek sposób, w szczególności do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jak i działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ww. ustawy. Na nieruchomości, do czasu sprzedaży, nie zamierza Pani dokonywać żadnych inwestycji takich jak: założenie linii energetycznej, instalacji wodnych i kanalizacyjnych, czy też infrastruktury telekomunikacyjnej. Ponadto, nie zamierza rozpocząć prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy, jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, będzie Pani zobowiązana do uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości ?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż udziału w nieruchomości otrzymanej w drodze spadku przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako niezwiązana z prowadzoną działalnością gospodarczą, niemająca charakteru handlowego.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarowi usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl natomiast art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Pojęcie towaru w sposób jednoznaczny zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 6 ustawy. Stosownie do treści tego przepisu przez towary - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W świetle powyższego również grunty spełniają definicję towaru, a ich sprzedaż, co do zasady, jest traktowana jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Towarem jest również udział w prawie własności, a więc także sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości, jak i sprzedaż wspólnej nieruchomości za zgodą wszystkich współwłaścicieli stanowi odpłatną dostawę towarów.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem, aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W świetle powyższego podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości gruntowej, jest ustalenie, czy majątek został nabyty na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z treści przedstawionych powyżej przepisów prawa wynika zatem, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, właściwym jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie bowiem do treści obowiązujących przepisów prawa, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie natomiast, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. W przedmiotowym przypadku sprawa dotyczy osoby fizycznej, która nie prowadziła, nie prowadzi i nie będzie prowadziła jakiekolwiek działalności gospodarczej (handlowej) dotyczącej obrotu nieruchomościami. Planowana sprzedaż nabytej w drodze spadku na majątek osobisty nieruchomości jest czynnością incydentalną poza jakimikolwiek formami działalności gospodarczej. W świetle powyższego nie będzie Pani działała jako producent, handlowiec lub usługodawca, a czynność sprzedaży udziału w nieruchomości stanowić będzie jedynie racjonalny sposób zagospodarowania posiadanego prywatnego majątku. Sprzedając udział w nieruchomości będzie Pani korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż towaru z majątku osobistego nie ma charakteru handlowego, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Czynność ta oznacza bowiem działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Podsumowując, w ocenie Pani, opisana powyżej sprzedaż udziału w nieruchomości, również w przypadku sprzedaży całej nieruchomości, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z tytułu tej sprzedaży nie będzie Pani zobowiązana zapłacić podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Artykuł 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Żeby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że trudno uznać Panią za podatnika podatku od towarów i usług, w związku z planowaną sprzedażą udziału w nieruchomości. Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży przypadającego Pani udziału w nieruchomości będzie działała w charakterze handlowca. Prawo wieczystego użytkowania części nieruchomości otrzymała Pani w spadku na podstawie decyzji Prezydenta Miasta W. Przedmiotowa nieruchomość została zabrana na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. i objęta w posiadanie w 1948 r. przez gminę. W dniu 16 maja 2012 r. przekształciła Pani wraz z innymi współwłaścicielami prawo użytkowania wieczystego w prawo własności. Od dnia otrzymania prawa użytkowania wieczystego nie dokonywała Pani żadnych działań na nieruchomości, poza usunięciem drzew zagrażających życiu. Posiadany udział w nieruchomości nie był przedmiotem najmu, ani dzierżawy. Nie zamierza Pani uzbrajać nieruchomość w media (zakładać linie energetyczne, instalacje wodne i kanalizacyjnych, czy jakąkolwiek infrastrukturę telekomunikacyjną). W konsekwencji należy stwierdzić, że w tej konkretnej sytuacji, dokonując sprzedaży udziału w nieruchomości nie będzie Pani działać jako podatnik podatku od towarów i usług.

Reasumując należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] - że sprzedaż udziału w nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Panią za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, że powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. (sygn. akt I FSK 1453/11), z dnia 13 kwietnia 2012 r. (sygn. akt I FSK 890/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Wskazać należy, że niniejsza interpretacja przepisów prawa podatkowego została wydana w Pani indywidualnej sprawie, gdyż Pani jest stroną wniosku. Z tych też względów inni współwłaściciele posiadający udziały w nieruchomości, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinni wystąpić z odrębnymi wnioskami o jej udzielenie. W konsekwencji, regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania w stosunku do tych współwłaścicieli.

Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ul. Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.