Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.615.2024.1.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Skutki podatkowej sprzedaży lokalu mieszkalnego, który został
wyodrębniony z lokalu wykorzystywanego w działalności
gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
lokal-lokal mieszkalny
lokal-odrębna własność lokalu
lokal-podział lokalu
lokal-sprzedaż lokalu
najem-najem na cele działalności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 25 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Dnia 22 marca 2018 r. umową sprzedaży, sporządzoną w formie aktu notarialnego (...)
    Wnioskodawca nabył lokal mieszkalny składający się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki,
                      2werandy, o powierzchni 71,20 m oraz pomieszczenia przynależnego piwnicy o
              2  2powierzchni 2,70 m – o łącznej powierzchni użytkowej 74 m za kwotę (...) zł. Lokal ten
    był wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej – najem
    krótkoterminowy na cele mieszkalne, ale stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą wg PKD 55.20.Z obiekty noclegowe
    turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania od 2018 roku. Podatek
    dochodowy z tyt. prowadzonej działalności rozlicza na tzw. zasadach ogólnych wg skali
    podatkowej na podstawie art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia 21 lutego 2024 r.). Przedmiotowy lokal nie był amortyzowany,
    a wydatki z nim związane nie stanowiły kosztów uzyskania przychodu.
    Dnia 1 sierpnia 2024 r. na podstawie oświadczenia o podziale lokalu mieszkalnego i
    ustanowieniu odrębnej własności lokali, sporządzonym w formie aktu notarialnego (...),
    Wnioskodawca dokonał wydzielenia z lokalu mieszkalnego (...) dwóch osobnych lokali
    mieszkalnych i ustanowił odrębną własność samodzielnych lokali mieszkalnych, o
    numerach:
    - „X” składającego się z pokoju z aneksem kuchennym, dwóch pokoi, przedpokoju,
      spiżarki, łazienki z WC, werandy oraz pomieszczenia przynależnego piwnicy o łącznej
                      2powierzchni użytkowej 58,14 m, któremu nadano księgę wieczystą nr (...);
    - „Y” składającego się z pokoju z aneksem kuchennym, łazienki z WC o powierzchni
                2użytkowej 15,76 m, któremu nadano księgę wieczystą nr (...).
    Powodem podziału była chęć uzyskania dwóch mniejszych mieszkań. W wyniku
    podziału powierzchnia nieruchomości nie została zmieniona. Wysokość udziałów w
    częściach wspólnych, powstałych po podziale lokali, mieści się w ramach udziału, jaki
    był związany z lokalem sprzed jego podziału, a wysokość udziałów pozostałych
    właścicieli lokali w budynku, w którym znajdują się lokale Wnioskodawcy, nie uległa
    zmianie. Wnioskodawca oszacował wartość obu nieruchomości łącznie na kwotę (...) zł.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać jedną z wydzielonych nieruchomości. Sprzedaż
    lokalu nie będzie odbywała się w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Posiadany lokal od dnia nabycia do dnia podziału na dwa odrębne lokale był
    wykorzystywany do celów mieszkalnych w ramach prowadzonej jednoosobowej
    działalności gospodarczej. Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie, na stałe
    zamieszkuje na terenie Polski i jest polskim rezydentem podatkowym.

## Pytanie

Czy sprzedaż wyodrębnionego lokalu mieszkalnego, w przedstawionym stanie faktycznym,
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie

    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sprzedaż wyodrębnionego lokalu nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z zastrzeżeniem zawartym w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, fakt wykorzystywania mieszkania do celów działalności gospodarczej
    pozostaje bez wpływu i sprzedaż mieszkania nie będzie następowała w ramach wykonania
    działalności gospodarczej. Nabycie, w rozumieniu ustawy, miało miejsce w 2018 roku,
    podział lokalu w 2024 roku nie stanowi nabycia, a zatem sprzedaż nastąpi po upływie
    pięciu lat, co spełnia warunek czasowy wyłączenia przychodu sprzedaży spod
    opodatkowania w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o PIT: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT: Źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół
    roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy
    te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Z literalnej treści przepisu wynika jednak, że reguła zwolnienia z podatku po upływie 5-ciu
    lat od nabycia, nie ma zastosowania do nieruchomość wykorzystywanych w działalności
    gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy przychodem z
    działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku
    będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi,
    podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
    prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c, zgodnie z
    którym nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby
    związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych
    produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub
    udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
    związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w
    spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
    Pomimo tego, że nieruchomość mieszkalna jest wykorzystywana na potrzeby działalności
    gospodarczej, to w momencie jej sprzedaży przychód zostanie rozliczony jako odpłatne
    zbycie nieruchomości prywatnej (poprzez formularz PIT-39) jako osobne źródło
    przychodów. Znajduje to potwierdzenie m.in. w treści pisma z dnia 30 czerwca 2020 r.
    wydanego przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0115-KDWT.4011.8.2020.1.JŁ:
    „Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące przepisy prawa, stwierdzić
    należy, że w omawianej sprawie z tytułu odpłatnego zbycia przez Wnioskodawcę lokali
    mieszkalnych nie powstanie przychód z prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych, z uwagi na wyjątek (dotyczący lokali mieszkalnych) zawarty we wskazanym
    wyżej art. 14 ust. 2c ww. ustawy. Do odpłatnego zbycia lokali mieszkalnych, w sytuacji gdy
    są one wynajęte w celach zarobkowych w ramach działalności gospodarczej
    (wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej), zastosowanie znajdzie art. 10
    ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skutki podatkowe opisanej we
    złożonym wniosku sprzedaży należy ocenić w kontekście przesłanek z art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku sprzedaży
    nieruchomości o charakterze mieszkalnym przychód ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a powołanej ustawy powstaje wtedy, gdy ich odpłatne zbycie następuje przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym je nabyto lub
    wybudowano”.
    Zatem pomimo wykorzystywania przedmiotowego mieszkania do celów działalności
    gospodarczej w tym zakresie zastosowanie będą miały przepisy art. 30e ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a sprzedaż nie nastąpi w ramach wykonywanej
    działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy poddać analizie przepisy związane z ustaleniem momentu nabycia
    nieruchomości, która aktualnie jest podzielona na dwa odrębne lokale. W art. 2 ust. 1
    ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), dalej:
    WLU, ustawodawca stwierdza, że: Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym
    przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    Stosownie do art. 2 ust. 2 WLU:
    Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
    ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
    które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
    mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali
    wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Z art. 3 ust. 1 WLU wynika, że:
    W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w
    nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać
    zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.
    Wedle art. 3 ust. 2 WLU:
    Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą
    wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
    Artykuł 3 ust. 3 WLU stanowi, że:
    Udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada
    stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń
    przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami
    do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali niewyodrębnionych w
    nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej tych lokali wraz z
    powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich
    lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi.
    Na gruncie art. 7 ust. 1 WLU:
    Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej
    czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego
    współwłasność.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 WLU:
    Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu
    notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.
    Z art. 8 ust. 1 WLU wynika, że:

    Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna określać w szczególności:
    1) rodzaj, położenie i powierzchnię lokalu oraz pomieszczeń do niego przynależnych;
    2) wielkość udziałów przypadających właścicielom poszczególnych lokali w nieruchomości
      wspólnej.
    Dodatkowo na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach
    wieczystych i hipotece (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1984 z późn. zm.):
    Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy
    szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz
    nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.
    Zdaniem Wnioskodawcy, podział nieruchomości na mniejsze lokale mieszkalne nie
    stanowi nowego nabycia w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Mimo, iż w wyniku podziału powstały nowe jednostki ewidencyjne, dla celów
    podatkowych istotna jest data pierwotnego nabycia nieruchomości i podział nie jest
    zdarzeniem powodującym liczenie okresu pięcioletniego. W sytuacji Wnioskodawcy
    nabycie pierwotnego lokalu mieszkalnego miało miejsce w 2018 roku, a zatem pięcioletni
    okres upłynął z końcem 2023 roku. Pogląd ten podzielił w interpretacji indywidualnej z
    dnia 16 czerwca 2023 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.130.2023.3.ŁS Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej: „W orzecznictwie sądowo-administracyjnym utrwalił się przy tym
    pogląd, że przez pojęcie »nabycie« użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że prawne wyodrębnienie lokali nie
    powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności
    lokalu czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie
    nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania”.
    Przy podziale nieruchomości u Wnioskodawcy nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego
    stanu posiadania, ponieważ wielkość powierzchni przedmiotowej nieruchomości, ani
    udział we współwłasności nieruchomości i części wspólnych nieruchomości, w której
    znajduje się przedmiotowa nieruchomość, nie uległa zmianie. Dla obu lokali założone
    zostały nowe, odrębne księgi wieczyste, co również nie stanowi przesłanki do uznania za
    nowe nabycie, czego potwierdzeniem jest argumentacja zawarta w interpretacji
    indywidualnej z dnia 9 września 2024 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.480.2024.2.MK: „Uwzględniając powyższe stwierdzić
    należy, że prawne wyodrębnienie lokalu nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest
    chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w
    wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego
    stanu posiadania”.
    W związku z tym planowana sprzedaż wyodrębnionych lokali nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż pięcioletni okres od
    dnia nabycia już upłynął. Podział nieruchomości nie wpływa na rozpoczęcie biegu nowego
    okresu, ponieważ nie nastąpiła zmiana właściciela przedmiotowej nieruchomości.
    Kluczowa pozostaje data pierwotnego nabycia, tj. 22 marca 2018 r. Tego samego zdania
    jest również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, wyrażając w Interpretacji
    indywidualnej wydanej dnia 23 września 2024 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.627.2024.1.KP
    pogląd: „W przedmiotowej sprawie wyodrębnienie z Lokalu dwóch odrębnych lokali nie
    ma wpływu na moment nabycia własności Wyodrębnionego Lokalu Mieszkalnego oraz
    Wyodrębnionego Garażu. W analizowanym stanie faktycznym nie mamy do czynienia z
    nabyciem Wyodrębnionego Lokalu Mieszkalnego oraz Wyodrębnionego Garażu, bowiem
    podział Lokalu nie powoduje, że zmienia się właściciel. Dlatego też ww. 5-letniego terminu
    nie można stosować do daty wyodrębnienia lokalu”.
    W związku z powyższym, sprzedaż wyodrębnionej nieruchomości, po upływie 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, a która nie jest realizowana

    w ramach wykonywania działalności gospodarczej, nie stanowi przychodu o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną
    zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
      - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

      - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Z kolei, w myśl art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Natomiast, art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
      ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
      których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
      lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
      niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
      udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego

      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Z powołanych regulacji jednoznacznie wynika, że do przychodów z pozarolniczej
    działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia
    wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą m.in. lokalu
    mieszkalnego. W takim przypadku odpowiednie zastosowanie znajdzie przepis art. 30e
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który określa sposób
    opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że 22 marca 2018 r. umową sprzedaży, sporządzoną w formie
    aktu notarialnego nabył Pan lokal mieszkalny składający się z dwóch pokoi, kuchni,
                          2łazienki, werandy, o powierzchni 71,20 m oraz pomieszczenia przynależnego piwnicy o
              2  2powierzchni 2,70 m – o łącznej powierzchni użytkowej 74 m. Lokal ten był
    wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej – najem krótkoterminowy
    na cele mieszkalne, ale stanowi Pana majątek prywatny. Wskazał Pan, że prowadzi
    działalność gospodarczą wg PKD 55.20.Z obiekty noclegowe turystyczne i miejsca
    krótkotrwałego zakwaterowania od 2018 roku. Podatek dochodowy z tyt. prowadzonej
    działalności rozlicza na tzw. zasadach ogólnych wg skali podatkowej na podstawie art.
    27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowy lokal nie był
    amortyzowany, a wydatki z nim związane nie stanowiły kosztów uzyskania przychodu.
    Dnia 1 sierpnia 2024 r. dokonał Pan wydzielenia z lokalu mieszkalnego (...) dwóch
    osobnych lokali mieszkalnych. Zamierza Pan sprzedać jedną z wydzielonych
    nieruchomości. Sprzedaż lokalu nie będzie odbywała się w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Posiadany lokal od dnia nabycia do dnia podziału na dwa
    odrębne lokale był wykorzystywany do celów mieszkalnych w ramach prowadzonej
    jednoosobowej działalności gospodarczej.
    W analizowanej sprawie zbycie przez Pana wyodrębnionego lokalu mieszkalnego – z uwagi
    na treść art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie będzie
    skutkowało powstaniem po Pana stronie przychodu z działalności gospodarczej z uwagi
    na mieszkalny charakter nieruchomości.
    Zatem, skutki podatkowe sprzedaży wyodrębnionego lokalu mieszkalnego należy ocenić w
    kontekście przesłanek określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić należy, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    W niniejszej sprawie konieczne jest ustalenie czy dokonane przez Pana wyodrębnienie
    lokali mieszkalnych należy uznać za ich nabycie.
    Na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021
    r. poz. 1048):
      Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej
      „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    W świetle art. 2 ust. 2 przytoczonej ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,

      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Z art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali wynika, że:
      W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w
      nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać
      zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność
      lokali.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 wskazanej ustawy:
      Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie
      służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
    Art. 3 ust. 3 przywołanej ustawy stanowi, że:
      Udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada
      stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń
      przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z
      pomieszczeniami do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali
      niewyodrębnionych w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni
      użytkowej tych lokali wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej
      powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich
      przynależnymi.
    Na gruncie art. 7 ust. 1 powołanej ustawy:
      Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej
      czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego
      współwłasność.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 wskazanej ustawy:
      Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie
      aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi
      wieczystej.
    Z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że:
      Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna określać w szczególności:
      1) rodzaj, położenie i powierzchnię lokalu oraz pomieszczeń do niego przynależnych;
      2) wielkość udziałów przypadających właścicielom poszczególnych lokali w
      nieruchomości wspólnej.
    Dodatkowo na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach
    wieczystych
    i hipotece (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1984 ze zm.):
      Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy
      szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz
      nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.
    Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że prawne wyodrębnienie lokali nie powoduje,
    że momentem nabycia lokali jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokali, czy
    założenia ksiąg wieczystych, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło
    zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.
    Jak wynika z treści wniosku, 1 sierpnia 2024 r. dokonał Pan wydzielenia z posiadanego od
    2018 roku lokalu dwóch osobnych lokali mieszkalnych i ustanowił Pan odrębną własność
    samodzielnych lokali mieszkalnych o numerach „X” oraz „Y”. Powodem podziału była chęć
    uzyskania dwóch mniejszych mieszkań. W wyniku podziału powierzchnia nieruchomości

    nie została zmieniona. Wysokość udziałów w częściach wspólnych, powstałych po podziale
    lokali, mieści się w ramach udziału, jaki był związany z lokalem sprzed jego podziału, a
    wysokość udziałów pozostałych właścicieli lokali w budynku, w którym znajdują się Pana
    lokale nie uległa zmianie.
    W przedmiotowej sprawie dokonane przez Pana wyodrębnienie ze wskazanego we
    wniosku lokalu mieszkalnego dwóch odrębnych lokali mieszkalnych nie ma wpływu na
    moment nabycia nieruchomości.
    W wyniku wyodrębnienia samodzielnych lokali mieszkalnych nie dochodzi do nowego
    ukształtowania prawa własności. Dlatego za datę nabycia wyodrębnionych przez Pana
    lokali mieszkalnych należy uznać datę nabycia lokalu mieszkalnego, z którego je
    wyodrębniono, gdyż w wyniku przedmiotowego wyodrębnienia nie nastąpiła zmiana
    dotychczasowego stanu posiadania.
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia oraz powołane przepisy prawa stwierdzić
    należy, że ustanowienie przez Pana odrębnej własności lokali mieszkalnych nie jest
    zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, w niniejszej sprawie, w związku z planowaną przez Pana sprzedażą
    wyodrębnionego lokalu mieszkalnego, 5-letni okres, o którym mowa w ww. przepisie
    powinien być liczony od końca 2018 r., w którym to doszło do nabycia lokalu
    mieszkalnego, z którego go wyodrębniono.
    W rezultacie, planowana przez Pana sprzedaż wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nie
    będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, ponieważ nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego, z którego go
    wyodrębniono. Oznacza to, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wyodrębnionego
    lokalu mieszkalnego w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.