Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.368.2019.8.S.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-29
Teza: Otrzymana kwota dofinansowania w ramach realizacji celów
Wspólnego Przedsięwzięcia zarówno w aspekcie kwoty
uzyskanej na realizację zadań wykonanych przez Państwa, jak i
w przekazywanej części na rzecz B. (lub innych
współwykonawców) nie stanowi czynności opodatkowanej i
nie wchodzi do podstawy opodatkowania gdyż nie ma ona
charakteru wynagrodzenia za usługę.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dofinansowanie
dopłata
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
1

1.
2.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2019 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 lipca 2019 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy otrzymana
    kwota dofinansowania na realizację Wspólnego Przedsięwzięcia - zarówno w zakresie
    kwoty otrzymanej na realizację zadań wykonywanych przez Państwa, jak i w zakresie
    kwoty przekazanej przez Państwa na rzecz Instytutu (lub innych współwykonawców) na
    realizację zadań wykonywanych przez B. (lub innych współwykonawców) - stanowi
    Państwa wynagrodzenie za usługę w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT i tym samym podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. jest spółką akcyjną, opodatkowaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatkiem
    dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów. Rok podatkowy Spółki
    jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka jest zarejestrowanym polskim podatnikiem
    VAT czynnym. Jedynym akcjonariuszem Spółki jest Skarb Państwa (100% udział w kapitale
    zakładowym).
    A. powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorstwa „C” oraz działa na podstawie
    ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 505,

    z późn. zm.) i ustawy z dnia 8 września 2000 r. (...). Na podstawie ww. ustawy, ze struktur
    ww. przedsiębiorstwa państwowego wyodrębnione zostały spółki tworzące Grupę A., z
    których każda prowadzi ściśle określoną działalność.
    Działalność A., jak również zadania w które się angażuje oraz jest angażowana, obejmują
    bardzo szeroki obszar.
    Zgodnie ze statutem A. przedmiot działalności Spółki obejmuje:
      1) działalność firm centralnych (head offices) i holdingów z wyłączeniem holdingów
        finansowych (PKD 70.10.Z),
      2) wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.
        Z),
      3) kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.10.Z),
      4) zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie (PKD 68.32.Z),
      5) pośrednictwo w obrocie nieruchomościami (PKD 68.31.Z),
      6) działalność usługowa wspomagająca transport lądowy (PKD 52.21.Z),
      7) roboty związane z budową dróg szynowych i kolei podziemnej (PKD 42.12.Z),
      8) realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD
        41.10.Z),
      9) roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i
        niemieszkalnych (PKD 41.20.Z),
      10) roboty związane z budową mostów i tuneli (PKD 42.13.Z),
      11) przygotowanie terenu pod budowę (PKD 43.12.Z),
      12) rozbiórka i burzenie obiektów budowlanych (PKD 43.11.Z),
      13) działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (PKD 71.12.
        Z),
      14) praktyka lekarska ogólna (PKD 86.21.Z),
      15) pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana
        (PKD 86.90.E),
      16) badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych
        i technicznych (PKD 72.19.Z),
      17) działalność archiwów (PKD 91.01.B),
      18) pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z
        wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKD 64.99.Z),
      19) działalność związaną z zarządzaniem funduszami (PKD 66.30.Z),
      20) obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania (PKD
        55.20.Z),
      21) pozostałe zakwaterowanie (PKD 55.90.Z),
      22) magazynowanie i przechowywanie pozostałych towarów (PKD 52.10.B),
      23) demontaż wyrobów zużytych (PKD 38.31.Z),
      24) sprzedaż hurtowa odpadów i złomu (PKD 46.77.Z),
      25) wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek (PKD 77.11.Z),
      26) wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem
        motocykli (PKD 77.12.Z),
      27) działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów (PKD 82.30.Z),

      28) badanie rynku i opinii publicznej (PKD 73.20.Z),
      29) działalność agencji reklamowych (PKD 73.11.Z),
      30) pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody (PKD 36.00.Z),
      31) odprowadzanie i oczyszczanie ścieków (PKD 37.00.Z),
      32) pozostałe drukowanie (PKD 18.12.Z),
      33) dzierżawa własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac
        chronionych prawem autorskim (PKD 77.40.Z),
      34) wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych (PKD 43.39.Z),
      35) niespecjalistyczne sprzątanie budynków i obiektów przemysłowych (PKD 81.21.Z),
      36) działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki (PKD 62.02.Z),
      37) przetwarzanie danych: zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna
        działalność (PKD 63.11.Z),
      38) pozostała działalność usługowa w zakresie informacji, gdzie indziej
        niesklasyfikowana (PKD 63.99.Z),
      39) pozostałe pośrednictwo pieniężne (PKD 64.19.Z),
      40) pozostałe formy udzielania kredytów (PKD.64.92.Z),
      41) działalność rachunkowo-księgowa: doradztwo podatkowe (PKD 69.20.Z),
      42) pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i
        zarządzania (PKD 70.22.Z),
      43) pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej
        niesklasyfikowana (PKD 74.90.Z),
      44) działalność świadczona przez agencje inkasa i biura kredytowe (PKD 82.91.Z),
      45) działalność wspomagająca edukację (PKD 85.60.Z),
      46) sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet
        (47.91.Z),
      47) pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach
        (47.19.Z),
      48) sprzedaż detaliczna pozostałych nowych wyrobów prowadzona w
        wyspecjalizowanych sklepach (47.78.Z).
    A. odgrywa dominującą rolę w holdingu zwanym Grupą A. poprzez nadzorowanie i
    koordynowanie działań pozostałych spółek, tj. prowadzi działalność m.in. w zakresie
    zarządzania posiadanym majątkiem. A. zarządza i administruje kilkudziesięcioma
    tysiącami nieruchomości mieszkalnych i niemieszkalnych oraz jest właścicielem ogromnej
    bazy nieruchomości na terenie kraju. W powyższym zakresie Spółka prowadzi aktywne
    działania jako zarządca, polegające m.in. na inicjowaniu inwestycji oraz szukaniu
    sposobów optymalnego zagospodarowania (...) gruntów. Spółka wykonuje również
    zadania związane (...)
    Jednocześnie kluczowym zadaniem A. jest zapewnienie wysokiego standardu usług na (...).
    Spółka realizuje szeroko zakrojony program modernizacji dworców, którego celem jest
    dostosowanie ich do potrzeb zarówno podróżnych, jak i lokalnych społeczności. Oprócz
    usług ściśle związanych z podróżą, mają one pełnić także funkcje społeczne i
    miastotwórcze. Ponadto w ramach modernizacji wdrażane będą innowacyjne rozwiązania
    techniczne i architektoniczne. Wśród priorytetów przy realizacji inwestycji należy wymienić

    dostosowanie dworców do potrzeb wszystkich grup pasażerów, w tym osób o
    ograniczonej sprawności. Realizując inwestycje A. jest ukierunkowana na tworzenie
    węzłów przesiadkowych, integrujących (...) z innymi środkami transportu.
    Obejmując cały obszar działalności, misją, którą przyjęły spółki Grupy A., jest budowa
    zaufania i poprawa wizerunku kolei, w tym zwiększenie roli transportu (...) w Polsce na
    wzór nowoczesnych kolei działających w Europie.
    Biorąc pod uwagę powyższe bardzo szerokie spektrum działalności, Spółka wykazuje
    zainteresowanie wszelkiego rodzaju współpracą - zarówno na poziomie krajowym, jak i na
    poziomie międzynarodowym - która przyczynia się do rozwoju w zakresie wskazanym
    powyżej oraz do skutecznej realizacji wymienionych zadań, i jednocześnie w taką
    współpracę się angażuje.
    A. - mając status następcy prawnego przedsiębiorstwa X - uczestniczy (często jako
    przedstawiciel na całą Polskę) w różnego rodzaju (...) organizacjach międzynarodowych, co
    pozwala jej na czynny udział w związanych z szeroko pojmowanym (...) przedsięwzięciach
    realizowanych w skali międzynarodowej, w tym w szczególności europejskiej. Struktury
    tego rodzaju współpracy stanowią złożony system uczestnictwa, reprezentacji, koordynacji
    (często stanowi to tzw. system naczyń połączonych).
    W związku z powyższym, w ramach struktur współpracy na poziomie Unii Europejskiej
    (dalej: „UE”) A. przystąpiła do wspólnego przedsięwzięcia o nazwie „.....” (dalej: „Wspólne
    Przedsięwzięcie”) - europejskiej inicjatywy w ramach programu ramowego „.....” (unijny
    program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji) realizowanej na zasadach
    partnerstwa publiczno-prywatnego. Ww. Wspólne Przedsięwzięcie posiada odrębną
    osobowość prawną.
    Jego celem jest stymulowanie i lepsze koordynowanie unijnych inwestycji w badania
    naukowe i innowacje w sektorze (...) z myślą o przyspieszeniu i ułatwieniu procesu
    przejścia do zintegrowanego, efektywnego i atrakcyjnego rynku (...) w UE, zgodnie z
    biznesowymi potrzebami sektora (...) i ogólnym celem, jakim jest utworzenie jednolitego
    europejskiego obszaru (...).
    Szczegółowo cele Wspólnego Przedsięwzięcia zostały sformułowane w następujący
    sposób:
      a) przyczynianie się do wykonania rozporządzenia (UE) nr 1291/2013, a w szczególności
        części zadania „Inteligentny, ekologiczny i zintegrowany transport” w ramach filaru
        „Wyzwania społeczne”; decyzji nr 2013/743/UE; L 177/12 PL Dziennik Urzędowy Unii
        Europejskiej z 17 czerwca 2014 r.;
      b) przyczynianie się do realizacji jednolitego europejskiego obszaru (...), do szybszego i
        mniej kosztownego przejścia do atrakcyjniejszego, przyjaznego użytkownikom (w
        tym osobom ograniczonej sprawności ruchowej), konkurencyjnego, efektywnego i
        zrównoważonego europejskiego systemu kolei, a także do rozwoju silnego i
        globalnie konkurencyjnego europejskiego sektora (...). Zostanie to osiągnięte
        poprzez kompleksowe i skoordynowane podejście uwzględniające potrzeby
        systemu (...) i jego użytkowników w zakresie badań naukowych innowacji,
        ułatwiające między innymi zmianę rodzaju transportu z drogowego i lotniczego na
        (...). Podejście to odnosi się do taboru, infrastruktury i zarządzania ruchem w
        segmentach rynku obejmujących ruch towarowy oraz dalekobieżny, regionalny,
        lokalny i miejski ruch pasażerski, a także do intermodalnych połączeń między (...) i
        innymi rodzajami transportu, zapewniających użytkownikom zintegrowane
        kompleksowe rozwiązanie w zakresie ich podróży (...) oraz potrzeb transportowych
        - od wsparcia przy zawieraniu transakcji do pomocy na trasie;
      c) ustanowienie i opracowanie strategicznego planu centralnego i zapewnienie jego
        skutecznego i efektywnego wdrożenia;

      d) odgrywanie dużej roli w działaniach w zakresie badań naukowych i innowacjach
        związanych z (...), zapewniając koordynację między projektami i dostarczając
        wszystkim zainteresowanym stronom stosownych i dostępnych informacji na temat
        projektów finansowanych w całej Europie. Zarządza ono także wszystkimi
        działaniami w zakresie badań naukowych i innowacji ukierunkowanymi na (...),
        współfinansowanymi przez UE;
      e) aktywne promowanie uczestnictwa i ścisłego zaangażowania wszystkich istotnych
        zainteresowanych stron z całego (...) łańcucha wartości oraz spoza tradycyjnego
        sektora (...), w szczególności: producentów wyposażenia (...) (zarówno taboru, jak i
        systemów sterowania ruchem pociągów) i ich łańcucha dostaw, zarządców
        infrastruktury, przedsiębiorstw (...) (zarówno z sektora transportu pasażerskiego,
        jak i towarowego), operatorów metra, tramwajów i kolei lekkiej, leasingodawców
        pojazdów (...), notyfikowanych i wyznaczonych organów oceny zgodności, zrzeszeń
        pracowniczych (w tym przedstawicieli związkowych), zrzeszeń użytkowników
        (zarówno transportu pasażerskiego, jak i towarowego) oraz odpowiednich instytucji
        naukowych lub właściwego środowiska naukowego. W szczególności zapewnia się
        zaangażowanie małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), zgodnie z definicją w
        zaleceniu Komisji 2003/361/WE opracowywanie projektów demonstracyjnych w
        zainteresowanych państwach członkowskich, także w tych, na których terytorium
        nie istnieje obecnie system kolei.
    Jednym z założeń mających na celu realizację powyżej wskazanych celów Wspólnego
    Przedsięwzięcia jest powszechna dostępność do wyników badań dla wszystkich członków
    uczestniczących we wspólnym przedsięwzięciu i ich wzajemna wymiana w celu stworzenia
    nowej wartości dodanej dla systemu kolei w UE.
    Założycielami Wspólnego Przedsięwzięcia są: UE reprezentowana przez Komisję
    Europejską (dalej: „KE”) oraz Członkowie Założyciele inni niż UE. Jest ono finansowane
    przez UE oraz pozostałych członków. Członkami Wspólnego Przedsięwzięcia zostali także
    wybrani w drodze otwartego, niedyskryminującego konkursu ogłoszonego przez KE tzw.
    Członkowie Stowarzyszeni czyli podmioty prawa lub konsorcja podmiotów prawa z
    siedzibą w państwie członkowskim lub państwie stowarzyszonym uprawnieni do
    aplikowania o środki finansowe z programu ramowego. Jednym z podmiotów, który w
    drodze ww. konkursu uzyskał status Członka Stowarzyszonego jest konsorcjum D. (dalej:
    „D.”) - podmiot składający się z przedsiębiorstw (...) mających siedzibę w różnych
    państwach, w tym z A.
    Członkostwo w D. pozwala A. na uczestnictwo w realizacji projektów prowadzonych w
    ramach Wspólnego Przedsięwzięcia oraz ubiegać się o wsparcie finansowe z programu
    ramowego „(...)” przewidziane dla inicjatyw przeprowadzanych w jego zakresie.
    Spółka, będąc koordynatorem realizowanego w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia
    projektu na Polskę, zawarła z dyrektorem wykonawczym Wspólnego Przedsięwzięcia
    porozumienie o przyznaniu dofinansowania, tj. (...) „umowa o dofinansowanie” lub
    „umowa grantowa”), które zawiera zasady, prawa, obowiązki oraz techniczne i finansowe
    szczegóły dotyczące partycypacji w zadaniach realizowanych w związku z Wspólnym
    Przedsięwzięciem. W konsekwencji A. stała się bezpośrednim beneficjentem
    dofinansowania UE przeznaczonego na działania określone w umowie o dofinansowanie
    które służy realizacji określonych powyżej celów Wspólnego Przedsięwzięcia.
    W umowie o dofinansowanie przewidziano, że beneficjenci dofinansowania UE powinni
    dysponować odpowiednimi zasobami do realizacji poszczególnych zadań w zakresie
    Wspólnego Przedsięwzięcia powierzonego projektu (dalej jako: „projekt”), w tym m.in.
    mogą współpracować z tzw. „powiązanymi stronami trzecimi”. Jednakże to po stronie
    beneficjentów (bezpośrednich) występować będzie wyłączna odpowiedzialność za
    realizację zadania.

    W związku z powyższym, w celu realizacji założeń ww. Wspólnego Przedsięwzięcia na
    gruncie krajowym, A. zawarła umowę o współpracy (dalej: „Umowa z X.”) z B. (dalej: „B”).
    Jednocześnie A. oraz B. dopuściły udział innych Współwykonawców w realizacji tej umowy.
    Instytut funkcjonuje w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia jako „powiązana strona trzecia”
    A. (zgodnie z umowami zawartymi przez Spółkę w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia - ...).
    Aby podmiot mógł mieć taki status musi być literalnie wpisany w umowę, natomiast każde
    ewentualne wprowadzenie nowej powiązanej strony trzeciej (podobnie jak jej usunięcie z
    dalszego udziału w realizacji celów Wspólnego Przedsięwzięcia określonego w konkretnej
    umowie grantowej) wymaga zmiany umowy w formie pisemnej na poziomie europejskim.
    Takie usytuowanie „powiązanych stron trzecich” w hierarchii Wspólnego Przedsięwzięcia
    świadczy o ich „stałości”. Oznacza to również, że rola powiązanej strony trzeciej nie tylko
    nie sprowadza się do roli zleceniobiorcy, ale wręcz w kontekście funkcjonowania
    Wspólnego Przedsięwzięcia, powiązanej stronie trzeciej takiej roli przypisać nie można.
    Mając na uwadze powyższe, podkreślić należy, że pojęcie powiązanej strony trzeciej jest w
    pełni uregulowane i spójne we wszystkich zawartych w związku z realizacją Wspólnego
    Przedsięwzięcia umowach - również tych, których A. nie jest uczestnikiem/beneficjentem.
    Przedmiotowy projekt, w którym uczestniczy B., obejmuje pracę badawczą i naukową ze
    wskazaniem zakresu badań naukowych, które mają być wykonane wspólnie przez B. i A. w
    ramach Wspólnego Przedsięwzięcia według określonego podziału zakresu czynności i
    zadań.
    W związku z zawarciem pomiędzy Wnioskodawcą a Instytutem umowy współpracy celem
    realizacji projektu w zakresie Wspólnego Przedsięwzięcia mającego m.in. na celu
    rozwinięcie bardziej wydajnego ekonomicznie i odpowiadającego na potrzeby klientów
    transportu (...), w ocenie Spółki, nie dochodzi do świadczenia jakichkolwiek usług czy
    dostawy towarów przez B. na rzecz A. lub odwrotnie. Przy okazji współpracy strony będą
    bowiem jedynie przygotowywać raporty merytoryczne z postępu prac i wyników badań
    oraz kreować wiedzę, która następnie jako rezultat projektu może zostać wykorzystana do
    pracy nad innymi realizowanymi w przyszłości projektami choć te projekty czy cele
    komercyjne nie są jeszcze ani określone ani tym bardziej znane Wnioskodawcy. Może się
    okazać, że rezultat uzyskany w efekcie realizacji projektu objętego dofinansowaniem
    unijnym (tj. wyniki prac i badań) będą nieefektywne z ekonomicznego punktu widzenia i
    nie będą nadawać się do komercjalizacji. Otrzymane dofinansowanie z UE stanowi jedynie
    częściową refundację ponoszonych kosztów prac i badań służących realizacji celów
    Wspólnego Przedsięwzięcia, takich jak np. stworzenie jednolitego europejskiego obszaru
    (...).
    Efektem udziału w projekcie będzie transfer wiedzy w postaci raportów z postępu badań
    naukowych i wyników prac finansowanych z otrzymanego dofinansowania z UE między
    wszystkimi uczestnikami (w zakresie Współwykonawców na poziomie Polski będzie się to
    odbywało za pośrednictwem Spółki), co jak wyżej wspomniano służyć będzie
    bezpośrednio realizacji projektu, a w konsekwencji celów Wspólnego Przedsięwzięcia oraz
    A. i B.
    Warto podkreślić, iż powstałe w trakcie projektu raporty w ramach umowy współpracy
    celem realizacji Wspólnego Przedsięwzięcia nie będą bezpośrednio wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę oraz B. w celach komercyjnych, czy to do świadczenia usług, czy też
    dostawy towarów bezpośrednio po realizacji badań przewidzianych umową współpracy
    między stronami.
    Wspólne Przedsięwzięcie należy rozpatrywać w kontekście międzynarodowej współpracy
    badawczej, której głównym celem jest uzyskanie efektu synergii wiedzy i doświadczeń,
    które w przyszłości ewentualnie będą mogły stanowić wartość dodaną dla całego systemu
    kolei UE. Dowodem na prawidłowość takiego systemowego rozumienia idei Wspólnego
    Przedsięwzięcia jest np. powszechna praktyka zawierania porozumień pomiędzy
    beneficjentami poszczególnych projektów innowacyjno- badawczych prowadzonych w

    ramach Wspólnego Przedsięwzięcia. A. jako Beneficjent w projekcie (...) zobowiązana była
    do zawarcia takiej umowy o współpracy (Umowa o współpracy; (...). W zgodzie z zapisami
    całokształtu obowiązujących umów, strony zobowiązane są do udzielania sobie nawzajem
    dostępu do osiągniętych w ramach projektów rezultatów, które służyć mają osiągnięciu
    celów Wspólnego Przedsięwzięcia.
    Zadania A. wynikające z ww. współpracy (uregulowane ww. Umową z X) to:
      1) podjęcie odpowiednich działań niezbędnych do wszczęcia procedury przygotowania i
        złożenia dokumentów akcesyjnych do Projektu; (Projekt - praca naukowa z
        określonym dla Stron zakresem badań realizowanych w ramach Wspólnego
        Przedsięwzięcia.)
      2) uzgodnienie załącznika regulującego zadania Stron związane z realizacją Projektu;
      3) przekazywanie informacji i dokumentacji dotyczącej Projektu do B. oraz innych
        Współwykonawców;
      4) rejestracja w systemie „(...)” (Portal Uczestnika) oraz wyznaczenie osób
        odpowiedzialnych za zarządzanie profilem instytucji;
      5) akceptacja dokumentacji otrzymywanej od Instytutu, zarówno rozliczeń
        finansowych, jak i merytorycznych;
      6) przygotowanie zbiorczych materiałów z wynikami prac A. i Współwykonawców;
      7) przygotowanie raportów finansowych związanych z udziałem A. w Projekcie;
      8) wysyłanie raportów do Lidera Projektu;
        (Lider Projektu to osoba wskazana przez (...), której zadaniem jest koordynowanie
        prac merytorycznych członków konsorcjum związanych z przygotowaniem
        Porozumienia o przyznaniu dofinansowania oraz monitorowanie postępów
        realizacji Projektu.)
    9) przechowywanie oryginałów sprawozdań finansowych oraz świadectw kontroli
    sprawozdań finansowych i merytorycznych.
    Zadania B. to:
      1) przygotowanie wszystkich materiałów związanych z częścią merytoryczną
        dokumentów akcesyjnych do Projektu (zadanie B.) - w przypadku gdy w Projekcie
        będą uczestniczyli inni Współwykonawcy niż B., materiały związane z częścią
        merytoryczną dokumentów akcesyjnych do Projektu przygotowane przez B. będą
        uwzględniały materiały opracowane przez innych Współwykonawców w zakresie
        części Projektu przez nich realizowanych;
      2) opracowanie projektu dokumentu regulującego zadania Stron związane z realizacją
        Projektu, terminy i koszty (zadanie Instytutu);
      3) realizacja zadań merytorycznych zgodnych z Projektem;
      4) przygotowanie raportów merytorycznych z postępów prac i wyników badań;
      5) przygotowanie raportów finansowych z własnej pracy zgodnie z wymogami
        Porozumienia o przyznaniu dofinansowania;
      6) przekazywanie raportów, o których mowa w pkt. 4) i 5) do A.;
      7) przechowywanie kopii sprawozdań finansowych i merytorycznych.
    Mocą ww. umowy strony ją zawierające uzgodniły, że:
        Finansowanie kosztów wynikających z realizacji zadań związanych z członkostwem
        w .....(tj. koszty administracyjne związane z uczestnictwem A. w strukturach
        pozwalających na członkostwo we Wspólnym Przedsięwzięciu) będą ponoszone w

        50% przez A. a w 50% przez B. (przy czym - w przypadku dołączenia
        Współwykonawców - koszty B. będą odpowiednio umownie dzielone). Jednocześnie
        rozliczenie z B. z tytułu ww. kosztów nastąpi na podstawie refaktury.
        Koszty związane z przygotowaniem i złożeniem dokumentów akcesyjnych do
        danego Projektu, każda ze stron pokrywa ze środków własnych w zakresie
        przypisanych jej zadań.
        W przypadku pojawienia się innych kosztów dotyczących Projektów realizowanych
        przez strony, będą one ponoszone przez stronę uczestniczącą w danym Projekcie.
        W przypadku, gdy w Projekcie uczestniczy więcej niż jedna strona, każda ze stron
        zostanie obciążona kosztami proporcjonalnie do zaangażowania w danym
        Projekcie. Obciążenia będzie dokonywać A. na podstawie dokumentów
        otrzymanych od Koordynatora Projektu (tj. od Członka Wspólnego Przedsięwzięcia,
        którego zadaniem jest koordynowanie prac związanych z przygotowaniem i
        realizacją Projektu).
    Jednocześnie - zgodnie z Umową z X - A. jest zobowiązana przekazać środki pieniężne
    stanowiące dofinansowanie przekazane przez KE (część grantu Komisji Europejskiej),
    zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu o przyznaniu dofinansowania, na
    rachunek Współwykonawcy realizującego zadania objęte tym dofinansowaniem w
    terminie 7 dni od uznania rachunku A. kwotą dofinansowania.
    Dofinansowanie z UE zgodnie z przyjętym w umowie grantowej modelem dystrybucji
    środków finansowych, przekazywane jest przez KE do beneficjenta - tj. do A., a ta na mocy
    umowy grantowej przekierowuje środki pieniężne powiązanej stronie trzeciej – B. w
    odpowiadającej części prac wykonanych przez niego w projekcie. Dofinansowanie
    przekazywane jest na poczet realizacji zadań określonych w umowie o dofinansowanie, a
    przede wszystkim na pokrycie kosztów bezpośrednich realizacji zadań w ramach projektu
    i na kwestie związane z funkcjonowaniem B. w tym zakresie, np. na wynagrodzenia
    pracowników. B. jest w stanie przypisać każdy poniesiony koszt do przedmiotowego
    projektu. Oprócz powyżej wskazanego dofinansowania z UE przekazywanego przez KE, A.
    nie przekazuje do B. żadnych innych środków pieniężnych.
    Przekazywanie unijnych środków finansowych przez Wnioskodawcę na rzecz B. ma
    wyłącznie charakter techniczny. Alternatywą wobec przyjętego modelu mogłoby być
    bezpośrednie przekazywanie dofinansowania z UE na rzecz B. (i innych podmiotów
    realizujących poszczególne zadania w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia). Funkcjonujący
    sposób dystrybucji środków przyjęto jednak na poziomie europejskim ze względów
    organizacyjnych.
    Podkreślenia wymaga, że dzięki dofinansowaniu, beneficjenci mają zapewnione pokrycie
    zasadniczej części kosztów ponoszonych w związku z realizacją projektu w ramach
    Wspólnego Przedsięwzięcia, a przedmiotowy projekt nie byłby realizowany bez
    dofinansowania z UE. Brak dofinansowania uniemożliwiłby osiągnięcie celów głównych,
    którymi są: przyczynianie się do rozwoju inteligentnego, ekologicznego i zintegrowanego
    transportu (...) w ramach UE, realizacja jednolitego europejskiego obszaru (...) celem
    szybszego i mniej kosztownego przejścia do atrakcyjniejszego, przyjaznego użytkownikom
    (w tym osobom o ograniczonej sprawności ruchowej), konkurencyjnego, efektywnego i
    zrównoważonego europejskiego systemu kolei, rozwój silnego i globalnie
    konkurencyjnego europejskiego sektora (...), ustanowienie i opracowanie strategicznego
    planu centralnego i zapewnienie jego skutecznego i efektywnego wdrożenia itp.
    Ponadto Umowa z X przewiduje również, iż realizacja projektów w ramach Wspólnego
    Przedsięwzięcia może doprowadzić do dokonania wynalazku, wzoru użytkowego albo

    wzoru przemysłowego, a także powstania utworu. W takim przypadku A. oraz inni
    współwykonawcy projektów realizowanych w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia nabędą
    prawa do uzyskania patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy albo
    prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, a także majątkowe prawa autorskie do utworu,
    na warunkach określonych w odrębnych umowach, mających na celu określenie udziału
    poszczególnych współwykonawców (w tym A.) w tych prawach z uwzględnieniem
    wszystkich okoliczności mających wpływ na ich wytworzenie, w tym kosztów poniesionych
    przez współwykonawców na ich wytworzenie. Powołana umowa (podobnie jak pozostałe
    zawarte w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia) nie przewiduje przenoszenia praw
    własności intelektualnej, a jedynie gwarantuje, że udział Wnioskodawcy w tych prawach
    będzie co najmniej proporcjonalny w stosunku do zsumowanego jego wkładu w realizację
    projektów, zgodnie z podziałem kosztów określonych dla realizacji projektów. A. będzie
    miała prawo do nieodpłatnego wykorzystania autorskich praw majątkowych i praw
    zależnych z tego tytułu. W tym miejscu warto podkreślić, że uczestnictwo w projektach
    realizowanych w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia należy uznać za uzasadnione z
    punktu widzenia rozwoju systemu polskiej kolei, jej konkurencyjności i generowanych w
    przyszłości kosztów utrzymania infrastruktury, jak również taboru. Uczestnictwo w
    międzynarodowych pracach innowacyjno-badawczych, które potencjalnie wygenerują
    rezultat aplikowany do systemu kolei, jest bowiem niewątpliwą alternatywą dla
    konieczności ewentualnego zakupu nowych, kosztownych technologii za granicą.
    Jednakże w kontekście omawiania prawa własności intelektualnej, za konieczne należy
    uznać odwołanie do art. 26.2 Umowy Grantowej. Zgodnie z przywołanymi zapisami
    umowy: dwie lub więcej Stron będą współwłaścicielami rezultatów, jeśli:
      a) wspólnie je wygenerowały; oraz
      b) nie jest możliwe:
      i. ustalenie wkładów każdej, ze stron; lub
      ii. rozdzielenie ich na potrzeby wnioskowania o ochroną praw autorskich, uzyskania
          prawa autorskich i zachowania ochrony prawnej.
    Po wygenerowaniu rezultatu, współwłaściciele mogą uzgodnić na piśmie zastosowanie
    innych zasad własności niż współwłasność. O ile nie uzgodniono inaczej w formie
    pisemnej pomiędzy współwłaścicielami, każdy z nich będzie posiadał równą i niepodzielną
    część rezultatów, oraz międzynarodowe prawo własności intelektualnej do nich (...).
    Ponadto z zapisów przywołanej umowy wynika, że każdy ze współwłaścicieli, jak również
    powiązane strony trzecie mają prawo do wykorzystywania wspólnie posiadanych
    rezultatów wedle uznania. Mają prawo do nadania osobom trzecim niewyłącznej licencji,
    bez możliwości sublicencjonowania, w celu wykorzystywania wspólnie posiadanych
    rezultatów, pod warunkiem, że pozostali współwłaściciele zostaną powiadomieni co
    najmniej 45 dni przed wykorzystaniem, a wykorzystanie odbędzie się na Uczciwych i
    Rozsądnych Warunkach.
    Podkreślenia wymaga fakt, iż wszelkie opisane powyżej zmiany w zakresie zasad własności
    /współwłasności do powstałych praw majątkowych (które mogą - lecz nie muszą - powstać
    w związku z realizacją celów głównych Wspólnego Przedsięwzięcia), będą wymagały, na
    gruncie szeroko pojętego prawa własności intelektualnej zawarcia odrębnej umowy
    cywilnoprawnej między stronami zaangażowanymi w konkretny projekt. Niemniej jednak
    skutki podatkowe tego typu umów i zdarzeń nie są przedmiotem niniejszego wniosku.
    B. przedkłada status postępów wykonanych prac merytorycznych oraz rozliczenia
    finansowe bezpośrednio do Wnioskodawcy. Taki sposób postępowania pomiędzy
    powiązaną stroną trzecią (B.), a bezpośrednim beneficjentem (A.) określony został
    zarówno w umowie współpracy, jak i umowie o dofinansowanie. Ten sposób wymiany
    informacji został zatem narzucony treścią zawartej przez Spółkę umowy o
    dofinansowanie. Z kolei, A. jako członek zdefiniowanego powyżej konsorcjum (...),
    raportuje status wykonanych przez siebie części prac i rozliczeń łącznie z informacjami

    przekazanymi przez B. do lidera konsorcjum, który następnie sprawozdaje całość do KE.
    Ww. raporty sporządzane w związku z projektem przekazywane będą do A. zgodnie z
    modelem współpracy zmierzającej do osiągnięcia ustalonego celu określonego w umowie
    o dofinansowanie. Wszystkie realizowane zadania związane z projektem w zakresie
    Wspólnego Przedsięwzięcia w założeniu nie miały podlegać fakturowaniu pomiędzy B. a
    Wnioskodawcą lub bezpośrednio jakimkolwiek innym podmiotem.
    W związku z powyższym, mając na uwadze przedstawiony powyżej model
    dofinansowania, powstała wątpliwość, czy otrzymana przez Wnioskodawcę kwota
    dofinansowania na realizację zadań wykonywanych w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia:
        zarówno w zakresie kwoty otrzymanej bezpośrednio na realizację zadań
        wykonywanych przez A.,
        jak i w zakresie kwoty przekazanej na rzecz B. (lub ewentualnych
        współwykonawców) na realizację zadań wykonywanych przez B. (lub ewentualnych
        współwykonawców), stanowi wynagrodzenie za usługę w rozumieniu art. 8 ustawy
        o VAT i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Pytanie

Czy ww. kwota dofinansowania otrzymana przez A. na realizację Wspólnego
    Przedsięwzięcia - zarówno w zakresie kwoty otrzymanej na realizację zadań
    wykonywanych przez A., jak i w zakresie kwoty przekazanej przez A. na rzecz B. (lub
    innych współwykonawców) na realizację zadań wykonywanych przez B. (lub innych
    współwykonawców) - stanowi wynagrodzenie A. za usługę w rozumieniu art. 8 ustawy o
    VAT i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy, ww. kwota
    dofinansowania otrzymana przez A. w ramach realizacji celów Wspólnego
    Przedsięwzięcia - zarówno w zakresie kwoty uzyskanej na realizację zadań
    wykonywanych przez Spółkę, jak i w zakresie kwoty przekazywanej przez A. na rzecz B.
    (lub innych Współwykonawców) na realizację zadań wykonywanych przez Instytut (lub
    innych Współwykonawców) - nie stanowi wynagrodzenia A. za usługę w rozumieniu art.
    8 ustawy o VAT i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Uzasadnienie.
    A. jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o
    VAT, zgodnie, z którym podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielną
    działalność gospodarczą, o której mowa w ust. bez względu na cel i rezultat takiej
    działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ww. ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
    dla celów zarobkowych.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT)
    podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
        wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Podstawę opodatkowania, zgodnie z art. 29a ustawy o VAT, jest, z zastrzeżeniem ust. 2-
    5, art. 30a - 30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    W zakresie problematyki objętej niniejszym wnioskiem należy więc dokonać oceny, czy
    w przedmiotowej sprawie kwota dofinansowania uzyskana przez A. w ramach realizacji
    przedsięwzięcia, do którego realizacji Spółka przystąpiła, ma bezpośredni wpływ na
    cenę dostarczanych towarów lub świadczonych usług. W ocenie Wnioskodawcy wynik
    takiej oceny jest negatywny - uzyskane dofinansowanie nie ma bezpośredniego wpływu
    na ceny dostarczanych przez Spółkę towarów ani świadczonych przez nią usług.
    Jednocześnie nie ma można również w przedmiotowej sprawie stwierdzić, że
    dofinansowanie dokonywane jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wskazano powyżej w opisie stanu faktycznego, prace nad projektem w ramach
    Wspólnego Przedsięwzięcia (w zależności od uzyskanych efektów) będą mogły zostać
    wykorzystane do innych ewentualnych projektów lub przedsięwzięć realizowanych w
    przyszłości, jednak aktualnie żadne projekty i cele komercyjne nie są jeszcze ani
    określone ani tym bardziej znane. Realizacja projektu może również spowodować, iż
    wyniki prac i badań będą całkowicie nieefektywne z ekonomicznego punktu widzenia i
    nie będą nadawać się do komercjalizacji w ogóle.
    Ponadto analiza założeń Wspólnego Przedsięwzięcia pozwala na stwierdzenie, iż
    przedsięwzięcie to nie jest oparte na czysto komercyjnych założeniach, ale w istocie ma
    przede wszystkim wymiar społeczny. Budowa zintegrowanego, efektywnego i tym
    samym coraz bardziej atrakcyjnego rynku (...) na poziomie europejskim oczywiście
    może przełożyć się na cele komercyjne poszczególnych spółek (...) budujących ten rynek
    i czerpiących z niego zyski, ale ma również duże znaczenie społeczne. Komunikacja
    odgrywa w dzisiejszych czasach bardzo ważną rolę, natomiast (...) stanowi jeden z
    najbardziej ekologicznych sposobów przemieszczania się. Rozbudowa sieci (...)
    przyczynia się do rozwoju wielu różnych obszarów gospodarki (w tym np. najbardziej
    popularne są transport i turystyka). Jej rozwój będzie więc mógł stanowić źródło
    dochodu nie tylko dla ww. spółek (...), ale dla różnych podmiotów położonych w jej
    zasięgu (zarówno przedsiębiorców, jak i osób fizycznych). Idąc dalej szeroko rozumiany
    rozwój transportu (...) (w skali wykraczającej poza terytorium Polski) wymaga głębokiej
    analizy oraz współpracy wielu różnych podmiotów. Taka współpraca została podjęta m.

    in. poprzez ideę Wspólnego Przedsięwzięcia, które (jak wskazano powyżej) należy
    rozpatrywać w kontekście międzynarodowej współpracy innowacyjno-badawczej, której
    głównym celem jest uzyskanie efektu synergii wiedzy i doświadczeń. Uzyskany efekt
    jednak dopiero w przyszłości będzie mógł stanowić wartość dodaną dla całego systemu
    kolei UE. Powyższe natomiast będzie możliwe pod warunkiem, że prowadzone badania
    zakończą się w sposób dający możliwe do wdrożenia do systemu kolei rezultaty, które
    jednocześnie będą na tyle atrakcyjne, że zaowocują projektami konkretnych inwestycji.
    Aktualnie jednak te prace badawcze mają wymiar jedynie ewentualnej „wartości
    dodanej dla całego systemu kolei UE” - a nie dla konkretnych spółek (...) czy innych
    podmiotów związanych z (...). Dopiero więc ewentualne efekty tych prac mogą (choć nie
    muszą) skutkować podjęciem nowych przedsięwzięć w postaci konkretnych planów,
    projektów i co za tym idzie konkretnych inwestycji, które mogą stanowić o zwiększeniu
    wartości towarów i usług dostarczanych/świadczonych przez podejmujące się tych
    inwestycji podmioty.
    W związku z powyższym, zadań realizowanych w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia
    nie można wiązać w sposób bezpośredni (ani nawet pośredni) z wartością cen
    wytwarzanych przez Spółkę towarów czy świadczonych przez nią usług. Tym samym
    kwota dofinansowania przekazana na realizację ww. zadań nie spełnia przesłanek
    określonych w ww. art. 29a ustawy o VAT i tym samym nie można uznać jej za
    wynagrodzenie za usługę.
    Za stanowiskiem Spółki przemawiają więc następujące argumenty (potwierdzone w
    doktrynie oraz orzecznictwie podatkowym):
      1) Nie ma możliwości przypisania otrzymanej kwoty dofinansowania do konkretnej
        czynności opodatkowania.
    W tym miejscu należy wskazać na wyrok z dnia 27 września 2018 r. sygn. akt I FSK 1875
    /16, w którym NSA stwierdził, że: „W uzasadnieniu tego wyroku stwierdzono, że sam
    tylko fakt, iż dotacja (czy inny sposób dofinansowania) wpływa na ostateczną cenę
    świadczenia (co niemal zawsze ma miejsce), nie może być decydujący dla uznania, że
    dotacja ta powinna zwiększać podstawę opodatkowania. Konieczne jest stwierdzenie,
    że dotacja ta jest dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności
    opodatkowanej (dostawy towarów lub świadczenia usług). Dla oceny, czy dotacja jest
    elementem istotnym wpływającym na włączenie jej do podstawy opodatkowania,
    kluczowe jest stwierdzenie, czy dotacje są przekazywane w celu sfinansowania dostawy
    konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. Tylko bowiem w takiej
    sytuacji można uznać, że stanowią one element wynagrodzenia. Dotacje nie dające się
    powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT
    nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1 u.p.t.u., czyli nie zwiększają obrotu
    (vide A. Bartosiewicz R. Kubacki, VAT Komentarz, Wydanie III s. 429 i n.)”.
    Podobne stanowisko zostało wyrażone w Komentarzu do art. 29a ustawy o VAT
    (Bartosiewicz Adam, Dotacje w podatku od towarów i usług), w którym powołano się
    również na orzecznictwo ETS, tj.: „Rozpatrując powyższą sprawę Trybunał rozpoczął od
    wskazania, że sam tylko fakt, iż dotacja (czy inny sposób dofinansowania) wpływa na
    ostateczną cenę świadczenia nie może być decydujący dla uznania, że dotacja ta
    powinna zwiększać podstawę opodatkowania. Jednocześnie Trybunał wyjaśnił, że dla
    uznania dotacji (subwencji, etc.) za zwiększającą podstawę opodatkowania konieczne
    jest stwierdzenie, że dotacja ta jest dokonywana w celu sfinansowania konkretnej
    czynności opodatkowanej (dostawy towarów czy świadczenia usług). Innymi słowy,
    Trybunał nakazał takie rozumienie omawianego przepisu, aby opodatkowanie dotacji
    następowało tylko w stosunku do takich dotacji, które odpowiadają całości lub części
    wynagrodzenia z tytułu takiej czynności, a więc między tą dotacją, a dostawą towarów
    lub świadczeniem usługi musi istnieć związek o charakterze bezpośrednim. Dotacja
    powinna być związana także z konkretną, oznaczoną dostawą albo usługą”.

      2) Otrzymane dofinansowanie jest bezpośrednio związane z realizacją określonego
        projektu w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia - co więcej w przypadku braku
        dofinansowania projekt nie byłby realizowany.
    W wyroku z 5 lutego 2015 r. sygn. akt I FSK 821/13 NSA stwierdził również, że: „(...) Z
    powyższego wynika, że otrzymana przez skarżącą dotacja dotyczy bezpośrednio
    realizowanego przez skarżącą projektu i ma charakter zakupowy. Dotacja jest bowiem
    przeznaczona na wydatki niezbędne do wykonania projektu. (...) Mając na uwadze to, że
    przyznana skarżącej dotacja przeznaczona jest na wydatki niezbędne do wykonania
    całego realizowanego przez skarżąca projektu, to nie jest ona wbrew temu co przyjął
    Sąd pierwszej instancji związana bezpośrednio z usługą szkoleniową wykonywaną przez
    skarżącą. Nie ma więc uzasadnienia stanowisko Sądu pierwszej instancji, by dotacja ta
    zwiększała obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 u.p.t.u. To, że uczestnik szkolenia w
    rezultacie ponosi niższe koszty szkolenia wbrew temu co przyjął Sąd pierwszej instancji
    nie ma większego wpływu na ocenę czy dotacja stanowi obrót w rozumieniu art. 29 ust.
    1 u.p.t.u. czy też nie. Istotne jest bowiem to, czy ma ona bezpośredni wpływ na cenę
    danej usługi. Skoro otrzymana dotacja pokrywa koszty realizacji projektu, to jak słusznie
    podnoszą obie strony stanowi ona zwrot kosztów poniesionych w związku z
    zarządzaniem projektem i realizacją szkoleń. Otrzymana przez skarżąca dotacja nie
    spełnia wiec przesłanki określonej w art. 29 ust. 1 u.p.t.u. tj. nie wpływa bezpośrednio
    na cenę usługi świadczonej przez skarżącą (podkreślenie Spółki)”.
    Takie stanowisko NSA wyraził również w wyroku z 27 września 2018 r. sygn. akt I FSK
    1876/16, w którym stwierdził, że: „Organ w skardze kasacyjnej nie podważył więc
    stanowiska Sądu pierwszej instancji, że przekazana na rzecz Spółki dotacja ma
    charakter zakupowy, gdyż ma na celu pokrycie części kosztów realizowanego projektu.
    Nie można w tej sytuacji mówić o bezpośrednim wpływie na cenę dostaw towarów, czy
    na cenę świadczonych usług. To, że realizacja projektu, z którym związana jest
    przekazana Spółce dotacja rozwija wiedzę i doświadczenie jej pracowników i
    współpracowników w zakresie dziedzin nauki i technologii związanych przedmiotowo z
    prowadzoną przez Spółkę działalnością świadczy jedynie o pośrednim wpływie dotacji
    na świadczone przez Spółkę usługi czy dostawy towarów. Nie budzi w tej sytuacji
    wątpliwości stanowisko Sądu pierwszej instancji, że otrzymana przez Spółkę dotacja ma
    charakter zakupowy. Brak jest bowiem jakichkolwiek podstaw do uznania, by
    wypłacona ona została w celu umożliwienia Spółce dostarczenia określonych towarów,
    czy usług”.
    W przedmiotowym przypadku - biorąc pod uwagę charakter objętych dofinansowaniem
    badań realizowanych w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia - aktualnie brak jest
    możliwości wskazania bezpośredniego konsumenta (odbiorcy), który odnosiłby (lub
    nawet miałby odnieść) z tego tytułu konkretne korzyści. Bowiem na tym etapie
    realizacji, nie można jednoznacznie stwierdzić, czy wyniki prowadzonych badań będą w
    jakikolwiek sposób wykorzystane w działalności Spółki lub podmiotów powiązanych. Co
    więcej Wspólnemu Przedsięwzięciu nie można odmówić również charakteru
    społecznego, co wiązałoby się ze stwierdzeniem, iż odbiór ewentualnych efektów pracy
    będzie rozpatrywany w kontekście całego społeczeństwa UE.
    Na potwierdzenie powyższego należy wskazać na stanowisko doktryny (Bartosiewicz
    Adam, VAT. Komentarz, wyd. XII) zgodnie z którym: „Mając na uwadze ogólne reguły
    konstrukcyjne systemu VAT, a także wnioski sformułowane w unijnym orzecznictwie,
    należy wskazać na jedną istotną cechę usługi jako takiej. Otóż usługą będzie tylko takie
    świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną). „Elementem koniecznym
    do uznania, że umowa obejmowała świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy
    VAT, jest wyodrębnienie podmiotu będącego odbiorcą świadczenia” (wyrok WSA w
    Warszawie z 9 kwietnia 2009 r., III SA/Wa 154/09, LEX nr 493616). Dopóki nie ma kogoś,
    kto odnosiłby lub powinien odnosić konkretne (wymierne) korzyści o charakterze

    majątkowym wiążące się z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie
    usługą. Nie ma tutaj bowiem żadnej konsumpcji. Skoro świadczenie nie jest
    konsumowane (przy czym nie chodzi tutaj wyłącznie o finalną konsumpcję), to nie
    stanowi ono usługi. Musi pozostać poza sferą objętą opodatkowaniem VAT; podatek
    ten bowiem obciąża konsumpcję. Podobny pogląd wyraził WSA w Białymstoku, który w
    orzeczeniu z 28sierpnia 2007 r. (I SA/Bk 254/07, LEX nr 295685) stwierdził, że w
    przypadku usługi świadczeniobiorca (konsument) musi odnosić z niego, choćby nawet
    potencjalną, korzyść, musi wystąpić więc „konsumpcja świadczenia"”.
    Jednocześnie fakt, iż Wnioskodawca może na mocy Umowy z X. (zgodnie z zasadami w
    niej określonymi) nabyć ewentualne autorskie majątkowe prawa autorskie do
    (ewentualnego) wynalazku/produktu powstałego na skutek prowadzonych badań,
    pozostaje bez wpływu na powyższe rozważania. Zgodnie bowiem z wyrokiem NSA sygn.
    akt I FSK 1875/16, NSA: „Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można
    doszukać się w przeniesieniu powstałych ewentualnie w trakcie realizacji projektu
    elementów autorskich na rzecz Skarbu Państwa, któremu z mocy prawa tj. na
    podstawie art. 32 ust. 3 ustawy z 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i
    Rozwoju (Dz. U. z 2016 r. poz. 900) przysługuje własność tego rodzaju praw i które to
    przeniesienie ma jedynie w tym przypadku charakter techniczny, spełnienia warunków
    określonych wyżej, uzasadniających uznanie tej czynności za odpłatne świadczenie
    usług. Nie można mówić o wzajemnym świadczeniu, skoro przekazana dotacja nie jest
    zapłatą za przekazanie praw majątkowych, a jedynie częścią wkładu Centrum w
    realizację projektu. Dotacja ta jest bowiem przekazywana na pokrycie części kosztów
    prowadzonych w ramach projektu badań i prac rozwojowych i to niezależnie od tego,
    czy powstaną w trakcie tych prac elementy autorskie. Ma ona typowo charakter
    zakupowy. Nie jest związana bezpośrednio z jakąkolwiek dostawą, czy usługą. Sama zaś
    możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości powstałych ewentualnie autorskich praw
    majątkowych nie jest wystarczająca do uznania, że mamy do czynienia ze zdarzeniem
    podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie budzi zatem wątpliwości stanowisko
    Sądu pierwszej instancji, że dotacja otrzymana przez Centrum ma na celu pokrycie
    części kosztów związanych z realizacją projektu polegającego na realizacji
    strategicznych programów badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz obronności
    państwa i ma charakter zakupowy. Brak jest bowiem jakichkolwiek podstaw do uznania,
    by wypłacona ona została w celu umożliwienia Spółce dostarczenia określonych
    towarów, czy usług”.
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki, brak jest podstaw do uznania
    przedmiotowego dofinansowania otrzymanego przez A. na cele związane z realizacją
    Wspólnego Przedsięwzięcia jako wynagrodzenie za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy o VAT, tym samym nie stanowi ono podstawy opodatkowania w rozumieniu art.
    29a ww. ustawy. Reasumując, przedmiotowe dofinansowanie - zarówno w zakresie
    kwoty uzyskanej na realizację zadań wykonywanych przez Spółkę, jak i w zakresie kwoty
    przekazywanej przez A. na rzecz B. (lub innych Współwykonawców) na realizację zadań
    wykonywanych przez Instytut (lub innych Współwykonawców) - nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 4 września 2019 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP1-1.4012.368.2019.1.KBR, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 9 września 2019 r.
    Skarga na interpretację indywidualną

    8 października 2019 r. (wpływ 10 października 2019 r.) złożyli Państwo skargę na tę
    interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej Interpretacji w całości.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 18 sierpnia 2020 r. sygn. akt III
    SA/Wa 2426/19 uchylił skarżoną interpretację.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 28 stycznia 2025 r. sygn. akt I FSK 14/21
    oddalił skargę kasacyjną.
    4 czerwca 2025 r do Organu wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie WSA z 18 sierpnia 2025 r. wraz z aktami sprawy.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny /Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku
        /wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ustawy:

      za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
      niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
      towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Wskazać należy, że cytowany powyżej przepis art. 29a ust. 1 ustawy o VAT stanowi
    odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 s. 1 ze zm.), z
    treści którego wynika, iż:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    Ze złożonego wniosku wynika, że przystąpili Państwo do Wspólnego Przedsięwzięcia o
    nazwie „(...)” - europejskiej inicjatywy w ramach programu ramowego „(...)” realizowanej na
    zasadach partnerstwa publiczno-prywatnego. Założycielami Wspólnego Przedsięwzięcia
    są: UE reprezentowana przez Komisję Europejską oraz Członkowie Założyciele. Jest ono
    finansowane przez UE oraz pozostałych członków. Członkiem Wspólnego Przedsięwzięcia
    jest konsorcjum (...) (dalej: „...”) - podmiot składający się z przedsiębiorstw (...) mających
    siedzibę w różnych państwach, do którego Państwo również należą.
    Członkostwo w (...) pozwala Państwu na uczestnictwo w realizacji projektów
    prowadzonych w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia oraz ubiegać się o wsparcie
    finansowe z programu ramowego „(...)” przewidziane dla inicjatyw przeprowadzanych w
    jego zakresie.
    Wspólne Przedsięwzięcie posiada odrębną osobowość prawną. Jego celem jest
    stymulowanie i lepsze koordynowanie unijnych inwestycji w badania naukowe i innowacje
    w sektorze (...) z myślą o przyspieszeniu i ułatwieniu procesu przejścia do zintegrowanego,
    efektywnego i atrakcyjnego rynku (...) w UE, zgodnie z biznesowymi potrzebami sektora
    (...) i ogólnym celem, jakim jest utworzenie jednolitego europejskiego obszaru (...).
    Będąc koordynatorem realizowanego w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia projektu na
    Polskę, zawarli Państwo z dyrektorem wykonawczym Wspólnego Przedsięwzięcia
    porozumienie o przyznaniu dofinansowania, tj. (...), które zawiera zasady, prawa,
    obowiązki oraz techniczne i finansowe szczegóły dotyczące partycypacji w zadaniach

    realizowanych w związku z Wspólnym Przedsięwzięciem. W konsekwencji stali się Państwo
    bezpośrednim beneficjentem dofinansowania UE przeznaczonego na działania określone
    w umowie o dofinansowanie które służy realizacji określonych powyżej celów Wspólnego
    Przedsięwzięcia.
    W umowie o dofinansowanie przewidziano, że beneficjenci dofinansowania UE powinni
    dysponować odpowiednimi zasobami do realizacji poszczególnych zadań w zakresie
    Wspólnego Przedsięwzięcia powierzonego projektu, w tym m.in. mogą współpracować z
    tzw. „powiązanymi stronami trzecimi”. Jednakże to po stronie beneficjentów
    (bezpośrednich) występować będzie wyłączna odpowiedzialność za realizację zadania.
    W celu realizacji założeń ww. Wspólnego Przedsięwzięcia na gruncie krajowym, zawarli
    Państwo umowę o współpracy z B.
    Zawarcie ww. umowy ma m.in. na celu rozwinięcie bardziej wydajnego ekonomicznie i
    odpowiadającego na potrzeby klientów transportu (...). Przy okazji współpracy strony będą
    jedynie przygotowywać raporty merytoryczne z postępu prac i wyników badań oraz
    kreować wiedzę, która następnie jako rezultat projektu może zostać wykorzystana do
    pracy nad innymi realizowanymi w przyszłości projektami choć te projekty czy cele
    komercyjne nie są jeszcze ani określone ani tym bardziej Państwu znane. Może się okazać,
    że rezultat uzyskany w efekcie realizacji projektu objętego dofinansowaniem unijnym (tj.
    wyniki prac i badań) będą nieefektywne z ekonomicznego punktu widzenia i nie będą
    nadawać się do komercjalizacji. Otrzymane dofinansowanie z UE stanowi jedynie
    częściową refundację ponoszonych kosztów prac i badań służących realizacji celów
    Wspólnego Przedsięwzięcia, takich jak np. stworzenie jednolitego europejskiego obszaru
    (...).
    Efektem udziału w projekcie będzie transfer wiedzy w postaci raportów z postępu badań
    naukowych i wyników prac finansowanych z otrzymanego dofinansowania z UE między
    wszystkimi uczestnikami (w zakresie Współwykonawców na poziomie Polski będzie się to
    odbywało za Państwa pośrednictwem), co jak wyżej wspomniano służyć będzie
    bezpośrednio realizacji projektu, a w konsekwencji celów Wspólnego Przedsięwzięcia oraz
    Państwa i B.
    Powstałe w trakcie projektu raporty w ramach umowy współpracy celem realizacji
    Wspólnego Przedsięwzięcia nie będą bezpośrednio wykorzystywane ani przez Państwa,
    ani przez B. w celach komercyjnych, czy to do świadczenia usług, czy też dostawy towarów
    bezpośrednio po realizacji badań przewidzianych umową współpracy między stronami.
    Wspólne Przedsięwzięcie należy rozpatrywać w kontekście międzynarodowej współpracy
    badawczej, której głównym celem jest uzyskanie efektu synergii wiedzy i doświadczeń,
    które w przyszłości ewentualnie będą mogły stanowić wartość dodaną dla całego systemu
    kolei UE. Dowodem na prawidłowość takiego systemowego rozumienia idei Wspólnego
    Przedsięwzięcia jest np. powszechna praktyka zawierania porozumień pomiędzy
    beneficjentami poszczególnych projektów innowacyjno-badawczych prowadzonych w
    ramach Wspólnego Przedsięwzięcia.
    Zadania Państwa wynikające z umowy o współpracy (uregulowane ww. Umową z X) to:
    podjęcie odpowiednich działań niezbędnych do wszczęcia procedury przygotowania i
    złożenia dokumentów akcesyjnych do Projektu, uzgodnienie załącznika regulującego
    zadania Stron związane z realizacją Projektu, przekazywanie informacji i dokumentacji
    dotyczącej Projektu do Instytutu oraz innych Współwykonawców, rejestracja w systemie
    „(...)” (Portal Uczestnika) oraz wyznaczenie osób odpowiedzialnych za zarządzanie profilem
    instytucji, akceptacja dokumentacji otrzymywanej od Instytutu, zarówno rozliczeń
    finansowych, jak i merytorycznych, przygotowanie zbiorczych materiałów z wynikami prac
    Państwa i Współwykonawców, przygotowanie raportów finansowych związanych z
    udziałem Państwa w Projekcie, wysyłanie raportów do Lidera Projektu oraz
    przechowywanie oryginałów sprawozdań finansowych oraz świadectw kontroli
    sprawozdań finansowych i merytorycznych.

    Zadania B. to: przygotowanie wszystkich materiałów związanych z częścią merytoryczną
    dokumentów akcesyjnych do Projektu (zadanie Instytutu) - w przypadku gdy w Projekcie
    będą uczestniczyli inni Współwykonawcy niż B., materiały związane z częścią merytoryczną
    dokumentów akcesyjnych do Projektu przygotowane przez Instytut będą uwzględniały
    materiały opracowane przez innych Współwykonawców w zakresie części Projektu przez
    nich realizowanych, opracowanie projektu dokumentu regulującego zadania Stron
    związane z realizacją Projektu, terminy i koszty (zadanie B.), realizacja zadań
    merytorycznych zgodnych z Projektem, przygotowanie raportów merytorycznych z
    postępów prac i wyników badań raportów finansowych z własnej pracy zgodnie z
    wymogami Porozumienia o przyznaniu dofinansowania i przekazanie ich do Państwa,
    przechowywanie kopii sprawozdań finansowych i merytorycznych.
    Zgodnie z umową:
        Finansowanie kosztów wynikających z realizacji zadań związanych z członkostwem
        w (...) (tj. koszty administracyjne związane z uczestnictwem Państwa w strukturach
        pozwalających na członkostwo we Wspólnym Przedsięwzięciu) będą ponoszone w
        50% przez Państwa, a w 50% przez B. (przy czym - w przypadku dołączenia
        Współwykonawców - koszty B. będą odpowiednio umownie dzielone). Jednocześnie
        rozliczenie z Instytutem z tytułu ww. kosztów nastąpi na podstawie refaktury.
        Koszty związane z przygotowaniem i złożeniem dokumentów akcesyjnych do
        danego Projektu, każda ze stron pokrywa ze środków własnych w zakresie
        przypisanych jej zadań.
        W przypadku pojawienia się innych kosztów dotyczących Projektów realizowanych
        przez strony, będą one ponoszone przez stronę uczestniczącą w danym Projekcie.
        W przypadku, gdy w Projekcie uczestniczy więcej niż jedna strona, każda ze stron
        zostanie obciążona kosztami proporcjonalnie do zaangażowania w danym
        Projekcie. Obciążenia będą dokonywać Państwo na podstawie dokumentów
        otrzymanych od Koordynatora Projektu (tj. od Członka Wspólnego Przedsięwzięcia,
        którego zadaniem jest koordynowanie prac związanych z przygotowaniem i
        realizacją Projektu).
    Jednocześnie - zgodnie z Umową z X– Państwo są zobowiązani przekazać środki pieniężne
    stanowiące dofinansowanie przekazane przez KE (część grantu Komisji Europejskiej),
    zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu o przyznaniu dofinansowania, na
    rachunek Współwykonawcy realizującego zadania objęte tym dofinansowaniem w
    terminie 7 dni od uznania rachunku Państwa kwotą dofinansowania.
    Dofinansowanie z UE zgodnie z przyjętym w umowie grantowej modelem dystrybucji
    środków finansowych, przekazywane jest przez KE do beneficjenta - tj. Państwa, a ta na
    mocy umowy grantowej przekierowuje środki pieniężne powiązanej stronie trzeciej – B. w
    odpowiadającej części prac wykonanych przez niego w projekcie. Dofinansowanie
    przekazywane jest na poczet realizacji zadań określonych w umowie o dofinansowanie, a
    przede wszystkim na pokrycie kosztów bezpośrednich realizacji zadań w ramach projektu
    i na kwestie związane z funkcjonowaniem Instytutu w tym zakresie, np. na wynagrodzenia
    pracowników. Instytut jest w stanie przypisać każdy poniesiony koszt do przedmiotowego
    projektu. Oprócz powyżej wskazanego dofinansowania z UE przekazywanego przez KE,
    Państwo nie przekazują do B. żadnych innych środków pieniężnych.
    Przekazywanie unijnych środków finansowych przez Państwa na rzecz B. ma wyłącznie
    charakter techniczny. Alternatywą wobec przyjętego modelu mogłoby być bezpośrednie
    przekazywanie dofinansowania z UE na rzecz B. (i innych podmiotów realizujących

    poszczególne zadania w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia). Funkcjonujący sposób
    dystrybucji środków przyjęto jednak na poziomie europejskim ze względów
    organizacyjnych.
    Dzięki dofinansowaniu, beneficjenci mają zapewnione pokrycie zasadniczej części kosztów
    ponoszonych w związku z realizacją projektu w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia, a
    przedmiotowy projekt nie byłby realizowany bez dofinansowania z UE. Brak
    dofinansowania uniemożliwiłby osiągnięcie celów głównych, którymi są: przyczynianie się
    do rozwoju inteligentnego, ekologicznego i zintegrowanego transportu (...) w ramach UE,
    realizacja jednolitego europejskiego obszaru (...) celem szybszego i mniej kosztownego
    przejścia do atrakcyjniejszego, przyjaznego użytkownikom (w tym osobom o ograniczonej
    sprawności ruchowej), konkurencyjnego, efektywnego i zrównoważonego europejskiego
    systemu kolei, rozwój silnego i globalnie konkurencyjnego europejskiego sektora (...),
    ustanowienie i opracowanie strategicznego planu centralnego i zapewnienie jego
    skutecznego i efektywnego wdrożenia itp.
    Ponadto Umowa z X przewiduje również, iż realizacja projektów w ramach Wspólnego
    Przedsięwzięcia może doprowadzić do dokonania wynalazku, wzoru użytkowego albo
    wzoru przemysłowego, a także powstania utworu. W takim przypadku Państwo oraz inni
    współwykonawcy projektów realizowanych w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia nabędą
    prawa do uzyskania patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy albo
    prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, a także majątkowe prawa autorskie do utworu,
    na warunkach określonych w odrębnych umowach, mających na celu określenie udziału
    poszczególnych współwykonawców (w tym Państwu) w tych prawach z uwzględnieniem
    wszystkich okoliczności mających wpływ na ich wytworzenie, w tym kosztów poniesionych
    przez współwykonawców na ich wytworzenie. Powołana umowa (podobnie jak pozostałe
    zawarte w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia) nie przewiduje przenoszenia praw
    własności intelektualnej, a jedynie gwarantuje, że udział Państwa w tych prawach będzie
    co najmniej proporcjonalny w stosunku do zsumowanego jego wkładu w realizację
    projektów, zgodnie z podziałem kosztów określonych dla realizacji projektów. Będą
    Państwo mieli prawo do nieodpłatnego wykorzystania autorskich praw majątkowych i
    praw zależnych z tego tytułu. W tym miejscu warto podkreślić, że uczestnictwo w
    projektach realizowanych w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia należy uznać za
    uzasadnione z punktu widzenia rozwoju systemu polskiej kolei, jej konkurencyjności i
    generowanych w przyszłości kosztów utrzymania infrastruktury, jak również taboru.
    Uczestnictwo w międzynarodowych pracach innowacyjno-badawczych, które potencjalnie
    wygenerują rezultat aplikowany do systemu kolei, jest bowiem niewątpliwą alternatywą
    dla konieczności ewentualnego zakupu nowych, kosztownych technologii za granicą.
    Po wygenerowaniu rezultatu, współwłaściciele mogą uzgodnić na piśmie zastosowanie
    innych zasad własności niż współwłasność. O ile nie uzgodniono inaczej w formie
    pisemnej pomiędzy współwłaścicielami, każdy z nich będzie posiadał równą i niepodzielną
    część rezultatów, oraz międzynarodowe prawo własności intelektualnej do nich (...).
    Ponadto z zapisów przywołanej umowy wynika, że każdy ze współwłaścicieli, jak również
    powiązane strony trzecie mają prawo do wykorzystywania wspólnie posiadanych
    rezultatów wedle uznania. Mają prawo do nadania osobom trzecim niewyłącznej licencji,
    bez możliwości sublicencjonowania, w celu wykorzystywania wspólnie posiadanych
    rezultatów, pod warunkiem, że pozostali współwłaściciele zostaną powiadomieni co
    najmniej 45 dni przed wykorzystaniem, a wykorzystanie odbędzie się na Uczciwych i
    Rozsądnych Warunkach.
    Państwa wątpliwość dotyczy tego, czy otrzymana kwota dofinansowania na realizację
    zadań wykonywanych w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia zarówno w zakresie kwoty
    otrzymanej bezpośrednio na realizację zadań wykonywanych przez Państwa, jak i w
    zakresie kwoty przekazanej na rzecz B. (lub ewentualnych współwykonawców) na

    realizację zadań wykonywanych przez Instytut (lub ewentualnych współwykonawców),
    stanowi wynagrodzenie za usługę w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT i tym samym podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z wyżej powołanego art. 8 ustawy wynika, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7
    ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku
    którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o
    charakterze majątkowym. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem wyróżniającym
    określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim to, że
    świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby
    zamawiającego.
    Należy jednak zaznaczyć, że nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy
    tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu
    przepisów ustawy. Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Aby zatem daną czynność uznać za świadczenie usługi, musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia.
    Jak wynika z przywołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że świadczenie
    usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem
    jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W
    znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także
    odszkodowanie, nagroda. Natomiast „odpłatny” to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.
    Należy stwierdzić, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały
    wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje
    bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie świadczącego usługę.
    Kolejnym czynnikiem decydującym o tym czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem jest
    określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność
    opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego
    określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny
    związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
    wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie
    wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może

    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy
    stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wobec tego dla opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług nie ma
    znaczenia, czy przez świadczącego usługę została odniesiona korzyść finansowa. Istotnym
    jest, czy w zamian za wykonane świadczenie zostało wypłacone wynagrodzenie na rzecz
    świadczącego usługę. Bez znaczenia pozostaje zatem fakt, czy wynagrodzenie
    usługodawcy obejmuje jedynie kwotę stanowiącą zwrot kosztów lub jej część, czy też
    zostało powiększone o marżę stanowiącą zysk dla świadczącego usługę.
    Należy wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    I tak, w wyroku z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-89/81 Hong-Kong Trade Development
    Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu
    jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie.
    Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. C-154/80, które
    zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie
    harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227
    /EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa
    wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego
    znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona
    dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał
    przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę
    opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę.
    Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia
    wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić
    pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne
    rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.
    Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a
    Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), w którym Trybunał zauważył, że
    czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między
    usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy
    czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
    przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    W tym miejscu przypomnieć trzeba, ż na podstawie wyżej powołanego art. 29a ust. 1
    ustawy, podstawą opodatkowania stanowią również otrzymywane przez podatnika
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, ale tylko takie, które mają
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Natomiast inne dotacje nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania,
    a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są,
    czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. W sytuacji gdy

    podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje
    dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego
    rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy
    opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za
    zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu
    sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią obrotu w
    rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 wyżej ustawy, czyli nie zwiększają podstawy
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że podstawę opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i
    bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak
    taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów
    działalności – nie podlega opodatkowaniu. Włączenie zatem do podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze
    ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o
    podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem
    usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne
    dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na
    dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc
    obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana
    przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku
    natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub
    świadczeniem, usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Istotnym zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym zakresie istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W szczególności wyroki: z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00
    (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State) oraz z dnia 13 czerwca 2002 r. w
    sprawie C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commissioners of Customs and Excise,
    w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencję, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, że dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po

    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki. Związek dotacji z ceną nie został
    szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się
    natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej
    Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną
    formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu
    podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W praktyce dotacje mogą mieć
    postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają
    opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług,
    umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez
    odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT. Tego
    rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek pomiędzy
    usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawartym w wyroku z 18
    sierpnia 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 2426/19, otrzymane środki finansowe w postaci
    dofinansowania z UE w celu realizacji celów głównych Wspólnego Przedsięwzięcia są
    przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów realizowanego projektu stąd należy uznać,
    że w przedmiotowej sprawie nie wystąpi dotacja objęta rozumieniem art. 29a u.p.t.u.
    Kwota dofinansowania z UE przekazywana jest przez KE bezpośrednio Państwu, a
    następnie na mocy umowy grantowej przekazywana jest do B. jako powiązanej strony
    trzeciej. Kwota ta odpowiada jedynie wysokości kosztów prac i badań, poniesionych na
    wykonanie zadań, określonych w umowie. Zatem dofinansowanie z UE stanowi swego
    rodzaju refundację ponoszonych kosztów w celu realizacji Wspólnego Przedsięwzięcia.
    Efektem udziału w projekcie będzie transfer wiedzy w postaci raportów z postępu badań
    naukowych i wyników prac finansowanych z otrzymanego dofinansowania z UE między
    wszystkimi uczestnikami (w zakresie Współwykonawców na poziomie Polski będzie się to
    odbywało za pośrednictwem Państwa), co służyć będzie bezpośrednio realizacji projektu,
    a w konsekwencji celów Wspólnego Przedsięwzięcia. Co istotne, powstałe w trakcie
    projektu raporty w ramach umowy współpracy celem realizacji Wspólnego
    Przedsięwzięcia nie będą bezpośrednio wykorzystywane przez Państwa oraz B. w celach
    komercyjnych, czy to do świadczenia usług, czy też dostawy towarów bezpośrednio po
    realizacji badań przewidzianych umową współpracy między stronami.

    Głównym celem Wspólnego Przedsięwzięcia jest stymulowanie i lepsze koordynowanie
    unijnych inwestycji w badania naukowe i innowacje w sektorze (...) z myślą o
    przyspieszeniu i ułatwieniu procesu przejścia do zintegrowanego, efektywnego i
    atrakcyjnego rynku (...) w UE, zgodnie z biznesowymi potrzebami sektora (...) i ogólnym
    celem, jakim jest utworzenie jednolitego europejskiego obszaru (...). Jednym z założeń jest
    powszechna dostępność do wyników badań dla wszystkich członków uczestniczących we
    wspólnym przedsięwzięciu i ich wzajemna wymiana w celu stworzenia nowej wartości
    dodanej dla systemu kolei w UE. Jednocześnie dofinansowanie w przedmiotowym stanie
    faktycznym zostaje przyznane na pokrycie określonych wydatków, które będą ponoszone
    przez Państwa w ramach realizacji projektu. Państwo będą w istocie otrzymywać środki
    finansowe, które następnie w odpowiedniej części przekierują na rzecz Instytutu, w
    zamian za otrzymywane raporty merytoryczne – czynności tej nie należy utożsamiać z
    pojęciem usługi. Celem umowy zawartej z Instytutem nie było świadczenie usług na rzecz
    siebie nawzajem, ale usystematyzowanie zadań i obowiązków wynikających z woli
    przystąpienia do realizacji Wspólnego Przedsięwzięcia oraz ich koordynację i kontrolę.
    Otrzymane przez Państwa dofinansowanie ma charakter refundacji poniesionych kosztów
    w ramach projektu, którego celem jest między innymi rozwinięcie bardziej wydajnego
    ekonomicznie i odpowiadającego na potrzeby klientów transportu (...). Efektem wykonania
    przedmiotowego projektu będą natomiast sporządzone raporty merytoryczne z postępu
    prac i wyników badań oraz wykreowana wiedza i umiejętności.
    Istota czynności wymienionych we wniosku, które Państwo podejmują w ramach umowy
    zawartej z B. wskazuje, że są to zatem czynności w głównej mierze „techniczne”.
    Natomiast cały ciężar prowadzonych prac badawczych spoczywa na B. To on bowiem
    zajmuje się realizacja zadań merytorycznych zgodnych z Projektem i przygotowuje raporty
    merytoryczne z postępów prac i wyników badań. Państwo de facto zobowiązani są
    przekazać środki pieniężne stanowiące dofinansowanie przekazane przez KE (część grantu
    Komisji Europejskiej), zgodnie z warunkami określonymi w porozumieniu o przyznaniu
    dofinansowania, na rachunek B., realizującego zadania objęte tym dofinansowaniem.
    Środki otrzymane z KE są następnie przekazywane na rzecz B. - na pokrycie kosztów
    bezpośrednich realizacji zadań w ramach projektu i na kwestie związane z
    funkcjonowaniem Instytutu w tym zakresie, np. na wynagrodzenia pracowników. Poza
    dofinansowaniem z UE, nie przekazują Państwo do B. żadnych innych środków
    pieniężnych.
    W relacjach pomiędzy Państwem jako bezpośrednim beneficjentem Projektu, a B. brak
    jest jednak jakichkolwiek relacji ekwiwalentności dokonywanych przysporzeń
    majątkowych. Nie wskazali Państwo, aby z tytułu wykonania konkretnych czynności
    otrzymywali jakiekolwiek wynagrodzenie. Ponadto z wniosku wynika, że brak jest
    możliwości uznania przedmiotowego dofinansowania za wynagrodzenie za usługę, co
    wynikało z charakteru objętych dofinansowaniem badań realizowanych w ramach
    Wspólnego Przedsięwzięcia, a także brak możliwości wskazania bezpośredniego
    konsumenta (odbiorcy), który odnosiłby (lub nawet miałby odnieść) z tego tytułu
    konkretne korzyści. Bowiem na tym etapie realizacji, nie można jednoznacznie stwierdzić,
    czy wyniki prowadzonych badań będą w jakikolwiek sposób wykorzystane w działalności
    Państwa lub podmiotów powiązanych.
    W sprawie nie mamy do czynienia ze świadczeniem usług, o których mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy, a samo przekazanie dofinansowania na rzecz Instytutu nie jest elementem który
    może w jakikolwiek sposób wpłynąć na wykreowanie czynności opodatkowanej w
    rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Ponadto, przeniesienie na rzecz Państwa powstałych ewentualnie w trakcie realizacji
    Projektu elementów autorskich stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług zgodnie z
    zawartą umową.
    W opisanej sytuacji, nie można mówić o wzajemnym świadczeniu, skoro przekazane
    dofinansowane z UE za pośrednictwem Państwa nie jest zapłatą za przekazanie praw

    majątkowych, a jedynie częścią wkładu w realizację projektu. Dofinansowanie to jest
    bowiem przekazywane i przekierowywane na rzecz Instytutu na pokrycie części kosztów
    prowadzonych w ramach projektu badań i prac rozwojowych i to niezależnie od tego, czy
    powstaną w trakcie tych prac elementy autorskie (prawa majątkowe) o charakterze
    komercyjnym. Ponadto umowa nie przewiduje przenoszenia praw własności intelektualnej
    a jedynie gwarantuje, że udział Państwa w tych prawach będzie co najmniej
    proporcjonalny w stosunku do zsumowanego wkładu tej spółki w realizację projektów,
    zgodnie z podziałem kosztów określonych dla realizacji projektów. Strony przedsięwzięcia
    będą miały więc prawo do nieodpłatnego wykorzystania ewentualnie powstałych
    autorskich praw majątkowych i praw zależnych z tego tytułu jednak po wygenerowania
    rezultatu, współwłaściciele mogą uzgodnić na piśmie zastosowanie innych zasad
    własności niż współwłasność.
    Zatem, otrzymana przez Państwa kwota dofinansowania w ramach realizacji celów
    Wspólnego Przedsięwzięcia zarówno w aspekcie kwoty uzyskanej na realizację zadań
    wykonanych przez Państwa, jak i w przekazywanej części na rzecz B. (lub innych
    współwykonawców) nie stanowi czynności opodatkowanej i nie wchodzi do podstawy
    opodatkowania wskazanej w art. 29a ustawy gdyż z opisu stanu faktycznego wynika, że
    nie ma ona charakteru wynagrodzenia za usługę.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będący przedmiotem interpretacji pokrywa się ze
    stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
        i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.