Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.646.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-05
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: majątek-majątek odrębny
majątek-rozdzielność majątkowa
małżeństwo
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
rozwód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, przesłany do tutejszego organu przez Naczelnika Drugiego

    Urzędu Skarbowego, zgodnie z właściwością rzeczową. Uzupełniła go Pani pismami, które
    wpłynęły 4 i 29 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) maja 2011 r. nabyła Pani wraz z ówczesnym mężem lokal mieszkalny do majątku
    wspólnego małżeńskiego.
    Wyrokiem Sądu Okręgowego z (...) maja 2017 r. został orzeczony rozwód.
    Następnie, wyrokiem z (...) lipca 2017 r. ustanowiono między Panią a byłym mężem
    rozdzielność majątkową ze skutkiem wstecznym od (...) maja 2011 r.
    (...) stycznia 2020 r., w wyniku zniesienia współwłasności tego lokalu (bez spłat i dopłat),
    stała się Pani jego jedyną właścicielką. W 2025 r. sprzedała Pani mieszkanie.
    W piśmie z 4 grudnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani
    opis sprawy poprzez wskazanie, że (...) września 2025 r. w wyniku podpisania aktu
    notarialnego dokonała Pani sprzedaży – jako osoba fizyczna – spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego będącego w dniu sprzedaży wyłącznie
    Pani prawem.
    Powyższy lokal nabyła Pani (...) maja 2011 r. na rynku wtórnym, wraz z ówczesnym
    małżonkiem. Lokal stanowił Państwa wspólny majątek małżeński w równych częściach, po
    1/2 każdy. Jednak z powodu notorycznego uchylania się małżonka od ciążących na nim
    obowiązków wynikających z założenia rodziny doszło do rozwiązania małżeństwa.
    Wyrokiem Sądu Okręgowego z (...) maja 2017 r. (...) został orzeczony rozwód z wyłącznej
    winy pozwanego wraz z ograniczeniem władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem.
    Kolejnym wyrokiem zaocznym, tym razem wydanym przez Sąd Rejonowy z (...) lipca 2017
    r. (...) ustanowiono z datą wsteczną, tj. od (...) maja 2011 r. rozdzielność majątkową
    pomiędzy Wnioskodawczynią a byłym mężem.
    Następnie Postanowieniem Sądu Rejonowego z (...) stycznia 2020 r. (...), dokonano
    zniesienia współwłasności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w ten sposób,
    że przyznano je na wyłączną własność Wnioskodawczyni bez obowiązku regulowania
    spłaty na rzecz byłego męża.
    Pani zdaniem, zgodnie z zapisami art. 10 ust. 6 updof, który mówi, że „w przypadku
    odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku
    wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej
    małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw
    majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie,
    liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku
    wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej
    małżeńskiej” datą nabycia przez Panią spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego jest dzień (...) maja 2011 r. W związku z powyższym dokonana przez Panią w
    2025 r. sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie
    stanowi podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponadto
    ustanowienie rozdzielności majątkowej nie stanowi w świetle zapisów ustawy o pdof
    nowego nabycia ani przysporzenia.
    Dodatkowo w piśmie z 29 grudnia 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła
    Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pani
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?

    Odpowiedź: Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    2. Czy prowadziła/prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
      W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż nieruchomości
      będącej przedmiotem złożonego wniosku nastąpiła w ramach wykonywania tej
      działalności?
    Odpowiedź: Prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych od 6 maja 2024 r. Sprzedaż nieruchomości
    będącej przedmiotem złożonego wniosku nie nastąpiła w ramach wykonywania tej
    działalności gospodarczej.
    3. Czy wskutek dokonanego zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego otrzymała
      Pani lokal mieszkalny, którego wartość po dokonanym podziale przekraczała wartość
      udziału jaki pierwotnie Pani przysługiwał?
      Innymi słowy, czy przy dokonaniu zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego
      wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przez Panią przed
      dokonaniem tej czynności?
    Odpowiedź: W wyniku zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego nie otrzymała Pani
    lokalu, którego wartość po dokonanym podziale przekraczałaby wartość udziału, jaki
    przysługiwał Pani przed dokonaniem tej czynności. Zniesienie współwłasności nastąpiło
    bez przysporzenia majątkowego po Pani stronie, a wartość otrzymanego lokalu
    odpowiadała wartości posiadanego uprzednio udziału.
    Pytanie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego dokonana
    przez Panią z uwzględnieniem wskazanego powyżej stanu faktycznego rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    W Pani ocenie, zgodnie z zapisami art. 10 ust. 6 updof „w przypadku odpłatnego zbycia po
    ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków
    lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości
    lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1
    pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub
    ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej” , datą nabycia
    przez podatnika spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jest (...)
    maja 2011 r. W związku z powyższym dokonana przez Panią w 2025 r. sprzedaż
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie stanowi podstawy
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponadto ustanowienie
    rozdzielności majątkowej nie stanowi w świetle zapisów ustawy o pdof nowego nabycia,
    ani przysporzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
        dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
        określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu
    działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub
    praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego
    zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające
    opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w
    wykonaniu działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (...) września 2025 r. w wyniku podpisania
    aktu notarialnego dokonała Pani sprzedaży – jako osoba fizyczna – spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego będącego w dniu sprzedaży wyłącznie
    Pani prawem. Powyższy lokal nabyła Pani (...) maja 2011 r. na rynku wtórnym, wraz z
    ówczesnym małżonkiem. Lokal stanowił Państwa wspólny majątek małżeński w równych
    częściach, po 1/2 każdy. Wyrokiem Sądu Okręgowego z (...) maja 2017 r. został orzeczony
    rozwód. Następnie wyrokiem z (...) lipca 2017 r. ustanowiono z datą wsteczną, tj. od (...)

    maja 2011 r. rozdzielność majątkową pomiędzy Panią a Pani mężem. (...) stycznia 2020 r.,
    w wyniku zniesienia współwłasności tego lokalu (bez spłat i dopłat), stała się Pani jego
    jedyną właścicielką.
    W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie dokonana przez Panią sprzedaż lokalu
    mieszkalnego podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o
    którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    Według art. 155 § 1 ww. Kodeksu:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub praw
    majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter
    czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym
    samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Nadmienić w tym miejscu należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały
    uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie do art. 33 pkt 1 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przed powstaniem wspólności ustawowej.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 ww. Kodeksu) albo z mocy prawa np.
    ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 ww. Kodeksu).

    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                1Na podstawie art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej.
    W myśl art. 52 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
      § 1. Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustanowienia przez sąd
        rozdzielności majątkowej.
      § 2. Rozdzielność majątkowa powstaje z dniem oznaczonym w wyroku, który ją
        ustanawia. W wyjątkowych wypadkach sąd może ustanowić rozdzielność
        majątkową z dniem wcześniejszym niż dzień wytoczenia powództwa, w
        szczególności, jeżeli małżonkowie żyli w rozłączeniu.
    W konsekwencji wydania przez sąd orzeczenia o ustanowieniu między małżonkami
    rozdzielności majątkowej ustrój ten między małżonkami obowiązuje zatem od dnia, który
    został oznaczony w wyroku.
    Zatem, skoro sąd orzekł o zniesieniu wspólności majątkowej małżonków z datą wsteczną
    od (...) maja 2011 r., to od tego dnia między Panią a Pani mężem istniała rozdzielność
    majątkowa.
    W rezultacie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis
    stanu faktycznego należy stwierdzić, że (...) maja 2011 r. nabyła Pani z ówczesnym mężem
    do majątku osobistego lokal mieszkalny w częściach ułamkowych.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Według art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże
      w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Stosownie zaś do art. 211 Kodeksu cywilnego:

      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest
    nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa
    Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się
      w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
    Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być
    rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości
    uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.
    Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to
    traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno
    zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas,
    gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej
    przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w
    wyniku zniesienia współwłasności.
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy należy stwierdzić, że nabycie
    przedmiotowej nieruchomości w dniu (...) maja 2011 r. przez Panią i Pani ówczesnego
    męża nastąpiło do Państwa majątków odrębnych, tj. Pani nabyła udział 1/2 do swojego
    majątku osobistego i Pani ówczesny małżonek nabył udział 1/2 do swojego majątku
    osobistego.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że nie zawarli Państwo umowy
    małżeńskiej rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską na udziały w przedmiotowej
    nieruchomości. Zatem wskazać należy, że przedmiotowa nieruchomość od dnia (...) maja
    2011 r. (tj. od dnia nabycia przez Panią i Pani ówczesnego męża udziałów po 1/2 w
    przedmiotowej nieruchomości) do dnia (...) stycznia 2020 r. (tj. do dnia zniesienia
    współwłasności) nie była objęta wspólnością majątkową małżeńską.
    Wobec powyższego wskazać należy, że art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie będzie miał w przedmiotowej sprawie zastosowania.
    Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    stwierdzam, że nabyła Pani lokal mieszkalny w różnym czasie i w różny sposób. W 2011 r.
    nabyła Pani lokal mieszkalny w częściach ułamkowych z ówczesnym mężem. Natomiast w
    2020 r. nabyła Pani pozostały udział w ww. lokalu mieszkalnym w wyniku zniesienia
    współwłasności. Z uwagi na to, że nabycie przedmiotowego prawa nastąpiło w dwóch
    datach, to pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć oddzielnie w stosunku do każdego udziału
    nabytego przez Panią.
    Ponieważ od końca 2011 r., w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego na
    współwłasność w częściach ułamkowych z ówczesnym mężem, do sprzedaży w dniu (...)
    września 2025 r. minęło pięć lat, to przychód uzyskany z odpłatnego zbycia tego udziału
    nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega w ogóle
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Natomiast odpłatne zbycie (...) września 2025 r. udziału w tym lokalu nabytego przez Panią
    w 2020 r. wskutek dokonanego zniesienia współwłasności, stanowi źródło przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych,
    podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jego
    sprzedaż nastąpiła przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w tym
    przepisie, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego
    udziału.
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego
    zbycia pomniejszają przychód.
    Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Według art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa

      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie całość udokumentowanych kosztów nabycia lub
    udokumentowanych kosztów wytworzenia nieruchomości, powiększonych o
    udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli
      począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
      roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia
      tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
      mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
      wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada

    udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych
    przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w
    całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód
    będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Podsumowując, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy wskazuję,
    że przychód ze sprzedaży (...) września 2025 r. udziału w przedmiotowej nieruchomości
    nabytego przez Panią w 2011 r. nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż
    tego udziału nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jego nabycie przez Panią.
    Natomiast sprzedaż przez Panią (...) września 2025 r. udziału w nieruchomości nabytego
    przez Panią (...) stycznia 2020 r. w drodze zniesienia współwłasności od Pani męża z jego
    majątku osobistego stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez Panią.
    Dochód uzyskany ze sprzedaży ww. udziału podlega opodatkowaniu według zasad
    określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, jest
    Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 o wysokości osiągniętego
    dochodu w myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    terminie do dnia 30 kwietnia 2026 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionymi we wniosku stanami faktycznymi i zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pani
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanów faktycznych i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanami faktycznymi i
    zdarzeniem przyszłym podanymi przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.