Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.191.2020.18.S.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-12
Teza: Podstawa opodatkowania oraz prawa do odliczenia podatku
naliczonego.
Słowa kluczowe: dotacja
odliczenia-prawo do odliczenia
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 kwietnia 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 kwietnia 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 9 sierpnia 2021 r. (wpływ 12 sierpnia 2021
    r. ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej także jako: „A” lub „Wnioskodawca”) jest (...) badawczym, działającym
    w obszarze (...). Wnioskodawca posiada osobowość prawną oraz jest zarejestrowanym,
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako: „VAT”). Przedmiotem
    podstawowej działalności A jest inicjowanie i prowadzenie badań naukowych i prac
    badawczo-rozwojowych w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych (PKD
    72.19.Z), przystosowywanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych do potrzeb
    praktyki oraz wdrażanie ich w przedsiębiorstwach, w dziedzinie (...). Rzeczone badania
    naukowe oraz prace badawczo-rozwojowe ukierunkowane są na:
    (...)
    Zakresem działań, o których mowa powyżej ukierunkowanych na wdrażanie i
    upowszechnianie prowadzonych prac w praktyce przedsiębiorstw przemysłowych są
    następujące obszary:
    (...)
    Do działań podejmowanych przez A. należą w szczególności:
    (...)
    Wnioskodawca może prowadzić również inną działalność, o której mowa w art. 2 ust. 4
    ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1350
    ze zm.) w zakresie działalności usługowej, handlowej, wytwórczej.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań podstawowych. Przez badania podstawowe, A.
    rozumie zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm., dalej jako: „Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce”) prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
    zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
    nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne. Tym samym realizowane badania
    są wykonywane zawsze w ramach działalności gospodarczej z nastawieniem na
    skomercjalizowanie ewentualnie wykreowanych wyników.
    Wskazane powyżej czynności są realizowane przez Wnioskodawcę w myśl ogólnych zasad
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, w związku z czym generują sprzedaż
    opodatkowaną VAT. Przy czym, w przypadku prowadzenia różnego rodzaju prac
    badawczych do opodatkowania tychże prac dochodzi dopiero w przypadku ich
    komercjalizacji tj. w przypadku podpisywania przez A umów cywilnoprawnych, na
    podstawie których są sprzedawane kontrahentom efekty prac powstałe w trakcie badań,
    co również stanowi jeden z przedmiotów działalności Wnioskodawcy.
    Zatem źródłami przychodów Wnioskodawcy są przede wszystkim:
        wynagrodzenia otrzymywane od kontrahentów za realizację odpłatnych zleceń (np.
        pochodzące ze sprzedaży badań realizowanych na zamówienie),

        wynagrodzenia pochodzące ze sprzedaży licencji, patentów, sprzedaży publikacji,
        organizacji odpłatnych konferencji,
        subwencje otrzymywane zgodnie z ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
        na realizację określonych w statucie zadań związanych z prowadzonymi przez A.
        badaniami naukowymi lub pracami rozwojowymi.
    „(...)”.
    W dniu 10 stycznia 2018 r. Wnioskodawca zawarł umowę konsorcjum (dalej jako: „Umowa
    konsorcjum”) wraz z:
        B., będącą liderem konsorcjum (dalej jako: „Lider konsorcjum” lub „Lider”),
        C., (dalej jako: „Jednostka badawcza”),
        spółką prawa polskiego - D. S.A., (dalej jako: „Spółka D.”),
        spółką prawa polskiego - E. S.A., (dalej jako: „Spółka E.”),
    (dalej pięć podmiotów łącznie jako: „Konsorcjum” lub „Członkowie konsorcjum”, natomiast
    Wnioskodawca, Jednostka badawcza, Spółka D. oraz Spółka E., dalej łącznie jako:
    „Konsorcjanci”).
    Intencją Konsorcjum jest wspólna realizacja projektu pn. (...) (dalej jako: „Przedsięwzięcie”
    lub „Projekt”), ustanowionego przez (i) Narodowe Centrum Badań i Rozwoju - polską
    agencję wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 869 z późn. zm., dalej jako: „ustawa o finansach
    publicznych”) powołaną do realizacji zadań z zakresu polityki naukowej, naukowo-
    technicznej i innowacyjnej państwa (dalej jako: „NCBiR”) oraz (ii) spółkę prawa polskiego -
    F. S.A., (dalej jako: „Spółka F.”).
    Przedmiotem Przedsięwzięcia, zgodnie ze złożonym przez Konsorcjum do NCBiR
    wnioskiem o dofinansowanie Projektu (dalej jako: „Wniosek o dofinansowanie Projektu”)
    jest (...). W ramach prac przewiduje się opracowanie czterech wyrobów, przeznaczonych
    do podsypkowych konstrukcji nawierzchni (...). W trakcie Projektu, prototypowe
    urządzenia zostaną opracowane i kompleksowo przebadane, w warunkach
    laboratoryjnych oraz przetestowane w warunkach operacyjnych.
    Wnioskodawca w ramach Projektu przeprowadzi prace polegające na:
    (...)
    Szczegółowy zakres prac prowadzonych w ramach Projektu opisany jest we Wniosku o
    dofinansowanie Projektu w etapach 3 i 6 (w których Wnioskodawca jest odpowiedzialny za
    realizację niniejszych etapów).
    Współpraca w ramach Konsorcjum, utworzonego Umową konsorcjum stanowi więc
    umowne powiązanie Członków konsorcjum dla realizacji określonego celu badawczego.
    Członkowie konsorcjum podpisali również - obok Umowy konsorcjum - umowy z twórcami
    Przedsięwzięcia, tj. (i) umowę o dofinansowanie Projektu w ramach Programu
    Operacyjnego Inteligentny Rozwój z NCBiR (dalej jako: „Umowa o dofinansowanie”) oraz
    (ii) umowę o realizację Projektu ze Spółką P. (dalej jako: „Umowa o realizację Projektu”). Na
    podstawie wskazanych umów, Projekt finansowany jest z dwóch źródeł: (i) przez NCBiR w
    formie dofinansowania (dalej jako: „Dofinansowanie”) oraz (ii) Spółkę F. w formie
    wynagrodzenia (dalej jako: „Wynagrodzenie”).
    Do czasu wypłaty Wynagrodzenia oraz otrzymania Dofinansowania Konsorcjum
    zobowiązane jest do finansowania realizacji projektu z własnych środków.
    Wynagrodzenie

    Spółka F. dokona wypłaty Wynagrodzenia w częściach, wysokościach i terminach
    określonych w harmonogramie płatności Projektu. Wynagrodzenie wypłacone zostanie po
    podpisaniu przez upoważnionych przedstawicieli Spółki F. protokołu odbioru
    potwierdzającego wykonanie prac określonych w Umowie projektu.
    Spółka F. będzie mogła wstrzymać wypłatę danej części Wynagrodzenia w przypadku
    stwierdzenia nieprawidłowości bądź wystąpienia uzasadnionych podejrzeń, że Projekt
    zostanie zrealizowany niezgodnie z postanowieniami Umowy o realizację Projektu. Należy
    jednak podkreślić, że wstrzymanie wypłaty Wynagrodzenia z przyczyn leżących po stronie
    Członków konsorcjum nie wpłynie na ich zobowiązania do wykonania Projektu zgodnie z
    Umową o realizację Projektu. Konsorcjum ponosi wobec Spółki F. odpowiedzialność
    odszkodowawczą za niewykonanie lub nienależyte wykonanie postanowień Umowy o
    realizację Projektu w zakresie realizacji Przedsięwzięcia, chyba że nastąpi to z przyczyn, za
    które Członkowie konsorcjum odpowiedzialności nie ponoszą. Lider konsorcjum oraz
    Konsorcjanci ponoszą wobec Spółki F. solidarną odpowiedzialność za wykonanie
    przedmiotu Umowy o realizację Projektu.
    Wypłata Wynagrodzenia zostanie zrealizowana na podstawie prawidłowo wystawionych
    na rzecz Spółki F. faktur VAT powiększonych o podatek od towarów i usług, sporządzonych
    przez poszczególnych Konsorcjantów i przekazanych przez Lidera konsorcjum,
    dokumentujących zakres, wykonanych przez nich prac. Spółka F. dokona wypłaty
    Wynagrodzenia w oparciu o stosownie udokumentowaną i przekazaną do niej przez
    NCBiR informację o spełnieniu przez Konsorcjum, na gruncie Umowy o dofinansowanie,
    warunków do wypłaty Wynagrodzenia.
    Dofinansowanie
    Na podstawie Umowy o dofinansowanie, Dofinansowanie z NCBiR przekazywane będzie
    Liderowi konsorcjum w formie zaliczki lub refundacji poniesionych wydatków
    kwalifikowalnych, które będą wypłacane w wysokości określonej w harmonogramie
    płatności Projektu na podstawie złożonych przez Lidera konsorcjum i zaakceptowanych
    przez NCBiR wniosków o płatność. Lider konsorcjum odpowiedzialny jest za przekazanie
    środków pieniężnych w postaci Dofinansowania Konsorcjantom, w tym A.
    Rozdysponowanie środków pieniężnych nastąpi z zachowaniem reguły, zgodnie z którą
    kwota finansowania obliczana jest na podstawie faktycznie poniesionych przez Członków
    konsorcjum kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem. Liderowi konsorcjum
    przekazane zostanie Dofinansowanie nieprzekraczające 90% kwoty Dofinansowania
    wynikającej z Umowy o dofinansowanie. Pozostała kwota Dofinansowania, jako płatność
    końcowa, będzie przekazana Liderowi po zaakceptowaniu przez NCBiR wniosku o płatność
    końcową.
    Przez przedmiotowe Dofinansowanie należy rozumieć wartość wsparcia przyznanego
    Liderowi konsorcjum oraz Konsorcjantom ze środków publicznych, o których mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o finansach publicznych na pokrycie kosztów kwalifikowanych
    Projektu. Dofinansowanie udzielone zostanie na podstawie rozporządzenia Ministra Nauki
    i Szkolnictwa Wyższego z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie warunków i trybu udzielania
    pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem NCBiR (Dz. U. poz. 299) i
    stanowi pomoc publiczną zwolnioną z obowiązku notyfikacji przewidzianego w art. 108
    Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej na podstawie rozporządzenia nr 651/2014.
    Wnioskodawca, jak i pozostali Członkowie konsorcjum zobowiązani zostali do
    prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej środków finansowych, która będzie
    umożliwiać identyfikację środków pieniężnych wydatkowanych na realizację Projektu.
    Ponadto, Członkowie konsorcjum zobowiązani zostali także do posiadania i
    przechowywania dokumentów potwierdzających wszystkie koszty poniesione w związku z
    wykonaniem Przedsięwzięcia.
    Koszty wykraczające poza całkowitą kwotę kosztów kwalifikowanych, w tym koszty
    wynikające ze wzrostu kosztu całkowitego realizacji Projektu po zawarciu Umowy o

    realizację Projektu traktowane będą jako niekwalifikowalne i będą ponoszone przez
    Członków konsorcjum. Warunkiem uznania kosztów za kwalifikowane, jest faktyczne ich
    poniesienie przez Konsorcjum w związku z realizacją Projektu oraz zgodnie z Umową o
    dofinansowanie projektu oraz Umową o realizację Projektu.
    Środki uzyskane w ramach Projektu - zarówno w formie Dofinansowania od NCBiR jak i
    Wynagrodzenia od Spółki F. będą w całości wykorzystane na działania związane z
    realizacją Projektu i przeznaczone zostaną na pokrycie kosztów jego przeprowadzenia.
    Wnioskodawca nie będzie otrzymywał od NCBiR, niezależnie od finansowania, o którym
    mowa w niniejszym wniosku, na etapie realizacji Projektu żadnych innych środków
    finansowych z tytułu jego przeprowadzenia.
    Dofinansowanie przekazane zostanie na poczet realizacji zadań określonych we Wniosku
    o dofinansowanie Projektu, a przede wszystkim na pokrycie kosztów realizacji zadań w
    ramach Projektu czy też na kwestie związane z funkcjonowaniem A. w tym zakresie, np. na
    wynagrodzenia pracowników. Wnioskodawca podkreśla, że bez Dofinansowania
    pokrywającego koszty prac nie brałby udziału w Projekcie.
    Co więcej, nadmienić należy, że realizacja Projektu podlega ścisłej kontroli ze strony
    NCBiR. Oznacza to, że aby uzyskać Dofinansowanie, Konsorcjum zobligowane jest do
    realizacji Projektu według ścisłych wytycznych i zgodnie z Umową o dofinansowanie oraz
    zatwierdzonym Wnioskiem o dofinansowanie Projektu. Powyższe oznacza, że A wykonuje i
    będzie wykonywał wyłącznie ściśle określone czynności wynikające z Wniosku o
    dofinansowanie Projektu.
    Z Umowy konsorcjum wynika, że obowiązkami Wnioskodawcy oraz pozostałych Członków
    konsorcjum są:
        realizacja Projektu zgodnie z prawem oraz Umową o dofinansowanie oraz Umową
        o realizację Projektu;
        nieprzenoszenie, w okresie kwalifikalności wydatków oraz w okresie trwałości
        Projektu, na inny podmiot praw, obowiązków lub wierzytelności wynikających z
        Umowy konsorcjum, bez zgody NCBiR oraz Spółki F.;
        dostarczenie Liderowi konsorcjum informacji niezbędnych do prawidłowej realizacji
        Umowy o dofinansowanie i Umowy o realizację Projektu, w szczególności informacji
        niezbędnych do przygotowania wniosków o płatność, raportów z realizacji zadań,
        informacji końcowej, sprawozdania z wdrożenia, informacji o efektach społecznych
        i gospodarczych wdrożenia oraz sprawozdania z rozpowszechnienia wyników
        badań przemysłowych lub prac rozwojowych w formie elektronicznej i papierowej
        10 dni przed wymaganym terminem złożenia w NCBiR;
        dostarczenie Liderowi konsorcjum kopii informacji pokontrolnych oraz zaleceń
        pokontrolnych lub innych równoważnych dokumentów sporządzonych przez
        instytucje kontrolujące, jeżeli wyniki kontroli dotyczą Projektu, w formie
        elektronicznej i papierowej w terminie 7 dni od daty otrzymania;
        prowadzenie wyodrębnionej ewidencji księgowej wydatków Projektu w sposób
        przejrzysty i rzetelny, tak aby możliwa była identyfikacja poszczególnych operacji
        związanych z Projektem;
        dostarczenie Liderowi Konsorcjum kopii dokumentów dotyczących poniesionych
        kosztów w terminie 7 dni przed złożeniem wniosku o płatność lub raportu
        końcowego;

        niezwłoczne informowanie Lidera konsorcjum o zamiarze dokonania zmian
        prawno- organizacyjnych w statusie Członków konsorcjum, które mogłyby mieć
        bezpośredni wpływ na realizację Projektu lub osiągnięcie celów Projektu, w tym w
        szczególności o wszelkich zmianach mogących mieć wpływ na status małego /
        średniego przedsiębiorcy;
        niezwłoczne informowanie Lidera konsorcjum o uzyskanej pomocy publicznej oraz
        pomocy de minimis przeznaczonej na te same koszty kwalifikujące się do objęcia
        pomocą, na pokrycie których ubiegał się o pomoc publiczną oraz o obowiązku
        zwrotu pomocy wynikającym z decyzji Komisji Europejskiej;
        niezwłoczne informowanie Lidera konsorcjum o prawomocnym orzeczeniu
        względem nich zakazu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy z dnia 15 czerwca
        2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym
        wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub gdy wobec Członków
        konsorcjum lub osób za które ponoszą oni odpowiedzialność, na podstawie Ustawy
        z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny
        zabronione pod groźbą kary, zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze w
        sprawie mogącej mieć wpływ na realizację Projektu;
        niezwłoczne informowanie Lidera konsorcjum o zaprzestaniu prowadzenia
        działalności, wszczęciu wobec nich postępowania upadłościowego, likwidacyjnego
        lub przejściu pod zarząd komisaryczny;
        niezwłoczne, wzajemne informowanie o fakcie wystąpienia siły wyższej, która
        mogłaby mieć bezpośredni wpływ na realizację Projektu lub osiągnięcie celów
        Projektu;
        niezwłoczne informowanie Lidera konsorcjum o konieczności wprowadzenia zmian
        w Projekcie;
        poinformowanie o wykluczeniu z możliwości otrzymania środków przeznaczonych
        na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich zgodnie z
        ustawą o finansach publicznych;
        niezwłoczne poinformowanie Lidera konsorcjum w przypadku, gdy w trakcie
        realizacji Projektu okaże się, że dalsze badania przemysłowe lub prace rozwojowe
        nie doprowadzą do osiągnięcia zakładanych wyników, bądź gdy po zakończeniu
        prac badawczych wdrożenie okaże się bezcelowe z ekonomicznego punktu
        widzenia;
        przechowywanie w sposób gwarantujący należyte bezpieczeństwo informacji
        wszelkich danych związanych z realizacją Projektu, a w szczególności dokumentacji
        związanej z zarządzaniem finansowym, technicznym lub procedurami zawierania
        umów z wykonawcami, przez okres, o którym mowa w art. 140 Rozporządzenia
        Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. oraz
        jednocześnie nie krócej niż 10 lat od dnia wejścia w życie Umowy o dofinansowanie
        i Umowy o realizację Projektu i udostępnienie ich na żądanie upoważnionych

        organów, jak również terenów i pomieszczeń, w których realizowany jest Projekt,
        związanych z Projektem systemów teleinformatycznych, wszystkich dokumentów
        elektronicznych związanych z Projektem;
        zapewnienie możliwości kontroli oraz audytu w zakresie realizacji Projektu w
        okresie wskazanym w art. 23 ust. 3 Ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach
        realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie
        finansowej 2014-2020, oraz składania wszelkich informacji i wyjaśnień (w tym, jeżeli
        jest to konieczne do stwierdzenia kwalifikowalności wydatków ponoszonych z
        Projekcie, udostępniania również dokumentów niezwiązanych bezpośrednio z jego
        realizacją) na żądanie upoważnionych organów, a także do wykonania zaleceń
        pokontrolnych oraz ewentualnie wyjaśnienia przyczyn niewykonania ich w terminie;
        współpraca w zakresie oceny śródokresowej Projektu, w tym do uczestnictwa w
        spotkaniu z ekspertami z NCBiR i Spółką F.;
        współpraca w okresie realizacji Projektu oraz w okresie jego trwałości z NCBiR lub
        inną upoważnioną instytucją, a w szczególności do udzielania tym podmiotom
        wszelkich informacji dotyczących Projektu, przedkładania informacji o efektach
        ekonomicznych i innych korzyściach powstałych w wyniku realizacji Projektu oraz
        uczestnictwa w wywiadach, ankietach oraz udostępniania informacji koniecznych
        dla ewaluacji;
        osiągnięcie celów i wskaźników zadeklarowanych we Wniosku o dofinansowanie
        Projektu;
        zachowanie trwałości efektów Projektu w rozumieniu art. 71 Rozporządzenia
        Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. przez
        okres 5 lat od dnia dokonania płatności końcowej na rzecz Lidera konsorcjum;
        informowanie opinii publicznej o fakcie otrzymania Dofinansowania na realizację
        Projektu ze środków Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 - 2020
        zarówno w trakcie realizacji Projektu jak i po jego zakończeniu oraz stosowania pkt.
        2.2 Obowiązki beneficjentów załącznika XII do Rozporządzenia Parlamentu
        Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. oraz
        Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 821/2014 z dnia 28 lipca 2014 r.;
        przekazywanie Liderowi konsorcjum w każdym roku realizacji Umowy o
        dofinansowanie oraz Umowy o realizację Projektu oraz w okresie trwałości Projektu
        kopii sprawozdań o działalności badawczej i rozwojowej za rok poprzedni,
        składanych w Głównym Urzędzie Statystycznym na podstawie Ustawy z dnia 29
        czerwca 1995 r. o statystyce publicznej;
        niezlecanie sobie nawzajem realizacji usług, dostaw lub robót budowlanych;
        niezlecanie realizacji usług, dostaw lub robót budowlanych Spółce F. oraz
        podmiotom zależnym wobec Spółki F.
    Powyższe zadania mają charakter techniczny oraz funkcjonalny i są niezbędne celem, m.
    in. prawidłowego dochowania formalności dla uzyskania Dofinansowania do Projektu.
    Zgodnie z założeniami Projektu i treścią Umowy projektu, Członkowie konsorcjum
    zobowiązani zostali do wdrożenia wyników prac badawczo-rozwojowych (dalej jako: „B+R”)

    wykonywanych w ramach Projektu w okresie trzech lat od dnia zakończenia realizacji
    projektu.
    Docelowo opracowane wyniki Projektu w postaci praw majątkowych do wszelkich
    utworów w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.), przedmiotów praw własności
    przemysłowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności
    przemysłowej (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 776 ze zm.) oraz innych rezultatów realizacji
    Projektu niepodlegających takiej ochronie, będą przysługiwać Członkom konsorcjum w
    proporcji odpowiadającej faktycznemu ich udziałowi w całkowitej kwocie kosztów
    kwalifikowanych.
    Ponadto, Konsorcjum na podstawie zawartej umowy licencji, udzieli Spółce F. praw do
    wyników Projektu, o których mowa powyżej w formie bezterminowej, nieodpłatnej i
    odpowiednio niewyłącznej albo otwartej licencji z prawem do sublicencji wobec
    podmiotów zależnych, w zakresie usług świadczonych dla Spółki F.
    Z efektów Projektu korzystać będzie mogła nie tylko Spółka F., wykorzystując nabyte jako
    efekt Projektu licencje do prowadzonej działalności gospodarczej, ale również inne
    zainteresowane do skorzystania z wyników prac podmioty z rynku. Co istotne, NCBiR nie
    będzie dysponentem efektów zrealizowanego Projektu.
    Poza powyżej opisaną, obligatoryjną formą wdrożenia, w warunkach Umowy o realizację
    Projektu zawarto, iż zarówno A, jak i pozostali Konsorcjanci będą mogli wdrożyć wyniki
    prac B+R uzyskane jako efekt przeprowadzenia Projektu poprzez:
        wprowadzenie wyników prac badawczo-rozwojowych do działalności gospodarczej
        Konsorcjanta będącego przedsiębiorcą poprzez rozpoczęcie produkcji lub
        świadczenia usług na bazie uzyskanych wyników projektu lub
        udzielenie licencji na korzystanie z przysługujących Konsorcjantom wyników prac
        B+R w działalności gospodarczej prowadzonej przez innego przedsiębiorcę (spoza
        Konsorcjum) lub
        sprzedaż praw do wyników prac badawczo-rozwojowych w celu wprowadzenia ich
        do działalności gospodarczej innego przedsiębiorcy (spoza Konsorcjum), z
        zastrzeżeniem warunków umownych w zakresie udzielenia licencji na rzecz Spółki F.
    Co istotne, zarówno ewentualna sprzedaż praw do wyników badań przemysłowych i prac
    rozwojowych, albo prac rozwojowych w celu wprowadzenia ich do działalności
    prowadzonej przez innego przedsiębiorcę, jak i udzielenie licencji na korzystanie z
    przysługujących Liderowi konsorcjum lub Konsorcjantowi praw do wyników badań
    przemysłowych i prac rozwojowych albo prac rozwojowych podmiotom trzecim nie
    biorącym udziału w finansowaniu realizacji Projektu powinna zostać dokonana po cenie
    rynkowej.
    Ponadto, Wnioskodawca będzie mógł wykorzystać ewentualnie wykreowane przez siebie
    w ramach Projektu wyniki prac B+R poprzez ich wprowadzenie i użycie na cele własnej
    działalności gospodarczej. A zatem, ewentualne rezultaty i pochodne naukowe będą
    służyć pośrednio przyszłym celom komercyjnym Instytutu, o ile okażą się użyteczne na
    potrzeby realizacji projektów innych niż opisywany w przedmiotowym wniosku.
    Jednocześnie Wnioskodawca raz jeszcze podkreśla, iż nie prowadzi badań podstawowych.
    Wykonuje jedynie czynności służące celom działalność gospodarczej, co zostało
    potwierdzone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23
    listopada 2016 r., sygn. 1462-IPPP1.4512.774.2016.1.AS.
    W przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawca ma do czynienia z
    przeprowadzeniem Projektu realizowanego w ramach Konsorcjum, czyli pomiędzy

    uczestnikami jednej, wspólnej inicjatywy, którzy kooperując ze sobą będą dążyć do
    osiągnięcia wspólnych celów Przedsięwzięcia. Otrzymane Dofinansowanie pokryje zatem
    wyłącznie bieżące koszty kwalifikowalne Instytutu w ramach Projektu.
    Realizacja Przedsięwzięcia charakteryzuje się tym, iż wyniki prac i badań, a także ich
    ekonomiczny efekt są niepewne. W przypadku, gdy w trakcie realizacji okaże się, że dalsze
    prace badawcze nie doprowadzą do osiągnięcia zakładanych wyników, bądź gdy po
    zakończeniu Projektu wdrożenie okaże się bezcelowe z ekonomicznego punktu widzenia,
    Spółka F. zobowiązana będzie do niezwłocznego złożenia do NCBiR wniosku o płatność
    końcową. Jeśli NCBiR po przeanalizowaniu dokumentów potwierdzi bezcelowość
    kontynuowania dalszych badań lub prac, Członkowie konsorcjum otrzymają
    Dofinansowanie proporcjonalne do zakresu zrealizowanych prac badawczych z
    zachowaniem reguły, zgodnie z którą Dofinansowanie obliczane będzie na podstawie
    poniesionych przez A oraz pozostałych Członków konsorcjum kosztów kwalifikowanych.
    Dofinansowanie przekazywane jest więc wyłącznie na poczet realizacji zadań określonych
    we Wniosku o dofinansowanie Projektu. Dzięki Dofinansowaniu, A będzie miał
    zapewnione pokrycie całości kosztów kwalifikowanych poniesionych jedynie w związku z
    realizacją Projektu niezależnie od kształtu wykreowanych rezultatów. Dofinansowanie nie
    będzie wpływać na jakąkolwiek cenę bowiem dotyczyć będzie wyłącznie strony kosztowej
    Przedsięwzięcia.
    Biorąc pod uwagę całość zaprezentowanego stanu faktycznego, Wnioskodawca,
    występując z wnioskiem o interpretację indywidualną prawa podatkowego w zakresie
    podatku od towarów i usług, chce upewnić się co do poprawności mających nastąpić w
    związku z wykonywanym Projektem rozliczeń podatkowych na gruncie ustawy o VAT.
    W piśmie z 9 sierpnia 2021 r. Wnioskodawca uzupełnił informacje zawarte we wniosku
    udzielając odpowiedzi na pytania Organu:
    a) jakie są wzajemne świadczenia pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką F. wynikające z
      zawartej umowy? Do wykonania jakich czynności zobowiązały się Strony w zawartej
      umowie?
    W odpowiedzi na powyższe pytanie, A. podnosi, że jak wskazano już w treści Wniosku,
    realizuje on Projekt w ramach Konsorcjum, którego Liderem jest B. Konsorcjum oraz
    Spółka F. zawarły Umowę o realizację Projektu.
    Zgodnie z treścią Umowy o realizację Projektu, określa ona zasady przekazywania przez
    Spółkę F. Wynagrodzenia z tytułu prawidłowej realizacji projektu pt. „(...)” oraz prawa i
    obowiązki Stron, związane z realizacją projektu wykonywanego i finansowanego w ramach
    Wspólnego Przedsięwzięcia (...).
    W świetle przedmiotowej umowy: Konsorcjum zobowiązuje się do realizacji projektu z
    należytą starannością oraz na każdym jego etapie postępowania zgodnie z niniejszą
    Umową. Jednocześnie, Umowa o realizację Projektu definiuje projekt jako przedsięwzięcie
    realizowane przez Konsorcjum na podstawie Umowy, obejmujące przeprowadzenie
    badań przemysłowych i prac rozwojowych, albo prac rozwojowych. Natomiast pod
    pojęciem Wspólnego Przedsięwzięcia (...), Umowa o realizację Projektu, definiuje program
    mający na celu wsparcie badań naukowych i prac rozwojowych w obszarze (...).
    Zgodnie z Umową o realizację Projektu: Lider Konsorcjum składając wniosek o płatność
    końcową przedkłada Centrum informację końcową z realizacji projektu (...),
    potwierdzającą wykonanie badań przemysłowych / prac rozwojowych, albo prac
    rozwojowych zaplanowanych we wniosku o dofinansowanie. Natomiast informacja
    końcowa weryfikowana jest przez NCBiR oraz Spółkę F. pod kątem zachowania przez
    Konsorcjum należytej staranności oraz postępowania zgodnie z Umową o realizację
    Projektu.
    b) w zamian za jakie czynności/ usługi/ dostawę towarów Spółka F. przekazuje
      Wynagrodzenie?

    Odnosząc się do treści przedmiotowego pytania Wnioskodawca odsyła Organ również do
    treści odpowiedzi udzielonej na pytanie a) powyżej. Dodatkowo, A wskazuje, że zgodnie z
    Umową o realizację Projektu: Konsorcjum zobowiązuje się do realizacji projektu zgodnie z:
    1) Umową oraz postanowieniami wniosku o dofinansowanie;
    2) obowiązującymi przepisami prawa krajowego i Unii Europejskiej, w szczególności
      zasadami polityk unijnych, w tym dotyczących pomocy publicznej, zamówień
      publicznych oraz zrównoważonego rozwoju i równych szans;
    3) wytycznymi, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach
      realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie
      finansowej 2014-2020 (...), obowiązującymi na dzień dokonania odpowiedniej
      czynności związanej z realizacją projektu;
    4) Przewodnikiem kwalifikowalności kosztów, będących załącznikiem do Regulaminu
      przeprowadzania konkursu w ramach Wspólnego Przedsięwzięcia (...).
    Jednocześnie, Umowa o realizację Projektu statuuje, że Konsorcjum zobowiązane jest do
    osiągnięcia założonych celów i wskaźników określonych we Wniosku o dofinansowanie.
    Zgodnie z Umową o realizację Projektu: Konsorcjum zobowiązuje się do realizacji pełnego
    zakresu rzeczowego związanego z przeprowadzeniem badań przemysłowych i prac
    rozwojowych, albo prac rozwojowych, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie (...).
    c) jakie czynności dokumentują wystawiane na Spółkę F. faktury?
    Jak wskazano już w treści Wniosku oraz powyżej, A realizuje Projekt w ramach
    Konsorcjum, którego Liderem jest B.
    Mając na uwadze powyższe, Spółka F. przekazuje Wynagrodzenie Liderowi, który
    następnie dystrybuuje je między Członkami konsorcjum.
    Zgodnie z Umową o realizację Projektu, Spółka F. dokonuje wypłaty Wynagrodzenia
    należnego Konsorcjum w częściach, w wysokościach i w terminach określonych w
    Harmonogramie płatności projektu stanowiącym załącznik do Umowy o realizację
    Projektu. Równocześnie Umowa stanowi, że: Wynagrodzenie należne Konsorcjum będzie
    wypłacane po podpisaniu przez upoważnionych przedstawicieli Spółki F., Protokołu
    Odbioru potwierdzającego wykonanie prac określonych w Umowie. Zgodnie z Umową o
    realizację Projektu podstawą do podpisania ww. Protokołu Odbioru będzie pozytywna
    ocena przez Spółkę F. udokumentowanych wyników danego Zadania lub pozytywne
    zatwierdzenie Raportu Okresowego przez Komitet Sterujący.
    Dodatkowo warto podkreślić, że zgodnie z Umową o realizację Projektu, Spółka F.
    dokonuje wypłaty Wynagrodzenia należnego Konsorcjum na podstawie prawidłowo
    wystawionej faktury powiększonej o podatek od towarów i usług VAT (jeżeli dany członek
    Konsorcjum jest podatnikiem podatku od towarów i usług VAT lub rachunku). Spółka F.
    dokonuje wypłaty Wynagrodzenia na rzecz Konsorcjum, w terminie 30 (trzydziestu) dni od
    daty doręczenia przez Lidera Konsorcjum prawidłowo wystawionej faktury lub rachunku
    danego członka Konsorcjum. Wypłata Wynagrodzenia dla Konsorcjanta następuje za
    pośrednictwem Lidera Konsorcjum.
    W świetle powyższego, A informuje, że na obecnym etapie Projektu faktura nie została
    jeszcze wystawiona. Obecnie projekt jest w trakcie realizacji.
    d) czy Wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawcę od Spółki F. przeznaczone jest
      wyłącznie na pokrycie kosztów działalności Wnioskodawcy w związku z realizacją
      przedmiotowego Projektu?
    W odpowiedzi na powyższe pytanie,A potwierdza, że otrzymane przez niego
    Wynagrodzenie od Spółki F. zostanie przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów
    działalności Wnioskodawcy w związku z realizacją Projektu.

    A zauważa, że w treści Wniosku wskazał, że środki uzyskane w ramach Projektu, zarówno
    w formie Dofinansowania od NCBiR jak i Wynagrodzenia od Spółki F. będą w całości
    wykorzystane na działania związane z realizacją Projektu i przeznaczone zostaną na
    pokrycie kosztów jego przeprowadzenia.
    Jednocześnie, zgodnie z Umową o realizację Projektu: Fakt poniesienia przy realizacji
    projektu, przez Konsorcjum, kosztów na cele inne niż określone w Umowie spowoduje
    odmowę uznania tych kosztów za koszty kwalifikowane projektu (...) a tym samym
    uprawnia Spółkę F. do zmniejszenia danej części Wynagrodzenia odpowiednio o wartość
    takich kosztów, w zakresie w jakim Wynagrodzenie miało pokrywać koszty, które nie
    zostały zakwalifikowane jako koszty kwalifikowane projektu. Umowa o realizację Projektu
    statuuje również, że: Wszystkie koszty kwalifikowane projektu powinny być ponoszone na
    zasadach wskazanych w umowie o dofinansowanie.
    e) czy dofinansowanie jest związane z ceną świadczenia (prawa do licencji) przez
      Wnioskodawcę na rzecz Spółki F.?
    Zgodnie z Umową o realizację Projektu prawa majątkowe do wszelkich utworów w
    rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    przedmiotów praw własności przemysłowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2000
    r. Prawo własności przemysłowej oraz innych rezultatów realizacji Projektu nie
    podlegających takiej ochronie, będą przysługiwać Członkom konsorcjum w proporcji
    odpowiadającej faktycznemu ich udziałowi w całkowitej kwocie kosztów kwalifikowanych.
    W świetle Umowy o realizację Projektu, do powyższych praw Konsorcjum udzieli Spółce F.
    bezterminowej, nieodpłatnej i odpowiednio niewyłącznej albo otwartej licencji z prawem
    do sublicencji wobec podmiotów zależnych, w zakresie usług świadczonych dla Spółki F.
    Warto zauważyć, że na powyższe okoliczności Wnioskodawca wskazywał już w treści
    złożonego Wniosku.
    Ponadto, warto podkreślić, że w świetle Umowy o realizację Projektu, w celu realizacji ww.
    postanowień zawarta zostanie właściwa umowa licencyjna.
    Wnioskodawca informuje, że dotychczas taka umowa licencyjna nie została zawarta. Nie
    jest też pewne czy taka umowa finalnie zostanie zawarta, zależy to bowiem od rezultatów
    Projektu. Umowa licencyjna może w ogóle nie zostać zawarta w przypadku, gdy wyniki
    projektu okażą się niezadowalające.
    f) w jaki sposób kalkulowane jest Wynagrodzenie za świadczenie i czy otrzymane
      dofinansowanie ma wpływ na tą kalkulację? Należy wskazać jakie?
    W odpowiedzi na powyższe pytanie Wnioskodawca chce zauważyć, że kwota
    Wynagrodzenia dla Konsorcjum wskazana jest w Umowie o realizację Projektu.
    Wynagrodzenie ma pokryć tę część kosztów kwalifikowanych projektu, które nie są
    pokryte przez kwotę dofinansowania.
    Przy czym podkreślić należy generalnie, że wysokość wynagrodzenia poszczególnych
    Członków konsorcjum zależna jest od kosztów kwalifikowanych, a także statusu Członka
    konsorcjum (np. czy jest przedsiębiorcą czy nie).
    Umowa o realizację projektu przewiduje, że: W przypadku gdy dojdzie do zmiany kwoty
    kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem, wynikającej ze zmiany zakresu
    projektu, w wyniku czego za zgodą Centrum kwota przyznanego dofinansowania ulegnie
    odpowiednio zmniejszeniu, odpowiednio zmniejszeniu również ulegnie kwota
    Wynagrodzenia.
    g) czy Wnioskodawca zobowiązuje się do przeniesienia praw z tytułu licencji za
      wynagrodzeniem odpowiadającym wartości rynkowej tych praw?
    Odpowiedź na przedmiotowe pytanie Organu została już faktycznie udzielona w ramach
    wypowiedzi dotyczącej pyt. e). Wnioskodawca ponownie podkreśla, że zgodnie z Umową o

    realizację Projektu, Konsorcjum, udzieli Spółce F. bezterminowej, nieodpłatnej i
    odpowiednio niewyłącznej albo otwartej licencji z prawem do sublicencji wobec
    podmiotów zależnych, w zakresie usług świadczonych dla Spółki P. Jak jednak wskazano
    powyżej, w praktyce może zdarzyć się sytuacja, w której nie dojdzie do udzielenia licencji
    Spółce F. Stanie się tak, gdy wyniki projektu okażą się niezadowalające.
    Ponadto, w treści Wniosku A wskazywał już, że z efektów Projektu korzystać będzie mogła
    nie tylko Spółka F., ale również inne zainteresowane do skorzystania z wyników prac
    podmioty z rynku. Co istotne, NCBiR nie będzie dysponentem efektów zrealizowanego
    Projektu. Dodatkowo zarówno Instytut, jak i pozostali Konsorcjanci będą mogli wdrożyć
    wyniki prac B+R uzyskane jako efekt przeprowadzenia Projektu poprzez:
        wprowadzenie wyników prac badawczo-rozwojowych do działalności gospodarczej
        Konsorcjanta będącego przedsiębiorcą poprzez rozpoczęcie produkcji lub
        świadczenia usług na bazie uzyskanych wyników projektu lub
        udzielenie licencji na korzystanie z przysługujących Konsorcjantom wyników prac
        B+R w działalności gospodarczej prowadzonej przez innego przedsiębiorcę (spoza
        Konsorcjum) lub
        sprzedaż praw do wyników prac badawczo-rozwojowych w celu wprowadzenia ich
        do działalności gospodarczej innego przedsiębiorcy (spoza Konsorcjum), z
        zastrzeżeniem warunków umownych w zakresie udzielenia licencji na rzecz Spółki F.
    Co istotne, zarówno ewentualna sprzedaż praw do wyników badań przemysłowych i prac
    rozwojowych, albo prac rozwojowych w celu wprowadzenia ich do działalności
    prowadzonej przez innego przedsiębiorcę, jak i udzielenie licencji na korzystanie z
    przysługujących Liderowi konsorcjum lub Konsorcjantowi praw do wyników badań
    przemysłowych i prac rozwojowych albo prac rozwojowych podmiotom trzecim nie
    biorącym udziału w finansowaniu realizacji Projektu powinna zostać dokonana po cenie
    rynkowej.
    h) czy w przypadku gdyby Wnioskodawca nie otrzymał dofinansowania, wysokość
      wynagrodzenia za przeniesienie praw do wyników Projektu uległaby zmianie?
    Warto podkreślić, że w treści Wniosku Wnioskodawca wskazywał już, że bez
    Dofinansowania pokrywającego koszty prac nie brałby udziału w Projekcie.
    Ponadto jak zostało wskazane w treści Wniosku oraz powyżej w świetle Umowy o
    realizację Projektu, do powyższych praw Konsorcjum udzieli Spółce F. bezterminowej,
    nieodpłatnej i odpowiednio niewyłącznej albo otwartej licencji z prawem do sublicencji
    wobec podmiotów zależnych, w zakresie usług świadczonych dla Spółki F. Zatem umowa
    nie przewiduje żadnego wynagrodzenia za udzielenie licencji Spółce F., w konsekwencji nie
    może również przewidywać jego powiązania z dofinansowaniem (nieodpłatna licencja).
    Natomiast, co wskazano we Wniosku i powyżej w przypadku sprzedaży praw do wyników
    badań przemysłowych i prac rozwojowych albo prac rozwojowych podmiotom trzecim nie
    biorącym udziału w finansowaniu realizacji Projektu powinna zostać ona dokonana po
    cenie rynkowej.
    i) czy w sytuacji odrzucenia przez NCBiR rekomendacji Spółki F. do zakończenia Projektu
      (płatność końcowa), Spółka F. będzie nadal wypłacać Wynagrodzenie na podstawie
      Umowy o Realizację Projektu i czy Konsorcjum nadal będzie zobowiązane do
      udzielania Spółce F. licencji?
    Generalnie Umowa o realizację Projektu nie reguluje wskazanej wyżej sytuacji. Umowa nie
    przewiduje prawa wstrzymania wypłaty Wynagrodzenia w sytuacji odrzucenia przez NCBiR

    rekomendacji Spółki F. do zakończenia Projektu (płatność końcowa). Natomiast, w
    praktyce, gdy Spółka F. nie będzie zainteresowana otrzymaniem licencji, strony mogą nie
    zawrzeć umowy licencyjnej.
    Warto podkreślić, że kwestie wypłaty Wynagrodzenia, a także tryb i warunki rozwiązania
    Umowy o realizację Projektu oraz wstrzymania wypłaty Wynagrodzenia przewiduje sama
    Umowa o realizację Projektu.
    Umowa o realizację Projektu wskazuje, że Spółka F. może wstrzymać wypłatę
    Wynagrodzenia lub rozwiązać Umowę z zachowaniem miesięcznego okresu
    wypowiedzenia w szczególności w przypadku, gdy:
    1) Konsorcjum odmawia poddania się kontroli, o której mowa w umowie o
      dofinansowanie projektu (zawartej pomiędzy Konsorcjum a Centrum) lub utrudnia jej
      przeprowadzenie lub nie wykonuje zaleceń pokontrolnych we wskazanym terminie;
    2) Konsorcjum dokonało zmian prawno-organizacyjnych zagrażających realizacji Umowy
      lub nie poinformowało Spółki F. o zamiarze dokonania zmian prawno- organizacyjnych
      (...)
    3) Lider Konsorcjum nie przedłożył faktury lub raportu z realizacji etapu w wyznaczonym
      terminie;
    4) Konsorcjum nie poprawiło w wyznaczonym terminie faktury lub raportu z realizacji
      etapu, zawierającego braki lub błędy;
    5) Konsorcjum nie złożyło informacji i wyjaśnień na temat realizacji projektu;
    6) negatywnie oceniono raport z realizacji etapu, o którym mowa w Umowie o
      dofinansowanie;
    7) projekt został oceniony negatywnie w ramach oceny śródokresowej, o której mowa w
      Umowie o dofinansowanie;
    8) dalsza realizacja projektu przez Konsorcjum jest niemożliwa lub niecelowa;
    9) wystąpi siła wyższa.
    Umowa o realizację Projektu przewiduje również sytuacje, w których Spółka F. może
    wstrzymać wypłatę Wynagrodzenia lub rozwiązać Umowę o realizację Projektu ze
    skutkiem natychmiastowym. Są to na przykład takie sytuacje jak:
    1) Konsorcjum nie rozpoczęło realizacji projektu przez okres dłuższy niż 3 miesiące od
    daty rozpoczęcia realizacji projektu określonej w Umowie lub nie poinformowano o
    przyczynach opóźnienia, w sytuacji gdy nie uzyskało zgody na przedłużenie terminu
    rozpoczęcia realizacji projektu;
    2) Konsorcjum zaprzestało realizacji projektu lub realizuje go w sposób sprzeczny z
    Umową lub z naruszeniem prawa;
    (...)
    9) Lider Konsorcjum nie przedłożył Centrum informacji końcowej:
    (...)
    13) rozwiązana zostanie umowa o dofinansowanie.
    Zgodnie z Umową o realizację Projektu, w przypadku jej rozwiązania w sytuacji zaistnienia
    przesłanek wskazanych w jej treści, Spółka F. wzywa Konsorcjum do zwrotu wypłaconego
    już przez Spółkę F. Wynagrodzenia lub jego części wraz z ustawowymi odsetkami.
    Umowa o realizację Projektu nie przewiduje odrębnych postanowień dotyczących
    udzielania licencji Spółce F. w przypadku do którego referuje ww. pytanie Organu.

    W niniejszej odpowiedzi wszelkie terminy pisane przez A z wielkiej litery i nie stanowiące
    cytatów, które nie zostały tu odrębnie zdefiniowane, należy rozumieć zgodnie z ich
    definicjami przyjętymi we Wniosku.
    Pytania
    1) Czy opisana w stanie faktycznym kwota Dofinansowania transferowana przez Lidera
      konsorcjum od NCBiR na rzecz Wnioskodawcy - w części jemu przynależnej - będzie
      stanowić dla Wnioskodawcy element podstawy opodatkowania VAT na podstawie art.
      29a ust. 1 ustawy o VAT z tytułu transakcji podlegających opodatkowaniu VAT?
    2) Czy na tle tak przedstawionego stanu faktycznego prawidłowe jest stanowisko
      Wnioskodawcy na podstawie którego zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT,
      Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do pomniejszenia kwoty podatku VAT
      należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w
      ramach i na cele Projektu, których koszt zakupu sfinansowany zostanie ze środków
      Dofinansowania transferowanych przez Lidera konsorcjum od NCBiR, na rzecz
      Wnioskodawcy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Kwota Dofinansowania transferowana przez Lidera konsorcjum od NCBiR na rzecz
      Wnioskodawcy - w części jemu przynależnej - nie powinna stanowić elementu
      podstawy opodatkowania VAT. Otrzymane Dofinansowanie jest przeznaczone na
      pokrycie kosztów realizacji Projektu, a zatem powinno być traktowane jako refundacja
      działalności kosztowej, a nie sprzedażowej Instytutu. Nie każde dofinansowanie jest
      bowiem tym, które należy ująć w podstawie opodatkowania VAT na podstawie art. 29a
      ustawy o VAT. W przedmiotowej sprawie należy zwrócić uwagę na to, jakie koszty są
      refinansowane. Są to mianowicie koszty kwalifikowane, do których zaliczyć można np.
      wynagrodzenia, koszty stałe, koszty użycia aparatury.
    2) W zaprezentowanym stanie faktycznym, Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do
      obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego od nabytych w ramach
      Projektu i dla jego celów towarów i usług, które zostaną sfinansowane ze środków
      pieniężnych pochodzących z Dofinansowania, uzyskanego na podstawie Umowy o
      dofinansowanie. Zakupione towary i usługi są i będą bowiem, niezależnie od
      realizowanego Projektu, wykorzystywane na cele związane z przyszłą działalnością
      gospodarczą Wnioskodawcy.
    Stanowisko Wnioskodawcy
    Ad 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z powyższego wynika, że pod pojęciem świadczenia usług należy rozumieć każde
    świadczenie, na które składać się może zarówno działanie, jak i zaniechanie.

    Z uwagi na wyżej cytowany przepis art. 8 ust. 1 ustawy o VAT w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT stwierdzić należy, że co do zasady, opodatkowaniu VAT podlegają usługi
    świadczone odpłatnie, przy czym związek pomiędzy otrzymaną odpłatnością a
    świadczeniami na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na
    tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje za to świadczenie. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w
    ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną
    czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.
    Otrzymana zapłata powinna być więc konsekwencją wykonania świadczenia.
    W celu dokładniejszego zobrazowania, co należy rozumieć pod pojęciem „świadczenia
    usług”, w ocenie Wnioskodawcy należy odwołać się do orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: „Trybunał” lub „TSUE”).
    I tak:
        w ramach danego stosunku prawnego muszą istnieć co najmniej dwa podmioty, z
        których jeden będzie świadczył usługi, drugi zaś będzie ich konsumentem
        (przesłanka ta wynika przykładowo z wyroku TSUE z 29 lutego 1996 r. w sprawie C-
        215/94 Jurgen Mohr przeciwko Finanzamt Bad Segeberg),
        stosunek prawny łączący usługodawcę i usługobiorcę opiera się na zasadzie
        wzajemności (przykładowo wyrok TSUE z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J.
        Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden),
        pomiędzy daną usługą a otrzymanym w zamian za jej wykonanie wynagrodzeniem
        istnieje bezpośredni i czytelny związek (przykładowo wyrok TSUE z 5 lutego 1981 r.
        w sprawie C-154/80 Staatssecretaris van Financien przeciwko Association
        coopérative „Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA”).
    W świetle przytoczonych wyroków TSUE można wywnioskować, że czynność uznaje się za
    odpłatną, gdy są spełnione następujące warunki:
        istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,
        wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
        przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
        istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie nabywcy
        towaru lub usługi,
        odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
        bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym
        podatkiem,
        istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT musi więc istnieć bezpośredni związek
    o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem, a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem.
    Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika języka polskiego,
    „wynagrodzenie” - to zapłata za pracę, (https://sjp.pwn.pl/szukaj/wynagrodzenie.html)
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    Zauważyć należy, że w zawartej Umowie konsorcjum nie przyjęto jakiegokolwiek
    postanowienia, które stanowiłoby o obowiązku wykonania usługi przez A bezpośrednio na
    rzecz Lidera konsorcjum, NCBiR, czy też innego uczestnika Konsorcjum. Brak też
    postanowień o obowiązku uiszczenia jakiegokolwiek innych środków pieniężnych poza
    finansowaniem, o którym mowa w niniejszym wniosku i które będzie stanowić wyłącznie
    pokrycie poniesionych kosztów kwalifikowanych w związku z wykonywanym Projektem.
    W ocenie Wnioskodawcy, otrzymane przez A od NCBiR za pośrednictwem Lidera
    konsorcjum Dofinansowanie nie może być uznane za wynagrodzenie z tytułu świadczenia
    usług w postaci realizacji Projektu na rzecz NCBiR, jako że Projekt nie jest realizowany na
    rzecz NCBiR, a jedynie za pośrednictwem NCBiR i Lidera konsorcjum dystrybuowane są
    środki publiczne przeznaczone na jego realizację. Powyższe dowodzi, że otrzymane
    Dofinansowanie nie powinno być traktowane jako konsekwencja wykonania świadczenia,
    a jedynie zwrot poniesionych kosztów.
    Obowiązki Instytutu ujęte w Umowie konsorcjum stanowią jedynie zadania o charakterze
    funkcjonalnym, niezbędnym do prawidłowego procesowania wymogów koniecznych dla
    uzyskania Dofinansowania od NCBiR. Sytuację tę porównać można do tzw. „toolingu”, w
    którym wykonawca uzyskuje do dyspozycji narzędzia niezbędne do wykonania zlecenia
    przekazywanego mu przez zlecającego i który uznaje się za czynność niepodlegającą VAT.
    Powyższa teza znajduje potwierdzenie w stanowiskach prezentowanych przez organy
    podatkowe i sądy administracyjne. Przykładowo, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej jako:
    „NSA”) w wyroku z 13 grudnia 2017 r. sygn. I FSK 239/16 oddalił skargę kasacyjną i
    przychylił się do oceny organu podatkowego, stwierdzając, że: „(...) przedstawione we
    wniosku stanowisko Skarżącej, że świadczenie polegające na nieodpłatnym udostępnieniu
    samochodów w celu świadczenia usług transportowych na rzecz Spółki, stanowi
    nieodpłatne świadczenie usług związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w
    rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie było możliwe uznanie stanowiska skarżącej w
    części za prawidłowe w sytuacji, gdy z oceny prawnej zawartej w wyroku NSA wynika, że
    czynności te mają charakter techniczny i pomocniczy w stosunku do zamawianych przez
    Spółkę usług transportowych, tym samym nie stanowią odpłatnego bądź nieodpłatnego
    świadczenia usług”. W omawianej sprawie, inny jest charakter „narzędzi” udostępnianych
    pomiędzy podmiotami zaangażowanymi w przedsięwzięcie (mają one charakter
    niematerialny). Niemniej jednak nie ma to wpływu na konkluzje dotyczące skutków
    podatkowych zdarzenia.
    Wnioskodawca zwraca również uwagę, że A oraz pozostali Konsorcjanci wspólnie poprzez
    podział zadań i ryzyka, zobowiązali się do realizacji przyjętego zadania.
    Korzyść w formie Dofinansowania, otrzymana przez A z NCBiR za pośrednictwem Lidera
    konsorcjum, nie może być więc w tym wypadku rozpatrywana jako forma odpłatności za
    jakąkolwiek usługę. Wskazać należy bowiem, że ani Lider konsorcjum ani NCBiR nie będą
    dysponentem/beneficjentem efektów realizowanego Projektu.
    W konsekwencji, w rozpatrywanej sprawie nie mamy również do czynienia z ceną,
    definiowaną według internetowego wydania Słownika języka polskiego jako wartość
    czegoś wyrażana w pieniądzach (https://sjp.pwn.pl/sjp/cena;2447431.html).

    Realizując Przedsięwzięcie, A bezpośrednio wykonuje część zadań, które składają się na
    pewną większą całość, a mianowicie wykonanie Projektu w ramach strategicznego
    programu badań naukowych i prac rozwojowych. Zatem Dofinansowanie nie ma
    bezpośrednio wpływu na cenę konkretnego towaru czy też usługi, brak jest bowiem
    czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, z którą mogłoby zostać ono powiązane.
    Otrzymane przez A Dofinansowanie nie powinno być zatem traktowane jako
    konsekwencja wykonania świadczenia, a jedynie zwrot poniesionych kosztów.
    W związku z powyższym, należy wskazać na wyrok NSA z 13 lutego 2019 r., sygn. I FSK 593
    /17, gdzie przedmiot sporu stanowiły skutki podatkowe w obszarze VAT związane z
    otrzymaniem dofinansowania od NCBiR w ramach Konsorcjum. Jak podniósł NSA, w tego
    rodzaju sprawach, w pierwszej kolejności należy rozstrzygać, czy wykonana została usługa
    w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Dopiero konsekwencją odpowiedzi na to

## Pytanie

będzie kwalifikacja dotacji, tzn. rozstrzygnięcie, czy uzyskane środki pieniężne powinny
    zostać włączone do podstawy opodatkowania. W sytuacji, kiedy nie dochodzi do
    świadczenia rzeczywistej usługi, wówczas zagadnienie kalkulacji podstawy opodatkowania
    staje się bezprzedmiotowe. W kontekście powyższego NSA orzekł, że dofinansowania nie
    można uznać za wynagrodzenie, gdyż stanowi jedynie zwrot kosztów, poniesionych w
    związku z realizacją projektu: „

## Opis zdarzenia przyszłego

nie pozwalał zatem przyjąć -
    odmiennie niż wywodził autor skargi kasacyjnej - aby Skarżący świadczył usługę w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u. Przede wszystkim nie wskazano we wniosku
    „interpretacyjnym”, aby istniał konkretny usługobiorca tego, co miał wykonać Skarżący
    jako współwykonawca projektu realizując tylko jego fazę badawczą. Wręcz przeciwnie
    wprost we wniosku tym podano, że takiego odbiorcy w ogóle nie ma, a rezultat
    metodyczny ostatecznie ujęty w Y. finalnie będzie mógł być powszechnie wykorzystywany
    w skali kraju przez inne podmioty. Zabrakło więc cechy pozwalającej przypisać mające
    powstać opracowania, w drodze realizacji badań, jako wykonane na rzecz wprost
    identyfikowanego odbiorcy, który tworzyłby ze Skarżącym prawną relację usługobiorca-
    usługodawca (...) Podsumowując, okoliczność wykonania określonych czynności przez
    Skarżącego, które miały się wyrażać docelowo rezultatem w postaci powstania
    specjalistycznych metodyk ujętych w Y., ale bez cechy wyświadczenia tego wszystkiego w
    ramach działań na rzecz konkretnego podmiotu jako usługobiorcy, nie upoważniała do
    przyjęcia, że wystąpiło świadczenie usług w znaczeniu właściwym dla sfery podatku VAT.
    Skoro zatem nie mieliśmy do czynienia ze „świadczeniem usług”, o których mowa w art. 8
    ust. 1 u.p.t.u., to badanie kwestii ewentualnej „odpłatności” uzyskanej przez Skarżącego za
    czynności wykonane w ramach projektu - czemu dużą uwagę poświęcił Sąd pierwszej
    instancji - okazywało się bezprzedmiotowe. Skarżący miał pozyskać dotację na częściowe
    sfinansowanie swoich prac, ale płatność za nie była elementem mogącym ukształtować
    „odpłatne świadczenie usług”, a więc w jakikolwiek sposób wpłynąć na wykreowanie
    czynności opodatkowanej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.
    W konsekwencji wykluczone stało się odnoszenie do rzeczonej dotacji postanowień
    zawartych w art. 29a ust. 1 u.p.t.u. Wykluczenie zastosowania tego ostatniego, co przyjął
    Sąd w zaskarżonym wyroku, na tle wniosku Skarżącego było w konsekwencji prawidłowe”.
    W świetle powyższego, rozpatrywane Dofinansowanie będzie zatem dofinansowaniem o
    charakterze ogólnym, które jako takie, stanowić będzie jedynie zwrot kosztów faktycznie
    poniesionych przez A w ramach realizacji Projektu.
    Natomiast, w myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania z zastrzeżeniem
    ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.

    W świetle powyższego, według Wnioskodawcy, opodatkowanie dotacji stanowi wyjątek od
    zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie dotacje zwiększają obrót, a w
    konsekwencji stanowić będą element podstawy opodatkowania VAT. Dotacjami
    zwiększającymi podstawę opodatkowania w VAT są jedynie te, które związane są
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów, czy ceną świadczonych usług. Wyjątek ten,
    zgodnie z zasadami wykładni prawniczej, należy zawsze interpretować w sposób ścisły.
    Wskazać należy, że ścisła wykładnia art. 29a ust. 1 ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że
    tylko dotacje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Tym samym, inne dotacje nie stanowią elementu podstawy
    opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT. Stąd, dla
    prawidłowej wykładni art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i określenia podstawy opodatkowania
    istotnym pozostaje wyjaśnienie pojęcia „dotacji bezpośrednio związanej z ceną”.
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że jeżeli uzyskana dotacja jest w sposób
    zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie
    dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę) to wówczas dotacja taka stanowi
    element podstawy opodatkowania VAT. Natomiast, jeśli związek tego rodzaju nie
    występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z
    danymi dostawami towarów lub świadczeniem usług, wówczas należy potraktować ją jako
    płatność niepodlegającą opodatkowaniu VAT.
    Wnioskodawca chce jednocześnie podkreślić, że na moment otrzymania Dofinansowania
    nie istnieje konkretna dostawa lub usługa bezpośrednio powiązane z otrzymanymi
    środkami finansowymi, a wyniki prac B+R mogą się okazać nieefektywne z ekonomicznego
    punktu widzenia i nie nadawać się do ich dalszego wykorzystania. Co więcej,
    Dofinansowanie przekazane przez NCBiR za pośrednictwem Lidera konsorcjum nie ma
    wpływu na cenę jaką Spółka F. przekaże Instytutowi z tytułu wykonania czynności.
    Wynagrodzenie pomiędzy Spółką F. i Instytutem ustalane jest bowiem odrębnie i nie jest
    uzależnione od decyzji NCBiR.
    W sytuacji, w której podatnik w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub
    konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie np. w
    postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju
    dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy
    opodatkowania z tytułu takiej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu
    dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, niedające się powiązać z konkretnymi
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc takie,
    które nie są uzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych
    usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W ocenie Wnioskodawcy, mając na względzie cel otrzymanego Dofinansowania oraz
    charakter zadań sfinansowanych tymi środkami, nie można przyjąć, że otrzymane środki
    pieniężne mają bezpośredni wpływ na jakąkolwiek cenę usługi/dostawy towarów. A nie
    będzie bowiem wykonywał jakiejkolwiek usługi czy też dostawy towarów na rzecz Lidera
    konsorcjum, NCBiR lub innego podmiotu w ramach Projektu. W konsekwencji, nie sposób
    zidentyfikować ekonomicznej i wyraźnej zależności między Dofinansowaniem, a
    ostateczną wartością/ceną usługi czy dostawy towarów, które w przedmiotowym stanie
    faktycznym nie wystąpią. W istocie rzeczy, przedmiotowe Dofinansowanie mieć będzie
    niejako charakter dopłaty do kosztów Projektu. Otrzymane środki pieniężne pokryją
    bowiem wydatki ponoszone podczas realizacji Projektu i nie będą miały charakteru
    cenotwórczego. Tym samym elementem cenotwórczym nie są wydatki, których
    poniesienie przez A dotowane będzie ze środków pozyskanych z Dofinansowania.
    W ocenie Wnioskodawcy zauważyć należy, że nie każda dotacja (subwencja) /
    dofinansowanie traktowana jest jako element podstawy opodatkowania VAT w świetle art.
    29a ustawy o VAT.

    W przedmiotowej sprawie należy położyć nacisk na charakter kosztów refundowanych
    przez NCBiR. Dotyczy to kosztów kwalifikowanych np. wynagrodzenia, kosztów stałych,
    kosztów użycia aparatury. Według Wnioskodawcy przedmiotowe koszty stanowić będą w
    ramach Projektu koszty ogólne, które nie wchodzą do podstawy opodatkowania VAT.
    Wynika to z faktu, że jak wspomniano powyżej, nie kształtują one ostatecznej ceny z uwagi
    na brak zaistnienia jakiegokolwiek świadczenia, które stanowiłoby usługę/dostawę towaru.
    W ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na całokształt Projektu opisanego w niniejszym wniosku
    i fakt, że środki finansowe w postaci Dofinansowania przeznaczone będą wyłącznie na
    pokrycie kosztów realizowanego Projektu, uznać należy, że w przedmiotowej sprawie i w
    rozpatrywanym strumieniu finansowania, nie wystąpi dotacja mająca bezpośredni wpływ
    na cenę świadczonej usługi czy dostawy towarów. Zatem kwota Dofinansowania
    przekazywana przez NCBiR za pośrednictwem Lidera konsorcjum do Instytutu odpowiada
    jedynie wysokości kosztów tj. kosztów kwalifikowanych poniesionych przez A na
    wykonanie zadań, określonych we wniosku o dofinansowanie. W konsekwencji,
    Dofinansowanie z NCBiR stanowić będzie swego rodzaju refundację ponoszonych przez
    Wnioskodawcę kosztów. To dzięki Dofinansowaniu, A będzie miał zapewnione pokrycie
    kosztów odnoszących się do całokształtu prac prowadzonych, w ramach realizowanego
    Projektu. Zaangażowanie się Instytutu w Projekt, z uwagi na zbyt duże obciążenia
    kosztowe, nie byłoby bowiem możliwe bez ww. formy refundacji.
    Wskazać należy, że tematyka charakteru dotacji udzielanych w związku z realizacją
    projektów badawczych, była niejednokrotnie przedmiotem wykładni NSA oraz
    wojewódzkich sądów administracyjnych (dalej jako: „WSA”). W orzecznictwie wielokrotnie
    prezentowane było stanowisko, według którego dotacje otrzymane przez podatnika, a
    dotyczące pokrycia kosztów realizowanego przez niego projektu, mają charakter
    zakupowy (kosztowy). Takie dotacje są bowiem przeznaczone na wydatki niezbędne do
    wykonania projektu, w konsekwencji, brak jest uzasadnienia dla stanowiska, że zwiększają
    one obrót w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Sądy wielokrotnie uchylały również
    rozstrzygnięcia organów podatkowych, które w stanach faktycznych / zdarzeniach
    przyszłych analogicznych do przedstawionego przez Wnioskodawcę w niniejszym wniosku,
    dopatrywały się bezpośredniego związku dopłaty ze świadczeniem realizowanym na rzecz
    nabywcy majątkowych praw własności intelektualnej, z pominięciem szerokiego kontekstu
    i celów projektu. Przykładowo, zauważyć należy, że:
    W wyroku z 28 czerwca 2019 r., sygn. I FSK 566/19, NSA orzekł, że: „(...) za prawidłowe
    należało uznać stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach,
    wyrażone w zaskarżonym wyroku, że dofinansowanie przekazane przez N. ma za zadanie
    sfinansować prowadzone przez lidera i członków konsorcjum prace rozwojowe i badania
    naukowe na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Tym samym dofinansowanie
    pokrywa koszty z nimi związane. Nie stanowi ono dotacji, subwencji ani innej dopłaty o
    podobnym charakterze mającej bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika (...) Okoliczności opisane we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej oraz jego uzupełnieniu, nie dawały podstaw do stwierdzenia,
    że dofinansowanie otrzymywane przez spółkę jako partnera konsorcjum, stanowi
    wynagrodzenie za świadczone usługi. Zasadnie Sąd pierwszej instancji podsumował, że w
    sytuacji, gdy efekt zakończonych prac będzie stanowił przedmiot podlegający przepisom o
    prawie autorskim, wówczas z chwilą zakończenia projektu, spółka zobligowana jest do
    przeniesienia na Skarb Państwa wszelkich praw (nieodpłatnie) i że w takim przypadku nie
    można mówić o świadczeniu wzajemnym. Skoro omawiana dotacja nie stanowi
    wynagrodzenia (dopłaty do wynagrodzenia) za świadczone na rzecz zamawiającego usługi,
    to prawidłowo także ocenił Sąd pierwszej instancji, że przeniesienie praw nie może być
    utożsamiane z odpłatną usługą wykonaną przez spółkę (...)”.
    W wyroku z 15 listopada 2018 r., sygn. I FSK 1947/16, NSA podniósł, że: „Naczelny Sąd
    Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że organ podatkowy wydał
    omawianą interpretację w oderwaniu od przyjętych w zawartej przez partnerów

    konsorcjum umowie celów i zasad realizacji wspólnego przedsięwzięcia ograniczając się
    do jednego tylko aspektu, tj. rozliczenia kosztów i przychodów oraz związanego z tym
    rozliczeniem dokonywanym poprzez noty obciążeniowe i uznaniowe pomiędzy Liderem a
    konsorcjantami, czyli pomiędzy uczestnikami jednego, wspólnego przedsięwzięcia.
    Tymczasem określony w umowie podział wszystkich wydatków i uzyskanych przychodów
    dokonywany przez Lidera Konsorcjum nie może zostać uznany za odsprzedaż usług przez
    jeden podmiot innym podmiotom wchodzącym w skład Konsorcjum, gdy jego partnerzy w
    ogóle nie korzystają z tak wykonywanych usług, nie są ich usługobiorcami, a wręcz
    odwrotnie, występują zbiorowo w charakterze usługodawców, których reprezentuje Lider.
    Zatem błędnie organ przyjął, że czynności te będą czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a otrzymana nań dotacja wejdzie do
    podstawy opodatkowania. Jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji dotacja jest
    przyznawana konsorcjum świadczącemu usługi na rzecz K. która nie ma wpływu na jej
    cenę. Nie byłaby ona wyższa w przypadku braku dotacji, gdyż nie łączy się z usługą
    świadczoną na rzecz K.
    Pokrywa własne koszty konsorcjantów ponoszone w ramach 50% realizowanego
    przedsięwzięcia, a K. nie czerpie korzyści z dotacji”.
    W wyroku z 5 lutego 2015 r., sygn. I FSK 821/1, NSA stwierdził, że: „Przyznana dotacja na
    dofinansowanie tego projektu stanowi określony w umowie z instytucją pośredniczącą
    procent całkowitych wydatków kwalifikowanych projektu. Wypłacana ona jest w formie
    zaliczki w wysokości określonej w harmonogramie płatności i przeznaczona jest na
    pokrycie ściśle określonych wydatków ponoszonych przez organizatora projektu Z
    powyższego wynika, że otrzymana przez skarżącą dotacja dotyczy bezpośrednio
    realizowanego przez skarżącą projektu i ma charakter zakupowy. Dotacja jest bowiem
    przeznaczona na wydatki niezbędne do wykonania projektu (...) Mając na uwadze to, że
    przyznana skarżącej dotacja przeznaczona jest na wydatki niezbędne do wykonania
    całego realizowanego przez skarżąca projektu, to nie jest ona wbrew temu co przyjął Sąd
    pierwszej instancji związana bezpośrednio z usługą szkoleniową wykonywaną przez
    skarżącą. Nie ma więc uzasadnienia stanowisko Sądu pierwszej instancji, by dotacja ta
    zwiększała obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 u.p.t.u. To, że uczestnik szkolenia w rezultacie
    ponosi niższe koszty szkolenia wbrew temu co przyjął Sąd pierwszej instancji nie ma
    większego wpływu na ocenę czy dotacja stanowi obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 u.p.t.u.
    czy też nie. Istotne jest bowiem to, czy ma ona bezpośredni wpływ na cenę danej usługi.
    Skoro otrzymana dotacja pokrywa koszty realizacji projektu, to jak słusznie podnoszą obie
    strony stanowi ona zwrot kosztów poniesionych w związku z zarządzaniem projektem i
    realizacją szkoleń. Otrzymana przez skarżącą dotacja nie spełnia więc przesłanki
    określonej w art. 29 ust. 1 u.p.t.u. tj. nie wpływa bezpośrednio na cenę usługi świadczonej
    przez skarżącą”.
    W wyroku z 17 stycznia 2017 r. sygn. I SA/Łd 938/16, WSA w Łodzi wskazał, iż:
    „Deklarowany cel nie ma charakteru komercyjnego, służyć będzie realizacji zadań
    publicznych wynikających z regulacji prawnych, to przyznana dotacja nie będzie stanowiła
    dopłaty do ceny świadczonych usług, lecz zwrot poniesionych kosztów. Oznacza to, że
    przedmiotowa dotacja będzie miała charakter zakupowy. W konsekwencji, w związku z
    realizacją umowy uniwersytet nie otrzyma sfinansowanego dotacją wynagrodzenia za
    świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, lecz refundację poniesionych
    kosztów (...). Z uwagi na przedstawiony opis sprawy i powołane wyżej przepisy należy
    stwierdzić, że uniwersytet realizując zadania umowy wraz z innymi podmiotami wykonuje
    je otrzymując od Narodowego Centrum dotację, która nie stanowi obrotu, bowiem jest
    dotacją skierowaną na pokrycie kosztów zadania zawartego w umowie”. Wnioskodawca
    zauważa, że w przedmiotowej sprawie 13 lutego 2019 r. NSA oddalił skargę kasacyjną
    organu podatkowego i przyznał rację podatnikowi o braku konieczności opodatkowania
    VAT otrzymanego dofinansowania.

    Konkluzje zbieżne ze stanowiskiem Wnioskodawcy ujęte zostały również m.in. w wyroku
    NSA z 21 marca 2019 r., sygn. I FSK 1363/18, w wyroku WSA w Warszawie z 24 sierpnia
    2018 r., sygn. III SA/Wa 3651/17, w wyroku WSA w Warszawie z 22 lutego 2018 r., sygn. III
    SA/Wa 944/17, w wyroku WSA w Krakowie z 23 stycznia 2018 r., sygn. I SA/Kr 1226/17, a
    także w wyroku WSA w Warszawie z 18 września 2019 r., sygn. III SA/Wa 493/19 oraz
    wyroku WSA w Warszawie z 29 maja 2019 r., sygn. III SA/Wa 2961/18. Wyroki te wydane
    zostały w stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych zbliżonych do stanu stanowiącego
    przedmiot niniejszego wniosku.
    A chciałby również wskazać, że otrzymał interpretację indywidualną wydaną przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 31 października 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.
    4012.502.2019.2.BS, w której w pokrewnym stanie faktycznym organ podatkowy uznał za
    prawidłowe stanowisko Instytutu zgodnie, z którym otrzymane w związku z realizowanym
    przedsięwzięciem dofinansowanie nie będzie podlegać opodatkowaniu na gruncie ustawy
    o VAT: „W okolicznościach przedmiotowej sprawy otrzymywane z Narodowego Centrum
    Badań i Rozwoju Dofinansowanie nie jest dokonywane w celu sfinansowania konkretnej
    oznaczonej czynności opodatkowanej (tj. dopłatą do ceny sprzedaży praw lub udzielania
    licencji). Dofinansowanie z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju to środki
    niestanowiące refundacji całości lub części ceny, tym samym nie powinny być one
    zaliczane do podstawy opodatkowania. Otrzymana kwota Dofinansowania transferowana
    przez Spółkę będącą liderem konsorcjum, od NCBiR, na rzecz Instytutu - w części jemu
    przynależnej - nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    Dofinansowanie na realizację Przedsięwzięcia przyznane przez NCBiR i transferowane od
    NCBiR za pośrednictwem Lidera konsorcjum nie może być zatem traktowane jako
    stanowiące element podstawy opodatkowania VAT, nie jest bowiem bezpośrednio
    powiązane z ceną stanowiącą element wynagrodzenia za jakąkolwiek usługę bądź
    dostawę towaru. Przeznaczone jest bowiem w całości na refundację kosztów
    przeprowadzenia Projektu.
    Wnioskodawca uważa, że w ww. stanie faktycznym brak jest argumentów, które w świetle
    art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, pozwalałyby stwierdzić konieczność włączenia
    Dofinansowania otrzymanego od NCBiR za pośrednictwem Lidera konsorcjum do postawy
    opodatkowania. Wynika to z faktu, że przedmiotowe dofinansowanie stanowi w
    rzeczywistości zwrot kosztów poniesionych w związku z realizacją Projektu.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124. Regulacja ta stanowi implementację art. 168 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE.
    L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 z późn. zm., dalej jako: „Dyrektywa VAT”). Generalnie zgodnie z
    tym przepisem, jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych
    transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym
    dokonuje tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest
    zobowiązany zapłacić.
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zasadniczo, jeśli zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik VAT
    oraz gdy nabyte towary i usługi, od których naliczony został podatek są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.

    Od dnia 1 stycznia 2016 r. na podstawie przepisu art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 kwietnia
    2015 r.o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo zamówień
    publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 605) do ustawy o VAT dodane zostały, m.in. przepisy art.
    86 ust. 2a-2h. Nowelizacja ta spowodowała zmiany w sposobie odliczania podatku
    naliczonego w związku z dokonywaniem nabyć towarów i usług wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
    zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w
    przypadku, o którym mowa w tym przepisie.
    W konsekwencji, w myśl przywołanych regulacji zasadniczym kluczem podziału
    dokonywanych przez podatnika nabyć towarów i usług, jest ich przeznaczenie na szeroko
    rozumianą działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, a
    prawo do odliczenia VAT nie odnosi się do obrotu niepodlegającego opodatkowaniu VAT,
    lecz do czynności, które związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą. W ocenie
    Wnioskodawcy, intencją ustawodawcy było rozróżnienie celów wykonywanej przez
    podatnika działalności gospodarczej od celów innych niż działalność gospodarcza, np.
    działalność podmiotu związana z nieodpłatną działalnością statutową.
    Dla realizacji prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego niezbędne jest zatem istnienie
    związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Ustawodawca jednak nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i
    usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby
    pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku VAT naliczonego. Przyjmuje się więc, że
    związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni
    lub bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast, ze związkiem pośrednim nabywanych
    towarów i usług z działalnością podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone
    wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich
    ponoszenie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego VAT.
    Należy zauważyć, że ustawodawca formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunek
    związku ze sprzedażą opodatkowaną, nie uzależnił prawa do odliczenia od związku
    zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że
    z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności gospodarczej.
    Zatem, w podatku VAT obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku
    naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia,
    nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności gospodarczej.
    Przez działalność gospodarczą - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - rozumie się wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Co istotne, ustawodawca nie uzależnił zatem faktu prowadzenia działalności gospodarczej
    od jej rezultatu. Oznacza to, że ma ona miejsce nawet wówczas, gdy nie przyniosła
    żadnych widocznych efektów finansowych. W szczególności pozwala to na uznanie, że
    prowadzenie działalności gospodarczej obejmuje także podjęcie czynności

    przygotowawczych do jej faktycznego uruchomienia (rozpoczęcia), czy też, jak ma to
    miejsce w przypadku Instytutu, do kreowania wiedzy i przeprowadzania badań
    naukowych celem późniejszego wykorzystania efektów naukowych w działalności
    opodatkowanej VAT.
    Wskazane normy prawne wyrażają jedną z podstawowych konstrukcyjnych zasad w VAT,
    tj. zasadę neutralności, w następstwie której VAT nie powinien obciążać tych podatników
    uczestniczących w obrocie towarami i usługami, którzy nie są ich ostatecznymi
    odbiorcami, albowiem ciężarem „ogólnego podatku konsumpcyjnego” powinien być
    obciążony ostateczny beneficjent, czyli konsument jako odbiorca towaru lub usługi na
    ostatnim etapie obrotu gospodarczego.
    Ponadto, zaznaczyć należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten
    określa bowiem katalog wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Bez znaczenia dla odliczenia podatku naliczonego pozostaje źródło finansowania
    wydatków. Rolą prawa do odliczenia podatku jest bowiem uwolnienie podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą od finansowego ciężaru podatku. Liczy się jedynie
    obiektywny fakt przeznaczenia towarów i usług obciążonych podatkiem do działalności
    opodatkowanej. Takie wnioski wynikają także z orzecznictwa Trybunału. Przykładowo w
    wyroku z 6 października 2005 r., w sprawie C-204/03 Komisja Wspólnot Europejskich vs.
    Królestwu Hiszpanii, TSUE jednoznacznie stwierdził, że nie można wprowadzić do
    przepisów krajowych przepisów, które ograniczałyby możliwość odliczenia VAT od
    zakupów finansowanych subwencjami. Stwierdzić zatem należy, że niezależnie od źródła
    finansowania danego wydatku, podatek od towarów i usług może być od niego odliczony,
    jeśli dany zakup będzie związany z działalnością opodatkowaną. Z kolei w wyroku TSUE,
    sygn. C-74/08 w sprawie PARAT Automotive Cabrio Textiltetöket Gyártó kft przeciwko Adó-
    és Pénzügyi Ellenörzési Hivatal Hatósági Föosztály Észak-magyarországi Kihelyezett
    Hatósági Osztály, TSUE orzekł, iż: „ujednoliconą podstawę wymiaru podatku należy
    interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które w
    przypadku nabycia towarów subwencjonowanych z funduszy publicznych, dopuszcza
    odliczenie związanego z tym podatku od wartości dodanej jedynie do wysokości części
    nieobjętej subwencją”.
    W przedmiotowym stanie faktycznym, A będący czynnym podatnikiem VAT już w
    momencie nabycia towarów i usług dla celów realizacji Projektu posiada wiedzę, że będą
    one co najmniej pośrednio, wykorzystane do działalności gospodarczej. Pracownicy
    Instytutu prowadząc różnego rodzaju próby, testy lub analizy nabędą bowiem wiedzę i
    doświadczenie, które wpłynie na ogólne funkcjonowanie Wnioskodawcy jako całości, tym
    samym pośrednio przyczyniając się do realizacji działalności gospodarczej i osiąganych w
    przyszłości przychodów, w tym świadczenia czynności opodatkowanych na gruncie ustawy
    o VAT.
    Wszystkie realizowane przez A działania nastawione są co do zasady na ich
    komercjalizację - wszystkie wyniki badań były i będą ukierunkowane - bezpośrednio lub
    pośrednio - na ich sprzedaż i osiągnięcie przychodu. Działalność Instytutu polega na
    przeniesieniu wyników badań do praktyki gospodarczej (badania są realizowane na
    podstawie zleceń od kontrahentów, których intencją jest wprowadzenie wyników badań
    do swoich przedsiębiorstw). W ramach działalności statutowej wynikającej z ustawy o
    instytutach badawczych, A prowadzi badania i prace rozwojowe, które mają być
    przeznaczone na cele gospodarcze.
    Co ważne, powyższa konstatacja znajduje swoje odzwierciedlenie również w praktyce
    innych instytutów badawczych o profilu zbliżonym do działalności Wnioskodawcy w tym

    w interpretacjach indywidualnych wydawanych na ich rzecz przez organy podatkowe,
    przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 listopada
        2016 r., sygn. 1462-IPPP1.4512.774.2016.1.AS – „jak wskazał Wnioskodawca, nie
        prowadzi żadnych badań podstawowych (bez nastawienia na bezpośrednie
        zastosowanie komercyjne), wszystkie wyniki badań były i będą ukierunkowane na
        ich sprzedaż. Tym samym są one wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        / związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Wobec
        powyższego, należy stwierdzić, że w omawianej sprawie warunki uprawniające do
        odliczenia będą spełnione”;
        interpretacji indywidualnej Dyrektora izby Skarbowej w Poznaniu z 8 czerwca 2016
        r., sygn. ILPP1/4512-1-186/16-4/AWa - „(...) należy wskazać, że badania, które mają
        charakter komercyjny, tzn. zakładane jest osiągnięcie wyników, które będą
        przedmiotem sprzedaży (niezależnie od rzeczywistego efektu, bowiem specyfika
        „komercjalizacji” badań naukowych powoduje, że tylko niektóre z nich kończą się
        finansowym sukcesem), prowadzone są w ramach działalności gospodarczej w
        rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (...) Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro
        Wnioskodawca nie wykonuje czynności służących celom innym niż działalność
        gospodarcza, a wszystkie zakupy służą wyłącznie prowadzonej działalności
        gospodarczej, to - w przedmiotowej sprawie - nie znajduje zastosowania art. 86 ust.
        2a ustawy”.
    Wnioskodawca chce także zwrócić uwagę na wyrok sądu administracyjnego, wydany w
    zbliżonym stanie faktycznym, wskazujący że stanowisko Instytutu zaprezentowane we
    wniosku w przedmiotowej kwestii powinno zostać uznane za prawidłowe, tj. wyrok WSA w
    Warszawie z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. III SA/Wa 783/19, w którym orzeczono, że
    instytutowi, będącemu skarżącym przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu nabyć towarów/usług dokonywanych w ramach realizowanego
    projektu, ponieważ instytut ten wykazał związek tego prawa do odliczenia ze sprzedażą
    opodatkowaną. Sąd wskazał, że związek ten jest co prawda pośredni, ale udostępniana w
    ramach konsorcjum infrastruktura badawcza nie przestanie mieć związku z prowadzoną
    przez ów instytut działalnością gospodarczą. WSA podkreślił, że w tym kontekście należy
    zauważyć, że art. 86 ust. 2 ustawy o VAT odnosi się do zakupów wykorzystywanych do
    celów wykonywanej działalności gospodarczej a nie sprzedaży opodatkowanej.
    A chciałby również wskazać, że otrzymał interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 31 października 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.502.2019.2.BS, w
    której w zbliżonym stanie faktycznym organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko
    Instytutu mówiące, że niezależnie od końcowego wyniku projektu (powstanie praw
    majątkowych/know how lub ich brak) Instytutowi przysługiwało w całości prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego od nabytych w
    ramach projektu i na jego cel towarów i usług, które zostaną sfinansowane ze środków
    pieniężnych pochodzących z dofinansowania: „Mając na uwadze przedstawiony opis
    sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że zostały
    spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług, a wydatki ponoszone na realizację przedmiotowego Przedsięwzięcia
    będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym
    samym, Instytutowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

    podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w ramach i na cele Projektu w
    przypadku sprzedaży wyników Projektu na rzecz Spółki na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
    nabycia towarów i usług w ramach na cele Projektu przysługuje Wnioskodawcy także w
    przypadku braku wykreowania lub sprzedaży wyników Projektu na rzecz Spółki”.
    Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w związku z nabyciem towarów i usług,
    celem realizacji Projektu, które zostaną sfinansowane ze środków pieniężnych
    pochodzących z ww. Dofinansowania, będzie mu przysługiwać pełne prawo do obniżenia
    kwoty VAT należnego
    o kwotę VAT naliczonego. Zakupione towary lub usługi będą bowiem wykorzystywane w
    działalności Instytutu co najmniej pośrednio - wykorzystanie wiedzy i doświadczenia w
    ogólnej działalności gospodarczej. Pozbawienie Instytutu pełnego prawa do obniżenia
    kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego tylko z powodu, że zakupy w ramach
    Projektu nie wiążą się od razu czy też bezpośrednio z czynnościami opodatkowanymi,
    stanowiłoby na gruncie podatku VAT zbyt daleko idące uproszczenie w ocenie ww. stanu
    faktycznego.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 3 listopada 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP4-1.4012.191.2020.10.S.MK, w której uznałem Państwa stanowisko za:
        nieprawidłowe w zakresie podstawy opodatkowania,
        prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Interpretację doręczono Państwu 8 listopada 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    7 grudnia 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo o:
    1) uchylenie interpretacji w zaskarżonej części, na podstawie art. 146 § 1 w związku z art.
      145 § 1 PPSA; (pytanie nr 1)
    2) orzeczenie na podstawie art. 200 PPSA zwrotu kosztów postępowania według norm
      przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    21 października 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 101/22.
    29 listopada 2022 r. wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 24 września 2024 r. sygn. akt I FSK 171/23
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny 24 września 2024 r.
    Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21
    października 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 101/22 wraz z aktami sprawy wpłynął do mnie 12
    lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):

      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2020 r. poz. 106 ze zm.) - zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Pojęcie świadczenia usług ma bardzo
    szeroki zakres, gdyż obejmuje nie tylko działanie podatnika, lecz również zobowiązanie do
    powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za

    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Ponadto opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do
    podstawy opodatkowania.
    Natomiast z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, iż nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru
    lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne
    jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną
    dostawę.

    Powyższa regulacja jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347 str. 1 ze zm.), który stanowi, że:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu.
    Zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy istotne jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”. W tym celu odwołać się należy do orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności wyroków w sprawach C-184/00 (Office
    des produits wallons ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd.
    v. Commissioners od Customs and Excise, w skrócie KNW).
    Trybunał w wyroku C-184/00 stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, że dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W orzeczeniu C-353/00 TSUE wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym

    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo (...) badawczym, działającym w obszarze (...).
    10 stycznia 2018 r. zawarli Państwo umowę konsorcjum wraz z:
        B, będącą liderem konsorcjum,
        C, („Jednostka badawcza”),
        spółką prawa polskiego - D. S.A., ( „Spółka D.”),
        spółką prawa polskiego - E. S.A., ( „Spółka E.”),
    (dalej pięć podmiotów łącznie jako: „Konsorcjum” lub „Członkowie konsorcjum”, natomiast
    Państwo, Jednostka badawcza, Spółka D. oraz Spółka E., dalej łącznie jako: „Konsorcjanci”).
    Intencją Konsorcjum jest wspólna realizacja projektu pn. „(...)”, ustanowionego przez (i)
    Narodowe Centrum Badań i Rozwoju oraz (ii) spółkę prawa polskiego - F. S.A., („Spółka F.”).
    Przedmiotem Przedsięwzięcia, zgodnie ze złożonym przez Konsorcjum do NCBiR
    wnioskiem o dofinansowanie Projektu jest (...). W ramach prac przewiduje się
    opracowanie czterech wyrobów, przeznaczonych do podsypkowych konstrukcji
    nawierzchni (...). W trakcie Projektu, prototypowe urządzenia zostaną opracowane i
    kompleksowo przebadane, w warunkach laboratoryjnych oraz przetestowane w
    warunkach operacyjnych.

    Członkowie konsorcjum podpisali również - obok Umowy konsorcjum - umowy z twórcami
    Przedsięwzięcia, tj. (i) umowę o dofinansowanie Projektu w ramach Programu
    Operacyjnego Inteligentny Rozwój z NCBiR oraz (ii) umowę o realizację Projektu ze Spółką
    F. („Umowa o realizację Projektu”). Na podstawie wskazanych umów, Projekt finansowany
    jest z dwóch źródeł: (i) przez NCBiR w formie dofinansowania ( „Dofinansowanie”) oraz (ii)
    Spółkę F. w formie wynagrodzenia („Wynagrodzenie”). Do czasu wypłaty Wynagrodzenia
    oraz otrzymania Dofinansowania Konsorcjum zobowiązane jest do finansowania realizacji
    projektu z własnych środków.
    Spółka F. dokona wypłaty Wynagrodzenia w częściach, wysokościach i terminach
    określonych w harmonogramie płatności Projektu. Wynagrodzenie wypłacone zostanie po
    podpisaniu przez upoważnionych przedstawicieli Spółki F. protokołu odbioru
    potwierdzającego wykonanie prac określonych w Umowie projektu. Spółka F. będzie
    mogła wstrzymać wypłatę danej części Wynagrodzenia w przypadku stwierdzenia
    nieprawidłowości bądź wystąpienia uzasadnionych podejrzeń, że Projekt zostanie
    zrealizowany niezgodnie z postanowieniami Umowy o realizację Projektu. Należy jednak
    podkreślić, że wstrzymanie wypłaty Wynagrodzenia z przyczyn leżących po stronie
    Członków konsorcjum nie wpłynie na ich zobowiązania do wykonania Projektu zgodnie z
    Umową o realizację Projektu. Konsorcjum ponosi wobec Spółki F. odpowiedzialność
    odszkodowawczą za niewykonanie lub nienależyte wykonanie postanowień Umowy o
    realizację Projektu w zakresie realizacji Przedsięwzięcia, chyba że nastąpi to z przyczyn, za
    które Członkowie konsorcjum odpowiedzialności nie ponoszą. Lider konsorcjum oraz
    Konsorcjanci ponoszą wobec Spółki F. solidarną odpowiedzialność za wykonanie
    przedmiotu Umowy o realizację Projektu. Wypłata Wynagrodzenia zostanie zrealizowana
    na podstawie prawidłowo wystawionych na rzecz Spółki F. faktur powiększonych o
    podatek od towarów i usług, sporządzonych przez poszczególnych Konsorcjantów i
    przekazanych przez Lidera konsorcjum, dokumentujących zakres, wykonanych przez nich
    prac. Spółka F. dokona wypłaty Wynagrodzenia w oparciu o stosowanie udokumentowaną
    i przekazaną do niej przez NCBiR informację o spełnieniu przez Konsorcjum, na gruncie
    Umowy o dofinansowanie, warunków do wypłaty Wynagrodzenia.
    Na podstawie Umowy o dofinansowanie, Dofinansowanie z NCBiR przekazywane będzie
    Liderowi konsorcjum w formie zaliczki lub refundacji poniesionych wydatków
    kwalifikowalnych, które będą wypłacane w wysokości określonej w harmonogramie
    płatności Projektu na podstawie złożonych przez Lidera konsorcjum i zaakceptowanych
    przez NCBiR wniosków o płatność. Lider konsorcjum odpowiedzialny jest za przekazanie
    środków pieniężnych w postaci Dofinansowania Konsorcjantom, w tym Instytutowi.
    Rozdysponowanie środków pieniężnych nastąpi z zachowaniem reguły, zgodnie z którą
    kwota finansowania obliczana jest na podstawie faktycznie poniesionych przez Członków
    konsorcjum kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem. Liderowi konsorcjum
    przekazane zostanie Dofinansowanie nieprzekraczające 90% kwoty Dofinansowania
    wynikającej z Umowy o dofinansowanie. Pozostała kwota Dofinansowania, jako płatność
    końcowa, będzie przekazana Liderowi po zaakceptowaniu przez NCBiR wniosku o płatność
    końcową.
    Środki uzyskane w ramach Projektu - zarówno w formie Dofinansowania od NCBiR jak i
    Wynagrodzenia od Spółki F. będą w całości wykorzystane na działania związane z
    realizacją Projektu i przeznaczone zostaną na pokrycie kosztów jego przeprowadzenia. Nie
    będą Państwo otrzymywali od NCBiR, niezależnie od finansowania, o którym mowa w
    niniejszym wniosku, na etapie realizacji Projektu żadnych innych środków finansowych z
    tytułu jego przeprowadzenia. Dofinansowanie przekazane zostanie na poczet realizacji
    zadań określonych we Wniosku o dofinansowanie Projektu, a przede wszystkim na
    pokrycie kosztów realizacji zadań w ramach Projektu czy też na kwestie związane z
    funkcjonowaniem Instytutu w tym zakresie, np. na wynagrodzenia pracowników. Bez
    Dofinansowania pokrywającego koszty prac nie braliby Państwo udziału w Projekcie.
    Realizacja Projektu podlega ścisłej kontroli ze strony NCBiR. Zatem, aby uzyskać

    Dofinansowanie, Konsorcjum zobligowane jest do realizacji Projektu według ścisłych
    wytycznych i zgodnie z Umową o dofinansowanie oraz zatwierdzonym Wnioskiem o
    dofinansowanie Projektu. Powyższe oznacza, że wykonują i będą Państwo wykonywali
    wyłącznie ściśle określone czynności wynikające z Wniosku o dofinansowanie Projektu.
    Z Umowy konsorcjum wynika, że Państwa obowiązkami oraz pozostałych Członków
    konsorcjum są, m.in.: realizacja Projektu zgodnie z prawem oraz Umową o
    dofinansowanie oraz Umową o realizację Projektu, nieprzenoszenie, w okresie
    kwalifikalności wydatków oraz w okresie trwałości Projektu, na inny podmiot praw,
    obowiązków lub wierzytelności wynikających z Umowy konsorcjum, bez zgody NCBiR oraz
    Spółki F., dostarczenie Liderowi konsorcjum informacji niezbędnych do prawidłowej
    realizacji Umowy o dofinansowanie i Umowy o realizację Projektu, w szczególności
    informacji niezbędnych do przygotowania wniosków o płatność, raportów z realizacji
    zadań, informacji końcowej, sprawozdania z wdrożenia, informacji o efektach społecznych
    i gospodarczych wdrożenia oraz sprawozdania z rozpowszechnienia wyników badań
    przemysłowych lub prac rozwojowych w formie elektronicznej i papierowej 10 dni przed
    wymaganym terminem złożenia w NCBiR, dostarczenie Liderowi konsorcjum kopii
    informacji pokontrolnych oraz zaleceń pokontrolnych lub innych równoważnych
    dokumentów sporządzonych przez instytucje kontrolujące, jeżeli wyniki kontroli dotyczą
    Projektu, w formie elektronicznej i papierowej w terminie 7 dni od daty otrzymania,
    prowadzenie wyodrębnionej ewidencji księgowej wydatków Projektu w sposób przejrzysty
    i rzetelny, tak aby możliwa była identyfikacja poszczególnych operacji związanych z
    Projektem, dostarczenie Liderowi Konsorcjum kopii dokumentów dotyczących
    poniesionych kosztów w terminie 7 dni przed złożeniem wniosku o płatność lub raportu
    końcowego, niezwłoczne informowanie Lidera konsorcjum o zamiarze dokonania zmian
    prawno- organizacyjnych w statusie Członków konsorcjum, które mogłyby mieć
    bezpośredni wpływ na realizację Projektu lub osiągnięcie celów Projektu, w tym w
    szczególności o wszelkich zmianach mogących mieć wpływ na status małego / średniego
    przedsiębiorcy.
    Powyższe zadania mają charakter techniczny oraz funkcjonalny i są niezbędne celem, m.
    in. prawidłowego dochowania formalności dla uzyskania Dofinansowania do Projektu.
    Zgodnie z założeniami Projektu i treścią Umowy projektu, Członkowie konsorcjum
    zobowiązani zostali do wdrożenia wyników prac badawczo-rozwojowych („B+R”)
    wykonywanych w ramach Projektu w okresie trzech lat od dnia zakończenia realizacji
    projektu. Docelowo opracowane wyniki Projektu w postaci praw majątkowych do
    wszelkich utworów w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    przedmiotów praw własności przemysłowej w rozumieniu ustawy Prawo własności
    przemysłowej oraz innych rezultatów realizacji Projektu niepodlegających takiej ochronie,
    będą przysługiwać Członkom konsorcjum w proporcji odpowiadającej faktycznemu ich
    udziałowi w całkowitej kwocie kosztów kwalifikowanych. Ponadto, Konsorcjum na
    podstawie zawartej umowy licencji, udzieli Spółce F. praw do wyników Projektu, o których
    mowa powyżej w formie bezterminowej, nieodpłatnej i odpowiednio niewyłącznej albo
    otwartej licencji z prawem do sublicencji wobec podmiotów zależnych, w zakresie usług
    świadczonych dla Spółki F. Z efektów Projektu korzystać będzie mogła nie tylko Spółka F.,
    wykorzystując nabyte jako efekt Projektu licencje do prowadzonej działalności
    gospodarczej, ale również inne zainteresowane do skorzystania z wyników prac podmioty
    z rynku. Co istotne, NCBiR nie będzie dysponentem efektów zrealizowanego Projektu.
    Poza powyżej opisaną, obligatoryjną formą wdrożenia, w warunkach Umowy o realizację
    Projektu zawarto, iż zarówno A, jak i pozostali Konsorcjanci będą mogli wdrożyć wyniki
    prac B+R uzyskane jako efekt przeprowadzenia Projektu poprzez:
        wprowadzenie wyników prac badawczo-rozwojowych do działalności gospodarczej
        Konsorcjanta będącego przedsiębiorcą poprzez rozpoczęcie produkcji lub
        świadczenia usług na bazie uzyskanych wyników projektu lub

        udzielenie licencji na korzystanie z przysługujących Konsorcjantom wyników prac
        B+R w działalności gospodarczej prowadzonej przez innego przedsiębiorcę (spoza
        Konsorcjum) lub
        sprzedaż praw do wyników prac badawczo-rozwojowych w celu wprowadzenia ich
        do działalności gospodarczej innego przedsiębiorcy (spoza Konsorcjum), z
        zastrzeżeniem warunków umownych w zakresie udzielenia licencji na rzecz Spółki F.
    Co istotne, zarówno ewentualna sprzedaż praw do wyników badań przemysłowych i prac
    rozwojowych, albo prac rozwojowych w celu wprowadzenia ich do działalności
    prowadzonej przez innego przedsiębiorcę, jak i udzielenie licencji na korzystanie z
    przysługujących Liderowi konsorcjum lub Konsorcjantowi praw do wyników badań
    przemysłowych i prac rozwojowych albo prac rozwojowych podmiotom trzecim nie
    biorącym udziału w finansowaniu realizacji Projektu powinna zostać dokonana po cenie
    rynkowej.
    Ponadto, będą Państwo mogli wykorzystać ewentualnie wykreowane przez siebie w
    ramach Projektu wyniki prac B+R poprzez ich wprowadzenie i użycie na cele własnej
    działalności gospodarczej. A zatem, ewentualne rezultaty i pochodne naukowe będą
    służyć pośrednio przyszłym celom komercyjnym Instytutu, o ile okażą się użyteczne na
    potrzeby realizacji projektów innych niż opisywany w przedmiotowym wniosku. Nie
    prowadzą Państwo badań podstawowych. Wykonują Państwo jedynie czynności służące
    celom działalność gospodarczej, co zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 listopada 2016 r., sygn. 1462-IPPP1.
    4512.774.2016.1.AS.
    Realizacja Przedsięwzięcia charakteryzuje się tym, iż wyniki prac i badań, a także ich
    ekonomiczny efekt są niepewne. W przypadku, gdy w trakcie realizacji okaże się, że dalsze
    prace badawcze nie doprowadzą do osiągnięcia zakładanych wyników, bądź gdy po
    zakończeniu Projektu wdrożenie okaże się bezcelowe z ekonomicznego punktu widzenia.
    Spółka F. zobowiązana będzie do niezwłocznego złożenia do NCBiR wniosku o płatność
    końcową. Jeśli NCBiR po przeanalizowaniu dokumentów potwierdzi bezcelowość
    kontynuowania dalszych badań lub prac, Członkowie konsorcjum otrzymają
    Dofinansowanie proporcjonalne do zakresu zrealizowanych prac badawczych z
    zachowaniem reguły, zgodnie z którą Dofinansowanie obliczane będzie na podstawie
    poniesionych przez A oraz pozostałych Członków konsorcjum kosztów kwalifikowanych.
    Dofinansowanie przekazywane jest więc wyłącznie na poczet realizacji zadań określonych
    we Wniosku o dofinansowanie Projektu. Dzięki Dofinansowaniu, będą Państwo mieli
    zapewnione pokrycie całości kosztów kwalifikowanych poniesionych jedynie w związku z
    realizacją Projektu niezależnie od kształtu wykreowanych rezultatów. Dofinansowanie nie
    będzie wpływać na jakąkolwiek cenę bowiem dotyczyć będzie wyłącznie strony kosztowej
    Przedsięwzięcia.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy otrzymana kwota Dofinansowania
    transferowana przez Lidera konsorcjum, od NCBiR na Państwa rzecz – w części
    przynależnej Państwu – będzie stanowić dla Państwa element podstawy opodatkowania
    VAT na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy z tytułu transakcji podlegających opodatkowaniu
    VAT.
    Zarówno Państwo, jak i Spółka F. działający w ramach umowy są odrębnymi podatnikami
    VAT, co oznacza, że działając w ramach takiej umowy powinni Państwo do wzajemnych
    rozliczeń stosować ogólne reguły wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    aktów wykonawczych do tej ustawy.

    Jak już wyżej wskazano, kryterium pozwalającym na wliczenie dotacji do podstawy
    opodatkowania jest jej udzielenie w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie podlegają natomiast opodatkowaniu
    dotacje do ceny zakupu (u nabywcy towaru lub usługi).
    Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wskazuje nadto na konieczność
    istnienia bezpośredniego związku pomiędzy dotacją a świadczeniem usług lub dostawą
    towarów. Subwencja powinna być przyznawana konkretnie podmiotowi
    subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określonego towaru lub wykonywał
    określoną usługę. Należy zbadać, czy cena, którą ma zapłacić nabywca lub usługobiorca
    zmniejszała się w stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów
    lub świadczącemu usługi. Musi być możliwe zidentyfikowanie świadczenia wzajemnego.
    Na uwagę zasługuje konieczność powiązania dotacji z dostawą konkretnego towaru lub
    usługi.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 21 października 2022 r. o sygn. akt III SA/Wa
    101/22, zapadłym do analizowanej sprawy wskazał, że:
      Najprościej rzecz ujmując: NCBiR udziela A wsparcia w celu realizacji projektu - a nie
      w celu wykonania przez NCBiR usługi dla spółki F. (lub jakiejkolwiek innej konkretnej
      dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usługi).
      Nic w opisie stanu faktycznego (wraz z uzupełnieniem pismem z dnia 9 sierpnia 2021
      r.) nie wskazuje, by celem przyznania przez NCBiR dofinansowania konsorcjum (w
      tym A) było świadczenie konkretnych usług przez konsorcjum (podmioty
      zorganizowane w konsorcjum). Samoistnym celem dofinansowania jest umożliwienie
      (wsparcie) wykonania projektu badawczo-rozwojowego.
      Taki cel jest zgodny z misją NCBiR wynikającą z ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1861 ze zm.).
      (...).
      Zdaniem Sądu po pierwsze, obowiązek wdrożenia wyników prac badawczo-
      rozwojowych nie implikuje wykonania żadnej konkretnej usługi. Z orzecznictwa TSUE
      wynika natomiast, że subwencję (dotację) należy uznać za bezpośrednio związaną z
      ceną, jeżeli zostaje udzielona w celu dokonania konkretnej czynności opodatkowanej.
      Po drugie - jak wynika z opisu stanu faktycznego - potencjalnie konsorcjum
      (konsorcjanci) mogą wykorzystywać wyniki prac badawczo-rozwojowych na rozmaite
      sposoby i wielokrotnie: przez sprzedaż praw do nich lub udzielenie licencji. Z opisu
      tego wynika również, że licencja udzielona spółce F. jest niewyłączna.
      Jeżeli konsorcjant wykona przy wykorzystaniu wyników prac badawczo-rozwojowych
      dofinansowanych przez NCBiR usługę na rzecz więcej niż jednego podmiotu, na
      gruncie poglądu, że dofinansowanie podlega włączeniu do podstawy
      opodatkowania, nie wiadomo, jak postąpić: czy dofinansowanie powinno być
      włączone do podstawy opodatkowania jednej tylko czynności opodatkowanej (jeżeli
      tak, to której z nich), czy też do podstawy opodatkowania wszystkich takich czynności
      (co powodowałoby wielokrotne „opodatkowanie” dofinansowania). Żadne z tych
      dwóch rozwiązań nie jest zasadne.
      W przedstawionym przez Skarżącego stanie faktycznym brak podstaw do uznania, że
      dofinansowanie stanowi dotację zwiększającą podstawę opodatkowania usługi
      wykonanej na rzecz spółki F., o której mowa w art. 29a ust. 1 u.p.t.u.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, treści zapadłych orzeczeń w sprawie oraz
    cytowanych przepisów prawa podatkowego i orzecznictwa TSUE prowadzi do
    stwierdzenia, że w rozpatrywanym przypadku, nie mamy do czynienia z sytuacją, w której
    występują skonkretyzowane świadczenia usług w zamian za określone wynagrodzenie. W
    zakresie wspólnego przedsięwzięcia nie dochodzi do świadczenia jakichkolwiek usług czy

    dostawy towarów przez Państwa. Otrzymane dofinansowanie stanowi jedynie refundację
    ponoszonych przez Państwa kosztów prac służących realizacji celów wspólnego
    Przedsięwzięcia. Brak jest więc powiązania kwoty dofinansowania z wynikiem konkretnych
    prac. Okoliczność ta świadczy o tym, że dotacja ma charakter dotacji zakupowej oraz
    wpływa na ponoszone przez Państwa koszty realizacji projektu.
    W analizowanej sprawie nie mamy również do czynienia ze zmianą ceny towaru lub usługi
    w związku z udzieloną dotacją. Po pierwsze, jak wskazano wyżej, nie musi dojść do
    wytworzenia konkretnego efektu prac, a Państwo mogą otrzymać środki nawet jeśli nie
    dojdzie do wdrożenia projektu. W związku z tym, nie jest też wiadomo, czy w ogóle dojdzie
    do przeniesienia praw własności intelektualnej na Spółkę P. na podstawie umowy z nią
    zawartej. Po drugie, ewentualna sprzedaż podmiotom trzecim, nie biorącym udziału w
    finansowaniu realizacji Projektu, praw do wyników badań przemysłowych i prac
    rozwojowych albo prac rozwojowych lub udzielenie licencji dotyczącej ww. praw powinna
    zostać dokonana po cenie rynkowej.
    Nie można również traktować otrzymanej dotacji jako zapłaty ze strony NCBiR na Państwa
    rzecz za wykonane prace, gdyż ze stanu faktycznego wynika, że Państwo i pozostali
    Konsorcjanci projektu nie są zobowiązani do świadczenia prac na jego rzecz, a także
    NCBiR nie będzie dysponentem efektów tych prac. Nie można też traktować otrzymanych
    środków jako zapłaty od osoby trzeciej, skoro nie jest możliwe ustalenie, czy dojdzie do
    wytworzenia utworów w rozumieniu właściwych przepisów i przeniesienia na inne
    podmioty praw własności intelektualnej. Brak jest tym samym możliwego do
    zidentyfikowania świadczenia wzajemnego, które by występowało, jeśli dotacja
    stanowiłaby całość/część zapłaty.
    Brak jest bezpośredniego związku pomiędzy wynikającym z umowy dokonanym
    świadczeniem – udzieleniem Spółce F. praw do wyników projektu w formie
    bezterminowej, nieodpłatnej i odpowiednio niewyłącznej lub otwartej licencji z prawem do
    sublicencji, a otrzymanymi od NCBiR środkami finansowymi przeznaczonymi na pokrycie
    kosztów kwalifikowanych powstałych w związku z realizacją projektu.
    Oznacza to, że przedmiotowa dotacja mająca charakter zakupowy, nie ma na celu
    sfinansowania ceny sprzedaży świadczonych przez Państwa usług. W konsekwencji nie
    otrzymają Państwo sfinansowanego otrzymaną dotacją wynagrodzenia za świadczone
    przez Państwa usługi w rozumieniu przepisów ustawy, a jedynie zwrot poniesionych przez
    Państwa kosztów związanych z realizacją opisanego Przedsięwzięcia. Dotacja, czyli
    otrzymany zwrot poniesionych przez Państwa kosztów związanych z realizacją Projektu
    nie stanowi czynności opodatkowanej VAT, ponieważ czynność ta nie została wymieniona
    w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, zawartych w art. 5 ust. 1 ustawy. W
    świetle powyższego otrzymana dotacja, niemająca wpływu na cenę towarów lub
    świadczonych usług, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem otrzymane dofinansowanie na sfinansowanie kosztów projektu nie stanowi zapłaty
    za świadczone usługi, zatem w rozpatrywanej sprawie nie zostały spełnione wszystkie
    przesłanki warunkujące uznanie wykonywanych przez Państwa w ramach Przedsięwzięcia
    czynności za odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. W efekcie otrzymane
    dofinansowanie nie podlega opodatkowaniu.
    Kwota otrzymanego dofinansowania nie stanowi więc podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również tego, czy na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    przysługuje Państwu pełne prawo do pomniejszenia kwoty podatku VAT należnego o
    kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w ramach i na cele
    Projektu, których koszt zakupu sfinansowany zostanie ze środków Dofinansowania
    transferowanych przez Lidera konsorcjum od NCBiR.

    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy wskazać, że możliwość odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym i
    fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości
    dodanej. Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani
    pod względem zakresu przedmiotowego. TSUE zwracał uwagę, że właśnie zasada
    odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System
    odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT
    zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność
    gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest
    opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia, jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. W każdym więc przypadku należy dokonać
    oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było
    wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika,
    że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie
    przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć
    dokonując tych czynności.

    Należy zatem stwierdzić, że każde nabycie towarów i usług przeznaczonych do czynności
    opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to,
    jakie faktycznie będą efekty tej działalności należy uznać za związane z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych.
    W wyroku TSUE z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 Belgische Staat v. Ghent Coal
    Terminal N. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że system odliczeń podatku oznacza
    całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego
    (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od
    wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza bez względu na jej cel
    oraz rezultat, o ile sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.
    W innych orzeczeniach podkreślano, że właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego
    zapewnia uzyskanie neutralności podatku. Podkreśla się przy tym, że prawo do odliczenia
    związane jest z nabyciem statusu podatnika i nabywaniem towarów i usług, w tym
    charakterze (tzn. dla celów prowadzenia działalności gospodarczej), niezależnie od tego,
    czy faktycznie towary i usługi zostały wykorzystane do działalności opodatkowanej.
    Zatem z orzecznictwa TSUE konsekwentnie wynika, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani pod
    względem zakresu przedmiotowego.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w
    całości. Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez
    niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Bez znaczenia dla odliczenia podatku naliczonego pozostaje źródło finansowania
    wydatków. Rolą prawa do odliczenia podatku jest bowiem uwolnienie podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą od finansowego ciężaru podatku. Liczy się jedynie
    obiektywny fakt przeznaczenia towarów i usług obciążonych podatkiem do działalności
    opodatkowanej. Takie wnioski wynikają także z orzecznictwa Trybunału, np. w wyroku z 6
    października 2005 r., w sprawie C-204/03 Komisja Wspólnot Europejskich vs. Królestwu
    Hiszpanii. TSUE jednoznacznie stwierdził, że nie można wprowadzić do przepisów
    krajowych przepisów, które ograniczałyby możliwość odliczenia VAT od zakupów
    finansowanych subwencjami. Stwierdzić zatem należy, że niezależnie od źródła
    finansowania danego wydatku, podatek od towarów i usług może być od niego odliczony,
    jeśli dany zakup będzie związany z działalnością opodatkowaną.
    Z kolei w wyroku w sprawie C-74/08 PARAT Automotive Cabrio, TSUE orzekł, iż:
      „Artykuł 17 ust. 2 i 6 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w
      sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do
      podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona
      podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że stoi on na
      przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które w przypadku nabycia towarów
      subwencjonowanych z funduszy publicznych, dopuszcza odliczenie związanego z tym
      podatku od wartości dodanej jedynie do wysokości części nieobjętej subwencją”.
    W przedmiotowym stanie faktycznym, Państwo będąc czynnym podatnikiem VAT już w
    momencie nabycia towarów i usług dla celów realizacji Projektu posiadają wiedzę, iż będą
    one co najmniej pośrednio, wykorzystane do działalności gospodarczej. Państwa
    pracownicy prowadząc różnego rodzaju próby, testy lub analizy nabędą bowiem wiedzę i

    doświadczenie, które wpłynie na ogólne funkcjonowanie Instytutu jako całości, tym
    samym pośrednio przyczyniając się do realizacji działalności gospodarczej i osiąganych w
    przyszłości przychodów, w tym świadczenia czynności opodatkowanych na gruncie ustawy
    o VAT.
    W kwestii komercjalizacji efektów Projektu wskazali Państwo, że będą mogli wykorzystać
    ewentualnie wykreowane przez siebie w ramach Projektu wyniki prac badawczych
    poprzez ich wprowadzenie i użycie na cele własnej działalności gospodarczej. A zatem,
    ewentualne rezultaty i pochodne naukowe będą służyć Państwa przyszłym celom
    komercyjnym, o ile okażą się użyteczne na potrzeby realizacji inicjatyw innych niż
    opisywany w przedmiotowym wniosku.
    Jednocześnie podkreślili Państwo, że nie prowadzą badań podstawowych, wykonują
    jedynie czynności służące celom działalność gospodarczej z nastawieniem na
    skomercjalizowanie ewentualnie wykreowanych wyników.
    Zatem należy stwierdzić, że istnieje związek pomiędzy zakupami dokonywanymi przez
    Państwa w związku z realizacją projektu a przyszłą sprzedażą opodatkowaną, co oznacza,
    że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa należy stwierdzić, że zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy, warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. Są Państwo czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, a wydatki ponoszone na realizację
    przedmiotowego Przedsięwzięcia będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania
    czynności opodatkowanych.
    Zatem przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług w ramach i na cele Projektu na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.