Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-835/14-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-18
Teza: braku opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania infrastruktury drogowej na rzecz Miasta oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego
Słowa kluczowe: infrastruktura; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z 29 sierpnia 2014 r. (data wpływu 4 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania infrastruktury drogowej na rzecz Miasta oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego (pytania oznaczone we wniosku nr 2 i 3) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania infrastruktury drogowej na rzecz Miasta oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka w ramach prowadzonej działalności deweloperskiej buduje i sprzedaje domy, lokale mieszkalne i użytkowe. Funkcjonowanie budowanych osiedli zależy od ich powiązań komunikacyjnych z siecią dróg publicznych, wobec czego wymagają one przebudowy. W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Inwestycji, spółka ma wykonać przebudowę drogi graniczącej z obecnie prowadzoną inwestycją, na gruncie będącym własnością Miasta, zgodnie z parametrami drogi publicznej Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Koszty budowy drogi w całości ponosi spółka. Realizacja budowy drogi jest niezbędna do obsługi komunikacyjnej budowanego osiedla. Spółka zawarła z Miastem umowę na podstawie, której po jej wybudowaniu przekaże ją bezpłatnie Miastu.

Na podstawie wskazanej umowy Miasto udostępni spółce działki będące w jego posiadaniu, na potrzeby przebudowy drogi i udzieli zgody na dysponowanie tymi nieruchomościami na potrzeby uzyskania zezwolenia na przebudowę, w tym również na wycinkę drzew i krzewów w pasie drogowym zgodnie z projektem gospodarki zielenią. Po prawidłowym i kompletnym wykonaniu przez spółkę jej zobowiązań wynikających z umowy, Miasto zobowiązuje się do przejęcia na swój majątek wybudowanej Drogi w oparciu o protokół przekazania - przejęcia podpisanego przez obie strony określającego wartość wykonanej inwestycji w postaci Drogi (wszystkich jej elementów związanych z jej funkcjonowaniem). Inwestor ma obowiązek udzielenia Miastu gwarancji jakości i rękojmi za wady zrealizowanej Drogi na okres 36 miesięcy, od daty bezusterkowego odbioru robót.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy przekazanie infrastruktury drogowej wykonanej na gruncie Miasta przez spółkę - czynnego podatnika VAT powinno być traktowane jak nieodpłatne przekazanie usług, niepodlegające opodatkowaniu VAT?
2.  Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na budowę drogi publicznej / infrastruktury drogowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, budowa drogi jest nierozerwalnie związana z prowadzoną działalnością i przekazanie infrastruktury drogowej wybudowanej na gruncie Miasta powinno być traktowane jako nieodpłatne świadczenie usług. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT jej przekazanie na majątek Miasta nie będzie podlegało opodatkowaniu. Stanowisko Spółki potwierdzają interpretacje np: Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 listopada 2011r. znak: IBPP1/443-1271/11/Lsz.

Zdaniem Spółki przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na budowę i przebudowę infrastruktury drogowej prowadzonej na podstawie umowy zawartej Miastem i na jego gruncie. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przesłanką uzyskania prawa do odliczenia podatku naliczonego jest istnienie związku pomiędzy prowadzoną działalnością, a usługami i towarami, z tytułu nabycia których miałoby nastąpić odliczenie. Budowa infrastruktury drogowej ma na celu zapewnienie dojazdu do budowanego osiedla. Konieczność poniesienia przedmiotowych kosztów / przekazania infrastruktury na rzecz jednostek samorządowych wynika ze szczególnych regulacji prawnych tj. art. 16 ust. 1 ustawy o drogach publicznych (ustawa z 21 marca 1985 r.), nakładający na inwestora obowiązek budowy lub przebudowy dróg publicznych w związku z inwestycją niedrogową. Podobne stanowisko prezentowane jest np.: w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 października 2007 r. znak: IP-PP2-443-4/7-2/PS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zatem opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Oznacza to, że przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika w formie darowizny uznaje się za odpłatną dostawę towarów, o ile podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie towarów nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie rodziło obowiązków w zakresie podatku od towarów i usług.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zatem, zgodnie z ustawą o VAT, usługi o charakterze nieodpłatnym, jako niemieszczące się w zakresie opodatkowania tym podatkiem, co do zasady nie podlegają opodatkowaniu. Jednakże od zasady tej określono wyjątki, zgodnie z którymi opodatkowaniu VAT podlega również świadczenie usług niemające charakteru odpłatnego.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z ww. przepisów wynika, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu w myśl ww. art. 8 ust 2 ustawy o VAT istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jest jednak od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności deweloperskiej buduje i sprzedaje domy, lokale mieszkalne i użytkowe. W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Inwestycji, spółka ma wykonać przebudowę drogi graniczącej z obecnie prowadzoną inwestycją, na gruncie będącym własnością Miasta. Koszty budowy drogi w całości ponosi spółka. Realizacja budowy drogi jest niezbędna do obsługi komunikacyjnej budowanego osiedla. Spółka zawarła z Miastem umowę na podstawie, której po jej wybudowaniu przekaże ją bezpłatnie Miastu. Na podstawie wskazanej umowy Miasto udostępni spółce działki będące w jego posiadaniu, na potrzeby przebudowy drogi i udzieli zgody na dysponowanie tymi nieruchomościami na potrzeby uzyskania zezwolenia na przebudowę, w tym również na wycinkę drzew i krzewów w pasie drogowym zgodnie z projektem gospodarki zielenią. Po prawidłowym i kompletnym wykonaniu przez spółkę jej zobowiązań wynikających z umowy, Miasto zobowiązuje się do przejęcia na swój majątek wybudowanej Drogi w oparciu o protokół przekazania.

Z uwagi na opisaną przez Wnioskodawcę sytuację oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że skoro przebudowa drogi będzie wykonana na gruncie stanowiącym własność Miasta, nie można uznać przekazania przebudowanej drogi przez Wnioskodawcę na rzecz Miasta za dostawę towaru, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W opisanej sytuacji nie nastąpi przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, ponieważ Miasto - posiadacz prawa własności do gruntu – będzie dysponowało również prawem własności do wszelkich jego części składowych trwale z tym gruntem związanych. W konsekwencji należy zakwalifikować przedstawioną czynność przebudowy drogi przez Wnioskodawcę na rzecz Miasta jako nieodpłatne świadczenie usług. Aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT świadczenie usług musi się odbyć bez związku z potrzebami prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. W analizowanej sprawie nieodpłatne świadczenie usług polegające na nieodpłatnym przekazaniu infrastruktury drogowej na rzecz Miasta ma związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Jak wynika z opisu stanu faktycznego przebudowa drogi graniczącej z prowadzoną inwestycją, na gruncie będącym własnością Miasta, ma na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania budowanych przez Wnioskodawcę osiedli w ramach prowadzonej działalności deweloperskiej. Tym samym nieodpłatne przekazanie przez Spółkę infrastruktury drogowej na rzecz Miasta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również możliwości skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków związanych z budową drogi publicznej.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:

*   zostały nabyte przez podatnika tego podatku, oraz

*   pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika należy stwierdzić, że kwestia ta została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przepisy ustawy o VAT nie precyzują jednak, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni.

Związek bezpośredni występuje wówczas, gdy nabywane towary służą dalszej odsprzedaży lub też w bezpośredni sposób wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o związku pośrednim mówimy wtedy, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania podmiotu, a więc w sposób pośredni wiążą się z działalnością gospodarczą i z osiąganymi przychodami.

Aby wskazać, czy określone zakupy mają związek pośredni musi istnieć związek przyczynowo -skutkowy między dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem opodatkowanego obrotu. Pośredni związek dokonanych zakupów z działalnością gospodarczą występuje wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 260 z późn. zm.), budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia.

W myśl zaś art. 47 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r. poz. 121), częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przepis art. 48 tej ustawy stanowi natomiast, że z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a budowa infrastruktury drogowej, przekazywanej następnie nieodpłatnie na rzecz Miasta, stanowi istotny element głównej inwestycji, ponieważ zapewnia dojazd do budowanego przez Spółkę osiedla. Sprzedaż wybudowanych przez Spółkę domów i lokali w ramach prowadzonej przez nią działalności deweloperskiej stanowi czynności opodatkowane podatkiem VAT, zatem wydatki poniesione na budowę i przebudowę infrastruktury drogowej będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności generujących podatek należny. Zatem należy stwierdzić, że poniesione przez Spółkę wydatki na budowę infrastruktury drogowej stanowią pośrednie powiązanie z wykonywanymi przez nią czynnościami opodatkowanymi. Zapewnienie odpowiedniej drogi dojazdowej zwiększa atrakcyjność prowadzonej inwestycji i przyczynia się do większego zainteresowania klientów zakupem budowanych przez Spółkę domów oraz lokali mieszkalnych i użytkowych, a to z kolei pozwala na osiągnięcie odpowiednich obrotów z tytułu prowadzenia opodatkowanej działalności. Tym samym zachodzi związek przyczynowo - skutkowy między wydatkami poniesionym na powstanie infrastruktury drogowej (a przez to podatkiem naliczonym) oraz czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Spółkę, co daje podstawę do dokonania odliczeń podatku naliczonego przy ponoszeniu wydatków na budowę infrastruktury. Możliwość dokonania odliczeń, zgodnie z art. 86 ust. 1, jest także odzwierciedleniem jednej z fundamentalnych reguł konstrukcji podatku VAT – zasady neutralności. Jej istota polega na zakazie obciążania działalności podatnika kosztem nieodliczalnego podatku VAT, naliczonego przy nabyciu (wytworzeniu) towarów i usług służących tej działalności. Nie istnieją zatem żadne ustawowe przeszkody, aby dokonać obniżenia podatku w związku z nabywanymi towarami i usługami przeznaczonymi na budowę nieodpłatnie przekazywanej infrastruktury, która to usługa nie jest objęta podatkiem VAT.

Z uwagi na opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, w myśl art. 86 ust. 1 z tytułu poniesionych wydatków na budowę i przebudowę infrastruktury drogowej prowadzonej na podstawie umowy zawartej z Miastem i na jego gruncie.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym stanie faktycznym (w zakresie pytań oznaczonych we wniosku ORD-IN nr 2 i 3) należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Jednocześnie tut. Organ podatkowy informuje, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie oznaczone we wniosku ORD-IN nr 1) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.