Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1265/11/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-03-12
Teza: Skutki podatkowe zwrotu wspólnikowi majątku likwidowanej spółki jawnej, następującego w formie pieniężnej.
Słowa kluczowe: likwidacja; przychód; spółki-spółka jawna; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 grudnia 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 12 grudnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia przysługującego Wnioskodawcy udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz znajdujących się na tym gruncie budynków i urządzeń stanowiących majątek likwidowanej spółki jawnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2011 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia przysługującego Wnioskodawcy udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz znajdujących się na tym gruncie budynków i urządzeń stanowiących majątek likwidowanej spółki jawnej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wspólnik spółki cywilnej (dalej: „wspólnik X”), na podstawie aktu notarialnego z dnia 1 października 1997 r. nabył do majątku osobistego, prawo wieczystego użytkowania nieruchomości, składającej się z działki wraz z prawem własności posadowionych na niej budynków, tj. wiaty na maszyny rolnicze, budynku warsztatowo-usługowego oraz budynku rozdzielni elektrycznej. Dla ww. nieruchomości utworzono księgę wieczystą. Z kolei na podstawie aktu notarialnego z dnia 2 marca 2005 r., wspólnik X sprzedał na rzecz Wnioskodawcy udział w wysokości 1/2 w prawie użytkowania wieczystego wyżej wskazanej nieruchomości. Następnie na podstawie aktu notarialnego z 18 marca 2005 r., tj. „umowy przeniesienia prawa wieczystego użytkowania nieruchomości i własności budynków i urządzeń w wykonaniu uchwały wspólników spółki cywilnej o podwyższeniu wkładów”, Wnioskodawca wraz z wspólnikiem X przenieśli swoje udziały po 1/2 w przedmiotowej nieruchomości na rzecz spółki cywilnej, podwyższając w ten sposób swoje wkłady do tej spółki, w której byli jedynymi wspólnikami. W ten sposób prawo użytkowania wieczystego nieruchomości przeszło na wspólników spółki cywilnej. Następnie doszło do przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną. Do przekształcenia tego doszło na podstawie przepisu art. 26 § 4 k.s.h. Z chwilą wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, tj. dnia 29 września 2008 r., spółka cywilna stała się spółką jawną, której przysługują wszystkie prawa i obowiązki stanowiące majątek wspólny wspólników spółki cywilnej. Z tą chwilą, prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości przeszło na spółkę jawną.

Obecnie Wnioskodawca rozważa zakończenie bytu prawnego spółki jawnej, poprzez jej rozwiązanie bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, na postawie przepisu art. 58 pkt 2 w zw. z art. 67 § 1 k.s.h. W związku z planowanym zakończeniem bytu prawnego ww. spółki, wspólnicy spółki zamierzają podjąć uchwałę o rozwiązaniu spółki i dokonać podziału majątku likwidowanej spółki, w ten sposób, że:

*   spółka jawna przeniesie na rzecz drugiego (innego niż Wnioskodawca) wspólnika spółki prawo użytkowania wieczystego nieruchomości (opisanej powyżej) wraz ze związanym z użytkowaniem wieczystym prawem własności budynków i innych urządzeń posadowionych na użytkowanym gruncie w udziale wynoszącym 1/1,
*   z uwagi na przeniesienie na rzecz ww. wspólnika prawa użytkowania wieczystego nieruchomości opisanej powyżej, zapłaci On Wnioskodawcy kwotę 200.000 zł (kwota hipotetyczna),
*   pozostały majątek spółki jawnej zostanie upłynniony, a kwoty otrzymane z tego tytułu przypadną na wspólników w częściach równych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy, jeżeli w związku z rozwiązaniem spółki jawnej i przeniesieniem na rzecz wspólnika X prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem własności budynków i innych urządzeń posadowionych na użytkowanym gruncie w udziale wynoszącym 1/1, wspólnik X zapłaci Wnioskodawcy kwotę 200.000,00 zł (kwota hipotetyczna), to będzie to dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), do przychodów o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki. Zatem w ocenie Wnioskodawcy, jeżeli z uwagi na przeniesienie przez spółkę, w związku z jej rozwiązaniem, na rzecz wspólnika X prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w udziale wynoszącym 1 /l, a wspólnik ten zapłaci Wnioskodawcy kwotę 200.000,00 zł (kwota hipotetyczna), to nie będzie to stanowiło dla Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, albowiem w ocenie Wnioskodawcy, byłyby to środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm. – określanego w dalszej części skrótem „K.s.h.”), spółka osobowa to - spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna. Stosownie do art. 8 K.s.h., spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą. Zgodnie z art. 28 K.s.h., majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia. Ponieważ spółka jawna jest osobową spółką prawa handlowego i nie posiada osobowości prawnej, nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Z punktu widzenia prawa podatkowego podatnikami podatku dochodowego są poszczególni wspólnicy tej spółki. Spółka jawna posiada jednak własny majątek, odrębny od majątków jej wspólników.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażane w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy).

W świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wielkość przychodu przypadającego na wspólnika spółki jawnej określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. Taką samą zasadę należy zastosować przy określaniu kosztów uzyskania przychodu, zysków i strat przypadających na wspólnika. Przy czym przepisy art. 51 K.s.h. oraz art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazują, że wspólnicy spółki jawnej mogą w umowie spółki wprowadzić rozwiązania odbiegające od wskazanego wyżej wzorca normatywnego, tj. określić prawo w udziale w zysku w dowolnej proporcji, według której będą rozliczane przychody, koszty uzyskania przychodów i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów oraz straty z udziału w spółce. Tym samym, pierwszeństwo mają postanowienia umowy Spółki.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 powyższej ustawy stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\-ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Powołane przepisy ustawy podatkowej nie regulują wprost zasad opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia składników majątku nie spełniających kryteriów wymienionych w art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Dlatego dokonując wykładni przepisów ustawy w tym zakresie należy mieć na względzie, iż zasadą jest, że przychód z działalności gospodarczej stanowi każda kwota należna podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą. Przepis art. 14 ww. ustawy nie wymienia szczegółowo wszystkich przychodów z tego źródła, zaś w art. 14 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy wymienione zostały tylko niektóre rodzaje przychodów zaliczanych do przychodów z działalności gospodarczej. Z tego względu, odpłatne zbycie każdego innego składnika majątku, wykorzystywanego w działalności gospodarczej, poza wyjątkami wskazanymi w ww. ustawie, stanowi przychód z tytułu działalności gospodarczej na podstawie ogólnej zasady wyrażonej w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca wraz ze wspólnikiem przenieśli swoje udziały w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz znajdujących się na tym gruncie budynków i urządzeń (po 1/2) na rzecz spółki cywilnej, podwyższając w ten sposób swoje wkłady do tej spółki. W dniu 29 września 2008 r. spółka cywilna uległa przekształceniu w spółkę jawną. Obecnie wspólnicy (w tym Wnioskodawca) rozważają zakończenie bytu prawnego spółki jawnej, poprzez jej rozwiązanie bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, na postawie przepisu art. 58 pkt 2 w zw. z art. 67 § 1 k.s.h. W związku z planowanym zakończeniem bytu prawnego ww. spółki, wspólnicy spółki zamierzają podjąć uchwałę o rozwiązaniu spółki i dokonać podziału majątku likwidowanej spółki, w ten sposób, że:

*   spółka jawna przeniesie na rzecz drugiego (innego niż Wnioskodawca) wspólnika spółki prawo użytkowania wieczystego nieruchomości (opisanej powyżej) wraz ze związanym z użytkowaniem wieczystym prawem własności budynków i innych urządzeń posadowionych na użytkowanym gruncie w udziale wynoszącym 1/1,
*   z uwagi na przeniesienie na rzecz ww. wspólnika prawa użytkowania wieczystego nieruchomości opisanej powyżej, zapłaci On Wnioskodawcy kwotę 200.000 zł (kwota hipotetyczna),
*   pozostały majątek spółki jawnej zostanie upłynniony, a kwoty otrzymane z tego tytułu przypadną na wspólników w częściach równych.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, iż w związku z rozwiązaniem spółki jawnej Wnioskodawcy, co do zasady przysługuje zwrot Jego udziału we wskazanych we wniosku składnikach majątku. Jednakże, jak wynika z wniosku prawo wieczystego użytkowania gruntu oraz prawo własności znajdujących się na tym gruncie budynków i urządzeń zostaną przeniesione w całości na rzecz drugiego (innego niż Wnioskodawca) wspólnika spółki, który zapłaci Wnioskodawcy stosowną kwotę.

Tym samym przedmiotem planowanej przez Wnioskodawcę czynności będzie odpłatne zbycie na rzecz drugiego wspólnika, należnego mu udziału w przedmiotowych składnikach majątku. Co istotne, spłata dokonana na rzecz Wnioskodawcy przez drugiego wspólnika spółki jawnej nie zostanie dokonana z majątku spółki jawnej, który jak wynika z cyt. art. 8 K.s.h., jest majątkiem odrębnym od majątku poszczególnych wspólników Spółki.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż na gruncie przedmiotowej sprawy przychody z odpłatnego zbycia należnego Wnioskodawcy udziału w przedmiotowych składnikach majątku, wykorzystywanych uprzednio w prowadzonej w formie spółki jawnej działalności gospodarczej, stanowić będą przychód z działalności gospodarczej, na podstawie cyt. wyżej art. 14 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zaznaczyć przy tym należy, iż Wnioskodawca otrzyma wskazane we wniosku środki pieniężne nie stanowiące majątku likwidowanej spółki jawnej wprawdzie w związku z tą likwidacją, jednakże nie z tytułu tej likwidacji i następującego w jej toku podziału majątku spółki. Oznacza to, iż powołany we wniosku przepis art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie znajdzie zastosowania na gruncie przedmiotowej sprawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że otrzyma On środki pieniężne z tytułu likwidacji spółki jawnej nie stanowiące przychodu podatkowego opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35–016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.