Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.943.2024.1.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Zastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; stawka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów -  dokumenty; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów - dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z
    wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    ...Sp. z o.o. (dalej jako: Spółka, Wnioskodawca) należy do ... (dalej jako: Grupa), która jest ...
    (...). Wnioskodawca ma w grupie status producenta, tj. zajmuje się głównie (...). Spółka ma
    siedzibę na terytorium Polski i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    (dalej jako: VAT), zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w
    Polsce (podatnik VAT UE).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka sprzedaje towary na rzecz
    podatnika posiadającego siedzibę w ... (dalej jako: Kontrahent), należącego do Grupy,
    zarejestrowanego do celów rozliczania podatku od wartości dodanej, który posiada ważny
    i właściwy numer identyfikacyjny nadany dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych
    przez ... władze podatkowe. Numer ten został przekazany do informacji Spółki i jest
    wskazywany na fakturach wystawianych na rzecz tego kontrahenta przez Spółkę. Podobne
    transakcje Spółka może przeprowadzać również z innymi podmiotami mającymi siedzibę
    w innych niż Polska państwach UE, na analogicznych zasadach (opis stanu faktycznego
    powyżej i poniżej ma do nich odpowiednie zastosowanie).
    Sprzedawane do Kontrahenta towary są transportowane do innych krajów unijnych
    (głównie do ...), transakcje te stanowią więc wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów
    (dalej jako: WDT), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług, Dz. U. 2023 poz. 1570 ze zm. (dalej jako: ustawa o VAT).
    Przedmiotem sprzedaży jest w szczególności sprzęt gospodarstwa domowego (...).
    Miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a miejscem przeznaczenia
    (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa członkowskiego Unii
    Europejskiej. Wywóz towarów z Polski na terytorium innego niż Polska państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej jest dokonywany przy wykorzystaniu usług
    transportowych świadczonych przez przewoźnika/spedytora, działającego na rzecz Spółki
    lub też na rzecz Kontrahenta.
    Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi dokumenty
    potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. W większości
    przypadków jest to komplet: (1) faktura, (2) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
    (zawarta w fakturze lub stanowiąca osobny dokument), oraz (3) dokument przewozowy, z
    którego jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich

    przeznaczenia na terytorium UE (w praktyce jest to potwierdzony przez odbiorcę list
    przewozowy CMR). Tego typu sytuacje nie budzą wątpliwości Spółki i nie są przedmiotem
    pytania.
    W niektórych przypadkach jednak posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty
    przewozowe nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do miejsca
    przeznaczenia. W takich przypadkach (będących przedmiotem pytania Spółki)
    Wnioskodawca gromadzi dodatkowy typ dokumentu, tj. raport magazynowy (opisany
    szczegółowo poniżej). Wówczas Spółka dysponuje następującym kompletem
    dokumentów: (1) faktura, (2) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (zawarta w
    fakturze lub stanowiąca osobny dokument), (3) dokument przewozowy poświadczający
    podjęcie towarów do transportu przez przewoźnika (...), a także (4) raport magazynowy.
    Pierwsze trzy dokumenty nie są potwierdzane przez nabywcę (nie potwierdzają
    jednoznacznie dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia), natomiast takie
    potwierdzenie jest zawarte w czwartym dokumencie, czyli w raporcie magazynowym.
    Raport magazynowy jest generowany i automatycznie wysyłany w formie elektronicznej
    (bez opatrywania podpisem; autentyczność pochodzenia zapewniają stosowane przez
    strony procedury) do Spółki z systemu Kontrahenta i zawiera informacje, jakie dostawy
    zostały dostarczone w danym okresie (miesięcznym) przez Wnioskodawcę do
    Kontrahenta. Raport obejmuje: (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy w danym
    okresie, (ii) potwierdzenie odbioru towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowych dostaw zgodnie z wyszczególnionymi numerami faktur, w
    postaci wpisu w linii odnoszącej się do każdej faktury w raporcie w kolumnie „miesiąc
    dostawy” („...”), np. ..., (iii) dodatkowe oświadczenie na końcu raportu, zgodnie z którym
    Kontrahent potwierdza odbiór wewnątrzwspólnotowej dostawy zgodnie z powyższymi
    (zawartymi w raporcie) numerami faktur.
    Jedynie dla kompletności obrazu Wnioskodawca informuje, że w tym raporcie mogą się
    pojawiać pozycje zawierające oznaczenie „00.0000” w polu „miesiąc dostawy”. Pozycje te
    dotyczą faktur wystawianych na Kontrahenta, ale obejmujących towary fizycznie
    dostarczane do innego odbiorcy (są to dostawy w ramach transakcji łańcuchowych, czyli
    innego modelu sprzedaży niż opisany powyżej - nie są one objęte niniejszym wnioskiem).
    Spółka nie będzie traktować raportu jako potwierdzającego pozycje oznaczone „00.0000”
    (dla tych pozycji przewidziany jest inny sposób potwierdzenia, który nie jest przedmiotem
    niniejszego wniosku). Potwierdzonymi dostawami w ramach raportu będą jedynie pozycje,
    zawierające konkretny miesiąc w polu „miesiąc dostawy” (np. ...), które w raporcie
    magazynowym będą się pojawiać na podstawie faktycznych przyjęć towarów w magazynie
    Kontrahenta. Tych dostaw (bezpośrednich do Kontrahenta) i tego rodzaju potwierdzeń
    dotyczy niniejszy wniosek.

## Pytanie

Czy Spółka dokonując transakcji wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z
    opisem zawartym w stanie faktycznym, tj. posiadając następujący komplet dokumentów:
    (1) faktura, (2) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (zawarta w fakturze lub
    stanowiąca osobny dokument), (3) dokument przewozowy poświadczający podjęcie
    towarów do transportu przez przewoźnika (...) i (4) raport magazynowy generowany i
    automatycznie wysyłany w formie elektronicznej do Spółki z systemu Kontrahenta - jest
    uprawniona do zastosowania stawki 0% VAT, jeżeli przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy
    dotyczący przedmiotowych transakcji, posiada zestaw dokumentów opisanych powyżej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opinii Spółki, przedstawione w opisie stanu faktycznego wniosku dokumenty
    potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy
    znajdującego się na terytorium innego niż Polska kraju UE. Dokumenty te spełniają
    wymogi niezbędne do zastosowania stawki podatku 0% w WDT opisane w art. 42 ust. 1

    pkt 2 ustawy o VAT (warunki opisane w pkt 1 i 3 tego przepisu, czyli numer VAT UE
    nabywcy oraz rejestracja Spółki na VAT UE, są spełnione i nie są przedmiotem pytania), tj.
    potwierdzają, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały
    wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju.
    Zgodnie z utrwaloną praktyką interpretacyjną, w celu udowodnienia, że nastąpiła dostawa
    wewnątrzwspólnotowa, wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre
    dowody o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w
    art. 42 ust. 11 ustawy, tj., w szczególności:
    1. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
    2. dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
    3. dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
    4. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter otwarty, co
    oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika w
    innym państwie UE również innymi dokumentami niewymienionymi w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki opisany w sprawie komplet dokumentów, tj.
    dokument przewozowy nadania, raport magazynowy, łącznie z fakturą i specyfikacją sztuk
    ładunku potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały
    wywiezione z terytorium Polski i dostarczone na terytorium innego państwa
    członkowskiego.
    Ponadto, Spółka nadmienia, że od 1 stycznia 2020 r. Rozporządzenie wykonawcze 282
    /2011 do unijnej Dyrektywy VAT wprowadziło tzw. domniemanie dokonania WDT.
    Rozporządzenie przewiduje odrębny (od zawartego w polskiej ustawie o VAT) katalog
    dokumentów, które pozwalają na zastosowanie tego domniemania, czyli w praktyce na
    zastosowanie stawki 0% VAT. Należy jednak zauważyć, że Ministerstwo Finansów 17
    grudnia 2020 roku wydało Objaśnienia podatkowe w sprawie dokumentowania WDT, w
    świetle których niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie
    oznacza, że stawka 0% VAT nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca
    będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, że warunki
    zastosowania stawki 0% VAT zostały spełnione. Takie podejście potwierdził Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji podatkowej m.in. z 8 lutego 2021 r. o sygn.
    0113-KDIPT1-2.4012.820.2020.4.KT. Innymi słowy, w celu zastosowania zwolnienia (stawki
    0%) dla WDT, podatnik nadal może udowodnić zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 42
    ust. 3-5 i 11 ustawy o VAT, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium
    państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, na zasadach i na podstawie dowodów
    wskazanych w tych przepisach.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że przepisy regulujące prawo do zastosowania
    preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających
    wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy. Potwierdził to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji

    indywidualnej z dnia 11 czerwca 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK), w której
    wskazał, że „(...) obowiązujące przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od
    posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o
    ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem,
    że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko
    rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej
    dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to
    dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu
    załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący
    wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w
    powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest
    dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami
    źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny
    jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że podatnik posiada pewną
    swobodę w doborze dokumentów, którymi może udowodnić realizację transakcji WDT.
    Jednak muszą one łącznie potwierdzać fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących
    przedmiotem WDT do nabywcy, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
    innym niż terytorium kraju. Podatnicy powinni gromadzić dokumenty wskazane w art. 42
    ust. 3 ustawy VAT, niemniej jednak brak takich dokumentów lub brak na takich
    dokumentach wszystkich wskazanych przez Ustawodawcę danych nie może skutkować
    utratą prawa do opodatkowania WDT 0% stawką VAT. WDT może bowiem, zgodnie z
    przepisami ustawy VAT zostać udowodniona również innymi dowodami, określonymi w
    art. 42 ust. 11 ustawy VAT. Ponadto dla zastosowania stawki 0% nie jest konieczne
    posiadanie danego dokumentu w formie papierowej, wystarczy jego wersja elektroniczna.
    Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, m.in. w wyroku WSA w
    Gorzowie Wielkopolskim z 25 kwietnia 2019 r. (sygn. I SA/Go 63/19), wyroku WSA w
    Warszawie z 21 listopada 2017 r. (sygn. III SA/Wa 3725/16) czy wyroku WSA w Łodzi z 17
    lipca 2020 r. (sygn. akt I SA/Łd 178/20). W tym ostatnim orzeczeniu sąd stwierdził, że nie
    chodzi o to, by każdy z osobna dowód mieszczący się w katalogu wymienionym w art. 42
    ust. 3 i 11 ustawy o VAT potwierdzał, że towary zostały dostarczone do miejsca
    wskazanego na fakturze, ale aby wszystkie dowody oceniane łącznie potwierdzały tę
    okoliczność.
    Podobne stanowisko prezentują również organy podatkowe, m.in. Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych: z 18 października 2023 r. (sygn.
    0114-KDIP1-2.4012.419.2023.3.GK), z 26 września 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.268.2023.2.GK), z 5 sierpnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.221.2024.2.GK), czy z
    24 kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK). W tej ostatniej Dyrektor
    stwierdził m.in. że: „ dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy
    podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w
    art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2383 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może
    przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.”.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, dla udowodnienia prawa podatnika do
    stosowania stawki 0% VAT wystarczające jest posiadanie dokumentów łącznie
    potwierdzających, że dostawa wewnątrzwspólnotowa faktycznie nastąpiła. Takimi
    dokumentami mogą być w szczególności przedstawione w opisie stanu faktycznego
    dowody potwierdzające fakt wywiezienia i dostarczenia do innego kraju UE towarów
    będących przedmiotem WDT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się
    przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego – rozumie
    się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Z art. 13 ust. 1 ustawy wynika, że:
    Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
    rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art.
    7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-
    8. na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-
    8.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:
    Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
    1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
      wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
      kraju;
    2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
    3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
      podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium

      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2,
      jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o
      podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą
      przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
    4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym
      niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są
      nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
    Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest
    podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na
    podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    W kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%
    dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od dnia 1 stycznia 2020 r. zastosowanie
    mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z dnia 4 grudnia 2018
    r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do
    niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr
    311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej „rozporządzeniem 2018/1912”. Rozporządzenie 2018
    /1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich
    państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania
    wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z
    prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    I tak, zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
    1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
        a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
        niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
        posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
        których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które
        są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca
        jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3
        lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności
        dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub
        transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
        siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
        b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
          (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały
            wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią
            działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie
            przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę
            wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj
            towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków
            transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację
            osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
          (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
            których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony,
            które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub

            jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z
            jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności
            dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub
            wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne
            od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy. Nabywca dostarcza
            sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt (i), do
            dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
            dostawa.
    2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
        a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak
        podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz
        lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
        b) następujące dokumenty:
          (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów
            lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport
            towarów;
          (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
            notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
            przeznaczenia;
          (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w
            państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie
            towarów w tym państwie członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
    W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem
    art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
    Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku
    0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest

    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
    Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
    1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt
      1, lub
    2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w
      art. 100 ust. 8
    - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
    Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
    potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
    innym niż terytorium kraju:
    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
      wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
      dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne
      niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi
      (spedytorowi),
    2) (uchylony)
    3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
    4) (uchylony)
    - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
    W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie
    dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym
    niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być
    również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w
    szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Przy czym, w myśl art. 42 ust. 12 ustawy:

    Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:
    1) okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art.
      109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w
      art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy
      danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia
      deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o
      których mowa w ust. 1 pkt 2;
    2) okres miesięczny podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art.
      109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w
      art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze
      stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed
      upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie
      rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1
      pkt 2.
    Natomiast według art. 42 ust. 12a ustawy:
    W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust.
    1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze
    stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w którym
    powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez niego tej dostawy, i dokonania
    korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której
    mowa w art. 100 ust. 1.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych.
    Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem
    mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony
    nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że

    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy
    o VAT. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego
    państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa
    dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega
    opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia),
    co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju
    członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na
    odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady
    neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas,
    gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy
    towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia,
    konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT wskazuje na
    podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich
    dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony
    dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Tym samym,
    zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy o VAT dla zastosowania stawki 0%
    przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik
    posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT,
    uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub innymi
    dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić

    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: “(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Odnosząc się do powołanych wyżej przepisów zauważyć należy, że prawo podatnika do
    zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawki podatku w wysokości
    0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że
    doszło do wywozu towarów poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym
    państwie członkowskim UE. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim
    zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy
    rzeczywiście opuściły terytorium kraju i zostały dostarczone do ich nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego. Zasadniczą kwestią jest zatem, aby posiadane przez
    Państwa dokumenty łącznie, jednoznacznie, potwierdzały, że towary te były przedmiotem
    WDT.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwo mają siedzibę na terytorium Polski i są czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych w Polsce. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    sprzedają Państwo towary na rzecz podatnika posiadającego siedzibę w .... (dalej jako:
    Kontrahent), należącego do Grupy, zarejestrowanego do celów rozliczania podatku od
    wartości dodanej, który posiada ważny i właściwy numer identyfikacyjny nadany dla celów
    transakcji wewnątrzwspólnotowych przez ... władze podatkowe. Numer ten został
    przekazany do Państwa informacji i jest wskazywany na fakturach wystawianych na rzecz
    tego kontrahenta przez Państwa. Sprzedawane do Kontrahenta towary są transportowane
    do innych krajów unijnych (głównie do ...), transakcje te stanowią – jak Państwo wskazali -
    stanowią wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów, o których mowa w art. 13 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług. Przedmiotem sprzedaży jest (...). Miejscem
    rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a miejscem przeznaczenia (tzn.
    zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
    Wywóz towarów z Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii
    Europejskiej jest dokonywany przy wykorzystaniu usług transportowych świadczonych
    przez przewoźnika/spedytora, działającego na rzecz Państwa lub też na rzecz Kontrahenta.
    Państwo dysponują następującym kompletem dokumentów: (1) faktura, (2) specyfikacja
    poszczególnych sztuk ładunku (zawarta w fakturze lub stanowiąca osobny dokument), (3)
    dokument przewozowy poświadczający podjęcie towarów do transportu przez
    przewoźnika (...), a także (4) raport magazynowy. Pierwsze trzy dokumenty nie są
    potwierdzane przez nabywcę (nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do
    miejsca przeznaczenia), natomiast takie potwierdzenie jest zawarte w czwartym
    dokumencie, czyli w raporcie magazynowym. Raport magazynowy jest generowany i
    automatycznie wysyłany w formie elektronicznej (bez opatrywania podpisem;

    autentyczność pochodzenia zapewniają stosowane przez strony procedury) do Państwa z
    systemu Kontrahenta i zawiera informacje, jakie dostawy zostały dostarczone w danym
    okresie (miesięcznym) przez Państwa do Kontrahenta.
    Raport obejmuje:
    (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy w danym okresie,
    (ii) potwierdzenie odbioru towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowych
      dostaw zgodnie z wyszczególnionymi numerami faktur, w postaci wpisu w linii
      odnoszącej się do każdej faktury w raporcie w kolumnie „miesiąc dostawy” („...”), np.
      ...,
    (iii) dodatkowe oświadczenie na końcu raportu, zgodnie z którym Kontrahent potwierdza
      odbiór wewnątrzwspólnotowej dostawy zgodnie z powyższymi (zawartymi w raporcie)
      numerami faktur.
    Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    opisane wyżej dokumenty posiadane przez Państwa w odniesieniu do transakcji WDT
    stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które
    zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie
    towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy
    na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, a w konsekwencji
    upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42
    ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Tym samym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.