Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-1340/15-2/JK2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-01-07
Teza: Czy w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. Wnioskodawca zostanie uznany za osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającej obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w tym okresie?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; Zjednoczone Emiraty Arabskie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2015 r. (data wpływu 20 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w Polsce – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w Polsce.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

W okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. wraz z całą swoją rodziną Wnioskodawca będzie przebywał dłużej niż 183 dni w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w celach zarobkowych. W tym okresie Wnioskodawca będzie zatrudniony jedynie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W tym tym okresie Wnioskodawca będzie uzyskiwał cały swój dochód jedynie z tytułu wykonywania pracy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz będzie płacił tam podatki dochodowe zgodnie z tamtejszym prawem. W tym okresie żaden inny członek rodziny Wnioskodawcy nie będzie zatrudniony oraz nie będzie uzyskiwał dochodu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. Wnioskodawca zostanie uznany za osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającej obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w tym okresie?

Zdaniem Wnioskodawcy, w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r., z uwagi na brak posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych (ośrodka interesów życiowych) lub gospodarczych oraz z faktu przebywania dłużej niż 183 dni w tym okresie poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie powinien zostać uznany za osobę fizyczną podlegającą obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w tym okresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Jak z powyższego przepisu wynika, aby można było mówić o podleganiu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (polskiej rezydencji podatkowej) dana osoba musi posiadać na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub też czas pobytu danej osoby na terytorium Polski powinien przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego. Spełnienie którejkolwiek z tych przesłanek skutkuje uznaniem osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast art. 3 ust. 2a ww. ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 2b ww. ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Na podstawie art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. wraz z całą swoją rodziną Wnioskodawca będzie przebywał dłużej niż 183 dni w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w celach zarobkowych. W tym okresie Wnioskodawca będzie zatrudniony jedynie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W tym tym okresie Wnioskodawca będzie uzyskiwał cały swój dochód jedynie z tytułu wykonywania pracy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz będzie płacił tam podatki dochodowe zgodnie z tamtejszym prawe. W tym okresie żaden inny członek rodziny Wnioskodawcy nie będzie zatrudniony oraz nie będzie uzyskiwał dochodu.

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenia przyszłe oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca przeniósł do Zjednoczonych Emiratów Arabskich swoje centrum interesów życiowych (osobistych i gospodarczych) i Jego pobyt na terytorium RP nie przekroczy 183 dni w roku podatkowym, to w myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w 2016 r. nie będzie spełniał kryterium osoby posiadającej na terytorium Polski miejsca zamieszkania, gdyż w 2016 r. będzie on mieszkał i pracował w Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Wnioskodawca zatem nie będzie miał nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce, ponieważ w 2016 r. – jak twierdzi we wniosku – będzie uzyskiwał dochody jedynie w ZEA, co oznacza, że nie będzie on osiągał dochodów na terenie Polski, o których mowa w powołanym wyżej art. 3 ust. 1 ust. 2b ww. ustawy.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do opodatkowania w Polsce dochodów uzyskanych w 2016 r. z tytułu pracy na terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., Nr 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.