Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-738/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-03
Teza: Obowiązek sporządzenia remanentu likwidacyjnego w związku z wystąpieniem wspólnika ze spółki jawnej.
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności; remanent-remanent likwidacyjny; spis-spis z natury; spółki-spółka jawna; wspólnik-wystąpienie wspólnika
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2009 r. (data wpływu do tut. Biura 9 września 2009 r.), uzupełnionym w dniach 2 i 3 listopada 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego w związku z wystąpieniem wspólnika ze spółki jawnej **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2009 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego w związku z wystąpieniem wspólnika ze spółki jawnej.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 27 października 2009 r. Znak: IBPBI/1/415-738/09/AP wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniach 2 i 3 listopada 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 13 maja 2009 roku Sąd Apelacyjny wydał wyrok, w którym ostatecznie przyznał wspólnikowi Wnioskodawcy prawo do przejęcia majątku spółki jawnej w likwidacji, z obowiązkiem rozliczenia się z Wnioskodawcą, jako wspólnikiem tej spółki.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż Wnioskodawca obecnie nie prowadzi i nie zamierza prowadzić pozarolniczej działalności gospodarczej w innej formie (jednoosobowo, czy też jako wspólnik innej spółki).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy taka sytuacja oznacza dla Wnioskodawcy konieczność sporządzenia na dzień 13 maja 2009 r. spisu z natury i rozliczenia podatku związanego z likwidacją działalności, zgodnie z art. 24 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

(we wniosku pytanie to oznaczono nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek taki nie powstanie ponieważ cały majątek spółki został przejęty przez wspólnika, który kontynuuje działalność gospodarczą, jako osoba fizyczna, a spółka nie uległa likwidacji tylko swoistemu przekształceniu w oparciu o art. 65 Kodeksu spółek handlowych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm. – określonego dalej skrótem K.s.h.), jeżeli w spółce składającej się z dwóch wspólników po stronie jednego z nich zaistnieje powód rozwiązania spółki, sąd może przyznać drugiemu wspólnikowi prawo do przejęcia majątku spółki z obowiązkiem rozliczenia się z występującym wspólnikiem, zgodnie z art. 65. W myśl bowiem art. 65 § 1 K.s.h., w przypadku wystąpienia wspólnika ze spółki wartość udziału kapitałowego wspólnika albo jego spadkobiercy oznacza się na podstawie osobnego bilansu, uwzględniającego wartość zbywczą majątku spółki. Przy czym w myśl art. 65 § 2 pkt 3) K.s.h., w przypadku wyłączenia wspólnika na mocy prawomocnego orzeczenia sądu, jako dzień bilansowy należy przyjąć dzień wniesienia pozwu.

W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z wystąpieniem wspólnika ze spółki jawnej.

Wystąpienie wspólnika ze spółki jawnej, bez zamiaru podejmowania przez niego nowej działalności gospodarczej, wiąże się u niego z całkowitym wygaśnięciem źródła przychodu z tego tytułu, a dla celów podatku dochodowego zdarzenie takie uznaje się za likwidację działalności gospodarczej. W takim przypadku podatnik zobligowany jest do powiadomienia o fakcie likwidacji działalności gospodarczej naczelnika urzędu skarbowego, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania. Dochód z likwidacji działalności ustalany jest natomiast według reguły określonej w art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Zgodnie z dyspozycją tego przepisu, w razie zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji działalności gospodarczej dochód ustala się przy zastosowaniu do wartości ustalonej według cen zakupu pozostałych na dzień likwidacji towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków oraz rzeczowych składników majątku związanego z wykonywaną działalnością nie będących środkami trwałymi - takiego wskaźnika procentowego, jaki wynika z udziału dochodu w przychodach w okresie ostatnich trzech miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym nastąpiła likwidacja działalności, a jeżeli w tym okresie dochód nie wystąpił – w roku podatkowym poprzedzającym rok, w którym nastąpiła likwidacja. Za datę likwidacji działalności gospodarczej uważa się datę określoną w zawiadomieniu, o którym mowa w zdaniu pierwszym.

Przy czym nie ustala się dochodu na dzień likwidacji, jeżeli:

1.  w wyniku zmiany formy prawnej lub połączenia przedsiębiorstw składniki majątku objęte remanentem zostały wniesione w formie wkładu lub aportu do nowo powstałego lub istniejącego przedsiębiorcy,
2.  nastąpiła całkowita lub częściowa zmiana branży,
3.  osoba fizyczna wniosła w formie wkładu lub aportu do spółki cywilnej albo spółki handlowej składniki majątku objęte remanentem,
4.  nastąpiło przekształcenie spółki cywilnej w spółkę handlową lub osobowej spółki handlowej w inną osobową spółkę handlową albo w kapitałową spółkę handlową.

Przedstawiony we wniosku stan faktyczny nie wyczerpuje znamion żadnego z wymienionych wyżej, a wskazanych w ustawie przypadków, albowiem z wniosku wynika, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania sądowego, prawo do przejęcia majątku „Spółki jawnej w likwidacji”, zostało przyznane wspólnikowi Wnioskodawcy, natomiast Wnioskodawca jako występujący ze Spółki wspólnik zaprzestaje prowadzenia działalności gospodarczej, czyli nie zamierza jej kontynuować oraz podejmować żadnej innej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym na Wnioskodawcy (wspólniku, który wystąpił z tej Spółki), ciąży obowiązek sporządzenia remanentu likwidacyjnego oraz ustalenia, zgodnie z przedstawionymi zasadami, dochodu z likwidacji działalności gospodarczej. Jeżeli dochód taki wystąpi (będzie wartością dodatnią) należy z tego tytułu uiścić zryczałtowany podatek – zgodnie z przepisem art. 44 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego podatek od dochodu z remanentu likwidacyjnego ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% tego dochodu. Podatek ten jest płatny w terminie płatności zaliczki za ostatni miesiąc prowadzenia działalności, a w przypadku podatników, którzy wybrali kwartalny sposób wpłacania zaliczek – w terminie płatności zaliczki za ostatni kwartał prowadzenia działalności. W tym przypadku podatnik jest obowiązany w terminie płatności tego podatku złożyć w urzędzie skarbowym spis pozostałych na dzień likwidacji towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków oraz rzeczowych składników majątku związanego z wykonywaną działalnością, w tym także dzieł sztuki, eksponatów muzealnych i aparatury audiowizualnej, niebędących środkami trwałymi, wycenionych według cen zakupu, jeżeli wydatki na ich nabycie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Do wniosku dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.