Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-515/15/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-09-22
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów na akcję promocyjną
Słowa kluczowe: podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; promocja-akcja promocyjna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 czerwca 2015 r. (data wpływu 12 czerwca 2015 r.), uzupełnionym pismem z 29 sierpnia 2015 r. (data wpływu 3 września 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów na akcję promocyjną - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów na akcję promocyjną.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 29 sierpnia 2015 r. (data wpływu 3 września 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 21 sierpnia 2015 r. znak: IBPP1/4512-515/15/BM.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest dystrybutorem urządzeń klimatyzacyjnych i wentylacyjnych różnych firm oraz wykonawcą instalacji klimatyzacyjnych i wentylacyjnych zarówno w kraju jak i zagranicą. Jest też czynnym podatnikiem dla podatku VAT. Wnioskodawca jest między innymi dystrybutorem urządzeń L, M, T, G.

Przy sprzedaży produktów zarówno Firmy L jak i innych obowiązują różnego rodzaju promocje, które są ogłaszane na stronach tych firm. Wnioskodawca może brać w nich udział na podstawie zawartej z konkretną firmą umowy. Wnioskodawca organizuje też własne promocje ogłaszane na stronie internetowej Wnioskodawcy. Promocje dotyczyć będą wyłącznie podmiotów gospodarczych, firma nie sprzedaje osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej.

Wnioskodawca przewiduje następujące rodzaje promocji:

1.  przy zakupie urządzeń np. L bądź ich części za 1.500 zł - 2.999 zł klient otrzyma za darmo prezent wg wyboru: bon Sodexo lub kartę paliwową BP o wartości 50 zł, przy zakupie urządzeń L za 3.000 zł - 4.499 zł otrzymuje 2 bony Sodexo lub karty paliwowe BP o wartości 50 zł itd. A zatem każdy zakup o wartości 1.500 zł jest premiowany bonem lub kartą o wartości 50 zł.
2.  drugi przewidywany rodzaj promocji jest identyczny, tyle że przy zakupie za 1.500 zł otrzymuje bon Sodexo lub kartę paliwową BP o wartości 50 zł za cenę 1 zł. Kontrahent zostanie obciążony notą 1 zł za każdy bon.
3.  przy zakupie urządzeń L za 3.000 zł kontrahent otrzymuje za 1 zł ubranie montażysty, przy zakupie urządzeń Toshiba, Mitsubishi do każdego zakupionego urządzenia kontrahent otrzymuje za 1 zł ubranie montażysty, przy zakupie urządzeń L, M, T, G za 3.000 zł kontrahent za 1 zł otrzymuje wg wyboru manometr, wagę elektroniczną, zestaw narzędzi lub inny przedmiot z wcześniej opublikowanej listy, przy zakupie urządzeń za 15.000 zł kontrahent otrzymuje telefon komórkowy, tablet lub inny przedmiot wg wcześniej opublikowanej listy.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że warunkiem otrzymania przez klienta bonu Sodexo lub karty paliwowej BP jest uprzedni zakup towarów w Firmie Wnioskodawcy za określoną kwotę. Po wydaniu bonu czy karty paliwowej Wnioskodawca nie dokonuje już żadnych czynności na rzecz klienta z tego tytułu.

Wnioskodawca nie realizuje bonów Sodexo i kart paliwowych BP. Klienci bony Sodexo i karty paliwowe, otrzymane od Wnioskodawcy przy zakupie towarów realizują samodzielnie w sklepach i stacjach paliw.

Zakupy towarów wymienione w pkt 3 służą różnym celom. W momencie ich zakupu są przyjmowane do magazynu i wydawane wg potrzeb, np.: ubrania montażysty mogą być wydawane pracownikom własnym jako odzież robocza jak i klientom za 1 zł w ramach promocji. Telefony i tablety co do zasady przeznaczone będą do promocji dla klientów, chociaż może się zdarzyć, że pojedyncze sztuki zostaną wydane pracownikom do użytku służbowego. Manometry i wagi elektroniczne to towary handlowe Wnioskodawcy, chociaż mogą zostać wydane również klientom Wnioskodawcy za 1 zł w ramach promocji.

Towary jakie Wnioskodawca zamierza wydawać w ramach promocji to: klimatyzatory, ubrania montażysty, wagi elektroniczne, wsporniki do montażu klimatyzatorów, środki odkażające do klimatyzacji, rury miedziane do montażu klimatyzacji, manometry, zestawy narzędzi, telefony, tablety, bony Sodexo, karty paliwowe BP i inne. Takie propozycje są aktualne na dziś ale w czasie przyszłym asortyment towarów przeznaczonych na promocje może ulec zmianie.

Zakup wszystkich ww. towarów jest dokumentowany fakturami zakupu VAT w których nabywcą jest Wnioskodawca. Nabycie towarów służy prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, tj. działalności handlowej ponieważ zwiększa atrakcyjność zakupów i zwiększa obroty ze sprzedaży. Wybór towarów do akcji promocyjnych dokonywany jest przez Wnioskodawcę wg własnego rozeznania rynku (jeśli jest to promocja własna) lub określany przez dystrybutora tak jak to Wnioskodawca wyjaśnił we wstępie wniosku. Oczywiście Wnioskodawca nie posiada żadnych wiadomości, co do sposobu wykorzystania otrzymanych przedmiotów przez klientów, którzy je otrzymają.

Tylko ubrania montażysty mają logo Firmy Mitsubishi lub Gree. Pozostałe przedmioty nie mają żadnego logo: ani Firmy Wnioskodawcy ani innych dystrybutorów.

Odbiorcy towarów jedyny warunek jaki muszą spełnić, to zakupić towar Wnioskodawcy za określoną wartość, a wtedy otrzymają określony towar za 1 zł lub za darmo. Odbiorcy towarów nie będą wykonywać na rzecz Wnioskodawcy żadnych innych czynności.

Telefony komórkowe, tablety i inne towary przekazywane kontrahentom przy zakupie w Firmie Wnioskodawcy urządzeń za 15.000 zł będą fakturowane po 1 zł + VAT.

Koszt nabycia bonów Sodexo/kart paliwowych BP i innych towarów wymienionych w pkt 3 wniosku będzie miał związek ze sprzedażą wyłącznie opodatkowaną, tj. ze sprzedażą towarów (działalność handlowa).

Dla udokumentowania sprzedaży bonów Sodexo/kart paliwowych wystawiona zostanie nota obciążeniowa dla każdego kontrahenta. Sprzedaż towarów z punktu 3 wniosku po preferencyjnej cenie 1 zł dokumentowana będzie fakturą sprzedaży VAT.

Wnioskodawca zakupi wszystkie towary wymienione w pkt 3 wniosku i przed sprzedażą będzie ich właścicielem (wejdzie w ekonomiczne posiadanie tych towarów).

Na pytanie tut. Organu „Czy różnice pomiędzy rynkową ceną towarów wymienionych w pkt 3 wniosku a ceną za jaką sprzedawać będzie go Wnioskodawca po preferencyjnej cenie 1 zł pokryta zostanie z zysku osiągniętego z każdorazowej sprzedaży towarów własnych Wnioskodawcy? Czy zatem kwota jaką Wnioskodawca otrzyma od kontrahenta z tytułu sprzedaży towarów będzie w części stanowiła element (dopłatę do) ceny towarów sprzedawanych przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta po cenie promocyjnej” Wnioskodawca odpowiedział: „Tak, różnica pomiędzy ceną rynkową towarów wymienionych w pkt 3 wniosku a ceną sprzedaży 1 zł obniży każdorazowo zysk osiągnięty ze sprzedaży towarów własnych. Kwota jaką Wnioskodawca otrzyma od kontrahenta nie będzie żadnym elementem dopłaty do ceny, będzie to należność za sprzedany towar w tym jeden po cenie promocyjnej za 1 zł”.

Między Wnioskodawcą a kontrahentami nie będą istniały powiązania o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydając prezent bądź prezenty w związku z wyżej opisaną akcją promocyjną Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego przy zakupie towarów przeznaczonych na akcję promocyjną?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Firmie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie towarów, które następnie są wydawane nieodpłatnie bądź za 1 zł + VAT klientom w ramach akcji promocyjnej. Prezenty te są wydawane dopiero po zakupie towarów za określoną kwotę a zatem ich związek z wykorzystaniem do czynności opodatkowanych nie budzi wątpliwości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Treść tego przepisu wskazuje, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

I tak np. w oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części (w takim zakresie), w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej te towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym bowiem warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie precyzuje w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

W prawie zarówno europejskim, jak i krajowym, zasada potrąceń podatku naliczonego stanowi wprost o związku podatku naliczonego ze sprzedażą opodatkowaną. Zgodnie z nią, w stopniu, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do celów transakcji opodatkowanych, podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług od podatku należnego. Innymi słowy, jeżeli nabywane towary lub usługi są przeznaczone do transakcji opodatkowanych, podatnik będzie mieć prawo do odliczeń z podatku należnego do zapłaty.

Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezspornego związku pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca, czynny podatnik podatku VAT, jest dystrybutorem urządzeń klimatyzacyjnych i wentylacyjnych różnych firm oraz wykonawcą instalacji klimatyzacyjnych i wentylacyjnych. Promocje dotyczyć będą wyłącznie podmiotów gospodarczych, firma nie sprzedaje osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej.

Wnioskodawca przewiduje następujące rodzaje promocji:

1.  przy zakupie urządzeń np. LG bądź ich części za 1.500 zł - 2.999 zł klient otrzyma za darmo prezent wg wyboru: bon Sodexo lub kartę paliwową BP o wartości 50 zł, przy zakupie urządzeń LG za 3.000 zł - 4.499 zł otrzymuje 2 bony Sodexo lub karty paliwowe BP o wartości 50 zł itd. A zatem każdy zakup o wartości 1.500 zł jest premiowany bonem lub kartą o wartości 50 zł.
2.  drugi rodzaj promocji: przy zakupie za 1.500 zł otrzymuje bon Sodexo lub kartę paliwową BP o wartości 50 zł za cenę 1 zł. Kontrahent zostanie obciążony notą 1 zł za każdy bon.
3.  przy zakupie urządzeń LG za 3.000 zł kontrahent otrzymuje za 1 zł ubranie montażysty, przy zakupie urządzeń Toshiba, Mitsubishi do każdego zakupionego urządzenia kontrahent otrzymuje za 1 zł ubranie montażysty, przy zakupie urządzeń LG Polska, Mitsubishi, Toshiba, Gree za 3.000 zł kontrahent za 1 zł otrzymuje wg wyboru manometr, wagę elektroniczną, zestaw narzędzi lub inny przedmiot z wcześniej opublikowanej listy, przy zakupie urządzeń za 15.000 zł kontrahent otrzymuje telefon komórkowy, tablet lub inny przedmiot wg wcześniej opublikowanej listy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia VAT naliczonego przy zakupie towarów przeznaczonych na akcję promocyjną, które następnie są wydawane klientom za darmo lub za 1 zł + VAT.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o VAT, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, iż wykładnia art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie charakteru związku pomiędzy zakupami a sprzedażą opodatkowaną, powinna być dokonywana w zgodzie z przepisami VI Dyrektywy (a od 1 stycznia 2007 r. – Dyrektywy 2006/112/WE), a zatem powinna uwzględniać istniejące w tym zakresie orzecznictwo TSUE, w którym, co do zasady, przeważa pogląd, że jedynie bezpośredni związek pomiędzy podatkiem naliczonym a transakcją opodatkowaną może stanowić podstawę do odliczenia VAT.

Rozumienie tego bezpośredniego związku zostało szeroko zaprezentowane w orzeczeniu Trybunału z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98/98 Commissioners of Customs and Excise przeciwko Midland Bank plc., w którym stwierdzono, że art. 2 I Dyrektywy oraz art. 17(2)(3) i (5) VI Dyrektywy należy interpretować w taki sposób, aby – co do zasady – istnienie bezpośredniego związku między daną transakcją nabycia, a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do odliczenia, stanowiło warunek nabycia przez podatnika prawa do odliczenia naliczonego podatku od wartości dodanej oraz aby stanowiło podstawę do określenia zakresu tego prawa.

W orzeczeniu z dnia 27 września 2001 r. w sprawie CIBO Participations S.A. (C-16/00) Trybunał doszedł do wniosku, że aby możliwe było odliczenie VAT naliczonego, musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy wydatkiem a sprzedażą opodatkowaną VAT, co oznacza, że wydatek musi stanowić element kosztowy sprzedaży opodatkowanej. Niemniej TSUE stwierdził, że wydatki na doradztwo związane z procesem przejmowania spółek zależnych przez CIBO stanowią koszty ogólne, mające związek z działalnością opodatkowaną tej spółki.

Podobne stanowisko wyraził w orzeczeniu z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz.

Z kolei w wyroku z dnia 21 lutego 2013 r. w sprawie C-104/12 Finanzamt Köln–Nord przeciwko Wolframowi Beckerowi, Trybunał podkreślił, iż warunkiem powstania prawa do odliczenia podatku VAT od nabycia towarów lub usług na wcześniejszym etapie obrotu jest, by koszt nabycia owych towarów lub usług stanowił element ceny transakcji dającej prawo do odliczenia na późniejszym etapie.

W świetle powyższego orzecznictwa TSUE należy stwierdzić, że kierując się wykładnią dokonywaną w zgodzie z zasadami VI Dyrektywy (od 1 stycznia 2007 r. – Dyrektywy 2006/112/WE), na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy, podobnie jak i art. 17(2)(3) i (5) VI Dyrektywy (art. 167 i nast. Dyrektywy 2006/112/WE) należy przyjąć – co do zasady – że niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami), a konkretną transakcją opodatkowaną. Wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie.

W omawianej sprawie warunek, o którym mowa powyżej zostanie spełniony, gdyż nabywane przez Wnioskodawcę, podatnika podatku VAT, wymienione we wniosku bony Sodexo i karty paliwowe BP oraz towary, które następnie będą wydawane za darmo lub sprzedawane za 1 zł + VAT w ramach akcji promocyjnej na rzecz kontrahentów (wyłącznie podmiotów prowadzących działalność gospodarczą), będą miały związek z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT Wnioskodawcy, co skutkuje wystąpieniem prawa do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu.

Koszty nabycia ww. towarów, bonów Sodexo i kart paliwowych BP wpisują się bowiem w koszty ogólne prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, opodatkowanej podatkiem VAT. Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na nabycie ww. towarów, bonów Sodexo i kart paliwowych BP w ramach akcji promocyjnej przekładają się na uzyskiwany przez Wnioskodawcę obrót z tytułu sprzedaży opodatkowanej.

Warunkiem otrzymania od Wnioskodawcy (zarówno nieodpłatnego jak i za 1 zł + VAT) bonów Sodexo, kart paliwowych BP oraz ww. towarów jest bowiem uprzedni zakup przez kontrahenta towarów w Firmie Wnioskodawcy za określoną kwotę (co najmniej 1.500 zł), co przekłada się na zwiększenie atrakcyjności zakupów dokonywanych przez kontrahentów (podmiotów prowadzących działalność gospodarczą). Konsekwencją tego jest zatem zwiększenie obrotów ze sprzedaży towarów w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy opodatkowanej podatkiem VAT.

Zatem koszt nabycia bonów Sodexo, kart paliwowych BP i ww. towarów będzie miał związek ze sprzedażą opodatkowaną, tj. będzie służył prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, tj. działalności handlowej.

W omawianych okolicznościach, zdaniem tut. Organu, występuje związek przyczynowo-skutkowy, który decyduje o prawie do odliczenia podatku związanego z nabyciem bonów Sodexo, kart paliwowych BP i ww. towarów na potrzeby ww. akcji promocyjnej.

W takiej sytuacji Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakupy bonów Sodexo i kart paliwowych BP które będą wydawane nieodpłatnie oraz bonów Sodexo, kart paliwowych BP i ww. towarów, które będą sprzedawane za 1 zł + VAT w ramach akcji promocyjnej na rzecz kontrahentów, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy zawarte we wniosku, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Należy zauważyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie była kwestia opodatkowania podatkiem VAT przez Wnioskodawcę nieodpłatnego wydania bonów Sodexo, kart paliwowych BP oraz sprzedaży za 1 zł + VAT bonów Sodexo, kart paliwowych BP i towarów w ramach akcji promocyjnej, ponieważ Wnioskodawca we wniosku nie zadał pytania oraz nie przedstawił własnego stanowiska w tym zakresie.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.