Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.124.2025.3.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-23
Teza: Możliwość zwolnienia z opodatkowania odszkodowania
otrzymanego na podstawie ugody sądowej.
Słowa kluczowe: odszkodowania
odszkodowania-odszkodowanie umowne
praca-stosunek pracy
pracownik-były pracownik
płatnik
ugody-ugoda sądowa
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3b-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3b-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. W
    odpowiedzi na wezwania uzupełnił go Pan 31 marca i 5 kwietnia 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) 2023 r., ze względu na stan zdrowia lekarz (...) wystawił Panu 30-dniowe
    zwolnienie lekarskie (nie chorował Pan od 16 lat – jest Pan osobą niepełnosprawną, był
    Pan zatrudniony w (...)). W dniu (...) 2023 r. dostarczono Panu rozwiązanie umowy o pracę
    bez wypowiedzenia, pomimo przebywania na zwolnieniu lekarskim i w okresie ochronnym
    ze względu na wiek (63 lata) podając jako przyczynę wyimaginowane w 100% powody. W
    związku z tą sytuacją reprezentujący Pana adwokat złożył pozew do Rejonowego Sądu
    Pracy w (...) wnosząc o przywrócenie Pana do pracy na uprzednio zajmowane stanowisko
    (...). W czasie drugiej rozprawy, w dniu (...) 2024 r., Sędzia zaproponował mediacje
    pomiędzy stronami sporu i zawarcie ugody przedsądowej. Były pracodawca zaproponował
    zmianę wypowiedzenia na wypowiedzenie za porozumieniem stron i odszkodowanie
    pieniężne w wysokości 10.000 zł (słownie: dziesięć tysięcy zł), na co wyraził Pan zgodę.
    Ugoda została zawarta i podpisana przed Sędzią Rejonowego Sądu Pracy w (...) w dniu (...)
    2024 r. Sędzia poinformował Pana, że odszkodowanie przyznane w ugodzie nie podlega
    żadnemu opodatkowaniu.
    W dniu (...) 2024 r. dostarczono Panu zgodnie z ugodą nowe wypowiedzenie za
    porozumieniem stron skutkujące z datą (...) 2023 r.
    W dniu (...) 2024 r. na Pana konto wpłynęła przyznana w ugodzie kwota 10.000 zł (słownie:
    dziesięć tysięcy zł), nie była ona opodatkowana - zgodnie z uzyskaną od Sędziego
    informacją o zwolnieniu z opodatkowania. 17 lutego 2025 r. zalogował się Pan na stronie e-
    Urząd Skarbowy celem dokonania rozliczenia PIT-37 za 2024 r., gdzie w PIT-37 został
    naliczony wysoki podatek do zapłaty w kwocie 1.091 zł. W PIT-11 z zakładu pracy w pozycji
    29 została wskazana kwota 10.000 zł wypłaconego w dniu (...) 2024 r. odszkodowania z
    ugody przedsądowej, która to kwota miała podlegać zwolnieniu od podatku. W instrukcji
    wypełniania PIT-11 dotyczącej wypełniania należności ze stosunku pracy (pozycja 29), w
    pkt. 13 zapisano, że w kwocie przychodów, w części E, nie uwzględnia się przychodów
    wolnych od podatku na podstawie przepisów ustawy oraz przychodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku; jednakże w
    kolumnie e należy wykazać dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o
    unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    Skontaktował się Pan z Krajową Informacją Podatkową, gdzie po przedstawieniu sprawy
    poinformowano Pana, że takie odszkodowanie przedsądowe jest zwolnione z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od

    osób fizycznych. Natomiast w Drugim Urzędzie Skarbowym w (...), poinformowano Pana,
    że aby móc dokonać korekty w PIT-11 należy wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w Bielsku-Białej, w celu uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej. Do
    dnia dzisiejszego nie otrzymał Pan przesyłki z PIT-11 z zakładu pracy (dostęp do PIT-11
    jedynie na stronie e-Urzędu Skarbowego).
    Kontaktował się Pan z firmą telefonicznie i e-mailowo z prośbą o korektę PIT-11, jednakże
    taka korekta nie została wystawiona i według firmy nie będzie.
    Pana stanowisko jest takie, że kwota odszkodowania uzyskanego na podstawie ugody
    przedsądowej w Sądzie Pracy, zgodnie z wiedzą uzyskaną od Sędziego, Krajowej Informacji
    Podatkowej oraz w Drugim Urzędzie Skarbowym w (...) nie powinna być rozliczana w PIT-
    11 i w związku z tym prosi Pan o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej
    umożliwiającej korektę o 10.000 zł (słownie: dziesięć tysięcy zł) w rozliczeniu rocznym PIT-
    37 za 2024 r.
    Uzupełniając wniosek wyjaśnił Pan, że zawarł ugodę sądową w rozumieniu art. 223 ustawy
    z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego. Przebieg rozprawy był
    protokołowany i treść ugody znajduje się w protokole rozprawy. Zawarcie ugody sądowej
    skutkowało umorzeniem przez Sąd postępowania na mocy art. 355 Kodeksu
    postępowania cywilnego, a postanowienie uprawomocniło się po 7 dniach od jego
    wydania (od daty zawarcia ugody)
                                        15 Zawarta przez Pana ugoda nie jest ugodą, o której mowa w art. 183§ 1 Kodeksu
    postępowania cywilnego.
    W zawartej ugodzie nie wskazano, że wypowiedzenie umowy zostało dokonane z
    naruszeniem przepisów prawa pracy dotyczących rozwiązania umowy o pracę, a w
    konsekwencji nie wskazywano jakie przepisy zostały naruszone oraz na czym ich
    naruszenie polegało, gdyż na mocy ugody sądowej pozwany pracodawca cofnął swoje
    oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z powodem bez wypowiedzenia i zobowiązał
    się wydać nowe świadectwo pracy oraz wypłacić odszkodowanie w związku z
    rozwiązaniem umowy o pracę, które następowało na mocy ugody.
    Wysokość odszkodowania została ustalona w oparciu o przepisy prawa pracy regulujące
    wysokość odszkodowania z tytułu bezprawnego rozwiązania umowy o pracę przez
    pracodawcę przy uwzględnieniu wysokości Pana wynagrodzenia.
    Wysokość odszkodowania została ustalona w oparciu o przepisy Kodeksu pracy, a w
    szczególności art. 56 Kodeksu pracy i art. 58 Kodeksu pracy.
    Wypłacone odszkodowanie na mocy ugody było związane z niezgodnym z prawem
    rozwiązaniem przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia i znajdowało oparcie
    w przepisach prawa pracy, o których wyżej.
    W ugodzie nie wskazano, że wyczerpuje ona wszelkie roszczenia stron (Pana i
    pracodawcy) związane z umową o pracę, gdyż pracodawca miał Panu oddzielnie wypłacić
    należności związane ze stosunkiem pracy w kwocie ok. 1200 zł, a których do dnia
    dzisiejszego nie wypłacił.
    Pytania
    1) Czy odszkodowanie w kwocie 10.000 zł przyznane w ugodzie przedsądowej w Sądzie
      Pracy i wypłacone bez naliczenia podatku dochodowego może być dodane do pozycji
      29 w PIT-11, powodując naliczenie podatku w PIT-37, czy też zgodnie z art. 21 ust. 1
      pkt 3b ustawy o PIT jest zwolnione z tego podatku i kwota ta nie powinna być tam
      wpisana?
    2) Czy pracodawca (były) jest zobowiązany do dokonania korekty Pana zeznania PIT-11 za
      2024 r. w zakresie w jakim w deklaracji PIT-11 nie powinny być uwzględnione
      przychody z dochodów zwolnionych z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na Pana wniosek czy też

      wystarczającym jest na potrzeby złożenia rozliczenia rocznego do Urzędu Skarbowego
      złożenie przez Pana do pracodawcy zastrzeżeń do przekazanej deklaracji PIT-11?
    3) Czy, jeżeli nie otrzyma Pan z zakładu pracy korekty PIT-11, to będzie Pan mógł po
      otrzymaniu przychylnej swojemu stanowisku indywidualnej interpretacji podatkowej
      samodzielnie dokonać w składanym PIT-37 za 2024 r. poprawki w przychodach
      zgodnie ze zwolnieniem podatkowym?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie kwota odszkodowania uzyskanego na podstawie ugody przedsądowej w
    Sądzie Pracy, zgodnie z wiedzą uzyskaną od Sędziego, Krajowej Informacji Podatkowej
    oraz w Drugim Urzędzie Skarbowym w (...) nie powinna być rozliczana w PIT-11.
    Pracodawca powinien na Pana wniosek dokonać korekty deklaracji PIT-11, w której nie
    powinny być uwzględnione przychody z dochodów zwolnionych z podatku na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z
    przepisem art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne
    od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady
    ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych
    wydanych na podstawie tych ustaw, a w konsekwencji otrzymane na podstawie ugody
    sądowej odszkodowania nie powinny być ujmowane w deklaracji PIT-11.
    Pana zdaniem, w przypadku, gdy pracodawca bezpodstawnie odmówi skorygowania
    deklaracji PIT-11, to na potrzeby rozliczenia rocznego z Urzędem Skarbowym
    wystarczające jest złożenie przez Pana pracodawcy zastrzeżeń do przekazanej deklaracji
    PIT-11, co znajduje uzasadnienie w oparciu o przepis art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. - Ordynacja podatkowa. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 ww. ustawy,
    ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach, rozumie się przez to również zeznania,
    wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów
    prawa podatkowego podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Z przepisu art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, iż jeżeli odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną
    deklarację. Natomiast z § 2 tego artykułu wynika, iż skorygowanie deklaracji następuje
    przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem
    przyczyn korekty. Z treści art. 81 Ordynacji podatkowej wynika zatem, że korekta
    deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej
    sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią
    inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także
    gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości
    danych w niej zawartych. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym, poprawnym
    wypełnieniu formularza, z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Skoro
    bowiem pracodawca sporządził Panu jako (byłemu) pracownikowi informację o
    dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek PIT-11 za 2024 r., w której wykazał
    przychód zwolniony z opodatkowania, to winien dokonać odpowiedniej korekty tej
    informacji i przesłać ją ponownie Panu jako podatnikowi oraz naczelnikowi właściwego
    urzędu skarbowego, mimo upływu terminu do przekazania Panu przedmiotowej
    deklaracji PIT-11, a nawet mimo upływu terminu do złożenia zeznania podatkowego za ten
    rok, jeżeli do takiej sytuacji by doszło. Wynika to z faktu, że informacja PIT-11 powinna
    zawierać prawidłowe dane o osiągniętych przez Pana jako podatnika dochodach
    podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym i pobranych zaliczkach na
    podatek.
    Zatem skorygowany PIT-11 nie powinien zawierać kwoty wypłaconego odszkodowania,
    które jest zwolnione z opodatkowania, bowiem wolą ustawodawcy dochody zwolnione z

    opodatkowania (z wyjątkiem ściśle określonych ustawą) nie podlegają wykazaniu w
    informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy - PIT-11.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Natomiast w świetle art. 12 ust. 1 omawianej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Należy zauważyć, że użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów
    stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są
    więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do
    przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego
    świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko
    wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.
    Natomiast art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że:

      Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia,
      jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw
      lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów
      administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów, oraz otrzymane
      odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania
      wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na
      ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9
      § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465), z
      wyjątkiem:
        a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu
        wypowiedzenia umowy o pracę,
        b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych
        zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn
        niedotyczących pracowników,
        c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia
        funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
        d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
        e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
        działalnością gospodarczą,
        f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z
        prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są
        opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o
        których mowa w art. 30c,
        g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
    Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia
      otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
      wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
        a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
        b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
        wyrządzono.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt
    3 cyt. ustawy objęte są odszkodowania lub zadośćuczynienia, w sytuacji gdy ich wysokość
    lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów
    wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów administracyjnych
    wydanych na podstawie tych przepisów; lub też jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania
    wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie
    porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z
    dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, z wyjątkiem wymienionych w lit. a-g tego przepisu.
    Oznacza to, że zwolnienie nie obejmuje wszystkich odszkodowań, a tylko te, których
    wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost ze stosownych przepisów prawa lub aktów
    administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów, z wyjątkiem enumeratywnie
    wymienionych kategorii odszkodowań.
    Natomiast zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy,
    obejmuje swym zakresem odszkodowania lub zadośćuczynienia przyznane na podstawie
    wyroku lub ugody sądowej, których wysokość lub zasady ustalania nie wynikają wprost z
    regulacji wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przy czym ze zwolnienia, o którym

    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy wyłączone są świadczenia otrzymane w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą oraz świadczenia dotyczące korzyści, które
    podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Odszkodowanie jest szczególnym rodzajem świadczenia polegającego na naprawieniu
    szkody, czyli uszczerbku, jakiego doznaje poszkodowany we wszystkiego rodzaju dobrach
    przez prawo chronionych. W praktyce szkoda może obejmować stratę polegającą na
    ubytku w majątku – wskutek doznania tej straty poszkodowany staje się uboższy niż był
    dotychczas, lub może dotyczyć utraconych korzyści, jakich poszkodowany mógłby się
    spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono – wówczas poszkodowany nie staje się
    bogatszy, jakkolwiek mógł liczyć na wzbogacenie się.
    Należy mieć również na uwadze, że o kwalifikacji danego świadczenia nie przesądza sama
    jego nazwa, lecz rzeczywisty charakter. Świadczenie nazwane odszkodowaniem, nie musi
    mieć bowiem rzeczywiście charakteru odszkodowawczego bądź odwrotnie –
    niesprecyzowanie, że dane świadczenie jest odszkodowaniem, nie determinuje takiego
    charakteru wskazanego rodzaju świadczenia.
    We wniosku i jego uzupełnieniu wskazał Pan, że jest osobą niepełnosprawną i był Pan
    zatrudniony w (...). W dniu (...) 2023 r. dostarczono Panu rozwiązanie umowy o pracę bez
    wypowiedzenia, pomimo przebywania na zwolnieniu lekarskim i w okresie ochronnym ze
    względu na wiek (63 lata). W związku z tą sytuacją reprezentujący Pana adwokat złożył
    pozew do Rejonowego Sądu Pracy wnosząc o przywrócenie Pana do pracy na uprzednio
    zajmowane (...). W czasie drugiej rozprawy, Sędzia zaproponował mediacje pomiędzy
    stronami sporu i zawarcie ugody przedsądowej. Były pracodawca zaproponował zmianę
    wypowiedzenia na wypowiedzenie za porozumieniem stron i odszkodowanie pieniężne w
    wysokości 10.000 zł, na co wyraził Pan zgodę. Ugoda została zawarta i podpisana przed
    Sędzią Rejonowego Sądu Pracy w (...) w dniu (...) 2024 r.
    W dniu (...) 2024 r. dostarczono Panu zgodnie z ugodą nowe wypowiedzenie za
    porozumieniem stron skutkujące z datą (...) 2023 r. (...) 2024 r. na Pana konto wpłynęła
    przyznana w ugodzie kwota 10.000 zł. W PIT-11 z zakładu pracy w pozycji 29 została
    jednak wskazana kwota 10.000 zł wypłaconego (...) 2024 r. odszkodowania z ugody
    przedsądowej, która to kwota miała podlegać zwolnieniu od podatku.
    Skontaktował się Pan z Krajową Informacją Podatkową, gdzie poinformowano Pana, że
    takie odszkodowanie przedsądowe jest zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zawarł Pan ugodę sądową w rozumieniu art. 223 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks
    postępowania cywilnego. Przebieg rozprawy był protokołowany i treść ugody znajduje się
    w protokole rozprawy. Zawarcie ugody sądowej skutkowało umorzeniem przez Sąd
    postępowania na mocy art. 355 Kodeksu postępowania cywilnego, a postanowienie
    uprawomocniło się po 7 dniach od jego wydania (od daty zawarcia ugody).
    W zawartej ugodzie nie wskazano, że wypowiedzenie umowy zostało dokonane z
    naruszeniem przepisów prawa pracy dotyczących rozwiązania umowy o pracę, a w
    konsekwencji nie wskazywano jakie przepisy zostały naruszone oraz na czym ich
    naruszenie polegało, gdyż na mocy ugody sądowej pozwany pracodawca cofnął swoje
    oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z powodem bez wypowiedzenia i zobowiązał
    się wydać nowe świadectwo pracy oraz wypłacić odszkodowanie w związku z
    rozwiązaniem umowy o pracę, które następowało na mocy ugody.
    Wysokość odszkodowania została ustalona w oparciu o przepisy prawa pracy regulujące
    wysokość odszkodowania z tytułu bezprawnego rozwiązania umowy o pracę przez
    pracodawcę przy uwzględnieniu wysokości Pana wynagrodzenia.
    Wysokość odszkodowania została ustalona w oparciu o przepisy Kodeksu pracy, a w
    szczególności art. 56 Kodeksu pracy i art. 58 Kodeksu pracy.

    Wypłacone odszkodowanie na mocy ugody było związane z niezgodnym z prawem
    rozwiązaniem przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia i znajdowało oparcie
    w przepisach prawa pracy, o których wyżej.
    W ugodzie nie wskazano, że wyczerpuje ona wszelkie roszczenia stron (Pana i
    pracodawcy) związane z umową o pracę, gdyż pracodawca miał Panu oddzielnie wypłacić
    należności związane ze stosunkiem pracy w kwocie ok. 1200 zł, a których do dnia
    dzisiejszego nie wypłacił.
    Pana wątpliwości są związane z faktem wykazania otrzymanego świadczenia w PIT-11 i PIT-
    37.
    Wobec powyższego wyjaśniam, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
    ustawodawca nie zdefiniował pojęcia odszkodowania czy zadośćuczynienia, niemniej
    rozumienie tych pojęć nie może odbiegać od ich znaczenia przyjętego w systemie prawa
    cywilnego. Wiele pojęć z katalogu zwolnień przedmiotowych nie zostało zdefiniowanych w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie może to jednak oznaczać
    dowolności w ich rozumieniu i stosowania wykładni rozszerzającej, przy czym oczywistym
    jest, że w celu uniknięcia takiej dowolności, kryteria rozumienia tych pojęć –
    niezdefiniowanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – muszą mieć w
    pierwszej kolejności charakter kryteriów ustawowych.
    Odnośnie zatem do prawa cywilnego stwierdzić należy, że zasady odpowiedzialności
    odszkodowawczej w prawie cywilnym opierają się na zasadzie winy lub ryzyka. Ustawa z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) przewiduje
    dwa zasadnicze rodzaje odpowiedzialności: deliktową, która wynika z czynów
    niedozwolonych (art. 415 Kodeksu cywilnego i następne) oraz kontraktową – powstającą z
    mocy umowy (art. 471 K.c. i nast.). Tym samym, na tle Kodeksu cywilnego świadczenie
    odszkodowawcze jest następstwem niewykonania bądź nienależytego wykonania
    zobowiązania lub czynu niedozwolonego.
    Powyższe regulacje mają również zastosowanie do przepisów prawa pracy, choć w
    ograniczonym zakresie. Jak stanowi bowiem art. 300 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –
    Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.):
      W sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się
      odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami
      prawa pracy.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że przepisy Kodeksu pracy posługują się
    terminami „odszkodowanie” w odniesieniu do konkretnych świadczeń pracowniczych, do
                                          3d  1których uprawniony jest pracownik lub były pracownik (np. w art. 18, art. 36 § 1, art. 45,
            3  2art. 56, art. 94 § 3, art. 99, art. 101 omawianego Kodeksu).
    W kontekście rozwiązania umowy o pracę ustawodawca przewiduje odszkodowanie, w
    sytuacji gdy wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest
    nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę (art. 45
    komentowanego Kodeksu), przepisy o wypowiadaniu warunków pracy i płacy (art. 45 w
    zw. z art. 42 § 1 cytowanego Kodeksu), bądź rozwiązano umowę o pracę bez
    wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie
    (art. 56 wskazanego Kodeksu). Ponadto, odszkodowanie przysługuje również w przypadku
    gdy pracodawca dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec
                1pracownika (art. 55 § 1 omawianego Kodeksu).
    W szczególności na podstawie wskazanego przez Pana art. 56 § 1 Kodeksu pracy:
      Pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z
      naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje
      roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o
      odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy.

    W myśl natomiast art. 58 tego Kodeksu:
      Odszkodowanie, o którym mowa w art. 56, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za
      okres wypowiedzenia. W przypadku rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas
      określony odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do którego
      umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za okres wypowiedzenia.
    Należy zatem zauważyć, że funkcję odszkodowawczą w Kodeksie pracy pełnią wyłącznie te
    świadczenia, których celem jest zrekompensowanie pracownikowi skutków zdarzeń, które
    noszą cechy czynu niedozwolonego lub zawinionego przez pracodawcę.
    Zgodnie zaś z art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania, czy też
    odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień, czy też
    zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    W konsekwencji, w przypadku, w którym wypłata świadczenia następuje na podstawie
    zawartego przez strony porozumienia (ugody), a więc wyrażonej w ten sposób woli takiego
    ułożenia wzajemnych relacji prawnych, nie może być mowy o bezprawności działania i
    naprawieniu wyrządzonej szkody lub krzywdy. Podkreślić również należy, że przepisy
    Kodeksu pracy nie przewidują wypłaty odszkodowania w sytuacji rozwiązania umowy o
    pracę za porozumieniem stron.
    Jak Pan wyjaśnił, w zawartej ugodzie nie wskazano, że wypowiedzenie umowy zostało
    dokonane z naruszeniem przepisów prawa pracy dotyczących rozwiązania umowy o
    pracę, jak też nie wskazano że doszło do naruszenia przepisów, a były pracodawca w
    związku z ugodą cofnął swoje oświadczenie o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia i
    wydał nowe świadectwo pracy w związku z rozwiązaniem stosunku pracy za
    porozumieniem stron.
    Wobec powyższego określone w ugodzie świadczenie nie spełnia wymogów określonych w
    art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji
    nie jest objęte zwolnieniem przedmiotowym wynikającym z tego przepisu. Przedstawione
    przez Pana okoliczności wskazują jednoznacznie, że jego wysokość lub zasady ustalania
    nie wynikały z regulacji wymienionych w tym przepisie. Jak wyjaśniłem bowiem powyżej
    przepisy Kodeksu pracy nie przewidują wypłaty odszkodowania w sytuacji rozwiązania
    umowy o pracę za porozumieniem stron.
    Wypłacone Panu świadczenie nie może korzystać również ze zwolnienia przedmiotowego
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy. W sytuacji gdy ostatecznie rozwiązanie umowy
    nastąpiło za porozumieniem stron (czyli za Pana zgodą) to otrzymane świadczenie nie
    może zostać uznane za rekompensatę za szkodę z tytułu bezpodstawnego (krzywdzącego)
    sposobu rozwiązania umowy o pracę. Ponadto, świadczenie to, co prawda zostało
    wypłacone na podstawie ugody sądowej, jednak nie dotyczy ono szkody rzeczywistej.
    Skoro bowiem świadczenie zostało ustalone przy uwzględnieniu wysokości Pana

    wynagrodzenia, to uznać należy, że ma rekompensować utracone przez Pana
    spodziewane korzyści w postaci wynagrodzenia za pracę, które uzyskałby Pan gdyby nie
    doszło do rozwiązania umowy o pracę.
    W konsekwencji, skoro świadczenie, które Pan otrzymał nie korzysta ze zwolnienia
    przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 lub 3b ustawy, jak też dla tego typu
    świadczenia ustawodawca nie przewidział żadnego innego zwolnienia przedmiotowego, to
    podlega ono opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód
    ze stosunku pracy. Oznacza to, że wykazanie wypłaconego świadczenia w PIT-11 przez
    pracodawcę było prawidłowe, i brak podstaw do żądania jego korekty. Świadczenie to
    powinno zostać również wykazane w składanym przez Pana zeznaniu podatkowym jako
    podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.