Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-17/14/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-04-08
Teza: W stosunku do nabytych wyrobów akcyzowych, od których na wcześniejszym etapie obrotu akcyza została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości nie powstanie kolejny obowiązek podatkowy.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; obrót; paliwo
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2014 r. (data wpływu 13 stycznia 2014 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie powstania obowiązku podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie powstania obowiązku podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka posiada koncesję na obrót paliwami. Planuje nabycie oleju napędowego od firm trudniących się hurtową sprzedażą paliw pochodzących z innych państw UE. Paliwa te są sprowadzane na terytorium kraju w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonywanego przez zarejestrowanych odbiorców na rzecz firm pośredniczących. Następnie firmy pośredniczące dalej odsprzedają paliwa na terytorium kraju i od jednej z nich planowany jest zakup przez Spółkę i jego dalsza odsprzedaż dla sprzedawców detalicznych. Ze względu na specyfikę wykonywanej działalności gospodarczej oraz wysokie obciążenia podatkowe jakie ciążą na wyrobach akcyzowych, Spółka jest zainteresowana otrzymaniem od kontrahenta dokumentów jednoznacznie świadczących o dopełnieniu wszelkich formalności w zakresie podatku akcyzowego przez poprzednich właścicieli towaru na terytorium kraju, a zwłaszcza zainteresowani jesteśmy kwestią uiszczenia przez nich podatku akcyzowego. Spółka w wyniku zakupu paliwa nie chce stać się podatnikiem z tytułu nabycia lub posiadania wyrobu akcyzowego znajdującego się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, od którego nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, tj. w trybie art. 13 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym. Podmiot sprzedający olej napędowy zaproponował, że do faktury sprzedaży, certyfikatów jakości i dokumentu CMR (z nr ARC) dołączy wydruk podpisany przez zarejestrowanego odbiorcę z jego ewidencji elektronicznej nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów akcyzowych zawierający wszystkie dane określone w § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010 r. w sprawie niektórych ewidencji wyrobów akcyzowych, a w szczególności kwotę podatku akcyzowego do zapłaty, jednoznacznie pozwalający zidentyfikować przesyłkę numer referencyjny e-AD (ARC), rodzaj i ilość towaru oraz dane identyfikujące podmiot na rzecz którego zostało nabyte paliwo przez zarejestrowanego odbiorcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy raport z ewidencji elektronicznej nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów akcyzowych w formie podpisanego przez zarejestrowanego odbiorcę wydruku stanowi dowód na to, że kwota akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy została określona przez zarejestrowanego odbiorcę w należnej wysokości, a tym samym obowiązek podatkowy w stosunku do wyrobu w związku z jego nabyciem lub posiadaniem na terytorium kraju nie powstanie, stosownie do przepisu art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego przez zarejestrowanego odbiorcę, o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, obowiązek podatkowy powstaje na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych. Obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy z dniem wprowadzenia wyrobów akcyzowych do miejsca odbioru określonego we właściwym zezwoleniu. Zarejestrowany odbiorca jako podatnik podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, jest zobowiązany stosownie do art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym do wstępnych wpłat akcyzy za okresy dzienne, zwane „wpłatami dziennymi” nie później niż 25 dni po dniu w którym powstał obowiązek podatkowy, tj. po dniu wprowadzenia wyrobów akcyzowych w miejsce odbioru. Do obowiązków zarejestrowanego odbiorcy należy również, zgodnie z art. 59 ust. 2 ww. ustawy, prowadzenie ewidencji papierowej lub elektronicznej nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów akcyzowych, w której to stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010 r. w sprawie niektórych ewidencji wyrobów akcyzowych, dokonuje adnotacji niezwłocznie po wprowadzeniu wyrobów akcyzowych w miejsce odbioru oraz odpowiednio stosownie do § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia umieszcza dane dotyczące rodzaju i ilości odebranej przesyłki, a zwłaszcza nr referencyjny e-AD (ARC) lub lokalny numer referencyjny umieszczony w dokumencie zastępującym e-AD identyfikujący przesyłkę i kwotę należnej akcyzy. Ewidencja ta stanowi z definicji księgę podatkową, o której mowa w art. 3 pkt 4 ustawy Ordynacja podatkowa. Stosownie do art. 193 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, księgi prowadzone w sposób rzetelny i niewadliwy stanowią dowód tego co wynika z zawartych w nich zapisów. Dopiero uznanie przez organ podatkowy ich za wadliwe lub prowadzone nierzetelnie zmienia stan prawny dla podatnika i powoduje, że zapisy zawarte w ewidencji elektronicznej nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów akcyzowych (w opisanym przypadku) przestają być dowodem. W zaistniałej sytuacji prawnej wydruk z ewidencji elektronicznej nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów akcyzowych zawierający wszystkie dane określone w § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010 r., a w szczególności kwotę podatku akcyzowego do zapłaty, jednoznacznie pozwalający zidentyfikować przesyłkę numer referencyjny e-AD (ARC), rodzaj i ilość towaru oraz dane identyfikujące podmiot na rzecz którego nabyte przez zarejestrowanego odbiorcę, stanowi po podpisaniu przez upoważnioną w imieniu podatnika osobę dowód na to, że po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy została określona w należnej wysokości, a tym samym obowiązek podatkowy powstał z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego dla zarejestrowanego odbiorcy i nie powstanie z tytułu nabycia lub posiadania tego wyrobu akcyzowego dla innych podmiotów, w tym naszej Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Ze wskazanej regulacji wynika, iż osoba zainteresowana, to osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Zatem z wnioskiem może wystąpić osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), który może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego (por. B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski, Ordynacja Podatkowa. Komentarz, Toruń 2007, s. 78). Wobec powyższego, niniejsza interpretacja ogranicza się wyłącznie do praw i obowiązków podatkowych Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy, zarejestrowany odbiorca to podmiot, któremu wydano zezwolenie na nabywanie wewnątrzwspólnotowe albo na jednorazowe nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych wysłanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zwane dalej odpowiednio "zezwoleniem na nabywanie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca" albo "zezwoleniem na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca".

Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:

1.  było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub
2.  nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;

3.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
4.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
5.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej − art. 8 ust. 6 ustawy.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej − art. 10 ust. 1 ustawy.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych przez zarejestrowanego odbiorcę powstaje z dniem, w którym wyroby akcyzowe zostały wprowadzone do określonego we właściwym zezwoleniu miejsca odbioru wyrobów akcyzowych − art. 10 ust. 3 ustawy.

Co do zasady, zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 5 ustawy, podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym będący zarejestrowanym odbiorcą, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca - z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych na rzecz innego podmiotu.

Mając na uwadze zdarzenie opisane we wniosku oraz obowiązujące regulacje z zakresu podatku akcyzowego stwierdzić należy, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Z opisu wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza nabywać w kraju olej napędowy pochodzący z innych państw Unii Europejskiej z akcyzą zapłaconą. Kontrahenci Spółki nabywają przedmiotowy olej od zarejestrowanych odbiorców dokonujących nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju napędowego. Wątpliwości Spółki dotyczą faktu, czy w stosunku do Niej − w związku z jego nabyciem lub posiadaniem − nie powstanie obowiązek podatkowy w stosunku do przedmiotowych wyrobów, stosownie do przepisu art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym.

Odnosząc się do przedmiotowej kwestii, biorąc pod uwagę treść wskazanego przepisu, stwierdzić należy, że w stosunku do nabytych wyrobów akcyzowych, od których na wcześniejszym etapie obrotu akcyza została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości – z tytułu ich nabycia lub posiadanie przez Wnioskodawcę − nie powstanie kolejny obowiązek podatkowy. W opisanej sytuacji obowiązek podatkowy powstanie w stosunku do zarejestrowanego odbiorcy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wymienionych olejów i to ten podmiot będzie zobowiązany do prawidłowego rozliczenia podatku akcyzowego.

Odnosząc się z kolei do kwestii dokumentowania faktu zapłaty należnego podatku akcyzowego przez Wnioskodawcę wskazać należy, że opisany fakt ten pozostaje bez wpływu na rozliczenie akcyzy. Jednakże przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie stoją na przeszkodzie w gromadzeniu opisanych we wniosku dokumentów, jako dowodów potwierdzających zapłatę akcyzy w poprzednim ogniwie obrotu wyrobami akcyzowymi.

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.