Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/4512-116/15-4/JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-05-12
Teza: Biuro rachunkowe, art. 113 ustawy.
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2015 r. (data wpływu 23 lutego 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 kwietnia 2015 r. (data wpływu 30 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 kwietnia 2015 r. (data wpływu 30 kwietnia 2015 r.) w zakresie doprecyzowania opisu stanu faktycznego, postawienia pytania oraz przedstawienia stanowiska Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca prosi o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego w podatku VAT w przypadku świadczenia usług polegających wyłącznie na kompleksowej obsłudze rachunkowo-księgowej i płacowej firm.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. W ramach działalności Wnioskodawca świadczy kompleksowe usługi księgowe dla firm prowadzących działalność gospodarczą w ramach umowy. Wnioskodawca nie udziela porad prawnych.

Wnioskodawca świadczy usługi tylko dla firm z którymi ma podpisane umowy. Świadczenie przez Wnioskodawcę usług księgowych polega na: prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg handlowych, kwalifikowaniu dowodów do ujęcia ich w księgach, sporządzaniu sprawozdań finansowych, prowadzeniu ewidencji dla potrzeb zryczałtowanego podatku dochodowego, prowadzeniu rejestrów dla potrzeb podatku od towarów i usług i przygotowaniu na ich podstawie deklaracji VAT, rozliczaniu zaliczek i sporządzaniu zestawień do obliczania podatku dochodowego, sporządzaniu list płacy oraz ewidencji kadrowo-płacowej, rozliczaniu zaliczek na podatek dochodowy i sporządzaniu deklaracji ZUS wraz z wysyłką drogą elektroniczną od zatrudnionych pracowników przez zleceniodawcę, prowadzeniu ewidencji i wykazu środków trwałych, prowadzaniu innych ewidencji, jeśli obowiązek taki wynika z przepisów prawa podatkowego, podpisywaniu i składaniu deklaracji/informacji w imieniu przedsiębiorców do Urzędu Skarbowego. Ponadto posiada pełnomocnictwo od klientów w zakresie ich reprezentowania przed Urzędem Skarbowym i ZUS. Wnioskodawca podpisuje w imieniu podatników z którymi ma podpisane umowy deklaracje podatkowe.

Biuro rachunkowe nie udziela porad prawnych i nie wykonuje usług o charakterze doradczym.

Wartość przychodu ze sprzedaży za rok poprzedni nie przekraczała kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 i 9 (150.000 zł).

Wnioskodawca nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2014 r. o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie Biura Rachunkowego – usługi księgowo-rachunkowe – usługi w zakresie księgowości, Wnioskodawca nie świadczy usług: doradztwa, porad prawnych, sporządzania deklaracji podatkowych w ramach odrębnych zleceń niebędących elementem kompleksowej obsługi księgowej, nie bierze udziału w postępowaniach kontrolnych zleconych odrębnie.

Wnioskodawca nie udziela podatnikom, płatnikom i inkasentom na ich zlecenie porad, opinii i wyjaśnień w zakresie ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami.

Wnioskodawca prowadzi tylko w imieniu i na rzecz podatników z którymi ma podpisane umowy, księgi rachunkowe, księgi podatkowe i inne ewidencje dla celów podatkowych.

Wnioskodawca nie udziela im pomocy w tym zakresie tylko prowadzi z należytą starannością księgi podatkowe oraz księgi rachunkowe.

Wnioskodawca nie wykonuje deklaracji podatkowych na zlecenie dla firm zewnętrznych. Wnioskodawca wykonuje tylko i wyłącznie deklaracje podatkowe (VAT7, VAT7K, VAT UE, PIT11, PIT4, PIT 8AR) dla podatników z którymi ma podpisaną umowę i od których otrzymał stosowne upoważnienie w ramach kompleksowej obsługi księgowej. Wnioskodawca nie udziela im pomocy przy sporządzaniu deklaracji.

Wnioskodawca nie reprezentuje podatników, płatników inkasentów w postępowaniach przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Wnioskodawca nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nie utracił ani nie zrezygnował z prawa do zwolnienia na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wykonywane usługi wg PKWiU – 69.20.2 – Usługi rachunkowo-księgowe.

Wnioskodawca reprezentuje klientów z którymi ma podpisane umowy jedynie w kwestiach związanych z dokumentami rozliczeniowymi w Urzędzie Skarbowym i ZUS.

Wnioskodawca nie reprezentuje klientów w postępowaniach podatkowych.

Wnioskodawca reprezentuje klientów z którymi ma podpisane umowy w Urzędzie Skarbowym i ZUS jedynie w kwestiach związanych z dokumentami rozliczeniowymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku).

Czy świadcząc usługi rachunkowo-księgowe zawarte w umowie z klientem (osobami prowadzącymi działalność gospodarczą) na kompleksową obsługę księgową, nie świadcząc usług doradztwa podatkowego, porad prawnych, nie wykonując zleceń dla osób nie prowadzących działalności gospodarczej oraz innych wymienionych w art. 113 ust. 13, nie przekraczając limitu o którym mowa w art. 113 ust. 1 Ustawy o VAT można skorzystać ze zwolnienia podmiotowego o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawa o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku) świadcząc usługi rachunkowo-księgowe zawarte w umowie z klientem (osobą prowadzącą działalność gospodarczą) na kompleksową obsługę księgową, nie świadcząc usług doradztwa podatkowego, porad prawnych, wyjaśnień prawnych, podatkowych, finansowych i ekonomicznych, nie wykonując zleceń dla osób nie prowadzących działalności gospodarczej oraz innych wymienionych w art. 113 ust. 13, nie przekraczając limitu o którym mowa w art. 113 ust. 1 Ustawy o VAT Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawa o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jedną z generalnych zasad na gruncie podatku od towarów i usług jest to, że czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy wykonane są przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych

\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

1.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl natomiast art. 113 ust. 5 ustawy – jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1 – art. 113 ust. 9 ustawy.

Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy – jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 (art. 113 ust. 11a ustawy).

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy – zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;

1.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
2.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np. podatkowe, gospodarcze, czy finansowe. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Na podobny kierunek wskazuje również potoczne rozumienie tego terminu, zgodnie z którym „doradztwo” to udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych opinii, porad, np. ekonomicznych, czy finansowych. Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Doradztwo podatkowe i związany z tym zawód doradcy podatkowego jest materią regulowaną ustawowo - ustawą z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213, z późn. zm.). Dla celów określenia czynności jakie może wykonywać doradca podatkowy został określony ustawowo zakres czynności uznawanych za czynności doradztwa podatkowego. Czynności doradztwa podatkowego- zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym (w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014r.) - dla celów stosowania tej ustawy obejmują zatem:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie:
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o doradztwie podatkowym, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności wykonywanych na rzecz osób trzecich odpowiedzialnych za zaległości podatkowe oraz następców prawnych podatników, płatników lub inkasentów w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

Ustawa o podatku od towarów i usług przywołując pojęcie usług w zakresie doradztwa (zakres tego pojęcia obejmuje również doradztwo podatkowe), nie odwołuje się jednak wprost do innych aktów prawnych, w tym do ustawy o doradztwie podatkowym, zatem do celów stosowania przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy definicją czynności doradztwa podatkowego, stworzoną na potrzeby uregulowania zawodu doradcy podatkowego, można posiłkować się jedynie pomocniczo - decydujące znaczenie ma więc w omawianym zakresie wykładnia językowa.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę wykładnię językową terminu „doradztwo” oraz potoczne rozumienie tego terminu, jak również brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o doradztwie podatkowym, należy zauważyć, iż doradztwo podatkowe sensu stricio obejmuje czynności polegające na udzielaniu porad z zakresu podatków czy też wskazywaniu sposobu postępowania w sprawie związanej z podatkami, w tym również na opracowaniu pewnej koncepcji czy strategii, którą podmiot np. podatnik może wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności np. do podjęcia lub zaniechania konkretnego działania. Tym samym z katalogu czynności uznawanych za doradztwo podatkowe w rozumieniu ustawy o doradztwie podatkowym, do celów stosowania przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, za czynności o charakterze doradczym powinny zostać uznane tylko czynności polegające na udzielaniu takim podmiotom jak: podatnicy, płatnicy i inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zaległości podatkowe oraz następcy prawni podatników, płatników lub inkasentów, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Powyższe znajduje również potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2007 r. sygn. K 42/05.

Natomiast czynności polegające na prowadzeniu ksiąg i ewidencji podatkowych z istoty swej bliskie są działalności zawodowej osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, czyli czynnościom księgowym, a czynności polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych mają w znacznej mierze charakter techniczny, a nie prawny, choćby z tego względu, że sporządzane są na podstawie innych dokumentów, w szczególności ksiąg rachunkowych (vide uzasadnienie ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego). Tym samym czynności te nie stanowią doradztwa, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, niezależnie od tego, że zostały uznane za czynności doradztwa podatkowego w rozumieniu ustawy o doradztwie podatkowym (art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy).

Powyższą wykładnię potwierdza również systematyka ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którą prawodawca rozróżnia usługi doradcze od księgowych (art. 28l pkt 3).

Odnosząc się natomiast do czynności reprezentowania podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach m.in. podatkowych i celnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym, wskazania wymaga, że czynności te pomimo zdefiniowania ich dla potrzeb ustawy o doradztwie podatkowym jako czynności doradztwa podatkowego mają z reguły charakter usług prawniczych, których świadczenie również nie może być objęte zwolnieniem na podstawie art. 113 ustawy.

Wobec powyższego, w sytuacji gdy podmiot (niezależnie od jego statusu czy też posiadania określonych uprawnień) będzie świadczył wyłącznie usługi prowadzenia ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych lub też sporządzania (wypełniania) zeznań i deklaracji podatkowych i nie będzie świadczył usług doradczych lub prawniczych (takich jak wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym) nie znajdą zastosowania przepisy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub lit. b ustawy. Podmiot taki będzie zatem mógł korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, chyba, że zajdą inne niż omawiane przesłanki wyłączające ze zwolnienia określonego w art. 113 ustawy.

Jeżeli natomiast dany podmiot (niezależnie od jego statusu czy też posiadania określonych uprawnień) będzie świadczył usługi o charakterze doradczym lub prawniczym (np. wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym) znajdą zastosowanie odpowiednio przepisy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub lit. b ustawy. W konsekwencji podmiotowi temu nie będzie przysługiwało prawo do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. W ramach działalności Wnioskodawca świadczy kompleksowe usługi księgowe dla firm prowadzących działalność gospodarczą w ramach umowy. Wnioskodawca prowadzi tylko w imieniu i na rzecz podatników z którymi ma podpisane umowy, księgi rachunkowe, księgi podatkowe i inne ewidencje dla celów podatkowych. Wnioskodawca nie udziela im pomocy w tym zakresie tylko prowadzi z należytą starannością księgi podatkowe oraz księgi rachunkowe. Wnioskodawca nie wykonuje deklaracji podatkowych na zlecenie dla firm zewnętrznych. Wnioskodawca wykonuje tylko i wyłącznie deklaracje podatkowe (VAT7, VAT7K, VAT UE, PIT11, PIT4, PIT 8AR) dla podatników z którymi ma podpisaną umowę i od których otrzymał stosowne upoważnienie w ramach kompleksowej obsługi księgowej. Wnioskodawca nie udziela im pomocy przy sporządzaniu deklaracji. Wnioskodawca nie reprezentuje podatników, płatników inkasentów w postępowaniach przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych. Wnioskodawca nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Wnioskodawca nie utracił ani nie zrezygnował z prawa do zwolnienia na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Wykonywane usługi wg PKWiU – 69.20.2 – Usługi rachunkowo-księgowe. Wnioskodawca nie reprezentuje klientów w postępowaniach podatkowych. Wnioskodawca reprezentuje klientów z którymi ma podpisane umowy w Urzędzie Skarbowym i ZUS jedynie w kwestiach związanych z dokumentami rozliczeniowymi.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o wyłączeniu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub lit. b ustawy, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy jak podał, Wnioskodawca – nie udziela porad prawnych i nie wykonuje usług o charakterze doradczym, zastosowania nie znajdzie art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub b ustawy.

Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy nie udziela porad prawnych i nie wykonuje usług o charakterze doradczym oraz nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Wnioskodawca jedynie świadczy kompleksowe usługi księgowe dla firm prowadzących działalność gospodarczą w ramach umowy.

Wnioskodawca wskazał, iż reprezentuje klientów z którymi ma podpisane umowy w Urzędzie Skarbowym i ZUS jedynie w kwestiach związanych z dokumentami rozliczeniowymi oraz nie udziela porad prawnych i nie wykonuje usług o charakterze doradczym, zatem brak podstaw aby uznać, iż Zainteresowany świadczy usługi prawnicze czy w zakresie doradztwa. Bowiem reprezentowanie klientów w Urzędach Skarbowych i ZUS, ale tylko w kwestiach związanych z dokonywanymi rozliczeniami, nie stanowi samo w sobie usługi prawniczej czy też usługi w zakresie doradztwa.

Tym samym, w sytuacji gdy Wnioskodawca reprezentuje klientów z którymi ma podpisane umowy w Urzędzie Skarbowym i ZUS jedynie w kwestiach związanych z dokumentami rozliczeniowymi, to nie będzie miało zastosowanie wyłączenie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT.

Jeżeli zatem Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej będzie świadczyć wyłącznie wskazane wyżej usługi polegające na prowadzeniu w imieniu i na rzecz podatników, z którymi ma podpisane umowy, podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg handlowych, prowadzeniu ewidencji dla potrzeb zryczałtowanego podatku dochodowego, prowadzeniu rejestrów dla potrzeb podatku od towarów i usług i odnośnie ww. usług będzie reprezentował klientów w Urzędach Skarbowych i ZUS, ale tylko w kwestiach związanych z dokumentami rozliczeniowymi i nie świadczy usług prawniczych lub o charakterze doradczym oraz nie świadczy pozostałych usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, to może przy świadczeniu tych usług korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Zauważyć należy, że skorzystanie ze zwolnienia będzie możliwe do czasu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy kwoty 150.000 zł netto oraz gdy Wnioskodawca nie zacznie wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Zaznaczyć jednakże należy, że w sytuacji gdy Wnioskodawca na podstawie udzielonego pełnomocnictwa zacznie reprezentować swoich klientów w Urzędach oraz ZUS w prowadzonych przez te organy postępowaniach, np. w postępowaniu podatkowym, to utraci prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. W takim przypadku bowiem znajdą zastosowanie odpowiednio przepisy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub b ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Dodatkowo tut. Organ zwraca uwagę, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.