Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-842/08-2/KCH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-05
Teza: Kiedy Spółka powinna wykazać podatek VAT należny wynikający z podwyższenia ceny za świadczone usługi przesyłania (dodatkowej opłaty) w związku z przekroczeniem mocy umownej przez odbiorcę usług przesyłania?
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; faktura-faktura korygująca; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek należny; umowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2008r. (data wpływu 23 maja 2008r.) o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczania faktur korygujących **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2008r. wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w przedstawionym poniżej stanie faktycznym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny

Spółka świadczy usługi przesyłania energii elektrycznej, za które pobiera opłaty zgodnie z taryfą zatwierdzana przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: Prezes URE) w formie decyzji administracyjnej. Taryfa Spółki na rok 2008 (dalej: Taryfa) (analogicznie jak taryfy obowiązujące w poprzednich latach) przewiduje, iż odbiorcy usług przesyłania wnoszą do wnioskodawcy opłatę obliczoną jako suma opłat według stawki abonamentowej oraz stawek przesyłania. Jedną ze stawek przesyłania jest stawka sieciowa. Stawka ta zawiera dwa składniki tj.: składnik stały oraz składnik zmienny. Podstawą do naliczania opłaty wynikającej ze składnika stałego stawki sieciowej jest moc umowna. Moc umowna jest to moc czynna pobierana z sieci lub wprowadzona do sieci, określona w umowie na świadczenie usług przesyłania. Moc umowna dla każdego miejsca dostarczania energii elektrycznej z sieci przesyłowej jest zamawiana przez odbiorcę usług przesyłania na rok taryfowy do 25 sierpnia każdego roku poprzedzającego rok obowiązywania Taryfy.

Ustalenie z góry poziomu mocy, z którego korzystać będą odbiorcy usług przesyłania ma na celu proporcjonalny rozdział kosztów utrzymania sieci pomiędzy uczestników rynku. W przypadku, gdy dochodzi do przekroczenia poziomu mocy umownej przez odbiorcę usług przesyłania obciążenie, które ponosi on w ramach składnika stałego stawki sieciowej staje się nieproporcjonalnie niskie do jego udziału w wykorzystaniu mocy przesyłania. W związku z tym, z tytułu przekroczenia przez danego odbiorcę usług przesyłania mocy określonej w umowie o świadczenie usług przesyłania, pobierana jest opłata (określana według wzoru zamieszczonego w Taryfie), która stanowi zwiększenie wynagrodzenia za usługi przesyłania. Spółka w ramach prowadzonej działalności w zakresie świadczenia usług przesyłania pobiera wynagrodzenie jedynie z tytułów określonych w Taryfie i zgodnie z procedurą w niej określoną (zasady dotyczące ustalenia i poboru opłaty za przekroczenie mocy umownych określone zostały w punkcie 3.6 Taryfy).

Przypadki przekroczenia mocy umownych są identyfikowane przez Stronę na bieżąco, na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych. Zgodnie z postanowieniami Taryfy, w celu zwiększenia wynagrodzenia zainteresowany, po stwierdzeniu przekroczenia mocy umownej przez odbiorcę usług przesyłania, zawiadamia odbiorcę tych usług o fakcie przekroczenia mocy. Zgodnie z Taryfą przekroczenie mocy umownej jest podstawą do zwiększenia ceny umownej z tytułu świadczenia przez Spółkę usług przesyłania. W sytuacji, gdy w terminie 30 dni od dnia zawiadomienia odbiorcy usług przesyłania o przekroczeniu mocy umownej, odbiorca usług złoży odwołanie, w którym wykaże, iż przekroczenie mocy umownej nie wystąpiło w danym okresie rozliczeniowym lub suma wielkości nadwyżek mocy bądź liczba największych nadwyżek mocy pobranej ponad moc umowną są inne niż podane przez dostawcę, wówczas Spółka nie jest uprawniona do zwiększenia wynagrodzenia lub zwiększa wynagrodzenie w oparciu o parametry wykazane przez odbiorcę usług przesyłania. W innym przypadku Spółka wystawi fakturę korygującą zwiększającą wynagrodzenie w związku z przekroczeniem mocy umownej w terminie 7 dni od upływu terminu na złożenie odwołania. Jeśli natomiast odwołanie zostanie złożone, a wnioskodawca nie rozpatrzy odwołania pozytywnie, to faktura korygująca wystawiana jest terminie 7 dni od rozpatrzenia odwołania.

W obecnej praktyce, powszechnym jest składanie odwołań przez odbiorców usług przesyłania w związku z zawiadomieniami o przekroczeniu mocy umownych. To z kolei powoduje, że od momentu stwierdzenia przekroczenia mocy umownej do momentu zakończenia postępowania odwoławczego (do rozpatrzenia odwołania), a więc do momentu, w którym Strona jest uprawniona do zwiększenia należnego wynagrodzenia i do wystawienia faktury korygującej z tytułu przekroczenia mocy umownej, upływa nawet kilka miesięcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Kiedy Spółka powinna wykazać podatek VAT należny wynikający z podwyższenia ceny za świadczone usługi przesyłania (dodatkowej opłaty) w związku z przekroczeniem mocy umownej przez odbiorcę usług przesyłania?

Zdaniem wnioskodawcy podatek VAT należny wynikający z podwyższenia ceny (dodatkowej opłaty) za świadczenie usług przesyłania w związku z przekroczeniem mocy umownej powinien być wykazywany w rozliczeniu za miesiąc wystawienia faktury korygującej (pod warunkiem, że faktura korygująca wystawiona jest w terminie wynikającym z Taryfy). Spółka pobiera wynagrodzenie za świadczone usługi na podstawie Taryfy zatwierdzanej przez Prezesa URE w formie decyzji administracyjnej. Zasady podwyższania wynagrodzenia z tytułu świadczonych przez Spółkę usług przesyłania w związku z przekroczeniem mocy umownej są również określone w Taryfie. Taryfa natomiast wskazuje, że momentem, w którym następuje zwiększenie wynagrodzenia należnego wnioskodawcy w związku z przekroczeniem mocy umownej jest moment rozpatrzenia odwołania, które składa odbiorca usług przesyłania bądź upływ terminu na złożenie tego odwołania.

A zatem, mimo faktu, iż Spółka jest w stanie stwierdzić przekroczenie mocy umownej w momencie jej faktycznego przekroczenia, to zgodnie z Taryfą nie stanowi to jeszcze wystarczającej podstawy do zwiększenia wynagrodzenia należnego Spółce. Dopiero bowiem negatywne rozpatrzenie odwołania odbiorcy usług przesyłania bądź upływ terminu na wniesienie tego odwołania, stanowi podstawę do zwiększenia wynagrodzenia należnego Spółce. W związku z powyższym, powstała wątpliwość co do momentu rozliczenia podatku VAT należnego oraz momentu powstania przychodu z tytułu podwyższenia ceny za usługi przesyłania w związku z przekroczeniem mocy umownej.

Moment, w jakim podatnicy powinni ujmować faktury korygujące podwyższające podatek VAT należny nie został określony wprost w przepisach podatkowych. Niemniej, wykształcona w tym zakresie praktyka wskazuje, że moment rozliczenia faktury korygującej, która podwyższa kwotę podatku VAT należnego wykazanego na fakturze pierwotnej zależy od przyczyny wystawienia faktury korygującej. Jeśli faktura pierwotna została wystawiona nieprawidłowo, a faktura korygująca została wystawiona w celu podwyższenia pierwotnie zaniżonej kwoty podatku, to fakturę korygującą należy rozliczyć niewątpliwie w miesiącu wystawienia faktury pierwotnej.

W przypadku natomiast, gdy faktura pierwotna była wystawiona prawidłowo (a zatem podatek VAT został pierwotnie prawidłowo zadeklarowany), a konieczność wystawienia faktury korygującej wiązała się z okolicznościami, które zaistniały już po dokonaniu pierwotnej sprzedaży, fakturę korygującą uwzględnia się w deklaracji VAT składanej za miesiąc, w którym faktura korygująca została wystawiona. Dotyczy to np. podwyższenia ceny po wystawieniu faktury pierwotnej.

Takie stanowisko w zakresie rozliczania faktur korygujących było potwierdzane w orzecznictwie, sądów administracyjnych (por. wyrok z dnia 4 lutego 2004r., sygn. WSA I SA/14 783/03 - wydany pod starym stanem prawnym, lecz nadal zachowuje swoją aktualność) oraz interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe (decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008r. 140l/PH-I/4407/14-28/07/AŁ/PV-I).

Mając powyższe na uwadze, dla ustalenia okresu, w którym powinna być rozliczona faktura korygująca, niezbędne jest zbadanie przyczyn jej wystawienia. Analiza postanowień Taryfy prowadzi do wniosku, iż warunkiem sine qua non podwyższenia ceny z tytułu przekroczenia mocy umownej jest wysłanie przez wnioskodawcę do nabywcy usług przesyłania zawiadomienia o takim przekroczeniu. Po wysłaniu zawiadomienia okolicznością powodującą utrzymanie przez Spółkę ceny za świadczone usługi przesyłania na dotychczasowym poziomie jest złożenie przez odbiorcę tych usług odwołania, w którym zostanie wykazane, iż przekroczenie mocy nastąpiło z przyczyn wyłączających prawo do zwiększenia wynagrodzenia Spółki. Jeżeli natomiast odbiorca usług przesyłania nie złoży w terminie 30 dni od daty otrzymania zawiadomienia odwołania lub złoży odwołanie, które zostanie negatywnie rozpatrzone to wówczas zgodnie z postanowieniami Taryfy wynagrodzenie należne ulega zwiększeniu i Strona jest uprawniona do wystawienia faktury korygującej.

Zdaniem Spółki, podwyższenie ceny w wyniku zdarzeń zaistniałych po wystawieniu faktury pierwotnej nie powinno powodować konieczności korekty rozliczeń w okresie, w którym pierwotnie zadeklarowano obrót w prawidłowej wysokości (w omawianym przypadku uwzględniono fakturę z tytułu świadczenia usług przesyłania) — w tym bowiem okresie kwota podatku VAT należnego obliczona na podstawie pierwotnie ustalonej ceny była kwotą podatku zadeklarowaną prawidłowo. Strona pragnie zauważyć, iż podwyższenie wynagrodzenia Spółki za usługi przesyłania w związku z przekroczeniem przez odbiorcę mocy umownej następuje po wystawieniu faktury pierwotnej tj . dopiero w momencie spełnienia przesłanek określonych w Taryfie, dlatego też faktura pierwotna z tytułu świadczenia usług przesyłania wystawiana jest na prawidłową kwotę. Zgodnie z Taryfą, podwyższenie przez Stronę ceny za świadczenie usług przesyłania o prawidłową wartość może nastąpić dopiero po negatywnym rozpatrzeniu odwołania bądź upływie terminu na jego złożenie. W związku z tym, Spółka dopiero wówczas ma podstawę do wystawienia faktury korygującej.

Podsumowując, w opisanym stanie faktycznym, wystawienie faktury korygującej przez wnioskodawcę następuje bezspornie z przyczyn zaistniałych po wystawieniu faktury pierwotnej. Mając zatem na uwadze praktykę podatkową potwierdzoną przez orzecznictwo sądów administracyjnych i organy podatkowe, Spółka stoi na stanowisku, że podatek VAT należny wynikający z faktury korygującej dokumentującej przekroczenie mocy umownej, powinien być wykazywany w bieżącej deklaracji VAT, tzn. w deklaracji składanej za miesiąc, w którym wystawiona została faktura korygująca (zakładając, że wystawienie faktury korygującej nastąpiło w terminie wynikającym z Taryfy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.