Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-1201/15-6/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-12-22
Teza: Skutki podatkowe jakie powstaną w związku z otrzymaniem środków pieniężnych, udziałów spółki cypryjskiej i wierzytelności w wyniku rozwiązania spółki osobowej oraz opisanej we wniosku konfuzji.
Słowa kluczowe: konfuzja; likwidacja; spółki-przekształcenie spółki; spółki-spółka jawna; spółki-spółka osobowa; wierzytelność; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2015 r. (data wpływu 25 września 2015 r.) uzupełniony pismem z dnia 9 listopada 2015 r. (data nadania 9 listopada 2015 r., data wpływu 12 listopada 2015 r.) na wezwanie z dnia 30 października 2015 r. Nr IPPB4/4511-1201/15-2/MP (data nadania 30 października 2015 r., data doręczenia 2 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych, jakie powstaną w związku z otrzymaniem środków pieniężnych, udziałów spółki cypryjskiej i wierzytelności w wyniku rozwiązania spółki osobowej oraz opisanej we wniosku konfuzji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wkładu niepieniężnego w postaci udziałów spółki cypryjskiej, skutków podatkowych dobrowolnego umorzenia udziałów oraz skutków podatkowych, jakie powstaną w związku z otrzymaniem środków pieniężnych, udziałów spółki cypryjskiej i wierzytelności w wyniku rozwiązania spółki osobowej oraz opisanej we wniosku konfuzji.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni (dalej również: Podatnik) jest osobą fizyczną podlegającą opodatkowaniu od całości swoich dochodów na terenie Polski. Wnioskodawczyni jest także jedynym udziałowcem w spółce podlegającej prawu cypryjskiemu (będącej podmiotem wymienionym pod pozycją 8 w załączniku nr 3 do ustawy PIT, dalej również: spółka cypryjska). Spółka cypryjska jest także spółką wymienioną w pkt 13 Załącznika Nr 1 do Dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (jest to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością). W związku z planowaną restrukturyzacją, Wnioskodawczyni zamierza wnieść jako wkład niepieniężny wszystkie udziały w spółce cypryjskiej, w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce (dalej również: A.). Wartość udziałów spółki cypryjskiej ustalona zostanie na poziomie ich wartości rynkowej i wartość ta będzie odpowiadała wartości nominalnej udziałów, które wydane zostaną Wnioskodawczyni w kapitale zakładowym spółki A. w zamian za udziały w spółce cypryjskiej. W wyniku wnoszonego aportu spółka A. uzyska bezwzględną większość praw głosów w spółce cypryjskiej.

Wyżej opisana restrukturyzacja nie będzie dokonana w ramach działalności brokerskiej ani maklerskiej, Wnioskodawczyni nie prowadzi także działalności gospodarczej w zakresie obrotu papierami wartościowymi. W wyniku powyższej transakcji, A. będzie jedynym udziałowcem spółki cypryjskiej, co bynajmniej nie oznacza, że w późniejszym okresie udziałowcami spółki cypryjskiej nie będą inne podmioty, w tym na powrót Wnioskodawczyni.

Po dokonaniu ww. transakcji także niewykluczone, że A. udzieli Wnioskodawczyni pożyczki środków pieniężnych. Następnie być może dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego A. o równowartość pożyczonych środków pieniężnych. Udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki A. Wnioskodawczyni obejmie w zamian za wkład pieniężny, źródłem finansowania podwyższonego kapitału zakładowego w A. będą być może środki z uzyskanej pożyczki.

W dalszej kolejności niewykluczone, że dojdzie do przekształcenia spółki A. spółka z o.o. w spółkę jawną, a następnie do rozwiązania spółki jawnej (tj. do rozwiązania spółki jawnej w wyniku jednomyślnej uchwały wspólników bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego). Przed przekształceniem A. spółki kapitałowej oraz rozwiązaniem spółki jawnej przystąpi do niej wspólnik, będący spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce. Majątek spółki jawnej zostanie wydany wspólnikom, w tym Wnioskodawczyni, in natura, w związku z czym Wnioskodawczyni otrzyma pewne składniki majątkowe rozwiązanej spółki jawnej. W szczególności, Wnioskodawczyni nabędzie w wyniku podziału majątku spółki wierzytelność, wynikającą z tytułu umowy pożyczki, zawartej przez A. z Wnioskodawczynią oraz co jest niewykluczone udziały w spółce cypryjskiej oraz środki pieniężne. Na moment rozwiązania na majątek spółki jawnej będzie się składał majątek, który został wcześniej rozpoznany, jako dochód podatkowy przez A. spółkę kapitałową lub wspólników spółki jawnej proporcjonalnie do udziału w zysku i/lub też nie. Oznacza to, że w skład majątku likwidacyjnego mogą składać się środki pieniężne pochodzące z dywidendy zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT bądź zdarzeń niekreujących dochód podatkowy, tj. umorzenie dobrowolne udziałów w spółce cypryjskiej, gdzie przychód będzie równy kosztom uzyskania przychodów.

W związku z rozwiązaniem spółki jawnej Wnioskodawczyni otrzyma przypadającą na niego część majątku spółki osobowej w postaci środków pieniężnych/udziałów w spółce cypryjskiej oraz wierzytelności spółki osobowej wobec Wnioskodawczyni. Zgodnie z zasadami prawa cywilnego, w rezultacie dojdzie do tzw. konfuzji wierzytelności i zobowiązania po stronie Wnioskodawczyni, czyli wygaśnięcia zobowiązania z tytułu umowy pożyczki z uwagi na tożsamość wierzyciela i zobowiązanego.

Wysokość kapitału zakładowego spółki A. będzie odpowiadała wysokości wartości majątku spółki powstałej w wyniku przekształcenia, tj. spółki jawnej (tzn. na cały majątek spółki jawnej będzie składał się tylko i wyłącznie kapitał zakładowy spółki A., nie będą występowały inne kapitały i zyski niepodzielone).

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że jako wspólnik spółki jawnej planuje umorzenie udziałów, które będzie miało charakter umorzenia dobrowolnego w rozumieniu art. 199 w zw. z art. 200 § 1 Kodeksu spółek handlowych. Jednocześnie Wnioskodawczyni doprecyzowała, że może wystąpić sytuacja, w której przedmiotem działalności gospodarczej spółki jawnej będzie nabywanie i zbywanie (obrót) udziałami, tj. czerpanie pożytków z ww. udziałów, ale równie dobrze przedmiot działalności może tego nie obejmować.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z transakcją, polegającą na wniesieniu przez Wnioskodawczynię aportem udziałów w spółce cypryjskiej do spółki A., w zamian za udziały w jej podwyższonym kapitale zakładowym, po stronie Wnioskodawczyni powstanie przychód opodatkowany PIT?
2.  Czy kosztem uzyskania przychodów z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów (stanowiących majątek spółki jawnej, jako następcy prawnego A.) będzie dla Wnioskodawczyni, jako wspólnika spółki jawnej, wartość nominalna udziałów A., jakie A. przekazała Wnioskodawczyni w zamian za wniesiony przez nich wkład niepieniężny (aport) w postaci udziałów spółki cypryjskiej?
3.  Czy otrzymanie przez Wnioskodawczynię, jako wspólnika spółki osobowej, środków pieniężnych albo innych składników majątku (udziałów spółki cypryjskiej) z tytułu zakończenia działalności spółki jawnej (powstałej w wyniku przekształcenia spółki A.) poprzez jej rozwiązanie bez przeprowadzenia procedury likwidacyjnej będzie skutkowało powstaniem po jej stronie przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?
4.  Czy i w jakiej wysokości wygaśnięcie zobowiązania wobec spółki jawnej poprzez konfuzję, następującą w wyniku nabycia wierzytelności spółki jawnej wobec Wnioskodawczyni w związku z rozwiązaniem spółki jawnej, powoduje powstanie przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawczyni podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Niniejsza interpretacja dotyczy odpowiedzi na pytanie Nr 3 i 4 w zakresie skutków podatkowych, jakie powstaną w związku z otrzymaniem środków pieniężnych, udziałów spółki cypryjskiej i wierzytelności w wyniku rozwiązania spółki osobowej oraz opisanej we wniosku konfuzji. W pozostałym zakresie zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymanie przez nią, jako wspólnika spółki osobowej, środków pieniężnych albo innych składników majątku (udziałów spółki cypryjskiej) z tytułu zakończenia działalności spółki jawnej (powstałej w wyniku przekształcenia spółki A.) poprzez jej rozwiązanie bez przeprowadzenia procedury likwidacyjnej nie będzie skutkowało powstaniem po jej stronie przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawczyni, wygaśnięcie zobowiązania Wnioskodawczyni wobec spółki jawnej poprzez konfuzję, następującą w wyniku nabycia wierzytelności w toku rozwiązania spółki jawnej nie spowoduje po stronie Wnioskodawczyni powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie

Ad. 3

W celu określenia skutków podatkowych rozwiązania spółki osobowej (jawnej) bez przeprowadzenia procedury likwidacji na gruncie ustawy o PIT, w pierwszej kolejności należy odwołać się do przepisów K.s.h.

Na podstawie art. 58 pkt 2 K.s.h. jedną z przyczyn rozwiązania spółki może stanowić jednomyślna uchwała wszystkich wspólników.

Zgodnie z art. 67 § 1 K.s.h. w przypadkach określonych w art. 58 K.s.h. należy przeprowadzić likwidację spółki, chyba że wspólnicy uzgodnili inny sposób zakończenia działalności spółki.

Mając na uwadze powołane wyżej regulacje, należy stwierdzić, że w myśl przepisów K.s.h., spółka może zostać rozwiązana również bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego poprzez dokonanie stosownych ustaleń pomiędzy wspólnikami. Przeprowadzenie postępowania likwidacyjnego nie jest więc obligatoryjne w przypadku rozwiązania spółki osobowej.

W związku z tym, że wspólnicy mogą ustalić inne zakończenie bytu danej spółki, niż poprzez postępowanie likwidacyjne, ta inna forma zakończenia bytu powinna się odbyć poprzez porozumienie co do podziału majątku, sposobu zaspokojenia i zabezpieczenia majątku, zasad odpowiedzialności za część zobowiązań, w końcu może to być ustalenie metody podziału majątku w naturze (in natura) poprzez odpowiedni podział składników majątkowych między wspólników bez konieczności spieniężenia majątku spółki, część in natura, część spieniężona. (A. Kidyba, Komentarz do art. 67 Kodeksu spółek handlowych w: Komentarz aktualizowany do art. 1-300 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U.00.94.1037), publ. LEX).

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, za przychód z działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 14 ust 2 pkt 17 lit. b) ustawy o PIT, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku, otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki.

Na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o PIT do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki.

Jednocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 ustawy o PIT, do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku:

1.  pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie,
2.  otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, likwidacja spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Z powyższych przepisów wynika, że celem ustawodawcy było wyłączenie z opodatkowania zarówno kwot (pieniędzy) jak i wartości (składników majątkowych) otrzymanych przez wspólników spółki osobowej w związku z zakończeniem jej bytu prawnego. Dodatkowo ustawodawca nie stworzył na poziomie ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawczyni, rozwiązanie spółki osobowej bez przeprowadzenia likwidacji, powinno być traktowane na gruncie ustawy o PIT analogicznie do jej likwidacji, tj. powinno być objęte hipotezą art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o PIT.

Różnice proceduralne pomiędzy rozwiązaniem spółki osobowej bez likwidacji a likwidacją spółki osobowej nie powinny mieć wpływu na konsekwencje podatkowe dla Wnioskodawczyni na gruncie ww. ustawy. Zarówno bowiem likwidacja spółki osobowej, jak również jej rozwiązanie mają ten sam skutek w postaci zakończenia działalności spółki. Powyższe stanowisko zostało wielokrotnie potwierdzone w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo wskazać należy na;

*   interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby-Skarbowej w Poznaniu z dnia 3 lipca 2015 r., ILPB1/4511-1-511/15-2/AA;
*   interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 lipca 2014 r., ILPB1/415-402/14-2/IM;
*   interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2014 r., ILPB2/415-465/14-2/TR;
*   interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 czerwca 2014 r., ILPB2/415-467/14-2/WM.

W konsekwencji rozwiązanie spółki jawnej bez likwidacji będzie neutralne dla Wnioskodawczyni z punktu widzenia ustawy o PIT, a otrzymane przez Wnioskodawczynię środki pieniężne oraz inne składniki majątku nie będą na moment ich otrzymania przez Wnioskodawczynię podlegały podatkowi dochodowemu od osób fizycznych.

Bez znaczenia w analizowanej sytuacji będzie fakt, że środki pieniężne w znacznej części będą wynikały z transakcji dobrowolnego umorzenia udziałów, gdzie A. bądź wspólnicy spółki jawnej (w tym Wnioskodawczyni) rozpoznają przychód podatkowy równy kosztom uzyskania przychodów, co z pewnością nie będzie się przekładało na dochód podatkowy bądź też dywidendy zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT przez A.. Jak bowiem stwierdził WSA w Warszawie w podobnej sprawie w wyroku z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. III SA/Wa 2382/14 w którym podkreślił, że: „Sąd stwierdza, że niezależnie od motywów; którymi kierował się organ interpretacyjny, w aktualnym stanie prawnym nie ma podstaw do wyłączenia takich wspólników likwidowanej spółki jawnej z zakresu działania art. 14 ust. 3 pkt 10 p.d.o.f. i nałożenia na nich obowiązku zaliczania do przychodu środków pieniężnych otrzymanych z likwidacji spółek jawnych w części odpowiadającej środkom pochodzącym z transakcji zrealizowanych przez sp. z o.o., nie opodatkowanej podatkiem dochodowym. Oceny tej nie zmienia odwołanie się przez organ do wykładni celowościowej. W orzecznictwie zarówno sądów administracyjnych, jak i Trybunału Konstytucyjnego, przyjmuje się zgodnie, że przepisy prawa podatkowego powinny być interpretowane zgodnie z ich znaczeniem językowym, w szczególności jeśli dotyczą ulg i zwolnień podatkowych. Sąd podziela wyrażane tam poglądy, że ustanowione przez ustawodawcę ulgi i zwolnienia nie powinny być w procesie wykładni ani rozszerzane, ani zawężane. Przykładowo, w wyroku NSA z dnia 9 sierpnia 2012 r., II FSK 47/11, wskazano, że prymat wykładni językowej nad innymi rodzajami wykładni ma szczególne znaczenie w przypadku wykładni przepisów prawa podatkowego wprowadzających ulgi i zwolnienia podatkowe. Dopiero gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego tekstu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania w sprawie, powstaje sytuacja w której trzeba wybrać jedno z kilku możliwych znaczeń danego tekstu uzasadnione jest odwołanie się do innych niż językowe reguł wykładni prawa, w tym wykładni celowościowej.”

Analogicznie konkluzje wynikają z orzeczenia WSA w Warszawie z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. III SA/Wa 2359/14.

Ad. 4

Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy o PIT, przez spółkę jawną należy rozumieć spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego. W tym przypadku, podatnikiem od dochodu uzyskiwanego przez spółkę jawną są wspólnicy tych spółek proporcjonalnie do udziału w zyskach (art. 8 ust. 1 ustawy o PIT). Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) ustawy o PIT, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki.

W pierwszej kolejności Wnioskodawczyni wskazała, że z ww. przepisów wynika, że celem ustawodawcy było wyłączenie z opodatkowania zarówno kwot (pieniędzy) jak i wartości (składników majątkowych) otrzymanych przez wspólników spółki osobowej w związku z zakończeniem jej bytu prawnego. Zatem, zdaniem Wnioskodawczyni, rozwiązanie spółki osobowej bez przeprowadzenia likwidacji, powinno być traktowane na gruncie ustawy o PIT analogicznie do jej likwidacji, tj. powinno być objęte hipotezą art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) ustawy o PIT (a także art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o PIT).

A zatem, biorąc pod uwagę powyżej przytoczoną treść art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) ustawy o PIT, na dzień rozwiązania spółki jawnej nie powstanie po stronie Wnioskodawczyni przychód podlegający opodatkowaniu PIT w związku z otrzymaniem w toku rozwiązywania składników majątku spółki. Przychód z tytułu zbycia przez Wnioskodawczynię składnika majątku otrzymanego w toku rozwiązania spółki niebędącej osobą prawną, nie wystąpi, z uwagi na fakt wygaśnięcia wierzytelności poprzez konfuzję, następującą na skutek połączenia w rękach tej samej osoby (tj. Wnioskodawczyni) prawa (tj. wierzytelności) i korelatywnie sprzężonego z nim obowiązku (zobowiązania wspólnika wobec spółki). Innymi słowy, w wyniku rozwiązania spółki jawnej wierzytelność przestanie istnieć wobec zaniku istotnych elementów stosunku zobowiązaniowego. Brak będzie bowiem stron, z których każda reprezentowałaby przeciwstawne, czy choćby inne interesy (por. W. Czachorski. Zobowiązania. Zarys wykładu, s. 355. Warszawa 2003 r.). W tej sytuacji nie powstanie również przychód. Ponadto, w przedmiotowej sprawie nie dojdzie do umorzenia lub przedawnienia zobowiązań w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o PIT, za przychody z działalności gospodarczej uznaje się wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań (\`(...)\`), w tym z tytułu zaciągniętych kredytów (pożyczek), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Wnioskodawczyni wskazała, że w ww. przepisie ustawodawca posługuje się terminem „umorzonych zobowiązań” w odniesieniu do wymienionych w nim kategorii przychodów. Pojęcie „umorzonych zobowiązań” nie zostało zdefiniowane w ustawie. W związku z tym należy odwołać się do wykładni językowej użytego terminu. I tak, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN (www.sjp.pwn.pl/szukaj/umorzony), „umorzyć” oznacza m.in. „zrezygnować całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych”. Termin „umorzony” zastosowany w odniesieniu do zobowiązania oznacza zatem skutek w postaci zmniejszenia lub zlikwidowania tego zobowiązania poprzez uzyskanie zrzeczenia się należności przez wierzyciela. Stąd skutkiem umorzenia zobowiązania jest zmniejszenie lub zlikwidowanie zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania.

Zgodnie z art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121, z późn. zm.), zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Zatem o uznaniu zobowiązania za umorzone w całości lub w części decyduje spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze, w przypadku wierzyciela konieczne jest złożenie oświadczenia woli o zwolnieniu dłużnika z długu i po drugie, w przypadku dłużnika konieczne jest złożenie oświadczenia woli o tym, że zwolnienie to przyjmuje. Jedynie w takim przypadku, w wyniku złożenia dwóch oświadczeń woli uznać można, że jedna ze stron rezygnuje z przysługującego jej świadczenia pieniężnego, natomiast druga ze stron uzyskuje z tego tytułu przysporzenie majątkowe, stanowiące przychód podlegający opodatkowaniu PIT.

W wyniku rozwiązania spółki jawnej Wnioskodawczyni stanie się jednocześnie wierzycielem i dłużnikiem. W przypadku natomiast, gdy dochodzi do połączenia w rękach tej samej osoby prawa (np. wierzytelności) i korelatywnie sprzężonego z nim obowiązku; (np: zobowiązania) wygaśnięciu ulega prawo podmiotowe, tj. następuje konfuzja tego prawa podmiotowego. W omawianym stanie faktycznym dojdzie do połączenia w rękach Wnioskodawczyni zobowiązania i wierzytelności. Należy jednak podkreślić, że do wygaśnięcia zobowiązania Wnioskodawczyni dojdzie nie wskutek umorzenia, lecz poprzez konfuzję prawa podmiotowego z mocy prawa, następującą w wyniku rozwiązania spółki jawnej i podziału jej majątku. W szczególności do wygaśnięcia tego zobowiązania nie dojdzie wskutek złożenia odpowiednich oświadczeń woli wierzyciela i dłużnika.

W konsekwencji, wygaśnięcie zobowiązania Wnioskodawczyni wobec spółki jawnej poprzez konfuzję, następującą w wyniku nabycia wierzytelności przysługującej Wnioskodawczyni w toku rozwiązania spółki jawnej, na skutek połączenia w rękach tej samej osoby (Wnioskodawczyni) prawa (wierzytelności) i korelatywnie sprzężonego z nim obowiązku (zobowiązania Wnioskodawczyni), nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska, Wnioskodawczyni przytoczyła interpretacje indywidualne wydane przez organy podatkowe, działające w imieniu Ministra Finansów w zbliżonych stanach faktycznych, w tym m. in. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 7 kwietnia 2014 r. Znak: IPPB1/415-118/14-2/EC, z dnia 13 maja 2014 r. Znak: IPPB1/415-183/14-3/MT, z dnia 22 maja 2014 r. Znak: IPPB1/415-229/14-4/KS oraz z dnia 3 listopada 2014 r. Znak: IPPB1/415-899/14-6/KS, czy Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 16 czerwca 2014 r. Znak: ILPB1/415-327/14-4/AMN.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.