Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-85/12-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-03-30
Teza: Zainteresowanemu na sprzedaż karnetów na usługi: siłowni, fitness, aerobiku, sauny, solarium, masażu suchego częściowego, magnetronik, lasera, ultradźwięków, lampy solux nie przysługuje uprawnienie do zastosowania preferencyjnej 8% stawki podatku od towarów i usług wynikającej z art. 41 ust. 2 w związku z pozycją 186 załącznika nr 3 ustawy o podatku od towarów i usług
Słowa kluczowe: obiekt-obiekt sportowy; sauna; solarium; stawka-stawki podatku; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2012r. (data wpływu 23 stycznia 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% dla usług świadczonych przez Wnioskodawcę usług takich jak: siłownia, sauna, solarium, fitness, aerobik, masaż suchy częściowy, magnetronik, laser, ultradźwięki, lampa solux - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% dla usług świadczonych przez Wnioskodawcę usług takich jak: siłownia, sauna, solarium, fitness, aerobik, masaż suchy częściowy, magnetronik, laser, ultradźwięki, lampa solux.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje niżej wymienione usługi: siłownia, sauna, solarium, fitness, aerobik, masaż suchy częściowy, magnetronik, laser, ultradźwięki, lampa solux. W zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej usługi te na podstawie PKD zostały zakwalifikowane jako 93.13.Z Działalność obiektów służących poprawie kondycji fizycznej, 93.29.Z Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna, 96.04.Z Działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej oraz 86.90.Z. Działalność fizjoterapeutyczna. Wejście do poszczególnych sal i korzystanie z wymienionych powyżej usług odbywa się na podstawie karnetów lub paragonów fiskalnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy na świadczone usługi Wnioskodawca może zastosować stawkę 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy przyjmując, iż usługi przez niego świadczone można zakwalifikować jako „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” to zgodnie z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów usług z dnia 11 marca 2004r. z późniejszymi zmianami mogą być one opodatkowane stawką 8% bez względu na PKWiU.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Co do zasady, w myśl art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, zgodnie z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnieniem od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 cyt. ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Przy czym, zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku wynosi 8%.

Jak wynika z poz. 186 przedmiotowego załącznika, opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 8% podlegają, bez względu na symbol PKWiU, „pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi: siłownia, sauna, solarium, fitness, aerobik, masaż suchy częściowy, magnetronik, laser, ultradźwięki, lampa solux. Wejście do poszczególnych sal i korzystanie z wymienionych powyżej usług odbywa się na podstawie karnetów lub paragonów fiskalnych.

Zauważyć należy, iż w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT zostały wskazane „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” bez względu na PKWiU. Ustawodawca nie określił form ani kategorii „wstępu”, które objął 8% stawką podatku. Pod pojęciem „wstępu” określonym w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa - www.sjp.pwn.pl) rozumieć należy możliwość wejścia gdzieś.

Natomiast obowiązujący od 1 lipca 2011r. art. 32 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15.03.2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, wskazuje, iż:

1.  Usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.
2.  Ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:
    1.  prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;
    2.  prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;
    3.  prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.
3.  Ustęp 1 nie obejmuje korzystania z obiektów, takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę.

Wstęp należy rozumieć zatem jako możliwość wejścia „gdzieś”, co nie jest równoznaczne z możliwością korzystania z dostępnych tam urządzeń. Opłata za wstęp jest opłatą wnoszoną przez np. kibica, co do zasady za uczestniczenie w imprezie poprzez np. oglądanie (uczestnictwo bierne).

Zatem pojęcia usług w zakresie wstępu (o którym mowa w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy) nie można utożsamiać z pojęciem „biletu wstępu” uprawniającego do uczestniczenia w zajęciach sportowo-rekreacyjnych, które prowadzone są na zasadzie czynnego uczestnictwa w nich. Wstęp np. na zajęcia fitness nie uprawnia korzystającego do wstępu jedynie w sensie wejścia gdzieś, jak to ma miejsce np. w przypadku kupienia biletu do kina, lecz obejmuje również czynne uczestnictwo w zajęciach sportowo - rekreacyjnych.

Zauważyć należy, iż w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca sprzedaje karnety (lub paragony z kasy fiskalnej) upoważniające do korzystania z usług: siłowni, fitness, aerobiku, sauny, solarium, masażu suchego częściowego, magnetronik, lasera, ultradźwięków, lampy solux. Zatem karnet upoważnia osobę będącą w jego posiadaniu do czynnego uczestniczenia w zajęciach sportowo-rekreacyjnych, do korzystanie z urządzeń znajdujących się w pomieszczeniach sauny, solarium, do korzystania z urządzeń: lampy solux, lasera, magnetronic i ultradźwięków a także do korzystania z usług wykonania masażu suchego częściowego. Z tych też względów opłaty pobierane za uczestnictwo w zajęciach fitness i korzystanie z urządzeń udostępnianych przez Wnioskodawcę, służących poprawie kondycji fizycznej, nie mogą być uznane za opłatę za wstęp. Jest to bowiem opłata za czynny udział w zajęciach i możliwość korzystania z urządzeń oferowanych przez Stronę. W związku z tym Zainteresowanemu na sprzedaż karnetów na ww. usługi nie przysługuje uprawnienie do zastosowania preferencyjnej 8% stawki podatku od towarów i usług wynikającej z art. 41 ust. 2 w związku z pozycją 186 załącznika nr 3 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji Wnioskodawca winien opodatkować usługi, o których mowa powyżej podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.