Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-242/16/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-07-11
Teza: Nieodpłatne przekazanie na cele osobiste wspólnikom nieruchomości spółki cywilnej
Słowa kluczowe: budynek; cel-cele osobiste; działalność-działalność gospodarcza; grunty-grunt niezabudowany; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie; przekazanie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; spółki-spółka cywilna; wspólnik; wycofanie; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 marca 2016 r. (data wpływu 31 marca 2016 r.), uzupełnionego pismem z 23 marca 2016 r. (data wpływu 9 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania działki nr 1503/2 zabudowanej budynkiem mieszkalno-użytkowym na cele osobiste wspólników – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2016 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania nieruchomości na cele osobiste wspólników.

Wniosek został uzupełniony pismem z 23 marca 2016 r. (data wpływu 9 czerwca 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 24 maja 2016 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Dwuosobowa Spółka Cywilna jest czynnym podatnikiem VAT, charakter działalności Spółki to handel detaliczny i usługi.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zakupiła 9 listopada 2004 r. działkę zabudowaną budynkiem mieszkalno-użytkowym.

Sprzedający oświadczyli zgodnie, że sprzedaż nieruchomości nie odbywa się w ramach działalności gospodarczej, w związku z tym transakcja nie została udokumentowana fakturą VAT, jedynie aktem notarialnym, a Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Od kwietnia 2005 r. do chwili złożenia wniosku ww. nieruchomość jest wynajmowana różnym najemcom prowadzącym w przedmiotowych lokalach działalność gospodarczą.

W trakcie użytkowania ww. nieruchomości poniesiono w 2005 r. wydatki, w stosunku do których podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, na remont instalacji wodnokanalizacyjnej i wymianę stolarki okiennej, a w 2011 r. modernizację instalacji CO, łącznie wydatki te nie przekroczyły 20% wartości początkowej nieruchomości.

W chwili obecnej wspólnicy chcą się skoncentrować się na działalności handlowej, a posiadana nieruchomość utraciła dla Spółki przydatność gospodarczą, w związku z tym wspólnicy chcieliby wycofać ją z ewidencji środków trwałych i przekazać na cele osobiste.

Stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przekazanie towarów na cele osobiste podatnika uważa się za dostawę towarów, a w związku z tym pojawia się pytanie jak ww. przekazanie opodatkować.

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że:

*   Nieruchomość nabyta 9 listopada 2004 r. składa się z jednej działki nr 1503/2 o powierzchni 0,0173 ha zabudowanej budynkiem mieszkalno-użytkowym.
*   Wymieniona działka była zabudowana.
*   Nieruchomość nabyta 9 listopada 2004 r. – budynek mieszkalno-użytkowy został wpisany do ewidencji środków trwałych 1 grudnia 2004 r.
*   Od kwietnia 2005 r. nastąpiło zajęcie tego budynku dla potrzeb działalności gospodarczej, budynek był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
*   Budynek był w całości wykorzystywany jako przedmiot najmu dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą.
*   Budynek ten nie był wykorzystywany na cele mieszkaniowe.
*   Budynek jest trwale związany z gruntem.
*   Przekazanie nieruchomości na potrzeby osobiste nastąpi nieodpłatnie.
*   W przyszłości nieruchomość ta będzie wykorzystywana przez wspólników do działalności gospodarczej prowadzonej na własne nazwiska.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy przy przekazaniu ww. nieruchomości na cele osobiste właściwe będzie zwolnienie z podatku od towarów i usług – w przypadku nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 10a ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku nieruchomości istnieje możliwość zwolnienia z podatku VAT przekazania jej na cele osobiste.

W przypadku nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 10a ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy zakupie ww. nieruchomości, a nakłady na ulepszenie nie przekroczyły 20% jej wartości początkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, a w szczególności darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Definicja pojęcia „wytworzenie nieruchomości” zawarta jest w art. 2 pkt 14a ustawy, zgodnie z którym ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości – rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Treść art. 29a ust. 2 ustawy o VAT wskazuje, że w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Z wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dwuosobowa Spółka Cywilna zakupiła 9 listopada 2004 r. działkę nr 1503/2 zabudowaną budynkiem mieszkalno-użytkowym. Transakcja nie została udokumentowana fakturą VAT, jedynie aktem notarialnym, a Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Od kwietnia 2005 r. ww. nieruchomość jest wynajmowana różnym najemcom prowadzącym w niej działalność gospodarczą. W trakcie użytkowania nieruchomości poniesiono wydatki na modernizację (ulepszenie), w stosunku do których podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Wydatki te nie przekroczyły 20% wartości początkowej nieruchomości.

Od kwietnia 2005 r. nastąpiło zajęcie tego budynku dla potrzeb działalności gospodarczej, budynek był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Budynek był w całości wykorzystywany jako przedmiot najmu dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Budynek ten nie był wykorzystywany na cele mieszkaniowe. Budynek jest trwale związany z gruntem.

Nieruchomość nabyta 9 listopada 2004 r. – budynek mieszkalno-użytkowy – została wpisana do ewidencji środków trwałych 1 grudnia 2004 r. W chwili obecnej wspólnicy chcieliby wycofać nieruchomość z ewidencji środków trwałych i przekazać na cele osobiste. Przekazanie nieruchomości na potrzeby osobiste nastąpi nieodpłatnie. W przyszłości nieruchomość ta będzie wykorzystywana przez wspólników do działalności gospodarczej prowadzonej na własne nazwiska.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż wskazane wyżej wycofanie z ewidencji środków trwałych Spółki Cywilnej ww. nieruchomości zabudowanej budynkiem, będzie mieściło się w pojęciu dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy. Nieodpłatne przekazanie nieruchomości na potrzeby osobiste wspólników dotyczy bowiem towarów należących do przedsiębiorstwa (spółki cywilnej).

Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca, w trakcie użytkowania nieruchomości Spółka Cywilna poniosła w 2005 r. i w 2011 r. wydatki na ulepszenie, w stosunku do których przysługiwało jej prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Tak więc z tytułu wytworzenia nieruchomości Spółce Cywilnej przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powyższe oznacza, że zostały spełnione przesłanki warunkujące zrównanie nieodpłatnego przekazania towarów z odpłatną dostawą towarów.

Zatem nieodpłatne przekazanie na potrzeby osobiste wspólników Spółki Cywilnej przedmiotowej nieruchomości będzie w tym przypadku stanowiło dostawę towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z tym czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Przy czym podstawę opodatkowania – zgodnie z art. 29a ust. 2 – należy odnieść wyłącznie do wartości ulepszeń, od których Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia.

Natomiast koszt zakupu gruntu i budynku w przedmiotowej sprawie nie wchodzi do podstawy opodatkowania, gdyż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu.

W tym miejscu wskazać należy na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w którym Trybunał wielokrotnie wypowiadał się w kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z dnia 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50/88 (Heinz Küchne) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Również w orzeczeniu z dnia 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w orzeczeniu z dnia 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans-Georg Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, iż nieodpłatne świadczenia mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego.

W kontekście powyższego zauważyć należy, że jeżeli Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie gruntu i budynku to koszt ich nabycia w przedmiotowej sprawie nie wchodzi do podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania należy odnieść wyłącznie do wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, od których Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Wysokość opodatkowania regulują przepisy Działu VIII ustawy o VAT (art. 41-85).

Stosownie do art. 41 ust. 1 tej ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 cyt. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów i świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Jak stanowi art. 2 pkt 14 ww. ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym wskazać należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zatem jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części jest objęta zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a staje się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego) podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki i budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego) korzysta ze zwolnienia od podatku.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia czy w przypadku przekazania nieruchomości na cele osobiste istnieje możliwość zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług.

W celu ustalenia czy w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku planowanej dostawy należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy względem wymienionego we wniosku budynku nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 maja 2014 r. sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako "pierwsze zajęcie budynku, używanie". Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT”. W świetle powyższego należy więc przyjąć, że jeżeli podatnik użytkował dany budynek, budowlę lub ich części i spełnia warunek korzystania z budynku, budowli lub ich części przez wymagany czas, to do sprzedaży prawa własności tego budynku, budowli lub ich części zastosowanie znajdzie zwolnienie przewidziane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Takie rozumienie pojęcia „pierwszego zasiedlenia” odnosi się do art. 2 pkt 14 lit. a ustawy o VAT tj. do użytkowania przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia przedstawia się inaczej, w sytuacji gdy budynek/budowla zostanie ulepszony, a wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej obiektu. W takim bowiem przypadku decydujące znaczenie do rozstrzygnięcia czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie, ma kwestia oddania budynku/budowli po ulepszeniu do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu (np. najem).

Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku względem budynku mieszkalno-użytkowego mającego być przedmiotem dostawy nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, działkę nr 1503/2 zabudowaną budynkiem mieszkalno-użytkowym Spółka Cywilna zakupiła 9 listopada 2004 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i 1 grudnia 2004 r. wpisała do ewidencji środków trwałych. Od kwietnia 2005 r. budynek jest wynajmowany różnym najemcom prowadzącym w nim działalność gospodarczą. Budynek był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Budynek był w całości wykorzystywany jako przedmiot najmu dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Budynek ten nie był wykorzystywany na cele mieszkaniowe. W trakcie użytkowania nieruchomości poniesiono w 2005 r. i w 2011 r. wydatki, w stosunku do których podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Wydatki te nie przekroczyły 20% wartości początkowej nieruchomości.

Planowane przez Wnioskodawcę przekazanie stanowiące dostawę budynku mieszkalno-użytkowego nie zostanie dokonane w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż budynek od 2005 r. był w całości przedmiotem najmu, a wydatki na ulepszenie nie były wyższe niż 20%.

Tym samym planowana dostawa tego budynku, w stosunku do którego pomiędzy pierwszym zasiedleniem a datą dostawy nie upłynie okres krótszy niż 2 lata – będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nieruchomość mająca być przedmiotem przekazania składa się z jednej działki nr 1503/2 zabudowanej budynkiem mieszkalno-użytkowym, przy zakupie której Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W trakcie używania poniesiono wydatki na modernizację (ulepszenie) tego budynku, w stosunku do których Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Jak wskazano wyżej, nieodpłatne przekazanie towarów na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem, importem lub wytworzeniem tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który towary zostały przekazane.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Stosownie do art. 29a ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Co do zasady, w przypadku dostawy gruntu zabudowanego, grunt ten przyjmuje stawkę podatku VAT (lub zwolnienie od podatku) taką jak budynki i budowle na nim posadowione i trwale z gruntem związane, co wynika z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Ponieważ jednak w niniejszej sprawie przy nabyciu gruntu oraz budynku Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, to wartość nabycia gruntu oraz budynku w przedmiotowej sprawie nie wchodzi do podstawy opodatkowania.

Do podstawy opodatkowania z tytułu nieodpłatnego przekazania nieruchomości wchodzi zatem jedynie cena nabycia ulepszeń przedmiotowego budynku, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia określone w momencie nieodpłatnego przekazania nieruchomości, przy czym nieodpłatne przekazanie tych ulepszeń podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku przekazania tej nieruchomości na cele osobiste istnieje możliwość zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług – należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto Organ informuje, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163 poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.