Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4017.1.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: W zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko
Wnioskodawcy, zgodnie z którym po Podziale, Spółka
Przejmująca wstąpi we wszystkie przewidziane w przepisach
prawa podatkowego prawa i obowiązki Spółki Dzielonej, w tym
również będzie ona uprawniona do korzystania z ochrony
prawnej wynikającej z wszystkich indywidualnych interpretacji
przepisów prawa podatkowego dotyczących zorganizowanej
części przedsiębiorstwa związanej z Działalnością Produkcyjną
wydanych na rzecz Spółki Dzielonej przed Podziałem, do
których Spółka Dzielona zastosowała się przed Podziałem oraz
nie zastosowała się przed Podziałem.
Słowa kluczowe: interpretacja
interpretacja-skutki interpretacji
ochrona
ordynacja podatkowa
sukcesja
sukcesja-sukcesja prawna
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa-Dział II Organy podatkowe i ich
właściwość-Rozdział 1a Interpretacje przepisów prawa
podatkowego
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział I-art. 3-pkt
1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział I-art. 3-pkt
2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93c
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93c-§ 1
1

[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93c-§ 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
14-art. 93d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy,
    zgodnie z którym po Podziale, Spółka Przejmująca wstąpi we wszystkie przewidziane w
    przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki Spółki Dzielonej, w tym również będzie
    ona uprawniona do korzystania z ochrony prawnej wynikającej z wszystkich
    indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa związanej z Działalnością Produkcyjną wydanych na rzecz Spółki
    Dzielonej przed Podziałem, do których Spółka Dzielona:
    - zastosowała się przed Podziałem;
    - nie zastosowała się przed Podziałem.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą w niniejszej sprawie jest X sp. z o.o. („Wnioskodawca”, „Spółka
    Przejmująca”). Wnioskodawca jest spółką celową utworzoną w celu przejęcia
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa wydzielonego w procedurze podziału z Y sp. z o.o.
    („Spółka Dzielona”) („Podział”) w rozumieniu art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm.) („KSH”).
    W wyniku Podziału, ze Spółki Dzielonej do innej spółki („Spółka Przejmująca”), zostaną
    wydzielone następujące jednostki: A (w zakresie działalności produkcyjnej), B, C, D i E,
    składające się na działalność produkcyjną Spółki Dzielonej („Działalność Produkcyjna”). W
    obrębie działalności Spółki Dzielonej pozostaną z kolei jednostki: F, G, H oraz A (w zakresie
    działalności logistycznej) („Działalność Pozostająca”).
    Wnioskodawca jest osobą prawną z siedzibą w Polsce, będącą polskim rezydentem
    podatkowym.

    Po Podziale jedynym udziałowcem Wnioskodawcy, posiadającym całość jego udziałów,
    będzie Z („Udziałowiec”), który jest dotychczasowym Udziałowcem Spółki Dzielonej.
    Działalność Spółki Dzielonej skoncentrowana jest obecnie na produkcji i sprzedaży (...).
    Struktura organizacyjna Spółki Dzielonej oparta jest na (...). Oddziały te są jednostkami
    samodzielnymi operacyjnie (...). Nie posiadają odrębnych numerów NIP. Jednostki
    stanowią oddziały Spółki Dzielonej i każda z nich jest w takiej formie zarejestrowana w
    Krajowym Rejestrze Sądowym. Obecnie Spółka Dzielona funkcjonuje w taki sposób, że
    Działalność Pozostająca oraz Działalność Produkcyjna są już wydzielone zarówno
    organizacyjnie, finansowo jak i funkcjonalnie.
    Planowany podział zostanie przeprowadzony na podstawie planu podziału oraz uchwał
    zgromadzeń wspólników Spółki Dzielonej i Spółki Przejmującej podjętych przez
    Udziałowca. Spółka Przejmująca, w momencie Podziału, nie będzie posiadała żadnych
    udziałów w Spółce Dzielonej. W wyniku podziału Spółka Przejmująca wyemituje nowe
    udziały na rzecz Udziałowca Spółki Dzielonej, o wartości emisyjnej (równej wartości
    rynkowej udziałów), nie niższej niż wartość rynkowa majątku wydzielonej zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa związanej z Działalnością Produkcyjną, ustalona na dzień
    poprzedzający dzień Podziału. Tym samym, Spółka Przejmująca przyjmie dla celów
    podatkowych wartość wszystkich przejętych składników Spółki Dzielonej, określoną na
    podstawie ksiąg podatkowych tej Spółki Dzielonej.
    Składniki majątkowe należące do Spółki Dzielonej, przejęte przez Spółkę Przejmującą w
    wyniku Podziału zostaną przypisane do prowadzonej działalności na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Ustalona na dzień poprzedzający dzień podziału wartość
    rynkowa majątku Spółki Dzielonej dot. Działalności Produkcyjnej otrzymanego przez
    Spółkę Przejmującą może przewyższać przyjętą dla celów podatkowych wartość
    składników tego majątku.
    Po przeprowadzeniu Podziału, w oparciu o otrzymany majątek, Spółka Przejmująca będzie
    kontynuować Działalność Produkcyjną.
    Podobnie Spółka Dzielona po Podziale będzie kontynuować dotychczas prowadzoną
    Działalność Pozostającą z wykorzystaniem pozostałego w Spółce Dzielonej majątku,
    stanowiącego odrębną zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Powodem przeprowadzenia opisanej restrukturyzacji jest decyzja biznesowa podjęta
    przez Spółkę Dzieloną i jej Udziałowca, dotycząca zamiaru wydzielenia Działalności
    Produkcyjnej do odrębnego podmiotu. Podjęcie tej decyzji umotywowane jest planami
    poprawy efektywności prowadzonej działalności gospodarczej. Podział umożliwi Spółce
    Dzielonej dostosowanie swojej struktury prawnej do struktury księgowej i
    sprawozdawczej, która obecnie funkcjonuje w organizacji. Ponadto, rozdzielenie pozwoli
    na poprawę efektywności struktur zarządczych wyodrębnianych struktur. Członkowie
    zarządu oraz kierownictwo Spółki Przejmującej zostaną wyłonieni z dotychczasowego
    składu osobowego kadry kierowniczej Działalności Produkcyjnej I. Pozwoli to na lepsze
    dostosowanie kompetencji w zakresie nadzorowania i prowadzenia zakładów
    produkcyjnych w obrębie Spółki Przejmującej. Także pozostająca w Spółce Dzielonej
    Działalność Pozostająca będzie zarządzana przez kadrę ze struktur wchodzących w skład I
    skoncentrowanych na prowadzeniu działalności handlowej i usługowej. Tym samym,
    lepsze dostosowanie kompetencyjne kadry zarządczej pozytywnie przełoży się na
    działalność I.
    Przed Podziałem, Spółka Dzielona otrzymała interpretacje indywidualne przepisów prawa
    podatkowego wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Spółka Dzielona
    stosuje się do uzyskanych interpretacji, jednak są również interpretacje, do których Spółka
    dzielona się nie zastosowała, z uwagi na nie ziszczenie się zdarzenia przyszłego opisanego
    w konkretnych interpretacjach indywidualnych.

    Kwestia, czy Działalność Produkcyjna oraz Działalność Pozostająca stanowią
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa („ZCP”) jest przedmiotem odrębnego wniosku,
    natomiast Wnioskodawca dla celów niniejszego wniosku przyjmuje, że Działalność
    Produkcyjna oraz Działalność Pozostająca są ZCP.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym po Podziale, Spółka
      Przejmująca wstąpi we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego
      prawa i obowiązki Spółki Dzielonej, w tym również będzie ona uprawniona do
      korzystania z ochrony prawnej wynikającej z wszystkich indywidualnych interpretacji
      przepisów prawa podatkowego dotyczących zorganizowanej części przedsiębiorstwa
      związanej z Działalnością Produkcyjną, wydanych na rzecz Spółki Dzielonej przed
      Podziałem, do których Spółka Dzielona zastosowała się przed Podziałem?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym po Podziale, Spółka
      Przejmująca wstąpi we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego
      prawa i obowiązki Spółki Dzielonej, w tym również będzie ona uprawniona do
      korzystania z ochrony prawnej wynikającej z wszystkich indywidualnych interpretacji
      przepisów prawa podatkowego dotyczących zorganizowanej części przedsiębiorstwa
      związanej z Działalnością Produkcyjną, wydanych na rzecz Spółki Dzielonej przed
      Podziałem, do których Spółka Dzielona nie zastosowała się przed Podziałem?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Według Wnioskodawcy, Spółka Przejmująca wstąpi we wszystkie przewidziane w
    przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki Spółki Dzielonej, w tym również będzie
    ona uprawniona do korzystania z ochrony prawnej wynikającej z wszystkich
    indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa związanej z Działalnością Produkcyjną wydanych na rzecz Spółki
    Dzielonej przed Podziałem, do których Spółka Dzielona zastosowała się przed Podziałem.
    Zgodnie z art. 531 § 1 KSH, spółka przejmująca wstępuje z dniem podziału we wszystkie
    prawa i obowiązki spółki przejmowanej.
    Odpowiednio, na podstawie art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej, osoby prawne przejmujące
    lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem podziału lub z dniem
    wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i
    obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im, w planie
    podziału, składnikami majątku.
    Ponadto ww. przepis art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej stosuje się, jeżeli majątek
    przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - także majątek osoby
    prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (art. 93c § 2 Ordynacji
    podatkowej). Dodatkowo, zgodnie z art. 93d Ordynacji podatkowej, przepisy art. 93-93c
    Ordynacji podatkowej mają zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z
    decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego oraz porozumienia
    inwestycyjnego.
    Odnosząc się do zakresu przedmiotowego art. 93c § 1 Ordynacji podatkowej, należy
    podkreślić, że wskazany przepis posługuje się pojęciem wszelkich przewidzianych w
    przepisach prawa podatkowego praw i obowiązków osoby prawnej dzielonej
    pozostających w związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami majątku.
    Celem ustalenia znaczenia „przepisów prawa podatkowego”, należy odwołać się do
    słownika ustawowego Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej
    przez przepisy prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych,
    postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów

    międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów
    wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Z kolei, w myśl art. 3 pkt 1
    Ordynacji podatkowej ustawy podatkowe należy rozumieć jako ustawy dotyczące
    podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot,
    przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę
    opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów
    podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz
    osób trzecich.
    Nie ulega zatem wątpliwości, że Ordynacja podatkowa stanowi ustawę podatkową w myśl
    art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a więc jej przepisy, w tym przepisy regulujące instytucję
    indywidualnych interpretacji prawa podatkowego (Dział II, Rozdział 1a Ordynacji
    podatkowej), mieszczą się w definicji przepisów prawa podatkowego w świetle art. 3 pkt 2
    Ordynacji podatkowej.
    Mając na względzie treść przytoczonych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że sukcesja
    podatkowa obejmuje, co do zasady, wszelkie podatkowe konsekwencje zdarzeń
    prawnych, które zaistniały w Spółce Dzielonej do dnia Podziału. W szczególności,
    wstąpienie we wszystkie przewidziane przepisami prawa podatkowego prawa i obowiązki
    podatnika, w tym również prawa i ochronę nabyte na mocy uzyskanych interpretacji
    indywidualnych przepisów prawa podatkowego. W wyniku sukcesji prawnopodatkowej,
    Spółka Przejmująca wstępuje we wszelkie stosunki prawne Spółki Dzielonej, ze skutkiem
    takim, jakby to sukcesor prawny (tj. Spółka Przejmująca) od początku był ich stroną.
    Należy podkreślić, że sukcesja praw i obowiązków dotyczy nie tylko tych z nich, które mają
    charakter materialnoprawny, lecz także proceduralny. Powyżej przedstawione stanowisko
    znajduje także potwierdzenie w doktrynie i orzecznictwie, w tym m.in. w:
    1) Komentarzu do Ordynacji podatkowej Leonarda Etela, w którym przedstawiono
      następujące stanowisko: „(...) Trzeci nurt orzeczniczy, który w mojej ocenie należy
      zaakceptować zakłada, że sukcesji podlegają wszelkie prawa i obowiązki przewidziane
      w przepisach prawa podatkowego, w tym także wynikające z interpretacji
      indywidualnych, a nie tylko te prawa, które zostały zrealizowane przez poprzednika.
      Dotyczy to także sytuacji, w której stan faktyczny wskazany we wniosku
      interpretacyjnym i wydanej na jego tle interpretacji dotyczy zdarzenia przyszłego, które
      ziści się dopiero po połączeniu podmiotów. W takiej sytuacji również, w razie
      zastosowania się do interpretacji przez nowy podmiot, wywoła to ochronę
      przewidzianą w przepisach w art. 14k–14m o.p., a następca prawny lub podmiot
      przekształcony uzyska ochronę tylko w takim zakresie i na takich samych warunkach,
      na jakich przysługiwałaby ona jego poprzednikowi prawnemu (por. wyroki NSA: z
      5.11.2014 r., I FSK 1551/13; z 8.09.2016 r., II FSK 2210/14; z 22.11.2016 r., II FSK 2903
      /14; z 25.08.2020 r., II FSK 2023/18; z 25.08.2020 r., II FSK 951/18)” (R. Dowgier (w:)
      Ordynacja podatkowa. Tom I. Zobowiązania podatkowe. Art. 1-119zzk. Komentarz
      aktualizowany, red. L. Etel, LEX/el. 2024, art. 93.);
    2) Wyroku NSA z 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt: II FSK 951/18, zgodnie z którym:
      „Następstwo prawne w prawie podatkowym powinno być rozumiane jako wstąpienie
      we wszystkie przewidziane regulacjami podatkowymi prawa i obowiązki podatnika, w
      tym również nabyte na mocy interpretacji indywidualnych, nawet pomimo braku
      analogicznych regulacji jak wynikająca z art. 93d o.p. w stosunku do decyzji wydanych
      na podstawie przepisów prawa podatkowego.”
    Wnioskodawca wskazuje, że Spółka Przejmująca nie ma obowiązku zastosowania się do
    interpretacji indywidualnych, ale ma do tego prawo. Postępowanie zgodne z treścią
    interpretacji i związana z tym ekspektatywa ochrony prawnej pozwala Spółce Przejmującej
    na relatywnie bezpieczne zaplanowanie i ułożenie podatkowych przedsięwzięć, w tym
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ad 2.

    Według Wnioskodawcy, Spółka Przejmująca wstąpi we wszystkie przewidziane w
    przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki Spółki Dzielonej, w tym również będzie
    ona uprawniona do korzystania z ochrony prawnej wynikającej z wszystkich
    indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa związanej z Działalnością Produkcyjną wydanych na rzecz Spółki
    Dzielonej przed Podziałem, do których Spółka Dzielona nie zastosowała się przed
    Podziałem.
    Wnioskodawca podtrzymuje argumentację przedstawioną w uzasadnieniu do pytania nr 1
    i wskazuje, że wydane na rzecz Spółki Dzielonej interpretacje są uprawnieniem, które raz
    przyznane podatnikowi nie wygasa, a to podatnik sam decyduje, czy z przyznanej mu
    ochrony skorzysta. Zdaniem Wnioskodawcy, organ nie ma kompetencji do uzależnienia
    istnienia interpretacji podatkowej od tego, czy podatnik z niej skorzystał czy nie. Podejście
    zgodnie z którym sukcesji podlegałyby wyłącznie te uprawnienia wynikające z interpretacji
    „skonsumowanych” przez poprzednika prawnego wypaczyłoby w dużej mierze znaczenie
    interpretacji podatkowych dla sukcesora, gdyż duża ilość zdarzeń gospodarczych może
    być powtarzalnych, bądź zaistnieć po reorganizacji.
    W przypadku podziału nie należy pozbawiać sukcesora możliwości skorzystania z praw
    ochronnych wynikających z wydanej interpretacji, wyłącznie z tego powodu, że poprzednik
    prawny tych praw nie zrealizował przed podziałem (tj. nie zastosował się do interpretacji w
    odniesieniu do zaistniałych stanów faktycznych), bądź skorzystał w odniesieniu do takich
    czynności/transakcji/zdarzeń, które zaistniały przed podziałem, które jednak nadal będą
    występowały (z takim samym lub innym natężeniem/częstotliwością/skalą) po podziale.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy zostało potwierdzone m.in. w:
    1) Komentarzu do Ordynacji podatkowej Stefana Babiarza i in., wyd. XII, gdzie wskazano,
      że: „kwestia skorzystania (zastosowania się) przez poprzednika prawnego z
      interpretacji indywidualnej nie ma dla przedmiotowego zakresu następstwa prawnego,
      objętego art. 93 § 1 i 2 o.p., żadnego znaczenia, skoro następca ten wstępuje we
      wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki
      poprzednika prawnego. Następstwo prawne pod tytułem ogólnym powoduje
      wstąpienie następcy w sytuację prawną poprzednika prawnego. Sięga ono tak daleko,
      że odnosi skutek już w chwili złożenia przez tego poprzednika wniosku o wydanie
      indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, a nie dopiero od chwili
      zastosowania się (skorzystania) przez tego poprzednika z wydanej interpretacji. Jeżeli
      poprzednik się do tej interpretacji zastosował, to przedmiotowy zakres następstwa
      prawnego już nie występuje, bo został skonsumowany przez tego poprzednika
      prawnego. Skorzystanie nie może więc być warunkiem, przesłanką ograniczającą
      zakres następstwa prawnego”;
    2) Wyroku WSA we Wrocławiu z 29 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 1014/23, zgodnie z
      którym: „Skoro na mocy art. 93c § 1 o.p. sukcesji podlegają wszelkie prawa i obowiązki
      przewidziane w przepisach prawa podatkowego, to odkodowując z analizowanych
      przepisów normę - przy zastosowaniu reguł wykładni językowej, w odwołaniu do
      znaczenia słowa „wszelki” - sukcesji podlegają również wszelkie (tj. wszystkie, każde)
      prawa, które wynikają z interpretacji indywidualnych, a nie tylko te, które zostały
      zrealizowane przez poprzednika, tj. spółkę dzieloną”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym po
    Podziale Spółka Przejmująca wstąpi we wszystkie przewidziane w przepisach prawa
    podatkowego prawa i obowiązki Spółki Dzielonej, w tym również będzie ona uprawniona
    do korzystania z ochrony prawnej wynikającej z indywidualnych interpretacji przepisów
    prawa podatkowego dotyczących zorganizowanej części przedsiębiorstwa związanej z
    Działalnością Produkcyjną wydanych na rzecz Spółki Dzielonej w takim zakresie i na takich
    samych warunkach, na jakich przysługiwałaby ona jej poprzednikowi prawnemu (Spółce
    Dzielonej), tj. również z uwzględnieniem tych sytuacji, w których Spółka Dzielona nie
    zastosowała się do otrzymanych interpretacji indywidualnych lub stan faktyczny wskazany

    we wniosku interpretacyjnym i wydanym na jego tle interpretacjom dotyczy zdarzenia
    przyszłego, które ziści się dopiero po Podziale. Wobec tego, Wnioskodawca wnosi o
    potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska przedstawionego w pkt 1 i 2.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest częściowo prawidłowe i
    częściowo nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z
    powyższym, wydana interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii objętych zakresem zadanych
    przez Państwa pytań. Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Jednocześnie jako element opisu sprawy niepodlegający ocenie przyjęto, że Działalność
    Produkcyjna i Działalność Pozostająca stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Podział spółek handlowych regulowany jest przez ustawę z 15 września 2000 r. Kodeks
    spółek handlowych (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”).
    Stosownie do postanowień art. 528 § 1 KSH:
    Spółkę kapitałową i spółkę komandytowo-akcyjną można podzielić na dwie albo więcej
    spółek kapitałowych lub spółek komandytowo-akcyjnych. (...)
    Natomiast zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 KSH:
    Podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na
    istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek
    przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki
    dzielonej (podział przez wydzielenie).
    Stosownie do art. 529 § 2 KSH:
    Do podziału przez wydzielenie oraz podziału przez wyodrębnienie stosuje się przepisy o
    podziale spółek dotyczące odpowiednio spółki przejmującej lub spółki nowo
    zawiązanej. W przypadku podziału przez wyodrębnienie nie stosuje się przepisów art.
    534 § 1 pkt 2, 3-5 i 8, art. 536 § 1, art. 537, art. 538 i art. 541 § 5.
    Podział przez wydzielenie oraz podział przez wyodrębnienie są jedynymi podziałami, które
    nie skutkują rozwiązaniem spółki dzielonej (art. 530 § 1 i § 2 KSH).
    Celem podziału przez wydzielenie jest to, że spółka dzielona nie przestaje istnieć, a
    następuje jedynie przeniesienie części jej majątku na inny podmiot.
    Zgodnie z art. 531 § 1 KSH:
    Spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem
    wstępują z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia w
    prawa i obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału.
    Następstwo prawne polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i
    obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym
    nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego
    poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio
    już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod
    tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego
    dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa, jak i
    w obowiązki swego poprzednika prawnego.

    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14n ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej:
    „OP”, „Ordynacja podatkowa”).
    I tak, zgodnie z art. 14k § 1 OP:
    Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej
    wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego
    orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może
    szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w
    rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
    W myśl art. 14k § 3 OP:
    W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, której
    wygaśnięcie stwierdzono, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy
    podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub
    wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie
    nalicza się odsetek za zwłokę.
    Stosownie do art. 14l OP:
    W przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan
    faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem
    interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie
    się do tej interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.
    Zgodnie z art. 14m § 1 OP:
    Zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona, której
    wygaśnięcie stwierdzono lub która nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy
    podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie
    wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:
        1) zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do
        interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w
        rozstrzygnięciu sprawy podatkowej oraz
        2) skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny
        będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji
        ogólnej albo po doręczeniu interpretacji indywidualnej.
    Prawa i obowiązki następców prawnych zostały uregulowane w art. 93c § 1 i § 2 Ordynacji
    podatkowej.
    W świetle art. 93c § 1 i § 2 OP:
      § 1. Osoby prawne lub spółki komandytowo-akcyjne przejmujące albo osoby prawne
        lub spółki komandytowo-akcyjne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem
        podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia, we wszelkie
        przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej
        lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej pozostające w związku z
        przydzielonymi im w planie podziału składnikami majątku.
      § 2. Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
        podziale przez wydzielenie albo podziale przez wyodrębnienie - także majątek
        osoby prawnej lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej, stanowi
        zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    W świetle brzmienia art. 93c Ordynacji podatkowej, sukcesja podatkowa przewidziana jest
    dla podziału, podziału przez wydzielenie, jak również dla podziału przez wyodrębnienie.

    Warunkiem sukcesji podatkowej jest, aby majątek przejmowany na skutek podziału
    stanowił ZCP. Ponadto przy podziale przez wydzielenie lub wyodrębnienie, warunkiem
    sukcesji podatkowej jest, aby majątek spółki dzielonej po podziale stanowił ZCP.
    Przepisy Ordynacji podatkowej nie definiują pojęcia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Dla zdefiniowania tego pojęcia zasadnym jest więc odwołanie się w tym
    zakresie do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 4a ust. 4 ustawy o CIT:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – oznacza to
    organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    W rozumieniu powyższych regulacji prawnych, aby określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    spełniać powinien następujące warunki:
    - musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    - zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    - składniki przedsiębiorstwa przeznaczone są do realizacji określonych zadań
      gospodarczych,
    - zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące wskazane
      zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod
    względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej
    kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks
    praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych
    przypisywanych przedsiębiorstwu. Zorganizowana część przedsiębiorstwa, w rozumieniu
    powyższego przepisu, powinna więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane
    przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i
    materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu
    przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do
    funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Definicja
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowi o „zespole składników”. Zespół (a nie
    zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy
    składnikami przedsiębiorstwa.
    Zatem nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi ona
    odznaczać się odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego
    funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.
    Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
    Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiącymi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe,
    obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy

    czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Tę ostatnią przesłankę rozumie
    się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do
    niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to
    jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa.
    Reasumując, aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać
    zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa (zgodnie z definicją zawartą
    w art. 4a pkt 4 ustawy o CIT), musi odznaczać się pełną odrębnością organizacyjną i
    finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej
    potrzeby w obrocie gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące w takich
    wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.
    Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, że Wnioskodawca - Spółka
    Przejmująca – jest osobą prawną z siedzibą w Polsce, będącą polskim rezydentem
    podatkowym. Wnioskodawca jest spółką celową, utworzoną w celu przejęcia
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa wydzielonego w procedurze podziału ze Spółki
    Dzielonej. W wyniku podziału, ze Spółki Dzielonej do Państwa, jako Spółki Przejmującej,
    zostanie wydzielona Działalność Produkcyjna, natomiast w obrębie działalności Spółki
    Dzielonej pozostanie Działalność Pozostająca. Do podziału dojdzie w trybie określonym w
    art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z 15 września 2000 r. - Kodeks Spółek Handlowych. Po Podziale,
    jedynym udziałowcem Spółki Przejmującej, posiadającym całość udziałów, będzie
    dotychczasowy udziałowiec Spółki Dzielonej. Planowany podział zostanie przeprowadzony
    na podstawie planu podziału oraz uchwał zgromadzeń wspólników Spółki Dzielonej i
    Spółki Przejmującej podjętych przez udziałowca. Po przeprowadzeniu Podziału, w oparciu
    o otrzymany majątek, Spółka Przejmująca będzie kontynuować Działalność Produkcyjną.
    Podobnie, Spółka Dzielona po Podziale będzie kontynuować dotychczas prowadzoną
    Działalność Pozostającą, z wykorzystaniem pozostałego w Spółce Dzielonej majątku,
    stanowiącego odrębną zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Przed Podziałem, Spółka Dzielona otrzymała interpretacje indywidualne przepisów prawa
    podatkowego, wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Spółka Dzielona
    stosuje się do uzyskanych interpretacji, jednak są również interpretacje, do których Spółka

    Dzielona się nie zastosowała, z uwagi na nie ziszczenie się zdarzenia przyszłego,
    opisanego w konkretnych interpretacjach indywidualnych.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy po Podziale, Spółka
    Przejmująca wstąpi we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i
    obowiązki Spółki Dzielonej, w tym również będzie ona uprawniona do korzystania z
    ochrony prawnej wynikającej z wszystkich indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego dotyczących zorganizowanej części przedsiębiorstwa związanej z
    Działalnością Produkcyjną, wydanych na rzecz Spółki Dzielonej przed Podziałem, do
    których Spółka Dzielona zarówno zastosowała się przed Podziałem, jak i nie zastosowała
    się przed Podziałem.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności zauważyć należy, że w opisie
    zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że kwestia, czy Działalność Produkcyjna oraz
    Działalność Pozostająca stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest
    przedmiotem odrębnego wniosku, natomiast dla celów niniejszego wniosku przyjmują
    Państwo, że Działalność Produkcyjna i Działalność Pozostająca są zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa. Tym samym Organ przyjął to za fakt, nie podlegający ocenie.
    Na mocy przytoczonego powyżej art. 93c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, osoba prawna
    przejmująca zorganizowaną część przedsiębiorstwa wydzielonego w procedurze podziału,
    wstępuje z dniem podziału, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego
    prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej.
    Definicja „przepisów prawa podatkowego”, została zawarta w słowniczku ustawowym
    zamieszczonym w Ordynacji podatkowej.
    W myśl art. 3 pkt 2 OP:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to
    przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą
    Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez
    Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki
    podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw
    podatkowych.
    Jednocześnie, w myśl art. 3 pkt 1 OP:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o ustawach podatkowych - rozumie się przez to ustawy
    dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające
    podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę
    opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów
    podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych
    oraz osób trzecich.
    Ordynacja podatkowa stanowi ustawę podatkową w myśl art. 3 pkt 1 Ordynacji
    podatkowej, a więc jej przepisy, w tym przepisy regulujące instytucję indywidualnych
    interpretacji prawa podatkowego (Dział II Rozdział 1a Ordynacji podatkowej), mieszczą się
    w definicji przepisów prawa podatkowego w świetle art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
    Zauważyć w tym miejscu należy, że interpretacja indywidualna przepisów prawa
    podatkowego pełni dwie funkcje: informacyjną i ochronną. Realizacja funkcji informacyjnej
    warunkuje wypełnienie funkcji ochronnej. Adresat interpretacji, który zastosuje się do
    informacji uzyskanej od organu interpretacyjnego, nie będzie ponosił negatywnych
    konsekwencji podatkowych ewentualnej zmiany tej interpretacji. Istota interpretacji
    indywidualnej realizuje się poprzez ochronę udzieloną wnioskodawcy, który zastosował
    się do niej. Należy jednak podkreślić, że ochrona prawna nie jest skutkiem wydania samej
    interpretacji, lecz wynika z zastosowania się do niej. Zastosowanie się wnioskodawcy do
    wydanej na jego wniosek interpretacji indywidualnej podlega ochronie prawnej
    unormowanej w przepisach art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa. Ochrona
    udzielana podatnikowi działającemu w zaufaniu do interpretacji indywidualnej wynika z

    tak zwanej zasady nieszkodzenia. W przypadku zastosowania się przez wnioskodawcę do
    interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi
    podatkowemu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego
    interpretację indywidualną, a także w przypadkach nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu
    sprawy podatkowej – zmiana ta wywiera określone skutki prawne. Zasada nieszkodzenia
    realizuje się przede wszystkim poprzez zwolnienie z zapłaty podatku, nienaliczanie
    odsetek za zwłokę oraz odstąpieniu od prowadzenia postępowania karnego skarbowego.
    Interpretacja przepisów prawa podatkowego to czynność uprawnionego organu, która w
    odróżnieniu od aktu administracyjnego (decyzji) nie jest co do zasady skierowana wprost
    na wywołanie skutków prawnych, lecz stanowi ocenę stanowiska wnioskodawcy bądź
    wskazanie prawidłowego stanowiska, z uzasadnieniem prawnym, przy uwzględnieniu
    stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych przedstawionych przez zainteresowanego we
    wniosku o interpretację. Wydając interpretację organ nie rozstrzyga o prawach i
    obowiązkach podatkowych wnioskodawcy wynikających z danego stanu faktycznego czy
    przyszłego zdarzenia, a jedynie określa, czy dany podmiot, w danych warunkach, w
    istniejącym stanie prawnym, postąpił lub postąpi prawidłowo, a więc zgodnie z prawem
    podatkowym. Interpretacja zatem odnosi się jedynie do ocen prawnych dokonanych
    wcześniej przez tego podatnika. Skoro nie zawiera rozstrzygnięć stanowiących i
    kształtujących, a jedynie ocenę prawną stanowiska podatnika, dopiero jej wykonanie
    wywiera określone skutki wobec podatnika i ewentualnie organu podatkowego. Trzeba
    podkreślić, że – co do zasady - podatnik nie ma obowiązku zastosowania się do
    interpretacji. Dopiero stosując się do interpretacji jest chroniony przed negatywnymi
    skutkami ich ewentualnej zmiany.
    Zasadniczym i wymiernym, sensu stricte, prawem wynikającym z wydania interpretacji
    przepisów prawa podatkowego jest ustawowa gwarancja ochrony prawnej w przypadku i
    z tytułu zastosowania się do niej. Obejmuje ona każdego, kto zastosuje się do
    opublikowanej interpretacji ogólnej oraz adresatów interpretacji indywidualnych.
    Ponieważ interpretacje nie mają mocy formalnie wiążącej, to mogą być zmieniane,
    uchylane - w przypadku ich zaskarżenia - przez sądy administracyjne oraz
    nieuwzględniane w rozstrzygnięciach organów podatkowych. W takich sytuacjach, z
    powodu i w obszarze zastosowania się do interpretacji, w zaufaniu do których podatnik
    prowadził swoje sprawy, nie nalicza się odsetek podatkowych za zwłokę oraz zwalnia się
    (w określonym zakresie) z obowiązku zapłaty podatku.
    Oprócz przywołanej ochrony prawnopodatkowej zainteresowany może zasadnie liczyć
    także na ochronę w zakresie prawa karnego i cywilnego w postaci niewszczynania lub
    umorzenia postępowania karnoskarbowego oraz odszkodowania. Zainteresowany nie ma
    obowiązku zastosowania się do interpretacji, ale ma do tego prawo. Postępowanie zgodne
    z treścią interpretacji i związana z tym „ekspektatywa” ochrony prawnej pozwala
    zainteresowanemu na relatywnie bezpieczne zaplanowanie i ułożenie jego podatkowych
    przedsięwzięć, w tym prowadzonej działalności gospodarczej, a także na korektę
    zrealizowanego już opodatkowania, w zakresie którego nie została wydana decyzja
    podatkowa i nie toczy się postępowanie kontrolne lub podatkowe.
    W kontekście wyżej przytaczanych przepisów stwierdzić należy, że prawo do ochrony na
    podstawie przepisów dotyczących wydawania interpretacji indywidualnych przejdzie na
    następcę, o ile przysługiwało poprzednikowi. Aby więc takie prawo do ochrony przeszło na
    następcę w drodze sukcesji, poprzednik musiał zastosować się do interpretacji
    indywidualnej. Tylko w sytuacji zastosowania się poprzednika prawnego do treści
    adresowanej do niego interpretacji, ochrona przed skutkami jej zmiany, rozciąga się na
    jego następcę prawnego. Funkcja ochronna i gwarancyjna interpretacji indywidualnej
    realizuje się bowiem, z momentem podjęcia przed jej zmianą przez podatnika – w
    zaufaniu do organu podatkowego, który interpretację wydał – konkretnych działań i
    zachowań, których cel, kierunek, przedmiot, zdeterminowane są treścią wydanej
    interpretacji. Z przywołanych przepisów Ordynacji podatkowej wynika jednoznacznie, że

    gwarancja wynikająca z zastosowania się do wydanej wobec podatnika interpretacji
    stanowi jego prawo, albowiem zastosowanie się do interpretacji nie może mu szkodzić.
    Wskazana ochrona prawna stanowi więc treść tegoż prawa. Ma przy tym charakter
    warunkowy, albowiem aktualizuje się, gdy podatnik zastosował się do tejże interpretacji.
    Tym samym, funkcja gwarancyjna i ochronna wydanej interpretacji podatkowej nie
    stanowi samoistnej wartości podlegającej sukcesji.
    Z zawartego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka Dzielona stosuje się do
    uzyskanych interpretacji, jednak są również interpretacje, do których Spółka Dzielona się
    nie zastosowała, z uwagi na nie ziszczenie się zdarzenia przyszłego, opisanego w
    konkretnych interpretacjach indywidualnych.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz przywołane przepisy, a
    także przyjmując jako element nie podlegający ocenie fakt, że zarówno Działalność
    Produkcyjna wydzielona ze Spółki Dzielonej do Spółki Przejmującej, jak i Działalność
    Pozostająca w Spółce Dzielonej będą stanowiły zorganizowane części przedsiębiorstwa, to
    w związku z opisanym we wniosku podziałem przez wydzielenie, Spółka Przejmująca
    wstąpi z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego
    prawa i obowiązki Spółki Dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi Spółce
    przejmującej w planie podziału składnikami majątku, w tym również będzie ona
    uprawniona do korzystania z ochrony prawnej wynikającej z wszystkich indywidualnych
    interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa związanej z Działalnością Produkcyjną, wydanych na rzecz Spółki
    Dzielonej przed Podziałem, do których Spółka Dzielona zastosowała się przed Podziałem,
    w takim zakresie i na takich samych warunkach, na jakich przysługiwałaby ona jej
    poprzednikowi prawnemu (Spółce Dzielonej).
    Nie sposób jednakże zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że ww. sukcesja dotyczy
    również sytuacji, w których wydane interpretacje dotyczą zdarzeń przyszłych opisanych w
    konkretnych interpretacjach, które się nie ziściły. W takiej bowiem sytuacji Spółka Dzielona
    nie zastosowała się jeszcze w istocie do uzyskanych interpretacji indywidualnych.
    Zastosowanie się do nich po przejęciu przez Spółkę Przejmującą nie zapewni tej Spółce
    omawianej ochrony prawnej, bowiem jak już wskazano „funkcja gwarancyjna i ochronna
    wydanej interpretacji indywidualnej nie stanowi samoistnej wartości podlegającej sukcesji.”
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy po Podziale:
    - Spółka Przejmująca wstąpi we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego
      prawa i obowiązki Spółki Dzielonej- jest prawidłowe;
    - będzie ona uprawniona do korzystania z ochrony prawnej wynikającej z wszystkich
      indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa związanej z Działalnością Produkcyjną
      wydanych na rzecz Spółki Dzielonej przed Podziałem, w sytuacji, gdy Spółka Dzielona:
      - zastosowała się przed Podziałem do wydanych na jej wniosek interpretacji
        indywidualnych – jest prawidłowe;
      - nie zastosowała się przed Podziałem do wydanych na jej wniosek interpretacji
        indywidualnych – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem

    zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.