Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.107.2021.3.JKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-25
Teza: Czy z tytułu nabycia nieruchomości rolnej w drodze zasiedzenia podlega obowiązkowi zapłaty podatku od zasiedzenia na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn ?
Słowa kluczowe: nabycie; zasiedzenie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 maja 2021 r. (data wpływu 31 maja 2021 r.), uzupełnionym 16 i 20 sierpnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia przez zasiedzenie nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia przez zasiedzenie nieruchomości.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 10 sierpnia 2021 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4015.107.2021.2.JKA, 0111-KDIB2-1.4017.7.2021.3.AT, 0111-KDIB2-1.4010.229.2021.3.AT, wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 16 sierpnia 2021 r. (wpływ opłaty) oraz 20 sierpnia 2021 r. (wpływ pisma).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

R. S. P. w B. jest spółdzielnią rolniczą zapisaną w K. R. S. pod nr (…). Działającą na podstawie ustawy z dnia 16.09.1982 r. prawo spółdzielcze oraz własnego statutu.

W dniu 22.03.2021 r. Sąd Rejonowy w P. wydał postanowienie sygn. akt i NS (…), w którym stwierdził. że R. S. P w B. nabyła przez zasiedzenie w dniu 05.12.2009 r. własność nieruchomości położonej w B. oznaczonej jako działka nr (…) o pow. (…) ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta, w której wpisanym właścicielem jest miasto i gmina P. Postanowienie sądu stało się prawomocne z dniem 29.03.2021 r.

Nieruchomość nabyta przez zasiedzenie jest nieruchomością rolną niezabudowaną, która od 1979 r. jest w posiadaniu R. S. P. w B. Nieruchomość użytkowana jest rolniczo jako część gospodarstwa rolnego prowadzonego przez R. S. P. w B. Od nieruchomości opłacany jest przez R. S. P. w B. podatek rolny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu nabycia nieruchomości rolnej w drodze zasiedzenia R. S. P. w B. podlega obowiązkowi zapłaty podatku od zasiedzenia na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn ? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, R. S. P. w B. jako osoba prawna nie podlega regulacjom ustawy z dnia 28.07.1983 r. o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m. in. tytułem zasiedzenia (art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy).

Ustawa w sposób wyraźny wskazuje, że podatkowi od spadków i darowizn, w tym podatkowi z tytułu nabycia nieruchomości przez zasiedzenie, podlegają wyłącznie osoby fizyczne. Stąd, nabycie nieruchomości przez zasiedzenie przez R. S. P. w B. nie podlega podatkowi uregulowanemu w ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tylko tę część stanowiska Wnioskodawcy która odnosi się do podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych oraz Ordynacji podatkowej zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043) – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem zasiedzenia.

Z treści powyższego przepisu wynika zatem jednoznacznie, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie m.in. tytułem zasiedzenia tylko przez podmioty ściśle przez ustawę określone, tj. osoby fizyczne.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz zakres podmiotowy ustawy o podatku od spadków i darowizn należy stwierdzić, że Wnioskodawca – posiadający status osoby prawnej – wyłączony jest z zakresu jej stosowania. Co za tym idzie, nie powstaje u niego obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia nieruchomości przez zasiedzenie.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.