Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.187.2019.1.RW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-05
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: edukacja; odliczenia-prawo do odliczenia; powiat; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2019 r. (data wpływu 14 maja 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Powiat otrzymał dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Osi Priorytetowej 9 – „Dostęp do wysokiej jakości usług publicznych”, działania 09.03.00 – „Infrastruktura edukacyjna” Poddziałania 09.03.04 – „Infrastruktura edukacji ogólnokształcącej” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 na realizację projektu.

Przedmiot projektu to: dostosowanie budynku poprzez montaż platform przyschodowych, wyposażenie pracowni do zajęć rozwijających komunikowanie się, doposażenie sali gimnastycznej – zajęcia sportowe W-F, wyposażenie pracowni do zajęć naukowo-informatycznych.

Data rozpoczęcia realizacji projektu: 12.05.2017 r. Data rozpoczęcia rzeczowej realizacji projektu : 01.01.2018 r. Termin zakończenia finansowego projektu: 31.12.2018 r.

Zarząd Powiatu podjął uchwałę z dnia 9 stycznia 2018 r. w sprawie udzielenia pełnomocnictwa dla Dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego do podejmowania czynności we wszystkich sprawach dotyczących realizacji projektu.

Pełnomocnictwo jest ważne od dnia podpisania umowy do dnia, w którym nastąpi końcowe rozliczenie projektu.

Podmiotem realizującym projekt był Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy podlegający pod Powiat. Ośrodek jest placówką dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym oraz ze sprzężeniami. Uczniowie kształcą się: w szkole podstawowej, gimnazjum i szkole przysposabiającej do pracy. Dla dzieci z orzeczeniem o potrzebie wczesnego wspomagania, prowadzone są oddziały wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Każde dziecko realizuje indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny.

Faktury są wystawione: Nabywca: Powiat; Odbiorca: Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy.

Właścicielem wytworzonych w projekcie produktów jest Powiat. Zarządza produktami Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy.

Zgodnie z umową o dofinansowanie projektu Beneficjent, dla którego podatek VAT jest wydatkiem kwalifikowalnym zobowiązany jest przedłożyć pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego stwierdzającego brak możliwości odzyskania podatku VAT w zakresie zrealizowanego Projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Powiat ma prawo do odliczenia podatku VAT w związku z zrealizowanym projektem?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując nabycia towarów i usług, związanych z realizacją ww. projektu, nie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego, gdyż poniesione w tym zakresie wydatki nie są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku należnego od kwoty podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114 art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz 124.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r., poz. 511) – zwanej dalej ustawą o samorządzie powiatowym – powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

W szczególności zadania własne obejmują sprawy z zakresu edukacji publicznej oraz wspierania osób niepełnosprawnych (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o samorządzie powiatowym).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca (Powiat) otrzymał dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Osi Priorytetowej 9 – „Dostęp do wysokiej jakości usług publicznych”, działania 09.03.00 – „Infrastruktura edukacyjna” Poddziałania 09.03.04 – „Infrastruktura edukacji ogólnokształcącej” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 na realizację projektu. Przedmiot projektu to: dostosowanie budynku poprzez montaż platform przyschodowych, wyposażenie pracowni do zajęć rozwijających komunikowanie się, doposażenie sali gimnastycznej – zajęcia sportowe W-F, wyposażenie pracowni do zajęć naukowo-informatycznych. Data rozpoczęcia realizacji projektu: 12.05.2017 r. Data rozpoczęcia rzeczowej realizacji projektu : 01.01.2018 r. Termin zakończenia finansowego projektu: 31.12.2018 r.

Podmiotem realizującym projekt był Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy podlegający pod Powiat. Ośrodek jest placówką dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym oraz ze sprzężeniami. Uczniowie kształcą się: w szkole podstawowej, gimnazjum i szkole przysposabiającej do pracy. Dla dzieci z orzeczeniem o potrzebie wczesnego wspomagania, prowadzone są oddziały wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Każde dziecko realizuje indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny. Faktury są wystawione: Nabywca: Powiat Odbiorca: Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy. Właścicielem wytworzonych w projekcie produktów jest Powiat. Zarządza produktami Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy.

Ponadto w treści wniosku wskazano, że poniesione w związku z realizacją ww. projektu wydatki nie są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT w związku z zrealizowanym projektem.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje. W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca nie dokonuje zakupu towarów i usług w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a w zakresie realizowania zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa – tj. ustawą o samorządzie powiatowym, tym samym dokonując zakupów na potrzeby realizacji ww. projektu, nie działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Zatem w omawianej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca, realizując przedmiotowy projekt, nie działa w charakterze podatnika VAT, a efekty realizacji tego projektu nie mają związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez Wnioskodawcę.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w związku z zrealizowanym projektem.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.