Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.47.2024.9.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Uznanie wartości Montażu produktów (...) wliczonego w cenę
sprzedaży wytworzonego produktu, ze sprzedaży którego
dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
UPDOP, za przychód z realizacji nowej inwestycji określonej w
decyzji o wsparciu, podlegający zwolnieniu z opodatkowania
na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP;; Uznanie Akcesoriów do produktów (...) wliczonych w cenę
sprzedaży wytworzonego produktu, ze sprzedaży którego
dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
UPDOP, za przychód z realizacji nowej inwestycji określonej w
decyzji o wsparciu, podlegający zwolnieniu z opodatkowania
na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
materiały-materiały pomocnicze
usługi-usługi pomocnicze
zwolnienie-prawo do zwolnienia
zwolnienie-utrata prawa do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 stycznia 2024 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia,
    czy:
    - wartość Montażu produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży wytworzonego produktu, ze
    sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
    UPDOP, stanowi przychód z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu i
    w konsekwencji podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    34a UPDOP;
    - wartość Akcesoriów do produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży wytworzonego
    produktu, ze sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34a UPDOP, stanowi przychód z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o
    wsparciu i w konsekwencji podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 34a UPDOP.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 10 kwietnia 2024 r. (data
    wpływu do Organu, tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Spółka z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”), posiada siedzibę na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie, Spółka podlega w Rzeczypospolitej Polskiej
    obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Wnioskodawca należy do grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”).
    Działalność Spółki skupia się na dwóch obszarach:
    - działalności handlowej (...),
    - działalności produkcyjnej, obejmującej produkcję i sprzedaż produktów (...), która
    podlega zwolnieniu podatkowemu z podatku dochodowego od osób prawnych w
    związku z wydaną w (...) 2020 r. przez Zarząd Specjalnej Strefy Ekonomicznej S.A. (dalej:
    „SSE”) decyzją o wsparciu nr (...) (dalej: „Decyzja” lub „DoW”).
    Decyzja obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie następujących
    wyrobów wytworzonych lub usług świadczonych na terenie określonym w DoW:
    (...)
    Wnioskodawca oferuje ponadto sprzedaż tzw. akcesoriów do ww. produktów (...).
    Zasadniczo Wnioskodawca realizuje zatem zamówienia w następujących obszarach:

    (...)
    W tym zakresie Spółka nabywa również uszkodzone (...), po czym dokonuje wymiany
    zużytych ogniw, a następnie odsprzedaje zregenerowane (...) klientom. Ponadto, Spółka
    dokonuje sprzedaży pozostałych urządzeń, które są niezbędne do prawidłowej
    eksploatacji akumulatorów. Dotyczy to w szczególności rozdzielnic elektrycznych, które
    Wnioskodawca montuje z gotowych komponentów zakupionych u dostawców (tj.
    hurtowni elektrycznych).
    d) dodatkowo - w ramach transakcji zbycia (...) - Spółka dokonuje sprzedaży akcesoriów,
    których producentem są zarówno podmioty z grupy Spółki jak również firmy zewnętrzne
    /podmioty trzecie. Akcesoria te stanowią niezbędne elementy służące do połączenia ze
    sobą pojedynczych bloków produktów zwanych monoblokami, takich jak kable,
    zatyczki, folie, łączniki, stojaki czy śruby, które nie są produkowane w zakładzie
    Wnioskodawcy (dalej łącznie: „Akcesoria"). W związku z tym Spółka nabywa Akcesoria
    od wskazanych podmiotów a następnie odprzedaje je swoim klientom.
    Akcesoria przeznaczone są do łączenia monobloków produktów w tzw. zestawy/pakiety
    produktów pozwalających na wykorzystanie łącznej (a nie pojedynczej) mocy produktu (...).
    Akcesoria służą również do prawidłowego i bezpiecznego użytkowania produktu
    końcowego (zestawów produktów (...)). Produkty te zasadniczo sprzedawane są łącznie z
    produktem podstawowym (...). Niemniej zdarzają się również sytuacje, w których
    nabywane są one przez kontrahentów oddzielnie - jako uzupełnienie głównego
    zamówienia, którego przedmiotem były produkty (w szczególności w ramach dokupienia
    przez kontrahenta właściwego akcesorium po dokonaniu uprzednio błędnego
    zamówienia, np. w związku z zakupem Akcesoriów o niewłaściwych parametrach lub w
    zbyt małej ilości). Akcesoria nie stanowią zatem przedmiotu samodzielnego obrotu, a ich
    sprzedaż jest nierozerwalnie związana ze sprzedażą produktów.
    2) dostawa (transport) (...);
    3) serwis - z uwagi na konieczność utrzymania stałej gotowości operacyjnej
    sprzedawanych (...), Wnioskodawca wraz z ich sprzedażą gwarantuje nabywcom bieżącą
    obsługę serwisową (m.in. przeglądy, naprawy, testy, sprawdzenia);
    4) montaż, instalacja i uruchomienie (...) (...) (dalej: „Montaż”).
    Z uwagi na charakter produktów sprzedawanych przez Spółkę, ich specyficzne gabaryty
    oraz specjalistyczną technikę ich instalacji, Wnioskodawca w ramach realizacji umów z
    kontrahentami zapewnia klientowi możliwość skorzystania z montażu zamówionego
    produktu. Usługi montażowe świadczone są zarówno przez pracowników Spółki (w
    przypadku, gdy Montaż odbywa się/będzie się odbywał na terytorium Polski), jak również
    przez firmy zewnętrzne/podmioty trzecie (w sytuacji, gdy Montaż odbywa się/będzie się
    odbywał poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej).
    (...)
    W zależności od potrzeb klienta, Spółka w ramach Montażu prowadzić może również
    prace budowlane w celu adaptacji pomieszczenia do przechowywania (...) m.in. w zakresie
    dostosowania instalacji elektrycznej - uruchomienia rozdzielnic prądu stałego,
    uruchomienia prostowników, układania i pomiarów okablowania - czy też w zakresie
    dostosowania wentylacji. W takim przypadku Spółka może zajmować się także
    formalnościami związanymi z pracami adaptacyjnymi, tj. przygotowywać dokumentację
    projektową budowlaną i wykonawczą oraz uzyskiwać pozwolenie na budowę.
    Dotychczas prace montażowe oferowane były przez Spółkę wyłącznie w zakresie
    produktów nabywanych przez Spółkę od Grupy. Natomiast produkowane przez Spółkę
    produkty, w związku z faktem, że sprzedawane były wyłącznie na rynki zagraniczne
    montowane były przez spółki z Grupy bądź zewnętrzne podmioty. Aktualnie Spółka
    rozważa rozszerzenie działalności na rynkach zagranicznych o montaż sprzedawanych

    produktów (...) zdarzają się sytuacje, w których Spółka dokonuje montażu tych produktów
    u Klientów, w takim zakresie jak dokonywała go dotychczas dla produktów nabywanych
    od Grupy.
    Przy tym zaznaczyć należy, że usługa montażu odbywać się będzie w takim przypadku
    (analogicznie jak w przypadku produktów nabywanych od Grupy) w miejscu docelowym (w
    obiektach telekomunikacyjnych, transportowych itd.), które na ogół znajduje się poza
    terenem wskazanym w Decyzji.
    Montaż stanowi integralny element świadczenia wykonywanego na rzecz klientów Spółki,
    z uwagi na fakt, iż (...) dysponując odpowiednią wiedzą techniczną i znając dokładną
    specyfikę produktów oraz szczególne wymagania dotyczące instalacji produktów może
    zapewnić montaż zgodny z (1) normami technicznymi, (2) zasadami bezpieczeństwa oraz
    (3) warunkami gwarancji. Możliwość skorzystania z kompleksowej obsługi w zakresie
    sprzedaży i zamontowania nabytego towaru jest szczególnie istotna dla wymagających
    klientów. Dodatkowo, warto podkreślić, że produkt przed zmontowaniem nie jest
    towarem w pełni użytecznym dla odbiorców, gdyż dopiero po montażu nabywa swoje
    właściwości użytkowe i może być wykorzystywana w prowadzonej przez kontrahentów
    Wnioskodawcy działalności gospodarczej. Specyfika wyrobów nabywanych i wytwarzanych
    przez Spółkę uniemożliwia dokonanie Montażu w siedzibie działalności Spółki, dopiero
    Montaż dokonany w miejscu wskazanym przez klienta końcowego umożliwia właściwe
    wykorzystanie wyprodukowanego towaru.
    Wartość Montażu produktu nie jest wykazywana jako osobna pozycja na wystawianych
    fakturach sprzedaży. Spółka szacuje, iż cena za ww. usługę stanowi 10-20% wartości
    zamówienia, gdzie 60-80% tej kwoty to wartość sprzedawanego produktu. Analogicznie
    sytuacja będzie wyglądać w przypadku Montażu produktu (...).
    Ponadto, w piśmie uzupełniającym z 10 kwietnia 2024 r., wskazaliście Państwo, że:
    - usługi montażowe, o których mowa w pytaniu nr 1, świadczone są zarówno przez
    pracowników Spółki (w przypadku, gdy Montaż odbywa się na terytorium Polski), jak
    również przez firmy zewnętrzne/podmioty trzecie (w sytuacji, gdy Montaż odbywa się
    poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej);
    - producentem Akcesoriów, których dotyczy pytanie nr 2, są podwykonawcy Spółki,
    którymi są zarówno podmioty z grupy Spółki (podmioty powiązane) jak również
    podmioty trzecie (niepowiązane). Spółka produkuje produkty, których specyfika została
    szerzej opisana w złożonym Wniosku. Niemniej Akcesoria wytwarzane przez
    podwykonawców Spółki są niezbędne w celu instalacji, uruchomienia oraz dalszego
    prawidłowego działania produktu wytwarzanego przez Wnioskodawcę. Stąd też Spółka
    nabywa je od wskazanych podmiotów a następnie odprzedaje je swoim klientom.
    Pytania
    1) Czy wartość Montażu produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży wytworzonego
    produktu, ze sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34a UPDOP, stanowi przychód z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o
    wsparciu i w konsekwencji podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 34a UPDOP?
    2) Czy wartość Akcesoriów do produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży wytworzonego
    produktu, ze sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34a UPDOP, stanowi przychód z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o
    wsparciu i w konsekwencji podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 34a UPDOP?
    Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku)
    Ad. 1

    Zdaniem Spółki, wartość Montażu produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży
    wytworzonego produktu, ze sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, stanowi przychód z tzw. działalności strefowej i w
    konsekwencji podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
    UPDOP.
    Ad. 2
    Zdaniem Spółki, wartość Akcesoriów do produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży
    wytworzonego produktu, ze sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, stanowi przychód z tzw. działalności strefowej i w
    konsekwencji podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
    UPDOP.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPDOP, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest
    dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu
    osiągniętego z innych źródeł przychodów.
    Jednocześnie, jak wynika z art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych
    inwestycji (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1752 ze zm.; dalej: „UWNI”), wsparcie na realizację
    nowej Inwestycji, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na
    zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób
    prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, wolne od podatku są dochody podatników, z
    zastrzeżeniem ust. 4- 6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
    wsparciu, o której mowa w ustawie o WNI, przy czym wielkość pomocy publicznej
    udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej
    dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy
    w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 4 UPDOP, zwolnienie podatkowe, o którym mowa w
    ust. 1 pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z
    działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Mając na uwadze powyższe, dochód uzyskany przez podatnika korzysta ze zwolnienia na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, jeżeli spełnione są łącznie dwa następujące
    kryteria:
    1) dochód taki musi pochodzić z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu,
    2) dochód taki musi pochodzić z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
    określonym w decyzji o wsparciu.
    Na podstawie art. 17 ust. 6a UPDOP, w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę
    działalności gospodarczej również poza (...) terenem określonym w decyzji o wsparciu,
    działalność prowadzoną (...) na terenie określonym w decyzji o wsparciu wydziela się
    organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania
    przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w (...) decyzji o
    wsparciu.
    W kontekście powyższego, Wnioskodawca zwraca uwagę, że przepisy UPDOP, UWNI oraz
    Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej
    udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2018 r.
    poz. 1713 ze zm.; dalej: „Rozporządzenie”) nie definiują pojęcia „działalności gospodarczej
    związanej z realizacją nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu”. W
    praktyce gospodarczej, z uwagi na złożoność i wysoką specjalizację procesów
    produkcyjnych przy prowadzeniu działalności na terenie określonym w decyzji o wsparciu,
    niejednokrotnie zdarza się, że konieczne jest wykonanie pewnych czynności terytorialnie,
    poza tym terenem. W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla jednak, że przepisy nie

    odnoszą się do poszczególnych czynności wykonywanych na terenie określonym w decyzji
    o wsparciu, ale posługują się pojęciem działalności gospodarczej, co niewątpliwie jest
    pojęciem szerszym. Innymi słowy, nawet jeśli pojedyncze czynności w ramach procesu
    produkcyjnego odbywają się poza terenem określnym w decyzji o wsparciu, nie ma
    przeciwwskazań, aby działalność podatnika nadal traktować jako działalność wykonywaną
    na terenie określonym w decyzji o wsparciu. Działalność gospodarczą należy bowiem
    oceniać z perspektywy jej celu jako całości.
    Wnioskodawca uważa więc, że przyjąć należy, że działalność gospodarcza określona w
    decyzji o wsparciu” to szereg czynności przedsiębiorcy, na które składa się wiele
    procesów, poczynając od pozyskania surowców, ich adaptacji do procesu produkcyjnego
    po wyprodukowanie gotowego wyrobu objętego decyzją i jego sprzedaż. Nie wszystkie
    procesy muszą odbywać się na terenie określonym w decyzji. Nawet jeśli dany podmiot
    korzysta ze wsparcia podwykonawców, czynności te stanowią działalność
    podwykonawców, a nie działalność tej spółki. Przykładowo, jeśli spółka dokonuje zakupu
    prądu, który jest niezbędny w procesie produkcyjnym poza terenem określonym w decyzji
    o wsparciu, nie oznacza to, że spółka prowadzi działalność, poza tym obszarem (świadczy
    to jedynie o tym, że firma energetyczna prowadzi działalność w zakresie wytwarzania
    energii poza obszarem wskazanym w decyzji, a nie spółka). W konsekwencji, przy
    określaniu zakresu działalności gospodarczej przedsiębiorcy każdorazowo powinna być
    dokonana analiza okoliczności faktycznych organizacji procesu produkcyjnego przy
    uwzględnieniu specyfiki branży. Jeżeli dane koszty zostały poniesione bądź dane
    przychody zostały uzyskane w ramach działalności niezbędnej do produkcji wyrobu
    gotowego, w ocenie Wnioskodawcy, powinny być one uznane za działalność gospodarczą
    określoną w decyzji o wsparciu i podlegać zwolnieniu zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a
    UPDOP.
    Co więcej, Wnioskodawca podkreśla, że w ramach działalności gospodarczej prowadzonej
    na podstawie decyzji o wsparciu i wcześniej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i na
    podstawie zezwolenia strefowego, wyróżnić można działalność podstawową oraz
    niezbędną do jej prowadzenia działalność pomocniczą. Przyjmuje się, że wykonanie
    poszczególnych czynności poza terenem określonym w decyzji o wsparciu czy w
    zezwoleniu strefowym nie wyklucza możliwości zakwalifikowania przychodu uzyskanego
    ze sprzedaży wyprodukowanego przy ich wykorzystaniu wyrobu w całości do przychodu
    zwolnionego, tak długo jak czynności te stanowią działalność pomocniczą. Przy tym
    przepisy UPDOP, oraz przepisy regulujące prowadzenie działalności na terenie
    określonym w decyzji o wsparciu, nie definiują pojęcia działalności pomocniczej. W
    konsekwencji, w ocenie Spółki, należy posłużyć się definicją zawartą w Rozporządzeniu
    Rady (EWG) nr 696/93 z dnia 15 marca 1993 r., w sprawie jednostek statystycznych do
    celów obserwacji i analizy systemu produkcyjnego we Wspólnocie (Dz. U.UE. L 93.76.1,
    dalej: „Rozporządzenie EWG”). Zgodnie z pkt B pkt 1 Sekcji IV Rozporządzenia EWG, za
    działalność pomocniczą uznaje się taką działalność, która spełnia wszystkie następujące
    warunki:
    1) służy tylko jednostce, do której się odnosi; innymi słowy wytworzone towary lub usługi
    nie mogą być sprzedawane w obrocie;
    2) porównywalna działalność na podobną skalę realizowana jest w podobnych
    jednostkach produkcyjnych;
    3) wytwarza usługi lub, wyjątkowo, dobra nietrwałe, które nie wchodzą w skład produktu
    końcowego jednostki (np. drobne narzędzia lub rusztowania);
    4) wpływa na koszty bieżące samej jednostki, tzn. nie powoduje tworzenia środków
    trwałych brutto.
    Zdaniem Spółki, wykonywanie działalności poza obszarem wskazanym w Decyzji, którą
    można uznać za działalność pomocniczą (bezpośrednio związaną z działalnością określoną
    w DoW) co do zasady nie wpływa na konieczność jej opodatkowania.

    Ad. 1
    Biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej definicję działalności pomocniczej, w ocenie
    Spółki, czynności polegające na świadczeniu usług montażowych (tu: Montaż)
    wykonywane poza terenem wskazanym w DoW przez podwykonawców, mogą zostać
    uznane za działalność pomocniczą, gdyż:
    - działalność ta służy Spółce i jej kontrahentom, a usługi montażowe są wykorzystywane w
    działalności Spółki związanej ze sprzedażą produktów (...) (Spółka organizuje Montaż
    wyłącznie na rzecz odbiorcy produktów (...));
    - odnosząc się do brzmienia, wskazanego wcześniej, Rozporządzenia EWG porównywalna
    działalność - tj. usługi montażowe w zakresie wytworzonych produktów - na podobną
    skale są/mogą być świadczone również przez inne/podobne jednostki produkcyjne;
    - wynikiem Montażu nie jest wytworzenie nowych środków trwałych Spółki czy też
    produktów wchodzących w skład środków trwałych Wnioskodawcy, a koszty czynności
    wykonywanych poza terenem wskazanym w DoW stanowi jedynie element kosztów
    działalności podstawowej (tu: sprzedaży produktów (...));
    - czynności związane z Montażem stanowią uzupełnienie działalności podstawowej
    prowadzonej na terenie określonym w DoW i są co prawda integralnym elementem
    procesu handlowo-usługowego, jednak nie jest to element o charakterze kluczowym w
    stosunku do działalności podstawowej, która jest realizowana na terenie określonym w
    Decyzji;
    - Spółka nie posiada/nie dysponuje stałym miejscem prowadzenia działalności
    gospodarczej poza obszarem wskazanym w DoW.
    Ponadto, Spółka wskazuje, że instalacja produkowanych przez nią produktów (...) jest
    integralnym elementem procesu produkcyjnego. Specyfika wytwarzanych przez Spółkę
    wyrobów implikuje, w celu zapewnienia właściwego ich używania, konieczność ich
    instalacji. Nie ulega wątpliwości również fakt, że Spółka dysponuje odpowiednią wiedzą
    techniczną oraz wyspecjalizowaną kadrą pracowniczą umożliwiającą Instalację
    sprzedawanych wyrobów. Zazwyczaj Spółka nie zawiera z kontrahentami kontraktów,
    które nie obejmowałyby, procesu montażu i uruchomienia wyprodukowanych produktów
    (...). Udział wartości Montażu w ramach całościowego świadczenia nie stanowi
    dominującej części kontraktu.
    Istotnym jest również fakt, że instalacja jest/będzie dokonywana zarówno przez
    pracowników zatrudnionych w Spółce (w przypadku, gdy Montaż odbywa się/będzie się
    odbywał na terytorium Polski), jak również przez firmy zewnętrzne/podmioty trzecie (w
    sytuacji, gdy Montaż odbywa się/będzie się odbywał poza terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK
    1149/17 wskazano, jakie czynniki mogą stanowić wskazówkę do uznania danego rodzaju
    czynności podejmowanych przez przedsiębiorcę za działalność pomocniczą:
    - „Słusznie Sąd pierwszej instancji przypisał istotne znaczenie użytemu w przytoczonych
    przepisach terminowi „działalność gospodarcza” i poczynił trafne spostrzeżenie, iż w
    pojęciu tym mieści się szereg działań składających się na działalność gospodarczą”,
    - „(...) zakwalifikowanie danych czynności do działalności gospodarczej prowadzonej na
    terenie strefy może nastąpić wówczas, gdy pomiędzy tymi czynnościami a działalnością
    podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, a zatem wówczas, gdy
    stanowią one integralną część działalności strefowej” (zbliżone stanowisko Naczelny
    Sąd Administracyjny zajął w orzeczeniach z dnia 10 września 2015 r., sygn. akt II FSK
    1766/13; z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1853/15; z dnia 15 lutego 2018 r.,
    sygn. akt II FSK 1276/16 - przyp. Wnioskodawcy);

    - „Istotne jest też, by spełniony został wymóg subsydiarności, w tym wypadku świadczonej
    usługi do produktu głównego wytworzonego w strefie”.
    Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy:
    - Spółka realizuje na terenie wskazanym w DoW zasadniczą większość procesu handlowo-
    usługowego objętego Decyzją, a udział usług montażowych, które będą świadczone w
    ramach całościowej transakcji jest niewielki i stanowi wyłącznie uzupełnienie
    działalności prowadzonej na terenie wskazanym w DoW;
    - usługi montażowe są istotne (stanowią integralny element transakcji zbycia produktu),
    niemniej z punktu widzenia elementów całego procesu usługi te mają charakter
    subsydiarny wobec „właściwej” działalności, która stanowi przedmiot Decyzji i jest
    prowadzona na terenie w niej określonym. Montaż ma na celu wzrost konkurencyjności
    Spółki na rynku oraz zapewnienie kompleksowości usług;
    - Montaż stanowi działalność pomocniczą w stosunku do głównego toku działalności na
    terenie określonym w DoW, bowiem jest nierozerwalnie z nim związany, niemniej jego
    realizacja nie byłaby możliwa bez właściwej (głównej) działalności Spółki w ramach
    działalności określonej w DoW (bez produkcji i sprzedaży produktów (...), nie byłoby
    możliwe ich zamontowanie w miejscu i urządzeniu wskazanym przez kontrahenta).
    Końcowo Spółka wskazuje, że przyjęte przez nią stanowisko znajduje swoje
    odzwierciedlenie w następujących orzeczeniach sądów administracyjnych, w których
    rozstrzygano na podstawie zbliżonego stanu faktycznego:
    - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK
    1438/15, w którym stwierdzono, iż „Wykonywanie transportu i montażu związane z
    zamontowaniem tych konstrukcji, które obiektywnie muszą być wykonywane poza
    terenem strefy są czynnościami pomocniczymi. Pomiędzy tymi czynnościami a
    działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek a zatem
    stanowią one integralną część działalności strefowej spółki. Dochody z tego rodzaju
    działalności stanowią dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na
    terenie strefy a działalność mieści się w zakresie zezwolenia strefowego posiadanego
    przez spółkę”;
    - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 stycznia 2015 r.,
    sygn. akt I SA/Kr 1701/14, w którym sąd uznał, że „Oczywistym jest, że niektóre
    czynności związane z prowadzoną działalnością na terenie strefy faktycznie mogą lub
    nawet muszą być wykonywane poza jej terenem (np. prowadzenie rozliczeń
    księgowych, działania marketingowe, negocjowanie i podpisywanie kontraktów,
    dostarczanie oferty handlowej lub próbek towarów kontrahentom spoza terenu strefy).
    Wszystkie te czynności są kosztem prowadzonej działalności i ostatecznie wpływają na
    kalkulację ceny produkcji prowadzonej na terenie SSE. Dodatkowo, zwyczaje handlowe
    lub charakter produkcji, wymogi bezpieczeństwa wpływają na to, że w niektórych
    przypadkach to na dostawcy (producencie) ciąży obowiązek dostarczenia i
    zamontowania przedmiotu zamówienia w miejscu wskazanym przez zamawiającego”.
    Spółka wskazuje, że powołane orzeczenia sądów administracyjnych zostały wydane w
    sprawach zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnych
    Stref Ekonomicznych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 UPDOP. Z uwagi na fakt, że
    Wnioskodawca korzysta wprawdzie z konstrukcji prawnej uregulowanej w art. 17 ust. 1
    pkt 34a UPDOP dotyczącej decyzji o wsparciu, należy wskazać, iż na gruncie
    przedmiotowej sprawy, zdaniem Spółki, skutki podatkowe objęte niniejszym wnioskiem
    będą analogiczne dla obu form wsparcia inwestycji (tj. zezwoleń i decyzji o wsparciu), w
    związku z czym przedstawione stanowiska znajdą zastosowanie do stanu faktycznego
    objętego niniejszym wnioskiem.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy Montaż produktów (....) stanowić
    będzie działalność pomocniczą względem działalności prowadzonej na terenie określonym

    w DoW, a w konsekwencji jego wartość wliczona w cenę sprzedaży wytworzonego
    produktu, ze sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34a UPDOP, stanowił będzie przychód z tzw. działalności strefowej i w konsekwencji
    podlegał będzie zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP.
    Ad. 2
    Biorąc pod uwagę definicję działalności pomocniczej przedstawionej we wcześniejszej
    części niniejszego wniosku, w ocenie Spółki czynność polegająca na sprzedaży Akcesoriów,
    które produkowane są poza terenem wskazanym w DoW, może zostać uznana za
    działalność pomocniczą, gdyż:
    - działalność ta służy Spółce i jej kontrahentom, a sprzedaż Akcesoriów jest nierozerwalnie
    związana ze sprzedażą produktów (....) (bez Akcesoriów nie byłoby możliwe łączenie
    produktów w ich zestawy o znacznie większej mocy);
    - odnosząc się do brzmienia, wskazanego wcześniej, Rozporządzenia EWG porównywalna
    działalność - tj. sprzedaż akcesoriów do wytwarzanych produktów - na podobną skalę
    jest lub może być świadczona również przez inne/podobne jednostki produkcyjne;
    - wynikiem sprzedaży Akcesoriów nie jest wytworzenie nowych środków trwałych Spółki,
    czy też produktów wchodzących w skład środków trwałych Wnioskodawcy, a koszt
    Akcesoriów stanowi jedynie element składowy kosztów działalności podstawowej (tu:
    sprzedaży produktów (...)). Przy czym należy zaznaczyć, że wartość Akcesoriów stanowi
    ułamkową część kwoty całego zamówienia;
    - sprzedaż Akcesoriów stanowi uzupełnienie działalności podstawowej prowadzonej na
    terenie określonym w DoW i jest integralnym elementem procesu handlowo-
    usługowego, jednak nie jest to element o charakterze kluczowym w stosunku do
    działalności podstawowej, które realizowana jest na terenie określonym w Decyzji;
    - Spółka nie posiada/nie dysponuje stałym miejscem prowadzenia działalności
    gospodarczej poza obszarem wskazanym w DoW.
    Co więcej Spółka wskazuje, że sprzedaż Akcesoriów jest integralnym elementem procesu
    produkcyjnego. Specyfika wytwarzanych przez Spółkę wyrobów implikuje, w celu
    zapewnienia odpowiednich – tj. wymaganych przez kontrahenta - parametrów oraz
    właściwego ich używania, konieczność połączenia wielu pojedynczych monobloków
    produktów (....) w jeden zestaw o istotnie większej mocy. Akcesoria służą bowiem do
    połączenia monobloków produktów we wskazany wcześniej pakiet, a tym samym
    uzyskania przez kontrahentów Spółki mocy zgodnej z aktualnym zapotrzebowaniem.
    Wnioskodawca podkreśla w tym miejscu, iż w związku ze specyfiką działalności
    kontrahentów Spółki są oni zasadniczo zainteresowani całymi zestawami produktów, a nie
    ich pojedynczymi monoblokami. Tym samym, Spółka zazwyczaj nie zawiera z
    kontrahentami kontraktów, które nie obejmowałyby sprzedaży Akcesoriów.
    Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, iż sprzedaż Akcesoriów nie jest głównym
    przedmiotem obrotu. Jest niejako elementem uzupełniającym transakcji zbycia produktów
    (....), bowiem bez transakcji sprzedaży produktu głównego Spółka nie dokonuje dalszej
    odprzedaży towarów stanowiących Akcesoria. Ponadto, udział wartości Akcesoriów w
    ramach całościowego świadczenia nie stanowi dominującej części kontraktu.
    W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK
    1149/17 wskazano, jakie czynniki mogą stanowić wskazówkę do uznania danego rodzaju
    czynności podejmowanych przez przedsiębiorcę za działalność pomocniczą:
    - „Słusznie Sąd pierwszej instancji przypisał istotne znaczenie użytemu w przytoczonych
    przepisach terminowi „działalność gospodarcza” i poczynił trafne spostrzeżenie, iż w
    pojęciu tym mieści się szereg działań składających się na działalność gospodarczą”;
    - „(...) zakwalifikowanie danych czynności do działalności gospodarczej prowadzonej na
    terenie strefy może nastąpić wówczas, gdy pomiędzy tymi czynnościami a działalnością

    podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, a zatem wówczas, gdy
    stanowią one integralną część działalności strefowej” (zbliżone stanowisko Naczelny
    Sąd Administracyjny zajął w orzeczeniach z dnia 10 września 2015 r., sygn. akt II FSK
    1766/13; z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1853/15; z dnia 15 lutego 2018 r.,
    sygn. akt II FSK 1276/16 - przyp. Wnioskodawcy);
    - „Istotne jest też, by spełniony został wymóg subsydiarności, w tym wypadku świadczonej
    usługi do produktu głównego wytworzonego w strefie”.
    Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy:
    - Spółka realizuje na terenie wskazanym w DoW i za pomocą produktów
    wyprodukowanych na tym terenie większość procesu handlowo-usługowego objętego
    Decyzją, a udział sprzedaży Akcesoriów w całościowej transakcji jest niewielki i stanowi
    wyłącznie uzupełnienie sprzedaży produktów, objętych DoW;
    - sprzedaż Akcesoriów jest istotna (stanowi Integralny element transakcji zbycia produktu),
    niemniej z punktu widzenia elementów całego procesu ma ona charakter subsydiarny
    wobec „właściwej” działalności, która stanowi przedmiot Decyzji i jest prowadzona na
    terenie w niej określonym. Akcesoria mają na celu zapewnienie właściwych parametrów
    produktów Spółki, a tym samym zaspokojenie potrzeb energetycznych kontrahentów i
    w konsekwencji zapewnienie kompleksowości usług;
    - sprzedaż Akcesoriów stanowi działalność pomocniczą w stosunku do głównego toku
    działalności na terenie określonym w DoW, bowiem jest nierozerwalnie z nim związana,
    a jej realizacja nie byłaby możliwa bez właściwej (głównej) działalności Spółki - w ramach
    działalności określonej w DoW (bez produkcji i sprzedaży produktów, sprzedaż
    Akcesoriów byłaby bezcelowa, bowiem kontrahent nie byłby nią zainteresowany).
    Końcowo Spółka wskazuje, iż zbliżone do Spółki stanowisko można wysnuć na podstawie
    orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 października
    2019 r., sygn. akt I SA/Lu 508/19 (wydanego w konsekwencji wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego), w którym rozstrzygano na podstawie zbliżonego stanu faktycznego:
    „Analizując procesy produkcyjne w obecnych realiach życia gospodarczego można
    zaobserwować ich wysoką specjalizację, co powoduje, że nie sposób zakwestionować
    potrzeby a wręcz niezbędności korzystania z towarów czy usług dostarczanych przez inne
    podmioty. Trudno sobie wyobrazić jakąkolwiek działalność gospodarczą, w której podmiot
    nie korzysta z zakupu towarów i usług, w tym od podmiotów spoza strefy (...). Naczelny
    Sąd Administracyjny jak i sądy wojewódzkie zwracały uwagę na aspekt pomocniczości. W
    zakresie usług, każdy podmiot korzysta przecież z dostarczanych: wody, prądu i innych
    mediów. Poza tym podmioty kupują usługi: transportowe, ochrony mienia, obsługi
    rachunkowej czy prawnej, które świadczą podmioty spoza strefy. Tego rodzaju usług nikt
    jednak nie bierze pod uwagę przy analizie tego, czy ich zakup od podmiotów spoza strefy
    wpływa na wielkość zwolnienia podatkowego dla podmiotów działających na terenie
    strefy. Stanowisko to należy odnieść również do nabywanych od kooperantów spoza
    strefy produktów o różnym stopniu przetworzenia, niezbędnych do wykonania wyrobu
    finalnego”.
    Spółka wskazuje, że powołane orzeczenie sądu administracyjnego zostało wydane w
    sprawach zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnych
    Stref Ekonomicznych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 UPDOP. Z uwagi na fakt, że
    Wnioskodawca korzysta wprawdzie z konstrukcji prawnej uregulowanej w art. 17 ust. 1
    pkt 34a UPDOP dotyczącej decyzji o wsparciu, należy wskazać, iż na gruncie
    przedmiotowej sprawy, zdaniem Spółki, skutki podatkowe objęte niniejszym wnioskiem
    będą analogiczne dla obu form wsparcia inwestycji (tj. zezwoleń i decyzji o wsparciu), w
    związku z czym przedstawione stanowisko znajdzie zastosowanie do stanu faktycznego
    objętego niniejszym wnioskiem.
    Podsumowując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy sprzedaż Akcesoriów do produktów
    (...) stanowić będzie działalność pomocniczą względem działalności prowadzonej na

    terenie określonym w DoW, a w konsekwencji wartość Akcesoriów wliczona w cenę
    sprzedaży wytworzonego produktu, ze sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, stanowiła będzie przychód z tzw. działalności
    strefowej i w konsekwencji podlegała będzie zwolnieniu z opodatkowania na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP.
    Interpretacja indywidualna
    W dniu 18 kwietnia 2024 r. rozpatrzyłem Państwa wniosek i wydałem interpretację
    indywidualną Znak: 0111-KDIB1-3.4010.47.2024.2.AN, w której uznałem Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 2 maja 2024 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 29 maja 2024 r., które wpłynęło do Organu 3 czerwca 2024 r., wnieśli Państwo
    skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
    Formułując zarzuty skargi, wnieśli Państwo o:
    - uchylenie Interpretacji w całości na podstawie art. 146 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c)
    PPSA;
    - zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów
    zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, na podstawie art. 200 w
    zw. z art. 205 § 4 w zw. z art. 205 § 2 PPSA.
    Pismem z 1 lipca 2024 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.47.2024.3.AN udzieliłem odpowiedzi na
    Państwa skargę.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną interpretację
    indywidualną – wyrokiem z 29 października 2024 r., sygn. akt I SA/Po 435/24.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 10 grudnia 2024 r.
    i wpłynął do mnie 3 stycznia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
    Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
    wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
    postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
    uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
    stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
    ustalenia, czy:
    - wartość Montażu produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży wytworzonego produktu, ze
    sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
    UPDOP, stanowi przychód z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu i
    w konsekwencji podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    34a UPDOP, w części dotyczącej:
        - Montażu wykonywanego przez firmy zewnętrzne/podmioty trzecie, jest
          nieprawidłowe,

        - w pozostałej części, jest prawidłowe;
    - wartość Akcesoriów do produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży wytworzonego
    produktu, ze sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34a UPDOP, stanowi przychód z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o
    wsparciu i w konsekwencji podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 34a UPDOP, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 74 ze zm., dalej: „ustawa o WNI”:
    wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie
    zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
    przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
    wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
    gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o
    której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z
    2023 r. poz. 74, 1688 i 2005), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu,
    przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
    przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami.
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT:
    zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi
    wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
    prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z
    realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy:
    wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze decyzji,
    zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.
    Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI – jest nowa
    inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na
    podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres
    obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które
    przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 updop:
    przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem
    opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 updop:
    dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art.
    24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła

    przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
    uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 updop, przy
    ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
    - przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym albo są wolne od podatku,
    - kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku
    podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty
    uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione
    przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.
    Dodatkowo wskazuję, że zgodnie z art. 9 ust. 1 updop:
    podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
    uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m.
    Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są
    przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120
    ze zm.). W związku z powyższym, konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki
    sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania
    przychodów związanych z działalnością z nowej inwestycji określoną w decyzji o wsparciu
    oraz pozostałą działalnością podatnika.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
    przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej
    decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny
    faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.
    Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje
    Wnioskodawcy uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego
    stosunku prawnego.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT,
    za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
    rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
    kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa
    się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Analizując opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego pod kątem kwalifikacji
    przychodów do odpowiedniego źródła przychodu należy zwrócić uwagę na wykładnię art.
    17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 updop. Norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17
    ust. 4 updop, stanowi formę ulgi podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i
    powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być interpretowana w sposób
    precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.
    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że ww. regulacje prawne ustanawiają
    podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej,

    zgodnie z decyzją o wsparciu nowych inwestycji, jaką jest niezapłacony przez
    przedsiębiorcę podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc
    łączne wystąpienie dwóch warunków:
    - prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu
      nowych inwestycji,
    - uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego z realizacji nowej
      inwestycji określonej w ww. decyzji.
    Biorąc powyższe pod uwagę, dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych, należy
    uwzględnić, że wolny od podatku CIT jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności
    gospodarczej, w zakresie określonym w decyzji, prowadzonej na terenie określonym w
    decyzji o wsparciu nowych inwestycji. W związku z powyższym, przedsiębiorca
    zobowiązany jest do ustalenia tego, jaka część dochodu nie wynika z działalności na
    terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji i podlega opodatkowaniu na
    zasadach ogólnych. W przypadku, gdy podatnicy uzyskują jednocześnie przychody, z
    których dochód podlega opodatkowaniu i przychody, z których dochód jest wolny od
    podatku, zobowiązani są do prowadzenia ewidencji przychodów i kosztów, tak aby
    możliwe było prawidłowe ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym i dochodu wolnego od podatku. Ze zwolnienia nie korzystają również
    dochody związane z działalnością na terenie określonym w decyzji o wsparciu bowiem
    ustawodawca w przepisie ustanawiającym zwolnienie świadomie użył określenia „dochody
    z działalności” a nie sformułowania „dochody związane z działalnością”.
    Fakt, iż podmiot prowadzący działalność strefową otrzymuje z tytułu swojej działalności
    dodatkowe wynagrodzenie inne niż cena za wykonane usługi/sprzedawane towary nie
    oznacza, iż takie wynagrodzenie nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania.
    Dochód zwolniony (strefowy) to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w strefie, albo też stanowi nieodłączne (nie dające
    się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności
    gospodarczej. Dochodem uzyskiwanym bezpośrednio z działalności są dochody w postaci
    należności uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów
    czynności objęty jest zakresem decyzji o wsparciu.
    Zwolnienie przewidziane treścią art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, nie ma wprawdzie
    charakteru podmiotowego, jednak przesłanka decyzji o wsparciu winna odnosić się do
    prowadzonej działalności, nie zaś do rodzajów przychodów osiąganych z działalności
    gospodarczej.
    W konsekwencji, dokonując oceny, czy w świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT,
    dana działalność może zostać objęta zwolnieniem podatkowym, w każdym przypadku
    niezbędne jest między innymi ustalenie, czy dochody zwolnione są uzyskane z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu oraz, czy
    prowadzona działalność wskazana jest w treści wydanej dla Spółki decyzji o wsparciu.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz przepisy ustawy o
    wspieraniu nowych inwestycji nie definiują pojęcia działalności pomocniczej. W związku z
    tym, należy posłużyć się definicją zawartą w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 696/93 z dnia
    15 marca 1993 r. w sprawie jednostek statystycznych do celów obserwacji i analizy
    systemu produkcyjnego we Wspólnocie (Dz. U.UE. L 93.76.1, dalej: „Rozporządzenie EWG”).
    Zgodnie z treścią Rozporządzenia EWG (Sekcja II lit. C pkt 6):
    działalność pomocnicza w ramach danej jednostki prowadzona jest w celu umożliwienia
    lub ułatwienia produkcji określonych towarów i usług przez daną jednostkę na rzecz stron
    trzecich. Produkty działalności pomocniczej nie są jako takie dostarczane stronom trzecim.
    Dodatkowo, zgodnie z lit B pkt 1 i 2 Sekcji IV Rozporządzenia EWG,

    1. Za działalność pomocniczą uznaje się taką działalność, która spełnia wszystkie
    następujące warunki:
    a) służy tylko jednostce, do której się odnosi; innymi słowy wytworzone towary lub usługi
    nie mogą być sprzedawane w obrocie;
    b) porównywalna działalność na podobną skalę realizowana jest w podobnych
    jednostkach produkcyjnych;
    c) wytwarza usługi lub wyjątkowo dobra nietrwałe, które nie wchodzą w skład produktu
    końcowego jednostki (np. drobne narzędzia lub rusztowania);
    d) wpływa na koszty bieżące samej jednostki, tzn. nie powoduje tworzenia środków
    trwałych brutto.
    2. Rozróżnienie między działalnością pomocniczą i działalnością główną lub drugorzędną
    może być opisane za pomocą następujących przykładów:
    – produkcja drobnych narzędzi na potrzeby jednostki jest działalnością pomocniczą
    (zgodnie ze wszystkimi kryteriami),
    – transport na potrzeby własne jest zwykle działalnością pomocniczą (zgodnie ze
    wszystkimi kryteriami),
    – sprzedaż własnych produktów jest działalnością pomocniczą, ponieważ regułą jest, że
    nie można produkować bez sprzedaży. Jednakże jeżeli w obrębie przedsiębiorstwa
    produkcyjnego można wydzielić punkt sprzedaży detalicznej (sprzedaż bezpośrednia
    użytkownikowi końcowemu), który tworzy np. jednostkę lokalną, to taki punkt sprzedaży
    może być - wyjątkowo i w celach niektórych analiz - uznany za jednostkę rodzaju
    działalności. Taka jednostka obserwacji będzie podwójnie sklasyfikowana, tzn. raz w
    zależności od rodzaju działalności (działalność główna lub drugorzędna), którą prowadzi w
    przedsiębiorstwie, i oprócz tego w zależności od swego własnego rodzaju działalności
    (sprzedaż detaliczna).
    Zgodnie natomiast z pkt 10 Załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24
    grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. z 2007 r., Nr 251,
    poz. 1885 z późn. zm., dalej: „Rozporządzenie PKD”),
    działalność jest działalnością pomocniczą, jeżeli spełnia wszystkie następujące warunki:
    - służy wyłącznie jednostce,
    - nakłady na działalność pomocniczą stanowią koszt jednostki,
    - efekt końcowy (zazwyczaj usługi, rzadziej wyroby) nie stanowi części produktu finalnego
    jednostki i nie generuje nakładów brutto na środki trwałe.
    Tym samym, za działalność pomocniczą uznaje się działalność, która spełnia
    kumulatywnie wszystkie powyższe warunki.
    Przedmiot Państwa wątpliwości był związany m.in. z ustaleniem, czy wartość Montażu
    produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży wytworzonego produktu, ze sprzedaży którego
    dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP, stanowi przychód
    z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu i w konsekwencji podlega
    zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP.
    Zauważyć należy, że wydana na rzecz Spółki decyzja o wsparciu obejmuje działalność
    produkcyjną, handlową i usługową m. in. w zakresie (...). Decyzja o wsparciu nie odnosi się
    zatem wyłącznie do działalności produkcyjnej w zakresie (...) lecz obejmuje również
    działalność handlową i usługową.
    Zatem, działalność Montażu przez Państwa pracowników produktów (...) stanowi
    uzupełnienie działalności prowadzonej w ramach i na terenie objętym decyzją o wsparciu i
    prowadzi do sprzedaży kompletnego produktu. Wykonywanie przez Państwa

    pracowników montażu oferowanych produktów w ramach działalności objętej decyzją o
    wsparciu, które z obiektywnych przyczyn muszą być wykonane w miejscu wskazanym
    przez klienta, są ze sobą ściśle powiązane i w aspekcie gospodarczym tworzą jedną całość.
    W związku z powyższym, wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, prowadzi do
    wniosku, że wartość Montażu produktów (...), może stanowić przychód zwolniony z
    opodatkowania jednak tylko w takim zakresie, w jakim Usługi montażowe są wykonywane
    przez pracowników Państwa Spółki.
    Natomiast, wartości usług Montażu wykonywanego przez firmy zewnętrzne/podmioty
    trzecie nie można uznać za przychód podlagający zwolnieniu z opodatkowania.
    Zauważam, że usługi wykonywane przez firmy zewnętrzne/podmioty trzecie nie wpisują
    się w treść wydanej Decyzji o wsparciu. Nie można ich uznać również za działalność
    pomocniczą względem zasadniczej działalności Spółki.
    W przypadku podatnika prowadzącego działalność na podstawie Decyzji o wsparciu
    wykonywane czynności mają charakter pomocniczy, gdy:
    - są wykonywane przez podatnika, tj. podmiot, któremu przysługuje prawo do zwolnienia z
      podatku dochodowego od osób prawnych,
    - pozostają w bezpośrednim powiązaniu przyczynowo-skutkowym z działalnością strefową
      podatnika,
    - nie są samodzielne gospodarczo i nie byłyby podejmowane przez podmiot, gdyby nie
      prowadziły do sprzedaży wyrobów strefowych,
    - są nieodłącznym elementem procesu gospodarczego, bez którego podmiot nie mógłby w
      pełni realizować podstawowego celu działalności prowadzonej na podstawie decyzji o
      wsparciu - tj. osiągania przychodów ze sprzedaży wyrobów strefowych.
    Analizując powyższe przepisy, nie można uznać usług montażu świadczonych przez firmy
    zewnętrzne/podmioty trzecie wyprodukowanych przez Spółkę wyrobów za działalność
    pomocniczą, w rozumieniu powyżej powołanych przepisów. Nie spełniają one bowiem
    kryteriów wskazanych powyżej, w szczególności usługi te nie są wykonywane przez Spółkę
    oraz nie służą wyłącznie Spółce.
    W tym miejscu należy wskazać na kryteria pozwalające na zwolnienie dochodu
    uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu przy udziale
    towarów lub usług zakupionych od podmiotów zewnętrznych:
    1. usługi świadczone przez podmioty zewnętrzne stanowią jedynie jedną z faz produkcji
      wyrobów wytwarzanych w ramach nowej inwestycji na terenie wskazanym w decyzji o
      wsparciu, przy czym produkcja i sprzedaż wyrobów pozyskiwanych od zewnętrznych
      kooperantów mieści się w zakresie PKWiU określonym w decyzji o wsparciu;
    2. usługi te nadają towarom produkowanym przez inwestora jedynie nowej jakości
      dodanej;
    3. istnieje ścisły, funkcjonalny i nierozerwalny związek pomiędzy czynnościami
      podstawowymi wykonanymi na terenie określonym w decyzji o wsparciu w ramach
      nowej inwestycji, a czynnościami wykonanymi poza tym terenem, przy czym te ostatnie
      muszą mieć charakter pomocniczy (akcesoryjny) wobec tych wykonanych na terenie
      wskazanym w decyzji o wsparciu;
    4. kluczowe dla danej działalności gospodarczej decyzje podejmowane są na terenie
      geograficznym wskazanym w decyzji o wsparciu.
    Zatem, uznać należy, że Montaż produktów (...) świadczony przez podmioty trzecie jest
    odrębną usługą od sprzedaży wyprodukowanych przez Spółkę wyrobów gotowych. Usługi
    te nie stanowią jednej z faz produkcji wyrobów wytwarzanych w ramach nowej inwestycji

    na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu. Na rozstrzygnięcie nie ma wpływu fakt, że
    wartość Montażu produktów nie jest wykazywana jako osobna pozycja na wystawianych
    fakturach sprzedaży.
    W przypadku, gdy podmioty trzecie, świadczą na rzecz Spółki usługi Montażu, nie można
    uznać, że przychód osiągany z tego tytułu wpływa na dochód zwolniony uzyskany z
    działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie posiadanej decyzji o wsparciu.
    Natomiast, w odniesieniu do możliwości zwolnienia w ramach decyzji o wsparciu
    przychodów ze sprzedaży Akcesoriów do produktów (...) zgadzam się, że przychód ze
    sprzedaży ww. Akcesoriów wpływa na dochód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop.
    Jak wynika bowiem z opisu, Akcesoria stanowią niezbędne elementy służące do połączenia
    ze sobą pojedynczych bloków baterii zwanych monoblokami, takich jak kable, zatyczki,
    folie, łączniki, stojaki czy śruby, które nie są produkowane w zakładzie Wnioskodawcy.
    Akcesoria nie stanowią zatem przedmiotu samodzielnego obrotu, a ich sprzedaż jest
    nierozerwalnie związana ze sprzedażą Baterii.
    Zatem, stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
    - wartość Montażu produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży wytworzonego produktu, ze
    sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
    UPDOP, stanowi przychód z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu i
    w konsekwencji podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    34a UPDOP, w części dotyczącej:
      - Montażu wykonywanego przez firmy zewnętrzne/podmioty trzecie, jest
        nieprawidłowe,
      - w pozostałej części, jest prawidłowe;
    - wartość Akcesoriów do produktów (...) wliczona w cenę sprzedaży wytworzonego
    produktu, ze sprzedaży którego dochód podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1
    pkt 34a UPDOP, stanowi przychód z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o
    wsparciu i w konsekwencji podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17
    ust. 1 pkt 34a UPDOP, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Wskazuję, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 29 października 2024 r. sygn. akt I
    SA/Po 435/24.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania skażonej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia
    sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami

    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.