Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.816.2024.2.DJD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-03
Teza: Wydatki na opłaty leasingowe będą stanowić koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej z uwzględnieniem art. 23 ust. 1 pkt 46a oraz art. 23b ustawy PIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing-leasing operacyjny; leasing-raty leasingowe; samochód-eksploatacja samochodu; samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Opodatkowanie stron umowy leasingu.-Leasing operacyjny.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 46a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4a-art. 23b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    kosztów uzyskania przychodów. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie pismem z
    15 grudnia 2024 r. (wpływ 15 grudnia 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(przedstawionego w uzupełnieniu wniosku)
    Jest Pan lekarzem i prowadzi indywidualną praktykę lekarską od lutego 2024 r. W chwili
    obecnej ma Pan leasing operacyjny samochodu ... i zalicza do kosztów uzyskania
    przychodów opłaty leasingu w trybie mieszanym. Samochód wykorzystuje Pan dla celów
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz celów prywatnych. Z racji na charakter Pana
    pracy - w trybie dyżurowym oraz godzinach ordynackich, praca w oddziale szpitalnym oraz
    izbie przyjęć - dojeżdża Pan do obecnej pracy ok 50 km w jedną stronę i niezbędne jest
    posiadanie pojazdu umożliwiającego sprawne przemieszczanie się i dotarcie do miejsca
    pracy.
    Planuje Pan zakup drugiego samochodu - miejskiego, który pozwoliłby sprawniej poruszać
    się po mieście, ułatwi przemieszczenie się w korkach miejskich oraz byłby oszczędniejszy
    w utrzymaniu. Samochód ten byłby też zabezpieczeniem w razie awarii, czy serwisu
    samochodu pierwszego co pozwoliłoby wykonywać dalej sprawnie pracę. Reasumując,
    samochód ten w razie potrzeby uchroniłby Pana i zabezpieczył przed utratą obecnego
    źródła przychodów. Umowę leasingu operacyjnego zamierza Pan zawrzeć w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Do kosztów uzyskania przychodu zamierza Pan
    zaliczać raty leasingowe oraz koszty związane z eksploatacją samochodu, tj.: koszty paliwa,
    serwisowania auta. Umowa leasingu w momencie jej zawarcia spełniać będzie wszystkie
    warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Umowa leasingu zostanie zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40%
    normatywnego okresu amortyzacji samochodu. Suma ustalonych opłat w umowie
    leasingu, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiadać będzie co
    najmniej wartości początkowej samochodu. Umowę zamierza Pan zawrzeć w marcu 2025
    r. na okres 36 miesięcy. Będzie to samochód ..., rok produkcji 2024 r., samochód
    spalinowy, silnik benzynowy 2,0 – 1 165 KM. Wartość samochodu to 192 725 zł. Na
    wartość samochodu składa się samochód 187 900 zł wraz z akcesoriami oraz montaż
    akcesoriów w samochodzie - 9 470 zł - kwota końcowa pomniejszona o rabaty wynosi
    finalnie 192 725 zł.
    W umowie leasingu wyodrębnione będą: opłata wstępna raty leasingowe oraz wartość
    końcowa. Przychody rozlicza Pan obecnie na zasadach ogólnych ale w nowym roku
    kalendarzowym zamierza Pan skorzystać z podatku liniowego. Prowadzi Pan podatkową
    księgę przychodów i rozchodów. Do kosztów uzyskania przychodów zamierza Pan zaliczać
    75%, kosztów utrzymania samochodu. Będzie to samochód osobowy w leasingu
    operacyjnym i do kosztów uzyskania przychodów zaliczał Pan będzie całą wartość rat
    leasingowych.

## Pytanie

Czy istnieje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat leasingowych
    oraz kosztów eksploatacji dotyczących drugiego samochodu osobowego
    wykorzystywanego w jednoosobowej działalności gospodarczej, zgodnie z limitami
    wydatków wynikającymi z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    dotyczącymi wartości leasingowanego samochodu?
    Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    W Pana ocenie, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają
    żadnych ograniczeń w odniesieniu do liczby samochodów osobowych, z których
    przedsiębiorca może korzystać w jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Może Pan zatem zaliczyć, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, do kosztów uzyskania przychodów opłaty leasingowe dotyczące drugiego
    samochodu osobowego wykorzystywanego w jednoosobowej działalności gospodarczej,
    zgodnie z limitami wydatków wynikającymi z ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, dotyczącymi wartości leasingowanego samochodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      został właściwie udokumentowany,
      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej
      ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

    Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej
    są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą
    działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub
    zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie
    podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu
    źródła przychodów.
    Pana wątpliwość budzi kwestia, czy do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć
    koszty związane z używaniem drugiego samochodu osobowego w ramach leasingu
    operacyjnego.
    W kontekście tych wątpliwości wyjaśniam, że decydującym czynnikiem pozwalającym
    zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu
    osiągnięcia przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie,
    wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i
    racjonalności działania dla osiągnięcia przychodów. Przy kwalifikowaniu poniesionych
    wydatków należy wziąć pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia
    się wydatku do osiągnięcia przychodów, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich
    adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz
    konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczają możliwości
    wykorzystywania na potrzeby działalności gospodarczej różnych środków transportu,
    w tym także samochodów osobowych oraz ilości zakupionych środków transportu.
    Warunkiem koniecznym dla uznania wydatków poniesionych na określony składnik
    majątku, w tym przypadku samochodu osobowego, za koszt uzyskania przychodów jest
    jego wykorzystywanie na potrzeby i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podkreślam, że wykazanie związku przyczynowo-skutkowego między wykorzystywaniem
    samochodu a osiągniętym przychodem spoczywa na Panu. To Pan będzie osiągać korzyści
    polegające na możliwości zaliczenia wydatków poniesionych w związku z opłatami
    leasingowymi dotyczącymi drugiego samochodu osobowego do kosztów uzyskania
    przychodów i tym samym obniżeniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Brak jest przeszkód prawnych, aby w prowadzonej działalności gospodarczej
    wykorzystywał Pan kilka samochodów osobowych, o ile jest to uzasadnione rodzajem
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Jeżeli zatem charakter prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej (np. jej rozmiar, sposób wykonywania usług)
    uzasadnia wykorzystywanie w tej działalności gospodarczej dwóch środków transportu
    (samochodów), to (co do zasady) wydatki związane z tymi pojazdami - w ustawowych
    granicach - mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.
    Zasady opodatkowania stron leasingu reguluje rozdział 4a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
      Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu – rozumie się przez to umowę
      nazwaną w Kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze
      stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i
      pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej
      dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości
      niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania
      gruntów;
    Jak stanowi art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w
      podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w
      przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
      1. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt
        2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40%
        normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są
        podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości
        niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej
        przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
      2. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna
        nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
      3. suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2,
        pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej
        wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
        a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka
        trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem
        takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia
        następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Z powyższego przepisu wynika zatem, że - co do zasady - jeżeli umowa leasingu spełnia
    określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki, to
    wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego - prowadzącego pozarolniczą
    działalność gospodarczą) w związku z tą umową wydatki w podstawowym okresie, z tytułu
    używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z
      zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż
      określony w pkt 46, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności
      gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów
      niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
    Zatem wszelkie wydatki związane z korzystaniem z samochodu osobowego służącego
    podatnikowi także do innych celów niż działalność gospodarcza podlegać będą zaliczeniu
    do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków.
    Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego
      opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu,
      dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu
      składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich
      część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości
      samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Zgodnie z art. 23 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy
      leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt
      47a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
      osobowego.
    Przepis ten rozciąga limit rozliczania wydatków na korzystanie z samochodu
    osobowego na umowy leasingu operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub inne
    umowy o podobnym charakterze. Limit ten koresponduje z (podwyższanym) limitem
    stosowanym przy dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych od nabytego samochodu i
    ustalany jest proporcją wartości samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu i
    kwoty 150 000 zł.

    Z przepisu tego wynika zatem, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów
    dotyczące samochodu osobowego opłaty wynikające z umów leasingu w wysokości
    przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje
    do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
    Limit ten ma zastosowanie do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu
    osobowego - części kapitałowej raty leasingowej.
    Zgodnie z art. 23 ust. 5f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a
      ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest
      wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą
      podatnika.
    Zgodnie z art. 23 ust. 5g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o
      podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z
      wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a)
      ustawy o podatku od towarów i usług.
    Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 100% wydatków z tytułu używania
    samochodu osobowego dotyczy zatem wykorzystywania samochodu osobowego
    wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym podatnik jest zobowiązany
    prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i
    usług, potwierdzającą wykorzystywanie samochodu osobowego wyłącznie do działalności
    gospodarczej. W przypadku nieprowadzenia przez podatnika tej ewidencji, uznaje się, że
    samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą podatnika. Zasady tej jednak nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest zobowiązany do prowadzenia
    takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5
    pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zatem, gdy samochód osobowy będący przedmiotem leasingu jest wykorzystywany do
    celów mieszanych, to ponoszone wydatki na opłaty leasingowe będą stanowić koszty
    uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy jednak mieć na uwadze
    ograniczenia, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46a oraz art. 23b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć wydatki związane z
    leasingiem operacyjnym drugiego samochodu (opłaty leasingowe oraz wydatki
    eksploatacyjne) z zastosowaniem ograniczeń wynikających z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku
    zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania

    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Interpretacja dotyczy sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie nie podlegały
    ocenie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego ..... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.