Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.476.2020.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-31
Teza: Obowiązek stosowania kodu GTU 12 dotyczy podatników świadczących m.in. usługi, o których mowa w § 10 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia.
Słowa kluczowe: deklaracje; ewidencja; prace-prace badawczo-rozwojowe; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 2-art. 109

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 grudnia 2020 r. (data wpływu: 18 grudnia 2020 r.) uzupełnionym pismem z 26 marca 2021 r. (data wpływu: 26 marca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie oznaczania usług, które są wynikiem prac badawczych i rozwojowych oznaczeniem „12” w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

18 grudnia 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie oznaczania usług, które są wynikiem prac badawczych i rozwojowych oznaczeniem „12” w ewidencji o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT. Wniosek został uzupełniony pismem z 26 marca 2021 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie z 18 marca 2021 r.

**Wnioskodawca przedstawił następujący opis stanu faktycznego:**

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą - NIP (\`(...)\`), REGON (\`(...)\`). Prowadzi Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów. Nie zatrudnia pracowników. Posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.) z uwagi na posiadanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych oraz gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) a także przebywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Dowodem na posiadanie na terytorium Państwa Polskiego nieograniczonego obowiązku podatkowego są rok rocznie składanie zeznania podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu. Działalność gospodarczą Wnioskodawca prowadzi od (\`(...)\`).2014 r. co potwierdzają wpisy w CEIDG a także informacje zgromadzone w zasobach organów podatkowych. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług - na bieżąco składa deklaracje VAT a także pliki JPK. Wykonywana działalność gospodarcza w głównej mierze dotyczy czynności związanych z oprogramowaniem tj.: projektowaniem, tworzeniem, testowaniem i utrzymywania kodu źródłowego programów komputerowych (PKD 62.01.Z). W ramach owych czynności Wnioskodawca oferuje swoim klientom zarówno gotowe rozwiązania tzn. nowe oprogramowanie (np. pisanie programów lub tworzenie stron internetowych) a także bierze udział w procesach związanych z rozwijaniem już istniejących rozwiązań informatycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi prace badawczo-rozwojowe, świadczy usługi konsultingowe i informatyczne polegające na tworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu i utrzymywaniu oprogramowania komputerowego stanowiącego utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca tworzy strony internetowe, aplikacje internetowe, skrypty, algorytmy i funkcje programistyczne. Wnioskodawca testuje i wdraża nowe funkcjonalności. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi programistyczne skierowane są bezpośrednio do odbiorców końcowych i wymagają od Wnioskodawcy dużego zaangażowania, wysokiego poziomu doświadczenia, zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Stworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie spełnia cechy nowatorskości, nieoczywistości oraz użyteczności. Wnioskodawca opracowuje utwory całkowicie oryginalne o twórczym i indywidualnym charakterze, nigdzie nie publikowane, których prawa autorskie przysługują tylko zleceniobiorcom i nie są ograniczone prawami osób trzecich. Wnioskodawca nie nabywał wyników prac B + R prowadzonych przez inne firmy ani praw autorskich innych firm. W ramach współpracy ze zleceniodawcami Wnioskodawca projektuje i rozwija unikatowy program (\`(...)\`). Ponadto Wnioskodawca tworzy i rozwija system (\`(...)\`). Dzięki rozwiązaniom Wnioskodawcy klienci końcowi mogą w pełni zautomatyzować część czynności co skutkuje podniesieniem wydajności i efektywności przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze powyższe wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2020 r. uzupełnionym pismem z dnia 8 lipca 2020 r. Wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową. Interpretacją z dnia 21.07.2020 r. o nr 0115-KDIT1.4011.361.2020.2.KK Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej \[stwierdził – przypis Organu\], iż stanowisko Wnioskodawcy wyrażone w ww. pismach jest prawidłowe.

Na mocy ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1520) a konkretnie na podstawie art. 1 pkt 17 ustawy zmieniającej w art. 99 zmienionej ustawy dodano ustęp 7c zgodnie z którym: „deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika”. Ustawodawca dodał także ust. 13b zgodnie z którym „Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy”. Na mocy zapisów ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 1086) ww. przepisy ustawy o podatku od towarów i usług weszły w życie z dniem 1 października 2020 r. Na mocy delegacji wskazanej w art. 99 ust. 13b został wydany akt wykonawczy - Rozporządzenie Ministra Finansów Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988) zgodnie z którym na mocy § 10 ust. 3 pkt 2 lit. b poza danymi, o których mowa w ust. 1 i 2, ewidencja zawiera następujące oznaczenia dotyczące świadczenia usług o charakterze niematerialnym - wyłącznie: doradczych, księgowych, prawnych, zarządczych, szkoleniowych, marketingowych, firm centralnych (head offices), reklamowych, badania rynku i opinii publicznej, w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych - oznaczenie „12”.

W uzupełnieniu z 26 marca 2021 r. Wnioskodawca wskazał ponadto poniższe okoliczności:

Ad. 1. Przedmiotem zawartego we wniosku pytania są usługi związane z tworzeniem nowego oprogramowania (np. pisanie programów lub tworzenie stron internetowych) a także usługi związane z udziałem w procesach związanych z rozwijaniem już istniejących rozwiązań informatycznych. W skład świadczonych usług wchodzą prace badawczo-rozwojowe, świadczenie usług konsultingowych i informatycznych polegających na tworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu i utrzymywaniu oprogramowania komputerowego stanowiącego utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tworzenie stron internetowych, aplikacji internetowych, skryptów, algorytmów i funkcji programistycznych. Usługa może obejmować również testowanie i wdrażanie.

Ad. 2. Na wystawianej fakturze Wnioskodawca nie wyodrębnia usług w zakresie prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych. To dostarczane przez Wnioskodawcę usługi są wynikiem prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem narzędzi informatycznych lub oprogramowania. Prace związane z tworzeniem nowego oprogramowania mają charakter twórczy, który odznacza się tym, że realizowane usługi mają na celu tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Prace rozwojowe to w przypadku Wnioskodawcy wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Ad. 3. Symbole PKWiU:

*   62.01.11.0 - Usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania.

**W związku z powyższym opisem Wnioskodawca zadał następujące pytanie:**

Czy z uwagi na zmieniony zakres danych wskazywanych w deklaracjach podatkowych w podatku od towarów i usług (konieczność oznaczania świadczenia usług w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych - oznaczenie GTU 12) a także w związku z korzystaniem z preferencyjnej stawki opodatkowania w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności (IP BOX) Wnioskodawca jest zobowiązany do oznaczania dostarczanych usług, które są wynikiem prac badawczych i rozwojowych oznaczeniem GTU 12?

**Wnioskodawca przedstawił następujące stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego:**

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest: autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Warunkiem koniecznym do skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zgodnie z art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prace rozwojowe są definiowane jako prace rozwojowe, czyli jako działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Jak już zostało wskazane we wniosku z dnia 6 kwietnia 2020 r. w związku z ulepszaniem/rozwijaniem oprogramowania Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej a także dochód z takiego prawa uwzględnia w cenie sprzedaży. Prawo własności intelektualnej jest wynikiem prowadzonych prac badawczo-rozwojowych. Tym samym w ocenie Wnioskodawcy Kwalifikowane IP musi zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez programistę działalności badawczo-rozwojowej. To oznacza, że zakres działalności badawczo-rozwojowej będzie zawsze obejmować całość działań programisty zmierzających do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP. Dlatego faktury sprzedaży objęte preferencją IP Box są usługami niematerialnymi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych nierozerwalnie związanymi z finalnym produktem i w ocenie Wnioskodawcy faktury sprzedaży objęte preferencją IP Box są usługami niematerialnymi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych i należy oznaczyć je kodem GTU 12.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” – podatnicy, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym.

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy – podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1.  rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2.  kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3.  kontrahentów;
4.  dowodów sprzedaży i zakupów.

Według art. 109 ust. 14 ustawy – minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.

Z treści cytowanego art. 109 ust. 14 wynika, że rozporządzenie uwzględni konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku od towarów i usług lub narażonych na te nadużycia oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.

Szczegółowy zakres danych, jakie ma zawierać ewidencja VAT oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej w formie JPK\_VAT został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019, poz. 1988 z późn. zm.) dalej: rozporządzenie.

Jak wynika z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, rozporządzenie określa szczegółowy zakres danych zawartych w:

1.  deklaracjach podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,
2.  ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, zwanej dalej „ewidencją”.

Ponadto na mocy ww. rozporządzenia został wprowadzony obowiązek wykazywania w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług pod odpowiednią pozycją (od „01” do „13”) konkretnych dostaw towarów/usług od dnia 1 października 2020 r.

Rozporządzenie w § 10 ust. 3 zobowiązuje podmioty do oznaczenia odpowiednimi kodami wskazanych konkretnych dostaw towarów oraz świadczonych usług.

Zgodnie z § 10 ust. 3 pkt 2 lit b cyt. rozporządzenia ewidencja poza danymi, o których mowa w § 10 ust. 1 i 2 m.in. zawiera świadczenie usług charakterze niematerialnym - wyłącznie: doradczych, księgowych, prawnych, zarządczych, szkoleniowych, marketingowych, firm centralnych (head offices), reklamowych, badania rynku i opinii publicznej, w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych - oznaczenie „12”.

W ustawie o podatku od towarów i usług jak i w obowiązujących na jej podstawie rozporządzeniach brak jest definicji usług o charakterze niematerialnym, które należy oznaczać GTU\_12. Zapis ten należy rozumieć względnie szeroko, uwzględniając faktyczną treść świadczonej usługi. Pomocne w tym przypadku może być PKWiU:

1.  doradcze (w tym doradztwo prawne i podatkowe, doradztwo związane z zarządzaniem): 62.02.01, 62.02.02, 66.19.91, 69.10.11, 69.10.12, 69.10.13, 69.10.14, 69.20.3, 70.22.11, 70.22.12, 70.22.13, 70.22.14, 70.22.15, 70.22.16, 70.22.3, 71.11.24, 71.11.42, 71.12.11, 71.12.31, 74.90.13, 74.90.15, 74.90.19;
2.  księgowe: 69.20.2;
3.  prawne: 69.1;
4.  zarządcze: 62.03.11, 62.03.12, 63.11.12, 66.11.19, 66.30.11, 66.30.12, 68.32.11, 68.32.12, 68.32.13, 69.20.4, 70.22.17, 70.22.2, 90.02.19.1;
5.  marketingowe: 73.11.12;
6.  firm centralnych: 70.1;
7.  reklamowych: 73.1;
8.  badania rynku i opinii publicznej: 73.2;
9.  badań naukowych i prac rozwojowych: 72;
10.  usług szkoleniowych: 85.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług – na bieżąco składa Pan deklaracje VAT a także pliki JPK. Podaje Pan, że wykonywana działalność gospodarcza w głównej mierze dotyczy czynności związanych z oprogramowaniem tj.: projektowaniem, tworzeniem, testowaniem i utrzymywania kodu źródłowego programów komputerowych (PKD 62.01.Z). W ramach owych czynności oferuje Pan swoim klientom zarówno gotowe rozwiązania tzn. nowe oprogramowanie (np. pisanie programów lub tworzenie stron internetowych) a także bierze udział w procesach związanych z rozwijaniem już istniejących rozwiązań informatycznych. Wskazuje Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi prace badawczo-rozwojowe, świadczy usługi konsultingowe i informatyczne polegające na tworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu i utrzymywaniu oprogramowania komputerowego stanowiącego utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tworzy Pan strony internetowe, aplikacje internetowe, skrypty, algorytmy i funkcje programistyczne. Wnioskodawca testuje i wdraża nowe funkcjonalności. Świadczone przez Pana usługi programistyczne skierowane są bezpośrednio do odbiorców końcowych i wymagają od Pana dużego zaangażowania, wysokiego poziomu doświadczenia, zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Stworzone przez Pana oprogramowanie spełnia cechy nowatorskości, nieoczywistości oraz użyteczności. Podaje Pan, że opracowuje utwory całkowicie oryginalne o twórczym i indywidualnym charakterze, nigdzie nie publikowane, których prawa autorskie przysługują tylko zleceniobiorcom i nie są ograniczone prawami osób trzecich. Nie nabywał Pan wyników prac B+R prowadzonych przez inne firmy ani praw autorskich innych firm. W ramach współpracy ze zleceniodawcami projektuje i rozwija Pan unikatowy program (\`(...)\`). Ponadto wskazuje Pan, że tworzy i rozwija system (\`(...)\`). Dzięki Pana rozwiązaniom klienci końcowi mogą w pełni zautomatyzować część czynności co skutkuje podniesieniem wydajności i efektywności przedsiębiorstwa.

Wskazuje Pan, że na wystawianej fakturze nie wyodrębnia Pan usług w zakresie prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych. To dostarczane przez Pana usługi są wynikiem prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem narzędzi informatycznych lub oprogramowania.

Jednocześnie wskazał Pan, że dla świadczonych usług będących przedmiotem pytania udokumentowanych wystawioną przez Pana fakturą właściwy jest symbol PKWiU 62.01.11.0 - usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania.

Pana Wątpliwości dotyczą obowiązku oznaczania dostarczanych usług, które są wynikiem prac badawczych i rozwojowych oznaczeniem GTU 12.

Mając na uwadze wyżej przytoczone przepisy prawa podatkowego oraz uwzględniając opis analizowanej sprawy należy stwierdzić, że obowiązek stosowania kodu GTU 12 dotyczy podatników świadczących m.in. usługi, o których mowa w § 10 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia.

Skoro więc w ramach prowadzonej działalności wykonuje Pan usługi związane z tworzeniem nowego oprogramowania (np. pisanie programów lub tworzenie stron internetowych) a także usługi związane z udziałem w procesach związanych z rozwijaniem już istniejących rozwiązań informatycznych, w skład świadczonych usług wchodzą prace badawczo-rozwojowe, świadczenie usług konsultingowych i informatycznych polegających na tworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu i utrzymywaniu oprogramowania komputerowego stanowiącego utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tworzenie stron internetowych, aplikacji internetowych, skryptów, algorytmów i funkcji programistycznych, usługa może obejmować również testowanie i wdrażanie, które jak Pan podaje sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 2015 - 62.01.11.0 – Usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania – to stwierdzić należy, że nie świadczy Pan usług niematerialnych, które są wymienione w § 10 ust. 3 pkt 2 lit b rozporządzenia, które podlegają oznaczeniu kodem GTU\_12.

Z tego też powodu, stwierdzić należy, że wpisując do ewidencji dostaw towarów i usług usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania, nie powinien Pan czynności tej dodatkowo oznaczyć, kodem „12”, o którym mowa rozporządzeniu.

Na powyższe nie ma wpływu – wskazany w opisie stanu faktycznego – fakt, z którego wynika, że dostarczane przez Pan usługi sklasyfikowane – jak Pan podaje – pod symbolem PKWiU 2015 – 62.01.11.0 – Usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania, są wynikiem prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, prowadzonej przez Pana we własnym zakresie w związku, z którą korzysta Pan z preferencyjnej stawki opodatkowania w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności (IP BOX).

W tym miejscu należy zwrócić również uwagą na zasady wystawiania faktur, które regulują przepisy art. 106a-106q ustawy o VAT.

W myśl art. 106a pkt 1 ustawy – przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów.

Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W art. 106e ust. 1 pkt 1-24 ustawy wskazano jakie pozycje powinna zawierać faktura. Nie wymieniono tam obowiązku podawania kodów GTU.

Faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają znaczenie dowodowe.

Nie można więc zgodzić się również z Pana stanowiskiem, że kodem GTU 12 należy oznaczyć faktury, które dokumentują sprzedaż usług, obowiązek stosowania ww. oznaczenia dotyczy bowiem oznaczania w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, a nie faktur. Oznaczenie towaru bądź usługi jednym z oznaczeń wskazanych w ww. rozporządzeniu nie stanowi elementu faktury, wskazanego w art. 106e ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniane całościowo należało uznać, za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Organ informuje również, iż różnica pomiędzy opłatą przez Wnioskodawczynię wniesioną, a opłatą należną, z tytułu wniesionego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, zostanie Wnioskodawczyni zwrócona w sposób wskazany przez Wnioskodawczynię we wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.