Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1183/10-2/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-02-04
Teza: Zwolnienie przy zbyciu nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania.
Słowa kluczowe: budynek; grunty; obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku podatkowego; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; telewizja; użytkowanie (używanie); zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2010 r. (data wpływu 05 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad opodatkowania sprzedaży budynku wraz z prawem użytkowania wieczystego – **jest:**

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej prawa do zastosowania zwolnienia od podatku dostawy budynku wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu,
*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego.

UZASADNIENIE

W dniu 05 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasad opodatkowania sprzedaży budynku wraz z prawem użytkowania wieczystego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest właścicielem nieruchomości - budynku biurowo-magazynowego położonego na działce znajdującej się w użytkowaniu wieczystym Spółki.

Przedmiotowa nieruchomość - budynek biurowo-magazynowy wraz z użytkowaniem wieczystym została zakupiona w grudniu 1998 r. na podstawie aktu notarialnego za kwotę: 147.024,00 PLN (w akcie notarialnym brak wzmianki na temat podatku VAT) za budynek plus 23.616,00 PLN za użytkowanie wieczyste. Zakup nieruchomości nie został zatem opodatkowany podatkiem VAT - podlegał opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W związku z nabyciem nieruchomości Spółce nie przysługiwało zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W latach 1999, 2000 i 2001 miała miejsce modernizacja przedmiotowego budynku. Łączna wartość modernizacji przekroczyła 30% wartości początkowej budynku. Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na modernizację nieruchomości.

Podsumowując, zakup nieruchomości miał miejsce w roku 1998 za kwotę za budynek 147.024,00 PLN (transakcja zakupu nieruchomości nie została opodatkowana podatkiem VAT Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego). Łączna wartość modernizacji budynku w latach 1999-2001 przekroczyła 30% wartości początkowej budynku (od wydatków na modernizację odliczano podatek VAT naliczony).

W latach 2002-2009 nie odnotowano żadnych zmian w wartości początkowej nieruchomości.

Spółka użytkuje nieruchomość - amortyzuje ją przy zastosowaniu stawki amortyzacyjnej w wysokości 2,5%.

W roku 2010 Spółka oddała budynek w używanie innemu podmiotowi na podstawie umowy najmu.

Spółka zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość w roku 2010.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku przyszłego zbycia nieruchomości Spółka będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia od podatku VAT do transakcji sprzedaży budynku wraz z prawem użytkowania wieczystego?

Ponadto, Spółka prosi o potwierdzenie prawidłowości własnego stanowiska w kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (budynku wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu), Spółka będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia od podatku VAT.

Zwolnienie transakcji zbycia budynku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT przewiduje zwolnienie od opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, pierwsze zasiedlenie, to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ponieważ Spółka nabyła przedmiotową nieruchomość w roku 1998, pierwsze zasiedlenie (po wybudowaniu budynku) miało już miejsce, a zatem wyłączenie możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 2 pkt 14 lit. a ustawy o VAT nie znajdzie tu zastosowania - ponieważ w stosunku do danego obiektu miało miejsce pierwsze zasiedlenie po jego wybudowaniu, a od daty tego pierwszego zasiedlenia minęło więcej niż 2 lata.

Interpretacje organów podatkowych prowadzą przy tym do wniosku, iż pierwsze zasiedlenie może zaistnieć nawet kilka razy. Powyższe wynika z art. 2 pkt 14 lit. b ustawy, zgodnie z którym pierwsze zasiedlenie, to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

O ile zatem poniesione przez Spółkę wydatki na ulepszenie przekroczyły 30% wartości początkowej budynków, rozważyć należy, czy w stosunku do przedmiotowego budynku wystąpiło „nowe” pierwsze zasiedlenie.

Ponieważ przy tym przepis ustawy o VAT odnosi się do pojęcia wydatków na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, analizując wskazany przepis sięgnąć należy do definicji „ulepszenia” wskazanej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z art. 16g ust. 13 tejże ustawy, wydatki na ulepszenie podwyższają wartość początkową środków trwałych.

Zgodnie z opisanym zdarzeniem przyszłym Spółka poniosła wydatki na modernizację. Łączna wartość wydatków na ulepszenie przekroczyła 30% wartości początkowej obiektu. Wyjaśnienia w związku z tym wymaga, czy po dokonaniu przedmiotowej modernizacji miało miejsce „nowe” pierwsze zasiedlenie.

W kontekście powyższego wskazać należy na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 24 sierpnia 2009 r., nr ITPP1/443-507/09/KM zgodnie, z którą „żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu”.

Wobec powyższego, „nowe” pierwsze zasiedlenie mogłoby nastąpić w związku z oddaniem budynku w dzierżawę (najem, leasing). W takim przypadku sprzedaż nieruchomości dokonana po upływie co najmniej 2 lat byłaby zwolniona od podatku VAT.

W analizowanej sytuacji po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej, budynek został oddany w najem dopiero w roku 2010. Tym samym miało miejsce „nowe” pierwsze zasiedlenie. Natomiast w momencie dokonania planowanej transakcji (początek roku 2010) nie upłynie jeszcze dwuletni okres, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o VAT. W konsekwencji, zdaniem Spółki, skorzystanie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, nie będzie możliwe.

Zwolnienie transakcji zbycia budynku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

O ile brak jest możliwości skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, konieczne jest przeanalizowanie możliwości skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwolniona jest dostawa budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku tego nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Spółka poniosła wprawdzie wydatki na ulepszenie przedmiotowych budynków, w stosunku do których miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W opisanym stanie całość wydatków na budynek przekroczyła 30% wartości początkowej tego obiektu. Budynki w stanie ulepszonym były jednak używane dłużej niż 5 lat. W konsekwencji, przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b nie znajdzie zastosowania.

Możliwość zastosowania wskazanego zwolnienia uzależniona jest zatem od stwierdzenia, czy w stosunku do danego budynku Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego - art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a.

Jak wskazano w opisie sprawy, transakcja nabycia budynku nie została opodatkowana podatkiem VAT. W konsekwencji, Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w związku z tą transakcją. Tym samym, warunek zwolnienia transakcji sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a został spełniony.

Powyższy pogląd Spółki znajduje potwierdzenie w stanowisku Izby Skarbowej w Katowicach, wyrażonym w interpretacji z dnia 10 września 2009 r., nr IBPP3/443-505/09/KO. Organ stwierdził w powołanej interpretacji, iż „z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że działka wraz z budynkami została wniesiona aportem do Spółki, a zatem Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Na budynki, znajdujące się na tej działce, zostały poniesione nakłady powyżej 30% wartości początkowej tych obiektów z tym, że ostatniego nakładu dokonano w dniu 16 lutego 2004 r. Po ulepszeniach budynki były wykorzystywane przez okres 5 lat do czynności opodatkowanych. W związku z powyższym sprzedaż nieruchomości zabudowanej podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT”.

Reasumując, w przypadku opisanego zdarzenia przyszłego, możliwe będzie zastosowanie zwolnienia od podatku VAT transakcji zbycia budynku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Zwolnienie transakcji zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1336), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Grunt będący w użytkowaniu wieczystym podlega zatem odrębnemu opodatkowaniu - nie uwzględnia się go w wartości, w cenie budynku. Stawka, jaką będzie opodatkowany grunt jest jednak zgodna ze stawką, jaka znajdzie zastosowanie do sprzedaży budynków. W sytuacji, gdy dla opodatkowania budynku właściwe będzie zwolnienie, objęty nim będzie także grunt — tak np. interpretacja Dyrektora IS w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2009 r., nr IPPP1-443-542/09-5/BS.

W związku z powyższym Spółka jest zdania, iż w przypadku transakcji zbycia budynku wraz z prawem użytkowania do gruntu, na którym budynek się znajduje, całość przedmiotu transakcji korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT.

Moment powstania obowiązku podatkowego.

W przypadku dostawy budynków obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 19 ust. 10 ustawy o VAT - z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak, niż 30 dnia licząc od dnia wydania.

W odniesieniu do zbycia użytkowania wieczystego, obowiązek podatkowy powstaje na zasadzie ogólnej właściwej dla zbycia towarów - z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak, niż 7 dnia od dnia wydania, chyba, że przed wydaniem otrzymano zaliczkę (a zatem zgodnie z art. 19 ust. 4 z uwzgl. art. 19 ust. 11) - tak np. Interpretacja Dyrektora IS w Katowicach z dnia 17 lipca 2008 r., nr IBPP1/443-551/08/PK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej prawa do zastosowania zwolnienia od podatku dostawy budynku wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu,
*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy zauważyć, iż do dnia 31 grudnia 2010 r. przepis ten posiadał brzmienie: „przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty”.

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, wprowadzonym art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku lub budowli jest ustalenie, kiedy nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych podatnika), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Natomiast, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W oparciu o art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy. Na podstawie tego przepisu w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntów. Powyższa zasada nie ma zastosowania dla czynności oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, o czym stanowi art. 29 ust. 5a ustawy.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 11 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649), zwalnia się od podatku zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Tut. Organ informuje, iż kwestia zawarta w § 13 ust. 1 pkt 11 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. uregulowana była w § 12 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.). Należy jednak wskazać, iż treść tych przepisów jest tożsama.

Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży (w tym zbycie użytkowania wieczystego) podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z opisu zawartego we wniosku wynika, iż Spółka zakupiła nieruchomość - budynek biurowo-magazynowy wraz z użytkowaniem wieczystym w grudniu 1998 r. na podstawie aktu notarialnego (w akcie notarialnym brak wzmianki na temat podatku VAT). Zakup nieruchomości nie został zatem opodatkowany podatkiem VAT - podlegał opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W związku z nabyciem nieruchomości Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. W latach 1999, 2000 i 2001 miała miejsce modernizacja przedmiotowego budynku. Łączna wartość modernizacji przekroczyła 30% wartości początkowej budynku. Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na modernizację nieruchomości. W latach 2002-2009 nie odnotowano żadnych zmian w wartości początkowej nieruchomości. Spółka użytkuje nieruchomość - amortyzuje ją przy zastosowaniu stawki amortyzacyjnej w wysokości 2,5%. W roku 2010 Spółka oddała budynek w używanie innemu podmiotowi na podstawie umowy najmu i zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość w roku 2010.

Z powyższego wynika, iż planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż zostanie dokonana w momencie, gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynie okres krótszy niż 2 lata. Zatem dostawa budynku biurowo-magazynowego nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ze względu na wyłączenie stosowania tego zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b tej ustawy.

W analizowanym przypadku pierwsze zasiedlenie miało bowiem miejsce w roku 2010, gdy Spółka oddała budynek w używanie innemu podmiotowi na podstawie umowy najmu, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku (planowaną na rok 2010) upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W przedmiotowej sprawie znajdzie natomiast zastosowanie zwolnienie od podatku wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do nabycia ww. nieruchomości. Co prawda poniesiono nakłady na ulepszenie przedmiotowej nieruchomości, które przekroczyły 30% wartości początkowej obiektu, od których odliczono podatek naliczony, jednakże w stanie ulepszonym budynek był wykorzystywany przez Wnioskodawcę dłużej niż 5 lat.

Zatem, również zbycie prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

W myśl art. 19 ust. 4 ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi winno być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Stosownie do art. 19 ust. 1 pkt 10 ustawy, w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wydania, z zastrzeżeniem ust. 13 pkt 10 i pkt 11.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż przedmiotem dostawy będzie sprzedaż budynku wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu.

Odnosząc przytoczone wyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż w tym przypadku dla całości transakcji obowiązek podatkowy powstanie z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wydania, zgodnie z cyt. wyżej art. 19 ust. 10 ustawy.

Reasumując, w świetle opisanego zdarzenia przyszłego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy stwierdzić, iż sprzedaż budynku biurowo-magazynowego wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu, na którym budynek ten posadowiono, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 12 ust. 1 pkt 11 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. (jeżeli transakcja miała miejsce do dnia 31 grudnia 2010 r.) lub § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2010 r. (jeżeli transakcja będzie miała miejsce w roku 2011). Natomiast moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku zbycia budynku biurowo-magazynowego wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu powstanie z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 30 dnia, licząc od dnia wydania, zgodnie z cyt. wyżej art. 19 ust. 10 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.