Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-875/13-2/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-11-13
Teza: opodatkowanie transakcji nabycia składników majątkowych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od tej transakcji
Słowa kluczowe: nabycie; odliczenia-prawo do odliczenia; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; składnik-składnik majątkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13.08.2013 r. (data wpływu 19.08.2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji nabycia składników majątkowych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od tej transakcji - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19.08.2013 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji nabycia składników majątkowych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od tej transakcji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez D. Polska Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest produkcja, sprzedaż oraz dostawa komponentów do napojów oraz zintegrowanych rozwiązań dla przemysłu spożywczego. W chwili obecnej, Spółka rozważa nabycie od zewnętrznego nabywcy tj. A. sp. z o.o. (dalej: „A. ” lub „Zbywający”) części należących do niego aktywów. Przedmiotem działalności A. jest: wynajem pomieszczeń produkcyjnych i biurowych oraz urządzeń do produkcji aromatów wykorzystywanych w przemyśle spożywczym.

W ramach planowanej transakcji, przedmiotem sprzedaży mają być urządzenia techniczne wykorzystywane do produkcji aromatów wraz z towarzyszącą im dokumentacją techniczno-ruchową.

Zgodnie z intencją stron, przedmiotem zbycia w ramach analizowanej transakcji nie będą wszystkie składniki majątku Zbywającego, które są aktualnie związane z prowadzoną przez A. działalnością. Z przedmiotu transakcji wyłączone zostaną w szczególności posiadane przez Zbywającego nieruchomości, wierzytelności oraz zobowiązania Zbywającego. Nie nastąpi także przeniesienie pracowników A. do Wnioskodawcy.

Zbycie składników majątkowych nastąpi po cenie odpowiadającej ich wartości rynkowej.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

W chwili obecnej, Zbywający nie wyodrębnił w strukturze organizacyjnej swojego przedsiębiorstwa odrębnej jednostki organizacyjnej (tj. w szczególności działu, wydziału, oddziału), odpowiedzialnej za prowadzenie działalności w zakresie wynajmu pomieszczeń produkcyjnych i biurowych i oddzielnej dla urządzeń do produkcji aromatów.

Wnioskodawca pragnie wskazać, iż analogiczny wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej został złożony przez Zbywającego, który zadał pytanie, czy sprzedaż składników majątkowych Zbywającego będzie stanowiła zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT oraz czy będzie stanowiło transakcję podlegającą opodatkowaniu VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej nabycie składników majątkowych wystawionej przez Zbywającego oraz do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż składników majątkowych przez Zbywającego oraz do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym, ponieważ nabywane składniki majątkowe będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT oraz transakcja będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT i nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT ani z wyłączenia z opodatkowania VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT jako towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Mając na uwadze wskazane powyżej przepisy ustawy o VAT, należy uznać, iż planowana transakcja nabycia składników majątkowych od Zbywającego za wynagrodzeniem mieści się w zakresie powyższych regulacji i z tego względu należy ją zakwalifikować do katalogu czynności podlegających opodatkowaniem VAT jako odpłatna dostawa towarów.

Należy zaznaczyć, że art. 6 pkt 1 ustawy o VAT wprowadza wyłączenie stosowania przepisów ustawy o VAT m.in. w stosunku do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Ani Ustawa o VAT ani ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) nie definiują pojęcia przedsiębiorstwa. W konsekwencji, zgodnie z ugruntowaną praktyką w tym zakresie, należy odwołać się do definicji legalnej przedsiębiorstwa zawartej w art. 55(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

W myśl tego przepisu, za przedsiębiorstwo rozumie się zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W świetle powołanej definicji, w skład przedsiębiorstwa wchodzą takie składniki materialne i niematerialne, które w sposób zorganizowany służą prowadzonej w ramach tego przedsiębiorstwa działalności gospodarczej. Okolicznością determinującą możliwość uznania określonego zespołu składników za przedsiębiorstwo jest zatem takie ich zorganizowanie, żeby zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami majątkowymi w taki sposób, że zbywany zespół tych składników będzie w stanie posłużyć do kontynuowania określonej działalności gospodarczej. Oznacza to, że aby mówić o transferze przedsiębiorstwa, przenoszone składniki majątkowe muszą umożliwiać prowadzenie samodzielnej działalności wyłącznie w oparciu o te składniki. Jednocześnie, katalog składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie jest zamknięty, o czym świadczy użyte w art. 55(1) KC sformułowanie „w szczególności”. Oznacza to, iż przepis ten nie wymienia wszystkich elementów składowych, których wystąpienie gwarantuje istnienie przedsiębiorstwa.

Jednocześnie, jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa należy rozumieć, zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku należy stwierdzić, że w przypadku planowanej przez Spółkę transakcji nie można mówić - zarówno w odniesieniu do stanu istniejącego przed jak i po transakcji - o samoistnej zdolności przenoszonego majątku do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Choć intencją Wnioskodawcy jest dalsze wykorzystywanie zbywanych składników majątku do działalności obejmującej produkcję/dystrybucję surowców spożywczych, należy podkreślić, że prowadzenie tej działalności będzie możliwe dopiero po uzupełnieniu przez Spółkę zakupionych aktywów A. jego własnymi składnikami majątku, które posiada i wykorzystuje w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej o pokrewnym/zbliżonym profilu i/lub dodatkowymi składnikami majątku, których zakup bądź dzierżawa będzie konieczna dla zapewnienia możliwości prowadzenia przez niego takiej działalności gospodarczej.

W konsekwencji, trudno zatem uznać, że przenoszone elementy przedsiębiorstwa Zbywającego będą wystarczające - bez ich niezbędnych uzupełnień o aktywa należące do własnego majątku Spółki lub o dodatkowo nabyte bądź wydzierżawione składniki majątku - dla samodzielnego kontynuowania w niezmienionym zakresie działalności gospodarczej wykonywanej przez Zbywającego. Tym samym, oznacza to, iż planowany scenariusz przeniesienia przez A. zespołu aktywów nie prowadzi do przeniesienia na rzecz Wnioskodawcy zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych, którego stopień samodzielności oceniany z perspektywy możliwości prowadzenia przez Wnioskodawcę niezależnej działalności w zakresie produkcji/dystrybucji surowców spożywczych mógłby uzasadniać jego uznanie za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) KC.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że w ramach planowanej transakcji nie zostaną przeniesione wierzytelności związane z działalnością przedsiębiorstwa Zbywającego, które zostały expressis verbis wymienione w kodeksowej definicji przedsiębiorstwa, zawartej w art. 55(1) KC.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe stanowi dodatkową i jednocześnie niezależną przesłankę uniemożliwiającą uznanie zbywanych aktywów za przedsiębiorstwo w rozumieniu ww. przepisu KC.

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa należy rozumieć organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W świetle powyższego, zorganizowana część przedsiębiorstwa jest zespołem składników majątkowych:

*   materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych, zadań gospodarczych, istniejącym w ramach danego przedsiębiorstwa,
*   wyodrębnionym organizacyjnie,
*   wyodrębnionym finansowo,
*   mogącym stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze, które realizuje w ramach przedsiębiorstwa.

W ocenie Wnioskodawcy, ze względu na fakt, iż ww. warunki nie zostaną spełnione, planowana przez Spółkę transakcja nabycia składników majątkowych nie będzie mogła zostać uznana za przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartą w ustawie o VAT, integralnym składnikiem majątku wydzielanego jako zorganizowana część przedsiębiorstwa są zobowiązania. Tymczasem w przypadku sprzedaży aktywów Zbywającego - mocą decyzji stron - zobowiązania Zbywającego oraz przysługujące mu wierzytelności związane z prowadzoną działalnością nie zostaną przeniesione na rzecz Wnioskodawcy lecz pozostaną w A. . Należy wskazać, że art. 2 pkt 27e ustawy o VAT nie zawiera - w przeciwieństwie do powołanej wyżej definicji przedsiębiorstwa - jedynie przykładowego wyliczenia składników majątku tworzących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, lecz wskazuje elementy, których wyodrębnienie jest warunkiem koniecznym jej istnienia. Brak wyodrębnienia zobowiązań z majątku przedsiębiorstwa Zbywającego oraz ich przeniesienia na Spółkę wraz z pozostałymi składnikami majątku stanowi, zdaniem Wnioskodawcy, kluczowy argument przemawiający za tym, że masa majątkowa, która będzie przedmiotem zbycia nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów podatkowych.

Po drugie, przenoszone składniki majątku Zbywającego nie będą tworzyć po stronie Spółki zespołu składników majątkowych, który będzie zdolny do samodzielnej realizacji zadań gospodarczych w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Jak wskazano powyżej, Spółka, w wyniku nabycia składników majątku Zbywającego, nie będzie mogła - wyłącznie przy użyciu nabytych przez siebie aktywów A. - prowadzić działalności produkcyjnej czy dystrybucyjnej bez korzystania z własnych aktywów lub dodatkowo nabytych bądź wydzierżawionych składników majątku. W rezultacie, jako że na skutek planowanej transakcji przenoszone składniki majątku nie będą stanowić niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego dotychczasowe zadania gospodarcze, nie zostanie spełniony warunek konieczny dla uznania przedmiotowej transakcji za przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Po trzecie wskazać należy, że składniki majątkowe, które mają zostać przeniesione na Spółkę nie charakteryzują się dostatecznym stopniem wyodrębnienia w ramach istniejącego przedsiębiorstwa Zbywającego. Wyodrębnienie organizacyjne w rozumieniu powołanej definicji z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej jako dział, oddział, wydział itp. Jak już wskazała Spółka, w ramach przedsiębiorstwa Zbywającego żadna taka jednostka organizacyjna nie została wyodrębniona. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku prowadzenia przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa odrębnej księgowości, pozwalającej na niezależne ustalenie wyniku finansowego tej jednostki, tj. w sytuacji, gdy poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie tej jednostce przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań, związanych z jej działalnością. Wyodrębnienie finansowe nie musi oznaczać zatem samodzielności finansowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ale wiąże się ze sporządzaniem odrębnego od reszty przedsiębiorstwa, sprawozdania finansowego. Jednakże, w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku nie jest prowadzona żadna odrębna księgowość dla części majątku Zbywającego oraz jest ustalany jeden wspólny wynik finansowy obejmujący całość działalności prowadzonej przez A. .

Dla istnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa wymagane jest także wyodrębnienie funkcjonalne, tj. zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna potencjalnie stanowić niezależne przedsiębiorstwo, które samodzielnie realizuje zadania gospodarcze, do realizacji których służy w istniejącym przedsiębiorstwie, co - jak wskazano powyżej - nie będzie mieć miejsca w omawianym przypadku.

W konsekwencji należy uznać, że w analizowanym przypadku przedmiotem odpłatnego zbycia nie będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, a jedynie odrębne składniki majątku Zbywającego.

Stanowisko przedstawione przez Spółkę w niniejszym wniosku w zakresie kwalifikacji podatkowej przedmiotu transakcji znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”), polskich sądów administracyjnych oraz organów podatkowych. Przykładowo, w wyroku z 10 listopada 2011 r. (w sprawie C-444/10) Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever TSUE uznał, że – „(\`(...)\`) przeniesienie własności zapasu towarów oraz wyposażenia sklepu z jednoczesnym oddaniem nabywcy w dzierżawę lokalu handlowego na podstawie umowy na czas nieoznaczony, ale możliwej do rozwiązania przez każdą ze stron z zachowaniem krótkiego terminu wypowiedzenia, stanowi przekazanie całości lub części aktywów w rozumieniu tego przepisu, pod warunkiem iż przekazane aktywa są wystarczające do prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej”.

Analogicznie, NSA w wyroku z dnia 5 lipca 2007 r. (sygn. akt II FSK 874/06) orzekł, że: „(…) element „zorganizowania” przedsiębiorstwa obejmuje jego wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne /możność realizacji określonych zadań gospodarczych, pozwalający przypisać prowadzonej działalności cechy samodzielności/. Tak pojmowane atrybuty muszą występować łącznie (…)”.

Zaprezentowane w niniejszym wniosku stanowisko Wnioskodawcy w zakresie kryteriów decydujących o istnieniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało również wielokrotnie potwierdzone przez orzecznictwo sądów administracyjnych oraz organów podatkowych (m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 1 lipca 2009 r. (sygn. akt I SA/Ke 225/09) oraz interpretacje organów podatkowych, np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 stycznia 2013 r. (sygn. IPPP1/443-1109/12-2/EK) czy pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 3 lipca 2009 r. (sygn. ILPB3/423-286/09-2/DS)).

Uwzględniając powyższe, w opinii Wnioskodawcy, nabycie składników majątkowych w ramach planowanej przez Spółkę transakcji będzie stanowić odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT lub odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę, że przenoszony zespół składników majątkowych nie będzie przedsiębiorstwem ani zorganizowaną jego częścią, w odniesieniu do planowanej transakcji nie znajdzie zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który wyłącza z opodatkowania VAT zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Jako, że transakcja mieć będzie charakter odpłatny, należy ją potraktować jak sprzedaż stanowiącą dostawę towarów lub świadczenie usług, które będą podlegać opodatkowaniu VAT.

Reasumując, z uwagi na brak spełnienia przesłanek do wyłączenia transakcji z zakresu regulacji ustawy o VAT - transakcja będzie stanowiła dostawę towarów lub świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych. W konsekwencji, Zbywający będzie zobowiązany do udokumentowania transakcji fakturą VAT oraz obciążenia ceny netto zbywanych składników majątkowych podatkiem VAT z tytułu sprzedaży.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego w zakresie, w jakim towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania przez podatnika czynności opodatkowanych VAT. Prawo do obniżenia kwoty VAT należnego powstaje, zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 oraz ust. 11 ustawy o VAT w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnik ma zasadniczo prawo do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym na rachunek bankowy w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia, m.in. jeżeli w danym okresie rozliczeniowym wykonał czynność opodatkowaną VAT na terytorium kraju (art. 87 ust.5a ustawy o VAT).

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, po nabyciu składników majątkowych Spółka zamierza wykorzystywać je do wykonywania czynności opodatkowanych VAT w ramach prowadzonej działalności w zakresie produkcji produktów spożywczych. Pozytywna przesłanka prawa do odliczenia VAT będzie zatem spełniona. W konsekwencji, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego przy zakupie składników majątku Zbywającego w rozliczeniu za okres, w którym otrzyma fakturę lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych oraz prawo do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia, jeżeli w danym okresie rozliczeniowym wykona czynność opodatkowaną VAT na terytorium kraju oraz nie zaistnieją negatywne przesłanki wynikające z art. 88 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT prawo do odliczenia oraz zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nie przysługuje w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega VAT albo jest zwolniona z VAT. Uwzględniając okoliczności przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego w kontekście powyższych przepisów należy stwierdzić, iż negatywne przesłanki określone w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie będą miły zastosowania, gdyż przedmiotowe nabycie składników majątkowych będzie podlegało opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów oraz nie będzie zwolniona z VAT.

W konsekwencji, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony z faktury dokumentującej zakup składników majątkowych, ponieważ zakupione składniki majątkowe będą wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych VAT oraz przedmiotowa transakcja będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT i nie będzie zwolniona z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.