Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-714/09/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-04
Teza: Czy na potrzeby ustalania wartości obrotu dla celów podatku VAT oraz kalkulacji wartości współczynnika struktury sprzedaży nie uwzględnia się wskazanych we wniosku przychodów związanych z posiadaniem majątku, tj. przychodów w postaci dyskonta oraz przychodów odsetkowych, otrzymywanych przez bank z tytułu posiadania papierów wartościowych, w odniesieniu do których organizatorem lub gwarantem emisji jest bank?
Słowa kluczowe: dyskonto; obrót; odsetki; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2009r. (data wpływu 7 września 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 grudnia 2009r. (data wpływu 4 grudnia 2009r.), o dzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy na potrzeby ustalania wartości obrotu dla celów podatku VAT oraz kalkulacji wartości współczynnika struktury sprzedaży nie uwzględnia się wskazanych we wniosku przychodów związanych z posiadaniem majątku, tj. przychodów w postaci dyskonta oraz przychodów odsetkowych, otrzymywanych przez bank z tytułu posiadania papierów wartościowych, w odniesieniu do których organizatorem lub gwarantem emisji jest bank - **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy na potrzeby ustalania wartości obrotu dla celów podatku VAT oraz kalkulacji wartości współczynnika struktury sprzedaży nie uwzględnia się wskazanych we wniosku przychodów związanych z posiadaniem majątku, tj. przychodów w postaci dyskonta oraz przychodów odsetkowych, otrzymywanych przez bank z tytułu posiadania papierów wartościowych, w odniesieniu do których organizatorem lub gwarantem emisji jest bank.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 grudnia 2009r. (data wpływu 4 grudnia 2009r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - Bank Spółka Akcyjna (zwany dalej Bankiem), działając na podstawie stosownego zezwolenia Komisji Nadzoru Bankowego oraz zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Prawo Bankowe (Dz. U. z 2002r. Nr 72 poz. 665, ze zm., zwanej dalej „Prawem Bankowym"), świadczy za wynagrodzeniem m. in. szereg usług finansowych na rzecz klientów indywidualnych oraz instytucjonalnych.

Wykonując przedmiotowe czynności, w zdecydowanej większości przypadków. Bank świadczy usługi zwolnione z podatku VAT. Jednocześnie, Bank wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, w tym m. in. usługi faktoringu, usługi najmu powierzchni, usługi konsultacyjno-doradcze w sprawach finansowych itp.

W ramach prowadzonej działalności, Bank realizuje dochody związane z posiadaniem i utrzymywaniem określonego majątku, w postaci papierów wartościowych wyemitowanych przez inne podmioty. W szczególności, Bank otrzymuje dyskonto oraz przychody odsetkowe z tytułu posiadania papierów wartościowych, wyemitowanych przez inne podmioty, dla których organizatorem (i co do zasady tzw. gwarantem) emisji jest Bank.

W ramach prowadzonej działalności, Bank oferuje usługę w zakresie organizacji emisji dłużnych papierów wartościowych, tj.: obligacji komunalnych obligacji korporacyjnych oraz bonów korporacyjnych. W odniesieniu do wskazanych papierów, Bank podejmuje działania zmierzające do uplasowania papierów w ramach oferty publicznej lub niepublicznej. W niektórych przypadkach Bank pełni funkcję tzw. gwaranta emisji, nabywając papiery wartościowe nieuplasowane na rynku, w ramach dokonywanej oferty. Ponadto, występują sytuacje, w których, bez względu na ewentualne pełnienie przez Bank funkcji tzw. gwaranta emisji, Bank niejako „z góry" jest zainteresowany nabyciem określonych papierów wartościowych oferowanych w ramach organizowanej emisji.

Z tytułu świadczenia wskazanej usługi w zakresie organizowania i gwarantowania emisji, Bank otrzymuje uzgodnione wynagrodzenie, najczęściej określone w formie prowizji.

Z punktu widzenia Banku, nabywane papiery wartościowe w odniesieniu do których Bank pełni funkcję organizatora lub gwaranta emisji, stanowią element majątku Banku i zaliczane są do jego aktywów. W związku z posiadaniem przedmiotowych papierów, Bank otrzymuje dyskonto lub przychody odsetkowe.

W związku z prowadzoną działalnością Bank dokonuje zakupów określonych towarów i usług. W celu określenia rodzaju działalności, z którą związany jest dany wydatek, Bank w pierwszej kolejności określa czy wydatek ten jest bezpośredniego związany z konkretnym rodzajem sprzedaży (tj. sprzedażą uprawniającą do odliczenia podatku VAT naliczonego bądź tez sprzedażą nieuprawniającą do takiego odliczenia).

W odniesieniu do zakupów mających związek wyłącznie ze sprzedażą niedającą prawa do odliczenia podatku naliczonego lub wyłącznie ze sprzedażą dającą prawo do odliczenia, Bank odlicza podatek VAT naliczony zgodnie z zasadami ogólnymi. W odniesieniu do pozostałych zakupów, których nie można jednoznacznie przyporządkować do poszczególnych usług uprawniających do odliczenia lub niedających takiego prawa (to jest do jednostek organizacyjnych wykonujących wyłącznie jeden rodzaj sprzedaży - opodatkowaną lub zwolnioną z VAT), Bank zamierza rozliczać podatek VAT naliczony według tzw. współczynnika struktury sprzedaży (zwanego dalej: „WSS"), o którym mowa w art. 90 Ustawy o VAT.

Ponadto w piśmie z dnia 4 grudnia 2009r. Wnioskodawca dodatkowo wskazał, że w przypadku zaistnienia sytuacji, w której Bank, działający w charakterze organizatora emisji dłużnych papierów wartościowych, nabywa przedmiotowe papiery wartościowe, nabycia te dokonywane są po cenie, po której papiery te oferowane są pozostałym inwestorom (cena emisyjna).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na potrzeby ustalania wartości obrotu dla celów podatku VAT oraz kalkulacji wartości WSS, nie uwzględnia się wskazanych powyżej przychodów związanych z posiadaniem majątku, tj. przychodów w postaci dyskonta oraz przychodów odsetkowych, otrzymywanych przez Bank z tytułu posiadania papierów wartościowych, w odniesieniu do których organizatorem lub/i gwarantem emisji jest Bank?

Zdaniem Wnioskodawcy na potrzeby ustalania wartości obrotu dla celów podatku VAT oraz kalkulacji wartości WSS, nie należy uwzględniać wartości przychodów w postaci dyskonta oraz przychodów odsetkowych, otrzymywanych przez Bank z tytułu posiadania papierów wartościowych, w odniesieniu do których organizatorem lub/i gwarantem emisji jest Bank.

Wnioskodawca wskazał, że w myśl art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest zasadniczo obrót, przy czym obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę, należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, wartość WSS należy ustalić jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi Bankowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi Bankowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi Bankowi nie przysługuje takie prawo. Stąd, WSS można wyrazić za pomocą następującego wzoru:

WSS = \[X/(X + Y)\]x100%

gdzie:

*   X - oznacza wartość rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi Bankowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego (obrót uprawniający do odliczenia);

*   Y - oznacza wartość rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi Bankowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego (obrót niedajacy prawa do odliczenia).

W świetle powyższego, dla celów kalkulacji WSS kluczowe jest prawidłowe ustalenie zarówno wartości obrotu uprawniającego do odliczenia podatku VAT naliczonego (X), jak również obrotu niedającego takiego prawa (Y).

Zgodnie z przepisami Ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, w stosunku do których podmiot je wykonujący występuje w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu przepisów o podatku VAT. Zdaniem Banku, przychody uzyskiwane w związku z utrzymywaniem majątku i lokatą własnego kapitału, w szczególności wskazane powyżej kategorie przychodów w postaci dyskonta oraz przychodów odsetkowych, nie stanowią po stronie Banku wynagrodzenia z tytułu czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, podlegających opodatkowaniu VAT.

Nabywając wskazane dłużne papiery wartościowe, w odniesieniu do których Bank pełnił funkcję organizatora lub gwaranta emisji, Bank występuje w roli inwestora lokującego nadwyżki finansowe, a nie występuje w roli podmiotu świadczącego jakąkolwiek usługę. Tym samym, zdaniem Banku, przychody dyskontowe oraz odsetkowe otrzymywane w związku z posiadaniem tych papierów, nie stanowią po stronie Banku wynagrodzenia za świadczeniem jakiejkolwiek usługi. W tym przypadku Bank występuje w roli inwestora lokującego nadwyżki finansowe, a przedmiotowe przychody dyskontowe oraz odsetkowe otrzymywane są ściśle w związku z posiadanym przez Bank majątkiem.

Wnioskodawca wskazał, iż stanowisko tożsame z prezentowanym przez Bank powyżej zostało przedstawione przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającego z upoważnienia Ministra Finansów, w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 4 czerwca 2009 r. sygn. akt I PPP2/443-299/09-4/SAP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione podmiotowo lub przedmiotowo, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto zgodnie z art. 90 ust. 1 ww. ustawy o VAT w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Stosownie do art. 90 ust. 2 ww. ustawy o VAT jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W świetle art. 90 ust. 3 ww. ustawy o VAT proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Zgodnie z art. 90 ust. 4 ww. ustawy o VAT proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W myśl art. 90 ust. 5 ww. ustawy o VAT do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów, o o podatku dochodowym sa zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika używanych przez podatnika na potrzeby działalności.

Stosownie do art. 90 ust. 6 ww. ustawy o VAT do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Zgodnie z art. 90 ust. 8 ustawy o VAT podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

Natomiast w myśl art. 90 ust. 9 ustawy o VAT, przepis ust. 8 ustawy o VAT stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

W świetle art. 90 ust. 10 ww. ustawy o VAT w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z uwagi na konstrukcję podatku od towarów i usług (opartą na zasadzie potrącalności w danej fazie obrotu), podatek ten jest z punktu widzenia jego podatników neutralny, gdyż pełnią oni jedynie rolę jego płatników, przerzucając jego ekonomiczny ciężar na kolejnych nabywców, czyli finalnie na konsumentów. Możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związana jest jednak z wykonaniem przez podatnika takich czynności, które podlegają ustawie o podatku od towarów i usług, zaś jeśli dana czynność ustawie tej nie podlega, to nie powstaje ani obowiązek w zakresie podatku należnego, ani uprawnienie w zakresie podatku naliczonego.

Zauważyć tutaj należy, iż jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT dla uznania, iż dostawa towaru lub świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Ustawa o VAT nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną jednakże kwestia ta była niejednokrotnie przedmiotem rozpatrzenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości. Jak zauważył ETS w wyroku C-102/86 Apple & Pear Development Council v. Commissioners of Constoms & Excise„czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”.

Należy też zwrócić uwagę na wyrok C-16/93 pomiędzy R.J. Tolsma v. Inspecteurder Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie Trybunał zauważył, iż czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy".

Z kolei w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981r., C-154/80 Staatssecretaris van Financien v. Stowarzyszenie spółdzielcze „Cooperatieve Aardappelenbewaarplaats GA” Trybunał stwierdził, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że w ramach prowadzonej działalności oferuje usługę w zakresie organizacji emisji dłużnych papierów wartościowych, tj.: obligacji komunalnych obligacji korporacyjnych oraz bonów korporacyjnych. W odniesieniu do wskazanych papierów podejmuje działania zmierzające do uplasowania papierów w ramach oferty publicznej lub niepublicznej. W niektórych przypadkach pełni funkcję tzw. gwaranta emisji, nabywając papiery wartościowe nieuplasowane na rynku, w ramach dokonywanej oferty. Ponadto, występują sytuacje, w których, bez względu na ewentualne pełnienie funkcji tzw. gwaranta emisji, Bank niejako „z góry" jest zainteresowany nabyciem określonych papierów wartościowych oferowanych w ramach organizowanej emisji.

Z tytułu świadczenia wskazanej usługi w zakresie organizowania i gwarantowania emisji Bank otrzymuje uzgodnione wynagrodzenie, najczęściej określone w formie prowizji.

Wnioskodawca wskazał, że nabywane papiery wartościowe w odniesieniu do których pełni funkcję organizatora lub gwaranta emisji, stanowią element majątku i zaliczane są do jego aktywów. W związku z posiadaniem przedmiotowych papierów otrzymuje dyskonto lub przychody odsetkowe.

Ponadto w piśmie z dnia 4 grudnia 2009r. Wnioskodawca dodatkowo wskazał, że w przypadku zaistnienia sytuacji, w której Bank, działający w charakterze organizatora emisji dłużnych papierów wartościowych, nabywa przedmiotowe papiery wartościowe, nabycia te dokonywane są po cenie, po której papiery te oferowane są pozostałym inwestorom (cena emisyjna).

Analiza ww. opisu zdarzenia przyszłego w konfrontacji ze wskazanymi wyżej przepisami prawa prowadzi do wniosku, że opisana we wniosku czynność Wnioskodawcy (tzw. organizatora lub gwaranta emisji) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznające, że na potrzeby ustalania wartości obrotu dla celów podatku VAT oraz kalkulacji wartości współczynnika struktury sprzedaży nie należy uwzględniać przychodów w postaci dyskonta oraz przychodów odsetkowych, otrzymywanych przez niego z tytułu posiadania papierów wartościowych, w odniesieniu do których jest organizatorem/gwarantem emisji, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku–Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

**