Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.704.2025.1.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Obowiązek płatnika; podróże służbowe członków zarządu.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu
miejsce-miejsce zamieszkania
obowiązek-obowiązek płatnika
podróż
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 16-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków płatnika.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu fatycznego i zdarzenia przyszłego
    Jesteście Państwo polskim bankiem państwowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 z późn. zm.; dalej: „Prawo
    bankowe”), utworzonym na podstawie ustawy z dnia (...). o (...) (t. j. Dz. U. ....) oraz statutu
    nadanego Rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia (....) r. w sprawie nadania statutu (...)
    (t.j. Dz. U. ....).
    Organem uprawnionym do prowadzenia spraw Banku i jego reprezentowania jest Zarząd.
    Członkowie Zarządu Banku (dalej: „Członkowie Zarządu Banku”, „CZB”) są osobami
    fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania na terytorium Polski i posiadającymi na
    terytorium Polski nieograniczony obowiązek podatkowy zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o
    PIT.
    CZB pełnią swoje funkcje na podstawie zawieranych z Bankiem umów o świadczenie usług
    zarządzania (dalej: „Kontrakty Menadżerskie”) i otrzymują z tego tytułu wynagrodzenie,
    które jest ustalane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach
    kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (t. j. Dz. U. z 2020 r.
    poz. 1907 z późn. zm.; dalej: „Ustawa kominowa”). Przychody z tytułu wynagrodzenia CZB
    na gruncie podatku PIT kwalifikowane są jako przychody z działalności wykonywanej
    osobiście w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT. Na podstawie Kontraktów
    Menadżerskich Członkowie Zarządu zobowiązani są m.in. do:
        prowadzenia działalności Banku w powierzonym zakresie z najwyższą starannością
        uwzględniającą zawodowy charakter świadczonych usług, przy jednoczesnym
        przestrzeganiu standardów i procedur wewnętrznych, mając na uwadze zasady
        stabilnego i ostrożnego zarzadzania Bankiem,
        reprezentowania Banku, składania i przyjmowania oświadczeń woli w jego imieniu
        na zasadach określonych we właściwych przepisach, inicjowania i prowadzenia
        działań niezbędnych do ochrony interesów Banku,
        promowania interesów Banku,
        uczestniczenia w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o charakterze
        biznesowym związanych z przedmiotem działalności Banku i, o ile jest to konieczne
        dla realizacji tychże zobowiązań, odbywania podróży w kraju i za granicą.
    Zgodnie z Kontraktem Menadżerskim, CZB są zobowiązani wykonywać usługi zarządzania
    zarówno w siedzibie Banku w (...), jak również w każdym innym miejscu, w którym Bank
    prowadzi swoją działalność.
    W związku z powyższym, CZB odbywają i będą odbywać podróże do miejscowości, w
    których organizowane są m.in. konferencje, seminaria oraz spotkania o charakterze
    biznesowym, w kraju oraz za granicą.
    Mając na uwadze, iż niektórzy CZB mieszkają poza (...) (miejscowością, w której znajduje
    się siedziba Banku), odbywają oni i będą odbywać również podróże z miejsc zamieszkania
    do siedziby Banku lub do innych miejsc wykonywania swoich obowiązków w (...) i poza (...).
    W Regulaminie wynagradzania Członków Zarządu Banku (...) (dalej: „Regulamin”), podróże
    odbywane przez Członka Zarządu Banku zdefiniowane zostały jako „jego przemieszczanie
    związane z wykonywaniem zadań poza miejscowością, w której znajduje się siedziba
    Banku lub stałe miejsce wykonywania jego zadań, a także dojazd z miejsca zamieszkania
    do siedziby Banku lub innego miejsca wykonywania obowiązków”.
    Podróże odbywane przez CZB w związku z wykonywaniem przez nich zadań wynikających
    z Kontraktów Menadżerskich można pogrupować w następujący sposób:

    I. podróże CZB z miejsca zamieszkania znajdującego się poza siedzibą Banku do siedziby
      Banku w (...) (dalej: „Podróże 1”),
    II. podróże CZB z miejsca zamieszkania znajdującego się poza siedzibą Banku do miejsca
      wykonywania obowiązków służbowych poza (...) (dalej: „Podróże 2”),
    III. podróże CZB z miejsca czasowego pobytu w (...) (np. hotel) do miejsca wykonywania
      obowiązków służbowych poza (...) (dalej: „Podróże 3”),
    (dalej łącznie: „Podróże”).
    W związku z odbywaniem przez Członków Zarządu Banku Podróży w celu realizacji przez
    nich obowiązków wynikających z Kontraktów Menedżerskich, zgodnie z postanowieniami
    Regulaminu, Bank ponosi i będzie ponosił koszty:
    1) diet;
    2) przejazdu środkiem transportu zapewniającym optymalny przebieg Podróży, w
    szczególności z uwzględnieniem jej bezpieczeństwa i możliwie najkrótszego czasu jej
    trwania, w tym koszty:
    a) przelotów samolotami - w tym zakresie Bank ponosi i będzie ponosił koszty:
        biletów lotniczych,
        imiennych Kart (...), które uprawniają do wstępu do wskazanych saloników
        biznesowych na lotniskach całego świata i korzystania z wybranych świadczeń i
        usług, niezależnie od klasy podróży i linii lotniczych, w których został wykupiony
        przelot. Karta w wersji dostępnej dla CZB uprawnia do bezpłatnych
        nielimitowanych wejść dla posiadacza oraz daje możliwość skorzystania z saloniku
        dla jednego gościa;
    b) przejazdów pociągami - w tym zakresie Bank ponosi i będzie ponosił koszty biletów na
    przejazdy pociągami;
    c) przejazdów samochodami służbowymi z szoferem / kierowcą;
    d) przejazdów taksówkami;
    3) zakwaterowania w hotelu;
    4) innych niezbędnych wydatków związanych bezpośrednio z odbywaniem Podróży, w tym
    kosztów wyżywienia, opłat za bagaż, parkingów;
    (dalej łącznie: „Koszty Podróży” oraz odpowiednio „Koszty Podróży 1”, „Koszty Podróży 2”
    oraz „Koszty Podróży 3”).
    Koszty Podróży mogą być pokrywane bezpośrednio przez Bank lub zwracane Członkowi
    Zarządu Banku w faktycznej, udokumentowanej wysokości, na podstawie faktur,
    rachunków lub biletów przedłożonych przez Członka Zarządu Banku. Udokumentowanie
    odbywa się na zasadach wynikających z Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
    Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
    podróży służbowej (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2190 z późn. zm.; dalej: „Rozporządzenie”).
    Koszty Podróży, w tym zwracane CZB przez Bank, nie są i nie będą zaliczane do kosztów
    uzyskania przychodu przez Członków Zarządu Banku.
    Na marginesie pragną Państwo wskazać, że CZB mają możliwość wykorzystywania
    imiennych Kart (...) również do celów prywatnych, niemniej jednak Bank jest w stanie
    ustalić w jakim zakresie CZB wykorzystuje je w ramach Podróży, a w jakim zakresie w
    celach prywatnych. Jednocześnie, Bank nie finansuje prywatnych wejść z użyciem Karty (...)
    - CZB zwraca Bankowi koszt prywatnego wykorzystania bądź Bank potrąca ten koszt z

    wynagrodzenia CZB w wysokości ustalonej odpowiednio na podstawie bieżącej taryfy
    operatora dla jednorazowego skorzystania z Karty (...). Przedmiotem zapytania w ramach
    niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest wykorzystywanie tych
    kart w celach prywatnych przez Członków Zarządu Banku.
    Pytania
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego zwrócili się
    Państwo z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
    1. W odniesieniu do Podróży 1 - czy Koszty Podróży 1 pokrywane przez Bank lub
      zwracane przez Bank Członkom Zarządu Banku stanowią / będą stanowiły dla
      Członków Zarządu Banku przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT
      do limitów przewidzianych w Rozporządzeniu, a w konsekwencji na Banku nie ciążą /
      nie będą w tym zakresie ciążyły obowiązki płatnika?
    2. W odniesieniu do Podróży 2 - czy Koszty Podróży 2 pokrywane przez Bank lub
      zwracane przez Bank Członkom Zarządu Banku stanowią / będą stanowiły dla
      Członków Zarządu Banku przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT
      do limitów przewidzianych w Rozporządzeniu, a w konsekwencji na Banku nie ciążą /
      nie będą w tym zakresie ciążyły obowiązki płatnika?
    3. W odniesieniu do Podróży 3 - czy Koszty Podróży 3 pokrywane przez Bank lub
      zwracane przez Bank Członkom Zarządu Banku stanowią / będą stanowiły dla
      Członków Zarządu Banku przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT
      do limitów przewidzianych w Rozporządzeniu, a w konsekwencji na Banku nie ciążą /
      nie będą w tym zakresie ciążyły obowiązki płatnika?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie:
    Ad 1.
    W odniesieniu do Podróży 1 - Koszty Podróży 1 pokrywane przez Bank lub zwracane przez
    Bank Członkom Zarządu Banku stanowią / będą stanowiły dla Członków Zarządu Banku
    przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT do limitów przewidzianych w
    Rozporządzeniu, a w konsekwencji na Banku nie ciążą / nie będą w tym zakresie ciążyły
    obowiązki płatnika.
    Ad 2. W odniesieniu do Podróży 2 - Koszty Podróży 2 pokrywane przez Bank lub zwracane
    przez Bank Członkom Zarządu Banku stanowią / będą stanowiły dla Członków Zarządu
    Banku przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT do limitów przewidzianych w
    Rozporządzeniu, a w konsekwencji na Banku nie ciążą / nie będą w tym zakresie ciążyły
    obowiązki płatnika.
    Ad 3. W odniesieniu do Podróży 3 - Koszty Podróży 3 pokrywane przez Bank lub zwracane
    przez Bank Członkom Zarządu Banku stanowią / będą stanowiły dla Członków Zarządu
    Banku przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT do limitów przewidzianych w
    Rozporządzeniu, a w konsekwencji na Banku nie ciążą / nie będą w tym zakresie ciążyły
    obowiązki płatnika.
    V. Uzasadnienie - wspólne dla Ad 1 - Ad 3
    Uwagi ogólne

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Stosownie natomiast do definicji przychodów, uregulowanej w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT,
    przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, jednym ze źródeł przychodów jest działalność
    wykonywana osobiście.
    Zgodnie natomiast z art. 13 pkt 7 ustawy o PIT, za przychody z działalności wykonywanej
    osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez
    osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad
    nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych. Mając na uwadze
    definicję przychodów uregulowaną w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody należy
    uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i
    niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Zatem, jak
    wynika z powyższego, przychodem osoby pełniącej funkcję członka zarządu jest nie tylko
    wynagrodzenie z tytułu zawartej umowy cywilnoprawnej, ale także m.in. wartość
    nieodpłatnych świadczeń.
    Ponadto, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której
    mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane
    jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do
    dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów
    w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu
    składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną
    w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Zatem, jak wynika z powyższych przepisów, świadczenia dla członka zarządu mające
    formę przysporzenia majątkowego (zarówno w formie pieniężnej i niepieniężnej), w tym
    także zwrot lub pokrycie kosztów podróży takich osób stanowią dla nich przychód z
    działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o PIT.
    Jednocześnie, na podmiocie wypłacającym takie świadczenia ciążą obowiązki płatnika.
    Niemniej, ustawodawca przewidział wyjątek od powyższej zasady. Zgodnie bowiem z art.
    21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności
    za czas:
    a) podróży służbowej pracownika,
    b) podróży osoby niebędącej pracownikiem
    - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
    ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju
    oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.
    Jednocześnie, stosownie do art. 21 ust. 13 ustawy o PIT, przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje
    się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i
    zostały poniesione:
    1) w celu osiągnięcia przychodów lub

    2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
    3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz
      jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
    4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku
      z wykonywaniem tych funkcji.
    Zatem, jak wynika z powyższych regulacji, aby świadczenia uzyskiwane w trakcie podróży
    przez osobę niebędącą pracownikiem mogły skorzystać z ww. zwolnienia przedmiotowego
    (do limitów przewidzianych odrębnymi przepisami) konieczne jest spełnienie co najmniej
    jednego z warunków wymienionych w pkt 1-4 wskazanych powyżej, a ponadto otrzymane
    świadczenie nie może zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
    Pojęcie podróży osoby niebędącej pracownikiem
    Ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT wyodrębnił dwa rodzaje podróży
    korzystające ze zwolnienia: podróże służbowe pracowników oraz podróże osób
    niebędących pracownikami. Jednocześnie, w przeciwieństwie do podróży służbowej
                              5pracownika, która została uregulowana w art. 77 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
    Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm., dalej: „Kodeks pracy”), przepisy nie
    zawierają definicji podróży osoby niebędącej pracownikiem.
    Wobec braku jednoznacznej definicji ustawowej, w Państwa ocenie, zasadne jest
    odwołanie się do wykładni językowej. Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka
    Polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl/), podróż oznacza „przebywanie drogi do jakiegoś
    odległego miejsca”. Istotą podróży jest zatem fizyczne przemieszczenie się z jednego
    miejsca do innego, oddalonego terytorialnie. Tak rozumiana podróż może Państwa
    zdaniem, obejmować wszelkie sytuacje, w których osoba niebędąca pracownikiem udaje
    się do innego miejsca w związku z wykonywaniem określonych obowiązków.
    Jednocześnie pragną Państwo zauważyć, że w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT
    (inaczej, niż w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT) ustawodawca posłużył się pojęciem
    „podróż”, a nie „podróż służbowa”. To Państwa zdaniem oznacza, że zakres zwolnienia
    przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT nie został ograniczony jedynie do
                          5podróży służbowych w rozumieniu art. 77 § 1 Kodeksu pracy (tj. wykonywania na
    polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się
    siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy), ale dotyczy wszelkich podróży
    osób niebędących pracownikami, spełniających warunki wskazane w art. 21 ust. 13 ustawy
    o PIT. Treść przepisów art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a i b i ust. 13 ustawy o PIT nie daje zatem
    podstaw do tego, żeby oba rodzaje podróży, które są w nich wymienione, oceniać według,
                      5kryteriów wynikających z art. 77 § 1 Kodeksu pracy.
    W świetle powyższego, w Państwa ocenie, pojęcie „podróż” należy rozumieć szerzej niż
    „podróż służbowa” - pojęcie zdefiniowane w Kodeksie pracy. W konsekwencji,
    zwolnieniem podatkowym przewidzianym w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT objęte
    powinny być (do limitów przewidzianych odrębnymi przepisami) wszelkie świadczenia
    otrzymane przez osoby niebędące pracownikami - w tym przez członków zarządu - w
    związku z szeroko rozumianymi podróżami pozostającymi w związku z wykonywaniem
    obowiązków na rzecz przedsiębiorstwa, o ile spełnione są przesłanki wymienione w ust.
    13. Podróże te, Państwa zdaniem, mogą mieć zarówno charakter związany z załatwieniem
    spraw korporacyjnych danego podmiotu, jak i obejmować dojazdy do miejsca, w którym
    wykonywane są określone czynności wynikające z pełnionej funkcji.
    Powyższe szerokie rozumienie podróży osób niebędących pracownikami, w tym członków
    zarządu, znajduje potwierdzenie w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach
    indywidualnych.

    Przykładowo, jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidulanej z 19 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1042.2023.3.JK2: „Zatem
    podróżą, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest dojazd Członka Zarządu odbywający się pomiędzy miejscem jego
    zamieszkania a siedzibą Spółki oraz pomiędzy miejscem jego zamieszkania lub siedzibą
    Spółki a innymi miejscowościami”.
    Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej również w:
        interpretacji indywidualnej z 7 sierpnia 2023 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.245.2023.5.
        ENB, czy
        interpretacji indywidualnej z 8 września 2021 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.430.2021.2.
        MD.
    Wskazane powyżej wnioski potwierdza również judykatura, np. Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Warszawie w wyroku z 10 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 178/17:
    „Natomiast brak jest podstaw do twierdzenia, że przy ustalaniu zakresu i znaczenia,
    użytego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a u.p.d.o.f., pojęcia „podróż osoby niebędącej
    pracownikiem” należy zakładać, że pojęcie to musi mieć znaczenie zbliżone do pojęcia
    „podróż służbowa pracownika”, które jest użyte w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b u.p.d.o.f.
    Podstaw takich nie zwiera treść omawianego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 16 u.p.d.o.f. a
    także pozostałe przepisy prawa podatkowego. Dlatego zdaniem Sądu, ustalając zakres
    przedmiotowego zwolnienia należało się kierować warunkami wynikającymi wyłącznie z
    przepisów art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b i ust. 13 u.p.d.o.f. (...) Do kosztów podróży osób
    niebędących pracownikami odnoszą się warunki wskazane w art. 21 ust. 13 u.p.d.o.f. i to
    na podstawie tego przepisu należy ustalać kiedy przedmiotowe zwolnienie będzie miało
    zastosowanie. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu wolne od podatku są diety i inne
    należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem jeżeli otrzymane świadczenia
    nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. (...) Zgodnie z brzmieniem art. 21
    ust. 13 pkt 1 u.p.d.o.f. zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a u.p.d.o.f. stosuje
    się jeżeli spełniony jest przynajmniej jeden z warunków wskazanych w tym przepisie w
    punktach 1-4. Stosownie do punktu 1 tego przepisu, zwolnione z podatku są świadczenia
    wypłacane za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem, jeżeli zostały poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów. W rozpoznanej sprawie świadczenia wypłacane członkom
    rady nadzorczej za czas podróży na posiedzenia rady nadzorczej są ponoszone w celu
    osiągnięcia przychodów, gdyż rada nadzorcza jest organem Skarżącej Spółki, którego
    działania przyczyniają się do właściwego funkcjonowania Skarżącej Spółki i tym samym
    przyczyniają się do uzyskiwania przez Spółkę przychodów podlegających opodatkowaniu”.
    W Państwa ocenie, tezy tego wyroku, mimo iż dotyczy on członków rady nadzorczej,
    powinny znaleźć również zastosowanie do członków zarządu.
    Bazując na szerokim rozumieniu pojęcia „podróży osoby niebędącej pracownikiem”,
    którym posługuje się art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT, Państwa zdaniem, za „podróż
    osoby niebędącej pracownikiem” można uznać przemieszczanie pozostające w związku z
    wykonywaniem obowiązków na rzecz przedsiębiorstwa:
        z miejsca zamieszkania osoby niebędącej pracownikiem znajdującego się poza
        miejscowością siedziby przedsiębiorstwa do siedziby przedsiębiorstwa oraz do
        miejsca wykonywania obowiązków poza miejscowością siedziby przedsiębiorstwa,
        z miejscowości siedziby przedsiębiorstwa do miejsca wykonywania obowiązków
        poza miejscowością przedsiębiorstwa oraz

        inne, o ile związane jest z wykonywaniem obowiązków wynikających z umowy
        łączącej tę osobę z przedsiębiorstwem.
    Mając na uwadze powyższe, odnosząc się do opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, stoją Państwo na stanowisku, że Podróże realizowane przez CZB, tj.:
      I.  podróże CZB z miejsca zamieszkania znajdującego się poza siedzibą Banku do
      siedziby Banku w (...) (tj. Podróże 1),
    II.  podróże CZB z miejsca zamieszkania znajdującego się poza siedzibą Banku do
      miejsca wykonywania obowiązków służbowych poza (...) (tj. Podróże 2),
    III.  podróże CZB z miejsca czasowego pobytu w (...) (np. hotel) do miejsca wykonywania
      obowiązków służbowych poza (...) (tj. Podróże 3),
    mieszczą się w powyższym zakresie podróży osób niebędących pracownikami, a zatem
    świadczenia otrzymywane przez Członków Zarządu Banku w postaci Kosztów Podróży
    powinny móc korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o
    PIT do limitów przewidzianych w Rozporządzeniu, o ile spełnione zostaną warunki z art. 21
    ust. 13 ustawy o PIT.
    Rodzaje świadczeń podlegających zwolnieniu
    Pragną Państwo jednocześnie podkreślić, że zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1
    pkt 16 lit. b ustawy o PIT przysługuje do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub
    w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości
    oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
    państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na
    obszarze kraju oraz poza granicami kraju.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, są w szczególności przepisy
    Rozporządzenia.
    Zgodnie z § 2 Rozporządzenia, z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej,
    odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
    1) diety;
    2) zwrot kosztów:
    a) przejazdów,
    b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    c) noclegów,
    d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez
      pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    Pragną Państwo zauważyć, że Koszty Podróży mieszczą się we wskazanych w
    Rozporządzeniu kategoriach oraz są i będą dokumentowane fakturami, rachunkami lub
    biletami przedłożonymi przez Członków Zarządu Banku na zasadach wynikających z
    Rozporządzenia. W związku z tym powinny móc korzystać ze zwolnienia przewidzianego w
    art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT do limitów przewidzianych w Rozporządzeniu, o ile
    spełnione zostaną warunki z art. 21 ust. 13 ustawy o PIT.
    Analiza warunków z art. 21 ust. 13 ustawy o PIT
    Jak wskazano powyżej, dla możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT, konieczne jest także łączne spełnienie warunków
    wskazanych w art. 21 ust. 13 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem, zwolnienie znajduje
    zastosowanie, jeżeli należności:

    1. nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, oraz
    2. został spełniony jeden z warunków wskazanych w pkt 1-4 tego przepisu, w tym zostały
      poniesione w celu uzyskania przychodów.
    Ad 1
    W odniesieniu do pierwszego z warunków, pomimo braku sprecyzowania przez
    ustawodawcę, który z podmiotów nie powinien zaliczyć świadczenia do kosztów uzyskania
    przychodów (podmiot finansujący świadczenie czy beneficjent świadczenia), to - Państwa
    zdaniem- ograniczenie to dotyczy osoby fizycznej będącej beneficjentem świadczenia.
    Inne rozumienie przytoczonego przepisu, w Państwa ocenie, stoi w sprzeczności z celem
    wskazanej regulacji. Jej istotą jest bowiem wyeliminowanie sytuacji, w której osoba
    niebędąca pracownikiem odniosłaby podwójną korzyść, tj.:
      i.  zaliczyłaby dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów oraz
    ii.  zwolnione z opodatkowania byłyby kwoty otrzymywanych przez nią świadczeń.
    Takie rozumienie wskazanego warunku potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Warszawie w wyroku z 10 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 178/17 wskazując, iż
    „Zgodnie z brzmieniem tego przepisu wolne od podatku są diety i inne należności za czas
    podróży osoby niebędącej pracownikiem jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Ustawodawca nie precyzuje, przez kogo nie
    mogą być zaliczone te wydatki do kosztów uzyskania przychodów. Zdaniem Sądu chodzi
    tutaj o osobę otrzymującą zwrot kosztów podróży, gdyż w przypadku zaliczenia przez nią
    do kosztów uzyskania przychodów diet i kosztów podróży, za które otrzymuje zwrot osoba
    ta uzyskiwałaby podwójną korzyść podatkową. Raz w formie zaliczenie wydatków do
    kosztu, które powodowałoby obniżenie podatku dochodowego należnego od tej osoby i
    drugi raz w formie zwolnienia podatkowego kwot stanowiących zwrot kosztów podróży.
    Dla takiego rozwiązania nie można byłoby znaleźć żadnego uzasadnienia”.
    Analogiczny pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 16
    maja 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1848/18 oraz Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej z 7 sierpnia 2023 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.245.2023.5.ENB.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, że Koszty Podróży
    zwracane CZB przez Bank nie są i nie będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodu
    przez Członków Zarządu Banku.
    W konsekwencji, w Państwa ocenie Wnioskodawcy, warunek ten jest / będzie spełniony.
    Ad 2
    W Państwa ocenie Wnioskodawcy, także drugi z warunków - zakładający poniesienie
    kosztów świadczeń zapewnianych w trakcie podróży osób niebędących pracownikami w
    celu uzyskania przychodów - jest / będzie spełniony. Nie budzi bowiem wątpliwości, że
    Koszty Podróży ponoszone / zwracane przez Bank na rzecz CZB w związku z Podróżami,
    które są realizowane w interesie Banku, są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów
    przez Bank. Czynności wykonywane przez CZB, w tym te wymagające odbywania Podróży i
    ponoszenia Kosztów Podróży, służą bowiem realizacji kluczowych zadań zarządczych
    przez poszczególnych CZB, a tym samym przyczyniają się do właściwego funkcjonowania
    Banku i realizacji celów biznesowych.
    Tym samym, pokrywane lub zwracane przez Bank Koszty Podróży mają bezpośredni
    związek z działalnością gospodarczą Banku i służą generowaniu przychodów lub
    zabezpieczeniu ich źródła.
    W konsekwencji, w Państwa ocenie, również ten warunek jest / będzie spełniony.
    Podsumowanie

    Podsumowując, w Państwa ocenie:
        Podróże CZB stanowią i będą stanowić „podróże osób niebędących pracownikami”
        w rozumieniu art. 21. ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT,
        Koszty Podróży mieszczą się we wskazanych w Rozporządzeniu kategoriach oraz są
        i będą dokumentowane fakturami, rachunkami lub biletami przedłożonymi przez
        Członków Zarządu Banku na zasadach wynikających z Rozporządzenia,
        w odniesieniu do Kosztów Podróży stanowiących świadczenia ponoszone przez
        Bank na rzecz CZB w związku z realizowanymi przez nich Podróżami, spełnione są i
        będą warunki, o których mowa w art. 21 ust. 13 ustawy o PIT.
    W konsekwencji, Państwa zdaniem, Koszty Podróży pokrywane przez Bank lub zwracane
    przez Bank Członkom Zarządu Banku stanowią i będą stanowić dla Członków Zarządu
    Banku przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT do limitów przewidzianych w
    Rozporządzeniu, a w konsekwencji na Banku nie ciążą / nie będą w tym zakresie ciążyły
    obowiązki płatnika. Mając na względzie powyższe, wnoszą Państwo o uznanie Państwa
    stanowiska za prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Pojęcie przychodu
    Ogólne pojęcie przychodu ustawodawca zdefiniował w art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Definicja przychodu zawarta w art. 11, jak również
    określone w nim zasady ustalania wartości tego przychodu (w tym świadczeń w naturze
    lub innych nieodpłatnych świadczeń) mają charakter ogólny, a zatem mają zastosowanie
    wówczas, gdy nie występują regulacje szczegółowe, inaczej normujące danego rodzaju
    przychód lub zasady jego ustalania.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę
    pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez Członka
    Zarządu, tj. zwrot lub pokrycie kosztów podróży związanych z wykonywaniem obowiązków
    członka zarządu na podstawie kontraktu menadżerskiego, w tym kosztów przelotów
    samolotami, kosztów biletów, przejazdów lub dojazdów innymi środkami transportu,
    kosztów noclegu, i innych niezbędnych kosztów podróży wymienionych w przepisach
    wykonawczych powołanych w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w tym opłaty za bagaż, przejazd drogami płatnymi i autostradami, postój
    w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe, wyżywienie.
    Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy:

      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    Przychody uzyskane przez Członka Zarządu
    Stosownie do art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    W myśl art. 13 pkt 9 cyt. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie
      przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze,
      w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o
      których mowa w pkt 7.
    Przychody członka zarządu spółki w przypadku zawarcia umowy o zarządzanie
    przedsiębiorstwem, kontraktu menedżerskiego lub umowy o podobnym charakterze (w
    tym również umowy o świadczenie usług zarządzania zawartej na czas pełnienia funkcji
    członka zarządu) stanowią przychody zaliczone do źródła określonego w art. 13 pkt 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (stanowi o tym „wyłączenie” określone
    w powołanym art. 13 pkt 9 tej ustawy). W spółkach kapitałowych zawarcie kontraktu
    menedżerskiego z członkiem zarządu kreuje wtórną podstawę powiązania menedżera ze
    spółką, bowiem podstawowe znaczenie ma powołanie go na członka zarządu tworzące
    stosunek członkostwa w zarządzie spółki regulowany przepisami Kodeksu spółek
    handlowych i innymi przepisami wewnętrznymi spółki.
    Obowiązki płatnika
    Konsekwencją zakwalifikowania przychodów uzyskanych przez Członka Zarządu jako z
    tytułu przychodów z działalności wykonywanej osobiście jest ich opodatkowanie za
    pośrednictwem płatnika - na zasadach określonych w art. 41 i art. 42 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl art. 42 ust. 1 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego

      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Zwolnienie przedmiotowe
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.:
      Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:
      a. podróży służbowej pracownika,
      b. podróży osoby niebędącej pracownikiem
      - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
      ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
      należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
      samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze
      kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.
    Według art. 21 ust. 13 ww. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
      1) w celu osiągnięcia przychodów lub
      2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
      3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej
      oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
      4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w
      związku z wykonywaniem tych funkcji.
    Oznacza to, że aby świadczenia otrzymywane w związku z odbywaną podróżą mogły
    skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w ww. przepisie kwoty te nie mogą być zaliczone
    do kosztów uzyskania przychodów. W przypadku potraktowania ich jako kosztów
    uzyskania przychodów osoby niebędącej pracownikiem będą stanowiły przychód
    podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Odrębnym przepisem, o którym mowa powyżej jest rozporządzenie Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 2190).
    Zgodnie z treścią § 2 ww. rozporządzenia:
      Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu
      określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
      1) diety;
      2) zwrot kosztów:
        a) przejazdów,
        b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
        c) noclegów,
        d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych
        przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a
      także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca.

    Stosownie do ust. 2 § 3 ww. rozporządzenia:
      Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej
      biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze
      związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem
      posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z
      jakiego tytułu ulga przysługuje.
    Przy czym, zgodnie z § 3 ust. 3 tego rozporządzenia:
      Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży
      krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub
      motorowerem niebędącym własnością pracodawcy.
    Natomiast, jak wynika z treści § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów
      przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę
      za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa
      niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6
      września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1265 oraz z 2013 r.
      poz. 21).
    Z § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków
    ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych
    samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością pracodawcy
    (Dz. U. Nr 27 poz. 271 ze zm.): wynika, że:
      Koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według
      stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które nie mogą być wyższe niż:
      1) dla samochodu osobowego:
                              3a) o pojemności skokowej silnika do 900 cm- 0,89 zł,
                                  3b) o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm - 1,15 zł,
      2) dla motocykla - 0,69 zł,
      3) dla motoroweru - 0,42 zł.
    Jak stanowi § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej:
      Pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł inne
      niezbędne wydatki związane z tą podróżą określone lub uznane przez pracodawcę,
      zwraca się je w udokumentowanej wysokości.
    Na podstawie § 4 ust. 2 rozporządzenia:
      Wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują opłaty za bagaż, przejazd drogami
      płatnymi i autostradami, postój w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe
      oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży
      krajowej lub podróży zagranicznej.
    Zgodnie z § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia:
      Pracownik dokonuje rozliczenia kosztów podróży krajowej lub podróży zagranicznej
      nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia tej podróży.
    Stosownie zaś do § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia:
      Do rozliczenia kosztów podróży, o których mowa w ust. 1, pracownik załącza
      dokumenty, w szczególności rachunki, faktury lub bilety potwierdzające
      poszczególne wydatki; nie dotyczy to diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli

      przedstawienie dokumentu nie jest możliwe, pracownik składa pisemne
      oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.
    Jak wynika z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Dieta w czasie podróży krajowej jest przeznaczona na pokrycie zwiększonych
      kosztów wyżywienia i wynosi 30 zł za dobę podróży.
    Z kolei jak stanowi § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia:
      Należność z tytułu diet oblicza się za czas od rozpoczęcia podróży krajowej (wyjazdu)
      do powrotu (przyjazdu) po wykonaniu zadania służbowego w następujący sposób:
      1. jeżeli podróż trwa nie dłużej niż dobę i wynosi:
      a. mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje,
      b. od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety,
      c. ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;
      2. jeżeli podróż trwa dłużej niż dobę, za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej
      wysokości, a za niepełną ale rozpoczętą dobę:
      a. do 8 godzin - przysługuje 50% diety,
      b. ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.
    Stosownie do § 7 ust. 3 rozporządzenia:
      Dieta nie przysługuje:
      1. za czas delegowania do miejscowości pobytu stałego lub czasowego pracownika
      oraz w przypadkach, o których mowa w § 10;
      2. jeżeli pracownikowi zapewniono bezpłatne całodzienne wyżywienie.
    Zgodnie z § 7 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt zapewnionego
      bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio:
      1. śniadanie - 25% diety;
      2. obiad - 50% diety;
      3. kolacja - 25% diety.
    W myśl § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Za nocleg podczas podróży krajowej w obiekcie świadczącym usługi hotelarskie
      pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem,
      jednak nie wyższej za jedną dobę hotelową niż dwudziestokrotność stawki diety.
    Jak wynika z ust. 2 § 8 ww. rozporządzenia:
      W uzasadnionych przypadkach pracodawca może wyrazić zgodę na zwrot kosztów
      noclegu stwierdzonych rachunkiem w wysokości przekraczającej limit, o którym
      mowa w ust. 1.
    Według § 8 ust. 3 rozporządzenia:
      Pracownikowi, któremu nie zapewniono bezpłatnego noclegu, i który nie przedłożył
      rachunku, o którym mowa w ust. 1, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości
      150% diety.
    W myśl § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów
      wyżywienia i inne drobne wydatki.
    Na podstawie § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia:

      Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży
      zagranicznej. W przypadku podróży zagranicznej odbywanej do dwóch lub więcej
      państw pracodawca może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe.
    Jak stanowi § 13 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach jest
      określona w załączniku do rozporządzenia.
    Stosownie do treści § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Pracownikowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne,
      całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 13 ust. 3.
    Natomiast w myśl § 14 ust. 2 powołanego rozporządzenia:
      Kwotę diety zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując
      że każdy posiłek stanowi odpowiednio:
      1) śniadanie - 15% diety;
      2) obiad - 30% diety;
      3) kolacja - 30% diety.
    § 14 ust. 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Pracownikowi, który otrzymuje w czasie podróży zagranicznej należność pieniężną
      na wyżywienie, dieta nie przysługuje. Jeżeli należność pieniężna jest niższa od diety,
      pracownikowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety.
    Zgodnie z § 16 ust. 1 cytowanego rozporządzenia:
      Za nocleg podczas podróży zagranicznej pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w
      wysokości stwierdzonej rachunkiem, w granicach limitu określonego w
      poszczególnych państwach w załączniku do rozporządzenia.
    W myśl § 16 ust. 2 ww. rozporządzenia,
      W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w
      wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas
      przejazdu.
    Na podstawie § 16 ust. 3 powołanego rozporządzenia:
      W uzasadnionych przypadkach pracodawca może wyrazić zgodę na zwrot kosztów za
      nocleg, stwierdzonych rachunkiem, w wysokości przekraczającej limit, o którym
      mowa w ust. 1.
    W świetle zaś § 16 ust. 4 rozporządzenia:
      Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli pracodawca lub strona zagraniczna
      zapewniają pracownikowi bezpłatny nocleg.
    Pojęcie „podróży”
    Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że dla skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ważnym jest otrzymanie świadczeń w związku z odbywaniem podróży
    oraz aby podróż odbywana była w celu osiągnięcia przychodów i aby wydatki z tego tytułu
    nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
    Dlatego koniecznym jest przede wszystkim ustalenie, jak należy rozumieć pojęcie
    „podróży” ujęte w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wyodrębnił dwa rodzaje podróży: „podróż służbową” oraz „podróż osoby niebędącej

    pracownikiem”. Według jednej z dyrektyw wykładni językowej, tj. zakazu wykładni
    synonimicznej, zakłada się, że różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego
    znaczenia. Nie można zatem uznać za poprawną takiej wykładni, która prowadzi do
    ustalenia, że zwroty „podróż służbowa” oraz „podróż osoby niebędącej pracownikiem”
    będą miały to samo znaczenie.
    Pojęcie „podróż” zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nie zostało zdefiniowane ani w ustawie podatkowej ani w innych
    przepisach. Zatem właściwą metodą odkodowania jego znaczenia jest sięgnięcie do reguł
    wykładni językowej. Według internetowego Słownika Języka Polskiego (www.sjp.pl) -
    podróż to przebywanie drogi do odległego miejsca; przemierzanie rozległych terenów;
    podróżowanie. Efektem zastosowania wykładni językowej jest więc ustalenie, że podróż to
    przebycie drogi do jakiegoś odległego miejsca, bez dookreślenia tego pojęcia przez takie
    elementy jak czas odbywania, częstotliwość czy też przez zdefiniowanie kierunku podróży.
    Stąd też przedmiotowe zwolnienie nie obejmuje zwrotu kosztów za jazdy lokalne, bowiem
    nie spełniają definicji „podróży”.
    Zatem podróżą, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych jest dojazd Członka Zarządu odbywający się:
    I. z miejsca zamieszkania znajdującego się poza siedzibą Banku do siedziby Banku w (...)
      (dalej: „Podróże 1”),
    II. z miejsca zamieszkania znajdującego się poza siedzibą Banku do miejsca wykonywania
      obowiązków służbowych poza (...) (dalej: „Podróże 2”),
    III. z miejsca czasowego pobytu w (...) (np. hotel) do miejsca wykonywania obowiązków
      służbowych poza (...) (dalej: „Podróże 3”),
    Zatem należności z tytułu diet oraz ryczałtów za nocleg i innych należności ponoszonych
    przez Państwo na rzecz członków zarządu- w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
    podróży - korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    do wysokości limitu określonego w tym rozporządzeniu.
    Tym samym, w sytuacji gdy ww. wypłacane należności nie przekroczą wysokości
    określonej w ww. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej, na Państwu jako
    płatniku, nie będzie ciążył obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek
    dochodowy w związku z wypłaceniem ww. kwot.
    Ustawodawca ograniczył wysokość zwolnienia od podatku wyłącznie do wysokości diety i
    innych należności za czas podróży służbowej pracownika, określonych w przepisach
    ustaw, bądź w przywołanym powyżej rozporządzeniu. Wobec tego, w sytuacji pokrycia
    przez zleceniodawcę diet na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia zwolnieniem
    objęta jest kwota za wyżywienie wynikająca z faktury bądź innego dokumentu, ale tylko do
    wysokości limitu wynikającego z przepisów rozporządzenia. Nadwyżka nad ustalone w
    rozporządzeniu limity podlegać będzie opodatkowaniu, jako przychód z działalności
    wykonywanej osobiście, o którym mowa w powołanym art. 13 pkt 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Na Państwu jako płatniku będzie ciążył obowiązek
    obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych
    od ww. nadwyżki ponad limit.
    W odniesieniu do Podróży 1, Podróży 2, Podróży 3 koszty pokrywane przez Bank lub
    zwracane przez Bank Członkom Zarządu Banku stanowią / będą stanowiły dla Członków
    Zarządu Banku przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT do limitów przewidzianych
    w Rozporządzeniu, a w konsekwencji na Banku nie ciążą / nie będą w tym zakresie ciążyły
    obowiązki płatnika z tego tytułu.

    Państwa stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych i wyroków
    sądów stwierdzam, że rozstrzygnięcia te dotyczą tylko spraw konkretnych podatników i
    nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...), (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.