Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.90.2025.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Uznanie nieodpłatnego przekazania przez Spółkę na rzecz
Gminy infrastruktury towarzyszącej – „ciągu dróg
wewnętrznych”, wybudowaną w ramach zadania na gruntach
stanowiących własność Gminy za czynność niepodlegającą
opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
drogi
gmina
inwestycje
nakłady
przekazanie-przekazanie nieodpłatne
zakład-zakład komunalny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania nieodpłatnego przekazania przez Spółkę na rzecz
    Gminy infrastruktury towarzyszącej – „ciągu dróg wewnętrznych”, wybudowaną w ramach
    zadania pn. (...) na gruntach stanowiących własność Gminy za czynność niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej jako „Spółka) jest zarejestrowana jako czynny
    podatnik podatku od towarów i usług (zwanego dalej „VAT”) zgodnie z przepisami ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (zwanej dalej „Ustawą o VAT”).
    Spółka zawarła z Gminą Miasto (...) (dalej jako „Gmina”) umowę nazwaną „umowę
    użyczenia”, na mocy której Użyczający - Gmina oddała spółce w użyczenie Nieruchomość
    położoną w (...), w rejonie (...), oznaczoną nr działek m.in.: 1, 2, 3, 4 oraz 5 o łącznej
    powierzchni 7,7943 ha, w obrębie (...), dla której Sąd Rejonowy w (...), VI Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi księgi wieczyste, pod nr (...). Nieruchomości stanowią wyłączną
    własność Gminy (...).
    Spółce zostały użyczone ww. działki z przeznaczeniem na realizację zadania: (...), na
    podstawie decyzji nr (...), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
    budowę. Aktualna umowa użyczenia m.in. działek nr 1, 2, 3 oraz 5 obrębu (...), zawarta
    została dnia 14 maja 2024 roku, na okres 11 lat od dnia podpisania umowy lub do czasu
    przekazania tej nieruchomości aktem notarialnym w aport. Poprzednie umowy,
    obejmowały okres od 22 stycznia 2021 roku do 25 kwietnia 2024 roku. Z kolei, działka nr 4
    obrębu (...) została użyczona umową z dnia 15 kwietnia 2023 roku, na okres od 15 kwietnia
    2023 roku do 25 kwietnia 2025 roku. Aktualnie natomiast, Spółka rozważa zawarcie z
    Gminą (...) umowy dzierżawy ww. gruntów na czas określony.
    Wskazane powyżej tereny objęte są miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego (...) - Uchwała Rady Miasta (...) nr (...) z dnia 24 października 2019 roku i
    oznaczone zostały na rysunku planu symbolami 2U - tereny zabudowy usługowej (działka
    nr 4), 1US/U - tereny sportu i rekreacji oraz usług oraz 1 US - tereny sportu i rekreacji.
    W ramach realizacji ww. inwestycji, Spółka na gruntach stanowiących własność Gminy
    Miasta (...) poniosła nakłady inwestycyjne na realizację zadania: (...), w tym wybudowała na
    tym gruncie ciąg dróg wewnętrznych, tj.
    (...)
    łącznie określanych dalej jako: „ciąg dróg wewnętrznych”.
    Spółka rozważa nieodpłatne przekazanie nakładów inwestycyjnych poniesionych przez
    Spółkę na budowę infrastruktury towarzyszącej - „ciągu dróg wewnętrznych", jako
    nieodpłatnego świadczenia - na rzecz Gminy Miasta (...), właściciela gruntów, na których
    zrealizowana została wskazana powyżej inwestycja. Istotnym w sprawie jest, że Spółka

    będzie korzystała z infrastruktury towarzyszącej w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej - zrealizowanej inwestycji. Ciąg dróg wewnętrznych został zbudowany i
    zrealizowany ze środków Spółki i jest niezbędny do korzystania ze Stadionu w sposób
    prawidłowy - będzie bowiem wykorzystywany zarówno w ramach bieżącej działalności
    Spółki, jak i przez osoby zainteresowane, odwiedzające Stadion. Infrastruktura
    towarzysząca uatrakcyjnia zarządzany przez Spółkę stadion i okoliczne tereny. Co więcej,
    w czasie realizacji zadania pn. : (...), poniesione przez Spółkę nakłady inwestycyjne na „ciąg
    dróg wewnętrznych” ułatwiały również prowadzenie budowy na tej nieruchomości.

## Pytanie

Czy nieodpłatne przekazanie przez Spółkę (...) sp. z o.o. na rzecz Gminy Miasta (...)
    nakładów poniesionych przez Spółkę na infrastrukturę towarzyszącą – „ciąg dróg
    wewnętrznych”, wybudowaną w ramach zadania pn. (...) na gruntach stanowiących
    własność Gminy Miasta (...) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie nakładów poniesionych przez
    Wnioskodawcę na infrastrukturę towarzyszącą – „ciąg dróg wewnętrznych”, wytworzoną w
    ramach zadania pn. (...) znajdującą się na gruntach stanowiących własność Gminy Miasta
    (...) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą o VAT”),
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Artykuł 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby
    fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Treść powołanego powyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie
    stanowi, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane
    świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a
    odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.
    Jednocześnie przepisy ustawy o VAT nie określają postaci wynagrodzenia.
    Ustawodawca przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte w art. 7 ust. 2
    oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków

        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    W myśl art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
      byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
      ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
      stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika.
    Powyższy przepis art. 8 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlega każde nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika.
    Zatem dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT,
    istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Aby nieodpłatne świadczenie uznać za
    odpłatne świadczenie usług, a tym samym za podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza
    podatnika.
    Spółka podkreśla, że nie przysługiwało jej prawo jak właścicielowi do rozporządzania
    gruntem, na którym realizowała przedsięwzięcie. Zatem nieodpłatnego przekazania
    nakładów inwestycyjnych przez Spółkę, poniesionych w ramach realizacji zadania pn. (...),
    nie można uznać za dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o VAT. Czynność ta
    stanowić będzie świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT, ponieważ będzie to
    jedynie przeniesienie własności poniesionych nakładów na infrastrukturę towarzyszącą
    („ciąg dróg wewnętrznych”), wybudowaną na gruntach stanowiących własność Gminy
    Miasta (...).
    Zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 z późn. zm.). zwanej dalej k.c., użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu,
    przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu
    rzeczy.
    W kwestii poniesionych nakładów na rzeczy oddanej w używanie, zastosowanie znajdą
    przepisy dotyczące prowadzenia cudzych spraw bez zlecenia, tj. art. 713 k.c. stanowiący,
    iż: „Biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej. Jeżeli poczynił
    inne wydatki lub nakłady na rzecz, stosuje się odpowiednio przepisy o prowadzeniu
    cudzych spraw bez zlecenia”. Mając na uwadze powyższe odesłanie, zasadnym jest
    zastosowanie treści art. 753 § 2 k.c., zgodnie z którym, „z czynności swych prowadzący
    cudzą sprawę powinien złożyć rachunek oraz wydać wszystko, co przy prowadzeniu
    sprawy uzyskał dla osoby, której sprawę prowadzi. Jeżeli działał zgodnie ze swoimi
    obowiązkami, może żądać zwrotu uzasadnionych wydatków i nakładów wraz z
    ustawowymi odsetkami oraz zwolnienia od zobowiązań, które zaciągnął przy prowadzeniu
    sprawy”. W przedmiotowej sprawie prowadzący cudzą sprawę - Spółka nie żąda zwrotu
    wydatków i poniesionych nakładów inwestycyjnych od właściciela nieruchomości - Gminy
    Miasta (...), na rzecz której realizował inwestycję.

    Jak wynika z treści art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Nr 16, poz.
    93 z późn. zm.; dalej jako „k.c.”), rzeczami są tylko przedmioty materialne. Zgodnie z art.
    47 § 1 k.c., część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
    praw rzeczowych. Przepis art. 47 § 2 k.c. stanowi, że częścią składową rzeczy jest wszystko,
    co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez
    uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
    Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
    składowych (art. 47 § 3 k.c.).
    Przepis art. 48 k.c. stanowi, że z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do
    części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z
    gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Biorąc powyższe pod uwagę, przekazanie przez Wnioskodawcę nakładów poniesionych na
    drogę dojazdową będącą własnością innego podmiotu (Gminy), stanowi świadczenie usług
    w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT.
    Natomiast z uwagi na to, że przekazanie przedmiotowych nakładów nastąpiło
    nieodpłatnie, kwestia uznania tej czynności za odpłatne świadczenie usług opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług powinna być rozważana na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o
    VAT.
    W niniejszym stanie faktycznym nieodpłatne przekazanie na rzecz Gminy Miasta (...)
    nakładów poniesionych przez Spółkę na realizację zadania pn. (...), stanowi nieodpłatne
    świadczenie usług, jednakże czynność ta nie spełnia, wskazanej w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy
    o VAT, przesłanki do objęcia jej opodatkowaniem.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów usług
    podlega każde nieodpłatne świadczenie usług na cele inne niż działalność gospodarcza.
    Natomiast w niniejszym stanie faktycznym nieodpłatne świadczenie usług jest związane z
    potrzebami działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę.
    Wnioskodawca zrealizował przedsięwzięcie w postaci budowy infrastruktury
    towarzyszącej będącej własnością Gminy zapewniając dojazd oraz dojście do miejsca
    prowadzenia działalności Spółki - Stadionu i w celu zabezpieczenia możliwości
    wykonywania przyszłych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług
    związanych z jego podstawową działalnością. Poniesione przez Spółkę nakłady na
    realizację zadania pn. (...) były niezbędne do umożliwienia prowadzenia budowy na
    nieruchomości Spółki, uatrakcyjnienia inwestycji Spółki poprzez zapewnienie dogodnego
    dojazdu do tej nieruchomości i zapewnienia jej prawidłowego funkcjonowania.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz
    obowiązujących przepisów ustawy o VAT należy stwierdzić, że z uwagi na niespełnienie
    jednej z przesłanek warunkujących zrównanie nieodpłatnego świadczenia usług z
    odpłatnym świadczeniem usług oraz z uwagi na istnienie związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą Spółki - nieodpłatne przekazanie na rzecz Gminy Miasta (...)
    nakładów poniesionych przez Spółkę na infrastrukturę towarzyszącą („ciąg dróg
    wewnętrznych”) do jego nieruchomości, jako świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Istotnym w ocenie przedstawionego stanu faktycznego jest to, iż nieodpłatne przekazanie
    nakładów inwestycyjnych na „ciąg dróg wewnętrznych” ma charakter nieodpłatnego
    świadczenia usług do celów działalności gospodarczej podatnika - Spółki. Unormowanie
    przyjęte w przepisie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, stanowiącym, iż „za odpłatne
    świadczenie usług uznaje się również: nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste
    podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
    akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących
    osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie
    usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika” stanowi wyjątek od zasady,
    iż opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług. Ustawodawca przyjął fikcję
    prawną uznając, że nieodpłatne świadczenia, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy
    o VAT stanowią odpłatne świadczenie usług.

    W związku z powyższym, jak wynika ze stanu faktycznego, inwestycja polegająca na
    budowie ciągu dróg wewnętrznych była koniecznym elementem realizacji
    wzmiankowanego powyżej zadania, którego rezultatem będzie bieżące prowadzenie
    działalności gospodarczej spółki na inwestycji (zarządzanie wybudowanym stadionem, m.
    in., poprzez zapewnienie odpowiedniej infrastruktury towarzyszącej temu obiektowi,
    uatrakcyjnienie przyszłej inwestycji Spółki, a wcześniej zapewnienie infrastruktury na czas
    budowy). Poniesione nakłady inwestycyjne umożliwią zatem dojazd oraz dojście do
    miejsca prowadzenia działalności spółki - tym samym nie będzie miał zastosowania
    przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, a co za tym idzie podatnik nie będzie obowiązany
    do naliczenia podatku VAT od nieodpłatnego świadczenia.
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że umowa użyczenia na działki
    wskazane w opisie stanu faktycznego została zawarta przez Spółkę należącą do Gminy (...).
    Kolejne umowy użyczenia obejmowały okres od 22 stycznia 2021 roku i były zawierane na
    czas określony. Aktualna umowa została zawarta na okres 11 lat od dnia podpisania
    umowy, tj. od dnia 14 maja 2024 roku. W związku z umową użyczenia i realizowanym
    zadaniem pn. (...), w okresie obowiązywania tej umowy, Spółka poniosła nakłady
    inwestycyjne, mające na celu dostosowanie przekazanych gruntów do potrzeb działalności
    gospodarczej Spółki - zagospodarowania terenów pod prowadzenie Stadionu wraz z
    infrastrukturą towarzyszącą, w tym „ciągiem dróg wewnętrznych”, wydatki z tym związane
    stanowiły dla Spółki inwestycje w obcym środku trwałym.
    Dla zachowania należytego porządku niniejszego wniosku, podkreślić należy, iż w opisanej
    sytuacji, nakłady inwestycyjne poczynione przez Spółkę dokonane były w przedmiocie
    użyczenia, który stanowił własność Gminy Miasta (...), a nie Spółki - Wnioskodawcy. Zatem
    pozostawienie nakładów na użyczanym terenie (ciągu dróg wewnętrznych) nie stanowi
    zdaniem Spółki przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a tym
    samym dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem nie stanowiły
    one własności biorącego w używanie. Ponadto jak wynika z przedstawionego stanu
    faktycznego, Spółka poniosła nakłady mające na celu dostosowanie przekazanych na
    podstawie umowy użyczenia gruntów do potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zatem czynność ta nie jest również nieodpłatnym świadczeniem usług podlegającym
    opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem wszystko, co wiąże się z użyczeniem gruntów
    wykorzystywanych w działalności gospodarczej Spółki, wiąże się z prowadzoną
    działalnością gospodarczą Spółki. W przedmiotowej sprawie nie jest zatem spełniony
    jeden z warunków wskazanych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Na powyższej podstawie
    Spółka wskazuje, iż nieodpłatne przekazanie Gminie poniesionych przez Spółkę nakładów
    nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym, wskazane przez Spółkę stanowisko, że nieodpłatne
    pozostawienie nakładów poniesionych na inwestycje w obcym środku trwałym w związku
    z zawartą umową użyczenia i zrealizowanym zadaniem pn. (...) nie będzie stanowić
    dostawy towarów, ani też nieodpłatnego świadczenia usług, podlegającego
    opodatkowaniu na mocy art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, należy uznać za prawidłowe.
    Za przedstawionym przez Wnioskodawcę stanowiskiem przemawia liczne piśmiennictwo.
    Jak wskazał w jednej z interpretacji indywidualnych Dyrektor KIS, odnosząc się do
    dyspozycji art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, powyższy przepis art. 8 ust. 2 ustawy o VAT stanowi
    implementację art. 26 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym za odpłatne
    świadczenie usług uznaje się każdą z następujących czynności:
      użycie towarów stanowiących część majątku przedsiębiorstwa do celów prywatnych
      podatnika lub jego pracowników lub, bardziej ogólnie, do celów innych niż
      działalność jego przedsiębiorstwa, w przypadkach kiedy VAT od takich towarów
      podlegał w całości lub w części odliczeniu,

      nieodpłatne świadczenie usług przez podatnika na prywatny użytek jego lub jego
      pracowników, lub bardziej ogólnie, do celów innych niż działalność jego
      przedsiębiorstwa.
    Z przywołanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podlega nieodpłatne świadczenie
    usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika (por. także m.in. w: A.
    Bartosiewicz, R. Kubacki „VAT Komentarz”, WK 2016). Zatem jeżeli nieodpłatnie
    wyświadczona usługa będzie związana z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie
    będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu VAT. (vide: Pismo z dnia
    1.09.2021 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP4-
    1.4012.334.2021.2.DP, Rozliczanie VAT w związku z nieodpłatnym przeniesieniem
    nakładów na właściciela, http://sip.mf.gov.pl.).
    Co więcej, w interpretacji indywidualnej z dnia 27 kwietnia 2016 roku, ILPP1/4512-1-182
    /16-2/HW, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu potwierdził, że nakłady poczynione na
    nieruchomości, która nie stanowi własności użytkownika, przekazane następnie
    właścicielowi nieruchomości, nie stanowią przeniesienia prawa do rozporządzenia
    towarem jak właściciel, a tym samym dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    o VAT, bowiem nie stanowią one własności podmiotu przekazującego te nakłady.
    Czynność taka nie jest nieodpłatnym świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu
    VAT, o ile poniesione nakłady wiążą się z prowadzoną działalnością gospodarczą
    podatnika.
    Podobne stanowisko wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, który stwierdził w
    interpretacji z dnia 31 marca 2016 r. nr IBPP1/4512-236/16/KJ, że: „pozostawienie przez
    Wnioskodawcę nakładów poniesionych na inwestycję w obcym środku trwałym (nabyte od
    spółki kapitałowej nakłady na wybudowanie budynku) nie będzie stanowić przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, gdyż Wnioskodawca posiada jedynie
    prawo do tych nakładów. Zatem pozostawienie tych nakładów wydzierżawiającemu nie
    stanowi dostawy towarów (...) pozostawienie (nieodpłatne) nakładów poniesionych na
    inwestycję w obcym środku trwałym (do których Wnioskodawca nabył prawa), związane
    jest z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT,
    gdyż nie został spełniony warunek wskazany w tym przepisie”.
    Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wypowiedział się podobnie również w
    interpretacjach z 31 marca 2016 r. nr IBPP1/4512-988/15/KJ oraz z dnia 19 października
    2015 r. nr IBPP1/4512-609/15/LSz. Podobne stanowisko zaprezentował także m.in.
    Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 23 grudnia 2015 r. nr ILPP2/4512-1-
    719/15-4/JK.
    W podobnej sprawie, analogiczne do przedstawionego w niniejszym wniosku stanowisko
    zajął Dyrektor KIS, który to w interpretacji indywidualnej z dnia 7 czerwca 2017 roku
    wskazał, iż: „Uwzględniając powyższe uznać należy, że w przedmiotowej sprawie
    nieodpłatne przekazanie na rzecz Gminy wybudowanej drogi dojazdowej, stanowić będzie
    nieodpłatne świadczenie usług, jednakże czynność ta nie będzie spełniała wskazanej w art.
    8 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług przesłanki do objęcia jej
    opodatkowaniem. Aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu - jak
    wskazano - świadczenie tych usług musi się odbyć bez związku z potrzebami prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej. W sprawie będącej przedmiotem wniosku
    nieodpłatne świadczenie usług, polegające na nieodpłatnym przekazaniu wybudowanej
    drogi dojazdowej ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Jak
    wskazał Wnioskodawca brak drogi dojazdowej do nieruchomości utrudniał prowadzenie
    budowy na tej nieruchomości. Ponadto niedogodny dojazd do tej nieruchomości nie
    sprzyjał również atrakcyjności przyszłej inwestycji Wnioskodawcy.” (vide: Pismo z dnia
    7.06.2017 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP4.
    4012.190.2017.1.PR, Opodatkowanie nieodpłatnego przekazania gminie wybudowanej
    drogi dojazdowej, http://sip.mf.gov.pl).

    Uwzględniając całokształt przedstawionego stanu faktycznego, w przedmiotowej sprawie
    nieodpłatne przekazanie na rzecz Gminy Miasta (...) nakładów inwestycyjnych w postaci
    infrastruktury towarzyszącej, stanowić będzie nieodpłatne świadczenie usług, jednakże
    czynność ta nie będzie spełniała wskazanej w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT przesłanki do
    objęcia jej opodatkowaniem. Jak wynika bowiem z ww. normy prawnej, aby nieodpłatne
    świadczenie usług podlegało opodatkowaniu, świadczenie musi odbyć się bez związku z
    potrzebami prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.
    We wnioskowanej sprawie, nieodpłatne przekazanie infrastruktury towarzyszącej „ciągu
    dróg wewnętrznych” wybudowanych przez Spółkę ma związek z prowadzoną działalnością
    gospodarczą Wnioskodawcy, gdyż ciąg dróg wewnętrznych będzie służył uatrakcyjnieniu
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, poprzez umożliwienie dojazdu oraz
    dojścia do stadionu, z kolei w czasie budowy umożliwiał również sprawne prowadzenie jej
    prac.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy,
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi musi zostać wypłacone
    wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i
    przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian
    świadczenie przynoszące mu korzyść.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o
    podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów.
    Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, usługi o charakterze nieodpłatnym, jako
    niemieszczące się w zakresie opodatkowania tym podatkiem, co do zasady nie podlegają
    opodatkowaniu. Jednakże, od zasady tej określono wyjątki, zgodnie z którymi
    opodatkowaniu VAT podlega również świadczenie usług niemające charakteru odpłatnego.
    Art. 8 ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
      niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
      towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Mając na uwadze powyższe regulacje należy wskazać, że co do zasady, opodatkowaniu
    podlega odpłatne świadczenie usług, w tym przeniesienie praw do wartości
    niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.
    Ponadto, usługa o charakterze nieodpłatnym, tj. w ramach której odbiorca świadczenia
    nie jest obowiązany do żadnego świadczenia ekwiwalentnego na rzecz świadczącego
    usługę, może podlegać opodatkowaniu, jeżeli świadczenie usługi nastąpi dla celów innych
    niż działalność gospodarcza podatnika.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985
    r. o drogach publicznych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.),
      Budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową
      należy do inwestora tego przedsięwzięcia.
    W myśl art. 16 ust. 2 ustawy o drogach publicznych,
      Szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg, o których mowa w ust. 1,
      określa umowa między zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej.
    Zgodnie z art. 47 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.),
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Przepis art. 48 Kodeksu cywilnego stanowi natomiast, że,

      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Analiza przedstawionego przez Państwa opisu sprawy na tle powołanych powyżej
    przepisów prowadzi do wniosku, że przekazania nakładów poniesionych na inwestycję
    towarzyszącą „ciągu dróg wewnętrznych” nie można rozpatrywać w kategorii dostawy
    towarów. Po zakończeniu inwestycji towarzyszącej „ciągu dróg wewnętrznych” związane z
    nią nakłady inwestycyjne poniesione przez Państwa zostaną przekazane nieodpłatnie na
    rzecz Gminy. Przekazanie przez Państwa infrastruktury nie można uznać za dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ustawy.
    Zatem, czynność ta stanowić będzie świadczenie usług w rozumieniu powołanego art. 8
    ustawy. Z uwagi natomiast na fakt, że opisane przekazanie nastąpi nieodpłatnie, kwestia
    uznania tej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług powinna być rozważana na podstawie przepisów art. 8 ust.
    2 ustawy.
    Uwzględniając powyższe uznać należy, że w przedmiotowej sprawie nieodpłatne
    przekazanie na własność Gminy nakładów związanych z realizacją inwestycji towarzyszącej
    - „ciągu dróg wewnętrznych”, stanowić będzie nieodpłatne świadczenie usług, jednakże
    czynność ta nie będzie spełniała wskazanej w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy przesłanki do
    objęcia jej opodatkowaniem. Aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało
    opodatkowaniu – jak wskazano – świadczenie tych usług musi się odbyć bez związku z
    potrzebami prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.
    W przedmiotowej sprawie nieodpłatne przekazanie nakładów związanych z inwestycją
    towarzyszącą - „ciągu dróg wewnętrznych” będzie miało związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą Państwa. Jak Państwo wskazali, inwestycja towarzysząca - „ciąg
    dróg wewnętrznych” jest niezbędna do korzystania ze Stadionu w ramach Państwa
    bieżącej działalności gospodarczej. Infrastruktura towarzysząca uatrakcyjnia zarządzany
    przez Państwa stadion i okoliczne tereny.
    Podsumowując, nieodpłatne przekazanie przez Państwa na rzecz Gminy infrastruktury
    towarzyszącej - „ciągu dróg wewnętrznych”, wybudowanej w ramach zadania pn. (...) na
    gruntach stanowiących własność Gminy, nie będzie stanowiło czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym

    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych, zauważam, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają
    mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie. Zatem powołane interpretacje indywidualne nie mogą mieć wpływu na
    ocenę prawną rozpatrzonej sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.