Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.103.2025.3.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-04
Teza: Rezydencja podatkowa; praca za granicą.
Słowa kluczowe: Niemcy
praca-praca najemna
rezydencja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 4 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 14 marca 2025 r. (wpływ 14 marca 2025 r. i 17 marca 2025 r.) oraz o
    dodatkową wpłatę 17 marca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Od 2001 roku pracuje Pan w Niemczech na umowę o pracę. Mieszka Pan nieprzerwanie w
    Niemczech, gdzie ma stałe zameldowanie i wynajmuje mieszkanie. W Polsce ma Pan

    również zameldowanie. Pana żona mieszka w Polsce, a Pan przyjeżdża w odwiedziny,
    urlop i święta. Łączny czas pobytu w każdym roku jest krótszy niż 183 dni. Do roku 2024 w
    Polsce nie uzyskał Pan żadnych dochodów. W 2024 roku kontynuował Pan pracę w
    Niemczech, a w październiku nabył Pan w Polsce prawo do emerytury, którą od
    października po potrąceniu podatku otrzymuje z ZUSu. Po krótkiej przerwie w
    październiku dalej pracuje Pan w Niemczech, gdzie od Pana dochodów pobierany jest
    podatek według Niemieckich przepisów, gdyż według tutejszego Finanzamtu podlega Pan
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Uzupełnienie wniosku
    Jakiego okresu/lat dotyczy złożony wniosek?
    Wniosek dotyczy roku 2024 i 2025 lat następnych.
    Gdzie obecnie znajduje się Pana centrum interesów osobistych, tj. gdzie podejmuje Pan
    aktywności społeczne, kulturalne, sportowe czy też polityczne – w Polsce, czy w
    Niemczech, proszę opisać każdą z tych aktywności?
    Pana centrum interesów osobistych jest w Niemczech, gdzie spotyka się Pan z
    przyjaciółmi, uczestniczy w lokalnych imprezach kulturalnych i sportowych. Aktywności
    politycznej nie wykazuje Pan w Polsce i w Niemczech.
    Jakie – w okresie, którego dotyczy wniosek – są Pana powiązania majątkowe z Polską, a
    jakie z Niemcami; gdzie (w którym państwie) znajduje się Pana centrum interesów
    gospodarczych, w szczególności posiadane nieruchomości, wynajmowane nieruchomości,
    konta bankowe itp.?
    W Niemczech wynajmuje Pan mieszkanie od 2001 roku, w którym jest Pan zameldowany,
    opłaca Pan wszystkie lokalne opłaty (za media, wywóz śmieci, obowiązkowe opłaty za RTV
    itp.), posiada Pan konto bankowe i pracuje na umowę o pracę. Posiada Pan niemieckie
    prawo jazdy. W Polsce jest Pan współwłaścicielem mieszkania i posiada Pan konto
    bankowe.
    Gdzie posiada Pan majątek ruchomy, lokaty, kredyty, czy też polisy ubezpieczeniowe – w
    Polsce, czy w Niemczech?
    W Polsce pobiera Pan emeryturę i posiada Pan lokatę bankową, jak również jest Pan
    współwłaścicielem samochodu. Ubezpieczenie zdrowotne, OC i NW płaci Pan w
    Niemczech. W Niemczech jest Pan właścicielem samochodu, za który opłaca Pan
    obowiązkowe opłaty z tytułu jego posiadania i użytkowania, w tym podatek drogowy i
    ubezpieczenia.
    Czy firma, w której jest Pan zatrudniony, jest firmą niemiecką, a jej siedziba znajduje się w
    Niemczech; jeśli nie, proszę o wyjaśnienie, na terenie jakiego kraju znajduje się siedziba
    pracodawcy?
    Firma jest Niemiecka z siedzibą we (...).
    Pytania
    1. Czy w Polsce podlega Pan ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu? Czyli nie musi
      Pan wykazywać dochodów z pracy w Niemczech w rozliczeniu rocznym PIT?
    2. Czy w Polsce podlega Pan też nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu? Jeśli tak,
      czy można podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w dwóch
      państwach?
    3. Jak w Pana konkretnym przypadku rozliczyć prawidłowo podatek w Polsce? Czy musi
      Pan uwzględnić zarobki uzyskane w Niemczech przy rozliczaniu PIT w Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie

    W Pana ocenie – nie podlega Pan niegraniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
    gdyż przez Niemieckie władze został Pan uznany w 2001 roku za rezydenta podatkowego
    o nieograniczonym obowiązku podatkowym.
    Od 2001 roku do dzisiaj rozlicza się Pan w Niemczech podatki według przepisów
    podatkowych tam obowiązujących.
    W Pana opinii – w zakresie pytania nr 1 – podlega Pan w Polsce ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Pana zdaniem – w zakresie pytania nr 2 – w Polsce nie podlega Pan nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, gdyż można tylko w jednym państwie podlegać
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w Pana przypadku tylko w Niemczech.
    W Pana opinii – w zakresie pytania nr 3 – nie musi Pan uwzględniać zarobków uzyskanych
    w Niemczech przy rozliczaniu PIT z tytułu otrzymanej emerytury z ZUSu w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    Natomiast art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W świetle art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
        1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
          stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
          stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
          względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
          w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
          zakład;

        4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
          takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
          jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
        5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
          niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
          na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
          giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
          realizacji praw z nich wynikających;
        5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
        6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i
          obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w
          funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie
          prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących
          następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
          tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej
          spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej
          instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub
          pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej
          Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
        6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
          tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
          nieruchomościowej;
        7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych
          lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
          organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce
          zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
          niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
        8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas.
    W zakresie powiązań gospodarczych, wyjaśniam, że jest to miejsce, z którym dana osoba
    ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede
    wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których
    istotne są: miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów
    podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty,
    konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w
    trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim
    rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego
    obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę,
    podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium
    Polski.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną
    Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. nr 12
    poz. 90; dalej: umowa polsko- niemiecka):
      W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego
      Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce
      stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i
      obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.
      Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym
      Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu
      majątku położonego w tym Państwie.
    Jak wynika z art. 4 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej:
      Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się
      według następujących zasad:

      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
      ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
      Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym
      Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek
      interesów życiowych),
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
      życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
      Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
      Państwie, w którym zwykle przebywa,
      c) jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
      żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie,
      którego jest obywatelem,
      d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
      nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze
      wzajemnego porozumienia.
    Umowa polsko-niemiecka nie została zmieniona w wyniku Konwencji wielostronnej
    implementującej środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie
    erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku (dalej: Konwencja MLI).
    Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu należy sięgnąć do Komentarza do
    Modelowej Konwencji OECD. Głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest
    umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w
    zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z
    zaleceniami Rady OECD państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych
    konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w
    Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe)
    uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami,
    została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym
    umowa polsko-niemiecka.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania.
    Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe,
    co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć
    to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do
    czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba
    fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas
    pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są
    ściślejsze. Przez takie powiązania Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów
    życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy
    ustalić je, biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

    Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne
    postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie
    tego kryterium, należy ustalić je, biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym
    osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i
    majątku, pkt a w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Konwencji (gdy istnieje kolizja
    ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje
    się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co
    oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w
    przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których
    wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach,
    to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i
    gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek
    interesów życiowych.
    W złożonym wniosku wyjaśnił Pan, że od 2001 r. pracuje w Niemczech na podstawie
    umowy o pracę. W Niemczech wynajmuje Pan mieszkanie, w którym jest Pan
    zameldowany, ponosi Pan również wszelkie opłaty (za media, wywóz śmieci, obowiązkowe
    opłaty za RTV). Posiada Pan tam również konto bankowe oraz niemieckie prawo jazdy. W
    Niemczech jest Pan również współwłaścicielem samochodu i ponosi opłaty z nim
    związane. W Niemczech spotyka się Pan z przyjaciółmi oraz uczestniczy Pan w lokalnych
    imprezach kulturalnych i sportowych. W Polsce natomiast mieszka Pana żona, tu jest Pan
    zameldowany. Do Polski przyjeżdża Pan na święta oraz w czasie urlopu. Posiada Pan w
    Polsce konto bankowe oraz jest Pan współwłaścicielem mieszkania. W Polsce pobiera Pan
    również emeryturę i posiada Pan lokatę bankową oraz jest współwłaścicielem samochodu.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za

      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy polsko-niemieckiej:
      Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 17, 18 i 19 uposażenia, płace i podobne
      wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się
      Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym
      Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się
      Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie
      może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Powołany wyżej przepis art. 15 ust. 1 umowy polsko-niemieckiej w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania, ustanawia ogólną zasadę opodatkowania dochodów z tytułu
    pracy najemnej, zgodnie z którą dochód podlega opodatkowaniu w państwie, w którym
    praca jest wykonywana. Praca jest wykonywana w miejscu, w którym osoba fizyczna
    przebywa, gdy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie. W takim przypadku
    dochód ten może być opodatkowany zarówno w Niemczech, jak i w państwie rezydencji,
    czyli w Polsce.
    Natomiast przepis art. 15 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej określa wyjątki od powyższej
    zasady. Zgodnie z tym przepisem:
      Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenie, jakie
      osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy
      najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega
      opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:
        a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy
          nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu,
          rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
        b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy,
          który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
        c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą
          pracodawca posiada w drugim Państwie.
    Zgodnie z pierwszym warunkiem, określonym w art. 15 ust. 2 pkt a umowy polsko-
    niemieckiej, odbiorca winien przebywać w drugim Państwie przez okres lub okresy
    nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu,
    rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym.
    Drugi warunek, określony w art. 15 ust. 2 pkt b umowy polsko-niemieckiej wskazuje, że
    wynagrodzenie musi być wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który
    nie ma w tym drugim Państwie (w Niemczech) miejsca zamieszkania lub siedziby.
    Z kolei, zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 15 ust. 2 pkt c umowy polsko-
    niemieckiej, wynagrodzenie nie może być ponoszone przez zakład lub stałą placówkę,
    którą pracodawca posiada w drugim Państwie, tj. w Niemczech.
    W przypadku, gdy chociaż jeden bądź wszystkie z warunków określonych w art. 15 ust. 2
    umowy polsko-niemieckiej nie są spełnione, wynagrodzenie pracowników wykonujących
    pracę na terenie Niemiec podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 15 ust.
    1 tej umowy, czyli w państwie, w którym praca jest wykonywana (w Niemczech) oraz w
    państwie miejsca zamieszkania podatnika (w Polsce).
    W Pana przypadku wszystkie warunki wynikające z art. 15 ust. 2 umowy polsko-
    niemieckiej nie zostały spełnione. W tej sytuacji znajdzie zatem zastosowanie art. 15 ust. 1
    tej umowy. To oznacza, że dochód z pracy wykonywanej przez Pana w Niemczech podlega
    opodatkowaniu zarówno w Niemczech, jak i w Polsce.

    Jednocześnie w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu znajdzie zastosowanie
    określona w art. 24 ust. 2 lit. a umowy polsko-niemieckiej metoda unikania podwójnego
    opodatkowania (tzw. metoda wyłączenia z progresją). Zgodnie z tym przepisem:
      Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej
      osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej
      umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas
      Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) taki dochód lub
      majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty
      podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę
      podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od
      opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.
    Zatem, Pana dochody z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Niemiec są zwolnione w
    Polsce z opodatkowania, jednak dochody te podlegają uwzględnieniu przy
    opodatkowywaniu dochodów uzyskanych na terenie Polski stosownie do przepisu art. 27
    ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz wskazanych postanowień
    umowy polsko-niemieckiej.
    Stosownie do art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających
      opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności
      wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów
      znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na
      podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów
      międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:
        1) do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje
          się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się
          podatek według skali określonej w ust. 1;
        2) ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
        3) ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu
          podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W przypadku metody wyłączenia z progresją dochody uzyskane za granicą są na
    podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zwolnione od podatku w
    Polsce, ale dochody te uwzględnia się do ustalania stopy procentowej, według której
    zapłaci się podatek od polskich przychodów (dochodów) opodatkowanych według skali
    podatkowej.
    Metodę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli
    podatnik – oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania – osiągnął inne dochody podlegające
    opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego
    rozliczenia rocznego. W przeciwnym razie, podatnik nie ma obowiązku składania zeznania
    podatkowego w Polsce.
    Na podstawie przedstawionego opisu sprawy oraz powołanych przepisów wskazuję, że
    posiada Pan ścisłe powiązania osobiste z Polską w myśl art. 4 ust. 2 lit. a umowy polsko-
    niemieckiej, o czym świadczą m.in. przebywanie tutaj Pana żony, posiadanie mieszkania,
    samochodu i lokaty, tu również powraca Pan, aby spędzić urlop i święta. Tym samym
    posiada Pan w Polsce „centrum interesów osobistych”, o którym mowa art. 3 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przez to nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce.
    Tym samym uzyskany przez Pana dochód z pracy wykonywanej w Niemczech, zgodnie z
    postanowieniami umowy polsko-niemieckiej, podlegał/będzie podlegać opodatkowaniu

    zarówno Polsce, jak i w Niemczech. Jednak tak uzyskany dochód ze stosunku pracy,
    zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. a umowy polsko-niemieckiej jest zwolniony w Polsce z
    opodatkowania. Do dochodu w Polsce ma zastosowanie metoda wyłączenia z progresją,
    stąd dochody z Niemiec należy uwzględnić w zeznaniu rocznym do ustalenia stopy
    procentowej, według której zapłaci Pan podatek od polskich przychodów (dochodów)
    opodatkowanych według skali podatkowej (tj. emerytury).
    Podsumowanie: w Polsce podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana dochód
    uzyskany ze stosunku pracy w Niemczech, zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. a umowy polsko-
    niemieckiej jest zwolniony w Polsce z opodatkowania. Jednak do dochodu znajdzie
    zastosowanie metoda wyłączenia z progresją. Dlatego dochody z Niemiec powinien Pan
    uwzględnić w zeznaniu rocznym do ustalenia stopy procentowej, według której zapłaci
    Pan podatek od dochodów uzyskiwanych przez Pana w Polsce.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.