Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.728.2025.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej
działki bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne
grunty-grunt niezabudowany
małżeństwo
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik
sprzedaż-sprzedaż działek
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie opodatkowania sprzedaży niezabudowanej działki. Uzupełniła go
    Pani pismem z 6 listopada 2025 r. (wpływ 6 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zamierza Pani z mężem sprzedać działkę o powierzchni (...) ha nr (...) w (...). Nabyła ją Pani
    z mężem (...) (...) r. od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa na zasadzie wspólności
    majątkowej małżeńskiej z przeznaczeniem na uprawy polowe – działka rolna – nabyli ją
    Państwo, aby powiększyć już istniejące gospodarstwo rolne.
    Do tej pory złożyli Państwo wniosek do gminy o podział tej działki na 3 mniejsze.
    Działka nr (...) jest nieuzbrojona, niezabudowana. Jest ona oznaczona w ewidencji gruntów
    jako: RIVA – grunty rolne. Położona jest na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, w którym to planie oznaczona jest symbolem: 4MNU
    – teren zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej z usługami.
    Nie udzielali Państwo ani nie planują udzielać pełnomocnictwa ani innego umocowania
    innemu podmiotowi, aby działał w Państwa imieniu w związku z tym gruntem.
    Od momentu zakupu tej działki, tj. przez 23 lata, aż do tej pory była ona uprawiana jako
    rola.
    Płacą Państwo podatek rolny do gminy. Wyprodukowane płody rolne były wykorzystywane
    w produkcji zwierzęcej w Państwa gospodarstwie jako pasza. Nigdy nie byli Państwo
    rolnikiem ryczałtowym.
    Dla działki (...) na dzień sprzedaży nie zostanie wydana żadna decyzja o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu. Ani Pani, ani Pani mąż nigdy nie prowadzili
    działalności w zakresie usług developerskich ani o zbliżonym charakterze.
    Do tej pory sprzedali Państwo (...) 2007 r. działkę rolną z Państwa wspólnego majątku
    (mają Państwo wspólność majątkową) o łącznej powierzchni (...) ha. Za uzyskane środki
    został zakupiony dom szeregowy i ziemia rolna.
    Pani mąż prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna od września (...) r. i jest
    czynnym podatnikiem i płatnikiem VAT (firma transportowa). Pani prowadzi gospodarstwo
    rolne, od roku (...) również jest Pani czynnym podatnikiem i płatnikiem podatku VAT .
    Nie planują Państwo sprzedaży innych gruntów.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Przedmiotem wniosku jest sprzedaż wszystkich trzech działek, na które – równe części
      ma być podzielony cały grunt działki (...).
    2. Na dzień sprzedaży działka (...) będzie już podzielona na 3 równe działki.
    3. W momencie nabycia niezabudowanej działki (...) w sierpniu (...) r. nie była Pani
      czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Podatnikiem czynnym podatku
      VAT jest Pani od (...) (...) r.
    4. W momencie nabycia niezabudowanej działki (...) Pani mąż był czynnym,
      zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    5. Działka (...) została zakupiona w sierpniu (...) r. od Agencji Własności Rolnej Skarbu
      Państwa i czynność ta nie była opodatkowana podatkiem VAT.
    6. W związku z nabyciem działki (...) nie przysługiwało Pani, ani Pani mężowi prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego od kwoty podatku naliczonego.
    7. Na pytanie:

        „Wskazała Pani, że:
          Złożyliśmy wniosek o podział tego gruntu na 3 działki.
        Zatem proszę o informację:
    a) jaka dokładnie część działki będzie przedmiotem sprzedaży;
    b) czy nastąpił już podział działki nr (...)? Jeśli tak, to proszę wskazać, kto, Pani czy razem z
      mężem, wystąpił o podział ww. działki i kiedy;
    c) jeśli działka nr (...) została już podzielona, proszę o podanie nr geodezyjnych działek,
      które będą przedmiotem sprzedaży”.
      Udzieliła Pani następujących odpowiedzi:
    a) Działka (...) będzie podzielona na trzy równe działki, które będą sprzedane.
    b) W urzędzie gminy został pozytywnie zaopiniowany wstępny podział na trzy działki,
      teraz czekają Państwo na decyzję podziałową z geodezji, a następnie na ostateczną
      decyzję podziałową z urzędu gminy.
    c) działka (...) jeszcze nie została podzielona – nie mają Państwo jeszcze nr geodezyjnych
      działek.
    8. Oprócz wniosku podziałowego, nie poczynili Państwo żadnych działań mających na
      celu zwiększenie atrakcyjności tego gruntu.
    9. Na pytanie:
        „W jaki konkretnie sposób przedmiotowa działka/lub działki powstałe z podziału
        działki nr (...), była/były przez Panią i Pani małżonka wykorzystywana
        /wykorzystywane od chwili wejścia w jej posiadanie do chwili sprzedaży, tj. do jakich
        czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu
        podatkiem VAT) i przez jaki okres Pani i/lub Pani małżonek wykorzystywał
        nieruchomość? Informacji proszę udzielić odrębnie dla Pani i Pani męża”,
        odpowiedziała Pani:
        „Od momentu zakupu tej działki w (...) roku – przez 23 lata uprawiali Państwo zboża,
        które wykorzystywali Państwo jako paszę do hodowli bydła – mają Państwo krowy
        mleczne”.
    10. Od marca (...) r. Pani rozlicza z gospodarstwa podatek VAT, Pani mąż jest
      zaangażowany w pracę w gospodarstwie – mają Państwo wspólność małżeńską.
    11. Działka (...) nigdy nie była udostępniana osobom trzecim.
    12. Pani mąż prowadzi działalność jako osoba fizyczna od września (...) r.
    13. Na pytanie:
        „Czy udziały należące do Pani męża w gruncie obejmującym działkę nr (...), były
        wykorzystywane przez Panią w prowadzonej działalności rolniczej?”,
        odpowiedziała Pani:
        „Jest to działalność rolnicza – współwłasność małżeńska a nie ułamkowa”.
    14. Na działce cały czas była produkcja rolna.
    15. Pani mąż nie wykorzystywał tej działki w swojej działalności jako osoba fizyczna, w
      której jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    16. Od momentu zakupu działki w roku (...), była ona wykorzystywana w gospodarstwie
      rolnym. Od marca (...) r. jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT – Pani
      rozlicza podatek VAT gospodarstwa, PKD:01.50.Z – produkcja mieszana – zwierzęca i
      roślinna.

    17. Na pytanie:
        „Czy grunt obejmujący działkę nr (...) wykorzystywany był w prowadzonej
        działalności gospodarczej, z tyt. prowadzenia której jest Pani czynnym,
        zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?”,
        odpowiedziała Pani:
        „Nie, ponieważ nie prowadzę działalności gospodarczej tylko gospodarstwo rolne”.
    18. Wykorzystywała Pani całą działkę w gospodarstwie rolnym. Ma Pani z mężem
      współwłasność majątkową a nie ułamkową.
    Będą sprzedane wszystkie – trzy działki – jest jeden kupujący, który kupi od razu wszystkie
    trzy działki.
    Nie ma jeszcze numerów działek, ponieważ jeszcze nie otrzymała Pani dokumentów
    podziałowych z geodezji.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w związku z tym ma Pani zapłacić od tej transakcji podatek VAT?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Pani zdaniem, w związku z tym, że grunt był nabyty od Agencji Własności Rolnej Skarbu
    Państwa i czynność ta nie była opodatkowana podatkiem VAT, to przy sprzedaży również,
    Pani zdaniem, nie powinien być naliczony podatek VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze
    (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z
    24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwana dalej K.R.O.
    Stosownie do art. 31 § 1 K.R.O.:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe

      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 K.R.O.:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 K.R.O.:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne np. w akcie notarialnym dokumentującym nabycie
    nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa
    wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 K.R.O.:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla
    stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Zatem osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów
    stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.
    Konsekwentnie nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.

    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że działalność rolnicza została zdefiniowana w art. 2 pkt
    15 ustawy, zgodnie z którym:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej - rozumie się przez
      to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego,
      szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą,
      gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i
      sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i
      owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz
      chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
      szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy
      roślin "in vitro'', fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie
      drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę
      dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę
      innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki
      leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41
      00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Wobec przywołanej wyżej definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2
    ustawy należy uznać, że prowadzenie działalności rolniczej (art. 2 pkt 15 ustawy) stanowi
    prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od

    towarów i usług. Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    posiada status podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą
    (działalność rolniczą).
    Tak więc rolnik, który dokona rejestracji i uzyska status podatnika podatku VAT czynnego –
    w świetle przepisów ustawy – prowadzi działalność gospodarczą (działalność rolniczą)
    opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.
    Jak stanowi art. 15 ust. 4 ustawy:
      W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne
      lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o
      którym mowa w art. 96 ust. 1.
    Na mocy art. 15 ust. 5 ustawy:
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie
      działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
    Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania
      pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
      zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Z treści art. 96 ust. 2 ustawy wynika, że:
      W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie
      rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą
      wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury
      przy sprzedaży produktów rolnych.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym rejestruje podatnika jako "podatnika VAT czynnego", a w przypadku
      podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego", i na
      wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne
    szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo
    rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą
    w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest
    uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1
    ustawy. Przy tym, przepisy ustawy w art. 96 ust. 2 wprowadzają jednocześnie zasadę, że
    do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego uprawniona jest tylko i wyłącznie jedna osoba
    spośród tych, które prowadzą wspólne gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie.
    Jednocześnie ta sama osoba występować będzie w roli zbywcy przy sprzedaży produktów
    rolnych i w związku ze świadczeniem usług rolniczych.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ani przytoczone powyżej przepisy, ani inne regulacje
    zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług nie wskazują jednoznacznie, która z
    osób prowadzących gospodarstwo rolne powinna złożyć odpowiednie zgłoszenie
    rejestracyjne w celu rozliczania podatku VAT związanego z prowadzonym gospodarstwem
    rolnym.
    Powołane przepisy podatkowe wskazują jedynie, że tylko jeden ze współmałżonków może
    być podatnikiem z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego i to on będzie miał prawo do
    rozliczania VAT należnego z tytułu sprzedaży i uprawniony będzie do odliczania podatku
    naliczonego.
    Z opisu sprawy wynika, że:

    · działkę nr (...) nabyła Pani wraz z mężem, aby powiększyć już istniejące gospodarstwo
      rolne,
    · działka nr (...) jest nieuzbrojona, niezabudowana,
    · jest ona oznaczona w ewidencji gruntów jako: RIVA – grunty rolne. Położona jest na
      terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w
      którym to planie oznaczona jest symbolem: 4MNU – teren zabudowy mieszkaniowej,
      jednorodzinnej z usługami,
    · ww. działka nigdy nie była udostępniana osobom trzecim,
    · od momentu zakupu działki w roku (...), była ona wykorzystywana w gospodarstwie
      rolnym, z tytułu prowadzenia którego jest Pani czynnym, zarejestrowanym
      podatnikiem podatku od roku (...),
    · w gospodarstwie rolnym wykorzystywała Pani całą działkę, nie jej część,
    · Pani mąż nie wykorzystywał tej działki w swojej działalności jako osoba fizyczna, w której
      jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT,
    · na dzień sprzedaży działka nr (...) będzie już podzielona na 3 równe działki,
    · przedmiotem wniosku jest sprzedaż wszystkich trzech działek, na które – równe części
      ma być podzielony cały grunt działki nr (...),
    · działka nr (...) została zakupiona w sierpniu (...) r. od Agencji Własności Rolnej Skarbu
      Państwa i czynność ta nie była opodatkowana podatkiem VAT.
    W pierwszej kolejności, w przypadku Pani wniosku, należ ustalić, czy sprzedaż przez Panią
    3 działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży 3 działek
    wydzielonych z działki nr (...), będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W analizowanej sprawie działka nr (...) służy do prowadzonej przez Panią działalności
    rolniczej. Od momentu zakupu działki, była ona wykorzystywana w gospodarstwie rolnym.
    Natomiast z tytułu prowadzenia działalności rolniczej jest Pani czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od roku (...).
    W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że fakt zarejestrowania się Pani jako podatnik
    VAT czynny z tytułu prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej – w tym rolniczej,
    będzie miał znaczenie dla opodatkowania dostawy działek wydzielonych z działki będącej
    współwłasnością Pani i Pani męża.
    W przypadku, gdy sprzedaży działki należącej do przedsiębiorstwa rolnego dokonuje
    rolnik będący czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, należy uznać, że mamy do
    czynienia z działalnością gospodarczą podejmowaną przez podatnika VAT czynnego.

    Użytkowanie rolniczo działki wskazuje na ścisły związek z prowadzoną przez Panią
    działalnością rolniczą, którą prowadzi Pani jako czynny podatnik VAT. W takiej sytuacji
    należy uznać, że przedmiotem planowanej dostawy będzie działka gruntu stanowiąca
    składnik majątkowy służący prowadzeniu działalności gospodarczej (działalności rolniczej)
    przez Panią.
    Zatem sprzedaż przez Panią 3 działek wydzielonych z działki nr (...) będzie stanowiła
    dostawę dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w ust. 1 tego przepisu. W tej sytuacji nie można uznać, że dostawa ww.
    działki będzie przejawem realizacji prawa do rozporządzania składnikami jednoznacznie
    związanymi z Pani prywatnym majątkiem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza
    możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między
    małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą
    kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem,
    nie każda czynność, która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki
    wywoływała na gruncie prawa podatkowego.
    Tak więc w rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowa działka stanowi majątek
    wspólny małżonków, to jednak nieruchomość ta była i jest wykorzystywana wyłącznie w
    prowadzonej przez Panią – jako czynny, zarejestrowany podatnik – działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Czyli Pani prowadząc działalność
    gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego, ma nad tym majątkiem kontrolę
    ekonomiczną.
    Jak wskazano powyżej, małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przytoczonych wyżej
    przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z
    okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla
    ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić,
    że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży 3 działek wydzielonych z działki nr (...),
    będącej we wspólności majątkowej małżeńskiej, wyłącznie Pani będzie stroną dokonującą
    czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem i będzie występowała w
    charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Skoro bowiem działkę nr
    (...), z której zostaną wydzielone działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży
    wykorzystywała Pani – czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług – do
    prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy, to jest Pani w
    sensie ekonomicznym właścicielem tej działki i to Pani dokona w efekcie dostawy ww.
    działek, tj. przeniesienia prawa do rozporządzania tymi działkami jak właściciel.
    W konsekwencji, planowana przez Panią sprzedaż 3 działek wydzielonych z działki nr (...)
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako
    odpłatna dostawa towaru stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku,
    albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.

    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Przepis art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
        1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
          inwestycji celu publicznego;
        2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
          ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.

    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    Z opisu sprawy wynika, że działka nr (...) położona jest na terenie, dla którego obowiązuje
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w którym to planie oznaczona jest
    symbolem: 4MNU – teren zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej z usługami.
    Tym samym, ww. 3 działki wydzielone z działki nr (...), będą stanowiły teren budowlany
    zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy. W rezultacie, planowana sprzedaż przez Panią ww.
    działek nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, działka nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności
    zwolnionej z VAT. Wykorzystywała ją Pani do prowadzenia działalności gospodarczej
    opodatkowanej podatkiem VAT.
    W konsekwencji, nie został spełniony warunek niezbędny do zastosowania zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Wobec powyższego, jak już wskazano powyżej, sprzedaż przez Panią 3 działek
    wydzielonych z niezabudowanej działki nr (...), będzie dostawą dokonywaną przez
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2
    ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, zdefiniowanego w art. 15 ust.
    1 ustawy i w konsekwencji sprzedaż ww. działek będzie stanowiła – wskazaną w art. 7 ust.
    1 ustawy – dostawę towarów, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Ponadto, sprzedaż przez Panią 3 działek wydzielonych z niezabudowanej działki nr (...), nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    ani w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Podsumowując, sprzedaż 3 działek, które powstaną z podziału niezabudowanej działki nr
    (...), będzie opodatkowana podatkiem VAT. W konsekwencji, będzie Pani zobowiązana
    zapłacić podatek VAT od sprzedaży wszystkich 3 działek, które powstaną z podziału działki
    nr (...).
    Tym samym, Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Zauważyć należy, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
    Zaznaczam tym samym, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani sytuacji
    prawnopodatkowej i nie wywiera skutków prawnych dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.