Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-698/13-2/JW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-09-24
Teza: opodatkowanie sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych działek
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; sprzedaż-sprzedaż działek; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 8.07.2013 r. (data wpływu 11.07.2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych działek ewidencyjnych gruntu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.07.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych działek ewidencyjnych gruntu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), która jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług, zamierza dokonać sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych gruntu o numerach:…

Prawo wieczystego użytkowania działek zostało nabyte przez Spółkę od H. S.A. w trybie przepisów ustawy z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy (Dz.U. z 2002 r. Nr 213, poz. 1800), na podstawie aktu notarialnego z dnia 28 lipca 2005 r. Nabycie prawa użytkowania wieczystego działek gruntu nastąpiło na podstawie czynności prawnej, która została zakwalifikowana przez H. S.A. jako czynność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wszystkie przedmiotowe nieruchomości położone są w obrębie administracyjnym miasta C. Dane dot. położenia ww. nieruchomości przedstawia tabela stanowiąca załącznik do niniejszego wniosku.

Dla wskazanych nieruchomości prowadzone są przez Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych, księgi wieczyste o numerach:…

Właścicielem przedmiotowych działek jest Skarb Państwa, Spółka jest natomiast użytkownikiem wieczystym.

Dla przedmiotowych nieruchomości nie obowiązują aktualne plany zagospodarowania przestrzennego, nie zostały również wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, wskazane powyżej działki, posiadają oznaczenie użytku jako:…

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przez Spółkę prawa użytkowania wieczystego przedmiotowych niezabudowanych działek ewidencyjnych gruntu, które nie zostały objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, i co do których nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność sprzedaży prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych działek ewidencyjnych gruntu zakwalifikowanych w rejestrze gruntów jako pastwiska trwałe, grunty orne, grunty zadrzewione i zakrzewione, lasy, nieużytki, które nie zostały objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, i co do których nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego (art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy o VAT).

A zatem przedmiotowe grunty spełniają powyższą definicję towarów, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a sprzedaż prawa użytkowania wieczystego tych gruntów jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. l i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

I tak, zgodnie, art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., zwalnia się od podatku VAT dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Tereny budowlane, stosowanie do treści art. 2 pkt 33 ustawy o VAT obowiązującego również od dnia 1 kwietnia 2013 r., to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, ze zwalnia się od podatku VAT zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów niezabudowanych, które nie stanowią terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Grunty, które nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i dla których nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy nie stanowią terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W związku z powyższym sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntów niezabudowanych, które nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i dla których nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy korzysta ze zwolnienia od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Katalog aktów prawnych oraz decyzji, zawierających dane istotne dla uznania terenu za budowlany ma charakter zamknięty. Definicja art. 2 pkt 33 ustawy o VAT nie daje podstaw do poszukiwania informacji na temat przeznaczenia lub charakteru danej nieruchomości w innych źródłach, takich jak studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz ewidencja gruntów i budynków. Oznacza to, że wątpliwości, które były przedmiotem licznych interpretacji prawa podatkowego przed 1 kwietnia 2013 r. w zakresie ustalenia charakteru nieruchomości niezabudowanej dla celów VAT, po tej dacie tracą zasadność. Przestaje być również aktualne dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych w tym względzie, w tym wyrok wydany w składzie 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2011 r. sygn. I FSK 8/10.

Mając na uwadze powyższe należy jednoznacznie stwierdzić, iż w przypadku dostawy przedmiotowych nieruchomości niezabudowanych, dla których nie obowiązują aktualne plany zagospodarowania przestrzennego, oraz nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na gruncie ustawy o VAT nie będą zakwalifikowane jako tereny budowlane zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 33, a zatem będą podlegały opodatkowaniu, lecz korzystać będą ze zwolnienia w podatku od towarów i usług stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9.

Dodatkowo, w stosunku do działek określonych w rejestrze gruntów jako grunty orne, należy zauważyć, iż zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 4 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r. Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarowi usług (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 73, poz. 392) zwanego dalej „Rozporządzeniem”, zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, a także zbycie prawa użytkowania wieczystego tych gruntów.

W związku z tym, iż nieruchomości oznaczone jako grunty orne powinny zostać zakwalifikowane, w myśl Rozporządzenia, jako grunty przeznaczone na cele rolnicze, sprzedaż prawa użytkowania wieczystego wymienionych powyżej gruntów ornych powinna korzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT również na podstawie § 13 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia.

Podsumowując, zdaniem Spółki, sprzedaż prawa użytkowania wieczystego powyżej wymienionych działek korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Tym samym, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, iż sprzedaż prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych działek ewidencyjnych gruntu nr:…

dla których nie obowiązuje aktualny plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jako terenów, niebędących terenami budowlanymi w myśl art. 2 pkt 33, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT, lecz korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Powyższe znajduje również potwierdzenie w wydawanych indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego. I tak, przykładowo, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. IBPP2/443-68/13/AB, stanowi:

„Tak więc, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz ww. przepisy stwierdzić należy, iż sprzedaż działki nr 5135/4, dla której nie obowiązuje aktualny plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jako teren, niebędący terenem budowlanym w myśl art. 2 pkt 33, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT, lecz korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT”.

Analogiczny pogląd wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. IPPP2/443-153/13-2/KG:

„Okoliczności przedstawione w złożonym wniosku wskazują na fakt, iż dla nieruchomości będącej przedmiotem planowanej sprzedaży nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie jest ona objęta decyzją o warunkach zabudowy oraz decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, co prowadzi do wniosku, iż nieruchomość ta w istocie nie stanowi terenu budowlanego, bądź też przeznaczonego pod zabudowę.

Tym samym nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, iż część nieruchomości stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę. Zaznaczenia wymaga fakt, iż wniosek taki Gmina wywodzi z analizy zapisów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, które jak wskazano powyżej, w obowiązującym stanie prawnym nie mogą mieć wpływu na klasyfikację nieruchomości. Na powyższą ocenę nie może także wpływać fakt, iż w przeszłości na przedmiotowej nieruchomości posadowiony był budynek, który uległ rozbiórce, w związku z czym przedmiotem dostawy jest grunt niezabudowany.

Reasumując stwierdzić należy, iż planowana transakcja sprzedaży gruntu w całości korzystać będzie ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem przedmiotem zbycia będzie nieruchomość gruntowa, niebędąca terenem budowlanym lub przeznaczonym pod zabudowę”.

Na uwagę zasługuje również fakt, iż powyższy pogląd potwierdza interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 14.06.2013 r. o sygn. PT10/033/12/207/WLI/13/RD58639.

Ponadto zaznaczyć należy, iż dla celów opodatkowania podatkiem VAT przedmiotem dostawy będzie odrębnie każda działka ewidencyjna gruntu. Zgodnie bowiem z interpretacją indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 7.02.2012 r. sygn. IBPP2/443-1222/11/IK „objęcie jedną księgą wieczystą kilku działek gruntów nie oznacza, że można traktować transakcję sprzedaży tak określonej nieruchomości jako jedną dostawę. Każda działka gruntu wchodząca w skład nieruchomości objętej jedną księgą wieczystą stanowi samodzielnie wyodrębnioną całość, która może być przedmiotem odrębnej dostawy, opodatkowanej właściwą stawką podatkową. Uwzględniając powyższe, objęta jedną transakcją może być cała nieruchomość, składająca się z kilku działek gruntów, objętych jedną księgą wieczystą, lecz przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT będzie każda z tych działek odrębnie”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 6 i pkt 7 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Jak wynika z powyższego, zarówno oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, jak również sprzedaż prawa użytkowania wieczystego stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Pod pojęciem towaru - w myśl art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak zaś stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Wyjaśnić jednocześnie należy, iż przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m.in. rzeczy, a te z kolei dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome.

Na podstawie art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stosownie do art. 233 Kodeksu cywilnego, w granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać. Do przeniesienia użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości (art. 237 ww. ustawy).

Powyższe przepisy wskazują, iż rozporządzając swoim prawem, użytkownik wieczysty może przenieść użytkowanie wieczyste na inną osobę. Do przeniesienia użytkowania wieczystego stosowane są przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości. Przy czym przez przeniesienie prawa użytkowania wieczystego należy rozumieć przejście tego prawa na podstawie umowy (m.in. zamiany, sprzedaży, darowizny).

W świetle powyższego grunt spełnia definicję towaru określoną art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stanowi również zbycie prawa wieczystego użytkowania niezabudowanej nieruchomości gruntowej, co znajduje potwierdzenie w treści powołanego wyżej art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Z opisanej w złożonym wniosku sytuacji wynika, iż Spółka zamierza dokonać sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych gruntu o numerach: 73, 74, 8, 14, 24 obręb 222; 70 obręb 198; 17, 18 obręb \`(...)\`; 3/5, 19 obręb \`(...)\`; 128, 129 obręb \`(...)\`.; 78, 93 obręb \`(...)\`; 162 oraz 163 obręb \`(...)\`.

Prawo wieczystego użytkowania działek zostało nabyte przez Spółkę od H. S.A. Nabycie prawa użytkowania wieczystego działek gruntu nastąpiło na podstawie czynności prawnej, która została zakwalifikowana przez H. S.A. jako czynność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wszystkie przedmiotowe nieruchomości położone są w obrębie administracyjnym miasta C. Właścicielem przedmiotowych działek jest Skarb Państwa, Spółka jest natomiast użytkownikiem wieczystym.

Dla przedmiotowych nieruchomości nie obowiązują aktualne plany zagospodarowania przestrzennego, nie zostały również wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, wskazane powyżej działki, posiadają oznaczenie użytku jako: pastwiska trwałe, oznaczone symbolem….

Na tle powyższego, Wnioskodawca powziął wątpliwości czy sprzedaż przez Spółkę prawa użytkowania wieczystego przedmiotowych niezabudowanych działek ewidencyjnych gruntu, które nie zostały objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, i co do których nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, na mocy ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2013 r. poz. 35), z dniem 1 kwietnia 2013 r., otrzymał brzmienie - zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Jednocześnie zgodnie z ww. ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r., definicję „terenu budowlanego” zawiera dodany z dniem 1 kwietnia 2013 r. - art. 2 pkt 33 ustawy, zgodnie z którym, przez tereny budowlane - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powyższego należy wywieść, iż opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei dostawy gruntów niezabudowanych (będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi), które nie stanowią terenów budowlanych, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług nakazuje więc oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Analizując przepisy obowiązujące od dnia 1 kwietnia 2013 r. w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu niezabudowanego, należy podkreślić, iż sprzedaż gruntu nieobjętego planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. W obecnie obowiązującym stanie prawnym bez znaczenia jest klasyfikacja gruntu w ewidencji gruntów i budynków lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, iż nie obowiązuje aktualne miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla opisanych we wniosku niezabudowanych nieruchomości gruntowych będących w użytkowaniu wieczystym Wnioskodawcy. Prowadzi to do wniosku, iż nieruchomości te w istocie nie stanowią terenów budowlanych.

Reasumując stwierdzić należy, iż transakcje dostawy niezabudowanych nieruchomości (prawa wieczystego użytkowania gruntu) od 1.04.2013 r. będą korzystały ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem przedmiotem zbycia będą nieruchomości gruntowe, niebędące terenami budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.