Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.447.2025.3.JPO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody pozasądowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
ugody-ugoda sądowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 25 września i 19 października 2025 r.
    (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) 2025 r. została zawarta pozasądowa ugoda pomiędzy Wnioskodawczynią (A.A) i
    jej mężem (B.A) – kredytobiorcy oraz bankiem X, na podstawie której dokonane zostało
    ostateczne rozliczenie wzajemnych wierzytelności. Zgodnie z przedmiotem umowy bank

    zobowiązał się do częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz Kredytobiorcy
    w kwocie (...) zł (...). Bank dokonał zwrotu kwoty.
    W dniu (...) 2025 r. została zawarta pozasądowa ugoda pomiędzy Wnioskodawczynią (A.A) i
    jej mężem (B.A) – kredytobiorcy oraz bankiem X, na podstawie której dokonane zostało
    ostateczne rozliczenie wzajemnych wierzytelności. Zgodnie z przedmiotem umowy bank
    zobowiązał się do częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz Kredytobiorcy
    w kwocie (...) zł (...). Bank dokonał zwrotu kwoty.
    Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii, czy kwota zwrotu jaką otrzymała wspólnie
    z małżonkiem od Banku, będzie podlegała opodatkowaniu. Ugoda nie wyodrębnia kwoty
    zwrotu jako odrębnego świadczenia na rzecz Wnioskodawczyni. Kwota ta w rzeczywistości
    stanowi zwrot nadpłaconych przez kredytobiorców, ponad kapitał kredytu, środków
    pieniężnych uiszczonych do Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Kwota
    zwrotu nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec Banku
    na drodze sądowej.
    Uzupełnienie wniosku
    Wyjaśniając, jaką faktycznie kwotę zobowiązał się zwrócić bank i jaka kwota została
    faktycznie zwrócona, Wnioskodawczyni doprecyzowała, że:
    Na podstawie ugody zawartej z bankiem w dniu (...) 2025 r. bank zobowiązał się do zwrotu
    kwoty (...) PLN (...). Bank dokonał zwrotu kwoty (...) PLN.
    Na podstawie ugody zawartej z bankiem w dniu (...) 2025 r. bank zobowiązał się do zwrotu
    kwoty (...) PLN (...). Bank dokonał zwrotu kwoty (...) PLN
    Wyjaśniając, w jakiej wysokości został zaciągnięty kredyt – jaką łącznie kwotę
    Wnioskodawczyni otrzymała od banku (wartość należało podać w PLN), wskazała:
    Kredyt 1
    Zaciągnięty w wysokości (...) CHF, wypłacona kwota – (...) PLN.
    Kredyt 2
    Zaciągnięty w wysokości (...) CHF, wypłacona kwota – (...) PLN.
    Oba kredyty zostały spłacone w całości – bank wydał (...) 2000 r. potwierdzenie całkowitej
    spłaty obu kredytów.
    Kredyt nr 1:
    Kwota spłacona: (...) PLN.
    Kredyt nr 2:
    Kwota spłacona: (...) PLN.
    W piśmie z 19 października 2025 r., wyjaśniając, która spośród wymienionych we wniosku
    oraz jego uzupełnieniu z 23 września 2025 r. kwot zwrotu, odnosi się do „Kredytu 1”, a
    która do „Kredytu 2”, Wnioskodawczyni wskazała:
    Kwota (...) zł zwrócona przez bank na podstawie ugody zawartej w dniu (...) 2025 r.
    stanowiąca część zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych odnosi się do Kredytu 1. Kredyt ten
    został zaciągnięty w kwocie (...) CHF (wypłacona kwota z banku w PLN to (...) zł). Kredyt
    został spłacony w całości – kwota, jaka została łącznie wpłacona do banku podczas spłaty
    tego kredytu wyniosła (...) zł.
    Kwota (...) zł zwrócona przez bank na podstawie ugody zawartej w dniu (...) 2025 r.
    stanowiąca część zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych odnosi się do Kredytu 2. Kredyt ten
    został zaciągnięty w kwocie (...) CHF (wypłacona kwota z banku w PLN to (...) zł). Kredyt
    został spłacony w całości – kwota, jaka została łącznie wpłacona do banku podczas spłaty
    tego kredytu wyniosła (...) zł.

    Wypłacone przez bank obie kwoty zwrotu na podstawie ugody zawartej w dniu (...) 2025 r.
    mieszczą się w kwotach wpłacanych przez Wnioskodawczynię podczas spłaty każdego z
    wymienionych kredytów. W ugodzie wskazano, że bank dokonuje na rzecz kredytobiorcy
    zwrotu części (a nie całości) rat kapitałowo-odsetkowych, a zatem kwoty, które
    Wnioskodawczyni otrzymała i jak wskazano powyżej nie stanowią przysporzenia ponad
    kwoty uiszczone podczas spłaty kredytów
    Wnioskodawczyni prosi o interpretację indywidualną w zakresie skutków podatkowych (na
    skutek ugody zawartej z bankiem) otrzymania od banku obydwu kwot, tj. kwoty (...) zł
    (Kredyt 2) oraz (...) zł (Kredyt 1).
    Pytanie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy kwota zwrotu w wysokości (...) zł (Kredyt 2) oraz w wysokości (...) zł (Kredyt 1), którą
    Bank wypłacił Wnioskodawczyni w wyniku ugody pozasądowej z (...) 2025 r., będzie
    stanowiła po stronie Wnioskodawczyni przychód, od którego zobowiązany będzie zapłacić
    podatek dochodowy?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Stanowisko w odniesieniu do przedstawionego powyżej pytania: kwoty zwrotu otrzymane
    od banku na podstawie ugody pozasądowej nie stanowią przychodu Wnioskodawczyni, od
    którego należy uiścić podatek dochodowy.
    Uzasadnienie
    Pojęcie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art.
    11 ust. 1 PIT, wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością
    wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 PIT mogą być tylko takie
    świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.
    Kwota otrzymana od banku na podstawie ugody pozasądowej z dnia (...) 2025 r. w
    wysokości (...) zł oraz (...) zł to zwrot środków pieniężnych, które Wnioskodawczyni
    wcześniej zapłaciła Bankowi w trakcie trwania umowy kredytu. Wypłacone przez bank obie
    kwoty zwrotu na podstawie ugody zawartej w dniu (...) 2025 r. mieszczą się w kwotach
    wpłacanych podczas spłaty każdego z wymienionych kredytów. W ugodzie wskazano, że
    bank dokonuje na rzecz kredytobiorcy zwrotu części (a nie całości) rat kapitałowo-
    odsetkowych. Kwoty, które Wnioskodawczyni otrzymała nie stanowią przysporzenia
    ponad kwoty uiszczone podczas spłaty kredytów.
    W ocenie Wnioskodawczyni, dochodzi w takim przypadku do powrotu do wcześniej
    istniejącego stanu posiadania. Wnioskodawczyni nie otrzymuje niczego, czego wcześniej
    sama nie posiadała, gdyż odzyskuje swoje własne środki, które Bank powinien jej zwrócić z
    powodu nieważności umowy. Nie dojdzie zatem do przysporzenia w majątku
    Wnioskodawczyni, a zatem nie będzie przychodu po jej stronie. Otrzymanie zwrotu kwot
    nie stanowi żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu rozliczenia, który jest
    zgodny z prawem, tj. stanowi następstwo pozbawienia umowy jej abuzywnych
    postanowień. Kwota przekazana Wnioskodawczyni przez Bank na podstawie ugody
    pozasądowej nie spowoduje faktycznego przyrostu jej majątku – obydwie kwoty zwrotu
    mieszczą się w kwotach wpłacanych do banku podczas całego okresu trwania kredytu.
    W przedstawionej powyżej sytuacji, po stronie Wnioskodawczyni nie dojdzie do powstania
    przysporzenia majątkowego, bowiem w związku z zawarciem ugody otrzymała zwrot
    własnych środków pieniężnych, które wpłaciła na rzecz Banku. Kwota zwrotu mieści się w
    kwocie wpłacanej przez Wnioskodawczynię podczas spłaty kredytu hipotecznego, a więc
    kwota otrzymana na podstawie Ugody z Bankiem nie spowoduje więc faktycznego
    przyrostu w majątku Wnioskodawczyni.

    Stanowisko Wnioskodawczyni jest takie, że kwota zwrotu w wysokości (...) zł (Kredyt 2)
    oraz w wysokości (...) zł (Kredyt 1), którą Bank wypłacił Wnioskodawczyni w wyniku ugody
    pozasądowej z (...) 2025 r., nie stanowi po stronie Wnioskodawczyni przychodu, od
    którego zobowiązany będzie zapłacić podatek dochodowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
        · zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne,
        które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
        · zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które
        zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i
        środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a
        więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie
        jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
        · świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);

        · nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z
    uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym,
    uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie
    przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie, za które się nie
    płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie
    zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku
    jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w
    znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa
    cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą
    także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest
    uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz
    gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        - inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że na podstawie ugody zawartej z bankiem (...) 2025 r.
    bank zobowiązał się do zwrotu kwoty (...) PLN (...) oraz kwoty (...) PLN (...). Bank dokonał
    zwrotu tych kwot.
    Wyjaśniła Pani, że zwrócona przez bank na podstawie ugody zawartej (...) 2025 r. kwota
    (...) zł stanowi część zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych i odnosi się do Kredytu 1. Kredyt
    ten został zaciągnięty w kwocie (...) CHF (wypłacona kwota z banku w PLN to (...) zł). Kredyt
    został spłacony w całości – kwota, jaka została łącznie wpłacona do banku podczas spłaty
    tego kredytu wyniosła (...) zł.
    Natomiast zwrócona przez bank na podstawie ugody zawartej (...) 2025 r. kwota (...) zł
    stanowi część zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych i odnosi się do Kredytu 2. Kredyt ten
    został zaciągnięty w kwocie (...) CHF (wypłacona kwota z banku w PLN to (...) zł). Kredyt
    został spłacony w całości – kwota, jaka została łącznie wpłacona do banku podczas spłaty
    tego kredytu wyniosła (...) zł.
    Wskazała Pani, że wypłacone przez bank obie kwoty zwrotu na podstawie ugody zawartej
    (...) 2025 r. mieszczą się w kwotach wpłacanych przez Panią podczas spłaty każdego z
    wymienionych kredytów. W ugodzie wskazano, że bank dokonuje na rzecz kredytobiorcy

    zwrotu części (a nie całości) rat kapitałowo-odsetkowych, a zatem kwoty, które Pani
    otrzymała nie stanowią przysporzenia ponad kwoty uiszczone podczas spłaty kredytów.
    Z przytoczonej w niniejszej interpretacji definicji przychodu, zawartej w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wywieść należy, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Zatem, jeśli faktycznie na podstawie ugody dotyczącej ww. kredytów otrzymała Pani zwrot
    środków wpłaconych wcześniej do Banku w celu wypełnienia obowiązku spłat kredytów, a
    tym samym kwoty te – jak wynika z przedstawionych okoliczności – mieszczą się w
    kwotach wpłacanych podczas spłaty kredytów (z uwzględnieniem wartości
    udostępnionych kredytów), to uznać trzeba, że nie uzyskała Pani faktycznie korzyści
    majątkowej, która mogłaby zostać potraktowana jako trwałe przysporzenie w Pani
    majątku, spełniając w ten sposób definicję przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, w związku z wypłatą przez bank kwot (...) zł oraz (...) zł, wynikających z ugody
    zawartej (...) 2025 r., po Pani stronie nie powstał przychód w rozumieniu przepisów ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie wystąpił również
    obowiązek zapłaty podatku z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto należy podkreślić, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku
    do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna
    dotyczy wyłącznie Pani jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób (Pani męża).
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego oraz nie
    analizuje załączonych dokumentów. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu
    rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna
    weryfikacja prawidłowości Pani stanowiska może być dokonana jedynie w toku
    ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania
    kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji
    interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w
    zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez

    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Panią chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.