Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-507/08/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-12-11
Teza: Czy prawidłowe jest postępowanie przyjmujące za moment powstania przychodu podatkowego datę otrzymania zapłaty za bony towarowe?
Słowa kluczowe: bony-bony towarowe; faktura; paragon-paragon fiskalny; przychód; przychód-moment powstania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 15 września 2008 r. (data wpływu 16 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu uzyskania przychodu podatkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2008 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu uzyskania przychodu podatkowego.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Spółka prowadzi swoją działalność w wynajmowanych lokalach użytkowych, w których sprzedaje towary i usługi. W celu zwiększenia wielkości sprzedaży oferowanych towarów Wnioskodawca stosuje różnego rodzaju techniki marketingowe, m.in. wprowadził bony towarowe (kwotowe) uprawniające ich posiadaczy do nabywania towarów. Bon kwotowy jest dokumentem na okaziciela umożliwiającym zapłatę za towary o wartości nieprzekraczającej kwoty wskazanej na blankiecie bonu. Na bonach określono nominalną kwotę bonu oraz termin, w którym okaziciel może go zrealizować. Termin ten dotyczy dwóch następujących po sobie lat podatkowych 2008-2009. Posiadacz bonu po nabyciu towarów dokonuje zapłaty posiadanym bonem. Blankiet bonu nie zawiera jakiegokolwiek wskazania co do rodzaju nabywanych towarów. Jeżeli sumaryczna wartość towarów nabytych przez klienta (posiadacza bonu) jest wyższa od wartości nominalnej bonu, klient obowiązany jest do zapłaty różnicy w gotówce lub w inny sposób, natomiast w przypadku, gdy wartość nominalna bonu jest wyższa od wartości nabytych towarów, klient nie otrzymuje zwrotu w gotówce, ani też w inny sposób. Bon nie może też zostać zwrócony Spółce w przypadku rezygnacji przez klienta z zamiaru zakupu towarów, ani też w inny sposób wymieniony na gotówkę. Decyzja, jakie towary zostaną zakupione przy użyciu bonu i w jakim czasie klient skorzysta z tej formy zapłaty, należy do klienta, z tym że bon nie może być zrealizowany po terminie ważności. Spółka dokonuje sprzedaży bonów kwotowych na rzecz różnych podmiotów gospodarczych (nabywców bonów), następnie bony dystrybuowane są przez nabywcę pomiędzy jego kontrahentami lub osobami fizycznymi (najczęściej pracownikami nabywcy), którzy są bezpośrednimi odbiorcami towarów. Nabywca może również zadysponować bonami w inny sposób, według własnego uznania. Spółka na potwierdzenie sprzedaży bonów towarowych wystawia notę obciążeniową.

**W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:**

1.  Czy prawidłowe jest postępowanie przyjmujące za moment powstania przychodu podatkowego datę otrzymania zapłaty za bony towarowe?
2.  Czy w dacie dokonania sprzedaży towarów, za które klient płaci bonami należy dokonać zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o kwotę odpowiadającą całości wartości bonu towarowego, czy tylko o kwotę podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka wykazuje przychód w dniu otrzymania zapłaty za sprzedane bony. W związku z tym, że sprzedaż bonów nie jest dostawą towarów, ani świadczeniem usług, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i w momencie zapłaty cała otrzymana wartość za sprzedane bony podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Bony, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego, są dowodami uprawniającymi do otrzymania w oznaczonym terminie pewnych towarów lub usług. W przypadku realizacji przez okaziciela bonów w sieci sklepów Wnioskodawcy, czyli zapłaty bonami za zakupione towary, Spółka jest zobowiązana do wystawienia faktury VAT lub paragonu dokumentującego sprzedaż towarów.

Jak wynika z powyższego, występuje dwukrotne opodatkowanie tych samych wielkości. Raz naliczony został podatek dochodowy w dacie otrzymania zapłaty za bony towarowe, drugi raz – w dacie sprzedaży towarów, za które klient zapłacił bonami towarowymi. W związku z tym Spółka pod datą wystawienia faktury VAT lub paragonu potwierdzającego sprzedaż towarów powinna dokonać zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych o kwotę wartości bonów.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.) – dalej: ustawa, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Ogólną zasadę ustalania momentu uzyskania przychodu związanego z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej określa przepis art. 12 ust. 3a ustawy. Stanowi on, że za datę powstania tego przychodu uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Ustawodawca przewidział także szczególną sytuację, gdy strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych. Zastosowanie ma wówczas przepis art. 12 ust. 3c ustawy, zgodnie z którym za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Przepis ten ma zastosowanie w przypadku usług o charakterze ciągłym, gdy strony uzgodnią, że regulowanie wzajemnych należności i zobowiązań między stronami będzie obejmować kolejne wyodrębnione umownie okresy świadczenia tych usług w czasie trwania umowy.

Ponadto, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d – zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy – za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Organ podatkowy podziela stanowisko Spółki, iż bon towarowy nie jest rzeczą, ani prawem majątkowym, nie mieści się także w pojęciu „usługa”. Jest jedynie dokumentem, który poświadcza przysługujące jego posiadaczowi uprawnienia, np. do otrzymywania w oznaczonym terminie pewnego świadczenia. Należy zatem uznać, iż wydanie (sprzedaż) bonu nie jest wydaniem towaru ani świadczeniem usługi.

Reasumując, skoro przychód podatkowy winien być rozpoznany w momencie wykonania usługi lub wydania towaru, to nie może być rozpoznany powtórnie w momencie otrzymania zapłaty za bon towarowy. Otrzymaną zapłatę za bon należy traktować jako zaliczkę na poczet późniejszego wykonania usługi lub wydania towaru. Tego rodzaju przysporzenia są wyłączone z przychodów na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy, w myśl którego pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych (…) nie zalicza się do przychodów.

Natomiast w sytuacji, gdy w oznaczonym terminie klient nie zrealizuje uprawnień wynikających z bonu towarowego Spółka ma obowiązek rozpoznania przychodu w wysokości niewykorzystanej przez klienta, na ostatni dzień okresu rozliczeniowego. Podstawę zaliczenia tej kwoty do przychodów stanowi art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji powyższego pytanie Wnioskodawcy (oznaczone nr 2) jest bezprzedmiotowe, gdyż do przychodu z działalności gospodarczej, powstającego w momencie określonym w art. 12 ust. 3a, nie zalicza się – zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy – należnego podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, powoduje, iż interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.