Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.779.2024.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody z Bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    27 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania: A. A;
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B. A, ul. A 1, (...).
    Opis stanu faktycznego
    28 kwietnia 2008 r. A. A i B. A oraz X S.A. z siedzibą w V zawarli Umowę kredytu
    mieszkaniowego (...) hipoteczny ze zmienną stopą procentową nr (...) (dalej: Umowa
    kredytu), zgodnie z którą Pozwana udzieliła Powodom kredytu na zasadach określonych w
    Umowie. Kredyt hipoteczny stanowił umowę kredytu denominowanego powiązanego z
    kursem CHF. Kredytobiorcom wypłacono 105.577,90 zł. Kredyt został zabezpieczony
    hipotecznie.
    Okres kredytowania wynosił 360 miesięcy, tj. do 1 kwietnia 2038 r.
    W związku z tym, że zawarta przez Kredytobiorców Umowa z Bankiem zawierała
    niedozwolone klauzule przeliczeniowe, 13 marca 2023 r. A. A i B. A wytoczyli przeciwko X S.
    A. z siedzibą w V powództwo o ustalenie, że Umowa kredytu jest nieważna oraz o zapłatę
    uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych.
    A. A i B. A stali na stanowisku, że zawarta umowa kredytu z X S.A. jest nieważna w całości.
    Spór toczył się przed Sądem Okręgowym (...), sygn. akt: (...). Spór z X S.A. zakończył się
    zawarciem 17 października 2024 r. Ugody sądowej.
    Wnioskodawca w okresie od 28 kwietnia 2008 r. do 17 października 2024 r. spłacił raty
    kapitałowo-odsetkowe na rzecz X S.A. w wysokości 135.000 zł, co wynika z posiadanej
    przez Wnioskodawcę historii spłaty kredytu oraz treści wyliczenia dołączonego do ugody.
    W ramach ugody kredyt został rozliczony tak, jakby od daty zawarcia umowy był kredytem
    złotowym udzielonym na warunkach opisanych w postanowieniach Ugody z zachowaniem
    pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy kredytu.
    Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską Strony w ramach Ugody uzgodniły, iż
    kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony, zaś X S.A. zwolnił Kredytobiorcę z
    długu w kwocie 123.594,38 zł. Tym samym Bank uznał kredyt za spłacony i wskazał, że nie
    będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do Kredytobiorców w związku z Umową kredytu.
    W związku z tym, że w treści Ugody w zakresie warunków udzielenia kredytu określono, że
    kwota kredytu wynosiła 105.577,90 zł, a Kredytobiorcy w okresie od 28 kwietnia 2008 r. do
    17 października 2024 r. (czyli do dnia zawarcia Ugody) spłacili raty kapitałowo-odsetkowe
    na rzecz Banku w wysokości 135.000 zł, to powstała nadpłata należna Wnioskodawcy,
    która na dzień zawarcia Ugody wynosi (...) zł.
    Ponadto Bank zgodnie z § 5 ust. 3 zawartej Ugody zobowiązał się, że „Bank, w terminie 21
    dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości (...)
    PLN na rachunek należący do A. A i B. A numer (...) , prowadzony przez X S.A.
    Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po
    Jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku Informacyjnego (tj.
    sporządzenie informacji PIT-11)”.
    Zdaniem Wnioskodawcy w związku z zawartą 17 października 2024 r. ugodą sądową
    strony dokonały zmiany waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku której
    przeprowadzono rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie
    Umowy na poczet kredytu w złotych.
    Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską strony uzgodniły, że Wnioskodawca spłacił
    już zadłużenie wobec X S.A., ponieważ pozostająca kwota zadłużenia została umorzona
    przez Bank. Ponadto Wnioskodawcy na mocy ugody przyznano dodatkową kwotę (...) zł. W
    ugodzie wskazano, że Wnioskodawca otrzyma od X S.A. PIT-11. Wnioskodawca ma
    wątpliwości, jakie kwoty przychodu powinny być wskazane w PIT-11.

    W wyniku zawartej Ugody strony dokonały zmiany waluty zadłużenia i na tej podstawie –
    po uprzednim rozliczeniu kredytu w walucie polskiej – uzgodniły, że kredyt został spłacony
    w całości.
    Po zmianie waluty kredytu kwota spłaty dokonywana w CHF (uwzględniająca kapitał oraz
    odsetki bankowe) została rozliczona w walucie polskiej tak, jakby od daty zawarcia umowy
    kredytu stanowiła kredyt złotówkowy. Zawarta ugoda zakładała więc jedynie konwersję
    waluty kredytu na złotówki. Na skutek tej operacji technicznej wartość spłaconego
    dotychczas przez kredytobiorcę kapitału oraz należnych od niego odsetek bankowych
    została rozliczona według kursu CHF z dnia dokonywania spłaty, z rozbiciem na kwotę
    kapitału oraz należnych na rzecz Banku odsetek. Techniczna operacja polegająca na
    zmianie waluty zadłużenia pozwoliła jedynie na określenie kwoty kapitału i odsetek w CHF
    oraz w walucie polskiej.
    Dodatkowa należna Stronom Ugody kwota (...) zł wynikała z oferty Ugody przedstawionej
    przez Bank w trakcie procesu negocjowania jej warunków. W celu skłonienia
    Wnioskodawcy do polubownego i szybkiego zakończenia sporu Bank zaproponował
    dokonanie na rzecz Wnioskodawcy umorzenia dotychczasowego długu, a także
    wypłacenie dodatkowej kwoty (...) zł.
    W zawartej Ugodzie Bank wskazał, że sporządzi dla właściwych organów podatkowych
    oraz dla Strony informację PIT-11 wskazując, że Wnioskodawca osiągnął przychód, o
    którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych m.in. w
    kwocie (...) zł stanowiącej kwotę dodatkową (jako inny przychód z Ugody).
    Bank podlegał nadzorowi właściwego organu nadzoru i był uprawniony do udzielenia
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady jego funkcjonowania.
    Dodatkowa kwota w wysokości (...) zł nie stanowi dla Wnioskodawcy przysporzenia ponad
    kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu hipotecznego.

## Pytanie

Czy przyznana Wnioskodawcy przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota dodatkowego
    zwrotu (nadpłaty) w wysokości (...) zł stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, zapewniona przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota
    dodatkowego zwrotu (kwota nadpłaty) w wysokości (...) zł:
    · nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    · z tytułu otrzymania tej kwoty nie powstanie dla Wnioskodawcy dochód, o którym mowa
      w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co za tym idzie,
      przyznana w wyniku Ugody kwota (...) zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowi dodatkowego przysporzenia
      majątkowego dla Wnioskodawcy, a jedynie jest umówionym w wyniku prowadzonej
      negocjacji z Bankiem zwrotem uprzednio dokonanych przez Wnioskodawcę wpłat na
      poczet rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Powyższe wyklucza uznanie otrzymanej przez Wnioskodawcę kwoty jako przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9,10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowymi pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Zasadniczo ustawodawca przyjął, że przychodami są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika, tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika, tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonymi przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Prawo bankowe.
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się
    oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    neutralne podatkowo. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy
    to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych,
    świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek
    określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z Ugodą zawartą z między Bankiem a Wnioskodawcą i jego żoną nastąpił de facto
    zwrot nienależnie pobranych przez Bank świadczeń, tj. zwrot wpłaconych rat kapitałowo-
    odsetkowych. Należy mieć na względzie, że Wnioskodawca wraz z żoną wystąpił przeciwko
    Bankowi z pozwem o ustalenie nieważności Umowy kredytu i zapłatę uiszczonych w
    wykonaniu nieważnej Umowy rat kapitałowo-odsetkowych. Na dzień zawarcia Ugody, czyli
    17 października 2024 r., łączne wpłaty z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz X S.A.
    w wykonaniu nieważnej Umowy kredytu opiewały na kwotę 135.000 zł. Zatem
    Wnioskodawca spłacił na rzecz Banku więcej środków niż uruchomiony kapitał kredytu,
    który wynosił, zgodnie z treścią Ugody 105.577,90 zł. Zatem realna nadpłata
    Wnioskodawcy nad wypłaconą kwotę kapitału przez X S.A. wyniosła (...) zł. W drodze Ugody
    Bank zgodził się umorzyć pozostałą do spłaty (według Banku) kwotę kredytu oraz zwrócić
    Wnioskodawcy część uiszczonych przez Wnioskodawcę, ponad uruchomiony kapitał
    kredytu, rat kredytu, tj. kwotę (...) zł (którą Bank w Ugodzie określił jako „kwotę
    dodatkową”). Zatem Bank, wykonując Ugodę, dokonał de facto zwrotu kwoty nadpłaty w
    wysokości mniejszej niż rzeczywista nadpłata, którą technicznie określił jako „kwotę
    dodatkową” (...) zł.

    Dodatkowe świadczenie pieniężne w kwocie (...) zł, które Bank zwrócił Wnioskodawcy, nie
    stanowi dla Wnioskodawcy przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez
    Wnioskodawcę przysporzenia majątkowego, ani wzrostu majątku. Przyznana
    Wnioskodawcy kwota jest zwrotem uprzednio dokonanych wpłat, które Wnioskodawca
    nienależnie wpłacił wcześniej do Banku.
    Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie będzie miał obowiązku rozliczenia
    tych środków dla celów podatkowych.
    Podobne stanowisko zajął:
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 28 lipca 2023 r.,
      Nr 0114-KDIP3-2.4011.609.2023.2.AC oraz
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 11 czerwca 2024
      r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.346.2024.2.ACZ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego

    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W analizowanej sprawie po Państwa stronie w związku z otrzymaniem od Banku kwoty
    dodatkowej nie powstało przysporzenie majątkowe. Skoro kwota dodatkowa, którą
    otrzymali Państwo od banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej
    przez Państwa podczas spłaty kredytu hipotecznego to jej otrzymanie nie powoduje po
    Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te
    nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku
    dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
      funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.