Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-127/12-2/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-20
Teza: Czy przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, oraz prawa własności znajdujących się na tych nieruchomościach budynków na wydzieloną w wyniku podziału spółkę kapitałową jest zwolnione z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; stawka-stawki podatku; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej reprezentowanej przez Radcę prawnego, przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2012 r. (data wpływu 3 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oraz prawa własności znajdujących się na tych nieruchomościach budynków – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oraz prawa własności znajdujących się na tych nieruchomościach budynków.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (zwany dalej: Spółką) przeprowadził restrukturyzację Spółki. Plan restrukturyzacji obejmował:

1.  podział Spółki zgodnie z art. 529 ust. 1 pkt 4 k.s.h. poprzez wydzielenie ze Spółki m.in. innej spółki kapitałowej – sp. z o.o.,
2.  wydzielenie z majątku Spółki składników majątkowych w postaci:
    1.  prawa użytkowania wieczystego nieruchomości objętej księgą wieczystą prowadzonej przez Sąd Rejonowy o łącznej powierzchni 3,1353 ha zabudowanej budynkiem o nr ewidencyjnym 58 (trwale związanym z gruntem), stanowiącym odrębny od gruntu przedmiot własności,
    2.  prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, która powstanie z wydzielenia z księgi wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy, działki o nr ewidencyjnym 2144, zabudowanej budynkiem (trwale związanym z gruntem) o nr ewidencyjnym 133, stanowiącym odrębny od gruntu przedmiot własności.
3.  wniesienie wskazanych w pkt 2 składników majątkowych do wydzielonej spółki, wskazanej w pkt 1.

Spółka uzyskała prawo użytkowania wieczystego ww. nieruchomości i prawo własności położonych na ww. nieruchomościach budynków na mocy decyzji Urzędu Wojewódzkiego, z dnia 12 sierpnia 1991 r.

Budynki, o których mowa w pkt 2 powyżej zostały wybudowane w latach:

*   budynek o nr ewidencyjnym 58 w latach 1971-1973,
*   budynek o nr ewidencyjnym 133 w roku 1982.

Począwszy od roku 1997 Spółka, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wynajmuje budynek o nr ewidencyjnym 58.

Począwszy od roku 2000 Spółka, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wynajmuje budynek o nr ewidencyjnym 133.

Spółka nie dokonywała wydatków na ulepszenie przekazanych jej w użytkowanie wieczyste nieruchomości, Spółka nie dokonywała wydatków na ulepszenie znajdujących się na przekazanych jej w użytkowanie wieczyste nieruchomościach budynków i nie czyniła na rzecz ww. nieruchomości i budynków wydatków, które przekraczałyby 30% wartości początkowej tych nieruchomości albo budynków.

Spółce w stosunku do ww. obiektów nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Spółka jest podatnikiem czynnym VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy przeniesienie prawa użytkowania wieczystego ww. nieruchomości oraz prawa własności znajdujących się na tych nieruchomościach budynków na wydzieloną w wyniku podziału spółkę kapitałową jest zwolnione z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?

W razie udzielenia negatywnej odpowiedzi na ww. pytanie.

1.  Jaka jest podstawa prawna opodatkowania przeniesienia prawa użytkowania wieczystego ww. nieruchomości oraz prawa własności znajdujących się na tych nieruchomościach budynków na wydzieloną w wyniku podziału spółkę kapitałową?

Zdaniem Wnioskodawcy, przeniesienie prawa użytkowania wieczystego ww. nieruchomości oraz prawa własności znajdujących się na tych nieruchomościach budynków na wydzieloną w wyniku podziału spółkę kapitałową jest zwolnione z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., zwana dalej: ustawą), opodatkowaniu podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust 1 tej ustawy wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 6 ustawy, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez świadczenie usług z kolei w myśl art. 8 ust. 1 ustawy rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Ustawa posługuje się w odniesieniu do dostawy towarów sformułowaniem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” (art. 7 ust. 1 ustawy), a towarami w świetle tej ustawy – co do zasady – są rzeczy ruchome i nieruchomości (art. 2 pkt 6 ustawy). Takie zdefiniowanie terminu „dostawa towarów”, odwołując się do ekonomicznego władztwa nad rzeczą sprawia, iż przedmiotem opodatkowania może być nie tylko sprzedaż, czy zamiana rzeczy jako fizycznie wyodrębnionych dóbr materialnych, ale także zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, jak również inne transakcje wywierające, z ekonomicznego punktu widzenia, podobne skutki.

W ustawie jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z zapisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

*   dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
*   pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

*   wybudowaniu lub
*   ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Dla zastosowania powyższego zwolnienia od podatku istotne jest określenie, czy dostawa nie następuje w ramach pierwszego zasiedlenia. Ustawa zawiera definicję legalną tego pojęcia. Wynika z niej, że pierwsze zasiedlenie występuje wówczas, gdy budynek, budowla lub ich części są wydawane pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi. Istotne jest jednak to, aby „wydanie” nastąpiło w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu (np. sprzedaż, najem, dzierżawa).

Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

*   w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
*   dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z przedstawionych przepisów wynika zatem niezbicie, że w przypadku gdy dostawa budynków, budowli lub ich części może korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a staje się bezzasadne.

Powyższe regulacje stanowią, iż zwolnieniu z podatku VAT podlega dostawa budynków, budowli lub ich części, która nie odbywa się w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz dostawa następująca w okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia. Natomiast jeżeli dostawa odbywa się w ramach pierwszego zasiedlenia, tuż przed nim lub w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia podlega ona zwolnieniu, jeżeli spełnione zostaną łącznie dwa warunki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Aby można mówić o pierwszym zasiedleniu, zgodnie ze wskazanym art. 2 pkt 14 ustawy, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie zatem miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, leasing lub podobne, które w rozumieniu ustawy stanowią odpłatne świadczenie usług.

W niniejszym stanie faktycznym w związku z oddaniem przez Spółkę budynków posadowionych na nieruchomościach, których wieczystym użytkownikiem jest Spółka, w najem, co nastąpiło odpowiednio w roku 1997 i 2000, brak jest podstaw dla uznania, że dostawa ww. rzeczy (przeniesienie ich na wydzieloną spółkę kapitałową) zostanie dokonana w warunkach pierwszego zasiedlenia albo w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia.

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W oparciu zaś o przepis § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 73, poz. 392), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Zatem, zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług pod warunkiem, że ze zwolnienia takiego korzysta dostawa budynku, budowli lub ich części, które się znajdują na gruncie oddanym w to użytkowanie. Oznacza to, że do dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu stosuje się analogiczne zwolnienie od podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem.

Reasumując, w świetle opisanego stanu faktycznego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy stwierdzić, iż przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z własnością znajdujących się na nieruchomości budynków na wydzieloną w wyniku podziału spółkę kapitałową należy traktować jako dostawę towarów, korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy, w związku z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast na mocy art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z przywołanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, podlegają wszelkie nieodpłatne przekazania przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa bez wynagrodzenia, niezależnie od tego, czy są one realizowane na cele związane, czy niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jednakże w sytuacji, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych towarów w całości lub w części.

W związku z powyższym, dla uznania nieodpłatnej dostawy towarów za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki:

*   podatnik przekazuje lub zużywa nieodpłatnie towary należące do jego przedsiębiorstwa oraz
*   podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca przeprowadził restrukturyzację Spółki. Plan restrukturyzacji obejmował:

1.  podział Spółki zgodnie z art. 529 ust. 1 pkt 4 k.s.h. poprzez wydzielenie ze Spółki m.in. innej spółki kapitałowej – sp. z o.o.,
2.  wydzielenie z majątku Spółki składników majątkowych w postaci:
    1.  prawa użytkowania wieczystego nieruchomości objętej księgą wieczystą prowadzonej przez Sąd Rejonowy o łącznej powierzchni 3,1353 ha zabudowanej budynkiem o nr ewidencyjnym 58 (trwale związanym z gruntem), stanowiącym odrębny od gruntu przedmiot własności,
    2.  prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, która powstanie z wydzielenia z księgi wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy, działki o nr ewidencyjnym 2144, zabudowanej budynkiem (trwale związanym z gruntem) o nr ewidencyjnym 133, stanowiącym odrębny od gruntu przedmiot własności.
3.  wniesienie wskazanych w pkt 2 składników majątkowych do wydzielonej spółki, wskazanej w pkt 1.

Spółka uzyskała prawo użytkowania wieczystego ww. nieruchomości i prawo własności położonych na ww. nieruchomościach budynków na mocy decyzji Urzędu Wojewódzkiego, z dnia 12 sierpnia 1991 r.

Budynki, o których mowa w pkt 2 powyżej zostały wybudowane w latach:

*   budynek o nr ewidencyjnym 58 w latach 1971-1973,
*   budynek o nr ewidencyjnym 133 w roku 1982.

Począwszy od roku 1997 Spółka, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wynajmuje budynek o nr ewidencyjnym 58.

Począwszy od roku 2000 Spółka, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wynajmuje budynek o nr ewidencyjnym 133. Spółka nie dokonywała wydatków na ulepszenie przekazanych jej w użytkowanie wieczyste nieruchomości, Spółka nie dokonywała wydatków na ulepszenie znajdujących się na przekazanych jej w użytkowanie wieczyste nieruchomościach budynków i nie czyniła na rzecz ww. nieruchomości i budynków wydatków, które przekraczałyby 30% wartości początkowej tych nieruchomości albo budynków. Wnioskodawcy w stosunku do ww. obiektów nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podział spółek handlowych regulowany jest przez ustawę z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.).

Zgodnie z art. 529 § 1 Kodeksu spółek handlowych (zwanego dalej k.s.h.) wyróżniono cztery sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych.

Podział może być dokonany przez:

1.  przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały lub akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie),
2.  zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek (podział przez zawiązanie nowych spółek),
3.  przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę lub spółki (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki),
4.  przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie).

Do podziału przez wydzielenie stosuje się przepisy o podziale spółek dotyczące odpowiednio spółki przejmującej lub spółki nowo zawiązanej (art. 529 § 2 k.s.h.). Podział przez wydzielenie jest instytucją prawa handlowego będącą jedną z form restrukturyzacji, polegającą na rozdrobnieniu majątku spółki dzielonej, które polega na przekazaniu składników majątkowych (pasywów i aktywów) spółki dzielonej bez przeprowadzenia likwidacji do spółek nowo tworzonych. Instytucję podziału spółek regulują przepisy art. 528-550 k.s.h.

Art. 532 § 1 k.s.h. wprost stanowi, że do podziału spółki stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące powstania właściwego typu spółki przejmującej albo nowo zawiązanej, z wyłączeniem przepisów o wkładach niepieniężnych (…).

Istotą podziału przez wydzielenie w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych jest to, że przy takim trybie podziału nie dochodzi do wniesienia aportu do nowopowstałej spółki.

Powołane wyżej przepisy Kodeksu spółek handlowych regulują także warunki oraz skutki dokonania podziału danej osoby prawnej w powyższej formie. W świetle owych regulacji można wyodrębnić m.in. następujące specyficzne cechy tej instytucji prawnej:

*   podział spółki polega na bezpośrednim podzieleniu m.in. części majątku danej spółki oraz przeniesieniu go na inne podmioty, których udziałowcami (akcjonariuszami) stają się udziałowcy (akcjonariusze) spółki dzielonej bez konieczności dokonywania dodatkowych czynności prawnych rozporządzających (np. sprzedaży, darowizny, zamiany) pomiędzy podmiotami biorącymi udział w podziale,
*   spółka przejmująca wstępuje we wszystkie przydzielone jej w planie podziału prawa i obowiązki spółki dzielonej z dniem oznaczonym przez ustawodawcę jako dzień podziału (wydzielenia), na co wskazuje bezpośrednio treść art. 531 § 1 Kodeksu spółek handlowych. Tym samym w przypadku podziału przejście majątku spółki dzielonej na inną spółkę uczestniczącą w podziale następuje na mocy jednego zdarzenia prawnego, jakim jest uchwała zgromadzenia wspólników o podziale, w drodze sukcesji uniwersalnej,
*   wspólnicy (akcjonariusze) spółki dzielonej, zgodnie z art. 529 § 3 Kodeksu spółek handlowych, mogą otrzymać udziały lub akcje spółek przejmujących, jak również dopłaty w gotówce.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, iż Spółka dokonała restrukturyzacji Spółki, poprzez wydzielenie z niej m.in. innej spółki kapitałowej – sp. z o.o., na zasadach określonych przepisami art. 529 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks spółek handlowych.

Ze względu na treść powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, iż przeniesienie w drodze sukcesji części majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą może stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 (w zakresie przeniesienia prawa do rozporządzania towarami) lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 (w zakresie przeniesienia prawa do wartości niematerialnych i prawnych) ustawy o VAT. W wyniku podziału przez wydzielenie dokonane zostaje przeniesienie przez Spółkę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel lub przeniesienie prawa do wartości niematerialnych lub prawnych. Czynność ta dla Spółki dzielonej jest nieodpłatna, nie otrzymuje ona bowiem od spółki przejmującej żadnego ekwiwalentu. Spółka dzielona wręcz wyzbywa się majątku i dochodzi do zmniejszenia jej kapitału. Ekwiwalentność czynności dotyczy udziałowców (akcjonariuszy), którzy otrzymują nowe udziały (akcje) w spółce przejmującej.

Z powyższego wynika, iż podział przez wydzielenie, jako czynność nieodpłatna, zrównana jednakże z czynnościami odpłatnymi (zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), podlega opodatkowaniu, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Spółka przekazała w ramach podziału Spółki poprzez wydzielenie innej spółki kapitałowej (sp. z o.o.) prawo użytkowania wieczystego nieruchomości i prawo własności położonych na tych nieruchomościach budynków nowopowstałej spółce kapitałowej – spółce z o.o. Od nabycia przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

A zatem, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż od nabycia przedmiotowych nieruchomości Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia.

Reasumując, przeniesienie przez Wnioskodawcę na nowozawiązaną spółkę kapitałową – sp. z o.o. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości i prawa własności położonych na tych nieruchomościach budynków w ramach kodeksowego podziału Spółki, jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym pytanie nr 2 stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.