Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.225.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Opodatkowanie ryczałtem otrzymanych kwot na zapłacenie podatku od nieruchomości.
Słowa kluczowe: najem-najem prywatny; nieruchomości-podatek od nieruchomości; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; umowa-umowa najmu
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych-Przychody z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 -ust. 1a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pan polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od całości osiąganych dochodów zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226
    ze zm., zwanej dalej: „ustawą o PIT”).
    Przysługuje Panu udział w prawie własności nieruchomości o charakterze użytkowym,
    której część (odpowiadającą udziałowi w prawie własności nieruchomości) od lutego 2024
    r. wynajmuje Pan podmiotowi trzeciemu. Z tego tytułu osiąga Pan przychód określony w
    art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, tj. w ramach tzw. „najmu prywatnego”, jako osoba
    fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Uzyskiwany przychód z ww. tytułu
    opodatkowuje Pan w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne na zasadach określonych w ustawie z 20
    listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne.
    W świetle zawartej umowy najmu najemca, poza czynszem najmu (odrębnie),
    zobowiązany jest płacić (zwracać) Panu równowartość uiszczonego przez niego podatku
    od nieruchomości (od przedmiotu najmu). W konsekwencji ciężar ekonomiczny podatku
    od nieruchomości obciąża najemcę. Po uiszczeniu podatku od nieruchomości na rachunek
    właściwego urzędu gminy wystawia Pan fakturę (refakturę) dla najemcy. Podatek od
    nieruchomości płacony (zwracany) przez najemcę Panu równy jest wysokości kwot
    określonych w decyzji organu podatkowego otrzymanej przez Pana.
    Wniosek dotyczy okresu od lutego 2024 r.

## Pytanie

Czy przekazywana przez najemcę kwota stanowiąca równowartość uiszczonego przez
    Pana podatku od nieruchomości, do zaploty którego, zgodnie z postanowieniami umowy
    najmu, jest zobowiązany najemca, stanowi dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 6 ust. 1a u.z.p.d.?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – na przedstawione powyżej zapytanie należy udzielić odpowiedzi
    przeczącej.
    UZASADNIENIE STANOWISKA
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT źródłem przychodów są najem, podnajem,
    dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również
    dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego
    lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych
    produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    W konsekwencji, określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła
    przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, a zatem najmu
    niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać na podstawie
    postanowień wyżej powołanego art. 11 ustawy o PIT.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o PIT dochody osiągane przez podatników ze źródła, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku
    dochodowym.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 1a u.z.p.d. osoby fizyczne osiągające przychody, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Ponadto, zgodnie z art. 6 ust. 1a u.z.p.d., opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze
    i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2–2b
    ustawy o podatku dochodowym.
    Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.z.p.d., ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
    wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad
    kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    W tym miejscu podkreślić należy, że umowa najmu została uregulowana w przepisach art.
    659-692 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze
    zm.). I tak, zgodnie z art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę najmu wynajmujący
    zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub
    nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    W ramach kształtowania stosunku umownego, strony umowy mogą postanowić, że koszty
    związane z eksploatacją przedmiotu najmu będą ponoszone przez najemcę oraz że będą
    rozliczane odrębnie.
    Podstawą określenia przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między
    stronami i jej postanowienia. A zatem, przysporzeniem majątkowym wynajmującego, a
    tym samym jego przychodem podatkowym, jest czynsz określony w umowie najmu.
    Jednakże, aby przychód ten po stronie wynajmującego powstał, muszą zaistnieć przesłanki
    określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym. Wpłacane przez najemcę kwoty powinny zatem zostać otrzymane przez
    wynajmującego lub postawione do jego dyspozycji.
    Jednocześnie, wszelkie opłaty eksploatacyjne oraz inne opłaty związane z przedmiotem
    najmu, takie jak m.in. podatek od nieruchomości, które są ponoszone przez najemcę, nie
    są składnikami przychodu wynajmującego z tytułu najmu, o ile z umowy wynika, że to
    najemca zobowiązany jest do ich ponoszenia. Opłaty te nie są bowiem faktycznym
    przysporzeniem majątkowym wynajmującego. Zwrot wynajmującemu poniesionych
    kosztów nie mieści się w definicji przychodu. To oznacza, że zwrot wydatków dotyczących
    opłat jest neutralny podatkowo, a podatnik nie uzyskuje żadnego dodatkowego
    przysporzenia majątkowego z tego tytułu. Zwrot wydatków nie stanowi więc przychodu
    podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

    Otrzymana od najemcy kwota podatku od nieruchomości nie jest przysporzeniem
    majątkowym wynajmującego. w takim przypadku wynajmujący pełni jedynie w zakresie
    uiszczania tego podatku rolę pośrednika między najemcą a gminą. Istotą przychodu
    podatkowego jest realny, trwały i definitywny charakter przysporzenia majątkowego, tj.
    taki, w którym ostatecznie powiększone zostają aktywa podatnika. Bez wątpienia czynsz
    najmu jest przysporzeniem realnym, definitywnym i ostatecznym. Natomiast za
    przysporzenie o charakterze realnym i ostatecznym w żadnym wypadku nie można uznać
    zwrotu kwoty z tytułu opłacenia podatku od nieruchomości.
    Reasumując – przekazywane Panu przez najemcę kwoty odpowiadające wysokości
    podatku od nieruchomości, do zapłaty którego, zgodnie z postanowieniami umowy
    najmu, jest zobowiązany najemca, nie stanowią dla Pana przychodu podlegającego
    opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 6 ust. 1a u.z.
    p.d.
    Należy podkreślić, że stanowisko prezentowane przez Pana wpisuje się w linię
    interpretacyjną organów podatkowych. Tytułem przykładu można wskazać na następujące
    interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
    i. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 07 listopada
    2024 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.665.2024.2.KD, w której wskazano: „Mając na uwadze
    powyższe, przekazywane przez najemcę kwoty odpowiadające wysokości podatku od
    nieruchomości, do zapłaty których zgodnie z zapisami umowy najmu jest zobowiązany
    najemca, nie skutkują po stronie wynajmującego powstaniem przychodu podatkowego.
    Przychód, od którego wynajmujący powinien obliczyć ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych, stanowi wyłącznie kwota otrzymana od najemcy tytułem czynszu
    najmu”;
    ii. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 kwietnia
    2024 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.193.2024.1.HJ, w której wskazano: „Składnikiem
    przychodu osiąganego z dzierżawy przez wydzierżawiającego nie będą natomiast
    ponoszone przez dzierżawcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem dzierżawy (np.
    podatki i opłaty publicznoprawne), jeżeli z umowy wynika, że dzierżawca jest
    zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez dzierżawcę w
    związku z przedmiotem dzierżawy nie mieszczą się bowiem w pojęciu świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia
    majątkowego po stronie wydzierżawiającego”;
    iii. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 lutego
    2024 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.842.2023.2.AA, w której wskazano: „Stąd podatek od
    nieruchomości (przekazywany Panu w równowartości należnego podatku) nie stanowi
    dla Pana przysporzenia majątkowego, a tym samym nie powoduje w ramach opisanej
    we wniosku dzierżawy powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem
    od przychodów ewidencjonowanych. Tym samym przychód dla Pana, od którego
    powinien Pan obliczyć ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, stanowi wyłącznie
    kwota otrzymana od dzierżawcy tytułem czynszu dzierżawy rozumianego jako oddanie
    nieruchomości (gruntów rolnych) w dzierżawę”;
    iv. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 września
    2023 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.551.2023.1.MC., w której wskazano: „Na podstawie
    takiego opisu oraz powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzam, że w
    ramach tzw. najmu prywatnego jedynie określona w umowie kwota czynszu będzie
    stanowić przysporzenie majątkowe dla Pana jako wynajmującego, a tym samym
    generować przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Natomiast wskazany przez
    Pana podatek od nieruchomości, do ponoszenia którego zgodnie z umową najmu jest
    zobowiązana żona jako najemca, nie stanowi dla Pana przysporzenia majątkowego. W

    zakresie uiszczania tego podatku pełni Pan jedynie rolę pośrednika między najemcą a
    odpowiednim organem (np. gminą). Stąd podatek od nieruchomości (przekazywany
    Panu w równowartości kwoty danej raty podatku) nie stanowi da Pana przysporzenia
    majątkowego, a tym samym nie powoduje w ramach tzw. najmu prywatnego powstania
    przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych (...)”;
    v. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 lutego 2023 r.
    nr 0112-KDIL2-2.4011.984.2022.1.MM, w której wskazano: ,,Na podstawie takiego opisu
    oraz powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzam, że w ramach tzw. najmu
    prywatnego jedynie określona w umowie kwota czynszu będzie stanowić przysporzenie
    majątkowe dla Pana jako wynajmującego, a tym samym generować przychód do
    opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne. Natomiast wskazany przez Pana podatek od
    nieruchomości, do ponoszenia którego zgodnie z umową najmu jest zobowiązany
    najemca, nie stanowi dla Pana przysporzenia majątkowego. W zakresie uiszczania tego
    podatku pełni Pan jedynie rolę pośrednika między najemcą a odpowiednim organem
    (np. gminą). Stąd podatek od nieruchomości (przekazywany Panu w równowartości
    kwoty danej raty podatku) nie stanowi dla Pana przysporzenia majątkowego, a tym
    samym nie powoduje w ramach tzw. najmu prywatnego powstania przychodu
    podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Tym
    samym, przychód dla Pana, od którego powinien Pan obliczyć ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych, stanowi wyłącznie kwota otrzymana od najemcy tytułem czynszu
    najmu rozumianego jako oddanie nieruchomości w najem”;
    vi. interpretacja indywidualna z dnia 13 sierpnia 2018 r. nr 0112-KDIL3-1.4011.316.2018.1.
    IM, w której wskazano: „Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że jedynie określona w umowie kwota
    czynszu stanowi przysporzenie majątkowe Wnioskodawcy jako wynajmującego, a tym
    samym generuje przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym. Natomiast wymieniona przez Wnioskodawcę opłata za podatek od
    nieruchomości od budynku i gruntów, związana z użytkowaniem budynku, do której
    zobowiązany jest zgodnie z zawartą umową najmu najemca, nie stanowi dla
    Wnioskodawcy przysporzenia majątkowego. W zakresie uiszczania powyższej opłaty
    Wnioskodawca pełni jedynie rolę pośrednika pomiędzy najemcą a usługodawcami. W
    związku z tym, ww. opłata nie stanowi dla Wnioskodawcy przysporzenia majątkowego,
    a tym samym nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne
      umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów
      specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
      nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
      składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Natomiast w myśl art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające
      przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232), zwanej
      dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

    Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
      pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i
      innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11
      ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Z tych uregulowań prawnych wynika, że podstawą generowania przychodów z najmu jest
    fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu
    stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w
    rozumieniu podatkowym. Jednak, aby powstał przychód po stronie wynajmującego,
    muszą zaistnieć przesłanki określone w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, czyli czynsz
    musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego.
    Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego w ramach tzw. „najmu
    prywatnego” nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z
    przedmiotem najmu (np. podatki i opłaty publicznoprawne), jeżeli z umowy wynika, że
    najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez
    najemcę w związku z przedmiotem najmu nie mieszczą się bowiem w pojęciu świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia
    majątkowego po stronie wynajmującego.
    Dlatego też podstawą uzyskiwania przychodów z tytułu tzw. „najmu prywatnego” jest
    umowa, w której strony określają wysokość czynszu. Czynsz stanowi przysporzenie
    majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym
    w przypadku otrzymania lub postawienia go do dyspozycji wynajmującego.
    W zależności od różnego skonstruowania stosunku prawnego umowy najmu w zakresie
    pokrywania przez najemcę pewnych płatności (świadczeń) związanych z przedmiotem
    najmu różne będą skutki podatkowe. Jeśli strony umowy najmu określiły wysokość
    wynagrodzenia z tytułu najmu (czynsz), to otrzymana przez wynajmującego kwota jest
    jego przychodem.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że jest Pan polskim rezydentem
    podatkowym. Przysługuje Panu udział w prawie własności nieruchomości o charakterze
    użytkowym, której część (odpowiadającą udziałowi w prawie własności nieruchomości) od
    lutego 2024 r. wynajmuje Pan podmiotowi trzeciemu. Z tego tytułu osiąga Pan przychód w
    ramach tzw. „najmu prywatnego”. Uzyskiwany przychód opodatkowuje Pan ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z zawartymi umowami najmu najemca, poza
    czynszem najmu (odrębnie), jest zobowiązany płacić (zwracać) Panu równowartość
    uiszczonego przez Pana podatku od nieruchomości (od przedmiotu najmu). Podatek od
    nieruchomości płacony (zwracany) Panu przez najemcę równy jest wysokości kwot
    określonych w decyzji organu podatkowego otrzymanej przez Pana.

    Na podstawie takiego opisu oraz powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzam,
    że w ramach najmu jedynie określona w umowie kwota czynszu stanowi przysporzenie
    majątkowe dla Pana jako wynajmującego, a tym samym generuje przychód do
    opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Natomiast wskazany przez Pana podatek od nieruchomości, do ponoszenia którego –
    zgodnie z umowami najmu – jest zobowiązany najemca, nie stanowi dla Pana
    przysporzenia majątkowego. W zakresie uiszczania tego podatku pełni Pan jedynie rolę
    pośrednika między najemcą a odpowiednim organem (np. gminą).
    Stąd podatek od nieruchomości nie stanowi dla Pana przysporzenia majątkowego, a tym
    samym nie powoduje w ramach opisanego we wniosku najmu powstania przychodu
    podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Tym
    samym przychód dla Pana, od którego powinien Pan obliczyć ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych, stanowi wyłącznie kwota otrzymana od najemcy tytułem czynszu
    najmu rozumianego jako oddanie nieruchomości w najem.
    Podsumowanie: przekazywana przez najemcę kwota stanowiąca równowartość
    uiszczonego przez Pana podatku od nieruchomości, do zapłaty którego, zgodnie z
    postanowieniami umowy najmu, jest zobowiązany najemca, nie stanowi dla Pana
    przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych,
    zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym osiąganym przez
    niektóre osoby fizyczne.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.