Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-536/12/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-09-14
Teza: Stawka podatku do sprzedaży biletu/karnetu uprawniającego do czynnego korzystania z sauny, siłowni, solarium oraz uczestnictwa w zajęciach fitness poprzez bierne oglądanie.
Słowa kluczowe: bilety; stawka-stawki podatku; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2012r. (data wpływu 1 czerwca 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 sierpnia 2012r. (data wpływu 28 sierpnia 2012r.) oraz pismem z dnia 24 sierpnia 2012r. (data wpływu 11 września 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku do sprzedaży biletu/karnetu uprawniającego do czynnego korzystania z sauny, siłowni, solarium oraz uczestnictwa w zajęciach fitness poprzez bierne oglądanie – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2012r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku do sprzedaży biletu/karnetu uprawniającego do czynnego korzystania z sauny, siłowni, solarium oraz uczestnictwa w zajęciach fitness poprzez bierne oglądanie.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 sierpnia 2012r. (data wpływu 28 sierpnia 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 14 sierpnia 2012r. znak: IBPP2/443-536/12/IK. Ponadto Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem, które wpłynęło w dniu 11 września 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej również Spółka) prowadzi działalność gospodarczą zgodnie z PKD 9304Z działalność związana z poprawą kondycji fizycznej tzw. fitness club. Sprzedaje usługi w zakresie wstępu na siłownię, do sauny, do solarium oraz zajęcia gimnastyczne czy trening personalny na siłowni. Sprzedając te usługi Spółka stosuje stawkę podstawową VAT 23% zgodnie z Ustawą z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zmianami) art. 41 pkt 1.

W ww. piśmie z dnia 24 sierpnia 2012r. Spółka wyjaśniła, iż jeszcze nie sprzedaje „kart” wstępu, dopiero zamierza wprowadzić tego typu usługi i dlatego też zwróciła się o interpretację: Czy wstęp do Klubu na usługi OPEN (w zakres karty wchodzi wstęp na zajęcia fitness, siłownię, do solarium i do sauny) można sprzedawać stosując stawkę preferencyjną VAT 8% zgodnie z Ustawą z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zmianami) art. 41 pkt 2, załącznik nr 3 do Ustawy pozycja 186 ?

Spółka chciałaby aby takim karnetem były objęte usługi wejścia do sauny, do solarium i wejścia do siłowni tzn. czynnego korzystania z sauny, solarium, siłowni – jako „usług związanych z poprawą kondycji fizycznej” oraz zajęcia fitness, ale jako oglądanie (zajęcia bierne), które mają zachęcić do uczestnictwa w zajęciach fitness. Z sauny, solarium, siłowni nie można inaczej korzystać jak nie poprzez wejście do środka i skorzystania z danego urządzenia ale odbywać się to ma bez nadzoru instruktora.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wstęp do Klubu na usługi OPEN (w zakres karty wchodzi wstęp na zajęcia fitness, siłownię, do solarium i do sauny) można sprzedawać stosując stawkę preferencyjną VAT 8% zgodnie z Ustawą z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zmianami) art. 41 pkt 2, załącznik nr 3 do Ustawy pozycja 186?

Zdaniem Wnioskodawcy, może zastosować stawkę 8% przy sprzedaży karnetu na wstęp OPEN do Klubu zgodnie z Ustawą z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) art. 41 pkt 2, załącznik nr 3 do Ustawy pozycja 186 tj. (bez względu na symbol PKWiU) pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu. W przepisach ustawy nie definiuje się pojęcia „wstępu”. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem tym należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś”. Oznacza to, iż preferencyjną stawkę podatku należy stosować w przypadku gdy opłata za wstęp jest związana z dostępem do określonego obiektu, czy sprzętu różnego rodzaju.

Usługi zaklasyfikowane pod symbolem PKWiU 96.04.10.0 – jako „usługi związane z poprawą kondycji fizycznej” – i jako usługi mające na celu poprawę samopoczucia i kondycji fizycznej, uprawniające do wejścia do sauny, do solarium i wejścia do siłowni, korzystają z preferencyjnej stawki VAT 8%, ponieważ jest to usługa w zakresie wstępu. Klient indywidualnie korzysta z pomieszczenia sauny, siłowni, solarium. Wstęp na salę ćwiczeń w celu zapoznania się z usługami Klubu lub indywidualne skorzystanie z sal do ćwiczeń bez instruktora też jest usługą wstępu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…)

Jak stanowi art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W poz. 186 wspomnianego załącznika nr 3 do ustawy zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, iż stawką podatku obniżoną do wysokości 8% objęte zostały pozostałe usługi związane z rekreacją, jednakże wyłącznie w zakresie wstępu.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011r. Nr 77/1) obowiązującego od dnia 1 lipca 2011r., usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.

Natomiast zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:

1.  prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;
2.  prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;
3.  prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

Ustęp 1 nie obejmuje korzystania z obiektów, takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę (art. 32 ust. 3 ww. rozporządzenia wykonawczego).

Zatem z ww. przepisów rozporządzenia Rady wynika, że świadczenie usług wstępu, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę obejmuje prawo wstępu na spektakle, występy cyrkowe, koncerty, wystawy, mecze, zawody, konferencje, seminaria.

Należy zauważyć, iż w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług nie definiuje się pojęcia „wstępu”. W konsekwencji należy sięgnąć do wykładni językowej, aby poznać jego znaczenie. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl) pod pojęciem tym należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zgodnie z definicją słownikową „wstęp” należy rozumieć jako możliwość wejścia „gdzieś” co nie jest równoznaczne możliwością korzystania z dostępnych tam możliwości. Opłata (bilet, karnet) za wstęp jest opłatą wnoszoną przez np. kibica, co do zasady, za uczestniczenie w imprezie poprzez np. oglądanie (bierne uczestnictwo). Natomiast bilet wstępu, np. do siłowni, klubu fitness daje możliwość nie tylko wejścia do obiektu, ale przede wszystkim możliwość czynnego korzystania z dostępnych tam urządzeń.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi w zakresie wstępu na siłownię, do sauny, do solarium oraz zajęcia gimnastyczne czy trening personalny na siłowni. Karnet będzie obejmował usługi wejścia do sauny, do solarium i wejścia do siłowni tzn. czynnego korzystania z sauny, solarium, siłowni – jako „usług związanych z poprawą kondycji fizycznej” oraz zajęcia fitness, ale jako oglądanie (zajęcia bierne) , które mają zachęcić do uczestnictwa w zajęciach fitness. Z sauny, solarium, siłowni nie można inaczej korzystać jak nie poprzez wejście do środka i skorzystania z danego urządzenia ale odbywać się to ma bez nadzoru instruktora.

Odnosząc opisane we wniosku zdarzenie przyszłe do przytoczonych przepisów prawa stwierdzić należy, że opłata za bilety (karnety), na podstawie, których klient ma prawo wstępu i samodzielnego korzystania z urządzeń sauny, solarium, siłowni, jak również do biernego uczestnictwa w zajęciach fitness się z nie jest tożsama z „opłatą w zakresie wstępu”. Poniesienie opłaty za skorzystanie z urządzeń solarium, siłowni, sauny, nie spowoduje, iż usługobiorca nabędzie jakiekolwiek „prawo wstępu”. W zamian za wskazaną opłatę klient będzie miał jedynie prawo do skorzystania z urządzenia (lub urządzeń) solarium, siłowni, sauny. Zatem wstęp do siłowni, sauny solarium nie uprawnia korzystającego do wstępu jedynie w sensie gdzieś, jak to ma miejsce m.in. w przypadku kupienia biletu do kina, lecz obejmuje również czynne uczestnictwo w zajęciach. Na tak ścisłą wykładnię pojęcia „wstępu” wskazuje użycie, w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, słowa „wyłącznie”, którego znaczenie odnosi się do tych obiektów i stanów rzeczy, które są w nim wymienione (w przedmiotowej sprawie do „wstępu”). Opłata za bilet będzie upoważniała klienta do czynnego korzystanie z urządzeń siłowni, sauny, solarium i nie może być uznana za opłatę za wstęp lecz przede wszystkim za możliwość korzystania z dostępnych urządzeń. Bez wpływu na zastosowanie stawki 8% pozostaje wskazany przez Wnioskodawcę czynnik ludzki w osobie instruktora.

Podobnie będzie w sytuacji, gdy usługobiorca będzie zapoznawał się z ofertą zajęć fitness poprzez bierne oglądanie zajęć. Bowiem jak wskazano, wyżej opłata (karnet) za wstęp jest opłatą wnoszoną przez np. kibica, co do zasady, za uczestniczenie w imprezie poprzez np. oglądanie (bierne uczestnictwo). Jak wskazał Wnioskodawca oglądanie zajęć fitness ma zachęcić potencjalnego klienta do czynnego uczestnictwa w zajęciach. Zatem opłaty za usługi wstępu na zajęcia fitness w celu zachęcenia go do czynnego udziału w tych zajęciach nie można utożsamiać z „opłatą w zakresie wstępu”, bowiem jest ona związana z zapoznaniem się klienta z ofertą przygotowana przez Wnioskodawcę.

Zatem opłata za bilety (karnety), na podstawie, których klient ma prawo wstępu i samodzielnego korzystania z urządzeń sauny, solarium, siłowni, jak również do biernego uczestnictwa w zajęciach fitness będzie opodatkowana stawką VAT w wysokości 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.