Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.490.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi za złe długi.
Słowa kluczowe: ulga
zatory płatnicze
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Pozostałe
odliczenia od podstawy opodatkowania.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26i-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26i-ust. 10-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 31 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 czerwca 2025 r. (wpływ 8 lipca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych

    Chciałby Pan skorygować zeznania roczne PIT-36L za 2021 i 2022 rok korzystając z
    przepisów o tzw. zatorach płatniczych. Wierzytelności nie są uregulowane ani zbyte. W
    grudniu 2022 zawarł Pan umowę o spłacie zadłużenia i w treści jest wskazane, że spłata
    nastąpi w maju 2023 roku. W maju 2023 roku zapłacono tylko za jedna fakturę. Oczekiwał
    Pan na dalszą spłatę. Nie składał Pan korekt wcześniej bowiem obligowała Pana umowa -
    porozumienie spłaty od maja 2023 i oczekiwał Pan, że dłużnik będzie to realizował.
    Jednakże istnieją warunki do łącznego spełnienia ich w kwestii daty ostatniej czynności w
    odniesieniu do daty wystawienia faktury lub zawarcia umowy.
    W uzupełnieniu wniosku z 30 czerwca 2025 r. (wpływ 8 lipca 2025 r.) wskazuje Pan, że
    prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (...). Podlega Pan obowiązkowi
    podatkowemu od całości uzyskanych dochodów, które osiąga Pan tylko na terenie
    Rzeczypospolitej Polskiej. Dla celów podatku dochodowego stosuje Pan rozliczenie według
    księgi przychodów i rozchodów a forma rozliczenia to podatek liniowy. Taka sama forma
    opodatkowania - książka przychodów i rozchodów dotyczy okresu, który opisuje Pan we
    wniosku.
    W momencie zawierania transakcji handlowych, których dotyczy wierzytelność wierzyciel i
    dłużnik byli przedsiębiorcami prowadzącymi działalność do chwili obecnej. Zawarte
    transakcje były transakcjami handlowymi w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu
    nadmiernym opóźnieniom, tj. były to umowy dotyczące odpłatnych dostaw towaru w
    ramach prowadzonych działalności. Dochody uzyskane z działalności podlegały
    opodatkowaniu tylko w Polsce. Zobowiązanie dłużnika stanowi świadczenie pieniężne w
    rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom. Wartość
    wierzytelności została zaliczona do przychodów w latach 2021 i 2022 i rozliczona w
    zeznaniach rocznych PIT36L za te lata i nigdy nie została zaliczona do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Wniosek dotyczy zastosowania ulgi na złe długi zgodnie z art. 26i ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z tytułu wierzytelności, których dłużnik nie uregulował
    mimo monitów.
    W grudniu 2022 odnośnie zadłużenia i braku spłaty została zawarta pomiędzy Panem
    (wierzycielem) a dłużnikiem umowa - porozumienie dotycząca spłaty zadłużenia kwot wg
    wyszczególnionych nr faktur. Umowa - porozumienie w treści zawiera zapis, że dłużnik
    będzie realizował spłatę zaległych faktur od maja 2023. Dłużnik nie wywiązał się z umowy-
    porozumienia i zapłacił tylko jedną fakturę a pozostałych do dzisiaj nie uregulował, co jest
    potwierdzone sądownie.
    Dostawy towaru - (...) odbywały się na podstawie ustnie zawartej umowy z kontrahentem i
    wystawieniu do tego faktury VAT z określoną datą zapłaty/przelewem.
    Mimo monitów dłużnik nie regulował wierzytelności i z obawy, że upłynie termin ważności
    transakcji i jakichkolwiek możliwości odzyskania wierzytelności zawarł Pan właśnie tę
    przedmiotową umowę o spłacie wierzytelności przez dłużnika w grudniu 2022 roku z
    terminem rozpoczęcia spłaty od maja 2023.
    Na wystawianych fakturach VAT w tytule dostaw towaru zawsze był termin zapłaty 90 dni
    od dnia dostawy.
    Dłużnik nie był i nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, ani upadłościowego
    i nie jest w trakcie likwidacji.
    Od daty zwarcia umowy-porozumienia minęły 2 lata na koniec 2024 r. (zawarta 14 grudnia
    2022 r.), ale od daty realizacji spłaty wierzytelności 2 lata upłyną na koniec 2025 roku
    (początek realizacji spłaty maj 2023). W związku z tym nie dokonywał Pan wcześniej korekt
    zeznań podatkowych za 2021 i 2022 rok bazując na treści w umowie - porozumieniu, że
    może Pan skorzystać z ulgi na złe długi zgodnie z art. 26i (zatory płatnicze) do końca 2025

    o ile nie będą uregulowane przez dłużnika. Od daty wystawienia faktur upłynęło 2 lata i od
    daty sporządzenia umowy-porozumienia też minęły 2 lata jednak od daty realizacji spłaty
    w umowie - porozumieniu i zapłaty jednej z wierzytelności nie minęły jeszcze 2 lata.
    Pytanie (doprecyzowano w uzupełnieniu wniosku)
    Czy może Pan skorygować PIT-36L za 2021 i 2022 rok korzystając z ulgi na złe długi?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że może skorygować podstawę opodatkowania i podatek dochodowy od osób
    fizycznych za 2021 i 2022 rok w PIT-36L z tytułu niezapłaconych faktur za dostawę towaru
    na terytorium Polski i skorzystać w podatku dochodowym z ulgi na złe długi, o której
    mowa w art. 26i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zawarta umowa-
    porozumienie w grudniu 2022 w treści zawiera termin realizacji spłaty zadłużenia na maj
    2023 i po tym terminie nastąpiła zapłata za jedną fakturę, co przywraca termin nawet
    sądowi do rozpatrzenia pozwu o zapłatę. Termin maj 2023 był dla Pana wiążący i
    oczekiwał Pan na dalsze spłaty zadłużenia. W tym przypadku spełnione są 3 warunki, tj.:
    · dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, upadłościowego ani w
      likwidacji,
    · od ostatniej wystawionej faktury lub zawarcia umowy, czyli ostatniej czynności, która
      nastąpiła nie minęło 2 lata (w tym przypadku ostatnią czynnością był termin zawarcia
      umowy spłaty zadłużenia od maja 2023 i w tym terminie dłużnik zapłacił jedną fakturę),
    · faktura lub umowa, za którą chcę rozliczyć ulgę na złe długi jest zawarta przez
      podatników których przychody są opodatkowane w Polsce.
    Poza tym wierzytelność nadal nie została uregulowana ani zbyta w jakiejkolwiek formie.
    Uważam Pan, że w tym przypadku utrata do ulgi w PIT nastąpi z dniem 31 grudnia 2025 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Przepis art. 9 ust. 2 tej ustawy stanowi, że:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy jednym ze źródeł przychodów jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Przychody z działalności gospodarczej
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Art. 5b ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
      towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
      sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Z Pana wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie produkcji
    (...). W związku z zawartą z kontrahentem umową dotyczącą dostawy towaru – (...),
    posiada Pan nieuregulowane wierzytelności. Wierzytelności te stanowiły przychody
    należne w 2021 r. i 2022 r. w Pana działalności gospodarczej. Obecnie chciałby Pan
    skorygować zeznania roczne PIT-36L za 2021 i 2022 rok korzystając z przepisów o tzw.
    zatorach płatniczych.
    Ulga na złe długi
    Od 1 stycznia 2020 r. na mocy art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie
    niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1649) do
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wprowadzono przepisy szczególne
    mające na celu rozpoznawanie skutków w podatku dochodowym tzw. „złych długów”, tj.
    art. 26i.
    Zgodnie z art. 26i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawa obliczenia podatku ustalona zgodnie z art. 26 ust. 1, art. 30c ust. 2 lub art.
      30ca ust. 3 oraz po uprzednim odliczeniu kwot określonych w art. 26e, art. 26ga, art.
      26gb, art. 26h-26hd i art. 52jb:
        1) może być zmniejszona o zaliczaną do przychodów należnych wartość
        wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a
        ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została
        uregulowana lub zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje się w zeznaniu
        podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia
        upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie;

        2) podlega zwiększeniu o zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów wartość
        zobowiązania do zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a
        ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, które nie zostało
        uregulowane, przy czym zwiększenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym
        składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu
        zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.
    Stosownie do art. 26i ust. 3 ww. ustawy:
      Jeżeli wartość zmniejszenia podstawy obliczenia podatku, przysługującego na
      podstawie ust. 1 pkt 1, jest wyższa od tej podstawy, zmniejszenia podstawy obliczenia
      podatku o nieodliczoną wartość dokonuje się w kolejnych latach podatkowych, nie
      dłużej jednak niż przez okres 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, za który
      powstało prawo do zmniejszenia. Zmniejszenia podstawy obliczenia podatku w
      kolejnych latach dokonuje się, jeżeli wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta.
    Art. 26i ust. 5 ww. ustawy wskazuje:
      Zmniejszenia na podstawie ust. 1 pkt 1 albo zwiększenia na podstawie ust. 2 pkt 1
      dokonuje się, jeżeli do dnia złożenia zeznania podatkowego wierzytelność nie została
      uregulowana lub zbyta.
    Zgodnie z art. 26i ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku gdy po roku podatkowym, za który dokonano zmniejszenia na podstawie
      ust. 1 pkt 1 i ust. 3 albo zwiększenia na podstawie ust. 2 pkt 1, wierzytelność zostanie
      uregulowana lub zbyta, podatnik obowiązany jest do zwiększenia podstawy obliczenia
      podatku lub zmniejszenia straty w zeznaniu podatkowym składanym za rok
      podatkowy, w którym wierzytelność została uregulowana lub zbyta, odpowiednio o
      wartość kwot uprzednio odliczonych albo doliczonych. Jeżeli kwota straty jest mniejsza
      od kwoty ją zmniejszającej, różnica zwiększa podstawę obliczenia podatku.
    Warunki pozwalające na skorzystanie z ulgi na złe długi
    Zgodnie z art. 26i ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są łącznie następujące
      warunki:
        1) dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania
        podatkowego nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego,
        postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
        2) od daty wystawienia faktury (rachunku) lub zawarcia umowy dokumentującej
        wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
        została wystawiona faktura (rachunek) lub została zawarta umowa, a w
        przypadku gdy rok kalendarzowy, w którym wystawiono fakturę (rachunek), jest
        inny niż rok kalendarzowy, w którym zawarto umowę - gdy nie upłynęły 2 lata,
        licząc od końca roku kalendarzowego późniejszej z tych czynności;
        3) transakcja handlowa zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz
        działalności dłużnika, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wobec powyższego ulga na złe długi to możliwość dokonania korekty podatku przez
    wierzyciela w razie nieuregulowania płatności, a jednocześnie obowiązek analogicznej
    korekty po stronie dłużnika. W przypadku podatku dochodowego ulga na złe długi
    oznacza zatem zmniejszenie oraz odpowiednio zwiększenie podstawy opodatkowania o
    wartość należności, która nie została opłacona w zeznaniu podatkowym składanym za rok
    podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na
    fakturze (rachunku) lub w umowie.

    Wierzyciele mają możliwość zmniejszenia podstawy opodatkowania o zaliczaną do
    przychodów należnych wartość wierzytelności, która nie została uregulowana lub zbyta.
    Dłużnicy natomiast dokonują obligatoryjnego zwiększenia podstawy opodatkowania o
    zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów wartość zobowiązania, które nie zostało
    uregulowane.
    Z Pana wniosku wynika między innymi, że:
    · zawierał Pan transakcje handlowe w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu
      nadmiernym opóźnieniom;
    · transakcje te dotyczyły odpłatnych dostaw towaru w ramach prowadzonych działalności
      wierzyciela (Pana) i dłużnika (kontrahenta), z których dochody są opodatkowane
      podatkiem dochodowym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej;
    · zobowiązanie dłużnika stanowi świadczenie pieniężne w rozumieniu art. 4 pkt 1a
      ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom;
    · wartość wierzytelności została zaliczona przez Pana do przychodów należnych w latach
      2021 i 2022 i rozliczona w zeznaniach rocznych PIT-36L za te lata;
    · dłużnik nie był i nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, ani
      upadłościowego i nie jest w trakcie likwidacji;
    · wierzytelność będąca przedmiotem wniosku nie została uregulowana i nie została zbyta.
    Z Pana wniosku wynika więc, że spełnia Pan część przesłanek warunkujących możliwość
    skorzystania z omawianej ulgi.
    Pamiętać należy jednak, że stosowanie do art. 26i ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych podstawa obliczenia podatku może być zmniejszona o
    zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności, przy czym zmniejszenia
    dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło
    90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.
    Tymczasem z Pana wniosku wynika, że:
    · dostawy towaru - (...) odbywały się na podstawie ustnie zawartej umowy z
      kontrahentem;
    · na wystawianych fakturach VAT z tytule dostaw towaru zawsze był termin zapłaty 90 dni
      od dnia dostawy;
    · 14 grudnia 2022 r. zawarł Pan z dłużnikiem umowę stanowiącą porozumienie dotyczące
      spłaty zadłużenia kwot wg wyszczególnionych nr faktur.
    · umowa w swej treści zawierała zapis, że dłużnik będzie realizował spłatę zaległych
      faktur od maja 2023 r.
    Odnosząc się więc do Pana stanowiska, w świetle którego chciałby Pan skorzystać z ulgi na
    złe długi za 2021 i 2022 r. wyjaśniam, że w Pana przypadku z ulgi na złe długi mógłby Pan –
    co do zasady – skorzystać najszybciej w zeznaniach podatkowych za lata podatkowe, w
    których upłynęło 180 dni od dnia wystawienia poszczególnych faktur lub w zeznaniach za
    lata podatkowe, w których upłynęło 90 dni od terminu zapłaty określonego w umowie
    (zgodnie z harmonogramem spłat).
    Jak wynika jednak z art. 26i ust. 10 pkt 2 ustawy, w celu skorzystania z tej ulgi od daty
    wystawienia faktury (rachunku) lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie
    mogą upłynąć 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została wystawiona
    faktura (rachunek) lub została zawarta umowa.

    Z Pana wniosku wynika natomiast, że faktury wystawiane były w 2021 i 2022 r. a umowa
    zawarta z dłużnikiem, a wynikająca z braku regulowania przez niego należności
    wynikających wystawianych przez Pana faktur, zawarta została 14 grudnia 2022.
    Z Pana wniosku wynika więc, że od daty wystawienia faktur oraz zawarcia ww. umowy
    dokumentującej wierzytelność upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym zostały wystawione faktury oraz została zawarta umowa.
    Wynika to również wprost z Pana wniosku, w którym wskazał Pan, że: Od daty wystawienia
    faktur upłynęło 2 lata i od daty sporządzenia umowy-porozumienia też minęły 2 lata.
    Odnosząc się do Pana wyjaśnień, że:
    · od daty realizacji spłaty wierzytelności 2 lata upłyną na koniec 2025 roku (początek
      realizacji spłaty maj 2023);
    · od daty realizacji spłaty w umowie-porozumieniu i zapłaty jednej z wierzytelności nie
      minęły jeszcze 2 lata;
    wyjaśniam ponownie, że art. 26i ust. 10 pkt 2 warunkuje możliwość skorzystania z ulgi,
    jeśli od daty wystawienia faktury (rachunku) lub zawarcia umowy dokumentującej
    wierzytelność nie upłyną 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została
    wystawiona faktura (rachunek) lub została zawarta umowa.
    Z ww. regulacji wynika wprost (literalnie), że dwuletni okres liczyć należy więc wyłącznie od
    dnia wystawienia faktury lub zawarcia umowy, a nie realizacji samych spłat.
    W Pana przypadku możliwość skorzystania z omawianej ulgi na złe długi upłynęła więc z
    końcem 2024 r.
    Pana stanowisko należało więc uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie ich zaistnienia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź
    straci swą aktualność.
    Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności
    faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.