Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.403.2025.3.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: lokal-odrębna własność lokalu
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 12 maja 2025 r. (wpływ 15 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2017 r. nabyła Pani spadek po zmarłej w 2016 r. cioci, którego przedmiotem było 3/4
    wkładu mieszkania spółdzielczego lokatorskiego.
    US (...) zn. (...) zwolnił Panią z podatku -0,00 zł gdyż przedmiotem spadku było 3/4 wkładu
    na mieszkanie spółdzielcze lokatorskie -16.389 zł. Warunkiem zwolnienia z podatku było
    zamieszkanie i zameldowanie się w w/w lokalu. Zamieszkała Pani i zgłosiła w UG jako
    miejsce zamieszkania.
    W 2018 r. SM przyjęła Panią na członka Spółdzielni, ale nie mogła Pani się zameldować
    gdyż nie miała Pani prawa do całości. Chciała Pani spłacić spadkobierców wujka z ich
    części wkładu, ale SM zażądała tej spłaty po cenach wolnorynkowych co wielokrotnie
    przekraczało wysokość wkładu mieszkaniowego.
    Wujostwo mieszkanie spółdzielcze lokatorskie z wkładem mieszkaniowym w wysokości
    29.200 zł zasiedlili w 1978 r.
    W 1994 wujek zmarł. Małżeństwo nie miało dzieci.
    Przez 22 lata po śmierci męża ciocia sama ponosiła koszty spłaty rat mieszkaniowych.
    Spadkobiercy wujka (ojciec, brat, siostra) nigdy nie interesowali się spadkiem.
    Nie zgadzając się ze stanowiskiem SM 06.2018 r. złożyła Pani pozew do Sądu.
    W maju 2024 r. (po 6 latach) nastąpiło podpisanie ugody w Sądzie (ponoć zmieniły się
    przepisy) po wpłaceniu do Spółdzielni 89.494,13 zł na rzecz spadkobierców wujka.
    W 09.2024 r. notarialnie potwierdzono prawo własności lokalu.
    W listopadzie 2024 r. zameldowała się Pani w mieszkaniu.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W maju 2024r Sąd zaproponował ugodę podając jako powód nowelizacje ustawy o
    spółdzielniach mieszkaniowych z listopada 2017r. Ugoda dotyczyła zrewaloryzowania
    wartości wkładu na mieszkanie wpłaconego przez wujostwo w roku 1978.
    Chcąc zakończyć ciągnącą się latami niepewność swojej sytuacji podpisała Pani ugodę ze
    Spółdzielnią. Wpłaciła Pani 89.494,13 zł jako uzupełnienie wkładu mieszkaniowego wg. cen
    wolnorynkowych w celu zabezpieczenia ewentualnych roszczeń spadkobierców wujka od
    SM.
    W dniu 15.05.2024r. nabyła Pani spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu wraz z wkładem
    mieszkaniowym.
    W dniu 20.11.2024r. podpisana została umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu i
    przeniesieniu jego własności aktem notarialnym.
    W listopadzie 2024r. zameldowała się Pani w mieszkaniu.
    Na pytanie - czy dokonane przez Panią odpłatne zbycie ww. lokalu mieszkalnego nastąpi w
    wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazała Pani, że - zbycie miałoby nastąpić przez osobę
    fizyczną.

## Pytanie

Czy obowiązuje Panią 5-letnie oczekiwanie na zwolnienie z podatku od całkowitej wartości
    mieszkania i jakie będą skutki podatkowe ewentualnej sprzedaży mieszkania przed
    upływem 5 lat od uzyskania prawa własności aktem notarialnym?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zadaniem, jeśli nastąpi zbycie lokalu przed upływem 5 lat od daty nabycia prawa
    własności w roku 2024, zapłacę podatek tylko od 1/4 wartości nieruchomości (uzupełniony
    wkład mieszkaniowy poprzez wpłatę 89 494,13 zł).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku
    dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    przychód uzyskany ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa
    w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zatem, powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości uzależnione
    jest od daty jej nabycia, które należy utożsamiać z chwilą przeniesienia własności w
    rozumieniu cywilnoprawnym.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem

    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, które stosuje się do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.
    Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło
    ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią lokalu
    mieszkalnego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie ww. lokalu mieszkalnego nabytego w spadku po
    zmarłej w 2016 r. Pani cioci, nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przedmiotowego lokalu mieszkalnego przez
    spadkodawcę.
    Wskazać należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz.
    1740, z późn. zm.):
      Spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci
      przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów tej ustawy.

    Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:
      Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
      dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy
      do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Kwestię nabycia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego reguluje
    ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2024 r., poz.
    558). Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu
      mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać osobie, na rzecz której
      ustanowione jest prawo, lokal mieszkalny do używania, a osoba ta zobowiązuje się
      wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie
      spółdzielni. Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może być
      ustanowione na rzecz członka spółdzielni albo członka spółdzielni i jego małżonka.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może być ustanowione w
      budynku stanowiącym własność lub współwłasność spółdzielni.
    Zatem, w przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego
    właścicielem i zarządzającym mieszkaniem jest spółdzielnia mieszkaniowa. Osoby
    zamieszkujące w takich mieszkaniach jedynie je użytkują; nie posiadają do nich tytułu
    własności. Mogą używać mieszkanie, ale nie są jego właścicielami.
    Natomiast stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie
      przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji.
    W myśl art. 9 ust. 4 ww. ustawy:
      Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego powstaje z chwilą zawarcia
      między osobą ubiegającą się o ustanowienie tego prawa a spółdzielnią umowy, o
      której mowa w ust. 1. Umowa powinna być zawarta pod rygorem nieważności w
      formie pisemnej.
    Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może należeć do jednej osoby albo
    do małżonków (art. 9 ust. 5 ww. ustawy).
    Wyjaśnienia wymaga, że w przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu
    mieszkalnego dziedziczeniu podlega wyłącznie wkład mieszkaniowy związany z tym
    prawem, a nie samo prawo, które przysługiwało spadkodawcy. W takiej sytuacji bowiem
    właścicielem spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego jest spółdzielnia
    mieszkaniowa.
    Natomiast kwestię przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu
    mieszkalnego we własność reguluje przepis art. 12 ust. 1 ustawy o spółdzielniach
    mieszkaniowych, w myśl którego:

      Na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do
      lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę
      przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego:
      1) spłaty przypadającej na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z
      budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej
      części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami, a jeżeli spółdzielnia
      skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków –
      spłaty przypadającej na ten lokal części umorzenia kredytu w kwocie podlegającej
      odprowadzeniu przez spółdzielnię do budżetu państwa;
      2) spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.
    Z powyższego przepisu wynika, że po spełnieniu określonych warunków, na rzecz osoby,
    której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu spółdzielnia ma obowiązek
    przenieść własność lokalu na rzecz członka spółdzielni. Nabycie prawa własności
    następuje zatem dopiero z chwilą zawarcia umowy przenoszącej własność.
    Należy jednak zauważyć, że z art. 14 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych
    wynika, że wykluczenie możliwości dziedziczenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do
    lokalu nie narusza uprawnień spadkobierców do dziedziczenia wkładu mieszkaniowego
    związanego z takim prawem.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      W przypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu
      mieszkalnego w następstwie śmierci uprawnionego lub w przypadkach, o których
      mowa w art. 11, roszczenia o zawarcie umowy o ustanowienie spółdzielczego
      lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przysługują jego osobom bliskim.
    W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Do zachowania roszczeń, o których mowa w ust. 2 i 3, konieczne jest złożenie w
      terminie jednego roku pisemnego zapewnienia o gotowości zawarcia umowy o
      ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. W
      przypadku zgłoszenia się kilku uprawnionych, rozstrzyga sąd w postępowaniu
      nieprocesowym, biorąc pod uwagę w szczególności okoliczność, czy osoba
      uprawniona na podstawie ust. 2 zamieszkiwała z byłym członkiem. Po
      bezskutecznym upływie wyznaczonego przez spółdzielnię terminu wystąpienia do
      sądu, wyboru dokonuje spółdzielnia. Jeżeli o roszczeniu rozstrzygał sąd, osoby, które
      pozostawały w sporze, niezwłocznie zawiadamiają o tym spółdzielnię. Do momentu
      zawiadomienia spółdzielni o tym, komu przypadło spółdzielcze lokatorskie prawo do
      lokalu mieszkalnego, osoby te odpowiadają solidarnie za opłaty, o których mowa w
      art. 4 ust. 1.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia stwierdzić należy, że w drodze spadku po cioci
    zmarłej w 2016 r., w żadnym wypadku nie nabyła Pani prawa własności do lokalu
    mieszkalnego, ale nabyła jedynie prawo do wkładu mieszkaniowego związanego ze
    spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego.
    Jednakże dopiero data ustanowienia w 2024 r. odrębnej własności lokalu mieszkalnego
    jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do tego
    momentu nie miała Pani żadnych praw własnościowych do lokalu mieszkalnego. Tym
    samym, pięcioletni termin określony w przywołanym przepisie może być liczony jedynie
    od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia prawa zbywalnego, czyli
    przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną
    własność lokalu mieszkalnego, co w omawianej sprawie nastąpiło w dniu 20 listopada
    2018 r.

    W świetle powyższego stwierdzić należy, że przedmiotem spadku po zmarłej Pani cioci
    było prawo do wkładu mieszkaniowego związane ze spółdzielczym lokatorskim prawem
    do lokalu mieszkalnego, które jest niezbywalne i nie podlega dziedziczeniu.
    Wobec powyższego, na gruncie przedmiotowej sprawy nabyła Pani prawo własności do
    przedmiotowego lokalu mieszkalnego w wyniku przeniesienia na Nią własności tegoż
    lokalu przez spółdzielnię mieszkaniową w dniu 20 listopada 2024 r. i to właśnie ta data –
    jako data nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – jest kluczowa dla skutków podatkowych sprzedaży
    tegoż lokalu.
    Zatem, na kanwie opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, data nabycia przez
    spadkodawcę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie jest datą nabycia przez Panią przedmiotowego
    lokalu mieszkalnego – w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – w konsekwencji czego, data ta jest obojętna dla
    skutków podatkowych sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowego lokalu
    mieszkalnego (odrębnej własności lokalu mieszkalnego) przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego, stanowi dla
    Pani źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ zostanie dokonane przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy,
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego

      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z: odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5
    ww. ustawy).
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia,
    lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c

    Wysokość ww. nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur VAT
    w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających
    poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    wymienionych praw do lokali mieszkalnych odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ww.
    ustawy, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W świetle powyższego, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie w art. 22 ust. 6c
    ww. ustawy, że koszty takie stanowią udokumentowane koszty nabycia nieruchomości
    powiększone o nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości, a poczynione zostały w
    czasie jej posiadania.
    Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych dotyczy zatem tych wydatków, które zbywca musiał ponieść aby nabyć
    zbywaną przez siebie nieruchomość lub prawo majątkowe. Tylko w taki sposób wolno
    pomniejszyć przychód z odpłatnego zbycia – odejmując tym samym wydatki poniesione
    uprzednio na nabycie zbywanej nieruchomości lub prawa majątkowego. Również w
    doktrynie podkreśla się, że wydatki na nabycie to wyłącznie wydatki bezpośrednio
    poniesione na nabycie, a nie koszty pośrednio związane z tym nabyciem. Kwota tego
    wydatku winna wynikać z dokumentu potwierdzającego jego poniesienie.
    Katalog wydatków stanowiących koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego
    zbycia (sprzedaży) nieruchomości nabytych odpłatnie zawarty w cytowanym przepisie art.
    22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem
    zamkniętym, co oznacza, że w żadnym wypadku nie dopuszcza się zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodu innych wydatków niż wymienione. Zatem, sam fakt poniesienia przez
    podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze w sposób automatyczny do zaliczenia tego
    wydatku do kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy. Nie każdy
    bowiem wydatek ma bezpośredni wpływ na uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości
    przychód, lecz tylko ten, który pozostaje w takim związku, że poniesienie go miało wpływ
    na nabycie nieruchomości.
    Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu każdy wydatek wymaga zatem nie tylko
    oceny pod kątem, czy jego poniesienie miało związek z konkretnym przychodem, ale też z
    punktu widzenia racjonalności określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Nie
    wystarczy bowiem samo subiektywne przekonanie podatnika o wpływie poniesionego
    przez niego wydatku na osiągniecie przychodu. Wydatek musi zostać poniesiony celowo i
    być zasadny z punktu widzenia nabycia nieruchomości lub stanowić nakład zwiększający
    jej wartość. Pojęcie kosztów, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczy zatem wszystkich tych wydatków, które zbywca
    musiał ponieść aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość lub wydatków, które
    poniósł jako nakłady, celem zwiększenia jej wartości. Tylko w taki sposób wolno
    pomniejszyć przychód z odpłatnego zbycia – odejmując tym samym wydatki poniesione
    uprzednio na nabycie zbywanej nieruchomości powiększone o udokumentowane nakłady,
    które zwiększyły wartość tej nieruchomości, poczynione w czasie jej posiadania.
    Z treści wniosku wynika, że poniosła Pani koszty (wydatki) z tytułu:
    · ugody sądowej ze Spółdzielnią - wpłaciła Pani 89 494,13 zł jako uzupełnienie wkładu
      mieszkaniowego w celu zabezpieczenia ewentualnych roszczeń spadkobierców wujka.
    Przepis art. 22 ust. 6d ww. ustawy odnosi się do nabycia nieruchomości i praw do nich
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), w sposób nieodpłatny, np. w drodze spadku.
    Jednakże przedmiotem spadku po Pani zmarłej cioci było jedynie prawo do wkładu
    mieszkaniowego związane ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego,
    które jest niezbywalne i nie podlega dziedziczeniu, nie zaś prawo własności lokalu
    mieszkalnego.

    Zatem, w odniesieniu do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy zaznaczy, że przepis ten nie znajdzie zastosowania w przedmiotowej
    sprawie, gdyż nie nabyła Pani lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność w
    drodze spadku, lecz wyłącznie wkład mieszkaniowy związany ze spółdzielczym lokatorskim
    prawem do lokalu mieszkalnego.
    Wątpliwość Pani budzi kwestia, czy w związku ze sprzedażą przedmiotowego lokalu
    mieszkalnego przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie, może Pani pomniejszyć dochód o uzupełniony wkład mieszkaniowy – o
    kwotę 89 494,13 zł).
    Ponieważ do nabycia przez Panią własności przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie
    doszło (jak już wcześniej wykazano) w drodze spadku bądź działu spadku, ale w wyniku
    przeniesienia na Panią własności tegoż lokalu przez spółdzielnię mieszkaniową w dniu 20
    listopada 2024 r., koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży tegoż lokalu mieszkalnego
    ustalić należy nie na podstawie art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ale na podstawie art. 22 ust. 6c ww. ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że warunkiem przekształcenia lokatorskiego prawa do
    lokalu mieszkalnego w prawo własności jest pokrycie kosztów zadania inwestycyjnego w
    części przypadającej na ten lokal (o czym traktuje zacytowany wyżej art. 12 ust. 1 ustawy o
    spółdzielniach mieszkaniowych).
    Przeniesienie własności lokalu uzależnione zostało więc od spełnienia przez członka
    spółdzielni określonych warunków finansowych, tj. został on zobowiązany do spłaty
    przypadającej na ten lokal części zobowiązań związanych z budową lokalu mieszkalnego,
    w tym spłaty odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami.
    Natomiast w sytuacji, gdy spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków
    publicznych lub z innych środków, członek spółdzielni zobowiązany jest również do spłaty
    przypadającej na ten lokal części umorzenia kredytu w kwocie podlegającej
    odprowadzeniu przez spółdzielnię do budżetu państwa.
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że kosztem uzyskania przychodu ze
    sprzedaży lokalu mieszkalnego są wszelkie wydatki poniesione na jego nabycie, tj. wydatki
    związane z pokryciem kosztów budowy przypadających na ten lokal.
    Podkreślenia wymaga fakt, że nabycie przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie jest w
    żaden sposób uzależnione od dokonywanej przez Panią wpłaty wkładu mieszkaniowego
    jako zabezpieczenia roszczeń spadkobierców wujka od Spółdzielni Mieszkaniowej.
    Warunkiem nabycia przez Panią części wkładu będącej przedmiotem spadku była
    wpłacenie do Spółdzielni Mieszkaniowej kwoty 89 494,13 jako uzupełnienie wkładu
    mieszkaniowego w celu zabezpieczenia ewentualnych roszczeń spadkobierców wujka od
    Spółdzielni Mieszkaniowej. Wydatek poniesiony na tę wpłatę stanowi koszt nabycia tej
    części wkładu mieszkaniowego, nie zaś koszt nabycia lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną własność, będącego przedmiotem odpłatnego zbycia. Powyższe nie pozwala na
    zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia tego lokalu
    stanowiącego odrębną własność wydatków związanych z zapłatą wkładu.
    Nabycie własności lokalu mieszkalnego nie nastąpiło bowiem w wyniku spadku po zmarłej
    Pani cioci, ale w drodze przeniesienia przez spółdzielnię mieszkaniową własności na rzecz
    osoby, której przysługiwało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu. To oznacza, że
    zapłata kwoty 89 494,13 jako uzupełnienie wkładu mieszkaniowego w celu zabezpieczenia
    ewentualnych roszczeń spadkobierców wujka od Spółdzielni Mieszkaniowej nie została
    poniesiona w celu nabycia przez Panią przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Wydatek
    poniesiony jako uzupełnienie wkładu mieszkaniowego stanowi koszt nabycia części
    wkładu mieszkaniowego, nie zaś koszt nabycia lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną własność, będącego przedmiotem odpłatnego zbycia. Lokal mieszkalny
    stanowiący odrębną własność nabyła Pani samodzielnie. Wpłaty dokonane przez Panią na
    rzecz Spółdzielni na podstawie ugody sądowej nie stanowią wydatków na nabycie lokalu

    mieszkalnego, jak również nie są nakładami na nieruchomość dokumentowanymi fakturą
    VAT i zwiększającymi wartość tej nieruchomości. Nie mogą zatem stanowić kosztu
    uzyskania przychodu z tytułu jego odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c
    ww. ustawy.
    Nie ma również związku przyczynowo-skutkowego między sprzedażą lokalu mieszkalnego
    a wpłatą przekazaną na rzecz Spółdzielni mieszkaniowej, dlatego w myśl ww. art. 19 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych spłata nie stanowi kosztu odpłatnego
    zbycia.
    Powyższe stanowisko potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10
    marca 2014r., sygn. akt II SA/Wa 2601/13.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny stwierdzić należy, że nabyła Pani prawo własności do przedmiotowego lokalu
    mieszkalnego w dniu 20 listopada 2024 r., tj. w wyniku przeniesienia na Panią własności
    tegoż lokalu przez spółdzielnię mieszkaniową. Tym samym, sprzedaż przedmiotowego
    lokalu mieszkalnego (odrębnej własności lokalu mieszkalnego) przed upływem 5 lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego, stanowi
    dla Pani źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonana przed upływem pięcioletniego terminu,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. Uzyskany z tego tytułu dochód
    podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art.
    30e ww. ustawy. Koszt wpłaty wkładu mieszkaniowego do Spółdzielni Mieszkaniowej, nie
    stanowi dla Pani kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży przedmiotowego
    lokalu mieszkalnego, o których mowa w art. 22 ust. 6c i ust. 6d ww. ustawy.
    Wobec powyższego, stanowisko Pani należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.