Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB2.4511.1068.2016.1.ŁS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-02-23
Teza: W związku z realizacją projektu po stronie mieszkańca gminy nie powstanie przychód w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: energia-źródło energii; nabycie; projekt; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2016 r. (data wpływu 27 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania u mieszkańca gminy przychodu oraz obowiązku wystawienia informacji PIT-8C – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania u mieszkańca gminy przychodu oraz obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będzie się ubiegać o dofinansowanie realizacji projektu pn. „I.” Dofinansowanie projektu pochodzić będzie ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach działania 3.1 Rozwój OZE (Odnawialne Źródła Energii) Regionalnego Programu Operacyjnego … na lata 2014-2020. Przedmiotem projektu jest wykonanie kolektorów słonecznych, instalacji fotowoltaicznych, kotłów centralnego ogrzewania opalanych biomasą oraz gruntowych pomp ciepła wykorzystujących odnawialne źródła energii, służących do wytwarzania energii cieplnej i elektrycznej na budynkach mieszkalnych lub niemieszkalnych (w jednostkowych przypadkach) mieszkańców G. M. K. i G. K. W. (osób fizycznych). Wykonanie mikroinstalacji OZE odbędzie się na podstawie umowy cywilno-prawnej zawartej z Wnioskodawcą przez osoby fizyczne i będzie częściowo odpłatne (mieszkańcy pokrywają część kosztów mikroinstalacji – wkład własny). Po zakończeniu realizacji projektu mikroinstalacje zostaną przekazane w bezpłatne użytkowanie mieszkańcom na okres 5 lat. Po upływie okresu trwałości projektu (tj. 5 lat od jego zakończenia) Wnioskodawca przekaże nieodpłatnie mieszkańcom prawo własności do wykonanych na ich nieruchomościach mikroinstalacji. Źródłem finansowania instalacji systemów OZE będą wyłącznie środki RPO i wkład własny mieszkańców, Wnioskodawca nie przeznacza środków własnych na ten cel.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy zamontowanie mikroinstalacji OZE na nieruchomościach mieszkańca, a następnie otrzymanie od Wnioskodawcy prawa własności do mikroinstalacji podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Jeżeli tak, to czy Wnioskodawca powinien wystawić beneficjentom PIT-8C?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dochody uzyskane przez beneficjentów projektu korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z uwagi na fakt, że pochodzą ze środków Unii Europejskiej. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 16 września 2008 r. (sygn. akt FSK 874/07) w świetle przepisów ustawy o PIT istotne jest źródło pochodzenia dochodu, zaś bez znaczenia czy środki wypłacane są bezpośrednio, czy pośrednio poprzez podmioty krajowe także przy wykorzystywaniu mechanizmu prefinansowania. Wnioskodawca będący jedynie pośrednikiem w uzyskaniu środków unijnych na realizację programu nie powinien zatem wystawiać beneficjentom PIT-8C, gdyż dochód jest zwolniony z opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Również zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów. W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określono katalog źródeł przychodów, wyszczególniając w pkt 9 – inne źródła.

Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. W świetle powyższego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia. Tak więc, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.

Stosownie do art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Zgodnie z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym Wnioskodawca będzie się ubiegać o dofinansowanie realizacji projektu pn. „I.” Dofinansowanie projektu pochodzić będzie ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach działania 3.1 Rozwój OZE (Odnawialne Źródła Energii) Regionalnego Programu Operacyjnego \`(...)\` na lata 2014-2020. Przedmiotem projektu jest wykonanie kolektorów słonecznych, instalacji fotowoltaicznych, kotłów centralnego ogrzewania opalanych biomasą oraz gruntowych pomp ciepła wykorzystujących odnawialne źródła energii, służących do wytwarzania energii cieplnej i elektrycznej na budynkach mieszkalnych lub niemieszkalnych (w jednostkowych przypadkach) mieszkańców G. M. K. i G. K. W. (osób fizycznych). Wykonanie mikroinstalacji OZE odbędzie się na podstawie umowy cywilno-prawnej zawartej z Wnioskodawcą przez osoby fizyczne i będzie częściowo odpłatne (mieszkańcy pokrywają część kosztów mikroinstalacji – wkład własny). Po zakończeniu realizacji projektu mikroinstalacje zostaną przekazane w bezpłatne użytkowanie mieszkańcom na okres 5 lat. Po upływie okresu trwałości projektu (tj. 5 lat od jego zakończenia) Wnioskodawca przekaże nieodpłatnie mieszkańcom prawo własności do wykonanych na ich nieruchomościach mikroinstalacji. Źródłem finansowania instalacji systemów OZE będą wyłącznie środki RPO i wkład własny mieszkańców, Wnioskodawca nie przeznacza środków własnych na ten cel.

Z treści wniosku wynika zatem, że zasady korzystania z mikroinstalacji OZE w okresie trwałości projektu oraz jej nabycie po upływie tego okresu dla wszystkich mieszkańców Wnioskodawcy będą takie same. Zatem nie mają one charakteru indywidualnego. Nie można w związku z tym mówić o powstaniu przysporzenia majątkowego dla konkretnego mieszkańca. Tylko w przypadku gdyby konkretny, zindywidualizowany mieszkaniec korzystał z instalacji lub nabył instalację na preferencyjnych zasadach w stosunku do innych mieszkańców, powstałby u niego przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższy opis zdarzenia przyszłego i przedstawione przepisy prawa stwierdzić należy, że w związku z realizacją projektu po stronie mieszkańca gminy nie powstanie przychód w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zarówno z tytułu korzystania z mikroinstalacji OZE przez okres trwałości projektu jak i z tytułu nabycia instalacji po upływie tego okresu. Tym samym – wbrew stanowisku Wnioskodawcy – w niniejszej sprawie nie będzie miało zastosowanie zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku sporządzenia tym osobom informacji PIT-8C.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.