Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.848.2017.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-03
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją operacji.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; odzyskanie; parafia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2017 r. (data wpływu 16 listopada 2017 r.) uzupełnionym w dniu 15 grudnia 2017 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją operacji pn. … – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony dnia 15 grudnia 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją operacji pn. …

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Parafia w dniu 25 października 2017 roku zawarła z Województwem umowę o dofinansowanie realizacji operacji pn. … nr \`(...)\` Operacja jest współfinansowana ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 Poddziałanie ,,Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”. Parafia jako beneficjent zobligowana jest w trybie konkurencyjnym wyłonić wykonawcę robót konserwatorskich w zakresie: wykonania wstępnej dokumentacji fotograficznej i opisowej, ilustrującej stan zachowania elementów ołtarza przed przystąpieniem do prac konserwatorskich i restauratorskich. Wstępnego podklejenia i zabezpieczenia na czas transportu odspojonych fragmentów złoceń i polichromii wraz z zaprawą. Kolejne etapy zakładają demontaż obiektu i przewiezienie go do pracowni konserwatorskiej w T., oczyszczenia całości obiektu z zabrudzeń powierzchniowych, wykonanie dezynfekcji i dezynsekcji przy zastosowaniu ciekłych preparatów biobójczych, pobranie próbek celem wykonania badań budowy technicznej i technologii wykonania obiektu. Ponadto zostaną usunięte wtórne złocenia i srebrzenia oraz przemalowania metodami chemicznymi i mechanicznymi. Zostanie przeprowadzona impregnacja uszkodzonych przez żerowanie owadów fragmentów drewna rozpuszczalnikowym roztworem kopolimerów akrylowych, uzupełnienie i zabezpieczenie elementów ołtarza oraz przewiezienie tych elementów do kościoła. Ponadto pracom konserwatorskim poddany zostanie obraz przedstawiający Józefa z Dzieciątkiem polegającym na demontażu, oczyszczeniu odwrocia obrazu z zabrudzeń powierzchniowych, usunięciu zmienionego optycznie i zdegradowanego werniksu oraz przewiezieniu obrazu do kościoła. Wyłonienie realizatorów inwestycji odbyło się zgodnie z zasadami konkurencyjności. Koszty operacji zostały oszacowane na podstawie kosztorysu inwestorskiego oraz badania rynku usług. W efekcie przeprowadzonego postępowania konkurencyjnego Parafia, nabędzie usługę konserwatorską opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w wymiarze 23% zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., nr 54, poz. 535 z późniejszymi zmianami).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Parafii, przysługuje w związku z planowaną inwestycją prawo do odliczenia podatku naliczonego lub możliwość zwrotu podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, wobec czego nabyta usługa nie będzie służyła czynnościom opodatkowanym. Parafii nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Dz. U. z 2004 r., nr 54, poz. 535 z późn. zm.) oraz możliwość otrzymania zwrotu podatku, gdyż w związku z realizacją projektu nie wykonuje i nie będzie wykonywała czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze, wskazany podatek VAT w ramach operacji będzie kwalifikowany w pełnym wymiarze.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Rozdział 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. 2017 poz. 1686), normuje przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy przywołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Parafii nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków w ramach realizacji przedmiotowej operacji, ponieważ – jak wskazuje treść wniosku – nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a nabyte towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nie przysługuje również prawo do zwrotu podatku naliczonego, bowiem dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanym rozporządzeniu.

Tym samym stanowisko uznano za prawidłowe.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, albowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.