Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-79/11-4/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-05-25
Teza: Czy przychód w podatku dochodowym od osób prawnych powstanie w dacie wystawienia faktury w ostatnim dniu danego miesiąca i będzie obejmował wartość surowca pobranego przez kontrahenta?
Słowa kluczowe: faktura; magazynowanie; przychód; przychód-powstanie przychodu; przychód-przychody należne; sprzedaż; wydanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 16 lutego 2011 r. (data wpływu 25.02.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu powstania przychodu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2011 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 13 maja 2011 r. (data wpływu 17.05.2011 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu powstania przychodu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Sp. z o.o. (dalej jako Spółka) zawarła z jednym ze swoich kontrahentów umowę handlową, której przedmiotem jest sprzedaż surowca piasek kwarcowy szklarski IV klasa luzem o parametrach określonych w załączniku do tej umowy. Spółka zobowiązała się w umowie, że będzie w stanie realizować zamówienia składane przez kontrahenta bez uszczerbku dla terminowości i jakości dostaw.

Na mocy umowy, Spółka była zobowiązana dostarczyć, a kontrahent był zobowiązany do odebrania surowca w ilości określonej w umowie. Strony dopuściły modyfikację ilości surowca objętego ww. obowiązkiem w granicach 10% w górę lub w dół od ilości surowca określonej w umowie.

Kontrahent był zobowiązany do składania comiesięcznych zamówień z określeniem terminów załadunku i odbioru przypadających na dzień pomiędzy 2 a 7 dniem od dnia złożenia zamówienia. Czas od momentu złożenia zamówienia do momentu dostawy określono maksymalnie na cztery tygodnie. Określono minimalną ilość zamówionego jednorazowo surowca. Umowa zobowiązywała Spółkę do utrzymania zapasu surowca o parametrach określonych w załączniku do umowy w ilości umożliwiającej ciągłość dostawy dla kontrahenta. Umowa przewidywała także zobowiązanie Spółki do utrzymania w magazynach Spółki zapasu w ilości 2000 ton surowca celem zapewnienia pewności dostaw w okresie zimowym.

Niedostarczenie przez Spółkę surowca w terminach przez kontrahenta określonych i potwierdzonych przez Spółkę wiązało się z sankcją kary umownej w wysokości 1% niezrealizowanej dostawy za każdy dzień opóźnienia. Umowa w kształcie opisanym powyżej została przedłużona i obowiązki z niej wynikające pozostały w mocy także w chwili składania niniejszego wniosku interpretacyjnego.

Mając na uwadze powyższe, Spółka pragnie zracjonalizować zasady składowania surowca, obniżyć koszty ponoszone w związku ze składowaniem surowca u siebie, wyeliminować ryzyko zapłaty kary umownej z tytułu niedotrzymania terminu dostaw i obniżyć koszty transportu w drodze zawarcia z kontrahentem odpłatnej umowy przechowania surowca przez kontrahenta, na mocy której surowiec byłby dowieziony do kontrahenta np. raz w miesiącu i pobierany przez niego stosownie do zapotrzebowania, a Spółka fakturowałaby dostawy wystawiając fakturę w ostatnim dniu danego miesiąca.

W piśmie z dnia 13 maja 2011 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku Spółka wyjaśniła, co następuje:

1.  do czasu pobrania surowca przez kontrahenta, surowiec ten pozostanie własnością Spółki, co wyraźnie zostanie zapisane w umowie o współpracy z tym kontrahentem;
2.  wystawiona przez Spółkę faktura będzie obejmować wszystkie pobrania surowca w danym miesiącu, pobrane przez kontrahenta ilości surowca znajdą pełne odzwierciedlenie w fakturze wystawionej za ten właśnie miesiąc;
3.  uregulowanie należności przez kontrahenta nastąpi przelewem bankowym w terminie oznaczonym na fakturze. Zwykle będzie to termin 60 dni od dnia otrzymania faktury przez kontrahenta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy przychód w podatku dochodowym od osób prawnych powstanie w dacie wystawienia faktury w ostatnim dniu danego miesiąca i będzie obejmował wartość surowca pobranego przez kontrahenta?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód w podatku dochodowym powstanie w ostatnim dniu danego miesiąca i obejmie wartość surowca pobranego w trakcie całego danego miesiąca. Data wystawienia faktury przypadająca na ostatni dzień tego miesiąca wyznaczy więc datę powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Jednocześnie w art. 12 ust. 4 ww. ustawy, ujęto katalog przysporzeń niezaliczonych do przychodów podatkowych.

Stosownie do treści art. 12 ust. 3 wskazanej ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a omawianej ustawy.

Na mocy tego przepisu, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Przepis powyższy wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu.

Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma dzień dokonania czynności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania przychodu.

Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia wskazanych w przepisie zdarzeń, a jeżeli występują one po dniu wystawienia faktury czy po dniu dokonania zapłaty należności, te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia, decydują o momencie powstania przychodu.

W konsekwencji, odnosząc powyższe uwarunkowania prawne do przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż najwcześniejszym ze zdarzeń określonym w tym przepisie (wydanie towaru, wystawienie faktury, zapłata należności) jest wydanie towaru, Spółka powinna rozpoznać moment powstania przychodu w dniu wydania towaru.

Jednocześnie informuję się, iż w zakresie podatku od towarów i usług wydano w dniu 24 maja 2011 r. interpretacje indywidualne nr ILPP2/443-420/11-4/MN, ILPP2/443-420/11-5/MN, ILPP2/443-420/11-6/MN, ILPP2/443-420/11-7/MN.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.