Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1311/12/KJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-04-04
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; stawka-stawki podatku; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2012r. (data wpływu 24 grudnia 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 13 marca 2013r. (data wpływu 18 marca 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 13 marca 2013r. (data wpływu 18 marca 2013r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 6 marca 2013r. znak: IBPP1/443-1311/12/KJ.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka (dalej Wnioskodawca) została założona w roku 1989. Obecnie jej udziałowcami jest 48 osób fizycznych. Spółka jest zarejestrowana w KRS.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy są: usługi projektowe, projektowanie budynków, zagospodarowanie terenu, usługi architektoniczne, projektowanie sieci i instalacji wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych itp.

W dniu 26 marca 1996r., na podstawie aktu notarialnego, Spółka (której wspólnikami wówczas było 90 osób fizycznych) kupiła nieruchomość położoną w K. od Biura Projektów, będącego przedsiębiorstwem państwowym. Nie została wystawiona faktura VAT. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT do nadal. Zakup obejmował:

1.  prawo użytkowania wieczystego działek gruntu oznaczonych numerami geodezyjnymi 77/20 i 67/6, o łącznej powierzchni 0,1539 ha stanowiące własność Skarbu Państwa, z prawem użytkowania wieczystego zapisanym na rzecz Biura Projektów grudnia 2089r. Obecny nabywca, czyli Wnioskodawca jest użytkownikiem wieczystym tych gruntów do roku 2089. Jednocześnie Wnioskodawca nabył uprawnienia do bezpłatnej służebności gruntowej przejazdu i przechodu przez działki oznaczone numerami 65/7, 65/9 i 77/9.
2.  budynek biurowy tylny, dwukondygnacyjny, podpiwniczony z dobudowanymi 3 boksami garażowymi, o łącznej powierzchni użytkowej 888 m².
3.  budynek parterowy, gospodarczy, obejmujący magazyn i śmietnik, o powierzchni 76,1 m².
4.  podjazd asfaltowy o powierzchni 252,0 m² i ogrodzenie długości 36,0 m.

Wymienione obiekty są trwale związane z gruntem. Obiektów niezwiązanych trwale z gruntem nie było. Obiekty te są budynkami i budowlami w rozumieniu prawa budowlanego.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, iż nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zakupie gruntów i budynków, jakie zostały zakupione na podstawie wymienionego aktu notarialnego.

Zakupiona nieruchomość została oddana Wnioskodawcy do użytkowania w dniu 1 kwietnia 1996r. W czasie trwania eksploatacji do dnia dzisiejszego Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów modernizacyjnych ani ulepszających nabyte budynki i budowle. W czasie minionych 16 lat od zakupu nieruchomość ww. opisana do nadal jest użytkowana w działalności gospodarczej i nie są przeprowadzane żadne ulepszenia i też nie jest prowadzona żadna rozbiórka.

Ponadto w 1999 roku na działce Nr 67/6 dokonano utwardzenia kostką betonową i ażurowymi płytami betonowymi 12 miejsc parkingowych o łącznej powierzchni 134,3m², które oddano do użytkowania 11 marca 1999r. Koszt wykonania utwardzenia wyniósł 14.647,95 zł netto. Podatek VAT odliczono od należnego w wysokości 3.222,55 zł. Wykonany parking jest dla Wnioskodawcy odrębnym środkiem trwałym podlegającym amortyzacji. Utwardzone miejsca parkingowe Wnioskodawca użytkuje już 13 lat w działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu z dnia 13 marca 2013r. Wnioskodawca poinformował, że:

1.  Na działce nr 77/20 (o pow. 834 m²) znajduje się budynek biurowy tylny z 3 garażami. Na działce nr 67/6 (o pow. 705 m² ) znajduje się budynek gospodarczy obejmujący magazyn i śmietnik oraz budowle: asfaltowy podjazd o pow. 252 m² i parking o 12 miejscach postojowych. Ponadto na jej części jest zieleniec.
2.  Obydwie działki są zabudowane. Dla terenu nieruchomości Wnioskodawcy i terenów okolicznych brak obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawca nie występował o decyzję o warunkach zabudowy. W rejestrze gruntów obydwie działki oznaczone są symbolem Bi – „inne tereny zabudowane”. 3a)Zgodnie z klasyfikacją PKOB:
    *   budynek biurowy z 3 garażami: sekcja 1, dział 12, grupa 122, klasa 1220,
    *   budynek gospodarczy zawierający magazyn i śmietnik: sekcja 1, dział 12, grupa 125, klasa 1252,
    *   asfaltowy podjazd i parking: sekcja 2, dział 21, grupa 211, klasa 2112.3b)Wnioskodawca w przeszłości wynajmował i wynajmuje obecnie część pomieszczeń biurowych w budynku biurowym. Wielkość wynajmowanych pomieszczeń w poszczególnych latach wahała się od 20,0% powierzchni użytkowej budynku do ponad 30,0%. Obecnie wynajmowane jest 36,0% powierzchni użytkowej i jeden garaż. Najemcami były i są osoby prawne, prowadzące działalność gospodarczą w formie biurowej (działalność usługowa i usługowo-handlowa). 3c)Budynek biurowy z 3 garażami został zbudowany wg wiedzy Wnioskodawcy w 1953 roku przez Zakłady X. Jeszcze w latach 50-tych przeszedł we władanie (potem stał się własnością) Biura Projektów. Obydwa przedsiębiorstwa już nie istnieją. Budynek gospodarczy wraz z podjazdem do budynku biurowego tylnego wybudowany został w 1985 roku przez Biuro Projektów. Parking na 12 miejsc postojowych został wykonany przez Wnioskodawcę w 1999 roku poprzez utwardzenie dawnego „dzikiego” terenu postoju samochodów na części zieleńca. 3d)Wg posiadanej wiedzy garaże wzniesiono łącznie z budynkiem biurowym. Przylegają do niego w części północno-zachodniej. Jedna ze ścian jest ścianą wspólną budynku i garaży. Budynek biurowy bez garaży może stać bez technicznego zagrożenia dla jego całości natomiast garaże nie. Zarówno wg aktu notarialnego nabycia obiektu przez Wnioskodawcę jak i wg książki obiektu budynek biurowy i garaże są jednym obiektem.
3.  Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994r.(Dz. U. nr 243/2010 poz. 1623 z późn. zm.) parking, jako obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury jest budowlą, o symbolu PKOB określonym wyżej (wyjaśnienie dot. pkt 3a.).
4.  Przed wykonaniem utwardzenia dla 12 stanowisk postojowych miejsca „dzikiego” parkowania nie było ono wyodrębnionym obiektem z przypisaną mu wartością. Było częścią otwartego terenu działki 67/6. Z chwilą wykonania nawierzchni twardej, wydzielonej krawężnikami, parking stał się wyodrębnionym środkiem trwałym z przypisaną mu wartością. Poniesiony wydatek na urządzenie parkingu to 100 % wartości samego parkingu, lecz mniej niżeli 30 % wartości całej nabytej nieruchomości. Wnioskodawcy przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego od wydatku na urządzenie parkingu.
5.  Parking nigdy nie był przedmiotem najmu. Był i jest użytkowany przez pracowników i klientów Wnioskodawcy w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
6.  Sprzedaż na rzecz Wnioskodawcy nieruchomości kupionej od byłego Biura Projektów nastąpiła na podstawie aktu notarialnego - umowy sprzedaży nieruchomości, który to akt był podstawą przelania należności na konto Sprzedającego. Sprzedający nie wystawił faktury VAT. Sprzedaż nieruchomości była zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 3 pkt 1 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11/1993 poz. 50) wówczas obowiązującej, zwalniającej od podatku sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż nieruchomości wykorzystywanej w całości na cele działalności gospodarczej, obejmującej zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkami i budowlami opisanymi we wniosku, nabytymi aktem notarialnym będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy sprzedając 12 miejsc parkingowych (utwardzonych 13 lat temu i opisanych we wniosku), podatkiem VAT należy opodatkować tylko wartość poniesionych nakładów inwestycyjnych na wykonanie tego utwardzenia bez uwzględniania wartości użytkowania wieczystego gruntu znajdującego się pod parkingiem?
3.  Czy też sprzedając 12 miejsc parkingowych (utwardzanych 13 lat temu i opisanych we wniosku), podatkiem VAT należy opodatkować wartość poniesionych nakładów inwestycyjnych na wykonanie tego utwardzenia i wartość użytkowania wieczystego gruntu znajdującego się pod tym parkingiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości zakupionej w 1996r. aktem notarialnym i opisanej we wniosku nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT gdyż nabyta nieruchomość nie została zmodernizowana, ulepszona i do dnia dzisiejszego jest użytkowana w stanie niezmienionym.

1.  Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ich ulepszenie w stosunku, do których miałby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podstawa prawna: art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10, 10a i ust. 7a.

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedając 12 miejsc parkingowych, podatkiem VAT należy opodatkować tylko wartość poniesionych nakładów inwestycyjnych na wykonanie utwardzenia tych miejsc postojowych bez uwzględniania wartości użytkowania wieczystego gruntu znajdującego się pod tym parkingiem, gdyż grunt ten stanowi całość nieruchomości zakupionej aktem notarialnym i opisanej we wniosku i grunt ten nie został geodezyjnie wydzielony.

Podstawa prawna: art. 29 ust. 5a ustawy oraz Rozp. MF z dnia 4 kwietnia 2011r. § 13 ust. 1 pkt 11.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Ustawa o podatku od towarów i usług posługuje się w odniesieniu do dostawy towarów sformułowaniem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” (art. 7 ust. 1 ustawy), a towarami w świetle tej ustawy – co do zasady – są rzeczy oraz ich części (art. 2 pkt 6 ustawy). Takie zdefiniowanie terminu „dostawa towarów”, odwołujące się do ekonomicznego władztwa nad rzeczą sprawia, iż przedmiotem opodatkowania może być nie tylko sprzedaż czy zamiana rzeczy jako fizycznie wyodrębnionych dóbr materialnych, ale także zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, jak również inne transakcje wywierające, z ekonomicznego punktu widzenia, podobne skutki.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza (zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013r.) obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Odnosząc przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, iż planowana przez Wnioskodawcę jako czynnego zarejestrowanego podatnika podatku VAT, sprzedaż nieruchomości w postaci prawa użytkowania wieczystego zabudowanego gruntu działek o numerach 77/20 i 67/6 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT.

Zauważyć należy, że oprócz stawki podstawowej, o której mowa w ww. art. 41 ust. 1 ustawy o VAT w związku z art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki obniżone, jak również zwolnienie od podatku VAT.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m. in. w art. 43 ustawy o VAT.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, iż dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie wykorzystywana, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem lub dzierżawę – bowiem zarówno sprzedaż, najem, jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym wskazać należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 7a, warunku o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Na mocy § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 247), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a i b i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami.

Natomiast budynkiem jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zgodnie z art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane przez budowle należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Przez obiekt liniowy zgodnie z art. 3 pkt 3a ww. ustawy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Analogicznie definiuje budynek Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych wprowadzona do stosowania rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) stanowiąc, iż przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. Zaś budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Według podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 12 mieszczą się budynki niemieszkalne.

Dział 12 PKOB obejmuje m. in. grupy:

*   Budynki biurowe – 122,
*   Budynki przemysłowe i magazynowe – 125.

Dział 21 PKOB obejmuje m. in. grupy:

*   Autostrady, drogi ekspresowe, ulice i drogi pozostałe – 211.

Obiekty budowlane nie będące budynkami Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych zalicza do obiektów inżynierii lądowej i wodnej stanowiąc, iż obiekty inżynierii lądowej i wodnej są to wszystkie obiekty budowlane nie sklasyfikowane jako budynki, tj.: drogi kołowe, drogi kolejowe, mosty, autostrady, drogi lotniskowe, zapory wodne, itp.

Pojęcie obiektów inżynierii lądowej i wodnej odpowiada swym zakresem definicji budowli zawartej w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 26 marca 1996r., na podstawie aktu notarialnego, Wnioskodawca zakupił prawo użytkowania wieczystego gruntu działek oznaczonych numerami geodezyjnymi 77/20 i 67/6. Wnioskodawca jest użytkownikiem wieczystym tych gruntów do roku 2089.

Sprzedaż na rzecz Wnioskodawcy nieruchomości kupionej od byłego Biura Projektów nastąpiła na podstawie aktu notarialnego - umowy sprzedaży nieruchomości, który to akt był podstawą przelania należności na konto Sprzedającego. Sprzedający nie wystawił faktury VAT. Sprzedaż nieruchomości była zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 3 pkt 1 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11/1993 poz. 50) wówczas obowiązującej, zwalniającej od podatku sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Obydwie działki są zabudowane.

Na działce nr 77/20 (o pow. 834 m²) znajduje się budynek biurowy tylny z 3 garażami, zgodnie z klasyfikacją PKOB: : sekcja 1, dział 12, grupa 122, klasa 1220. Wnioskodawca w przeszłości wynajmował i wynajmuje obecnie część pomieszczeń biurowych w budynku biurowym.

Budynek biurowy z 3 garażami został zbudowany wg wiedzy Wnioskodawcy w 1953 roku przez Zakłady X. Jeszcze w latach 50-tych przeszedł we władanie (potem stał się własnością) Biura Projektów. Obydwa przedsiębiorstwa już nie istnieją. Wg posiadanej wiedzy garaże wzniesiono łącznie z budynkiem biurowym. Zarówno wg aktu notarialnego nabycia obiektu przez Wnioskodawcę jak i wg książki obiektu budynek biurowy i garaże są jednym obiektem.

Na działce nr 67/6 (o pow. 705 m² ) znajduje się budynek gospodarczy obejmujący magazyn i śmietnik oraz budowle: asfaltowy podjazd o pow. 252 m² i parking o 12 miejscach postojowych. Ponadto na jej części jest zieleniec. Zgodnie z klasyfikacją PKOB: budynek gospodarczy zawierający magazyn i śmietnik: sekcja 1, dział 12, grupa 125, klasa 1252, asfaltowy podjazd i parking: sekcja 2, dział 21, grupa 211, klasa 2112. Budynek gospodarczy wraz z podjazdem do budynku biurowego tylnego wybudowany został w 1985 roku przez Biuro Projektów. Parking na 12 miejsc postojowych został wykonany przez Wnioskodawcę w 1999 roku poprzez utwardzenie dawnego „dzikiego” terenu postoju samochodów na części zieleńca.

Przed wykonaniem utwardzenia dla 12 stanowisk postojowych miejsca „dzikiego” parkowania nie było ono wyodrębnionym obiektem z przypisaną mu wartością. Było częścią otwartego terenu działki 67/6. Z chwilą wykonania nawierzchni twardej, wydzielonej krawężnikami, parking stał się wyodrębnionym środkiem trwałym z przypisaną mu wartością.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994r.(Dz. U. nr 243/2010 poz. 1623 z późn. zm.) parking, jako obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury jest budowlą.

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego oraz przedstawione przepisy prawa, w celu ustalenia czy dostawa budynków i budowli posadowionych na działce 77/20 i 67/6 może korzystać ze zwolnienia, koniecznym jest zbadanie przesłanek określonych przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Analizując powołaną wcześniej definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, iż aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ona ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy również zauważyć, iż zakres czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT oraz status podatnika podatku VAT został uregulowany w polskim prawodawstwie w ustawie z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), która weszła w życie w dniu 5 lipca 1993r.

Jak wskazał Wnioskodawca, budynek biurowy z 3 garażami został zbudowany w 1953 roku przez Zakłady X, jeszcze w latach 50-tych przeszedł we władanie (potem stał się własnością) Biura Projektów. Budynek gospodarczy wraz z podjazdem do budynku biurowego tylnego wybudowany został w 1985 roku przez Biuro Projektów. Wnioskodawca podał, że wynajmował i wynajmuje obecnie tylko część pomieszczeń biurowych w budynku biurowym. Wielkość wynajmowanych pomieszczeń w poszczególnych latach wahała się od 20,0% powierzchni użytkowej budynku do ponad 30,0%. Obecnie wynajmowane jest 36,0% powierzchni użytkowej i jeden garaż. Najemcami były i są osoby prawne, prowadzące działalność gospodarczą w formie biurowej (działalność usługowa i usługowo-handlowa).

Parking na 12 miejsc postojowych został wykonany przez Wnioskodawcę w 1999 roku poprzez utwardzenie dawnego „dzikiego” terenu postoju samochodów na części zieleńca. Parking nigdy nie był przedmiotem najmu. Był i jest użytkowany przez pracowników i klientów Wnioskodawcy w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Ponadto z wniosku wynika, iż Wnioskodawca w dniu 26 marca 1996r. zakupił prawo użytkowania wieczystego działek gruntu Nr 77/20 i 67/6, budynek biurowy tylny z dobudowanymi 3 boksami garażowymi, budynek gospodarczy obejmujący magazyn i śmietnik, podjazd asfaltowy oraz ogrodzenie i sprzedaż tej nieruchomości była zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 3 pkt 1 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, zwalniającej od podatku sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Sprzedający nie wystawił faktury VAT.

Zauważyć jednak należy, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, przepisów ustawy nie stosuje się do sprzedaży przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans. Oznacza to, że w momencie nabycia tej nieruchomości, dostawa ta nie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, tylko była wyłączona z zakresu tej ustawy.

W związku z powyższym, nabycie przez Wnioskodawcę w dniu 26 marca 1996r. budynków i budowli znajdujących się na działkach Nr 77/20 i 67/6 nie nastąpiło w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż nie było to wydanie w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

W przedmiotowej sprawie pierwsze zasiedlenie nastąpiło tylko w odniesieniu do części budynku biurowego, która została oddana w najem, w momencie oddania tych części budynku w najem.

W stosunku natomiast do pozostałych części budynku biurowego, które nie zostały oddane do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu – nie zostały one oddane w najem, pierwsze zasiedlenie nastąpi dopiero w momencie dokonania planowanej sprzedaży. Również w stosunku do pozostałych budynków i budowli, tj. budynku gospodarczego, podjazdu i parkingu, pierwsze zasiedlenie nastąpi dopiero w momencie dokonania planowanej sprzedaży.

Reasumując, planowana sprzedaż przez Wnioskodawcę budynku biurowego z 3 garażami będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w stosunku do tych części, do których od pierwszego zasiedlenia tj. od daty oddania w najem do dnia planowanej sprzedaży upłyną dwa lata.

Natomiast sprzedaż wynajmowanych części budynku z 3 garażami, w odniesieniu do których pomiędzy ich pierwszym zasiedleniem, a dostawą upłynie okres krótszy niż 2 lata, sprzedaż niewynajmowanych części budynku z 3 garażami, oraz sprzedaż budynku gospodarczego, podjazdu i parkingu, których dostawa zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Przy braku zatem możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla dostawy części budynku biurowego z 3 garażami wynajmowanych w okresie krótszym niż 2 lata oraz dla dostawy części budynku biurowego z 3 garażami, które nie były wynajmowane, a także dla dostawy budynku gospodarczego zawierającego magazyn i śmietnik oraz podjazdu i parkingu należy dokonać analizy możliwości zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Należy wskazać, że w momencie budowy w 1953r. budynku biurowego z 3 garażami oraz budowy w 1985r. budynku gospodarczego zawierającego magazyn i śmietnik wraz z podjazdem poprzednikom Wnioskodawcy i Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego od kwoty podatku należnego, bowiem w tym okresie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie istniały.

Ponadto z wniosku wynika, iż Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów modernizacyjnych ani ulepszających nabyte budynki i budowle.

W związku z powyższym planowana dostawa budynku gospodarczego zawierającego magazyn i śmietnik, podjazdu oraz części budynku biurowego z 3 garażami, które nie zostały oddane w najem lub były oddane w najem ale pomiędzy ich pierwszym zasiedleniem, a dostawą upłynie okres krótszy niż 2 lata, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż dostawa ta będzie spełniała warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a i b ustawy o VAT determinujące zastosowanie zwolnienia od podatku VAT dla tej dostawy.

Odnosząc się natomiast do dostawy parkingu należy stwierdzić, iż nie będzie ona mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatku na budowę parkingu, a zatem nie został spełniony warunek określony w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy o VAT determinujący zastosowanie tego zwolnienia, tylko będzie podlegała opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT i § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 marca 2011r., korzystać będzie również dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu działki Nr 77/20 w części przyporządkowanej do dostawy wynajmowanej części budynku biurowego z 3 garażami, w odniesieniu do których pomiędzy ich pierwszym zasiedleniem a dostawą nie upłynie okres krótszy niż 2 lata. Natomiast dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu działki Nr 77/20 w części przyporządkowanej do dostawy części budynku biurowego z 3 garażami, która nie została oddana w najem oraz do dostawy części budynku wynajmowanej w odniesieniu do której pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynie okres krótszy niż 2 lata, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 marca 2011r.

Natomiast dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu działki Nr 67/6 w części przyporządkowanej do dostawy parkingu będzie podlegała opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT na podstawie art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT i § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 marca 2011r., zaś w części przyporządkowanej do dostawy budynku gospodarczego obejmującego magazyn i śmietnik, oraz do dostawy budowli: asfaltowego podjazdu, będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 marca 2011r.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytania nr 1, 2 i 3 należało uznać za nieprawidłowe.

Odnośnie stanowiska Wnioskodawcy zaznaczyć należy, że Wnioskodawca nieprawidłowo utożsamia zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT z wyłączeniem z opodatkowania. Jeśli dana czynność nie podlega opodatkowaniu to nie stosuje się do niej regulacji wynikających z ustawy o VAT, pozostaje poza zakresem działania ustawy. Jeśli natomiast czynność jest objęta regulacją ustawy o VAT to podlega opodatkowaniu a w dalszej kolejności należy ustalić jaką zastosować stawkę lub zwolnienie z opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zauważyć należy, iż we wniosku z dnia 12 grudnia 2012r. Wnioskodawca wskazał, że w dniu 26 marca 1996r. dokonał zakupu m.in. ogrodzenia długości 36,00 m, natomiast w odpowiedzi na wezwanie tut. organu odnośnie wskazania które budynki i budowle znajdują się na której działce oraz jakie są symbole PKOB budynków i budowli, Wnioskodawca nie wymienił ogrodzenia jako budynku lub budowli.

W związku z powyższym tut. organ przyjął, iż ogrodzenie nie stanowi budynku ani budowli i nie ma wpływu na opodatkowanie dostawy prawa wieczystego użytkowania wieczystego gruntu, na którym się znajduje.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności gdyby nabycie w dniu 26 marca 1996r. wskazanych we wniosku składników majątku nie odbyło się w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz gdyby ogrodzenie stanowiło budynek lub budowlę wg PKOB) lub zmiany stanu prawnego.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż jak wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) - zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Zatem, tutejszy organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do dokonywania klasyfikacji statystycznych obiektów będących przedmiotem sprzedaży przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.