Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.219.2025.1.DKG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Spółka będzie mogła w pierwszym roku opodatkowania
ryczałtem od dochodów spółek stosować stawkę 10% ryczałtu
jako podatnik rozpoczynający prowadzenie działalności.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-rozpoczęcie
działalności gospodarczej
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
przekształcanie
spółki-spółka jawna
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
stawka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 5-art. 28o-ust. 1-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP wpłynął Państwa wniosek z tego
    samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego
    od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy będą Państwo mogli w pierwszym roku
    opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek stosować stawkę 10% ryczałtu jako
    podatnik rozpoczynający prowadzenie działalności.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej również: Spółka z o.
    o.), posiadającą nieograniczony obowiązek (winno być: podatkowy) na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Wspólnikami Wnioskodawczyni są wyłącznie osoby fizyczne.
    Wnioskodawczyni powstała w 2025 r. z przekształcenia spółki jawnej. Do przekształcenia
    doszło w trybie art. 551 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm.).
    Wspólnikami spółki jawnej w chwili przekształcenia w Spółkę z o.o. były wyłącznie osoby
    fizyczne. Spółka jawna nie była nigdy podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych. Spółka jawna była transparentna podatkowo, co oznacza, że opodatkowani byli
    wspólnicy, proporcjonalnie do udziału w zysku, a nie sama spółka.
    Wnioskodawczyni, począwszy od dnia przekształcenia, opodatkowana jest na zasadach
    ryczałtu od dochodów spółek, określonych w rozdziale 6b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.
    o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.,
    dalej: ustawa o CIT). Spółka z o.o. spełnia i będzie spełniać przesłanki z art. 28j ustawy o
    CIT.
    Spółka z o.o. nie spełnia przesłanek do uznania jej za małego podatnika w rozumieniu art.
    4a pkt 10 ustawy o CIT.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni będzie mogła w pierwszym roku opodatkowania ryczałtem od
    dochodów spółek stosować stawkę 10% ryczałtu jako podatnik rozpoczynający
    prowadzenie działalności?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, będzie ona mogła w pierwszym roku opodatkowania
    ryczałtem od dochodów spółek stosować stawkę 10% ryczałtu jako podatnik
    rozpoczynający prowadzenie działalności.
    Zgodnie z art. 28o ust. 1 ustawy o CIT, ryczałt od dochodów spółek wynosi:
      1) 10% podstawy opodatkowania – w przypadku małego podatnika oraz podatnika
        rozpoczynającego prowadzenie działalności;
      2) 20% podstawy opodatkowania – w przypadku podatnika innego niż wskazany w pkt
        1.
    Definicja małego podatnika zawarta została w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, jednak jak
    wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawczyni nie spełnia warunków i nie może
    zostać uznana za małego podatnika.
    Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawczyni, Spółka z o.o. po przekształceniu ma charakter
    podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności.
    Ustawa o CIT nie wprowadza w żadnym przepisie definicji podatnika rozpoczynającego
    prowadzenie działalności, czy też podatnika rozpoczynającego działalność. Co więcej,

    ustawodawca używa tych określeń zamiennie. Z punktu widzenia przepisów o podatku
    dochodowym od osób prawnych, działalność spółki jawnej, która przekształciła się w
    Spółkę z o.o., była prawnie indyferentna.
    Dopiero w sytuacji takiej jak opisana w art. 1 ust. 3 pkt 1a ustawy o CIT, spółka jawna
    mogłaby stać się podatnikiem podatku CIT, ale jak wskazano w opisie stanu faktycznego,
    wspólnikami spółki jawnej były wyłącznie osoby fizyczne, a więc nigdy nie była ona
    podatnikiem podatku CIT.
    Z tego względu, Spółkę z o.o. należy uznać za podatnika rozpoczynającego prowadzenie
    działalności z perspektywy przepisów ustawy o CIT. Co więcej, do wniosku, że
    ustawodawca uznaje podmioty powstałe z przekształcenia m.in. spółki jawnej za
    rozpoczynające prowadzenie działalności prowadzi fakt, że w niektórych przepisach
    odmówiono wyraźnie takim podmiotom prawa do skorzystania z pewnych preferencji w
    pierwszym roku prowadzenia działalności, czasem również w roku po nim następującym.
    Można tu zacytować przykładowo art. 16k ust. 11 w zw. z ust. 7 ustawy o CIT. Zgodnie z
    art. 16k ust. 7: podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, z
    zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów
    amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8
    Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym
    środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
    równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
    Natomiast art. 16k ust. 11 ustawy o CIT zawęża zakres zastosowania powyższego
    przepisu: Przepisy ust. 7 nie mają zastosowania do podatników rozpoczynających
    działalność, którzy zostali utworzeni:
      1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo
      2) w wyniku przekształcenia spółki niebędącej osobą prawną, albo
      3) przez osoby fizyczne, które wniosły na poczet kapitału nowo utworzonego podmiotu
        uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo albo składniki majątku tego
        przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty
        co najmniej 10 000 euro; wartość tych składników oblicza się stosując odpowiednio
        art. 14.
    Wprost zatem ustawodawca zalicza do podmiotów rozpoczynających działalność
    podatników, którzy zostali utworzeni m.in. w wyniku przekształcenia, w tym w wyniku
    przekształcenia spółki niebędącej osobą prawną.
    Szeroko na temat pojęcia podatnika rozpoczynającego działalność wypowiedział się
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 marca 2025 r. o sygn. akt II FSK 1412/24: „Jak
    prawidłowo wskazał sąd pierwszej instancji, w przepisach u.p.d.o.p. nie zawarto definicji
    podmiotu „rozpoczynającego działalność” oraz „rozpoczynającego prowadzenie
    działalności”. Ustawodawca w poszczególnych regulacjach posługuje się raz jednym, raz
    drugim określeniem (por. przepisy art. 16k ust. 7, ust. 11; art. 18da ust. 4; art. 19 ust. la,
    ust. 1d, ust. 1e), co dowodzi, że celem ustawodawcy nie było przypisanie różnych znaczeń
    omawianym pojęciom. Prowadzi to do uprawnionego wniosku, że na gruncie u.p.d.o.p.
    ustawodawca traktuje podatników powstałych m.in. w wyniku przekształcenia
    jednoosobowej działalności gospodarczej, jako podmioty rozpoczynające prowadzenie
    działalności, czy też podmioty rozpoczynające działalność. Tym bardziej, że w niektórych
    ww. regulacjach takim podmiotom wyraźnie odmówił prawa do skorzystania z
    określonych preferencji w roku podatkowym, w którym rozpoczęły prowadzenie
    działalności, a czasami także w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.
    Natomiast, w art. 28j ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p. ustawodawca wskazał, że w przypadku
    podatnika „rozpoczynającego prowadzenie działalności” warunek określonego
    zatrudnienia nie dotyczy roku rozpoczęcia tej działalności i 2 lat podatkowych

    bezpośrednio po nim następujących (...). Nie zastrzegł przy tym, że preferencja ta nie
    dotyczy podatników powstałych w wyniku przekształcenia, w roku rozpoczęcia
    prowadzenia działalności. Zatem, regulacja art. 28j ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p. nie zawęża w
    żaden sposób kręgu podatników rozpoczynających prowadzenie działalności do
    podmiotów rozpoczynających ją w konkretny sposób.
    Zgodzić należy się także ze stanowiskiem sądu pierwszej instancji, że – na gruncie podmiot
    u.p.d.o.p. „rozpoczynający prowadzenie działalności”, to podmiot rozpoczynający
    prowadzenie działalności opodatkowanej podatkiem dochodowym od osób prawnych,
    podlegającej reżimowi u.p.d.o.p., a nie działalność w ogóle.”
    Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawczyni również spełnia definicję podatnika
    rozpoczynającego prowadzenie działalności (podatnika rozpoczynającego działalność) –
    dopiero z chwilą przekształcenia rozpoczęła ona stosowanie przepisów ustawy o CIT.
    Spółka jawna, będąca poprzedniczką prawną Wnioskodawczyni nie była podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych i jej działalność nie wchodziła w zakres
    zastosowania ustawy o CIT.
    Z tego względu, stanowisko Wnioskodawczyni co do możliwości stosowania w pierwszym
    roku opodatkowania ryczałtem stawki 10%, należy uznać za prawidłowe w całości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek zostało uregulowane w rozdziale 6b
    ustawy o CIT oraz w przepisach ogólnych związanych z rozliczeniami dokonywanymi w
    ryczałcie.
    Zgodnie z art. 28j ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli
    spełnia łącznie następujące warunki:
      1) (uchylony)
      2) mniej niż 50% przychodów z działalności osiągniętych w poprzednim roku
      podatkowym, liczonych z uwzględnieniem kwoty należnego podatku od towarów i
      usług, pochodzi:
      a) z wierzytelności,
      b) z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
      c) z części odsetkowej raty leasingowej,
      d) z poręczeń i gwarancji,
      e) z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,
      f) ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
      g) z transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 - w
      przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana
      pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma;
      3) podatnik:
      a) zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na
      pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego
      podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy
      rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych -
      przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym, lub

      b) ponosi miesięcznie wydatki w kwocie stanowiącej co najmniej trzykrotność
      przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw z tytułu
      wypłaty wynagrodzeń na rzecz zatrudnionych na podstawie umowy innej niż umowa o
      pracę co najmniej 3 osób fizycznych, niebędących udziałowcami, akcjonariuszami ani
      wspólnikami tego podatnika, jeżeli w związku z wypłatą tych wynagrodzeń podatnik
      jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych lub płatnikiem składek
      określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych lub ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
      finansowanych ze środków publicznych;
      4) prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki
      akcyjnej, prostej spółki akcyjnej, spółki komandytowej, spółki komandytowo-akcyjnej,
      której odpowiednio udziałowcami, akcjonariuszami lub wspólnikami są wyłącznie
      osoby fizyczne nieposiadające praw majątkowych związanych z prawem do
      otrzymania świadczenia jako założyciele (fundatorzy) lub beneficjenci fundacji, trustu
      lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym, z
      wyłączeniem fundatorów i beneficjentów fundacji rodzinnej;
      5) nie posiada udziałów (akcji) w kapitale innej spółki, tytułów uczestnictwa w
      funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego inwestowania, ogółu praw i
      obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną oraz innych praw majątkowych
      związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub
      beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o
      charakterze powierniczym;
      6) nie sporządza za okres opodatkowania ryczałtem sprawozdań finansowych zgodnie
      z MSR na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy o rachunkowości;
      7) złoży zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem, według ustalonego
      wzoru, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego
      miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym ma być opodatkowany ryczałtem.
    Zgodnie z art. 28j ust. 2 ustawy o CIT:
    W przypadku podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności:
    1) warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje się za spełniony w pierwszym roku
    podatkowym opodatkowania ryczałtem;
    2) warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy roku rozpoczęcia tej działalności
    i 2 lat podatkowych bezpośrednio po nim następujących, z tym że począwszy od
    drugiego roku podatkowego podatnik jest obowiązany do corocznego zwiększenia
    zatrudnienia o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy aż do osiągnięcia
    wielkości zatrudnienia określonej w tym przepisie.
    Jednocześnie, przepisy wyłączają wprost niektóre kategorie podatników z zakresu
    podmiotowego tej regulacji. I tak, w myśl art. 28k ust. 1 ustawy o CIT:
    Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:
    1) przedsiębiorstw finansowych, o których mowa w art. 15c ust. 16;
    2) instytucji pożyczkowych w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o
    kredycie konsumenckim;
    3) podatników osiągających dochody, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a;
    4) podatników postawionych w stan upadłości lub likwidacji;
    5) podatników, którzy zostali utworzeni:
    a) w wyniku połączenia lub podziału albo
    b) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału

    podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku
    likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje)
    tych innych likwidowanych podatników, albo
    c) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony,
    lub w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego
    wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana
    część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości
    przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według
    średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w pierwszym dniu
    roboczym miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym wniesiono te składniki majątku,
    w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując
    odpowiednio przepisy art. 14
    - w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, oraz w roku podatkowym
    bezpośrednio po nim następującym, nie krócej jednak niż przez okres 24 miesięcy od
    dnia utworzenia;
    6) podatników, którzy:
    a) zostali podzieleni przez wydzielenie albo wyodrębnienie albo
    b) wnieśli tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:
    - uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości
    przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według
    średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w pierwszym dniu
    roboczym miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym wniesiono te składniki majątku,
    w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując
    odpowiednio przepisy art. 14, lub
    - składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych
    podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych
    podatników
    - w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku
    podatkowym bezpośrednio po nim następującym, nie krócej jednak niż przez okres 24
    miesięcy od dnia dokonania podziału albo wniesienia wkładu.
    Zgodnie z art. 28o ust. 1 ustawy o CIT:
    Ryczałt wynosi:
    1) 10% podstawy opodatkowania - w przypadku małego podatnika oraz podatnika
    rozpoczynającego prowadzenie działalności;
    2) 20% podstawy opodatkowania - w przypadku podatnika innego niż wskazany w pkt 1.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy Spółka z o.o. powstała w wyniku przekształcenia
    Spółki jawnej, której Wspólnikami były wyłącznie osoby fizyczne, jest uprawniona w roku
    przekształcenia do stosowania stawki Ryczałtu, o której mowa w art. 28o ust. 1 pkt 1
    ustawy o CIT, tj. 10% podstawy opodatkowania, jako podatnik rozpoczynający działalność.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka powstała w 2025 r. Do przekształcenia doszło w trybie
    art. 551 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych. Spółka jawna
    nie była nigdy podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Począwszy od dnia
    przekształcenia, opodatkowana jest na zasadach ryczałtu od dochodu spółek, tzw. CIT-em
    estońskim.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że warunki opodatkowania
    ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych zawiera art. 28j ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. W odniesieniu do części obowiązków wynikających z

    powyższego przepisu, w oparciu o art. 28j ust. 2 i art. 28o ust. 1 ustawy o CIT, z preferencji
    skorzystać mogą podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej.
    W związku z brakiem definicji legalnej pojęcia „podatnik rozpoczynający prowadzenie
    działalności” na gruncie przepisów o ryczałcie od dochodów spółek, należy odwołać się do
    znaczenia jakie nadają temu pojęciu przepisy Kodeksu spółek handlowych oraz Ordynacji
    podatkowej.
    Zgodnie z art. 551 § 1 Kodeksu spółek handlowych z dnia 15 września 2000 r. (t. j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”):
    Spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna,
    spółka z graniczoną odpowiedzialnością, prosta spółka akcyjna oraz spółka akcyjna
    (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę
    przekształconą).
    Stosownie do art. 552 KSH:
    Spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki
    przekształconej do rejestru (dzień przekształcenia). Jednocześnie sąd rejestrowy z
    urzędu wykreśla spółkę przekształcaną.
    W myśl art. 553 KSH:
    1. Spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki
    przekształcanej.
    2. Spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz
    ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub
    decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej.
    W doktrynie podkreśla się, że przekształcenie nie powoduje ustania bytu prawnego
    podmiotu, co uznawane jest jako realizacja zasady ciągłości podmiotowej. „Oznacza to, że
    spółka po przekształceniu jest kontynuatorką spółki przed transformacją i że w żadnym
    momencie tego procesu nie mamy do czynienia z dwoma podmiotami – odmiennie, niż
    ma to miejsce w przypadku sukcesji uniwersalnej, charakterystycznej dla procesów
    łączenia i podziału. W sensie substratu materialnego jest to cały czas ta sama spółka, która
    zmienia jedynie swoją szatę zewnętrzną.
    Istotą zasady kontynuacji jest to, że spółce po przekształceniu przysługują wszystkie prawa
    i obowiązki spółki przekształcanej. Pozostaje ona podmiotem praw nie tylko ze sfery
    prawa handlowego, ale także ze sfery prawa administracyjnego. Szczególnie istotne
    znaczenie praktyczne ma rozwiązanie normatywne, zgodnie z którym spółka po
    przekształceniu pozostaje podmiotem zezwoleń, koncesji i ulg, które zostały przyznane
    spółce przed przekształceniem. Oznacza to, że mimo dokonanego przekształcenia spółka
    nie musi ponownie ubiegać się o przyznanie jej koncesji czy zezwolenia na prowadzenie
    danej działalności” (zob. KSH, Dział III. SPH T. 2A red. Szumański 2019, wyd. 3 Legalis).
    Skutkiem przekształcenia w znaczeniu prawnym nie jest następstwo prawne, lecz
    kontynuacja działalności przekształconego podmiotu (w związku z przekształceniem nie
    mamy do czynienia z zamianą podmiotów, lecz zmianą podmiotu przekształcanego – por.
    S. Sołtysiński, A. Szajkowski, J. Szwaja, Kodeks handlowy, s. 1272 i nast.).
    W przypadku kontynuacji nie ma poprzednika i następcy prawnego, ale istnieje ta sama
    spółka w zmienionej formie, której zgodnie z art. 553 Kodeksu spółek handlowych
    przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej (tak: Komentarz
    aktualizowany do art. 301-633 Kodeksu spółek handlowych pod red. A. Kidyby, Lex 2021).
    W myśl art. 93a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 111 ze zm.):
    1.Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:
    1) przekształcenia innej osoby prawnej,

    2) przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej
    - wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i
    obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.
    2.Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:
    1) osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:
    a) innej spółki niemającej osobowości prawnej,
    b) spółki kapitałowej;
    2) (uchylony)
    3) stowarzyszenia utworzonego w wyniku przekształcenia stowarzyszenia zwykłego.
    Stąd na mocy powyższego przepisu spółki powstałe w wyniku przekształcenia wstępują we
    wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki
    przekształcanej spółki.
    W wyniku przekształcenia nie dochodzi do ustania bytu prawnego podmiotu (spółki), a
    następuje wyłącznie zmiana jej formy organizacyjno-prawnej. Spółka przekształcona
    kontynuuje działalność spółki i przedsiębiorcy sprzed transformacji i przysługują jej
    wszelkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej oraz uprawienia przedsiębiorcy, co
    przekłada się także na sferę określonych praw i obowiązków podatkowych.
    Zatem regułą jest kontynuowanie działalności przez spółkę przekształconą. Natomiast w
    konkretnych przypadkach ustawa o CIT może (co potwierdza też treść art. 553 KSH)
    traktować podatnika przekształconego jako rozpoczynającego nową działalność – tak
    stanowią przepisy art. 18da ust. 4 pkt 1, art. 16k ust. 11 i art. 19 ust. 1a pkt 1 ustawy o CIT.
    Jednakże na gruncie przepisów o ryczałcie od odchodów spółek nie ma takiego
    odniesienia, co do traktowania spółki przekształconej jako podatnika rozpoczynającego
    prowadzenie działalności. Oznacza to, że intencją ustawodawcy nie było wprowadzenie na
    gruncie ryczałtu od dochodów spółek preferencji, np. obniżonej stawki ryczałtu, dla
    podatników powstałych na skutek restrukturyzacji, w tym przekształcenia, lecz wyłącznie
    na rzecz „nowych” podatników, którzy wraz z rozpoczęciem prowadzenia działalności
    zdecydowali się na opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek.
    Brak opodatkowania spółki jawnej podatkiem dochodowym od osób prawnych przed
    przekształceniem w spółkę z o.o., pozostaje bez znaczenia, ponieważ w tym przypadku
    również ma miejsce restrukturyzacja (przekształcenie), więc Spółki nie należy traktować
    jako „nowego” podatnika.
    W konsekwencji Państwo – po przekształceniu spółki jawnej w spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością – nie mogą być traktowani jako rozpoczynający działalność i z tego
    tytułu nie są Państwo uprawnieni do stosowania preferencyjnej 10% stawki podatku
    dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 28o ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    W świetle powyższego przedstawione we wniosku Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.