Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-543/13-3/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-02-06
Teza: Czy dochód uzyskany z wynajmu garaży (na zasadach umów najmu), użytkowanych na zasadach spółdzielczego prawa, wyodrębnionej własności jest dochodem uzyskanym z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych bez względu na członkostwo i zamieszkiwanie w zasobach Spółdzielni?
Słowa kluczowe: dochód; garaż; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi; zasób-zasoby mieszkaniowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej przedstawione we wniosku z 5 listopada 2013 r. (data wpływu 7 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy dochód uzyskany z wynajmu garaży stanowi dochód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisu na fundusz remontowy od lokali użytkowych oraz określenia wysokości ww. odpisu jako kosztu podatkowego,
*   ustalenia czy dochód uzyskany z wynajmu garaży stanowi dochód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
*   ustalenia czy wynik z działalności społeczno-wychowawczej i kulturalnej należy przypisać do działalności zwolnionej, czy opodatkowanej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

1.

Spółdzielnia prowadzi działalność z uwzględnieniem uregulowań określonych m.in. w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych z 15 grudnia 2000 r. z późn. zm., w tym w szczególności w art. 4 tej ustawy. Opłatami na finansowanie kosztów obciążane są zarówno osoby będące członkami, jak również niebędące członkami posiadające spółdzielcze własnościowe prawa do lokalu, właściciele będący członkami, jak również właściciele niebędący członkami.

Zgodnie z postanowieniami zawartymi w statucie i obowiązujących w Spółdzielni regulaminach dotyczących rozliczeń z poszczególnych tytułów opłat wszyscy użytkownicy mieszkań obciążani są zaliczkami na finansowanie modernizacji dźwigów osobowych (dot. budynków wyposażonych w dźwigi osobowe). Ze względu na to, że użytkownicy mieszkań znajdujących się na parterze budynków oraz na pierwszym piętrze nie korzystają z dźwigów osobowych lub korzystają w bardzo ograniczonym zakresie (dot. mieszkań położonych na pierwszym piętrze) – ustalono w statucie i regulaminach udział poszczególnych użytkowników lokali w kosztach bieżącej eksploatacji, konserwacji oraz remontach bieżących, tj.:

*   nie obciążono użytkowników mieszkań położonych na parterze budynku ww. opłatami,
*   osoby zamieszkałe na pierwszym piętrze obciążono opłatą w wysokości 50% obowiązującej opłaty,
*   użytkownicy lokali powyżej pierwszego piętra wnoszą pełną opłatę.

2.

Spółdzielnia posiada w swoich zasobach budynki mieszkalne, budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich lokalami użytkowymi i pawilony handlowo-usługowe wolnostojące. Lokale użytkowe użytkowane są przez osoby posiadające spółdzielcze prawa do lokali użytkowych, właścicieli lokali oraz na zasadzie umów najmu. Lokale użytkowe użytkowane na zasadach umów najmu sfinansowane zostały ze środków własnych Spółdzielni w latach 60-70 oraz 2001-2003.

Realizując zapisy art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych z późn. zm., Spółdzielnia – w celu finansowania remontów zasobów mieszkaniowych – utworzyła fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych. Odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Zgodnie z przepisami art. 6 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych z dnia 15 grudnia 2000 r. z późn. zm., wartość środków trwałych sfinansowanych funduszami spółdzielni, umarza się w ciężar tych funduszy. Wysokość odpisów na fundusz remontowy zgodnie z postanowieniami statutu oraz obowiązującymi w spółdzielni regulaminami jest zróżnicowana dla poszczególnych budynków (nieruchomości) w zależności od stanu funduszu remontowego oraz przewidywanych wydatków w następnych okresach rozliczeniowych (wysokie koszty wymagają kumulowania środków w dłuższym okresie czasu).

Spółdzielnia dokonuje odpisów na fundusz remontowy od lokali użytkowych zajmowanych na podstawie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego, własności wyodrębnionej, na umowę najmu, znajdujących się w budynkach mieszkalnych oraz w pawilonach handlowo-usługowych wolnostojących – zgodnie z obowiązującymi w Spółdzielni regulaminami, w wysokości ustalonej indywidualnie dla każdego budynku – zatwierdzonej przez Radę Nadzorczą.

Spółdzielnia nie zalicza do kosztów uzyskania przychodów odpisów na fundusz remontowy utworzony od lokali użytkowych na zasadach spółdzielczego prawa do lokalu, wyodrębnionej własności i umów najmu.

Z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2013 r. sygn. akt II FSK 2581/11 wynika, że zwrot „zasoby mieszkaniowe” użyty w art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych obejmuje również „lokale użytkowe”. Uwzględniając zakres pojęcia „zasoby mieszkaniowe” stwierdzono, że odpisy na fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych, o których mowa w art. 6 ust. 3 ww. ustawy, dokonane od lokali użytkowych, stanowią koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym osób prawnych.

3.

Spółdzielnia posiada w swoich zasobach garaże wolnostojące oraz garaże usytuowane w budynkach mieszkalnych. Garaże nie stanowią pomieszczeń przynależnych do lokali mieszkalnych, lecz użytkowane są na podstawie odrębnych tytułów prawnych, tj. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, prawa odrębnej własności lub umowy najmu. Garaże użytkowane są zarówno przez osoby zamieszkujące w zasobach Spółdzielni będące członkami, jak również niebędące członkami spółdzielni, jak i osoby niebędące jej mieszkańcami.

Spółdzielnia w ramach swojej działalności, której celem jest m.in. zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków i ich rodzin prowadzi działalność społeczno- wychowawczą i kulturalną za pomocą klubu kultury o pow. ok. 1.000 m2.

Klub uzyskuje przychody z prowadzonych zajęć, w których uczestniczą dzieci, młodzież, seniorzy i inni mieszkańcy z osiedli Spółdzielni. Ponadto klub uzyskuje przychody z wynajmu pomieszczeń (według cen rynkowych) oraz częściowo finansują działalność klubu opłaty ustalone zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Kalkulacja opłat sporządzona jest bez nastawienia się na osiąganie zysków, lecz na bieżące pokrycie kosztów odpłatnych zajęć. Koszty utrzymania i działalności klubu są jednak wyższe niż uzyskane przychody. W każdym roku strata z tej działalności finansowana jest na podstawie uchwały Walnego Zgromadzenia z nadwyżki bilansowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych.

1.  Czy uwzględniając wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2013 r. sygn. akt II FSK 2581/11 naliczany odpis na fundusz remontowy od lokali użytkowych, zajmowanych na podstawie spółdzielczego własnościowego prawa (sfinansowanych z funduszu wkładów budowlanych), lokali użytkowych na umowę najmu (sfinansowanych z funduszu zasobowego) oraz lokali użytkowych stanowiących własność wyodrębnioną (wyksięgowane z ewidencji środków trwałych i funduszu wkładów budowlanych), stanowi koszt uzyskania przychodu, w myśl art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – w pełnej wysokości ustalonej przez Radę Nadzorczą (bez względu na wykorzystanie środków w roku podatkowym – uwzględniając konieczność kumulowania środków na remonty), czy też do wysokości amortyzacji podatkowej – zgodnie z art. 16a–16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czy do wysokości poniesionych w roku kosztów finansowanych z funduszu remontowego? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
2.  Czy dochód uzyskany z wynajmu garaży (na zasadach umów najmu), użytkowanych na zasadach spółdzielczego prawa, wyodrębnionej własności jest dochodem uzyskanym z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych bez względu na członkostwo i zamieszkiwanie w zasobach Spółdzielni? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
3.  Czy wynik z działalności społeczno-wychowawczej i kulturalnej należy traktować jako działalność związaną z działalnością zwolnioną czy też opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 (oznaczone we wniosku nr 3).

Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 2) i pytania nr 3 (oznaczonego we wniosku nr 4) został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami indywidualnymi wydanymi w dniu 6 lutego 2014 r. nr ILPB3/423-543/13-2/JG i ILPB3/423-543/13-4/JG.

Zdaniem Wnioskodawcy, przez zasoby mieszkaniowe, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, rozumie się nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego.

Do zasobów mieszkaniowych należą m.in. lokale mieszkalne, garaże, strychy, klatki schodowe itp.

Uwzględniając zakres tak rozumianego pojęcia gospodarka zasobami mieszkaniowymi – określony w interpretacji ogólnej z 5 marca 2008 r. nr DD6/8213/11KWW/07/MB7/82 – zdaniem Spółdzielni dochód uzyskany z wynajmu garaży członkom, jak i innym osobom zamieszkałym w zasobach Spółdzielni jest dochodem uzyskanym z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dot. również osób posiadających spółdzielcze prawa do garażu, jak i wyodrębnioną własność). W wypadku przeznaczenia go na cele związane z utrzymaniem istniejących zasobów dochód ten będzie zwolniony od podatku dochodowego od osób prawnych.

Powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, jest zgodne (poprzez analogię) z interpretacjami indywidualnymi w zakresie zwolnienia dochodu uzyskanego ze sprzedaży garaży na rzecz członków i innych osób – przeznaczonego na utrzymanie pozostałych zasobów mieszkaniowych (np. interpretacje DD6/033/110MNX/13/RD-63903/13, ITPB3/423-734b/12/PST, DD6/033/119a/MNX/09/PK-1294).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zasady funkcjonowania spółdzielni mieszkaniowych określa ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1222 ze zm.).

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, celem spółdzielni mieszkaniowej, jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy, przedmiotem działalności spółdzielni może być:

*   budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych;
*   budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych;
*   budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów;
*   udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych;
*   budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu.

Stosownie do treści art. 1 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielnia ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków.

Jak wynika z art. 4 cytowanej ustawy, członkowie spółdzielni, osoby niebędące członkami spółdzielni i inne osoby wymienione w tym przepisie, obowiązani są uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz w zobowiązaniach spółdzielni z innych tytułów przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, że Spółdzielnia Mieszkaniowa w swoich zasobach posiada garaże wolnostojące oraz garaże usytuowane w budynkach mieszkalnych. Garaże nie stanowią pomieszczeń przynależnych do lokali mieszkalnych, lecz użytkowane są na podstawie odrębnych tytułów prawnych, tj. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, prawa odrębnej własności lub umowy najmu. Garaże użytkowane są zarówno przez osoby zamieszkujące w zasobach Spółdzielni będące członkami, jak również niebędące członkami spółdzielni, jak i osoby niebędące jej mieszkańcami.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwalifikacja podatkowa dochodu uzyskanego z wynajmu garaży (na zasadach umów najmu), użytkowanych na zasadach spółdzielczego prawa, wyodrębnionej własności w kontekście regulacji art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 tej ustawy wynika z kolei, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis ten zawiera bowiem katalog dochodów wolnych od podatku, czyli innymi słowy, wyłącza z podstawy opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Zatem z powyższej regulacji można wywieść, że aby dochód podmiotów, o których w nim mowa korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

*   dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
*   dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, że oba te warunki muszą być spełnione łącznie. Powyższe oznacza, że nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nieprzeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

Powołana ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera przy tym definicji: „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”. Posługując się zatem językiem potocznym, wskazać należy, iż pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku – oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. Z definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo PWN) wynika również, że pojęcie „gospodarki” nie ogranicza się tylko do zarządzania i dysponowania, ale obejmuje także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, określa rzeczy związane z mieszkaniem.

W konsekwencji, przez pojęcie „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

1.  budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże;
2.  pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe;
3.  urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki – doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci);
4.  grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne.

Z powyższych wyjaśnień wynika więc, że zasoby mieszkaniowe, to nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia oraz urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.

Innymi słowy, dla zaliczenia danego pomieszczenia (obiektu) do zasobów mieszkaniowych kluczowe znaczenie ma związek tego pomieszczenia lub obiektu z lokalem mieszkalnym, w szczególności jeśli umożliwia prawidłowe korzystanie z takiego lokalu.

Uwzględniając zatem zakres tak rozumianego pojęcia „gospodarka” oraz pojęcia „zasoby mieszkaniowe”, na które składają się, zgodnie z wyżej wymienionymi wyjaśnieniami, m.in. budynki mieszkalne, lokale mieszkalne oraz garaże, uzasadnione jest stwierdzenie, że przez gospodarkę zasobami mieszkaniowymi należy rozumieć całość podejmowanych działań mających na celu prawidłowe gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi, polegających zarówno na wytwarzaniu, dysponowaniu, jak i zarządzaniu tymi zasobami. I tak, dochód uzyskany zatem z całokształtu działalności prowadzonej w ramach gospodarki zasobami mieszkaniowymi, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na utrzymanie tych zasobów.

Zatem za słuszne uznać należy stwierdzenie Wnioskodawcy, że dochód uzyskany z wynajmu garaży członkom, jak i innym osobom zamieszkałym w zasobach spółdzielni Mieszkaniowej, także gdy te osoby posiadają spółdzielcze prawa do garażu, jak i wyodrębnioną własność –stanowi dochód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których traktuje przepis art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Garaże mieszczą się bowiem w pojęciu zasobów mieszkaniowych jeśli są w określony sposób przypisane do znajdujących się w budynku lokali mieszkalnych albo użytkowane są przez mieszkańców lokali mieszkalnych będących w zasobach Spółdzielni. Znaczenia w tym przypadku nie ma więc tytuł prawny do garażu, lecz jego związek z celami mieszkaniowymi.

Skoro więc garaże służą mieszkańcom lokali mieszkalnych znajdujących się w zasobach Spółdzielni w celu zaspokojenia ich potrzeb mieszkaniowych oraz wykorzystywane są zgodnie z przeznaczeniem, dla którego zostały wybudowane, to stanowią zasób mieszkaniowy Spółdzielni. Zatem dochód powstały z tego tytułu, o ile zostanie przeznaczony na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Natomiast garaże użytkowane przez osoby niebędące mieszkańcami Spółdzielni Mieszkaniowej nie będą mieściły się w ww. pojęciu zasobów mieszkaniowych, o których stanowi art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie mają związku z celami mieszkaniowymi. Tym samym, dochód z tego tytułu nie pochodzi z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a zatem nie może podlegać zwolnieniu z opodatkowania.

Ponadto należy zauważyć, że norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi formę ulg podatkowych, które naruszają zasadę równości i powszechności opodatkowania. Powinna być więc interpretowana w sposób niezwykle precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

W tym stanie rzeczy, stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za prawidłowe.

Ustosunkowując się z natomiast do powołanych przez Spółkę interpretacji podatkowych, należy stwierdzić, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie informuje się, że wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych rozpatrzony został odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.