Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.580.2025.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kapitału kredytu w ramach
zawartej ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
inwestycje-wydatki inwestycyjne
kapitał
koszt
kredyt
spłata
umorzenie
umowa-umowa o kredyt
wierzytelność
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zobowiązanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Opis zdarzenia przyszłego

Zdarzenie przyszłe dotyczy ugody z Bankiem (...) polegającej na przeliczeniu salda kredytu
    w CHF po preferencyjnym kursie i dokonaniu całkowitej spłaty pozostałej części
    zobowiązania. Nr umowy kredytowej: (...), data zawarcia umowy kredytowej z Bankiem (...):
    19 marca 2008 r. Kredyt indeksowany do franka szwajcarskiego na wartość (...) PLN. Cel
    kredytu: cel mieszkaniowy (refinansowanie kosztów poniesionych na cele mieszkaniowe:
    (...) PLN, spłata innego kredytu mieszkaniowego (...) PLN, koszty wliczone w kredyt (...)
    PLN).
    Nieruchomość będąca przedmiotem umowy jest zlokalizowana w K. przy ulicy (...). W
    nabytej nieruchomości realizowane były cele mieszkaniowe i nie była ona wykorzystywana
    do prowadzenia działalności gospodarczej. Są Państwo stroną zawartej umowy
    kredytowej. Bank (...) zaproponował pozasądowe zawarcie ugody, na mocy której

    indywidualny kurs spłaty salda kredytu na dzień przygotowania propozycji (...) CHF
    wynosiłby 1,20 PLN zamiast bieżącego. Wg wyliczeń przedstawionych w ugodzie, saldo
    kredytu przeliczone wg kursu średniego wynosiłoby (...) PLN, natomiast po przeliczeniu
    kursem indywidualnym 1,20 PLN/CHF wynosiłoby (...) PLN, czyli uległoby zmniejszeniu o
    (...) PLN. Stanowi to kwotę umorzenia części obecnego zadłużenia. Ugoda miałaby być
    zawarta pozasądownie. Bank zaproponował więc przeliczenie kwoty pozostałej do spłaty a
    nie całego kredytu.
    Oświadczają Państwo, że Kredytobiorcy nie korzystali wcześniej z zaniechania poboru
    podatku w odniesieniu do innego kredytu mieszkaniowego oraz że kredyt został
    zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    W uzupełnieniu wniosku udzielił Pan odpowiedzi na pytania.
    Czy bank, z którym zawarł Pan „inny kredyt mieszkaniowy” jest podmiotem, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów?
    Odpowiedź: tak, kredyt określony mianem „innego kredytu mieszkaniowego” zawarty był z
    bankiem - Bank (...).
    Czy w umowie dotyczącej „innego kredytu mieszkaniowego” wskazano, że kredyt został
    udzielony na cele mieszkaniowe, jeżeli tak, to na które z wydatków wymienionych w art.
    21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały przeznaczone
    środki pieniężne uzyskane w ramach „innego kredytu mieszkaniowego”?
    Odpowiedź: tak, w umowie z (...) w § 1 pkt 3 wskazano dosłownie: „Kredyt przeznaczony
    jest na: budowę przez (...) z siedzibą w K. ul. (...) na nieruchomości położonej w K. ul. (...)
    stanowiącej działkę nr (...) posiadającej KW nr (...) samodzielnego lokalu mieszkalnego w
    budynku (...) oznaczonego nr (...) o powierzchni (...) wraz z tarasem a także miejscem
    postojowym w garażu podziemnym określonym jako (...) o powierzchni (...) oraz
    wynoszącym (...) części udziału w prawie własności nieruchomości i własności powierzchni
    wspólnych budynku”. Jest to podpunkt a w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Kredyt w (...) opiewał na wartość: (...) PLN (z czego (...) PLN na nabycie nieruchomości j.w.
    oraz (...) PLN na sfinansowanie opłaty przygotowawczej). Od wartości niespłaconej bank
    (...) naliczył opłatę 1% za przedterminową spłatę kredytu.
    Czy całość środków pieniężnych uzyskanych w ramach „innego kredytu mieszkaniowego”
    została przeznaczona na cele mieszkaniowe, jeżeli nie to proszę podać na jaki cel zostały
    przeznaczone pozostałe środki pieniężne?
    Odpowiedź: tak, szczegóły zostały wskazane w podpunkcie b.
    Czy „inny kredyt mieszkaniowy” został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na
    nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu
    lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w
    spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie?
    Odpowiedź: tak.
    Czy „inny kredyt mieszkaniowy” i kredyt zaciągnięty w Banku (...) dotyczyły tej samej
    nieruchomości?
    Odpowiedź: tak, oba kredyty dotyczyły nieruchomości znajdującej się pod adresem: ul. (...).
    Na pokrycie jakich kosztów wliczonych w kredyt w kwocie (...) PLN (tj. czego dotyczących, w
    związku z czym poniesionych) zostały przeznaczone środki pieniężne z kredytu

    zaciągniętego w banku (...), czy poniesienie tych kosztów było niezbędne do zawarcia
    przez Pana umowy z bankiem, a także czy wydatki te dotyczyły kosztów usług
    dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń?
    Odpowiedź: (...) PLN wskazane w umowie to wyszczególniony w § 4 pkt 7 ppkt 1 koszt
    zlecenia wyceny nieruchomości niezbędny do zawarcia umowy kredytu hipotecznego.
    Ponadto, wskazał Pan, że miejsce parkingowe objęte jest ta samą księgą wieczystą co
    mieszkanie (nie ma oddzielnej księgi wieczystej).
    Stronami umowy z (...) oprócz banku byli: C.B. (obecnie C.D.) wraz z rodzicami W. i Z. B.
    Kredyt mieszkaniowy w banku (...) refinansujący pierwotny kredyt w (...) przejął Pan A.D.
    wraz z C.B. (obecnie C.D.).
    Rozbieżność w adresie nieruchomości wynika z położenia działki nr (...) posiadającej KW nr
    (...) na której zlokalizowana była inwestycja. Ostatecznie nieruchomości tam zlokalizowane
    otrzymały adresy ulicy (...), od której stworzone zostały bramy wjazdowe. Oba kredyty
    dotyczyły tej samej nieruchomości.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, kwota wierzytelności (kapitału
    kredytu) umorzona przez bank na podstawie zawartej pozasądowej ugody, będzie
    korzystała ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, a w konsekwencji na
    Państwu, jako na Kredytobiorcach, nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od tej kwoty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, kwota umorzonej wierzytelności jest zwolniona z opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem są m.in. wartości pieniężne i wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze, a także wartość umorzonych lub przedawnionych
    zobowiązań.
    W związku z tym umorzenie przez bank części zadłużenia stanowi co do zasady
    przychód podlegający opodatkowaniu. Jednakże, na podstawie delegacji ustawowej
    zawartej w art. 22 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów wydał
    Rozporządzenie z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 592 z późn. zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, zarządza się zaniechanie poboru
    podatku od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego, w przypadku gdy kredyt ten został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu nie
    korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do innego kredytu
    mieszkaniowego.
    Jak wskazano w opisie sprawy, zaciągnięty przez Państwa kredyt był kredytem
    mieszkaniowym, przeznaczonym na zaspokojenie własnych celów mieszkaniowych, a
    umorzenie dotyczyło kredytu zaciągniętego na jedną inwestycję mieszkaniową. Nie
    korzystali Państwo również z podobnego zaniechania w przeszłości.

    W związku z powyższym, uważają Państwo, że spełnione zostały wszystkie warunki
    określone w ww. rozporządzeniu, co uprawnia Państwa do zastosowania zaniechania
    poboru podatku. W konsekwencji, od wartości umorzonej kwoty kredytu nie są
    Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też

    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności z
    tytułu kredytu, zaciągniętego przez Państwa w 2008 r., wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.

    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego

        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
      - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
        zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
      - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
        uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
      - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej,
      - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz
      - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
        korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
        a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest,
        żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art.
        21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2008 r. zawarli Państwo umowę kredytową z Bankiem (...).
    Celem kredytu było:
      - refinansowanie kosztów poniesionych na cele mieszkaniowe w kwocie (...) PLN;
      - spłata innego kredytu mieszkaniowego tj. kredytu zaciągniętego w Banku (...) na
        budowę przez dewelopera samodzielnego lokalu mieszkalnego wraz z tarasem oraz
        miejscem postojowym w garażu podziemnym oraz wynoszącym (...) części udziału w
        prawie własności nieruchomości i własności powierzchni wspólnych budynku i na
        sfinansowanie opłaty przygotowawczej;
      - koszty wliczone w kredyt w kwocie (...) PLN.
    Bank zaproponował Państwu zawarcie ugody pozasądowej, w ramach której dojdzie do
    umorzenia kapitału kredytu, stanowiącego część obecnego zadłużenia.
    Wątpliwość Państwa budzi to, czy w związku z umorzeniem przez Bank na podstawie
    zawartej ugody pozasądowej kwoty wierzytelności (kapitału kredytu) będzie przysługiwało
    Państwu prawo do zastosowania zaniechania poboru podatku na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. czy też będą Państwo zobowiązani
    do zapłaty podatku dochodowego.
    Analizując opis sprawy stwierdzić należy, że kredyt udzielony Państwu w 2008 r. dotyczył
    spłat różnych zobowiązań.

    W pierwszej kolejności dokonam analizy sprawy w odniesieniu do kwestii przeznaczenia
    środków uzyskanych w ramach kredytu zaciągniętego w Banku (...) na refinansowanie
    kosztów poniesionych na cele mieszkaniowe.
    Z powołanych wcześniej przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie
    może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w
    sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.
    Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja
    pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu
    zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel.
    Zatem czynność refinansowania poniesionych kosztów kredytem hipotecznym należy
    odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest
    na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza
    operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu
    zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie,
    pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane
    na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio
    wydatkowane z własnych zasobów.
    Refinansowanie poniesionych kosztów nie jest wydatkiem wymienionym we
    wskazanym wcześniej przepisie art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Uzyskanie kredytu przeznaczonego w części na refinansowanie kosztów poniesionych
    na cele mieszkaniowe pozwoliło na to, by pierwotnie wydatkowane środki pieniężne
    mogły być odzyskane.
    Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie do kredytu mieszkaniowego i kredytu refinansowego w sytuacji gdy
    został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego. Przepis
    ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na
    refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju
    wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W analizowanym przypadku kredyt zaciągnięty w 2008 r. został w części przeznaczony
    na refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe.
    Skoro więc środki z kredytu w części zostały przeznaczone na refinansowanie wcześniej
    poniesionych kosztów na cele mieszkaniowe, to w tej części zaciągnięty w 2008 r. kredyt
    nie stanowi kredytu mieszkaniowego jak również nie dotyczy refinansowania kredytu
    mieszkaniowego, a tym samym wyklucza możliwość skorzystania z zaniechania poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Zatem, zaniechanie poboru podatku nie będzie miało zastosowania do części umorzonego
    kredytu zaciągniętego w 2008 r., w zakresie którego kwota uzyskana w ramach tego
    kredytu została przeznaczona na refinansowanie kosztów poniesionych na cele
    mieszkaniowe, w tej części kredyt nie spełnia definicji kredytu mieszkaniowego.
    Kolejną kwestią wymagającą wyjaśnienia jest przeznaczenie środków pieniężnych
    uzyskanych w ramach kredytu zaciągniętego w 2008 r. w Banku (...) na spłatę innego
    kredytu mieszkaniowego, tj. zaciągniętego w Banku (...) na budowę przez dewelopera

    samodzielnego lokalu mieszkalnego wraz z tarasem oraz miejscem postojowym w
    garażu podziemnym oraz na sfinansowanie opłaty przygotowawczej.
    W literze a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostało wymienione m.in.
    nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim
    lokalu, natomiast w literze d) wymieniona została m.in. budowa własnego lokalu
    mieszkalnego.
    Wskazali Państwo w sprawie, że stronami umowy z Bankiem (...) oprócz Banku byli: C.B.
    (obecnie C.D.) wraz z rodzicami W. i Z. B.
    Z kolei z zacytowanego wyżej § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b wynika, że zarządza się zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy
    kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej.
    Z kolei zgodnie z § 1 ust. 7 w przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co
    najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
    ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    W myśl natomiast § 3 ust. 1 pkt 3 ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie
    mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: zaciągnięty na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W analizowanym przypadku Pan A.D. nie był stroną umowy kredytu mieszkaniowego (nie
    zaciągnął kredytu w Banku (...)). Kredyt w zaciągnięty został wyłącznie przez Panią C.D. i Jej
    rodziców.
    Natomiast aby można było skorzystać z zaniechania poboru podatku w stosunku do
    wierzytelności dotyczącej kredytu refinansowego (konsolidacyjnego) to podatnik musi być
    stroną zarówno kredytu refinansowego (konsolidacyjnego) jak i kredytu mieszkaniowego,
    z czym nie mamy do czynienia w przypadku pana A.D.
    Podsumowując, stwierdzam, że umorzenie przez Bank kapitału dotyczącego kredytu
    zaciągniętego w 2008 r., stanowić będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednak, do uzyskanego przez panią C.D. przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2008 r. do kwoty umorzonej wierzytelności
    w części, odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    (zaciągniętego w Banku (...)) zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.
    Pani C.D. będzie bowiem w powyższym zakresie spełniać przesłanki umożliwiające
    zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej części umorzonego kredytu.
    Zaniechanie poboru podatku nie będzie miało natomiast zastosowania do części
    umorzonego Pani C.D. kredytu zaciągniętego w 2008 r., w zakresie którego kwota
    uzyskana w ramach tego kredytu została przeznaczona na refinansowanie kosztów
    poniesionych na cele mieszkaniowe.
    Z kolei, skoro pan A.D. nie był stroną umowy dotyczącej kredytu mieszkaniowego, to w
    związku z uzyskaniem przychodu wynikającego z umorzenia przez Bank (...) wierzytelności

    nie znajdzie zastosowanie zaniechania poboru podatku na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w stosunku do Jego osoby.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że umorzona przez Bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego 19
    marca 2008 r. będzie stanowić dla pana A.D. przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy podlegający opodatkowaniu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.D. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.