Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-1300/08-4/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-02
Teza: Obowiązek podatkowy w Polsce w 2008 r. w związku z przeniesieniem interesów życiowych do Islandii i zamiarem nabycia nieruchomości w Polsce
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; Islandia; miejsce-miejsce zamieszkania; obowiązek-obowiązek podatkowy; rezydent podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 02.09.2008 r. (data wpływu 08.09.2008 r.) uzupełniony podpisaną stroną Nr 4 wniosku ORD-IN (data nadania 25.09.2008 r., data wpływu 29.09.2008 r.) na wezwanie z dnia 18.09.2008 r. Nr IPPB2/415-1300/08-2/SP (data nadania 18.09.2008 r., data doręczenia 22.09.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w Polsce w 2008 roku w związku z przeniesieniem interesów życiowych do Islandii i zamiarem nabycia nieruchomości w Polsce – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.09.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w Polsce w 2008 roku w związku z przeniesieniem interesów życiowych do Islandii i zamiarem nabycia nieruchomości w Polsce.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest obywatelem Polski. Obecnie posiada rezydenturę podatkową w Islandii. W bieżącym roku podatkowym 2008 będzie przebywał na Islandii dłużej niż 183 dni. Nie będzie posiadał żadnych dochodów w Polsce. Wnioskodawca jest kawalerem, na Islandii mieszka i pracuje. Nie posiada dzieci ani osób na utrzymaniu w Polsce. Chciałby kupić w Polsce nieruchomość (mieszkanie) w bieżącym roku.

Pismem z dnia 18.09.2008 r. Nr IPPB2/415-1300/08-2/SP wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie podpisu pod oświadczeniem, iż elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia tego wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, poprzez złożenie podpisu na kserokopii 4-tej strony wniosku ORD-IN w poz. 56.

Wniosek został uzupełniony w terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jak ma wyglądać rozliczenie podatkowe za rok 2008 w takim przypadku?
2.  Czy Wnioskodawca musi rozliczać dochody uzyskane w Islandii również w Polsce (jeśli tak, to na jakich zasadach)?
3.  Czy zmieni się status Wnioskodawcy (osoby która przeniosła swoje interesy życiowe do Islandii) w związku z nabyciem nieruchomości w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca może posiadać nieruchomość w Polsce jako osoba, która przeniosła swoje interesy życiowe za granicę i przebywać będzie w roku podatkowym 2008 w Islandii (rok planowanego zakupu) bez konieczności zmiany tego statusu. W związku z czym nie będzie zobowiązany do rozliczenia w roku 2008 dochodów za pracę w Islandii i związanych z tym ewentualnych dopłat podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zwaną dalej updof, osoby fizyczne jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy – uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

W myśl art. 4a wyżej powołanej ustawy powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Reykjaviku dnia 19 czerwca 1998 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 79, poz. 890) określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko w tym Państwie.

Jak z powyższego wynika definicja ta odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W świetle art. 4 ust. 2 ww. Umowy, jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
3.  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;
4.  jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż w 2008 r. nie posiada Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Jest Pan obywatelem Polski, obecnie posiada Pan rezydenturę podatkową w Islandii. W bieżącym roku podatkowym 2008 będzie Pan przebywał na Islandii dłużej niż 183 dni i nie będzie Pan posiadał żadnych dochodów w Polsce. Jest Pan kawalerem, na Islandii Pan mieszka i pracuje. Nie posiada dzieci ani osób na utrzymaniu w Polsce. Chciałby Pan kupić w Polsce nieruchomość (mieszkanie) w bieżącym roku.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 polsko-islandzkiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

W świetle ust. 2 ww. artykułu określenie "majątek nieruchomy" ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na którego terytorium dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych i zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji zasobów mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.

Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiągniętego z bezpośredniego użytkowania, dzierżawy lub innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego (art. 6 ust. 1 ww. umowy).

W świetle art. 6 ust. 4 polsko-islandzkiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa i do dochodu z majątku nieruchomego służącego do wykonywania wolnego zawodu.

W związku z powyższym jedynie w przypadku uzyskiwania dochodów z nieruchomości położonej w Polsce przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Islandii, miałoby wpływ na rozliczenie podatkowe w Polsce.

Reasumując, należy stwierdzić, iż przeniesienie ośrodka interesów życiowych do Islandii oznacza, iż w roku 2008 (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny) Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sam fakt zakupu nieruchomości w Polsce nie wpłynie na obowiązek złożenia zeznania podatkowego za 2008 rok w Polsce i rozliczenia dochodów uzyskanych za pracę w Islandii. Nabycie nieruchomości w Polsce przez osobę będącą rezydentem Islandii nie zmieni statusu takiej osoby.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.