Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-761/11/SD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-07-06
Teza: Czy w przypadku nie zaliczenia wskazanych kosztów do kosztów środków trwałych należy dokonać korekty deklaracji CIT 8 za okresy w których spółka kwalifikowała te koszty do środków trwałych w budowie podlegających późniejszej amortyzacji?
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszt wytworzenia; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartość-wartość początkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2011 r. (data wpływu do tut. BKIP 06 kwietnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie obowiązku złożenia korekty zeznania CIT-8 (pytanie wymienione we wniosku jako drugie) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 kwietnia 2011 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie obowiązku złożenia korekty zeznania CIT-8.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka została utworzona w 2008 r. Przedmiotem jej działalności jest wytwarzanie energii elektrycznej. Powołana została jako spółka celowa do realizacji projektu „biogazownia Z” jako biogazowi rolniczej, położonej w miejscowości Z, a po zakończeniu budowy do eksploatacji obiektu w celu wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych. Spółka nie będzie realizować innych projektów, ani eksploatować innych biogazowni. Nie będzie również prowadzić innej działalności poza opisaną powyżej. W lipcu 2010 r. Zarząd spółki podjął decyzję o podziale kosztów ogólnych takich jak: umowy doradcze, administracyjne, najmu biura, obsługi kont bankowych, usług księgowych oraz wynagrodzenie Zarządu w proporcji: 10% w koszty Zarządu, 90% w koszty projektu.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w przypadku nie zaliczenia wskazanych kosztów do kosztów środków trwałych należy dokonać korekty deklaracji CIT 8 za okresy w których spółka kwalifikowała te koszty do środków trwałych w budowie podlegających późniejszej amortyzacji? (pytanie wymienione we wniosku jako drugie)

Zdaniem Spółki, spółka powołana jako spółka celowa do realizacji konkretnego zadania (w tym wypadku wybudowania, a następnie eksploatacji biogazowni), ponosi wszystkie koszty związane tylko i wyłącznie z tym zadaniem. Na etapie budowy większość kosztów jest bezpośrednio związana z budową i oddaniem do eksploatacji tego obiektu. Pozostałe zadania takie jak przygotowanie do podpisania umowy na sprzedaż energii elektrycznej lub ciepła oraz dostawy substratów są nieproporcjonalne do kosztów ponoszonych na rzecz budowy biogazowni. Jednocześnie Zarząd z uwagi na posiadane doświadczenie i wykształcenie kierunkowe spełnia rolę merytoryczno-techniczną, co pozwala stwierdzić, że nie pełni typowej roli Zarządu w spółce dającej podstawę do wykluczenia tego typu kosztów z kosztów wytworzenia środków trwałych. Stąd Spółka stoi na stanowisku, że wprowadzony podział jest prawidłowy i zgodny z przytoczonymi przepisami podatkowymi.

W przypadku nie uwzględnienia przez organy skarbowe wprowadzonych proporcji i podziału kosztów należy dokonać korekty złożonych deklaracji CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej, dodaje ponadto, iż skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Ponadto, stosownie do art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Uprawnienie określone w § 1 przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej (art. 75 § 2 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej).

W interpretacji indywidualnej z dnia lipca 2011 r. IBPBI/2/423-395/11/SD, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, iż wymienione przez Spółkę w opisie stanu faktycznego koszty ogólne, nie są bezpośrednio związane z prowadzoną inwestycją, a zatem nie będą zwiększać wartości początkowej wytworzonego środka trwałego. Stanowią one koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, a zatem Spółka winna zaliczyć je co do zasady do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia.

W świetle powyższego uznać należy, iż skoro jak wskazano powyżej sposób alokacji przedmiotowych kosztów w proporcji 10% koszty Zarządu, 90% koszty projektu, jest błędny to Spółka jest uprawniona do skorygowania zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) za okresy w których kwalifikowała te koszty do środków trwałych w budowie.

Reasumując, stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania wymienionego we wniosku jako pierwsze, wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.