Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.207.2025.3.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Sprzedaż udziału w działce nie będzie stanowiła czynności
podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży
    Nieruchomości. Uzupełnił go Pan pismem z 8 maja 2025 r. (wpływ 4 maja 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan A.A. (dalej również jako Wnioskodawca), polski rezydent podatkowy, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług jest współwłaścicielem działki gruntu nr 1 obręb (...) o
    powierzchni 5,6795 ha położonej przy ul. (...) w (...) (udział 1/4). Działka 1 powstała wskutek
    połączenia, na wniosek Wnioskodawcy i pozostałych współwłaścicieli, działek 2, 3, 4 i 5,
    zawiadomieniem Starosty Powiatu (...) z 15 sierpnia 2015 r. Wnioskodawca nabył udział 1
    /4 w działkach 5 i 3 na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z dnia 4 listopada
    1999 r., stwierdzającego nabycie spadku po zmarłym bracie Wnioskodawcy. Z kolei udział 1
    /4 w działkach 2 i 4 Wnioskodawca nabył od Miasta Gminy (...) aktem notarialnym (...) i (...)
    z 26 listopada 1999 r. w trybie bezprzetargowym na poprawę zagospodarowania działek 5
    i 3. Pozostałymi współwłaścicielami działki są B.B., C.C. i D.D., będący odpowiednio matką,
    ojcem i bratem Wnioskodawcy. C.C. i D.D. prowadzą pozarolniczą działalność
    gospodarczą, są wpisani jako przedsiębiorcy w Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej, są czynnymi podatnikami VAT. B.B. nie prowadzi działalności
    gospodarczej. Pan A.A. prowadzi od 2006 roku działalności gospodarczą, której
    przedmiotem jest naprawa sprzętu elektronicznego powszechnego użytku oraz
    doradztwo w prowadzeniu działalności gospodarczej.
    Działka 1, jak i działki 2, 3, 4 i 5 zostały przez Wnioskodawcę i pozostałych współwłaścicieli
    nabyte do majątków prywatnych, nie stanowiły, ani nie stanowią majątku
    przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, ani innych współwłaścicieli. Faktycznie na ww. działce
    /działkach nie była prowadzona działalność gospodarcza zarówno przez Wnioskodawcę,
    jak i osoby trzecie. Działka nie była i nie jest przedmiotem najmu ani dzierżawy.
    Na dzień złożenia wniosku działka nie jest zabudowana. Koszty ponoszone na rzecz ww.
    działki (i uprzednio działek) nie stanowiły nigdy u Wnioskodawcy kosztów uzyskania
    przychodów w działalności gospodarczej. Od momentu nabycia udziału 1/4 w działkach 2,
    3, 4 i 5 w 1999 r. Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami podejmowali
    następujące czynności prawne:
        24 maja 2013 r. Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele zawarli umowę
        ustanowienia służebności przechodu i przejazdu przez sąsiednią działkę, co
        spowodowało, że działka 1 uzyskała dostęp do drogi krajowej nr (...);
        w 2013 roku współwłaściciele złożyli wniosek o wydanie warunków zabudowy dla
        budowy budynku magazynowego z częścią socjalno-biurową o powierzchni
                      2użytkowej około 3.900 m na działkach 2, 3 i 4. Inwestycja z założenia miała być
        realizowana ze środków prywatnych i wynajmowana podmiotom trzecim, jednak
        prace budowlane nigdy się nie rozpoczęły;
        w sierpniu 2015 r. współwłaściciele wystąpili z wnioskiem o połączenie działek 2, 3,
        4 i 5 w jedną działkę. 14 sierpnia 2015 r. Starosta Powiatu (...) zawiadomił o
        połączeniu działek, z zachowaniem ich dotychczasowej łącznej powierzchni.
    W sierpniu 2016 r. Burmistrz (...) poinformował współwłaścicieli o zamiarze przejęcia przez
    Miasto (...) części działki 1 w celu realizacji budowy drogi dojazdowej do działek 6 i 7. Z
    działki wydzielono 3 działki na realizację celu publicznego, które zostały przejęte przez
    Miasto dnia 3 marca 2017 r. Za przejęcie części działek współwłaścicielom przyznano
    odszkodowanie, które wypłacono w 2022 roku.

    Uchwałą z (...) nr (...) Rada Miejska w (...) przyjęła miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego dla obszaru w rejonie ulicy (...) w (...), zgodnie z którą działka 1 została
    sklasyfikowana w MPZP jako teren zabudowy usługowej, produkcyjnej i magazynowej.
    Do działki jest doprowadzona sieć wodno-kanalizacyjna, która została wybudowana przez
    A. Sp. z o.o. w ramach projektu budowy sieci wodociągowej DN 300 mm w obrębie (...), a
    działka 1 została objęta tym projektem. Wnioskodawca, ani inni współwłaściciele, nie
    inicjowali budowy tej sieci.
    Działka leży w zasięgu infrastruktury energetycznej - działka posiada warunki przyłączenia
    do sieci elektroenergetycznej wydane na wniosek Wnioskodawcy i pozostałych
    współwłaścicieli 6 maja 2013 r. przez dysponenta tej sieci spółkę B. S.A.
    Działka leży w zasięgu sieci gazowej średniego ciśnienia, która to sieć została wybudowana
    w ramach realizacji inwestycji celu publicznego z wniosku C. Sp. z o.o.
    Obecnie Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami chcą zbyć ww.
    niezabudowaną działkę gruntu (zdarzenie przyszłe).
    Wnioskodawca i inni współwłaściciele zamierzają poszukiwać nabywcy samodzielnie
    poprzez swoje kontakty biznesowe, publikowanie oferty w Internecie i mediach
    społecznościowych. Wnioskodawca nie wyklucza zawarcia umowy z pośrednikiem w
    obrocie nieruchomościami. Na dzień złożenia wniosku nie jest znany potencjalny
    kupujący, nie zostały zawarte żadne umowy dotyczące zbycia działki, w szczególności
    przedwstępne. Wnioskodawca nie udzielał pełnomocnictw podmiotom trzecim do
    reprezentowania w postępowaniach sądowych lub/i administracyjnych związanych z
    działką 1 (za wyjątkiem wniosku wydanie interpretacji indywidualnej).
    Jak zostało to powyżej opisane, Wnioskodawca stał się współwłaścicielem działki 1
    częściowo w wyniku spadkobrania po zmarłym bracie (działki 5 i 3), częściowo w drodze
    nabycia 1/4 udziału w działkach 2 i 4.
    Na działkach 2, 3, 4 i 5, jak i na powstałej na skutek ich połączenia działce 1,
    Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej, jak i nie zamierzał tego robić.
    Działka stanowi Jego majątek prywatny.
    Jedyne czynności, które były przez Wnioskodawcę i pozostałych współwłaścicieli,
    wykonywane z Ich inicjatywy na rzecz działki to:
    1) wystąpienie z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy,
    2) wystąpienie z wnioskiem o scalenie działek,
    3) wystąpienie z wnioskiem o wydanie warunków przyłączenia działki do sieci
      elektroenergetycznej,
    4) uzyskanie służebności drogowej dającej dostęp do drogi krajowej.
    Pozostałe działania dotyczące działki miały miejsce bez czynnego udziału Wnioskodawcy i
    pozostałych współwłaścicieli.
    Pan A.A. w 2020 roku sprzedał udział 1/2 w niezabudowanej działce gruntu (nieopisanej
    we wniosku), w pozostałym zakresie nie prowadzi działań związanych z nieruchomościami,
    w tym również nie osiąga przychodów z najmu i dzierżawy.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Scalenie działek 2, 3, 4 i 5 miało charakter porządkowy.
    Działkę 3 i działkę 5 Pan A.A. otrzymał w 1999 roku jako spadek po zmarłym bracie. Działki
    2 i 4 nabyli w Jego imieniu rodzice w 1999 roku. W momencie nabycia ww. działek
    Wnioskodawca był niepełnoletni, z tego też względu przy nabyciu działek 2 i 4 był

    reprezentowany przez rodziców. Wnioskodawca otrzymując działki w spadku i następnie
    nabywając działki od miasta (...) nie miał sprecyzowanych celów, ponieważ był wtedy
    dzieckiem.
    W latach późniejszych, współwłaściciele działek dostali pytanie od potencjalnego
    inwestora o możliwość wybudowania tam magazynu, stąd w 2013 roku wystąpiono z
    wnioskiem o wydanie warunków zabudowy. Współpraca z inwestorem nie doszła jednak
    do skutku.
    Poza tą sprawą nie toczyły się żadne czynności związane z jakąkolwiek budową. Wszelkie
    działania związane z działkami 2, 3, 4 i 5, a później działką 1, Wnioskodawca podejmował w
    ramach współpracy z pozostałymi współwłaścicielami, tj. rodzicami i bratem. Obecnie
    rodzice Wnioskodawcy, będący współwłaścicielami udziału 1/2 są na emeryturze i nie
    widzą możliwości wykorzystania tej działki, stąd decyzja o sprzedaży. Działka nie była
    wykorzystywana przez Wnioskodawcę zarówno w działalności gospodarczej, jak i
    prywatnie do celów osobistych.
    Wnioskodawca nie wyklucza możliwości zlecenia obsługi sprzedaży podmiotowi, który
    zajmuje się tym profesjonalnie, tj. pośrednikowi w sprzedaży nieruchomości. Na chwilę
    obecną te plany nie są jednak sprecyzowane i nie można wskazać precyzyjnie, czy w
    związku z tym zostaną udzielone jakiekolwiek pełnomocnictwa i jaki będzie ich zakres oraz
    jakie czynności będzie podejmował pełnomocnik. Jeśli zajdzie konieczność udzielenia
    pełnomocnictwa, jego treść będzie uzależniona od konkretnych warunków transakcji.
    Wnioskodawca posiada mieszkanie, ale nie zamierza go sprzedawać.

## Pytanie

Czy dostawa niezabudowanej działki gruntu, opisanej powyżej, będzie opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż opisanej powyżej niezabudowanej działki gruntu nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej zwanej
    również ustawą o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez
    towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez dostawę
    towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel (...) - art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W oparciu o
    definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości
    gruntowych (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Żeby jednak dana dostawa podlegała opodatkowaniu VAT,
    podmiot dokonujący tej dostawy musi być uznany za podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana
    jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w
    sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.

    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Właściwym zatem jest
    wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży niezabudowanej działki gruntu nr 1
    istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży
    ww. gruntu Wnioskodawca podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców lub usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje
    koniecznością uznania Wnioskodawcę za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest
    natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do

    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca nabył udział 1/4 w
    działkach 5 i 3 na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z 4 listopada 1999 r.,
    stwierdzającego nabycie spadku po zmarłym bracie Wnioskodawcy. Z kolei udział 1/4 w
    działkach 2 i 4 Wnioskodawca nabył od Miasta Gminy (...) aktem notarialnym (...) i (...) z 26
    listopada 1999 r. w trybie bezprzetargowym na poprawę zagospodarowania działek 5 i 3.
    Od nabycia działek do dnia złożenia niniejszego wniosku współwłaściciele podejmowali
    czynności faktyczne i prawne mające na celu poprawę zagospodarowania swojej
    nieruchomości: nastąpiło scalenie działek, uzyskali dostęp do drogi krajowej, działka
    została objęta planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto niezależnie od
    Wnioskodawcy, działka uzyskała dostęp do sieci technicznych: wody, kanalizacji i prądu.
    Obecnie Wnioskodawca z pozostałymi współwłaścicielami aktywnie szukają potencjalnych
    nabywców wykorzystując do tego własne kontakty biznesowe oraz ogólnodostępne
    portale internetowe. Na razie nie korzystają z usług pośrednika w obrocie
    nieruchomościami. To powoduje, że w ocenie Wnioskodawcy podjęte działania mają
    charakter zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Działka 1 objęta wnioskiem nie stanowi majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, ani
    pozostałych właścicieli, nie jest też przedmiotem najmu czy dzierżawy.
    Przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego okoliczności oraz treści powołanych
    przepisów prawa prowadzą do wniosku, że w stosunku do planowanej sprzedaży
    niezabudowanej działki gruntu 1 , brak jest przesłanek pozwalających uznać
    Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług. Aktywność Wnioskodawcy nie wykracza poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności.

    Tym samym w niniejszej sprawie, w odniesieniu do planowanej sprzedaży
    niezabudowanej działki gruntu 1 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż działki będącej we współwłasności Wnioskodawcy i pozostałych
    osób wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie są podejmowane takie aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, która świadczyłyby o angażowaniu
    środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania
    podejmowane przez współwłaścicieli do tej pory nie mają wpływu na kwalifikację
    Wnioskodawcy jako podatnika, gdyż stanowią jedynie racjonalny sposób
    zagospodarowania posiadanego mienia i nie przekraczają granic zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Należy zatem uznać, że dokonując sprzedaży niezabudowanej działki gruntu 1
    Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem
    osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia cech podatnika
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie sprzedaży działek, a
    dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ww. ustawy
    W konsekwencji, planowana sprzedaż nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów
    z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

    Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    tego podatku.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której
    zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów

    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów
    (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej
    w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy.
    Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na
    działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w
    charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości, istotne jest zatem, czy w
    świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży podjął lub podejmie
    Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący

    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    W opisie sprawy podał Pan informacje, z których wynika, że:
        jest Pan współwłaścicielem działki gruntu nr 1. Działka powstała wskutek połączenia
        działek nr 2, 3, 4 i 5 na wniosek Pana i współwłaścicieli;
        udział 1/4 w działkach 5 i 3 nabył Pan w drodze spadku, z kolei udział 1/4 w
        działkach 2 i 4 nabył Pan od Miasta w trybie bezprzetargowym na poprawę
        zagospodarowania działek 5 i 3;
        otrzymując opisane działki w spadku i następnie nabywając działki od miasta nie
        miał Pan sprecyzowanych celów;
        od 2006 roku prowadzi Pan działalność gospodarczą, której przedmiotem jest
        naprawa sprzętu elektronicznego powszechnego użytku oraz doradztwo w
        prowadzeniu działalności gospodarczej;
        działka 1, jak i działki 2, 3, 4 i 5 zostały przez Pana nabyte do majątku prywatnego,
        nie stanowiły, ani nie stanowią majątku Pana przedsiębiorstwa, ani innych
        współwłaścicieli;
        na ww. działce/działkach nie była prowadzona działalność gospodarcza zarówno
        przez Pana, jak i osoby trzecie. Działka nie była i nie jest przedmiotem najmu ani
        dzierżawy;
        działka nie jest zabudowana;
        od momentu nabycia udziału 1/4 w działkach 2, 3, 4 i 5 w 1999 r. wraz z
        pozostałymi współwłaścicielami podejmował Pan następujące czynności prawne:
        24 maja 2013 r. wspólnie z współwłaścicielami zawarł Pan umowę ustanowienia
        służebności przechodu i przejazdu przez sąsiednią działkę, co spowodowało, że
        działka 1 uzyskała dostęp do drogi krajowej nr (...);
        w 2013 roku współwłaściciele złożyli wniosek o wydanie warunków zabudowy dla
        budowy budynku magazynowego na działkach 2, 3 i 4 ze względu na zapytanie
        od potencjalnego inwestora o możliwość wybudowania na działce magazynu.
        Współpraca z inwestorem nie doszła jednak do skutku;
        w sierpniu 2015 r. współwłaściciele wystąpili z wnioskiem o połączenie działek 2,
        3, 4 i 5 w jedną działkę. Scalenie działek 2, 3, 4 i 5 miało charakter porządkowy;
        w 2016 r. Burmistrz (...) poinformował współwłaścicieli o zamiarze przejęcia przez
        Miasto (...) części działki 1 w celu realizacji budowy drogi dojazdowej do działek 6 i
        7. Z działki wydzielono 3 działki na realizację celu publicznego, które zostały
        przejęte przez miasto 3 marca 2017 r.;
        do działki jest doprowadzona sieć wodno-kanalizacyjna. Nie inicjował Pan budowy
        tej sieci;
        działka posiada warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej wydane na
        wniosek Pana i pozostałych współwłaścicieli;
        działka leży w zasięgu sieci gazowej średniego ciśnienia, która to sieć została
        wybudowana w ramach realizacji inwestycji celu publicznego z wniosku C. Sp. z o.
        o.;

        chce Pan zbyć ww. niezabudowaną działkę gruntu;
        zamierza Pan poszukiwać nabywcy samodzielnie poprzez swoje kontakty
        biznesowe, publikowanie oferty w Internecie i mediach społecznościowych;
        nie wyklucza Pan zawarcia umowy z pośrednikiem w obrocie nieruchomościami;
        nie jest jeszcze znany potencjalny kupujący, nie zostały zawarte żadne umowy
        dotyczące zbycia działki, w szczególności przedwstępne. Nie udzielał Pan
        pełnomocnictw podmiotom trzecim do reprezentowania w postępowaniach
        sądowych lub/i administracyjnych związanych z działką 1;
        w 2020 roku sprzedał Pan udział 1/2 w niezabudowanej działce gruntu (nieopisanej
        we wniosku), w pozostałym zakresie nie prowadzi działań związanych z
        nieruchomościami, w tym również nie osiąga przychodów z najmu i dzierżawy;
        wszelkie działania związane z działkami 2, 3, 4 i 5, a później działką 1, podejmował
        Pan w ramach współpracy z pozostałymi współwłaścicielami;
        nie wyklucza Pan możliwości zlecenia obsługi sprzedaży podmiotowi, który zajmuje
        się tym profesjonalnie, tj. pośrednikowi w sprzedaży nieruchomości.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy dostawa udziału w niezabudowanej działce
    gruntu, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    W tym celu należy ustalić, czy dla opisanej transakcji wystąpi Pan w roli podatnika podatku
    od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT -
    co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pana zaangażowania w
    odniesieniu do sprzedaży udziału w działce o nr 1 nie wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak
    jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży udziału w
    działce o nr 1, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż
    przez Pana udziału w działce o nr 1 wypełni przesłanki działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że działka o nr 1, jak i działki 2, 3, 4 i 5 zostały przez Pana i
    pozostałych współwłaścicieli nabyte do majątków prywatnych, nie stanowiły, ani nie
    stanowią majątku Pana przedsiębiorstwa, ani innych współwłaścicieli. Na ww. działce
    /działkach nie była prowadzona działalność gospodarcza zarówno przez Pana, jak i osoby
    trzecie. Działka nie była i nie jest przedmiotem najmu ani dzierżawy. Na dzień złożenia
    wniosku nie jest znany potencjalny kupujący, nie zostały zawarte żadne umowy dotyczące
    zbycia działki, w szczególności przedwstępne. Nie udzielał Pan pełnomocnictw podmiotom
    trzecim do reprezentowania w postępowaniach sądowych lub/i administracyjnych
    związanych z działką nr 1.

    Wystąpienie z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy, o scalenie działek, o wydanie
    warunków przyłączenia działki do sieci elektroenergetycznej oraz uzyskanie służebności
    drogowej dającej dostęp do drogi krajowej nie przesądza, o uznaniu Pana w charakterze
    handlowca, a tym samym podatnika podatku VAT.
    A zatem należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku nie podejmował i nie zamierza
    Pan podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Podjęte przez Pana działania należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zakres podjętych czynności w odniesieniu do posiadanego udziału w działce w żadnym
    wypadku nie pozwala na uznanie, że Pana działalność w zakresie zbycia udziału w działce
    o nr 1 ma charakter profesjonalny.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011
    r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana przez
    Pana sprzedaż udziału w działce o nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za
    podatnika tego podatku. Przy sprzedaży udziału w działce o nr 1 skorzysta więc Pan z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od
    towarów i usług nie mają zastosowania.
    W związku z powyższym, z tytułu planowanej sprzedaży udziału w działce o nr 1 nie będzie
    Pan podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącym działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym sprzedaż
    udziału 1/4 w działce o nr 1 nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wniosku wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, np. zawarcia umowy przedwstępnej, udzielenia pełnomocnictwa,
    wydzierżawienia gruntu, odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.