Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-670/09-8/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-08
Teza: zastosowanie art. 30a ust. 2a w związku z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
Słowa kluczowe: kwota; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatnik; pożyczka; rachunki-rachunek papierów wartościowych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 26.10.2009 r. (data wpływu 29.10.2009 r.) oraz piśmie z dnia 22.01.2010 r. (data nadania 22.01.2010 r., data wpływu 25.01.2010 r.) uzupełniającym braki formalne wniosku na wezwanie Nr IPPB2/415-670/09-3/MG z dnia 14.01.2010 r. (data nadania 14.01.2010 r., data doręczenia 18.01.2010 r.) oraz przesłanych przez Spółkę pismach z dnia 03.02.2010 r. i dnia 05.02.2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania art. 30a ust. 2a w związku z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.10.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania art. 30a ust. 2a w związku z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w zakresie swojej działalności jest Bankiem Powierniczym, zdefiniowanym w art. 119 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 z późn. zm.). Spółka przechowuje papiery wartościowe dla zagranicznych podmiotów - osób prawnych i fizycznych, w tym obligacje, bony skarbowe, akcje i inne zdematerializowane papiery wartościowe, tzn. zgodne z art. 4 powołanej ustawy o obrocie instrumentami finansowymi Spółka przechowuje tego rodzaju papiery na rzecz swoich klientów prowadząc dla tych klientów rachunki papierów wartościowych.

Na tych rachunkach papierów wartościowych gromadzone są (przechowywane są) papiery nabywane przez posiadaczy rachunków w wyniku rozmaitych czynności prawnych lub faktycznych, w szczególności w wyniku zakupu, przejęcia, przesunięcia z rachunku papierów wartościowych w innym banku powierniku bądź firmie inwestycyjnej, a także w wyniku wykonania umowy pożyczki papierów wartościowych. W wielu okolicznościach Spółka jest płatnikiem w rozumieniu art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku pobieranego u źródła z tytułu odsetek lub dyskonta od papierów wartościowych dłużnych zgromadzonych na rachunkach papierów wartościowych, które prowadzi, albo nie będąc płatnikiem podatku od wypłacanej na rzecz osób prawnych dywidendy jako Bank Powierniczy przekazuje informacje płatnikowi (spółce - emitentowi) na temat osoby uprawnionej do dywidendy. W przypadku akcji zdematerializowanych takich bieżących informacji może nie posiadać emitent będący płatnikiem podatku, dlatego zgodnie z procedurami obowiązującymi w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych (KDPW) to podmiot prowadzący rachunki papierów wartościowych zobowiązany jest do przekazania informacji dotyczących aktualnego właściciela papierów wartościowych, jego siedziby i innych danych, które płatnik musi posiadać, aby prawidłowo ustalić zobowiązanie podatkowe. Jak zaznaczono, w szczególności może wystąpić okoliczność, że Spółka przechowuje papiery wartościowe, które posiadacz rachunku otrzymał w wyniku wykonania umowy pożyczki papierów wartościowych. Posiadacz rachunku papierów wartościowych jest prawnym właścicielem papierów zaewidencjonowanych na tym rachunku, zgodnie z zapisami art. 7 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi z dnia 29 lipca 2005 r. Umowa pożyczki papierów wartościowych przenosi papiery wartościowe na pożyczkobiorcę, który co do zasady może swobodnie dysponować tymi papierami, w szczególności może skutecznie je sprzedać lub przenieść ich własność na podstawie innej czynności prawnej, np. może pożyczyć je dalej. Pożyczkobiorca również jest uprawniony do otrzymywania świadczeń związanych z papierami (np. odsetki, dywidenda) oraz do wykonywania uprawnień inkorporowanych w tych papierach, a to w szczególności w przypadku akcji do wykonywania uprawnień akcjonariusza. Umowa pożyczki zawiera określenie terminu, kiedy pożyczkobiorca zobowiązany jest zwrócić pożyczkodawcy pożyczone papiery wartościowe. Oprócz terminu zwrotu umowa pożyczki określa wynagrodzenie, jakie pożyczkobiorca wypłaca pożyczkodawcy z tytułu pożyczki papierów wartościowych. Zwykle wynagrodzenie z tytułu pożyczki jest wyrażane w postaci rocznej stopy procentowej, obliczanej od wartości rynkowej papierów wartościowych będących przedmiotem umowy pożyczki, za okres od dnia dostarczenia papierów wartościowych na rachunek papierów wartościowych pożyczkobiorcy do dnia ponownego zapisania papierów wartościowych na rachunku papierów wartościowych pożyczkodawcy. Wartość rynkowa papierów wartościowych dla potrzeb obliczania wynagrodzenia jest zwykle określona w oparciu o wartość rynkową papierów wartościowych, ustalaną w każdym dniu okresu wskazanego powyżej. Metodologia ta jest stosowana dlatego, że niekiedy strony z góry nie ustalają na jak długo papiery są pożyczane, dlatego konieczne jest ustalenie wynagrodzenia liczonego za każdy dzień. Powyższe wynagrodzenie ma charakter podstawowy. W szczególnych okolicznościach umowa pożyczki może również przewidywać wypłacanie dodatkowych kwot stanowiących rekompensatę utraconych przez pożyczkodawcę korzyści, jakie osiągnąłby, gdyby nie pożyczył papierów wartościowych. Rekompensata stanowi kwoty pieniężne będące równowartością pożytków, które pożyczkodawca rzeczywiście otrzymałby, gdyby nie pożyczył papierów wartościowych, a obejmuje kwoty pieniężne z tytułu uzyskanych przez pożyczkobiorcę dywidend, odsetek lub innych świadczeń pieniężnych oraz kwoty pieniężne z tytułu przyznanych pożyczkobiorcy w okresie trwania pożyczki papierów wartościowych, tj. praw poboru, praw do akcji, dywidendy w postaci papierów wartościowych, w wysokości wartości rynkowej tych papierów wartościowych. Możliwe jest zamiast wypłaty rekompensaty, że pożyczkobiorca przeniesie własność pożytków w postaci papierów wartościowych na pożyczkodawcę.

Z uwagi na stwierdzone braki formalne wniosku tut. organ podatkowy pismem z dnia 14.01.2010 r. Nr IPPB2/415-670/09-3/MG (data nadania 14.01.2010 r., data doręczenia 18.01.2010 r.) wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, poprzez:

*   wskazanie indywidualnej sprawy Wnioskodawcy występującego o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jako zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w świetle informacji zawartych we wniosku:

1.  stwierdzenia, że Spółka nie jest płatnikiem podatku od wypłacanej na rzecz osób fizycznych dywidendy,
2.  stwierdzenia, iż „w wielu okolicznościach” Bank jest płatnikiem w rozumieniu art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatku pobieranego u źródła z tytułu odsetek lub dyskonta od papierów wartościowych dłużnych zgromadzonych na rachunkach papierów wartościowych:

*   jakie to „okoliczności”, tzn. czy Spółka jest osobą dokonującą w tym przypadku wypłat należności (emitentem dłużnych papierów wartościowych), o których mowa w art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązaną jako płatnik w myśl art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do poboru podatku?

*   o jakich dłużnych papierach wartościowych jest mowa we wniosku?

Ponadto zwrócono się o udzielenie odpowiedzi, czy w złożonym wniosku oprócz ww. wymienionych papierów wartościowych (akcje, dłużne papiery wartościowe) i uzyskiwanych z tego tytułu świadczeń (odpowiednio: dywidendy, odsetki/dyskonto) mowa jest także o innych papierach wartościowych. Jeżeli tak to należy je wyszczególnić, podając jednocześnie uzyskiwane z ich tytułu należności wraz z podaniem źródła przychodów w świetle art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wskazując odpowiedni przepis nakładający w tych przypadkach na Spółkę obowiązki płatnika.

Spółka uzupełniła braki formalne wniosku w ustawowym terminie, pismem z dnia 22.01.2010 r. (data nadania 22.01.2010 r., data wpływu 25.01.2010 r.), w którym wyjaśniła, iż wniosek dotyczy sytuacji, gdy zgodnie z przepisami prawa na Spółce ciążą, chociażby potencjalnie, obowiązki płatnika, a więc obowiązki związane z obliczeniem, poborem i wpłaceniem podatku pobieranego u źródła lub w przypadku, gdy w związku ze szczególnymi przepisami prawa zwalniającymi określone dochody z opodatkowania (przepisy ustawy podatkowej stosowane bezpośrednio lub przepisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania), obowiązek taki nie ciąży, ale Spółka ma obowiązek wykazania w informacjach lub deklaracjach wypłat określonych dochodów dokonywanych na rzecz nierezydentów.

W konsekwencji w obydwu przypadkach na Spółce ciąży obowiązek prawidłowego ustalenia podmiotu, będącego podatnikiem - osobą uprawnioną do otrzymania świadczeń z tytułu papierów wartościowych i tego zakresu dotyczy zapytanie Banku.

Ponadto Spółka wyjaśniła, iż:

*   Spółka, aby ostatecznie ustalić, czy jest, czy też zgodnie z przepisami prawa nie jest płatnikiem wypłacanej na rzecz osób fizycznych dywidendy musi ustalić osobę uprawnioną do otrzymywania świadczeń z tytułu papierów wartościowych (akcji).

*   Jak zaznaczono we wniosku Spółka przechowuje papiery wartościowe dla zagranicznych podmiotów - osób prawnych i fizycznych, w tym obligacje, bony skarbowe, akcje i inne zdematerializowane papiery wartościowe, tzn. zgodne z art. 4 powołanej ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, Spółka przechowuje tego rodzaju papiery na rzecz swoich klientów prowadząc dla tych klientów rachunki papierów wartościowych. W tych okolicznościach w przypadku chociażby skarbowych papierów wartościowych Spółka jest płatnikiem podatku pobieranego u źródła, musi więc ustalić osobę uprawnioną do otrzymywania świadczeń z tytułu papierów wartościowych, aby zgodnie z przepisami ustawy podatkowej prawidłowo ustalić stawkę opodatkowania właściwą dla nierezydenta. Okoliczności te wynikają z przepisów prawa podatkowego, a więc są sytuacjami, gdy przepisy prawa nakładają na Spółkę obowiązki płatnika albo obowiązki wykazania w informacjach podatkowych lub deklaracjach wypłat określonych dochodów dokonywanych na rzecz nierezydentów.

*   Dłużne papiery wartościowe, o których mowa we wniosku to obligacje emitowane zgodnie z przepisami prawa przez Skarb Państwa, samorządy terytorialne i inne samorządowe jednostki uprawnione do emisji obligacji, na przykład gminy (miasta) oraz obligacje korporacyjne emitowane przez podmioty gospodarcze albo inne podmioty uprawnione do ich emisji, a także bony skarbowe (papiery wartościowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi), w przypadku których Spółka zgodnie z przepisami prawa ma obowiązki płatnika lub obowiązek raportowania wypłacanych dochodów.

*   Wniosek obejmuje dłużne papiery wartościowe oraz akcje, zaś świadczenia, których dotyczy to odsetki/dyskonto i dywidendy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle art. 22a w związku z art. 21 i 22 oraz art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 30a ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Spółka powinna identyfikować posiadacza rachunku papierów wartościowych, na którym zaewidencjonowane są przechowywane papiery wartościowe, w tym nabyte w wyniku pożyczki papierów wartościowych, jako podatnika - osobę uprawnioną do otrzymywania świadczeń z tytułu papierów wartościowych, w szczególności odsetek, dyskonta, dywidendy i innych świadczeń w celu ustalania podstawy opodatkowania i kwoty podatku pobieranego u źródła od tych świadczeń?

Przedmiotowa interpretacja indywidualna stanowi odpowiedź w zakresie tej części wniosku, która dotyczy obowiązków Banku jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w rozumieniu art. 41 ust. 4 w związku z art. 30a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast, z uwagi na wycofanie przez Bank w dniu 05.02.2010 r. wniosku w części, w której nie dotyczy on obowiązków Banku, jako płatnika, zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy, postępowanie w tej części zostało umorzone.

Wniosek w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną oraz odrębnym pismem.

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Spółki skoro właścicielem zarówno prawnym, jak i ekonomicznym papierów wartościowych zaewidencjonowanych na rachunku papierów wartościowych jest jego posiadacz, to powinien być identyfikowany jako osoba uprawniona do otrzymywania wszelkich świadczeń z tytułu tych papierów wartościowych, bez względu na to pod jakim tytułem prawnym posiadacz rachunku nabył te papiery, w szczególności jeśli nabył własność tych papierów tytułem pożyczki papierów wartościowych, jeżeli nabył je dla siebie. W konsekwencji, w świetle art. 22a oraz art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 30a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku świadczeń wypłacanych z tytułu papierów wartościowych takich jak odsetki, dyskonto, dywidenda lub inne świadczenia, ten podmiot zagraniczny, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i odpowiednio art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien być identyfikowany dla celów zastosowania właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a w celu zastosowania stawek preferencyjnych jego rezydencja podatkowa powinna być udokumentowana właściwym certyfikatem rezydencji.

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zwykle odwołują się przy stosowaniu preferencyjnych stawek podatku pobieranego u źródła do okoliczności, czy osoba otrzymująca odsetki (dywidendy) jest osobą uprawnioną do tych odsetek (dywidendy), tzw. beneficial owner. Zgodnie z art. 7 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi prawa ze zdematerializowanych papierów wartościowych przysługują osobie będącej posiadaczem tego rachunku. Jeżeli posiadacz rachunku papierów wartościowych nabył je dla siebie, chociażby w wyniku pożyczki papierów wartościowych i ma prawo do swobodnego rozporządzania nimi, a więc do ich trzymania, zbywania lub dalszego pożyczania i jest prawnie upoważniony do wykonywania wszelkich uprawnień z tych papierów oraz do otrzymywania świadczeń z tytułu tych papierów, to jest on podmiotem uprawnionym do otrzymywania świadczeń, o których mowa w art. 21 oraz art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc jest podatnikiem w świetle tych przepisów. Stąd po uzyskaniu certyfikatu rezydencji posiadacza rachunku papierów wartościowych należy zastosować umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania właściwą dla niego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.