Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.560.2025.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: Możliwość preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie
wychowująca dziecko.
Słowa kluczowe: małoletni
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek, uzupełniony pismem z tego samego dnia, o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości preferencyjnego rozliczenia
    jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie
    – pismem z 9 listopada 2025 r. i 8 grudnia 2025 r. (wpływ).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan rodzicem małoletniego dziecka A. A, dla którego sąd rodzinny orzekł opiekę
    naprzemienną w równych okresach czasu. Dziecko przebywa naprzemiennie u każdego z
    rodziców, zgodnie z harmonogramem ustalonym przez sąd (tydzień na tydzień). W
    okresach, gdy dziecko przebywa u Pana:
    - to on samodzielnie zapewnia dziecku utrzymanie, opiekę, wychowanie i podejmuje
      decyzje dotyczące jego codziennego życia;
    - ponosi koszty utrzymania dziecka (żywność, odzież, transport, edukacja, zajęcia
      dodatkowe);
    - drugi rodzic nie uczestniczy w tym czasie w procesie wychowawczym i nie ponosi
      wydatków na dziecko.
    Świadczenie wychowawcze (800+) zostało podzielone po połowie między rodziców,
    zgodnie z zasadą opieki naprzemiennej. Podział ten ma charakter techniczny i
    odzwierciedla wyłącznie proporcję czasu, w którym dziecko przebywa u każdego z
    rodziców. Nie oznacza on faktycznego wspólnego wychowywania dziecka w tym samym
    czasie.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Rozliczenie dotyczy roku 2024 i za ten rok prosi Pan o wydanie interpretacji.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W roku 2024 i 2025 do chwili obecnej uzyskiwał Pan dochody wyłącznie ze stosunku
    służbowego – (...).
    W okresie, którego dotyczy wniosek, był Pan rozwodnikiem, zgodnie z wyrokiem Sądu z
    dnia 8 kwietnia 2024 r. Wyrok dotyczący rozwodu uprawomocnił się 15 kwietnia 2024 r.
    Nie orzekano separacji, jednakże stan opieki naprzemiennej tygodniowej realizowany jest
    od listopada 2023 r. W okresie, którego dotyczy wniosek, nie był Pan osobą pozostającą w
    związku małżeńskim, której małżonek odbywał karę pozbawienia wolności.
    Pana syn A. A urodził się (...) czerwca 2019 r.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, świadczenie wychowawcze (tzw. 800+) na dziecko
    zostało ustalone i wypłacone, zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, obydwojgu rodzicom. Świadczenie 800+ jest, od
    czasu uprawomocnienia wyroku, przyznane po połowie.
    Opieka nad małoletnim synem A. A była i jest faktycznie sprawowana w równych okresach
    przez oboje rodziców, zgodnie z orzeczeniem sądu. Opieka ta realizowana jest w pełni,
    niezależnie przez każdego z rodziców – żadne z nich nie sprawuje jej w praktyce w
    dłuższym okresie.
    Zgodnie z ustalonym harmonogramem, przekazanie dziecka następuje w każdy
    poniedziałek po zajęciach przedszkolnych. Rodzice nie spotykają się przy przekazaniu
    dziecka – każde z nich odbiera syna samodzielnie z przedszkola, zgodnie z ustalonym
    tygodniowym rytmem – tydzień na tydzień. Każde z rodziców samodzielnie podejmuje
    bieżące decyzje dotyczące wychowania i codziennej opieki nad dzieckiem, bez
    konieczności kontaktowania się z drugim rodzicem w tych sprawach.

    Samodzielnie zapewnia Pan mu utrzymanie, wychowanie i opiekę. Ponosi bieżące koszty
    życia dziecka – wyżywienie, odzież, transport itp. Podejmuje Pan samodzielnie decyzje
    dotyczące jego codziennego funkcjonowania. Drugi rodzic w tym czasie nie uczestniczy w
    procesie wychowawczym ani w utrzymaniu dziecka.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, oprócz dziecka, o którym mowa we wniosku, nie był
    Pan ojcem dla innego dziecka, które wychowywał wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pana bądź do Pana dziecka nie miały
    zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej,
    działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w
    zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania
    przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy
    opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych
    doliczeń lub odliczeń.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pana bądź do Pana dziecka nie miały
    zastosowania przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub
    ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych.
    Nie ma Pan wiedzy, czy w zeznaniu podatkowym za rok, którego dotyczy wniosek, matka
    syna, o którym mowa we wniosku, rozliczyła się jako osoba samotnie wychowująca
    dziecko.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym ma Pan prawo do zastosowania preferencyjnego
    sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o
    którym mowa w art. 6 ust. 4e ustawy o PIT, mimo że dziecko objęte jest opieką
    naprzemienną, oraz świadczenie wychowawcze (800+) zostało przyznane po połowie
    każdemu z rodziców?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Pana – tak, ma prawo do preferencyjnego sposobu opodatkowania.
    Art. 6 ust. 4e ustawy o PIT umożliwia osobie samotnie wychowującej dziecko obliczenie
    podatku w sposób preferencyjny.
    Art. 6 ust. 4f wyłącza tę możliwość wobec osoby, która wspólnie z drugim rodzicem
    wychowuje co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką
    naprzemienną. Jednakże przepis ten należy interpretować z uwzględnieniem
    rzeczywistego charakteru wykonywania opieki, a nie wyłącznie formalnego podziału.
    W wyroku z dnia 23 sierpnia 2024 r., sygn. akt II FSK 182/24, NSA stwierdził, że:
    „Pozostawienie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom oraz ustanowienie opieki
    naprzemiennej nie wyklucza możliwości uznania jednego z nich za osobę samotnie
    wychowującą dziecko, jeśli w okresach, gdy dziecko przebywa pod jego opieką, faktycznie
    samodzielnie realizuje on obowiązki wychowawcze i utrzymaniowe.” Sąd podkreślił, że o
    „samotnym wychowywaniu” decyduje faktyczne wykonywanie obowiązków rodzica, a nie
    formalne uregulowania dotyczące władzy rodzicielskiej czy świadczeń rodzinnych.
    Podział świadczenia 800+ między rodziców nie może przesądzać o braku prawa do
    preferencji. Jest to jedynie techniczny sposób rozliczenia wynikający z czasu sprawowania
    opieki. W okresach, gdy dziecko przebywa pod Pana opieką, wykonuje Pan obowiązki
    wychowawcze samodzielnie, bez wsparcia drugiego rodzica – a więc spełnia przesłanki z
    art. 6 ust. 4e ustawy o PIT.

    W świetle wyroku NSA (sygn. akt II FSK 182/24) oraz faktycznych okoliczności sprawy,
    spełnia Pan kryteria osoby samotnie wychowującej dziecko, a więc ma prawo do
    rozliczenia podatku na zasadach określonych w art. 6 ust. 4e ustawy o PIT, mimo
    orzeczonej opieki naprzemiennej i podziału świadczenia wychowawczego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
        - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Według art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
        - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r.
        poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
        podatkowego.
    Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z
      którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art.
      5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).

    W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
    dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):
      Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w
      wysokości 800,00 zł miesięcznie na dziecko.
    Art. 4 ust. 2 omawianej ustawy stanowi, że:
      Świadczenie wychowawcze przysługuje:
        1) matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu
        matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo
        2) opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje
        na utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo
        3) opiekunowi prawnemu dziecka, albo
        4) dyrektorowi domu pomocy społecznej, albo
        5) rodzinie zastępczej, osobie prowadzącej rodzinny dom dziecka, dyrektorowi
        placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki
        opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektorowi interwencyjnego ośrodka
        preadopcyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o
        wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2024 r. poz. 177, 742, 743
        i 858).
    Z art. 5 ust. 2a cytowanej ustawy wynika, że:
      W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną
      obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu
      sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia
      wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty
      przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego.
    W świetle art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
          - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
            kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
            zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
            zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa,
    wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności
    opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie
    obowiązek korzystania. Muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni
    rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto, przy
    wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych
    w nich norm prawnych, należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

    Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby,
    którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno
    do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa,
    wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie
    wychowywać dzieci samotnie.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej
    wykładni i stosowania pojęcia „samotnego wychowywania”, ani nie odsyła w tym zakresie
    do odrębnych regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać”
    to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować
    kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić
    do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na
    stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
    kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w
    pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
    Wychowywanie dziecka w systemie opieki naprzemiennej przez rozwiedzionych rodziców
    nie stanowi samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do
    opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie
    wychowujących dzieci. Jednakże zarówno ojciec, jak i matka dziecka, nie mogą
    opodatkować swoich dochodów na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie
    wychowujących dzieci, ponieważ zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, prawo to przysługuje tylko jednemu rodzicowi, pod warunkiem, że
    spełnia pozostałe warunki dla tej preferencji.
    Istotne jest również, że z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania w
    sytuacji gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu
    rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poza byciem dziecka pod opieką
    naprzemienną, konieczne jest wystąpienie też drugiej przesłanki negatywnej, o której
    mowa w tym przepisie, czyli sytuacja, gdy, zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy
    państwa w wychowywaniu dzieci, faktycznie rodzic pobiera świadczenie wychowawcze z
    ZUS w wysokości 400 zł miesięcznie.
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane rozważania
    prawne stwierdzić należy, że w Pana sytuacji wystąpiły łącznie dwie negatywne przesłanki,
    o których mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Powodują one, że nie ma Pana prawa do preferencyjnego opodatkowania w omawiany
    sposób.
    Wskazał Pan bowiem, że zgodnie z rozstrzygnięciem sądu Pana syn pozostawał w
    systemie opieki naprzemiennej (tydzień na tydzień). Wraz z tym w okresie, którego dotyczy

    wniosek, świadczenie wychowawcze na dziecko zostało ustalone i wypłacone obojgu
    rodzicom, czyli podzielone po połowie między nimi zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    W konsekwencji, nie kwestionując Pana zaangażowania w proces wychowawczy syna, nie
    może rozliczyć się Pan jako rodzic samotnie wychowujący dziecko, za 2024 r., na zasadach
    określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się natomiast do powołanego przez Pana wyroku stwierdzić należy, że
    rozstrzygnięcie w nim zawarte zapadło w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym
    stanie faktycznym. Nie stanowi natomiast materialnego prawa podatkowego i nie ma
    mocy powszechnie obowiązującej. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia
    1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa bowiem zamknięty
    katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje ona takiej mocy dla
    orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych. W związku z
    powyższym, nie negując takiego orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie
    wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc
    obowiązująca wyroków zamyka się w obrębie spraw, w których zostały wydane.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.