Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1/11/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-03-04
Teza: Zwolnienie podmiotowe w odniesieniu do świadczących usługi w zakresie wyceny nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-wycena nieruchomości; rzeczoznawca; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2010 r. (data wpływu 3 stycznia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia podmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2011 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia podmiotowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pani jako osoba fizyczna od 2002 r. działalność gospodarczą w zakresie wyceny nieruchomości, polegającą na określaniu wartości nieruchomości i sporządzaniu operatów szacunkowych, zgodnie z uzyskanymi państwowymi uprawnieniami zawodowymi i posiadanym tytułem zawodowym rzeczoznawcy majątkowego. Świadczone przez Panią usługi nie obejmują czynności wymienionych w art. 113 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), w tym również nie obejmują one usług w zakresie doradztwa. W roku 2010 wartość objętej działalnością sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła wymienionej w ustawie z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666) kwoty 100.000 zł, uprawniającej do uzyskania zwolnienia podmiotowego ze względu na wielkość sprzedaży, przewidzianego na rok 2010. Zwróciła się Pani do urzędu skarbowego z ustnym zapytaniem odnośnie zwolnienia od podatku od towarów i usług i uzyskała informację, iż w Jej przypadku ww. zwolnienie podmiotowe ma zastosowanie oraz że nie ma w tej sytuacji zastosowania art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Poparcie powyżej tezy znalazła Pani również w archiwum wydanych interpretacji na stronie internetowej Ministerstwa Finansów w interpretacjach indywidualnych o sygnaturach: IPPP2/443-142/10-2/KG z dnia 19 maja 2010 r., IBPP2/443-180/09/UH z dnia 29 maja 2009 r., wydanych odnośnie zwolnienia podmiotowego osób prowadzących „identyczną działalność gospodarczą”.

Podkreśliła Pani, iż świadczone usługi nie obejmują usług z zakresu doradztwa ani żadnych innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług oraz że w roku 2010 wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła kwoty 100.000 zł.

W związku z powyższym przedstawiono następujące pytanie:

Czy w myśl obowiązujących na rok podatkowy 2011 przepisów zastosowanie ma w opisanej powyżej sytuacji zwolnienie podmiotowe od podatku od towarów i usług?

Pani zdaniem, ze względu na charakter prowadzonej działalności, nie obejmującej czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy oraz ze względu na fakt, iż w roku podatkowym 2010 wartość objętej prowadzoną działalnością gospodarczą sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła kwoty 100.000 zł, zwolnienie podmiotowe od podatku od towarów i usług na rok 2011 ma w tym przypadku zastosowanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy – obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. – zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Należy zauważyć, iż ww. przepis otrzymał takie brzmienie na podstawie art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666). Natomiast w art. 2 ust. 1 tej ustawy wskazano, iż kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100 000 zł.

W myśl art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 cyt. ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:

1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
3.  nowych środków transportu,
4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;

3.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
4.  niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

Minister Finansów w § 26 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. Od 1 stycznia 2011 r. pod pozycją 13 tego załącznika wskazano, że wyłączenie ze zwolnienia od podatku dotyczy „doradztwa, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego”.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia „doradztwa”, jak również pojęcia „rzeczoznawstwa”.

Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. „Rzeczoznawca” natomiast to specjalista powoływany do wydawania orzeczenia czy opinii w sprawach spornych wchodzących w zakres jego kwalifikacji zawodowych; biegły; ekspert.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że świadczenie usług polegających na sporządzaniu opinii o wartości nieruchomości w formie operatu szacunkowego mieści się w zakresie rzeczoznawstwa. Ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie mogą korzystać wyłącznie podatnicy świadczący czynności wykonywane w ramach rzeczoznawstwa, które stanowi jednocześnie doradztwo – inne niż doradztwo rolnicze związane z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związane ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi od 2002 r. działalność gospodarczą w zakresie wyceny nieruchomości, polegającą na określaniu wartości nieruchomości i sporządzaniu operatów szacunkowych, zgodnie z uzyskanymi państwowymi uprawnieniami zawodowymi i posiadanym tytułem zawodowym rzeczoznawcy majątkowego. Wnioskodawca informuje, iż świadczone usługi nie obejmują czynności wymienionych w art. 113 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w tym również nie obejmują one usług w zakresie doradztwa. W roku 2010 wartość objętej działalnością sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła kwoty 100.000 zł.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, iż w sytuacji świadczenia jedynie usług w zakresie wyceny nieruchomości czyli sporządzania pisemnych opinii o wartości nieruchomości, nie obejmujących usług w zakresie doradztwa, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, bowiem wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym określonej w tym przepisie kwoty.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń