Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.219.2025.2.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-02
Teza: Opodatkowanie środków zwróconych do masy upadłości; actio Pauliana.
Słowa kluczowe: skarga
syndycy
upadłość
upadłość-masa upadłościowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 2 maja 2025 r. (wpływ 8 maja 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, której upadłość ogłoszono postanowieniem Sądu
    Rejonowego w (...) z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt sygn. akt (...).
    Wniosek niniejszy składa syndyk, działający na rachunek upadłego.
    Wnioskodawczym dalej będzie określana jako "Dłużniczka".
    W dniu 16 września 2021 r. Dłużniczka dokonała darowizny własności przysługującego jej
    lokalu (dalej jako „Lokal Mieszkalny”) na rzecz swojego syna (dalej jako „Obdarowany”).
    Wcześniej Dłużniczka zakupiła Lokal Mieszkalny od swojej siostry w dniu 20 listopada 2019
    r., za cenę (...) zł.
    Syndyk Dłużniczki ustalił, że istnieją podstawy do uznania darowizny Lokalu Mieszkalnego
    z dnia 16 września 2021 r. za bezskuteczną wobec masy upadłości Dłużniczki i wierzycieli
    Dłużniczki, którzy dokonali zgłoszeń wierzytelności w jej postępowaniu upadłościowym.
    Prawo Syndyka do wytoczenia powództwa o uznanie za bezskuteczną powołanej umowy
    darowizny wynika z art. 131 Prawa upadłościowego, który stanowi, że w sprawach
    nieuregulowanych przepisami art. 127-130a Prawa upadłościowego (z tych przepisów
    Syndyk nie mógł skorzystać, z uwagi na odległy termin zawarcia umowy darowizny, liczony
    wobec daty złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości) do zaskarżenia czynności prawnych
    upadłego, dokonanych z pokrzywdzeniem wierzycieli, przepisy art. 132-134 oraz przepisy
    Kodeksu cywilnego o ochronie wierzyciela w przypadku niewypłacalności dłużnika stosuje
    się odpowiednio. Przepisami Kodeksu cywilnego, o których mowa w powołanym art. 131
    Prawa upadłościowego są niewątpliwie przepisy art. 527 i nast. Kodeksu cywilnego,
    dotyczące tzw. skargi pauliańskiej. W myśl art. 132 ust. 1 Prawa upadłościowego
    powództwo może wytoczyć syndyk, domagając się uznania czynności za bezskuteczną
    wobec masy upadłości Dłużniczki i wobec wierzycieli Dłużniczki, którzy zgłosili
    wierzytelności w jej postępowaniu upadłościowym (arg. ex art. 127 i nast. Prawa
    upadłościowego, które stanowią o bezskuteczności czynności wobec masy upadłości oraz
    art. 527 k.c., które stanowią o bezskuteczności czynności wobec wierzycieli).
    Najpierw Syndyk wystąpił do Sądu Okręgowego o udzielenie mu zabezpieczenia
    przyszłego powództwa o uznanie umowy darowizny Lokalu Mieszkalnego za
    bezskuteczną. Postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 22 kwietnia 2024 r. udzielono
    Syndykowi zabezpieczenia jego powództwa poprzez zakazanie Obdarowanemu zbycia lub
    obciążenia Lokalu Mieszkalnego do czasu prawomocnego rozpoznania powództwa o
    uznanie za bezskuteczną wobec masy upadłości Dłużniczki i wierzycieli Dłużniczki, którzy
    zgłosili wierzytelności w jej postępowaniu upadłościowym, o uznanie za bezskuteczną
    umowy darowizny zawartej w dniu 16 września 2021 r., na mocy której Dłużniczka
    darowała Obdarowanemu Lokal Mieszkalny.
    Powództwo o uznanie za bezskuteczną wobec masy upadłości Dłużniczki i wierzycieli
    Dłużniczki, którzy zgłosili wierzytelności w jej postępowaniu upadłościowym, o uznanie za
    bezskuteczną umowy darowizny zawartej w dniu 16 września 2021 r., na mocy której
    Dłużniczka darowała Obdarowanemu Lokal Mieszkalny, zostało wytoczone przez syndyka
    w dniu 20 maja 2024 r. Z przyczyn dalej opisanych zapewne dojdzie do uznania
    powództwa przez Obdarowanego skutkującego uznaniem umowy darowizny za
    bezskuteczną wobec masy upadłości Dłużniczki i wierzycieli Dłużniczki, którzy zgłosili
    wierzytelności w jej postępowaniu upadłościowym. Możliwe jest też zawarcie ugody na
    mocy której bezskuteczność umowy zostanie przyznana przez Obdarowanego.

    Nie czekając na rozstrzygnięcie powództwa Syndyka o uznanie bezskuteczności umowy
    darowizny zawartej w dniu 16 września 2021 r., Obdarowany – przyznając przez to
    pośrednio bezskuteczność tej umowy – złożył do sędziego-komisarza prowadzącego
    postępowanie upadłościowe Dłużniczki, wniosek, o którym mowa w art. 134 ust. 1 Prawa
    upadłościowego, tj. o wyrażenie zgody na zwolnienie się z obowiązku przekazania do
    masy upadłości Dłużniczki Lokalu Mieszkalnego, poprzez zapłatę do masy upadłości
    Dłużniczki kwoty (...) zł stanowiącej wartość Lokalu Mieszkalnego. Wartość tę ustalił
    rzeczoznawca majątkowy na zlecenie Syndyka.
    Zgodnie z powołanym art. 134 ust. 1 Prawa upadłościowego:
    „Jeżeli czynność upadłego jest bezskuteczna z mocy prawa lub została uznana za
    bezskuteczną, to, co wskutek tej czynności ubyło z majątku upadłego lub do niego nie
    weszło, podlega przekazaniu do masy upadłości, a jeżeli przekazanie w naturze jest
    niemożliwe, do masy upadłości wpłaca się równowartość w pieniądzu. Za zgodą sędziego-
    komisarza druga strona czynności może zwolnić się z obowiązku przekazania do masy
    upadłości tego, co wskutek tej czynności z majątku upadłego ubyło, przez zapłatę różnicy
    między wartością rynkową świadczenia dłużnika z dnia zawarcia umowy, a wartością
    świadczenia otrzymanego przez dłużnika”.
    Postanowieniem z dnia 19 września 2024 r. sędzia-komisarz postępowania
    upadłościowego Dłużniczki wyraził zgodę na zwolnienie się Obdarowanego z obowiązku
    przekazania do masy upadłości Dłużniczki Lokalu Mieszkalnego, poprzez zapłatę do masy
    upadłości Dłużniczki kwoty (...) zł.
    Powyższa kwota (...) zł została wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości
    Dłużniczki w dniu 4 listopada 2024 r.
    Kwota ta, ewentualnie po zapłaceniu podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu
    jej wpływu do masy upadłości (jeżeli taki obowiązek istnieje, co stanowi przedmiot
    niniejszego wniosku) zostanie przeznaczona do podziału między wierzycieli w ramach
    planu spłat Dłużniczki ustalonego przez Sąd.
    Pytania
      1) Czy kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości Dłużniczki w celu
        zwolnienia się Obdarowanego z obowiązku przekazania do masy upadłości
        Dłużniczki Lokalu Mieszkalnego, służąca zaspokojeniu wierzycieli w ramach planu
        spłat Dłużniczki ustalonego przez Sąd, stanowi dochód Dłużniczki podlegający
        opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stosownie do art. 1,
        art. 9 ust. 1 -3, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych?
      2) Czy kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości Dłużniczki w celu
        zwolnienia się Obdarowanego z obowiązku przekazania do masy upadłości
        Dłużniczki Lokalu Mieszkalnego, służąca zaspokojeniu wierzycieli w ramach planu
        spłat Dłużniczki ustalonego przez Sąd - jeżeli już uznać ją za dochód Dłużniczki w
        rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może
        być traktowana jako przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych inne odszkodowania lub zadośćuczynienia
        otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
        wyroku lub tej ugodzie, a przez to nie stanowi dochodu Dłużniczki podlegającego
        opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
      3) Na wypadek niepodzielenia stanowiska Wnioskodawczyni co do pytań nr 1 i 2 i
        uznania, że kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości
        Dłużniczki w celu zwolnienia się Obdarowanego z obowiązku przekazania do masy
        upadłości Dłużniczki Lokalu Mieszkalnego, służąca zaspokojeniu wierzycieli w

        ramach planu spłat Dłużniczki ustalonego przez Sąd, stanowi dochód Dłużniczki w
        rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
        podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych - czy
        kwotę podatku dochodowego od tej kwoty ewentualnego dochodu należy obliczyć
        zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
      4) Na wypadek niepodzielenia stanowiska Wnioskodawczyni co do pytań nr 1 - 3 i
        uznania, że kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości
        Dłużniczki w celu zwolnienia się Obdarowanego z obowiązku przekazania do masy
        upadłości Dłużniczki Lokalu Mieszkalnego, służąca zaspokojeniu wierzycieli w
        ramach planu spłat Dłużniczki ustalonego przez Sąd, stanowi dochód Dłużniczki w
        rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
        podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jednak
        kwota podatku dochodowego od tej kwoty ewentualnego dochodu nie podlega
        obliczeniu zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych – czy kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości
        Dłużniczki w celu zwolnienia się Obdarowanego z obowiązku przekazania do masy
        upadłości Dłużniczki Lokalu Mieszkalnego, służąca zaspokojeniu wierzycieli w
        ramach planu spłat Dłużniczki ustalonego przez Sąd, stanowi dochód Dłużniczki ze
        zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu stawką przewidzianą w
        art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynoszącą 19 %
        podstawy obliczenia podatku?
      5) Na wypadek niepodzielenia stanowiska Wnioskodawczyni co do pytań nr 1 - 3 i
        uznania, że kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości
        Dłużniczki w celu zwolnienia się Obdarowanego z obowiązku przekazania do masy
        upadłości Dłużniczki Lokalu Mieszkalnego, służąca zaspokojeniu wierzycieli w
        ramach planu spłat Dłużniczki ustalonego przez Sąd, stanowi dochód Dłużniczki ze
        zbycia nieruchomości w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych podlegający opodatkowaniu stawką przewidzianą w art. 30e ust. 1
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynoszącą 19 % podstawy
        obliczenia podatku – czy podstawą opodatkowania jest dochód stanowiący różnicę
        pomiędzy przychodem w powyższej kwocie (...) zł a kosztami ustalonymi zgodnie z
        art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.
        udokumentowanymi kosztami nabycia Lokalu Mieszkalnego, tj. kwotą (...) zł.?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie:
    Ad.1.
    Kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości Dłużniczki w celu
    zwolnienia się Obdarowanego z obowiązku przekazania do masy upadłości Dłużniczki
    Lokalu Mieszkalnego, służąca następnie zaspokojeniu wierzycieli w ramach planu spłat
    Dłużniczki ustalonego przez Sąd, nie stanowi dochodu Dłużniczki podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stosownie do art. 1, art. 9
    ust. 1-3, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Kwota ta została bowiem wpłacona jako równowartość składnika majątku, który ubył
    nieodpłatnie z majątku Dłużniczki. Poprzez zapłatę kwoty (...) zł osiągnięty został taki
    skutek, jak gdyby do darowizny Lokalu Mieszkalnego z dnia 16 września 2021 r. nie doszło,
    czyli Lokal Mieszkalny znalazłby się w masie upadłości i służył zaspokojeniu wierzycieli z
    ceny jego sprzedaży przez syndyka.

    W rezultacie, poprzez uzyskanie powyższego wpływu do masy upadłości nie nastąpiło
    zwiększenie majątku masy upadłości (Dłużniczki), a tym samym nie powstał dochód w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    W orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, że:
      1) „za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym może być
        uznany tylko definitywny i trwały przyrost majątkowy. Jako przychód powinno się
        traktować przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste
        otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne, powoduje
        powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym” – tak wyrok
        Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2023 r., I SA
        /Wr 537/22,
      2) „przychodem podatkowym są wyłącznie takie wartości, które definitywnie
        powiększają aktywa osoby prawnej” – tak wyrok Naczelnego Sądu
        Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2024 r., II FSK 1796/23.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami
    przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
        w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
        rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony);
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
        rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
        prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
        związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;

      9) inne źródła.
    Kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości Dłużniczki w celu
    zwolnienia się Obdarowanego z obowiązku przekazania do masy upadłości Dłużniczki
    Lokalu Mieszkalnego nie mieści się w żadnym z powyższych źródeł. Źródło takiego
    przychodu nie jest wymienione w pkt 1 -8b powołanych powyżej. Brak też podstaw do
    przyjęcia, że jest to „inne źródło” wskazane w pkt 9, albowiem w istocie masa upadłości
    nie uzyskała przychodu, a jedynie przywrócona została wartość majątku masy tak jak
    gdyby czynności nie dokonać.
    W konsekwencji brak podstaw, aby uznać, że przedmiotowa kwota jest przychodem z
    uwagi na brzmienie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    który wskazuje, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w
    zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11,
    art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ad.2.
    Istnieje podstawa, aby kwotę (...) zł - jeżeli już uznać ją za dochód Dłużniczki w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – traktować jako
    przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody
    sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie. Przedmiotowa kwota
    została bowiem wpłacona do masy upadłości Dłużniczki na podstawie postanowienia
    sędziego-komisarza. Postanowienie to ma zarazem cechę swoistej ugody sądowej,
    albowiem uchyla w stosunku pomiędzy Obdarowanym a masą upadłości Dłużniczki
    obowiązek wydania Lokalu Mieszkalnego do masy upadłości w zamian za zapłatę wartości
    tego Lokalu.
    Dłużniczka nie jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, więc nie znajduje
    zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 3b lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Brak też ziszczenia się przesłanki przewidziane w art. 21
    ust. 1 pkt 3b lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dotyczących
    korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono).
    Ad.3.
    Na wypadek uznania, iż kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości
    Dłużniczki, stanowi dochód Dłużniczki w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych podlegający opodatkowaniu tym podatkiem, dochód ten
    podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z tym przepisem, podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od
    podstawy jego obliczenia według skali podatkowej zawartej w powołanym art. 27 ust. 1.
    Zarazem nie ma tu miejsce opodatkowanie przewidziane w art. 29-30f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Brak w szczególności podstaw do przyjęcia, że powyższa
    kwota (...) zł stanowi dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości i podlega opodatkowaniu
    stawką przewidzianą w art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wynoszącą 19% podstawy obliczenia podatku. Pomiędzy Syndykiem, sprawującym zarząd
    majątkiem Dłużniczki, a Obdarowanym nie doszło bowiem do zawarcia umowy w sprawie
    zbycia Lokalu Mieszkalnego. Własność Lokalu Mieszkalnego nie została przeniesiona na
    Obdarowanego przez Syndyka.
    Ad.4.
    Brak jest podstaw do uznania, że kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy
    upadłości Dłużniczki w celu zwolnienia się Obdarowanego z obowiązku przekazania do

    masy upadłości Dłużniczki Lokalu Mieszkalnego, stanowi dochód z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i podlega opodatkowaniu stawką przewidzianą w art. 30e ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, wynoszącą 19 % podstawy obliczenia podatku.
    Pomiędzy Syndykiem, sprawującym zarząd majątkiem Dłużniczki, a Obdarowanym nie
    doszło bowiem do zawarcia umowy w sprawie zbycia Lokalu Mieszkalnego Własność
    Lokalu Mieszkalnego nie została przeniesiona na Obdarowanego przez Syndyka.
    Ad.5.
    Na wypadek uznania, że kwota (...) zł wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości
    Dłużniczki w celu zwolnienie się Obdarowanego z obowiązku przekazania do masy
    upadłości Dłużniczki Lokalu Mieszkalnego, służąca następnie zaspokojeniu wierzycieli w
    ramach planu spłat Dłużniczki ustalonego przez Sąd, stanowi dochód ze zbycia
    nieruchomości w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych podlegający opodatkowaniu stawką przewidzianą w art. 30e ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, wynoszącą 19 % podstawy obliczenia podatku,
    konsekwentnie powinno się uznać, że stosownie do art. 30e ust. 2 powołanej ustawy
    podstawą obliczenia podatku podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem w powyższej kwocie (...) zł a kosztami ustalonymi zgodnie z
    art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. udokumentowanymi
    kosztami nabycia Lokalu Mieszkalnego, tj. kwotą (...) zł.
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek
    dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawą
    obliczenia podatku, o której mowa w art. 30e ust. 1 tej ustawy, jest dochód stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
    zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę
    odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od
    zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 zd. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
    rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej
    w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. W niniejszym przypadku cena
    zwolnienia się wynika z oszacowania zleconego przez Syndyka oraz została zaaprobowana
    przez Sąd.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty
    uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-
    c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
    udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które
    zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe w odniesieniu do
    pytań nr 1 i nr 2, prawidłowe w odniesieniu do pytania nr 3.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 156 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t.
    j. Dz.U. z 2025 r. poz. 614 ze zm.):
      W przypadku ogłoszenia upadłości powołuje się syndyka.

    Stosownie do art. 75 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe:
      Z dniem ogłoszenia upadłości upadły traci prawo zarządu oraz możliwość
      korzystania z mienia wchodzącego do masy upadłości i rozporządzania nim.
    Natomiast, jak stanowi art. 62 ustawy Prawo upadłościowe:
      W skład masy upadłości wchodzi majątek należący do upadłego w dniu ogłoszenia
      upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania upadłościowego, z
      wyjątkami określonymi w art. 63-67a.
    Po myśli art. 57 ust. 1 cyt. ustawy:
      Upadły jest obowiązany wskazać i wydać syndykowi cały swój majątek, a także wydać
      dokumenty dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności
      księgi rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i
      korespondencję. Wykonanie tego obowiązku upadły potwierdza w formie
      oświadczenia na piśmie, które składa sędziemu-komisarzowi.
    Przepis art. 173 ustawy Prawo upadłościowe stanowi, że:
      Syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go
      przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz
      przystępuje do jego likwidacji.
    Z informacji przedstawionych w treści wniosku wynika, że syndyk Pani masy upadłości –
    na podstawie skargi pauliańskiej – wytoczył powództwo o uznanie za bezskuteczną
    umowy darowizny zawartej w dniu 16 września 2021 r., na mocy której Pani darowała
    Obdarowanemu Lokal Mieszkalny. Nie czekając na rozstrzygnięcie powództwa syndyka o
    uznanie bezskuteczności umowy darowizny zawartej w dniu 16 września 2021 r.,
    Obdarowany złożył do sędziego-komisarza prowadzącego Pani postępowanie
    upadłościowe, wniosek o wyrażenie zgody na zwolnienie się z obowiązku przekazania do
    Pani masy upadłości Lokalu Mieszkalnego, poprzez zapłatę do Pani masy upadłości kwoty
    (...) zł stanowiącej wartość Lokalu Mieszkalnego. Wartość tę ustalił rzeczoznawca
    majątkowy na zlecenie Syndyka. Postanowieniem z dnia 19 września 2024 r. sędzia-
    komisarz Pani postępowania upadłościowego wyraził zgodę na zwolnienie się
    Obdarowanego z obowiązku przekazania do Pani masy upadłości Lokalu Mieszkalnego,
    poprzez wpłatę do masy upadłości Dłużniczki kwoty (...) zł. Powyższa kwota (...) zł została
    wpłacona przez Obdarowanego do masy upadłości w dniu 4 listopada 2024 r.
    W tym miejscu wskazać należy, że skarga pauliańska uregulowana została w art. 527-534
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Polega ona na tym, że zawarta przez dłużnika umowa, która niesie za sobą uszczerbek dla
    wierzyciela i jest zawierana z osobą trzecią w porozumieniu, by uchronić dłużnika przed
    odpowiedzialnością – straci swoją skuteczność i w związku z tym wierzyciel uchroni się
    przed grożącym mu uszczerbkiem. Uzasadnieniem istnienia tych przepisów jest fakt, że
    dłużnicy mogą dokonywać takich przesunięć w majątku, aby zmniejszyć wartość
    późniejszej masy upadłości. Przesunięcia takie dokonywane przed ogłoszeniem upadłości
    mogą być uznane za bezskuteczne.
    Jeżeli czynność upadłego jest bezskuteczna, wszystko, co ubyło z majątku upadłego lub co
    wskutek tej czynności nie weszło do jego majątku, winno być wydane masie upadłości, a
    gdy wydanie w naturze nie jest możliwe, winna jej być wydana równowartość w
    pieniądzach. W tych przypadkach świadczenie wzajemne osoby trzeciej winno być jej
    zwrócone, jeżeli znajduje się w masie upadłości oddzielnie od innego majątku lub o ile
    masa świadczeniem tym się wzbogaciła. Jeżeli warunki te nie zachodzą, osoba trzecia ma
    prawo wierzytelność stąd wynikłą zgłosić do masy upadłości.
    Skutkiem skargi pauliańskiej jest uznanie przez sąd określonej czynności prawnej dłużnika
    (zawartej przez niego umowy) za bezskuteczną w stosunku do wierzyciela. Pozytywny
    wyrok w sprawie zapewnia wierzycielowi możliwość prowadzenia egzekucji komorniczej z

    przedmiotów majątkowych, które wskutek czynności uznanej za bezskuteczną wyszły z
    majątku dłużnika albo do niego nie weszły. Nie oznacza to zatem, że czynność prawna
    uznana jest za nieważną, ale jest ona bezskuteczna wobec wierzyciela.
    Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe:
      Jeżeli czynność upadłego jest bezskuteczna z mocy prawa lub została uznana za
      bezskuteczną, to, co wskutek tej czynności ubyło z majątku upadłego lub do niego
      nie weszło, podlega przekazaniu do masy upadłości, a jeżeli przekazanie w naturze
      jest niemożliwe, do masy upadłości wpłaca się równowartość w pieniądzu. Za zgodą
      sędziego-komisarza druga strona czynności może zwolnić się z obowiązku
      przekazania do masy upadłości tego, co wskutek tej czynności z majątku upadłego
      ubyło, przez zapłatę różnicy między wartością rynkową świadczenia dłużnika z dnia
      zawarcia umowy, a wartością świadczenia otrzymanego przez dłużnika. Na
      postanowienie, o którym mowa w zdaniu poprzednim, przysługuje zażalenie.
    Jak wskazano w postanowieniu Sądu Najwyższego – Izby Celnej z dnia 23 lutego 2017 r.,
    sygn. V CSK 297/16:
      „Stwierdzona przez sąd bezskuteczność z mocy prawa czynności prawnej powoduje,
      że wierzyciele upadłego mają prawo do zaspokojenia się z przedmiotu tej czynności
      tak, jak gdyby nie została ona w ogóle dokonana. Na potrzeby upadłości ma nastąpić
      swoista restytucja majątku upadłego według stanu sprzed dokonania bezskutecznej
      czynności prawnej, a zatem w efekcie potraktowania przedmiotu tej czynności jako
      objętego węzłem upadłości niezależnie od jego aktualnej jurydycznej przynależności
      do majątku beneficjenta czynności. Przedmiot bezskutecznej czynności upadłego –
      dla celów upadłości – zostaje przypisany do masy upadłości i służy zaspokojeniu jego
      wierzycieli. W ten sposób dochodzi do „rozejścia się” jurydycznej przynależności
      przedmiotu bezskutecznej czynności prawnej (pozostaje on nadal składnikiem
      majątku beneficjenta czynności) i jego przypisanie dla potrzeb upadłości (jest on
      traktowany jako składnik tworzący masę upadłości upadłego ze wszystkimi tego
      konsekwencjami) (...) Skutek bezskuteczności względnej czynności rozporządzającej
      upadłego jest ściśle egzekucyjny, gdyż umożliwia prowadzenie egzekucji z danej
      rzeczy jako składnika majątku upadłego dłużnika, mimo że pozostaje ona nadal
      własnością osoby trzeciej”.
    Przechodząc do oceny skutków podatkowych uzyskanych przez Panią środków
    pieniężnych po zastosowaniu instytucji actio Pauliana i przepisu art. 134 ust. 1 Prawa
    upadłościowego, należy zauważyć, że zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania
    wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra
    Finansów.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Z przedstawionych powyżej przepisów wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez
    osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze
    źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W myśl z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. W pojęciu tym mieszczą się wszystkie
    źródła przychodów niewymienione w punktach poprzednich. Ustawa podatkowa nie jest
    bowiem w stanie z uwagi na bogactwo stanów faktycznych życia codziennego dokonać
    enumeratywnego wyliczenia wszystkich okoliczności w jakich może powstać przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z
    czym przepis ten wprowadza możliwość opodatkowania przychodu powstałego w innych
    okolicznościach, niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 i opisane w art. 12-18, jeżeli
    spełnia on kryteria określone w art. 11 ust. 1, czyli są to otrzymane pieniądze lub rzeczy,
    jak też wartość świadczeń w naturze czy innych nieodpłatnych świadczeń.
    Oceniając kwestię powstania po Pani stronie przychodu w rozumieniu wyżej wskazanych
    przepisów należy wskazać, że konsekwencją powrotu do masy upadłości przedmiotu,
    który z majątku upadłego wyszedł, a następnie sprzedaży tego przedmiotu lub wpływu do
    masy upadłości jego substytutu w postaci środków pieniężnych (na podstawie art. 134 ust.
    1 Prawa upadłościowego) jest zaspokojenie wierzycieli upadłego, co oznacza zmniejszenie
    pasywów upadłego. Zatem zmniejszenie zobowiązań podatnika wobec innych podmiotów
    jest jednocześnie uzyskaniem przez tego podatnika konkretnego przysporzenia
    majątkowego, a zatem można mówić o uzyskaniu przychodu w rozumieniu cytowanych
    przepisów.

    W związku z powyższym kwota wpłacona do Pani masy upadłości przez Obdarowanego
    stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych podlegający podatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ww. ustawy.
    Stosownie bowiem do art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od podstawy jego
      obliczenia według następującej skali podatkowej:
      - do 120 000 - 12% minus kwota zmniejszająca podatek 3600 zł
      - ponad 120 000 - 10 800 zł + 32% nadwyżki ponad 120 000 zł
    W myśl art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Odnosząc się natomiast do oceny czy ww. przychód może podlegać wskazanemu przez
    Panią zwolnieniu przedmiotowemu należy zauważyć, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia
      otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
      wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
      a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
      b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
      wyrządzono.
    Z opisu sprawy wynika natomiast, że do Pani masy upadłości z wytoczonego powództwa
    na zasadzie skargi pauliańskiej została zwrócona przez Obdarowanego równowartość
    (oszacowana przez rzeczoznawcę) przedmiotu, którego się Pani wyzbyła w drodze
    darowizny wobec, której sąd orzeknie bezskuteczność czynności. Zatem w żadnej mierze
    nie można stwierdzić, że uzyskała Pani odszkodowanie, w tym odszkodowanie o którym
    mowa w powołanym przez Panią art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. O braku możliwości powyższego zwolnienia przemawia również fakt, że
    jak wynika z opisu sprawy ww. kwota nie została wpłacona na podstawie wyroku czy też
    ugody, gdyż jak Pani wskazała:
      (...) zapewne dojdzie do uznania powództwa przez Obdarowanego skutkującego
      uznaniem umowy darowizny za bezskuteczną wobec masy upadłości Dłużniczki i
      wierzycieli Dłużniczki, którzy zgłosili wierzytelności w jej postępowaniu
      upadłościowym. Możliwe jest też zawarcie ugody na mocy której bezskuteczność
      umowy zostanie przyznana przez Obdarowanego.
    Z powyższego wynika zatem, że w momencie uzyskania przychodu wyrok czy też ugoda
    nie były jeszcze w obrocie prawnym. Nie są więc podstawą wpłaty omawianej kwoty, a co
    za tym idzie jej wysokość z nich nie wynika.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Pani stanowisko w odniesieniu do pytań
    nr 1 i 2 jest nieprawidłowe natomiast jest prawidłowe w odniesieniu do pytania nr 3. Z
    uwagi na fakt, że odpowiedzi na pytania nr 4 i 5 oczekiwała Pani wyłącznie w sytuacji
    uznania, że uzyskany przez Panią przychód podlega opodatkowaniu jako przychód ze
    zbycia nieruchomości – co niniejsza interpretacja wyklucza – odnoszenie się do Pani
    stanowiska w ich zakresie nie jest celowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.