Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.659.2021.10.MGR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-29
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu nieruchomości.
Słowa kluczowe: dziedziczenie
najem
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z najmu lub dzierżawy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczący opodatkowania przychodów z najmu
    nieruchomości. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 września
    2021 r. (data wpływu 20 września 2021 r.).
    Treść wniosku i jego uzupełnienia jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest objęty w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa o PIT”)
    oraz posiada status czynnego podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu
    ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.,
    dalej: „Ustawa o VAT”). Ponadto, ma zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej jednoosobową działalność gospodarczą, pod firmą ...
    Wnioskodawca jest współwłaścicielem/współużytkownikiem wieczystym nieruchomości
    położonej w ..., przy .... (dalej: „Nieruchomość”), która składa się m.in. z dwóch odrębnych
    działek objętych księgami wieczystymi, zabudowanych budynkami wykorzystywanymi na
    podstawie umów najmu przez inny podmiot do celów działalności gospodarczej tego
    podmiotu. Działki te Wnioskodawca nabył w drodze dziedziczenia po zmarłej matce ponad
    5 lat przed złożeniem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Przeważającym i kluczowym elementem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej jest świadczenie usług transportowych (wymagających i niewymagających
    koncesji) osób i towarów. Jednocześnie należy wyjaśnić, że po śmierci matki (w obawie
    przed koniecznością rozliczenia spisu z natury dla celów VAT) Wnioskodawca złożył
    oświadczenie o kontynuowaniu działalności matki, która była związana z najmowaniem
    nieruchomości. Przychody z najmu Nieruchomości stanowią pasywną korzyść, jaką
    Wnioskodawca czerpie z faktu udostępniania za wynagrodzeniem nieruchomości
    podmiotowi trzeciemu. Nie podejmował i nie podejmuje On na bieżąco działań
    związanych z aktywnym poszukiwaniem najemców. Dotychczasowe rozpoznawanie
    przychodów z najmu Nieruchomości, jako przychodów związanych z działalnością
    gospodarczą, stanowiło błędną interpretację art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT. Wnioskodawca,
    uwzględniając bowiem literalne brzmienie powołanej regulacji, zgodnie z którym:
    „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”, uznał, że ma
    obowiązek świadczyć usługi najmu, jako podatnik VAT czynny (co też robił), a jednocześnie
    jest zobowiązany dokumentować usługi najmu Nieruchomości fakturami VAT w ramach
    działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie był świadomy różnic definicyjnych
    działalności gospodarczej na gruncie poszczególnych gałęzi prawa (ustawa o swobodzie
    działalności gospodarczej/prawo przedsiębiorców, a prawo podatkowe), a także w obrębie
    poszczególnych podatków (różnice w definicji działalności gospodarczej na gruncie VAT
    oraz na gruncie podatku dochodowego), a w szczególności nie wiedział, że Ustawa o VAT
    pozwala na posiadanie statusu czynnego podatnika i najmowanie Nieruchomości bez
    konieczności świadczenia tych usług poza ramami działalności gospodarczej. Tym samym,
    Wnioskodawca przyjął, że ma obowiązek świadczyć usługę najmu w ramach działalności i
    stosować zasady i stawki podatku dochodowego dla działalności właściwe - co w Jego

    wypadku oznaczało opodatkowanie liniowe, na podstawie art. 30c Ustawy o PIT, a to z
    uwagi na wybór dokonany w latach wcześniejszych dla celów opodatkowania przychodów
    wynikających z udziału Wnioskodawcy w spółkach osobowych.
    Wnioskodawca podkreśla, że nigdy nie stworzył zorganizowanego zespołu składników
    materialnych i niematerialnych mających służyć tej działalności. Należy bowiem wyjaśnić,
    że od momentu wprowadzenia Nieruchomości do majątku Wnioskodawcy nie nabył On,
    ani nie wytworzył żadnych składników materialnych, które mogłyby zostać wykorzystane
    do profesjonalnego najmu nieruchomości, np. nie nabył sprzętu lub materiałów
    pozwalających na konserwację lub utrzymanie Nieruchomości (np. narzędzia budowlane,
    materiały budowlane, elementy do wykonania ogrodzenia, itp.). Nie nabył On również, ani
    nie wytworzył żadnych składników niematerialnych, które pomogłyby Mu w
    profesjonalizacji najmu Nieruchomości, tj. nie nabył np. programów komputerowych
    pomocnych w zarządzaniu najmem. Konsekwentnie więc Wnioskodawca absolutnie nie
    utworzył żadnego zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    które mogłyby być wykorzystywane w profesjonalnej działalności gospodarczej w zakresie
    najmu Nieruchomości.
    Wnioskodawca nie zbudował, nie buduje i nie będzie budować struktury organizacyjnej
    pozwalającej Mu na zarządzanie tą wydzieloną częścią majątku (Nieruchomościami). Nigdy
    nie zatrudniał i nie zatrudni personelu, nie stworzy biura, czy też jakiejkolwiek innej
    sformalizowanej i zorganizowanej struktury, która mogłaby zajmować się w sposób
    profesjonalny najmem Nieruchomości. Nigdy nie wypracował, obecnie nie wypracowuje i
    nie planuje wypracowywać jakiejkolwiek strategii związanej z najmem Nieruchomości.
    Wnioskodawca nie ma planów nabywać nowych nieruchomości, nie weryfikuje w żaden
    sposób lokalnego rynku pod kątem modyfikacji, np. stosowanych cen, ani w żaden sposób
    nie poszukiwał, nie poszukuje i nie planuje poszukiwać nowych klientów. Konsekwentnie
    więc Wnioskodawca nie podejmował, nie podejmuje i nie planuje podejmować działań,
    które np. zwiększałyby atrakcyjność Nieruchomości, albo w jakikolwiek sposób
    adaptowałyby Nieruchomości do potrzeb obecnych lub jakikolwiek innych najemców.
    Ponieważ najem Nieruchomości związany był i jest z prywatnym obszarem życia
    Wnioskodawcy, obsługę tego przejawu swojej aktywności życiowej zlecił w zakresie prawa
    podatkowego i rachunkowości, niewielkiej firmie rachunkowej, zupełnie niezwiązanej z
    firmą doradczą, która obsługuje należące do Wnioskodawcy spółki prawa handlowego,
    które to stanowią główne źródło utrzymania i jednocześnie koncentrują i konstytuują w
    Polsce Jego centrum interesów gospodarczych.
    W związku z wątpliwościami dotyczącymi prawidłowości rozliczeń dochodów z najmu
    Nieruchomości, Wnioskodawca przedstawił swoje sprawy prywatne firmie obsługującej
    prawnie, podatkowo i rachunkowo posiadane przez Niego spółki. Przeprowadzona przez
    doradcę podatkowego analiza sytuacji faktycznej i prawnej Wnioskodawcy doprowadziła
    do wniosku, zgodnie z którym, przychody uzyskiwane z tytułu najmu Nieruchomości nie
    powinny być kwalifikowane, jak przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3
    Ustawy o PIT i w konsekwencji opodatkowane zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 30c
    Ustawy o PIT. Powyższe stwierdzenie oparte zostało w szczególności na pasywnym
    zachowaniu Wnioskodawcy w zakresie pozyskiwaniu przychodów z najmu. Dodatkowym
    przejawem braku intencji prowadzenia faktycznej działalności gospodarczej jest fakt, że
    Wnioskodawca nigdy nie wprowadził Nieruchomości do ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, a tym samym nigdy nie dokonywał odpisów
    amortyzacyjnych od budynków położonych na Nieruchomości.
    Pozyskana od doradcy podatkowego informacja, wzbudziła obawę Wnioskodawcy,
    ponieważ brak możliwości kwalifikowania przychodów z najmu do źródła, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT, wyklucza możliwość zastosowania stawki liniowej
    (19%). Wskazać należy, że Wnioskodawca nigdy nie dokonał wyboru opodatkowania

    dochodów z najmu na podstawie ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Powyższe
    okoliczności oznaczają w Jego przypadku konieczność opodatkowania dochodów z najmu
    Nieruchomości na tzw. zasadach ogólnych, tj. progresywną skalą podatkową na podstawie
    art. 27 ust. 1 Ustawy o PIT. Co w sytuacji Wnioskodawcy (osiągającego roczne dochody z
    najmu Nieruchomości powyżej pierwszego progu skali progresywnej), oznacza istnienie
    istotnej zaległości podatkowej za każdy z nieprzedawnionych lat podatkowych.
    W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że podlega w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu (polska rezydencja podatkowa). Prowadzi działalność
    gospodarczą od ... 2002 r., a dla celów działalności gospodarczej prowadzi podatkową
    księgę przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca jest współwłaścicielem, w udziale wynoszącym 1/2 części, nieruchomości
                                            2gruntowych, składających się z trzech działek o łącznej powierzchni ... m, które to działki
    nabył w drodze dziedziczenia po zmarłej ... 2015 r. matce. Drugim współwłaścicielem ww.
    nieruchomości jest brat Wnioskodawcy, będący drugim spadkobiercą po matce.
    Na działkach będących przedmiotem wniosku oraz na działkach sąsiadujących
    (nienależących do Wnioskodawcy) posadowione są budynki salonu i serwisu
                                      2samochodowego, o łącznej powierzchni użytkowej około ... m. Budynki mają charakter
    użytkowy. Przedmiotem najmu są całe działki należące do Wnioskodawcy, tj. grunt oraz
    zabudowania.
    Oprócz ww. nieruchomości, Wnioskodawca posiada dom mieszkalny w zabudowie
    szeregowej, w którym mieszka.
    Nie pozyskuje On aktywnie najemców. Nieruchomości są przedmiotem umowy najmu
    zawartej w 2007 r. przez spadkodawcę na czas nieokreślony z jedynym najemcą - spółką
    działającą w branży motoryzacyjnej. Nieruchomości nie są wynajmowane w celach
    mieszkaniowych. Przychody z najmu nieruchomości Wnioskodawca zalicza do przychodów
    z działalności gospodarczej.
    Wyjaśnił, że złożył oświadczenie o dalszym prowadzeniu działalności gospodarczej po
    spadkodawcy, na podstawie art. 97 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Powyższe
    oświadczenie zostało złożone w kontekście uprawnienia spadkodawcy, polegającego na
    prawie do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z nieruchomościami.
    Wnioskodawca osiąga przychody z najmu od momentu odziedziczenia nieruchomości po
    zmarłej matce. Istniejący stosunek najmu ma, z Jego perspektywy, pasywny charakter, tj.
    nie ma formalnej, ani faktycznej potrzeby podejmowania jakichkolwiek czynności
    związanych z najmem. De facto obsługa najmu sprowadza się do wystawiania faktur
    czynszowych.
    Z uwagi na stałość stosunku najmu nawiązanego przed wieloma laty przez poprzednika
    prawnego Wnioskodawcy oraz opisany wyżej pasywny charakter tego najmu, nie sposób
    obiektywnie przyjąć, że ewentualne incydentalne czynności miałyby być podejmowane w
    sposób zorganizowany i ciągły. Wnioskodawca precyzuje, że wniosek dotyczy 2021 r. Na
    marginesie Wnioskodawca zauważa, że stan faktyczny nie ulegał zmianom w poprzednich
    latach, zatem ocena prawna tego stanu faktycznego na gruncie wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej powinna mieć zastosowanie także do wcześniejszych lat
    podatkowych.
    Wnioskodawca nie dostrzega w przedstawionym stanie faktycznym cech definiujących
    pojęcie działalności gospodarczej, zgodnie z art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT. Niemniej,
    powyższa okoliczność jest właśnie przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej.

    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym osiągane przez Niego
    dochody z najmu Nieruchomości należy kwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 6 Ustawy o PIT i w konsekwencji, powinny być opodatkowane na zasadach
    ogólnych, tj. na podstawie art. 27 ust. 1 Ustawy o PIT, a nie tzw. podatkiem liniowym, na
    podstawie art. 30c Ustawy o PIT w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawcy, osiągane przez Niego dochody z najmu Nieruchomości powinny
    być opodatkowane na zasadach ogólnych, tj. na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), a
    nie tzw. podatkiem liniowym, na podstawie art. 30c Ustawy o PIT w ramach pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Prawo podatkowe, jako dziedzina prawa finansowego stanowi element prawa
    publicznego, w ramach którego autonomia jego podmiotów (podatników, płatników i
    inkasentów) jest istotnie ograniczona - co do zasady - wyłącznie do możliwości
    kształtowania prawno-podatkowych stanów faktycznych. Jednak w pewnych bardzo
    szczególnych przypadkach, ustawodawca podatkowy pozostawił podatnikom swobodne
    prawo wyboru, na jakich zasadach będą oni opodatkowani. Przykładem tej unikatowej
    swobody jest, zdaniem Wnioskodawcy, możliwość opodatkowania najmu na odmiennych
    zasadach, co w praktyce doprowadziło do istotnych wątpliwości w obszarze określania
    zakresu i znaczenia wybranych przepisów prawa podatkowego.
    Precyzując, stosownie do art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT, źródłami przychodów są m.in.:
      · pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) i
      · najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
        rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
        prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
        związanych z działalnością gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy).
    Stosownie natomiast do art. 16a Ustawy o PIT, przy określaniu przychodów/z tytułu
    umowy najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym
    charakterze, których przedmiotem nie są składniki majątku związane z działalnością
    gospodarczą, przepis art. 14 ust. 2b stosuje się odpowiednio, z tym, że opłaty ponoszone
    przez najemcę lub dzierżawcę na rzecz osoby trzeciej stanowią przychód wynajmującego
    lub wydzierżawiającego w dniu zapłaty.
    Zgodnie zaś z powołanym art. 14 ust. 2b cytowanej ustawy, w przypadku umowy najmu
    lub dzierżawy rzeczy, albo praw majątkowych oraz umów o podobnym charakterze,
    których przedmiotem są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, jeżeli
    wynajmujący lub wydzierżawiający przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu
    opłat wynikających z takich umów, a umowy te między stronami nie wygasają, do
    przychodów/wynajmującego lub wydzierżawiającego nie zalicza się kwot wypłaconych
    przez osobę trzecią z tytułu przeniesienia wierzytelności. Opłaty ponoszone przez najemcę
    lub dzierżawcę na rzecz osoby trzeciej stanowią przychód wynajmującego lub
    wydzierżawiającego w dniu wymagalności zapłaty.
    Natomiast stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 Ustawy o PIT, przychodem z działalności
    gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z
    innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością
    gospodarczą.

    Tym samym, przychody uzyskiwane z najmu nieruchomości mogą być klasyfikowane jako
    przychody z najmu, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3) Ustawy o PIT, albo przychody z
    pozarolniczej działalności, o których mowa natomiast w art. 10 ust. 1 pkt 6 tejże ustawy.
    Co bowiem szczególnie istotne, katalog ustawowy art. 10 ust. 1 ma charakter zupełny i
    eliminacyjny, tj. przychody na gruncie PIT muszą mieścić się w spektrum „koszyków”
    przychodowych określonych w tej jednostce redakcyjnej, a jednocześnie nie mogą być
    klasyfikowane do więcej niż jednego źródła (uchwała 7 sędziów NSA z dnia 24 maja 2021
    r., sygn. akt II FPS 1/21; dalej: „Uchwała”).
    Należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest
    mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza
    to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    W ocenie Wnioskodawcy, realizowana przez Niego aktywność nie wypełnia powyższej
    definicji, zwłaszcza w zakresie zorganizowania, którego brak został opisany w stanie
    faktycznym wniosku.
    Co jednak szczególnie istotne, NSA w Uchwale wyjaśniło w jaki sposób klasyfikować
    przychód z najmu nieruchomości w majątku prywatnym podatników, przez pryzmat
    kryteriów, którymi należy kierować się w ocenie powiązania danego składnika majątku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Zgodnie bowiem z powołanym orzeczeniem, jeżeli zatem podatnik:
      · nie podejmuje czynności zmierzających do wyraźnego wyodrębnienia
        przedsiębiorstwa poprzez stworzenie zorganizowanego zespołu składników
        materialnych i niematerialnych mających służyć tej działalności;
      · nie buduje struktury organizacyjnej pozwalającej mu na zarządzanie tą wydzieloną
        częścią majątku;
      · nie wypracowuje strategii tej działalności (planów co do jej rozwoju, badania rynku
        pod kątem potrzeb potencjalnych najemców, dostosowywania składników
        majątków do tych potrzeb), a jedynie lokuje nadwyżki posiadanych środków
        (uzyskiwanych z różnych źródeł przychodu) w zakup nieruchomości (w tym także
        lokali), które następnie wynajmuje,
    to nie można uznać, że składniki majątkowe związane są z działalnością gospodarczą.
    Skoro więc żadne ze wskazanych kryteriów nie zostało przez Wnioskodawcę spełnione
    chociaż w minimalnym stopniu, to nieprawidłowym byłoby stwierdzenie, że uzyskiwane
    przez Niego przychody z najmu Nieruchomości mogą być klasyfikowane do źródła
    pozarolnicza działalność gospodarcza, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT. Co
    zaś oznacza, że opodatkowywanie w ubiegłych latach podatkowych dochodów z najmu
    Nieruchomości w ramach źródła pozarolnicza działalność gospodarcza podatkiem
    liniowym było nieprawidłowe.
    Idąc dalej, skoro:
      · do 2019 r., aby rozliczać się ryczałtem, konieczne było złożenie stosownego
        oświadczenia naczelnikowi urzędu skarbowego;

      · a po tym roku wystarczającym było złożenie deklaracji PIT-28
    i skoro Wnioskodawca nigdy nie zrobił żadnej z powyższych rzeczy, to uzyskane w
    ostatnich 5 nieprzedawnionych latach podatkowych dochody z najmu Nieruchomości w
    żadnej mierze nie mogłyby korzystać z preferencyjnych stawek podatku przewidzianych
    dla takiego rodzaju aktywności.
    Konsekwentnie więc, rzeczone dochody z najmu Nieruchomości, winny być
    opodatkowane na zasadach ogólnych, tj. skalą progresywną, na podstawie art. 27 ust. 1
    Ustawy o PIT.
    Zatem, biorąc pod uwagę poziom uzyskiwanych dochodów z najmu Nieruchomości (kwoty
    istotnie przekraczające, tzw. pierwszy próg skali podatkowej w każdym roku
    podatkowym), Wnioskodawca nieświadomie wygenerował zaległość podatkową w PIT,
    którą winien niezwłocznie uregulować, wraz z należnymi odsetkami.
    Wnioskodawca doprecyzował, że w Jego ocenie osiągane przez Niego dochody z najmu
    Nieruchomości należy kwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    Ustawy o PIT i w konsekwencji powinny być one opodatkowane na zasadach ogólnych, tj.
    na podstawie art. 27 ust. 1 Ustawy o PIT, a nie tzw. podatkiem liniowym na podstawie art.
    30c Ustawy o PIT w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 26 października 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    Nr 0113-KDIPT2-1.4011.659.2021.2.MGR, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 27 października 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    25 listopada 2021 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację indywidualną do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (data wpływu do Organu 25
    listopada 2021 r.).
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną interpretację
    indywidualną w zakresie objętym skargą - wyrokiem z 9 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Gl
    1668/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 19 marca 2025 r. sygn. akt II FSK 842/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny od 19 marca 2025 r.
    Data wpływu prawomocnego orzeczenia – 30 maja 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):

      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 9 marca 2022 r. sygn.
        akt I SA/Gl 1668/21 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 marca
        2025 r. sygn. akt II FSK 842/22;
      • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 ustawy z 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wniesienia wniosku, bowiem stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej
    samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z 9 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 1668/21 oraz wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2025 r. sygn. akt II FSK 842/22.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa, który stanowi:
      Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.