Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.55.2025.3.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Wydatki związane z nabyciem gadżetów, o których mowa we
wniosku będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów
zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
osób prawnych i nie będą wyłączone z tych kosztów na
podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
logo
osoba-osoba współpracująca
upominki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 roku wpłynął Państwa wniosek z 24 stycznia 2025 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w
    zakresie ustalenia czy wydatki na gadżety poniesione przez Wnioskodawcę w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 3 marca 2025 r. (data
    wpływ 6 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Spółka działająca pod firmą A Sp. z o. o. [dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”] jest polskim
    rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania. Wnioskodawca jest także czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową należącą do międzynarodowej grupy kapitałowej
    [dalej: „Grupa Kapitałowa”] świadczącej usługi w obszarze IT (marketingu internetowego).
    W ramach swojej działalności Grupa Kapitałowa wypracowała szereg rozwiązań w postaci
    (...) służących do rozwoju strategii marketingowych w Internecie. Generalnie rzecz
    ujmując, Grupa Kapitałowa prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie (...). Co
    więcej, Grupa Kapitałowa oferuje swoje usługi polegające na (...). Ponadto, w skład Grupy
    Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się na (...).
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (...).
    W ramach wykonywanej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywa różnego
    rodzaju gadżety z logo Spółki/Grupy Kapitałowej. Gadżety te są następnie nieodpłatnie
    przekazywane przez Wnioskodawcę nowo pozyskanym współpracownikom Spółki np. w
    momencie rozpoczęcia przez nich współpracy jako upominki powitalne.
    Powyższe działania stanowią element budowania pozytywnych relacji na wczesnym etapie
    współpracy. Tego rodzaju gesty sprawiają, że nowi współpracownicy czują się docenieni,
    co ma sprzyjać szybszemu integrowaniu się z zespołem i firmą jako całością.
    Celem tych działań jest również promocja Spółki poprzez pozytywnie wpłynięcie na
    postrzeganie Spółki przez współpracowników, co z kolei ma się przyczynić do
    pozytywnego prezentowania Spółki na zewnątrz.
    Przekazywanie ww. gadżetów nowym współpracownikom ma więc zapewnić motywującą
    atmosferę, która jest kluczowa dla osiągnięcia przez nich wysokiego poziomu satysfakcji i
    produktywności. Działania te mają również wpłynąć na utrzymanie zadowolenia
    współpracowników, które ma powodować, iż będą oni bardziej skłonni do długotrwałej
    współpracy, co z kolei przyczyni się do zachowania stabilnego zespołu, który jest
    kluczowym elementem dla prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wysoki poziom zaangażowania i satysfakcji współpracowników może przełożyć się
    bezpośrednio na ich produktywność oraz jakość wykonywanej pracy Motywujące gadżety,
    które mogą być używane na co dzień, przypominają współpracownikom o wsparciu i
    docenieniu przez kontrahenta, co z kolei buduje lojalność i zwiększa chęć pozostania w
    firmie na dłużej. Długoterminowa współpraca z doświadczonymi współpracownikami nie
    tylko obniża koszty związane z rekrutacją i szkoleniem nowych osób, ale także przyczynia
    się do stabilności operacyjnej i strategicznej. W konsekwencji Wydatki na Gadżety finalnie
    mogą przełożyć się na zapewnienie wysokiej jakości usług świadczonych przez Spółkę, co z
    kolei może wpłynąć pozytywnie na ich reputację, konkurencyjność oraz w efekcie osiągane
    zyski.
    Obecnie Wnioskodawca ponosi wydatki na zakup gadżetów z logo Grupy Kapitałowej, m.
    in. takich jak: długopisy, notesy, bluzy, kubki termiczne, butelki, kurtki, czapki oraz drobne
    przekąski, np. cukierki [dalej łącznie: .Wydatki na Gadżety”]. Koszty zakupu gadżetów, o

    których mowa we Wniosku, Spółka pokrywać będzie z własnych środków obrotowych, nie
    będą one zwracane Spółce w jakiejkolwiek formie oraz nie zostaną one odliczone od
    podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Z tytułu nabycia wskazanych Gadżetów Spółka posiada i w przyszłości będzie posiadać
    (pozyskiwać od sprzedawców Gadżetów) faktury wystawione na rzecz Spółki, które
    dokumentują/będą dokumentować powyższe wydatki.
    Dodatkowo Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że w sytuacji świadczenia usług na rzecz
    podatników z innego kraju Spółka jest/będzie w posiadaniu dokumentów, które
    jednoznacznie wskazują na związek poniesionych wydatków na Gadżety ze świadczonymi
    usługami na rzecz tych podatników. Są to w szczególności:
    1. faktury za zakup Gadżetów,
    2. umowy dotyczące czynności wykonywanych poza terytorium Polski oraz
    3. faktury sprzedażowe wystawiane przez Spółkę z tytułu świadczenia tego typu usług
    - jak również inne stosowne dokumenty, które mogą potwierdzać ten związek, a nie są
    wymienione powyżej.
    Wnioskodawca pragnie również nadmienić, iż w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, Spółka świadczy i będzie świadczyć wyłącznie czynności opodatkowane
    podatkiem VAT, które nie będą korzystać ze zwolnienia z tego podatku. Spółka pragnie
    wskazać, że zdarzają/mogą zdarzyć się sytuacje, że Spółka świadczy usługi opodatkowane
    poza terytorium kraju, natomiast w sytuacji, gdyby te usługi były wykonywane na
    terytorium Polski, to byłyby opodatkowane VAT na terytorium Polski. Dlatego też,
    Wnioskodawca wskazuje również, iż Wydatki na Gadżety mają związek z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT, gdyż są ściśle związane z usługami świadczonymi przez
    Spółkę.
    W związku z powyższym opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego,
    Wnioskodawca powziął wątpliwość czy Wydatki na Gadżety będą stanowić dla Spółki
    koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz czy Spółka ma
    prawo do odliczenia podatku VAT w związku z tymi wydatkami.

## Pytanie

1. Czy Wydatki na Gadżety poniesione przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną
      działalnością gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów
      na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?
    2. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z
      poniesionymi Wydatkami na Gadżety zgodnie z art 86 ust. 1 i ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT?
    Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie Nr 1 w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytań oznaczonych Nr 2 odnośnie
    podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wydatki na Gadżety poniesione przez Wnioskodawcę w związku
    z prowadzoną działalnością gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie do pytania nr 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.

    1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Jednocześnie zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe w
    wydawanych interpretacjach indywidualnych, kosztem uzyskania przychodów będzie
    koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:
    1) został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    2) jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    3) pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    4) poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów,
    5) został właściwie udokumentowany,
    6) nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w opinii Wnioskodawcy kosztami uzyskania przychodów są
    wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem
    działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie
    źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Zatem, aby
    określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym
    kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo skutkowy. Chodzi tu o związek
    tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.
    Przenosząc powyższe wytyczne na grunt opisanego stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego należy wskazać, że:
    Ad 1) Poniesienie kosztu przez podatnika
    Koszt Wydatków na Gadżety ponoszony będzie z zasobów majątkowych Wnioskodawcy.
    Warunek poniesienia przez Spółkę uznać należy zatem za spełniony.
    Ad 2) Definitywny charakter kosztu
    Poniesione Wydatki na Gadżety będą miały charakter definitywny, tzn. nie są zwracane w
    jakikolwiek sposób.
    Ad 3) Związek z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą
    Związek kosztu z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oznacza, że
    poniesiony przez podatnika koszt musi wykazywać choćby pośredni związek z
    prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, która jest jego źródłem przychodu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wydatki na Gadżety wykazują ścisły związek z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Wynika to z faktu, iż z jednej strony
    Wnioskodawca ponosi te wydatki, aby zapewnić jak najlepsze relacje ze specjalistami, z
    którymi współpracuje, których to działania pozwalają na prawidłowe wykonanie
    działalności gospodarczej przez Spółkę, a z drugiej dzięki powyższym wydatkom
    Wnioskodawca zmierza do zapewnienia stabilnego i kompetentnego zespołu specjalistów,
    którzy będą w stanie efektywnie wykonywać projekty realizowane przez Spółkę oraz do
    zwiększania rozpoznawalności marki. W konsekwencji ma się to rozwoju działalności
    Spółki, a w konsekwencji do wzrostu przychodów Spółki.
    Zatem zdaniem Wnioskodawcy, pomiędzy Wydatkami na Gadżety a działalnością
    gospodarczą Spółki istnieje niezaprzeczalny związek.
    Tym samy omawiany warunek uznać należy za spełniony.

    Ad 4) Warunek celu: uzyskanie przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie źródła
    przychodów Warunek celowości poniesienia kosztu oznacza, że koszt musi być poniesiony
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania lub
    zabezpieczenia źródła przychodów. Celowość poniesienia kosztu należy oceniać mając na
    uwadze jego racjonalność oraz gospodarcze uzasadnienie oraz istnienie związku
    przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem a uzyskiwaniem przychodów
    bądź zabezpieczeniem i zachowaniem źródła przychodów.
    Przesłankę celowości wielokrotnie wyjaśniały też organy podatkowe np. DKIS w
    interpretacji indywidualnej z 11 grudnia 2023 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.297.2023.3.BS
    stwierdził, że: Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek
    przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą
    powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł
    oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie
    ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł - obiektywnie
    oceniając - oczekiwać takiego efektu.
    W odniesieniu do Wydatków na Gadżety Wnioskodawca wskazuje, iż pomiędzy tymi
    wydatkami a przychodem Spółki istnieje wyraźny związek przyczynowo-skutkowy.
    Nawiązanie współpracy z nowymi współpracownikami lub partnerami, którzy wniosą
    cenne doświadczenie i umiejętności, przyczynia się do zwiększenia ogólnej jakości
    świadczonych przez Wnioskodawcę usług. Jednocześnie dzięki rozpoczęciu współpracy z
    nowymi profesjonalistami Spółka będzie mogła obsłużyć większą liczbę klientów, co może
    prowadzić do wzrostu jej przychodów i umocnienia pozycji na rynku. Przekazywanie
    gadżetów współpracownikom jest również częścią szerszej strategii marketingowej, która
    ma doprowadzić do rozpowszechnienia wiedzy o marce (...), co natomiast ma przyczynić
    się do pozyskania nowych klientów przez Grupę Kapitałową oraz zwiększenia przychodów
    Spółki.
    Ostatecznie więc Wydatki na Gadżety mają się przyczynić do tego, aby Grupa Spółka, jak
    również Grupa Kapitałowa do której należy Wnioskodawca nie tylko zwiększyła swoje
    możliwości operacyjne, ale także mogła lepiej dostosować się do zmieniających się
    warunków rynkowych i oczekiwań klientów, co z kolei ma wpłynąć pozytywnie na
    reputację Spółki i Grupy, ich konkurencyjność na rynku i osiągane przez nie zyski.
    Zatem w opinii Wnioskodawcy, w przypadku Wydatków na Gadżety istnieje
    niezaprzeczalny związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionym przez Spółkę
    kosztem a przyszłymi racjonalnie oczekiwanymi przychodami osiąganymi w związku z
    działalnością gospodarczą Spółki.
    Ad 5) Dokumentowanie wydatków
    Spółka jest w posiadaniu wszelkich dokumentów dotyczących Wydatków na Gadżety,
    takich jak faktury zakupowe czy potwierdzenia bankowych przelewów obejmujących
    kwoty tych wydatków. Wszystkie Wydatki na Gadżety będą zatem odpowiednio
    dokumentowane, a więc analizowany warunek zostanie również spełniony.
    Ad 6) Brak wyłączenia z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT
    W opinii Spółki, Wydatki na Gadżety nie są kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy
    o CIT, w szczególności nie są to koszty reprezentacji wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 28
    ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup
    żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
    Mając na uwadze, iż ustaw o CIT nie zawiera definicji legalnej „kosztów reprezentacji”,
    zdaniem Wnioskodawcy należy odnieść się do wykształconej linii interpretacyjnej organów
    podatkowych w tym zakresie. Zgodnie z podejściem Dyrektora Krajowej Informacji

    Skarbowej [dalej: „DKIS”] celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego
    wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc.,
    wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Oceniając, czy dane koszty mają
    charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym
    bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie takiego obrazu
    podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny.
    Zatem, wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania
    swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy
    tak zdefiniowanym terminie "reprezentacji" kwestia wystawności, okazałości czy też
    ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia.
    Natomiast, reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane
    towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie
    jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu
    gospodarczego. Reklama może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu
    oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez rozpowszechnianie
    logo firmy.
    Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny czy reklamowy) możliwa jest na
    podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków,
    ich jednostkowej wartości, ustalenia kręgu osób, do których jest skierowana, okoliczności
    wręczania prezentów, itp. i powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który
    prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego
    wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.
    Powyższe potwierdzają, również znane Wnioskodawcy interpretacje indywidualne DKIS
    oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zostały dotychczas wydane w
    zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na drobne prezenty z
    logo przekazywane przez podatników szerokiemu kręgowi odbiorców. Tak np. w:
        interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 17 września 2021 r. sygn. 0111-KD1B1-
        3.4010.266.2021.3.PC, w której DKIS wskazał, że: W przypadku upominków o
        niewielkiej wartości (np. długopisy, kubki, notesy, kalendarze, koszulki itp.) należy
        stwierdzić, że co do zasady, drobne gadżety nie mają charakteru reprezentacyjnego
        - ich obecność jest dziś bowiem tak powszechna, że nie przyczynia się do budowy
        wizerunku firmy i to ich brak może uchodzić za odstępstwo od zwyczajowego
        postępowania. Innymi słowy, o ile wartość jednostkowa przedmiotowych
        upominków jest niska oraz ich rozdysponowanie ma charakter masowy, to wydatki
        poniesione na ich zakup nie spełnią kryterium okazałości czy wystawności, tj.
        elementów wyznaczających granice pojęcia "reprezentacji". W konsekwencji nie
        mogą podlegać wyłączeniu określonemu w art 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p.
        interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 10 września 2018 r. sygn. 0111-KDIB1-
        1.4010.282.2018.1. MG, w której DKIS potwierdził, że wydatki na gadżety z logo
        podatnika o niskiej jednostkowej wartości, które są przekazywane potencjalnym
        klientom podatnika w celu zwiększenia poziomu sprzedaży usług przez niego
        oferowanych, stanowią koszt uzyskania przychodu oraz nie stanowią kosztów
        reprezentacji wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT,
        wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. II FSK
        2293/16, w którym sąd uznał, że: Drobne prezenty wręczane kontrahentom lub
        potencjalnym kontrahentom, o ile opatrzone są logo firmy, winny być traktowane

        jako przedmioty reklamowe, a wydatki na ich nabycie winny być uważane za
        wydatki na reklamę, a nie za wydatki na reprezentację, o których mowa w art. 16
        ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p., wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, Wydatki na Gadżety nie mogą być
    zaliczone do kategorii kosztów reprezentacji wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o
    CIT, gdyż:
        nie mają one służyć reprezentacji Wnioskodawcy, a wykonaniu usług świadczonych
        przez Wnioskodawcę, z tytułu których Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie
        oraz utrzymaniu stabilnej współpracy ze specjalistami, którzy pozwalają na
        wykonanie ww. usług,
        ich wyłącznym lub dominującym celem nie jest wykreowanie dobrego obrazu
        Spółki, a jak najlepsze wykonanie usług, które świadczy Spółka oraz reklama usług
        świadczonych przez Wnioskodawcę,
        ich celem nie jest uwypuklenie zasobności i profesjonalizmu Spółki, a prawidłowe
        wykonanie usług oraz podejmowanie działań kształtujących popyt na usługi
        Wnioskodawcy,
        Wydatki na Gadżety mają również pośrednio na celu zachęcenie jak największej
        liczby potencjalnych klientów oraz kontrahentów spółek z Grupy Kapitałowej do
        współpracy z tymi spółkami,
        jednocześnie, Wydatki na Gadżety nie spełniają kryterium okazałości czy
        wystawności tj. elementów wyznaczających granice pojęcia „reprezentacja”, gdyż
        jednostkowa wartość nabywanych przez Spółkę gadżetów jest niska oraz ich
        rozdysponowanie ma charakter masowy,
        wydatki na Gadżety z logo nabywane przez Wnioskodawcę powinny być traktowane
        jako wydatki na przedmioty reklamowe, a co za tym idzie nie mogą one stanowić
        wydatków na reprezentację wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy Wydatki na Gadżety nie są kosztem
    wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w szczególności nie stanowią one kosztów
    reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym i
    zdarzeniu przyszłym, na gruncie przepisów ustawy o CIT, Wydatki na Gadżety poniesione
    przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą mogą zostać
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła

      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu,
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to,
    że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został
    poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu.
    W świetle powyższego, aby poniesiony przez podatnika wydatek stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
        wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
        zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        wydatek nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust.
        1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy
    pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w
    postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne
    jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać
    takiego efektu.
    Zatem, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie
    przychodów bądź zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem
    wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że

    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać
    nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy
    ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których
    charakter budzi wątpliwości.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
    a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
    c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Stosownie do regulacji zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w
      szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów,
      w tym alkoholowych.
    Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie
    danego źródła przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania
    przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu
    zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego
    wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej
    oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy
    zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i
    powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub
    zabezpieczenia przychodu.
    Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania
    przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko
    wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką

    wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik
    zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego
    celowość i racjonalność.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy wydatki na gadżety poniesione przez Spółkę w
    związku z prowadzoną działalnością gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką kapitałową należącą do międzynarodowej
    Grupy Kapitałowej świadczącej usługi w obszarze IT. Grupa Kapitałowa, której częścią jest
    Spółka, wypracowała szereg rozwiązań w postaci (...) służących do rozwoju strategii
    marketingowych w Internecie oraz oferuje swoje usługi polegające na (...). Państwo
    prowadzą działalność gospodarczą w zakresie (...). W ramach wykonywanej działalności
    gospodarczej nabywają Państwo różnego rodzaju gadżety z logo Państwa Spółki oraz
    Grupy Kapitałowej. Tymi gadżetami są m.in. długopisy, notesy, bluzy, kubki termiczne,
    kurtki, czapki, czy cukierki. Gadżety te następnie są nieodpłatnie przekazywane przez
    Państwa nowo pozyskanym współpracownikom Spółki np. w momencie rozpoczęcia przez
    nich współpracy jako upominki powitalne.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że oceniając, czy możecie Państwo
    zaliczyć poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów należy uwzględnić
    unormowania art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Jak już wskazano powyżej, ustawodawca wyłączył
    z kosztów uzyskania przychodów koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na
    usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Zatem
    oceniając, czy dane koszty ponoszone przez podatnika mają charakter reprezentacyjny
    należy patrzeć przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem
    ponoszonych kosztów jest wykreowanie pozytywnego obrazu podatnika, to koszty te mają
    charakter reprezentacyjny i nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w myśl art.
    16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Jednocześnie należy zauważyć, że wyłączając z kosztów podatkowych koszty reprezentacji,
    ustawa podatkowa nie definiuje terminu „reprezentacja” ani też nie odsyła do innych
    przepisów prawa. Brak ustawowej definicji pojęcia „reprezentacja” nie uprawnia jednak do
    dowolnego określania zakresu znaczeniowego tego terminu.
    Dlatego też w zasadnym jest odwołanie się do etymologii terminu „reprezentacja”, gdzie
    „repraesentatio” (łac.) oznacza „wizerunek”.
    W świetle powyższego, „reprezentacja” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych stanowi działanie w celu wykreowania oraz
    utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym
    znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących
    lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia
    oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub
    stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację
    to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku,
    uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu (por. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 16 października 2013 r. sygn. akt II FSK 2442/13). Podobny pogląd
    prezentuje też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku siedmioosobowego składu z 16
    czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 702/11.
    Innymi słowy, reprezentacja w odniesieniu do działalności gospodarczej podatnika, to
    działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami
    gospodarczymi, które mają na celu kształtowanie oraz utrwalanie właściwego wizerunku
    firmy. Właściwy wizerunek zaś to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki
    reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na zawarcie umowy, nabywanie jego
    produktów lub usług.
    Podobnie jak w przypadku reprezentacji, tak również w odniesieniu do reklamy i promocji
    brak jest w przepisach podatkowych legalnej definicji tego pojęcia.

    Według Słownika języka polskiego pod red. M. Szymczaka (wyd. PWN z 1996 r., tom III, s.
    37) reklamą jest „rozpowszechnianie informacji o towarach ich zaletach, wartości,
    miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie czegoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio
    telewizję; środki (np. plakaty, napisy, ogłoszenia itp.) służące temu celowi”. Chodzi więc o
    zachwalanie produktów, usług czy towarów danego producenta lub sprzedawcy,
    skłonienie ludzi do ich nabywania.
    Pojęcie „reklamy” należy rozumieć jako wszelkie celowe działania podatnika mające na
    celu rozpowszechnienie wiedzy o oferowanych przez niego produktach lub usługach,
    działania, których celem jest kształtowanie popytu, przez poszerzenie wiedzy przyszłych
    nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu, w celu zachęcenia do
    nabywania towarów, bądź usług od tego właśnie, a nie innego podmiotu gospodarczego.
    Innymi słowy reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane
    towary, usługi lub markę, przez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak
    największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu
    gospodarczego.
    Reklama może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu
    zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub
    usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych,
    estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez
    rozpowszechnianie logo firmy. Za logo uznać należy znak handlowy o charakterze
    graficznym, używany przez daną firmę do identyfikowania marki swojego produktu lub
    oferowanych usług oraz odróżniania ich od innych. Logo może obejmować zarówno
    nazwę przedsiębiorcy, jej skrót jak też nazwę konkretnego produktu lub usługi. Każda z
    tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach spełnia funkcje reklamowe.
    Identyfikowana bowiem jest z daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami,
    zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia. Do reklamy
    można zatem zaliczyć te działania, które mają na celu przekazanie wiedzy o zaletach i
    wartości reklamowej firmy (reklama firmy), realizowane poprzez rozpowszechnianie jej
    logo.
    Z kolei promocja oznacza działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś
    produktu (usługi) lub przedsięwzięcia. Pod pojęciem promocji kryje się więc ogół czynności
    związanych z oddziaływaniem na klientów i potencjalnych nabywców polegających na
    dostarczaniu informacji, argumentacji i obietnic. Promocja stanowi także formę zachęty,
    skłaniającą do nabywania oferowanych produktów i usług, jak również wytwarzającą
    przychylną opinię o firmie.
    Konkludując, reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania,
    rozpowszechniania wizerunku podatnika jako podmiotu gospodarczego, natomiast
    reklama (promocja) dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania
    wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się
    także, że reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich
    nabycia w sposób bezpośredni, zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot
    gospodarczy przez stworzenie dobrego wizerunku firmy.
    Mając na uwadze opis sprawy, powołane przepisy prawa podatkowego oraz analizując
    charakter przedmiotowych wydatków należy stwierdzić, iż co do zasady wszystkie
    racjonalne wydatki związane z działalnością gospodarczą podatnika ponoszone w związku
    z prowadzoną działalnością gospodarczą, spełniają zarówno przesłankę „poniesienia w
    celu zachowania źródła przychodów”, jak i „poniesienia w celu osiągnięcia przychodów”.
    Jak sami Państwo wskazują, przekazywanie ww. upominków dla współpracowników
    stanowi element budowania pozytywnych relacji już na wczesnym etapie współpracy.
    Tego rodzaju gesty sprawiają, że nowi współpracownicy czują się docenieni, co ma
    sprzyjać szybszemu integrowaniu się z zespołem i firmą jako całością. Celem tych działań
    jest również promocja Spółki poprzez pozytywnie wpłynięcie na postrzeganie Spółki przez

    współpracowników, co z kolei ma się przyczynić do pozytywnego prezentowania Spółki na
    zewnątrz. Przekazywanie ww. gadżetów nowym współpracownikom ma więc zapewnić
    motywującą atmosferę, która jest kluczowa dla osiągnięcia wysokiego poziomu satysfakcji
    i produktywności. Działania te mają również wpłynąć na utrzymanie zadowolenia
    współpracowników, które ma powodować, iż będą oni bardziej skłonni do długotrwałej
    współpracy, co z kolei przyczyni się do zachowania stabilnego zespołu, który jest
    kluczowym elementem dla prowadzenia działalności gospodarczej. Wysoki poziom
    zaangażowania i satysfakcji współpracowników może przełożyć się bezpośrednio na ich
    produktywność oraz jakość wykonywanej pracy. Motywujące gadżety, które mogą być
    używane na co dzień, przypominają współpracownikom o wsparciu i docenieniu przez
    kontrahenta, co z kolei buduje lojalność i zwiększa chęć pozostania w firmie na dłużej.
    Długoterminowa współpraca z doświadczonymi współpracownikami nie tylko obniża
    koszty związane z rekrutacją i szkoleniem nowych osób, ale także przyczynia się do
    stabilności operacyjnej i strategicznej. W konsekwencji wydatki na gadżety finalnie mogą
    przełożyć się na zapewnienie wysokiej jakości usług świadczonych przez Spółkę, co z kolei
    może wpłynąć pozytywnie na ich reputację, konkurencyjność oraz w efekcie osiągane
    zyski.
    Biorąc pod uwagę powyższe oraz profil prowadzonej przez Państwa działalności należy
    stwierdzić, iż Spółka będzie miała prawo do zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania
    przychodów wydatków związanych z nabyciem gadżetów, o których mowa we wniosku.
    Jak sami Państwo wskazują ww. wydatki związane są z prowadzoną przez Państwa
    działalnością i pozostają one w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem,
    zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodów i mogą mieć wpływ na wielkość
    osiągniętych przez Państwa przychodów. W konsekwencji wskazane przez Państwa
    wydatki związane z nabyciem gadżetów, o których mowa we wniosku będą mogły
    stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych i nie będą wyłączone z tych kosztów na podstawie art. 16
    ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Zaznaczyć należy, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis sprawy
    przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła.

    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.