Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.606.2024.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Uznanie wprowadzania przez Spółkę do sieci energii elektrycznej za czynność opodatkowaną podatkiem VAT oraz powstanie obowiązku podatkowego po stronie Spółki, zgodnie z art. 19a ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE); obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku podatkowego; prosument
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i-ust. 3-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · uznania wprowadzania przez Państwa do sieci energii elektrycznej za czynność
      opodatkowaną podatkiem VAT;
    · powstania obowiązku podatkowego po Państwa stronie zgodnie z art. 19a ustawy.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 29 stycznia 2025 r. (wpływ 29 stycznia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej również jako: Spółka, Wnioskodawca
    lub Prosument) posiada status podatnika VAT czynnego.
    W związku z montażem paneli fotowoltaicznych i wytwarzaniem energii elektrycznej z
    odnawialnych źródeł energii Wnioskodawca realizuje dwie umowy ze spółką (...) (dalej:
    Sprzedawca), gdzie Spółka jest rozliczana w ramach tzw. netbillingu, czyli wg wartości
    energii elektrycznej wytworzonej przez Spółkę w mikroinstalacji i wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej oraz wartości energii elektrycznej pobranej przez Spółkę z sieci
    dystrybucyjnej.
    Zasady i warunki wykonywania działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z
    odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji oraz małej instalacji, z wyłączeniem
    wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego lub z biopłynów, oraz zasady
    wytwarzania energii elektrycznej przez prosumentów energii odnawialnej, prosumentów
    zbiorowych energii odnawialnej oraz prosumentów wirtualnych energii odnawialnej

    zostały określone przez ustawodawcę w rozdziale 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (dalej: Ustawa OZE).
    System rozliczeń netbilling oparty jest na dwóch etapach. W pierwszym etapie rozliczeń
    następuje saldowanie ilościowe, a następnie dokonywane jest saldowanie wartościowe.
    Zgodnie z art. 4c ust. 1 Ustawy OZE, rozliczenia Prosumenta ze Sprzedawca oparte są o
    konto prosumenta, które służy ewidencjonowaniu ilość energii elektrycznej pobranej i
    wprowadzonej przez Prosumenta oraz wartość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci przez
    Prosumenta w celu jej zużycia na potrzeby własne w oparciu o ustalone dla każdego
    okresu saldowania salda dodatnie, salda ujemne lub zbilansowanie.
    Etap I saldowanie ilościowe
    Saldowanie dokonywane jest odrębnie dla każdego okresu bilansowania, tj. oddzielnie dla
    każdej godziny doby. Zatem każda zakończona godzina doby podlega saldowaniu
    ilościowemu, w rezultacie czego mogą powstać salda dodatnie, salda ujemne lub
    zbilansowanie.
    Okres zbilansowany, w myśl art. 4 ust. 3a Ustawy OZE, oznacza saldo 0.
    Z kolei saldo dodatnie to sytuacja, gdy występuje wartość nadwyżki energii elektrycznej
    pobranej nad wprowadzona do sieci elektroenergetycznej przez Prosumenta. Wartość te
    ustala się, jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda dodatniego oraz ceny
    sprzedaży energii elektrycznej uwzgledniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe
    (brutto) stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawca i Prosumentem dla danego
    okresu rozliczenia niezbilansowania (art. 4c ust. 3 Ustawy OZE).
    Saldo ujemne oznacza wartość nadwyżki energii elektrycznej wprowadzonej nad pobraną
    z sieci elektroenergetycznej przez Prosumenta. Wartość te ustala się, jako iloczyn ilości
    energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego oraz rynkowej ceny energii elektrycznej
    dla każdego okresu rozliczenia.
    Etap II saldowanie wartościowe
    Drugim etapem funkcjonowania systemu net-billing jest rozliczenie różnicy wartości
    energii wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej przez Prosumenta oraz energii
    elektrycznej pobranej z sieci przez Prosumenta. Rozliczenie oparte jest o wyliczenie
    wartości sald dla okresów niezbilansowanych, tj. wszystkich godzin dób, dla których saldo
    było dodatnie lub ujemne.
    Rozliczenie różnicy wartości może spowodować:
    - zobowiązanie Prosumenta wobec Sprzedawcy (art. 4 ust. 3a i art. 4c ust. 3 Ustawy OZE),
      gdy suma wartości sald dodatnich będzie większa nad sumą sald ujemnych;
    - powstanie depozytu prosumenckiego, gdy suma wartości sald ujemnych będzie większa
      nad sumą sald dodatnich.
    Celem depozytu jest pomniejszanie zobowiązania Prosumenta w następnych okresach
    rozliczeniowych (art. 4c ust. 1, 2 i 4 Ustawy OZE). Pomniejszenie zobowiązań Prosumenta
    następuje poprzez zmniejszanie zobowiązania wobec Sprzedawcy w kolejnych okresach
    rozliczeniowych, w których występuje nadwyżka sum wartości sald dodatnich nad sumą
    sald ujemnych. Kwota depozytu może być rozliczona przez okres kolejnych 12 miesięcy od
    dnia przypisania danej kwoty jako depozyt prosumencki na koncie Prosumenta (art. 4c
    ust. 5 Ustawy OZE).
    Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
    prosumenckiego niewykorzystane środki w części stanowiącej nie więcej niż 20% wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej w danym miesiącu kalendarzowym stanowią nadpłatę,

    która Sprzedawca zwraca w terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca
    następującego po danym miesiącu, w którym powstał ten depozyt (art. 4 ust. 11 pkt 2
    Ustawy OZE).
    Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3a Ustawy OZE, sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust.
    1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii
    sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustalona
    w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci,
    ustalona w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    W świetle art. 4 ust. 4 Ustawy OZE, od energii elektrycznej:
    1) rozliczonej zgodnie z ust. 1 albo ust. 1a pkt 1 lub której wartość rozliczono zgodnie z
      ust. 1a pkt 2, prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej nie uiszcza opłat z tytułu jej
      rozliczenia na rzecz sprzedawcy, o którym mowa w art. 40 ust. 1a;
    2) rozliczonej zgodnie z ust. 1 albo ust. 1a pkt 1, sprzedawca, o którym mowa w art. 40
      ust. 1a, uiszcza, na podstawie ilości energii elektrycznej sumarycznie zbilansowanej
      zgodnie z ust. 2b, opłaty zgodnie z obowiązującą taryfą operatora systemu
      dystrybucyjnego elektroenergetycznego, do sieci którego przyłączony jest prosument
      energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii odnawialnej, których wysokość
      zależy od ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez tego prosumenta, zaś prosument ten nie uiszcza tych opłat.
    Zgodnie z art. 4 ust. 4a ustawy o OZE, w przypadku zawarcia umowy kompleksowej przez
    prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej ze sprzedawcą, o którym mowa w art. 40
    ust. 1a, i dokonywania rozliczeń, o których mowa w ust. 1a pkt 2, opłaty, których
    wysokość, zgodnie z taryfa operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, do
    sieci którego przyłączony jest prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
    odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej, zależą od ilości energii
    elektrycznej pobranej, są uiszczane przez:
    1) prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej na rzecz tego sprzedawcy;
    2) sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, wobec operatora systemu
      dystrybucyjnego elektroenergetycznego, z którego sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej pobiera energie elektryczna.
    Stosownie do art. 4 ust. 5 Ustawy OZE, rozliczeniu podlega energia elektryczna
    wprowadzona do sieci dystrybucyjnej nie wcześniej niż na 12 miesięcy przed data
    wprowadzenia energii do sieci. Jako datę wprowadzenia energii elektrycznej do sieci
    przyjmuje się ostatni dzień danego miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została
    wprowadzona do sieci, z zastrzeżeniem, że niewykorzystana energia elektryczna w danym
    okresie rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż
    na kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii do sieci.
    Zgodnie z art. 4 ust. 5a Ustawy OZE, w rozliczaniu energii elektrycznej wprowadzonej do i
    pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, o którym mowa w ust. 3, niezależnie
    od liczby stref czasowych w danej grupie taryfowej, w pierwszej kolejności, przed energia
    wprowadzona w bieżącym okresie rozliczeniowym rozliczana jest energia z najstarsza data
    wprowadzenia do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, z zastrzeżeniem ust. 11.
    Jak stanowi art. 4 ust. 5b Ustawy OZE, w przypadku, gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej rozliczany jest według grupy taryfowej

    wielostrefowej, rozliczenie, o którym mowa w ust. 3, następuje w sposób określony w ust.
    5a, przy czym w pierwszej kolejności rozlicza się energie elektryczna pobrana w tej samej
    strefie czasowej.
    Jeżeli po rozliczeniu, o którym mowa w ust. 3, w danej strefie czasowej powstaną nadwyżki
    ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w
    stosunku do ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, nadwyżki te uwzględnia się w bilansowaniu pozostałych stref
    czasowych. (art. 4 ust. 5c Ustawy OZE).
    W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej rozliczany jest według grupy taryfowej wielostrefowej, która obejmuje więcej
    niż dwie strefy czasowe, występujące nadwyżki uwzględnia się począwszy od strefy
    czasowej z najwyższym poziomem składnika zmiennego stawki sieciowej (art. 4 ust. 5d
    Ustawy OZE).
    Jeżeli po rozliczeniu, o którym mowa w ust. 3, dokonanym w kolejności określonej w ust.
    5a-5d, w danym okresie rozliczeniowym powstaną nadwyżki, uwzględnia się je w
    rozliczeniu dokonywanym w kolejnych okresach rozliczeniowych, w kolejności od strefy
    czasowej z najwyższym poziomem składnika zmiennego stawki sieciowej zawartej w danej
    grupie taryfowej taryfy operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, do
    którego jest przyłączony prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej, do strefy z najniższym poziomem tego składnika (art. 4 ust. 5e Ustawy OZE).
    Zgodnie z art. 4 ust. 6 Ustawy OZE, Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    udostępnia prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii
    odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej, w przejrzystej i
    zrozumiałej formie, szczegółowe informacje dotyczące rozliczenia, o którym mowa w ust.
    3 i 3a, w tym dane pomiarowe obejmujące ilości odnawialnej energii elektrycznej
    wprowadzonej do i pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
    prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, ustalone na zasadach określonych w ust. 2a-
    2d, a w przypadku rozliczenia, o którym mowa w ust. 3a, również dane obejmujące
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci oraz pobranej z sieci przez
    prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej.
    W zakresie nieuregulowanym ustawą do rozliczenia, o którym mowa w ust. 1-3a, w
    przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
    lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej będącego konsumentem w rozumieniu
    przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 i 2320
    oraz z 2021 r. poz. 1509 i 2459) stosuje się przepisy o ochronie praw odbiorcy końcowego
    oraz przepisy dotyczące ochrony konsumenta. (art. 4 ust. 7 Ustawy OZE).
    W przypadku gdy prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
    ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie z
    ust. 5, to nieodebrana energia dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
    celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4. (art. 4 ust. 11 pkt
    1 ustawy o OZE).
    Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    1) W związku z wytwarzaniem energii elektrycznej z OZE Spółka jest prosumentem energii
      odnawialnej, o którym mowa w art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
      odnawialnych źródłach energii (dalej: Ustawa OZE).
    2) Panele fotowoltaiczne, o których mowa we wniosku stanowią mikroinstalacje w
      rozumieniu art. 2 pkt 19 Ustawy OZE.
    3) W ramach zawartych przez Spółkę umów z (...) (dalej: Kontrahent):

    · Spółka zobowiązuje się w szczególności do:
    - dostarczania energii elektrycznej wytwarzanej w mikroinstalacji do miejsca odbioru;
    - przenoszenia na Kontrahenta prawa własności dostarczonej energii elektrycznej;
    - dotrzymania parametrów jakościowych dostarczanej energii;
    · Kontrahent zobowiązuje się w szczególności do:
    - odbioru energii elektrycznej dostarczonej przez Spółkę do miejsca odbioru;
    - zapewnienia świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej;
    - zapewnienia usługi bilansowania handlowego;
    4) Pytanie „Czy, a jeśli tak, to w jaki sposób umowy między Państwem a (...) ustalają
      termin płatności za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci przez Państwa”?
      W przypadku, gdy Spółka nie wykorzysta zgromadzonych w danym miesiącu
      kalendarzowym środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci w ciągu 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych – wówczas niewykorzystane
      środki stanowią nadpłatę, która jest Spółce zwracana w wysokości maksymalnej 20%
      energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego
      dotyczy zwrot nadpłaty (nie później niż do końca 13 miesiąca następującego po tym
      miesiącu).
    5) Pytanie „W jaki sposób umowy zawarte z (...) regulują kwestie wzajemnych rozliczeń
      pomiędzy Państwem, a przedsiębiorstwem energetycznym, tj.:
    a) kiedy i na jakich zasadach, w jakich terminach następuje wzajemne potrącenie
      /kompensata należności, np. czy są to terminy miesięczne, jak ustalana jest wartość
      depozytu prosumenckiego?
    b) prosimy podać przykłady liczbowe rozliczeń pomiędzy Państwem, a
      przedsiębiorstwem energetycznym”.
      Odpowiedź: Wzajemne rozliczenia:
    a) Depozyt prosumencki i okres rozliczeniowy.
      Depozyt prosumencki.
      Sprzedawca ((...)), dokonuje w każdym Okresie rozliczeniowym rozliczenia wartości
      Energii Elektrycznej wprowadzonej przez Klienta ((...) Sp. z o.o.) do sieci OSD (Operatora
      Systemu Dystrybucyjnego, do sieci którego przyłączona jest Mikroinstalacja: należy
      przez to rozumieć (...)), wobec wartość energii elektrycznej pobranej przez Klienta z tej
      sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
      Rozliczenie dokonywane jest na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych,
      zgodnie z wytycznymi w punkcie 1, w zakresie różnicy pomiędzy wartością Energii
      Elektrycznej wprowadzonej przez Klienta do sieci OSD, ustaloną w sposób określony w
      punkcie 2, oraz wartością energii elektrycznej pobranej przez Klienta z tej sieci,
      ustaloną w sposób określony w punkcie 3.
      Sprzedawca w celu prowadzenia rozliczenia prowadzi konto dla Klienta (Konto
      Prosumenta), na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
      elektrycznej, oraz wynikająca z nich wartość środków należną Klientowi za Energię
      Elektryczną wprowadzoną do sieci (Depozyt Prosumencki).
      Depozyt Prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań Klienta z tytułu
      zakupu energii elektrycznej od Sprzedawcy. Depozyt Prosumencki nie może być
      przeznaczony na rozliczenie zobowiązań Klienta z tytułu opłat, których wysokość
      zgodnie z obowiązującą taryfą OSD zależy od ilości energii elektrycznej pobranej z sieci
      OSD przez Klienta.

      Zobowiązanie Klienta ustala się dla danego Okresu rozliczeniowego jako sumę
      iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w Okresie
      rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez Klienta (Eb(t)) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny
      sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
      fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy Sprzedawcą i Klientem dla tego okresu
      rozliczenia niezbilansowania.
      Wartość Depozytu Prosumenckiego dotyczącą danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana i przyporządkowywana do Konta Prosumenckiego w kolejnym miesiącu
      kalendarzowym.
      Kwota środków stanowiąca Depozyt Prosumencki może być rozliczana na Koncie
      Prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako Depozyt
      Prosumencki na Koncie Prosumenta.
      Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do Depozytu
      Prosumenckiego, środki niewykorzystane lub niezwrócone podlegają umorzeniu.
      Na rozliczenie ze Sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej
      dacie przypisania do Konta Prosumenta jako Depozyt Prosumencki.
    1. Rozliczenie jest prowadzone na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanej w
      każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana ilość energii elektrycznej, wprowadzona
      do i pobrana z sieci OSD przez Klienta, jest wyznaczana dla danej godziny metodą
      wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) – EW(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym Okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci OSD, a wartość ujemna
      oznacza ilość energii elektrycznej wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
      sieci OSD, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie
      (t) do sieci OSD, wyrażoną w kWh.
    2. Wartość Energii Elektrycznej wprowadzonej przez Klienta do sieci OSD, jest
      wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
    a) sumy ilości Energii Elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD przez Klienta w
      poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany
      miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w punkcie 1 symbolem Eb(t) przyjmującym wartości
      ujemne;
    b) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej wyznaczonej dla danego miesiąca
      kalendarzowego.
      Rynkowa miesięczna cena energii elektrycznej jest obliczana wg wzoru:
      RCEm= Σt#T (Et x RCEt)Σt#T Et
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Et – sumaryczny wolumen energii elektrycznej wprowadzanej do sieci
      elektroenergetycznej w okresie rozliczania niezbilansowania (t) przez Prosumentów
      energii odnawialnej oraz Prosumentów zbiorowych energii odnawialnej w rozumieniu
      Ustawy o OZE, wytwarzających energię elektryczną w mikroinstalacjach lub małych
      instalacjach w rozumieniu powyższej Ustawy, przyłączonych do sieci operatorów
      systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, posiadających bezpośrednie

      połączenia z siecią przesyłową oraz posiadających zawartą umowę na świadczenia
      usług dystrybucyjnych z co najmniej 200 000 odbiorcami końcowymi (MWh);
      RCEt – rynkową cenę energii elektrycznej w okresie rozliczania niezbilansowania (t),
      przy czym jeżeli RCEt ma wartość ujemną dla dengo okresu (t), to dla tego okresu (t)
      przyjmuje się RCEt równą zero (zł/MWh);
      T – zbiór okresów rozliczania niezbilansowania w miesiącu.
      Rynkowa cena energii elektrycznej ustalana jest dla każdego okresu rozliczania
      niezbilansowania, w rozumieniu art. 2 pkt. 15 rozporządzenia Parlamentu
      Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku
      wewnętrznego energii elektrycznej, jako ważona wolumenem obrotu średnia z cen
      energii elektrycznej określonych dla polskiego obszaru rynkowego dla wszystkich sesji
      notowań danej doby w systemie kursu jednolitego na rynkach dnia następnego,
      prowadzonych:
    a) przez giełdę towarową w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r.
      o giełdach towarowych oraz
    b) w ramach jednolitego łączenia rynków dnia następnego prowadzonego przez
      wyznaczonych operatorów rynku energii elektrycznej.
      Rynkowa cena energii elektrycznej jest obliczana wg wzoru:
      RCE= Σs#S CGs x EGsΣs#S EGs
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      CGs – cenę energii elektrycznej określoną w systemie kursu jednolitego na sesji
      notowań (s) rynku dnia następnego (zł/MWh),
      EGs – ilość energii elektrycznej stanowiącą wolumen obrotu na sesji notowań (s) rynku
      dnia następnego z określaniem ceny energii w systemie kursu jednolitego (MWh);
      S – zbiór notowań rynku dnia następnego z określaniem ceny energii w systemie kursu
      jednolitego prowadzonych przez giełdę towarową lub w ramach jednolitego łączenia
      rynków dnia następnego.
    3. Wartość energii elektrycznej pobranej przez Klienta z sieci OSD określa się dla danego
      Okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania
      niezbilansowania (t) w Okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez Klienta (Eb(t)) przyjmującym wartość
      dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe
      obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy Sprzedawcą i
      Klientem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      Okres rozliczeniowy
      Aneks nr 1 do Umowy Sprzedaży Energii Elektrycznej wraz z usługą dystrybucji (Umowy
      Kompleksowej) definiując Okres rozliczeniowy odsyła do okresu wynikającego z
      Umowy Kompleksowej.
      Umowa kompleksowa natomiast wskazuje, iż rozliczenia za sprzedaż energii
      elektrycznej wraz z usługą dystrybucji dokonywane będą w miesięcznych okresach
      rozliczeniowych (warsztaty).
      Okres rozliczeniowy dla drugiej umowy wynosi 2 miesiące.
    b) Przykład rozliczenia od strony praktycznej
      (...) wystawił fakturę za energię elektryczną i usługi dystrybucji w ilości (...) kWh, na
      łączną wartość netto (...) zł, VAT (...) zł, wartość brutto (...) zł. W poniższej części faktury
      (...) wskazuje wartość depozytu prosumenckiego w kwocie (...) zł. Do zapłaty przez
      Spółkę pozostaje kwota pomniejszona o depozyt prosumencki, a więc (...) zł.

      Na wartość depozytu prosumenckiego wykazanego na fakturze w kwocie (...) zł Spółka
      wystawiła dla (...) z tytułu oddanej energii elektrycznej, rozliczonej poprzez depozyt
      prosumenta. Formą uregulowania faktury jest kompensata. Kwota depozytu
      prosumenckiego stanowi kwotę brutto. Spółka na fakturze wykazała podstawę
      opodatkowania w wysokości (...) zł i VAT należny w kwocie (...) zł.

## Pytanie

Czy czynność faktyczna polegająca na pomniejszeniu należności od dostawcy energii ((...))
    związana z rozliczeniem depozytu producenckiego, stanowi czynność opodatkowaną wg
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: Ustawa VAT) i czy
    zgodnie z artykułem 19a Ustawy VAT po stronie Spółki powstaje obowiązek podatkowy z
    tytułu wystąpienia ww. czynności faktycznej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    Czynność faktyczna polegająca na pomniejszeniu należności od dostawcy energii ((...))
    związana z rozliczeniem depozytu prosumenckiego, stanowi czynność opodatkowaną wg
    Ustawy VAT i zgodnie z artykułem 19a Ustawy VAT po stronie Spółki powstaje obowiązek
    podatkowy z tytułu wystąpienie ww. czynności faktycznej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
    Przez sprzedaż rozumie się odpłatna dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
    Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś
    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć
    również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.

    Zatem czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarcza, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosowanie do art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelka działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Treść powyższych przepisów znajduje odzwierciedlenie w art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady
    2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz.U. UE z 11 grudnia 2006 r. L 347/1), zgodnie z którym:
    Podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakakolwiek
    działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolnicza i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 Ustawy OZE:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    mikroinstalacja – instalacje odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
    elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączona do sieci elektroenergetycznej o napięciu
    znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie
    większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50
    kW.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a Ustawy OZE:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
    elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji,
    pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorca energii
    elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej
    działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40
    ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 459 i
    830).
    Stosownie do art. 3 Ustawy OZE:
    Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
    elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
    warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
    energii elektrycznej:
    1) w mikroinstalacji;

    2) w małej instalacji;
    3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy
      – Prawo energetyczne;
    4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 Ustawy OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r.
    przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w
    instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i
    wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po
    raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 Ustawy OZE:
    Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
    1) prosumenta energii odnawialnej dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
      mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
      dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
      prosumenta energii odnawialnej;
    2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
      których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
      rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
    a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii elektrycznej
      wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w
      umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
    b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
    3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad,
      o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
    a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
      elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
    b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
      elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
      odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła energii i
      sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do operatora
      systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania handlowego, o
      którym mowa w ustawie – Prawo energetyczne. Ilość energii elektrycznej wytworzonej
      przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła
      energii ustala się jako iloczyn:
      udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
      odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o której
      mowa w art. 4a ust. 1, oraz
      ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania niezbilansowania
      (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej instalacji odnawialnego
      źródła energii w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i sprzedawca
      energii maja różny podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo

      ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej instalacji
      odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i
      sprzedawca energii maja ten sam podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe
      i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej
      wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a 7 Ustawy OZE.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a Ustawy OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust.
    1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w
    zakresie różnicy pomiędzy wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustalona w sposób określony w art. 4b, oraz wartości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustalona w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 Ustawy OZE:
    Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie Prawo
    przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 Ustawy OZE:
    Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest
    zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej i nie stanowi:
    1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
    2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu – w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 143 i 1137).
    Natomiast art. 4 ust. 11 Ustawy OZE stanowi, że:
    W przypadku gdy:
    1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
      odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie
      z ust. 5, to nieodebrana energia dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust.
      1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4;
    2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust.
      1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
      środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana
      prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej
      lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym
      mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
      następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może
      przekroczyć dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 Ustawy OZE:

    W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ja
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca
    2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana
    dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art.
      4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5, wyznaczonej
      dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Przepisy art. 4c ust. 1-5 Ustawy OZE definiują tzw. depozyt prosumencki:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej, zwane dalej kontem prosumenta, na którym ewidencjonuje ilości energii
      elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
      wynikająca z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za
      energie elektryczna wprowadzona do sieci, zwana dalej depozytem prosumenckim.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich
      okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii
      elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t)
      przyjmującym wartość dodatnia, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzgledniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawca i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
      kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 Ustawy OZE:
    Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1, art.
    70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca energii
    elektrycznej, zwany dalej sprzedawca zobowiązanym, na podstawie umowy, o której
    mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    Na tle przedstawionych powyżej okoliczności oraz stanu prawnego Państwa wątpliwości
    dotyczą określenia, czy wprowadzenie przez Spółkę do sieci energii elektrycznej,

    wyprodukowanej w posiadanej przez Spółkę instalacji fotowoltaicznej, nie stanowi
    sprzedaży podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz braku
    powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z
    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicje
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia art. 4 ust.
    8 Ustawy OZE, ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym
    zakresie działalność gospodarcza i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności
    gospodarczej wynikający z ustawy Prawo przedsiębiorców.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C-219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
    eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
    obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze
    ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej
    ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta
    jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi działalność
    gospodarcza w rozumieniu tych przepisów.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest odpłatność za daną czynność, co wynika z
    ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast
    odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą, będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłata za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa).
    Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku
    do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub
    świadczenie usług.
    Jak już wiec wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W analizowanej sprawie, na podstawie umowy zawartej z dostawcą energii elektrycznej
    Spółka dokonuje dostawy energii elektrycznej wytworzonej w posiadanej mikroinstalacji,
    zatem w odniesieniu do tych czynności Spółka działa w charakterze podatnika podatku
    VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 Ustawy VAT.
    Jak wynika z przepisów Ustawy OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energie elektryczna w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ja do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4
    ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego

    zgodnie z cyt. art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach
    rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy,
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej
    miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 Ustawy OZE,
    wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast w przypadku, gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
    odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energie elektryczna
    w odnawialnym źródle energii i wprowadził ja do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących
    iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w
    tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej
      ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem jedynie wartość, energii elektrycznej wprowadzonej
    do sieci, a nie wartość kwoty należnej prosumentowi za wprowadzenie energii
    elektrycznej do sieci dystrybucyjnej. Kwoty tej w żaden sposób nie można uznać za
    wynagrodzenie należne Spółce za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów Ustawy OZE wynika również, że wartość depozytu prosumenta
    jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie pomniejszać
    kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie rozliczeniowym (w
    okresie 12 miesięcy kalendarzowych).
    W związku z powyższym potwierdzić należy, iż samo wprowadzenie energii do sieci,
    implikujące powstanie depozytu prosumenckiego, a także identyfikacja wartości tego
    depozytu nie stanowią same w sobie sprzedaży opodatkowanej (odpłatnej dostawy
    towarów na gruncie Ustawy VAT). Nie dochodzi bowiem do sprzedaży (odpłatnej dostawy)
    energii dla Sprzedawcy, ponieważ na moment wprowadzenia energii do sieci są Państwo
    w stanie zidentyfikować bezspornie wyłącznie sam fakt przeniesienia władztwa nad
    energią. Tego samego nie można natomiast powiedzieć o identyfikacji ceny sprzedaży
    /wynagrodzenia dla Spółki za wprowadzoną energię – ten element transakcyjny Spółka
    rozpoznaje dopiero w momencie, gdy Sprzedawca zalicza depozyt prosumencki na
    wzajemne rozliczenia handlowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Zgodnie z art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
        energii;
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
        świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zauważyć należy, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś
    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć
    również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    Zatem czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
        zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
        elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
        osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
        zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
        elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
        mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego
        niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie
        stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej
        zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29
        czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 459 i 830).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:

      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Stosownie do art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,

      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa
        w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu procent
        wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym,
        którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Stosownie do art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:

      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
    W zakresie, w jakim powołane przepisy dotyczą prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wchodzą one w życie 2 lipca 2025 r.

    Z opisu sprawy wynika, że posiadają Państwo status podatnika VAT czynnego. W związku z
    montażem paneli fotowoltaicznych i wytwarzaniem energii elektrycznej z odnawialnych
    źródeł energii realizują Państwo dwie umowy ze Sprzedawcą, gdzie są Państwo rozliczni w
    ramach tzw. netbillingu, czyli wg wartości energii elektrycznej wytworzonej przez Państwa
    w mikroinstalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej oraz wartości energii elektrycznej
    pobranej przez Państwa z sieci dystrybucyjnej. System rozliczeń netbilling oparty jest na
    dwóch etapach. W pierwszym etapie rozliczeń następuje saldowanie ilościowe, a
    następnie dokonywane jest saldowanie wartościowe. Rozliczenia Prosumenta ze
    Sprzedawcą oparte są o konto prosumenta, które służy ewidencjonowaniu ilość energii
    elektrycznej pobranej i wprowadzonej przez Prosumenta oraz wartość energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej
    z tej sieci przez Prosumenta w celu jej zużycia na potrzeby własne w oparciu o ustalone
    dla każdego okresu saldowania salda dodatnie, salda ujemne lub zbilansowanie.
    Rozliczenie różnicy wartości może spowodować zobowiązanie Prosumenta wobec
    Sprzedawcy, gdy suma wartości sald dodatnich będzie większa nad sumą sald ujemnych
    lub powstanie depozytu prosumenckiego, gdy suma wartości sald ujemnych będzie
    większa nad sumą sald dodatnich. Celem depozytu jest pomniejszanie zobowiązania
    Prosumenta w następnych okresach rozliczeniowych. Pomniejszenie zobowiązań
    Prosumenta następuje poprzez zmniejszanie zobowiązania wobec Sprzedawcy w
    kolejnych okresach rozliczeniowych, w których występuje nadwyżka sum wartości sald
    dodatnich nad suma sald ujemnych. Kwota depozytu może być rozliczona przez okres
    kolejnych 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty jako depozyt prosumencki na
    koncie Prosumenta. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do
    depozytu prosumenckiego niewykorzystane środki w części stanowiącej nie więcej niż 20%
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej w danym miesiącu kalendarzowym stanowią
    nadpłatę, którą Sprzedawca zwraca w terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca
    następującego po danym miesiącu, w którym powstał ten depozyt.
    W związku z wytwarzaniem energii elektrycznej z OZE są Państwo prosumentem energii
    odnawialnej.
    Panele fotowoltaiczne, o których mowa we wniosku stanowią mikroinstalacje w
    rozumieniu art. 2 pkt 19 Ustawy OZE.
    W ramach zawartych umów zobowiązują się Państwo m.in. do dostarczania energii
    elektrycznej wytwarzanej w mikroinstalacji do miejsca odbioru, przenoszenia na
    Kontrahenta prawa własności dostarczonej energii elektrycznej. Kontrahent zobowiązuje
    się w szczególności do odbioru energii elektrycznej dostarczonej przez Spółkę do miejsca
    odbioru, zapewnienia świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej, zapewnienia
    usługi bilansowania handlowego.
    W przypadku, gdy nie wykorzystają Państwo zgromadzonych w danym miesiącu
    kalendarzowym środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do
    sieci w ciągu 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych – wówczas niewykorzystane środki
    stanowią nadpłatę, która jest Państwu zwracana w wysokości maksymalnej 20% energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot
    nadpłaty (nie później niż do końca 13 miesiąca następującego po tym miesiącu).
    Sprzedawca dokonuje w każdym Okresie rozliczeniowym rozliczenia wartości Energii
    Elektrycznej wprowadzonej przez Państwa do sieci Sprzedawcy, wobec wartość energii
    elektrycznej pobranej przez Państwa z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Sprzedawca w celu prowadzenia rozliczenia prowadzi konto dla Państwa, na którym
    ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, oraz wynikająca z
    nich wartość środków należną Państwu za Energię Elektryczną wprowadzoną do sieci.
    Depozyt Prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie Państwa zobowiązań z tytułu
    zakupu energii elektrycznej od Sprzedawcy. Depozyt Prosumencki nie może być
    przeznaczony na rozliczenie Państwa zobowiązań z tytułu opłat, których wysokość zgodnie
    z obowiązującą taryfą OSD zależy od ilości energii elektrycznej pobranej z sieci OSD przez

    Państwa. Wartość Depozytu Prosumenckiego dotyczącą danego miesiąca kalendarzowego
    jest ustalana i przyporządkowywana do Konta Prosumenckiego w kolejnym miesiącu
    kalendarzowym. Kwota środków stanowiąca Depozyt Prosumencki może być rozliczana na
    Koncie Prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako Depozyt
    Prosumencki na Koncie Prosumenta. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej
    kwoty środków do Depozytu Prosumenckiego, środki niewykorzystane lub niezwrócone
    podlegają umorzeniu. Na rozliczenie ze Sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się
    środki o najstarszej dacie przypisania do Konta Prosumenta jako Depozyt Prosumencki.
    Aneks do Umowy Sprzedaży Energii Elektrycznej wraz z usługą dystrybucji (Umowy
    Kompleksowej) definiując Okres rozliczeniowy odsyła do okresu wynikającego z Umowy
    Kompleksowej. Umowa kompleksowa natomiast wskazuje, iż rozliczenia za sprzedaż
    energii elektrycznej wraz z usługą dystrybucji dokonywane będą w miesięcznych okresach
    rozliczeniowych (warsztaty). Okres rozliczeniowy dla drugiej umowy wynosi 2 miesiące.
    Przykładowo, Sprzedawca wystawił fakturę za energię elektryczną i usługi dystrybucji w
    ilości (...) kWh, na łączną wartość netto (...) zł, VAT (...) zł, wartość brutto (...) zł. W poniższej
    części faktury Sprzedawca wskazuje wartość depozytu prosumenckiego w kwocie (...) zł.
    Do zapłaty przez Państwa pozostaje kwota pomniejszona o depozyt prosumencki, a więc
    (...) zł. Na wartość depozytu prosumenckiego wykazanego na fakturze w kwocie (...) zł
    wystawili Państwo dla Sprzedawcy z tytułu oddanej energii elektrycznej, rozliczonej
    poprzez depozyt prosumenta. Formą uregulowania faktury jest kompensata. Kwota
    depozytu prosumenckiego stanowi kwotę brutto. Na fakturze wykazali Państwo podstawę
    opodatkowania w wysokości (...) zł i VAT należny w kwocie (...) zł.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności kwestii uznania wprowadzania przez
    Państwa do sieci energii elektrycznej za czynność opodatkowaną podatkiem VAT.
    Z uwagi na zadane przez Państwa pytanie, na wstępie należy podkreślić, że fakt
    wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacjach.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z
    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4
    ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym
    zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności
    gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C-219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
      obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty należnej
    prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej określając ją
    jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej ceny energii
    elektrycznej. Kwotę tą należy uznać za wynagrodzenie należne Państwu, tj. prosumentowi,
    za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
    elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a ustawy o OZE, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn
    sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t)
    składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca
    kalendarzowego.
    Z kolei w przypadku, gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi
    sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania

    (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4
    ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla
    danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej
    niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej wg ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej z odnawialnych
    źródeł energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej, dokonują Państwo dostawy tej
    energii, za którą będzie Państwu przysługiwało wynagrodzenie. Depozyt prosumencki,
    który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w
    art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków należną prosumentowi za energię
    elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć
    kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu
    tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – czynny podatnik VAT, poprzez wprowadzanie
    energii do sieci energetycznej, będziecie dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym zawrą Państwo umowę, dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy.
    Wprowadzenie do sieci przez Państwa energii elektrycznej, która jest wytwarzana z
    odnawialnych źródeł energii, stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7
    ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Dostawa energii elektrycznej nie została przez ustawodawcę wymieniona jako zwolniona
    od podatku, w konsekwencji stanowi ona czynność opodatkowaną podatkiem od towarów
    i usług.
    Podsumowując, stwierdzam, że wprowadzenie przez Państwa do sieci energii elektrycznej
    wyprodukowanej w mikroinstalacjach stanowi odpłatną dostawę towarów, opodatkowaną
    podatkiem VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.
    Dalsze Państwa wątpliwości dotyczą kwestii powstania obowiązku podatkowego po
    Państwa stronie zgodnie z art. 19a ustawy.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.

    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu
    za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien
    być rozliczony za ten okres.
    Zgodnie z treścią art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Jak stanowi art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Według art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze, rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Art. 106b ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Na mocy art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności – w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Z powyższych regulacji wynika, że w przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz
    innego podatnika podatku VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia
    faktury, zaś faktura powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu

    płatności. W sytuacji, gdy podatnik nie wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z
    opóźnieniem – obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej
    wystawianie, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu
    płatności.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że w tym przypadku przez „termin płatności” rozumie się
    termin płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, czy umowy zawarte przez Państwa ze
    Sprzedawcą ustalają termin płatności za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci przez
    Państwa. Wskazali Państwo, że przypadku, gdy nie wykorzystają Państwo zgromadzonych
    w danym miesiącu kalendarzowym środków odpowiadających wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w ciągu 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych –
    wówczas niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest Państwu zwracana w
    wysokości maksymalnej 20% energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
    kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty (nie później niż do końca 13 miesiąca
    następującego po tym miesiącu). Jednakże, aneks do Umowy Kompleksowej definiując
    Okres rozliczeniowy odsyła do okresu wynikającego z Umowy Kompleksowej. Umowa
    kompleksowa natomiast wskazuje, iż rozliczenia za sprzedaż energii elektrycznej wraz z
    usługą dystrybucji dokonywane będą w miesięcznych okresach rozliczeniowych
    (warsztaty). Okres rozliczeniowy dla drugiej umowy wynosi 2 miesiące. Jako przykład
    podali Państwo, że na wartość depozytu prosumenckiego wykazanego na fakturze
    wystawili Państwo dla Sprzedawcy z tytułu oddanej energii elektrycznej, rozliczonej
    poprzez depozyt prosumenta. Formą uregulowania faktury jest kompensata. Kwota
    depozytu prosumenckiego stanowi kwotę brutto. Na fakturze wykazali Państwo podstawę
    opodatkowania i VAT należny.
    Tak więc przedstawiony model rozliczeń między stronami wskazuje na zastosowanie
    kompensaty należności wzajemnych, gdyż kwota należna do zapłaty przez Państwa z
    tytułu pobranej przez Państwa energii jest pomniejszana o kwotę należną Państwu od
    Sprzedawcy, w związku z energią wprowadzoną do sieci. Nie można zatem przyjąć, że nie
    występuje żaden termin płatności należności (rozliczeń) ze Sprzedawcą na Państwa rzecz
    za energię wprowadzoną do sieci, a w konsekwencji, że termin ten nie determinuje
    momentu powstania obowiązku podatkowego. Jest bowiem mowa o okresach
    rozliczeniowych i kompensatach należności.
    Podsumowując, stwierdzam, że po Państwa stronie obowiązek podatkowy z tytułu
    wprowadzenia do sieci energetycznej prądu powstaje – co do zasady – z chwilą
    wystawienia faktury, zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit a ustawy, jednak nie później niż z
    upływem terminu płatności.
    Tym samym, Państwa stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku

    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.