Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.577.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-04
Teza: Sprzedaż przez Wnioskodawcę działek powstałych z podziału
nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działki
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
podział
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy działek powstałych z
    podziału działki nr 1.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    12 września 2018 r. Wnioskodawczyni nabyła w drodze darowizny od swojej matki
    nieruchomość rolną oznaczoną jako działka nr 1, obręb (...), położoną w miejscowości (...),
    gmina (...), objętą księgą wieczystą nr (...), na podstawie aktu notarialnego - Repertorium A
    nr (...).
    W roku 2019 Wnioskodawczyni podjęła działania mające na celu przekształcenie
    przedmiotowej działki rolnej w działkę budowlaną, z zamiarem realizacji na niej budowy
    budynku mieszkalnego dla własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Z uwagi na brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości
    (...), a także obowiązywanie wyłącznie studium uwarunkowań, w którym działka nr 1
    została oznaczona jako teren przeznaczony pod zabudowę, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy wymagało spełnienia dodatkowych przesłanek, w tym odpowiedniej klasyfikacji
    gruntu. Gmina odmówiła wydania decyzji o warunkach zabudowy z uwagi na zbyt wysoką
    klasę bonitacyjną gruntu (klasa III).
    W związku z powyższym Wnioskodawczyni wystąpiła do Starostwa Powiatowego w (...) o
    przeprowadzenie procedury reklasyfikacji gruntu. W wyniku tego postępowania uzyskano
    decyzję administracyjną, w której dokonano obniżenia klasy gruntu z III na IVa na
    powierzchni 0,6421 ha. Umożliwiło to uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla
    budowy budynku jednorodzinnego. Decyzja Burmistrza Gminy (...) nr (...) z 3 sierpnia 2020
    r. została wydana pozytywnie. Wnioskodawczyni uzyskała również zaświadczenia
    dotyczące możliwości podłączenia do sieci wodociągowej i elektroenergetycznej.
    1 grudnia 2021 r., na podstawie kolejnej darowizny od matki (akt notarialny Repertorium
    A nr (...)), Wnioskodawczyni nabyła dodatkową nieruchomość - działkę nr 2, położoną
    również w (...). Ze względu na korzystniejsze warunki lokalizacyjne tej nieruchomości
    (asfaltowy dojazd oraz obecność mediów w granicach działki), Wnioskodawczyni
    zrezygnowała z realizacji inwestycji na działce nr 1.
    W 2023 r. Wnioskodawczyni postanowiła sprzedać działki 1. Wnioskodawczyni wystawiała
    ogłoszenie o sprzedaży na portalu (...) 22 lutego 2023 r. Przez miesięczny czas trwania
    ogłoszenia nie zgłosił się nikt chętny. Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych
    dodatkowych działań, aby sprzedać działkę.
    29 maja 2023 r. do Wnioskodawczyni zgłosił się inwestor zainteresowany nabyciem
    nieruchomości. Strony zawarły umowę przedwstępną sprzedaży. Wnioskodawczyni
    udzieliła inwestorowi pełnomocnictwa do podejmowania określonych czynności
    administracyjno-formalnych, w tym w szczególności: występowania z wnioskami,
    składania oświadczeń, uiszczania opłat, reprezentowania przed organami administracji
    oraz składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na
    cele budowlane.
    W wyniku działań pełnomocnika uzyskano decyzję o warunkach zabudowy dla budowy
    czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych (decyzja nr (...) z 8 lutego 2024 r.).
    Następnie dokonano formalnego podziału nieruchomości nr 1, na skutek czego powstały
    działki oznaczone numerami: 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 oraz 10. Działka nr 10 zachowała charakter
    rolny, natomiast pozostałe działki zostały przeznaczone pod zabudowę.

    W tym roku Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży 3 działek o numerach 3, 4 i 5.
    Zawodowo Wnioskodawczyni związana jest ze służbą zdrowia, pracuje w szpitalu na
    umowę o pracę, wykonując zawód medyczny. Aktywność zawodowa nie jest związana z
    rynkiem nieruchomości, budowlanym, czy też z pośrednictwem w sprzedaży
    nieruchomości, nie prowadzi też i nigdy nie prowadziła żadnej pozarolniczej działalności
    gospodarczej, a sprzedaż tych nieruchomości dotyczy rozporządzania majątkiem
    prywatnym Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni nie jestem zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Na rzeczonej działce nie jest prowadzona działalność rolnicza. Nieruchomość nie jest
    również wynajmowana.
    Ponadto:
    Działka nr 1 nie była wykorzystywana w żaden sposób od dnia jej nabycia do dnia
    dokonania jej podziału.
    Nowo wydzielone działki również nie są i nie były wykorzystywane w jakikolwiek sposób,
    poza dokonanym podziałem geodezyjnym, który miał na celu umożliwienie ich przyszłej
    sprzedaży. Część działek została już podzielona, kolejne zostaną wydzielone po sprzedaży
    istniejących.
    Zgodnie z zapisami umowy przedwstępnej, Wnioskodawczyni zobowiązała się do
    dokonania podziału geodezyjnego nieruchomości oraz sprzedaży powstałych działek w
    terminach określonych w umowie. Kupujący ponosi wszelkie koszty związane z zawarciem
    umowy sprzedaży, przeniesieniem własności, dokonaniem podziału geodezyjnego oraz
    uzyskaniem nowych warunków zabudowy. Umowa przedwstępna nie zawiera
    szczegółowego opisu czynności podejmowanych przez pełnomocnika - są one ujęte w
    odrębnym pełnomocnictwie.
    Umowa przedwstępna określa obowiązek dokonania podziału geodezyjnego w terminie
    24 miesięcy oraz sprzedaży działek zgodnie z harmonogramem określonym w treści
    umowy.
    Na mocy odrębnego pełnomocnictwa, pełnomocnik jest upoważniony do: składania
    wniosków, odbioru dokumentów, składania oświadczeń, dokonywania opłat, składania
    wyjaśnień i deklaracji, reprezentowania Wnioskodawczyni przed organami administracji
    publicznej oraz składania oświadczeń o prawie do dysponowania nieruchomością na cele
    budowlane. Kupujący ponosi obowiązek zapłaty za nabywane działki gruntu.
    Do dnia przeniesienia własności, kupujący nie dokonuje i nie będzie dokonywał
    jakichkolwiek nakładów inwestycyjnych na przedmiotowe działki.
    Kupujący ponosi wyłącznie koszty przygotowawcze (dokumentacja, opłaty
    administracyjne, wnioski, pełnomocnictwa), nie ponosząc nakładów inwestycyjno-
    budowlanych.
    Wnioskodawczyni udzieliła pełnomocnictwa Kupującemu na potrzeby realizacji inwestycji
    w zakresie zaprojektowania i budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych na
    działkach powstałych z podziału działki 1, obejmujące czynności opisane powyżej.
    Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej żadnych transakcji dotyczących sprzedaży
    nieruchomości gruntowych.
    Wnioskodawczyni jest właścicielem wyłącznie działki nr 1 oraz działki nr 2, nabytej w
    drodze darowizny od matki. Działka nr 1 stanowi przedmiot niniejszego wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej.

## Pytanie

Czy sprzedaż przez Wnioskodawczynię działek powstałych z podziału nieruchomości nr 1
    w (...) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako działalność gospodarcza w

    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, czy też stanowić będzie zwykły zarząd majątkiem
    prywatnym, który nie kwalifikuje Wnioskodawczyni jako podatnika VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że w stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku, Wnioskodawczyni w ramach planowanej transakcji
    sprzedaży prawa własności działek nie będzie mieć statusu podatnika podatku VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i sprzedaż działek nie będzie
    opodatkowana podatkiem VAT, jako sprzedaż majątku prywatnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez
    towary, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W odniesieniu do definicji sprzedaży (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT), należy uznać, że
    sprzedaż nieruchomości gruntowych stanowi dostawę towarów, a tym samym może
    podlegać opodatkowaniu VAT. Jednakże, kluczowym elementem dla opodatkowania tej
    czynności jest ustalenie, czy Wnioskodawca działa w charakterze podatnika VAT.
    Podatnikami podatku VAT są, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, które wykonują
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego przepisu, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o VAT precyzuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców, usługodawców oraz rolników, w tym działalność
    polegającą na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Istotnym elementem definicji działalności gospodarczej jest stałość i
    powtarzalność podejmowanych czynności oraz ich zorganizowany charakter.
    Zgodnie z interpretacją ww. przepisów, nie każda czynność dostawy nieruchomości musi
    być traktowana jako wykonywana w ramach działalności gospodarczej, a tym samym nie
    każda sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), w tym
    wyrokiem w sprawach C-180/10 oraz C-181/10, czynności związane z wykonywaniem
    prawa własności do nieruchomości prywatnej, nawet gdy dotyczą sprzedaży większej
    liczby działek, nie muszą same w sobie prowadzić do uznania sprzedawcy za podatnika
    VAT. TSUE podkreśla, że jedynie podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak
    uzbrojenie gruntu, budowa dróg wewnętrznych, czy podejmowanie działań
    marketingowych wykraczających poza standardowe ogłoszenia, mogą prowadzić do
    uznania osoby sprzedającej nieruchomość za podatnika.
    Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie zamierza podejmować takich działań.
    Nieruchomości zostały nabyte od rodziny, stanowią majątek rodzinny. Wnioskodawczyni
    nie uzbrajała działek, nie podejmowała działań zmierzających do uzyskania pozwoleń na
    budowę, a także nie zlecała działań marketingowych mających na celu aktywne
    promowanie Nieruchomości.
    Jak już napisano powyżej, Wnioskodawczyni nie wykonuje jakiejkolwiek działalności
    gospodarczej, także w zakresie handlu nieruchomościami. Od lat nie prowadzi żadnego
    obrotu ziemią, a działki w (...) były zawsze prywatnym majątkiem (w całości pozyskanym
    darowizną, nie było także jakiegokolwiek prawa do odliczenia VAT przy nabyciu).
    Wnioskodawczyni nie nabywała ich z przeznaczeniem do zysku, ani nie inwestowała
    środków w ich rozwój. W praktyce sprzedaż działek ma charakter jednorazowy,
    incydentalny. Wszystkie wymienione czynności (podział, wystąpienie o warunki zabudowy)
    mieszczą się w zwykłym zarządzaniu majątkiem osobistym. Szeroko przyjmuje się, że
    samo podjęcie działań organizacyjnych dla ułatwienia sprzedaży (jak podział terenu czy
    uzyskanie warunków zabudowy) nie czyni z właściciela przedsiębiorcy. Np. NSA w wyroku

    z 10 lipca 2024 r. (I FSK 20/22) orzekł: „Sprzedaż nieruchomości przez właściciela, która
    polega jedynie na podziale działek i zwiększeniu ich atrakcyjności poprzez zmiany w planie
    zagospodarowania przestrzennego oraz uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, nie
    stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, gdyż mieści się w ramach
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym”.
    Wnioskodawczyni dokładnie taki scenariusz realizuje: podział działki i próba uczynienia
    działek bardziej atrakcyjnymi nie wykraczają poza zwykłe zarządzanie prywatnym
    majątkiem i nie świadczą o prowadzeniu stałej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z orzeczeniem TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-
    181/10, osoba fizyczna sprzedająca nieruchomość nabywaną w ramach majątku
    prywatnego, która nie podejmuje aktywnych działań o charakterze zawodowym (np.
    uzbrajanie gruntu, budowanie infrastruktury, intensywne działania marketingowe), nie
    może być uznana za podatnika VAT. Sama liczba sprzedawanych działek, czy podział
    nieruchomości na mniejsze jednostki, nie stanowi przesłanki do uznania takiej działalności
    za zorganizowaną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 17 marca 2017 r. (sygn. akt I FSK 1643/15), podkreślając, że
    „przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną)”. W
    tym kontekście, Wnioskodawczyni nie podejmuje i nie zamierza podejmować takich
    działań. Warto również podkreślić, że Wnioskodawczyni nie zamierza podejmować innych
    działań, które mogłyby wskazywać na profesjonalny charakter sprzedaży działek. Działki
    nie zostały nabyte z zamiarem dalszej odsprzedaży, a sprzedaż Nieruchomości będzie
    miała charakter uzyskania środków w celu budowy własnego domu na drugiej otrzymanej
    w darowiźnie działce.
    Brak jest też aktywności typowej dla działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni nie
    prowadzi działań mających na celu podniesienie atrakcyjności działek (np. uzbrojenie
    terenu, budowa dróg, czy uzyskiwanie warunków zabudowy), co mogłoby sugerować
    profesjonalne podejście do sprzedaży nieruchomości.
    Brak profesjonalnych cech działalności. Równie istotne jest to, że Wnioskodawczyni nie
    wykazywała cech zawodowego handlu nieruchomościami. Interpretacje organów
    podatkowych wielokrotnie wskazują, że sprzedający nieruchomości musi wykazywać
    aktywność porównywalną do profesjonalistów (np. działania marketingowe, inwestycje w
    infrastrukturę, angażowanie kapitału na szeroką skalę). Tymczasem w niniejszej sprawie
    brak jest takich działań: działki są nieuzbrojone, nie utwardzono dojazdów, nie prowadzi
    się intensywnych kampanii sprzedażowych. Organ właśnie wskazał w interpretacji z 17
    czerwca 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.218.2025.2.JO), że kluczowe jest, iż „Sprzedaż
    niezabudowanych działek gruntu powstałych z podziału nieruchomości nie stanowi
    opodatkowanej VAT działalności gospodarczej, gdyż nie towarzyszy jej aktywność
    handlowa wykraczająca poza zarządzanie majątkiem prywatnym, zgodnie z art. 15 ust. 1-2
    ustawy o VAT, (...) „Wnioskodawca nie wykazywał cech działalności gospodarczej, tj. brak
    działań marketingowych, nieuzbrojenie nieruchomości, brak utwardzenia dróg i mediów
    oraz działania w ramach majątku osobistego”. To samo podkreślają kolejne interpretacje,
    m.in. z 16 maja 2025 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.171.2025.2.AA) uznano, że „transakcja
    ma charakter zarządu majątkiem prywatnym, ponieważ działki były częścią majątku
    osobistego, nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej i nie były nabywane z
    intencją odsprzedaży. Decyzja sprzedaży była podyktowana sytuacją osobistą, a nie
    profesjonalnym obrotem nieruchomościami”. W świetle tak sformułowanych kryteriów
    Wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek określających podatnika VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby wykonujące działalność
    gospodarczą. Działalność tę określa art. 15 ust. 2 jako stałą, zorganizowaną aktywność
    produkcyjną, handlową lub usługową. Tutaj brak jest stałości i organizacji w sensie
    biznesowym - mamy jednorazową sprzedaż prywatnego majątku. Działki nie były

    „towarami obrotowymi” nabytymi w celu ich następnej odsprzedaży; stanowią element
    majątku osobistego. W efekcie nie zachodzą przesłanki art. 15. Wskaźnikiem są i
    zachowania, podobni podatnicy. W analogicznych sprawach organy i sądy podkreślały, że
    taki jednorazowy obrót nie zmienia właściciela w przedsiębiorcę VAT.
    Dla przykładu wyrok NSA z 10 lipca 2024 r., sygn. I FSK 20/22:
    „Sprzedaż nieruchomości przez właściciela, która polega jedynie na podziale działek i
    zwiększeniu ich atrakcyjności poprzez zmiany w planie zagospodarowania przestrzennego
    oraz uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, nie stanowi działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy VAT, gdyż mieści się w ramach zwykłego zarządu prywatnym
    majątkiem”.
    Sprzedaż działek, o których mowa we wniosku, ma charakter sprzedaży majątku
    prywatnego i nie ma charakteru zorganizowanej działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W związku z tym, Wnioskodawczyni nie będzie występowała
    jako podatnik VAT w ramach tej transakcji, ponieważ nie prowadzi działań, które
    wskazywałyby na profesjonalny charakter tej sprzedaży.
    Wydana interpretacja negatywna z 25 kwietnia 2025 r. opierała się na założeniu, że
    podział działki i wystąpienie o warunki zabudowy to czynności typowe dla profesjonalnego
    dewelopera i dowodzą działalności gospodarczej. Argument ten należy odrzucić: jak
    wskazano powyżej, najnowsze orzecznictwo (WSA i NSA) wyraźnie uznaje, iż analogiczne
    działania mogą mieć charakter prywatny.
    Sprzedaż kilku działek z majątku osobistego nie jest porównywalna z zorganizowaną
    działalnością na rynku nieruchomości (brak towarzyszącej roboty budowlanej, pełnej
    infrastruktury itp.).
    Orzecznictwo WSA podkreślało, że sam zamiar uzyskania korzystnej ceny nie tworzy z
    właściciela przedsiębiorcy i że jednorazowa sprzedaż działek nie stanowi „zorganizowanej
    działalności gospodarczej”.
    Przeciwnie, w interpretacjach organ potwierdził, iż działki nabyte bez celu obrotu i
    nieużywane gospodarczo pozostają w zarządzie prywatnym, zaś wykonanie niezbędnych
    czynności w celu korzystnej sprzedaży nie dowodzą cech profesjonalnej działalności, gdyż
    trudno oczekiwać od Wnioskodawcy, aby zachowywał się wbrew swojemu własnemu
    interesowi prywatnemu i dokonywał sprzedaży bez podjęcia jakichkolwiek kroków w celu
    korzystnego rozporządzania swoim majątkiem prywatnym.
    W związku z powyższym sprzedaż rozpatrywanych działek nie nosi cech działalności
    gospodarczej VAT. Działania Wnioskodawczyni zmierzają jedynie do korzystnego
    rozporządzenia majątkiem prywatnym - nie dochodzi do stałego, zorganizowanego obrotu
    jako przedsiębiorcy. W orzecznictwie i w najnowszych interpretacjach przywołanych
    powyżej takie okoliczności zawsze oznaczają wyłączenie z VAT. Wnioskodawczyni stoi więc
    na stanowisku, że prawidłowa kwalifikacja transakcji to brak opodatkowania VAT
    (sprzedaż działek jest zarządem majątkiem prywatnym, Wnioskodawczyni nie staje się
    podatnikiem z tego tytułu).
    Wnioskodawczyni uważa, że w świetle wyżej przedstawionych argumentów, nie będzie
    posiadała statusu podatnika VAT w odniesieniu do planowanej sprzedaży, zatem sprzedaż
    ta nie będzie podlegała opodatkowaniu.
    Orzecznictwo TSUE oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, przytoczone powyżej,
    jednoznacznie wskazuje, że jedynie podmioty działające w sposób profesjonalny, tj.
    wykonujące zorganizowane działania w zakresie obrotu nieruchomościami, mogą być
    uznane za podatników VAT.
    W sytuacji Wnioskodawczyni brak jest takich działań co wykazano powyżej -
    nieruchomości nie są uzbrojone, nie były prowadzone intensywne działania
    marketingowe, a Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności jakiejkolwiek gospodarczej,

    tym bardziej związanej z obrotem nieruchomościami. Działki stanowią majątek prywatny
    Wnioskodawczyni i nie zostały nabyte w celu prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o VAT, a ich sprzedaż będzie miała charakter likwidacji części majątku
    osobistego. W świetle powyższego, sprzedaż działek nie będzie opodatkowana podatkiem
    VAT.
    Takie samo stanowisko, w ocenie Wnioskodawczyni, znajdzie zastosowanie również w
    przypadku, gdy sprzedaż działek będzie rozłożona na kilka etapów (partii) w ciągu kilku
    miesięcy lub lat na rzecz tego samego lub różnych nabywców, o ile w tym okresie
    Wnioskodawczyni nie będzie podejmować aktywnych, zorganizowanych działań typowych
    dla osób zajmujących się w sposób profesjonalny obrotem nieruchomościami.
    Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów
    administracyjnych oraz interpretacjach organów podatkowych. W wyroku NSA z 27
    kwietnia 2022 r., sygn. akt I FSK 1589/18, sąd uznał, że sprzedaż działek otrzymanych w
    darowiźnie, mimo podjęcia niektórych działań (np. uzyskania warunków zabudowy), nie
    stanowiła działalności gospodarczej, ponieważ sprzedająca nie wykazywała
    zorganizowanej aktywności charakterystycznej dla przedsiębiorcy zajmującego się
    obrotem nieruchomościami.
    Podobne stanowisko zajął NSA w wyroku z 25 lutego 2010 r., sygn. akt I FSK 162/09,
    podkreślając, że sprzedaż działek z majątku prywatnego nie podlega VAT, o ile sprzedający
    nie podejmuje działań takich jak uzbrojenie terenu czy intensywna promocja sprzedaży, a
    jedynie zarządza swoim majątkiem prywatnym.
    Również w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 10 lutego 2023 r. sygn. 0111-KDIB3-
    1.4012.848.2022.4.MSO potwierdzono, że sprzedaż działek nabytych w drodze darowizny,
    jeżeli odbywa się w ramach zarządu majątkiem prywatnym i bez profesjonalnych działań,
    nie powoduje obowiązku zapłaty VAT.
    Z kolei w interpretacji indywidualnej z 20 marca 2017 r. (sygn. 1462-IPPP2.4512.75.2017.1.
    RR) stwierdzono, że jeśli brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w
    zakresie sprzedaży gruntu, która odpowiadałaby działaniom podmiotów profesjonalnie
    zajmujących się takimi transakcjami, to zbycie działki budowlanej nie podlega
    opodatkowaniu VAT. Taka transakcja jest traktowana jako zarządzanie majątkiem
    prywatnym.
    W interpretacji indywidualnej z 30 marca 2021 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.759.2020.1.JJ)
    wyjaśniono, że brak cech wskazujących na zawodowy, stały i zorganizowany charakter
    działalności oznacza, że sprzedaż udziału w działkach nie będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT. W związku z tym sprzedawca nie będzie uznany za podatnika VAT zgodnie z art. 15
    ust. 1 ustawy, a transakcja nie będzie traktowana jako działalność gospodarcza w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości zabudowanych jak i niezabudowanych (gruntów), traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na

    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przez Panią działek powstałych z
    podziału działki nr 1, istotne jest, czy w celu dokonania jej dostawy podjęła Pani aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że 12 września 2018 r. nabyła Pani w drodze darowizny od swojej
    matki nieruchomość rolną oznaczoną jako działka nr 1. W roku 2019 podjęła Pani
    działania mające na celu przekształcenie przedmiotowej działki rolnej w działkę
    budowlaną, z zamiarem realizacji na niej budowy budynku mieszkalnego dla własnych
    potrzeb mieszkaniowych.
    W związku z powyższym wystąpiła Pani do Starostwa Powiatowego o przeprowadzenie
    procedury reklasyfikacji gruntu. W wyniku tego postępowania uzyskano decyzję
    administracyjną, w której dokonano obniżenia klasy gruntu. Umożliwiło to uzyskanie

    decyzji o warunkach zabudowy dla budowy budynku jednorodzinnego. Uzyskała Pani
    również zaświadczenia dotyczące możliwości podłączenia do sieci wodociągowej i
    elektroenergetycznej. W 2023 r. postanowiła Pani sprzedać działki 1. Wystawiała Pani
    ogłoszenie o sprzedaży na portalu (...) 22 lutego 2023 r. Przez miesięczny czas trwania
    ogłoszenia nie zgłosił się nikt chętny. Nie podejmowała Pani żadnych dodatkowych
    działań, aby sprzedać działkę.
    29 maja 2023 r. zgłosił się do Pani inwestor zainteresowany nabyciem nieruchomości.
    Strony zawarły umowę przedwstępną sprzedaży. Udzieliła Pani inwestorowi
    pełnomocnictwa do podejmowania określonych czynności administracyjno-formalnych, w
    tym w szczególności: występowania z wnioskami, składania oświadczeń, uiszczania opłat,
    reprezentowania przed organami administracji oraz składania oświadczeń o posiadanym
    prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
    W wyniku działań pełnomocnika uzyskano decyzję o warunkach zabudowy dla budowy
    czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych.
    Na rzeczonej działce nie jest prowadzona działalność rolnicza. Nieruchomość nie jest
    również wynajmowana.
    Działka nr 1 nie była wykorzystywana w żaden sposób od dnia jej nabycia do dnia
    dokonania jej podziału. Nowo wydzielone działki również nie są i nie były wykorzystywane
    w jakikolwiek sposób, poza dokonanym podziałem geodezyjnym, który miał na celu
    umożliwienie ich przyszłej sprzedaży. Część działek została już podzielona, kolejne zostaną
    wydzielone po sprzedaży istniejących.
    Zgodnie z zapisami umowy przedwstępnej, zobowiązała się Pani do dokonania podziału
    geodezyjnego nieruchomości oraz sprzedaży powstałych działek w terminach określonych
    w umowie. Kupujący ponosi wszelkie koszty związane z zawarciem umowy sprzedaży,
    przeniesieniem własności, dokonaniem podziału geodezyjnego oraz uzyskaniem nowych
    warunków zabudowy. Umowa przedwstępna nie zawiera szczegółowego opisu czynności
    podejmowanych przez pełnomocnika - są one ujęte w odrębnym pełnomocnictwie.
    Umowa przedwstępna określa obowiązek dokonania podziału geodezyjnego w terminie
    24 miesięcy oraz sprzedaży działek zgodnie z harmonogramem określonym w treści
    umowy.
    Na mocy odrębnego pełnomocnictwa, pełnomocnik jest upoważniony do: składania
    wniosków, odbioru dokumentów, składania oświadczeń, dokonywania opłat, składania
    wyjaśnień i deklaracji, reprezentowania Wnioskodawczyni przed organami administracji
    publicznej oraz składania oświadczeń o prawie do dysponowania nieruchomością na cele
    budowlane. Kupujący ponosi obowiązek zapłaty za nabywane działki gruntu.
    Udzieliła Pani pełnomocnictwa kupującemu na potrzeby realizacji inwestycji w zakresie
    zaprojektowania i budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach
    powstałych z podziału działki 1, obejmujące czynności opisane powyżej.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać,
    że doszło do podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży ww. działek i tym samym do
    udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych w Pani imieniu w ww. zakresie, w szczególności: występowania z wnioskami,
    składania oświadczeń, uiszczania opłat, reprezentowania przed organami administracji
    oraz składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na
    cele budowlane. Czynności te nastąpią chronologicznie po sobie jeszcze przed zawarciem
    definitywnej umowy sprzedaży. Udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy
    umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb
    Kupującego (pozwolenia, podziału itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo
    stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży
    uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.

    Z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku wynika,
    że działki powstałe z podziału działki nr 1, zostały udostępnione na rzecz Kupującego na
    mocy umowy przedwstępnej sprzedaży, wyłącznie w celu uzyskania przez Kupującego
    niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującemu zrealizowania warunków, od
    których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem taką umowę należy
    patrzeć jako na element jednego, tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że podjęte przez Kupującego działania nie prowadzą do podwyższenia
    atrakcyjności działek lecz przyszły nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie,
    w celu przystosowania działek do zrealizowania własnych potrzeb.
    Tym samym, samo udzielenie pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych
    czynności w celu dostosowania gruntu do Jego potrzeb przed sprzedażą, po zawarciu
    umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pani z tego powodu uznana za
    podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Panią działek nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że ta
    sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani aktywnych
    działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków
    w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych
    okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu
    majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem
    TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży działek będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług
    i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym,
    nie będzie Pani podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w
    odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Panią działek powstałych z podziału działki nr 1 nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA: z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21; z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21; z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21; z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21; z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20; z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.