Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-326/13-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-06-12
Teza: Nieuznanie nieodpłatnego przekazania materiałów reklamowych za odpłatną dostawę towarów
Słowa kluczowe: materiały-materiały reklamowe; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 kwietnia 2013 r. (data wpływu 29 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania nieodpłatnego przekazania materiałów reklamowych i informacyjnych za dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania nieodpłatnego przekazania materiałów reklamowych i informacyjnych za dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka w celu zwiększenia sprzedaży swoich towarów realizuje działania promocyjne polegające m.in. na nieodpłatnym przekazywaniu kontrahentom będącym podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych (cenników, katalogów zawierających informacje techniczne na temat sprzedawanych towarów) niezawierających dodatkowych elementów mogących stanowić wartość użytkową np. kalendarze, mapy, atlasy samochodowe itp. Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia tych towarów. Jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), określona w momencie przekazywania towaru przekracza 10 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy katalogi, cenniki itp. drukowane materiały reklamowe i informacyjne nieodpłatnie przekazywane kontrahentom będącym podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą należy uznać za towar będący przedmiotem czynności opodatkowanej a tym samym czy czynność nieodpłatnego przekazania tych materiałów należy rozumieć jako dostawę towarów określoną w art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie materiałów reklamowych lub informacyjnych nie ma charakteru dostawy towarów, gdyż materiały te same w sobie nie wyrażają wartości materialnej - nie mają waloru konsumpcyjnego dla podmiotu otrzymującego (istotą ich jest przekazanie informacji). Nie ma do czynienia z nieodpłatnym wydaniem towarów.

Spółka realizuje jedynie reklamę na temat swoich towarów poprzez materiały reklamowe i informacyjne, które stanowią wyłącznie nośnik informacji. Intencją podatnika nie jest w takim przypadku wręczenie potencjalnemu klientowi katalogu czy cennika jako rzeczy, a jedynie przekazanie informacji, które zapisane są na takim nośniku. Taki sam pogląd przedstawił WSA w Warszawie w wyroku III SA/Wa 2114/09 podtrzymany przez NSA w wyroku I FSK1201/10. Wyrok ów mówi, że drukowane materiały reklamowe i informacyjne nie są towarami w znaczeniu konsumpcyjnym. Materiały takie są bowiem specyficznym produktem, zawierającym informacje mające zachęcić ewentualnego klienta do zakupu właściwego produktu. Nie mają one charakteru konsumpcyjnego, skoro u otrzymującego je odbiorcy nie powodują żadnego przysporzenia majątkowego, a jedynie przekazują informacje o danym produkcie.

Z powyższego zaś wynika, że drukowane materiały te nie mogą być uznane za towar będący przedmiotem czynności opodatkowanej, ponieważ podatek od towarów i usług jest podatkiem od konsumpcji, zaś materiały reklamowe nie mają wartości konsumpcyjnej. Podobne stanowisko zamieszczone w broszurze informacyjnej „Najważniejsze zmiany w podatku od towarów i usług od dnia 1 kwietnia 2013 r.” zajęło również Ministerstwo Finansów. W dokumencie tym Ministerstwo informuje, że „W pierwszej kolejności należy ustalić czy drukowany materiał informacyjny i reklamowy ma wartość użytkową z punktu widzenia konsumenta. Jeśli nie - będzie to np. katalog czy ulotka to nie podlega on opodatkowaniu podatkiem VAT.

Pogląd taki potwierdza również piśmiennictwo. „Opodatkowaniu powinno podlegać jedynie nieodpłatne wydanie towarów posiadających wartość konsumpcyjną. Wyjątkiem od tej zasady jest przekazywanie prezentów o małej wartości i próbek. Nie powinno natomiast podlegać opodatkowaniu wydawanie ulotek, gazetek reklamowych czy folderów (\`(...)\`) czyli towarów nieposiadających wartości konsumpcyjnej”. J. Martini - Nowa ustawa o VAT wyd. Difin Warszawa 2004 r. s. 79.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika (ust. 3).

W myśl ust. 4 cyt. artykułu, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub ich części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka w celu zwiększenia sprzedaży swoich towarów realizuje działania promocyjne polegające m.in. na nieodpłatnym przekazywaniu kontrahentom będącym podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych (cenników, katalogów zawierających informacje techniczne na temat sprzedawanych towarów) niezawierających dodatkowych elementów mogących stanowić wartość użytkową np. kalendarze, mapy, atlasy samochodowe, itp. Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia tych towarów. Jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), określona w momencie przekazywania towaru przekracza 10 zł. Materiały te same w sobie nie wyrażają wartości materialnej - nie mają waloru konsumpcyjnego dla podmiotu otrzymującego (istotą ich jest przekazanie informacji). Spółka realizuje jedynie reklamę na temat swoich towarów poprzez materiały reklamowe i informacyjne, które stanowią wyłącznie nośnik informacji. Intencją Wnioskodawcy nie jest w takim przypadku wręczenie potencjalnemu klientowi katalogu czy cennika jako rzeczy, a jedynie przekazanie informacji, które zapisane są na takim nośniku.

Rozstrzygając kwestię opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania kontrahentom drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych dotyczących dystrybuowanych towarów, w postaci cenników, katalogów zawierających informacje techniczne na temat sprzedawanych towarów, stosownym jest także odwołanie się do założeń konstrukcyjnych podatku od towarów i usług. Otóż, u podstaw podatku VAT leży obciążenie tym podatkiem konsumpcji, co jest realizowane poprzez doliczanie go do ceny nabywanych przez konsumentów dóbr. Faktyczny ciężar podatku jest przerzucany na kolejnych nabywców, aby w końcu obciążyć ostatniego nabywcę – konsumenta, który nie uczestniczy już w tym systemie i nie ma możliwości dalszego przerzucenia podatku. Mając powyższe na uwadze, podatek VAT obciąża konsumpcję danego towaru (lub usługi), przez którą należy rozumieć użycie nabytego towaru (lub usługi) ze skutkiem zaspokojenia jakiejkolwiek potrzeby przez konsumenta.

W świetle powyższego należy uznać, że nieodpłatne przekazanie kontrahentom ww. drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych nie stanowi czynności, z którą ustawa o VAT wiązałaby powstanie obowiązku podatkowego. Przyczyną pozostawienia poza zakresem podatku VAT tych przekazań jest brak ich konsumpcyjnego charakteru. Oznacza to, że odbiorca przekazywanych towarów nie konsumuje ich, nie jest też w wyniku dokonanej dostawy zaspokojona jakakolwiek potrzeba, ani też nie pojawia się wskutek tego przysporzenie majątkowe.

Należy jednak nadmienić, iż nie wszystkie formy przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych będą wyłączone spod opodatkowania jako towary nieposiadające wartości użytkowej. Otóż, drukowane materiały np. kalendarze ścienne z logo firmy, które obok funkcji reklamowych i informacyjnych, stanowią dla nabywcy wartość użytkową, o ile nie będą wypełniały definicji prezentów o małej wartości, będą objęte podatkiem od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie przekazane materiały pełnią jedynie funkcję informacyjną i nośnika reklamy, i - jak wskazał Wnioskodawca - nie przedstawiają dla nabywcy (kontrahenta) jakiejkolwiek wartości użytkowej (konsumpcyjnej).

Reasumując, nieodpłatne przekazywanie kontrahentom drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych w celu zwiększenia sprzedaży towarów Spółki, tj. cenników, katalogów, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na fakt, iż nie posiadają one wartości konsumpcyjnej – użytkowej dla kontrahentów. Tym samym przedmiotowe czynności nieodpłatnego przekazanie ww. materiałów nie wypełniają dyspozycji art. 7 ust. 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku zaistniały stan faktyczny, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.