Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-1084/15-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-30
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie źródła przychodu
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności; likwidacja; przychód-przychód z działalności gospodarczej; przychód-źródła przychodu; samochód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 lipca 2015 r. (data wpływu 30 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródła przychodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródła przychodu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Do dnia 31 marca 2015 r. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży artykułów używanych. Głównym zakresem działalności Wnioskodawcy było kupowanie hal magazynowych oraz ich wyposażenia, tj. regałów, skrzyń magazynowych itp., a następnie ich sprzedaż.

W dniu 25 czerwca 2013 r. Wnioskodawca zakupił samochód ciężarowy. Został on zakupiony w Niemczech na fakturę w kwocie netto 34.033,61 euro (147.814,78 zł) od firmy niemieckiej będącej czynnym podatnikiem VAT-UE. Został on zakupiony na firmę Wnioskodawcy i wprowadzony jako środek trwały.

W urzędzie skarbowym został opłacony należny podatek VAT w wysokości 33.998,00 zł. Wnioskodawca uzyskał zaświadczenie VAT-25 potwierdzające uiszczenie ww. podatku VAT.

Zakup samochodu został ujęty w deklaracji VAT-7 za miesiąc czerwiec 2013 w następujący sposób:

poz. 23 wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów – kwota netto: 147.815,00 zł,

poz. 24 podatek należny od wnt: 33.997,00 zł (100%),

poz. 39 nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych – kwota netto: 147.815,00 zł,

poz. 40 podatek naliczony od wnt: 33.997,00 zł (100%).

Ponadto w deklaracji tej został ujęty zapłacony podatek od towarów i usług z tytułu przywozu środka transportu z terytorium innego państwa członkowskiego, tj. w poz. 34 kwota: 33.998,00 zł.

Od miesiąca lipca 2013 r. rozpoczęto amortyzację zakupionego samochodu.

W dniu 10 marca 2015 r. decyzją nr 01/2015 nastąpiło wycofanie samochodu z działalności gospodarczej i przekazanie na cele osobiste właściciela firmy.

Kwota niezamortyzowanej części środka trwałego wyniosła: 59.357,13 zł. Następnie dokonano rozliczenia zwrotu podatku VAT od przekazania samochodu na cele własne podatnika, przy zastosowaniu 5-letniego okresu korekty. Ponieważ przy zakupie odliczono 100% VAT, tj. kwotę 33.997,00 zł, natomiast w firmie samochód był używany przez 3 lata (2013, 2014, 2015) uznano, że do zwrotu należy się kwota podatku w wysokości 13.599,00 zł, co zostało wykazane w deklaracji VAT-7 za miesiąc marzec 2015 r. w poz. 43 ze znakiem „-”, co spowodowało, że w pozycji 48 kwota ta została wykazana jako kwota podatku podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego. Podatek ten został zapłacony w terminie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

W którym momencie dokonuje się rozliczenia podatku dochodowego, tj. czy w momencie wycofania samochodu ciężarowego z firmy na cele prywatne właściciela czy w momencie ewentualnej sprzedaży (w ciągu 6 lat od daty zaprzestania wykorzystywania w działalności)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przekazanie składnika majątku trwałego na cele osobiste nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej. Jednak późniejsza sprzedaż samochodu, który w przeszłości stanowił środek trwały, powoduje powstanie przychodu w okresie 6 lat od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu wycofania samochodu z działalności. W takim przypadku nawet osoba, która już nie prowadzi działalności gospodarczej – ma także prawo wykazać koszty (w postaci niezamortyzowanej części wartości początkowej samochodu). Ponieważ działalność nie jest już prowadzona, sprzedaż samochodu następuje na podstawie umowy sprzedaży, a przychód uzyskany z tego tytułu wykazywany jest w rozliczeniu rocznym. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów (art. 7 ust. 2 ustawy o VAT) należy rozumieć również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia. Zgodnie z art. 91 ustawy o VAT 5-letni okres korekty obowiązuje dla samochodów, dla których prawo do odliczenia VAT od nabycia przysługiwało w ograniczonym zakresie (tj. 60% kwoty podatku, nie więcej niż 6.000,00 zł, lub 50% nie więcej niż 5.000,00 zł). W związku z powyższym przepis ten nie ma zastosowania w sytuacji Wnioskodawcy, gdyż miał prawo do odliczenia 100% podatku VAT.

Mając na uwadze wszystkie powyższe artykuły ustawy o VAT i ustawy o PDOF, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w momencie wycofania samochodu ciężarowego z firmy i przekazania go na cele prywatne właściciela, należy wykazać to jako dostawę towarów na terytorium kraju i opodatkować według stawki VAT 23% (przyjmując jako cenę netto wartość rynkową samochodu w momencie wycofania). W przypadku Wnioskodawcy wartość rynkowa wynosi 140.000,00 zł, w związku z powyższym podatek VAT wynosi 32.200,00 zł. Mając na uwadze, że Wnioskodawca zapłacił już kwotę 13.599,00 zł podatku VAT wynikającą z deklaracji VAT-7 za miesiąc marzec 2015 r., należy złożyć korektę deklaracji i do zapłaty wykazać kwotę podatku VAT w wysokości 32.200,00 zł (do dopłaty pozostanie wtedy kwota: 18.601,00 zł, plus odsetki).

Jednocześnie wycofanie samochodu z firmy i przekazanie go na cele osobiste właściciela nie rodzi obowiązku z tytułu podatku dochodowego. Dopiero w momencie jego sprzedaży (w ciągu 6 lat) należy uzyskany przychód z tego tytułu wykazać jako dochód z działalności (po pomniejszeniu o niezamortyzowaną część wartości początkowej środka trwałego).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

*   pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   pkt 8 – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Art. 10 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy stanowi, że przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej – w myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy – jest również odpłatne zbycie składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą będących:

1.  środkami trwałymi, albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  składników majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok ni zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składników majątku stanowiącego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej; z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z kolei przepis art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku:

1.  pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej,
2.  otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki

\- jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.

W myśl art. 24 ust. 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a), jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wydatkami na nabycie zbywanych składników, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Wnioskodawca w dniu 31 marca 2015 r. zlikwidował prowadzoną działalność gospodarczą. W związku z tym samochód zakupiony na cele działalności gospodarczej został wycofany z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i pozostanie własnością Wnioskodawcy, tj. użytkowany będzie do jego celów osobistych.

Jak wynika z treści przytoczonych przepisów, środki uzyskane ze sprzedaży składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych), pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie stanowią przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne, należy zatem uznać, że wycofanie samochodu ciężarowego z firmy na cele prywatne Wnioskodawcy nie powoduje powstania przychodu na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychód powstanie natomiast, gdy samochód, o którym mowa we wniosku, zostanie sprzedany przed upływem 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten składnik majątku został wycofany z działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług oraz w części dotyczącej ustalenia czy, w przypadku sprzedaży samochodu (będącego wcześniej w użyciu w działalności gospodarczej) już po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej (a przed upływem 6 lat) należy wystawić umowę cywilnoprawną, został rozstrzygnięty odrębnymi pismami.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.