Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-368/14-4/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-10-17
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą świadczeń na rzecz emerytów i rencistów (żołnierzy) oraz członków ich rodzin
Słowa kluczowe: emeryt; koszt-zwrot kosztów; płatnik; renciści; wypłata; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie; żołnierze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 2 lipca 2014 r. (data wpływu 9 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 września 2014 r. (data wpływu 2 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w odniesieniu do wypłacanych przez Wnioskodawcę emerytom i rencistom wojskowym świadczeń socjalnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 22 września 2014 r., Nr IPTPB1/415-368/14-2/MD na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 23 września 2014 r., następnie w dniu 2 października 2014 r. wpłynęło pismo z dnia 29 września 2014 r. stanowiące uzupełnienie wniosku (data nadania przesyłki w placówce pocztowej 30 września 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Organem wypłacającym świadczenia, o których mowa poniżej, jest Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego - dalej Dyrektor WBE.

I.

Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego wypłaca oprócz świadczeń emerytalno -rentowych na podstawie ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r., poz. 666, z późn. zm.) również inne świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych, w tym świadczenia socjalne.

Do otrzymania świadczenia socjalnego uprawnione są osoby pobierające emeryturę, rentę inwalidzką lub rentę rodzinną w Wojskowym Biurze Emerytalnym (dalej WBE).

Świadczeniobiorca WBE może korzystać ze świadczeń socjalnych, o których mowa w § 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 czerwca 2009 r. w sprawie funduszu socjalnego dla emerytów i rencistów wojskowych oraz przekazywania środków funduszu między wojskowymi organami wojskowymi (Dz. U. z 2009 r. Nr 107, poz. 890) - dalej rozporządzenie socjalne, tj:

1.  zapomogi pieniężnej,
2.  zwrotu kosztów opieki paliatywo-hospicyjnej,
3.  częściowego zwrotu kosztów leczenia w sanatoriach, uzdrowiskach oraz zakładach rehabilitacyjnych.

Świadczenia socjalne przyznaje, na wniosek świadczeniobiorcy, Dyrektor WBE, w ramach posiadanych środków na ten cel. Do wniosku świadczeniobiorca o przyznanie świadczenia socjalnego dołącza:

1.  zaświadczenie o dochodach świadczeniobiorcy i członków gospodarstwa domowego, o których mowa w paragrafie 3 rozporządzenia socjalnego;
2.  oryginalne lub potwierdzone za zgodność przez właściwy organ dokumenty potwierdzające zdarzenia losowe, klęski żywiołowe, przewlekłą chorobę lub inne wskazane we wniosku przyczyny powodujące pogorszenie warunków materialnych.

Ponadto w przypadku rent rodzinnych - dzieci, o których mowa w art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r., poz. 666, z późn zm.), Dyrektor WBE przyznaje pomoc finansową na kontynuowanie nauki dwa razy w roku kalendarzowym, w wysokości kwoty stanowiącej trzykrotność najniższej emerytury.

Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego wypłaca oprócz świadczeń emerytalno-rentowych, o których mowa poniżej, również świadczenia pieniężne na podstawie ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 593, z późn. zm.), w tym świadczenia, o których mowa w art. 95 pkt 6 - zwrot kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego przez zwolnionego z zawodowej służby wojskowej żołnierza, miejsca zamieszkania w kraju – w wysokościach i na zasadach określonych jak dla żołnierzy zawodowych przeniesionych do pełnienia służby w innej miejscowości.

Do otrzymania świadczeń pieniężnych, o których mowa w art. 95 pkt 6 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 593, z późn. zm.), uprawniony jest po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej - żołnierz zawodowy, który ma ustalone prawo do emerytury lub renty inwalidzkiej - dalej świadczeniobiorca WBE.

Wypłaty należności dokonuje się na pisemny wniosek zwolnionego z zawodowej służby wojskowej, na podstawie decyzji wojskowego organu emerytalnego właściwego dla adresu zameldowania zwolnionego żołnierza, a w razie braku adresu zameldowania - organu emerytalnego właściwego dla adresu zameldowania na pobyt czasowy. Do wniosku świadczeniobiorca WBE dołącza dokumenty, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 lipca 2014 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych za przeniesienia, przesiedlenia i podróże służbowe (Dz. U. z 2014 r., poz. 1003), tj.:

1.  fakturę potwierdzającą poniesienie kosztu przewozu urządzenia domowego;
2.  koszty jednorazowego przejazdu udokumentowane biletami lub fakturami na przejazd publicznymi środkami transportu, obejmującymi cenę biletu na przejazd środkiem transportu wraz z opłatami dodatkowymi, w tym miejscówką, z uwzględnieniem posiadanej przez świadczeniobiorcę ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga mu przysługuje. W przypadku nieprzedstawienia przez świadczeniobiorcę biletów lub udokumentowania biletami tylko części kosztów przejazdu, przysługuje mu zwrot kosztów przejazdu na trasie nieudokumentowanej biletami w wysokości ceny biletu II klasy pociągu osobowego – środka transportu określonego przez Dyrektora WBE, z uwzględnieniem posiadanej ulgi, bez względu, z jakiego tytułu ulga mu przysługuje;
3.  oświadczenie o posiadaniu bądź nie ulg na przejazdy świadczeniobiorcy i członków rodziny.

Przedmiotowe świadczenie wypłaca Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w okresie 3 lat od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Należność wypłacana jest na rachunek bankowy bądź na adres domowy świadczeniobiorcy na podstawie decyzji Dyrektora WBE.

Prawo do świadczeń:

1.  zwrotu kosztów przewozu urządzenia domowego oraz
2.  zwrotu kosztów jednorazowego przejazdu do obranego miejsca zamieszkania w kraju

posiada również osoba uprawniona do renty rodzinnej, zgodnie z art. 98 ust. 2 w związku z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 593, z późn. zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku.

1.  Czy wypłacane emerytom i rencistom (dotyczy rent inwalidzkich, nie dotyczy rent rodzinnych) przez Dyrektora WBE świadczenia:
    1.  zwrot kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego, przez zwolnionego z zawodowej służby wojskowej żołnierza, miejsca zamieszkania w kraju,
    2.  świadczenia socjalne

są wolne od podatku dochodowego do kwoty 2.280,00 zł, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm. - dalej ustawa podatkowa), natomiast świadczenia powyżej tej kwoty należy opodatkować, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy podatkowej, tj. 10% podatkiem dochodowym od nadwyżki powyżej limitu 2.280,00 zł?

1.  Czy osobom pobierającym rentę rodzinną podczas wypłaty świadczeń:
    1.  zwrotu kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz zwrotu kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego, przez zwolnionego z zawodowej służby wojskowej żołnierza, miejsca zamieszkania w kraju,
    2.  świadczeń socjalnych

Dyrektor WBE może zastosować zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 92 ustawy podatkowej, łącznie w roku podatkowym do kwoty nieprzekraczającej 2.280,00 zł, natomiast na nadwyżkę powyżej ustawowego limitu zwolnienia, Dyrektor WBE winien wystawić po zakończeniu roku podatkowego za rok poprzedni informację PIT-8C - przychód z innych źródeł (art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone Nr 1 w zakresie obowiązków płatnika w odniesieniu do wypłacanych przez Wnioskodawcę emerytom i rencistom wojskowym świadczeń socjalnych. Natomiast w odniesieniu do wypłacanych świadczeń obejmujących zwrot kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego, przez zwolnionego z zawodowej służby wojskowej żołnierza, miejsca zamieszkania w kraju oraz w zakresie pytania oznaczonego Nr 2 zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacając świadczenia socjalne emerytom i rencistom (dotyczy rent inwalidzkich) powinno stosować się przepisy art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem zapisów art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.).

Z treści wyżej wymienionych przepisów wynika, że świadczenia otrzymane przez emerytów i rencistów dotyczą świadczeń otrzymanych przez te osoby w związku z uprzednio łączącym je stosunkiem służbowym.

Zastosowanie wyżej wymienionych przepisów ma miejsce w przypadku posiadania przez osobę występującą o wskazane powyżej świadczenia - uprawnień emeryta lub rencisty. Konieczne jest również aby udzielone świadczenie wynikało z uprzednio łączącego tę osobę stosunku służbowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r., poz. 666, z późn. zm.), żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej przysługuje z budżetu państwa, na zasadach określonych w ustawie, zaopatrzenie emerytalne z tytułu wysługi lat lub w razie całkowitej niezdolności do służby, a członkom ich rodzin – w razie śmierci żywiciela.

Stosownie do treści art. 2 ww. ustawy – w ramach zaopatrzenia emerytalnego przysługują na zasadach określonych w ustawie:

1.  świadczenia pieniężne:
    1.  emerytura wojskowa,
    2.  wojskowa renta inwalidzka,
    3.  wojskowa renta rodzinna,
    4.  dodatki do emerytury lub renty,
    5.  zasiłek pogrzebowy,
2.  inne świadczenia i uprawnienia:
    1.  świadczenia lecznicze,
    2.  świadczenia socjalne,
    3.  prawo do umieszczenia w domu emeryta wojskowego.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin – osobom pobierającym emeryturę, rentę inwalidzką lub rentę rodzinną przysługuje prawo do świadczeń socjalnych z tworzonego na ten cel funduszu socjalnego, po spełnieniu warunków określonych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem ust. 5. Przy czym świadczenia socjalne przysługują w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych lub przewlekłej choroby osoby uprawnionej do zaopatrzenia emerytalnego albo członka jego rodziny oraz z innych przyczyn powodujących pogorszenie warunków materialnych (art. 27 ust. 2 ww. ustawy).

Szczegółowe warunki przyznania wymienionych świadczeń reguluje rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 czerwca 2009 r. w sprawie funduszu socjalnego dla emerytów i rencistów wojskowych oraz przekazywania środków funduszu socjalnego między wojskowymi organami emerytalnymi (Dz. U. Nr 107, poz. 890).

Z wydanego na podstawie art. 27 ust. 11 ww. ustawy, rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie funduszu socjalnego dla emerytów i rencistów wojskowych oraz przekazywania środków funduszu socjalnego między wojskowymi organami emerytalnymi wynika, z treści § 5 ust. 1, że świadczeniobiorca może korzystać z następujących świadczeń socjalnych:

1.  zapomogi pieniężnej,
2.  zwrotu kosztów opieki paliatywno – hospicyjej,
3.  częściowego zwrotu kosztów leczenia w sanatoriach, uzdrowiskach oraz zakładach rehabilitacyjnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego m.in. wynika, że Wnioskodawca oprócz świadczeń emerytalno – rentowych wypłaca emerytom i rencistom świadczenia socjalne (tj. zapomogi pieniężne, zwrot kosztów opieki paliatywno – hospicyjnej, częściowy zwrot kosztów leczenia w sanatoriach, uzdrowiskach oraz zakładach rehabilitacyjnych) na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. Zainteresowany w celu otrzymania świadczenia socjalnego zobowiązany jest do złożenia odpowiednich dokumentów, m.in. dokumentów potwierdzających zdarzenia losowe, klęski żywiołowe, przewlekłą chorobę lub inne wskazane we wniosku przyczyny powodujące pogorszenie warunków materialnych.

Przechodząc na grunt przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy – za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Wskazać należy, że katalog świadczeń określonych w art. 20 ust. 1 ww. ustawy jest katalogiem otwartym, dlatego też do tego rodzaju źródła przychodu należy zaliczyć wszystkie świadczenia, których ustawodawca nie zaliczył do innych kategorii źródeł przychodu wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu wskazać należy, że z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 26 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wolne od podatku dochodowego są zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280,00 zł, z zastrzeżeniem pkt 40 i 79.

Z powołanego przepisu wynika, że ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych korzystają jedynie zapomogi wypłacone w przypadkach wskazanych w tym przepisie, do wysokości wyznaczonej kwotą 2.280,00 zł w danym roku podatkowym. Zwolnienie to przysługuje bez względu na źródło środków z jakich zapomogi są wypłacane (finansowane).

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia zapomogi. Uzasadnione jest zatem posługiwanie się w tym przypadku definicją występującą na gruncie języka polskiego. Powołując się na językowe znaczenie wyrazów, przez zapomogę należy rozumieć jednorazowe świadczenie pieniężne mające na celu wsparcie finansowe osoby, która z ważnych przyczyn znalazła się w trudnej sytuacji życiowej.

Ustawodawca nie zdefiniował również pojęcia „zdarzenie losowe”. W orzecznictwie podatkowym zasadą jest, że w sytuacji, gdy w prawie podatkowym termin użyty w przepisach nie jest bliżej określony to wykładnia takiego pojęcia winna odbywać przy zastosowaniu wykładni językowej lub zgodnie ze znaczeniem jakie ma ono w języku potocznym.

Mając powyższe na uwadze, pod pojęciem „indywidualnego zdarzenia losowego” można rozumieć wszelkie nagłe, niespodziewane, pojedyncze zdarzenia wywołane przyczynami zewnętrznymi, których nie można przewidzieć, a które są niezależne od człowieka, nawet przy zachowaniu należytej staranności. Przez „klęskę żywiołową” rozumieć z kolei należy zdarzenie spowodowane niszczycielskim działaniem sił przyrody, jak powodzie, huragany, ulewne deszcze, uderzenia piorunów, gradobicie, itp.

Z kolei, przez długotrwała chorobę należy rozumieć chorobę wymagającą długotrwałego leczenia w sposób stały lub przez długi okres, mającą długotrwały przebieg.

Z powyższych przepisów wynika, że podmiot dokonujący wypłaty omawianego świadczenia zobowiązany jest do analizowania każdego przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy. Ze zwolnienia od podatku korzystają tylko zapomogi wypłacane w związku z zaistnieniem sytuacji określonych powyżej. A zatem tylko zapomogi pieniężne wypłacane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci (pod warunkiem udokumentowania przez osobę starającą się o świadczenie) do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280,00 zł, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem dla emerytów i rencistów świadczenia socjalne w postaci zapomóg stanowią przychód. Jednakże przychód ten korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli wartość otrzymanych świadczeń nie przekracza w roku podatkowym kwoty 2.280,00 zł.

Natomiast zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia otrzymywane przez emerytów lub rencistów w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280,00 zł.

Z zacytowanego przepisu wynika, że aby świadczenie korzystało z powyższego zwolnienia, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

*   świadczenie ma otrzymać emeryt lub rencista,

*   świadczenie to musi być przyznane ww. osobom w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych,

*   wartość świadczenia nie może przekroczyć w roku podatkowym wysokości 2.280 zł.

Zastosowanie ww. przepisu nie jest uzależnione od tego, czy udzielającym świadczenie jest podmiot będący byłym zakładem pracy świadczeniobiorcy, czy też inny podmiot. Ważne jest, aby otrzymującym świadczenia była osoba, która posiada status emeryta lub rencisty oraz aby udzielone świadczenie wynikało z uprzednio łączącego ją z zakładem pracy stosunku służbowego, stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy.

Zatem dla emerytów i rencistów świadczenia otrzymane od byłego zakładu pracy stanowią przychód. Jednakże przychód ten bez względu na źródło finansowania korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli wartość otrzymanych świadczeń nie przekracza w roku podatkowym kwoty 2.280,00 zł.

Zgodnie zaś z przepisem art. 30 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu świadczeń otrzymanych przez emerytów lub rencistów, w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 – w wysokości 10% należności.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

W myśl art. 42 ust. 1 cyt. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W myśl art. 42 ust. 1a niniejszej ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że kwota wypłaconego świadczenia w postaci zapomóg pieniężnych (np. z tytułu indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci - poświadczone odpowiednimi dokumentami) korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280,00 zł, natomiast pozostałe świadczenia socjalne otrzymane przez emerytów i rencistów w związku z łączącym ich uprzednio stosunkiem pracy korzystać będą ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280,00 zł, gdy spełnione będą wszystkie warunki wymienione w tym przepisie.

W sytuacji, kiedy ww. świadczenia przekroczą wyżej wskazane limity zwolnień przedmiotowych, wtedy od nadwyżki ponad te limity, Wnioskodawca, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, jest obowiązany pobrać 10% zryczałtowany podatek dochodowy, zgodnie z postanowieniami art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, wskazać należy, że w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnik będzie zobowiązany przesłać do urzędu skarbowego roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (PIT-8AR - Deklaracja roczna o zryczałtowanym podatku dochodowym).

Wobec tego, że w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdują dwa zwolnienia przedmiotowe (wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 26 oraz z art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), a nie jak wskazał Wnioskodawca tylko z art. 21 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.