Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.118.2025.5.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość
opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia
przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość
opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia
przedmiotowe-Dostawa nieruchomości - rezygnacja ze
zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-
Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-
Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-
Rozdział 2-art. 43-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-
Rozdział 2-art. 43-ust. 11
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    17 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie:
    - uznania dostawy Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji za dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niestanowiącą sprzedaży przedsiębiorstwa
    ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa (pytanie nr 1);
    - opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynków i budowli, do której znajdzie
    zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, w związku
    z rezygnacją z ww. zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy o VAT
    (pytanie nr 2 lit. a);
    - opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynków i budowli, do której nie znajdzie
    zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT
    (pytanie nr 2 lit. b);
    - opodatkowania podatkiem VAT dostawy działki niezabudowanej, jako dostawa
    niepodlegająca zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT (pytanie nr
    2 lit. c);
    - prawa do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej
    sprzedaż Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji oraz zwrotu nadwyżki VAT
    naliczonego nad VAT należnym (pytanie nr 3);

    - uznania za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające opodatkowaniu VAT na
    zasadach ogólnych, tj. odpowiednio dostawę towarów oraz świadczenie usług, czynności
    sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Kupującego oraz oddania
    Nieruchomości do używania przez Kupującego na rzecz Sprzedającego na podstawie
    Umowy Najmu (pytanie nr 4);
    - prawa do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez
    Kupującego z tytułu najmu przez Sprzedającego powierzchni Nieruchomości (pytanie nr 5).
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 marca 2025 r. (wpływ 28
    marca 2025 r.) oraz pismem z 17 kwietnia 2025 r. (wpływ 17 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Kupujący”)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Sprzedający”)

## Opis zdarzenia przyszłego

(doprecyzowany pismami z 28 marca 2025 r. i 17 kwietnia 2025 r.)
    Opis stron Planowanej Transakcji oraz opis Nieruchomości będącej przedmiotem
    Planowanej Transakcji.
    a. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Sprzedający) jest polską spółką
      kapitałową, która planuje sprzedaż Nieruchomości (zgodnie z definicją poniżej) na rzecz
      Kupującego, w zakresie w jakim właściwa gmina lub inny uprawniony do tego organ,
      którym przysługuje takie prawo, nie skorzysta z prawa pierwokupu określonych działek
      gruntu wchodzących w skład Nieruchomości (dalej: Planowana Transakcja). Na dzień
      Planowanej Transakcji Sprzedający będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w
      Polsce. Sprzedający prowadzi działalność w zakresie wytwarzania części do układów
      wydechowych dla branży samochodowej (automotive).
    b. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Kupujący) jest polską spółką
      kapitałową. Działalnością Kupującego będzie wynajem i zarządzanie nieruchomościami
      własnymi (działalność inwestycyjna). Przy pomocy składników majątkowych będących
      przedmiotem Planowanej Transakcji, Kupujący zamierza prowadzić działalność
      gospodarczą generującą przychody głównie z realizacji umów najmu.
    c. Kupujący na dzień Planowanej Transakcji będzie zarejestrowany jako podatnik VAT
      czynny. Spółka została powołana celem nabycia szerzej opisanej w dalszej części
      niniejszego wniosku nieruchomości, a następnie prowadzenia działalności w zakresie
      najmu komercyjnego.
    d. Sprzedający jest właścicielem nieruchomości położonej w miejscowości (...), gminie (...),
      powiecie (...), województwie (...), stanowiącej działki gruntu o numerach ewidencyjnych

      C, B (dalej: Grunt), dla których Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi
      księgę wieczystą (...) (dalej: Księga Wieczysta).
    e. Ponadto Sprzedający jest właścicielem zabudowań posadowionych na wchodzącej w
      skład Gruntu działce gruntu o numerze ewidencyjnym A, w postaci budynków
      stanowiących odrębne nieruchomości, tj.:
      i. budynek przemysłowy posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                                2powierzchnia zabudowy wynosi 11.240 m;
      ii. budynek biurowy posiadający piwnicę, parter, 3 piętra tj. 5 kondygnacji, którego
                                  2łączna powierzchnia zabudowy wynosi 1.270 m;
      iii. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                              2powierzchnia zabudowy wynosi 76 m;
      iv. budynek niemieszkalny posiadający 1 kondygnację naziemną, którego łączna
                              2powierzchnia zabudowy wynosi 48 m;
          - zwane dalej łącznie Budynkami,
        jak również innych naniesień budowlanych stanowiących budowle lub ich części,
        urządzenia budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
        budowlane (Dz. U. z 2024, poz. 725), w tym również instalacji zapewniających
        dostawcę mediów do Budynków oraz łączących Budynki z sieciami, w tym m.in.:
          i. parkingi, drogi wewnętrzne oraz chodniki;
          ii. ogrodzenie;
          iii. przyłącze elektryczne;
          iv. przyłącze gazu;
          v. przyłącze wody,
          vi. kanalizacja i oczyszczalnia ścieków;
          vii. system odprowadzania wody deszczowej i podłączenie do rzeki,
            - zwane dalej łącznie Budowlami,oraz obiektów małej architektury.
    f. W odniesieniu do Budynków - w stosunku do części z nich, na dzień zawarcia Planowanej
      Transakcji upłynie co najmniej 2 lata od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt
      14 ustawy o VAT.
    g. W odniesieniu do Budowli - stosunku do części z nich, na dzień zawarcia Planowanej
      Transakcji upłynie co najmniej 2 lata od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt
      14 ustawy o VAT.
    h. W pozostałym zakresie, wchodząca w skład Gruntu działka o numerze ewidencyjnym B
      stanowi działkę niezabudowaną budynkami, budowlami lub ich częściami (dalej: Działka
      Niezabudowana).
    i. Dla m.in. Działki Niezabudowanej obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
      przestrzennego Gminy i Miasta (...) zatwierdzonego uchwałą nr (...) Rady Miejskiej w (...) z
      dnia (...) 2002 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego (Dz. Urz. Woj. (...) z dnia (...) 2002 r., poz. 2749) (dalej: MPZP), gdzie dla
      ww. działki wskazano przeznaczenie jako tereny przemysłowe i aktywności gospodarczej
      (dopuszczalna zabudowa związana z prowadzeniem działalności gospodarczej) oraz w
      części jako tereny przeznaczone pod ulicę (część drogi wojewódzkiej).

    j. Przyłącza zapewniające dostawę mediów do Budynków (dalej: Punkty Przyłączeniowe
      Mediów) są posadowione w granicach Gruntu i żaden z nich nie wykracza na sąsiednie
      nieruchomości. Ponadto ww. przyłącza są własnością przedsiębiorstw przesyłowych,
      stąd nie będą przedmiotem Planowanej Transakcji.
    k. Sprzedający nie jest przedsiębiorcą przesyłowym. Instalacje zapewniające dostawę
      mediów do Budynków oraz łączących Budynki z sieciami nie stanowią elementu
      przedsiębiorstwa przesyłowego.
    l. Grunt, Budynki oraz Budowle będą traktowane w dalszej części niniejszego wniosku jako
      Nieruchomość.
    m. Na Nieruchomości zainstalowany jest sprzęt, tj. m.in.: centrale klimatyzacyjne, stacja
      zmiękczania wody, nagrzewnice gazowe, kotły grzewcze, separatory oleju, hydranty,
      stacja wykrywania pożaru, czujniki dymu, system sygnalizacji pożaru, oświetlenie
      awaryjne, monitoring będące przedmiotem Planowanej Transakcji (dalej: Sprzęt).
    n. Sprzedający jest jedynym właścicielem Gruntu oraz wyłącznym właścicielem Budynków,
      Budowli i Sprzętu.
    o. Sprzedający ważnie, skutecznie i w dobrej wierze nabył prawo własności Gruntu oraz
      prawo własności Budynków i Budowli od spółki (...), na podstawie warunkowej umowy
      sprzedaży, oświadczenia o nieskorzystaniu z prawa pierwokupu oraz pełnomocnictwa,
      sporządzonej dnia (...) roku przez (...), notariusza (...), za Repertorium A nr (...) oraz
      umowy przeniesienia własności, sporządzonej dnia (...) roku przez (...), notariusza (...), za
      Repertorium (...).
    p. Sprzedający nie jest stroną jakiegokolwiek postępowania zmierzającego do uznania
      nabycia Nieruchomości przez Sprzedającego za nieważne lub nieskuteczne i według
      najlepszej wiedzy Sprzedającego nie ma żadnych uzasadnionych podstaw do wszczęcia
      jakichkolwiek takich postępowań.
    q. Na przedmiotowych, zabudowanych działkach Gruntu, Sprzedający zrealizował
      inwestycje w postaci m.in.:
      i. budowy kontenera magazynowego na oleje i smary wraz z budową budynku
        gospodarczego (na podstawie decyzji z dnia (...) 2023 r. wydanej przez Starostę (...));
      ii. budowy instalacji wentylacji technologicznej w hali produkcyjno-magazynowej wraz
        z budową fundamentu zewnętrznego pod urządzenie filtrujące (na podstawie
        decyzji z dnia (...) 2020 r. wydanej przez Starostę (...));
      iii. budowy kabla średniego napięcia wraz ze złączem kablowym i układem
        pomiarowym do stacji transformatorowej (na podstawie decyzji z dnia (...) 2018 r.
        wydanej przez Starostę (...));
      iv. rozbudowy sieci gazowej średniego ciśnienia Dz 90PE wraz z przyłączem gazu
        ziemnego Dz 25PE do budynku bazy obsługi pojazdów z częścią biurowo-socjalną
        (na podstawie decyzji z dnia (...) 2017 r. wydanej przez Starostę (...));
      v. budowy parkingu dla samochodów osobowych i ciężarowych (na podstawie decyzji
        z dnia (...) 2017 r. wydanej przez Starostę (...));

      vi. budowy laboratorium z pomieszczeniami pomocniczymi w budynku hali
        produkcyjnej zakładu (...) (na podstawie decyzji z dnia (...) 2016 r. wydanej przez
        Starostę (...));
      vii. budowy zespołu gazowego redukcyjnego na przyłączu gazu do Zakładu (...) sp. z o.
        o. (na podstawie decyzji z dnia (...) 2015 r. wydanej przez Starostę (...));
      viii. budowy zjazdu publicznego z ul. (...) i przebudowy fragmentu drogi wojewódzkiej
        nr (...), km 33+ 360 - km 33 + 640,78 na działkach nr: (...) obręb: (...), do budowlanej
        hali produkcyjno-magazynowej z częścią administracyjno-socjalną (na podstawie
        decyzji z dnia (...) 2015 r. wydanej przez Wojewodę (...)).
    r. W stosunku do Budynków uzyskano pozwolenie na użytkowanie.
    s. Przedmiotowa Nieruchomość jest wykorzystywana przez Sprzedającego do prowadzenia
      bieżącej działalności gospodarczej. Sprzedający prowadzi działalność w zakresie (...)), a
      ponadto świadczonych wewnątrzgrupowo usług inżynierskich.
    t. Sprzedający zatrudnia pracowników, jednakże w ramach Planowanej Transakcji nie
      dojdzie do przeniesienia pracowników. W żadnym wypadku Planowana Transakcja nie
      będzie stanowić zbycia zakładu pracy w rozumieniu ustawy z 26 czerwca 1974 r.; Dz. U. z
      2023 r., poz. 1465; (dalej: Kodeks Pracy).
    Przedmiot i okoliczności towarzyszące Planowanej Transakcji.
    a. Strony Planowanej Transakcji zakładają, iż jej przedmiotem będzie zasadniczo
      Nieruchomość (zdefiniowana powyżej) tj. przeniesienie:
      i. prawa własności Gruntu;
      ii. prawa własności Budowli;
      iii. prawa własności Budynków;
    b. przy czym Planowanej Transakcji towarzyszyć będzie również przeniesienie na
      Kupującego następujących aktywów:
      i. Sprzętu, tj. przykładowo: centrale klimatyzacyjne, stacja zmiękczania wody,
        nagrzewnice gazowe, kotły grzewcze, separatory oleju, hydranty, stacja wykrywania
        pożaru, czujniki dymu, system sygnalizacji pożaru, oświetlenie awaryjne, monitoring
        będący przedmiotem Planowanej Transakcji;
      ii. autorskich praw majątkowych do utworów, wolnych od jakichkolwiek obciążeń oraz
        prawo do wykonywania zależnych praw autorskich do utworów zależnych
        związanych z utworami wytworzonymi na podstawie umów o prace projektowe oraz
        wyłączne prawa do zezwalania innym na wykonywanie zależnych praw autorskich
        do utworów zależnych oraz prawo właściciela do wykonywania autorskich praw
        osobistych do utworów wytworzonych na podstawie umów o prace projektowe,
        prawo do zezwalania osobom na wykonywanie autorskich praw osobistych, w
        szczególności, decydowanie o sposobie wykorzystania takich utworów i utworów
        zależnych powstałych na ich podstawie, o integralności oraz formie wykorzystania
        utworów (oraz prawie do dokonywania zmian utworów) oraz wykonywanie nadzoru
        nad sposobem wykorzystania utworów (dalej: Prawa Autorskie);

      iii. wszelkiej dokumentacji prawnej, podatkowej, księgowej, finansowej, technicznej i
        projektowej związanej z Nieruchomością i innymi przenoszonymi aktywami, w tym:
        oryginały dokumentacji dotyczącej Nieruchomości i Przenoszonych Aktywów, w
        szczególności wszelkie materiały due diligence dotyczące Nieruchomości i
        Przenoszonych Aktywów, chyba że Sprzedający jest zobowiązany zatrzymać
        oryginały takiej dokumentacji na podstawie regulacji prawnych, w którym to
        przypadku powyższa dokumentacja może być dostarczona w kopiach, oryginały
        dokumentacji technicznej dotyczącej Nieruchomości i Przenoszonych Aktywów, w
        szczególności, wszelkie oryginały lub kopie decyzji administracyjnych dotyczących
        Nieruchomości lub procesu budowlanego Budynków (w tym pozwolenia na budowę,
        pozwolenia na użytkowanie oraz wszelkie inne pozwolenia niezbędne do korzystania
        z Nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem), kopie wszelkiej korespondencji z
        jakimkolwiek organem władzy dotyczącej Nieruchomości, kopie instrukcji obsługi
        wszelkich maszyn i urządzeń zainstalowanych w Budynkach, instrukcje
        bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące Budynków i systemu przeciwpożarowego
        Budynków, książki obiektu budowlanego dla Budynków; świadectwa charakterystyki
        energetycznej dla każdego Budynku, oryginały dokumentów dotyczących
        konserwacji i innych dokumentów wymaganych na podstawie regulacji prawnych
        dla Nieruchomości, całą dokumentację powykonawczą Budynków i Budowli, w tym
        rysunki powykonawcze oraz inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, również w
        formacie elektronicznym DWG (jeśli jest dostępny), wraz z pisemną specyfikacją
        techniczną załączoną w postaci oddzielnych plików z podziałem na branże oraz
        zatwierdzeniami technicznymi i opisami lokalizacji wszystkich zainstalowanych
        urządzeń (dalej Dokumentacja).
    c. Nieruchomość, Sprzęt, Prawa Autorskie oraz Dokumentacja zwane są w dalszej części
      niniejszego wniosku: Przenoszonymi Aktywami.
    d. Sprzedający nie posiada innych nieruchomości oraz nie będzie posiadał takich
      nieruchomości w Dacie Zamknięcia. Sprzedający wskazuje jednocześnie, iż zarówno na
      dzień złożenia niniejszego wniosku, jak również w Dacie Zamknięcia:
      i. Nieruchomość ani żadna jej część nie jest, ani nie będzie w Dacie Zamknięcia
        organizacyjnie wyodrębniona w strukturze Sprzedającego jako zakład, oddział itp.
        (Sprzedający nie wyodrębnił jakiejkolwiek części Nieruchomości, ani nie sporządził
        osobnego zestawienia kont, bilansu, rachunku zysków i strat ani budżetu dla
        działalności prowadzonej w odniesieniu do jakiejkolwiek części Nieruchomość ani
        żadna jej część nie jest traktowana jako oddział, zakład lub wyodrębniona jednostka
        organizacyjna - w szczególności na podstawie uchwały odpowiednich organów
        spółki lub regulacji wewnętrznych);
      ii. Sprzedający posiada i będzie posiadał rachunek bankowy, na który ma zostać
        zapłacona kwota podatku VAT (o ile będzie należny) znajdujący się na tzw. białej
        liście podatników VAT prowadzonej przez Ministra Finansów zgodnie z art. 96b
        ustawy o VAT.
    e. W związku z nabyciem Nieruchomości przez Kupującego:

                                                  11) nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy Sprzedającego, w trybie art. 23 Kodeksu
        Pracy;
      2) Kupujący nie przejmie (w drodze cesji bądź jakiejkolwiek innej czynności prawnej):
          i. jakichkolwiek znaków towarowych, licencji czy patentów niezwiązanych z
            funkcjonowaniem Nieruchomości;
          ii. praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych
            Sprzedającego (w tym rachunków bankowych, za pośrednictwem których
            Sprzedający dokonuje rozliczeń z najemcami), z wyjątkiem praw i obowiązków
            wynikających z tzw. kaucji najemców;
          iii. zobowiązań Sprzedającego związanych z finansowaniem nabycia Gruntu bądź
            budowy Budynków/Budowli (w szczególności, zobowiązań wynikających z
            umów kredytowych bądź pożyczek);
          iv. tajemnic przedsiębiorstwa Sprzedającego oraz know-how, niezwiązanych z
            funkcjonowaniem Nieruchomości;
          v. ksiąg rachunkowych i innej dokumentacji (np. umów handlowych,
            korporacyjnych) niezwiązanej z funkcjonowaniem Nieruchomości;
          vi. nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego;
          vii. praw i obowiązków wynikających z umów ubezpieczenia dotyczących
            Nieruchomości (stosunki ubezpieczeniowe istniejące na podstawie polis
            ubezpieczeniowych zawartych przez Sprzedającego wygasną z zawarciem
            umowy przyrzeczonej sprzedaży Nieruchomości a Kupujący nie przejmie
            zobowiązań z tych polis ubezpieczeniowych);
          viii. praw i obowiązków wynikających z innych umów niezwiązanych z
            funkcjonowaniem Nieruchomości;
          ix. wierzytelności;
          x. praw i obowiązków wynikających z umowy najmu lokalu, gdzie zarejestrowana
            jest siedziba Sprzedającego.
    f. Tym samym, w zakres Planowanej Transakcji nie wejdą następujące elementy:
      i. prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono Sprzedającemu
        finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub
        przebudowę przenoszonej Nieruchomości;
      ii. umowy o zarządzanie Nieruchomością;
      iii. umowy zarządzania aktywami;
      iv. należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    g. Dodatkowo zgodnie z umową przedwstępną dotyczącą Planowanej Transakcji
      Sprzedający udzieli Kupującemu (i Kupujący udzieli Sprzedającemu) szeregu zapewnień.
    h. Stosunki ubezpieczeniowe istniejące na podstawie polis ubezpieczeniowych zawartych
      przez Sprzedającego wygasną z chwilą zawarcia umowy przyrzeczonej, a Kupujący nie
      przejmie żadnych zobowiązań wynikających z polis ubezpieczeniowych lub jakiejkolwiek
      innej umowy zawartej przez Sprzedającego w odniesieniu do któregokolwiek z
      Przenoszonych Aktywów.

    i. Sprzedający doręczy Kupującemu gwarancję spółki matki udzieloną przez (...), na
      podstawie umowy gwarancji, która zostanie zawarta w Dacie Zamknięcia, przed
      zawarciem umowy przyrzeczonej, zgodnie z którą (...) poręczy za zobowiązania
      Sprzedającego do naprawienia szkód powstałych w wyniku naruszenia któregokolwiek z
      zapewnień Sprzedającego.
    j. Strony Planowanej Transakcji wskazują, iż ich intencją nie jest przeniesienie własności
      przedsiębiorstwa czy też zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego.
      Sprzedający prowadzi działalność w zakresie wytwarzania części (...). Działalność ta nie
      zostanie przejęta przez Kupującego, ze względu na brak tożsamości oraz zamiaru
      prowadzenia takowej działalności.
    k. Sprzedający oraz Kupujący zamieszczą w umowie przyrzeczonej, wspólne oświadczenie,
      że w odniesieniu do dostawy Budynków, Budowli lub ich części znajdujących się na
      Gruncie wybierają, w odpowiednim zakresie, opodatkowanie podatkiem VAT na
      podstawie art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. b oraz ust. 11 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
      VAT, rezygnując tym samym ze zwolnienia z tego podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
      1 pkt 10 ustawy o VAT.
    l. W dotychczasowymi przedsiębiorstwie Sprzedającego nie została utworzona odrębna,
      formalna komórka organizacyjna (dział, wydział, oddział) odpowiedzialna za
      prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o Nieruchomość, w szczególności na
      podstawie uchwały wspólników Sprzedającego bądź innego dokumentu (np.
      wewnętrznego regulaminu organizacyjnego lub struktury organizacyjnej Sprzedającego).
      Nie istnieją odrębne zapisy statutu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym
      charakterze, które przypisane byłyby wyłącznie do Nieruchomości.
    m. Sprzedający nie prowadzi również w stosunku do Nieruchomości odrębnych ksiąg
      rachunkowych. Księgi rachunkowe Sprzedającego pozwalają na możliwie szeroki wgląd
      w zyskowność oraz sytuację finansową (a w konsekwencji na bieżącą ocenę rentowności
      działalności Sprzedającego prowadzonej w Nieruchomości), ponadto, generalnie
      przychody i koszty Sprzedającego można podzielić na takie, które da się przypisać do
      Nieruchomości. Teoretycznie możliwe byłoby przyporządkowanie odpowiednich
      kosztów czy przychodów w celu przygotowania uproszczonego rachunku zysków i strat,
      jak również bilansu (a więc także do ogólnego przyporządkowania należności i
      zobowiązań) tylko dla Nieruchomości. Niemniej, od strony praktycznej nie są
      prowadzone odrębne księgi rachunkowe, czy też nie sporządza się odrębnych
      sprawozdań finansowych dla Nieruchomości.
    n. Jak wskazano powyżej, poza Nieruchomością będącą przedmiotem Planowanej
      Transakcji, Sprzedający nie jest właścicielem/użytkownikiem wieczystym innych
      nieruchomości. Nie jest planowane, by po przeprowadzeniu Planowanej Transakcji,
      Sprzedający został zlikwidowany.
    o. Po nabyciu Nieruchomości Kupujący nie zamierza rozpocząć działalności w branży
      Sprzedającego.
    Najem Nieruchomości przez Sprzedającego od Kupującego po Planowanej Transakcji.

    a. Sprzedający zamierza sprzedać Nieruchomość Kupującemu (który nie stanowi względem
      niego podmiotu powiązanego) oraz z jednoczesnym zawarciem umowy najmu (dalej:
      Umowa Najmu) pomiędzy tym podmiotem jako wynajmującym, a Wnioskodawcą jako
      najemcą, w odniesieniu do całej powierzchni Nieruchomości.
    b. Wydanie Nieruchomości w ramach umowy sprzedaż nastąpi w dniu Planowanej
      Transakcji, co zostanie potwierdzone pisemnym protokołem przekazania. W tym samym
      dniu Kupujący wyda Sprzedającemu Nieruchomość jako najemcy na podstawie Umowy
      Najmu. Od tego momentu wszelkie korzyści, ciężary i ryzyka związane z posiadaniem
      Nieruchomości będą ponoszone przez Kupującego, z zastrzeżeniem postanowień
      Umowy Najmu.
    c. Na podstawie tej umowy Kupujący odda Nieruchomość w najem, obciążając
      Sprzedającego czynszem najmu przez cały okres trwania umowy. Kupujący będzie
      uprawniony do dokonywania podatkowych odpisów amortyzacyjnych od Nieruchomości
      w okresie najmu. Na podstawie zawartej Umowy Najmu, Sprzedający będzie mieć prawo
      do używania Nieruchomości przez okres Umowy Najmu. Długość okresu obowiązywania
      Umowy Najmu wyniesie najprawdopodobniej dwadzieścia lat z możliwością
      przedłużenia. Sprzedający będzie płacić czynsz do Kupującego na podstawie
      wystawionych przez Kupującego faktur VAT. Po zakończeniu Umowy Najmu, nie będzie
      opcji przejścia własności Nieruchomości na Sprzedającego.
    d. Po dokonaniu sprzedaży Nieruchomości Kupującemu, Sprzedający będzie kontynuował
      dotychczasowy działalność na wynajmowanej przez siebie powierzchni, tj. wytwarzanie
      części dla branży samochodowej (automotive).
    e. W odniesieniu do umów o dostawę usług i mediów, strony uzgodniły, iż Kupujący nie
      będzie przejmował żadnych umów. Zużywane media będą płacone bezpośrednio przez
      najemcę dostawcom mediów na podstawie umów zawartych bezpośrednio przez
      Sprzedającego.
    f. Ponadto, Wnioskodawcy wskazują, że dokumenty związane z Nieruchomością, które
      również mogą zostać przejęte przez Kupującego, w ocenie Sprzedającego nie stanowią
      know-how Sprzedającego związanego z działalnością gospodarczą Sprzedającego, lecz
      mają na celu wyłącznie potwierdzenie stanu technicznego Nieruchomości oraz stanowić
      będą podstawę do prawidłowego dokonania rozliczeń z najemcami oraz prawidłowego
      działania Nieruchomości.
    g. U Sprzedającego będzie funkcjonować dokument stanowiący regulamin korzystania z
      Budynku (dalej: Regulamin), który będzie integralną częścią Umowy Najmu. Regulamin
      jest dokumentem określającym dodatkowe (poza treścią Umowy Najmu) wzajemne
      prawa i obowiązki związane z najmem powierzchni. Regulamin nie będzie dokumentem
      wyznaczającym ramy funkcjonowania Budynku jako formalnie organizacyjnie
      wydzielonej części przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    h. Kupujący zamierza w przyszłości dokonać trzech oddzielnych transakcji innych od
      Planowanej Transakcji, które to transakcje zostaną przeprowadzone z trzema spółkami
      powiązanymi ze Sprzedającym. Skutki podatkowe w zakresie tych transakcji będą
      przedmiotem odrębnych wniosków wspólnych o wydanie interpretacji podatkowych.

    W uzupełnieniu wskazali Państwo następujące informacje:
    Na pytanie Organu „Czy naniesienia określone we wniosku jako Budynki stanowią budynki w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 725 ze zm.)?”, wskazali Państwo, że „Naniesienia określone we Wniosku jako Budynki
    stanowią budynki w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.”
    Na pytanie Organu „Czy naniesienia określone we wniosku jako Budowle stanowią budowle
    w rozumieniu ustawy Prawo budowlane?”, odpowiedzieli Państwo „Wnioskodawca wskazuje,
    że wykaz obiektów wchodzących w skład Budowli zdefiniowanych w ramach treści Wniosku,
    które stanowią budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane, stanowi załącznik nr 2 do niniejszej odpowiedzi, gdzie wskazano dokładny opis
    tak klasyfikowanych obiektów wraz z ich lokalizacją na Gruncie.”
    Na pytanie Organu „Jakie obiekty (budynki oraz budowle w rozumieniu przepisów ustawy
    Prawo budowlane) znajdują się na poszczególnych działkach? Proszę odnieść się do każdej
    działki osobno”, odpowiedzieli Państwo „Celem precyzyjnego przedstawienia odpowiedzi na
    pytania Organu nr II pkt 3 Wezwania Sprzedający przedstawia szczegółowe zestawienie
    stanowiące załącznik nr 2 do niniejszej odpowiedzi zawierające informacje jakie obiekty
    (budynki oraz budowle w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane) znajdują się na
    poszczególnych działkach Gruntu.”
              Załącznik 2
                NrNazwa  NrNumer  Rodzajinwentarzowy  Nazwa środkabudynku  środkaDziałki  obiektubudynku/  trwałego/budowli  trwałegobudowlibudynek  hala5-0przemysłowy  produkcyjnaposiadający 1kondygnacjęnaziemną,któregobudynek  5  halałączna  5-1  produkcyjna -powierzchniazabudowywynosi211.240 mbudynekbiurowyposiadającypiwnica,parter, 3piętra, 5  budynekkondygnacji,budynek  4  4-0administracyjnyktóregołącznapowierzchniazabudowywynosi 1.2702mbudynekAniemieszkalnyposiadający 1kondygnację  Budyneknaziemną,budynek  2  2-0oczyszczalniktórego  ściekówłącznapowierzchniazabudowy2wynosi 76 mbudynekniemieszkalnyposiadający 1kondygnacjęnaziemną,któregobudynek3999  3999-0Portiernia
        łączna

      powierzchniazabudowy2wynosi 48 mDroga  Drogadojazdowa dobudowla  1  1-0dojazdowa dodrogi głównej  drogi głównejDrogi  Drogiwewnętrzne  wewnętrznebudowla  6  6-0do zakładu +  do zakładu +inf. zewn.  inf. zewn.C  Parking  Parkingbudowla3175  3175-0wschodni  wschodniKontener  KontenerAmagazynowybudowla4500  4500-0magazynowyna oleje i  na oleje i smarysmary
    Na pytania Organu:
    „Czy, a jeśli tak to kiedy, doszło do pierwszego zasiedlenia, tj. oddania do użytkowania
    pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcia użytkowania na potrzeby własne
    budynków i budowli lub ich części po ich wybudowaniu? Informację proszę podać odrębnie
    dla każdego budynku i budowli.
    Czy na dzień Planowanej Transakcji minie okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego
    zasiedlenia budynków i budowli lub ich części? Informację proszę podać odrębnie dla
    każdego budynku i budowli.”,
    odpowiedzieli Państwo, że „Z uwagi na obszerność oraz zakres informacji, celem
    precyzyjnego przedstawienia odpowiedzi na pytania Organu nr II w zakresie pkt 4-5
    Wezwania, Sprzedający przedkłada szczegółowe zestawienie zabudowań kwalifikowanych
    przez Sprzedającego jako budynki, budowle lub ich części w rozumieniu ustawy Prawo
    budowlane, które będą przedmiotem Planowanej Transakcji, wraz z informacjami co do ich
    dokładnej lokalizacji (nr ewidencyjny działki), dacie ich pierwszego zasiedlenia oraz
    wydatkami poniesionymi na ulepszenia tych zabudowań. Wspomniane zestawienie stanowi
    załącznik nr 3 do niniejszego pisma.
    Jak wynika z treści wskazanego załącznika, jedynie w stosunku do Kontenera magazynowego
    na oleje i smary, oznaczonego w środkach trwałych jako 4500-0 (numeracja widoczna w ww.
    załączniku) pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu definicji zawartej w art. 2 pkt
    14 ustawy o VAT a Planowaną Transakcją nie upłynie okres 2 lat.”
                            Załącznik 3
                              Pierwszezasiedlenie, tj.Czy naoddanie do  dzieńużytkowaniaPlanowanej  Czy poCzy pomiędzypierwszemuTransakcji  ulepszeniupierwszymDziałka,nabywcy lub  Kiedyminie  miałoZasiedleniemna którejużytkownikowi  poniesionoNumer   okres co  miejscebudynków iNumer  położony  lub  wydatki naNazwaRodzajinwentarzowy  Nazwa środka   najmniej 2  pierwszebudowli lub ichśrodka   jestrozpoczęcia  ulepszenieobiektuobiektubudynku/  trwałego  lat od dnia  zasiedlenieczęści potrwałego  budynekużytkowania  przekraczającebudowli  pierwszego  budynkówulepszeniu alubna potrzeby  30% wartościzasiedlenia  i budowlisprzedażąbudowlawłasne  początkowejbudynków i  lub ichupłynie okres cobudynków ibudowli  części?najmniej 2 lat?budowli lublub ichich części poczęściichwybudowaniubudynek  brak wydatkówprzemysłowy  na ulepszeniehala posiadający 1  5-0  A  01.10.2015  TAK  n/a  n/aprzekraczającychprodukcyjnakondygnację  30% wartości naziemną,  początkowejktóregołącznabudynek  5powierzchnia  brak wydatkówna ulepszenie5-1  A  01.10.2015  TAK  n/a  n/aprzekraczających

    zabudowy  hala   30% wartości wynosi  produkcyjna -  początkowej211.240 m
    budynekbiurowyposiadającypiwnica,parter, 3  brak wydatkówpiętra, 5  na ulepszeniebudynek kondygnacji,budynek  4  4-0  A  01.10.2015  TAK  n/a  n/aprzekraczającychadministracyjnyktórego  30% wartości łączna  początkowejpowierzchniazabudowy wynosi 1.2702mbudynekniemieszkalnyposiadający 1  brak wydatkówkondygnację  Budynek  na ulepszenienaziemną,budynek  2  2-0oczyszczalni  A  01.10.2015  TAK  n/a  n/aprzekraczającychktórego  ścieków  30% wartości łączna  początkowejpowierzchniazabudowy2wynosi 76 mBudynekniemieszkalnyposiadający 1  brak wydatkówkondygnację  na ulepszenienaziemną,budynek3999  3999-0Portiernia  A  26.08.2022  TAK  n/a  n/aprzekraczającychktórego  30% wartości łączna  początkowejpowierzchniazabudowy2wynosi 48 m  Drogadojazdowa doA  brak wydatkówdrogi głównejDroga  na ulepszeniedojazdowa dobudowla  1  1-0  01.10.2015  TAK  n/a  n/aprzekraczającychdrogi głównej  30% wartości początkowej
                      Drogi  brak wydatkówDrogi  wewnętrzne  na ulepszeniewewnętrznebudowla  6  6-0do zakładu +  A  01.10.2015  TAK  n/a  n/aprzekraczającychdo zakładu +  inf.  30% wartości inf. zewn.  zewn.  początkowej
                                                  brak wydatkówParking  na ulepszeniewschodni /  Parkingbudowla3175  3175-0  C  07.06.2020  TAK  n/a  n/aprzekraczającychEastern  wschodni  30% wartości parking  początkowej
                                                  brak wydatkówKontener  Kontener  na ulepszeniemagazynowybudowla4500  4500-0magazynowy  A  27.01.2024  NIE  n/a  n/aprzekraczającychna oleje i  na oleje i smary  30% wartości smary  początkowej
    Na pytanie Organu „Czy były ponoszone/będą ponoszone do momentu Planowanej
    Transakcji wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym
    budynków i budowli, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej każdego budynku i
    budowli odrębnie? Jeśli tak należy wskazać odrębnie do każdego ulepszonego budynku i
    budowli:
    a) Kiedy takie wydatki były ponoszone?
    b) Czy w stosunku do wydatków na ulepszenie budynków i budowli, będących przedmiotem
      sprzedaży, Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego?

    c) Czy po ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynków i budowli lub ich części?
    d) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli lub ich części po ulepszeniu a
      sprzedażą upłynie okres co najmniej 2 lat?”,
    odpowiedzieli Państwo, że „Wnioskodawca pragnie wskazać, że w zakresie zabudowań
    kwalifikowanych przez Sprzedającego jako budynki, budowle lub ich części w rozumieniu
    ustawy Prawo budowlane, które będą przedmiotem Planowanej Transakcji, Sprzedający, w
    okresie pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu definicji zawartej w art. 2 pkt 14
    Ustawy o VAT a dniem złożenia niniejszej odpowiedzi nie dokonywał nakładów na obiekty
    stanowiące budynki lub budowle w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, których wartość
    stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku lub budowli, objętych
    Planowaną Transakcją. Sprzedający nie planuje też dokonywać takich nakładów do dnia
    Planowanej Transakcji.”
    Na pytanie Organu „Czy w związku z nabyciem/wytworzeniem budynków i budowli
    Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego?”, odpowiedzieli Państwo, że „Wnioskodawca wskazuje, że
    Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z nabyciem/wytworzeniem zabudowań kwalifikowanych
    przez Sprzedającego jako budynki, budowle lub ich części w rozumieniu ustawy Prawo
    budowlane, które będą przedmiotem Planowanej Transakcji.”
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający wykorzystywał budynki i budowle wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność
    zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, Sprzedający prowadził z
    wykorzystaniem ww. budynków i budowli (proszę podać podstawę prawną zwolnienia)?”,
    odpowiedzieli Państwo „Wnioskodawca wskazuje, że Sprzedający wykorzystywał
    zabudowania kwalifikowane przez Sprzedającego jako budynki, budowle lub ich części w
    rozumieniu ustawy Prawo budowlane, które będą przedmiotem Planowanej Transakcji
    wyłącznie na cele działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, tj.
    niepodlegającej zwolnieniu z tego podatku.”
    Na pytanie Organu „Czy w związku z nabyciem Działki Niezabudowanej Sprzedającemu
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?”,
    odpowiedzieli Państwo „Wnioskodawca wskazuje, że związku z nabyciem Działki
    Niezabudowanej Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.”
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający wykorzystywał Działkę Niezabudowaną wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność
    zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, Sprzedający prowadził z
    wykorzystaniem ww. Działki Niezabudowanej (proszę podać podstawę prawną zwolnienia)?”,
    odpowiedzieli Państwo „Wnioskodawca wskazuje, że Działka Niezabudowana nie była i nie
    jest wykorzystywana przez Sprzedającego do wykonywania działalności zwolnionej od
    podatku od towarów i usług.”
    Na pytanie Organu „Czy w związku z nabyciem/wytworzeniem „Przenoszonych Aktywów”
    Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego?”, odpowiedzieli Państwo „Wnioskodawca wskazuje, że w związku z
    nabyciem/wytworzeniem Przenoszonych Aktywów Sprzedającemu przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.”
    Na pytanie Organu „Czy Sprzedający wykorzystywał „Przenoszone Aktywa” wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to jaką działalność
    zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, Sprzedający prowadził z
    wykorzystaniem ww. „Przenoszonych Aktywów” (proszę podać podstawę prawną
    zwolnienia)?”, odpowiedzieli Państwo „Wnioskodawca wskazuje, że Przenoszone Aktywa nie
    były i nie są wykorzystywane na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Przenoszone Aktywa były i są wykorzystywane przez Sprzedającego wyłącznie do
    wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.”

    Na pytanie Organu „Czy Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość oraz
    „Przenoszone Aktywa” wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i
    usług?”, odpowiedzieli Państwo „Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość oraz
    Przenoszone Aktywa wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i
    usług.”
    Na pytanie Organu „Czy którykolwiek z elementów wyposażenia (Sprzęt) został umieszczony
    /zamontowany w budynku z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych
    budynku? Jeżeli tak, proszę wskazać, który to element?”, odpowiedzieli Państwo „Elementy
    wyposażenia (Sprzęt) nie zostały umieszczone/zamontowane w budynkach bądź w budynku
    z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych zabudowań
    kwalifikowanych przez Sprzedającego jako budynki w rozumieniu ustawy Prawo budowlane,
    które będą przedmiotem Planowanej Transakcji.”
    Na pytanie Organu „Czy sposób zamocowania poszczególnych elementów wyposażenia
    (Sprzętu) umożliwia późniejszy ich demontaż bez uszkodzenia konstrukcji budynku, tzn. czy
    elementy mogą być przeniesione bez zniszczenia budynku (jeżeli nastąpią ewentualne
    zniszczenia, proszę wskazać jakie)?”, odpowiedzieli Państwo „Sposób zamocowania
    poszczególnych elementów wyposażenia (Sprzętu) umożliwia późniejszy ich demontaż bez
    uszkodzenia konstrukcji zabudowań kwalifikowanych przez Sprzedającego jako budynki w
    rozumieniu ustawy Prawo budowlane, które będą przedmiotem Planowanej Transakcji, tzn.
    elementy te mogą być przeniesione bez zniszczenia takiego budynku.”
    Na pytanie Organu „Czy demontaż poszczególnych elementów wyposażenia (Sprzęt)
    spowoduje naruszenie elementów konstrukcyjnych budynku, których głównym zadaniem
    jest przenoszenie obciążeń? W odniesieniu do powyższego wskazujemy, że do głównych
    elementów konstrukcyjnych budynku należą: fundament, ściany konstrukcyjne, nadproża,
    stropy, dach, stropodach, wieńce.”, odpowiedzieli Państwo „Demontaż poszczególnych
    elementów wyposażenia (Sprzęt) nie spowoduje naruszenia elementów konstrukcyjnych
    zabudowań kwalifikowanych przez Sprzedającego jako budynki w rozumieniu ustawy Prawo
    budowlane, które będą przedmiotem Planowanej Transakcji, których głównym zadaniem
    jest przenoszenie obciążeń.”
    Na pytanie Organu „Które z opisanych naniesień stanowi własność przedsiębiorstwa
    przesyłowego (należy wskazać wszystkie takie naniesienia)”, odpowiedzieli Państwo „W
    ramach naniesień opisanych we wniosku istnieją zabudowania techniczne, które nie są
    własnością Sprzedającego, lecz przedsiębiorstwa przesyłowego, tj. stacja transformatorowa
    usadowiona na działce A, stacja z licznikiem gazu usadowiona na działce A, zbiorniki na
    sprężone powietrze/gaz usadowione na działce A. Stacja transformatorowa jest stale
    związana z gruntem, usadowiona na fundamencie. Wnioskodawca wskazuje, że obiekty te,
    jako niebędące własnością Sprzedającego, nie będą przedmiotem Planowanej Transakcji.”
    Na pytanie Organu „Czy któreś z naniesień (znajdujących się na działkach, które będą
    przedmiotem sprzedaży) stanowi ruchomość (w rozumieniu Kodeksu cywilnego), tj. nie jest
    częścią składową budynku ani gruntu”, odpowiedzieli Państwo „Wnioskodawca pragnie
    wskazać, że zgodnie z wiedzą Sprzedającego część naniesień, znajdujących się na działkach
    będących przedmiotem Planowanej Transakcji, stanowi ruchomości nie będące częścią
    składową budynku lub gruntu. Są to ruchomości wskazane w odpowiedzi na poprzednie
    pytanie pkt 17 (pytanie Organu oznaczonego we Wniosku jako nr II pkt 17): stacja z
    licznikiem gazu usadowiona na działce A, zbiorniki na sprężone powietrze/gaz usadowione
    na działce A. Ponadto ruchomość stanowi kontener na oleje i smary, który jest budowlą,
    usadowiony na działce A, który nie jest częścią składową żadnej nieruchomości
    (nieruchomości gruntowej lub budynku).”
    Wnioskodawca potwierdza, że przedmiotem wniosku objęta jest również sprzedaż
    Przenoszonych Aktywów, stąd wydana w wyniku Wniosku interpretacja w zakresie podatku
    od towarów i usług i podatku od czynności cywilnoprawnych powinna objąć również ich
    sprzedaż w ramach Planowanej Transakcji.

    Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 17 kwietnia 2025 r. na pytanie Organu „w związku z
    Państwa wskazaniem, że kontener magazynowy na oleje i smary posadowiony na działce nr
    A stanowi budowlę, ale nie jest częścią składową żadnej nieruchomości (nieruchomości
    gruntowej lub budynku), proszę o jednoznaczne wskazanie, czy ww. kontener jest budowlą
    trwale związaną z gruntem?”, odpowiedzieli Państwo „Wnioskodawca wskazuje, że kontener
    magazynowy na oleje i smary jest budowlą i jest posadowiony na działce nr A, przy czym nie
    jest trwale związany z gruntem.”
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1) Czy dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie stanowiła dostawę
      towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, tj. jako dostawa niestanowiąca sprzedaży
      przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT ani zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa (dalej: ZCP) w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?
    2) Czy dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie podlegała
      opodatkowaniu VAT, mając na względzie, że:
      a. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków lub
        Budowli, na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy o VAT, Strony
        zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
        10 ustawy o VAT, składając stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT
        tej dostawy,
      b. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków lub
        Budowli, do której nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43
        ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, dostawa ta będzie podlegała opodatkowaniu VAT, jako
        niepodlegająca żadnemu ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy o
        VAT, oraz
      c. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy Działki
        Niezabudowanej, dostawa ta będzie podlegała opodatkowaniu VAT, jako
        niepodlegająca zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    3) Czy po dokonaniu Planowanej Transakcji, w przypadku gdy będzie ona opodatkowana
      VAT oraz po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne
      dokonanie, Kupujący będzie miał prawo do (i) obniżenia VAT należnego o VAT naliczony
      wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości w ramach Planowanej
      Transakcji oraz (ii) zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art.
      87 ustawy o VAT)?
    4) Zakładając, przedmiotem Planowanej Transakcji nie będzie przedsiębiorstwo, o którym
      mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa w
      rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w rezultacie Planowana Transakcja będzie
      stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie przepisów
      Ustawy o VAT, niewyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1
      ustawy o VAT, czy opisane w zdarzeniu przyszłym czynności, tj. sprzedaż Nieruchomości

      przez Sprzedającego na rzecz Kupującego oraz oddanie Nieruchomości do używania
      przez Kupującego na rzecz Sprzedającego na podstawie Umowy Najmu, powinny być
      uznane za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające opodatkowaniu VAT na
      zasadach ogólnych, tj. odpowiednio dostawę towarów oraz świadczenie usług?
    5) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Sprzedający będzie miał prawo do odliczenia VAT
      naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez Kupującego z tytułu najmu
      przez Sprzedającego powierzchni Nieruchomości?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    1) Dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie stanowiła dostawę
      towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, tj. jako dostawa niestanowiąca sprzedaży
      przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ani ZCP w rozumieniu art.
      2 pkt 27e ustawy o VAT.
    2) Dostawa Nieruchomości w ramach Planowanej Transakcji będzie podlegała
      opodatkowaniu VAT, mając na względzie, że:
      a. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków lub
        Budowli, na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy o VAT, Strony
        zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
        10 ustawy o VAT, składając stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT
        tej dostawy,
      b. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budników lub
        Budowli, do której nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43
        ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, dostawa ta będzie podlegała opodatkowaniu VAT, jako
        niepodlegająca żadnemu ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT,
        oraz
      c. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy Działki
        Niezabudowanej, dostawa ta będzie podlegała opodatkowaniu VAT, jako
        niepodlegająca zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    3) Po dokonaniu Planowanej Transakcji, w przypadku, gdy będzie ona opodatkowana VAT
      oraz po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej jej faktyczne
      dokonanie, Kupujący będzie miał prawo do (i) obniżenia VAT należnego o VAT naliczony
      wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości w ramach Planowanej
      Transakcji oraz (ii) zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art.
      87 ustawy o VAT).
    4) Zakładając, przedmiotem Planowanej Transakcji nie będzie przedsiębiorstwo, o którym
      mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa w
      rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w rezultacie Planowana Transakcja będzie
      stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie przepisów
      ustawy o VAT, niewyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1
      ustawy o VAT, opisane w zdarzeniu przyszłym czynności, tj. sprzedaż Nieruchomości
      przez Sprzedającego na rzecz Kupującego oraz oddanie Nieruchomości do używania

      przez Kupującego na rzecz Sprzedającego na podstawie Umowy Najmu, powinny być
      uznane za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające opodatkowaniu VAT na
      zasadach ogólnych, tj. odpowiednio dostawę towarów oraz świadczenie usług.
    5) W opisanym zdarzeniu przyszłym, Sprzedający będzie miał prawo do odliczenia VAT
      naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez Kupującego z tytułu najmu
      przez Sprzedającego powierzchni Nieruchomości.
    Uzasadnienie stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    1. Opodatkowanie VAT dostawy Nieruchomości - zasady ogólne
        a. W celu odpowiedzi na pytania Zainteresowanych zadane w niniejszym wniosku,
          konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy Planowana Transakcja będzie
          podlegała przepisom ustawy o VAT, a następnie, czy nie będzie zwolniona z VAT.
        b. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów
          i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
          terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o
          której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do
          rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy
          o VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
        c. Mając na uwadze powyższe, w kontekście pytań zadanych we wniosku, w pierwszej
          kolejności należy przeanalizować czy Planowana Transakcja nie będzie stanowiła
          zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
  2. Brak przesłanek uzasadniających uznanie Planowanej Transakcji za zbycie
      „przedsiębiorstwa” i wyłączenia na tej podstawie Planowanej Transakcji spod zakresu
      VAT.
    2.1. Normatywna definicja przedsiębiorstwa oraz jego zorganizowanej części.
        a. Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa” dla celów tej
          ustawy. Ze względu na powyższe oraz uwzględniając definicję zawartą w innych
          ustawach, w doktrynie prawa podatkowego jest powszechnie akceptowane, iż -
          dla celów VAT - pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego
                        1definicją zawartą w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 2024 r. poz.
          1061) (dalej: Kodeks cywilny lub KC). W myśl regulacji zawartej w tym przepisie,
          przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
          materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
          Obejmuje ono w szczególności:
            1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione
              części (nazwa przedsiębiorstwa),
            2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów,
              towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub
              ruchomości,
            3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub
              ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości
              wynikające z innych stosunków prawnych,

            4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
            5) koncesje, licencje i zezwolenia,
            6) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
            7) majątkowe prawa autorskie i majątkowo prawa pokrewne,
            8) tajemnice przedsiębiorstwa,
            9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
        b. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się, że w celu uznania
          określonych składników majątkowych za przedsiębiorstwo, muszą one stanowić
          całość pod względem organizacyjnym oraz funkcjonalnym. Należy również
          zwrócić uwagę, iż przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, ale także
          ich zorganizowanym zespołem, co jest uwidocznione w ustawowej definicji
          przedsiębiorstwa oraz zaakcentowane w wielu wyrokach wydanych przez sądy
          administracyjne.
                                    1c. Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55 KC „obejmuje ono w
          szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowo elementy
          przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
          niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z
                                          1niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55 KC. Niemniej
          przedmiotowe składniki, aby mogły zostać uznane za przedsiębiorstwo w
                    1rozumieniu art. 55 KC (a co za tym idzie, ustawy o VAT) muszą spełniać kluczowy
          warunek tj. stanowić „zespół” składników materialnych i niematerialnych o
          cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności
                              2gospodarczej”. Potwierdza to art. 55 KC, zgodnie z którym „czynność prawna
          mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład
          przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z
          przepisów szczególnych”.
        d. Jednocześnie jednak, pojęcie „przedsiębiorstwo” na gruncie regulacji ustawy o VAT
          charakteryzuje się pewną autonomią pojęciową, wynikającą z faktu, iż same
          przepisy dyrektywy 2006/112 pozwalają państwom członkowskim na wyłączenie z
          zakresu znaczeniowego pojęcia dostawy towarów transakcji polegających na
          przeniesieniu całości lub części majątku. Dyrektywa nie posługuje się zatem
          pojęciem „przedsiębiorstwa”, lecz pojęciem „całości lub części majątku”. Można
          więc postawić tezę, iż z art. 19 Dyrektywy 2006/112 wynika szersza norma
          prawna, aniżeli zawarta w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Niemniej polski ustawodawca
          skorzystał możliwości, którą stwarza art. 19 Dyrektywy 2006/112, normując
          wyłączenie z opodatkowania VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
          zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która niewątpliwie mieści się w zakresie
          pojęcia „całości lub części majątku”.
        e. W orzeczeniu z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita Modes (C-497/01) TSUE
          stwierdził, że „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w
          charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy
          interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części

          przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od
          konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które, łącznie, stanowią
          przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
          działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów,
          takiego jak sprzedaż zapasów produktów”.
        f. Ponadto, w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie Christel Schriever (C-444/10)
          TSUE zaznaczył, że uregulowania Dyrektywy należy interpretować w ten sposób,
          że pojęcie „przekazanie [...] całości lub części aktywów” należy interpretować w
          taki sposób, iż obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej
          części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie
          składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną
          prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, lecz nie obejmuje samego
          zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Stwierdzenie, iż nastąpiło
          przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 5
          ust. 8 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
          członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, wymaga, by całość
          przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności
          gospodarczej. Jeżeli działalność gospodarcza nie wymaga użytkowania
          konkretnych pomieszczeń lub pomieszczeń wyposażonych w stale instalacje
          konieczne do jej prowadzenia, przekazanie aktywów w rozumieniu
          wspomnianego przepisu szóstej dyrektywy może mieć miejsce również bez
          przekazania prawa własności nieruchomości.
        g. Z orzecznictwa TSUE wynika więc, iż dla uznania danego zespołu składników
          majątkowych za przedsiębiorstwo niezbędne jest, by przekazane aktywa były
          wystarczające do prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej
          działalności gospodarczej. Za przedsiębiorstwo należy uznać już taki zespół
          składników majątku, który jest zdolny do prowadzenia niezależnej działalności
          gospodarczej, lecz dla oceny, czy dana transakcja stanowi zbycie
          przedsiębiorstwa należy dokonywać w odniesieniu do konkretnego przypadku.
        h. Słusznie więc stwierdza się również w polskim orzecznictwie (Naczelny Sąd
          Administracyjny (dalej: NSA) w wyroku z 25 czerwca 2013 r., I FSK 955/12 oraz w
          wyroku z 23 lipca 2015 r., I FSK 334/14), że czynność objęta jest podatkiem VAT
          tylko wówczas, gdy przekazywany zespół aktywów przedsiębiorstwa jest
          niewystarczający do prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej
          działalności gospodarczej (w oparciu o przekazane składniki majątkowe).
        i. Zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, ma zatem miejsce
          wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowana część
          przechodzi co do zasady na własność nabywcy, który kontynuuje działalność
          gospodarczą zbywcy. Kontynuacja działalności przez nabywcę jest warunkiem
          wyłączenia spod działania ustawy zbycia przedsiębiorstwa lub jego
          zorganizowanej części (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej:
          WSA) w Białymstoku z dnia 2 października 2019 r., sygn. I SA/Bk 320/19).

          Jednocześnie jednak, jeżeli dla kontynuowania działalności gospodarczej
          konieczne jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie
          stanowiły przedmiotu transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, to nie
          można stwierdzić, że zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo
          lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa (wyrok WSA w Szczecinie z 12 czerwca
          2019 r., sygn. I SA/Sz 328/19).
        j. Co istotne jednak, w praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w
          których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji
          sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne
          wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we
          wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole,
          a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w
          zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
          poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej
          działalności gospodarczej. Wyłączenie więc ze zbycia istotnych elementów
          przedsiębiorstwa, powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą sumy
          składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Jeśli natomiast
          wyłączone ze zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają istotnego znaczenia dla
          funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego, wówczas czynność taka na
          gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług uznana będzie za zbycie
          przedsiębiorstwa, chociaż nie obejmuje ona wszystkich jego składników (tak np. w
          interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) z dnia
          29 marca 2017 r., sygn. 2461-IBPP3.4512.902.2016.2.ASz).
        k. Podsumowując, z punktu widzenia uznania składników majątkowych za
          przedsiębiorstwo istotne jest tylko to, czy przedmiot zbycia jest
          przedsiębiorstwem po stronie zbywcy - w chwali zbycia.
    2.2. Przedmiot Planowanej Transakcji vs. elementy normatywnej definicji przedsiębiorstwa.
        a. Zdaniem Zainteresowanych, nie można uznać, że przedmiot Planowanej
          Transakcji (Nieruchomość oraz Przenoszone Aktywa) stanowi przedsiębiorstwo
          Sprzedającego. Wynika to z faktu, iż przedmiot Planowanej Transakcji, w ocenie
          Zainteresowanych, nie wyczerpuje przytoczonej powyżej definicji
          przedsiębiorstwa.
        b. Należy zauważyć, że wyżej przedstawiona definicja opisuje przedsiębiorstwo w
          ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników
                                                1stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 55 KC
          określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie
          składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą
          wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak
          któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu
          przedsiębiorstwa.
        c. Zatem, składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład
          przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten

          sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych
          elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
          funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby
          przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności
          gospodarczej. Jak zauważył również Dyrektor KIS w interpretacji z 20 sierpnia
          2021 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.353.2021.3.MM, „składniki materialne i
          niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze
          sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o
          zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym
          przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
          poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazane składniki majątkowe mogły
          posłużyć kontynuowaniu działalności gospodarczej zbywcy.”
        d. Tymczasem Planowanej Transakcji kupna - sprzedaży nie będzie towarzyszył
          transfer szeregu istotnych aktywów Sprzedającego. Mianowicie, w ramach
          Planowanej Transakcji Kupujący nabędzie jedynie Nieruchomość wraz z
          Przenoszonymi Aktywami. W szczególności, Planowanej Transakcji nie będzie
          towarzyszył transfer szeregu opisanych wcześniej kluczowych składników,
          wchodzących w skład definicji i determinujących funkcjonowanie
          przedsiębiorstwa Sprzedającego, takich jak oznaczenie indywidualizujące
          przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa, środki
          pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym Sprzedającego, tajemnice
          przedsiębiorstwa, jak również księgi i dokumenty związane z prowadzeniem
          działalności gospodarczej, wierzytelności oraz zobowiązania Sprzedającego
          niezwiązane z Nieruchomością).
        e. W szczególności na Kupującego nie zostaną przeniesione takie kluczowe
          elementy determinujące funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego jak
          np. know-how związany z prowadzoną przez Sprzedającego działalnością
          gospodarczą. Należy bowiem ponownie podkreślić, że działalność
          Sprzedającego to, jak wspomniano powyżej, wytwarzania części dla branży
          samochodowej (automotive), natomiast działalnością Kupującego będzie
          wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi (działalność inwestycyjna).
          Przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem Planowanej
          Transakcji, Kupujący zamierza prowadzić działalność gospodarczą generującą
          przychody głównie z realizacji umów najmu. Po nabyciu Nieruchomości
          Kupujący nie zamierza rozpocząć działalności w branży Sprzedającego.
        f. W konsekwencji - po nabyciu Nieruchomości - Kupujący będzie prowadził
          działalność gospodarczą w odniesieniu do Nieruchomości, przy wykorzystaniu
          własnych zasobów. Wskazać należy, iż zbywana Nieruchomość, bez elementów
          decydujących o sprawnym jej funkcjonowaniu w obszarze najmu komercyjnego,
          nie będzie zdolna choćby w krótkiej perspektywie być przedmiotem usług najmu
          komercyjnego. W istocie, element ludzki w zakresie świadczenia usług najmu
          komercyjnego jest wręcz kluczowy, zaś sama Nieruchomość będzie jedynie

          aktywem na bazie którego możliwe jest świadczenie tego rodzaju usług. Z
          powyższych względów nie można uznać, iż nabywany zespół składników
          majątkowych charakteryzuje się więzią o charakterze organizacyjnym, co jest
          warunkiem uznania tych składników za przedsiębiorstwo.
        g. Kupujący również rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej związanej z
          najmem i zorganizuje we własnym zakresie lub skorzysta z usług właściwych
          podmiotów w zakresie odpowiedniego zaplecza technicznego, prawnego,
          organizacyjnego, finansowego, a także know-how w zakresie zarządzania
          najmem nieruchomościami komercyjnymi. Dopiero wówczas, zespół nabytych
          aktywów, uzupełniony o element ludzki (zaplecze osobowe) oraz ewentualnie
          inne składniki majątkowe będzie w stanie osiągnąć pełną zdolność operacyjną w
          takim zakresie i celu, do jakiego został stworzony (tak też w wyrokach WSA we
          Wrocławiu z 20 października 2017 r. sygn. I SA/Wr 676/17; z 9 lutego 2017 r.,
          sygn. I SA/Wr 972/16).
        h. Z powyższych względów, zdaniem Zainteresowanych nie ma podstaw, aby
          Planowaną Transakcję zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa
          Sprzedającego.
        i. Jak zauważył Dyrektor KIS w interpretacji z 20 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-
          1.4012.353.2021.3.MM, „składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
          przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą w wzajemnych relacjach w ten
          sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych
          elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
          funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby
          przekazane składniki majątkowe mogły posłużyć kontynuowaniu działalności
          gospodarczej zbywcy.”
        j. Prawidłowość stanowiska, iż brak któregokolwiek ze składników wchodzących w
          skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa powinien skutkować uznaniem, iż
          Planowana Transakcja nie może zostać uznana za niepodlegające
          opodatkowaniu VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT zbycie przedsiębiorstwa
          potwierdzona została również w szeregu innych interpretacji indywidualnych
          wydanych przez polskie organy podatkowe. Jako przykład można przytoczyć:
            i. interpretację indywidualną Dyrektora KIS z 13 lipca 2021 r. (sygn. 0114-
                KDIP1- 1.4012.301.2021.2.MM), zgodnie z którą: „Nieruchomość będąca
                przedmiotem dostawy nie jest wyodrębniona organizacyjnie w
                strukturze Sprzedającego jako oddział, zakład. Sprzedający nie
                prowadzi dla zbywanej Nieruchomości odrębnej księgowości, nie
                sporządza odrębnego bilansu. Przedmiot Transakcji nie posiada
                własnych służb finansowo-księgowych, czy kadrowo-płacowych. Tylko
                koszty bezpośrednie odnoszone są na poszczególne budynki, czy
                powierzchnie magazynowe, place i inne obiekty/naniesienia. Są to takie
                koszty jak np. koszty zużycia mediów, remonty, podatek od
                nieruchomości, opłata za wieczyste użytkowanie i amortyzacja.

                Natomiast całość kosztów pośrednich nie jest odnoszona do
                poszczególnych obiektów, są to koszty wspólne, ogólnozakładowe, itp. -
                dotyczy to w szczególności takich pozycji kosztowych jak wynagrodzenia
                pracowników, różnego rodzaju usługi, zakupy materiałów. Przychody ze
                sprzedaży dotyczące najmu poszczególnych obiektów
                przyporządkowywane są księgowo do tych obiektów. W konsekwencji
                brak jest wydzielenia finansowego dotyczącego zbywanego majątku
                oraz dotyczącego pozostałych składników majątku (...) Przedmiot
                Transakcji nie stanowi bowiem masy majątkowej wydzielonej
                organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w istniejącym
                przedsiębiorstwie Sprzedawcy, która umożliwiłaby funkcjonowanie jako
                niezależne przedsiębiorstwo”;
            ii. interpretację indywidualną Dyrektora KIS z 25 stycznia 2019 r. (sygn. 0114-
                KDIP4.4012.733.2018.3.KM), w której organ wskazał, iż skoro „na
                Nabywcę nie przejdzie struktura organizacyjna Zbywcy przypisana do
                Nieruchomości, obejmująca pracowników, finansowanie czy umowy z
                podmiotami trzecimi, pozwalająca prawidłowo administrować
                Nieruchomością w ramach majątku Sprzedającego. Przedmiot
                sprzedaży nie będzie zatem wykazywał cech zorganizowania, bowiem w
                oparciu o sam Budynek, Prawo do Przyłączy i pozostałe Prawa bez
                pozostałych składników majątku Sprzedającego, np. umów zawartych z
                usługodawcami, czy środków pieniężnych nie będzie możliwe
                prowadzenie działalności gospodarczej. W związku z tym, zbywany
                przez wnioskodawcę majątek nie będzie stanowił całości pod względem
                organizacyjnym i funkcjonalnym, tak aby mógł wykonywać zadania
                gospodarcze. Nabywca nie będzie mógł kontynuować działalności w
                zakresie w jakim była ona realizowana u Zbywcy bez zaangażowania
                dodatkowych środków i podjęcia odpowiednich kroków. W związku z
                tym, nie można stwierdzić, że w analizowanej sprawie mamy do
                czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa”;
            iii. interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4
                marca 2013 r. (IPPP3/443-1221/12-2/KT), zgodnie z którą: „(...)
                Nieruchomość nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa. Sama
                Nieruchomość nie wyczerpuje bowiem przytoczonej definicji
                przedsiębiorstwa z art. 55(1) Kodeksu cywilnego. Planowanej Transakcji
                nic będzie towarzyszył transfer kluczowych składników, wchodzących w
                skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących jego
                funkcjonowanie. Przy Zbywcy pozostaną bowiem podstawowe
                elementy składające się na przedsiębiorstwo, w tym, w szczególności,
                nazwa przedsiębiorstwa, środki pieniężne zgromadzone przez Zbywcę,
                bieżące zobowiązania i należności związane z prowadzonym
                wynajmem, zobowiązania związane z rozliczeniem mediów, know-how

                związany z prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej na
                wynajmie powierzchni, księgi rachunkowe Zbywcy i inne dokumenty
                związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i funkcjonowaniem
                Zbywcy”;
            iv. w wielu innych interpretacjach indywidualnych np. w: interpretacji
                indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 grudnia
                2015 r. (IPPP1/4512-1114/15-2/KR), interpretacji indywidualnej
                Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 kwietnia 2016 r. (ILPP5
                /4512-1-4/16-4/WB), oraz
            v. w orzeczeniach sądów administracyjnych np. w orzeczeniach NSA z dnia 28
                listopada 2006 r., sygn. I FSK 267/06 oraz z dnia 19 stycznia 2012, sygn.
                II FSK 1662/10.
    3. Brak przesłanek uzasadniających uznanie Planowanej Transakcji za zbycie
      „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” i wyłączenia na tej podstawie Planowanej
      Transakcji spod zakresu VAT.
    3.1. Zorganizowana część przedsiębiorstwa.
        a. Z kolei - w myśl regulacji art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT - przez zorganizowaną część
          przedsiębiorstwa rozumieć należy organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w
          istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych,
          w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
          gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
          samodzielnie realizujące te zadania.
        b. Zgodnie z utrwaloną praktyką organów podatkowych (m.in. interpretacja
          indywidualna Dyrektora KIS z 27 listopada 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-
          2.4012.559.2024.2.SR, 29 września 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.331.2023.2.
          APR, 6 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.406.2021.2.WH, z 13 września
          2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.341.2021.2.MS, z 27 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-
          KDIP4-1.4012.384.2021.3.AM, z 26 sierpnia 20121 r., sygn. 0114-KDIP4-
          2.4012.430.2021.2.MC, z 25 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.330.2021.2.
          RMA i wielu innych), z powyższej definicji wynika, iż aby zespół składników
          majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym również zobowiązania) mógł
          zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione
          łącznie następujące przesłanki:
            i. istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym
                zobowiązań,
            ii. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
                przedsiębiorstwie,
            iii. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań
                gospodarczych,
            iv. zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo
                samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

        c. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa
          ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział,
          oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne
          wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego
          aktu o podobnym charakterze. Zatem, samo nazwanie jednostki wewnętrznej
          określonym mianem nie zapewnia wyodrębnienia organizacyjnego, jeżeli nie
          podąża za tym autonomia decyzyjna, wyposażenie majątkowe i zarządzanie
          zespołem pracowniczym. Ważne jest przypisanie jednostce uprawnień
          skutkujących samodzielnym prowadzeniem działalności „widocznym z zewnątrz”.
          Oznacza to, że wyodrębnienie musi wynikać z określonych decyzji statutowych
          (zarządczych itp.), które formalnie nadają jednostce wewnętrznej uprawnienia
          uzasadniające jej wydzielenie organizacyjne. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia
          oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę
          zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym
          przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć
          określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
        d. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w
          której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
          przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
          zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak stwierdza się w orzecznictwie,
          wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią
          ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i
          kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
          przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego powinno być możliwe
          oddzielenie finansów przedsiębiorstw od finansów jego zorganizowanej części,
          bez potrzeby przeprowadzania analiz czy wyliczeń (tak WSA w Gdańsku w wyroku
          z 7 września 2021 r., sygn. I SA/Gd 534/21, NSA w wyroku z 28 stycznia 2019 r.,
          sygn. I FSK 293/17 oraz WSA w Rzeszowie, w wyroku z 21 listopada 2019 r., sygn. I
          SA/Rz 691/19).
        e. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do
          realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część
          przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować
          elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych,
          którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Słusznie w związku z tym podnosi się
          w doktrynie, iż elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
          stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w
          szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czy też kadra
          pracownicza (podobnie w wyroku WSA w Rzeszowie z 6 listopada 2019 r., sygn. I
          SA/Rz 525/19).
        f. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
          zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną
          zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy.

          Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we
          wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o
          zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność
          jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych
          powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych
          przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e
          ustawy o VAT.
        g. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą
          poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić
          odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym
          punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w
          funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną
          organizacyjnie i funkcjonalnie całość). W związku z powyższym, w rozumieniu
          przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł
          zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest
          wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
          odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w
          obrocie gospodarczym.
        h. Wskazówki w zakresie interpretacji powyższych przesłanek przedstawiają same
          organy podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w
          interpretacji indywidualnej z dnia 21 grudnia 2015 r., sygn. IPPP1/4512-1114/15-2
          /KR, stwierdził: „Podstawowym wymogiem jest, więc to, aby zorganizowana część
          przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w
          tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w
          istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech
          płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do
          realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników
          materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część
          przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także
          czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że
          zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze
          organizacyjnej podatnika, jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie
          zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na
          bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
          Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub
          oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności
          finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń
          gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
          należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast
          wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć, jako przeznaczenie do realizacji
          określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi
          stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do

          samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
          przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za
          jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać
          potencjalną zdolność do funkcjonowania, jako samodzielny podmiot
          gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład
          zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą, zatem umożliwić nabywcy
          podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
          Podsumowując, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące
          we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich, jako o zespole, a
          nie o zbiorze przypadkowych elementów; których jedyną cechą wspólną jest
          własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z
          omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników
          majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2
          pkt 27e ustawy o VAT.
        i. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą
          poszczególnych składników, przy pomocy, których będzie można prowadzić
          odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym
          punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w
          funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną
          organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”. Podobne uwagi przedstawił również m.in.
          Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. 0111-
          KDIB3-3.4012.400.2024.3.MP, 11 sierpnia 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-
          3.4010.213.2021.4.PC oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji
          indywidualnej z dnia 31 marca 2016 r., sygn. IPPP3/4512-60/16-2/PC.
        j. Aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany
          jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi odznaczać się pełną
          odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego
          funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.
          Powyższe oznacza, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma
          poszczególnych aktywów i pasywów, przy pomocy których w przyszłości będzie
          można prowadzić odrębny zakład, lecz pewien zorganizowany zespół tych
          składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki
          majątkowe odgrywały w funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa.
        k. Jak podkreślił NSA w orzeczeniu z 23 listopada 2017 r., sygn. I FSK 327/16,
          „okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników
          majątkowych zdolny do prowadzenia niezależnej (samodzielnej) działalności
          gospodarczej należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten
          jest zbywany, może on wykonywać określone zadania gospodarcze. Innymi słowy,
          realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem tego
          określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z
          innymi składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z
          przedsiębiorstwem nabywcy. Innymi słowy, możliwość kontynuacji działalności

          przez nabywcę ZCP powinna wynikać z faktu, że tworzy ją zespół składników
          majątkowych pozwalający na prowadzenie samodzielnej działalności
          gospodarczej” (wyrok WSA w Warszawie z 20 lutego 2018 r., sygn. III SA/Wa 1896
          /17).
        l. Z kolei w orzeczeniu z 13 grudnia 2022 r., sygn. III FSK 1346/21, NSA uznał, iż
          czynnikiem „konstytuującym” przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym jest
          występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania
          różnorodnych jego składników umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa,
          jako pewną całość (zespół). Występowanie elementu organizacji pozwala odróżnić
          przedsiębiorstwo od majątku, gdyż ten ostatni jest przedmiotem organizacji i
          stanowi jedynie zbiór elementów wchodzących w skład zorganizowanej całości,
          jaką jest przedsiębiorstwo. Ważne jest więc, aby w zbywanym przedsiębiorstwie
          zachowane zostały funkcjonalne związki między poszczególnymi składnikami, tak
          żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności
          gospodarczej.
    3.2. Ocena przedmiotu Planowanej Transakcji w kontekście definicji zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    3.3. Odrębność organizacyjna.
        a. W niniejszym przypadku zbywana w ramach Planowanej Transakcji Nieruchomość
          nie została formalnie wydzielona w strukturze organizacyjnej Sprzedającego. Nie
          stanowi ona odrębnego działu, wydziału czy też oddziału, lecz zespół składników
          majątkowych. Tym samym, nie można mówić o wyodrębnieniu organizacyjnym
          zespołu składników majątkowych zbywanych w ramach Planowanej Transakcji.
          Sprzedający nie wydzielił organizacyjnie Nieruchomości, ani żadnej części
          Nieruchomości ani w sposób faktyczny, ani poprzez uchwalenie dokumentów
          korporacyjnych (jak statut czy regulamin).
        b. Zdaniem Zainteresowanych odrębność organizacyjna oznacza możliwość ustalenia
          w każdym momencie, które składniki majątkowe przedsiębiorstwa przynależą do
          danej ZCP. Co więcej, odrębność organizacyjna wymaga, by możliwe było
          przyporządkowanie do takiego odrębnego zespołu składników majątkowych i
          niemajątkowych odrębnej dokumentacji, łącznie z księgami rachunkowymi,
          umowami stanowiącymi źródło praw i obowiązków dotyczących wyłącznie
          zakresu działalności prowadzonej przez ten zespół składników, bądź wyłącznie z
          wykorzystaniem tego zespołu.
    3.4. Odrębność finansowa.
        a. Odrębność finansową, zdaniem Zainteresowanych, należy rozpatrywać na
          płaszczyźnie formalnej. Tak rozumiana odrębność oznacza wymóg prowadzenia
          odrębnej księgowości, która pozwalałaby na rozdzielenie przychodów i kosztów
          działalności ZCP od przychodów i kosztów całego przedsiębiorstwa.

        b. W niniejszym przypadku nie można wskazać odrębności finansowej przedmiotu
          Planowanej Transakcji, Sprzedający nie prowadzi bowiem osobnych ksiąg w
          stosunku do Nieruchomości, a możliwe jest jedynie przyporządkowanie przez
          Sprzedającego do Nieruchomości związanych z nią przychodów, kosztów.
    3.5. Samodzielność ZCP.
        a. Samodzielność ZCP, zdaniem Zainteresowanych, oznacza, że wyodrębnione
          składniki muszą posiadać pełną zdolność do niezależnego funkcjonowania jako
          samodzielne przedsiębiorstwo. Zdaniem Zainteresowanych, pozostawienie poza
          zakresem Planowanej Transakcji szeregu opisanych wcześniej elementów
          działalności gospodarczej Sprzedającego pozbawia zbywaną Nieruchomość
          zdolności do samodzielnej realizacji zadań gospodarczych. Dopiero w gestii
          Kupującego będzie leżało takie ich zorganizowanie i dodanie nowych składników,
          aby mogły być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.
    3.6. Wyodrębnienie funkcjonalne.
        a. Najistotniejszym elementem konstytutywnym definicji ZCP, który w opinii
          Zainteresowanych nie zostanie spełniony, co przesądza jednocześnie o braku
          możliwości uznania transferowanej Planowanej Nieruchomości za ZCP, jest
          wyodrębnienie funkcjonalne Nieruchomości w majątku Sprzedającego, tj.
          przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych innych niż zadania
          gospodarcze realizowane przez przedsiębiorstwo Sprzedającego, jako całość. Jako
          kryterium zdolności do funkcjonowania jak niezależne przedsiębiorstwo w
          praktyce wskazuje się możliwość samodzielnego działania na rynku, jako odrębny
          podmiot prowadzący zadania gospodarcze realizowane w obecnym
          przedsiębiorstwie.
        b. Przy czym należy uznać, że aby można było mówić o wyodrębnieniu
          funkcjonalnym, zakres wyodrębnionych zadań gospodarczych musi odróżniać je
          od innych funkcji gospodarczych realizowanych przy pomocy tego
          przedsiębiorstwa. W konsekwencji należy stwierdzić, że aby można było mówić o
          wyodrębnieniu funkcjonalnym:
          i. funkcje przypisane do danego zespołu składników majątkowych muszą być w
              sposób widoczny odseparowane od pozostałych zadań realizowanych w
              ramach przedsiębiorstwa,
          ii. przy pomocy takiego zespołu składników majątkowych nie powinny być
              realizowane funkcje przypisane do składników wchodzących w skład
              pozostałej części przedsiębiorstwa,
          iii. składniki wchodzące w skład pozostałej części przedsiębiorstwa nie powinny
              być wykorzystywane do realizacji funkcji przypisanych do tego zespołu
              składników majątkowych.
        c. Na samodzielność jako kluczową okoliczność ZCP wskazują także sądy
          administracyjne w wydanych orzeczeniach. Jak słusznie stwierdził NSA w swoich
          najnowszych orzeczeniach, fakt, że nieruchomość może stanowić przedmiot
          najmu tak u zbywcy, jak i następnie u nabywcy, nie czyni z niej zorganizowanej

          części przedsiębiorstwa (wyroki NSA z dnia 12 marca 2021 r. sygn. I FSK 177/20
          oraz z 12 stycznia 2021 r., sygn. I FSK 299/20).
        d. W wyroku NSA z dnia 20 marca 2012 r., sygn. I FSK 815/11, stwierdzono, iż
          „decydujące znaczenie przy określaniu zakresu przedmiotowego omawianego
          przepisu ma element funkcjonalny tj. podniesiona wcześniej możliwość
          realizowania określonych zadań gospodarczych. Ta natomiast konstatacja
          prowadzi do wniosku, że wyłączenie spod działania ustawy o VAT dotyczy także
          takiej części majątku, której przydatność do prowadzenia działalności
          gospodarczej wynika nie tyle z rodzaju składających się na nią elementów, ile z
          wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego, charakterystycznego dla zakładu
          oddziału”.
        e. Jak stwierdził WSA w Szczecinie w wyroku z 13 lutego 2019 r., sygn. I SA/Sz 894/18,
          same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości
          zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią
          zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane
          przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na
          wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich
          obiektów budowlanych i ich części. Sprzedaż pojedynczych lub nawet wszystkich
          nieruchomości, nie może być uznana bowiem za sprzedaż zorganizowanej części
          przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie
          wynajmu nieruchomości - wciąż jest to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako
          składników majątkowych. Okoliczność, że w ramach swojej działalności nabywca
          nieruchomości uprzednio wynajmowanych, także wykorzystuje te nieruchomości
          do działalności w zakresie wynajmu nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu)
          nie oznacza, że nieruchomości te w momencie ich sprzedaży stanowiły
          zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co jest warunkiem zastosowania art. 6 pkt
          1 ustawy o VAT.
        f. Co więcej, okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół
          składników majątkowych zdolny do prowadzenia samodzielnej działalności
          gospodarczej należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten
          jest zbywany, może on wykonywać określone zadania gospodarcze bez
          modyfikacji (wyrok WSA w Poznaniu z 11 grudnia 2019 r., sygn. I SA/Po 747/1). W
          wyroku z 3 grudnia 2020 r. sygn. WSA w Warszawie stwierdził, iż skoro art. 6 pkt 1
          ustawy o VAT określa skutki zbycia przedsiębiorstwa albo zorganizowanej części
          przedsiębiorstwa, to uprawniony jest wniosek, że cechy wskazane w art. 2 pkt 27e
          ustawy o VAT dany zespół składników majątkowych musi posiadać w momencie
          jego zbycia.
        g. Z kolei jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316
          /15: „Same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą
          całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie
          stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były
          wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej

          polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo
          znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. W sytuacji, gdy dany
          podmiot prowadzi tego rodzaju działalność poprzez wyodrębniony w strukturze
          organizacyjnej zakład (dział, wydział), obejmujący przypisane do tejże działalności
          w zakresie najmu nieruchomości, obsługę (pracowników), finansowanie, umowy,
          itp., sprzedaż takiego zakładu - jako całości - może spełniać warunek stosownego
          wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności
          gospodarczej. Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu
          pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za
          sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej
          się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości - wciąż byłaby to jedynie
          sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych. Okoliczność, że w
          ramach swojej działalności nabywca nieruchomości uprzednio wynajmowanych,
          także wykorzystuje te nieruchomości do działalności w zakresie wynajmu
          nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu) nie oznacza, że nieruchomości te w
          momencie ich sprzedaży stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co jest
          warunkiem zastosowania art. 6 pkt 1 u.p.t.u. Innymi słowy, okoliczność, że dane
          nieruchomości mogą stanowić przedmiot najmu tak u ich zbywcy, jak i następnie
          u nabywcy, nie czyni z nich zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Konieczne
          jest, aby zbywane składniki majątkowe stanowiły zorganizowaną część
          przedsiębiorstwa u zbywcy. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela
          pogląd, zgodnie z którym sam fakt wykorzystywania nieruchomości w działalności
          gospodarczej — bez wykazania ich organizacyjnego i finansowego wyodrębnienia
          w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa - nie daje podstaw do przyjęcia, że
          nieruchomości te samodzielnie tworzyły zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
          rozumieniu art. 6 pkt 1 i art. 2 pkt 27e u.p.t.u.”. (wyrok NSA z dnia 12 czerwca
          2013 r. sygn. akt I FSK 1090/12).
        h. W orzeczeniu z 12 kwietnia 2019 r., NSA analizował przypadek transakcji sprzedaży
          centrum handlowego wskazując, iż w sprawie tej umowa sprzedaży
          nieruchomości nie obejmowała takich elementów, jak oznaczenie
          indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa sprzedającego), znak towarowy galerii
          handlowej, domeny internetowe związane z funkcjonowaniem galerii handlowej,
          inne niż wynikające z umów wierzytelności i zobowiązania sprzedającego, prawa,
          roszczenia i zobowiązania wynikające z umów o świadczenie usług księgowych,
          umów o świadczenie usług prawnych oraz w zakresie negocjacji z najemcami,
          umów doradztwa w zakresie wynajmowania powierzchni oraz umowy najmu
          siedziby sprzedającego, koncesje, licencje i zezwolenia, wartości niematerialne
          składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja firmy, tajemnice
          przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów, kontrakty w branży
          budowlanej, dostęp do rynków, kontakty z instytucjami finansowymi, księgi
          rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
          sprzedającego oraz zakład pracy sprzedającego lub jakakolwiek jego część (spółka

          nie przejęła personelu zatrudnionego u sprzedającego). Z tych względów sąd
          wskazał iż trudno w takiej sytuacji mówić o przejęciu ZCP i o tym, by doszło do
          przeniesienia środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio
          w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej bez jakichkolwiek modyfikacji,
          również w kontekście akcentowanej przez spółkę okoliczności braku przeniesienia
          na stronę umowy o zarządzanie nieruchomością. W realiach sprawy bowiem
          zbywca samodzielnie zarządzał sprzedanym centrum handlowym przy pomocy
          pracowników, których spółka nie przejęła. Nie posiadając odpowiedniego
          zaplecza osobowego zmuszona była do zawiązania umowy na zarząd z
          podmiotem trzecim, która to umowa oprócz zwykłej obsługi technicznej i
          utrzymania obiektu, dotyczyła również komercjalizacji powierzchni handlowych
          oraz przeprowadzania rozliczeń z najemcami. W tym zakresie więc, kluczowy dla
          prowadzenia działalności gospodarczej element spółka pozyskała już po zawarciu
          transakcji.
        i. Z kolei w orzeczeniu NSA z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. I FSK 1453/19, Sąd
          wskazał, iż istotne dla oceny czynności zbycia przedsiębiorstwa jest ustalenie, czy
          przekazane elementy (o charakterze materialnym i niematerialnym) tworzą całość
          umożliwiającą nabywcy prowadzenie określonej aktywności gospodarczej. Za
          niewystarczające uznać należy proste porównanie katalogu składników
          należących do zbywcy prowadzącego przedsiębiorstwo z listą składników
          przekazanych nabywcy. Chodzi bowiem przede wszystkim o funkcjonalny i
          organizacyjny związek między nabytymi składnikami majątkowymi i
          niemajątkowymi, decydujący o samodzielnej realizacji celów gospodarczych.
        j. Wreszcie, jak stwierdził słusznie WSA w Rzeszowie w wyroku z 26 listopada 2019 r.,
          sygn. I SA/Rz 730/19, sprzedaż pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości,
          nie może być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez
          całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości -
          wciąż jest to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych.
          Okoliczność tego rodzaju, że w ramach swojej działalności nabywca
          nieruchomości uprzednio wynajmowanych, także wykorzystuje te nieruchomości
          do działalności w zakresie wynajmu nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu)
          nie oznacza, że nieruchomości te w momencie ich sprzedaży stanowiły
          zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co jest warunkiem zastosowania art. 6 pkt
          1 ustawy o VAT.
        k. Okoliczność, że przedmiotu Planowanej Transakcji pomiędzy Sprzedającym a
          Kupującym nie można uznać za przedsiębiorstwo Sprzedającego znajduje
          potwierdzenie również w nowszych interpretacjach indywidualnych - dla
          przykładu wskazać można na najświeższą interpretację indywidualną Dyrektora
          KIS z 19 lipca 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.293.2024.3.EW lub z 23 sierpnia
          2021 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.278.2021.3.SKJ, z 19 czerwca 2019 r., sygn. 0114-
          KDIP4.4012.249.2019.3.AK oraz 0114-KDIP1-2.4012.228.2019.2.WH, w których
          Dyrektor KIS zgodził się z wnioskodawcami, iż nie można uznać przedmiotu

          transakcji za przedsiębiorstwo bądź zorganizowaną jego część z uwagi na fakt, iż
          w celu prowadzenia działalności w zakresie komercyjnego najmu Nieruchomości,
          Kupujący będzie obowiązany do podjęcia szeregu działań zarówno faktycznych
          jak i prawnych, bez których prowadzenie działalności, a wręcz odpowiednie jej
          utrzymanie i administrowanie nią nie byłoby możliwe.
        l. Mając na uwadze przedmiot Planowanej Transakcji oraz określenie funkcji i zakres
          działalności, jakiej ma służyć Nieruchomość, nie ulega wątpliwości, iż nie będzie
          on stanowił zorganizowanego kompleksu składników materialnych i
          niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych
          polegających na wynajmie Nieruchomości. W przypadku przedmiotu Planowanej
          Transakcji o takim wyodrębnieniu w ramach przedsiębiorstwa prowadzonego
          przez Sprzedającego nie może być mowy.
        m. W tym miejscu końcowo należy wskazać, że w ocenie Zainteresowanych na
          powyższe wnioski nie będzie wpływał fakt ewentualnego skorzystania z prawa
          pierwokupu określonych działek gruntu wchodzących w skład Nieruchomości
          przez uprawnione do tego odpowiednio gminę lub inny organ.
        n. Jak wskazano wyżej, przedmiot Planowanej Transakcji w wariancie, w którym
          dojdzie do zbycia wszystkich działek gruntu wchodzących w skład Nieruchomości
          (tj. braku skorzystania z prawa pierwokupu), nie będzie stanowił zbycia ZCP ani
          przedsiębiorstwa. Jeżeli więc Planowana Transakcja będzie obejmowała
          odpowiednio pomniejszoną ilość składników majątkowych (z uwagi na
          ewentualne skorzystanie z ww. prawa pierwokupu), tym bardziej nie sposób
          będzie wówczas uznać Planowanej Transakcji za zbycie ZCP ani przedsiębiorstwa.
        o. Tym samym, składniki majątku zbywane przez Sprzedającego w ramach
          Planowanej Transakcji nie mogą być uznane za zorganizowaną część
          przedsiębiorstwa.
    3.7. Argumentacja Wnioskodawców w kontekście objaśnień podatkowych z dnia 11 grudnia
      2018 r. w sprawie opodatkowania VAT zbycia nieruchomości komercyjnych (ogólne
      wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego wydawane przez Ministra właściwego do
      spraw finansów publicznych na podstawie art. 14a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia
      1997 r. Ordynacja podatkowa w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów
      prawa podatkowego przez organy podatkowe; dalej: „Objaśnienia”).
        a. Powyższe stanowisko Wnioskodawców znajduje swoje potwierdzenie w
          Objaśnieniach podatkowych z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie opodatkowania
          VAT zbycia nieruchomości komercyjnych, w których Minister Finansów wskazał, że
          co do zasady dostawa nieruchomości komercyjnych stanowi dostawę towarów
          podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, a jedynie w wyjątkowych
          okolicznościach może zostać uznana za czynność niepodlegającą VAT tj. w
          przypadku spełnienia przesłanek kwalifikacji nieruchomości komercyjnej będącej
          przedmiotem dostawy jako przedsiębiorstwa/ZCP.
        b. Zgodnie z Objaśnieniami w celu ustalenia czy przenoszony na nabywcę zespół
          składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy

          przede wszystkim ustalić czy oprócz przeniesienia standardowych elementów
          typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT (takich jak:
          grunt, budynek (budynki), budowle, infrastruktura techniczna oraz
          przynależności, a także prawa i obowiązki z umów najmu, które przechodzą na
          kupującego z mocy prawa, jak również prawa i obowiązki z umów najmu
          (odpowiednio dzierżawy), na podstawie których wynajmowane powierzchnie nie
          zostały (i nie zostaną do dnia transakcji przekazane najemcom) na nabywcę są
          przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:
          i. prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy
              finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub
              przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego
              finansowania i jest stroną takich umów;
          ii. umowy o zarządzanie nieruchomością;
          iii. umowy zarządzania aktywami;
          iv. należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
        c. Za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę
          zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę,
          należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowanie dodatkowych
          działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do
          prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki - np. gdy
          nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie nieruchomością i
          zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które świadczyły ww.
          usługi zarządzania na rzecz zbywcy. Jak wskazano w Objaśnieniach, wystarczający
          jest fakt, że nabywca podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania
          działalności gospodarczej sprzedającego.
        d. Nie w każdym przypadku podjęcie dodatkowych działań automatycznie wskazuje,
          że przenoszony na nabywcę zespół składników nie umożliwia kontynuacji
          działalności prowadzonej przez zbywcę - np. kwestia przeniesienia umów na
          dostarczanie mediów (ciepło, gaz, energia elektryczna, itp.) w związku z transakcją
          nie jest decydująca dla kwalifikacji transakcji jako zbycia przedsiębiorstwa/ZCP.
        e. Nie jest natomiast istotne czy doszło do przeniesienia na nabywcę integralnych dla
          transakcji obejmujących nieruchomości komercyjne elementów - w szczególności
          - takich jak:
            i. ruchomości,
            ii. prawa z zabezpieczeń prawidłowego wykonania obowiązków wynikających
                z umów najmu ustanowionych przez najemców,
            iii. prawa i obowiązki wynikające z umów serwisowych,
            iv. prawa autorskie,
            v. dokumentacja techniczna, dokumentacja prawna.
        f. W świetle powyższych Objaśnień Ministerstwa Finansów, przy ocenie czy składniki
          majątku powinny być uznane za: (i) przedsiębiorstwo, o którymi mowa w art. 6
          pkt 1 ustawy o VAT czy też (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa w

          rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, uwzględnić należy następujące
          okoliczności:
          i. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas
              przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących
              przedmiotem transakcji
              oraz
            ii. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki
                będące przedmiotem transakcji.
        g. Przy czym jak wskazuje się w Objaśnieniach, wskazanej oceny należy dokonać na
          moment przeprowadzenia transakcji, stąd też w przypadku, „gdy konieczne dla
          kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych
          składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie
          dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku
          zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub ZCP”.
        h. Wnioskodawca w ramach przykładu wskazuje, że okoliczność, w której nabywca
          nieruchomości komercyjnej, prowadzący działalność polegającą głównie na
          wynajmie nieruchomości, nabywa nieruchomość od podmiotu, którego główną
          działalnością gospodarczą jest np. działalność deweloperska została wprost
          wskazana przez Ministra Finansów w Objaśnieniach jako sytuacja, w której brak
          jest możliwości stwierdzenia zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP z uwagi brak
          zamiaru kontynuowania działalności, którą dotychczas prowadził sprzedawca
          przez nabywcę, ponieważ z istoty różne są przedmioty działalności sprzedającego
          i nabywcy.
        i. Kupujący - w ramach swojej działalności - nie ma zamiaru kontynuowania
          działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez Sprzedającego przy
          pomocy składników majątkowych będących przedmiotem Planowanej Transakcji,
          przede wszystkim z uwagi na odmienne przedmioty działalności stron. Należy
          bowiem podkreślić, że Nieruchomość będzie zakupiona przez Kupującego od
          podmiotu, który prowadzi głównie w zakresie wytwarzania części dla branży
          samochodowej (automotive), zaś Kupujący dokonuje zakupu Nieruchomości na
          własny rachunek, prowadząc działalność w zakresie wynajmu. W takim
          przypadku, brak jest możliwości stwierdzenia zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP z
          uwagi na różne przedmioty działalności Wnioskodawców.
        j. Dodatkowo, biorąc pod uwagę również brzmienie Objaśnień, w ocenie
          Zainteresowanych przedmiot transakcji nie może zostać uznany za
          przedsiębiorstwo bądź zorganizowaną jego część, bowiem Planowanej Transakcji
          nie będzie towarzyszył zwłaszcza transfer np. umów o zarządzanie, prawa i
          obowiązki z umów, na podstawie których udzielono Sprzedającemu finansowania
          dłużnego na nabycie Nieruchomości, jak również umowy w zakresie dostawy
          mediów.
        k. To Kupujący, chcąc świadczyć usługi najmu komercyjnego, będzie zmuszony do
          podjęcia dodatkowych działań faktycznych i prawnych (np. zawarcia umów o

          zarządzanie Nieruchomością) niezbędnych do dalszego prowadzenia działalności
          gospodarczej w oparciu o nabytą Nieruchomość.
        l. Zespół składników majątku Sprzedającego będący przedmiotem niniejszego
          wniosku przenoszony na Kupującego nie posiada zaplecza umożliwiającego
          kontynuację działalności prowadzonej przez Sprzedającego i nie jest
          wystarczający do prowadzenia tej działalności przez Kupującego. Należy
          zauważyć, że poza standardowymi elementami typowymi dla transakcji
          nieruchomościowych opodatkowanych VAT, takich jak Grunt, Budynek, Budowle,
          a także Przenoszone Aktywa, intencją stron nie jest przeniesienie żadnych innych
          składników majątkowych. Nie planuje się zbycia elementów składających się na
          przedsiębiorstwo Sprzedającego takich jak: wierzytelności, środki pieniężne,
          rachunki bankowe, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności
          gospodarczej.
          Podsumowując zdaniem Zainteresowanych Planowana Transakcja:
            1) nie będzie mieściła się w katalogu czynności niepodlegających przepisom
              ustawy o VAT, określonym w art. 6 ustawy o VAT;
            2) będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5
              ust. 1 ustawy o VAT.
              a. Jak już wskazano powyżej, Planowana Transakcja w ocenie
                Zainteresowanych będzie stanowiła odpłatną dostawcę towarów w
                rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 ustawy o VAT i nie będzie mieściła
                się w katalogu czynności niepodlegających przepisom ustawy o VAT,
                określonym w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
              b. Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy
                budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, z podstawy
                opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Sprzedaż Gruntu
                wchodzącego w skład Nieruchomości będzie zatem dzieliła
                traktowanie VAT właściwe dla dostawy Budynków i Budowli,
                znajdujących się na Gruncie.
              c. W treści ustawy o VAT ustawodawca przewidział sytuacje, w których
                dostawa nieruchomości podlega zwolnieniu z VAT. Mając na uwadze
                powyższe, w kontekście pytań postawionych przez Zainteresowanych,
                należy również przeanalizować, czy Planowana Transakcja nie będzie
                podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT.
    4. Podleganie Planowanej Transakcji zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT w odniesieniu do Nieruchomości.
        a. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
          towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku,
          jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało
          dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
          kwotę podatku naliczonego.

        b. Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT jest więc
          konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących
          przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT oraz brak
          prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich
          nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.
        c. Odnosząc powyższe do Planowanej Transakcji opisanej w niniejszym wniosku
          należy wskazać w ocenie Zainteresowanych, że nie podlega ona zwolnieniu na
          mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
        d. W ocenie Zainteresowanych art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie znajdzie
          zastosowania w przypadku Planowanej Transakcji w związku z faktem, że
          Nieruchomość oraz Przenoszone Aktywa były wykorzystywane przez
          Sprzedającego do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT, a zatem
          Nieruchomość oraz Przenoszone Aktywa nie były w ogóle wykorzystywane (tym
          bardziej wyłącznie) na cele działalności zwolnionej z VAT.
        e. Podsumowując, w odniesieniu do dostawy Nieruchomości oraz Przenoszonych
          Aktywów nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia na podstawie
          art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    5. Podleganie dostawy Nieruchomości zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
        a. Dostawa Nieruchomości będąca przedmiotem Planowanej Transakcji mogłaby
          potencjalnie w określonym zakresie podlegać zwolnieniu z VAT jako dostawa
          terenów niezabudowanych, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt
          33 ustawy o VAT.
        b. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów
          niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
        c. Zgodnie z definicją wskazaną w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny
          budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
          miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
          takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
          terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
          przestrzennym.
        d. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Planowana Transakcja, w opisanym
          zakresie, będzie m.in. dotyczyć Działki Niezabudowanej, a więc działki Gruntu
          wchodzącej w skład Nieruchomości, która nie jest zabudowana Budynkami lub
          Budowlami, a więc ma charakter niezabudowany.
        e. Jednocześnie, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, dla Działki
          Niezabudowanej obowiązuje MPZP.
        f. W konsekwencji alternatywna metoda ustalania przeznaczenia terenu, tj. decyzja o
          warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
          o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie będzie miała zastosowania

          w niniejszej sprawie. W efekcie, w przedmiotowej sprawie, charakter Działki
          Niezabudowanej należy ustalić w oparciu o przeznaczenie przewidziane dla niej w
          ramach MPZP.
        g. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, zgodnie z postanowieniami MPZP, dla
          Działki Niezabudowanej wskazano przeznaczenie jako tereny przemysłowe i
          aktywności gospodarczej (dopuszczalna zabudowa związana z prowadzeniem
          działalności gospodarczej) oraz w części jako tereny przeznaczone pod ulicę
          (część drogi wojewódzkiej).
        h. W praktyce, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Działka Niezabudowana, w
          myśl postanowień MPZP będzie przeznaczona pod zabudowę.
        i. W efekcie, w zakresie w jakim Planowana Transakcja dotyczyła będzie dostawy
          Działki Niezabudowanej, do tej dostawy nie znajdzie zastosowanie zwolnienie, o
          którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
    6. Podleganie dostawy Nieruchomości zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
        a. Na podstawie regulacji zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, zwolniona od
          podatku została dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
            i. dostawca jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
            ii. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich
                części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
        b. W świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze
          zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, pierwszemu nabywcy lub
          użytkownikowi lub rozpoczęcie, użytkowania na potrzeby własne budynków,
          budowli lub ich części, po ich:
            i. wybudowaniu lub
            ii. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu
                przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości
                początkowej.
        c. Zainteresowani zwracają uwagę, że w zakresie w jakim:
          i. w stosunku do Budynków lub Budowli, na dzień zawarcia Planowanej Transakcji
            upłynie okres 2 lat od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14
            ustawy o VAT - znajdzie zastosowanie zwolnienie określone w art. 43 ust. 1
            pkt 10 ustawy o VAT;
          ii. w stosunku do Budynków lub Budowli, na dzień zawarcia Planowanej Transakcji
            nie upłynie okres 2 lat od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14
            ustawy o VAT - znajdzie zastosowanie obligatoryjne opodatkowanie VAT.
        d. Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować
          ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 (czyli zwolnienia dostawy budynku,
          budowli lub ich części dokonywanego po upływie dwóch lat od pierwszego
          zasiedlenia) i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części,
          pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich
          części:

          i. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
          ii. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich
              nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego albo w akcie notarialnym, do
              zawarcia, którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów
                - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
                budowli lub ich części.
        e. Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt
          2, musi również zawierać:
            i. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
                dokonującego dostawy oraz nabywcy;
            ii. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części
                - w przypadku, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. a ustawy o
                VAT;
            iii. adres budynku, budowli lub ich części.
        f. Jak zaznaczono w opisie zdarzenia przyszłego, zarówno Sprzedający jak i Kupujący,
          będą na moment Planowanej Transakcji czynnymi podatnikami VAT, a zatem
          pierwszy z warunków dla wybrania opodatkowania VAT Planowanej Transakcji,
          wymienionych w powołanym przepisie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, należy uznać
          za spełniony.
        g. W związku zaś z tym, że Sprzedający i Kupujący zamieszczą w umowie
          przyrzeczonej wspólne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 i ust.
          11 ustawy o VAT, rezygnując w ten sposób ze zwolnienia z opodatkowania,
          przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT jakie znalazłoby
          zastosowanie w odniesieniu do Budynków lub Budowli, Planowana Transakcja, w
          zakresie w jakim dotyczyć będzie dostawy Budynków i Budowli, będzie podlegać
          opodatkowaniu VAT.
        h. Zgodnie z dyspozycją art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy
          budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków
          lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu,
          dostawa Gruntu, na którym znajdują się Budynki lub Budowle będzie
          odpowiednio:
          i. zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT - w zakresie w jakim
              na danej części Gruntu znajdują się Budynki lub Budowle w stosunku do
              których, na dzień zawarcia Planowanej Transakcji upłynie okres 2 lat od
              pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT;
          ii. obligatoryjnie opodatkowana - w zakresie w jakim na danej części Gruntu
              znajdują się Budynki lub Budowle w stosunku do których, na dzień
              zawarcia Planowanej Transakcji nie upłynie okres 2 lat od pierwszego
              zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT (w tym, z uwagi na
              fakt, że dla części Budynków lub Budowli poniesiono wydatki na
              ulepszenie, których wartość przekroczyła 30% wartości początkowej tych
              Budynków lub Budowli).

        i. Jednocześnie, w zakresie w jakim Sprzedający i Kupujący zamieszczą w umowie
          przyrzeczonej wspólne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 i ust.
          11 ustawy o VAT, rezygnując w ten sposób ze zwolnienia z opodatkowania,
          przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT jakie znalazłoby
          zastosowanie w odniesieniu do Budynków lub Budowli, rezygnacja ze zwolnienia i
          opodatkowanie VAT dotyczyła będzie również tej części Gruntu, zabudowanej
          takimi Budynkami lub Budowlami.
        j. W praktyce, w zakresie w jakim Planowana Transakcja będzie dotyczyła dostawy
          Gruntu, na którym znajdują Budynki oraz Budowle, dostawa ta będzie podlegała
          opodatkowaniu VAT.
    7. Podleganie dostawy Nieruchomości zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    a. W ocenie Zainteresowanych do Planowanej Transakcji dostawy Budynków i Budowli
      wchodzących w skład Nieruchomości nie znajdzie zastosowanie zwolnienie z
      opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Jak stanowi
      bowiem przedmiotowy przepis, przedmiotowe zwolnienie znajdzie zastosowanie w
      stosunku do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o
      którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, pod warunkiem, że:
      i. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
          do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      ii. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
          których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
          początkowej tych obiektów.
    b. Należy zwrócić uwagę, iż po pierwsze, w związku z faktem, iż Planowana Transakcja
      będzie w części podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43
      ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, dostawa w tej części nie może korzystać z wyżej opisanego
      zwolnienia z opodatkowania.
    c. Po drugie zaś, skoro Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego przy budowie Budynków i Budowli, wyżej
      opisane zwolnienie podatkowe nie znajdzie zastosowania również w tej części dostawy
      Budynków i Budowli, w odniesieniu do których nie znajdzie zastosowanie zwolnienie z
      opodatkowania określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    d. W efekcie, do Planowanej Transakcji nie znajdzie w żadnym wypadku zastosowanie
      zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    8. Podsumowanie stanowiska Zainteresowanych odnośnie opodatkowania VAT dla
    Planowanej Transakcji.
      Podsumowując, w ocenie Zainteresowanych:
        1) do Planowanej Transakcji, w zakresie w jakim dotyczyć będzie dostawy Budynków
          lub Budowli, wchodzących w skład Nieruchomości, w stosunku do których, na
          dzień zawarcia Planowanej Transakcji upłynie okres 2 lat od pierwszego
          zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, znajdzie zastosowanie

          zwolnienie z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
          VAT, a skoro Sprzedający i Kupujący złożą w umowie przyrzeczonej oświadczenie,
          o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 i ust. 11 ustawy o VAT, to Planowana
          Transakcja w tej części będzie podlegać opodatkowaniu VAT,
        2) do Planowanej Transakcji w zakresie w jakim dotyczyć będzie dostawy pozostałych
          Budynków lub Budowli, w stosunku do których, na dzień zawarcia Planowanej
          Transakcji nie upłynie okres 2 lat od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2
          pkt 14 ustawy o VAT, znajdzie zastosowanie obligatoryjne opodatkowanie VAT,
        3) zgodnie z dyspozycją art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w praktyce, również dostawa
          Gruntu, na której znajdują się Budynki lub Budowle, którą obejmowała będzie
          Planowana Transakcja, będzie opodatkowana VAT,
        4) w zakresie w jakim Planowana Transakcja obejmie dostawę Działki
          Niezabudowanej, wchodzącej w skład Gruntu, do dostawy takiej nie znajdzie
          zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT,
          przez co Planowana Transakcja również w tym zakresie będzie opodatkowana
          VAT,
        5) do Planowanej Transakcji (w tym dostawy Przenoszonych Aktywów) - w
          niewymienionym zakresie - nie znajdą zarazem zastosowania zwolnienia z VAT, o
          których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz 43 ust. 1 pkt 10a
          ustawy o VAT.
    9. Prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej
    sprzedaż Nieruchomości oraz Przenoszonych Aktywów w ramach Planowanej Transakcji.
        a. Zdaniem Zainteresowanych, elementem kluczowym dla rozstrzygnięcia o prawie
          do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony przy nabyciu Nieruchomości oraz
          Przenoszonych Aktywów przez Kupującego, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT,
          jest potwierdzenie faktu, iż Nieruchomość oraz Przenoszone Aktywa będące
          przedmiotem Planowanej Transakcji będzie wykorzystywana przez Kupującego
          do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
        b. Jak wynika bowiem z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje
          prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
          naliczonego przy nabyciu towarów i usług w zakresie, w jakim są one
          wykorzystywane do wykonywania przez podatnika czynności opodatkowanych
          VAT.
        c. Z kolei zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy kwota podatku
          naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
          podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
          następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
        d. Jeżeli, zatem, dane towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do
          wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do
          odliczenia całości VAT naliczonego przy ich nabyciu.
        e. Jak wskazano wcześniej:
          i. Kupujący będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,

          ii. po nabyciu Nieruchomości oraz Przenoszonych Aktywów, Kupujący zamierza
            prowadzić działalność gospodarczą polegającą na wynajmie powierzchni
            Nieruchomości (przy wykorzystaniu również Przenoszonych Aktywów), tj.
            najmie komercyjnym opodatkowanym VAT.
        f. W świetle powyższego zdaniem po dokonaniu Planowanej Transakcji i otrzymaniu
          od Sprzedającego prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej jej
          faktyczne dokonanie, Kupujący będzie posiadał prawo do (i) obniżenia VAT
          należnego o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej dostawę
          Nieruchomości oraz Przenoszonych Aktywów w ramach Planowanej Transakcji
          oraz (ii) zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87
          ustawy o VAT).
    10. Odrębność Planowanej Transakcji od usługi najmu świadczonej przez Kupującego w
      ramach Umowy Najmu.
        a. Zdaniem Wnioskodawców, w niniejszej sprawie dochodzi do dwóch odrębnych
          świadczeń i brak jest przesłanek, które przemawiałyby za potraktowaniem ich
          jako jednej czynności, zarówno w kontekście prawa cywilnego, jak i w aspekcie
          podatkowym.
        b. Jak bowiem wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem
          od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie
          usług na terytorium kraju.
        c. Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się
          przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
        d. Z kolei z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez odpłatne świadczenie usług, o
          którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby
          fizycznej, osoby prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
          prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
        e. Potraktowanie opisanych w zdarzeniu przyszłym czynności jako odrębnych
          czynności opodatkowanych uzasadniają zarówno przepisy prawa cywilnego -
          nastąpi przeniesienie prawa własności Planowanej Transakcji na Kupującego, jak i
          prawa podatkowego - dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania
          towarem (Planowana Transakcja) jak właściciel. Roszczenia o wykonanie
          zobowiązań, z każdej z poszczególnych umów mogą być dochodzone niezależnie.
        f. W szczególności na gruncie prawa podatkowego każda z dokonanych transakcji
          spełnia przesłanki uznania jej za odrębną czynność, rodzącą niezależne
          konsekwencje podatkowe.
        g. Planowana Transakcja spełnia wszystkie przesłanki do uznania jej za dostawę
          towarów na gruncie przepisów ustawy o VAT. W momencie sprzedaży dojdzie
          bowiem do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a
          jednocześnie z chwilą dokonania dostawy towarów, po stronie Sprzedającego
          powstał obowiązek podatkowy z tego tytułu.

        h. Planowana Transakcja najmu samodzielnie spełnia przesłanki do uznania jej za
          świadczenie usług ze względu na spełnienie następujących ustawowych
          warunków:
            i. stanowi odpłatne świadczenie usług (jest świadczeniem na rzecz osoby
                prawnej i nie stanowi dostawy towarów) - zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy
                o VAT;
            ii. na jej mocy doszło do oddania w używanie przez Kupującego na rzecz
                Sprzedającego podlegających amortyzacji środków trwałych;
            iii. ekwiwalentnym świadczeniem, do którego zobowiązał się Wnioskodawca,
                jest zapłata w formie pieniężnej czynszu najmu.
        i. Na przedstawione powyżej wnioski, w ocenie Sprzedającego, nie powinien mieć
          wypływu wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 27 marca 2019
          r. w sprawie C-201/18 Mydibel, w którym Trybunał uznał, że dostawa przedmiotu
          leasingu na rzecz leasingodawcy i późniejsze oddanie go do używania
          leasingobiorcy stanowią jedną transakcję o charakterze finansowym.
        j. Zdaniem Sprzedającego, powyższy wyrok TSUE zapadł w znacząco odmiennym
          stanie faktycznym, również z uwzględnieniem szczególnych regulacji prawa
          belgijskiego, a w konsekwencji, konkluzje wynikające z powyższego orzeczenia nie
          powinny mieć zastosowania w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku.
          Szersze uzasadnienie w tym zakresie Wnioskodawca przedstawi w kolejnym
          punkcie.
    11. Prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z najmem przez Sprzedającego
      powierzchni Nieruchomości
      a. Artykuł 86 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są
        wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
        którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
        o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust.
        17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT.
      b. Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska w przedmiocie pytania nr 1, każda z
        zawartych przez Wnioskodawcę transakcji (sprzedaż Nieruchomości, a następnie
        ich najmem) jest odrębną czynnością opodatkowaną VAT na zasadach ogólnych.
        Konsekwencją potraktowania ww. transakcji jako dwóch odrębnych czynności, jest
        uprawnienie Wnioskodawcy do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur
        dokumentujących nabywaną Usługę Najmu.
      c. Z przepisów ustawy o VAT wynika, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego
        odliczenia podatku VAT naliczonego, w związku ze spełnieniem następujących
        warunków:
          i. posiadanie statusu czynnego podatnika VAT (Wnioskodawca jest zarejestrowany
            jako podatnik VAT czynny i takim pozostanie w trakcie trwania Umowy
            Najmu);
          ii. związek nabytych usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych -
            wynajmowana powierzchnia Nieruchomości, będzie służyć do wykonywania

            działalności Sprzedającego, która jest opodatkowana VAT, tj. wytwarzania
            części dla branży samochodowej (automotive) oraz wynajem powierzchni
            komercyjnej;
          iii. brak wystąpienia wyjątków zawartych w art. 88 ustawy o VAT (Wnioskodawca
            wskazuje, że żadna z przesłanek negatywnych go nie dotyczy).
      d. Ze względu na fakt, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wskazane przepisami
        warunki, przysługuje mu pełne prawo do obniżenia podatku należnego o podatek
        naliczony z tytułu zawartej Umowy Najmu.
      e. Stanowisko prezentowane przez Sprzedającego, w analogicznych sprawach
        dotyczących leasingu zwrotnego, potwierdził Dyrektor KIS w wydanych
        interpretacjach indywidualnych, m.in.:
          i. z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.789.2022.3.IK,
          ii. z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.476.2019.1.JKU,
          iii. z dnia 10 grudnia 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.720.2019.2.AS,
          iv. z dnia 6 sierpnia 2018 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.451.2018.1.PS.
      f. Podkreślić należy, że kontynuowanie wynajmu nieruchomości komercyjnej przez
        jakiś okres po zawarciu transakcji nie stanowi samoistnej okoliczności
        potwierdzającej zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej
        dotychczas przez zbywcę, jeżeli z obiektywnych okoliczności wynika, że jego
        zamiarem - na moment zawarcia transakcji - było wykorzystanie nieruchomości dla
        własnych celów gospodarczych niepolegających na wynajmie nieruchomości
        komercyjnych.
      g. Przedmiotem Planowanej Transakcji jest Nieruchomość (niezależnie czy jest ona
        wynajmowana przez zbywcę, czy też zbywca prowadzi w niej jakąkolwiek inną
        działalność gospodarczą, np. produkcyjną), która następnie ma zostać przez
        nabywcę oddana zbywcy do używania na podstawie umowy leasingu (tzw. sale and
        leaseback) lub innej umowy o podobnym charakterze. W takim przypadku dostawa
        nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP z uwagi na fakt, że zasadniczym
        ekonomicznym celem transakcji leasingu zwrotnego jest udzielenie przez nabywcę
        finansowania na rzecz zbywcy, a nie kontynuacja działalności zbywcy.
      h. Traktowanie zawartych transakcji jako dwóch odrębnych czynności prawnych,
        podlegających opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, stanowi ugruntowaną
        praktykę postępowania w analogicznych sytuacjach, np. w sytuacji zawierania
        umów leasingu operacyjnego, poprzedzonych umową sprzedaży. Sprzedający stoi
        na stanowisku, iż brak jest przesłanek do kwestionowania lub zmiany tej praktyki.
        Zdaniem Wnioskodawcy, przesłanką taką w szczególności nie jest wyrok TSUE w
        sprawie Mydibel, w którym Trybunał uznał, że dostawa przedmiotu leasingu na
        rzecz leasingodawcy i później oddanie go do używania leasingobiorcy, stanową
        jedną transakcję o charakterze finansowym. W ocenie Wnioskodawcy, wyrok TSUE
        został wydany w zupełnie innym stanie faktycznym i nie powinien mieć wypływu na
        stosowanie do transakcji najmu zawartej między Sprzedającym i Kupującym
        dotychczasowych zasad opodatkowania VAT i traktowania jej jako dwóch

        odrębnych świadczeń. Z uwagi na fakt, że odpisów amortyzacyjnych nie będzie
        dokonywał Sprzedający, nie jest spełniona jedna z przesłanek koniecznych dla
        rozpoznania dostawy towarów, zatem najem ruchomości stanowi świadczenie
        usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Wobec tego, przedstawione
        zdarzenie przyszłe, jest odmienne od stanu faktycznego opisanego w
        rozstrzygnięciu TSUE w sprawie C-201/18.
      i. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 18 stycznia 2024 r., sygn. 0111-
        KDIB3-1.4012.789.2022.3.IK, potwierdza szczególny charakter Wyroku TSUE i brak
        jego odniesienia do każdej sytuacji, w której dochodzi do powiązania transakcji
        sprzedaży i leasingu operacyjnego, w szczególności na gruncie polskich przepisów.
        Interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora KIS niezmiennie
        podtrzymują pogląd, iż transakcje składające się na leasing operacyjny (zwrotny)
        stanowią dwie niezależne od siebie czynności prawne, a leasingobiorcy przysługuje
        prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu uiszczonej opłaty wstępnej i rat
        leasingowych (por. interpretacja indywidualna sygn. 0114-KDIP4.4012.720.2019.2.
        AS, sygn. 0115-KDIT1- 2.4012.506.2019.1.KK, sygn. 0112-KDIL4.4012.383.2019.2.
        HW).
      j. W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie w ramach najmu wystąpią dwie niezależne
        czynności podlegające opodatkowaniu, a mianowicie dostawa towarów po stronie
        Sprzedającego oraz świadczenie usług po stronie Kupującego. W szczególności
        brak jest podstaw do uznania, iż świadczona przez Kupującego usługa świadczona
        na podstawie Umowy Najmu, stanowi usługę finansową i korzysta ze zwolnienia od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Jak wynika z art. 43 ust. 1
        pkt 38 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub
        pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania
        kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami
        pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
      k. Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług
        dla usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego
        zwolnienia w odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie
        spójności przepisów dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami
        krajowymi regulującymi funkcjonowanie rynku finansowego. Powyższe zwolnienia
        uregulowane zostały w ustawie o podatku od towarów i usług wskutek
        odzwierciedlenia odpowiednich przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
        listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
        Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm. - dalej: „Dyrektywa 112”). Zgodnie z art. 135 ust.
        1 lit. B Dyrektywy 112, państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
        udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez
        kredytodawcę.
      l. Z treści art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, stanowiącego odzwierciedlenie regulacji
        unijnych w tym zakresie, wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie
        zwolnieniem usług udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych

        wykonywanych przez banki, jak również świadczonych przez inne podmioty
        pośredniczące w ich udzielaniu. Wymienione zwolnienie ma charakter
        przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze
        zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi - cechy, które ją wyróżniają.
        Ustawodawca szczególny nacisk położył na stronę przedmiotową, nie dokonując
        zawężenia omawianego zwolnienia wyłącznie do określonej grupy podmiotów.
        Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których
        mowa w art. 43 ustawy o VAT, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż
        zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od
        towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez
        podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego,
        które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w
        stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego
        systemu VAT. W rozpatrywanej sprawie, brak jest podstaw do uznania, iż
        świadczona przez Kupującego usługa świadczona na podstawie Umowy Najmu,
        stanowi usługę finansową i korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
        ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
      m. Reasumując, w opisanym zdarzeniu przyszłym, Sprzedający będzie miał prawo do
        odliczenia VAT naliczonego, wykazanego na fakturach wystawionych przez
        Kupującego z tytułu najmu powierzchni Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług
    jest prawidłowe.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się
    w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak
    na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on
    być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego)
    lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, ze zm.).
    Zgodnie z tym przepisem:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu

    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
      wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
      niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
      gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
      samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w
    istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje
    miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w
    doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na
    bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt
    wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać
    cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a
    więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników
    tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem
    część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona –
    obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny
    podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności
    gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie
    jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.

    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych
    elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu
    składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2
    pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę
      przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację
    działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić czy oprócz przeniesienia
    standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych
    VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:
    a) prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania
      dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej
      nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finansowania i jest stroną takich umów;
    b) umowy o zarządzanie nieruchomością;
    c) umowy zarządzania aktywami;
    d) należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie
    niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa
    zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane
    jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn.
    akt I FSK 955/12 oraz z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt FSK 1316/15). Zgodnie natomiast z
    orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel
    Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do
    utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(...) z punktu widzenia
    charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę wspomniane już wyżej orzeczenie NSA z 24
    listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie
    nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia

    samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do
    działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części,
    albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż
    wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie
    mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej
    struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to
    jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została
    zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in.
    w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio
    wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Sprzedający) jest
    polską spółką kapitałową, która planuje sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego, w
    zakresie w jakim właściwa gmina lub inny uprawniony do tego organ, którym przysługuje
    takie prawo, nie skorzysta z prawa pierwokupu określonych działek gruntu wchodzących w
    skład Nieruchomości (Planowana Transakcja).
    Na Nieruchomość składają się działki zabudowane o numerach: C i A oraz działka
    niezabudowana B.
    Strony Planowanej Transakcji zakładają, iż jej przedmiotem będzie zasadniczo
    Nieruchomość, tj. przeniesienie:
    i. prawa własności Gruntu;
    ii. prawa własności Budowli;
    iii. prawa własności Budynków.
    Przy czym Planowanej Transakcji towarzyszyć będzie również przeniesienie na Kupującego
    następujących aktywów:
    i. Sprzętu, tj. przykładowo: centrale klimatyzacyjne, stacja zmiękczania wody, nagrzewnice
      gazowe, kotły grzewcze, separatory oleju, hydranty, stacja wykrywania pożaru, czujniki
      dymu, system sygnalizacji pożaru, oświetlenie awaryjne, monitoring będący
      przedmiotem Planowanej Transakcji;
    ii. autorskich praw majątkowych do utworów, wolnych od jakichkolwiek obciążeń oraz
      prawo do wykonywania zależnych praw autorskich do utworów zależnych związanych z
      utworami wytworzonymi na podstawie umów o prace projektowe oraz wyłączne prawa
      do zezwalania innym na wykonywanie zależnych praw autorskich do utworów zależnych
      oraz prawo właściciela do wykonywania autorskich praw osobistych do utworów
      wytworzonych na podstawie umów o prace projektowe, prawo do zezwalania osobom
      na wykonywanie autorskich praw osobistych, w szczególności, decydowanie o sposobie
      wykorzystania takich utworów i utworów zależnych powstałych na ich podstawie, o
      integralności oraz formie wykorzystania utworów (oraz prawie do dokonywania zmian
      utworów) oraz wykonywanie nadzoru nad sposobem wykorzystania utworów (Prawa
      Autorskie);
    iii. wszelkiej dokumentacji prawnej, podatkowej, księgowej, finansowej, technicznej i
      projektowej związanej z Nieruchomością i innymi przenoszonymi aktywami, w tym:
      oryginały dokumentacji dotyczącej Nieruchomości i Przenoszonych Aktywów, w
      szczególności wszelkie materiały due diligence dotyczące Nieruchomości i

      Przenoszonych Aktywów, chyba że Sprzedający jest zobowiązany zatrzymać oryginały
      takiej dokumentacji na podstawie regulacji prawnych, w którym to przypadku powyższa
      dokumentacja może być dostarczona w kopiach, oryginały dokumentacji technicznej
      dotyczącej Nieruchomości i Przenoszonych Aktywów, w szczególności, wszelkie
      oryginały lub kopie decyzji administracyjnych dotyczących Nieruchomości lub procesu
      budowlanego Budynków (w tym pozwolenia na budowę, pozwolenia na użytkowanie
      oraz wszelkie inne pozwolenia niezbędne do korzystania z Nieruchomości zgodnie z jej
      przeznaczeniem), kopie wszelkiej korespondencji z jakimkolwiek organem władzy
      dotyczącej Nieruchomości, kopie instrukcji obsługi wszelkich maszyn i urządzeń
      zainstalowanych w Budynkach, instrukcje bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące
      Budynków i systemu przeciwpożarowego Budynków, książki obiektu budowlanego dla
      Budynków; świadectwa charakterystyki energetycznej dla każdego Budynku, oryginały
      dokumentów dotyczących konserwacji i innych dokumentów wymaganych na
      podstawie regulacji prawnych dla Nieruchomości, całą dokumentację powykonawczą
      Budynków i Budowli, w tym rysunki powykonawcze oraz inwentaryzację geodezyjną
      powykonawczą, również w formacie elektronicznym DWG (jeśli jest dostępny), wraz z
      pisemną specyfikacją techniczną załączoną w postaci oddzielnych plików z podziałem
      na branże oraz zatwierdzeniami technicznymi i opisami lokalizacji wszystkich
      zainstalowanych urządzeń (Dokumentacja).
    Natomiast w związku z nabyciem Nieruchomości przez Kupującego:
                                              11) nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy Sprzedającego, w trybie art. 23 Kodeksu Pracy;
    2) Kupujący nie przejmie (w drodze cesji bądź jakiejkolwiek innej czynności prawnej):
      i. jakichkolwiek znaków towarowych, licencji czy patentów niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości;
      ii. praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych Sprzedającego (w tym
        rachunków bankowych, za pośrednictwem których Sprzedający dokonuje rozliczeń z
        najemcami), z wyjątkiem praw i obowiązków wynikających z tzw. kaucji najemców;
      iii. zobowiązań Sprzedającego związanych z finansowaniem nabycia Gruntu bądź budowy
        Budynków/Budowli (w szczególności, zobowiązań wynikających z umów kredytowych
        bądź pożyczek);
      iv. tajemnic przedsiębiorstwa Sprzedającego oraz know-how, niezwiązanych z
        funkcjonowaniem Nieruchomości;
      v. ksiąg rachunkowych i innej dokumentacji (np. umów handlowych, korporacyjnych)
        niezwiązanej z funkcjonowaniem Nieruchomości;
      vi. nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego;
      vii. praw i obowiązków wynikających z umów ubezpieczenia dotyczących Nieruchomości
        (stosunki ubezpieczeniowe istniejące na podstawie polis ubezpieczeniowych
        zawartych przez Sprzedającego wygasną z zawarciem umowy przyrzeczonej sprzedaży
        Nieruchomości a Kupujący nie przejmie zobowiązań z tych polis ubezpieczeniowych);
      viii. praw i obowiązków wynikających z innych umów niezwiązanych z funkcjonowaniem
        Nieruchomości;
      ix. wierzytelności;
      x. praw i obowiązków wynikających z umowy najmu lokalu, gdzie zarejestrowana jest
        siedziba Sprzedającego.
    W zakres Planowanej Transakcji nie wejdą następujące elementy:
    i. prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono Sprzedającemu finansowania
      dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej
      Nieruchomości;
    ii. umowy o zarządzanie Nieruchomością;
    iii. umowy zarządzania aktywami;
    iv. należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że Nieruchomość
    będąca przedmiotem transakcji nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa w rozumieniu

              1powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer
    szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji
    przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre składniki przedsiębiorstwa niezdolne do
    samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Zbyciu podlegać będzie bowiem
    wyłącznie Nieruchomość oraz prawa i obowiązki ściśle związane z Nieruchomością, której
    nie sposób uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu powołanego przepisu.
    Planowana transakcja nie będzie również stanowiła zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2
    pkt 27e ustawy.
    Wskazali Państwo bowiem we wniosku, że w dotychczasowymi przedsiębiorstwie
    Sprzedającego nie została utworzona odrębna, formalna komórka organizacyjna (dział,
    wydział, oddział) odpowiedzialna za prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o
    Nieruchomość, w szczególności na podstawie uchwały wspólników Sprzedającego bądź
    innego dokumentu (np. wewnętrznego regulaminu organizacyjnego lub struktury
    organizacyjnej Sprzedającego). Nie istnieją odrębne zapisy statutu, zarządzenia lub innego
    aktu o podobnym charakterze, które przypisane byłyby wyłącznie do Nieruchomości.
    Nieruchomość ani żadna jej część nie jest, ani nie będzie w Dacie Zamknięcia organizacyjnie
    wyodrębniona w strukturze Sprzedającego jako zakład, oddział itp. (Sprzedający nie
    wyodrębnił jakiejkolwiek części Nieruchomości, ani nie sporządził osobnego zestawienia
    kont, bilansu, rachunku zysków i strat ani budżetu dla działalności prowadzonej w
    odniesieniu do jakiejkolwiek części Nieruchomość ani żadna jej część nie jest traktowana
    jako oddział, zakład lub wyodrębniona jednostka organizacyjna - w szczególności na
    podstawie uchwały odpowiednich organów spółki lub regulacji wewnętrznych). Sprzedający
    nie prowadzi również w stosunku do Nieruchomości odrębnych ksiąg rachunkowych. Księgi
    rachunkowe Sprzedającego pozwalają na możliwie szeroki wgląd w zyskowność oraz
    sytuację finansową (a w konsekwencji na bieżącą ocenę rentowności działalności
    Sprzedającego prowadzonej w Nieruchomości), ponadto, generalnie przychody i koszty
    Sprzedającego można podzielić na takie, które da się przypisać do Nieruchomości.
    Teoretycznie możliwe byłoby przyporządkowanie odpowiednich kosztów czy przychodów w
    celu przygotowania uproszczonego rachunku zysków i strat, jak również bilansu (a więc
    także do ogólnego przyporządkowania należności i zobowiązań) tylko dla Nieruchomości.
    Niemniej, od strony praktycznej nie są prowadzone odrębne księgi rachunkowe, czy też nie
    sporządza się odrębnych sprawozdań finansowych dla Nieruchomości.
    Ponadto wskazali Państwo, że w zakres Planowanej Transakcji nie wejdą prawa i obowiązki z
    umów, na podstawie których udzielono Sprzedającemu finansowania dłużnego na realizację,
    nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej Nieruchomości, umowy o
    zarządzanie Nieruchomością, umowy zarządzania aktywami, należności o charakterze
    pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zakres transakcji należy podkreślić, że
    przedmiot sprzedaży będzie ograniczał się do elementów typowych dla transakcji
    „nieruchomościowych”. W szczególności ogół elementów składających się na przedmiot
    zbycia na rzecz Nabywcy nie będzie umożliwiał Nabywcy kontynuacji działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Sprzedawcę, bez podjęcia dodatkowych działań
    faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu
    o przejęte składniki, w tym w szczególności umowy o zarządzanie nieruchomością.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie dostawa Nieruchomości, nie będzie stanowiła transakcji
                            1zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym
    przedmiotowa transakcja będzie pozostawać w zakresie opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.

    W konsekwencji dostawa Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako dostawa towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również tego czy dostawa Nieruchomości w ramach
    planowanej Transakcji będzie podlegała opodatkowaniu VAT, mając na względzie, że:
    a. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków lub
      Budowli, na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z ust. 11 ustawy o VAT, Strony zrezygnują ze
      zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
      składając stosowne oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT tej dostawy,
    b. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy części Budynków lub
      Budowli, do której nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 ustawy o VAT, dostawa ta będzie podlegała opodatkowaniu VAT, jako
      niepodlegająca żadnemu ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, oraz
    c. w zakresie dostawy Nieruchomości odnoszącej się do dostawy Działek Niezabudowanych,
      dostawa ta będzie podlegała opodatkowaniu VAT, jako niepodlegająca zwolnieniu, o
      którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana właściwą stawką
    podatku VAT.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
      planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
      których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.) reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej
    przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.
    W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
      studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz
      miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
      sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      a) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      b) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, stanowiące tereny budowlane,
    czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz
    nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.
    Natomiast w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części zwolnienie od podatku
    przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co
    do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
      lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
      budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do
    używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w
    sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je w najem, jak i
    w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej
    działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.

    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie
    ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż budynków,
    budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego
    wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków,
    budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu
    ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku
    do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej
    tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa budynków,
    budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się
    bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów
    – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu)
    których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych
    – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w
    tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną
    jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji,
    gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący
    wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do
    zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
      takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
      gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według
    takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim
    posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze
    zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.
    Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują
    pojęcia „budynku” oraz „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418), zwanej dalej ustawą
    Prawo budowlane.
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach.
    W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe,
      lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące
      maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i
      urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,
      hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia
      techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
      konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia
      terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.
    Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury – należy przez to rozumieć
      niewielkie obiekty, a w szczególności:
      a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
      b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
      c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice,
        huśtawki, drabinki, śmietniki.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
      ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym,
    zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to
    samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które
    uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy
    traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z
    budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać zwolnienie dla
    sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie
    techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w
    zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli,
    do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one
    samodzielnego bytu
    Natomiast w odniesieniu do obiektów małej architektury należy stwierdzić, że nie stanowią
    budowli czy też budynku zdefiniowanych w ustawie Prawo budowlane. Tym samym do
    obiektów małej architektury nie mają zastosowania przepisy art. 2 pkt 14 ustawy oraz
    zwolnienia wynikające z ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że na Nieruchomość składają się zabudowane budynkami i
    budowlami w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane działki o numerach: C i A oraz
    działka niezabudowana B.
    Odnosząc się do działek zabudowanych budynkami i budowlami, należy wskazać, że w celu
    ustalenia czy w analizowanej sprawie dla sprzedaży ww. zabudowanych działek
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług należy w pierwszej
    kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do budynków i budowli znajdujących się na
    tych działkach, miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
    Analiza przedstawionych okoliczności oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do
    wniosku, że planowana dostawa budynków i budowli znajdujących się na ww. działkach nie
    zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, gdyż – jak wynika z
    opisu sprawy – budynki te i budowle zostały już zasiedlone.
    Jednocześnie, jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, w stosunku do większości
    budynków i budowli posadowionych na ww. działkach, na dzień zawarcia Planowanej
    Transakcji upłynie co najmniej 2 lata od pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14
    ustawy o VAT po ich wybudowaniu lub ulepszeniu. Jedynie w stosunku do budowli w postaci
    kontenera magazynowego na oleje i smary, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną
    sprzedażą nie upłynie okres co najmniej 2 lat.
    Odnosząc się zatem do budynków i budowli posadowionych na ww. działkach, w stosunku
    do których na dzień zawarcia Planowanej Transakcji upłynie co najmniej 2 lata od
    pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT po ich wybudowaniu lub
    ulepszeniu, należy stwierdzić, że ich dostawa będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż zostaną spełnione
    warunki do jego zastosowania wynikające z tego przepisu.
    Z uwagi na to, że planowana transakcja dostawy posadowionych na działkach ww.
    budynków i budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt
    2 ustawy – jest bezzasadna.

    Odnosząc się natomiast do kontenera magazynowego na oleje i smary, który – jak Państwo
    wskazali – stanowi budowlę w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, w stosunku do którego
    na dzień zawarcia Planowanej Transakcji nie upłynie okres co najmniej 2 lat od pierwszego
    zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT po jego wybudowaniu, należy
    stwierdzić, że nie zostaną spełnione warunki umożliwiające zastosowanie do jego dostawy
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Do dostawy ww. budowli nie będzie miało również zastosowanie zwolnienie od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, ponieważ – jak wynika z opisu sprawy –
    Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z nabyciem/wytworzeniem ww. budowli.
    Dostawa ww. kontenera na oleje i smary, dla którego nie miną 2 lata od pierwszego
    zasiedlenia do momentu ich sprzedaży, nie będzie także zwolniona od podatku w świetle
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem jak wskazano wyżej Sprzedającemu przysługiwało prawo
    do odliczenia VAT naliczonego w stosunku do ww. nieruchomości. Ponadto z opisu sprawy
    wynika, że nieruchomości nie były wykorzystywane do wykonywania działalności zwolnionej
    z VAT.
    W konsekwencji planowana sprzedaż ww. kontenera na oleje i smary, w stosunku do
    którego na dzień zawarcia Planowanej Transakcji nie upłynie okres co najmniej 2 lat od
    pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT po jego wybudowaniu,
    będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki, natomiast dostawa
    pozostałych budynków i budowli znajdujących się na działkach będących przedmiotem
    sprzedaży będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Przy czym w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10,
      i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem,
      że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
        a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
          naczelnikowi urzędu skarbowego lub
        b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
          obiektów
            - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
            budowli lub ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość
    zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i
    opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że prawo to
    zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający i Kupujący są zarejestrowanymi czynnymi
    podatnikami VAT. Sprzedający oraz Kupujący zamieszczą w umowie przyrzeczonej, wspólne
    oświadczenie, że w odniesieniu do dostawy budynków, budowli lub ich części znajdujących
    się na ww. działkach wybierają, w odpowiednim zakresie, opodatkowanie podatkiem VAT na
    podstawie art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. b oraz ust. 11 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,

    rezygnując tym samym ze zwolnienia z tego podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT.
    Jeśli zatem Strony opisanej transakcji (Sprzedający i Kupujący) podejmą decyzję o rezygnacji
    ze zwolnienia od podatku i złożą zgodne oświadczenie, spełniające warunki z art. 43 ust. 10 i
    ust. 11 ustawy, to dostawa ww. budynków i budowli, będzie podlegała opodatkowaniu
    według właściwej stawki podatku VAT.
    W konsekwencji, dostawa gruntu (działek nr C i A), na którym posadowione są budynki i
    budowle – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy – również będzie opodatkowana
    według właściwej stawki podatku VAT.
    Przy czym wskazać należy, że na opodatkowanie dostawy gruntu (działek nr C i A) nie będzie
    miało wpływu opodatkowanie budowli w postaci kontenera na oleje i smary, który nie jest
    trwale związany z gruntem.
    Natomiast w odniesieniu do sprzedaży obiektów małej architektury, znajdujących się na ww.
    działkach, należy stwierdzić, że w tym przypadku nie znajdzie zastosowania zwolnienie na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie będą spełnione warunki wynikające z tego
    przepisu. Sprzedający wykorzystuje Nieruchomość do działalności gospodarczej
    opodatkowanej podatkiem VAT. Tym samym również sprzedaż występujących na
    Nieruchomości obiektów małej architektury będzie opodatkowana właściwą stawką podatku
    VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą również opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    dostawy Przenoszonych Aktywów tj. Sprzętu oraz Praw Autorskich i Dokumentacji.
    W celu dokonania prawidłowej kwalifikacji dostawy Przenoszonych Aktywów pod kątem
    opodatkowania lub zwolnienia od podatku, rozważenia wymaga kwestia tzw. świadczeń
    złożonych.
    W odniesieniu do tej kwestii należy zauważyć, że ani dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwana dalej Dyrektywą 2006/112/WE, ani
    też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również
    szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za
    świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy
    traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako TSUE). Przy czym zastrzec należy, że wprawdzie
    TSUE w wielu orzeczeniach w sposób pomocny przy interpretacji przepisów wypowiadał się
    w kwestii świadczeń złożonych, to i tak każdorazowo rozstrzygnięcie w tym przedmiocie
    musi uwzględniać specyfikę konkretnego stanu faktycznego w danej sprawie. W
    szczególności wskazać należy wyrok TSUE z 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach
    Caravan Sales Ltd v. Commissioners of Customs & Excise, w którym Trybunał stwierdził, że
    należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad
    traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia złożonego, opodatkowanego wedle zasad
    dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od
    towarów i usług winno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana
    bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.
    Zatem dla określenia skutków podatkowych transakcji złożonych należy badać, czy mamy do
    czynienia z kompozycją świadczenia głównego – dominującego, wzbogaconą jedynie o
    świadczenia pomocnicze, czy też dany dostawca realizuje kilka odrębnych i niezależnych
    świadczeń. Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy
    jedna dostawa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, nie powinna
    być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce

    zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za dostawę zasadniczą,
    podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których
    stosuje się te same zasady opodatkowania, co do dostawy zasadniczej.
    Aby móc natomiast wskazać, że dana dostawa jest czynnością złożoną (kompleksową),
    winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego
    celu. Na dostawę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do
    realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się
    różne świadczenia pomocnicze. Natomiast dostawę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania dostawy zasadniczej. Pojedyncza dostawa traktowana jest zatem jak element
    dostawy kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia dostawy pomocniczej jest
    zdeterminowany przez dostawę główną oraz nie można dokonać dostawy głównej bez
    dostawy pomocniczej.
    Zatem z ekonomicznego punktu widzenia dostawy nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną dostawę kompleksową, obejmującą kilka
    świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład dokonywanej dostawy wchodzić będą
    czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą
    mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako
    elementu dostawy kompleksowej.
    Jednocześnie należy podkreślić, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i
    przepisy wykonawcze do niej, nie regulują pojęcia „części składowych”. Zatem w tym celu
    należy odwołać się do przepisów ustawy Kodeks cywilny.
    Stosownie do art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
    Zgodnie z art. 47 § 2 kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Aby jednak uzyskać atrybut części składowej rzeczy nadrzędnej, w tym przypadku Budynku,
    Wyposażenie powinno być połączone z tą rzeczą w taki sposób, że będzie istniała:
    - więź fizykalno-przestrzenna oraz,
    - więź funkcjonalna (gospodarcza)
    a połączenie będzie miało charakter trwały (nie dla przemijającego użytku). Przy czym
    przesłanki te muszą być spełnione łącznie. W konsekwencji takiego połączenia elementy
    wyposażenia powinny stracić byt w sensie prawnym, gospodarczym i fizycznym. Zatem
    elementy wyposażenia trwale związane z budynkiem nie będą mogły samoistnie stanowić
    rzeczy, lecz powinny tworzyć z budynkiem jedną całość.
    Przy czym, zgodnie z art. 47 § 3 kodeksu cywilnego:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
      składowych.
    Jednocześnie stosownie do art. 51 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przynależnościami są rzeczy ruchome potrzebne do korzystania z innej rzeczy (rzeczy
      głównej) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeżeli pozostają z nią w faktycznym związku
      odpowiadającym temu celowi.
    W myśl art. 51 § 3 Kodeksu cywilnego:
      Przynależność nie traci tego charakteru przez przemijające pozbawienie jej faktycznego
      związku z rzeczą główną.

    Pojęcie przynależności należy zatem odróżnić od pojęcia części składowej, bowiem związek,
    jaki zachodzi pomiędzy rzeczą przynależną (pomocniczą) a rzeczą główną, jest luźniejszy niż
    związek pomiędzy częścią składową a rzeczą nadrzędną. Wprawdzie przynależności i części
    składowe dzielą los prawny rzeczy głównej (nadrzędnej), lecz w przypadku przynależności
    zasada ta nie ma charakteru bezwzględnie obowiązującego. Pomiędzy rzeczą główną a
    przynależną zachodzi wyłącznie związek funkcjonalny. Nie ma więc ścisłej więzi fizycznej,
    która powoduje, że rzecz staje się częścią składową innej rzeczy. W stosunku przynależności
    występują dwa odrębne podmiotowe prawa własności – do rzeczy głównej i do rzeczy
    pomocniczej. Zatem przynależność (rzecz pomocnicza) nie traci samodzielnego bytu
    prawnego wskutek jej związku z rzeczą główną – pozostaje, w przeciwieństwie do części
    składowej, samoistną rzeczą ruchomą. Dlatego też przynależność może stanowić przedmiot
    samoistnego obrotu, natomiast część składowa nie może być przedmiotem odrębnej
    dostawy.
    W kontekście powyższych uwag podkreślić należy, że wszelkie elementy wyposażenia
    (Sprzętu), które zostaną połączone z budynkiem w sposób trwały, będąc jego częściami
    składowymi, będą stanowiły nierozerwalną część sprzedawanego budynku. Nie można
    zatem przenieść prawa do rozporządzenia budynkiem bez przenoszenia własności jego
    części składowych. Czynność dostawy budynku i związanych z nim trwale elementów
    składowych będzie zatem jedną czynnością dostawy, która będzie opodatkowana właściwą
    stawką podatku lub będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    Pojęcia dostawy budynku nie można zatem rozszerzać na dostawę elementów, które nie są
    nierozerwalnie związane z konstrukcją budynku. Elementy wyposażenia budynku, które nie
    będą w sposób trwały związane z bryłą budynku, jako mogące być odłączone bez
    uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
    przedmiotu odłączonego, będą stanowić wyposażenie niebędące częściami składowymi
    budynku i winny zostać opodatkowane odrębnie od dostawy budynku, według stawki
    właściwej dla dostawy danego rodzaju towaru.
    Zatem dostawa Sprzętu, który może być odłączony bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
    całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego lub też Sprzętu,
    który nie stanowi części składowej, winna zostać opodatkowana według przepisów
    właściwych, tj. według stawki właściwej dla danego rodzaju towaru.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że na Nieruchomości zainstalowany jest Sprzęt, tj.
    m.in. centrale klimatyzacyjne, stacja zmiękczania wody, nagrzewnice gazowe, kotły grzewcze,
    separatory oleju, hydranty, stacja wykrywania pożaru, czujniki dymu, system sygnalizacji
    pożaru, oświetlenie awaryjne, monitoring. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że
    elementy wyposażenia stanowiące Sprzęt nie zostały umieszczone/zamontowane w
    budynkach bądź w budynku z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych
    zabudowań kwalifikowanych przez Sprzedającego jako budynki w rozumieniu ustawy Prawo
    budowlane. Sposób zamocowania poszczególnych elementów wyposażenia (Sprzętu)
    umożliwia późniejszy ich demontaż bez uszkodzenia konstrukcji zabudowań
    kwalifikowanych przez Sprzedającego jako budynki, tzn. elementy te mogą być przeniesione
    bez zniszczenia takiego budynku. Demontaż poszczególnych elementów wyposażenia
    (Sprzęt) nie spowoduje naruszenia elementów konstrukcyjnych zabudowań kwalifikowanych
    przez Sprzedającego jako budynki, których głównym zadaniem jest przenoszenie obciążeń.
    Zatem mając na uwadze wskazane we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy, że w
    analizowanym przypadku dostawa Sprzętu, którego montaż nie nastąpił z wykorzystaniem w
    sposób istotny elementów konstrukcyjnych budynku, a jego demontaż nie spowoduje
    uszkodzenia budynku powinno zostać opodatkowane stawką właściwą dla tych towarów.
    Przechodząc z kolei do ewentualnego zwolnienia od podatku dostawy ww. Sprzętu należy
    przeanalizować zapisy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

    Jak już wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
    1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    2. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wynika z treści wniosku, Sprzęt nie był wykorzystywany na cele działalności zwolnionej od
    podatku od towarów i usług. Ponadto Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ich nabyciem.
    W konsekwencji dostawa Sprzętu nie będzie korzystała ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT.
    Zatem dostawa Sprzętu będzie opodatkowana właściwą dla danego towaru stawką podatku
    od towarów i usług.
    Za element pomocniczy względem dostawy budynków i budowli, stanowiący razem z nim
    świadczenie kompleksowe, należy z kolei uznać Prawa Autorskie i Dokumentację. Samo
    nabycie Praw Autorskich i Dokumentacji odnoszącej się do konkretnego budynku czy
    budowli nie ma racji bytu, ani sensu ekonomicznego, bez nabycia budynku/budowli,
    którego Prawa Autorskie i Dokumentacja ta dotyczy.
    Podsumowując, w sytuacji gdy Strony zrezygnują ze zwolnienia od podatku VAT, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dla dostawy ww. budynków i budowli, dostawa
    działek zabudowanych budynkami i budowlami oraz Przenoszonych Aktywów w ramach
    planowanej Transakcji będzie w całości opodatkowana według właściwej stawki podatku VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 lit. a i b jest prawidłowe.
    Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji, składa się
    również – oprócz ww. zabudowanych działek – z działki o numerze ewidencyjnym B, która
    nie jest zabudowana budynkami i/lub budowlami.
    Odnosząc się do kwestii opodatkowania podatkiem VAT dostawy niezabudowanej działki,
    wskazać należy, że w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy ustawodawca przewidział zwolnienie od
    podatku VAT dla dostawy nieruchomości niezabudowanych spełniających określone w tym
    przepisie warunki.
    Zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt
    niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane.
    Jak wynika z opisu sprawy, w stosunku dla działki nr B, obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, gdzie dla ww. działki wskazano przeznaczenie jako
    tereny przemysłowe i aktywności gospodarczej (dopuszczalna zabudowa związana z
    prowadzeniem działalności gospodarczej) oraz w części jako tereny przeznaczone pod ulicę
    (część drogi wojewódzkiej).
    W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że działka nr B spełnia definicję terenów
    budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, a zatem jej dostawa nie będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Dla dostawy ww. działki nie znajdzie zastosowania również zwolnienie od podatku od
    towarów i usług na podstawie cytowanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Powyższe
    wynika z faktu, że – jak Państwo wskazali – działka niezabudowana nie była wykorzystywana
    na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.

    Wobec powyższego należy stwierdzić, że planowana dostawa niezabudowanej działki nr B
    nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2
    ustawy, zatem, sprzedaż ww. działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT
    według właściwej stawki tego podatku.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 lit. c jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości dotyczących prawa Kupującego do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej
    sprzedaż Nieruchomości w ramach Transakcji, stwierdzić należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1
    ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
      114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały wart. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez
    podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez
    podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem,
    który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie
    rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego.
    Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego pod warunkiem spełnienia przez przesłanek pozytywnych, wynikających z art.
    86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Kupujący na dzień transakcji będzie czynnym zarejestrowanym
    podatnikiem podatku VAT. Kupujący będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość oraz
    Przenoszone Aktywa wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i
    usług.
    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto powyżej, planowana transakcja nie będzie stanowiła
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i nie będzie
    podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Ponadto, w sytuacji
    gdy strony transakcji skorzystają z możliwości wyboru opodatkowania, o którym mowa w
    art. 43 ust. 10 ustawy dla dostawy ww. budynków i budowli korzystających ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dostawa działek zabudowanych będzie w
    całości opodatkowania podatkiem VAT. Również dostawa działki niezabudowanej będzie
    opodatkowana podatkiem VAT.
    Zatem w analizowanej sprawie nie zajdzie ww. przesłanka negatywna wymieniona w art. 88
    ust. 3a pkt 2 ustawy wyłączająca prawo do skorzystania z odliczenia podatku.
    W konsekwencji Kupującemu będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej sprzedaż
    Nieruchomości, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Tym samym w sytuacji zaistnienia
    okoliczności wskazanych w art. 87 ust. 1 ustawy, Kupujący będzie miał również prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub prawo ubiegać się o
    zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Przechodząc do kwestii uznania czy przedstawioną we wniosku transakcję, czyli sprzedaż
    Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Kupującego oraz oddanie Nieruchomości do
    używania przez Kupującego na rzecz Sprzedającego na podstawie Umowy Najmu, należy
    uznać za dwie odrębne, niezależne czynności podlegające opodatkowaniu VAT na zasadach
    ogólnych tj. odpowiednio dostawę towarów oraz świadczenie usług, wskazać należy że w
    myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na
      podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym
      charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach
      odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń
      przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie
      przeniesione.
    Dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez
    stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była
    właścicielem tego dobra.
    Zgodnie z art. 7 ust. 9 ustawy:
      Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, o
      których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z
      przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający
      oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty.

    Zatem wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług definiuje dostawę towarów
    jako każde przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
    wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
    podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach
    odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń
    przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie
    przeniesione. Przy czym, przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o
    podobnym charakterze, o których mowa powyżej, ustawa każe rozumieć umowy, w wyniku
    których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje
    korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotem są
    grunty.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
      7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez
    świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby niebędące
    dostawą towarów. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi jest natomiast
    wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług
    każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze
    świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę,
    albo dostawę towarów.
    W uzasadnieniu własnego stanowiska powołują się Państwo na rozwiązanie dotyczące
                                              1leasingu zwrotnego. W tym miejscu należy więc zaznaczyć, że w myśl art. 709 ustawy
    Kodeks cywilny:
      Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego
      przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w
      tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania
      pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu
      w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub
      wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
                16Zaś zgodnie z art. 709 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na
      korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania
      leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca
      od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.

    Wobec powyższego, umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania
    pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    W świetle ustawy o podatku od towarów i usług, leasing – co do zasady – jest usługą
    zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Pomimo, że ustawa nie wprowadza takiego nazewnictwa, jej przepisy regulują dwa rodzaje
    leasingu, które w obrocie gospodarczym funkcjonują jako leasing finansowy oraz leasing
    operacyjny. Na gruncie ustawy, zważywszy na charakter i specyfikę ww. rodzajów leasingu,
    leasing operacyjny traktowany jest jako świadczenie usług, natomiast leasing finansowy, jako
    dostawa towarów.
    Należy zauważyć, że powołane wyżej przepisy art. 7 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 7 ust. 9
    ustawy wskazują, że aby umowę leasingu zakwalifikować jako dostawę towarów, musi ona
    spełniać następujące warunki:
    - przedmiotem umowy muszą być towary,
    - umowa leasingu musi być zawarta na czas określony,
    - w wyniku umowy odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający lub przedmiotem
      leasingu są grunty,
    - w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej
      raty prawo własności przedmiotu umowy jest przenoszone na korzystającego.
    Należy podkreślić, że wymogi te mają charakter łączny. Wystarczy więc, aby tylko jeden z ww.
    warunków nie został spełniony, a umowa leasingu nie zostanie zakwalifikowana jako
    dostawa towarów w świetle ustawy o podatku od towarów i usług.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, leasing operacyjny oraz leasing finansowy
    wiążą się z odmiennymi konsekwencjami podatkowymi. Leasing finansowy bowiem, który w
    głównej mierze charakteryzuje się tym, że odpisów amortyzacyjnych w podatku
    dochodowym dokonuje korzystający oraz zasadniczo prawo własności przechodzi na
    korzystającego z chwilą zapłaty ostatniej raty, uznawany jest na gruncie przepisów ustawy za
    dostawę towarów. Natomiast leasing operacyjny, w ramach którego własność przedmiotu
    leasingu nie przechodzi na korzystającego w następstwie normalnych zdarzeń
    przewidzianych umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty oraz odpisów amortyzacyjnych
    dokonuje właściciel czyli leasingodawca, stanowi świadczenie usług.
    W tym miejscu należy wskazać, że leasing zwrotny to szczególny rodzaj leasingu. Jego istotą
    jest powiązanie umowy leasingu z poprzedzającą ją umową sprzedaży. Leasing zwrotny
    stanowi bowiem rodzaj umowy cywilnoprawnej, na podstawie której dany podmiot
    (najczęściej przedsiębiorca) posiadający określony majątek sprzedaje go finansującemu, a
    następnie na podstawie umowy leasingu nadal z niego korzysta.
    W konsekwencji, na transakcję leasingu zwrotnego składają się dwie umowy:
    - umowa sprzedaży określonych składników aktywów,
    - umowa leasingu, w której finansujący oddaje w użytkowanie te składniki korzystającemu na
      określonych w umowie zasadach.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy jedna ze stron transakcji przenosi na drugą
    stronę prawo do rozporządzania przekazywaną rzeczą jak właściciel to transakcja taka
    stanowi dostawę towaru. W związku z faktem, że z treści cyt. przepisu (wprowadzonego do
    polskiego systemu prawnego w oparciu o VI Dyrektywę Rady z 17 maja 1977 r. w sprawie
    harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych
    – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku
    (77/388/EWG)) nie wynika jednoznacznie, czy odpłatna dostawa towarów podlegająca
    opodatkowaniu VAT ma miejsce jedynie w przypadku, gdy sprzedawca przenosi na nabywcę
    własność rzeczy w sensie cywilistycznym, czy też wystarczającą przesłanką do uznania, że

    doszło do dostawy towarów jest przekazanie nabywcy przedmiotu dostawy do swobodnej
    dyspozycji (w sensie ekonomicznym), treść tej regulacji została poddana ocenie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”).
    Odnosząc się do powyższego zagadnienia w orzeczeniu C-320/88 (Shipping and Forwarding
    Enterprise – SAFE), TSUE stanął na stanowisku, że dla uznania danej czynności za
    opodatkowaną dostawę towarów nie ma znaczenia okoliczność, czy dochodzi do
    przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma
    zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny
    podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje możliwość korzystania z
    rzeczy jak właściciel, nawet jeśli nie wiązało się ono z cywilnoprawnym przeniesieniem
    własności.
    W przedmiotowym orzeczeniu TSUE posłużył się terminem „przeniesienia własności w
    sensie ekonomicznym” (praktyczna kontrola nad rzeczą; możliwość swobodnego
    dysponowania), uniezależniając jednoznacznie opodatkowanie podatkiem VAT od
    przeniesienia własności rzeczy w sensie cywilnym.
    W tym miejscu należy wskazać, że kwestia leasingu zwrotnego była przedmiotem
    rozstrzygnięcia TSUE w wyroku z 27 marca 2019 r. o sygn. C-201/18. W przedmiotowej
    sprawie TSUE zauważył, że „(36) (...) transakcje sale and lease back (sprzedaż i leasing
    zwrotny), stanowiące przedmiot sporu w postępowaniu głównym, charakteryzuje łączne i
    jednoczesne ustanowienie, z jednej strony, prawa dzierżawy przez podatnika na rzecz
    dwóch instytucji finansowych występujących w postępowaniu głównym i, z drugiej strony,
    oddania nieruchomości w leasing przez owe instytucje finansowe na rzecz podatnika. (...).
    (40) W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że transakcje sale and lease
    back (sprzedaż i leasing zwrotny), których dotyczy postępowanie główne, stanowią
    transakcje o charakterze czysto finansowym, służące zwiększeniu płynności finansowej
    Mydibel, a nieruchomości będące przedmiotem sporu w postępowaniu głównym pozostały
    w posiadaniu tej ostatniej, która wykorzystywała je w sposób ciągły do celów
    przeprowadzanych przez nią opodatkowanych transakcji. Fakty te zdają się wskazywać – z
    zastrzeżeniem weryfikacji, której musi dokonać sąd odsyłający – że każda z tych transakcji
    stanowi jedną transakcję. Ustanowienie prawa dzierżawy na objętych postępowaniem
    głównym nieruchomościach jest nierozerwalnie związane z leasingiem tych samych
    nieruchomości.
    (41) (...) W tej sytuacji transakcji tych nie można uznać za „dostawę towarów”, ponieważ
    prawa przeniesione w wyniku tych transakcji na instytucje finansowe występujące w
    postępowaniu głównym, mianowicie stanowiące instytucję prawa cywilnego prawo
    dzierżawy, zmniejszone o przysługujące Mydibel prawa wynikające z leasingu
    nieruchomości, nie uprawniają ich do rozporządzania spornymi nieruchomościami jak
    właściciel”.
    W związku z wydanym przez TSUE ww. orzeczeniem leasing zwrotny może być
    zaklasyfikowany jako:
    - jedna kompleksowa usługa finansowa świadczona przez finansującego – analogicznie jak w
      rozstrzygnięciu TSUE w sprawie C-201/18, lub
    - dwie odrębne transakcje, tj. dostawa towarów przez korzystającego oraz odpowiednio
      dostawa towarów albo świadczenie usług przez finansującego.
    Z powołanego wyroku z 27 marca 2019 r., sygn. akt C-201/18 w sprawie Mydibel SA wynika,
    że w określonych przypadkach transakcja leasingu zwrotnego (sale and lease back) może
    przybrać formę usługi finansowej, zwolnionej od VAT.

    Należy jednak zwrócić uwagę, że orzeczenie to zapadło na tle stanu faktycznego, w którym
    podmiot zawarł umowę z instytucjami finansowymi dotyczącą dzierżawy nieruchomości w
    zamian za zapłatę natychmiastowego czynszu dzierżawnego oraz rocznego czynszu
    dzierżawnego.
    Na mocy art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z powołanego powyżej art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy, jednym z warunków
    zakwalifikowania umowy najmu jako dostawy towarów, jest to, że w następstwie
    normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo
    własności przedmiotu umowy zostanie przeniesione na korzystającego.
    W niniejszej sprawie należy zauważyć, że – jak wskazano we wniosku – po zakończeniu
    Umowy Najmu nie będzie opcji przejścia własności Nieruchomości na Sprzedającego.
    W konsekwencji w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, że Nieruchomości nie będą
    przechodzić na Sprzedającego w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych umową
    lub z chwilą zapłaty ostatniej raty, spełnione zostaną przesłanki dla rozpoznania świadczenia
    usług przez Kupującego na rzecz Sprzedającego.
    Ponadto należy również stwierdzić, że opisanych przez Państwa transakcji nie można uznać
    za świadczenie kompleksowe.
    Na tle dotychczasowego dorobku orzeczniczego TSUE (C-349/96 CPP, C-41/04 Levob, C-111
    /05 Aktiebolaget NN) ukształtowała się definicja świadczeń złożonych, z którymi mamy do
    czynienia w przypadku gdy (i) świadczenie pomocnicze nie stanowi celu samego w sobie, lecz
    stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z usługi podstawowej, (ii)
    poszczególne czynności są ze sobą tak ściśle związane, że ich rozdzielenie miałoby charakter
    sztuczny, (iii) kiedy nie istnieje możliwość nabywania danego świadczenia od podmiotów
    zewnętrznych, (iv) kiedy nie istnieje możliwość odrębnego fakturowania za daną czynność.
    Świadczenie kompleksowe zawiera zatem kilka czynności opodatkowanych różnymi
    stawkami podatku VAT, z tym, że jedna z nich jest świadczeniem głównym, przeważającym,
    nadającym danemu świadczeniu główny charakter, przy czym wszystkie zmierzają do
    bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie.
    Świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi celu samego w sobie, lecz jest
    środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego.
    Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli
    cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie
    można wykonać lub wykorzystać bez usługi pomocniczej usługi głównej.
    Zatem, co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem VAT powinno
    być traktowane jak odrębne i niezależne. Z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie
    powinny być dzielone dla celów podatkowych tylko wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę
    kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Z kolei jeżeli w skład świadczonej
    usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonywaniu czynności głównej,
    zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla
    traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.
    Natomiast w Państwa sprawie mamy do czynienia z umową, która dotyczy Nieruchomości,
    składającej się z dwóch następujących po sobie transakcji, tj. zawarcia umowy sprzedaży
    Nieruchomości, a następnie zawarcia umowy korzystania z Nieruchomości przez
    Sprzedającego (Umowa Najmu).

    Zatem, w ramach opisanej Transakcji wystąpią dwie niezależne czynności podlegające
    opodatkowaniu, a mianowicie dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy –
    sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego, a następnie najem tej Nieruchomości na
    rzecz Sprzedającego, stanowiące świadczenie usług po stronie Kupującego.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
    Przechodząc do kolejnego zagadnienia, które podnieśli Państwo we wniosku, tj. prawa do
    odliczenia przez Sprzedającego VAT naliczonego na fakturach wystawionych przez
    Kupującego z tytułu najmu przez Sprzedającego powierzchni Nieruchomości, w pierwszej
    kolejności zauważyć należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT,
    albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla
    niektórych czynności obniżone stawki podatku albo zwolnienie od podatku.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    W myśl art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla usług
    finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w odniesieniu
    do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów dotyczących
    podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi funkcjonowanie rynku
    finansowego.
    Powyższe zwolnienia uregulowane zostały w ustawie o podatku od towarów i usług wskutek
    odzwierciedlenia odpowiednich przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347,
    str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Zgodnie z regulacją zawartą w art.
    135 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady, Państwa członkowskie zwalniają następujące
    transakcje: udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez
    kredytodawcę.
    Z treści powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, stanowiącego odzwierciedlenie
    regulacji unijnych w tym zakresie, wyraźnie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie
    zwolnieniem usług udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych, zarówno tych
    wykonywanych przez banki, jak również świadczonych przez inne podmioty pośredniczące w
    ich udzielaniu. Należy stwierdzić, że wymienione zwolnienie ma charakter przedmiotowy,
    gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia jest rodzaj
    świadczonej usługi - cechy, które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny nacisk położył na
    stronę przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianego zwolnienia wyłącznie do
    określonej grupy podmiotów.
    Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art.
    43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest
    od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia

    autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy
    państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w ogólnym
    kontekście wspólnego systemu VAT.
    W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, iż usługa, świadczona przez Kupującego tj.
    najem, będzie stanowić usługę finansową i będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, czy też na podstawie innych przepisów ustawy bądź
    rozporządzenia.
    Ww. czynności nie obejmują charakterystycznych funkcji usług finansowych (wymienionych
    w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy) związanych z udzielaniem kredytów lub pożyczek pieniężnych
    oraz nie stanowią usług pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub
    pożyczek pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
    kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Podsumowując, w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, czynność
    wykonywana przez Kupującego będzie usługą w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT, jednakże
    nie będzie usługą finansową w myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, korzystającą ze zwolnienia
    od podatku.
    W konsekwencji Kupujący udokumentuje świadczenie tej usługi fakturą z wykazanym
    podatkiem należnym, zaś Sprzedający (czynny zarejestrowany podatnik podatku VAT) z
    uwagi na fakt, że Nieruchomość będzie wykorzystywał do czynności opodatkowanych
    (działalność w zakresie wytwarzania części dla branży samochodowej) będzie miał prawo do
    odliczenia podatku VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego
    stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowani ponoszą ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie nadmienia się, że interpretacja nie wywrze skutków prawnych gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy.

    Podkreślić ponadto należy, że ewentualna ocena zasadności zwrotu różnicy podatku VAT
    leży w kompetencji właściwego dla Nabywcy organu podatkowego tj. Naczelnika Urzędu
    Skarbowego/Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
      mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który jest
    stroną postępowania
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację
    indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy
    wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1
    PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.