Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-194a/12/JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-05-11
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek gruntu.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; grunty-grunt niezabudowany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 lutego 2012 r. (data wpływu 17 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek gruntu – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek gruntu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 1999 roku jednym aktem notarialnym zakupił Pan z żoną („na prawie wspólności ustawowej”) 6 oddzielnych nieruchomości gruntowych o łącznej powierzchni 9324 m2. Na jednej z działek planowano wybudowanie domu, a pozostałe działki w przyszłości miały być przekazane dzieciom. Ponieważ do działki, na której miał zostać wybudowany dom nie została doprowadzona kanalizacja i działka ta położona jest pod linią wysokiego napięcia, postanowił Pan z żoną sprzedać tę działkę, a dom wybudować w innym miejscu. W 2010 roku działkę sprzedano i została rozpoczęta budowa domu w innej miejscowości. Sprzedaż działki była potraktowana jako dostawa niepodlegająca VAT. Obecnie z żoną chce Pan sprzedać pozostałe działki, w związku z brakiem środków na zakończenie budowy domu. Dostawa 5 działek może być przedmiotem jednej lub kilku transakcji. Nieruchomość została nabyta jako grunty rolne - oznaczone w rejestrze gruntów jako łąki i pastwiska. W dniu 20, września 2005 r. Rada Miejska podjęła uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania. Zgodnie z planem zagospodarowania tereny te zostały przeznaczone pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Wszystkie działki są niezabudowane. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Jest rolnikiem korzystającym ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Działki, o których mowa nigdy nie były wykorzystywane rolniczo. Pana żona prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT, ale nigdy nie wykorzystywała którejkolwiek z nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy będzie Pan wraz z żoną podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży omawianych działek?
2.  Czy jeżeli sprzedaż działek będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, to fakturę dokumentującą sprzedaż powinna wystawić żona jako czynny podatnik VAT, czy też ma to być faktura wystawiona przez obojga małżonków, czy powinny być 2 faktury - każdy z małżonków wystawia na 1/2 udziałów?

Ad. 1. Uważa Pan, że z tytułu sprzedaży nieruchomości w przyszłości będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług, a sprzedaż będzie opodatkowana stawką 23%. Cytuje Pan treść art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usługi i stwierdza, iż w świetle powyższych zapisów należy uznać, że przyszła sprzedaż działek przeznaczonych pod zabudowę będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W tym momencie nie wiadomo, czy uda się sprzedać działki jednorazowo, czy też będzie to kilka transakcji, dlatego uznaje Pan, że przy sprzedaży tych działek będzie podatnikiem podatku VAT.

Ad. 2. Uważa Pan, że dokumentując sprzedaż nieruchomości musi z żoną wystawić dwie faktury: Pan na 1/2 udziału w gruntach i żona na 1/2 udziału. Wynika to z art. 106 ustawy, który wskazuje, że podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę. Pan i żona będą w tej transakcji odrębnymi podatnikami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Według art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964, Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

W myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary zostały nabyte w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z treści wniosku wynika, iż w 1999 roku dokonał Pan zakupu 6 oddzielnych nieruchomości gruntowych o łącznej powierzchni 9324 m2. Na jednej z działek planowano wybudowanie domu, a pozostałe działki w przyszłości miały być przekazane dzieciom. W związku ze zmianą planów, co do lokalizacji budowy domu w 2010 roku jedna z działek została sprzedana, a obecnie ma Pan zamiar dokonać dostawy pozostałych 5 działek. Nieruchomość została nabyta jako grunty rolne - oznaczone w rejestrze gruntów jako łąki i pastwiska. W dniu 2 września 2005 r. Rada Miejska podjęła uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania, zgodnie z którym tereny te zostały przeznaczone pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Działki nigdy nie były wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej (w tym rolniczej).

Mając na uwadze powołane przepisy prawne w odniesieniu do przedstawionych we wniosku okoliczności należy stwierdzić, iż planowana sprzedaż nieruchomości gruntowych nabytych w 1999 roku, nie wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej (w tym rolniczej), a następnie przekształconych wskutek zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w grunt przeznaczony pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, stanowi działanie w sferze zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Z wniosku nie wynika bowiem, aby podjęte były aktywne działania marketingowe lub inne czynności, typowe dla podmiotów zajmujących się profesjonalnym obrotem nieruchomości. Tym samym uznać należy, iż mimo, że grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, to z okoliczności sprawy nie wynika, żeby w zakresie sprzedaży działek gruntu, działał Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym w tej konkretnej sprawie do zbycia działek gruntu unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Reasumując należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe – w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10) - że sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, iż powyższe orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – planowana przez Pana sprzedaż działek – nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym bezprzedmiotowym jest rozstrzygnięcie kwestii udokumentowania opisanej dostawy działek gruntu.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo wskazać należy, iż w odniesieniu do pytania w zakresie opodatkowania sprzedaży działek gruntu przez Pana żonę wydano postanowienie znak (..).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.