Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-975/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-03-05
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z eksploatacją mieszkania wykorzystywanego w tej działalności.
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-lokal mieszkalny; media; mieszkanie; zakup
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana P. przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2008 r. (data wpływu do tut. Biura – 8 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w części dotyczącej możliwości zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z eksploatacją mieszkania wykorzystywanego w tej działalności - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w części dotyczącej możliwości zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z eksploatacją mieszkania wykorzystywanego w tej działalności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są nadzory inwestorskie oraz pełnienie funkcji inspektora nadzoru. Obecnie prowadzi nadzory inwestorskie obejmujące budowę dużych kompleksów położonych nad morzem. Zakres prac tych inwestycji jest bardzo szeroki, będą one realizowane dłuższy okres czasu, a obecność wnioskodawcy na miejscu jest niezbędna. Ze względu na dużą odległość z miejsca zamieszkania do miejsca pracy, codziennie dojazdy są wykluczone. Wynajem mieszkania, czy pokoju hotelowego jest stosunkowo kosztowny, dlatego uznał, że najkorzystniejszym rozwiązaniem pod względem finansowym będzie zakup mieszkania w okolicy, w której świadczy usługi.

Wnioskodawca nabył więc jednopokojowy lokal mieszkalny o powierzchni 31,30 m2 zaciągając na ten cel kredyt hipoteczny jako osoba fizyczna. Lokal ten wykorzystuje jako mieszkanie i miejsce wykonywania działalności gospodarczej podczas pobytu w delegacji nad morzem. Mieszkanie powyższe nie zostało wprowadzone do ewidencji środków trwałych w prowadzonej działalności gospodarczej, natomiast wydatki w postaci czynszu i mediów zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów, jako koszty wyjazdów służbowych.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy wydatki związane z eksploatacją mieszkania, tj. czynsz oraz media stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, wydatki związane z eksploatacją mieszkania wykorzystywanego w celu prowadzenia działalności gospodarczej (czynsz i media) stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy, ponieważ ponoszone są w celu uzyskania przychodu i istnieje bezpośredni związek pomiędzy przychodami i kosztami ich uzyskania, ponadto są bardziej uzasadnione ekonomicznie, gdyż są niższe niż ewentualne koszty wynajmu mieszkania czy pokoju hotelowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Należy jednak pamiętać o tym, iż wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów obciąża podatnika.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż wydatki jakie wnioskodawca będzie ponosił w związku z eksploatacją lokalu mieszkalnego (opłata za czynsz czy media), stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w okresie wykorzystywania tego mieszkania na potrzeby prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zwraca się jednakże uwagę na konieczność właściwego udokumentowania przedmiotowych wydatków. Zgromadzone dowody nie mogą ograniczać się tylko do faktury wystawionej przez określonych wierzycieli wnioskodawcy (spółdzielnię, zakład energetyczny, itp.), czy też innego dokumentu stwierdzającego wyłącznie wysokość poniesionych z tego tytułu wydatków. Niezbędnym jest również posiadanie dowodów, świadczących o pełnieniu nadzoru inwestorskiego nad budową kompleksów w okolicach zakupionego lokalu mieszkalnego, umożliwiających w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami, a ponadto potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków.

Wskazać przy tym należy, iż koszty podatkowe ponoszone przez podmiot gospodarczy podlegają podziałowi na koszty bezpośrednie i pośrednie. Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy. Natomiast koszty pośrednie obejmują wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wnioskodawca ponosi wydatki związane z eksploatacją mieszkania (zapłata czynszu i mediów) wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej. Powyższe wydatki, są elementem niezbędnym w prowadzonej działalności gospodarczej, jednakże, nie mogą być jednoznacznie powiązane z jednym, konkretnym przychodem. Ich ponoszenie wiąże się z funkcjonowaniem podmiotu jako całości i tylko pośrednio mają związek z osiąganym przychodem. W konsekwencji nie jest możliwe jednoznaczne przyporządkowanie tego rodzaju wydatków do konkretnego przychodu. Jednocześnie należy wskazać, iż koszty te w stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę mają wpływ na działalność wnioskodawcy - ich poniesienie jest konieczne dla zapewnienia jej właściwego funkcjonowania. Jednakże nie są kosztem bezpośrednim.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.