Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.169.2025.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Brak opodatkowania dotacji na budowę sieci wodociągowej i
kanalizacyjnej, prawo do odliczenia podatku naliczonego od
wydatków na te sieci.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
dofinansowanie
dotacja
gmina
infrastruktura
kanalizacja
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
wodociągi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 6 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) (dalej: Gmina, Wnioskodawca lub JST) jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Na podstawie ustawy z dnia 8 marca
    1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1372 ze zm., dalej: Ustawa o
    samorządzie gminnym) JST jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do
    czynności cywilnoprawnych. JST wykonuje zadania własne (określone w art. 7 Ustawy o
    samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki
    organizacyjne.
    W strukturze organizacyjnej JST występują jednostki organizacyjne mające status
    jednostek budżetowych: Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w (...) oraz Szkoła
    Podstawowa w (...).
    Gmina złożyła wniosek o przyznanie dofinansowania do Urzędu Marszałkowskiego
    Województwa (...) na projekt pn. „(...)” w ramach współfinansowanego przez Unię
    Europejską Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014 - 2020, działania: „Podstawowe
    usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” podziałania: „Wsparcie inwestycji związanych
    z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w
    tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” z zakresu: „Gospodarka
    wodno-ściekowa”. Dnia (...) 2023 roku została podpisana umowa o przyznaniu pomocy nr
    (...). Przyznane dofinansowanie z programu PROW będzie wykorzystane tylko i wyłącznie
    na realizację zadania „(...)”.
    Wysokość dofinansowania ww. zadania wyniesie zgodnie z umową (...) zł, tj. do 100,00 %
    poniesionych kosztów kwalifikowanych operacji. Pomoc ma formę refundacji kosztów
    kwalifikowalnych inwestycji.
    Gmina realizując projekt pn. „(...)” realizuje swoją działalność statutową. Zgodnie z art. 7
    ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz.
    506 ze zm.), do zadań własnych gminy należy m.in. zaspokojenie zbiorowych potrzeb w
    zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizację, usuwanie i oczyszczanie ścieków
    komunalnych, utrzymanie czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
    unieszkodliwianie odpadów komunalnych, zaopatrzenie w energię elektryczną i cieplną
    oraz gaz.
    W przedmiotowej sprawie inwestorem i beneficjentem projektu jest Gmina, a prace są
    udokumentowane przez wykonawców fakturami VAT wystawionymi dla Gminy. Gmina jest
    jednostką samorządu terytorialnego bezpośrednio i całkowicie odpowiedzialną za
    prawidłowy przebieg i realizację przedmiotowego projektu oraz przestrzeganie procedur,
    harmonogramu realizacji prac związanych z działaniami w zakresie przedsięwzięcia.
    W ramach projektu zostaną wykonane następujące inwestycje:

    1) Część 1 zadania: sieć kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej i tłocznej - zadanie polegać
    będzie na budowie sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej i tłocznej w miejscowości (...) i
    (...), gm. (...).
    Przedmiotowe przedsięwzięcie obejmuje budowę:
        kanał grawitacyjny z rur PVC 0 200 mm dł. ok. 1500 m,
        kanał grawitacyjny z rur PVC 0 160 mm (przyłącza w pasie drogowym) szt. 27 dł. ok.
        142 m,
        kanał tłoczny z rur PERC 0 110 mm dl. ok. 2300 m,
        przepompownie ścieków Pi i P2 o średnicy min. 1,2 m - 2 kpl.
    Zadanie odprowadzania ścieków Gmina realizuje samodzielnie - nie posługuje się ani
    jednostkami podległymi, ani też podmiotami zewnętrznymi. Jednocześnie Gmina zawarła z
    mieszkańcami oraz innymi podmiotami, mającymi siedzibę na terenie Gminy umowy,
    cywilno-prawne o odprowadzanie i oczyszczanie ścieków, na podstawie których wnoszą
    oni – na zasadach i wg stawek określonych przez „A” – opłaty (wynagrodzenie) za
    powyższe usługi.
    Opłaty są wnoszone na podstawie wystawionej przez Gminę faktury VAT ze stawką 8%. Od
    dochodów Gminy z tego tytułu jest naliczany i odprowadzany przez Gminę podatek VAT.
    Inwestorem będzie Gmina. Wszystkie faktury VAT z tytułu dostaw towarów, usług oraz
    wykonania robót budowlanych związanych z inwestycją będą wystawiane na Gminę.
    Rozbudowa sieci kanalizacji sanitarnej będzie bezpośrednio powiązana z osiąganiem
    przez Gminę dochodów z tytułu opłat za odprowadzanie ścieków, zatem przedmiotowa
    inwestycja służy czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT.
    Rozbudowana kanalizacja sanitarna będzie wykorzystywana do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług i innych. W nieznacznej części do
    działalności innej niż gospodarcza, do obsługi Urzędu Gminy i jednostek UG.
    Gmina nie będzie miała możliwości przypisania wydatków związanych z budową sieci
    kanalizacji sanitarnej bezpośrednio do poszczególnych rodzajów czynności. Zakres
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do poszczególnych rodzajów czynności
    możliwy jest do określenia jedynie pre-współczynnikiem metrażowym, który gmina
    stosowała już w poprzednich inwestycjach, zgodnie z uzyskaną interpretacją 0113-KDIPT1-
    2.4012.151.2022.1.JS.
    2) Część 2 zadania: sieć wodociągowa - zadanie polegać będzie na budowie i przebudowie
    sieci wodociągowej z przyłączami w miejscowości: (...), (...) i (...), gm. (...). Przedmiotowe
    przedsięwzięcie obejmuje budowę:
        sieci wodociągowej z rur PE RC fi 110 mm o dł. ok. 933 m.
        przyłączy wodociągowych (w pasie drogowym) z rur PE RC fi 32 mm szt. 25 dł. ok.
        110 m.
    Zadaniem własnym Gminy jest również zaspokojenie potrzeb mieszkańców w [zakresie]
    zaopatrzenia w wodę. Stąd też planowana jest ww. inwestycja.
    W dniu 16 maja 2006 r. została podpisana umowa z Przedsiębiorstwem (...) (dzierżycielem)
    na przekazanie do utrzymania i administrowania wodociągu zbiorowego zaopatrzenia w
    wodę wraz z urządzeniami.
    Przedsiębiorstwo (...) nie jest jednostką organizacyjną Gminy, posiada odrębną osobowość
    prawną. Jest to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością podległa Miastu (...).
    Do obowiązków dzierżyciela [należy]:

        niezwłoczne usuwanie awarii wodociągowych na własny koszt z wyłączeniem awarii
        przyłączy wodociągowych,
        wykonywanie bieżących remontów budynków, budowli,
        kontrola jakości dostarczanej wody, likwidacja przyczyn i skutków niezgodności z
        normami.
    Za dostarczoną wodę Dzierżyciel będzie pobierał opłaty wg obowiązujących taryf.
    Z tytułu tej działalności Gmina nie prowadzi działalności w rozumieniu ustawy o podatku
    od towarów i usług. Gmina nie przewiduje w najbliższej przyszłości oddania wodociągu
    zbiorowego w odpłatne użytkowanie Przedsiębiorstwu (...).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Dofinansowanie otrzymane na realizację projektu pn. „(...)” nie wpłynęło na zamiar Gminy
    udostępnienia Spółce-dzierżycielowi infrastruktury wodociągowej wytworzonej w ramach
    projektu. Nawet pomimo braku dofinansowania Gmina nie udostępniłaby Spółce tej
    infrastruktury odpłatnie.
    Dofinansowanie otrzymane na realizację projektu nie będzie miało wpływu na cenę
    świadczonych przez Gminę usług odprowadzania ścieków.
    Pytania
    1. Czy pomoc finansowa, przyznana zgodnie z umową o dofinansowanie projektu pn.:
    „(...)” w zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej oraz budowy i przebudowy sieci
    wodociągowej podlega opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy Gmina ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur VAT
    dokumentujących wydatki na budowę i przebudowę sieci wodociągowej z przyłączami w
    miejscowości: (...), (...) i (...), gm. (...)?
    3. Czy Gmina ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur VAT
    dokumentujących wydatki na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości (...) i (...),
    gm. (...)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Według Gminy, pomoc finansowa przyznana zgodnie z umową o dofinansowanie nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Otrzymane dofinansowanie (pomoc finansowa) na realizację w zakresie budowy sieci
    kanalizacji sanitarnej nie będzie stanowić dopłaty do ceny świadczonych na rzecz
    mieszkańca usług, a zatem stanowiącej podstawę opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1
    ustawy, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    którą dla ustalenia podstawy opodatkowania należy traktować jako kwotę brutto
    zawierającą podatek VAT. Podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    zwiększa się o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z
    daną dostawą towarów lub świadczeniem usług.
    Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na
    pokrycie kosztów działalności – nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie
    podlega opodatkowaniu. Dofinansowanie projektu w zakresie budowy sieci kanalizacji
    sanitarnej nie będzie stanowić dopłaty do ceny.
    Pomoc finansowa przyznana zgodnie z umową o dofinansowanie projektu w zakresie
    budowy i przebudowy sieci wodociągowej z przyłączami również nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z podpisaną umową z
    Przedsiębiorstwem (...) na przekazanie do utrzymania i administrowania wodociągu

    zbiorowego zaopatrzenia w wodę wraz z urządzeniami, Gmina nie prowadzi działalności w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem uzyskana pomoc finansowa nie
    będzie stanowić podstawy opodatkowania.
    Ad 2.
    Gminie nie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur VAT
    dokumentujących wydatki na budowę i przebudowę sieci wodociągowej z przyłączami.
    Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przewiduje bowiem, że w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa wart. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę Gmina nie prowadzi działalności w
    rozumieniu ustawy o VAT. Zgodnie z umową dzierżenia sprzedaż wody mieszkańcom
    prowadzona jest przez Przedsiębiorstwo (...), jak i również koszt związane z tą
    działalnością ponoszone są przez to Przedsiębiorstwo.
    Ad 3.
    Gminie nie przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur
    VAT dokumentujących wydatki na budowę sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej i
    tłocznej w miejscowości (...) i (...), gm. (...). W związku z wykorzystaniem przez JST
    Infrastruktury w celu odpłatnego świadczenia usług odprowadzania ścieków na rzecz
    Odbiorców zewnętrznych, jak i odbioru ścieków od Odbiorców wewnętrznych, JST
    przysługuje prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT
    dokumentujących Wydatki inwestycyjne i Wydatki bieżące związane z Infrastrukturą,
    obliczonej według udziału procentowego, w jakim gminna infrastruktura kanalizacyjna
    wykorzystywana jest / będzie do wykonywania działalności gospodarczej i w takim
    przypadku prawidłowym będzie zastosowanie klucza odliczenia wyliczonego według
    udziału liczby metrów sześciennych odprowadzonych od Odbiorców zewnętrznych
    ścieków (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych odprowadzonych
    ścieków ogółem (od Odbiorców zewnętrznych oraz Odbiorców wewnętrznych). Zakres
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do poszczególnych rodzajów czynności
    możliwy jest do określenia jedynie pre#współczynnikiem metrażowym, który gmina
    stosowała już w poprzednich inwestycjach, zgodnie z uzyskaną interpretacją 0113-KDIPT1-
    2.4012.151.2022.1.JS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług reguluje ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. Stronami tego
    stosunku są:
        odbiorca (nabywca) usługi, oraz
        podmiot świadczący usługę.
    Świadczenie to podlega opodatkowaniu, gdy jest odpłatne. Oznacza to, że istnieje
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie
    usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Ze stosunku prawnego, na
    podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść
    na rzecz świadczącego usługę.
    Jeżeli nie istnieje podmiot, który odnosi lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, to świadczenie nie jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE. Definicja świadczenia usług stanowi
    dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Aby czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
        mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w
      wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania
      czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z opisu sprawy wynika, że otrzymali Państwo dofinansowanie na realizację zadania pn.
    „(...)”.
    Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania pomocy finansowej, przyznanej zgodnie z
    umową o dofinansowanie projektu pn.: „(...)” w zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej
    oraz budowy i przebudowy sieci wodociągowej.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
        potrzeby podatku.
    Aby określić, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są, czy
    też nie są opodatkowane, należy przeanalizować szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele dofinansowania.
    Samo otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi żadnej czynności ani
    zdarzenia opodatkowanego. Dotacje (dopłaty) podlegają opodatkowaniu jako składnik
    ceny czynności, z którą są związane. Dotacje, które stanowią dopłatę do ceny
    sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą lub
    towarem i podlegają opodatkowaniu.
    Dotacja stanowi podstawę opodatkowania, gdy jest dokonywana w celu sfinansowania
    konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Natomiast dotacje, których nie można powiązać z konkretnymi czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wtedy, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja
    (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika,
    niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Dofinansowanie będzie zaliczane
    do podstawy opodatkowania, gdy płatność taka będzie związana z dostawą lub
    świadczeniem usług jako:
        pokrycie części lub całości ceny konkretnego świadczenia,
        rekompensata z tytułu wykonania określonego świadczenia po obniżonych cenach.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE:
      (...) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie dotacje stanowią element podstawy opodatkowania VAT.
    Jedynie takie, które są dotacjami związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy
    ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia
    ścisła prowadzi do wniosku, że tylko dotacje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji
    podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne dotacje nie wchodzą do podstawy
    opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT. Jednocześnie nie ma
    znaczenia status podmiotu wypłacającego dofinansowanie ani pochodzenie środków, z
    których dofinansowanie jest wypłacane.

    Dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy niezbędne jest zatem wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    Wskazówki znaleźć można w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w
    szczególności wyroki w sprawach:
        C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State),
        C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners od Customs and Excise,
        w skrócie KNW).
    W wyroku z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie
    subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące
    wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów
    lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do
    sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja
    stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie
    później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do
    zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo
    beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej
    opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny
    na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego
    wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź
    część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena, jaką płaci
    nabywca, musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji
    przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element
    ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem
    rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd
    krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub
    świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż
    musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała
    bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy
    zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.
    W wyroku z 13 czerwca 2002 r. w sprawie C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie
    od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie
    spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia
    (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług
    świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie
    zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki. Związek
    dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na
    ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na

    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywane dofinansowanie (dotacja) jest w sposób zindywidualizowany i
    policzalny związany z ceną danego świadczenia/danej dostawy (tj. świadczenie/dostawa
    dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za
    darmo), takie dofinansowanie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeżeli natomiast
    związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dofinansowanie nie jest elementem
    wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i
    należy – potraktować je jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.
    Bezpośrednio z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca
    towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy, czy od osoby trzeciej.
    Ważne jest, aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną
    konkretną dostawę.
    We wniosku wskazali Państwo, że otrzymali Państwo dofinansowanie z Urzędu
    Marszałkowskiego Województwa (...) na realizację zadania pn. „(...)” w ramach
    współfinansowanego przez Unię Europejską Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014
    - 2020, działania: „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” podziałania:
    „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich
    rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie
    energii” z zakresu: „Gospodarka wodno-ściekowa”.
    W ramach tego projektu zostaną wykonane inwestycje, które będą polegać na:
        budowie sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej i tłocznej w miejscowości (...) i (...),
        gm. (...) – część 1 zadania,
        budowie i przebudowie sieci wodociągowej z przyłączami w miejscowości: (...), (...) i
        (...), gm. (...) – część 2 zadania.
    Zadanie odprowadzania ścieków realizują Państwo samodzielnie. Z mieszkańcami oraz
    innymi podmiotami mającymi siedzibę na terenie Gminy zawarli Państwo umowy
    cywilnoprawne o odprowadzanie i oczyszczanie ścieków. Na podstawie Tych umów
    odbiorcy usług wnoszą za nie opłaty (wynagrodzenie) na zasadach i wg stawek
    określonych przez A. Za świadczone usługi wystawiają Państwo faktury.
    Dofinansowanie otrzymane na realizację projektu nie będzie miało wpływu na cenę
    świadczonych przez Państwa usług odprowadzania ścieków.
    Skoro zatem otrzymane dofinansowanie nie ma bezpośredniego wpływu na cenę usług
    odprowadzania ścieków, które świadczą Państwo na rzecz mieszkańców i innych
    podmiotów na terenie Gminy, to należy uznać, że jest to subwencja ogólna do Państwa
    działalności w zakresie kanalizacji, niezwiązana z konkretnymi dostawami towarów ani
    świadczeniem usług na rzecz mieszkańców.
    W odniesieniu do zaopatrzenia w wodę wskazali Państwo, że w 2006 r. zawarli Państwo
    umowę z Przedsiębiorstwem (...) (dzierżycielem) na przekazanie do utrzymania i
    administrowania wodociągu zbiorowego zaopatrzenia w wodę wraz z urządzeniami.
    Spółka dostarcza wodę i pobiera za to opłaty wg obowiązujących taryf.
    Nie będą Państwo odpłatnie udostępniać Spółce wodociągu zbiorowego. Dofinansowanie
    otrzymane na realizację projektu pn. „(...)” nie wpłynęło na Państwa zamiar udostępnienia
    Spółce-dzierżycielowi infrastruktury wodociągowej wytworzonej w ramach projektu.
    Nawet pomimo braku dofinansowania nie udostępniliby Państwo Spółce tej infrastruktury
    odpłatnie.

    W przypadku wodociągu dofinansowanie nie ma wpływu na cenę Państwa świadczenia na
    rzecz dzierżyciela, ponieważ – jak Państwo wskazali – Państwa zamiarem nie jest odpłatne
    udostępnianie infrastruktury wodociągowej na rzecz Spółki.
    Zatem pomoc finansowa, przyznana Państwu zgodnie z umową o dofinansowanie
    projektu pn.: „(...)” w zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej oraz budowy i
    przebudowy sieci wodociągowej, nie da się powiązać z konkretnymi czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu i w konsekwencji nie będzie stanowić podstawy
    opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, i nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Państwa stanowisko w zakresie pytanie nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    VAT dokumentujących wydatki na budowę i przebudowę sieci wodociągowej (pytanie nr 2)
    oraz budowę sieci kanalizacji sanitarnej (pytanie nr 3).
    Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z art. 86. ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość
    odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych – czyli gdy są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli określenia, z jakim
    rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do tego rodzaju
    sprzedaży, z którym są związane.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy – pozbawiają one
        podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego.
    Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane
    towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do
    realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część
    podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje
    zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy:

      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
      najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
      dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz
        celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym
        przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie
        jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
      wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
      specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
      może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności
      i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia
      proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych
      podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem. Podatnikami, do
    których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu
    terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie
    publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,

      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego takich jak gmina nie ustala się jednego sposobu
    określenia proporcji (prewspółczynnika) dla całej jednostki (gminy) jako osoby prawnej,
    tylko odrębne sposoby (prewspółczynniki) dla poszczególnych jej jednostek
    organizacyjnych.
    § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.UJST
    Art. 86 ust. 2a ustawy odnosi się do sytuacji, gdy podatnik nabywa towary i usługi,
    przeznaczone do wykorzystywania zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z
    określonymi wyjątkami, które przepis ten wskazuje). Natomiast gdy podatnik w ramach
    działalności gospodarczej wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i
    usług oraz zwolnione z opodatkowania, powinien stosować uregulowania zawarte w art.
    90 ustawy. Stanowią one uzupełnienie przepisów art. 86 ustawy.
    W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik,
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w
    sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust.
    2a ustawy (tzw. prewspółczynnik) oraz – w przypadku wystąpienia także czynności
    zwolnionych od podatku – w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że sieć wodociągowa, wybudowana i przebudowana w ramach
    projektu pn. „(...)”, nie będzie przez Państwa wykorzystywana do wykonywania czynności
    opodatkowanych, ponieważ nie zamierzają Państwo udostępniać jej odpłatnie na rzecz
    Spółki, która zgodnie z zawartą umową jest dzierżycielem infrastruktury wodociągowej.
    W konsekwencji nie będzie spełniona podstawowa pozytywna przesłanka, która pozwala
    na odliczenie podatku naliczonego, czyli związek nabywanych towarów i usług z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Zatem nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z
    faktur VAT dokumentujących wydatki na budowę i przebudowę sieci wodociągowej z
    przyłączami w miejscowości: (...), (...) i (...), gm. (...).
    Państwa stanowisko w zakresie pytanie nr 2 jest prawidłowe.

    Usługi odprowadzania ścieków świadczą Państwo samodzielnie – bez pomocy jednostek
    podległych ani podmiotów zewnętrznych.
    Rozbudowana kanalizacja sanitarna będzie wykorzystywana do:
        wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
        działalności innej niż gospodarcza: do obsługi Urzędu Gminy i jednostek UG.
    Nie będą Państwo mogli przypisać wydatków związanych z budową sieci kanalizacji
    sanitarnej bezpośrednio do poszczególnych rodzajów czynności.
    Skoro sieć kanalizacji sanitarnej w miejscowości (...) i (...), gm. (...) będzie wykorzystywana
    przez Państwa zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, oraz nie będą Państwo w stanie przyporządkować kosztów
    realizacji tej inwestycji do poszczególnych rodzajów wykonywanych czynności – to będzie
    Państwu przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego z faktur
    VAT dokumentujących wydatki na realizację tej Inwestycji przy zastosowaniu
    prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Jako jednostka samorządu terytorialnego będą Państwo zobowiązani stosować
    prewspółczynnik określony w § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. albo inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji, jeśli
    uznają Państwo, że prewspółczynnik z rozporządzenia nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć,
    zgodnie z art. 86 ust. 2h ustawy.
    Prawo do odliczenia będzie przysługiwało pod warunkiem, że nie zaistnieją przesłanki
    negatywne, określone w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydając interpretację, przyjąłem jako element opisu sprawy wskazaną przez Państwa
    okoliczność, że na Państwa rzecz została wydana interpretacja indywidualna znak 0113-
    KDIPT1-2.4012.151.2022.1.JS, z której wynika możliwość stosowania prewspółczynnika
    metrażowego do wydatków związanych z budową sieci kanalizacji sanitarnej, których nie
    można przyporządkować bezpośrednio do poszczególnych rodzajów czynności. Zatem w
    tej interpretacji nie dokonywałem analizy w tym zakresie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.