Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-950/14/ŁCz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-11
Teza: możliwość zwolnienia z opodatkowania odsetek ustawowych od kwoty przyznanych świadczeń związanych ze stosunkiem pracy
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; odsetki; pracownik; przychód-przychód ze stosunku pracy; przychód-źródła przychodu; umowa-umowa o pracę
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 10 września 2014 r. (data otrzymania 15 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania odsetek ustawowych za nieterminową wypłatę zaległych świadczeń rzeczowych związanych ze stosunkiem pracy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania odsetek ustawowych za nieterminową wypłatę zaległych świadczeń rzeczowych związanych ze stosunkiem pracy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny

Pracownica Wnioskodawcy wystąpiła do Sądu z pozwem, w którym między innymi domagała się zasądzenia wypłaty świadczeń rzeczowych, które były przyznane mocą postanowień umowy o pracę. Pracownica ta została odwołana z funkcji jaką pełniła do połowy stycznia 2013 r., ale nie została jej zmieniona umowa o pracę (świadczenia rzeczowe były przyznane w związku z pełnieniem określonych funkcji). Wnioskodawca odebrał jej przyznawane dodatkowo świadczenia rzeczowe, które były wpłacane na rzecz pracownika bezpośrednio na rachunek bankowy Towarzystwa Ubezpieczeniowego, a pracownikowi były doliczane do dochodu i pobierano od tego zaliczkę na podatek dochodowy. W prawomocnym wyroku Sąd uznał, że należy się wypłata tych zaległych świadczeń pracownikowi, pomimo odwołania z pełnionej funkcji. Sąd orzekł następująco:

w pkt 1 wyroku Sądu Okręgowego Sąd zobowiązał pozwaną spółkę do zapłaty na rzecz powoda kwoty łącznej 27 636,64 zł netto z ustawowymi odsetkami od kwot:

*   3 454,58 zł od dnia 11 marca 2013 r. do dnia zapłaty,
*   3 454,58 zł od dnia 11 kwietnia 2013 r. do dnia zapłaty,
*   3 454,58 zł od dnia 11 maja 2013 r. do dnia zapłaty,
*   3 454,58 zł od dnia 11 czerwca 2013 r. do dnia zapłaty,
*   3 454,58 zł od dnia 11 lipca 2013 r. do dnia zapłaty,
*   3 454,58 zł od dnia 11 sierpnia 2013 r. do dnia zapłaty,
*   3 454,58 zł od dnia 11 września 2013 r. do dnia zapłaty,
*   3 454,58 zł od dnia 11 października 2013 r. do dnia zapłaty.

Przy czym płatność ma nastąpić bezpośrednio na rachunek bankowy Towarzystwa Ubezpieczeniowego.

Powyższa kwota stanowi równowartość niewypłacanego przez pozwaną świadczenia rzeczowego w postaci ubezpieczenia dodatkowego, które to powódka miała zagwarantowane w umowie o pracę.

Obecnie pracownik przebywa na zasiłku macierzyńskim. Jednak jego kwota przychodu od początku roku przekroczyła już pierwszy próg podatkowy, a tym samym zostaje mu naliczony 32% podatek od przyznanego zasiłku.

Pracownikowi zostanie odprowadzony podatek od zasądzonych kwot wraz z wypłaconym zasiłkiem za miesiąc wrzesień 2014 r.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy powinien zostać naliczony podatek dochodowy także od kwoty przyznanych odsetek ustawowych za nieterminową wpłatę zaległych świadczeń rzeczowych, które dodatkowo zasilą konto Towarzystwa Ubezpieczeniowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który mówi o zwolnieniu z podatku „odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1” nie zostanie pobrana zaliczka na podatek dochodowy od kwoty odsetek, która zostanie przelana do Towarzystwa Ubezpieczeniowego na rzecz pracownika wraz z kwotą przyznanych świadczeń, które podlegają opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie pytania nr 2. Natomiast w zakresie pytania nr 1 wydana została odrębna interpretacja.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) − opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy − przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ww. ustawy określa źródła przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Jednym ze źródeł przychodów wymienionych w ust. 1 pkt 1 tego przepisu jest stosunek pracy.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Wskazany w tym przepisie zakres świadczeń uznawanych za przychody ze stosunku pracy nie ma charakteru zamkniętego. Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swe źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przy czym w myśl art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy − wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, tj. m.in. ze stosunku pracy.

Z dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy wynika, że powyżej opisanemu zwolnieniu podlegają odsetki, które spełniają równocześnie następujące warunki:

1.  świadczenia, od których są naliczane – zaliczone zostały do określonego źródła przychodu,
2.  przysługują z tytułu nieterminowej wypłaty tych świadczeń.

Jak wynika z wniosku Wnioskodawca wyrokiem sądu zobowiązany został do wypłaty świadczenia rzeczowego na rzecz pracownika. Opisane świadczenie związane było z pełnieniem określonych funkcji a wynikało z zawartej z pracownikiem umowy o pracę. Sąd zasądził wypłatę świadczenia wraz z ustawowymi odsetkami do dnia zapłaty.

Instytucję prawną odsetek reguluje art. 481 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r. poz. 121) − jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może zażądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Szkoda nie stanowi zatem podstawowej przesłanki powstania roszczenia o odsetki, a więc nie mają one charakteru odszkodowawczego z tytułu czynu niedozwolonego. Są one związane z kwotą długu głównego, jednak źródło ich powstania różni się zasadniczo od źródła powstania długu głównego.

Roszczenie odsetkowe nie jest więc częścią składową roszczenia głównego, gdyż opiera się na odrębnej podstawie materialno-prawnej.

W związku z powyższymi okolicznościami zasądzone odsetki będą spełniały łącznie przesłanki wskazane powyżej w art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są one odsetkami należnymi z tytułu nieterminowego wypłacenia świadczenia mającego swoje źródło w stosunku pracy.

Reasumując, odsetki wypłacone za okres od dnia wymagalności danego świadczenia do dnia zapłaty, będą podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie ww. artykułu. Wskazane we wniosku odsetki spełniają łącznie przesłanki określone w cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są bowiem odsetkami należnymi z tytułu nieterminowego wypłacenia świadczenia mającego swe źródło w stosunku pracy, a w związku z tym ich wypłata będzie korzystać ze zwolnienia od opodatkowania. Tym samym Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku pobrania zaliczki na podatek dochodowy od naliczonych odsetek w opisanej sprawie.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.