Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-317/07-3/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-10-30
Teza: Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z rachunku dokumentującego zakup prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej, wystawionego przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług; rachunki; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25.09.2007 r. (data wpływu 08.10.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w rachunku, o którym mowa w art. 87 ustawy Ordynacja podatkowa -**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.10.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w rachunku, o którym mowa w art. 87 ustawy Ordynacja podatkowa.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

D Sp. z o.o. zamierza nabyć od osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej prawo użytkowania wieczystego niezabudowanej nieruchomości. Osoba fizyczna nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT. Spółka będzie wykorzystywać nabyte prawo do wykonywania czynności opodatkowanych. Osoba fizyczna zamierza opodatkować przeniesienie prawa użytkowania wieczystego podatkiem od towarów i usług według stawki 22% i obciążyć należnym podatkiem Wnioskodawcę.

Jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej sprzedający nie zamierza wystawiać faktury VAT z tytułu planowanej transakcji, a kwotę podatku VAT zamierza wykazać w rachunku dokumentującym przeniesienie prawa użytkowania wieczystego na Spółkę.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy, w przypadku, gdy zamiast faktury VAT osoba fizyczna wystawi rachunek, o którym mowa w art. 87 ustawy Ordynacja podatkowa, w którym zostanie wykazany podatek należny, Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie tegoż rachunku?

Zdaniem Wnioskodawcy, gdy kwota podatku VAT zostanie wykazana przez osobę fizyczną w rachunku wystawionym na podstawie art. 87 ustawy Ordynacja podatkowa, Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego w oparciu o art. 86 ustawy o VAT, w powiązaniu z § 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r.

Strona uważa, iż na mocy § 20 rozporządzenia Ministra Finansów rachunek uznawany jest za fakturę i w konsekwencji wszelkie uprawnienia przysługujące odbiorcy faktury (w tym prawo do odliczenia) przysługują też odbiorcy rachunku.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 ww ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7:

1) suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu
\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;

2) w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego; 3) zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6; 4) kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Na podstawie § 20 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. Nr 95 poz. 798 ze zm.) za fakturę uznaje się również rachunki, o których mowa w art. 87-90 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85 ze zm.), wystawiane przez podatników nieobowiązanych do wystawiania faktur według zasad określonych w § 8, 9, 11-17, 19-22 i 24.

Wymienione w punkcie 5 rozporządzenia rachunki, o których mowa w art. 87 – 90 ustawy Ordynacja podatkowa to dokumenty potwierdzające dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi, które zobowiązani są wystawiać na żądanie kupującego lub usługobiorcy, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą.

Rachunki te, wystawiane są przez podatników nieobowiązanych do wystawiania faktur VAT, czyli przez podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, dlatego też nie dają one prawa do odliczania podatku naliczonego.

Natomiast na mocy delegacji zawartej w art. 87 § 5 ustawy Ordynacja podatkowa Minister Finansów w art. 14 ust.1 rozporządzenia z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. z 2005 Nr 16 poz. 1373) wskazał, że rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi zawiera co najmniej:

1.  imiona i nazwiska (nazwę albo firmę) oraz adresy sprzedawcy i kupującego bądź wykonawcy i odbiorcy usługi;
2.  datę wystawienia i numer kolejny rachunku;
3.  odpowiednio wyraz "ORYGINAŁ" albo "KOPIA";
4.  określenie rodzaju i ilości towarów lub wykonanych usług oraz ich ceny jednostkowe;
5.  ogólną sumę należności wyrażoną liczbowo i słownie;
6.  czytelny podpis wystawcy rachunku oraz odcisk pieczęci wystawcy rachunku, jeżeli się nią posługuje.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do faktur wystawianych przez podatników podatku od towarów i usług.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca podnosi, iż sprzedający prawo użytkowania wieczystego nieruchomości jest osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej, niezarejestrowaną jako podatnik VAT czynny. Nie ma więc prawa do wystawienia rachunku.

A zatem w świetle obowiązujących przepisów Spółce nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z rachunku dokumentującego zakup prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej, wystawionego przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.