Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1591a/11/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-02-03
Teza: Usługi szkoleniowe świadczone przez Spółkę nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy oraz § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia, gdyż otrzymane dofinansowanie nie stanowi dotacji do ceny, co powoduje że przedmiotowe usługi nie są finansowane ze środków publicznych.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; środek-środki publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2011 r. (data wpływu 14 listopada 2011 r.), uzupełnionym w dniach 11, 23 i 26 stycznia 2012 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wkładów wnoszonych przez przedsiębiorców za udział w szkoleniach pracowników – **jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2011 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniach 11, 23 i 26 stycznia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wkładów wnoszonych przez przedsiębiorców za udział w szkoleniach pracowników.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Główną działalnością Spółki jest doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Obok głównej działalności realizuje projekty szkoleniowe dofinansowane w ramach UE, obejmujące szkolenia dla sektora prywatnych firm. Spółka nie ma statusu Organizacji Pożytku Publicznego, ani nie jest wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Nr 95, poz. 425 ze zm.).

Spółka realizuje projekty dofinansowane w ramach pomocy publicznej z wkładem prywatnym w postaci wynagrodzeń i gotówki, w ramach których objęte wsparciem są konkretne przedsiębiorstwa i kierowani przez pracodawców pracownicy.

Spółka realizuje szkolenia m.in. w następującym zakresie:

*   organizacja czasu i pracy doradcy,
*   liderstwo - postawa czy umiejętność,
*   rozwiązywanie konfliktów w zespole,
*   zarządzanie czasem,
*   obsługa MS Word, MS Excel,
*   zarządzanie zapasami.

Szkolenia kierowane są do pracowników konkretnych firm. Warunkiem udziału w szkoleniu przez pracownika jest skierowanie go przez pracodawcę. Celem szkoleń nie jest przekwalifikowanie zawodowe, czy też zdobycie nowego zawodu. Udział uczestników w szkoleniu ma na celu zdobycie nowej, uaktualnienie oraz poszerzenie ich dotychczas zdobytej wiedzy oraz umiejętności, niezwiązanych bezpośrednio z danym zawodem czy też branżą, a tym samym zwiększenie efektywności pracowników komercyjnych firm. Projekty te są non profit, tzn. ich realizacja nie powoduje powstania dochodu w firmie. Dofinansowanie ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej w projektach, w formie pomocy publicznej, wynosi od 70% do 80% wartości zrealizowanych szkoleń. Pozostała część stanowi wkład prywatny wnoszony w gotówce przez przedsiębiorców kierujących swoich pracowników na szkolenia, w wysokości zależnej od wielkości przedsiębiorstwa (np. 20%-30%), których celem jest partycypacja w kosztach szkoleń, w dwóch formach:

*   w formie wynagrodzeń - dotyczy pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, którzy uczestniczą w szkoleniu w ramach godzin pracy, otrzymując za ten czas wynagrodzenie. Potwierdzeniem wniesienia wkładu prywatnego jest oświadczenie pracodawcy o wysokości przysługującego pracownikowi za ten czas wynagrodzenia.
*   w formie pieniężnej - w przypadku pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, gdzie wkład w postaci wynagrodzeń może być niewystarczający na pokrycie całej kwoty wkładu prywatnego. Następuje wówczas uzupełnienie przez pracodawcę brakującej części, poprzez wpłatę gotówki. Natomiast w przypadku właścicieli firm (osób prowadzących działalność gospodarczą), którzy chcą wziąć udział w szkoleniu, wkład prywatny jest wnoszony tylko w formie pieniężnej.

Spółka wystawia faktury VAT ze stawką 23%, dokumentujące wniesienie wkładu prywatnego w formie pieniężnej przez przedsiębiorców. Dofinansowanie otrzymane w związku ze świadczeniem usług szkoleniowych nie ma wpływu na cenę przeprowadzanych szkoleń. Dotacje przeznaczone są na pokrycie rzeczywiście poniesionych kosztów związanych z realizacją projektu – nie są dotacją do ceny. Dla przedmiotowych szkoleń Spółka nie posiada akredytacji a formy i zasady prowadzenia szkoleń nie zostały określone w odrębnych przepisach. Uczestnik szkolenia w ramach zawartej umowy ma zapewnione wszystkie usługi, które składają się na koszt szkolenia m.in.: przeprowadzenie szkolenia przez trenera, wyżywienie podczas zajęć oraz wynajem sali, tym samym Spółka świadczy tylko usługę podstawową – szkoleniową – nie świadczy usług pomocniczych. Zgodnie z umową o dofinansowanie, Instytucja Pośrednicząca przyznaje Spółce dofinansowanie na realizację projektu. Zatem bezpośrednim beneficjentem środków z dofinansowania jest Spółka, natomiast przedsiębiorstwa, które korzystają ze szkoleń w ramach projektu, otrzymują pomoc publiczną, do udzielenia której Spółka jest upoważniona.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wkłady wnoszone od 1 stycznia 2011 r. w postaci gotówki przez prywatnych przedsiębiorców za udział w szkoleniach ich pracowników, należy opodatkować podatkiem od towarów i usług i czy Spółka powinna zastosować podstawową stawkę podatku, tj. 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego treść art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 1 ustawy, przedmiotowe wkłady przedsiębiorstw kierujących swoich pracowników na szkolenie są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu i są opodatkowane stawką podstawową tj. 23%. Stanowisko to jednolicie reprezentują organy podatkowe, np. interpretacja z dnia 27 lipca 2010 r. nr IBPP4/443-1023/10/AŚ.

Spółka wskazała, iż Dyrektywa 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., mają charakter generalny (ogólny), wiążą w całości i są bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. W związku z tym do ich uregulowań stosują się zarówno podatnicy, jak i organy podatkowe.

Po powołaniu treści art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy oraz art. 44 ww. rozporządzenia, Spółka stwierdziła, że państwo polskie implementowało te przepisy do polskiego systemu podatkowego, co znalazło odzwierciedlenie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392, ze zm.). Wskazała, iż z ww. przepisu Dyrektywy wynika, że zwolnieniem zostały objęte usługi edukacyjne świadczone przez podmioty niepubliczne, które muszą realizować cele związane z interesem publicznym. Według Spółki, Polska w tym zakresie dokonała nieprawidłowej implementacji, nie biorąc pod uwagę charakteru podmiotu realizującego usługi, ani celu w jakim są one realizowane. Ograniczenie zawarte w tym przepisie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu podlegają podmioty prawa publicznego lub inne instytucje, pod warunkiem, że zajmują się kształceniem dzieci lub młodzieży, kształceniem powszechnym lub wyższym, zawodowym lub przekwalifikowaniem. Podkreśliła, że ww. przepis umiejscowiony jest w rozdziale 2 zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że czynności świadczone przez podmioty wymienione w tych artykułach muszą realizować cele publiczne. Spółka zwróciła uwagę, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swoich orzeczeniach podkreśla, iż pojęcia używane do określenia zwolnienia od podatku, należy interpretować w sposób ścisły (wyroki: z dnia 7 marca 2002 r. C-169/00, z dnia 18 stycznia 2001 r. C-150/99). Wobec tego ustawodawstwo krajowe, wprowadzające w tym zakresie zwolnienie, które nie jest objęte zwolnieniem przewidzianym w Dyrektywie, stanowi naruszenie przepisów unijnych. Podkreśliła, że Dyrektywa zawiera zamknięty katalog czynności zwolnionych od podatku, a skoro ustawodawca krajowy dokonał błędnej transpozycji jej postanowień do krajowego porządku prawnego, to podatnik ma prawo skutecznie powoływać się przed sądami krajowymi na przepisy Dyrektywy, jeżeli są one wystarczająco jednoznaczne. Ponownie wskazała, że z omawianego przepisu Dyrektywy (art. 132 ust. 1 lit. i) a także art. 133 wprost wynika, iż sprzeciwia się on możliwości zwolnienia od opodatkowania podmiotów nieprowadzących w interesie publicznym działalności polegającej na świadczeniu usług w zakresie edukacji.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego Spółka zauważyła, iż mimo, że otrzymuje dofinansowanie do szkoleń na poziomie 70%-80%, nie jest podmiotem prawa publicznego lub inną instytucją działającą w tej dziedzinie. Zdaniem Spółki, przedmiotowe usługi nie są usługami w zakresie kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego. Wskazała, iż kształcenie obejmuje nauczanie w systemie szkolnym w zasadniczych szkołach zawodowych, technikach, technikach uzupełniających oraz szkołach policealnych. Podniosła, iż zawody, w których mogą kształcić szkoły zawodowe określone są w klasyfikacjach zawodów szkolnictwa zawodowego sprecyzowanych w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Nauki z dnia 26 czerwca 2007 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. Nr 124, poz. 860). Stwierdziła, iż ewidentnie brak jest ścisłego związku z wykonywanym zawodem i branżą. Spółka wskazała, iż uczestnik Szkolenia zdobywa lub poszerza wiedzę ogólną, która nie jest niezbędna do wykonywania określonego zawodu. Rozstrzygający dla uznania, iż Spółka działa w interesie publicznym ma charakter usługobiorcy, którym jest prywatny przedsiębiorca wykonujący komercyjną działalność, niemający charakteru publicznego, lecz ukierunkowany na osiąganie zysku i w tym celu nabywa od Spółki usługi szkoleniowe.

Reasumując Spółka stwierdziła, że realizowane usługi, nie mieszczą się w kategorii pojęć kształcenia, ani przekwalifikowania zawodowego. Nie jest też instytucją działającą w interesie publicznym, wobec czego świadczone usługi są opodatkowane 23% stawką podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz możliwość stosowania zwolnień podatkowych.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca zwolnił od podatku usługi świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z ust. 1 pkt 29 ww. artykułu, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

*   oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Według § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Przed dniem wejścia w życie ww. rozporządzenia (tj. do dnia 5 kwietnia 2011 r.), powyższy przepis – w identycznym brzmieniu - zawarty był w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649).

Powyższe regulacje stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1 ze zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto należy wskazać, że w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 77/1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, iż usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Do dnia 30 czerwca 2011 r. obowiązywały przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 288/1), w którym powyższa kwestia została uregulowana w podobny sposób.

Analizując powołaną wyżej regulację art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Z kolei, aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy lub § 13 ust. 1 pkt 20 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą, czy zawodem lub muszą mieć na celu uzyskanie, albo uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:

*   formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,
*   na świadczone szkolenia należy uzyskać akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,
*   \- szkolenia muszą być finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, nie ma statusu organizacji pożytku publicznego, ani też nie jest wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Realizuje projekty dofinansowane w ramach pomocy publicznej. Tematyka szkoleń obejmuje m.in.: liderstwo - postawa czy umiejętność, rozwiązywanie konfliktów w zespole, zarządzanie czasem, obsługa MS Word, MS Excel, zarządzanie zapasami. Udział uczestników w szkoleniu ma na celu zdobycie nowej wiedzy oraz poszerzenie dotychczas zdobytej, a tym samym zwiększenie efektywności pracowników komercyjnych firm. Projekty te są non profit - nie są nastawione na zysk. Dofinansowanie ze środków europejskich wynosi od 70% do 80% wartości zrealizowanych szkoleń i nie ma wpływu na cenę świadczonych usług. Pozostałą część stanowi wkład prywatny wnoszony przez przedsiębiorców kierujących swoich pracowników na szkolenia, w dwóch formach: wynagrodzeń pracowników za czas udziału w szkoleniu oraz pieniężnej - wnoszonej przez pracodawcę. Właściciele firmy, którzy chcą wziąć udział w szkoleniu wnoszą wkład prywatny tylko w formie pieniężnej. Spółka wystawia faktury VAT ze stawką 23%, dokumentujące wniesienie wkładu prywatnego w formie pieniężnej przez przedsiębiorców.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy należy wskazać, iż świadczone przez Spółkę usługi nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, bowiem – jak wynika z treści wniosku – Spółka nie jest podmiotem, o którym mowa w tym przepisie. Nie mogą również korzystać ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) i b) ustawy, gdyż nie są prowadzone w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, a Spółka nie uzyskała na nie akredytacji. W ocenie organu - wbrew stanowisku Spółki - realizowane kursy spełniają przesłanki do uznania za usługi kształcenia zawodowego, bowiem mają na celu uaktualnienie lub poszerzenie wiedzy niezbędnej do celów zawodowych uczestników, którzy są pracownikami przedsiębiorstw, skierowanymi przez pracodawców lub pracodawcami. Spółka nie może jednak zastosować zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy oraz § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r., bowiem otrzymana dotacja – jak wskazała Spółka - nie ma wpływu na cenę świadczonych usług, co powoduje, że przedmiotowe usługi nie są finansowane ze środków publicznych. W konsekwencji usługi te są opodatkowane 23% stawką podatku, ponieważ nie zostały wymienione ani w innych przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, ani przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, jako czynności zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką obniżoną.

Pomimo, że Spółka uznała, iż świadczone usługi podlegają opodatkowaniu 23% stawką podatku, ze względu na błędną argumentację, stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo należy wskazać, iż kwestia prawa do odliczenia podatku naliczonego i terminu jego realizacji została rozstrzygnięta w interpretacji nr ITPP2/443-1591b/11/EB.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.