Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.4.2025.3.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: Możliwość rozliczenia jako osoba samotnie wychowując
dziecko.
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 9 (uchylony)

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego rozliczenia
    jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Uzupełniła go Pani pismami z 5, 10, 19, 20 i 25
    lutego 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    10 sierpnia 2012 r. otrzymała Pani rozwód z mężem. Sąd orzekając o rozwodzie i
    rozwiązaniu małżeństwa określił miejsce pobytu dzieci. Wskazał, że miejscem pobytu
    dzieci jest pobyt u matki, a zatem pobyt u Pani. Równocześnie Sąd powierzył sprawowanie
    opieki nad dziećmi obojgu rodzicom. Każde z rodziców miało kontakt z dziećmi, jak też
    łożyło na ich utrzymanie. Dzieci dowolnie wybierały pobyt u jednego z rodziców, w tym
    zakresie nie było żadnych ograniczeń. Po uzyskaniu rozwodu stan prawny nie uległ
    zmianie i od uzyskania rozwodu wychowuje Pani samotnie dzieci.
    Dzieci: syn A – urodził się (...) sierpnia 2000 r., a drugi syn B urodził się (...) kwietnia 2005 r.
    Aktualnie synowie są studentami, X – pierwszy, a drugi – na Y.
    Sąd wydając orzeczenie powierzył sprawowanie opieki nad dziećmi obojgu rodzicom.
    Wynika to z orzeczenia sądu i do dnia dzisiejszego stan prawny nie uległ zmianie. W
    orzeczeniu sądu nie ma postanowienia dotyczącego naprzemiennego wykonywania
    władzy rodzicielskiej. Nie ma również ograniczenia kontaktów z dziećmi, a jest
    postanowienie, że opiekę nad dziećmi sprawują oboje rodzice, z tym że dzieci przebywają
    u matki. Dzieci miały prawo do przebywania u ojca w zależności od tego, jak same
    wybrały. W praktyce była zgodna współpraca rodziców, co było podyktowane dobrem
    dzieci. Jednakże zdecydowaną większość czasu spędzały u Pani. Każde z rodziców
    prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i zamieszkuje odrębnie.
    W przedstawionym stanie faktycznym zdarzenie dotyczy rozliczenia osiągniętego dochodu
    w 2019 roku, a złożonego zeznania podatkowego w 2020 roku i wspólnego rozliczenia z
    dziećmi osiągniętego dochodu w wymienionym okresie /roku/. We wskazanym roku
    wychowywała Pani samotnie dzieci. Osiągnięte przez Panią dochody pochodziły ze
    stosunku pracy i podlegały opodatkowaniu według skali.
    Uzupełnienie wniosku
    Orzeczenie Sądu o rozwodzie między Panią a byłym mężem uprawomocniło się 6 września
    2012 r.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wyrok nie orzeka o kontaktach ojca z małoletnimi dziećmi. Sąd zasądził od ojca alimenty
    na rzecz małoletnich dwóch synów w kwocie 1300 zł na dziecko, które były przez ojca
    płatne rzetelnie.
    Wraz z mężem wychowywała Pani dzieci z zachowaniem zgodnej współpracy, jednakże nie
    może Pani definitywnie określić, u którego z rodziców dzieci przebywały częściej i jak
    długo. W Pani ocenie, dzieci przebywały częściej i dłużej u Pani; jednakże trudno Pani jest
    jednoznacznie określić, przez jaki okres w roku (było to co najmniej przez okres sześciu
    miesięcy); nie może Pani wskazać definitywnie ilości miesięcy. Dzieci mogły u Pani
    przebywać przez okres siedmiu-ośmiu miesięcy lub dłużej z pewnością nie przez okres
    dwunastu miesięcy w roku. Sąd miejsce pobytu dzieci wskazał u matki a wykonanie władzy
    rodzicielskiej nad małoletnimi: A urodzonym 24 sierpnia 2000 r. i B urodzonym 17
    kwietnia 2005 r. powierzył obojgu rodzicom. Świadczenie 500+ na dzieci pobierała Pani, po
    zgodnym ustaleniu z ojcem.
    W 2019 roku Pani syn A jako osoba pełnoletnia nie otrzymywał zgodnie z odrębnymi
    przepisami zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego lub renty socjalnej. Uczył się w szkołach, o
    których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
    obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej. Nie osiągnął on dochodu podlegającego

    opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub przychodów o których
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w
    ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2194), w
    wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani oraz do Pani dzieci nie miały
    zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej,
    działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w
    zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania
    przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy
    opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych
    doliczeń lub odliczeń. Ponadto nie miały zastosowanie przepisy z ustawy z dnia 24
    sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
    przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Po rozwodzie Pani były mąż założył nową rodzinę i współpracowała Pani z nim zgodnie,
    aby dzieci darzyły szacunkiem obojga rodziców i ich wybory. Uczyli Państwo dzieci, każdy z
    osobna, dobrych wartości i budowali poczucie bezpieczeństwa i tolerancji. Dzieci co
    prawda pozostawały pod Pani stałą opieką i zamieszkiwały z Panią, ale kontakty dzieci z
    ojcem odbywały się najczęściej, gdy syn czy synowie tego chcieli. Mogli się z nim
    kontaktować i rozmawiać telefonicznie. Faktycznie sama zajmowała się Pani dziećmi i
    faktycznie synów wychowywała bez szczególnego udziału byłego męża. Prawo ojca do
    opieki nad dziećmi nie zostało ograniczone, natomiast w tym czasie nie zdarzyła się
    sytuacja, gdzie uzyskałaby Pani istotne wsparcie w wychowaniu od byłego męża.
    Ojciec interesował się dziećmi, natomiast nie był on szczególnie zaangażowany w ich
    wychowanie. Oczywiście był pozytywnie nastawiony, ale nie ingerował w Pani sposób
    wychowania. Pomijając regularnie opłacane alimenty nie troszczył się o codzienny byt
    materialny i rozwój emocjonalny synów. Samodzielnie wraz z synem dokonywała Pani
    wyboru szkoły, składała dokumenty i wybierała przedmioty wiodące. Nie został
    uzgodniony podział obowiązków i przez to obowiązek wychowania spoczywał na Pani.
    Synowie przebywali u byłego męża sporadycznie i z opowiadań synów spędzali wspólnie
    czas najczęściej na aktywności sportowej lub zabawach i grach. W tym czasie ojciec dbał o
    ich wyżywienie. Często potem jechała Pani odebrać synów, ponieważ nocowali u Pani. W
    sytuacji kiedy zostali na noc u ojca, on dbał o zmianę bielizny i ich komfort. Były mąż z racji
    zaangażowania zawodowego ogólnie nie mógł chodzić na wywiadówki, więc chodziła Pani.
    W sytuacji, gdy dzieci były chore, ojciec interesował się telefonicznie ich stanem zdrowia,
    ale to Pani opiekowała się nimi podczas choroby i przebywały one u Pani. Chodziła Pani z
    dziećmi do lekarza na wizyty, na bilanse, na porady specjalistyczne, ale w przypadku
    poważnych problemów w zdrowiu młodszego syna w 2018 r. były mąż również angażował
    się w leczenie i woził naprzemiennie z Panią syna do lekarza specjalisty (...) i
    współfinansował to leczenie.

## Pytanie

Czy przysługuje Pani prawo do wspólnego rozliczenia z dziećmi w przedstawionym stanie
    faktycznym, a zatem skorzystania z ulgi podatkowej?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 6. ust. 4c i 4d z dnia 26 lipca 1991 r. ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz.U.2024.226 t.j. z dnia 21 lutego 2024 r. wraz z dalszymi zmianami),
    podatnikowi wychowującemu samotnie dzieci przysługuje prawo do wspólnego
    rozliczenia osiąganych dochodów.
    Z przedstawionego stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że wychowuje Pani samotnie
    dzieci. Potwierdzeniem powyższego jest orzeczenie sądu, iż miejscem pobytu dzieci jest

    miejsce zamieszkania matki, a zatem u Pani. Stąd uważa Pani, że przysługuje jej prawo do
    rozliczenia osiągniętego dochodu wspólnie z dziećmi. Potwierdzeniem powyższego jest m.
    in. orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 14 grudnia 2023 r.
    sygn. akt I SA/Wr 561/23 teza:
      Wykładnia art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f. nie pozwala na ograniczenie jego zastosowania
      wyłącznie do rodziców wychowujących dzieci bez wsparcia drugiego z rodziców.
      Rozwiedziony rodzic samotnie wychowujący dziecko jest uprawniony do ulgi
      ustanowionej w tym przepisie, jeśli spełnia pozostałe warunki zwolnienia.
    Także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 12
    października 2023 r. sygn. akt I SA/Go 246/23 teza:
      Ustawodawca nie zastrzegł wprost, że z ustanowionej w art. 6 ust. 4 u. p.d.o.f. ulgi
      podatkowej może korzystać tylko jeden z rodziców dziecka. Powyższa uwaga powinna
      mieć zastosowanie do art. 6 ust. 4c-e, obowiązujących od 1 stycznia 2022 r.
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 28 września 2023 r. sygn. akt I SA
    /Łd 530/23 teza:
      Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera
      sformułowanie „w roku podatkowym”. Wymaga zatem aby rodzic w danym roku
      podatkowym, w którym chciałby skorzystać z preferencji podatkowej, wychowywał
      samotnie dziecko. Ustawodawca nie zastrzegł jednakże aby czynił to stale, niezmiennie
      cały rok podatkowy.
      Wychowywanie dzieci, realizowane jest przez każdego z rodziców „samotnie”, bez
      udziału drugiego z rodziców w określonym przedziale czasowym w obrębie każdego
      roku kalendarzowego. A skoro tak, nie można podzielić wywodu organu, iż skoro w
      tym samym roku kalendarzowym choć w innych, osobnych przedziałach czasowych
      tego roku, każde z rodziców opiekuje się samodzielnie dzieckiem, wychowując je i
      zaspokajając potrzeby dziecka na każdej płaszczyźnie (fizycznej, psychicznej, rodzinnej,
      kulturowej) bez udziału w tym okresie drugiego rodzica, to finalnie wychowują oni
      dziecko wspólnie. Wówczas w ocenie organu żadnemu z rodziców nie przysługiwałaby
      możliwość skorzystania z omawianej ulgi. Taka interpretacja byłaby nie do pogodzenia
      z założeniami ustawodawcy i godziłaby w politykę prorodzinną Państwa.
    Z przedstawionych orzeczeń sądów administracyjnych jednoznacznie wynika, że
    przysługuje Pani prawo rozliczenia wspólnego z dziećmi, jako osobie samotnie
    wychowującej dzieci. A zatem ma Pani prawo do preferencyjnego opodatkowania
    osiąganych przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 6 ust. 4 ww. ustawy:
    · w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. do 31 lipca 2019 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,

      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
        zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
        o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym
        niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały
        dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub
        art. 30b, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty
        zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku,
        określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z
        wyjątkiem renty rodzinnej
        – podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
        rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7,
        z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
        opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    • w brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
        zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
        o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym
        niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały
        dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub
        art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w
        łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
        podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
        pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
        rodzinnej
        - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
        rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7,
        z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
        opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

    Na mocy art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 9 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. do
    31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przepis art. 6 ust. 4 ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status
    osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i
    stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych
    regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych. Zgodnie z internetowym
    Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku
    opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś
    dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt
    doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie
    polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
    kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych. Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez
    rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie
    sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na
    odludziu».
    W świetle powyższego, przez samotne wychowywanie, o którym mowa w art. 6 ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć wychowywanie w
    pojedynkę, tj. bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym dziecka.
    Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do
    preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą
    samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu
    roku, a nie trwał przez cały rok.
    Z okoliczności sprawy wynika, że sąd orzekając o rozwodzie między Panią a byłym mężem
    nie orzekł o kontaktach ojca z małoletnimi dziećmi. Nie postanowił o naprzemiennym
    wykonywaniu władzy rodzicielskiej a wykonanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi
    dziećmi powierzył obojgu rodzicom, przy czym miejsce pobytu dzieci ustalił u matki. Sąd
    zasądził od ojca alimenty, świadczenie 500+ na dzieci pobierała Pani, po zgodnym

    ustaleniu z ojcem, nie został uzgodniony podział obowiązków i przez to obowiązek
    wychowania dzieci spoczywał na Pani. Faktycznie sama zajmowała się Pani i wychowywała
    synów bez szczególnego udziału byłego męża. Prawo ojca do opieki nad dziećmi nie
    zostało ograniczone, natomiast w tym czasie nie zdarzyła się sytuacja, gdzie uzyskałaby
    Pani istotne wsparcie w wychowaniu od byłego męża. Synowie przebywali u byłego męża
    sporadycznie, spędzając wspólnie czas najczęściej na aktywności sportowej lub zabawach
    i grach. W tym czasie mąż dbał o ich wyżywienie. Z uwagi na zaangażowanie zawodowe
    mąż nie mógł chodzić na wywiadówki. W sytuacji, gdy dzieci były chore, ojciec interesował
    się telefonicznie ich stanem zdrowia, ale to Pani opiekowała się synami podczas choroby.
    W świetle przedstawionego opisu należy zauważyć, że chociaż żaden z rodziców nie miał
    ograniczonej władzy rodzicielskiej, to jednak Pani zaangażowanie w proces wychowawczy
    dzieci było nieporównywalnie większe od Pani byłego męża. Tym samym można uznać
    Panią za osobę samotnie wychowującą dzieci. Skoro Pani – jako rozwódka – w okresie,
    którego dotyczy wniosek, samotnie wychowywała dzieci i sprawowała nad nimi opiekę, to
    – w sytuacji, gdy nie zaistniały przesłanki negatywne określone w art. 6 ust. 8 i 9 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – ma Pani prawo do skorzystania z
    preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o którym mowa w
    art. 6 ust. 4 ww. ustawy, za 2019 rok.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Panią chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.