Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-104/12/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-02-13
Teza: Prawo do odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu dofinansowanego ze środków UE, dotyczącego renowacji kościoła.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dofinansowanie; fundusz-fundusz unijny; odliczenia-odliczenie podatku; parafia; podatek-podatek naliczony-odzyskanie podatku naliczonego; projekt-projekt pomocowy; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 stycznia 2012 r. (data wpływu 25 stycznia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „R.” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „R.”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 20 października 2009 r. Parafia podpisała umowę z Samorządem Województwa o przyznanie pomocy na realizację projektu pn. „R.”, w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi”, objętego PROW na lata 2007-2013. Na ten cel Parafia uzyskała dofinansowanie w wysokości 75% poniesionych kosztów kwalifikowanych operacji. W ramach projektu Parafia wykonała remont więźby dachowej i stropu w kościele, wymianę stolarki drzwiowej zewnętrznej oraz remont instalacji elektrycznej w kościele. Powyższe prace zostały udokumentowane fakturami VAT, wystawionymi przez wykonawcę na rzecz zleceniodawcy. Efekty zrealizowanego projektu mają związek z wykonywaną przez Parafię posługą duszpasterską, niepodlegającą opodatkowaniu. Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej w myśl przepisów art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., nie wykonuje żadnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, w związku z czym nie odlicza tego podatku. W przedmiotowym projekcie wykazała koszty podatku od towarów i usług, jako koszty kwalifikowane. Parafia posiada także zaświadczenie wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego o tym, że nie figuruje jako zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Parafii przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego przy zakupach towarów i usług dokonanych w związku z realizacją ww. projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie może dokonywać odliczenia podatku od towarów i usług, jak również nie może ubiegać się o zwrot podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług w ramach realizacji przedmiotowego projektu, gdyż nie jest podmiotem zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług i nie dokonuje sprzedaży opodatkowanej tym podatkiem. Po powołaniu treści art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Parafia wskazała, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tj. gdy odliczenia tego dokonuje podatnik tego podatku oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). W ocenie Parafii, przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, ponieważ towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, nie są związane z czynnościami opodatkowanymi.

Parafia ponownie wskazała, iż nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, a efekty zrealizowanego projektu będą miały związek z wykonywaną posługą duszpasterską, która nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, zatem - zdaniem Parafii - nie może dokonać odliczenia podatku od towarów i usług, jak również ubiegać się o zwrot podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług w ramach realizacji przedmiotowego projektu. W związku z tym, podatek od towarów i usług jest dla tej operacji kosztem kwalifikowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Ponadto należy wskazać, iż w okresie od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 5 kwietnia 2011 r. obowiązywały następujące rozporządzenia Ministra Finansów, które regulowały powyższą kwestię w analogiczny sposób:

*   rozporządzenie z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), które obowiązywało do dnia 31 grudnia 2009 r. - w rozdziale 10 oraz § 8 ust. 3 i 4,
*   rozporządzenie z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), które obowiązywało do dnia 31 grudnia 2010 r. - w rozdziale 9 oraz § 7 ust. 3 i 4,
*   rozporządzenie z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.) - w rozdziale 9 oraz § 8 ust. 3 i 4.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Parafii nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż poniesione w ramach realizacji projektu wydatki nie mają związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w § 8 ust. 3 i 4 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, ponieważ kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.