Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.415.2025.2.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-19
Teza: Możliwość skorzystania z tzw. ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś
ulga
ulga-ulga na powrót
umowa-umowa o pracę
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    możliwości skorzystania z tzw. ulgi na powrót. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na
    wezwanie organu – 14 lipca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawczyni jest obywatelką Republiki Białoruś. 8 kwietnia 2022 r. na podstawie wizy
    uzyskanej w związku z posiadaniem Karty Polaka Wnioskodawczyni przyjechała wraz z
    rodziną na stałe do Rzeczypospolitej Polskiej. Wcześniej Wnioskodawczyni na stałe
    mieszkała na terytorium Białorusi.
    Na podstawie Karty Polaka wydanej przez Konsula RP w (...) w 2018 r. Wnioskodawczyni
    otrzymała w sierpniu 2023 r. kartę stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W latach 2022-2024 Wnioskodawczyni uczęszczała do szkoły policealnej X w A, w Polsce, a
    po ukończeniu szkoły od 1 lipca 2024 r. jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę w
    mieście (...).
    Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym i posiada stałe miejsce
    zamieszkania.
    Uzupełnienie wniosku
    Do 8 kwietnia 2022 r. Wnioskodawczyni mieszkała na stałe na terytorium Białorusi i
    zgodnie z przepisami wewnętrznymi tego kraju podlegała tam nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu z uwagi na miejsce zamieszkania.
    W żadnym z lat 2019-2021 Wnioskodawczyni nie przebywała na terytorium Polski dłużej
    niż 183 dni w roku podatkowym. W tym okresie przebywała w Polsce maksymalnie 14 dni.
    Centrum interesów gospodarczych i ekonomicznych Wnioskodawczyni w latach 2019-
    2021 oraz w roku 2022 przed przeprowadzką znajdowało się na Białorusi.
    W wyniku przeniesienia się do Polski w kwietniu 2022 r. Wnioskodawczyni podlega w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od momentu przeprowadzki Jej
    ośrodek interesów życiowych – zarówno osobistych, jak i gospodarczych – znajduje się
    obecnie w Polsce. Tu Wnioskodawczyni mieszka, tu pracuje, tu koncentruje się Jej życie
    rodzinne i zawodowe. Od kwietnia 2022 r. Wnioskodawczyni przebywa w Polsce powyżej
    183 dni w roku podatkowym.
    Wnioskodawczyni nie posiada certyfikatu rezydencji, ale może przedstawić inne
    dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania poza Polską w latach 2019-2021 oraz w
    roku 2022 do dnia przybycia do Polski – takie jak wyciągi bankowe i zaświadczenia od
    pracodawcy oraz kopię książeczki pracy (tzw. „książeczka służbowa”).
    W okresie od 8 kwietnia 2022 r. do 1 lipca 2024 r. Wnioskodawczyni nie uzyskiwała
    osobiście żadnych dochodów, z wyjątkiem świadczenia 500+ na dziecko. W tym czasie
    pracował wyłącznie Jej małżonek, a Wnioskodawczyni zajmowała się wychowaniem i
    adaptacją dziecka do życia oraz nauki w Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie
    Wnioskodawczyni przez dwa lata uczęszczała do szkoły policealnej, którą ukończyła z
    pozytywnym wynikiem egzaminu uzyskując dyplom potwierdzający kwalifikacje.

## Pytanie

Czy ma Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, po przeczytaniu i zrozumieniu tego prawa spełnia Ona
    warunki do skorzystania z tej ulgi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej
      w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
        – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          – nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
            Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej
            Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii
            Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          – na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit.
    a) tiret 13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Definicja miejsca zamieszkania zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych obejmuje dwa kryteria: pobyt na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym lub posiadanie na terytorium Polski ośrodka interesów życiowych
    rozumianego jako centrum interesów osobistych lub centrum interesów gospodarczych.
    Przepisy te stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
    których stroną jest Polska.
    Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z
    którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to
    występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej,
    kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod
    uwagę jest obecność w danym państwie współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

    Natomiast w przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w
    którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym
    państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
    Jeśli chodzi o centrum interesów gospodarczych, w praktyce chodzi o miejsce, z którym
    dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę
    przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród
    których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła
    dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte
    kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itp.
    W celu skorzystania z tzw. „ulgi na powrót” spełniony musi być wymóg uzyskiwania
    określonego rodzaju przychodu oraz muszą być wypełnione wszystkie dodatkowe warunki
    wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji
    Z treści wniosku wynika, że do Polski przeprowadziła się Pani w kwietniu 2022 r. i od tego
    dnia jest Pani polskim rezydentem podatkowym. Zatem warunek wskazany w art. 21 ust.
    43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok 2022, w którym przeprowadziła
    się Pani na stałe do Polski, nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski,
    bowiem w tym okresie mieszkała Pani na stałe na terytorium Białorusi. Zatem spełniła
    Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy.
    Spełniła Pani również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b) ww. ustawy – w
    okresie od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie miała Pani miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Do Polski przeprowadziła się Pani w związku z posiadaniem Karty Polaka. Zezwolenie na
    pobyt stały otrzymała Pani w sierpniu 2023 r. Spełniła więc Pan warunek wskazany w art.
    21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, albowiem przeniesienie miejsca zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w związku z posiadaniem przez Panią Karty
    Polaka.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
    zwolnienia.
    Definicję certyfikatu rezydencji zawiera art. 5a pkt 21 ww. ustawy, zgodnie z którym ilekroć
    w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji oznacza to:
      zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane
      przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
      podatnika.
    Dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może także nastąpić innymi dowodami. Wystarczy
    zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania
    w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dowodami wskazującymi na miejsce
    zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia,
    zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, dowody
    wypłaty wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od
    pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
    Z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia wynika, że posiada Pani dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania poza Polską w latach 2019-2021 oraz w roku 2022
    do dnia przybycia do Polski, tj. wyciągi bankowe i zaświadczenia od pracodawcy oraz kopię

    książeczki pracy. Spełniła Pani zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z oczywistych względów spełniła Pani także warunek określony w 21 ust. 43 pkt 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Biorąc powyższe pod uwagę, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na
    powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte ze stosunku pracy w
    czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w
    którym przeniesiono miejsce zamieszkania na terytorium Polski, albo od początku roku
    następnego.
    W związku z tym, że pracę zarobkową na terytorium Polski rozpoczęła Pani dopiero w
    lipcu 2024 r. (tj. dwa lata po przeniesieniu się na terytorium Polski), to może Pani
    skorzystać z przedmiotowej ulgi odpowiednio za lata 2024-2025 lub 2024-2026.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.