Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-306a/08/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-08-29
Teza: Czy poniesione koszty z tytułu organizacji imprezy rekreacyjno-integracyjnej stanowią koszty uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: impreza; impreza-impreza integracyjna; integracja; integracja-integracja pracowników; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; pracownik-wydatki na rzecz pracowników
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2008 r. (data wpływu 2 czerwca 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na organizację imprezy rekreacyjno-integracyjnej dla pracowników i kontrahentów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów: wydatków poniesionych na organizację imprezy rekreacyjno-integracyjnej dla pracowników i kontrahentów oraz naliczonego podatku od towarów i usług.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Spółka jawna, której jest Pan wspólnikiem, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na prowadzenia obiektu sportowego, zorganizowała imprezę rekreacyjną dla kontrahentów, połączoną z bezpłatną imprezą integracyjną dla swoich pracowników – tzw. „majówkę”. W trakcie imprezy rekreacyjno-integracyjnej, w formie „szwedzkiego stołu”, klientom i pracownikom zapewniono ciepłe i zimne posiłki oraz napoje bezalkoholowe. Odpłatność dla kontrahentów – klientów klubu sportowego wyniosła 50% poniesionych kosztów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy poniesione koszty z tytułu organizacji imprezy rekreacyjno-integracyjnej stanowią koszty uzyskania przychodów?
2.  Czy naliczony podatek od towarów i usług od zakupionej usługi gastronomicznej, który nie podlega odliczeniu, stanowi koszty uzyskania przychodów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie pierwsze. W zakresie pytania drugiego wniosek zostanie rozpatrzony odrębnym pismem.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na organizację spotkania rekreacyjno-integracyjnego dla klientów klubu sportowego i pracowników stanowią koszty uzyskania przychodów. Celem spotkania jest bowiem promocja działalności klubu sportowego, służąca zachęceniu klientów do korzystania z oferowanych usług i mająca w ten sposób związek z wielkością osiąganych przychodów. Jednocześnie wydatki na promowanie i reklamowanie działalności gospodarczej nie są wymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów, ujętym w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana zdaniem, również wydatki na integrację pracowników wiążą się całokształtem funkcjonowania Spółki i jako pozostające w pośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Zorganizowanie imprezy integracyjnej sprzyja bowiem wytworzeniu dobrej atmosfery w pracy oraz wpływa na zacieśnianie więzi pracowników z firmą. Integracja załogi, poprzez budowanie więzi pomiędzy firmą a jej pracownikami, poprawia motywację pracowników do pracy w firmie, a w konsekwencji zwiększy efektywność pracy, która ma bezpośredni wpływ na wyniki, tj. przychody osiągane w działalności firmy.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

W powołanym wyżej przepisie ustawodawca nie podaje enumeratywnie, jakie konkretne wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Wskazuje jedynie, że aby określony koszt mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu:

*   musi pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą;
*   nie może być wymieniony w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 ustawy);
*   musi być udokumentowany prawidłowo oraz w sposób nie budzący wątpliwości.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodu, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa bowiem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Kosztami uzyskania przychodu są także tzw. koszty pracownicze. Należą do nich m.in. wydatki związane z organizowaniem spotkań integracyjnych dla pracowników, które wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy i jako pozostające w pośrednim związku z uzyskanymi przychodami, mogą zostać uznane za koszty podatkowe. Tym bardziej, że nie zostały wymienione w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Jednakże do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wyłącznie wydatki związane z organizacją spotkań integracyjnych, których rzeczywistym celem jest integracja pracowników. Do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć tylko wydatki na organizację spotkań, których uczestnikami są jedynie pracownicy firmy, a osoby trzecie nie biorą w niej udziału.

Z uwagi na to, że w stanie faktycznym opisanym we wniosku wydatek został poniesiony w celu zorganizowania spotkania rekreacyjno-integracyjnego, którego uczestnikami – poza pracownikami byli również kontrahenci, czyli osoby trzecie, brak jest podstaw do przyjęcia, że głównym celem tej imprezy była integracja pracowników.

Ponadto wskazać należy, że stosownie do przepisu art. 23 ust. 1 pkt 23 powołanej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Zwrot ”w szczególności” oznacza, że nie jest to katalog zamknięty, a tylko przykładowo ustawodawca wymienia niektóre wydatki związane z reprezentacją firmy, które są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia reprezentacji. W związku z tym można posłużyć się słownikową definicją tego pojęcia. I tak zgodnie z definicją zawartą w ”Nowym Słowniku Języka Polskiego” (PWN, Warszawa 2003) ”reprezentacja” to ”okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną”.

Przenosząc definicję słownikową na grunt ww. ustawy podatkowej, stwierdzić trzeba, iż reprezentacja to występowanie w imieniu podatnika (firmy), wiążące się z okazałością i wytwornością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. Są to przede wszystkim działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane w szczególności z utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów. Z powyższego wynika, iż o reprezentacji można mówić w odniesieniu do działań mających na celu stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w relacjach z kontrahentami (ich przedstawicielami), gośćmi i potencjalnymi klientami. Obejmuje ona zarówno działania zmierzające do:

*   stworzenia oczekiwanego wizerunku, pozycji podatnika jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jak i
*   stworzenia korzystnych warunków w celu nawiązania nowych lub też podtrzymania (rozszerzenia) dotychczasowych kontaktów.

W kontekście zdefiniowanego wyżej pojęcia ”reprezentacja” oraz z analizy przytoczonego art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy jednoznacznie wynika, iż wydatki na wyżywienie uczestników spotkania z klientami, które wiążą się z tworzeniem oraz utrwalaniem dobrego wizerunku firmy na zewnątrz, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Spotkanie i zapewnienie jego uczestnikom wyżywienia wpływać będzie zatem na lepsze postrzeganie przez kontrahentów firmy i utrwalanie jej pozytywnego obrazu.

W treści wniosku wskazano, że celem spotkania jest promocja działalności klubu sportowego, służąca zachęceniu klientów do korzystania z oferowanych usług. W trakcie jej trwania, w formie „szwedzkiego stołu”, klientom i pracownikom zapewniono ciepłe i zimne posiłki oraz napoje bezalkoholowe. Poniesione wydatki na poczęstunek dla klientów należy zatem uznać za wydatki reprezentacyjne, które wyłączone zostały na mocy art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, zajęte przez Pana stanowisko zaprezentowane we wniosku, według którego poniesione koszty z tytułu organizacji przedmiotowej imprezy rekreacyjno-integracyjnej stanowią koszty uzyskania przychodów – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.