Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-551/13/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-09-12
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT przez uczelnię niepubliczną w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; uczelnie-uczelnie niepubliczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 czerwca 2013 r. (data wpływu 25 czerwca 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części w związku z realizacją mikroprojektu pod nazwą „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2013 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części w związku z realizacją mikroprojektu pod nazwą „\`(...)\`”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wyższą uczelnią niepaństwową wpisaną do Rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych pod nr \`(...)\` . Ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego zgodnie z decyzją podkomitetu monitorującego, Uchwała nr \`(...)\` z dnia 13 grudnia 2012 r. W ramach Programu Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska – Republika Słowacka 2007-2013 Wnioskodawca realizuje mikroprojekt pod nazwą „\`(...)\`” zgodnie z umową o dofinansowanie nr XXX

Uczelnia jest podatnikiem podatku VAT wykonującym czynności opodatkowane i zwolnione. Statutową działalnością uczelni są usługi edukacyjne – art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT – zwolnione od podatku od towarów i usług. Towary i usługi zakupione do realizacji wyżej wymienionego projektu nie były i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Równocześnie towary te i usługi nie są możliwe do odliczenia w trybie art. 86 ustawy o podatku VAT.

Z dokonanej analizy struktury sprzedaży za lata 2006 do 2012 oraz pierwszego kwartału 2013 roku wynika, że procentowy udział sprzedaży opodatkowanej w stosunku do sprzedaży ogółem wynosi odpowiednio:

dla 2006 roku – 1,49%

dla 2007 roku – 0,93%

dla 2008 roku – 0,97%

dla 2009 roku – 1,03%

dla 2010 roku – 0,67%

dla 2011 roku – 0,76%

dla 2012 roku – 0,60%

dla I kwartału 2013 roku – 0,53%.

Obliczona zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług proporcja nie przekracza 2%, w związku z powyższym Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego od podatku należnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług proporcja nie przekracza 2%, dlatego Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem, który umożliwia podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, takimi których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Powołując się na przedstawione wyżej regulacje nie ma możliwości dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

W sytuacji, gdy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i z czynnościami w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, zastosowanie znajdują przepisy art. 90 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Natomiast według art. 90 ust. 2 ustawy o VAT jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Zasady określania proporcji, są uregulowane w art. 90 ust. 3 i 4 ustawy o VAT. Proporcję te ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego ustalana jest proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Szczegółowe zasady ustalania ww. proporcji określono w art. 90 ust. 5-8.

W świetle art. 90 ust. 5 i 6 ustawy do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności oraz obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Stosownie do zapisu art. 90 ust. 10 ustawy o VAT w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Poddając analizie cyt. wyżej przepisy należy stwierdzić, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Zaznacza się, że podatnik zobowiązany jest do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Powyższe oznacza, że w sytuacji gdy podatnik jest w stanie określić, że dokonane zakupy nie są związane z czynnościami opodatkowanymi, to nie ma obowiązku stosowania proporcjonalnego odliczania podatku naliczonego.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca będący wyższą uczelnią niepaństwową wpisaną do Rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych realizuje mikroprojekt pod nazwą „\`(...)\`”. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT wykonującym czynności opodatkowane i zwolnione. Statutową działalnością Wnioskodawcy są usługi edukacyjne – art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT – zwolnione od podatku od towarów i usług. Towary i usługi zakupione do realizacji wyżej wymienionego projektu nie były i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT w myśl art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jest związek dokonywanego przez podatnika VAT nabycia towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W rozpatrywanej sprawie warunek ten nie został spełniony. Wnioskodawca wskazał wprost, że towary i usługi zakupione do realizacji mikroprojektu „\`(...)\`” nie były i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy w ramach realizacji projektu nie był i nie będzie zatem związany z czynnościami opodatkowanymi, tym samym Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z tych faktur. W przedmiotowej sprawie nie będzie więc miała zastosowania proporcja, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT.

Podsumowując stwierdza się, że bez względu na wartość proporcji określonej zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach realizacji mikroprojektu pod nazwą „\`(...)\`”, ponieważ towary i usługi zakupione do realizacji tego mikroprojektu nie były i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego należało uznać za prawidłowe.

Należy tutaj zaznaczyć, że Wnioskodawca wywodzi prawidłowy skutek, jednak z innej podstawy prawnej, ponieważ brak prawa do odliczenia nie jest spowodowany tym, że proporcja nie przekracza 2%, lecz wynika z faktu, że dokonane w ramach realizacji projektu zakupy towarów i usług nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym..

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.