Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.37.2025.2.TW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-15
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
umorzenie-umorzenie zaległości podatkowej
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 czerwca 2025 r. (wpływ 8 czerwca 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 21.09.2000 r. zawarta została umowa kredytowa z (...) Bank na kredyt hipoteczny
    na cele mieszkaniowe przez (...) i (...). Ustanowiona została hipoteka na wysokość 37.500
    Euro wpisana w księgę wieczysta nieruchomości.
    Z uwagi na brak spłaty kredytu w roku 2009 wystawiony został Bankowy Tytuł Egzekucyjny
    a wysokość zobowiązania wynosiła 44.308,07 EUR, rozkładająca się następująco: 24.877,24
    EUR –należność główna; 127,37 EUR – odsetki umowne zwykle; 19.303,45 EUR odsetki
    umowne karne od należności głównej. W roku 2010 Sąd Rejonowy dla (...) nadał klauzulę
    wykonywalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu. W roku 2011 Komornik Sądowy w
    (...) przy Sądzie Rejonowym umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 824 1
    pkt 3 kpc (egzekucja bezskuteczna).
    W roku 2018 r. Kancelaria (...) reprezentująca (...) Bank, poinformowała o dalszym braku
    spłaty zadłużenia i skierowała sprawę na drogę postępowania komorniczego przez
    Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) w roku 2019 na kwotę należności
    głównej: 24.877, 24 EUR w przeliczeniu 105.929,78 PLN.
    W 2020 roku postanowieniem Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla (...),
    Komornik Sądowy zakończono postępowanie egzekucyjne w związku z zapłatą należności,
    stwierdzając, ze koszty postępowania egzekucyjnego zostały w całości wyegzekwowane od
    dłużników.
    Na podstawie pisma z (...) Bank: W październiku 2020 wystawiona została przez Bank
    promesa, która zakładała zapłatę kwoty 19.430,83 EUR bezpośrednio na konto banku.
    Kwota wpłynęła do Banku, tym samym Bank uznał, ze warunki promesy zostały
    zrealizowane i końcem roku 2024 dokonał formalnego umorzenia należności na kwotę
    19.430,83 EUR. Powyższe skutkowało sporządzeniem informacji PIT-11 za rok 2024.
    W uzupełnieniu wniosku podała Pani, że Bank jest podmiotem, którego działalność
    podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów. Całość środków związanych z kredytem
    mieszkaniowym została przeznaczona na cele mieszkaniowe. Kredyt hipoteczny został
    zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Nieruchomość, na którą
    zaciągnięty został kredyt, położona jest w Polsce, na terenie (...). Kredyt dotyczył
    nieruchomości, która w dalszym ciągu jest Pani własnością i aktualnym miejscem
    zamieszkania, służąc zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Kredyt został
    zawarty we wspólności małżeńskiej, zobowiązany do solidarnej spłaty kredytu. Jest to
    jedyny kredyt hipoteczny zawarty przez Panią i nie korzystała Pani wcześniej z umorzenia
    wierzytelności z tego tytułu.
    Pytania
    Czy jest Pani zobowiązana do zapłacenia podatku od umorzenia kredytu hipotecznego,
    czy kwalifikuje się do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym na cele mieszkaniowe (Dziennik Ustaw
    z 2022 r. poz. 592 ze zm. – dalej Rozporządzenie)? Czy w związku z zaakceptowaniem PIT-
    37 w systemie i wpłaceniem należności w przypadku stwierdzenia braku zobowiązania do
    zapłaty w powyższym stanie faktycznym, wykonany zostanie zwrot nadpłaty?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie powyższy stan faktyczny kwalifikuje się do Rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego

    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 592 ze zm. – dalej: Rozporządzenie),
    ponieważ kredyt udzielony został przed rokiem 2015, jest jedynym kredytem
    hipotecznym, który wzięła Pani na cele mieszkaniowe, został zabezpieczony hipoteką i
    nigdy wcześniej nie korzystała Pani z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na
    własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    W związku z kwalifikacją w Pani opinii do zaniechania poboru podatku, kwota podatku do
    zapłaty, którą Pani uiściła do Urzędu Skarbowego, wygenerowana przez ww. PIT-11
    związany z podatkiem od umorzenia kredytu, w Pani ocenie, powinna zostać przez Urząd
    Skarbowy zwrócona z uwagi na nadpłatę podatkową, która w tym przypadku następuje.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też

    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.

    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
          kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
              a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
              mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
              mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na
              realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
              b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
              korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
              wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
              realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki
          inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
          podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn.
          zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności
          z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
          mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
          ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
          refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
          zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
          wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
          odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,
          rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1
            ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z
            2023 r. poz. 1774 i 1843).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
          gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
          mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
          wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
          inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
          osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
          zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
              a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
              budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość
              lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w
              gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w
              takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
              b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
              mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu
              jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim
              prawie,

              c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w
              takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub
              udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową
              budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w
              gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
              prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
              zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
              d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
              budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
              e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele
              mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części,
              własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia
              niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
    - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych
      na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
    - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
    - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz
    - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a)
      inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z zaprezentowanego przez Panią stanu faktycznego wynika, że w dniu 21.09.2000 r.
    zawarta została umowa kredytowa na kredyt hipoteczny na cele mieszkaniowe. Podała
    Pani, że Bank jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Całość środków związanych z kredytem mieszkaniowym została przeznaczona na cele
    mieszkaniowe. Kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej. Nieruchomość, na którą zaciągnięty został kredyt, położona jest w Polsce,
    na terenie Krakowa. Kredyt dotyczył nieruchomości, która w dalszym ciągu jest Pani
    własnością i aktualnym miejscem zamieszkania, służąc zaspokajaniu własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Kredyt został zawarty we wspólności małżeńskiej, zobowiązany do
    solidarnej spłaty kredytu. Jest to jedyny kredyt hipoteczny zawarty przez Panią i nie
    korzystała Pani wcześniej z umorzenia wierzytelności z tego tytułu.
    W literze a) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymieniono m.in.: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
    budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim
    lokalu.

    Zatem udzielony Pani kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o
    którym mowa w rozporządzeniu.
    Odnosząc się natomiast do kwestii ewentualnego zwrotu nienależnie wpłaconego
    podatku, w związku z jego uiszczeniem i złożeniem PIT-37 stwierdzić należy, że kwestię tę
    regulują przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U z 2025 r.
    poz. 111 ze zm.).
    W myśl art. 72 § 1 ww. ustawy:
      Za nadpłatę uważa się kwotę:
      1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
      2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
      3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której
      mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
      4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o
      ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania
      podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od
      należnej.
    Zgodnie z art. 73 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:
      1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od
      należnej;
      2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od
      należnej;
      3) zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego
      odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub
      w wysokości większej od należnej;
      4) wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od
      wysokości pobranego podatku;
      5) zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o
      odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania
      podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w
      wysokości większej od należnej.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo
      wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty
      podatku.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu hipotecznego zaciągniętego
    przez Panią na sfinansowanie zakupu nieruchomości mieszkalnej, stanowić będzie dla
    Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na

    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od uzyskanego przychodu. Z uwagi na fakt, że do uzyskanego przez Panią
    przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie ww. rozporządzenia, nie musi Pani go wykazywać w zeznaniu rocznym.
    W sytuacji kiedy z ewentualnie złożonej korekty zeznania rocznego PIT-37 za 2024 r.
    wynikać będzie nadpłata podatku (w związku z nienależnie wpłaconym podatkiem), będzie
    miała Pani prawo do żądania stwierdzenia i zwrotu tej nadpłaty na podstawie wskazanego
    powyżej art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.