Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.566.2024.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Sprzedaż działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; parking; place; wynajem
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 października 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 24 września 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 1);
    · nieuznania Pani za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą działki (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2).
    Uzupełniła go Pani pismem z 21 stycznia 2025 r. (wpływ 24 stycznia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A jest w chwili obecnej wyłącznym właścicielem nieruchomości, opisanej w księdze
    wieczystej nr KW X, położonej (...), złożonej z jednej działki gruntu o nr 1 o powierzchni (...)
    ha.
    I. Historia nabycia własności nieruchomości będącej przedmiotem zapytania:
    W roku 1999 A, wraz z siostrą B oraz rodzicami C i D, nabyli w udziałach po 1/3 części
    nieruchomości własność nieruchomości, położonej (...), opisanej w KW Y. Nabycie
    nieruchomości nastąpiło do majątków osobistych sióstr i do majątku wspólnego rodziców,
    jako rodzinna inwestycja majątkowa i lokata kapitału, niezwiązana z prowadzeniem
    działalności gospodarczej.
    Nabycie przez A udziału 1/3 nieruchomości w roku 1999, nastąpiło w trybie licytacji
    komorniczej, na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego wydanego w sprawie o sygn.
    akt (...). Egzekucja komornicza, której częścią była ww. licytacja, przeprowadzana była
    wobec dłużników E i F i dotyczyła ich majątku osobistego. W roku 1999 nabyta
    nieruchomość opisana była w księdze wieczystej o nr KW Y i składała się z dwóch
    niezabudowanych działek gruntu rolnego o nr 2 oraz nr 3, o łącznej powierzchni (...) ha. W
    momencie nabycia działki wchodzące w skład nieruchomości oznaczone były jako grunty
    rolne klasy VI b, V, VI oraz pastwiska klasy V.
    Powyżej opisana sprzedaż nieruchomości, w trybie licytacji komorniczej, nie była
    opodatkowana podatkiem VAT, nie wystawiono faktury VAT w związku z nabyciem
    nieruchomości i nie podlegało ono przepisom ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług.
    (...).
    W roku 2004, na podstawie decyzji (...), działka o nr 3 została podzielona na działki: 4, 5, 6.
    Działka nr 5, o pow. (...) ha, została następnie sprzedana Gminie Miejskiej, pod planowaną
    drogę publiczną, na podstawie umowy i odłączona do KW o nr Z. Następnie na podstawie
    decyzji (...), działka nr 6 podzielona została na dwie działki o nr 7 i nr 8.
    W wyniku zawarcia umowy o zniesieniu współwłasności działki o nr 4 i nr 8, o łącznej pow.
    (...) ha, zostały odłączone do KW o nr Q, a B została ich wyłączną właścicielką. Na
    podstawie tej samej umowy A przyznano udział w wysokości 1/2 części nieruchomości,

    opisanej w KW Y, składającej się wtedy z dwóch częściowo zabudowanych działek o nr 2 i
    nr 7. Pozostały udział w wysokości 1/2 części przypadł D i C do majątku wspólnego
    małżonków.
    Następnie 24 sierpnia 2005 r., ww. współwłaściciele nieruchomości zawarli umowę o
    ustanowieniu rozdzielności majątkowej oraz umowę częściowego zniesienia
    współwłasności, w której ponownie dokonano częściowego zniesienia współwłasności
    nieruchomości, przypisując własność w udziałach w wysokości 29/40 na rzecz A, do
    majątku osobistego oraz 11/40 na rzecz D, również do majątku osobistego.
    Wyłączne prawo własności nieruchomości, opisanej w KW Y, A nabyła, do majątku
    osobistego, na podstawie umowy darowizny. Darowizny udziału w wysokości 11/40 części
    nieruchomości dokonał jej ojciec D. Darowizna ta nie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT i nie przysługiwało od niej prawo odliczenia podatku VAT.
    W roku 2015, na wniosek A, jako wyłącznej właścicielki nieruchomości, przeprowadzony
    został podział geodezyjny i katastralny działki nr 7. Podział ten miał na celu uporządkować
    sytuację prawną i faktyczną nieruchomości, ze względu na fakt, że mniejszy budynek,
    który posadowiony jest w większej części na działce nr 2, częściowo przekroczył granicę
    działki nr 2, wkraczając na działkę o nr 7. Po pomiarach geodezyjnych działkę o nr 7
    podzielono na:
    · mniejszą działkę o nr 9, której obszar obejmuje ww. część mniejszego budynku; działka
      ta jest nadal opisana w KW Y wraz z działką nr 2;
    · oraz większą działkę o nr 1 o powierzchni (...) ha, która została wyodrębniona do
      osobnej KW o nr X.
    Tym samym, A stała się wyłączną właścicielką dwóch nieruchomości, opisanych w dwóch
    niezależnych księgach wieczystych.
    (...).
    II. Historia wykorzystania nieruchomości, będącej przedmiotem zapytania, od roku 1999
      do chwili obecnej:
    Działka nr 1, opisana w KW X, położona (...), o powierzchni (...) ha, oznaczona jako inne
    tereny zabudowane, stanowi plac utwardzony kostką brukową i betonem.
    Uporządkowanie i utwardzenie działki nr 1 kostką brukową i betonem, ukończono w roku
    2004, a koszt uporządkowania, utwardzenia i materiałów finansowany był ze środków
    prywatnych ówczesnych współwłaścicieli nieruchomości, jako osób fizycznych i nie miało
    związku z działalnością gospodarczą. W roku 2004 na terenie działki wylano cokół
    betonowy, jako fundament budki-stróżówki, która w chwili obecnej już nie istnieje, ale
    fundament betonowy jest nadal widoczny zarówno na nieruchomości, jak i na mapie
    katastralnej. W planie zagospodarowania przestrzennego obszar, w którym zlokalizowana
    jest nieruchomość, oznaczony jest symbolem (...) – teren usług komercyjnych o
    charakterze ponadlokalnym, związanych w szczególności z ruchem samochodowym, w
    tym centra handlowe oraz stacje paliw. Jedyną częścią budowli, w rozumieniu art. 3 pkt 3
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, która znajduje się na działce, jest
    fundament betonowy dla nieistniejącej już budki-stróżówki.
    Zaznaczyć należy, że plac ten nie był i nie jest obecnie wykorzystywany przez A do celów
    związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Plac ten jest od wielu lat
    przedmiotem umów najmu, zawieranych przez A jako właścicielkę i osobę fizyczną. W
    chwili obecnej plac ten jest wynajmowany jako plac manewrowy dla szkół nauki jazdy.
    Umowy najmu placu zgłoszone są przez A do Urzędu Skarbowego i rozliczane w ramach
    ryczałtu podatkowego (tzw. PPE).
    III. Szczegóły działalności gospodarczej A:
    Od 22 grudnia 2017 r. A prowadzi indywidualną działalność gospodarczą, z okresami
    tymczasowego zawieszenia czynnej działalności (np. z powodu restrykcji związanych z

    pandemią COVID-19) do dnia dzisiejszego. Jest to działalność o charakterze kateringowym,
    związana z organizowaniem imprez okolicznościowych i ma ona charakter okazjonalny.
    Wykonywana działalność gospodarcza według kodów PKD z CEIDG:
    56.21.Z Przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych
    (katering);
    56.29.Z Pozostała usługowa działalność gastronomiczna.
    W związku z działalnością A jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług od 31 grudnia 2017 r.
    Zaznaczyć trzeba wyraźnie, że A nie wniosła nieruchomości opisanej w KW X do ewidencji
    środków trwałych swojej indywidualnej działalności gospodarczej. Działka gruntu o nr 1
    nie była i nie jest wykorzystywana przez jej właścicielkę do prowadzenia działalności
    gospodarczej, w tym działalności gospodarczej zwolnionej od podatku VAT.
    (...).
    IV. Zdarzenie przyszłe i pytania:
    A, osoba fizyczna, będąca wyłącznym właścicielem nieruchomości opisanej w księdze
    wieczystej nr KW X, położonej (...), złożonej z jednej działki gruntu o nr 1 o powierzchni (...)
    ha, nosi się z zamiarem sprzedaży tejże nieruchomości. Sprzedaż ta nie będzie
    dokonywana w ramach prowadzonej przeze właścicielkę indywidualnej działalności
    gospodarczej, gdyż prowadzona przez nią działalność nie jest związana z obrotem
    nieruchomości czy działalnością budowlaną, gdyż jest to działalność związana ze
    świadczeniem usług kateringowych.
    Jednakże, biorąc pod uwagę historię nieruchomości oraz aktualny stan faktyczny, pojawia
    się pytanie czy sprzedaż tej nieruchomości podlegać będzie pod przepisy ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, czy od sprzedaży tej nieruchomości
    powinien zostać naliczony i odprowadzony podatek VAT. A jeśli tak, to w jakiej stawce
    podatek powinien być naliczony?
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Pytanie 1:
    W jaki dokładnie sposób była/jest/będzie wykorzystywana przez Wnioskodawczynię
    działka nr 1 wraz z placem utwardzonym kostką brukową i betonem oraz cokołem
    (fundamentem) betonowym przez cały okres jej posiadania? Czy były/są/będą to czynności
    opodatkowane podatkiem VAT, zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, czy
    niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pytanie 2:
    Czy działka nr 1 wraz z placem utwardzonym kostką brukową i betonem oraz cokołem
    (fundamentem) betonowym była/jest/będzie udostępniana przez Wnioskodawczynię
    osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych (np. dzierżawy, najmu, użyczenia)
    lub innej umowy o podobnym charakterze? Jeżeli tak, to:
    a) na podstawie jakiej umowy?
    b) w jakim okresie czasu (np. 3 miesiące, rok, czas nieokreślony)?
    c) czy były/są/będą to umowy odpłatne, czy nieodpłatne?
    Odpowiedź 1-2:
    Działka nr 1, opisana w księdze wieczystej o nr X, położona (...) o powierzchni (...) ha,
    oznaczona jest zarówno w księdze wieczystej jak i katastrze jako inne tereny zabudowane.
    Działka ta pokryta jest placem utwardzonym kostką brukową i betonem, który nie był i nie
    jest obecnie wykorzystywany przez Wnioskodawczynię do celów związanych z
    prowadzeniem działalności gospodarczej. Plac ten był wykorzystywany głównie jako

    parking lub plac użytkowy i z tego powodu plac ten jest od wielu lat przedmiotem
    odpłatnych umów najmu, zawieranych na czas nieokreślony, przez Wnioskodawczynię
    jako właścicielkę tej nieruchomości i osobę fizyczną, a osobami trzecimi. W chwili obecnej
    plac ten jest wynajmowany jako plac manewrowy dla szkół nauki jazdy. Ww. umowy
    odpłatnego najmu placu zgłoszone zostały do Urzędu Skarbowego i rozliczane w ramach
    ryczałtu podatkowego (tzw. PPE).
    Pytanie 3:
    Czy Wnioskodawczyni zawarła/zawrze umowę przedwstępną sprzedaży ww.
    nieruchomości? Jeżeli tak, to jakie prawa i obowiązki wynikające z umowy przedwstępnej
    ciążyły/ciążą/będą ciążyły na potencjalnym nabywcy, a jakie na Wnioskodawczyni? Proszę
    wskazać wszystkie warunki ww. umowy.
    Pytanie 4:
    Czy w ramach ww. umowy przedwstępnej zostały/zostaną udzielone pełnomocnictwa lub
    jakiekolwiek inne umocowania prawne do działania w imieniu Wnioskodawczyni w
    związku z uzyskaniem przez potencjalnego nabywcę ww. nieruchomości zgód i uzgodnień
    związanych z jej nabyciem? Jeżeli tak, to proszę wskazać zakres pełnomocnictwa (np.
    występowanie przed organami administracji publicznej; podejmowanie działań
    faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń; składanie
    wniosków; odbiór decyzji i postanowień itp.).
    Odpowiedź 3-4:
    Wnioskodawczyni nie zawarła do dnia dzisiejszego umowy przedwstępnej sprzedaży
    nieruchomości złożonej z działki gruntu o nr 1, pokrytej kostką brukową i betonem,
    opisanej w księdze wieczystej nr KW X. Wnioskodawczyni nie udzieliła nikomu
    pełnomocnictwa do sprzedaży tejże nieruchomości i nie planuje takiego pełnomocnictwa
    w przyszłości udzielić.
    Pytanie 5:
    Czy Wnioskodawczyni ponosiła/poniesie nakłady lub dokonała/dokona działań, które
    zwiększają wartość bądź atrakcyjność ww. nieruchomości (np. wydzielenie, podział,
    budowa drogi, uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe,
    kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne, ogrodzenie działki itp.)? Jeżeli tak, to jakie
    dokładnie były/będą to nakłady/działania?
    Pytanie 6:
    Z jakiego powodu/w jakim celu Wnioskodawczyni poniosła/poniesie ww. nakłady i
    dokonała/dokona ww. działań?
    Odpowiedź 5-6:
    Uporządkowanie i utwardzenie działki nr 1 kostką brukową i betonem, ukończono w roku
    2004, a koszt uporządkowania, utwardzenia i materiałów finansowany był ze środków
    prywatnych ówczesnych współwłaścicieli nieruchomości, jako osób fizycznych i nie miało
    związku z działalnością gospodarczą.
    Uporządkowanie to miało na celu wyrównanie terenu działki, utwardzenie jej w sposób
    trwały, pozwalający na użytkowanie jej jako plac użytkowy lub przestrzeń parkingowa i
    potencjalny odpłatny najem.
    Jedyną znaczną zmianą w stanie prawnym nieruchomości był podział geodezyjny i
    katastralny działki nr 7, przeprowadzony w roku 2015 na wniosek Wnioskodawczyni i
    koszt, jako wyłącznej właścicielki nieruchomości. Podział ten miał na celu uporządkować
    sytuację prawną i faktyczną nieruchomości przed wystawieniem jej na sprzedaż, ze
    względu na fakt, że mniejszy budynek, który posadowiony jest w większej części na działce
    nr 2, częściowo przekroczył granicę działki nr 2, wkraczając na działkę o nr 7. Po
    pomiarach geodezyjnych działkę o nr 7 podzielono na:

    · mniejszą działkę o nr 9, której obszar obejmuje ww. część mniejszego budynku; działka
      ta jest nadal opisana w KW Y wraz z działką nr 2;
    · oraz większą działkę o nr 1 o powierzchni (...) ha, która została wyodrębniona do
      osobnej KW o nr X.
    Od roku 2013, w którym Wnioskodawczyni stała się wyłączną właścicielką ww.
    nieruchomości złożonej z działki nr 1 kostką brukową i betonem, opisanej w księdze
    wieczystej o nr X, Wnioskodawczyni nie dokonała żadnych ulepszeń nieruchomości i nie
    planuje ich dokonywać do chwili sprzedaży tejże nieruchomości.
    Pytanie 7:
    Z czyjej inicjatywy i z jakiego powodu/w jakim celu działka nr 3 została podzielona na
    działki nr 4, nr 5 i nr 6?
    Odpowiedź 7:
    Działka o nr 3 została podzielona na działki o numerach 4, 5, 6 w roku 2004, na podstawie
    decyzji (...). Postępowanie o podział zainicjowane zostało przez Gminę Miejską w związku z
    planami wywłaszczenia części działki nr 3 pod przyszłą budowę drogi lokalnej, oznaczonej
    jako (...). Wniosek o zatwierdzenie planu podziału nieruchomości złożony został 31 grudnia
    2003 r. przez C i D, B oraz A jako współwłaścicieli działki nr 3. Po podziale działki nr 3,
    działka nr 5, o pow. (...) ha, została sprzedana przez pierwotnych właścicieli działki nr 3
    Gminie Miejskiej, pod planowaną drogę publiczną, w drodze umowy i odłączona do księgi
    wieczystej nr KW Z.
    (...).
    Pytanie 8:
    Z czyjej inicjatywy i z jakiego powodu/w jakim celu działka nr 6 została podzielona na
    działki nr 7 i nr 8?
    Odpowiedź 8:
    Działka nr 6 podzielona została na dwie działki o nr 7 i 8 na podstawie decyzji (...),
    zatwierdzającej plan podziału działki złożony z wniosku współwłaścicieli działki – C i D, B
    oraz A 1 lipca 2004 r.
    Ww. współwłaściciele dokonali podziału działki nr 6 celem dokonania częściowego
    zniesienia współwłasności działek powstałych w wyniku podziału działki nr 3. W wyniku
    zawarcia umowy o zniesieniu współwłasności (...), działki o nr 4 i nr 8, o łącznej pow. (...)
    ha, zostały odłączone do KW o nr Q, a B została ich wyłączną właścicielką.
    (...).
    Pytanie 9:
    Czy Wnioskodawczyni ogłaszała/będzie ogłaszała sprzedaż ww. nieruchomości w środkach
    masowego przekazu, tj. sieci internetowej, prasie, radiu bądź podejmowała/będzie
    podejmowała inne działania marketingowe? Jeżeli tak, to jakie?
    Odpowiedź 9:
    Wnioskodawczyni ogłaszała, ogłasza i planuje nadal ogłaszać ofertę sprzedaży
    nieruchomości złożonej z działki gruntu o nr 1, pokrytej kostką brukową i betonem,
    opisanej w księdze wieczystej nr KW X, na portalach internetowych oferujących możliwość
    zamieszczenia ofert sprzedaży przez właścicieli nieruchomości jako osoby fizyczne.
    Ogłoszenie to dotyczy nieruchomości stanowiącej część majątku prywatnego
    Wnioskodawczyni jako osoby fizycznej. Ogłoszenia te nie są działaniami równymi
    działaniom marketingowym, kampaniom reklamowym, czy tworzeniu i rozpowszechnianiu
    materiałów reklamowych i marketingowych, czyli czynności typowych dla podmiotów

    prowadzących działalność gospodarczą podejmowaną przez podmioty profesjonalne
    zajmujące się budową i odpłatną dostawą nowych budynków (deweloperów), czy obrotem
    nieruchomościami jako głównym typem prowadzonej działalności gospodarczej.
    Pytanie 10:
    Czy Wnioskodawczyni dokonywała wcześniej sprzedaży innych nieruchomości? Jeżeli tak,
    to proszę podać osobno dla każdej sprzedanej nieruchomości:
    a) kiedy i w jaki sposób Wnioskodawczyni weszła w posiadanie tych nieruchomości?
    b) w jakim celu Wnioskodawczyni nabyła te nieruchomości?
    c) czy Wnioskodawczyni nabyła te nieruchomości w ramach majątku prywatnego, czy w
      ramach prowadzonej działalności gospodarczej? Czy sprzedaż nastąpiła w ramach
      majątku prywatnego Wnioskodawczyni, czy w ramach prowadzonej przez
      Wnioskodawczynię działalności gospodarczej (czy była to działalność związana ze
      zbyciem nieruchomości)?
    d) w jaki sposób Wnioskodawczyni wykorzystywała te nieruchomości od momentu
      wejścia w ich posiadanie do chwili ich sprzedaży?
    e) kiedy (proszę wskazać datę/daty) Wnioskodawczyni dokonała ich sprzedaży i co było
      przyczyną ich sprzedaży?
    f) ile nieruchomości Wnioskodawczyni sprzedała i jakich (niezabudowanych czy
      zabudowanych, a jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy
      użytkowe)?
    g) na co Wnioskodawczyni przeznaczyła środki z ich sprzedaży?
    Odpowiedź 10:
    Jedyną nieruchomością w sprzedaży której Wnioskodawczyni brała udział w okresie ponad
    10 lat, była sprzedaż działki, położonej (...), zabudowanej budynkiem mieszkalnym, który
    stanowił wielopokoleniowy dom rodzinny dla Wnioskodawczyni i dla Jej rodziny, opisanej
    w księdze wieczystej o nr KW (...). W nieruchomości tej przysługiwał Wnioskodawczyni
    udział w wysokości 7/18 części w chwili jej sprzedaży 14 stycznia 2013 r., na podstawie
    umowy sprzedaży w postaci aktu notarialnego o sygn. (...).
    Udział w wysokości 7/18 w tej nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła do Jej majątku
    osobistego na podstawie umowy sprzedaży (...), umowy darowizny z 14 lutego 1994 r.,
    decyzji (...) w sprawie odpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w
    prawo własności oraz na podstawie Aktu Poświadczenia Dziedziczenia (...) po zmarłej C.
    Sprzedaż tej nieruchomości była czynnością prawną podjętą przez osoby fizyczne z ich
    majątków osobistych i nie była w żaden sposób związana z prowadzeniem działalności
    gospodarczej osób sprzedających i nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Decyzja o sprzedaży tej nieruchomości podjęta została przez współwłaścicieli w związku ze
    zmianami w ich sytuacji rodzinnej i wzrastającym kosztem utrzymania tejże
    nieruchomości, ponieważ większość członków rodziny zamieszkująca tenże budynek
    mieszkalny wyprowadziła się i założyła odrębne gospodarstwa domowe.
    Środki ze sprzedaży udziału Wnioskodawczyni przeznaczyła na spłatę swoich zobowiązań
    finansowych, zapłatę podatku od spadku i darowizn oraz na opłacenie bieżących potrzeb
    życiowych.
    Pytanie 11:
    Czy Wnioskodawczyni posiada jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do
    sprzedaży? Jeżeli tak, to proszę podać osobno dla każdej z tych nieruchomości:
    a) kiedy i w jaki sposób Wnioskodawczyni weszła w posiadanie tych nieruchomości?
    b) w jakim celu Wnioskodawczyni nabyła te nieruchomości?

    c) czy Wnioskodawczyni nabyła te nieruchomości w ramach majątku prywatnego, czy w
      ramach prowadzonej działalności gospodarczej? Czy sprzedaż nastąpi w ramach
      majątku prywatnego Wnioskodawczyni, czy w ramach prowadzonej przez
      Wnioskodawczynię działalności gospodarczej (czy będzie to działalność związana ze
      zbyciem nieruchomości)?
    d) w jaki sposób Wnioskodawczyni wykorzystywała/będzie wykorzystywała te
      nieruchomości od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili ich sprzedaży?
    e) kiedy (proszę wskazać datę/daty) Wnioskodawczyni dokona ich sprzedaży i co będzie
      przyczyną ich sprzedaży?
    f) ile nieruchomości Wnioskodawczyni sprzeda i jakich (niezabudowanych czy
      zabudowanych, a jeśli zabudowanych to czy będą to nieruchomości mieszkalne czy
      użytkowe)?
    g) na co Wnioskodawczyni przeznaczy środki z ich sprzedaży?
    Odpowiedź 11:
    W chwili obecnej Wnioskodawczyni jest wyłącznym właścicielem tylko jednej innej
    nieruchomości, opisanej w księdze wieczystej nr KW Y, położonej (...), złożonej z dwóch
    działek o nr 2 i nr 9 i posadowionych na nich budynków. Nieruchomość ta graniczy z
    nieruchomością złożoną z działki o nr 1, opisaną w księdze wieczystej nr KW X.
    Nieruchomość ta została nabyta łącznie z nieruchomością opisaną w księdze wieczystej nr
    KW X w drodze tych samych czynności prawnych. Szczegóły nabycia przez
    Wnioskodawczynię tej nieruchomości opisane zostały nie tylko w pierwotnym zapytaniu
    Wnioskodawczyni dotyczącym nieruchomości z działki o nr 1, ale również w drugim
    wniosku Wnioskodawczyni o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej,
    prowadzonej pod sygnaturą (...), dotyczącym właśnie nieruchomości złożonej z jednej
    działki gruntu o nr 2 i nr 9.
    Pytanie 12:
    Czy plac utwardzony kostką brukową i betonem stanowi budynek w rozumieniu art. 3 pkt
    2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.) lub
    budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy (proszę wskazać)?
    Pytanie 13:
    Czy cokół (fundament) betonowy stanowi budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy
    Prawo budowlane lub budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy (proszę wskazać)?
    Odpowiedź 12-13:
    Art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stanowi:
    · w punkcie 1, że pod pojęciem obiektu budowlanego należy rozumieć budynek, budowlę
      bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
      budowlanych;
    · w punkcie 2, że pod pojęciem budynku należy rozumieć taki obiekt budowlany, który
      jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród
      budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
    · w punkcie 3, że pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany
      niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska,
      mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
      antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
      reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
      zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
      oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje

      oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu,
      budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.
    Biorąc pod uwagę powyższe ustawowe definicje, w ocenie Wnioskodawczyni, cokół
    (fundament betonowy) dla nieistniejącej już budki, którą można by uznać w chwili jej
    zbudowania jedynie za obiekt małej architektury według definicji z art. 3 pkt 4 ww. ustawy,
    można tenże cokół co najwyżej uznać za część budowli.
    Natomiast plac utwardzony kostką brukową oraz betonem w ocenie Wnioskodawczyni,
    można by było uznać za budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy. Co potwierdzić
    może fakt, że działka nr 1, opisana w, oznaczona jako inne tereny zabudowane zarówno
    we właściwej księdze wieczystej o nr X.
    W załączeniu Wnioskodawczyni przesyła wyciąg z mapy katastralnej uwzględniający tenże
    cokół (fundament betonowy) na terenie działki o nr 1.
    Pytania 14-18:
    Jeżeli plac utwardzony kostką brukową i betonem i/lub cokół (fundament) betonowy
    stanowi budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane lub budowlę w
    rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy – zgodnie z odpowiedzią na powyższe pytania nr 12-13
    – to należy odpowiedzieć na poniższe pytania nr 14-18. Odpowiedzi proszę udzielić
    osobno dla każdego budynku (w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane) oraz
    każdej budowli (w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane).
    Pytanie 14:
    Czy w odniesieniu do ww. budynków/budowli doszło/dojdzie do pierwszego zasiedlenia w
    rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) i czy od tego momentu do momentu planowanej
    sprzedaży tych budynków/budowli upłynął/upłynie okres co najmniej 2 lat?
    Pytanie 15:
    Czy były/będą ponoszone wydatki na ulepszenie ww. budynków/budowli w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% ich wartości początkowej?
    Pytanie 16:
    Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca, to czy po tym ulepszeniu zostały
    /zostaną one oddane do użytkowania? Czy od ww. oddania do użytkowania do momentu
    planowanej sprzedaży upłynął/upłynie okres co najmniej 2 lat?
    Pytanie 17:
    Czy w stosunku do ww. budynków/budowli przysługiwało/będzie przysługiwało Pani
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    Pytanie 18:
    Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 15 jest twierdząca, to czy w stosunku do tych wydatków
    przysługiwało/będzie przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego?
    Odpowiedź 14-18:
    Plac utwardzony kostką brukową oraz cokół betonowy, jako elementy nieruchomości
    trwale z gruntem związane, przynależące jako części składowe do nieruchomości
    gruntowej w postaci działki o nr 1 w księdze wieczystej o nr X, uznać można definicji z art.
    3 pkt 4 ww. ustawy, można tenże cokół co najwyżej uznać za część budowli obiektu
    budowanego.

    Natomiast plac utwardzony kostką brukową oraz betonem w ocenie Wnioskodawczyni
    można by było uznać za budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy. Co potwierdzić
    może fakt, że działka nr 1, opisana w, oznaczona jako inne tereny zabudowane zarówno
    we właściwej księdze wieczystej o nr X.
    Uporządkowanie i utwardzenie działki nr 1 kostką brukową i betonem, ukończono w roku
    2004 i od momentu zakończenia utwardzania działki były one oddane do użytkowania
    zarówno pierwotnym współwłaścicielom nieruchomości, następnie w roku 2013 obecnej
    właścicielce nieruchomości, a także kolejnym najemcom tego placu.
    Art. 2 pkt 14 ustawy o VAT stanowi, że przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu,
    jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Uznać można zatem, że doszło już do pierwszego zasiedlenia tych budynków w okresie od
    roku 2004 do roku 2013. Zatem upłynął już okres znacznie dłuższy niż dwa lata od
    pierwszego zasiedlenia placu.
    Od chwili nabycia wyłącznej własności nieruchomości złożonej z działki o nr 1,
    utwardzonej kostką brukową i betonem, opisanej w księdze wieczystej o nr KW X, 20
    sierpnia 2013 r., Wnioskodawczyni nie dokonywała żadnych ulepszeń ww. nieruchomości
    – placu, a zatem nie ponosiła wydatków na jej znaczne ulepszenie. W okresie od roku 2013
    do dnia dzisiejszego Wnioskodawczyni dokonywała jedynie nakładów niezbędnych do
    utrzymania placu w niepogorszonym stanie technicznym, wykonując niezbędne bieżące
    naprawy, na które nakłady ponosiła z majątku osobistego, a wartość tych nakładów nie
    przekroczyła 30% wartości początkowej nieruchomości.
    Koszt uporządkowania i utwardzenia działki, oraz koszt materiałów budowlanych
    finansowany był ze środków prywatnych ówczesnych współwłaścicieli nieruchomości, jako
    osób fizycznych, a koszty te ponoszone nie miały związku z działalnością gospodarczą, w
    związku z czym nie przysługiwało współwłaścicielom prawo obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego co do zakupionych materiałów budowlanych.
    Wyłączne prawo własności do nieruchomości złożonej z działki o nr 1, utwardzonej kostką
    brukową i betonem, opisanej w księdze wieczystej o nr X Wnioskodawczyni nabyła do
    majątku osobistego na podstawie szeregu czynności prawnych, które nie podlegały
    opodatkowaniu podatkiem VAT i z tytułu żadnej z tych czynności nie przysługiwało
    Wnioskodawczyni prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, gdyż na żadnym etapie nabycia nie wystąpił i nie został naliczony podatek
    VAT.
    Nabycie tej nieruchomości nastąpiło do majątku osobistego Wnioskodawczyni jako osoby
    fizycznej w celach niezwiązanych z działalnością gospodarczą i jako osoba fizyczna
    Wnioskodawczyni dokona jej sprzedaży z Jej majątku osobistego, a sprzedaż ta nie będzie
    w żaden sposób związana z prowadzoną przeze Wnioskodawczynię jednoosobową
    działalnością gospodarczą o profilu kateringowym.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawczyni, nie przysługuje Jej i w przypadku
    utrzymania obecnej sytuacji faktycznej i prawnej, nie będzie Jej przysługiwać prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jako że nabycie
    nieruchomości nie spowodowało wystąpienia i naliczenia podatku VAT i nie powinien on
    wystąpić w momencie sprzedaży przez Wnioskodawczynię tej nieruchomości, jako że
    sprzedawać ją będzie jako osoba fizyczna z Jej majątku osobistego, a sprzedaż ta będzie
    czynnością prawną w żaden sposób nie związaną z prowadzoną przez Wnioskodawczynię
    działalnością gospodarczą o profilu kateringowym.
    Pytania 19-20:

    Odpowiedzi na poniższe pytania nr 19-20 proszę udzielić osobno dla działki nr 1 oraz –
    jeżeli plac utwardzony kostką brukową i betonem i/lub cokół (fundament) betonowy
    stanowi budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane lub budowlę w
    rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy (zgodnie z odpowiedzią na pytania nr 12-13) – dla
    każdego budynku (w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane) i każdej budowli (w
    rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane).
    Pytanie 19:
    Czy ww. działka/budynki/budowle od momentu nabycia/wytworzenia przez
    Wnioskodawczynię były, są i będą wykorzystywane wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku VAT? Jeżeli tak, to proszę podać podstawę zwolnienia.
    Odpowiedź 19:
    Nieruchomość złożona z działki o nr 1, utwardzonej kostką brukową i betonem, opisana w
    księdze wieczystej o nr X, nie była i nie jest obecnie wykorzystywany przez
    Wnioskodawczynię do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem
    VAT lub zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT.
    Plac ten był wykorzystywany głównie jako parking lub plac użytkowy i z tego powodu plac
    ten jest od wielu lat przedmiotem odpłatnych umów najmu, zawieranych na czas
    nieokreślony, przez Wnioskodawczynię jako właścicielkę tej nieruchomości i osobę
    fizyczną, a osobami trzecimi. W chwili obecnej plac ten jest wynajmowany jako plac
    manewrowy dla szkół nauki jazdy. Ww. umowy odpłatnego najmu placu zgłoszone zostały
    do Urzędu Skarbowego i rozliczane w ramach ryczałtu podatkowego (tzw. PPE).
    Pytanie 20:
    Czy z tytułu nabycia/wytworzenia ww. działki/budynków/budowli przysługiwało/będzie
    przysługiwało Wnioskodawczyni prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego? Czy przy nabyciu/wytworzeniu wystąpił podatek VAT?
    Odpowiedź 20:
    Wyłączne prawo własności do nieruchomości złożonej z działki o nr 1, utwardzonej kostką
    brukową i betonem, opisanej w księdze wieczystej o nr X Wnioskodawczyni nabyła do
    majątku osobistego na podstawie szeregu czynności prawnych, które nie podlegały
    opodatkowaniu podatkiem VAT i z tytułu żadnej z tych czynności nie przysługiwało
    Wnioskodawczyni prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, gdyż na żadnym etapie nabycia nie wystąpił i nie został naliczony podatek
    VAT.
    Nabycie tej nieruchomości nastąpiło do majątku osobistego Wnioskodawczyni jako osoby
    fizycznej w celach niezwiązanych z działalnością gospodarczą i jako osoba fizyczna
    Wnioskodawczyni dokona jej sprzedaży z Jej majątku osobistego, a sprzedaż ta nie będzie
    w żaden sposób związana z prowadzoną przez Wnioskodawczynię jednoosobową
    działalnością gospodarczą o profilu kateringowym.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawczyni, nie przysługuje Jej i w przypadku
    utrzymania obecnej sytuacji faktycznej i prawnej, nie będzie Jej przysługiwać prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jako że nabycie
    nieruchomości nie spowodowało wystąpienia i naliczenia podatku VAT i nie powinien on
    wystąpić w momencie sprzedaży przez Wnioskodawczynię tej nieruchomości, jako że
    sprzedawać ją będzie jako osoba fizyczna z Jej majątku osobistego, a sprzedaż ta będzie
    czynnością prawną w żaden sposób nie związaną z prowadzoną przez Wnioskodawczynię
    działalnością gospodarczą o profilu kateringowym.
    Pytania

    1. Czy sprzedaż działki gruntu o nr 1 z placem utwardzonej kostką brukową i betonem,
      jako części składowej nieruchomości gruntowej trwale z gruntem związanej, w
      przedstawionym stanie faktycznym podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT?
    2. Czy w związku ze sprzedażą działki gruntu o nr 1 z placem utwardzonej kostką
      brukową i betonem, jako części składowej nieruchomości gruntowej trwale z gruntem
      związanej, w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawczyni uznana zostanie
      za podatnika podatku VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z definicją z art. 2 ust. 22 ustawy o podatku VAT, przez sprzedaż rozumie się
    odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
    towarów poza jego terytorium, oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, dotyczy to
    także nieruchomości.
    Jednakże nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ustawa o podatku VAT zawiera
    szereg zwolnień z podatku związanych z nieruchomościami.
    Na przykład art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia z podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z art. 2 ust. 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    gospodarowaniu przestrzennym.
    Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać
    wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz – w
    przypadku braku takiego planu – wydanych decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu. Opodatkowane są zatem dostawy towarów bądź usług,
    których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami
    budowlanymi w rozumieniu powszechnie obowiązujących przepisów prawa.
    Kolejne zwolnienie dostawy nieruchomości z podatku VAT wskazane jest w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT, według którego z podatku VAT zwolnione są dostawy budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim, oraz kiedy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą
    budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    W kontekście ustawy o VAT, pierwszym zasiedleniem jest oddanie budynku, budowli lub
    ich części do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, albo rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu
    lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Ustawa o VAT przewiduje jeszcze jedno zwolnienie nieruchomości z podatku.
    Art. 43 ust. 1 pkt 10a wskazuje, że zwolnienie obejmuje również dostawę budynków,
    budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie
    budowlanym – należy przez to rozumieć: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami

    technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i
    urządzeniami, obiekt małej architektury.
    Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
    obiektem małej architektury, np.: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
    tunele, przepusty, sieci techniczne, wolnostojące maszty antenowe, wolnostojące trwale
    związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
    ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolnostojące instalacje przemysłowe lub
    urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania
    wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci
    uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane
    urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni
    jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne
    pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową, co
    potwierdza treść art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Z ww. przepisów prawa
    budowlanego wynika również, że plac utwardzony na działce o nr 1 należy zaliczyć do
    kategorii budowli.
    Przedmiotem przyszłej umowy sprzedaży ma być nieruchomość złożona z działki gruntu o
    nr 1, o powierzchni (...) ha, opisana w księdze wieczystej nr KW X, utwardzona kostką
    brukową i betonem, położona (...), w obszarze oznaczonym w planie zagospodarowania
    przestrzennego symbolem (...) – teren usług komercyjnych o charakterze ponadlokalnym.
    Dodatkowo działka ta oznaczona jest w katastrze nieruchomości jako inne tereny
    zabudowane. Biorąc pod uwagę powyższe, działka o nr 1 powinna być traktowana jak
    działka zabudowana. Nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło do majątku
    osobistego Wnioskodawczyni jako osoby fizycznej w drodze szeregu czynności prawnych
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, takich jak: sądowe przysądzenie
    własności nieruchomości po licytacji komorniczej, umów o zniesienie współwłasności
    nieruchomości oraz umowy darowizny. W stosunku do tej nieruchomości nie wystąpił na
    żadnym z etapów nabycia obowiązek zapłaty podatku VAT. W związku z tym,
    Wnioskodawczyni nie będzie miała możliwości skorzystania z prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jej sprzedaży. W ocenie
    Wnioskodawczyni, sprzedaż tej nieruchomości stanowić będzie czynność osoby fizycznej
    rozporządzającej swoim majątkiem osobistym i należącym do Niej prawie własności
    nieruchomości.
    Jednakże, gdyby indywidualna interpretacja podatkowa wskazała, że sprzedaż ww.
    nieruchomości powinna zostać potraktowana jako odpłatna dostawa towarów lub
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, w myśl przepisów ustawy o podatku VAT,
    sprzedaż ww. nieruchomości podlegać będzie zwolnieniu od podatku VAT wskazanym w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, według którego od podatku
    VAT zwolnione są dostawy budynków, budowli lub ich części, kiedy ich sprzedaż następuje
    w okresie, kiedy okres od pierwszego zasiedlenia do sprzedaży nieruchomości był
    znacznie dłuższy niż dwa lata.
    Poza tym, biorąc pod uwagę historię użytkowania nieruchomości, Wnioskodawczyni
    użytkowanie działki o nr 1 oraz placu utwardzonego nie jest pierwszym ich zasiedleniem i
    użytkowaniem. Co więcej, Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków na ulepszenie ww.
    opisanej nieruchomości, a koszty bieżących napraw wykonywanych w okresie od roku
    2013 do dnia dzisiejszego ponoszone były wyłącznie celem utrzymania niepogorszonego
    stanu technicznego budynków i nie przekroczyły one 30% wartości początkowej tych
    obiektów.
    Dodatkowo, sprzedaż nieruchomości będzie obciążona podatkiem VAT, tylko wtedy kiedy
    zostanie wykonana przez podatnika podatku VAT, a więc osobę prowadzącą działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W myśl ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej, oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność

    gospodarczą, o której mowa w ustawie o VAT, bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności.
    Działalność gospodarcza, zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług określony w ustawie pokazuje, że
    aby faktycznie zaistniała konieczność opodatkowania danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    W tym miejscu podkreślenia wymaga fakt, że chociaż Wnioskodawczyni jest obecnie
    płatnikiem podatku VAT w związku z czynnym prowadzeniem działalności gospodarczej, to
    charakter tej działalności nie ma nic wspólnego z działalnością deweloperską, budowlaną,
    czy z obrotem nieruchomościami. Jednoosobowa działalność gospodarcza
    Wnioskodawczyni związana jest wyłącznie ze świadczeniem usług gastronomicznych –
    kateringowych.
    Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r.
    (orzeczenie o sygn. C-180/10 i C-181/10) stwierdza, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Dodatkowo liczba i zakres transakcji sprzedaży również nie ma
    charakteru decydującego.
    Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia
    między czynnościami dokonywanymi prywatnie a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Trybunał stwierdził jasno, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać
    również jako czynności osobiste.
    W świetle powyższego orzeczenia fakt, że przed sprzedażą dokonano podziału gruntu na
    działki także nie jest decydująca. Decydującego charakteru nie ma też długość okresu, w
    jakim te transakcje następowały ani wysokość osiągniętych z nich przychodów.
    Wszystkie te elementy mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym.
    Zdaniem Trybunału inaczej jest natomiast w przypadku, gdy sprzedający nieruchomość
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów i handlowców. Mogłyby one polegać
    na przykład na uzbrojeniu terenu albo na czynnościach marketingowych. Działania takie
    nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, wobec czego w takiej
    sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Sama czynność prawna polegająca na sprzedaży będzie
    stanowiła czynność przekraczający zwykły zarząd nieruchomością, ale nie jest ona przez to
    w żaden sposób niemożliwa wykonania przez osobę fizyczną zarządzającą swoim
    majątkiem osobistym i nie musi być ona jednoznaczna z odpłatną dostawą towarów lub
    usług.
    Sprzedaż nieruchomości opisanej w KW X, obejmującej działkę o nr 1 wraz z placem
    utwardzonym trwale z gruntem związanym, stanowiącym część składową nieruchomości
    gruntowej, nie będzie dokonywana w ramach prowadzenia działalności gospodarczej
    prowadzonej przez podatnika w myśl ustawy o VAT. Nie powinna ona być zatem
    traktowana jako dostawa towaru lub usługi, lecz jako czynność prawna osoby fizycznej
    rozporządzającej swoim majątkiem prywatnym i dotycząca wyłącznie jej majątku
    osobistego, a tym samym nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku – jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    tego podatku.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Rozstrzygając powyższe zagadnienie należy odnieść się również do przepisów prawa
    wspólnotowego, przede wszystkim art. 9 ust. 1 Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.), według którego:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Na mocy art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają
    do wykorzystania towaru (np. nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika tego podatku.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują one sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, ani też nie został wykorzystany w trakcie
    jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    Natomiast wykorzystywanie składników majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania i które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku,
    wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Zatem wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi działalność
    gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy. Zasadnym jest odwołanie się do treści
    orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży
    przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
    przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku prywatnego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 (Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE), który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Kwestia opodatkowania sprzedaży działek była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych
    Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina
    Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Wynika z
    niego, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą

    podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie
    czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    W powyższym wyroku TSUE stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Okoliczność, że
    osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia.
    W rozumieniu zagadnienia dotyczącego statusu podatnika pomóc może uchwała
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07. NSA
    stwierdził, że formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Jak wyjaśniono powyżej, w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla
    określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i

    usług. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako
    podatnik podatku VAT, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że nabyła Pani udział 1/3 części nieruchomości – dwóch
    niezabudowanych działek nr 2 oraz nr 3. Działka nr 3 została podzielona na działki: 4, 5, 6
    – postępowanie o podział zainicjowane zostało przez Gminę Miejską w związku z planami
    wywłaszczenia części działki nr 3 pod przyszłą budowę drogi lokalnej; wniosek o
    zatwierdzenie planu podziału nieruchomości złożony został m.in. przez Panią jako
    współwłaścicielkę działki nr 3. Następnie, działka nr 6 podzielona została na dwie działki nr
    7 i nr 8 – na podstawie decyzji zatwierdzającej plan podziału działki złożony z wniosku
    współwłaścicieli działki (m.in. Pani) – celem dokonania częściowego zniesienia
    współwłasności działek. W wyniku zawarcia umowy o zniesieniu współwłasności,
    przyznano Pani udział w wysokości 1/2 części nieruchomości, składającej się wtedy z
    dwóch częściowo zabudowanych działek nr 2 i nr 7. Następnie, współwłaściciele
    nieruchomości zawarli umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej oraz umowę
    częściowego zniesienia współwłasności, w której ponownie dokonano częściowego
    zniesienia współwłasności nieruchomości, przypisując Pani własność w udziałach w
    wysokości 29/40. Wyłączne prawo własności nieruchomości nabyła Pani na podstawie
    umowy darowizny. Na Pani wniosek, jako wyłącznej właścicielki nieruchomości,
    przeprowadzony został podział geodezyjny i katastralny działki nr 7. Działkę o nr 7
    podzielono na mniejszą działkę nr 9 oraz większą działkę nr 1 – podział ten miał na celu
    uporządkować sytuację prawną i faktyczną nieruchomości przed wystawieniem jej na
    sprzedaż. Jest Pani w chwili obecnej wyłącznym właścicielem nieruchomości – działki nr 1.
    Działka nr 1 stanowi plac utwardzony kostką brukową i betonem. Na terenie działki
    wylano cokół betonowy, jako fundament budki-stróżówki, która w chwili obecnej już nie
    istnieje, ale fundament betonowy jest nadal widoczny zarówno na nieruchomości, jak i na
    mapie katastralnej. Uporządkowanie i utwardzenie działki kostką brukową i betonem
    miało na celu wyrównanie terenu działki, utwardzenie jej w sposób trwały, pozwalający na
    użytkowanie jej jako plac użytkowy lub przestrzeń parkingowa i potencjalny odpłatny
    najem. W planie zagospodarowania przestrzennego obszar, w którym zlokalizowana jest
    nieruchomość, oznaczony jest symbolem (...) – teren usług komercyjnych o charakterze
    ponadlokalnym, związanych w szczególności z ruchem samochodowym, w tym centra
    handlowe oraz stacje paliw. Plac ten był wykorzystywany głównie jako parking lub plac
    użytkowy i z tego powodu plac ten jest od wielu lat przedmiotem odpłatnych umów
    najmu, zawieranych na czas nieokreślony, przez Panią. W chwili obecnej plac ten jest
    wynajmowany jako plac manewrowy dla szkół nauki jazdy. Będąca wyłącznym
    właścicielem nieruchomości (działki nr 1), nosi się Pani z zamiarem sprzedaży tejże
    nieruchomości.
    Pani wątpliwości dotyczą niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz nieuznania Pani za podatnika podatku VAT w
    związku ze sprzedażą działki (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    W tym miejscu wskazać należy, że dla uznania czynności za wykonywaną w ramach
    działalności gospodarczej nie ma znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z
    jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w
    przedmiotowej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie Pani podjęła
    /podejmie w odniesieniu do planowanej sprzedaży działki.
    W pierwszej kolejności przeanalizować należy, czy w odniesieniu do tej sprzedaży będzie
    Pani uznana za podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,

    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. budynków) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą
    na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie nieruchomości przez
    jego najemcę.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce
    poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing, itp.).
    Istota umowy najmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia
    usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca za oddaną mu w najem rzecz płaci
    umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a
    przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Z treści przywołanego wyżej art. 8 ust. 1 ustawy i przedstawionych w tym zakresie
    objaśnień wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich
    działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa należy zatem stwierdzić, że świadczenie usług
    najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej. W
    konsekwencji najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa
    w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży działki nie będzie Pani zbywała majątku
    prywatnego, ale majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.

    Jak zostało wskazane powyżej, majątek prywatny to majątek danej osoby fizycznej, który
    nie jest przez nią wykorzystywany dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, a w
    całym okresie posiadania tego majątku osoba ta musi wykazywać zamiar wykorzystywania
    go w ramach majątku prywatnego.
    Wynajem przez Panią działki stanowiącej plac utwardzony kostką brukową i betonem
    spowodowało, że utraciła ona charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie przez
    Panią w sposób ciągły dla celów zarobkowych ww. działki (stanowiącej plac utwardzony
    kostką brukową i betonem) powoduje, że jest ona wykorzystywana w prowadzonej przez
    Panią działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku prywatnego. Wskazała
    Pani, że uporządkowanie i utwardzenie działki kostką brukową i betonem miało na celu
    wyrównanie terenu działki, utwardzenie jej w sposób trwały, pozwalający na użytkowanie
    jej jako plac użytkowy lub przestrzeń parkingowa i potencjalny odpłatny najem. Plac był
    wykorzystywany głównie jako parking lub plac użytkowy i z tego powodu plac ten jest od
    wielu lat przedmiotem odpłatnych umów najmu, zawieranych na czas nieokreślony, przez
    Panią. W chwili obecnej plac ten jest wynajmowany jako plac manewrowy dla szkół nauki
    jazdy. Dodatkowo, w planie zagospodarowania przestrzennego obszar, w którym
    zlokalizowana jest nieruchomość, oznaczony jest symbolem (...) – teren usług
    komercyjnych o charakterze ponadlokalnym, związanych w szczególności z ruchem
    samochodowym, w tym centra handlowe oraz stacje paliw. Tym samym należy stwierdzić,
    że nie cele prywatne – w Pani przypadku brak jest czynności charakteryzujących zarząd
    majątkiem prywatnym – a cele gospodarcze leżą u podstaw Pani działania, wobec czego
    czynność zbycia działki nie będzie stanowiła rozporządzania majątkiem prywatnym, gdyż
    działka ta ze względu na swój charakter oraz pełnione funkcje utraciły walor majątku
    prywatnego.
    W tym miejscu ponownie wskazać należy, że jak wynika z cytowanego wyżej orzeczenia
    TSUE podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku prywatnym. Natomiast
    przedstawione okoliczności sprawy nie potwierdzają takich Pani zamiarów. Należy
    bowiem podkreślić, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale
    wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia
    okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach
    zainteresowanej osoby, lecz muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające
    przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Jak wynika z
    powyższego, w niniejszej sprawie nie miało to miejsca.
    Wskazać należy, że sposobu wykorzystywania przez Panią działki nie można przypisać
    znamion wykorzystywania majątku w celach prywatnych. Z okoliczności sprawy nie
    wynika, aby działka przez cały okres jej posiadania zaspokajała wyłącznie Pani potrzeby
    prywatne.
    Jak już wskazano powyżej, z orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość stanowiła
    majątek prywatny, to podatnik musi w całym okresie jej posiadania wykazywać zamiar
    wykorzystywania danej nieruchomości czy jej części, w ramach majątku prywatnego.
    Wobec tego, sprzedaż przez Panią działki nr 1, będzie dostawą dokonaną w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani będzie działała
    jako podatnik zdefiniowany w art. 15 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy, o której mowa
    wyżej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż działki nr 1 z placem, utwardzonej kostką
    brukową i betonem, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku ze
    sprzedażą ww. działki będzie działała Pani jako podatnik podatku VAT.

    Zatem, Pani stanowisko w tym zakresie – pytanie oznaczone we wniosku nr 1 i nr 2 –
    należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Pani wniosku (pytań ostatecznie sformułowanych w uzupełnieniu wniosku). Inne kwestie
    przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej,
    rozpatrzone.
    Należy zwrócić uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w
    ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z powyższym
    załączone do wniosku dokumenty nie mogą być przedmiotem merytorycznej analizy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.