Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.91.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych
dla części gospodarczej w projekcie polegającego na (...).
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2f
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od towarów i usług, w kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od
    wydatków poniesionych dla części gospodarczej w projekcie polegającego na (...).
    Ww. wniosek uzupełnili Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 marca 2025
    r. (data wpływu 17 marca 2025 r.) oraz pismem z 18 marca 2025 r. (data wpływu 19 marca
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem projektu jest (...). Jego utworzenie będzie wiązało się z przebudową i
    adaptacją pracowni celem dostosowania istniejących pomieszczeń pod montaż nowego
    wyposażenia i aparatury naukowo-badawczej (niewielkie zmiany przestrzenne w

    pomieszczeniach Wydziału (...),(...) w budynku przy ul. (...) w ramach istniejących
                    2pomieszczeń o pow. ok (...) m, które nie naruszają konstrukcji budynku) oraz dostawą i
    montażem wyposażenia i aparatury naukowo-badawczej tj. dynamicznego modelu
    symulującego zachowania się mikrobioty w przewodzie pokarmowym człowieka,
    spektrometru desorpcji/jonizacji laserowej wspomaganej matrycą z tandemowym
    analizatorem czasu przelotu (....) oraz chromatografu cieczowego z detektorem masowym
    typu potrójny kwadrupol i jonizacją przez elektrorozpylanie i uniwersalnym detektorem
    rozproszenia światła lub innym o podobnych możliwościach analitycznych. Projekt
    przyczyni się do rozwijania i wzmacniania zdolności badawczych i innowacyjnych oraz do
    wykorzystywania zaawansowanych technologii.
    Infrastruktura badawcza będąca przedmiotem projektu będzie wykorzystywana przez
    Państwa zarówno do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów
    prawa wspólnotowego dotyczących pomocy publicznej, jak i do prowadzenia działalności
    niegospodarczej.
    W związku z tym faktem, ustalona została metoda podziału infrastruktury na część
    gospodarczą i niegospodarczą, przedstawiająca się następująco:
      - część gospodarcza: (...)%,
      - część niegospodarcza: (...)%.
    Jako kryterium podziału przyjęto czas wykorzystania infrastruktury badawczej, mierzony
    liczbą roboczogodzin przeznaczonych na realizację prac badawczo-rozwojowych w
    ramach poszczególnych części. Wskazany powyżej podział procentowy (...)%/(...)%) dotyczy
    wykorzystania infrastruktury badawczej w okresie operacyjnym, tj. po zakończeniu
    inwestycji. Jest to podział, który będzie wiążący dla przedmiotowego projektu przez cały
    okres funkcjonowania wspartej infrastruktury badawczej. Weryfikacja podziału projektu
    na część gospodarczą i niegospodarczą będzie realizowana w odniesieniu do corocznych
    odpisów amortyzacyjnych środków trwałych, na podstawie liczby roboczogodzin
    wynikających z prowadzonej ewidencji czasu pracy infrastruktury badawczej. Jednocześnie
    dla niniejszego projektu będzie prowadzona wyodrębniona ewidencja księgowa, w
    ramach której wszelkie koszty i dochody z każdego rodzaju działalności rozliczane będą
    osobno, z zachowaniem konsekwentnego stosowania obiektywnie uzasadnionych zasad
    rachunku kosztów. Mienie powstałe w wyniku realizacji projektu będzie wykorzystywane
    do różnych kategorii czynności (np. czynności niepodlegających opodatkowaniu oraz
    czynności opodatkowanych podatkiem, albo czynności opodatkowanych, zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu, itp.).
    Będą Państwo figurowali jako nabywca towarów i usług w fakturach VAT związanych z
    realizacją projektu będącego przedmiotem wniosku.
    Mienie powstałe w wyniku realizacji projektu będzie wykorzystywane przez Państwa do
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361 t.j.), jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i
    usług. Jednocześnie będą mieli Państwo możliwość jednoznacznego przypisania wydatków
    w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz będą mieli Państwo obiektywną możliwość odrębnego
    przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Na pytanie Organu „Czy są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT?”, podali
    Państwo, że „Tak”.
    Na pytanie Organu „Jaka jest nazwa projektu będącego przedmiotem wniosku?”, podali
    Państwo, że „Nazwa projektu: „...”.

    Na pytanie Organu „Proszę wyjaśnić co Państwo rozumieją pod pojęciem „wydatki
    ponoszone dla części niegospodarczej” oraz „wydatki ponoszone dla części gospodarczej”?
      a) Czy „wydatki ponoszone dla części gospodarczej” będą służyły wyłącznie do
        działalności opodatkowanej podatkiem VAT?”, podali Państwo „Tak”.
      b) Czy „wydatki ponoszone dla części niegospodarczej” będą służyły wyłącznie do
        działalności niepodlegającej opodatkowaniu i/lub zwolnionej od podatku?”, podali
        Państwo „Tak”.
    Na pytanie Organu „Czy mają Państwo możliwość przypisania nabywanych w ramach
    projektu towarów i usług odrębnie do „wydatków ponoszonych dla części gospodarczej”
    oraz odrębnie do „wydatków ponoszonych dla części niegospodarczej”?”, podali Państwo
    „Tak”.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 17 marca 2025 r.):
    Czy od wydatków poniesionych dla części gospodarczej Uczelnia będzie miała prawo
    odliczyć podatek VAT naliczony?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stoją Państwo na stanowisku, że będą mieli Państwo możliwość częściowego odzyskania
    podatku VAT w projekcie, czyli prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 43 ust.
    1 pkt 26 ustawy o VAT usługi świadczone przez uczelnie są zwolnione z podatku VAT.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Ponieważ
    towary i usługi wytworzone w ramach projektu dla części niegospodarczej nie będą służyły
    do wykonywania czynności opodatkowanych (sprzedaży), co zgodnie z art. 86 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego
    związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, Beneficjent nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT od
    wydatków poniesionych dla części niegospodarczej - koszt podatku VAT jest kosztem
    kwalifikowanym w projekcie. Natomiast od wydatków poniesionych dla części
    gospodarczej będzie miał prawo odliczyć podatek VAT - koszt podatku VAT jest kosztem
    niekwalifikowanym w projekcie. Wydatki ponoszone dla części gospodarczej będą służyły
    wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, wydatki ponoszone dla części
    niegospodarczej będą służyły wyłącznie do działalności niepodlegającej opodatkowaniu i
    /lub zwolnionej od podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”.
    W myśl tego przepisu:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych.
    Należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości przy nabyciu
    towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi, brak jest natomiast takiego
    prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
    Należy także zaznaczyć, że wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje
    zawarte w art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Z kolei z art. 86 ust. 2e cyt. ustawy wynika, że:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia
      kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu
      skarbowego w formie protokołu.
    Jak wynika z art. 86 ust. 2f ww. ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się
      odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami

      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej:
    rozporządzeniem. Należy zauważyć, że wśród wymienionych w tym rozporządzeniu
    podmiotów Minister Finansów wskazał również uczelnie publiczne i instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia:
      W przypadku uczelni publicznej, jako sposób określenia proporcji uznaje się sposób
      ustalony według wzoru:
      X=Ax100/A+F
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej uczelni publicznej,
      F - sumę wykorzystanych przez uczelnię publiczną środków obejmującą subwencje,
      dotacje i inne środki o podobnym charakterze przeznaczone w danym roku przez tę
      uczelnię na zadania, o których mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619), których realizacja nie
      mieści się w działalności gospodarczej, wynikające ze sprawozdania z wykonania
      planu rzeczowo-finansowego tej uczelni, z wyłączeniem środków finansowych
      przeznaczonych na stypendia dla studentów lub doktorantów.
    Zgodnie z § 8 ww. rozporządzenia:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3–
      7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z
    tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W myśl art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Stosownie do art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1. przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł –
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2. nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje zatem, że na podstawie art. 90 ust. 1
    ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z
    czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje.

    Należy jednak podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w
    art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności
    wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą
    czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie
    nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik
    winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku
    wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie przysługuje więc w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że przedmiotem projektu jest (...). Projekt
    przyczyni się do rozwijania i wzmacniania zdolności badawczych i innowacyjnych oraz do
    wykorzystywania zaawansowanych technologii.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
    poniesionych dla części gospodarczej w projekcie.
    Przypomnieć raz jeszcze należy, że podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy
    analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych
    nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia,
    czyli sprzedażą generującą podatek należny.
    Jak wskazano wyżej, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić
    jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych
    przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Należy podkreślić, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie
    konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są

    związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego
    prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy przyporządkowanie ponoszonych wydatków do poszczególnych
    rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik powinien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy,
    a w przypadku wystąpienia czynności zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem –
    także proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o VAT.
    Z treści wniosku wynika, ze mienie powstałe w wyniku realizacji projektu będzie
    wykorzystywane przez Państwa do działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i
    usług. Jednocześnie będą mieli Państwo możliwość jednoznacznego przypisania wydatków
    w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz będą mieli Państwo obiektywną możliwość odrębnego
    przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że wydatki ponoszone dla części gospodarczej
    będą służyły wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, a wydatki
    ponoszone dla części niegospodarczej będą służyły wyłącznie do działalności
    niepodlegającej opodatkowaniu i/lub zwolnionej od podatku. Ponadto mają Państwo
    możliwość przypisania nabywanych w ramach projektu towarów i usług odrębnie do
    wydatków ponoszonych dla części gospodarczej oraz odrębnie do wydatków ponoszonych
    dla części niegospodarczej.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, z
    którego wynika, że będą Państwo wykorzystywali mienie powstałe w wyniku realizacji
    projektu do różnych kategorii czynności, tj. czynności opodatkowanych, zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu i – jak Państwo jednoznacznie wskazali –
    będą mieli Państwo możliwość przypisania nabywanych w ramach projektu towarów i
    usług odrębnie do wydatków ponoszonych dla części gospodarczej, które będą służyły
    wyłącznie działalności opodatkowanej podatkiem VAT oraz odrębnie do wydatków
    ponoszonych dla części niegospodarczej, które będą służyły wyłącznie działalności
    niepodlegającej opodatkowaniu i/lub zwolnionej od podatku VAT należy stwierdzić, że
    będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    poniesionych dla części gospodarczej w projekcie, natomiast nie będzie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących części
    niegospodarczej.
    Zaznaczenia wymaga, że mogą Państwo zrealizować prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art.
    88 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – rozpatrzone.
    Należy nadmienić, że kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń
    dotyczących wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym
    kwalifikowalności podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez
    przepisy prawa podatkowego. Określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych
    dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy
    z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz.
    1259 ze zm.), należy do zadań instytucji zarządzającej, która na podstawie art. 25 ust. 1
    ww. ustawy, odpowiada za prawidłową realizację programu operacyjnego. W związku z
    powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Interpretacja została wydana w oparciu o
    Państwa wskazanie, że wydatki ponoszone dla części gospodarczej będą służyły wyłącznie
    do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, a wydatki ponoszone dla części
    niegospodarczej będą służyły wyłącznie do działalności niepodlegającej opodatkowaniu i
    /lub zwolnionej od podatku. Ponadto mają Państwo możliwość przypisania nabywanych w
    ramach projektu towarów i usług odrębnie do wydatków ponoszonych dla części
    gospodarczej oraz odrębnie do wydatków ponoszonych dla części niegospodarczej. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność, a Państwo ponoszą
    wszelkie negatywne konsekwencje przedstawienia zdarzenia przyszłego niezgodnego z
    rzeczywistością.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Interpretacja nie wywoła skutków podatkowoprawnych w postaci ochrony, o
    której mowa w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w..... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.