Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.11.2025.3.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-31
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5b-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 11
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych
    jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Wniosek został uzupełniony pismami z 13 lutego i 26 marca 2025 r. (daty
    wpływu).
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będącą stroną postępowania:
      A.A
      ul. (...)
      NIP: (...);
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

      B.B
      ul. (...)
      NIP: (...).
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki cywilnej X z siedzibą na terenie Rzeczypospolitej
    Polskiej - dalej jako „Spółka”, w której posiada 50% udziałów.
    Wnioskodawca jako wspólnik spółki oraz podatnik podatku dochodowego od osób
    fizycznych rozlicza przychody i koszty spółki proporcjonalnie do swojego prawa do udziału
    w zysku, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Wnioskodawca wykonuje działalność polegającą na rozwoju i tworzeniu oprogramowania
    w sposób opisany we wniosku od 1 stycznia 2019 r. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca realizuje prace programistyczne prowadzące do powstania
    innowacyjnych rozwiązań. Efekty prac Wnioskodawcy (oprogramowanie) zawsze są
    utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych tj.:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      wykonaniem nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny i rutynowy,
    - nie są jedynie „techniczną” ale twórczą realizacją szczegółowych projektów
      realizowanych przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca jako opis tworzonego i rozwijanego oprogramowania może wskazać:
    1) (...)
      Jest to narzędzie służące do (...). Program został stworzony od podstaw, używając
      języka programowania (...). Program ma (...).
    2) (...)
      Program komputerowy służący do (...). Zostało stworzone od podstaw, używając języka
      programowania (...). Podstawowa funkcjonalność pozwala na (...).
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone lub modyfikowane przez Wnioskodawcę
    są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1062).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, a jej
    efektem jest tworzenie oprogramowania. Działania Wnioskodawcy zmierzają do
    zwiększenia oraz wykorzystania zasobów posiadanej przez niego wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych rozwiązań lub nowych zastosowań istniejących już rozwiązań.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca podejmuje aktywność,
    która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych powinny być kwalifikowane jako
    prace prowadzące do powstania utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4

    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych poprzez stworzenie nowego
    programu komputerowego lub poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego
    programu komputerowego.
    W podsumowaniu należy uznać, że projekty polegające na tworzeniu i rozwoju
    oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    czynności o charakterze programistycznym popartych wiedzą i umiejętnościami
    Wnioskodawcy. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny
    charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca oferuje oprogramowanie i udziela niewyłącznych, płatnych licencji do
    oprogramowania swoim klientom.
    Wnioskodawca tym samym osiąga dochód z tytułu udzielenia licencji do kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej (przychody IP Box). Wnioskodawca zamierza skorzystać z
    preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy
    o PIT, za okres od roku 2019 i w latach kolejnych.
    Wymaga podkreślenia jako istotne, że Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji
    pozaksięgowej dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (prawa IP Box). Wyodrębnionymi prawami IP Box są majątkowe prawa autorskie do
    oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i może ponosić także szereg kosztów bezpośrednio związanych z
    tworzeniem i rozwojem oprogramowania, takie jak:
    1. koszty serwerów, infrastruktury (...) oraz domen - są niezbędne do funkcjonowania
      oprogramowania;
    2. zakup sprzętu komputerowego - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów, drukowania dokumentacji projektowej;
    3. zakup wyposażenia biura - potrzebne do tworzenia kodu źródłowego;
    4. usługi księgowe - potrzebne do prowadzenia pełnej rachunkowości (księgi
      rachunkowe) oraz ewidencji IP BOX;
    5. koszty użytkowania samochodu, w tym zakup paliwa, koszty napraw, koszty
      eksploatacyjne - potrzebne do zapewnienia sprawnego środka transportu w celu
      możliwości zapewnienia sobie środków transportu kiedy jest to konieczne dla
      realizacji prac Wnioskodawcy;
    6. koszty abonamentu telefonicznego i abonamentu łącza internetowego -
      Wnioskodawca wykonując prace musi mieć dostęp do sieci komórkowej i Internetu
      jako, że są to zupełnie podstawowe narzędzia pracy Wnioskodawcy zapewniające, np.
      możliwość przesyłania efektów swoich prac;
    7. koszty narzędzi programistycznych - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów;
    8. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    9. audyty bezpieczeństwa kodu oprogramowania - audyty realizowane przez podmioty
      trzecie konieczne są do zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa
      aplikacji;
    10. opłata za konto deweloperskie (...) - jest to konieczna opłata z uwagi na wydawania
    oprogramowania na środowisko (...);
    11. koszty oprogramowania do zarządzania procesem tworzenia oprogramowania ((...)) -
    koszty konieczne do sprawnego prowadzenia procesu tworzenia oprogramowania,
    planowania nowych zmian oraz śledzenia postępów prac;

    12. koszty oprogramowania zapewniającego pomoc techniczną dla użytkowników
    oprogramowania - w celu zapewnienia łatwego dostępu do wsparcia technicznego
    użytkownikom oprogramowania Wnioskodawca ponosi tego rodzaju koszt;
    13. koszty opłat za polecenie oprogramowania - jest to koszt niezbędny do
    konkurencyjnego oferowania oprogramowania na rynku;
    14. koszty podwykonawców realizujących w projektach prace informatyczne, graficzne i
    testujące, a także pozostałe wynagrodzenie podwykonawców tworzących komponenty
    oprogramowania, które nie stanowi wynagrodzenia za nabycie tychże komponentów
    oprogramowania;
    15. koszty nabycia komponentu oprogramowania wytworzonego przez podwykonawców -
    koszt ten stanowi koszt z tytułu nabycia od podwykonawców przez Wnioskodawcę
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej komponentu oprogramowania; stanowią
    one część wynagrodzenia podwykonawców, której wysokość jest zwykle ustalana
    indywidualnie między Wnioskodawcą i podwykonawcą na mocy umowy między nimi.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi również odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i
    nast. k.c. Z uwagi na charakter umowy licencyjnej, nie może ona nosić znamion umowy o
    pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem klienta ani w czasie i miejscu
    wskazanym przez klienta. Rola klienta ogranicza się do zapłaty wynagrodzenia za
    udzieloną licencję.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób przychodami IP Box i kosztami IP Box
    stanowić będzie dochód Wnioskodawcy z praw IP Box (dochód IP Box). Pozostały dochód
    osiągany przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu PIT na zasadach liniowych.
    Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej ewidencji pozarachunkowej prawa autorskie
    do oprogramowania (prawa IP Box), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb
    ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również
    wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Stosowanie
    ewidencji umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2019.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej (twórczej) Wnioskodawca nie
    podejmuje działalności obejmującej badania naukowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Uzupełnienie wniosku
    W kontekście przedstawionego opisu sytuacji faktycznej, pod pojęciem „oprogramowanie”
    i „program komputerowy” należy rozumieć zdefiniowany w pkt 80 objaśnień podatkowych
    Ministra Finansów do IP BOX „zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu”. Wnioskodawca mianem „oprogramowania/programu komputerowego” określa
    efekt „twórczych” prac wykonywanych w ramach działalności programistycznej, tj. działań
    zmierzających do wytworzenia programu i jego kodu. Pod tym pojęciem nie kryje się efekt
    prac „technicznych”, takich jak np. pomoc we wdrażaniu programu w środowisku i
    rutynowe, okresowe monitorowanie działania tegoż programu.
    Użyte w opisie stanu faktycznego wniosku określenia „oprogramowanie”, „aplikacja”,
    narzędzie”, „utwór” Wnioskodawca stosuje zamiennie. Wszystko sprowadza się do kodu
    samodzielnego programu komputerowego o innowacyjnych funkcjonalnościach, które
    mają realizować nowe cele klientów, na rzecz których Wnioskodawca taki program
    komputerowy tworzy.

    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w
    zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem
    możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i
    przygotowuje do nich analizę.
    Wnioskodawca wskazuje że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Wnioskodawca w swojej
    działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z
    obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi
    w działalności Wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    zapotrzebowania rynkowego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia
    oprogramowania opisanego we wniosku:
    - projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
    - implementację (tworzenie) oprogramowania,
    - testowanie oprogramowania,
    - konieczność projektowania stosownych algorytmów
    - automatyzacje wdrożeń
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku
    dotyczy/będzie dotyczyło tworzenia i rozwijania przez Wnioskodawcę „oprogramowań”/
    „programów komputerowych
    Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii
    tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub
    modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie
    programistyczne w tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają
    wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje
    indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego
    projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe

    „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
    klientów. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na
    zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że „oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy
    której wykonywaniu Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca
    Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika
    również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego
    jego twórcy - Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na potrzeby klientów
    Wnioskodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że
    cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne,
    nie mają swoich identycznych odpowiedników na rynku (nie ma takich samych rozwiązań
    na rynku) i odpowiadają na potrzeby klienta Wnioskodawcy. To co wyróżnia
    oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę to wysoki poziom konfigurowalności,
    łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się
    potrzeb klientów oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie
    najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii (...) powoduje, że oprogramowanie po jego
    wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb klientów - tworzone są różne
    funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich
    wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie powielają się.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia
    architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy i rozwija „oprogramowanie”
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (udostępnienie efektów
    prac).
    Opracowanie programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej oraz
    własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej, realizowanej w
    przez Wnioskodawcę.
    Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że oprogramowanie
    wypełnia cele biznesowe. Celem Wnioskodawcy w każdym z realizowanych
    oprogramowań i w każdym z lat, których dotyczy wniosek niezmiennie jest dostarczenie
    klientowi programów komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w
    szczególności:
    - tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    - tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    - tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez

    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    Wnioskodawca posiada profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów
    komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. Wnioskodawca
    dysponuje podstawowymi zasobami wiedzy niezbędnymi do pracy w dziedzinie
    programowania, takimi jak znajomość języków programowania ((...)), podstawy
    algorytmów i struktur danych, umiejętność korzystania z podstawowych narzędzi
    programistycznych, takich jak system kontroli wersji czy środowisko programistyczne.
    Wnioskodawca potrafi korzystać z dokumentacji technicznej i miał zdolność szybkiego
    uczenia się nowych narzędzi czy bibliotek.
    Wnioskodawca łączy wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie pisania
    skryptów w językach programowania (...). Wnioskodawca wykorzystuje technologie
    opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, tj. (...). Oprogramowania, które
    stworzył Wnioskodawca, nie istniały dotychczas w działalności Wnioskodawcy i jego
    klientów, stąd jest to innowacyjne w obrębie działalności Wnioskodawcy i jego klientów.
    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował oprogramowania i usługi
    programistyczne. Wnioskodawca udzielał licencji, sprzedawał także autorskie prawa
    majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów. Nie jest to przedmiotem
    niniejszego wniosku.
    Każdy program komputerowy wyróżnia się od oprogramowania już istniejącego
    rozwiązaniem niespotykanym dotąd w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy i jego
    klientów problemu (tworzone są nowe algorytmy). Każdy program odznacza się
    unikatowym zastosowaniem poprzez realizację nowej funkcjonalności oczekiwanej przez
    odbiorcę.
    Wnioskodawca tworząc i rozwijając oprogramowanie, używa języków programowania i
    technologii dobierając je zarówno do tworzonego programu komputerowego oraz w taki
    sposób, aby klient mógł korzystać z tego oprogramowania przy aktualnej możliwości
    technologicznej urządzeń.
    Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku w zakresie tworzenia i rozwoju
    oprogramowania:
    1. Etap wstępny - obejmuje konsultacje biznesowe dotyczące celów jakie mają być
      osiągnięte w projekcie; podczas konsultacji biznesowych opisywane są i antycypowane
      parametry i funkcjonalności oprogramowania; na podstawie tych informacji oraz
      własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
      zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów; w związku z faktem, że
      Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi
      pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych
      kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności
      co do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj.
      Wnioskodawca ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
    2. Etap tworzenia oprogramowania - obejmuje wszelkie czynności podejmowane przez
      Wnioskodawcę w celu realizacji zapotrzebowania, tj. spełnienie wymogów
      funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub
      ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji
      projektowej w zakresie wykonanych analiz.
    3. Etap końcowy - obejmuje ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników
      prac; w trakcie tego etapu ma miejsce również udostępnienie oprogramowania
      klientom - licencjobiorcom.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
    zapewniające:

    - łatwość użytkowania,
    - wydajność oraz stabilność,
    - niezawodność,
    - odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    Dochód, który Wnioskodawca osiąga z udzielenia licencji na korzystanie z programu
    stanowi dochód z zawartej z kontrahentem umowy licencyjnej (art. 66 ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2509, ze
    zm.).
    Wnioskodawca otrzymuje wyłącznie wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji prawa do
    programów komputerowych (...) oraz (...).
    Efekty prac Wnioskodawcy, w każdym przypadku, tj. w zakresie wytwarzania i rozwijania
    „oprogramowania”, prowadziły do powstania każdorazowo utworów (odrębnych
    programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach jego działalności prowadzonej w formie spółki
    cywilnej powstają programy informatyczne o charakterze autorskim dostosowane do
    wymagań klientów, podlegające ochronie prawnej. Dochodzi następnie do udzielenia
    licencji klientom Wnioskodawcy i Zainteresowanego (wspólnika spółki cywilnej). Z tego
    tytułu uzyskują oni przychód, a po uwzględnieniu kosztów - dochód. Dochód ten jest w
    równy sposób dzielony pomiędzy Wnioskodawcę i jego wspólnika (Zainteresowanego),
    jako współtwórców w częściach równych wytworzonego oprogramowania (utworu
    wspólnego nierozłącznego), zgodnie z postanowieniami umowy spółki cywilnej i
    ustaleniami współtwórców.
    Wnioskodawca i wspólnik wytwarzają majątkowe prawa autorskie podlegające ochronie
    określonej w art. 74 tej ustawy.
    Wnioskodawca i jego wspólnik (Zainteresowany) są twórcami/współtwórcami opisanych
    we wniosku programów komputerowych.
    Wnioskodawca i Zainteresowany są współtwórcami oprogramowania zatem to im
    przysługują majątkowe prawa autorskie.
    Wnioskodawca i wspólnik w ramach spółki cywilnej udzielają licencji na korzystanie z
    programu na rzecz kontrahenta.
    Nie ma sytuacji, gdzie powstaje część oprogramowania. Powstaje wytworzony wspólnie
    przez Wnioskodawcę i wspólnika program komputerowy podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ww. ustawy, do którego spółka cywilna udziela licencji.
    Autorskie prawo do programu komputerowego przysługiwało/przysługuje niepodzielnie w
    stosunku do całości wytworzonego wspólnie programu komputerowego wszystkim
    współautorom - Wnioskodawcy i wspólnikowi.
    Jako, że autorskie prawo do programu komputerowego przysługiwało/przysługuje
    niepodzielnie wszystkim twórcom, dochód jest ustalany zgodnie z postanowieniami
    umowy spółki cywilnej, tj. po 50%.
    Koszty zakupu sprzętu komputerowego to: komputery, monitory, myszki, klawiatury,
    słuchawki, mikrofony, interfejsy audio, smartfony, tablety, urządzenia (...), sprzętowe
    klucze (...), dyski twarde.
    Koszty zakupu wyposażenia biura to: koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i
    papierniczych, tuszu.
    Koszty eksploatacyjne samochodu to: koszty paliwa, napraw.
    Koszty narzędzi programistycznych to (...).

    Koszty usług księgowych są to koszty miesięcznej usługi księgowej oraz nie zawierą opłaty
    za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Koszty opłat za polecenie oprogramowania to system (...).
    Koszty były i są ponoszone od 1 stycznia 2019 r. w okresach miesięcznych. Wydatki te
    będą i były poniesione dla potrzeb konkretnych prac rozwojowych, tj. opisanych we
    wniosku i będących przedmiotem wniosku.
    Pod pojęciem „opłata za konto deweloperskie (...)” nie mieszczą się wydatki na reklamę i
    marketing tworzonego/rozwijanego programu komputerowego (oprogramowania).
    Wydatki takie jak opłaty za serwery, infrastrukturę (...) i domeny umożliwiają
    funkcjonowanie oprogramowania. Wydatki te nie odnoszą się do reklam i promocji.
    Kursy i szkolenia programistyczne są w zakresie wiedzy dotyczącej nauk technologicznych
    z naciskiem na tworzenie i rozwój oprogramowania w technologiach (...).
    Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę w toku prowadzonych prac rozwojowych tworząc
    lepsze oprogramowanie. Wiedza jest wykorzystywana podczas tworzenia
    oprogramowania. Bez poniesienia tych kosztów oprogramowanie nie byłoby na tyle
    innowacyjne.
    Zakupione oprogramowania/programy komputerowe nie były/są/będą instalowane w celu
    poprawnego działania komputera/laptopa. Zakupione oprogramowania/programy
    komputerowe nie stanowiły/stanowią/ będą stanowić nabycia, o którym mowa w lit. b, c i
    d wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Bez poniesienia tychże kosztów, Wnioskodawca nie uzyskałby efektów prac
    wykonywanych przez wykonawców, które są niezbędne do tworzenia i rozwoju
    oprogramowania, a tym samym nie powstałoby oprogramowanie będące przedmiotem
    wniosku.
    Podwykonawcami są osoby, z którymi zawarto umowy zlecenia i B2B.
    Część podwykonawców wykonuje zlecenia w ramach prowadzonej przez nich działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawca ponosi wydatki w postaci wynagrodzenia wynikającego z tych umów.
    Całość wynagrodzenia wypłacanego podwykonawcom związana jest z działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Podwykonawcy zajmują się tworzeniem części oprogramowania oraz prac
    informatycznych, graficznych i testujących.
    Podwykonawcy są to osoby trzecie. Nie są to podmioty powiązane w rozumieniu art. 23m
    ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W wyniku wykonywania umowy z podwykonawcami dojdzie do przeniesienia prawa
    własności intelektualnej pomiędzy Wnioskodawcą a podwykonawcami.
    Podwykonawcy realizują zlecenia dla Wnioskodawcy wyłącznie w ramach działalności
    badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy.
    Efekty pracy Wnioskodawcy (oraz Zainteresowanego) w postaci oprogramowania lub jego
    części w każdym przypadku, zarówno tworzenia, rozwijania jak i ulepszania utworów, są
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    „Koszty oprogramowania zapewniającego pomoc techniczną dla użytkowników
    oprogramowania” oznaczają usługę (...), czyli system do obsługi „(...)”. System jest
    niezbędny do (...).
    Pod pojęciem „koszty opłat za polecenie oprogramowania” należy rozumieć konkretne
    wydatki ponoszone w ramach systemu (...), polegające na (...). Wydatki te ponoszone są na

    etapie rozwoju i ulepszania oprogramowania. Ich celem jest pozyskiwanie użytkowników
    końcowych, którzy korzystają z rozwijanego produktu w środowisku rzeczywistym.
    Użytkownicy ci generują dane, zgłaszają uwagi, błędy oraz sugestie – co stanowi istotne
    źródło informacji wykorzystywanej w procesie dalszego wytwarzania, testowania oraz
    udoskonalania oprogramowania. Efektem jest funkcjonalne ulepszanie produktu oraz
    podnoszenie jego jakości i użyteczności. Wydatki te mają wprawdzie cechy marketingowe,
    ale ich głównym celem nie jest promocja gotowego produktu, lecz wsparcie etapu rozwoju
    i testowania oprogramowania w środowisku rzeczywistym. Koszty te są zatem
    funkcjonalnie związane z działalnością programistyczną i wspierają tworzenie, rozwijanie i
    ulepszanie produktu.
    Wnioskodawca wskazał, że „koszty podwykonawców (...)” wymienione w punkcie 14 nie
    stanowią nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, ani nie stanowią nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    To wydatek z pkt 15 stanowi nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę (oraz Zainteresowanego)
      polegające na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełniają definicję działalności
      badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania programów
      komputerowych przez Wnioskodawcę (oraz Zainteresowanego), spełniają definicję
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt
      8 ustawy o PIT?
    3. Czy dochód IP Box osiągany przez Wnioskodawcę (oraz Zainteresowanego) z
      licencjonowania praw IP Box (autorskich praw majątkowych do oprogramowania) z
      tytułu tworzenia i rozwijania programów komputerowych wskazanych we wniosku
      podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) ma prawo do
      uwzględniania kosztów opisanych w niniejszym wniosku w pkt 1-14 do litery „a”
      wskaźnika nexus?
    5. Czy na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus wskazane w opisie zdarzenia przyszłego i
      stanu faktycznego koszty z tytułu nabycia przez Wnioskodawcę (oraz
      Zainteresowanego) kwalifikowanych praw własności intelektualnej od
      podwykonawców komponentu oprogramowania należy kwalifikować jako koszty
      kwalifikowane do kategorii „d” tego wskaźnika?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. pytanie 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy (oraz Zainteresowanego), prace wykonywane przez
    Wnioskodawcę (oraz Zainteresowanego) polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo rozwojowej, o której mowa w
    przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca, definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie
    z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:
    - badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
    wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą;
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca
    (oraz Zainteresowany) jest twórcą oprogramowania (programów komputerowych). W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) w
    ramach spółki cywilnej wykonuje prace programistyczne prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań licencjonowanych klientom.
    Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu
    realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii.
    Należy przy tym podkreślić, że prace opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym,
    zmierzające do stworzenia oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a
    zadania i problemy przed którymi stawiany jest Wnioskodawca (oraz Zainteresowany),
    wymagają zawsze indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej
    wiedzy i umiejętności.
    Ad. pytanie 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy (oraz Zainteresowanego), prawa IP Box, tj. autorskie prawa
    majątkowe do oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem
    tworzenia lub rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    W niniejszym wniosku Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) wykazał, że przejaw jego
    działań prowadzonych w ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję
    prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i
    „rozwija” oprogramowanie, czego ustawodawca wymaga, żeby uznać jego prace za prace
    rozwojowe.

    Utwory realizowane przez Wnioskodawcę (oraz Zainteresowanego) są programami
    komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    W konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) wytwarza program
    komputerowy w rozumieniu przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie
    prawnej.
    Ad. pytanie 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy (oraz Zainteresowanego), dochód osiągany z licencjonowania
    praw IP Box (autorskich praw majątkowych do oprogramowania) z tytułu tworzenia i
    rozwijania programów komputerowych wskazanych we wniosku (dochód IP Box) podlega
    opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) jest wspólnikiem spółki cywilnej X z siedzibą na
    terenie Rzeczypospolitej Polskiej - dalej jako „spółka”, w której posiada 50% udziałów.
    Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) jako wspólnik spółki oraz podatnik podatku
    dochodowego od osób fizycznych rozlicza przychody i koszty spółki proporcjonalnie do
    swojego prawa do udziału w zysku, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych, które następnie są licencjonowane.
    Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) licencjonuje za wynagrodzeniem prawa autorskie
    do programów komputerowych przez siebie wytworzonych swoim klientom.
    Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) ponosi koszty, które powinny być uznane za
    bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    oprogramowania (koszty IP Box). W rezultacie Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) jest w
    stanie ustalić wskaźnik nexus dla tworzonych praw IP Box.
    Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez
    siebie działalności oraz nie wykonuje tej działalności pod kierownictwem klienta ani w
    miejscu i czasie wskazanym przez klienta.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone funkcjonalności
    implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie
    prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw.
    W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że
    przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych.
    Powołany przepis prawa nakłada na podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji
    pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania
    przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności

    intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) spełnia wszystkie wymienione
    przesłanki, ma prawo do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w
    stawce 5%.
    Ad. pytanie 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy (oraz Zainteresowanego), ustalając wskaźnik nexus,
    Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) ma prawo do uwzględniania wszystkich kosztów
    opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej.
    Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie są
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej następujące
    koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednakże wykładnia
    tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to
    w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności
    intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę (oraz Zainteresowanego) w
    ramach prowadzonej działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty
    bezpośrednio związane z działalności polegającą na realizacji praw autorskich opisanych
    szczegółowo w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1. koszty serwerów, infrastruktury (...) oraz domen - są niezbędne do funkcjonowania
      oprogramowania;
    2. zakup sprzętu komputerowego - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów, drukowania dokumentacji projektowej;
    3. zakup wyposażenia biura - potrzebne do tworzenia kodu źródłowego;
    4. usługi księgowe - potrzebne do prowadzenia pełnej rachunkowości (księgi
      rachunkowe) oraz ewidencji IP BOX;
    5. koszty użytkowania samochodu, w tym zakup paliwa, koszty napraw, koszty
      eksploatacyjne - potrzebne do zapewnienia sprawnego środka transportu w celu
      możliwości zapewnienia sobie środków transportu kiedy jest to konieczne dla
      realizacji prac Wnioskodawcy (oraz Zainteresowanego);
    6. koszty abonamentu telefonicznego i abonamentu łącza internetowego –
      Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) wykonując prace musi mieć dostęp do sieci
      komórkowe i Internet jako, że są to zupełnie podstawowe narzędzia pracy
      Wnioskodawcy (oraz Zainteresowanego) zapewniające, np. możliwość przesyłania
      efektów swoich prac;
    7. koszty narzędzi programistycznych - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów;
    8. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy (oraz Zainteresowanego);
    9. audyty bezpieczeństwa kodu oprogramowania - audyty realizowane przez podmioty
      trzecie konieczne są do zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa
      aplikacji;

    10. opłata za konto deweloperskie (...) - jest to konieczna opłata z uwagi na wydawania
      oprogramowania na środowisko (...);
    11. koszty oprogramowania do zarządzania procesem tworzenia oprogramowania ((...)) -
      koszty konieczne do sprawnego prowadzenia procesu tworzenia oprogramowania,
      planowania nowych zmian oraz śledzenia postępów prac;
    12. koszty oprogramowania zapewniającego pomoc techniczną dla użytkowników
      oprogramowania - w celu zapewnienia łatwego dostępu do wsparcia technicznego
      użytkownikom oprogramowania Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) ponosi tego
      rodzaju koszt;
    13. koszty opłat za polecenie oprogramowania - jest to koszt niezbędny do
      konkurencyjnego oferowania oprogramowania na rynku;
    14. koszty podwykonawców realizujących w projektach prace informatyczne, graficzne i
      testujące, a także pozostałe wynagrodzenie podwykonawców tworzących komponenty
      oprogramowania, które nie stanowi wynagrodzenia za nabycie tychże komponentów
      oprogramowania.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika nexus.
    Ad. pytanie 5.
    Wnioskodawca (oraz Zainteresowany) jest zdania, że na potrzeby kalkulacji wskaźnika
    nexus wskazane w opisie zdarzenia przyszłego i stanu faktycznego koszty z tytułu nabycia
    przez Wnioskodawcę (oraz Zainteresowanego) kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej od podwykonawców komponentu oprogramowania (koszt z pkt 15) należy
    kwalifikować jako koszty kwalifikowane do kategorii „d” tego wskaźnika.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:

        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że wykonują Państwo działalność
    polegającą na rozwoju i tworzeniu oprogramowania. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej realizują Państwo prace programistyczne prowadzące do powstania
    innowacyjnych rozwiązań. Państwa działalność prowadzona jest w sposób ciągły i
    systematyczny, a jej efektem jest tworzenie oprogramowania. Państwa działania zmierzają
    do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów posiadanej wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych rozwiązań lub nowych zastosowań istniejących już rozwiązań.
    Stworzyli i rozwijają Państwo oprogramowania:

    1) (...) – narzędzie służące do (...).
    2) (...) – program komputerowy służący do (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone prace programistyczne stanowią działalność
    badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych we wniosku efektów
    tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W sprawie wskazali Państwo, że projekty polegające na tworzeniu i rozwoju
    oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    czynności o charakterze programistycznym popartych wiedzą i umiejętnościami. Mają one
    przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowują
    Państwo nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących. Wykonywane czynności nie są projektami
    powtarzalnymi - każdy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć
    innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. W działalności zawsze
    starają się Państwo dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z
    obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi
    w działalności. Każdy program komputerowy wyróżnia się od oprogramowania już
    istniejącego rozwiązaniem niespotykanym dotąd w Państwa praktyce gospodarczej i jego
    klientów problemu (tworzone są nowe algorytmy). Każdy program odznacza się
    unikatowym zastosowaniem poprzez realizację nowej funkcjonalności oczekiwanej przez
    odbiorcę.
    Wskazują Państwo, że oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich
    rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że „oprogramowanie”
    stanowi efekt pracy, przy której wykonywaniu zapewniona była swoboda tworzenia, a
    praca nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Tworzone oprogramowania są
    oryginalne, nie mają swoich identycznych odpowiedników na rynku (nie ma takich samych
    rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klientów. To co wyróżnia tworzone
    oprogramowanie to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia
    oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb klientów oraz nowych
    technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia
    architektury.
    Efekty Państwa prac (oprogramowanie) zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych tj.:

    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      wykonaniem nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny i rutynowy,
    - nie są jedynie „techniczną” ale twórczą realizacją szczegółowych projektów
      realizowanych przez Państwo.
    Zatem prowadzona działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów
    komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że działalność w ramach której tworzą i rozwijają
    „oprogramowanie” podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność polega na
    prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego
    celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie
    prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności),
    weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne
    wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego
    rezultatu), zakończenie (udostępnienie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były zawsze
    faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania

    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    We wniosku wskazali Państwo, że posiadają profesjonalną wiedzę w zakresie
    programowania programów komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem
    zawodowym. Dysponują Państwo podstawowymi zasobami wiedzy niezbędnymi do pracy
    w dziedzinie programowania, takimi jak znajomość języków programowania ((...)),
    znajomość podstaw algorytmów i struktur danych, umiejętność korzystania z
    podstawowych narzędzi programistycznych, takich jak system kontroli wersji czy
    środowisko programistyczne. Potrafią Państwo korzystać z dokumentacji technicznej i
    mają zdolność szybkiego uczenia się nowych narzędzi czy bibliotek. Tworzą
    oprogramowanie w językach/technologiach: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystują Państwo istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz

    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Wskazali Państwo, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podejmujecie
    aktywność, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Państwa
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość
    świadczonych przez Państwa usług ani też całość prowadzonej działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,

        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie

    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Państwa programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    opisie sprawy wskazali Państwo, że w każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku
    tworzenia, jak i rozwijania utworów, efekty prac są zawsze odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. W ramach spółki cywilnej udzielają Państwo za
    wynagrodzeniem licencji na korzystanie z programów komputerowych na rzecz
    kontrahentów. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art.
    30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
    kwalifikowanego dochodu. Ewidencja jest prowadzona jest od 1 stycznia 2019 roku.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Państwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu z opłat za
    udzielenie licencji do programów komputerowych, mieszczą się w kategorii przychodów z
    opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z
    kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, mogą Państwo zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w zeznaniach podatkowych za lata 2019-2024 oraz w zeznaniach
    za lata kolejne, przy założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i
    obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,

    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w punktach 1-13 opisu sprawy, przy zachowaniu
    właściwej proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem
    jest powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zasada ta, z uwagi na to, że
    wydatki wymienione w punkcie 14 opisu sprawy nie dotyczą nabycia wyników prac
    badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    innych niż kwalifikowane prawo własności intelektualnej, jak również nabycia
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ma zastosowanie także dla tych
    wydatków, tj. kosztów podwykonawców realizujących w projektach prace informatyczne,
    graficzne i testujące, a także pozostałego wynagrodzenia podwykonawców tworzących
    komponenty oprogramowania.
    Natomiast nabycie komponentu oprogramowania wytworzonego przez podwykonawców
    (wydatek wymieniony w punkcie 15 opisy sprawy), będącego – jak wskazano we wniosku –
    nabyciem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, stanowi koszt, o którym mowa
    w lit. „d” wzoru z art. 30ca ust. 4 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy

    wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu
    rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem,
    przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego będzie różnił się od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Państwa w zakresie
    przedstawionego stanu faktycznego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państawa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i 14r Ordynacji
    podatkowej.