Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.278.2025.2.KFK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Skutki podatkowe w podatku VAT sprzedaży udziału w działce
niezabudowanej.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
pełnomocnictwo-zakres pełnomocnictwa
umowa-umowa dzierżawy
umowa-umowa przedwstępna
współwłasność-współwłasność łączna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek sygnowany datą 27 marca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie
    opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży udziału w działce niezabudowanej nr
    (...).
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem sygnowanym datą 15 maja 2025
    r. (wpływ 20 czerwca 2025 r.), pismem sygnowanym datą 27 marca 2025 r. (wpływ 23
    czerwca 2025 r.) oraz pismem z 24 czerwca 2025 r. (wpływ 24 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności do nieruchomości w udziale 1/2 części,
    składającej się z działki ewidencyjnej numer (...).
    Prawo własności Wnioskodawcy nabyli od osób fizycznych na podstawie umowy darowizny
    i oświadczenia o ustanowieniu służebności gruntowych, sporządzonej dnia (...).
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...) nie posiada obowiązującego miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego.
    Dla terenu obejmującego działkę gruntu o numerze ewidencyjnym (...) nie została wydana
    decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Dla przedmiotowej działki nie
    podjęto uchwały o ustanowieniu obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji,
    zastrzegającego prawo pierwokupu na rzecz gminy oraz nie jest położona w Specjalnej
    Strefie Rewitalizacji, wyznaczonej na podstawie ustawy z dnia 9 października 2015 r. o
    rewitalizacji (Dz. U. z 2021 r. poz. 485).
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym (...) nie jest ujęta w uproszczonym planie
    urządzenia lasu oraz decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września
    1991 r. o lasach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1356 z późn. zm.).

    W rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę (...), działka ewidencyjna numer (...)
    położona jest w (...) i oznaczona jest jako grunty orne (...).
    Wnioskodawca zamierza sprzedać Spółce prawo własności niezabudowanej działki w
    udziale 1/2 do działki (...).
    Ponadto, Kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej.
    Wnioskodawca dzierżawi działkę Kupującej Spółce (...).
    Kupująca Spółka planuje na tej działce wybudować obiekt (...) oraz prowadzić na tym
    terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) umowa przedwstępna, Kupująca nieruchomość Spółka
    zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej
    działce. To jest, Spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami zgodnie z
      planami inwestycyjnymi Spółki, w tym (...),
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości (...),
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną Nieruchomości,
    4. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    5. Potwierdzenia badaniami (...) możliwości posadowienia na nieruchomości budynków
      przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    6. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale działki nr (...)
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki,
    7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
    8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym,
    9. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń,
    Wnioskodawca wraz z małżonką zobowiązuje się sprzedać prawo własności w udziale 1/2
    do działki (...).
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    3. W zakresie zbycia nieruchomości Wnioskodawca nie współpracuje z biurami
      pośrednictwa lub innymi podmiotami pośredniczącymi w obrocie zbywaną
      nieruchomością.

    4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży, jest niezabudowana.
    6. Kupująca Spółka wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nabywanej
      działki, umożliwiającej zabudowę (...).
    7. Kupująca Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    8. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielem oświadcza, że udziela Kupującej
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    powyżej, w szczególności do składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    Nieruchomości szczegółowo opisanych powyżej warunków technicznych dotyczących
    przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującą
    przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r., Nr 89,
    poz. 414, z późn. zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość celem
    przeprowadzenia badań gruntu. Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na
    usytuowanie przez Kupującą własnym kosztem i staraniem na Nieruchomości
    tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie
    Kupująca oświadcza, że w przypadku niezawarcia przez strony umowy przyrzeczonej
    sprzedaży, usunie własnym kosztem i staraniem urządzenia usytuowane na
    nieruchomości.
    Ponadto, jak to już podkreślano, działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością. Wniosek dla współwłaściciela zostanie złożony w tym samym dniu, co
    przedmiotowy wniosek. Czyli oboje właściciele złożą wniosek.
    Pismem sygnowanym datą 27 marca 2025 r. (wpływ 23 czerwca 2025 r.), uzupełnił Pan
    opis sprawy, udzielając odpowiedzi na poniższe pytania:
    1. Proszę o jednoznaczne określenie, czy sprzedawany udział w nieruchomości jest
      składnikiem wspólności majątkowej małżeńskiej.
      Odpowiedź: Użycie we wniosku sformułowania małżonka jest pomyłką pisarską.
      Działka stanowi współwłasność.
    2. Proszę o jednoznaczne określenie, czy przedmiotem sprzedaży będzie udział w działce
      nr (...), czy też udział w działce wydzielonej z działki nr (...).
      Odpowiedź: Przedmiotem sprzedaży jest udział do działki (...). Użyte we wniosku słowo
      „wydzielonej” należy potraktować jako bezprzedmiotowe.
    3. W jaki sposób udział w działce będącej przedmiotem sprzedaży był przez Pana
      wykorzystywany od momentu nabycia do momentu sprzedaży? Jeśli były to cele
      prywatne/osobiste, to proszę wskazać, w jaki sposób zaspokajały Pana potrzeby
      prywatne/osobiste.

      Odpowiedź: Były to cele prywatne, które nie są związane z prowadzeniem
      przedsiębiorstwa. Przechowywał tam Pan prywatne rzeczy.
    4. Czy zawarta ze spółką umowa przedwstępna zawiera odniesienie do ceny
      sprzedawanej działki i czy cena ta ulegnie zmianie po uzyskaniu przez Spółkę Kupującą
      wszystkich decyzji i pozwoleń?
      Odpowiedź: Tak, zawierała cenę. Cena ta nie ulegnie zmianie. Jeśli jednak zezwolenia
      nie zostaną uzyskane, Spółka może odstąpić od umowy.
    5. Czy był/jest Pan rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od
      towarów i usług?
      Odpowiedź: Nie.
    6. Czy wykorzystywał Pan działkę nr (...) lub posiadany udział w działce do działalności
      rolniczej?
      Odpowiedź: Nie.
    7. Czy przed zawarciem umowy dzierżawy z Kupującą Spółką, oddawał Pan sprzedawaną
      działkę w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów o podobnym
      charakterze?
      Odpowiedź: Nie. Działka jest jedynie objęta prawem służebności do przechodu i
      przejazdu.
    8. Czy wcześniej dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości?
      Odpowiedź: Nie dokonywał Pan takich transakcji.
    9. Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży?
      Odpowiedź: Nie posiada Pan takich nieruchomości.

## Pytanie

Czy sprzedaż w udziale wynoszącym 1/2 części nieruchomości stanowiącej
    niezabudowaną działkę nr (...), jest opodatkowana podatkiem VAT bez uwzględnienia
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż w udziale wynoszącym 1/2 części nieruchomości
    stanowiącej niezabudowaną działkę o numerze ewidencyjnym (...), jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej
    samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W
    przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze
    współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że
    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny). Rozporządzanie
    udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy, mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jej przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem
    podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje
    czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, o przejawach takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną, może to być np. nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie

    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług. Na działce (...) od momentu nabycia do momentu podpisania umowy ze Spółką nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło do
    udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw,
    do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń na budowę obiektu (...), w szczególności do składania wniosków oraz
    odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie działki nr (...) warunków technicznych dotyczących przyłączenia do
    sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej,
    w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
    wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawcy, jak
    to już wyżej podkreślono, sam nie podejmował On działań charakterystycznych dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności zostaną jednak podjęte
    przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik Sprzedającego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego, umocowanie do działania w cudzym imieniu może
    opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu
    reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu,
    pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
    czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
    określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
    czynności. Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności
    prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności
    powinno być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu,
    pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie. Na
    mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej,
    której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że
    przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma
    być złożone przedstawicielowi. Czyli, jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu
    cywilnego, pełnomocnictwo to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy
    którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu
    mocodawcy. Zatem, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy

    i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy. Czyli składanie wniosków oraz odbiór wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonanie wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr (...)
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskanie decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał On czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawcy, w tej sytuacji zachowuje się
    jak podatnik podatku VAT, wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w
    Jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą udziału do
    działki (...).
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane,
    zdaniem Wnioskodawcy, nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter.
    Przez tereny budowlane, w świetle art. 2 pkt 33 ustawy, rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia
    terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów
    zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu, określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
    · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, ww.
    działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy, przy zbyciu nieruchomości wystąpią
    przesłanki, które uniemożliwiają zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że

    sprzedaż w udziale wynoszącym 1/2 części działki (...), stanowiącej teren budowlany,
    będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie, w związku z tym, iż działka nie będzie korzystała ze zwolnienia, będzie
    trzeba jej sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    opodatkowanej, dokumentem potwierdzającym jej nabycie, w świetle ustawy o podatku
    od towarów i usług, jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest Spółka, a więc
    czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy, taką transakcję
    należy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości zabudowanych jak i niezabudowanych (gruntów), traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku

    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności

    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
        a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
          pierwszym zasiedleniem;
        b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku

    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w niezabudowanej działce
    nr (...) istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.

    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem udziału w działce nr (...), który nabył Pan
    na podstawie umowy darowizny w 2009 r. Działka stanowi działkę niezabudowaną.
    Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów
    w celu uatrakcyjnienia działki nr (...). W stosunku do ww. nieruchomości nigdy
    samodzielnie nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych. Nie ogłaszał Pan
    sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności w Internecie, prasie, radiu.
    Przysługujący Panu udział w działce nr (...) zamierza Pan sprzedać Spółce w celu realizacji
    inwestycji budowlanej polegającej na budowie (...). Kupująca Spółka planuje na tej działce
    wybudować (...) i prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W 2024 r. zawarł Pan z Kupującą Spółką umowę przedwstępną sprzedaży m.in. pod
    warunkami uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
    zabudowy oraz decyzji o pozwoleniu na budowę, z których będzie wynikać możliwość
    zabudowy nieruchomości (...) zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki.
    Ponadto, udzielił Pan Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej, sieci
    kanalizacyjnej, wodociągowej oraz elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru. Przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze
    pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.

    Wyraził Pan również zgodę na dysponowanie przez Kupującą działką na cele budowlane w
    rozumieniu ustawy Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie
    na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnił Pan Kupującej Spółce
    nieruchomość będącą przedmiotem zawartej umowy celem przeprowadzenia badań
    gruntu.
    Obecnie działka nr (...) dzierżawiona jest Kupującej Spółce.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy planowana przez Pana
    sprzedaż udziału w niezabudowanej działce nr (...) będzie opodatkowana podatkiem VAT
    bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej
    czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie
    przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży
    udziału w opisanej działce niezabudowanej, będzie Pan spełniał przesłanki do uznania
    Pana za podatnika podatku od towarów i usług.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podjął Pan działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania należy wskazać,
    że doszło do podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży posiadanego przez Pana
    udziału w działce nr (...) oraz do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych w Pana imieniu w zakresie
    uzyskania wszelkich niezbędnych decyzji i pozwoleń, na budowę (...) zgodnie z planami
    inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie decyzji i pozwoleń jest warunkiem
    zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Czynności te nastąpiły chronologicznie po
    sobie jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie
    pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy, umożliwiające podjęcie czynności mających na celu
    dostosowanie gruntu do potrzeb Kupującej Spółki (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest
    staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone
    pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych
    nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że nabywca (Kupująca Spółka) już się zgłosił.
    Pan, jako współwłaściciel gruntu, nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń itd.), jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    bardziej atrakcyjnym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.
    Ponadto, z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku
    wynika, że działka nr (...) została udostępniona na rzecz Kupującej Spółki na mocy umowy
    dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umowę sprzedaży, wyłącznie w celu
    uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej Spółce

    zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Zatem, na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy jednego, tego samego
    przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że podjęte przez Kupującą Spółkę działania nie prowadzą do
    podwyższenia atrakcyjności działki, lecz przyszły nabywca wykonuje te czynności we
    własnym interesie, w celu przystosowania działki do zrealizowania własnych potrzeb w
    związku z planowaną budową obiektu handlowego.
    Tym samym, samo udzielenie pełnomocnictwa Kupującej Spółce do wykonania
    określonych czynności w celu dostosowania gruntu do Jej potrzeb i dzierżawa gruntu na
    Jej rzecz przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie
    Pan z tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Pana udziału w działce nr (...) nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że ta sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej działce nr (...), będzie Pan zatem korzystał
    z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży ww. udziału w działce, a dostawę opisanej nieruchomości
    niezabudowanej – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, dokonując sprzedaży opisanego udziału w działce, będzie
    Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która
    to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania
    przepisy ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Pana udziału w działce nr (...) nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie
    znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia dla ww. czynności
    sprzedaży udziału w działce na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że przy planowanej dostawie udziału w niezabudowanej
    działce nr (...) na rzecz Spółki, brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana za
    podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W analizowanej sprawie sprzedaż udziału w działce
    niezabudowanej należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności, do której przepisy ustawy nie będą miały zastosowania. Zatem, sprzedaż
    udziału w niezabudowanej działce nr (...) będzie czynnością niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
    Wydane rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA: z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21; z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21; z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21; z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21; z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20; z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności
    kwestii udokumentowania przedmiotowej sprzedaży fakturą.
    Wskazuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
    Zatem, wydana interpretacja dotyczy tylko Pana i nie wywołuje skutków podatkowych dla
    współwłaściciela nieruchomości.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.