Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.124.2022.3.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-04-25
Teza: Prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysługuje Pani w wysokości 100% na dwoje małoletnich dzieci. To Pani wykonywała władzę rodzicielską nad dziećmi, natomiast z ojcem dzieci miały sporadyczny kontakt do sierpnia 2020 r. Od ponad roku ojciec nie utrzymuje z dziećmi żadnego kontaktu. Ojciec nie sprawował żadnej opieki nad dziećmi. Sąd w 2017 r. ograniczył ojcu dzieci władzę rodzicielską.
Słowa kluczowe: alimenty; dzieci i młodzież; małoletni; rodzice-władza rodzicielska; ulga-ulga prorodzinna; wyrok
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci; ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27f -ust. 1

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

27 stycznia 2022 r. wpłynął do tutejszego organu Pani wniosek z 20 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 11 marca 2022 r. (data wpływu 16 marca 2022 r.) oraz pismem z 28 marca 2022 r. (data wpływu 31 marca 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

**Opis i uzupełnienie stanu faktycznego**

Chciałaby Pani odliczyć ulgę prorodzinną za 2021 rok przysługującą na dwoje dzieci w wieku 7 i 14 lat. Czternastoletni syn uczęszcza do ósmej klasy szkoły podstawowej, siedmioletnia córka do pierwszej klasy szkoły podstawowej. Dzieci w 2021 r. nie uzyskały żadnych dochodów. W 2021 r. uzyskała Pani dochody z jednego stosunku pracy podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ani do Pani, ani do dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Od rozwodu, tj. od 27 czerwca 2017 r. samodzielnie wychowuje Pani dwoje małoletnich dzieci. Postanowieniem Sądu z 30 listopada 2017 r. ojcu zostały ograniczone prawa rodzicielskie, a opiekę nad dziećmi sąd powierzył Pani. Ojciec mieszka osobno, założył nową rodzinę. Dzieci mieszkają cały czas z Panią. Od dnia rozwodu dzieci ani jednego dnia nie były pod opieką ojca. Sporadyczne kontakty ojca z dziećmi to kilka godzin rocznie, tj. do sierpnia 2020 r. Od ponad roku ojciec nie utrzymuje z dziećmi żadnego kontaktu.

Pomimo, że ojciec nie sprawował żadnej opieki nad dziećmi, corocznie składa wniosek o ulgę prorodzinną w wysokości 50%. Zgodnie ze stanem faktycznym Pani składa co roku wniosek o 100% na dwoje dzieci. Urząd Skarbowy co roku wzywa Panią do korekty PIT i zwrotu połowy ulgi w związku ze złożonym wnioskiem ojca o ulgę. Urząd nie uwzględnia Pani oświadczenia, że ojciec nie sprawuje żadnej opieki nad dziećmi. Za rok 2020 również musiała Pani zwrócić ulgę w 50%. Nie może już Pani dłużej tolerować sytuacji, kiedy ze środków należących się dzieciom korzysta ojciec, traktując je jako dodatkowy zarobek. Występuje Pani o interpretację przepisu art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w celu uzyskania środków, które w 100% powinny trafić do dzieci. Nigdy z ojcem dzieci nie zawierała Pani porozumienia odnośnie ulgi prorodzinnej do odliczania w zeznaniu. Od dnia rozwodu nie mają Państwo żadnych kontaktów, nawet telefonicznych.

Przez cały czas wyłącznie Pani sprawowała opiekę nad dziećmi. Cały rok dzieci mieszkały z Panią. Przez cały rok tylko Pani dbała o ich potrzeby materialne i duchowe. Pani prowadziła dom, zapewniała dzieciom wyżywienie i ubrania. Pani dbała o celebrowanie imienin, urodzin i świąt. Pani pilnowała ich postępów w nauce, pomagała w lekcjach i uczestniczyła w wywiadówkach w szkole. Dzieci miały i mają bardzo dobre postępy w nauce. Pani córka jest w pierwszej klasie, to Pani pomagała jej w lekcjach, ćwiczyła czytanie i pisanie, otaczała ją codzienną opieką. Pani opłacała i chodziła z córką na zajęcia dodatkowe, tj. basen i jazdę konną. Pani syn jest w ósmej klasie, do siódmej klasy zdawał z czerwonym paskiem. Tylko Pani motywowała go do nauki, zapewniała i opłaca korepetycje z języka angielskiego i języka polskiego. Pani otaczała go opieką, wspierała w codziennych wyborach i planach na przyszłość. Syn interesuje się grami komputerowymi i wyczynową jazdą rowerową - to Pani ponosiła koszty jego zainteresowań. Pani w 2021 roku zapewniała dzieciom wypoczynek w okresie ferii i wakacji. Była Pani z dziećmi razem na biwaku, na wycieczkach do innych miast i kilkudniowym pobycie w (\`(...)\`). Pani zapewniła dzieciom opiekę i wypoczynek i Pani ponosiła koszty ich nauki, wypoczynku i zainteresowań.

W uzupełnieniu przeformułowała Pani pytanie i doprecyzowała swoje stanowisko.

**Pytania**

Czy ma Pani prawo do ulgi prorodzinnej w 100% na dwoje małoletnich dzieci?

**Pani stanowisko w sprawie**

Ma Pani prawo do 100% ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci. Dzieci przez cały rok są wyłącznie pod Pani opieką. Jest Pani ich jedynym opiekunem i ponosi wszelkie koszty związane z ich utrzymaniem i wykształceniem. Przyznawanie ulgi ojcu dzieci w takiej sytuacji jest niesprawiedliwe, pozbawia dzieci tych środków i jest niezgodne z interpretacją prawodawcy – art. 27f pkt 4. Ponadto:

‒ sąd powierzył Pani wykonywanie opieki rodzicielskiej nad dziećmi,

‒ dzieci przebywały tylko z Pani przez cały rok,

‒ dzieci mieszkały przez cały rok z Panią,

‒ Pani ponosiła wszelkie koszty związane z utrzymaniem i kształceniem dzieci, ich wypoczynku i hobby,

‒ całkowity brak kontaktu ojca z dziećmi przez cały rok - ani jednego dnia dzieci nie były pod jego opieką,

‒ ulga prorodzinna stanowi pomoc rzeczywistemu opiekunowi dzieci w ich wychowaniu.

Występują więc wszelkie przesłanki, aby 100% ulgi na dzieci trafiały do Pani, jako faktycznego opiekuna niepełnoletnich dzieci.

Wniosła Pani o wydanie interpretacji o wyłącznym prawie do ulgi na dzieci przypadającej Pani, faktycznemu opiekunowi dzieci przez cały rok kalendarzowy.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

**Przepisy dotyczące ulgi prorodzinnej**

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27b podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1) wykonywał władzę rodzicielską;

2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

**Prawo do ulgi prorodzinnej na dziecko małoletnie za rok podatkowy 2021**

Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a. pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł;

b. niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b) 166,67 zł na trzecie dziecko,

c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Jak wynika z art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.

Na podstawie art. 27f ust. 2b powołanej ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Stosownie do treści art. 27f ust. 2c ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2) wstąpiło w związek małżeński.

Ponadto, jak wynika z art. 27f ust. 3 ww. ustawy:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Z kolei art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.):

Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Następnie stosownie do art. 26 powołanej ustawy:

§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską, przysługuje ulga na dzieci małoletnie.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1) odpis aktu urodzenia dziecka;

2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Art. 27f ust. 8 stanowi, że:

Zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy:

Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu przepisu zmienionym przez art. 1 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków:

1) stosuje przepisy:

a) art. 30c lub

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

\- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zgodnie z art. 70 ust. 2 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw:

W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie wychowującej dzieci i jej dziecka.

Zgodnie z art. 92 ww. ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359):

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Władza rodzicielska – zgodnie z art. 93 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359):

Przysługuje obojgu rodzicom.

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

W myśl art. 97 § 1 tejże ustawy:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Zgodnie z art. 106 ww. ustawy:

Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd opiekuńczy może zmienić orzeczenie o władzy rodzicielskiej i sposobie jej wykonywania zawarte w wyroku orzekającym rozwód, separację bądź unieważnienie małżeństwa, albo ustalającym pochodzenie dziecka.

Zgodnie zaś z treścią art. 107 ww. Kodeksu:

§ 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

§ 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

Separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka. Jednakże, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do dziecka.

Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”.

Porozumienie rodziców co do wysokości dokonywanego odliczenia nie jest jednak wymagane w przypadku, gdy tylko jeden rodzic spełnia warunki określone w art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**Pani prawo do ulgi prorodzinnej na dwoje dzieci za rok podatkowy 2021**

O wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem. Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującego na dziecko limitu. Kwotę tę rodzice mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Dotyczy to zarówno rodziców pozostających w związku małżeńskim lub partnerskim, jak i rodziców rozwiedzionych czy będących w separacji.

Wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, została określona na dziecko. Rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. Jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy. Kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Umiejscowienie w przepisach ustawy sformułowania „lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej”, tj. po wyrazach „kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych”, oznacza, że podstawową formą podziału przysługującego odliczenia pomiędzy rodziców – z których każdy ma prawo do zastosowania ulgi – jest podział tej kwoty w częściach równych. Możliwość skonsumowania kwoty ulgi przez rodziców dziecka w inny sposób niż w proporcji pół na pół należy traktować w kategorii przywileju (wyjątku od generalnej zasady) wymagającego zgody obojga rodziców.

Zatem, odliczenia ulgi z tytułu wychowywania dziecka dokonuje ten z rodziców, który wykonuje w stosunku do niego władzę rodzicielską. W przypadku, gdy tylko jeden z rodziców wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do dziecka, to rodzicowi temu przysługuje prawa do odliczenia ulgi w pełnej wysokości limitu określonego na to małoletnie dziecko.

Przedstawiła Pani informacje, z których wynika, że:

1) Chciałaby Pani odliczyć ulgę prorodzinną za 2021 rok przysługującą na dwoje dzieci w wieku 7 i 14 lat.

2) Dzieci w 2021 r. nie uzyskały żadnych dochodów. Czternastoletni syn uczęszcza do ósmej klasy szkoły podstawowej, siedmioletnia córka do pierwszej klasy szkoły podstawowej.

3) W 2021 r. uzyskała Pani dochody z jednego stosunku pracy podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

4) Ani do Pani, ani do dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

5) Od rozwodu, tj. od 27 czerwca 2017 r. samodzielnie wychowuje Pani dwoje małoletnich dzieci. Postanowieniem Sądu z 30 listopada 2017 r. ojcu zostały ograniczone prawa rodzicielskie, a opiekę nad dziećmi Sąd powierzył Pani.

6) Dzieci mieszkają cały czas z Panią. Od dnia rozwodu dzieci ani jednego dnia nie były pod opieką ojca. Sporadyczne kontakty ojca z dziećmi to kilka godzin rocznie, tj. do sierpnia 2020 r. Od ponad roku ojciec nie utrzymuje z dziećmi żadnego kontaktu.

7) Nie zawierała Pani porozumienia z ojcem dzieci odnośnie odliczania w zeznaniu ulgi prorodzinnej.

8) Przez cały czas wyłącznie Pani sprawowała opiekę nad dziećmi. Cały rok dzieci mieszkały z Panią. Przez cały rok tylko Pani dbała o ich potrzeby materialne i duchowe. Pani prowadziła dom, zapewniała dzieciom wyżywienie i ubrania. Pani dbała o celebrowanie imienin, urodzin i świąt. Pani pilnowała ich postępów w nauce, pomagała w lekcjach i uczestniczyła w wywiadówkach w szkole. Pani w 2021 roku zapewniała dzieciom wypoczynek w okresie ferii i wakacji. Pani zapewniła dzieciom opiekę i wypoczynek i Pani ponosiła koszty ich nauki, wypoczynku i zainteresowań.

Prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysługuje Pani w wysokości 100% na dwoje małoletnich dzieci. To Pani wykonywała władzę rodzicielską nad dziećmi, natomiast z ojcem dzieci miały sporadyczny kontakt do sierpnia 2020 r. Od ponad roku ojciec nie utrzymuje z dziećmi żadnego kontaktu. Ojciec nie sprawował żadnej opieki nad dziećmi. Sąd w 2017 r. ograniczył ojcu dzieci władzę rodzicielską.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

‒ Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).