Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-409/13-4/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-07-24
Teza: W zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w całości od poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług doradczych.
Słowa kluczowe: dotacja; obrót; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; usługi-usługi doradcze; wkład
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2013 r. (data wpływu 24 maja 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 lipca 2013 r. (data wpływu 8 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w całości od poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług doradczych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2013 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w całości od poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług doradczych.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 5 lipca 2013 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

X (X S.A., Wnioskodawca) realizuje projekt systemowy PARP „…”, 2.2.1 POKL „…”, na podstawie umowy o udzielenie wsparcia nr … zawartej w dniu 22 lutego 2012 r. na świadczenie usług informacyjnych i doradczych w ramach prowadzonego Punktu Konsultacyjnego KSU (PK KSU).

Klientami PK są przedsiębiorcy i osoby fizyczne zamierzające rozpocząć działalność gospodarczą. Świadczenie usług odbywa się zgodnie ze standardami określonymi przez PARP. Usługi informacyjne są dla klientów nieodpłatne, natomiast usługi doradcze objęte wsparciem są częściowo odpłatne w wysokości 10% wartości usługi brutto (w tym 23% VAT).

Wydatki związane ze świadczeniem usług, określone w budżecie i kwalifikowalne w projekcie są finansowane:

*   100% z dotacji PARP w przypadku wydatków dotyczących usług informacyjnych,

*   90% z dotacji PARP w przypadku wydatków dotyczących usług doradczych oraz 10% z wkładu własnego przedsiębiorców wnoszonego przez klientów, zgodnie z wystawioną fakturą VAT.

Wydatki związane ze świadczeniem usług informacyjnych Wnioskodawca kwalifikuje w projekcie w kwocie brutto, łącznie z VAT, natomiast wydatki związane ze świadczeniem usług doradczych Zainteresowany kwalifikuje w projekcie w kwocie netto, odliczając VAT.

Zainteresowany jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. W ramach swojej działalności wykonuje czynności opodatkowane VAT (np. komercyjne opracowanie wniosków), czynności zwolnione z VAT (usługi finansowe polegające na udzielaniu pożyczek) oraz nieodpłatne czynności związane z realizacją projektów POKL niepodlegające opodatkowaniu VAT. Ponieważ Wnioskodawca wykonuje czynności uprawniające do odliczenia VAT i nieuprawniające do tego odliczenia, stosuje zasady wynikające z art. 90 ustawy o VAT.

W związku ze świadczeniem usług doradczych Zainteresowany dokonuje zakupów towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę. Ww. towary i usługi są wykorzystywane przez Wnioskodawcę (w ramach świadczenia usług doradczych) do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

W obrębie zakupów związanych ze świadczeniem usług doradczych, Wnioskodawca nie jest w stanie wyodrębnić całości lub części kwot podatku naliczonego związanych z wykonywaniem wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem VAT i wyłącznie z wykonywaniem czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (nie jest możliwe wyodrębnienie kwot przypisanych do poszczególnych rodzajów działalności).

W piśmie z dnia 5 lipca 2013 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Zainteresowany podkreślił, że zawiera z Instytucją Pośredniczącą umowę o dofinansowanie projektu w ramach POKL. W odniesieniu do każdego projektu dotacja jest przeznaczona na pokrycie ściśle określonych wydatków ponoszonych przez Spółkę w związku z realizacją projektu/usługi doradczej („wydatki kwalifikowalne”). Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stwierdził, iż pozyskana dotacja nie ma związku ze sprzedażą, nie jest przyznawana jako dopłata do ceny usługi, a przeznaczona jest na pokrycie poniesionych kosztów w ramach realizowanego projektu. Oznacza to, że w opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze zakupowym, a nie dotacja mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia całego VAT od wydatków związanych ze świadczeniem usług doradczych (nieodpłatnych w 90% i odpłatnych w 10%), czy też powinna być zastosowana proporcja (współczynnik obliczony zgodnie z art. 90)?

Zdaniem Wnioskodawcy, odlicza cały VAT od wydatków związanych ze świadczeniem usług doradczych. Zainteresowany uważa, że świadczenie nieodpłatnych usług doradczych nie podlega regulacjom ustawy o podatku VAT, dlatego też nie dotyczy ich zasada proporcji, o której mówi art. 90 ust. 2 i 3 ustawy. Zgodnie z nim odliczenie częściowe jest stosowane w sytuacji, gdy wykonywane są czynności w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Ograniczenie prawa do odliczenia VAT dotyczy wyłącznie zakupów wykorzystywanych zarówno do działalności opodatkowanej, jak i zwolnionej. Przepisy ustawy o VAT nie ograniczają możliwości odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi i niepodlegającymi opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a tego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).

Ponadto, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu lub jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a ponadto, aby nie miały miejsca przesłanki uniemożliwiające dokonanie odliczenia kwoty lub zwrotu podatku należnego – określone w art. 88 ustawy.

Według art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami w stosunku, do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to w myśl art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Stosownie do dyspozycji art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2 ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Dokonując analizy cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, iż na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, realizuje projekt systemowy PARP „…”, 2.2.1 POKL „…”, na podstawie u mowy o udzielenie wsparcia zawartej w dniu 22 lutego 2012 r. na świadczenie usług informacyjnych i doradczych w ramach prowadzonego Punktu Konsultacyjnego KSU. Klientami PK są przedsiębiorcy i osoby fizyczne zamierzające rozpocząć działalność gospodarczą. Świadczenie usług odbywa się zgodnie ze standardami określonymi przez PARP. Usługi informacyjne są dla klientów nieodpłatne, natomiast usługi doradcze objęte wsparciem są częściowo odpłatne w wysokości 10% wartości usługi brutto (w tym 23% VAT).

Wydatki związane ze świadczeniem usług, określone w budżecie i kwalifikowalne w projekcie są finansowane:

*   100% z dotacji PARP w przypadku wydatków dotyczących usług informacyjnych,

*   90% z dotacji PARP w przypadku wydatków dotyczących usług doradczych oraz 10% z wkładu własnego przedsiębiorców wnoszonego przez klientów, zgodnie z wystawioną fakturą VAT.

Wydatki związane ze świadczeniem usług informacyjnych Wnioskodawca kwalifikuje w projekcie w kwocie brutto, łącznie z VAT, natomiast wydatki związane ze świadczeniem usług doradczych Wnioskodawca kwalifikuje w projekcie w kwocie netto, odliczając VAT.

Zainteresowany w ramach swojej działalności wykonuje czynności opodatkowane VAT (np. komercyjne opracowanie wniosków), czynności zwolnione z VAT (usługi finansowe polegające na udzielaniu pożyczek) oraz nieodpłatne czynności związane z realizacją projektów POKL niepodlegające opodatkowaniu VAT. Ponieważ Wnioskodawca wykonuje czynności uprawniające do odliczenia VAT i nieuprawniające do tego odliczenia, stosuje zasady wynikające z art. 90 ustawy o VAT.

W związku ze świadczeniem usług doradczych Zainteresowany dokonuje zakupów towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę. Ww. towary i usługi są wykorzystywane przez Wnioskodawcę (w ramach świadczenia usług doradczych) do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W obrębie zakupów związanych ze świadczeniem usług doradczych, Wnioskodawca nie jest w stanie wyodrębnić całości lub części kwot podatku naliczonego związanych z wykonywaniem wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem VAT i wyłącznie z wykonywaniem czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (nie jest możliwe wyodrębnienie kwot przypisanych do poszczególnych rodzajów działalności).

Wnioskodawca wskazał, iż pozyskana dotacja nie ma związku ze sprzedażą, nie jest przyznawana jako dopłata do ceny usługi, a przeznaczona jest na pokrycie poniesionych kosztów w ramach realizowanego projektu. Oznacza to, że w opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze zakupowym, a nie dotacja mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl natomiast art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Należy wyjaśnić, iż pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

W istocie okoliczność, czy transakcja została dokonana po cenie niższej, czy też wyższej od kosztu świadczenia, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania transakcji jako „transakcji odpłatnej” w rozumieniu art. 5 ustawy, bowiem to ostatnie pojęcie wymaga wyłącznie istnienia bezpośredniego związku między dostawą towarów lub świadczeniem usług, a świadczeniem wzajemnym (wynagrodzeniem) rzeczywiście otrzymanym przez podatnika.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze (art. 29 ust. 2 ustawy).

Cytowany powyżej przepis art. 29 ust. 1 ustawy, stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), z treści którego wynika, iż w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tyko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi. Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu sfinansowania czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. Oznacza to, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają dotacje o charakterze przedmiotowym, a nie te, które mają charakter podmiotowy. W sytuacji, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Istotne zatem dla określenia, czy dana dotacja jest, czy nie jest opodatkowana, są szczegółowe warunki jej przyznania, określające cel realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, iż skoro z tytułu świadczenia usług doradczych pobierana jest od klientów odpłatność w postaci wkładu własnego odpowiadającego dokładnie równowartości 10% wartości wyświadczonej usługi doradczej, to niewątpliwie usługi doradcze dokonywane są odpłatnie, a pobierany przez Wnioskodawcę wkład własny stanowi obrót, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy, z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Świadczenie usług doradczych nie jest objęte zwolnieniem z opodatkowania ani obniżonymi stawkami podatku VAT na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do ustawy, zatem podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku, tj. 23%.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż wkład własny klienta w wysokości 10% stanowi całość wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za wykonaną usługę doradczą. Jednocześnie dofinansowanie 90% wydatków związanych ze świadczeniem usługi doradczej dotacją nie sprawia, że w tej części usługi doradcze świadczone przez Zainteresowanego nie podlegają opodatkowaniu lub są zwolnione z podatku VAT.

W konsekwencji powyższego, z uwagi na wystąpienie związku poniesionych wydatków dotyczących świadczonych przez Wnioskodawcę usług doradczych, które w 90% finansowane są z pozyskanej dotacji i w 10% z wkładu własnego przedsiębiorcy, z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, Zainteresowanemu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w pełnej wysokości, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do świadczenia usług doradczych, bez względu na źródło finansowania tych wydatków (dotacja czy wkład własny) oraz wysokość tego dofinansowania. Powyższe prawo przysługuje pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za nieprawidłowe. Jakkolwiek zdaniem Zainteresowanego w stosunku do usług doradczych realizowanych w ramach przedstawionego projektu przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT w całości, to jednakże uznanie przez Wnioskodawcę świadczonych usług jako usług częściowo podlegających a częściowo niepodlegających regulacjom ustawy, nie zasługuje na uwzględnienie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.