Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-946/15-2/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-10-05
Teza: Czy wniesienie przez Wnioskodawcę do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci wierzytelności z tytułu Pożyczki, będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT? Czy w przypadku, gdy w konsekwencji wniesienia przez Wnioskodawcę do Spółki wierzytelności z tytułu Pożyczki, wierzytelność ta wygaśnie na skutek konfuzji, Wnioskodawca uzyska przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT?
Słowa kluczowe: konfuzja; rozwiązanie; spółki; spółki-spółka jawna; spółki-spółka komandytowa; wierzytelność
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z 31 lipca 2015 r. (data wpływu 3 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych opisanej we wniosku konfuzji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych opisanej we wniosku konfuzji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, będący osobą mającą polską rezydencję podatkową, zamierza przystąpić do spółki komandytowej z siedzibą w Polsce (dalej: „Spółka"). Jednym z obecnych wspólników Spółki jest osoba fizyczna (dalej: „Kontrahent"), której Wnioskodawca udzielił pożyczki (dalej: „Pożyczka") na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Wnioskodawca wstępując do Spółki planuje wnieść do niej wkład niepieniężny w postaci wierzytelności z tytułu udzielonej Pożyczki. W wyniku wniesienia wkładu do Spółki, Wnioskodawca uzyska status komandytariusza.

Kontrahent planuje wnieść do Spółki jako wkład niepieniężny zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w której skład wejdą m.in. zobowiązania z tytułu udzielonej Pożyczki. Wniesienie wkładu przez Kontrahenta do Spółki nastąpi przed, równocześnie albo po wstąpieniu do niej przez Wnioskodawcę. W następstwie planowanych operacji dojdzie do zmiany podmiotowej po stronie dłużnika oraz wierzyciela z tytułu Pożyczki - Spółka stanie się jednocześnie wierzycielem i dłużnikiem. W konsekwencji, dojdzie do wygaśnięcia zobowiązania z tytułu Pożyczki na skutek konfuzji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy wniesienie przez Wnioskodawcę do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci wierzytelności z tytułu Pożyczki, będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT?
2.  Czy w przypadku, gdy w konsekwencji wniesienia przez Wnioskodawcę do Spółki wierzytelności z tytułu Pożyczki, wierzytelność ta wygaśnie na skutek konfuzji, Wnioskodawca uzyska przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie pytania 1, wniesienie przez Wnioskodawcę do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci wierzytelności z tytułu Pożyczki, nie będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT.

W ocenie Wnioskodawcy, odnośnie pytania 2, w przypadku, gdy w konsekwencji wniesienia przez Wnioskodawcę do Spółki wierzytelności z tytułu Pożyczki, wierzytelność ta wygaśnie na skutek konfuzji, Wnioskodawca nie uzyska przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1

Zgodnie z przepisami ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki (art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy o PIT).

Zgodnie z powyższym, wniesienie do spółki osobowej wierzytelności, będącej składnikiem majątku Wnioskodawcy w formie wkładu niepieniężnego, będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem PIT.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach organów podatkowych, wydawanych w imieniu Ministra Finansów m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 10 grudnia 2014 r. nr IPTPB2/415-524/14-2/KR czy w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 listopada 2013 r. nr ILPB2/415-782/13-2/WM.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę do Spółki wkładu w postaci wierzytelności, nie uzyska on przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2

1\. Uwagi ogólne

Zgodnie z przepisami prawa cywilnego, zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić (art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny, j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm., dalej: „kodeks cywilny"). Tym samym, na treść stosunku zobowiązaniowego składa się z jednej strony uprawnienie po stronie wierzyciela, a z drugiej, skorelowany z nim obowiązek określonego działania lub zaniechania po stronie dłużnika.

Zasadniczo, wierzytelność nie może istnieć bez odpowiadającego jej długu, podobnie jak dług nie może istnieć bez wierzytelności. Jak wynika z istoty stosunku zobowiązaniowego, ta sama strona nie może być jednocześnie własnym dłużnikiem i wierzycielem, bowiem nikt nie może sam od siebie żądać spełnienia świadczenia, jak również go egzekwować.

W przypadku, gdy dochodzi do połączenia w jednym podmiocie dwóch stron stosunku zobowiązaniowego, nie istnieją już dwa przeciwstawne podmioty, z których każdy reprezentuje odmienne interesy.

W konsekwencji, w wyniku konfuzji, to jest połączenia w rękach tego samego podmiotu wierzytelności oraz sprzężonego z nią zobowiązania, pomiędzy stronami przestaje istnieć więź o charakterze prawnym.

Jednocześnie, stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych komentarzach przedstawicieli doktryny. Jak wskazuje Zbigniew Radwański: "Prawo podmiotowe sprzężone jest z korelatywnym obowiązkiem innej lub innych osób. Jeżeli więc wskutek jakichkolwiek zdarzeń nastąpi połączenie w rękach tej samej osoby prawa i korelatywnie sprzężonego z nim obowiązku (tzw. confusio), to prawo podmiotowe traci swój społeczny sens." (zob. Z. Radwański, A. Olejniczak, Zobowiązania - część ogólna, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa; 2012). Podobnie twierdzi M. Safjan; „Na treść każdego stosunku zobowiązaniowego składa się istnienie uprawnienia po stronie wierzyciela i skorelowanego z nim obowiązku oznaczonego działania lub zaniechania po stronie dłużnika. Nie może więc zasadniczo istnieć ani wierzytelność bez odpowiadającego jej długu, ani też dług bez wierzytelności." (zob. M. Safjan, \[w\] K. Pietrzykowski, Komentarz do art. 1-449(10) Tom I, Legalis, 2015).

2\. Zasady opodatkowania konfuzji

Spółki osobowe, z wyłączeniem spółek komandytowo-akcyjnych, nie są traktowane jako podatnicy podatku dochodowego. Podatnikami PIT są natomiast wspólnicy tych spółek. Stąd, zasady przypisywania przychodów i kosztów ich uzyskania związane z funkcjonowaniem spółek osobowych należy rozpatrywać w odniesieniu do poszczególnych wspólników spółek osobowych.

W przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci wierzytelności z tytułu Pożyczki oraz wniesienia do tej Spółki przez Kontrahenta zobowiązania do spłaty tej Pożyczki, dojdzie do wygaśnięcia zobowiązań na skutek konfuzji - Spółka stanie się bowiem jednocześnie wierzycielem i dłużnikiem. W ocenie Wnioskodawcy, zdarzenie to nie będzie wiązało się jednakże z uzyskaniem przychodu podatkowego.

W szczególności, instytucji wygaśnięcia zobowiązania na skutek konfuzji, nie należy mylić z instytucją umorzenia zobowiązania, uregulowaną w przepisie art. 508 kodeksu cywilnego. Zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu, zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Natomiast do wygaśnięcia długu na skutek konfuzji dochodzi z mocy samego prawa, a nie w wyniku złożenia zgodnych oświadczeń woli stron. W konsekwencji, wygaśnięcie zobowiązania w wyniku konfuzji nie stanowi umorzenia tego zobowiązania.

W związku z tym, w powyższym wypadku nie znajdzie zastosowania przepis art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o PIT, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem PIT podlega wartość umorzonych zobowiązań.

Podobnie, instytucji wygaśnięcia zobowiązania na skutek konfuzji nie można wiązać z instytucją nieodpłatnego świadczenia, o której mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. W wyniku konfuzji dochodzi do połączenia w rękach tej samej osoby wierzytelności oraz sprzężonego z nią zobowiązania, a w konsekwencji do jego wygaśnięcia. Biorąc pod uwagę, że stosunek prawny pomiędzy stronami wygasa, nie można mówić o spełnieniu świadczenia, w szczególności o spełnieniu świadczenia nieodpłatnego.

Podsumowując powyższe, zdarzenie prawne polegające na wygaśnięciu zobowiązana na skutek konfuzji, nie będzie prowadziło do umorzenia tego zobowiązania, ani do otrzymania jakiegokolwiek świadczenia przez Wnioskodawcę, w tym świadczenia nieodpłatnego. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku, gdy w wyniku wniesienia do Spółki wierzytelności przez Wnioskodawcę, wierzytelność ta wygaśnie na skutek konfuzji, Wnioskodawca nie uzyska przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT.

3\. Stanowisko organów podatkowych

Słuszność stanowiska Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych w imieniu Ministra Finansów. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej wydanej 24 kwietnia 2012 r. nr IPPB1/415-133/12-3/EC wskazał, że: „czynność wniesienia wkładu wynika z samej istoty tworzenia i funkcjonowania takiej spółki. Tym samym brak jest podstaw do kwalifikacji tego typu zdarzenia jako przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (\`(...)\`) Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego Nowy Wspólnik (Pożyczkodawca) zamierza wnieść do spółki komandytowej Y (Pożyczkobiorcy) wierzytelność z tytułu odsetek od pożyczki. Na skutek tego nastąpi konfuzja, tj. dojdzie do połączenia w jednym podmiocie - spółce komandytowej -wierzyciela i dłużnika. Instytucja prawa confusio (konfuzja) polega na wygaśnięciu zobowiązania (wierzytelności i długu) wskutek połączenia podmiotu wierzyciela i dłużnika w jednej osobie. (\`(...)\`) W tej sytuacji nie wystąpi jednak umorzenie lub przedawnienie zobowiązań w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy i w konsekwencji po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód z tego tytułu, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach przewidzianych w tej ustawie

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach prawa podatkowego, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 11 czerwca 2015 r. nr IPTPB1/4511-128/15-5/AP, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 2 czerwca 2015 r. nr IPTPB1/4511-100/15-5/MR czy interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 22 maja 2015 r. nr IBPBI/1/4511-246/15/AP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.