Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1016/13/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-12-16
Teza: Brak możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: czynsz; lokal-lokal użytkowy; odliczenia-prawo do odliczenia; odzyskanie; podatek-podatek naliczony; proporcja; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; struktury-struktura sprzedaży
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 18 września 2013 r. (data wpływu 24 września 2013 r.), uzupełnionym w dniu 16 grudnia 2013 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „K…” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 16 grudnia 2013 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „K…”.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia otrzymała dofinansowanie na realizację projektu pn. „K…” ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 Województwa…, Oś IV Rozwój, restrukturyzacja i rewitalizacja miast, Działanie 4.1 Humanizacja blokowisk, Poddziałanie 4.1.1 Poprawa warunków technicznych budynków zrealizowanych w technologii z wielkiej płyty. Projekt obejmuje rewitalizację 10 budynków mieszkalnych, w tym m.in.: termomodernizację wraz z wymianą pokrycia dachowego z eternitu i remontem elementów części wspólnych budynków (remont klatek, wymiana okien i drzwi na klatkach schodowych).

Współwłaścicielami budynków są proporcjonalnie właściciele poszczególnych wykupionych lokali. Spółdzielnia figuruje jako współwłaściciel, ale jedynie w tej części, jaką jest ilość przekształconych praw do lokali. W odniesieniu do części wspólnych Spółdzielnia sprawuje zarząd powierzony w oparciu o art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Ostatecznym beneficjentem są współwłaściciele poszczególnych bloków, w tym przypadku właściciele i potencjalni właściciele lokali.

Podstawowym zadaniem spółdzielni mieszkaniowych jest zaspakajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin. Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów. Biorąc to pod uwagę, przez zasoby mieszkaniowe, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, należy rozumieć m.in.: budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami. Dokonując remontów w ww. budynkach Spółdzielnia poniesione koszty ewidencjonuje w wartościach brutto, gdyż nie mają one związku ze sprzedażą opodatkowaną, stąd też realizowana inwestycja nie będzie służyć do wykonywania czynności opodatkowanych.

W budynku przy ul. (…) znajduje się lokal użytkowy o powierzchni 12 m2. Właściciel tego lokalu (posiadający odrębną własność lokalu) wnosi miesięczną opłatę w wysokości 98,79 zł brutto. Składniki opłat to: fundusz remontowy, opłata za centralne ogrzewanie oraz czynsz. Spółdzielnia wykazuje w rejestrze sprzedaży podatek należny wg stawki 23%, natomiast fundusz remontowy jako zwolniony od podatku. W budynku tym zostały wykonane następujące prace remontowe: ocieplenie ścian zewnętrznych, wymiana pokrycia dachowego, wymiana okien i drzwi na klatkach schodowych, malowanie klatek schodowych, instalacja węzła dwufunkcyjnego c.o. i c.w., instalacja domofonów, montaż zaworów podpionowych c.w. Na ww. prace została zawarta z wykonawcą umowa na prace termomodernizacyjne oraz z innym wykonawcą na montaż węzła c.o.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółdzielni przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu i czy podatek od towarów i usług jest wydatkiem kwalifikowalnym?

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro nie wykorzystuje i nie będzie wykorzystywał przedmiotu projektu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, to nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących realizacji projektu, gdyż nie jest to wydatek związany ze sprzedażą opodatkowaną.

Spółdzielnia wskazała, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Treść przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wskazuje, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Na podstawie ust. 3 tego artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W oparciu o ust. 4 ww. artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy).

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie (art. 90 ust. 6 ustawy).

W myśl postanowień ust. 10 omawianego artykułu, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.”

Stwierdzić należy, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

W sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 i następne ustawy.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że w przypadku budynków mieszkalnych, w których nie ma lokali użytkowych, Spółdzielni – jak słusznie wskazała we wniosku – nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z rewitalizacją tych budynków. Natomiast w odniesieniu do budynku, w którym znajduje się lokal użytkowy – wbrew stwierdzeniu zawartemu we wniosku – w pewnej części wystąpi związek pomiędzy wydatkami dotyczącymi tego budynku również z czynnościami opodatkowanymi. Związek ten bowiem w świetle cytowanych przepisów nie musi być bezpośredni i dotyczyć wyłącznie tego lokalu użytkowego. Skoro dokonane zakupy dotyczą budynku, w którym znajdują się zarówno lokale mieszkalne, jak i inne (lokal użytkowy), uznać należy, że są one związane zarówno z czynnościami opodatkowanymi (dającymi prawo do odliczenia), jak i zwolnionymi (nie dającymi prawa do odliczenia). Spółdzielnia winna więc przyporządkować odpowiednie kwoty podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, kierując się przede wszystkim zapisami art. 86 i 90 ust. 1 ustawy, a więc ustalając rzeczywisty zakres prawa do odliczenia, który winien być miarodajny i uzasadniony. Jednakże należy podkreślić, że wyłącznie Spółdzielnia znając specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie ustalić stosowny klucz podziału w celu wyliczenia prawidłowej kwoty podatku naliczonego do odliczenia.

W przypadku natomiast, gdy nie jest możliwe rzetelne wyodrębnienie kwot podatku naliczonego (tj. przypisanie konkretnych kwot podatku naliczonego), związanego wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną (lokalem użytkowym), Spółdzielnia winna dokonać odliczenia podatku naliczonego związanego z powyższymi zakupami, w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2-10 ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego przedstawione we wniosku stanowisko w ujęciu całościowym należało uznać za nieprawidłowe. Należy jednak wskazać, że jeżeli proporcja ta nie przekroczyła 2%, a Spółdzielnia przyjęła, że wynosi 0%, miała prawo uznać, że nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jednocześnie zaznacza się, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo wskazać należy, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.