Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.860.2025.2.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Uznanie, że czynności wykonywane przez Gminę na rzecz
Mieszkańców w ramach inwestycji nie będą stanowiły
działalności gospodarczej oraz nie będą podlegać
opodatkowaniu VAT, brak obowiązku opodatkowania
podatkiem VAT wpłat otrzymywanych od Mieszkańców, brak
obowiązku opodatkowania podatkiem VAT dofinansowania,
brak prawa do odliczenia VAT w związki z realizacją ww.
inwestycji.
Słowa kluczowe: dotacja
gmina
instalacja-instalacja wodno-kanalizacyjna
odliczenia-prawo do odliczenia
partycypacja-wpłaty partycypacyjne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dotacje, subwencje i inne dopłaty
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      uznania, że czynności wykonywane przez Gminę na rzecz Mieszkańców w ramach
      inwestycji pn. „...” nie będą stanowiły działalności gospodarczej oraz nie będą
      podlegać opodatkowaniu VAT,
      braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT wpłat otrzymywanych od
      Mieszkańców,
      braku obowiązku opodatkowania podatkiem VAT Dofinansowania,
      braku prawa do odliczenia VAT w związki z realizacją ww. inwestycji.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 października 2025 r.
    (data wpływu 6 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2024 r.,
    poz. 1465 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym zadania własne Gminy
    obejmują m.in. sprawy: kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
    utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych. W ramach realizacji tych
    zadań własnych Wnioskodawca sukcesywnie rozbudowuje infrastrukturę kanalizacyjną na
    terenie Gminy.
    W ramach ww. zadań własnych Gmina zrealizuje inwestycję pn. „...” (dalej: „Inwestycja” lub
    „Projekt”).

    Głównym celem Projektu jest uporządkowanie gospodarki ściekowej na terenie Gminy, a
    poprzez ograniczenie ilości zanieczyszczeń przedostających się do środowiska
    zapobieganie degradacji środowiska naturalnego.
    Inwestycja dotyczy budowy przydomowych oczyszczalni ścieków (dalej: „POŚ”) w
    miejscowościach ..., ..., ..., ..., ... na terenie Gminy na rzecz mieszkańców Gminy (dalej:
    „Mieszkańcy”). Wybudowane POŚ będą służyć odprowadzaniu i oczyszczaniu ścieków
    wytworzonych w nieruchomościach Mieszkańców.
    Na realizację Inwestycji Gmina uzyskała środki zewnętrzne (dalej: „Dofinansowanie”) z
    Funduszy Europejskich dla ... 2021-2027 w ramach działania „...”.
    POŚ będą budowane na nieruchomościach należących do Mieszkańców, którzy zgłosili
    chęć udziału w Projekcie. W ramach Projektu, Gmina zamierza zawrzeć z Mieszkańcami
    umowy określające wzajemne zobowiązania (dalej: „Umowy), które stanowią, że w zamian
    za wpłaty ze strony Mieszkańców, Gmina zaprojektuje i wybuduje na gruncie Mieszkańców
    POŚ, a następnie udostępni wybudowane POŚ na rzecz Mieszkańców do końca okresu
    obowiązywania Umowy.
    W zamian za wyżej wymienione czynności wykonywane przez Gminę, Mieszkańcy
    zobowiążą się wpłacić na rzecz Gminy uzgodnioną kwotę, której forma i termin płatności
    zostaną szczegółowo określone w Umowie. Mieszkańcy zatem, aby partycypować w
    Projekcie są zobowiązani do uiszczenia na rzecz Gminy części kosztów związanych z
    budową POŚ na swojej nieruchomości. W przypadku braku wpłaty Mieszkaniec zostanie
    wykluczony z uczestnictwa w Projekcie. Tym samym koszty budowy POŚ zostaną pokryte
    w części otrzymanym przez Gminę Dofinansowaniem pokrywającym 85% kosztów
    kwalifikowalnych Projektu, a w pozostałej części środkami uzyskanymi od Mieszkańców.
    Jednocześnie Mieszkańcy zobowiążą się do nieodpłatnego udostępniania Gminie do
    używania należącej do nich części nieruchomości, niezbędnej do zamontowania i obsługi
    POŚ, na czas określony do końca okresu trwania Umowy. Zgodnie z postanowieniami
    planowanych Umów, po zakończeniu prac montażowych, POŚ pozostaną własnością
    Gminy przez okres trwałości Projektu, tj. przez okres pięciu lat licząc od uzyskania
    ostatniej płatności w ramach Dofinansowania. Mieszkańcy, z którymi zostaną podpisane
    Umowy będą natomiast odpowiedzialni za prawidłową eksploatację oczyszczalni ścieków,
    a także spoczywać będą na nich koszty eksploatacji oczyszczalni, ubezpieczenia POŚ oraz
    obowiązki związane z wywozem osadów ściekowych. Po upływie ww. okresu trwałości POŚ
    zostaną przekazane nieodpłatnie na rzecz Mieszkańców.
    Wydatki związane z realizacją Inwestycji są/będą dokumentowane wystawianymi na
    Gminę przez dostawców/wykonawców fakturami VAT z podaniem NIP Gminy (dalej:
    „Wydatki inwestycyjne”).
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku na pytania wskazali Państwo odpowiednio:
      1. Jaki jest całkowity koszt realizowanej inwestycji pn. „...”?
        „Gmina wskazuje, że planowany całkowity koszt realizowanej inwestycji pn. „...”
        wyniesie ok. ... zł.”
      2. Czy wartość wpłat jest taka sama dla wszystkich mieszkańców? Jeśli wartość wpłat
        jest różna, to z czego wynikają różnice?
        „Według założeń Gminy, wartość wpłat każdego mieszkańca będzie wynosić ok. 15%
        wartości wybudowanej w ramach ww. inwestycji przydomowej oczyszczalni ścieków,
        powiększoną o ewentualne koszty niekwalifikowalne, przy czym wartość
        poszczególnych oczyszczalni może się różnić. W konsekwencji wartość kwotowa
        wpłat nie będzie taka sama dla wszystkich mieszkańców. Wartość wpłaty będzie
        bowiem uzależniona od rodzaju przydomowej oczyszczalni ścieków, która zostanie
        wybudowana dla danego mieszkańca w ramach inwestycji pn. „...”.”

      3. Czy nigdy wkład (wpłaty) mieszkańca nie będzie pokrywał całości bądź znacznej
        części kosztów budowy przydomowych oczyszczalni ścieków, tj. nie stanowił nigdy
        faktycznego ekwiwalentu wartości otrzymanego świadczenia?
        „Gmina pragnie wskazać, że wkład (wpłaty) mieszkańca nigdy nie będzie pokrywał
        całości bądź znacznej części kosztów budowy przydomowych oczyszczalni ścieków,
        tj. nie będzie stanowił nigdy faktycznego ekwiwalentu wartości otrzymanego
        świadczenia.”
      4. Czy realizacja ww. inwestycji miała na celu osiąganie przez Państwa stałego dochodu,
        zysku z tego tytułu?
        „Realizacja ww. inwestycji nie będzie miała na celu osiągania przez Gminę stałego
        dochodu, zysku z tego tytułu.”
      5. Czy realizując ww. inwestycję Państwa celem było stałe i zorganizowane
        wykonywanie takiej działalności w celach zarobkowych?
        „Realizując ww. inwestycję celem Gminy nie będzie stałe i zorganizowane
        wykonywanie takiej działalności w celach zarobkowych.”
      6. Czy w celu zrealizowania ww. inwestycji będą Państwo zatrudniać pracowników?
        „Gmina pragnie wskazać, że w celu zrealizowania ww. inwestycji nie będzie
        zatrudniać pracowników.”
    Pytania
      1. Czy czynności wykonywane przez Gminę na rzecz Mieszkańców w ramach Inwestycji
        będą stanowić działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT?
      2. Czy Gmina będzie zobowiązana do opodatkowania VAT wpłat otrzymywanych od
        Mieszkańców?
      3. Czy Dofinansowanie, które Gmina otrzyma na realizację Inwestycji, powinno zostać
        opodatkowane VAT?
      4. Czy Gminie przysługuje / będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z
        faktur VAT dokumentujących Wydatki inwestycyjne związane z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Czynności wykonywane przez Gminę na rzecz Mieszkańców w ramach Inwestycji nie
        będą stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT.
      2. Gmina nie będzie zobowiązana do opodatkowania VAT wpłat otrzymywanych od
        Mieszkańców.
      3. Dofinansowanie, które Gmina otrzymała na realizację Inwestycji, nie powinno
        podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
      4. Gminie nie przysługuje / nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT
        naliczonego z faktur VAT dokumentujących Wydatki inwestycyjne związane z
        realizacją Inwestycji.
    Ad. 1, 2 i 3
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatników organów władzy
    publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Jeżeli zatem dana czynność ma miejsce w
    ramach wykonywania zadań nałożonych na gminę odrębnymi przepisami prawa i nie ma
    formy umowy cywilnoprawnej – nie podlega VAT z uwagi na brak statusu podatnika VAT
    po stronie gminy.

    Jednocześnie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi lex specialis w odniesieniu do art. 15 ust.
    1 i 2 ustawy o VAT. Oznacza to, że w przypadku czynności wykonywanych przez gminę na
    podstawie umów cywilnoprawnych gmina może być uznana za podatnika, o ile spełnia
    kryteria określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a więc jeśli bez względu na cel czy
    rezultat wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą rozumianą jako wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, obejmującą w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W tym miejscu Gmina pragnie zwrócić szczególną uwagę na orzeczenie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) z dnia 30 marca 2023 r.
    wydane w sprawie C-612/21 (gmina O przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji
    Skarbowej, dalej: „Wyrok TSUE”), w którym Trybunał analizując charakter działań
    podejmowanych przez gminę, w związku z organizacją rozwoju wykorzystania
    odnawialnych źródeł energii na swoim terytorium na rzecz swoich mieszkańców
    (przypadek zbliżony do sprawy Gminy) uznał, że gmina nie wykonuje w tym zakresie
    działalności gospodarczej, a tym samym, że podejmowane przez nią czynności nie
    stanowią świadczeń podlegających opodatkowaniu VAT.
    Jako podstawę swojego rozstrzygnięcia TSUE, wskazuje na następujące okoliczności:
    „(...) po pierwsze należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca dąży do stałego
    osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP Sibiu i DGRFP
    Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27– 29 i przytoczone tam orzecznictwo), gmina O.
    wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, jak wynika z
    postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć regularnie usług instalacji
    systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać pracowników w tym celu, co
    odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których świadczenia gminne miały charakter trwały.
    Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O. wydaje
    się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym właścicielami
    nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w ramach programu
    regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną,
    dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich udział
    nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą dostawą i
    z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu wynagrodzenie za
    te same dostawę i instalację po cenie rynkowej. (...)
    W konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
    województwo, które wynoszą 75% kosztów podlegających dofinansowaniu, suma kwot
    otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego województwa z
    drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów faktycznie poniesionych
    przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku, co nie odpowiada podejściu,
    jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE, który przy ustalaniu swoich
    cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć marżę zysku. Natomiast
    wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając perspektywy zysku.
    Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
    obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej jedną
    czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie rekompensaty w
    postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech czwartych tych kosztów.
    Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie
    deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla podatnika,
    ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną część
    poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę osobę
    trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane.”. (...)

    W świetle powyższych rozważań na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że art. 2 ust. 1,
    art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że
    dostawy towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu VAT nie stanowi
    dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem przedsiębiorstwa,
    systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami nieruchomości, którzy
    wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy, jeżeli taka działalność nie
    ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą przez tych mieszkańców
    kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych kosztów, a pozostała część jest
    finansowana ze środków publicznych.”.
    W przedmiotowej sprawie podstawą współpracy pomiędzy Gminą a Mieszkańcami będą
    umowy o charakterze cywilnoprawnym. Jak wynika ze wskazanej na wstępie relacji art. 15
    ust. 6 do art. 15 ust. 1 i 2, w przypadku, w którym na mocy art. 15 ust. 6 ustawy o VAT
    Gminy nie można wyłączyć z grona podatników VAT, należy powrócić do zasad ogólnych i
    zweryfikować, czy działania podejmowane przez Gminę w określonej sytuacji stanowią
    przejaw wykonywania działalności gospodarczej czy też władztwa publicznego.
    Tym samym, w ocenie Gminy niezbędnym dla uznania Gminy za podatnika VAT jest
    rozstrzygnięcie, czy podejmowane przez Gminę działania w ramach Projektu będą
    stanowiły przejaw wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu cytowanego
    wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W ocenie Gminy, działania, które Gmina będzie realizowała w ramach Projektu – w
    kontekście Wyroku TSUE – nie należy uznać za wykonywanie działalności gospodarczej.
    Zgodzić się należy co prawda, iż budowa POŚ na rzecz Mieszkańców stanowiła będzie
    przejaw realizacji zadań własnych Gminy, których wykonywanie odbywało się będzie na
    podstawie zawartych z Mieszkańcami umów cywilnoprawnych. Jednakże, Gmina realizując
    Projekt będzie dążyła wyłącznie do osiągnięcia ściśle określonego celu w postaci poprawy
    jakości życia mieszkańców na terenie Gminy w obszarze środowiska naturalnego poprzez
    montaż POŚ, z wykonaniem czego nie będzie wiązało się osiągnięcie przez Gminę
    jakichkolwiek dochodów czy zysków z tego tytułu.
    W konsekwencji, w świetle Wyroku TSUE, realizowany przez Gminę Projekt należy
    porównać do innych czynności realizowanych przez nią w ramach wykonywania zadań
    własnych, np. prace porządkowe, remonty dróg, itp. Działania te realizowane są na rzecz
    lokalnej społeczności nieodpłatnie, a jednocześnie można w wielu przypadkach
    zidentyfikować konkretnych beneficjentów zrealizowanych czynności (np. mieszkańców
    ulicy, która była przedmiotem remontu).
    Wobec powyższego, czynności wykonywane przez Gminę na rzecz Mieszkańców w ramach
    Inwestycji nie będą stanowić działalności gospodarczej oraz nie będą podlegać
    opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, Gmina nie będzie zobowiązana do opodatkowania
    VAT otrzymywanych od Mieszkańców wpłat, jak również Dofinansowania na realizację
    Inwestycji.
    Ad. 4
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikom podatku VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że Gmina realizując Projekt nie wykonuje
    działalności gospodarczej mającej na celu osiąganie stałego dochodu (patrz uzasadnienie
    do pytania nr 1).

    Przedmiotowe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 4 października 2024 r. o
    sygn. 0114-KDIP4- 1.4012.368.2024.2.AM, gdzie wskazano: „(...) nie będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazanego na fakturach
    dokumentujących koszty realizacji Inwestycji w zakresie zakupu i montażu przydomowych
    oczyszczalni ścieków na nieruchomościach Mieszkańców, gdyż w analizowanej sprawie
    zakupy dotyczące realizacji Inwestycji nie będą wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług”.
    Tożsame stanowisko zostało również potwierdzone w interpretacji indywidualnej DKIS z
    dnia 7 marca 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.887.2023.2.MC, w której DKIS stwierdził,
    że: „Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    stwierdzam, że nie mają/nie będą Państwo mieli prawa do odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków związanych z realizacją Projektu pn. „...” polegającego na budowie
    przydomowych oczyszczalni ścieków. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym
    przypadku nie jest/nie będzie spełniona - wskazana w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanka
    warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. ponoszone wydatki na
    realizację Projektu na rzecz Mieszkańców nie są/nie będą wykorzystywane przez Państwa
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.”
    Analogicznie w interpretacji indywidualnej z dnia 14 sierpnia 2023 r. o sygn. 0114-KDIP4-
    1.4012.274.2023.1.DP DKIS wskazał, że: „Jeżeli zatem przeprowadzenie przez Państwa
    inwestycji polegającej na budowie sześciu przydomowych oczyszczalni ścieków (POŚ) nie
    będzie stanowiło dla Państwa stałego źródła dochodu (a na to wskazywałby fakt
    nieuiszczania opłat przez mieszkańców oraz opróżnianie i wywóz nieczystości na własny
    koszt przez mieszkańców), to realizując taki projekt będą Państwo ponosili jedynie ryzyko
    strat bez perspektywy zysku i tym samym nie będą Państwo działali w charakterze
    podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w rozumieniu w art. 15 ust. 2 ustawy. (...) Zatem nie będą spełnione -
    wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku
    naliczonego. Nabywane na potrzeby realizacji projektu w części dotyczącej budowy
    sześciu przydomowych oczyszczalni ścieków towary i usług nie będą wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji, nie będzie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazanego na fakturach
    dokumentujących koszty realizacji Projektu.”.
    Wobec powyższego, nabywane przez Gminę w ramach Inwestycji towary i usługi nie będą
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a w konsekwencji – Gminie
    nie przysługuje / nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego
    wykazanego na fakturach zakupowych dokumentujących Wydatki inwestycyjne związane z
    realizacją Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności,
    w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel.
    Natomiast pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby),
    jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała

    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ponadto, stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Zamierzają Państwo zrealizować inwestycję pn. „...”. Koszty budowy POŚ zostaną pokryte
    w części otrzymanym przez Państwa dofinansowaniem pokrywającym 85% kosztów
    kwalifikowalnych Projektu, a w pozostałej części środkami uzyskanymi od Mieszkańców.
    Zamierzają Państwo zawrzeć z Mieszkańcami umowy określające wzajemne zobowiązania,
    które stanowią, że w zamian za wpłaty ze strony Mieszkańców, Gmina zaprojektuje i
    wybuduje na gruncie Mieszkańców POŚ, a następnie udostępni wybudowane POŚ na
    rzecz Mieszkańców do końca okresu obowiązywania Umowy. Po upływie ww. okresu

    trwałości POŚ zostaną przekazane nieodpłatnie na rzecz Mieszkańców. Wydatki związane
    z realizacją Inwestycji są/będą dokumentowane wystawianymi na Gminę przez dostawców
    /wykonawców fakturami VAT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, mając na uwadze przedstawioną na wstępie analizę
    przepisów podatkowych, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy realizacja przez
    Państwa inwestycji pn. „...”, polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków
    będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    W tym celu zasadnym jest odwołanie się do wyroku TSUE z 30 marca 2023 r. w sprawie C-
    612/21 (Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej). Co prawda
    wyrok ten odnosi się do czynności dokonywanych przez gminę w ramach promowania
    odnawialnych źródeł energii, jednakże wnioski płynące z ww. orzeczenia mogą być
    pomocne w analizowanej sprawie.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
      „(...), aby czynności dokonywane przez gminę w ramach promowania odnawialnych
      źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy 2006/112, powinny one, po
      pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które gmina ta wykonuje odpłatnie
      na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) i c) tej dyrektywy, a po
      drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 9 ust.
      1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w charakterze podatnika”.
      (pkt 24)
    Trybunał zwrócił uwagę na istotne elementy stanu faktycznego, które zaistniały w sprawie
    będącej przedmiotem ww. postępowania:
      „W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca dąży
      do stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP
      Sibiu i DGRFP Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam
      orzecznictwo), gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
      podatkowej, jak wynika z postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć
      regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać
      pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których
      świadczenia gminne miały charakter trwały. (pkt 36)
      Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O.
      wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym
      właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
      ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na
      gospodarkę niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE
      za pośrednictwem przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich
      udział nieprzekraczający 25 % kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą
      dostawą i z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu
      wynagrodzenie za te same dostawę i instalację po cenie rynkowej. (pkt 37)
      Tymczasem Trybunał miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje – w drodze
      otrzymywanych przez nią wkładów – jedynie niewielką część poniesionych przez siebie
      kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych, taka różnica
      między tymi kosztami a kwotami otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może
      sugerować, że wkłady te należy raczej uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob.
      podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris van
      Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W
      konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
      województwo, które wynoszą 75 % kosztów podlegających dofinansowaniu, suma
      kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego
      województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów
      faktycznie poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku, co
      nie odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE,

      który przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć
      marżę zysku. Natomiast wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając
      perspektywy zysku. (pkt 38)
      Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
      obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej
      jedną czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie
      rekompensaty w postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech
      czwartych tych kosztów. Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne
      w sytuacji strukturalnie deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień
      niepewności dla podatnika, ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia
      zwróci tak istotną część poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu
      podjęcia przez tę osobę trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje
      zostaną dokonane”. (pkt 39)
    Na podstawie powyższej analizy TSUE doszedł do wniosku, że:
      „W konsekwencji nie wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd
      odsyłający, by gmina O. wykonywała w niniejszym przypadku działalność o
      charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006
      /112. (pkt 40)
      Ponieważ gmina O., w świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności
      wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie,
      czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie
      art. 13 ust. 1 tej dyrektywy”. (pkt 41)
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że:
      „(...) art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować
      w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu
      VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem
      przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
      nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy,
      jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie
      zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
      poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych”.
      (pkt 42)
    Ponadto wskazać należy na tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-616/21
    (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko Gminie L.), zapadłym w wyniku
    wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w
    przedmiocie interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od wartości
    dodanej (VAT) w odniesieniu do przeprowadzonych na zlecenie gminy czynności
    związanych z usuwaniem azbestu oraz prawa do odliczenia VAT naliczonego od tych
    czynności.
    W wyroku tym, TSUE rozstrzygnął, że:
      (...) artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
      listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy
      interpretować w ten sposób, że: okoliczność zlecania przez gminę przedsiębiorstwu
      czynności usuwania azbestu i odbierania wyrobów i odpadów zawierających azbest na
      rzecz jej mieszkańców będących właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili taką
      wolę, nie stanowi świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem od
      wartości dodanej, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i
      nie prowadzi do żadnej płatności ze strony tych mieszkańców, zaś czynności te są
      finansowane ze środków publicznych.
    Opis przedmiotowej sprawy wskazuje, że w zakresie realizacji na rzecz Mieszkańców
    zadania polegającego na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą
    wykonywali Państwo działań na zasadach i w tych samych warunkach, które dotyczą

    podmiotów gospodarczych. Państwa rola sprowadza się do zorganizowania skutecznego
    finansowania i wykonania przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie gminy.
    Realizacja ww. inwestycji nie będzie miała na celu osiągania przez Państwa stałego
    dochodu, zysku z tego tytułu. Celem realizacji inwestycji nie będzie stałe i zorganizowane
    wykonywanie takiej działalności w celach zarobkowych. Mieszkańcy pokryją ok. 15%
    wartości wybudowanej w ramach ww. inwestycji przydomowej oczyszczalni ścieków,
    powiększoną o ewentualne koszty niekwalifikowalne. Wkład Mieszkańca nie będzie
    pokrywał całości bądź znacznej części kosztów budowy przydomowych oczyszczalni
    ścieków, tj. nigdy nie będzie stanowił faktycznego ekwiwalentu wartości otrzymanego
    świadczenia. Nie jest to zatem sposób działania występujący w przypadku zwykłej
    działalności gospodarczej.
    W wyniku Państwa działań nie wystąpią znaczące zakłócenia konkurencji, które prowadzić
    by mogły do wyłączenia z dostaw dla ostatecznego konsumenta innych podmiotów (w tym
    przypadku prywatnych firm działających w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni
    ścieków). Działają Państwo bowiem jako świadczeniobiorca dokonujący zakupu od
    wyłonionego przez Państwa wykonawcy.
    W konsekwencji, Państwa działania w związku z realizacją zadania polegającego na
    budowie przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą stanowiły ani dostawy towarów,
    ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Państwo realizując
    ww. inwestycję nie będą wykonywali działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. Zatem, czynności wykonywane przez Państwa na rzecz Mieszkańców w ramach
    realizowanego zadania nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    Sformułowali Państwo także wątpliwości dotyczące opodatkowania wpłat Mieszkańców i
    Dofinansowania, które Gmina otrzyma na realizację Inwestycji (pytania nr 2 i 3).
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 ww. Dyrektywy 2006/112/WE,
    zgodnie z którym:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie
      z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Aby ustalić, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są, czy
    też nie są opodatkowane, należy przeanalizować szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele dofinansowania.

    Dotacja, dofinansowanie, subwencja stanowi podstawę opodatkowania, gdy jest
    dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje, których nie można powiązać z
    konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, nie stanowią
    podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Samo otrzymanie jakiejkolwiek zapłaty lub dofinansowania (dotacji, dopłaty, subwencji)
    nie stanowi żadnej czynności ani zdarzenia opodatkowanego. Jeżeli czynność, za którą
    wnoszona jest opłata lub do której jest przyznawana dopłata, nie jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to zapłata / dopłata do tej czynności nie
    stanowi elementu ceny oraz nie może być włączona do podstawy opodatkowania.
    Jak wykazano powyżej, realizując Inwestycję nie będą Państwo wykonywali działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Państwa działania w związku z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków na rzecz Mieszkańców nie będą stanowić dostawy
    towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wpłaty, które otrzymają Państwo od Mieszkańców, będą wynikać z zawieranych przez
    Państwa umów cywilnoprawnych na budowę POŚ i będą stanowiły wkład własny
    Mieszkańca. Zatem wpłaty Mieszkańców nie będą stanowiły zapłaty za czynności
    podlegające opodatkowaniu, w konsekwencji nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług jako element ceny.
    Analogicznie, skoro wykonywane przez Państwa czynności w ramach Inwestycji, nie będą
    stanowiły dostawy towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu, to
    również środki z Dofinansowania, które Gmina otrzyma na realizację Inwestycji, nie mogą
    podlegać opodatkowaniu jako element ceny.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytanie nr 2 i 3 jest prawidłowe.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
      - odliczenia dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług,
      - towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających opodatkowaniu.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
      - spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
      - nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.

    Treść art. 88 określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług
    zakupionych na potrzeby wykonania określonej czynności, podmiot musi wykonywać tę
    czynność jako podatnik podatku od towarów i usług, który działa w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Podstawowym warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek nabytych towarów i usług
    ze sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie
    występuje.
    Nie będą Państwo realizowali Inwestycji w ramach swojej działalności gospodarczej, o
    której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy - nie będą Państwo świadczyli odpłatnych usług ani
    odpłatnie dostarczać towarów. Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach zainteresowanych Mieszkańców zrealizowana zostanie w ramach
    czynności niepodlegających opodatkowaniu.
    W konsekwencji nie jest/nie będzie spełniona podstawowa pozytywna przesłanka, która
    pozwala na odliczenie podatku naliczonego, czyli związek nabywanych towarów i usług z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Zatem nie przysługuje/nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    w związku z realizacją inwestycji pn. „...”.
    W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
      w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
      obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach

    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.