Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.215.2025.1.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Produkowane przez Spółkę produkty, stanowią produkty, o
którym mowa art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, tj. rzeczy
wytworzone przez podatnika, a zatem Wnioskodawcy będzie
przysługiwało prawo do skorzystania z ulgi prowzrostowej w
sytuacji, gdy w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat
podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym Spółka
poniosła koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w
ust. 1, zwiększy przychody ze sprzedaży produktów w
stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni
dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
tych kosztów lub alternatywnie osiągnie przychody ze
sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym
kraju.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
produkcja
produkty
ulga-ulga na ekspansję
ulga-ulga prowzrostowa
wytworzenie
Zagadnienia: wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Pozostałe odliczenia-Odliczenie kosztów
zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 4
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 28 kwietnia
    2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób
    prawnych w zakresie ustalenia:
    - czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym oferowane przez Państwa (...),
      stanowią produkty wytworzone przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o
      CIT;
    - czy będzie przysługiwało Państwu prawo do skorzystania z ulgi prowzrostowej w sytuacji,
      gdy zgodnie z art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT w okresie 2 kolejno następujących po sobie
      lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym ponieśli Państwo koszty
      zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększą Państwo przychody ze
      sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni
      dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub
      alternatywnie w sytuacji gdy nie zwiększą Państwo przychodów w ww. okresie, ale
      osiągną Państwo przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w
      danym kraju.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca X jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą (...) (dalej:
    „Wnioskodawca” lub „Spółka”). Spółka wpisana jest do rejestru przedsiębiorców
    Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy (...).
    Spółka X posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm. dalej: „ustawa o
    CIT” lub „CIT”). Spółka podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych podatku CIT w
    rozumieniu art. 19 ustawy o CIT.
    Przedmiotem działalności Spółki, jest produkcja mrożonej żywności dla odbiorców z
    sektora przemysłowego oraz gastronomicznego. Niniejszy wniosek o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej, dotyczy kwestii podatkowych związanych z
    jednym z produktów Spółki, jakim jest (...).
    Produkcja (...), obejmuje szereg procesów technologicznych, które wymagają użycia
    specjalistycznych maszyn w całym cyklu produkcyjnym - w tym zakresie Spółka
    wykorzystuje dedykowaną do tego procesu linię produkcyjną. Elementem niezbędnym w

    zakresie poszczególnych etapów jest zaangażowanie pracowników Spółki, którzy
    odpowiadają m.in. za selekcję dostarczanych surowców oraz nadzorują pracę samych
    maszyn na poszczególnych etapach produkcji, szczegółowo opisanych poniżej.
    Proces produkcji (...) odbywa się w następujący sposób: (...).
    Produkowana przez Wnioskodawcę mrożona (...) wprowadzana jest na rynek pod własną
    marką towarową, a sam proces produkcji został szczegółowo opracowany przez Spółkę z
    uwzględnieniem wymagań stawianych w zakresie bezpieczeństwa i produkcji żywności.
    Należy dodać, że branża w której działa Wnioskodawca tj. wspomniana wyżej produkcja
    żywności, obarczona jest szeregiem obostrzeń warunkujących możliwość wprowadzenia
    produktów spożywczych na rynek. Produkcja mrożonej (...), musi zatem odbywać się z
    uwzględnieniem wielu wymagań stawianych producentom.
    W 2024 roku Spółka ponosiła w ramach działalności gospodarczej wydatki (koszty) mające
    na celu zwiększenie przychodów ze sprzedaży Produktów (dalej: „Koszty Zwiększenia
    Przychodów”). Wyżej wskazany wyrób - mrożona (...) została bowiem wprowadzona na
    nowym rynku - w Y. W efekcie, w związku z rozpoczęciem sprzedaży tego wyrobu na rynku
    Y Spółka ponosiła koszty uczestnictwa w targach krajowych i międzynarodowych, w tym
    poza granicami Polski (...), w tym koszty organizacji miejsca wystawowego (wynajęcia i
    przygotowania powierzchni wystawowych celem ekspozycji Produktów, koszty obsługi
    miejsc ekspozycji Produktów) oraz koszty biletów lotniczych oraz wyżywienia i noclegów
    dla swoich pracowników (zatrudnionych na umowach o pracę).
    Spółka nie wyklucza, że w przyszłości ponosić będzie dalsze wydatki celem wzrostu
    sprzedaży wyrobu na rynku Y, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, ze
    szczególnym uwzględnieniem kosztów promocyjno-reklamowych, oraz ww. związanych z
    udziałem w targach. Spółka nie wyklucza także ekspansji na dalsze rynki, gdzie dotychczas
    wyrób ten nie był sprzedawany.
    Ponadto, Spółka wskazuje, że:
    1) odbiorcami nabywającymi odpłatnie oferowane przez Spółkę Produkty są i będą
      pomioty niebędące podmiotami powiązanymi ze Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1
      pkt 4 ustawy o CIT;
    2) Spółka przewiduje, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie latach podatkowych,
      licząc od roku podatkowego, w którym poniesie Koszty Zwiększenia Przychodów,
      przychody ze sprzedaży Produktów zostaną zwiększone w stosunku do przychodów z
      tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok
      poniesienia tych kosztów lub że osiągnie przychody ze sprzedaży produktów
      dotychczas nieoferowanych, lub że osiągnie przychody ze sprzedaży Produktów
      dotychczas nieoferowanych w danym kraju;
    3) Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym;
    4) Spółka nie korzysta i nie będzie korzystać w roku podatkowym, w którym zostaną
      poniesione Koszty Zwiększenia Przychodów, w odniesieniu do dochodów uzyskanych
      ze sprzedaży Produktów ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt
      34 lub 34a ustawy o CIT;
    5) Spółka przewiduje, że koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia
      przychodów ze sprzedaży Produktów nie zostaną Spółce zwrócone w jakiejkolwiek
      formie, ani nie będą odliczane od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym
      od osób prawnych.
    Pytania
    1. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego prawidłowe jest stanowisko, zgodnie
      z którym oferowane przez Spółkę (...), stanowią produkty wytworzone przez Spółkę w
      rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT?
    2. Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do skorzystania z ulgi prowzrostowej w sytuacji,
      gdy zgodnie z art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT w okresie 2 kolejno następujących po sobie

      lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniosła koszty zwiększenia
      przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększy przychody ze sprzedaży produktów w
      stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub alternatywnie w sytuacji gdy nie
      zwiększy przychodów w ww. okresie, ale osiągnie przychody ze sprzedaży produktów
      dotychczas nieoferowanych w danym kraju?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1. W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym
    produkowane przez Spółkę (...), stanowią produkt, o którym mowa art. 18eb ust. 2 ustawy
    o CIT, tj. rzeczy wytworzone przez podatnika.
    Ad 2. W ocenie Wnioskodawcy, art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT definiuje alternatywnie
    określone przesłanki zastosowania ulgi na ekspansję, a zatem Wnioskodawcy będzie
    przysługiwało prawo do skorzystania z ulgi prowzrostowej w sytuacji, gdy w okresie 2
    kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym
    Spółka poniosła koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększy
    przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych
    na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub
    alternatywnie osiągnie przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w
    danym kraju.
    Uzasadnienie
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody
    z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18,
    koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z
    przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1000 000 zł
    w roku podatkowym.
    Stosownie do art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone
    przez podatnika.
    W efekcie, uzasadnieniem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i
    kluczowym dla Wnioskodawcy aspektem, jest wykładnia ww. art. 18eb ust. 2 CIT i
    sformułowanej przez ustawodawcę definicji „produktu”.
    Dopiero bowiem uznanie, iż Wnioskodawca dokonuje sprzedaży produktów w rozumieniu
    ww. normy prawa podatkowego, pozwoli w ocenie Wnioskodawcy na dalszą analizę
    zakresu uprawnienia do skorzystania z tzw. ulgi prowzrostowej, czy inaczej - ulgi na
    ekspansję produktową.
    W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla również, iż dotychczas w prowadzonej przez
    siebie działalności nie miał najmniejszych wątpliwości posiadania statusu producenta -
    producenta żywności. Tym samym, kwestie wytwarzania we własnym zakresie produktów
    sprzedawanych pod własną marką jako wytworzonych we własnym zakresie nie wymagała
    pogłębionych analiz. Sytuacja ta zmieniła się jednak, gdy po nowelizacji przepisów ustawy
    o CIT i wprowadzeniu do polskiego ustawodawstwa ulgi prowzrostowej organy podatkowe
    zaczęły rozróżniać producentów zarówno pod kątem (I) producentów wyrobów
    materialnych i niematerialnych, (II) producentów posiadających własny park maszynowy i
    linie technologiczne oraz producentów nieposiadających takiego zaplecza, korzystających
    z tzw. kontraktorów produkcyjnych lub podwykonawców, czy też (III) producentów
    scalających oraz obrabiających surowce i komponenty, oraz (IV) wytwórców i przetwórców
    wyrobów.

    Konsekwentnie utrzymując, iż Spółka jest producentem i dokonuje sprzedaży
    wytworzonych przez siebie rzeczy (tu: (...) mrożonych (...)) Wnioskodawca wskazuje co
    następuje.
    Ustawodawca w art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT zdefiniował na potrzeby ulgi prowzrostowej
    pojęcie „produktów” jako rzeczy wytworzonych przez podatnika, jednakże nie sprecyzował
    ani pojęcia „rzeczy”, ani pojęcia „wytworzenia”. Z tego względu zdaniem Wnioskodawcy
    należy w tym przypadku sięgnąć do definicji zawartych w innych przepisach oraz do
    wykładni językowej użytych pojęć.
    I tak, przykładowo zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.) - rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są
    tylko przedmioty materialne.
    W ocenie Wnioskodawcy, przyjąć zatem należy, że skoro Ustawodawca posłużył się w art.
    18eb ust. 2 ustawy o CIT, pojęciem rzeczy, rozumieć je należy wyłącznie jako produkty
    stanowiące przedmioty materialne. Co również pokrywa się z potocznym rozumieniem i
    wskazaniami internetowego słownika języka polskiego (https://siD.pl/rzeczy).
    Mrożona (...) stanowi przy tym rzecz materialną i okoliczność ta nie budzi wątpliwości.
    Konieczne jest więc przeanalizowanie, czy ów rzecz stanowi rzecz wytworzoną przez
    Spółkę. Zdaniem Wnioskodawcy - tak. Ustawa o CIT, nie zawiera definicji pojęcia
    „wytworzenia”. Tym samym ponownie należy posłużyć się wykładnią językową
    wskazanego pojęcia.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl/szukaj/wytwarza%C4%87.
    html) „wytwarzać” oznacza m.in. „zrobić, wyprodukować coś”. Pochodzący od słowa
    wytwarzać odczasownikowy imiesłów bierny „wytworzony” oznacza zatem: „zrobiony,
    wyprodukowany”.
    Kolejną definicję słowa wytworzyć możemy znaleźć także w Wielkim słowniku języka p.
    Instytutu Języka P. PAN, gdzie definiuje się „wytworzyć” jako: „spowodować powstanie
    czegoś”.
    Dodatkowo, zdaniem Wnioskodawcy, nie bez znaczenia są tutaj również synonimy
    sformułowania „wytwarzać” tj. wyrazy lub określenia równoważne znaczeniowo lub na tyle
    zbliżone, że jedno wyrażenie można zastąpić innym.
    W tym zakresie warto więc zwrócić uwagę, że synonimami dla ww. słowa „wytwarzać” są m.
    in. wyrażenia: „produkować”, „wyrabiać”, „wykonać”, „tworzyć”, czy „przygotować”.
    Mówimy zatem o całej plejadzie zwrotów odwołujących się do powstawania czegoś
    materialnego i sprawiania, że coś zaczyna istnieć lub przybiera określoną formę.
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanego art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, przyjąć
    należy, że użyta w tym przepisie fraza: „rzeczy wytworzone przez podatnika” oznacza
    „przedmioty materialne zrobione (wyprodukowane) przez podatnika”. A inaczej, rzeczy
    które nie istnieją w danej postaci bez czynnego udziału (działań produkcyjnych) danego
    podmiotu (podatnika).
    Oznacza to zatem, że warunkiem skorzystania z tzw. ulgi prowzrostowej jest zrobienie
    przez podatnika (a nie przez podmioty trzecie) czegoś, co jest przedmiotem materialnym,
    przy czym przepis art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT (ani żaden inny), nie określa (a zatem nie
    zawiera ograniczeń) co do sposobu, metody lub technologii wytworzenia rzeczy. Istotne
    zdaje się jedynie to, czy dana rzecz (materialna) w ogóle istnieje w określonej postaci bez
    działań produkcyjnych (wytwórczych) podatnika.
    Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, iż opisany przez niego proces produkcyjny
    wpisuje się w wyżej definiowane działanie produkcyjne i wytwórcze, którego efektem jest
    powstanie (przygotowanie) mrożonej (...). Przedkładając zatem powyższe na grunt
    przedstawionego stanu faktycznego, działalność Wnioskodawcy związana z produkcją
    mrożonej (...), niewątpliwie stanowi wytworzenie rzeczy materialnej. Przy tym, w ocenie

    Wnioskodawcy konieczne jest odróżnienie surowca jakim w analizowanej sprawie jest
    „świeża” (...) od wyrobu końcowego, będącego efektem działań produkcyjnych
    (wytwórczych), jakim jest zamrożona i (...) (pozbawiona pestki).
    Wnioskodawca stoi bowiem na stanowisku, że analiza statusu podatnika jako podmiotu
    wytwarzającego daną rzecz nie może się odbywać z pominięciem rozróżnienia surowców i
    wyrobów końcowych oraz procesów dzięki, którym ów wyrób końcowy powstaje.
    Wyłonienie tych różnic jest wręcz konieczne.
    Przy tym, ponownie posiłkując się wykładnią językową zwrócić należy uwagę, iż zgodnie z
    definicją zawartą w internetowym Słowniku języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl
    /szukaj/surowiec.html), słowo „surowiec” oznacza „materiał naturalny pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służący do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii”.
    Zatem (...) jako surowiec (materiał naturalny pochodzenia roślinnego) musi być
    odróżniona od produktu wytwarzanego przez Spółkę stanowiącego zamrożoną (...).
    Nie bez znaczenia przy tym pozostaje, iż (...) jako ww. surowiec w toku produkcji opisanej
    przez Wnioskodawcę poddawany jest licznym procesom technologicznym związanym z
    wykorzystaniem odpowiedniego parku maszynowego i technologii produkcji, m.in:
    selekcji, płukaniu, (...), mrożeniu oraz ostatecznie pakowaniu.
    Zdaniem Wnioskodawcy to właśnie fakt podejmowania szeregu ww. działań
    produkcyjnych (wytwórczych) przesądzać powinien o uznaniu, iż (...) mrożone (...) stanowią
    rzeczy wytworzone przez Spółkę.
    Wytworzenie produktu jakim jest mrożona (...), wymaga od Wnioskodawcy posiadania
    wyspecjalizowanego kompleksu specjalistycznych maszyn ((...) itp.). Ponadto cały proces
    wytwarzania produktu, wymaga od Wnioskodawcy zatrudnienia specjalistów
    przeprowadzających i nadzorujących cały proces produkcyjny.
    I tak, złożoność procesów przeprowadzanych bezpośrednio w zakładzie produkcyjnym
    Wnioskodawcy dowodzi, że wytwarzane produkt tj. (...), mieszczą się w dyspozycji art.
    18eb ust. 2 ustawy o CIT.
    Równocześnie należy podkreślić, że Wnioskodawca produkuje i wprowadza mrożone (...)
    na rynek pod własną marką, a zatem ponosi odpowiedzialność za ich jakość wobec osób
    trzecich, a także spoczywa na nim ryzyko biznesowe i ekonomiczne związane z wynikami
    sprzedaży tego produktu oraz związane z samą produkcją: wykorzystywaną technologią
    produkcji, wykorzystywanymi maszynami, czy w końcu wykorzystywanymi surowcami.
    W ocenie Wnioskodawcy wytwarzanego produktu, jakim jest (...) mrożona (...), nie należy
    oceniać wyłącznie z punktu widzenia pojęcia „przetwarzania” i poprzestawać na
    stwierdzeniu, iż w ramach procesów produkcyjnych nadawany jest inny kształt (...).
    Podejście tego rodzaju, Wnioskodawca uznaje za krzywdzące i naruszające jego prawa do
    skorzystania z ulgi na ekspansję produktową, wbrew podstawowym założeniom
    ustawodawcy.
    Precyzując, zgodnie ze słownikiem PWN „przetwarzać” oznacza „przekształcić coś twórczo”
    oraz „zmienić coś, nadając inny kształt, wygląd”.
    Zdaniem Wnioskodawcy błędne jest w szczególności podejście, w świetle którego w
    wyniku przeprowadzanego przez Wnioskodawcę procesu produkcji, nie dochodzi do
    wytworzenia rzeczy, a jedynie do jej „zmiany”.
    Przeciwnie natomiast, nawet jeśli uwzględnić, iż do zmiany (przetworzenia) dochodzi,
    konieczne zdaje się uwzględnienie zakresu tych zmian, a także sposobu ich
    przeprowadzania, nie wykluczając: ilości działań jakie muszą zostać podjęte, czasu w jakim
    te zmiany są przeprowadzane, stopnia ich skomplikowania oraz niezbędnej wiedzy i
    technologii, jaka musi być wykorzystana, aby ów zmiany przeprowadzić.

    Okoliczności tego rodzaju nie mogą być pomijane. W szczególności, że „świeża” (...) jako
    surowiec istotnie różni się od produktu Spółki jakim jest zamrożona (...).
    Przyjęcie natomiast podejścia, w którym mamy do czynienia z tożsamym produktem
    gotowym a jedynie przetworzonym (...) i pominięcie opisywanych powyżej działań
    produkcyjnych (wytwórczych) skutkowałoby absurdalnym wręcz uznaniem, że w istocie
    wytwórcą omawianego produktu może być wyłącznie producent owoców, tj. sadownik.
    Chodź i w tym zakresie można mieć wątpliwości, skoro jego rola ogranicza się do
    „zaopiekowania się” roślinami - sadem.
    W analogicznej sytuacji mógłby się znaleźć przetwórca mięsa, na przykład producent
    mielonego mięsa wołowego przeznaczonego do burgerów. Podmiot taki również może
    być postrzegany jako wyłącznie przetwarzający mięso wołowe, podczas gdy jego
    producentem i wytwórcą pozostaje hodowca bydła.
    W efekcie powyższego rozróżniania „wytwórców” i „przetwórców” (w szczególności w
    branży producentów żywności) można więc dojść do wniosku, iż żaden producent
    żywności nie będzie w swojej ofercie posiadał produktów przez siebie wytworzonych.
    Wniosek taki nie może się ostać, gdyż prowadziłby do niczym nieuzasadnionego
    ograniczenia możliwości skorzystania z ulgi prowzrostowej i dyskryminacji części
    producentów tylko i wyłącznie z tej przyczyny, że ich procesy produkcyjne bazują na
    jednym lub kilku podstawowych surowcach.
    Przeciwnie natomiast dalsza wykładnia uwzględniająca różnicowanie „wytworzenia” i
    „przetworzenia” rzeczy może prowadzić do niebezpiecznych wykładni rozszerzających
    ograniczenia (wyłączenia) stosowania omawianej ulgi. Przykładowo, wobec producenta
    paliw (branża petrochemiczna) można dojść do wniosku, iż ten „jedynie przetwarza” ropę
    naftową lub gaz ziemny jakie są wydobywane z ziemi. Podobnie względem producenta
    biżuterii (branża złotnicza) można dojść do wniosku, iż ten „jedynie przetwarza” kruszec
    (złoto, srebro itp.), również wydobywany z ziemi.
    Takie rozumowanie w sposób oczywisty godziłoby w zasadność skorzystania z ulgi
    prowzrostowej przez jakikolwiek podmiot wykorzystujący w cyklu produkcyjnym
    jakiekolwiek surowce pochodzenia naturalnego, roślinnego lub zwierzęcego.
    W ocenie Wnioskodawcy, nie da się zatem pominąć rozróżniania wykorzystywanego
    surowca (tu: (...)) od wyrobów końcowych, nawet jeśli nie są one sensu stricto
    „wytworzone” od zera, tylko „przetworzone”.
    Wnioskodawca ma świadomość, iż wszelkie wykładnie odnoszące się do preferencji i ulg
    podatkowych nie powinny być interpretowane rozszerzające, albowiem mówimy o
    stosowaniu pewnego rodzaju wyjątku od reguły powszechności opodatkowania. Organy
    często powołują się tutaj na nakaz wykładni ścisłej.
    Jednocześnie ścisła wykładnia przepisów, nie powinna blokować dostępu do ulgi
    rozróżniając w tym zakresie producentów: „wytwórców” oraz „przetwórców”.
    Wnioskodawca zwraca zatem uwagę, że wykładnia ścisła może być stosowana, gdy
    zastosowanie reguł językowych prowadzi do precyzyjnego i jasnego określenia praw i
    obowiązków. Jak natomiast widzimy na wyżej przytoczonych przykładach i skutkach
    różnicowania pojęć „wytworzenia” i „przetworzenia”, w analizowanym zakresie takiej
    precyzyjności brakuje.
    Uwzględniając zaś wykładnię funkcjonalną i celowościową Wnioskodawca stoi na
    stanowisku, iż stosowanie omawianej ulgi nie powinno prowadzić do różnicowania, wręcz
    dyskryminacji części producentów, tylko i wyłącznie z tego powodu, iż w ich działalności
    gospodarczej przeważającym elementem procesu produkcyjnego jest wykorzystanie
    jednego wiodącego surowca (lub kilku) i jego (ich) odpowiednie przetworzenie. W tym
    zakresie konieczne jest uwzględnienie poziomu złożoności wielu współczesnych procesów
    produkcji, w tym procesów przetwórczych, które są ich naturalnym elementem.

    W tym miejscu Wnioskodawca wyraźnie podkreśla, że w różnych procesach produkcyjnych
    produkt końcowy może się istotnie różnić od wykorzystywanych surowców, niemniej jeśli
    dany surowiec jest głównym elementem tego procesu i determinuje powstanie wyrobu
    końcowego, a tak właśnie jest u tzw. przetwórców żywności, to zastosowanie ścisłej
    wykładni i różnicowanie pojęć „wytworzenia” i „przetworzenia” z pominięciem
    wykorzystywanych aktywów procesu produkcji i różnic pomiędzy postacią danego wyrobu
    jako surowca i postacią finalną jako wyrobu sprzedawanego pod marką producenta-
    przetwórcy, realnie blokowałaby dostęp do ulgi części producentom, dla których ulga ta
    została opracowana.
    Celem racjonalnego ustawodawcy nie było przecież stworzenie ulgi wyłącznie dla części
    producentów. Zwłaszcza, że jednym z założeń wprowadzenia tej ulgi do ustawy było
    wsparcie producentów w działaniach ukierunkowanych na rozwój sprzedaży produktów
    na rynkach zagranicznych, co szczególnie utrudniła pandemia COVID-19. Nie można zatem
    zakładać, ze racjonalny ustawodawca zmierzał różnicowych owych producentów i doszedł
    do wniosku, że powoływana pandemia nie dotknęła producentów żywności - przetwórców
    żywności. Innym założeniem, była zachęta do ekspansji i wzrost rozpoznawalności,
    konkurencyjności, polskich podmiotów na rynnach zagranicznych. Także, w tym aspekcie
    trudno więc uzasadniać różnicowanie producentów.
    W omawianym zakresie, pojęcie „wytworzenia” powinno zatem być wykładane
    (interpretowane) w sposób szerszy aniżeli stricte „zrobienie, wyprodukowanie” czegoś od
    zera. W efekcie, pojęcie „wytworzenia” powinno obejmować swym zakresem również
    „przetworzenie”, raz jako pewien element - jeden z wielu - procesu produkcyjnego, a raz
    jako podstawowy element tego procesu. W szczególności, że procesy wytwórcze mogą
    różnie wyglądać w zależności o danej branży oraz ilości i rodzaju wykorzystywanych
    surowców.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jedynie taki sposób rozumienia pojęcia „wytworzenia” i wykładni
    przepisu art. 18eb ust. 2 CIT może mieć miejsce i będzie w pełni odpowiadał istocie tej
    normy oraz celowi (funkcji) jaką ten przepis pełni w całokształcie regulacji odnoszących się
    do ulgi prowzrostowej. Nie można bowiem pomijać okoliczności, iż głównym zamiarem
    ustawodawcy było wykluczenie z możliwości stosowania ulgi podmiotów z branży
    handlowej i dystrybucyjnej, którzy w dowolnym momencie i względem dowolnych
    produktów mogliby korzystać z tej preferencji powołując się na wprowadzenie do swojej
    oferty i sprzedaż (odsprzedaż) nowych produktów.
    Podmiotów działających jako producenci żywności, w tym „przetwórców” owoców,
    warzyw, czy mięs nie można natomiast utożsamiać z podmiotami zajmującymi się
    odsprzedażą gotowych produktów.
    Zrównanie takie natomiast zdaje się mieć miejsce, jeśli w dalszym ciągu będziemy
    różnicować „wytwórców” i „przetwórców” oraz bagatelizować (I) różnice jakie występują
    pomiędzy surowcem a wyrobem końcowym, czy (II) angażowane przez podatników środki
    produkcji, technologie, maszyny itd.
    W ocenie Wnioskodawcy, nie sposób utożsamiać „świeżych (...)” z „(...) mrożonymi (...)”, w
    oderwaniu od okoliczności towarzyszących powstawaniu tych drugich. Podobnie u
    wcześniej przytaczanego producenta mięs - nie sposób utożsamiać „krowy” z „kotletem”.
    Wytworzyć produkt oznacza jego wyprodukowanie, a więc przeprowadzenie jego etapów
    produkcji od początku do końca i to również z uwzględnieniem „przetworzenia”(!).
    Tak jak zostało wskazane w stanie faktycznym, proces produkcji (...) mrożonych (...)
    wymaga od Wnioskodawcy zastosowanie odpowiednich technologii produkcji, posiadania
    wyspecjalizowanego kompleksu maszyn oraz wykwalifikowanej kadry pracowniczej.
    Okoliczności te nie mogą być bagatelizowane.
    Na marginesie, powyższą konkluzję w ocenie Wnioskodawcy, należy również przenieść na
    grunt relacji Konsument-Producent. Nie sposób nie dostrzec przy tym, że konsument

    dokonując nabycia określonego produktu w sklepie nosi się z zamiarem otrzymania
    konkretnej rzeczy, posiadającej określone cechy. Niewątpliwie czym innym jest chęć
    nabycia przez potencjalnego klienta świeżej (...) gotowej do natychmiastowego spożycia, a
    czym innym jest chęć nabycia produktu jakim jest mrożona (...). Warto też zauważyć, że
    sam sposób wykorzystania i przechowywania takiej rzeczy, będzie diametralnie różnił się
    w obu tych przypadkach. Mówimy więc o stworzeniu zupełnie nowego - wyróżniającego
    się produktu z punktu widzenia konsumenta. Jest to kolejny aspekt przemawiający za
    koniecznością wyraźnego odróżnienia produktu będącego surowcem do wyrobu
    końcowego, nawet jeśli ten stanowi rzecz przetworzoną.
    Końcowo Wnioskodawca wskazuje, że omawiana ulga na ekspansję, była przedmiotem
    udostępnionego przez Ministerstwo Finansów Projektu Objaśnień podatkowych w
    zakresie przepisów dotyczących tzw. ulgi na ekspansję (ulgi prowzrostowej) z 25 września
    2023 r., dalej również jako: „Projekt objaśnień podatkowych” którego prace zostały
    zawieszone na etapie opiniowania, m.in. z uwagi na pomięcie ww. aspektów, jak i liczne
    uwagi do nieuzasadnionego różnicowania poszczególnych producentów.
    Niemniej jednak w ocenie Wnioskodawcy, przygotowany projekt objaśnień w pewnych
    aspektach wydaje się zgodny z prezentowanym tu rozumowaniem. Przykładowo, na
    stronie 6 projektu przy okazji wykładni pojęcia „produktu” Ministerstwo Finansów
    wskazało:
    „(...) Uwzględnienie kontekstu językowego wskazuje więc, że mianem produktu
    wytworzonego przez podatnika można określić jedynie taką rzecz, tj. materialny obiekt
    przyrody, którego produkcja odbyła się w ramach przedsiębiorstwa podatnika. Zgodnie z
    powyższym, produktem wytworzonym przez podatnika w rozumieniu przepisów o uldze
    na ekspansję będą przedmioty materialne (rzeczy) powstałe na skutek zaangażowania
    posiadanych przez podatnika środków produkcji, których proces formowania uległ
    finalizacji, w efekcie czego produkty te zasiliły ofertę, mogą być przeznaczone do
    sprzedaży”.
    W omawianym przypadku natomiast produkt Spółki: (I) jest produkowany w ramach
    przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, a do tego (II) powstaje na skutek zaangażowania
    posiadanych przez Wnioskodawcę środków produkcji.
    Konsekwentnie zamrożona i (...) będąca przedmiotem wniosku zdaje się spełniać
    powyższe przesłanki.
    Dalej wczytując się w projekt, na stronie 8, przy okazji omawiania oceny możliwości
    stosowania ulgi przez podatników korzystających z usług podwykonawców lub
    opierających procesy produkcyjne na komponentach i częściach składowych Ministerstwo
    Finansów wskazało:
    „Należy zaznaczyć, że przedstawione wyżej wyjaśnienia nie powinny być utożsamiane z
    wykluczeniem z zakresu zastosowania ulgi na ekspansję podatników wykorzystujących w
    procesie produkcji zakupione surowce lub komponenty, które poddawane są obróbce
    prowadzącej do uzyskania finalnej postaci produktu. Analogicznie walor produktu
    wytworzonego przez podatnika będzie miał produkt, którego częścią składową są
    komponenty zakupione od innych producentów, zakładając, że działalność wytwórcza nie
    sprowadza się wówczas jedynie do scalenia w jeden produkt pozyskanych z zewnątrz
    podzespołów”.
    Wnioskując per analogia i przekładając powyższy fragment na grunt analizowanej sprawy:
    omawiane wyjaśnienia nie powinny być utożsamiane z wykluczeniem z zakresu
    zastosowania ulgi na ekspansję podatników wykorzystujących w procesie produkcji
    zakupione surowce, które poddawane są przetworzeniu prowadzącemu do finalnej
    postaci produktu, a walor finalnej postaci wytworzonego produktu różni się od
    wykorzystanego surowca. Nadanie nowych cech danej rzeczy powinno bowiem prowadzić
    do wniosku, że powstaje de facto nowa rzecz. W szczególności, że te nowe cechy wpływają
    na fakt, iż nowa rzecz istotnie różni się, a sam proces będący przedmiotem wniosku, nie
    obejmuje prostych czynności polegających jedynie na obróbce typu wyłącznie umycie,

    wyłącznie pokrojenie, czy też wyłącznie obranie, chodź i w tym zakresie Wnioskodawca ma
    wątpliwości. W jego ocenie bowiem, również tego rodzaju przetwórcy nie powinni być
    wykluczani, jeśli ów „proste” z pozoru czynności polegające na powoływanej obróbce
    wymagać będą zastosowania określonego rodzaju technologii produkcji i
    specjalistycznych maszyn oraz wiedzy i umiejętności wykwalifikowanego personelu.
    Warto jednocześnie zwrócić uwagę, na opisany przez Ministerstwo Finansów w
    zawiadomieniu o rozpoczęciu konsultacji fragment (znak sprawy: DD5.8203.4.2023),
    dotyczący przedmiotu konsultacji cyt.:
    „Sednem wprowadzenia ulgi stanowiącej przedmiot konsultowanego projektu objaśnień
    jest stworzenie podatkowej zachęty dla przedsiębiorców do ponoszenia określonych
    nakładów służących uzyskaniu w przyszłości większych przychodów ze sprzedaży
    produktów.
    (...) Zaproponowana forma wsparcia przedsiębiorców w zamierzeniu ustawodawcy
    powinna stanowić impuls do rozszerzania działalności i osiągania wyższych przychodów ze
    sprzedaży produktów, wpływając tym samym korzystnie na rozwój całej gospodarki.
    Z uwagi na szczególny charakter przepisów o charakterze ulg podatkowych, które
    powinny być interpretowane ściśle, jak również powinność wykładni przepisów o uldze na
    ekspansję w sposób pozwalający urzeczywistnić leżące u jej podstaw założenia
    pobudzenia inwestycji oraz zintensyfikowania rozwoju gospodarczego, zasadne jest
    wydanie objaśnień podatkowych w tym zakresie”.
    W efekcie, wyżej wskazane wnioski i powoływana argumentacja odnosząca się do celów
    ustawodawcy związanych ze skierowaniem ulgi do możliwie najszerszej grupy
    producentów i brak zamiaru ich różnicowania, celem pobudzenia rozwoju gospodarczego,
    wydaje się w pełni korespondować z powyższym zawiadomieniem. W szczególności, w
    zakresie dążenia do urzeczywistnienia podstaw ulg, a właśnie z takim przypadkiem mamy
    do czynienia w omawianym wniosku. W opinii Wnioskodawcy wyrażone tu przez niego
    stanowisko związane ze sposobem wykładni (interpretacji) art. 18eb ust. 2 CIT jest
    racjonalne, uzasadnione i w pełni odzwierciedla rzeczywistość gospodarczą oraz pozwala
    urzeczywistnić leżące u podstaw ulgi prowzrostowej założenia pobudzenia inwestycji oraz
    zintensyfikowania rozwoju gospodarczego u wszystkich producentów, w tym
    producentów żywności - którym można przypisać miano „przetwórców”. I to bez
    uszczerbku dla interesu skarbowego (fiskalnego) związanego z nieuzasadnionym
    rozszerzeniem wyjątku od powszechności i równości opodatkowania. Mamy bowiem do
    czynienia z konkretną sytuacją (tu: Wnioskodawcy, ale także innych podatników
    działających w branży Wnioskodawcy) i okolicznościami, w których dostrzec należy
    konieczność odwołania się do innych rodzajów wykładni, w szczególności celowościowej,
    gdzie odstępstwo do leksykalnego przywiązania wyłącznie do zwrotu „wytwarzać”
    uzasadniają ważne powody, w szczególności - równe traktowanie podmiotów działających
    w określonym obszarze gospodarki (produkcja) i uwzględnienie złożonych procesów
    produkcyjnych, zarówno „twórczych” jak i „przetwórczych”.
    Konkludując, w ocenie Wnioskodawcy produkuje on (...) mrożone (...) stanowiące produkt
    w rozumieniu art. 18eb ust. 2 CIT, ponieważ (...) te powstają w całym procesie
    produkcyjnym odbywającym się bezpośrednio u Wnioskodawcy, na skutek wykorzystania
    wyspecjalizowanego kompleksu specjalistycznych maszyn, wykwalifikowanej kadry
    pracowniczej oraz w wyniku szeregu czynności technologicznych i organizacyjnych
    charakterystycznych dla producenta.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 18eb. ust. 4 ustawy o CIT; podatnik jest uprawniony do skorzystania z
    odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat
    podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia
    przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w
    stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego
    poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży

    produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów
    dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
    W świetle natomiast ust. 1; podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków
    kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty
    uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z
    przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000
    zł w roku podatkowym.
    Jednocześnie warto zwrócić uwagę, że zgodnie z ust. 5 ww. przepisu, przy ustalaniu
    spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się wyłącznie przychody, z
    których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie natomiast z ust. 5 ww. przepisu w przypadku gdy podatnik, który skorzystał z
    odliczenia, nie spełni warunku, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu
    składanym za rok podatkowy, w którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze
    sprzedaży produktów, do odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.
    I tak, w ocenie Wnioskodawcy, w treści art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT znajduje się spójnik
    rozłączny „lub” (alternatywa rozłączna), warunkując tym samym nabycia uprawnienia do
    skorzystania z ulgi na ekspansję spełnieniem jednego z 3 warunków wskazanych w
    przepisie - tj.:
    1. zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego
      tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
      tych kosztów lub
    2. osiągniecie przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub
    3. osiągniecie przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym
      kraju.
    W ocenie Wnioskodawcy wystarczające jest zatem spełnienie jednej z ww. przesłanek, a
    skoro ww. mrożona (...) została w roku 2024 wprowadzona na rynek Y to, przesłanka z pkt
    3 powyżej jest jak najbardziej spełniona i tym samym wydatki kwalifikowane poniesione w
    roku 2024, mogą zostać rozliczone w ramach ulgi na ekspansję (w rozliczeniu CIT za rok
    2024).
    Jeśli to tego w kolejnych latach wydatki te będą ponoszone w dalszym ciągu (chodzi o
    koszty wskazane w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT) to, w ocenie Wnioskodawcy
    wystarczające będzie aby przychody ze sprzedaży ww. wyrobu total (na wszystkich
    rynkach, a nie wyłącznie na rynku Y) wzrosły i tym samym Wnioskodawca spełni warunek z
    pkt 1 powyżej i również będzie uprawniony do skorzystania z omawianej preferencji w
    latach przyszłych.
    Zdaniem Wnioskodawcy powyższe stwierdzenie potwierdzona przykładowo przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 6 czerwca 2023
    r.,
    sygn. 0115-KDIT3.4011.262.2023.2.AWO, w której Organ stwierdził, że:
    „(...) Drugie z zadanych przez Pana pytań koncentruje się na kwestii, czy jeżeli spełni Pan
    jeden z warunków wynikających z art. 26gb ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. spełni Pan jedną, z opisanych w wyżej wskazanej podstawie prawnej
    przesłanek, będzie Pan mógł skorzystać z ulgi prowzrostowej bez potrzeby dokonywania
    korekt deklaracji w latach kolejnych?
    Jak podkreśla się w orzecznictwie - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Warszawie z 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 942/18: (...) najczęściej używane zwroty
    językowe w tekstach prawnych, to spójniki: "i", "oraz", "lecz", "a także", "albo", "lub" i
    zwroty te służą przede wszystkim do budowania takich struktur zdaniowych, które
    wyrażają alternatywy rozłączną i nierozłączną, koniunkcję czy też implikacje (...). Natomiast
    do spójników alternatywnych zalicza się słowa "albo", "lub", przy czym spójnik "albo"
    określa alternatywę o charakterze rozłącznym i oznacza jedno wybrane znaczenie. Innymi

    słowy, alternatywa rozłączna to takie zdanie złożone i zbudowane z dwóch, lub więcej
    zdań składowych, które wyklucza jednoczesną prawdziwość i jednoczesną fałszywość zdań
    składowych. Z kolei użycia spójnika "lub" w zdaniu oznacza, że mamy do czynienia z
    alternatywę łączną (nierozłączną), a zatem gdy jedno zdanie jest fałszywe, a jednocześnie
    prawdziwe. Zatem adresat tego zdania może się zachować w sposób "X", w sposób "Y", w
    sposób "X i Y". W sytuacji spełnienia tylko jednej - z opisanych w art. 26gb ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych przesłanek - będzie więc Pan nadal uprawniony
    do skorzystania z ulgi prowzrostowej/na ekspansję (art. 26gb ust. 1 tej ustawy) (...)”.
    Do podobnych konkluzji, można również dojść dokonując analizy wspomnianego Projektu
    objaśnień podatkowych w świetle którego:
    „(...) Art. 18eb ust. 4 CIT oraz art. 26gb ust. 4 ustawy PIT definiują alternatywnie określone
    przesłanki zastosowania ulgi na ekspansję. Zgodnie z treścią przywołanych regulacji
    możliwość skorzystania z ulgi na ekspansję powstaje, jeżeli podatnik w okresie dwóch
    kolejno następujących po sobie lat podatkowych licząc od roku podatkowego poniesienia
    kosztów możliwych do odliczenia w ramach ulgi: a) zwiększy przychody ze sprzedaży
    produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku
    podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów, b) osiągnie przychody ze
    sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, c) osiągnie przychody ze sprzedaży
    produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
    Warto zaznaczyć, że przywołane wyżej przesłanki zostały zdefiniowane alternatywnie, tj.
    podatnik będzie uprawniony do skorzystania z ulgi na ekspansję w razie zrealizowania
    którejkolwiek z nich”.
    Mając na uwadze powyższe w ocenie Wnioskodawcy, art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT
    definiuje alternatywnie określone przesłanki zastosowania ulgi na ekspansję, a zatem
    Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do skorzystania z ulgi prowzozrostowej w
    sytuacji, gdy w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku
    podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1,
    zwiększy przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
    ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych
    kosztów lub alternatywnie osiągnie przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
    nieoferowanych w danym kraju.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Państwa we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy, iż
    rozstrzygnięcie w niej zawarte nie jest wiążące dla Organu. Interpretacje organów
    podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych
    w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
    Odnosząc się z kolei do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych
    stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego
    prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111
    ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i
    zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.