Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-801/08-4/ECH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-27
Teza: Czy podatek naliczony VAT przy zakupie towarów i usług, z tytułu których wydatki netto nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów Banku (w szczególności na potrzeby reprezentacji), który nie obniża podatku należnego VAT – stanowi podatkowy koszt uzyskania przychodów, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek naliczony; reprezentacja; towar-zakup towarów-zakup towarów i usług pozostałych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12.05.2008r. (data wpływu 29.05.2008r.) oraz piśmie z dnia 29.07.2008 r. (data nadania 01.08.2008 r., data wpływu 05.08.2008 r.), uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 23.07.2008 r. Nr IP-PB3/423-801/08-2/ECH (data nadania 23.07.2008 r., data doręczenia 25.07.2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.05.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego uzupełniony następnie pismem z dnia 29.07.2008r. (data wpływu: 05.08.2008r.) w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług w szczególności przeznaczonych na cele reprezentacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podatnik dokonuje w ramach prowadzonej działalności nabycia towarów i usług, z tytułu których wydatki netto nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów Banku (czy to jednorazowo czy poprzez amortyzację podatkową) w szczególności na potrzeby reprezentacji (np. usługi gastronomiczne, artykuły spożywcze) i w rozliczeniu podatku od towarów i usług nie dokonuje odliczenia kwot podatku naliczonego VAT – wynikającego z zakupu takich towarów i usług, z uwagi na brak prawa do odliczenia wynikający z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r., o podatku od towarów i usług (wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podatek naliczony VAT przy zakupie towarów i usług, z tytułu których wydatki netto nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów Banku (w szczególności na potrzeby reprezentacji), który nie obniża podatku należnego VAT – stanowi podatkowy koszt uzyskania przychodów, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem wnioskodawcy, począwszy od 1 stycznia 2007 r. nie uważa się za podatkowe koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne i artykuły spożywcze — art. 16 ust.1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Równocześnie zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie - na zasadzie wnioskowania a contrario — do kosztów uzyskania przychodów podlega zaliczeniu podatek naliczony w sytuacjach, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 88 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług — obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. W konsekwencji zatem podatnik przy nabyciu towarów i usług na potrzeby reprezentacji nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego gdyż takie uprawnienie z przepisów obowiązującego prawa mu nie przysługuje. Podobnie w przypadku innych wydatków, które nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Banku na podstawie art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przepis art. 16 ust.1 pkt 46 lit. a) tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określa zasady na jakich podatek VAT może stanowić koszt uzyskania przychodów. Należy podkreślić, iż kategorią kosztu jest w tym przypadku podatek VAT a nie wydatek rodzajowy, z którego podatek ten wynika. Pogląd ten wzmacnia jeszcze dookreślenie tego podatku - podatek, który jest rozliczany w rozliczeniu podatku od towarów i usług, ale z pewnych przyczyn nie podlega odliczeniu (taką przyczyną jest właśnie zakaz wynikający z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT) a nie np. podatek VAT zapłacony w cenie nabywanego towaru czy usługi. Prowadzi to do wniosku, iż jeśli Bank nie ma — na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług z tytułu których wydatki netto nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów Banku, w tym przeznaczonych na cele reprezentacji, to tym samym na podstawie wyraźnej regulacji art. 16 ust.1 pkt 46 lit. a) tiret drugie Bank jest uprawniony do zaliczenia niepodlegającego odliczeniu podatku VAT do kosztów uzyskania przychodów.

Stanowisko takie potwierdzone zostało w interpretacji indywidualnej wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach — pismo z dnia 19 lutego 2008r. Nr IBPB 3/423-89/08/NG, a także decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26.09.2006r. (1401/PD-006-433/06/KK).

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje:

Podstawę prawną kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Za koszty uzyskania przychodów nie uważa się również, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od towarów i usług. Zasada ta wynika z konstrukcji prawnej tego podatku, który z założenia jest neutralny dla przedsiębiorców. Zgodnie bowiem z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi (osobie prawnej, jednostce organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej oraz osobie fizycznej, wykonującej samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Od zasady nieuznawania podatku od towarów i usług za koszt uzyskania przychodów ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki. Na mocy przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika: towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Oznacza to, że w przypadku gdy Spółce nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, Spółka będzie mogła – na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – uznać za koszt uzyskania przychodów kwotę naliczonego od towarów i usług podatku związanego z wydatkami spełniającymi co prawda przesłanki art. 15 ust. 1 tj., poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów jednakże podlegające wyłączeniu na mocy art. 16 ust 1 (w tym wydatkami przeznaczonymi na cele reprezentacji).

W świetle powyższego, nie jest kosztem uzyskania przychodu wydatek na reprezentację w kwocie netto, natomiast podatek VAT naliczony w kwocie, w której nie przysługuje podatnikowi obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku VAT stanowi koszt uzyskania przychodu jeżeli wydatek związany jest z reprezentacją firmy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.