Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-1258/15-3/MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-12-31
Teza: Czy należy wystawić PIT-8C dla każdego uczestnika, który korzystał ze świadczenia pomocy społecznej w formie grupowej pracy socjalnej realizowanej na rzecz środowiska lokalnego seniorów, tj. wyjazdowy warsztat terapeutyczny?
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc społeczna; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2015 r. (data wpływu 3 listopada 2015 r.), uzupełnionym pismem (data nadania 4 listopada 2015 r., data wpływu 5 listopada 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej prowadzone są działania na rzecz osób w podeszłym wieku zgodnie ze strategią rozwiązywania problemów społecznych (art. 17 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej). W art. 36 ust. 2 pkt a i g wymienione są świadczenia realizowane na rzecz tej grupy. Ponadto w art. 45 i 46 ww. ustawy szczegółowo opisano działania jakie powinno się wykonać przy realizacji pracy socjalnej.

Biorąc powyższe pod uwagę w GOPS został zrealizowany w 2015 r. wyjazdowy warsztat profilaktyczny dla seniorów ze środowiska lokalnego pt. „W zdrowym ciele zdrowy duch” z programem integracyjnym oraz zajęcia z zakresu geriatrii, usprawnienia ruchowego, a także wsparcie samopomocowe uczestników warsztatu. Koszt poniesiony przez Ośrodek to zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenia itp. Koszt na jednego uczestnika to 565,00 zł, łącznie 30.510,00zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy należy wystawić PIT-8C dla każdego uczestnika, który korzystał ze świadczenia pomocy społecznej w formie grupowej pracy socjalnej realizowanej na rzecz środowiska lokalnego seniorów, tj. wyjazdowy warsztat terapeutyczny?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia z pomocy społecznej są zwolnione z opodatkowania i nie powinno się wystawiać PIT-8C, ponieważ praca socjalna i poradnictwo specjalistyczne w tym rodzinne mieści się w katalogu świadczeń ujętych w ustawie o pomocy społecznej (art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10, w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne – to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu – przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12 – 14 i 17 oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, iż przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.

W myśl art. 42a ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z wniosku wynika, że Gminny Ośrodek pomocy Społecznej prowadzi działania na rzecz osób w podeszłym wieku zgodnie ze strategią rozwiązywania problemów społecznych (art. 17 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej). W art. 36 ust. 2 pkt a i g wymienione są świadczenia realizowane na rzecz tej grupy. W GOPS został zrealizowany w 2015 r. wyjazdowy warsztat profilaktyczny dla seniorów ze środowiska lokalnego pt. „W zdrowym ciele zdrowy duch” z programem integracyjnym oraz zajęcia z zakresu geriatrii, usprawnienia ruchowego, a także wsparcie samopomocowe uczestników warsztatu. Koszt poniesiony przez Ośrodek to zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenia itp. Koszt na jednego uczestnika to 565,00 zł, łącznie 30.510,00 zł.

W rozumieniu powołanych przepisów, przekazanie beneficjentom świadczenia w postaci warsztatów profilaktycznych będzie stanowiło dla beneficjentów przychód „z innych źródeł”.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są świadczenia z pomocy społecznej.

Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji „pomocy społecznej” należy odnieść się w tym zakresie do przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182, z późn. zm.).

W myśl postanowień art. 2 ust. 1 tej ustawy, pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi (art. 2 ust. 2 ww. ustawy).

Art. 17 ww. ustawy, w punkcie 2 wśród zadań własnych gminy wymienia:

1.  przyznawanie i wypłacanie zasiłków specjalnych celowych;
2.  przyznawanie i wypłacanie pomocy na ekonomiczne usamodzielnienie w formie zasiłków, pożyczek oraz pomocy w naturze;
3.  prowadzenie i zapewnienie miejsc w domach pomocy społecznej i ośrodkach wsparcia o zasięgu gminnym oraz kierowanie do nich osób wymagających opieki;
4.  podejmowanie innych zadań z zakresu pomocy społecznej wynikających z rozeznanych potrzeb gminy, w tym tworzenie i realizacja programów osłonowych;
5.  współpraca z powiatowym urzędem pracy w zakresie upowszechniania ofert pracy oraz informacji o wolnych miejscach pracy, upowszechniania informacji o usługach poradnictwa zawodowego i o szkoleniach oraz realizacji Programu Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Zgodnie z art. 36 pkt 2 ww. ustawy, świadczeniami z pomocy społecznej są świadczenia niepieniężne:

1.  praca socjalna,
2.  bilet kredytowany,
3.  składki na ubezpieczenie zdrowotne,
4.  składki na ubezpieczenia społeczne,
5.  pomoc rzeczowa, w tym na ekonomiczne usamodzielnienie,
6.  sprawienie pogrzebu,
7.  poradnictwo specjalistyczne,
8.  interwencja kryzysowa,
9.  schronienie,
10.  posiłek,
11.  niezbędne ubranie,
12.  usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania, w ośrodkach wsparcia oraz w rodzinnych domach pomocy,
13.  specjalistyczne usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania oraz w ośrodkach wsparcia,
14.  mieszkanie chronione,
15.  pobyt i usługi w domu pomocy społecznej,
16.  (uchylona)
17.  pomoc w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym, pomoc w uzyskaniu zatrudnienia, pomoc na zagospodarowanie - w formie rzeczowej dla osób usamodzielnianych.
18.  (uchylona)

Mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe, a także powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że wartość świadczeń w postaci warsztatów dla seniorów, sfinansowanych przez GOPS, stanowi dla tych osób przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednak z uwagi na fakt, że Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej prowadzi swoje działania na podstawie ustawy o pomocy społecznej oraz jak wskazał Wnioskodawca, przedmiotowe świadczenie mieści się w katalogu świadczeń niepieniężnych z pomocy społecznej, wymienionych w art. 36 pkt 2 tej ustawy; przychód ten będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samy na Wnioskodawcy - jako płatniku - nie będzie ciążył obowiązek wystawienia informacji PIT-8C.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.