Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.473.2025.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Ustalenie wartości początkowej środka trwałego, który ma
zostać zlikwidowany. Poniesione wydatki związane z rozbiórką
zwiększą wartość początkową nowo wytworzonych środków
trwałych. Uprawnienie do zaliczenia straty powstałej w
związku z likwidacją nie w pełni zamortyzowanych środków
trwałych do kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
wartość-wartość początkowa-wartość początkowa
środka trwałego
środek-środek trwały-likwidacja środka trwałego
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartość początkowa środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych-Nabycie odpłatne, częściowo
odpłatne
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartość początkowa środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych-Wytworzenie we własnym
zakresie
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Środki trwałe-Spełnienie definicji środków trwałych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 3
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 września
    2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą (...).
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Głównym przedmiotem działalności Spółki (PKD) jest:
    (...).
    Pozostała działalność Wnioskodawcy obejmuje m.in.:
    (...).
    Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 1 oraz art. 4a pkt 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 2805; dalej: „ustawa o CIT”),

    Wnioskodawca – jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT,
    Wnioskodawca objęty jest w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym.
    Wnioskodawca planuje nabycie nieruchomości położonej w miejscowości (...) przy (...). Dla
    nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta (...).
    Nieruchomość jest zabudowana budynkiem (...) o powierzchni użytkowej (...) m², drogą
    dojazdową o powierzchni (...) m² oraz parkingiem o powierzchni (...) m².
    Przedmiotem nabycia będzie grunt wraz z naniesieniami oraz:
    · prawomocnym pozwoleniem na rozbiórkę istniejącego budynku,
    · prawomocnym pozwoleniem na budowę nowego budynku (...),
    · dokumentacją projektową,
    · dokumentacją i kosztami poniesionymi przez sprzedającego (...).
    Wnioskodawca planuje nabycie nieruchomości w celu jej wynajmu w ramach działalności
    gospodarczej. Nieruchomość zostanie wprowadzona do ewidencji środków trwałych i
    będzie podlegała amortyzacji.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że ze względu na stan budynku oraz mając na
    uwadze zwiększenie zysków z nieruchomości, w przyszłości rozważa skorzystanie z
    posiadanego pozwolenia na rozbiórkę i przeprowadzenie faktycznej likwidacji
    (wyburzenia) budynku, drogi dojazdowej i parkingu celem realizacji nowej inwestycji
    budowlanej na podstawie posiadanego pozwolenia na budowę. Wnioskodawca ujawni je
    w prowadzonej ewidencji środków trwałych i będzie amortyzował.
    Wnioskodawca nie zamierza zmieniać profilu prowadzonej działalności gospodarczej czy
    to w sposób faktyczny czy też formalny poprzez zmianę umowy Spółki i wprowadzenie
    zmian w zapisach dotyczących rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nadal będzie się zajmował (...).
    W uzupełnieniu wniosku z 3 września 2025 r., które wpłynęło w tym samym dniu, wskazali
    Państwo co następuje:
    1. Jaki będzie sposób wykorzystania przez Państwa w działalności gospodarczej nowo
      wybudowanego budynku (...)?
    Nowo wybudowany budynek (...) będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę do
    prowadzenia działalności polegającej na (...).
    2. Czego dotyczy nabyta przez Państwa „dokumentacja projektowa”?
    Nabyta dokumentacja projektowa dotyczy budowy nowego budynku (...) i obejmuje ona
    m.in. (...).
    3. Czy do realizacji nowej inwestycji budowlanej, wykorzystują Państwo pozwolenie na
      budowę nowego budynku (...) oraz dokumentację projektową?
    Tak, do realizacji nowej inwestycji budowlanej Wnioskodawca wykorzystuje zarówno
    nabyte pozwolenie na budowę budynku (...), jak i dokumentację projektową.
    4. Czy wydatki na:
    · opłaty notarialne,
    · podatek od czynności cywilnoprawnych,
    · opłaty sądowe,
    · koszty doradcze i wyceny,
    zostały poniesione w związku z nabyciem budynku (...), drogi dojazdowej oraz parkingu?
    Wydatki na:

    · opłaty notarialne,
    · podatek od czynności cywilnoprawnych,
    · opłaty sądowe,
    · koszty doradcze i wyceny,
      zostały poniesione w związku z nabyciem budynku (...), drogi dojazdowej oraz
      parkingu.
    5. Jakie konkretnie wydatki rozumieją Państwo pod pojęciem „koszty doradcze i wyceny”?
    Pod pojęciem kosztów doradczych i wyceny Wnioskodawca rozumie:
    · koszty sporządzenia operatów szacunkowych i opinii dotyczących wartości
      nieruchomości,
    · koszty doradztwa podatkowego, prawnego i technicznego związanego z transakcją
      nabycia przedmiotowej nieruchomości.
    6. Czy wydatki na:
    · mapę do celów projektowych,
    · opłatę na pozwolenie na budowę,
    · opłatę przyłączeniowa,
    · opłatę za pełnomocnictwo,
    · opłatę za rozbiórkę,
    · prace ziemne,
    · przebudowę sieci gazowej,
    · projekt instalacji gazowej,
    · projekt przebudowy gazociągu,
    · przyłączenie do sieci,
    · uzgodnienie rozbudowy,
    · usługę czyszczenia szamba,
    · warunki przebudowy,
    · wykonanie prac ziemnych,
    dotyczą rozbiórki budynku (...), drogi dojazdowej oraz parkingu czy też dotyczą budowy
    nowej inwestycji budowlanej? Proszę o odpowiednie wskazanie w stosunku do każdego z
    nich.
    Poniżej wskazano, których elementów dotyczą poszczególne wydatki:
    I. Dotyczą rozbiórki budynku, drogi i parkingu:
    · opłata za rozbiórkę,
    · usługa czyszczenia szamba (przed rozbiórką),
    · prace ziemne (związane z likwidacją istniejącej infrastruktury),
    · koszty wyburzenia,
    · utylizacja gruzu,
    · zabezpieczenie terenu,
    · warunki przebudowy.
    II. Dotyczą nowej inwestycji (budowy nowego budynku):

    · mapa do celów projektowych,
    · opłata za pozwolenie na budowę,
    · opłata przyłączeniowa,
    · opłata za pełnomocnictwo,
    · przebudowa sieci gazowej,
    · projekt instalacji gazowej,
    · projekt przebudowy gazociągu,
    · przyłączenie do sieci,
    · uzgodnienie rozbudowy,
    · wykonanie prac ziemnych (w zakresie nowej inwestycji).
    7. Czy Państwa Spółka poniesie koszty związane z rozbiórką budynku (...), drogi i
      parkingu, o których mowa w pytaniu nr 2, tj. koszty wyburzenia, utylizacji gruzu oraz
      zabezpieczenia terenu?
    Tak, Spółka poniesie koszty związane z rozbiórką budynku (...), drogi dojazdowej oraz
    parkingu, tj. koszty wyburzenia, utylizacji gruzu oraz zabezpieczenia terenu.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko, że wartość początkową środka trwałego w postaci
      budynku, drogi dojazdowej oraz parkingu stanowi cena jego nabycia, powiększona o
      wydatki pozostające w bezpośrednim związku z jego zakupem, a są to: opłaty
      notarialne, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty sądowe, koszty doradcze i
      wyceny, a także koszty pierwotnie poniesione przez sprzedającego, dotyczące m.in.
      uzyskanych pozwoleń na rozbiórkę i pozwolenie na budowę wydatki związane z
      planowaną inwestycją, które zostały następnie zrefakturowane na Wnioskodawcę są
      to następujące wydatki:
    • mapa do celów projektowych,
    • opłata na pozwolenie na budowę,
    • opłata przyłączeniowa,
    • opłata za pełnomocnictwo,
    • opłata za rozbiórkę,
    • prace ziemne,
    • przebudowa sieci gazowej,
    • projekt instalacji gazowej,
    • projekt przebudowy gazociągu,
    • przyłączenie do sieci,
    • uzgodnienie rozbudowy,
    • usługa czyszczenia szamba,
    • warunki przebudowy,
    • wykonanie prac ziemnych
    i że całość tak ustalonej wartości podlega amortyzacji podatkowej zgodnie z przepisami
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
    2. Czy w przypadku powstałej straty związanej z późniejszą likwidacją nie w pełni
      zamortyzowanych środków trwałych, takich jak budynek, droga dojazdowa i parking,
      ich niezamortyzowana wartość może zostać zaliczona do kosztów uzyskania

      przychodów przez Wnioskodawcę, a poniesione wydatki związane z rozbiórką, tj.
      koszty wyburzenia, utylizacji gruzu oraz zabezpieczenia terenu, zwiększą wartość
      początkową nowo wytworzonych środków trwałych?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane pismem z 3 września 2025 r.)
    Ad. 1.
    W ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że wartość początkową nabytych
    środków trwałych w postaci budynku, drogi dojazdowej i parkingu stanowi cena ich
    nabycia, powiększona o wszelkie wydatki pozostające w bezpośrednim związku z ich
    zakupem.
    Wydatki te obejmują w szczególności:
    1. opłaty notarialne,
    2. podatek od czynności cywilnoprawnych,
    3. opłaty sądowe (w tym wpis do księgi wieczystej),
    4. koszty operatów szacunkowych i opinii dotyczących wartości nieruchomości,
    5. koszty doradztwa podatkowego, prawnego i technicznego związanego z transakcją,
    6. a także koszty pierwotnie poniesione przez sprzedającego (w tym na dokumentację
    projektową i pozwolenia), które zostały zrefakturowane na Wnioskodawcę.
    W ocenie Wnioskodawcy, całość tak ustalonej wartości początkowej podlega amortyzacji
    podatkowej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, niezamortyzowana wartość likwidowanych środków trwałych
    może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jako strata powstała w związku z
    ich likwidacją, o ile nie zostaną one sprzedane, a ich likwidacja pozostaje w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Dodatkowo, wydatki poniesione na rozbiórkę w tym koszty wyburzenia, utylizacji gruzu
    oraz zabezpieczenia terenu, powinny zostać zaliczone do wartości początkowej nowo
    wytworzonych środków trwałych, jako element kosztu wytworzenia, zgodnie z art. 16g ust.
    1 pkt 1 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia
    do uzyskania przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby
    określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym
    wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że
    poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami
    będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami,
    jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób
    racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z
    obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.
    Podkreślić przy tym należy, że to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego korzyść z
    faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów jest
    wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a
    uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów),
    zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Koszty podatkowe na gruncie ustawy o CIT można podzielić na:
    · koszty bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4-4c ustawy o CIT), oraz
    · koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT).
    Za koszty bezpośrednie uznaje się te wydatki, których poniesienie wpływa bezpośrednio
    na uzyskanie przychodu z danego źródła i są one niezbędne dla osiągnięcia przychodu (tj.
    są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów). Natomiast, koszty pośrednie stanowią te
    wydatki, które ponoszone są w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, tj.
    wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z całokształtem działalności. Co do
    zasady, kosztów takich nie można przypisać konkretnym przychodom, jak również ocenić
    szczegółowo stopnia ich wpływu na uzyskanie przychodów.
    W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o CIT,
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,
      koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami,
      są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Stosownie natomiast do art. 15 ust. 4e ustawy o CIT,

      za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Określona grupa wydatków, w tym związana z finansowaniem środków trwałych (ich
    nabyciem czy wytworzeniem) może być zaliczana do kosztów uzyskania przychodów tylko
    poprzez odpisy amortyzacyjne. Wynika to z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że:
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Składniki majątku stanowiące środki trwałe i wartości niematerialne i prawne zostały
    wymienione przez ustawodawcę w art. 16a-16c ustawy o CIT.
    Jak wynika z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT,
      amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
    1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
    2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
    3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Zgodnie z powyższym, wymienione w pkt 1-3 środki trwałe będą podlegały amortyzacji po
    spełnieniu następujących warunków:
    · zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
    · stanowią własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają
      wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z
      wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu
      finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o CIT,
    · są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania – ustawodawca nie
      określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia
      składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne
      pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne
      technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i
      pozwoleń na użytkowanie,
    · przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok – o tym, jak długo będzie używany
      dany składnik decyduje sam podatnik,
    · są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu,
      dzierżawy lub umowy leasingu,
    · nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy o CIT.

    W świetle art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
      odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w
      którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością
      początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich
      niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których
      zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W art. 16g ustawy o CIT zostały wskazane zasady ustalania wartości początkowej
    składników majątku trwałego stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.
    W świetle art. 16g ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT,
      za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się:
        1) w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia,
        2) w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.
    Jednocześnie, w świetle art. 16g ust. 3 ustawy o CIT,
      za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z
      zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej
      i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i
      wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów
      oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek,
      prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków,
      gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi
      podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego
      podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o
      podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i
      podatek akcyzowy od importu składników majątku.
    Uwzględniając zawartą w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, definicję ceny nabycia należy
    stwierdzić, że do kosztów warunkujących nabycie środków trwałych/wartości
    niematerialnych i prawnych, które powinny zostać alokowane na ich wartość początkową,
    należy zaliczyć wyłącznie cenę ich nabycia oraz koszty związane bezpośrednio z ich
    nabyciem, bez których poniesienia prawnie skuteczne nabycie nie byłoby możliwe (np.
    koszty obsługi notarialnej zawarcia ostatecznej umowy nabycia nieruchomości, które dla
    swojej ważności wymagają formy aktu notarialnego).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje, co należy rozumieć pod
    pojęciem „koszty związane z zakupem” środka trwałego lub wartości niematerialnej i
    prawnej. W art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, ustawodawca nie definiuje katalogu kosztów,
    które powinny być kapitalizowane do wartości początkowej środka trwałego/wartości
    niematerialnej i prawnej. W powyższej definicji ceny nabycia zostały wymienione
    przykładowe rodzaje kosztów poniesionych do dnia przekazania środka trwałego lub
    wartości niematerialnej i prawnej do używania, które powinny zostać zaliczone do
    wartości początkowej. Katalog kosztów, wymieniony we wskazanym przepisie, nie ma
    charakteru zamkniętego, na co wskazuje zwrot „w szczególności”. W konsekwencji może
    on obejmować również inne koszty, niewymienione w art. 16g ust. 3 omawianej ustawy,
    które będą miały wpływ na wartość początkową środka trwałego lub wartości
    niematerialnej i prawnej, jeżeli koszty te będą związane z jego nabyciem oraz zostaną
    poniesione do dnia ich przekazania do używania. Z treści ww. przepisu jednoznacznie
    zatem wynika, że do wartości początkowej nabytych środków trwałych/wartości
    niematerialnych i prawnych należy zaliczyć tylko te wydatki, które są ściśle związane z ich
    nabyciem, tj. takie, bez których poniesienia nabycie środków trwałych byłoby niemożliwe.

    Natomiast, odnosząc się do kosztów związanych z wytworzeniem środków trwałych,
    należy powołać art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia
      środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,
      kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć
      do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się:
      kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów
      operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek
      (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia
      przekazania środka trwałego do używania.
    Mając na uwadze powyższe wskazuję, że wydatki ponoszone w związku z wytworzeniem
    nowego środka trwałego nie podlegają bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów uzyskania
    przychodów. Powiększają one wartość inwestycji, wpływając na przyszłą wartość
    początkową środka trwałego, który powstanie (zostanie wytworzony) po zakończeniu
    inwestycji (art. 15 ust. 6 ustawy o CIT).
    Tak więc, wydatki poniesione na zakończone inwestycje, w wyniku których zostaną
    wytworzone środki trwałe, staną się - co do zasady - kosztami uzyskania przychodów
    poprzez odpisy amortyzacyjne.
    W przypadku wytworzenia we własnym zakresie środka trwałego, wartością początkową
    tego środka jest koszt jego wytworzenia obejmujący:
    · wartość w cenie nabycia zużytych rzeczowych składników majątku, tj. w szczególności
      materiały, z których został wykonany środek trwały,
    · wartość w cenie nabycia, wykorzystanych usług obcych, tj. usług związanych
      bezpośrednio z samym procesem wytworzenia, a także usług niezwiązanych
      bezpośrednio z wytworzeniem lecz niezbędnych do uczynienia składnika majątku
      zdatnym do używania, np. są to niezbędne ekspertyzy obiektów budowlanych,
    · koszty wynagrodzeń wraz z narzutami,
    · inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.
    Analiza przywołanego powyżej przepisu art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, upoważnia do
    stwierdzenia, że wydatki ponoszone w związku z wytwarzaniem przez podatnika środka
    trwałego powinny być uwzględnione w wartości początkowej tego środka trwałego, gdy
    pomiędzy tymi wydatkami, a wytworzeniem środka trwałego istnieje ścisły, bezpośredni,
    związek. Dla ustalenia istnienia ścisłego związku poniesionych wydatków z procesem
    wytwarzania środków trwałych, istotne znaczenie ma orzecznictwo sądów
    administracyjnych, z którego wynika, że kosztami dającymi się zaliczyć do wartości
    początkowej wytworzonych środków trwałych są wydatki, co do których nie ma
    wątpliwości, że nie wystąpiłyby, gdyby podatnik nie wytworzył środka trwałego we
    własnym zakresie (por. Wyroki WSA we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA
    /Wr 264/13 oraz WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1665/08).
    Jednocześnie należy wskazać, że sformułowana w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT definicja
    wartości początkowej wytworzonego środka trwałego, stanowiąca w istocie wyliczenie
    kosztów, które mogą stanowić podstawę ustalenia wartości początkowej wytwarzanego
    przez podatnika we własnym zakresie środka trwałego, z uwagi na dopełniające ją
    sformułowanie „inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków
    trwałych”, ma charakter otwarty (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 maja 2015 r., sygn.
    akt III SA/Wa 1860/14: „(...) W ocenie Sądu - zgodnie z wskazanymi wyżej przepisami
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wszelkie wydatki pozostające w
    związku z wytworzeniem środka trwałego poniesione od momentu rozpoczęcia inwestycji,
    aż do momentu przekazania środka do używania mają wpływ na jego koszt wytworzenia.
    Koszt ten zarazem stanowi o wartości początkowej środka trwałego, od której dokonuje
    się następnie odpisów amortyzacyjnych. Nakład inwestycyjny – zgodnie z art. 16g ust. 4

    PDOPrU oznacza wszystkie koszty poniesione dla realizacji inwestycji, w tym na działania
    wstępne, przygotowujące prace rzeczowe. Katalog wydatków poniesionych w związku z
    wytworzeniem środka trwałego, powiększających jego wartość początkową ma charakter
    otwarty, co wskazuje na to, że mieszczą się w nim również inne, nie wymienione wprost
    koszty, które będą miały wpływ na wartość początkową danego składnika majątku.
    Zasadne jest twierdzenie, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania danego wydatku
    do kosztów wytworzenia środka trwałego ma możliwość powiązania danego wydatku z
    konkretnym przedsięwzięciem - środkiem trwałym, co wynika z art. 16g ust. 4 PDOPrU”.
    Zatem, do wartości początkowej wytworzonego środka trwałego zalicza się ogół kosztów
    poniesionych w związku z jego wytworzeniem od momentu rozpoczęcia inwestycji aż do
    momentu przekazania środka do używania. Nakład inwestycyjny, w myśl powyższej
    regulacji, oznacza wszystkie koszty poniesione dla realizacji inwestycji, w tym na działania
    wstępne, przygotowujące prace rzeczowe.
    Natomiast, użycie przez ustawodawcę zwrotu, że do kosztu wytworzenia środka trwałego
    zalicza się „inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych”
    oznacza, że katalog wydatków poniesionych w związku z wytworzeniem środka trwałego
    powiększających jego wartość początkową jest otwarty, co wskazuje na to, że mieszczą się
    w nim również inne, nie wymienione wprost koszty, które będą miały wpływ na wartość
    początkową danego składnika majątku.
    Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że na wartość początkową środka trwałego
    składają się wszystkie koszty poniesione w związku z budową środków trwałych, a zatem
    mogą to być m.in. koszty wyburzenia likwidowanych środków trwałych bądź innych
    składników majątku, jeżeli czynność ta pozostaje w związku z prowadzoną inwestycją.
    Przedmiotowe koszty stanowią bowiem prace wstępne, przygotowujące miejsce pod
    nową inwestycję. Ponadto, dla prawidłowego rozliczenia kosztów wytworzenia środków
    trwałych znaczenie ma określenie momentu zakończenia inwestycji i momentu
    faktycznego oddania tych środków do używania. Wszelkie bowiem wydatki pozostające w
    związku z wytworzeniem środka trwałego i poniesione do dnia oddania go do używania
    mają wpływ na jego koszt wytworzenia. Koszt ten zarazem stanowi o wartości początkowej
    środka trwałego, od której dokonuje się następnie odpisów amortyzacyjnych.
    W świetle przedstawionych uregulowań prawnych zgadzam się z Państwem, że wydatki
    poniesione na nabycie budynku, drogi dojazdowej i parkingu oraz wydatki pozostające w
    bezpośrednim związku z ich zakupem, tj.:
    · opłaty notarialne,
    · podatek od czynności cywilnoprawnych,
    · opłaty sądowe,
    · koszty doradcze i wyceny,
    mogą zostać zaliczone do wartości początkowej środka trwałego w postaci budynku, drogi
    dojazdowej oraz parkingu i w konsekwencji stanowić koszty uzyskania przychodów
    poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości środka trwałego.
    W tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Natomiast, wydatki poniesione przez Państwa Spółkę na:
    · mapę do celów projektowych,
    · opłatę na pozwolenie na budowę,
    · opłatę przyłączeniową,
    · opłatę za pełnomocnictwo,
    · opłatę za rozbiórkę,
    · prace ziemne (związane z likwidacją istniejącej infrastruktury),

    · przebudowę sieci gazowej,
    · projekt instalacji gazowej,
    · projekt przebudowy gazociągu,
    · przyłączenie do sieci,
    · uzgodnienie rozbudowy,
    · warunki przebudowy,
    · wykonanie prac ziemnych (w zakresie nowej inwestycji),
    wykazują ścisły związek z powstaniem nowego budynku (...), stąd koszty te powinny
    powiększać wartość początkową nowo wytwarzanego środka trwałego, a nie wartość
    zakupionego środka trwałego w postaci budynku, drogi dojazdowej oraz parkingu, który
    ma zostać zlikwidowany. Tym samym, Państwa stanowisko w tym zakresie jest
    nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do usługi czyszczenia szamba (przed rozbiórką) należy zauważyć,
    że wydatek ten nie ma wpływu zarówno na koszt nabycia środka trwałego w postaci
    budynku, drogi dojazdowej oraz parkingi, jak i na koszt wytworzenia środka trwałego w
    postaci nowego budynku (...). Zatem, wydatek ten powinien zostać zaliczony do kosztów
    uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, bowiem wydatek ten jest
    kosztem pośrednio związanym z przychodami, brak jest możliwości ustalenia w jakim
    okresie i w jakiej wysokości powstaje bezpośrednio związany z nim przychód, przyczynia
    się on w sposób ogólny do osiągnięcia przychodów Państwa Spółki. W konsekwencji,
    wydatek ten stanowi koszt uzyskania przychodu w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust.
    4d w zw. z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wartość początkową środka
    trwałego w postaci budynku, drogi dojazdowej oraz parkingu stanowi cena jego nabycia,
    powiększona o wydatki pozostające w bezpośrednim związku z jego zakupem i że całość
    tak ustalonej wartości podlega amortyzacji podatkowej zgodnie z przepisami ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych:
    - w zakresie wydatków poniesionych na:
    · nabycie budynku, drogi dojazdowej i parkingu,
    · opłaty notarialne,
    · podatek od czynności cywilnoprawnych,
    · opłaty sądowe,
    · koszty doradcze i wyceny
    - jest prawidłowe,
    - w zakresie wydatków poniesionych na:
    · mapę do celów projektowych,
    · opłatę na pozwolenie na budowę,
    · opłatę przyłączeniową,
    · opłatę za pełnomocnictwo,
    · opłatę za rozbiórkę,
    · prace ziemne (związane z likwidacją istniejącej infrastruktury),
    · przebudowę sieci gazowej,
    · projekt instalacji gazowej,
    · projekt przebudowy gazociągu,

    · przyłączenie do sieci,
    · uzgodnienie rozbudowy,
    · warunki przebudowy,
    · wykonanie prac ziemnych (w zakresie nowej inwestycji),
    · usługę czyszczenia szamba
    - jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości objęte pytaniem oznaczonym we wniosku nr 2 dotyczą ustalenia, czy
    w przypadku powstałej straty związanej z późniejszą likwidacją nie w pełni
    zamortyzowanych środków trwałych, takich jak budynek, droga dojazdowa i parking, ich
    niezamortyzowana wartość może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów
    przez Wnioskodawcę, a poniesione wydatki związane z rozbiórką, tj. koszty wyburzenia,
    utylizacji gruzu oraz zabezpieczenia terenu, zwiększą wartość początkową nowo
    wytworzonych środków trwałych.
    Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz
      wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
    Tak więc kosztem uzyskania przychodów, co do zasady, będzie strata w środkach trwałych
    w części, która nie została pokryta odpisami amortyzacyjnymi.
    Natomiast, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji
      nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność
      gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.
    Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, należy
    wskazać, że ograniczenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, dotyczy wyłącznie
    środków trwałych zlikwidowanych, których utrata przydatności gospodarczej była
    skutkiem zmiany rodzaju działalności. Kosztem uzyskania przychodów, co do zasady,
    będzie zatem strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków
    trwałych, jeżeli środki te zostały zlikwidowane z przyczyn innych aniżeli wskazane w treści
    ww. przepisu, tj. nie były zdeterminowane zmianą rodzaju działalności gospodarczej, a co
    za tym idzie utratą przez likwidowany środek trwały jego przydatności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy o CIT nie zawierają definicji pojęcia
    „likwidacja”, zatem zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni językowej.
    Zgodnie z definicją słownikową „likwidować to dokonywać likwidacji, usuwać coś,
    pozbywać się czegoś, uwalniać się od czegoś” (Słownik języka polskiego, pod red. M.
    Szymczaka, PWN, Warszawa 1979, t. II, str. 35). W związku z takim rozumieniem tego
    pojęcia - likwidacją będzie definitywne pozbycie się środka trwałego (wykreślenie z
    ewidencji), np. poprzez jego zniszczenie, usunięcie, czy sprzedaż.
    Z kolei, przez utratę przydatności gospodarczej środków trwałych należy rozumieć, nie
    tylko ich fizyczne zużycie, np. w wyniku długotrwałej eksploatacji, a więc utratę cech
    zapewniających zdatność do użytku, lecz także brak opłacalności korzystania z nich. Z
    literalnej wykładni art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, jasno wynika, że ustawodawca
    uzależnia możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów strat w wyniku
    nieumorzonych środków trwałych od zmiany rodzaju działalności.
    W związku z powyższym, wyłączenie wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, nie
    znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie.
    Możliwość uznania za koszt uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości środków
    trwałych należy oceniać zarówno przez pryzmat kryterium racjonalnego i ekonomicznego

    działania Państwa Spółki oraz z punktu widzenia realizacji celów wskazanych w art. 15 ust.
    1 ustawy o CIT, a więc osiągania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów. Istotny jest również fakt, czy likwidacja nastąpiła w wyniku zmiany rodzaju
    działalności.
    Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że z
    uwagi na fakt, że w rozpatrywanej sprawie ulegną likwidacji (wyburzeniu) budynek, droga
    dojazdowa i parking w celu budowy nowego budynku (...), a ich likwidacja zostanie
    podyktowana stanem budynku oraz chęcią zwiększenia zysków z nieruchomości a nie
    zmianą rodzaju prowadzonej działalności, będą Państwo uprawnieni do zaliczenia straty
    powstałej w związku z likwidacją nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych do
    kosztów uzyskania przychodów.
    W tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do możliwości zwiększenia wartości początkowej nowych
    środków trwałych poprzez zaliczenie do niej wydatków związanych z rozbiórką, tj. kosztów
    wyburzenia, utylizacji gruzu oraz zabezpieczenia terenu, wskazać należy, że z cytowanego
    powyżej 16g ust. 4 ustawy o CIT wynika, że za koszt wytworzenia uważa się wartość, w
    cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników
    majątku i wykorzystanych usług obcych.
    Zatem, zgadzam się z Państwem, że poniesione wydatki związane z rozbiórką, tj.
    wyburzenie, utylizacja gruzu oraz zabezpieczenie terenu zwiększą wartość początkową
    nowo wytworzonych środków trwałych – budynku (...).
    W tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w przypadku powstałej straty
    związanej z późniejszą likwidacją nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, takich
    jak budynek, droga dojazdowa i parking, ich niezamortyzowana wartość może zostać
    zaliczona do kosztów uzyskania przychodów przez Wnioskodawcę, a poniesione wydatki
    związane z rozbiórką, tj. koszty wyburzenia, utylizacji gruzu oraz zabezpieczenia terenu,
    zwiększą wartość początkową nowo wytworzonych środków trwałych, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
      się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.