Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.360.2022.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-24
Teza: Czy koszty od wspólników spółki, tj. Pana M. W. i Pana Z. A. nieruchomości położonej w A składająca się z działki gruntu nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) o łącznej powierzchni 4,6405 ha zabudowanej budynkami i budowlami, stanowiącymi odrębny od gruntu przedmiot własności, będącej współwłasnością tych wspólników spółki nie będą stanowiły ukrytej dywidendy po wejściu w życie art. 16 ust. 1d pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym czy będą one stanowiły koszty uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: dywidendy; koszt-koszty uzyskania przychodów; najem; nieruchomości; wspólnik; zyski-zyski ukryte
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 15b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1d

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

27 maja 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy koszty od wspólników spółki, tj. Pana M. W. i Pana Z. A. nieruchomości położonej w A składającą się z działki gruntu nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…),(…) o łącznej powierzchni 4,6405 ha zabudowanej budynkami i budowlami, stanowiącymi odrębny od gruntu przedmiot własności, będącej współwłasnością tych wspólników spółki nie będą stanowiły ukrytej dywidendy po wejściu w życie art. 16 ust. 1d pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym czy będą one stanowiły koszty uzyskania przychodu. Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.10.Z). Działalność ta polega na wynajmie powierzchni magazynowo – biurowych na rzecz podmiotów trzecich.

Powierzchnie będące przedmiotem umów najmu Wnioskodawca wynajmuje od swoich wspólników – komandytariuszy, tj. Pana M. L. i Pana Z. A.

Umowa Spółki została zawarta w dniu 19 lutego 2015 r. aktem notarialnym Rep. A nr (…), a sama Spółka została wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 6 marca 2015 r. Pierwotnie spółka działała pod nazwą B Spółka komandytowa, a jej wspólnikami byli Pan M. L. – komplementariusz i Pan Z. A. - komandytariusz. W dniu 7 grudnia 2015 r. dokonano zmiany składu osobowego spółki oraz samej umowy spółki w ten sposób, że do spółki dołączył kolejny wspólnik spółka C Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a Pan M. L. zmienił swój status w spółce w ten sposób, że przesłał on być komplementariuszem i został komandytariuszem w spółce.

Spółka zmieniła także nazwę na D Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa.

W dniu 11 grudnia 2015 r. Wnioskodawca zawarł umowę najmu nieruchomości ze spółką E Spółka Jawna, na mocy której wynajęła ona nieruchomość położoną w A składającą się z działki nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…),(…) o łącznej powierzchni 4,6405 ha zabudowanej budynkami i budowlami, stanowiącymi odrębny od gruntu przedmiot własności, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Na mocy uchwały z dnia 15 stycznia 2016 r. E Spółka Jawna została rozwiązana bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, a majątek spółki został w wyniku jej rozwiązania podzielony między jej wspólników. W wyniku podziału majątku spółki jawnej nieruchomość położona w A składająca się z działki gruntu nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…),(…) o łącznej powierzchni 4,6405 ha zabudowanej budynkami i budowlami, stanowiącymi odrębny od gruntu przedmiot własności, została przyznana jej wspólnikom, w następujący sposób:

\- wspólnik Pani M. W otrzymała udział do 65/100 części ww. gruntu,

\- wspólnik Pan K. A. otrzymał udział do 35/100 części ww. gruntu.

Z uwagi na rozwiązanie spółki jawnej i podział jej majątku między wspólników, w tym w szczególności ww. nieruchomości, umowa najmu zawarta z Wnioskodawcą, której przedmiotem była opisana powyżej nieruchomość, była nadal kontynuowana przez jej nowych właścicieli, tj. Pana K. A. i Panią M. W.

Kolejno w dniu 29 lutego 2016 r. Pani M. W na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego Rep. A nr (…) darowała przysługujący jej udział 65/100 części w nieruchomości położonej w A składająca się z działki gruntu nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…),(…) o łącznej powierzchni 4,6405 ha zabudowanej budynkami i budowlami, stanowiącymi odrębny od gruntu przedmiot własności swojemu mężowi Panu M. L., który jest także wspólnikiem Wnioskodawcy. Podobnie w dniu 29 lutego 2016 r. Pan K. A. na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego Rep. A nr (…) darował przysługujący mu udział 35/100 części w nieruchomości położonej w A składająca się z działki gruntu nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…),(…) o łącznej powierzchni 4,6405 ha zabudowanej budynkami i budowlami, stanowiącymi odrębny od gruntu przedmiot własności swojemu ojcu Panu Z. A., który jest także wspólnikiem Wnioskodawcy.

Wobec powyższego wspólnicy Wnioskodawcy Pan M. L. i Pan Z. A. stali się współwłaścicielami ww. nieruchomości w dniu 29 lutego 2016 r.

Z uwagi na fakt, iż otrzymana przez nich w drodze darowizny nieruchomość była już przedmiotem umowy najmu zawartej z Wnioskodawcą, wstąpili oni w prawa i obowiązki wynajmujących wynikające z przedmiotowej umowy najmu.

Od dnia 29 lutego 2016 r. Wnioskodawca ponosi koszty najmu nieruchomości z tytułu zawartej umowy najmu z jej wspólnikami, tj. Panem M. L. i Panem Z. A.

Aktualnie oraz w przyszłości spółka nadal będzie kontynuowała zawartą ww. umowę najmu. Umowa ta nie jest i nie będzie uzależniona od osiągnięcia zysku przez Spółkę ani wysokości tego zysku osiągniętego przez Spółkę, a koszty tego najmu będą określone na rynkowym poziomie.

**Pytanie**

Czy koszty od wspólników spółki, tj. Pana M. W. i Pana Z. A. nieruchomości położonej w A składająca się z działki gruntu nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…),(…) o łącznej powierzchni 4,6405 ha zabudowanej budynkami i budowlami, stanowiącymi odrębny od gruntu przedmiot własności, będącej współwłasnością tych wspólników spółki nie będą stanowiły ukrytej dywidendy po wejściu w życie art. 16 ust. 1d pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym czy będą one stanowiły koszty uzyskania przychodu?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (\`(...)\`).

Powyższa definicja kosztu uzyskania przychodu ma charakter ogólny. Z tej przyczyny przy kwalifikacji danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest każdorazowe zbadanie, czy koszt ten pozostaje w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami (lub możliwością ich osiągania) albo służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Jako konieczne do spełnienia warunki przy kwalifikacji kosztu do kosztów uzyskania przychodów zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że koszt:

\- musi być poniesiony przez podatnika,

\- musi być definitywny,

\- musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- musi pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym o jakim mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT lub służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów,

\- nie może być wymieniony w negatywnym katalogu z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,

\- musi być właściwie udokumentowany.

W art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o CIT dodano art. 16 ust. 1 pkt 15b, który - stosownie do art. 89 pkt 4 ww. ustawy, wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

Artykuł 16 ust. 1 pkt 15b ustawy o CIT stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów poniesionych przez podatnika będącego spółką w związku ze świadczeniem wykonanym przez podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z tą spółką lub ze wspólnikiem tej spółki, jeżeli poniesienie tego kosztu stanowi ukrytą dywidendę, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1e.

Powołany przepis wyłącza z kosztów uzyskania przychodów koszty poniesione na rzecz podmiotu powiązanego lub wspólnika będące „ukrytą dywidendą”.

Co należy rozumieć pod pojęciem „ukrytej dywidendy” wyjaśnia obowiązujący od 1 stycznia 2023 r. art. 16 ust. 1d ustawy o CIT, w myśl którego koszty, o których mowa w ust. 1 pkt 15b, stanowią ukrytą dywidendę, jeżeli:

1.  wysokość tych kosztów lub termin ich poniesienia w jakikolwiek sposób są uzależnione od osiągnięcia zysku przez podatnika lub wysokości tego zysku lub
2.  racjonalnie działający podatnik nie poniósłby takich kosztów lub mógłby ponieść niższe koszty w przypadku wykonania porównywalnego świadczenia przez podmiot niepowiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 z podatnikiem, przy czym przy określaniu wysokości tych kosztów przepisy art. 11c i art. 11d stosuje się odpowiednio, lub
3.  koszty te obejmują wynagrodzenie za prawo do korzystania z aktywów, które stanowiły własność lub współwłasność wspólnika lub podmiotu powiązanego ze wspólnikiem przed utworzeniem podatnika.

Należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 16 ust. 1e ustawy o CIT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r.), przepisów ust. 1d pkt 2 i 3 nie stosuje się w przypadku, gdy suma poniesionych w roku podatkowym przez podatnika kosztów stanowiących ukrytą dywidendę na podstawie tych przepisów, jest niższa niż kwota zysku brutto w rozumieniu przepisów o rachunkowości, uzyskanego w roku obrotowym, w którym koszty te zostały uwzględnione w wyniku finansowym podatnika.

Z omawianych przepisów wynika zatem, że mają one zastosowanie w sytuacji świadczenia wykonanego m.in. przez wspólnika spółki, gdy zachodzi jedna z okoliczności zawartych w art. 16 ust. 1d ustawy o CIT.

Wyłączenie o jakim mowa w art. 16 ust. 1 pkt 15b ustawy nie będzie miało miejsca jeżeli ogólna wartość poniesionych przez Spółkę kosztów uznanych za „ukrytą dywidendę” będzie niższa niż kwota zysku brutto osiągniętego w roku obrotowym.

Odnosząc powyższe do przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego należy wskazać, że ponoszone przez Wnioskodawcę koszty najmu nieruchomości od jej wspólników będą objęte normą art. 16 ust. 1 pkt 15b ustawy o CIT, jeżeli zaistnieje przynajmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 16 ust. 1d ustawy o CIT.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1d pkt 1 i 2 ustawy, gdyż koszt najmu przedmiotowej nieruchomości od jej wspólników nie jest i nie będzie uzależniony w jakikolwiek sposób od osiągniętego zysku przez Spółkę lub wysokości tego zysku a ponadto czynsz najmu jest ustalony w wysokości rynkowej. Podobnie w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1d pkt 3 ustawy o CIT.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że nieruchomość położona w A składająca się z działki gruntu nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…),(…) o łącznej powierzchni 4,6405 ha zabudowana budynkami i budowlami, stanowiącymi odrębny od gruntu przedmiot własności, wynajmowane przez Spółkę od jej wspólników została przez nich nabyta prawie rok po zarejestrowaniu spółki komandytowej w rejestrze przedsiębiorców KRS. Tym samym nie jest ona aktywem, które stanowiło współwłasność wspólników przed utworzeniem Spółki.

Tym samym świadczenie w postaci czynszu płaconego przez Spółkę na rzecz jej wspólników z tytułu wynajmu od nich przedmiotowej nieruchomości nie stanowi ukrytej dywidendy. Skoro tak, to nie podlega ono wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 15b ustawy o CIT.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Na wstępie zauważyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej, w kontekście zadanego pytania wyznaczającego zakres rozpatrzenia wniosku jest wyłącznie ocena stanowiska Spółki w kwestii ustalenia, czy koszty najmu od wspólników spółki, tj. Pana M. L. i Pana Z. A. nieruchomości położonej w A składającej się z działki gruntu nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…),(…) o łącznej powierzchni 4,6405 ha zabudowanej budynkami i budowlami, stanowiącymi odrębny od gruntu przedmiot własności, będącej współwłasnością tych wspólników spółki nie będą stanowiły ukrytej dywidendy po wejściu w życie art. 16 ust. 1d pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym czy będą one stanowiły koszty uzyskania przychodu. Nie była tym samym przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej ocena, czy w sprawie zachodzą okoliczności, wskazane w przepisie art. 16 ust. 1d pkt 1 i 2, ponieważ jak wskazano to w opisie zdarzenia przyszłego, w sprawie nie zachodzą sytuacje wskazane w tych przepisach, którą to informacje przyjęto jako nie podlegający ocenie przez tut. Organ opis zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Powyższa definicja kosztu uzyskania przychodu ma charakter ogólny. Z tej przyczyny przy kwalifikacji danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest każdorazowe zbadanie, czy koszt ten pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami (lub możliwością ich osiągania) albo służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Jako konieczne do spełnienia warunki przy kwalifikacji kosztu do kosztów uzyskania przychodów zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że koszt:

\- musi być poniesiony przez podatnika,

\- musi być definitywny,

\- musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- musi pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym o jakim mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT lub służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów,

\- nie może być wymieniony w negatywnym katalogu z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,

\- musi być właściwie udokumentowany.

W art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2105) do ustawy o CIT dodano art. 16 ust. 1 pkt 15b, który – stosownie do art. 89 pkt 4 ww. ustawy, wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

Art. 16 ust. 1 pkt 15b ustawy o CIT stanowi, że:

nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów poniesionych przez podatnika będącego spółką w związku ze świadczeniem wykonanym przez podmiot powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 z tą spółką lub ze wspólnikiem tej spółki, jeżeli poniesienie tego kosztu stanowi ukrytą dywidendę, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1e.

Powołany przepis wyłącza z kosztów uzyskania przychodów koszty poniesione na rzecz podmiotu powiązanego lub wspólnika będące „ukrytą dywidendą”.

Co należy rozumieć pod pojęciem „ukrytej dywidendy” wyjaśnia obowiązujący od 1 stycznia 2023 r. art. 16 ust. 1d ustawy o CIT, w myśl którego:

koszty, o których mowa w ust. 1 pkt 15b, stanowią ukrytą dywidendę, jeżeli:

wysokość tych kosztów lub termin ich poniesienia w jakikolwiek sposób są uzależnione od osiągnięcia zysku przez podatnika lub wysokości tego zysku lub

racjonalnie działający podatnik nie poniósłby takich kosztów lub mógłby ponieść niższe koszty w przypadku wykonania porównywalnego świadczenia przez podmiot niepowiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 z podatnikiem, przy czym przy określaniu wysokości tych kosztów przepisy art. 11c i art. 11d stosuje się odpowiednio, lub

koszty te obejmują wynagrodzenie za prawo do korzystania z aktywów, które stanowiły własność lub współwłasność wspólnika lub podmiotu powiązanego ze wspólnikiem przed utworzeniem podatnika.

Należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 16 ust. 1e ustawy o CIT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r.),

przepisów ust. 1d pkt 2 i 3 nie stosuje się w przypadku, gdy suma poniesionych w roku podatkowym przez podatnika kosztów stanowiących ukrytą dywidendę na podstawie tych przepisów, jest niższa niż kwota zysku brutto w rozumieniu przepisów o rachunkowości, uzyskanego w roku obrotowym, w którym koszty te zostały uwzględnione w wyniku finansowym podatnika.

Z omawianych przepisów wynika zatem, że mają one zastosowanie w sytuacji świadczenia wykonanego m.in. przez wspólnika spółki, gdy zachodzi jedna z okoliczności zawartych w art. 16 ust. 1d ustawy o CIT. Wyłączenie o jakim mowa w art. 16 ust. 1 pkt 15b ustawy nie będzie miało miejsca jeżeli ogólna wartość poniesionych przez Spółkę kosztów uznanych za „ukrytą dywidendę” będzie niższa niż kwota zysku brutto osiągniętego w roku obrotowym.

Odnosząc powyższe do przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że ponoszone przez Spółkę koszty najmu nieruchomości od wspólników będą objęte normą art. 16 ust. 1 pkt 15b ustawy o CIT, jeżeli zaistnieje przynajmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 16 ust. 1d ustawy o CIT. Jak wskazano we wniosku w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1d pkt 1 i 2 ustawy, gdyż „umowa nie jest i nie będzie uzależniona od osiągnięcia zysku przez Spółkę ani wysokości tego zysku osiągniętego przez Spółkę, a koszty tego najmu będą określone na rynkowym poziomie”. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie znajdzie również zastosowania art. 16 ust. 1d pkt 3 ustawy o CIT. Z opisu sprawy wynika bowiem, że nieruchomość A składająca się z działki gruntu nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…),(…) wynajmowana przez Spółkę od wspólników została przez nich nabyta 29 lutego 2016 r. na podstawie umów darowizny, tj. po założeniu Spółki, nie jest zatem aktywem, które stanowiło własność tych wspólników przed utworzeniem Spółki. Świadczenie to nie będzie stanowiło ukrytej dywidendy i w konsekwencji nie będzie podlegało wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 15b ustawy o CIT.

Mając na uwadze powyższą argumentację należy stwierdzić, że stanowisko Spółki jest prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego od 1 stycznia 2023 r.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

z zastosowaniem art. 119a;

w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).