Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-950/13/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-11-29
Teza: Z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek nie stanie się Pani podatnikiem podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działki; grunty; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2013 r. (data wpływu) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży niezabudowanych działek gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży niezabudowanych działek gruntu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Pani i mąż jesteście rolnikami z wykształcenia i prowadzicie gospodarstwo rolne. W związku z otrzymaną od rodziców darowizną gospodarstwa rolnego w miejscowości W. Postanowiła Pani powiększyć 9 hektarowe gospodarstwo, dokupując działkę nr 11/16 w miejscowości T. Od początku na zakupionej ziemi prowadziła produkcję rolną, uprawiając trawy i rośliny motylkowe na nasiona. Po przekształceniu przez Urząd Gminy gruntów rolnych w miejscowości T. na budowlane, dnia 27 kwietnia 2007 r., wraz mężem, postanowiła Pani podzielić działkę nr 11/16 na działki budowlane, zgodnie z uchwalonym przez Gminę planem zagospodarowania przestrzennego. Działka została podzielona na 14 działek (11/20, 11/21, 11/22, 11/23, 11/24, 11/25, 11/26, 11/27, 11/28, 11/29, 11/30, 11/31, 11/32, 11/33), z których dwie działki stanowią drogi dojazdowe i zostały wydzielone na żądanie Gminy. Poza tym nie podejmowała Pani żadnych inwestycji przygotowujących działki do sprzedaży. Od 3 lat próbowała sprzedać jedną z działek, ale nie było żadnego zainteresowania, ponieważ działki są położone w polu i brak jest utwardzonej drogi dojazdowej oraz mediów. Dwa lata temu postanowiła Pani zamieścić ogłoszenie w biurze ogłoszeń w miejscowości O. i Gazecie O., dzięki czemu w 2012 r. znalazła 3 klientów. Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży 3 działek oraz te pozyskane w przyszłości ze sprzedaży pozostałych działek, przeznaczyła Pani oraz przeznaczy na budowę domu na działce nr 11/25 w miejscowości T, na potrzeby Pani i rodziny. W przeszłości, z majątku wspólnego, nie były sprzedawane żadne działki, z wyjątkiem ¼ udziału w dwóch działkach należących do mieszkania w miejscowości B., gmina M., które otrzymali Państwo aktem darowizny w 1994 r. od Pani rodziców. Mieszkanie to zostało sprzedane 2008 r. z powodu zmiany miejsca zamieszkania. W 1995 r. wraz z mężem, nabyła Pani działkę rekreacyjną o pow. 720 m² w miejscowości K., gmina M. Wspólnie z mężem powiększała gospodarstwo rolne, dokupując kolejne działki od Agencji Nieruchomości Rolnej Skarbu Państwa w miejscowości D., gmina D. o pow. 4,7185 ha oraz w miejscowościach P., K. i P., łącznie ponad 1 ha. Nie planuje Pani zbycia innych nieruchomości, które posiada wspólnie z mężem w ramach gospodarstwa rolnego i majątku wspólnego, poza wymienionymi we wniosku. Teren działek powstałych z podziału działki nr 11/16 jest użytkowany rolniczo i ma tam miejsce certyfikowana produkcja rolnicza ekologiczna. Wszystkie drogi dojazdowe są drogami polnymi nieutwardzonymi. Działki dotychczas sprzedane, jak i planowane do sprzedaży w przyszłości, nie są uzbrojone, ani zabudowane.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

*   Czy podatek od towarów i usług w stawce 23% od sprzedanych w 2012 r. działek o numerach: 11/24, 11/29, 11/26 z majątku własnego Pani i męża, jest należny, czy też jest nienależny?
*   Czy podatek od towarów i usług w stawce 23% od sprzedaży w przyszłości pozostałych działek o numerach: 11/20, 11/21, 11/22, 11/23, 11/27, 11/28, 11/30, 11/31, 11/32, 11/33 z majątku wspólnego Pani i męża, będzie podatkiem należnym, czy nienależnym?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek od towarów i usług od sprzedanych w 2012 r. działek o numerach: 11/24, 11/29, 11/26 z majątku wspólnego, jest nienależny. Pani zdaniem, również podatek od towarów i usług od sprzedaży w przyszłości pozostałych działek o numerach: 11/20, 11/21, 11/22, 11/23, 11/27, 11/28, 11/30, 11/31, 11/32, 11/33 z majątku wspólnego, będzie podatkiem nienależnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 ustawy. W myśl tego przepisu, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Według art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

W myśl art. 46 § 1 ww. kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 tego artykułu w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r. – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 tego artykułu w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza okoliczności sprawy oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że mimo, że grunty spełniają definicję towarów zawartą z art. 2 pkt 6 ustawy, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby dokonując sprzedaży ww. działek gruntu, działała Pani w charakterze handlowca. Przedmiotowy grunt, jako teren rolny, nabyła Pani wraz z mężem i wykorzystywała na cele produkcji rolnej, a w wyniku uchwalenia przez Gminę planu zagospodarowania przestrzennego zmieniło się jego przeznaczenie na teren budowlany. Z treści wniosku wynika, że poza podziałem gruntu, wytyczeniem dróg dojazdowych i zamieszczeniem ogłoszeń w biurze obrotu nieruchomościami oraz gazecie, nie podejmowała Pani innych czynności mających na celu przygotowanie gruntu do sprzedaży. Powyższe wyklucza handlowy cel nabycia. W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedając 3 działki korzystała Pani, a kolejnych 10 (o ile nie podejmie Pani czynności wskazujących na zawodową formę transakcji) będzie korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Taka sprzedaż oznacza bowiem działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Wobec powyższych okoliczności należy stwierdzić – mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] – że sprzedaż przedmiotowych działek nie podlegała i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Panią za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, że powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań –dokonana sprzedaż działek nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jak również sprzedaż, którą Pani planuje, nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.