Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.91.2021.12.S.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-04
Teza: Spółka wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na
poczet zysku na rzecz komplementariuszy nie jest
zobowiązana do pobrania i odprowadzenia do właściwego
Urzędu Skarbowego zryczałtowanego podatku dochodowego.
Słowa kluczowe: komplementariusz
obowiązek-obowiązek płatnika
spółki-spółka komandytowa
zaliczka-zaliczka na poczet zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Zaliczki na podatek
dochodowy
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 marca 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 9 marca
    2021 r. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 maja 2021 r. (data
    wpływu 26 maja 2021 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (dalej:
    "Wnioskodawca", "Spółka") posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
    podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowego od osób
    prawnych („CIT”) od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich
    osiągnięcia.
    Zgodnie z nowelizacją ustawy o CIT, która weszła w życie 1 stycznia 2021 r. („Nowelizacja”),
    spółki komandytowe mające siedzibę lub zarząd w Polsce z dniem 1 stycznia 2021 r. lub -
    jeśli dana spółka komandytowa tak postanowiła - z dniem 1 maja 2021 r. stały/staną się
    podatnikami CIT.
    Spółka podjęła decyzję by nie korzystać z prawa do odroczenia opodatkowania CIT i tym
    samym 1 stycznia 2021 r. stała się podatnikiem CIT.
    Komplementariuszami Spółki są osoby fizyczne i spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością. Udział wspólników w zysku Spółki za dany rok ustalany jest w drodze
    uchwały wspólników i może ulegać zmianie w kolejnych latach. Jednocześnie, w trakcie
    trwania roku podatkowego, w ramach uzyskanego zysku lub/oraz biorąc pod uwagę
    możliwości płynnościowe, Spółka wypłaca komplementariuszom zaliczki na poczet zysku.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W uzupełnieniu wniosku z 26 maja 2021 r. doprecyzowaliście Państwo opis stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, wskazując, że:
    1) Wszyscy komplementariusze Spółki – będący osobami fizycznymi i osobą prawną –
      posiadają nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
      2020 r. poz. 1426 z zm.) i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
      dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.).

      Zgodnie z umową Spółki wszyscy komplementariusze mają prawo i obowiązek
      prowadzenia spraw Spółki i ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej
      zobowiązania.
    2) Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym (jednocześnie z rokiem
      finansowym, za który osiągany jest zysk).
      W związku z opodatkowaniem Spółki podatkiem dochodowym od osób prawnych (od
      1 stycznia 2021 r.), jej pierwszy rok podatkowy (będący zarazem rokiem
      kalendarzowym i finansowym) trwa od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 grudnia
      2021 r.
    3) Spółka wypłaca i zamierza wypłacać wspólnikom (w tym komplementariuszom) zaliczki
      na poczet zysku Spółki regularnie (tak jak to miało miejsce dotychczas) na przestrzeni
      całego roku (za który wypłacana jest zaliczka) z częstotliwością ustaloną przez
      wspólników.
      Oznacza to więc, że w okresie 1 stycznia 2021 r. – 31 grudnia 2021 r. (pierwszy rok
      podatkowy Spółki) wypłacane są zaliczki na poczet zysku Spółki, jaki ta wypracuje
      (osiągnie) w trakcie tego roku. Analogiczna sytuacja będzie miała miejsce w kolejnych
      latach podatkowych.
    4) Zaliczki na poczet zysku Spółki są wypłacane na podstawie uchwał właściwego
      komplementariusza Spółki podejmowanych w oparciu o postanowienia Umowy Spółki,
      które to odzwierciedlają właściwe przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks
      spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 z zm., dalej „KSH”), mające zastosowanie
      do ustroju i sytuacji spółek komandytowych.
      W myśl art. 103 § 1 KSH do spółki komandytowej stosuje się odpowiednio przepisy o
      spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej. Mając to na uwadze, w świetle
      przepisów art. 52 § 1 oraz art. 37 § 1 KSH, wspólnik spółki komandytowej może żądać
      podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego – możliwe jest
      jednak określenie w umowie spółki zasad żądania (przez wspólnika) wypłaty zaliczki
      na poczet przewidywanego zysku (niezależnie od przewidywanego zysku).
      W oparciu o te regulacje KSH została skonstruowana umowa Spółki. Umowa Spółki
      przewiduje możliwość dokonywania wypłat zaliczki na poczet zysku na rzecz
      wspólników (po podjęciu stosowanej uchwały przez wyznaczonego wspólnika).
      Umowa Spółki stanowi, że „wszyscy wspólnicy Spółki są uprawnieni do udziału w
      zyskach Spółki”. Jednocześnie przewiduje ona, że „Komplementariusz (...) może w
      trakcie roku obrotowego podjąć uchwałę o wypłacie zaliczek na poczet zysku za dany
      rok obrotowy. (...) Dla uniknięcia wątpliwości ww. Komplementariusz może podjąć
      jedną lub więcej uchwał w kwestii wypłaty zaliczek na poczet zysku za dany rok
      obrotowy”.
      Na marginesie trzeba podkreślić, że możliwość wypłat zaliczek na poczet zysku
      spółek komandytowych jest powszechnie akceptowana w praktyce i doktrynie
      prawnej. Jak podkreśla się w doktrynie: "Podstawą prawną prawa do wypłaty
      wspólnikowi zaliczki powinno być postanowienie umowy spółki lub zgoda wszystkich
      pozostałych wspólników” (T. Siemiątkowski, R. Potrzeszcz, w: Potrzeszcz,
      Siemiątkowski, Komentarz k.s.h., 2001, s. 169; ciż, w: Potrzeszcz, Siemiątkowski,
      Komentarz k.s.h., t. 1, 2010, s. 355, Nb 2) (red. Jara, "Kodeks spółek handlowych.
      Komentarz", Wyd. 3/B, Legalis 2020).
    5) Spółka wypłaca zaliczki na poczet zysku, który zostanie osiągnięty przez Spółkę w
      bieżącym roku finansowym / podatkowym (trwającym od dnia 1 stycznia 2021 r. do 31
      grudnia 2021 r.). Zaliczki są więc wypłacane na poczet zysku bieżącego roku.
      W trakcie 2021 r. – na podstawie właściwych uchwał podjętych zgodnie z umową
      Spółki – są i będą dokonywane wypłaty zaliczek na poczet zysku Spółki za 2021 r.

      Wypłaty będą dokonywane do momentu ustalenia zysku Spółki za 2021 r. i podjęcia
      uchwały o podziale tego zysku (co nastąpi po zakończeniu roku finansowego /
      podatkowego / kalendarzowego, a więc prawdopodobnie w pierwszych miesiącach
      2022 r.). Analogiczna sytuacja będzie miała miejsce w kolejnych latach podatkowych.

## Pytanie

Czy Spółka wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku na rzecz
    komplementariuszy jest zobowiązana do pobrania i odprowadzenia do właściwego
    Urzędu Skarbowego zryczałtowanego podatku dochodowego?
    Niniejsza interpretacja dotyczy kwestii związanych z obowiązkami płatnika na gruncie
    podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka, wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku na rzecz
    komplementariuszy nie jest zobowiązana do pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego
    podatku dochodowego.
    Uzasadnienie:
    Jak wynika z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020
    r. poz. 1325 ze zm.) („Ordynacja podatkowa”) płatnik jest zobowiązany na podstawie
    przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia
    go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Obciążenie płatnika powyższymi
    obowiązkami musi wynikać z wyraźnego przepisu prawa podatkowego.
    Zgodnie z art. 4 Ordynacji podatkowej, obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw
    podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w
    związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
    Należy jednak wskazać, że samo powstanie obowiązku podatkowego nie oznacza jeszcze,
    że na podatniku ciąży obowiązek zapłaty podatku. Powstaje on dopiero, gdy obowiązek
    podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe czyli wynikające z obowiązku
    podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub
    jednostki samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
    określonych w przepisach prawa podatkowego (art. 5 Ordynacji podatkowej).
    By obowiązek podatkowy przekształcił się w zobowiązanie podatkowe, podatnik musi być
    w stanie określić wysokość podatku należnego do zapłaty. Jest to warunek konieczny dla
    uznania, że powstało zobowiązanie podatkowe, prowadzące do konieczności uiszczenia
    podatku. W konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku powinien
    posiadać całokształt informacji i danych niezbędnych do jego wyliczenia. Podsumowując
    powyższe rozważania obowiązek poboru podatku przez płatnika następuje dopiero wtedy,
    gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe.
    Podstawę nałożenia na Spółkę obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku
    dochodowego (a nie zaliczek na podatek) w analizowanym przypadku, stanowi art. 41 ust.
    4e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
    2020 r. poz. 1426 z zm., dalej: „ustawa o PIT” i analogicznie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze
    zm., dalej: „ustawa o CIT) zgodnie z którymi, spółki komandytowe i spółki komandytowo-
    akcyjne, obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o
    którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT (bądź analogicznie w
    ustawie o CIT – art. 7b ust.1 pkt 1 i art. 22 ust. 1a), z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 30a ust. 6a - 6e (bądź analogicznie art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT).
    Z powyższego wynika, że pobór zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT (art. 22 ust. 1a-1e
    ustawy o CIT). Tym samym, aby pobrać zryczałtowany podatek od wypłat realizowanych

    na rzecz komplementariusza, płatnik powinien go wyliczyć z uwzględnieniem zasad
    przewidzianych w powyższych przepisach. Zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o PIT (i
    analogicznym art. 22 ust. 1a ustawy o CIT), zryczałtowany podatek od przychodów
    uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej
    pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
    komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki,
    obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o CIT, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu
    udziału w zysku został uzyskany.
    Użyte w tym przepisie sformułowania "podatek należny" w odniesieniu do "roku
    podatkowego" oznacza, że ustawodawca przyjął, iż odliczenie od zryczałtowanego
    podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu udziału w zysku podatku
    należnego zapłaconego przez spółkę komandytową odnosi się do roku podatkowego, z
    którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Skoro bowiem art. 30a ust. 6a
    ustawy o PIT (bądź analogicznie art. 22 ust. 1a ustawy o CIT) odnosi się do podatku
    należnego obliczonego według art. 19 ustawy o CIT, to znaczy, że chodzi wyłącznie o
    zaliczenie na poczet podatku zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z
    tytułu udziału w zysku spółki komandytowej podatku CIT, mającego odzwierciedlenie
    /wynikającego z zeznania rocznego spółki komandytowej CIT-8.
    Biorąc pod uwagę powyższe, jeżeli do obliczenia wysokości podatku należnego od
    komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o PIT (bądź analogicznie art. 22 ust.
    1a ustawy o CIT) konieczne jest ustalenie wysokości podatku należnego na poziomie spółki
    komandytowej, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty
    mu zaliczki na poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w
    momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 ustawy o CIT. Dopiero
    wówczas znana będzie faktyczna wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza.
    W konsekwencji, dopiero w tym momencie płatnik będzie mógł zrealizować swój
    obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia
    właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik zrealizuje wynikający z
    art. 41 ust. 4e ustawy o PIT (bądź analogicznie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT) obowiązek
    pobrania podatku z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a - 6e Ustawy o
    PIT (bądź analogicznie art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT).
    W związku z powyższym, w opinii Spółki, wypłacając komplementariuszom w trakcie roku
    podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania
    zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 30a
    ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT (bądź analogicznie w ustawie o CIT - art. 7b ust. 1 pkt 1 i art. 22
    ust. 1). Ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania
    zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według
    zasad określonych w art. 30a ust. 6a - 6e ustawy o PIT (bądź analogicznie art. 22 ust. 1a-1e
    ustawy o CIT), co jest możliwe dopiero po zakończeniu roku podatkowego Spółki, gdy
    znana jest już wysokość jej dochodu za ten rok i należnego od niego podatku. Dopiero
    wtedy Wnioskodawca może pobrać podatek od zysku wypłaconego komplementariuszom.
    W przeciwnym razie w trakcie trwania roku podatkowego komplementariusze ponosiliby
    obciążenie podatkowe od całości wypłacanych im zaliczek bez możliwości odliczenia
    podatku Spółki (czyli wbrew intencji ustawodawcy oznaczałoby to podwójne
    opodatkowanie zysku przypadającego na komplementariusza), a dopiero po rozliczeniu
    rocznego CIT przez Spółkę, mieliby obowiązek skorygowania zobowiązania podatkowego
    w PIT z tytułu otrzymanych zaliczek pomniejszając je o proporcjonalną (tj. przypadającą na
    danego komplementariusza) część CIT Spółki i wystąpienia o zwrot nadpłaconego podatku.
    Przyjęty przez Spółkę sposób odczytania wzajemnej relacji pomiędzy art. 41 ust. 4e a art.
    30a ust. 1 pkt 4 oraz art. 30a ust. 6a ustawy o PIT (bądź analogicznie art. 26 a art. 22 ust. 1
    oraz art. 22 ust. 1a ustawy o CIT) odpowiada intencji ustawodawcy zmierzającej do
    jednokrotnego opodatkowania zysku komplementariusza spółki komandytowej. W
    przypadku wypłaty zysku komplementariusz może pomniejszyć kwotę zryczałtowanego

    podatku o część CIT zapłaconego przez spółkę komandytową za rok podatkowy, a więc
    wynikającego z rocznej deklaracji podatkowej spółki (proporcjonalnie do jego udziału w
    zysku spółki komandytowej). Tym sposobem, z ekonomicznego punktu widzenia dochody
    komplementariusza ze spółki komandytowej, zgodnie z zamiarem ustawodawcy będą
    podlegać jednokrotnemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Na podstawie Ustawy o PIT (i ustawy o CIT) oraz Nowelizacji, jednokrotność
    opodatkowania dochodu komplementariusza spółki komandytowej jest świadomie
    założonym przez ustawodawcę elementem konstrukcyjnym opodatkowania działalności
    prowadzonej w tej formie prawnej. Ustawodawca wprowadzając przedmiotowe zasady nie
    zdecydował się jednocześnie na wprowadzenie jakichkolwiek wyjątków w tym zakresie. Co
    więcej, jak wynika z uzasadnienia rządowego projektu Nowelizacji, wprowadzając te
    przepisy ustawodawca miał na celu powiązanie zasad opodatkowania wspólników z
    kwestią ponoszenia odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Intencją ustawodawcy,
    wyrażoną w uzasadnieniu, było nałożenie podwójnego opodatkowania jedynie na
    dochody wspólników, którzy nie odpowiadają za zobowiązania spółki całym swoim
    majątkiem czyli na komandytariuszy.
    Tożsame stanowisko w zakresie braku konieczności poboru zryczałtowanego podatku
    dochodowego od zaliczek wypłacanych w trakcie roku na rzecz komplementariuszy
    wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 grudnia 2020, sygn. II FSK 2048/18, w
    którym Sąd zaprezentował pogląd, że „wprowadzenie do art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f.
    sformułowania, że pobór podatku ma następować przez płatnika z uwzględnieniem zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a-6e oznacza, że zamiar projektodawcy (dot. jednokrotnego
    opodatkowania komplementariuszy - przyp. Wnioskodawcy) znalazł odzwierciedlenie w
    tekście ustawy podatkowej. Dodatkowo jeszcze raz należy wskazać, że ustawodawca nie
    wprowadził w przypadku zaliczkowej wypłaty zysku komplementariuszowi, obowiązku
    pobierania przez SKA (spółkę komandytowo-akcyjną -przyp. Wnioskodawcy) zaliczek na
    podatek”. Przytoczony wyrok odnosi się do spółki komandytowo- akcyjnej, jednak spółki
    komandytowe od momentu kiedy stały się podatnikami CIT (od 1 stycznia 2021 r. lub 1
    maja 2021 r.) stosują te same przepisy podatkowe, którym podlegają spółki komandytowo-
    akcyjne. W związku z tym, należy uznać, że praktyka stosowania i interpretowania
    przepisów, które dotychczas odnosiły się wyłącznie do spółki komandytowo-akcyjnej, ma
    zastosowanie również do spółek komandytowych.
    Biorąc po uwagę to, że:
        przepisy ustawy o PIT/CIT nie przewidują obowiązku pobrania podatku
        zryczałtowanego od wypłacanej komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku,
        ustawodawca wprowadził zasadę jednokrotnego opodatkowania dochodów
        komplementariuszy w spółce komandytowej bez jakichkolwiek wyjątków od tej
        zasady,
        w sytuacji gdyby zaliczki wypłacone w trakcie roku przewyższały ostateczny wynik
        spółki to odprowadzanie zryczałtowanego podatku w momencie wypłaty zaliczki
        powodowałoby opodatkowanie kwot niebędących przychodem komplementariuszy,
        samo powstanie obowiązku podatkowego po stronie komplementariusza w
        momencie zaliczkowej wypłaty na poczet zysku nie oznacza jeszcze, że na
        podatniku ciąży obowiązek zapłaty podatku / a na płatniku obowiązek jego
        pobrania i odprowadzenia do właściwego Urzędu Skarbowego (w tym celu musi
        powstać zobowiązanie podatkowe do czego kluczowe jest poznanie wysokości
        podatku należnego spółki komandytowej za dany rok podatkowy),

    to Spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od
    zaliczek wypłacanych na rzecz komplementariuszy.
    Interpretacja indywidualna
    8 czerwca 2021 r. wydałem dla Państwa interpretację indywidualną znak 0114-KDIP2-
    1.4010.91.2021.4.KS, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 9 czerwca 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    9 lipca 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Skarga wpłynęła do mnie 9 lipca 2021 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    Wojewódzki Sąd Administracyjny (...) uchylił skarżoną interpretację wyrokiem z 28 lutego
    2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1856/21.
    4 maja 2022 r. wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 4 marca 2025 r. sygn. akt II FSK 753/22 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 4 marca 2025 r.
    Prawomocny wyrok WSA wpłynął do mnie 9 czerwca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego
    przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania
    pierwotnej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w

    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.

    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.