Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-94/08-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-11-28
Teza: Opodatkowanie umowy pożyczki w świetle art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; podatek-podatek od towarów i usług; umowa-umowa pożyczki; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 05 września 2008 r. (data wpływu 09 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki oraz podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania pożyczki pieniężnej. W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 24 października 2008 r. nr ILPP1/443-971/08-2/AT, ILPB2/436-94/08-2/MK Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do zredagowania pytania do opisanego zdarzenia przyszłego w odniesieniu do podatku od towarów i usług. Powyższe zostało uzupełnione w dniu 31 października 2008 r. (data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie 03 listopada 2008 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca dalej „Spółka”, „Pożyczkobiorca”) zamierza zaciągnąć w przyszłości pożyczkę pieniężną (dalej „pożyczka”) od polskiego podmiotu, (dalej „Pożyczkodawca”). Pożyczkodawca nie jest bankiem, nie jest również udziałowcem Pożyczkobiorcy. Zgodnie z umową pożyczki, Spółka jest zobowiązana do płacenia na rzecz Pożyczkodawcy określonych w umowie odsetek od pożyczki. Otrzymanie przez Spółkę pożyczki, na jej indywidualny wniosek, zostało zaklasyfikowane przez Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urząd Statystyczny w Łodzi w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „PKWiU”) w grupowaniu PKWiU 65.22.10-00.00 „Usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Czy zawarcie ww. umowy pożyczki sklasyfikowanej w PKWiU w grupowaniu 65.22.10 – 00.00 – jako „Usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym”, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana umowa pożyczki sklasyfikowana w grupowaniu PKWiU 65.22.10 - 00.00 „Usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym” nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) tej ustawy.

Zgodnie z treścią przywołanej regulacji ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem czynność, w której przynajmniej jedna ze stron jest opodatkowana lub zwolniona z podatku VAT. Z uwagi na powyższe, zdaniem Spółki w opisanym stanie faktycznym należy rozstrzygnąć skutki planowanej pożyczki na gruncie podatku VAT.

W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 wskazanej ustawy.

Mając powyższe na uwadze, świadczenie usług podlegających zgodnie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce ma miejsce wówczas, gdy:

1.  świadczenie ma charakter odpłatny, oraz
2.  miejsce świadczenia ustalone zgodnie z przepisami o miejscu świadczenia usług przypada na terytorium kraju (Rzeczypospolitej Polskiej), oraz
3.  świadczenie jest wykonane na rzecz innego podmiotu (odbiorcy) – osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, oraz
4.  świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT.

Powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie.

W ocenie Spółki, udzielenie pożyczki należy uznać za odpłatne świadczenie usług przez Pożyczkodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy, bowiem następuje ono w zamian za wynagrodzenie płatne w formie oprocentowania naliczanego od udzielonej pożyczki. W przedstawionym we wniosku opisie przesłanka wskazana powyżej w punkcie a) jest zatem spełniona.

W odniesieniu do przesłanki wskazanej w punkcie b), Spółka pragnie zauważyć, iż zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 27 ust. 1 ustawy o VAT uznaje się, iż miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługę – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności. W opisanym stanie faktycznym Pożyczkodawca (świadczący usługę) posiada siedzibę na terytorium Polski zatem, przesłanka wskazana w punkcie b) również zostaje spełniona.

W opisanym stanie faktycznym, przesłanki opisane w punkcie c) i d) są również spełnione. W konsekwencji należy uznać, że otrzymanie przez Spółkę opisanej pożyczki stanowi odpłatne nabycie usług, których miejscem świadczenia jest Polska.

Zdaniem Spółki, ww. pożyczka stanowi usługę korzystającą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT w Polsce na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT w związku z poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy.

Załącznik nr 4 definiuje usługi zwolnione z VAT w Polsce odnosząc się do symboli PKWiU poszczególnych usług. W pozycji 3 tego załącznika jako zwolnione z opodatkowania VAT w Polsce wymienione zostały usługi pośrednictwa finansowego sklasyfikowane w PKWiU sekcja J ex (65-67).

Udzielenie pożyczki – jako usługa pośrednictwa finansowego sklasyfikowana pod symbolem 65.22.10-00.00 – korzysta zatem ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT w Polsce na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z pozycją 3 załącznika nr 4 ustawy.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, umowy pożyczki podlegają, opodatkowaniu tym podatkiem w Polsce. Jednakże zgodnie z przewidzianym w art. 2 ust. 4 lit. b) ww. ustawy wyjątkiem, nie podlegają temu podatkowi „czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług” (z wyjątkami, nie znajdującymi zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym).

Jak wskazano powyżej, przedmiotowa pożyczka stanowi transakcję zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT po stronie Pożyczkodawcy jako usługa udzielania pożyczek poza systemem bankowym. Z tego względu, zdaniem Spółki, opisana pożyczka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 ust. 4 lit. b) tej ustawy.

Spółka pragnie wskazać, iż zasadność prezentowanego przez Nią stanowiska, zgodnie z którym ww. umowa pożyczki korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, znajduje odzwierciedlenie w licznych pismach organów podatkowych (np. postanowienie Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z dnia 25 października 2006 r. sygn. nr ZP/436-17/06).

Mając powyższe na uwadze, Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska, iż zaciągnięcie przez Nią pożyczki (tj. pożyczki udzielanej poza systemem bankowym) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 z późń. zm) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki.

Jednakże od powyższej zasady - w art. 2 pkt 4 ww. ustawy - ustawodawca wprowadził wyjątek, zgodnie z którym nie podlegają temu podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, - umowy spółki i jej zmiany, - umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Informuje się, że w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w dniu 21 listopada 2008 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie nr ILPP1/443-971/08-4/AT, w którym Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że czynności polegające na udzielaniu pożyczek świadczone poza systemem bankowym zaliczane są do grupy usług pośrednictwa finansowego, sklasyfikowanego w sekcji J dział 65 PKWiU, a tego rodzaju działalność mieści się w definicji działalności gospodarczej zamieszczonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wobec powyższego udzielenie pożyczki podlega regulacjom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług. Usługa ta jednak zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy korzysta ze zwolnienia od tego podatku.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdzie przepis art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym opisana we wniosku umowa pożyczki, jako zwolniona od podatku od towarów i usług, nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

W odniesieniu do powołanego przez Wnioskodawcę postanowienia Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z dnia 25 października 2006 r. sygn. ZP/436-17/06, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Ponadto informuje się, że umowa pożyczki podlega opodatkowaniu na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tj. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 z późn. zm.), a nie jak zawarto we wniosku na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) tej ustawy. Wskazać również należy, że ww. ustawa nie zawiera art. 2 ust. 4 lit. b). Jednakże mając na uwadze kontekst zawartych informacji tut. organ zrozumiał, iż Wnioskodawca określając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego miał na uwadze przepis art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.