Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.408.2019.11.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Opodatkowanie czynności wykonywanych na podstawie
umowy o zarządzanie.
Słowa kluczowe: kontrakt-kontrakt menedżerski
odliczenia
odliczenia-odliczenie od podatku
odszkodowania
odszkodowania-odszkodowanie umowne
opodatkowanie
umowa
umowa-umowa o zarządzanie
wynagrodzenia
wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Samodzielnie wykonywana
działalność gospodarcza, usługi twórców i artystów
wykonawców - wyłączenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2019 r. wpłynął Państwa wniosek ORD-WS o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - opodatkowania odprawy w wysokości 3-krotności wynagrodzenia;
    - opodatkowania wypłaconego odszkodowania z tytułu przestrzegania przez
      Zarządzających nieprowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki;
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej
      opodatkowanie czynności, za które zostało wypłacone odszkodowanie z tytułu
      przestrzegania przez Zarządzających nieprowadzenia działalności konkurencyjnej
      wobec Spółki;
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wypłaty odprawy w wysokości 3-
      krotności wynagrodzenia.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z dnia 2 września 2019 r.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    - Zainteresowany będący stroną postępowania:

    Spółka X. S.A.;
    - Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
    A.;
    - Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
    B.;
    - Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
    C.;
    - Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
    D.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka X. S.A. (dalej „Spółka”, „X”, bądź „Wnioskodawca”) jest spółką prawa handlowego. X
    jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa, powołaną (...).
    Funkcję Prezesa Zarządu oraz Wiceprezesów Zarządu pełnią osoby fizyczne powołane
    Uchwałami Rady Nadzorczej Spółki zwani (dalej „Zarządzającymi”). Spółka jest
    zobowiązana do stosowania przepisów Ustawy o zasadach kształtowania wynagrodzeń
    osób kierujących niektórymi spółkami z dnia 9 czerwca 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1202).
    W związku z tym Wnioskodawca zawarł z Zarządzającymi umowy o świadczenie usług
    zarządzania (dalej: „Umowa”).
    Podstawą prawną sprawowania funkcji w spółce przez osoby:
    - Zarządzające są Umowy o świadczenie usług zarządzania,
    - pełniące funkcje nadzorcze są powołania na podstawie Uchwały Nadzwyczajnego
      Walnego Zgromadzenia Spółki,
    - pracowników Spółki są umowy o pracę.
    Zgodnie z postanowieniami każdej z Umów, w ramach i w okresie pełnienia funkcji
    Zarządzających (dalej „Funkcja”) Zarządzający zobowiązują się do osobistego świadczenia
    usług zarządzania (dalej „Usługi") na zasadach określonych Umową (Zarządzający nie są
    uprawnieni do powierzenia wykonywania Usług osobom trzecim). Usługi będą
    obejmowały w szczególności:
    - prowadzenie spraw Spółki i uczestnictwo w pracach Zarządu, z uwzględnieniem zakresu
      praw i obowiązków wynikających z Funkcji,
    - reprezentowanie Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami
      reprezentacji Spółki,
    - samodzielne zarządzanie powierzonymi obszarami działalności Spółki, przypisanymi do
      Funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów Spółki,
    - realizację wyznaczonych celów zarządczych określonych w Umowie.
    Warunki świadczenia Usług
    Zgodnie z postanowieniami Umowy, Zarządzający zobowiązani są współdziałać z
    pozostałymi członkami Zarządu i organami Spółki na zasadach określonych w
    powszechnie obowiązujących przepisach prawa, w tym w szczególności przepisach
    Kodeksu spółek handlowych, postanowieniach Statutu Spółki, uchwałach organów Spółki,
    a także innych aktach prawa i dokumentach wewnętrznych Spółki, w szczególności
    regulaminu Zarządu Spółki. Jak wskazano w Umowie, Zarządzający zobowiązani są
    wykonywać swoje obowiązki w siedzibie Spółki, ale ze względu na realizację zobowiązań
    Zarządzających wynikających z Umowy lub w innych uzasadnionych potrzebami Spółki

    przypadkach Zarządzający mogą świadczyć Usługi również w innym miejscu na terytorium
    kraju bądź poza jego granicami.
    Korzystanie z zasobów Spółki
    W ramach Umowy łączącej Spółką z Zarządzającymi, w celu należytego wykonywania przez
    nich obowiązków umownych i spełniania wymogów bezpieczeństwa, w szczególności co
    do gromadzenia i przesyłania danych Spółka zobowiązuje sią do udostępnienia
    Zarządzającym:
    - powierzchni biurowej wraz z wyposażeniem, w tym przenośnym komputerem osobistym
      z bezprzewodowym dostępem do sieci Internet,
    - innego niezbędnego wyposażenia,
    - środków łączności, w tym telefonu komórkowego,
    - samochodu.
    W przypadku świadczenia Usług w miejscu innym niż siedziba Spółki, celem zachowania
    wymogów bezpieczeństwa, Zarządzający są zobowiązani do używania i korzystania z
    przedmiotów i urządzeń udostępnionych im przez Spółkę w celu wykonywania Usług, w
    szczególności przenośnego komputera osobistego z bezprzewodowym dostępem do sieci
    Internet, środków łączności, w tym telefonu komórkowego, spełniających wymagane przez
    Spółkę wymogi bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych.
    Zgodnie z postanowieniami Umowy, wykonywanie Usług poza siedzibą Spółki z
    wykorzystaniem urządzeń technicznych i zasobów innych niż wyżej wymienione jest
    dopuszczalne, o ile zostaną one uprzednio sprawdzone przez Spółkę pod wzglądem
    spełniania wymogów bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania
    danych.
    Odpowiedzialność Zarządzających
    Zgodnie z postanowieniami Umowy, Zarządzający ponoszą odpowiedzialność wobec
    Spółki za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy,
    będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków
    Zarządzających wynikających z Umowy lub z przepisów prawa. Odpowiedzialność, o której
    mowa powyżej, jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzających, którą ponoszą oni z
    tytułu pełnienia Funkcji, określonej przepisami prawa, w szczególności Kodeksu spółek
    handlowych. Umowa nie przewiduje odpowiedzialności Zarządzających wobec osób
    trzecich z tytułu świadczonych przez nich usług.
    Obowiązki Spółki
    Do obowiązków Spółki, na gruncie Umowy należy w szczególności:
    1) udostępnienie Zarządzającym wszelkich dokumentów Spółki niezbędnych do
      wykonywania Umowy,
    2) pozostające w możliwościach Spółki zapewnienie współdziałania z Zarządzającymi
      organów i członków organów Spółki oraz jej personelu,
    3) terminowa wypłata wynagrodzenia Zarządzającym oraz terminowe wykonywanie
      innych świadczeń przewidzianych w Umowie,
    4) zapewnienie Zarządzającym na koszt Spółki urządzeń technicznych oraz zasobów, o
      których mowa wyżej,
    5) ponoszenie kosztów związanych ze świadczeniem Usług poza siedzibą Spółki,
      niezbędnych do należytego wykonania Usług, w szczególności takich jak koszty
      podróży i zakwaterowania w standardzie stosownym do wykonywanej Funkcji,
    6) ze względu na przedmiot działalności Spółki, realizowane przez nią cele i zadania, jak
      też ze względu na obowiązki Zarządzających wynikające z Umowy, w tym obowiązek

      działania z najwyższą starannością i profesjonalizmem, Zarządzający zobowiązani są
      do uczestnictwa w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o charakterze
      biznesowym związanych z przedmiotem działalności Spółki i, o ile jest to konieczne dla
      realizacji tychże zobowiązań, odbywania podróży w kraju i za granicą,
    7) ponoszenie innych niż wynikające z pkt 5) kosztów związanych ze świadczeniem Usług
      w zakresie indywidualnych szkoleń Zarządzających związanych z przedmiotem Umowy
      i obowiązkami umownymi Zarządzających do określonej w Umowie kwoty netto w
      roku kalendarzowym obowiązywania Umowy, z zastrzeżeniem iż kwota nie
      wykorzystana w danym roku obrotowym może być wykorzystana w roku/latach
      następnych (wraz z limitem przysługującym zgodnie z niniejszym ustępem w danym
      roku/latach) w okresie obowiązywania Umowy, o ile Rada Nadzorcza wyrazi zgodę na
      poniesienie lub refinansowanie kosztów takiego szkolenia,
    8) zwrot wydatków poniesionych przez Zarządzającego a niezbędnych do należytego
      świadczenia Usług w standardzie stosowanym do wykonywanej Funkcji, po ich
      należytym udokumentowaniu, uzasadnieniu ich poniesienia, w tym wykazaniu związku
      i niezbędności do należytego świadczenia Usług.
    Wynagrodzenie oraz inne świadczenia na rzecz Zarządzających
    Zgodnie z postanowieniami Umowy, z tytułu świadczenia Usług oraz wykonywania innych
    zobowiązań wynikających z Umowy, w tym z tytułu przeniesienia praw autorskich, o
    którym mowa w Umowie, Zarządzającym przysługuje wynagrodzenie całkowite, które
    składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe (zwane dalej
    „Wynagrodzeniem Stałym”) oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie
    uzupełniające za rok obrotowy Spółki (zwane dalej „Wynagrodzeniem Zmiennym").
    W przypadku, w którym Zarządzający nie świadczą w danym miesiącu swoich usług w
    sposób nieprzerwany wynagrodzenie przysługujące im stanowi iloczyn ilości dni, w
    których Zarządzający świadczyli Usługi i kwoty Wynagrodzenia Stałego podzielonego przez
    30.
    Wynagrodzenie Zmienne uzależnione jest od poziomu realizacji celów zarządczych i nie
    może przekroczyć 50% Wynagrodzenia Stałego rocznego Zarządzających (rozumianego
    jako wysokość Wynagrodzenia Stałego w poprzednim roku obrotowym pomnożona przez
    12). W przypadku wykonywania przez Zarządzających przedmiotu Umowy przez okres
    krótszy niż pełen rok obrotowy, ale przynajmniej przez 3 miesiące w danym roku
    obrotowym, Wynagrodzenie Zmienne jest przeliczane proporcjonalnie. Proporcjonalność
    uzależniona jest od liczby dni świadczenia Usług przez Zarządzających w danym roku
    obrotowym. Wynagrodzenie Zmienne wypłacane jest pod warunkiem realizacji przez
    Zarządzających celów zarządczych na dany rok obrotowy, a także sposób oceny ich
    wykonania są ustalane, w zakresie zgodnym z Uchwałą o wynagradzaniu, przez Radę
    Nadzorczą w drodze uchwały, podejmowanej nie później niż do końca pierwszego
    kwartału roku obrotowego, na który mają one obowiązywać.
    Spółce przysługuje roszczenie o zwrot wypłaconego Wynagrodzenia Zmiennego, jeżeli po
    jego wypłacie zostanie wykazane, że zostało ono przyznane Zarządzającym na podstawie
    danych, które okazały się nieprawdziwe.
    W razie rozwiązania Umowy albo wypowiedzenia przez Spółkę Umowy (w określonych
    przypadkach) Zarządzającym przysługuje odprawa w wysokości 3-krotności
    Wynagrodzenia Stałego, pod warunkiem pełnienia przez Zarządzających Funkcji przez
    okres co najmniej dwunastu miesięcy przed rozwiązaniem Umowy. Wynagrodzenie
    Zarządzających obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie praw własności
    egzemplarza lub nośnika Utworu i autorskich praw majątkowych do Utworu na polach
    eksploatacji określonych w Umowie, udzielenie wszelkich zezwoleń i upoważnień w
    zakresie określonym w niniejszej Umowie oraz korzystanie przez Spółkę z wynalazku,
    wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego stworzonego przez Zarządzających.

    Wynagrodzenie uzyskiwane przez Zarządzających z tytułu świadczenia usług zarządzania,
    na podstawie Umowy o świadczenie usług zarządzania na czas pełnienia funkcji z
    obowiązkiem świadczenia osobistego, stanowi przychód z działalności wykonywanej
    osobiście, mieszczący się w katalogu wskazanym w ramach art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z
    późn. zm.).
    Zakaz konkurencji
    W ramach Umowy Zarządzający zobowiązują się, że w okresie obowiązywania Umowy nie
    będą prowadzić działalności konkurencyjnej wobec Spółki lub podmiotów zależnych od
    Spółki w ramach grupy kapitałowej, w rozumieniu art. 4 pkt 14) ustawy z dnia 16 lutego
    2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, pośrednio lub bezpośrednio, bez względu
    na miejsce, formę działalności lub sposób jej prowadzenia.
    Naruszenie przez Zarządzających zobowiązań, o których mowa powyżej powoduje prawo
    Spółki do naliczenia kary umownej za każdy przypadek naruszenia zobowiązań w
    wysokości 3 (trzy) - krotności Wynagrodzenia Stałego, płatnej w terminie 14 (czternastu)
    dni od dnia otrzymania przez Zarządzających wezwania Spółki, na wskazany przez Spółkę
    rachunek bankowy. Zapłata kary umownej nie wyłącza prawa Spółki do dochodzenia
    odszkodowania przewyższającego wysokość kary umownej na zasadach ogólnych
    określonych w przepisach Kodeksu cywilnego.
    Zarządzający zobowiązują się, iż po rozwiązaniu Umowy, w okresie 6 miesięcy od dnia
    ustania pełnienia przez nich Funkcji nie będą prowadzić działalności konkurencyjnej,
    opisanej w Umowie, wobec Spółki lub innych podmiotów zależnych od Spółki w
    rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i
    konsumentów. Zarządzającym przysługuje odszkodowanie w łącznej wysokości obliczonej
    jako 0,5 krotność; miesięcznego Wynagrodzenia Stałego pomnożona przez 6.
    Wynagrodzenie to, w części przypadającej na dany miesiąc będzie płatne w 6
    miesięcznych ratach, do 10 dnia następnego miesiąca. Warunkiem dokonania wypłaty jest
    pisemne oświadczenie Zarządzających o przestrzeganiu Zakazu Konkurencji po ustaniu
    Funkcji składane Spółce na piśmie, w terminie do 5 dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, za który odszkodowanie jest należne.
    W razie rozwiązania Umowy albo wypowiedzenia przez Spółkę Umowy (w określonych
    przypadkach) Zarządzającym przysługuje odprawa w wysokości 3-krotności
    Wynagrodzenia Stałego, pod warunkiem pełnienia przez Zarządzających Funkcji przez
    okres co najmniej dwunastu miesięcy przed rozwiązaniem Umowy.
    Nabywane od Zarządzających usługi zarządzania wykorzystywane są przez Wnioskodawcę
    do wykonywania do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług oraz czynności zwolnionych z VAT.
    Pismem z 2 września 2019 r. uzupełnili Państwo opis sprawy i wyjaśnili co następuje:
    Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zarządzający nie są czynnymi zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług.
    Wynagrodzenie, ustalone na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, które
    Zarządzający otrzymują od Spółki nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1-
    6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn.
    zm.).
    Wynagrodzenie, ustalone na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, które
    Zarządzający otrzymują od Spółki nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn.
    zm.). Są to natomiast przychody, o których mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. przychody uzyskane na podstawie umów o
    zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menadżerskich lub umów o podobnym
    charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej

    przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o
    których mowa w pkt 7 przedmiotowego artykułu.
    Nabywane od Zarządzających usługi zarządzania wykorzystywane są przez Wnioskodawcę
    do wykonywania do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług oraz czynności zwolnionych z VAT.
    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
    - Czy wynagrodzenie dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości
    3-krotności Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowanie z tytułu powstrzymania
    się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    - Czy z tytułu wypłaconego wynagrodzenia dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj.
    odprawy w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowania z
    tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki
    opisanej w Umowie Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego?
    (ostatecznie sformułowane w piśmie z 2 września 2019 r.)
    Państwa stanowisko:
    Wnioskodawca uważa, że opisane w stanie faktycznym wynagrodzenie wypłacane
    Zarządzającym po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności
    Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowanie z tytułu powstrzymania się od
    prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 listopada
    2017 r. 0112-KDIL2-1.4012.373.2017.2.AS wydanej na wniosek Spółki X. S.A. oraz
    Zarządzających uznano, iż wynagrodzenie Zarządzających z tytułu świadczenia Usług
    zarządzania na podstawie zawartych Umów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bowiem czynności wykonywane przez Zarządzających, w świetle
    przepisów art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowią samodzielnie
    wykonywanej działalności gospodarczej.
    Odszkodowanie za zakaz konkurencji powinno być opodatkowane na zasadach
    analogicznych jak wynagrodzenie za czynności zarządzania. Stanowisko takie
    zaprezentowane zostało w wydawanych interpretacjach podatkowych:
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. 0112-
      KDIL2-3.4012.241.2018.2.WB
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 lipca 2018 r. sygn. 0112-
      KDIL2-3.4012.221.2018.1.AS.
    Skoro zatem czynności wykonywane przez Zarządzających na rzecz Spółki nie stanowią
    samodzielnie prowadzonej działalności, z tytułu której wynagrodzenie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym Odprawa w wysokości 3-
    krotności Wynagrodzenia Stałego w przypadku rozwiązania Umowy/Umów jak również
    Odszkodowanie przysługujące Zarządzającym po rozwiązaniu Umowy/Umów, w okresie 6
    miesięcy od dnia ustania pełnienia Funkcji, z tytułu powstrzymania się od prowadzenia
    działalności konkurencyjnej, opisanej w Umowie również nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie przedstawione w piśmie z 2 września 2019 r.:
    Wnioskodawca uważa, że opisane w stanie faktycznym wynagrodzenie wypłacane
    Zarządzającym po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności
    Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowanie z tytułu powstrzymania się od
    prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Zatem na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2, w którym wskazano, iż nie stanowią podstawy
    do obniżenia podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana
    fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku, Wnioskodawca
    uważa, że nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    wypłaconego wynagrodzenia po rozwiązaniu umowy.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek i 13 września 2019 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak: 0111-KDIB3-1.4012.408.2019.2.ICZ, w której stwierdziłem, że:
    - wypłacone wynagrodzenie dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w
    wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jest ściśle związana z czynnościami
    wykonywanymi przez Zarządzających na podstawie umowy o świadczenie usług
    zarządzania, zatem przedmiotowa odprawa jest pochodną tego wynagrodzenia - wobec
    tego odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – w konsekwencji czego uznałem
    Państwa stanowisko w tym zakresie za prawidłowe;
    - odszkodowanie wypłacane Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie
    usług zarządzania za przestrzeganie przez Nich powstrzymywania się od podejmowania
    działalności konkurencyjnej, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, stosownie do art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako wynagrodzenie za świadczenie usług, o których mowa w art.
    8 ust. 1 ustawy - podlega zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i
    powinno być udokumentowane fakturą - w konsekwencji czego uznałem Państwa
    stanowisko w tym zakresie za nieprawidłowe;
    - Wnioskodawcy (Spółce) nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    nabycia usług świadczonych przez Zarządzających – tj. odprawy w wysokości 3-
    krotności Wynagrodzenia Stałego, z uwagi na ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a
    pkt 2 ustawy, ponieważ czynności świadczone przez Zarządzających na podstawie ww.
    umowy na rzecz Spółki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT - w konsekwencji
    czego uznałem Państwa stanowisko w tym zakresie za prawidłowe;
    - w przypadku nabycia przez Wnioskodawcę (Spółkę) usług od Zarządzających, za które
    wypłaca odszkodowanie z tytułu przestrzegania przez Nich nie prowadzenia
    działalności konkurencyjnej wobec Spółki, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy,
    Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w zakresie w jakim czynności te będą wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych przez Spółkę, z uwzględnieniem art. 90 ustawy o VAT - w
    konsekwencji czego uznałem Państwa stanowisko w tym zakresie za nieprawidłowe.
    Skarga na interpretację indywidualną
    10 października 2019 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
    W skardze wnieśli Państwo o:
    - uchylenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB3-1.4012.408.2019.2.ICZ w części w jakiej uznano
    stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe,
    - zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 6 sierpnia 2019r. sygn. akt I SA
      /Gl 1528/19 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z 13 września 2019 r. znak:
      0111-KDIB3-1.4012.408.2019.2.ICZ.
    - 21 października 2020 r. na ww. wyrok wniosłem skargę kasacyjną.

    - Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 sierpnia 2024 r. sygn. akt I
      FSK 1783/20 oddalił skargę kasacyjną.
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt
      I SA/Gl 1528/19 stał się prawomocny od 26 sierpnia 2024 r. (data wpływu
      prawomocnego wyroku do organu 15 kwietnia 2025 r.).
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA ze zm.):
        Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
        sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
        prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
        przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt I
      SA/Gl 1528/19 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 sierpnia 2024 r. sygn.
      akt I FSK 1783/20,
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
        Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
        świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie
        prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
        rozumieniu art. 7 (...).
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.

    Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenie
    usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Z kolei, art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy stanowi, że:
        Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
        uznaje się czynności:
        1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia
        26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz.
        1509, z późn. zm.);
        2) (uchylony);
        3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia
        26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu
        wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych
        czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym
        wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków
        wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
        wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.):
        Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
        pkt 2, uważa się:
        1) (uchylony);
        2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej,
        naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w
        konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również
        przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie
        odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów
        sportowych;
        3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o
        pracę;
        4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
        arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
        5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z
        pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób
        powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z
        wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;

        6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
        samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
        wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w
        postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z
        zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a
        także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy
        lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o
        których mowa w pkt 9;
        7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
        należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
        stanowiących osób prawnych;
        7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
        8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub
        umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością
        - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
        prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
        przychodów, o których mowa w pkt 9;
        9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
        kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody
        z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
        pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których
        mowa w pkt 7.
    W myśl art. 15 ust. 3a ustawy:
        Przepis ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów
        wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
        wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do
        praw autorskich lub praw artystycznego wykonania albo ich wykonanie, w tym
        również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania
        prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od
    towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym
    przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
    więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane
    czynności co do warunków:
    - wykonywania tych czynności,
    - wynagrodzenia, oraz
    - odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, w przypadku łącznego spełnienia ww. warunków, czynności podejmowanych przez
    osobę fizyczną nie uznaje się za czynności wykonywane w ramach prowadzonej

    samodzielnie działalności gospodarczej. To powoduje, iż osoba taka nie działa w tym
    przypadku w charakterze podatnika VAT, a zatem wykonywane czynności nie podlegają
    opodatkowaniu VAT.
    Warunek pierwszy - warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem jest zarządzanie spółką przez
    osobę fizyczną (zobowiązaną do osobistego świadczenia), wpisane jest wykorzystywanie
    infrastruktury i organizacji wewnętrznej tej spółki (osoba taka zarządza tą infrastrukturą,
    personelem, całą organizacją i jednocześnie korzysta z niej w tym celu).
    Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 23 sierpnia 2012r. sygn. akt I FSK 1645/11 za
    samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą „(...) nie będzie mogła zostać uznana
    działalność gospodarcza, która wykonywana jest z wykorzystaniem infrastruktury i
    organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona (...)”.
    Można wręcz mówić o pewnym zintegrowaniu zarządzającego ze spółką, co oznacza
    spełnienie tego warunku. Przyjęcie zgodnie z postanowieniami ustawy o wynagradzaniu
    stosownych rozwiązań dotyczących zapewnienia zarządzającemu w zakresie niezbędnym
    do wykonywania usług zarządzania urządzeń technicznych (np. komputera, telefonu
    komórkowego, samochodu, itp.) oraz ewentualnie innych zasobów, którymi dysponuje
    spółka (np. pomieszczenia biurowe wraz z wyposażeniem, uczestnictwo w szkoleniach i
    konferencjach związanych ściśle z pełnioną funkcją i powierzonymi zadaniami, firmowych
    kart płatniczych i kredytowych, itp.) dodatkowo potwierdza charakter (przemawiający za
    brakiem samodzielności w rozumieniu VAT) takiego stosunku prawnego.
    W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zarządzanej spółki powoduje, że zarządzający nie ponosi również w tym
    zakresie ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się
    wynagrodzenie - warunek drugi). Uznaniu, że ten warunek jest spełniony nie stoi na
    przeszkodzie to, że w ramach przedmiotowej umowy cywilnoprawnej (stosunku
    prawnego) zarządzający dysponuje szerokim zakresem swobody w organizacji swojej
    pracy, wyznaczaniu celów itd.
    Warunek drugi - wynagrodzenie. Zakładając, że umowa przewiduje, że zarządzający
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej spółki (spełniony warunek pierwszy),
    ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do weryfikacji czy
    umowa cywilnoprawna przewiduje dla zarządzającego stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa
    przewiduje stałe wynagrodzenie nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego
    przez zarządzającego. Jednocześnie rozpatrywany warunek będzie spełniony także jeżeli
    wynagrodzenie oprócz stałego elementu będzie zawierać element zmienny (np. wypłacany
    pod warunkiem i/lub w wysokości określonej realizacją wyznaczonych celów zarządczych,
    które mogą dotyczyć w szczególności kondycji finansowej spółki, jej pozycji rynkowej,
    realizacji określonej inwestycji, strategii itd.) pod warunkiem jednak, że element stały
    będzie stanowił istotną wielkość i/lub część całkowitego wynagrodzenia. Zgodnie z art. 4
    ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2016r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób
    kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016r., poz. 1202 z późn. zm.), wynagrodzenie
    całkowite członka organu zarządzającego składa się z części stałej, stanowiącej
    wynagrodzenie miesięczne podstawowe, określonej kwotowo, oraz części zmiennej
    stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy spółki, przy czym zgodnie z
    ust. 5 część zmienna nie może przekraczać 50%, a m.in. w spółkach publicznych 100%
    wynagrodzenia podstawowego zarządzającego w poprzednim roku obrotowym. Należy
    uznać, że takie ukształtowanie wynagrodzenia spełnia badany warunek. Podobnie
    przykładowo ustalenie w umowie dla zarządzającego stałego wynagrodzenia miesięcznego
    w wielkości adekwatnej do pozycji spółki, zakresu zadań itd. oraz rocznej premii
    stanowiącej określony procent wypracowanego w danym roku zysku spełni badany
    warunek.
    Dla uznania spełnienia badanego warunku nie ma znaczenia okoliczność, że w umowie
    przewiduje się przykładowo (proporcjonalne) zmniejszenie wynagrodzenia z racji

    czasowego braku wykonywania czynności przez zarządzającego (wskutek własnej decyzji,
    choroby, zawieszenia w wykonywaniu funkcji, itp.). Podobnie nie ma znaczenia
    ewentualna okoliczność, że na podstawie umowy należne zarządzającemu wynagrodzenie
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie praw własności egzemplarza lub
    nośnika utworu i projektu wynalazczego oraz autorskich praw majątkowych do utworu,
    udzielenie wszelkich zezwoleń i upoważnień oraz korzystanie przez spółkę z projektów
    wynalazczych, w tym wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, projektów
    racjonalizatorskich, know-how, baz danych stworzonych przez zarządzającego, itp. - jeżeli
    w wyniku wykonywania umowy zarządzający stworzy utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2017r., poz. 880 z późn.
    zm.). Ustalenie w umowie dla zarządzającego m.in. wynagrodzenia z niniejszego tytułu nie
    stoi na przeszkodzie spełnieniu badanego warunku.
    Trzeci warunek - odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich. Warunek będzie
    spełniony, jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie spółki, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy (zarządzającego), co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Bez znaczenia pozostaje w tym kontekście odpowiedzialność zarządzającego wynikająca z
    bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, w tym w szczególności odpowiedzialność
    członków zarządu wynikająca z przepisów stawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek
    handlowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1577).
    Przykładowo, jeżeli dana umowa przewiduje, że zarządzający ponosi odpowiedzialność
    wobec spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania
    przez niego przedmiotu umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego
    wykonania obowiązków zarządzającego wynikających z umowy lub z przepisów prawa -
    przy czym, odpowiedzialność ta jest niezależna od odpowiedzialności zarządzającego,
    którą ponosi on z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu, określonej przepisami prawa (w
    szczególności na mocy KSH) - niniejszy warunek nie będzie spełniony.
    Należy zauważyć, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 lutego
    2017 r., sygn. akt I FSK 1014/15 „Ponoszenie ryzyka ekonomicznego nie może być
    utożsamiane z odpowiedzialnością menadżera za szkody wobec Spółki. Są to odrębne
    kwestie. Porównywanie nieograniczonej odpowiedzialności menadżera wobec Spółki ze
    stosunkiem pracowniczym nie wpływa na ocenę stanowiska Sądu, gdyż Sąd nie postawił
    tezy, że strony łączyła umowa o pracę. Stosunek ten Sąd oceniał pod kątem art. 15 ust. 1 i
    ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, to znaczy czy była to samodzielnie wykonywana działalność
    gospodarcza. Odpowiedzialność menadżera za szkody wyrządzone w związku z
    prowadzoną działalnością ma być rozpoznawana wobec osób trzecich, nie wobec Spółki i,
    co tu już zostało podniesione, jej źródłem ma być stosunek zobowiązaniowy łączący
    menadżera ze Spółką, a nie stosunek organizacyjno-prawny członka zarządu Spółki. W tym
    zakresie słusznie podkreślił Sąd pierwszej instancji, że nie została ona uregulowana w
    kontrakcie, a zatem nie można jej domniemywać”.
    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że jeżeli umowa cywilnoprawna (stosunek
    prawny) przewiduje odpowiedzialność zarządzającego wobec osób trzecich (za szkody
    wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością, przy czym odpowiedzialność ta jest
    niezależna od odpowiedzialności zarządzającego, którą ponosi on - z tytułu pełnienia
    funkcji członka zarządu - na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa,
    np. KSH) wskazany warunek nie jest spełniony.
    Odpowiednio, jeżeli dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej
    odpowiedzialności (a w przypadku braku jej uregulowania w umowie nie można jej
    domniemywać, należy uznać, że wskazany warunek jest spełniony.
    Podsumowując, jeżeli analiza danej umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zarządzającym a spółką wykaże, że spełnione są wszystkie trzy przedstawione

    powyżej warunki to zarządzającego nie można uznać za podatnika VAT. Jednocześnie brak
    spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zarządzający występuje w charakterze
    podatnika VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką prawa handlowego, są Państwo
    jednoosobową spółką Skarbu Państwa, powołaną do prowadzenia (...). Funkcję Prezesa
    Zarządu oraz Wiceprezesów Zarządu pełnią osoby fizyczne powołane Uchwałami Rady
    Nadzorczej Spółki. Spółka jest zobowiązana do stosowania przepisów Ustawy o zasadach
    kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami z dnia 9 czerwca 2016
    r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1202).
    W związku z tym zawarli Państwo z Zarządzającymi umowy o świadczenie usług
    zarządzania. Podstawą prawną sprawowania funkcji w spółce przez osoby:
    - Zarządzające są Umowy o świadczenie usług zarządzania,
    - pełniące funkcje nadzorcze są powołania na podstawie Uchwały Nadzwyczajnego
      Walnego Zgromadzenia Spółki,
    - pracowników Spółki są umowy o pracę.
    Zgodnie z postanowieniami każdej z Umów, w ramach i w okresie pełnienia funkcji
    Zarządzających Zarządzający zobowiązują sią do osobistego świadczenia usług
    zarządzania na zasadach określonych Umową (Zarządzający nie są uprawnieni do
    powierzenia wykonywania Usług osobom trzecim). Usługi będą obejmowały w
    szczególności:
    - prowadzenie spraw Spółki i uczestnictwo w pracach Zarządu, z uwzględnieniem zakresu
      praw i obowiązków wynikających z Funkcji,
    - reprezentowanie Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami
      reprezentacji Spółki,
    - samodzielne zarządzanie powierzonymi obszarami działalności Spółki, przypisanymi do
      Funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów Spółki,
    - realizację wyznaczonych celów zarządczych określonych w Umowie.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy wynagrodzenie dla Zarządzających po
    rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jak
    również Odszkodowanie z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności
    konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak już wcześniej wskazano, dla rozstrzygnięcia kwestii czy z tytułu wykonywania przez
    zarządzającego usług zarządzania na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania
    spółką, zarządzający będzie podatnikiem podatku od towarów i usług decydujące
    znaczenie ma okoliczność jednoczesnego spełnienia łącznie wszystkich przesłanek
    wynikających z przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro, jak wskazano we wniosku:
    - umowa nie przewiduje odpowiedzialności Zarządzających wobec osób trzecich z tytułu
      świadczonych przez nich usług,
    - w ramach Umowy łączącej Spółkę z Zarządzającymi, w celu należytego wykonywania
      przez nich obowiązków umownych i spełniania wymogów bezpieczeństwa, w
      szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych Spółka zobowiązuje sią do
      udostępnienia Zarządzającym: powierzchni biurowej wraz z wyposażeniem, w tym
      przenośnym komputerem osobistym z bezprzewodowym dostępem do sieci Internet,
      innego niezbędnego wyposażenia, środków łączności, w tym telefonu komórkowego,
      samochodu, a ponadto do obowiązków Spółki należy zwrot wydatków poniesionych
      przez Zarządzającego a niezbędnych do należytego świadczenia usług w standardzie
      stosowanym do wykonywanej Funkcji,

    - zgodnie z postanowieniami Umowy, z tytułu świadczenia Usług Zarządzającym
      przysługuje wynagrodzenie całkowite, które składa się z części stałej, stanowiącej
      wynagrodzenie miesięczne podstawowe oraz części zmiennej, stanowiącej
      wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki. Wynagrodzenie Zmienne
      uzależnione jest od poziomu realizacji celów zarządczych i nie może przekroczyć 50%
      Wynagrodzenia Stałego rocznego,
    - wynagrodzenie, ustalone na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, które
      Zarządzający otrzymują od Spółki stanowi przychody, o których mowa w art. 13 pkt 9
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychody uzyskane na
      podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem
    to tym samym, wobec nie spełnienia, w okolicznościach sprawy, wszystkich przesłanek
    wynikających z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, uzasadnionym jest stwierdzenie, że
    Zarządzający z tytułu świadczenia przedmiotowych czynności na podstawie umowy
    zawartej z Wnioskodawcą (Spółką), nie mogą zostać uznani za podatników podatku VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, wykonujących samodzielnie działalność gospodarczą.
    W konsekwencji wykonywane przez Zarządzających czynności na podstawie opisanej we
    wniosku umowy o świadczenie usług zarządzania nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego należy uznać, że wypłacone wynagrodzenie dla Zarządzających po
    rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jest
    ściśle związana z czynnościami wykonywanymi przez Zarządzających na podstawie umowy
    o świadczenie usług zarządzania, zatem przedmiotowa odprawa jest pochodną tego
    wynagrodzenia.
    Wobec tego odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego również nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie opodatkowania odprawy w wysokości
    3-krotności Wynagrodzenia Stałego jest prawidłowe.
    W kwestii oceny czy wypłacone dla Zarządzających po rozwiązaniu Umowy
    Odszkodowanie z tytułu powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej
    wobec Państwa – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług należy mieć na
    uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przedstawione w
    wyroku z 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SA/Gl 1528/19 oraz stanowisko NSA przedstawione
    w wyroku z 26 sierpnia 2024 r. sygn. akt I FSK 1783/20, które są rozstrzygnięciami
    zapadłymi w niniejszej sprawie i które w świetle przywołanego wcześniej art. 153 ustawy
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiążą Organ w tej sprawie.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że chcąc ocenić, czy Zarządzający
    będący członkiem zarządu, jak to wynika ze stanu faktycznego opisanego we wniosku, jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług, należy przeprowadzić analizę treści wniosku w
    części precyzującej opis kontraktu menedżerskiego, w celu ustalenia, czy stosunek ten ma
    cechy charakterystyczne dla stosunku pracy czy też dla umowy cywilnoprawnej - pod
    kątem przesłanek określonych w art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. Przy ocenie tej należy mieć
    przy tym na uwadze odrębność stosunku organizacyjno-prawnego członka zarządu spółki
    od stosunku wynikającego z zawartego kontraktu (zob. wyrok NSA z 16 czerwca 2016r., I
    FSK 83/15).
    Wobec powyższego Sąd wyjaśnił, że dokonując wykładni analizowanego art. 15 ust. 3 pkt 3
    u.p.t.u. zgodnie z prawem unijnym należy wskazać, że za niespełniające warunku
    samodzielności należy uznać czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej
    istocie zbliżone są do umowy o pracę, kreujące stosunek podporządkowania co do
    warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich.
    Powyższe potwierdza również uchwała NSA z 12 stycznia 2009 r. I FPS 3/08, w której
    wskazano, że za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność,

    która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym ponieważ
    wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu,
    na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób
    trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego przepisu, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody
    zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 u.p.d.o.f., jeżeli z tytułu wykonania tych czynności
    osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami
    tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym
    zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od
    towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym
    przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
    więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane
    czynności co do warunków: wykonywania tych czynności, wynagrodzenia, oraz
    odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, w przypadku łącznego spełnienia ww. warunków, czynności podejmowanych przez
    osobę fizyczną nie uznaje się za czynności wykonywane w ramach prowadzonej
    samodzielnie działalności gospodarczej. Osoba taka nie działa w tym przypadku w
    charakterze podatnika VAT, a zatem wykonywane czynności nie podlegają opodatkowaniu
    VAT.
    Zdaniem Sądu - przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy
    uznać, że czynność polegająca na powstrzymaniu się od działalności konkurencyjnej dla
    Spółki w zamian za wynagrodzenie, ma charakter odpłatny. Z opisu sprawy wynika, że
    strony łączy stosunek prawny w postaci umowy o zakazie konkurencji, natomiast
    otrzymane wynagrodzenie za powstrzymanie się od dokonywania określonych czynności
    stanowi odszkodowanie za konkretną usługę, którą w niniejszej sprawie jest
    powstrzymanie się od działalności konkurencyjnej wobec Spółki. Z kolei beneficjentem
    usługi, z uwagi na uzyskane w ten sposób zobowiązanie (gwarancje) nieprowadzenia przez
    Zarządzających działalności konkurencyjnej, jest Spółka.
    Sąd podziela stanowisko skarżącej, zgodnie z którym odszkodowanie nie będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem VAT, albowiem nie ziściły się przesłanki wynikające z art. 15
    ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. Taki pogląd znajduje wsparcie w przywołanych w skardze wyrokach
    NSA z dnia 23 sierpnia 2012 r. I FSK 1645/11, z dnia 22 lutego 2017 r., I FSK 1014/15 oraz
    uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 stycznia 2009 r., I FPS 3
    /08. Uchwała ta, pomimo, iż odnosi się do czynności wykonywanych przez biegłego, to
    jednak znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie. Wynika z niej, iż nie należy
    automatycznie przyjmować, że np. kontrakt menedżerski nie może zostać zaliczony do
    samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
    Każdorazowo należy więc przeprowadzić analizę treści kontraktu menedżerskiego w celu

    ustalenia, czy stosunek ten ma cechy charakterystyczne dla stosunku pracy, czy też dla
    umowy cywilnoprawnej realizowanej w ramach działalności gospodarczej.
    Zdaniem Sądu doszło do niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisów prawa
    materialnego, tj. art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. i w rezultacie niezastosowanie ich do stanu
    faktycznego opisanego we wniosku w zakresie opodatkowania wypłaconego
    odszkodowania z tytułu przestrzegania przez Zarządzających nieprowadzenia działalności
    konkurencyjnej, w konsekwencji naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe
    zastosowanie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. w zw. z art. 8 ust. 1 u.p.t.u. poprzez uznanie, że
    znajdą one zastosowanie w przypadku opodatkowania wypłaconego odszkodowania z
    tytułu przestrzegania przez Zarządzających nieprowadzenia działalności konkurencyjnej
    wobec Spółki.
    Rozważając spełnienie łącznie wszystkich przesłanek wynikających z przepisu art. 15 ust. 3
    pkt 3 u.p.t.u., - zdaniem Sądu - stwierdzić należy, że jak wskazano we wniosku: 1) umowa
    nie przewiduje odpowiedzialności Zarządzających wobec osób trzecich z tytułu
    świadczonych przez nich usług; 2) w ramach Umowy łączącej Spółką z Zarządzającymi, w
    celu należytego wykonywania przez nich obowiązków umownych i spełniania wymogów
    bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych Spółka
    zobowiązuje się do udostępnienia Zarządzającym: powierzchni biurowej wraz z
    wyposażeniem, w tym przenośnym komputerem osobistym z bezprzewodowym
    dostępem do sieci Internet, innego niezbędnego wyposażenia środków łączności, w tym
    telefonu komórkowego, samochodu, zwrot wydatków poniesionych przez Zarządzającego
    a niezbędnych do należytego świadczenia usług w standardzie stosowanym do
    wykonywanej Funkcji, 3) zgodnie z Umową z tytułu świadczenia Usług Zarządzającym
    przysługuje wynagrodzenie, które składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie
    miesięczne podstawowe oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające
    za rok obrotowy Spółki. Wynagrodzenie Zmienne uzależnione jest od poziomu realizacji
    celów zarządczych i nie może przekroczyć 50% Wynagrodzenia Stałego rocznego,
    wynagrodzenie, ustalone na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, które
    Zarządzający otrzymują od Spółki stanowi przychody, o których mowa w art. 13 pkt 9 u.p.d.
    o.f. - przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem.
    W ocenie Sądu - warunki pracy i wynagrodzenie Zarządzających wypełniają przesłanki z
    art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u.
    Sąd podkreśla także, że Dyrektor w zaskarżonej interpretacji dokonał prawidłowej analizy
    stanu faktycznego w kontekście spełnienia przesłanek z ww. przepisu w odniesieniu do
    opodatkowania usług świadczonych przez Zarządzających tj. odprawy w wysokości 3-
    krotności wynagrodzenia, to jednak wniosków z analizy tej wynikających nie odniósł do
    kwestii opodatkowania odszkodowania. Stąd nie ma potrzeby szerszej argumentacji,
    albowiem stanowisko organu w tym zakresie jest prawidłowe.
    Zdaniem Sądu - w okolicznościach przedmiotowej sprawy działalności Zarządzających nie
    można przypisać spełnienia warunku samodzielności oraz ryzyka gospodarczego, które
    stanowią immanentną cechę działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy VAT.
    Wnioskodawca jako członek zarządu działa w ramach struktury organizacyjnej zarządzanej
    Spółki, nie ponosi kosztów swej działalności a wynagrodzenie zasadnicze nie jest
    uzależnione od ekonomicznego ryzyka - nie działa on w warunkach ryzyka, niepewności,
    np. co do popytu, konkurencji, czy ostatecznego rezultatu przedsiębiorstwa.
    Sąd podziela pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 lipca
    2019 r. I SA/Wr 490/19, zgodnie z którym to nie zarządzający, ale spółka ponosi
    odpowiedzialność kontraktową wobec osób trzecich, czyli kontrahentów. Zarządzający nie
    ponosi zatem bezpośrednio związanego z tym ryzyka, charakterystycznego dla
    samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej. Możliwość poniesienia przez
    zarządzającego odpowiedzialności ex delicto na zasadach ogólnych, nie zmienia tej oceny,

    ponieważ odpowiedzialność ta nie wynika już z relacji prawnych wiążących zarządzającego
    ze spółką, ale jest wynikiem jej nagannych działań, skutkujących powstaniem niezależnego
    od relacji ze spółką źródła zobowiązania.
    W ocenie Sądu wobec niespełnienia w okolicznościach sprawy wszystkich przesłanek
    wynikających z art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. stwierdzić należy, że Zarządzający z tytułu
    świadczenia przedmiotowych czynności na podstawie Umowy zawartej z Wnioskodawcą,
    nie mogą zostać uznani za podatników podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u.,
    wykonujących samodzielnie działalność gospodarczą.
    W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że zakaz konkurencji jest instytucją opcjonalną,
    jednak jest ściśle zwijany z wykonywaniem Równego świadczenia. Gdyby nie istniał główny
    przedmiot Umowy, czyli świadczenie usług zarządzania, to nie byłoby potrzeby stosować
    zakazu konkurencji w stosunkach Spółki z Zarządzającymi.
    Sąd uznał, że w konsekwencji zasadnie skarżąca podniosła, iż odszkodowanie wypłacane
    Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie usług zarządzania za
    przestrzeganie przez Zarządzających powstrzymywania się od podejmowania działalności
    konkurencyjnej należy potraktować tak samo jak odprawę w wysokości 3-krotności
    Wynagrodzenia Stałego.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w ww. wyroku z 26 sierpnia 2024 r., w którym Sąd stwierdził, że podziela zatem
    pogląd wyrażony przez Sąd pierwszej instancji, że gdyby nie istniał główny przedmiot
    umowy, czyli świadczenie usług zarządzania, to nie byłoby potrzeby stosowania zakazu
    konkurencji w stosunkach Spółki z Zarządzającymi, zatem odszkodowanie wypłacane
    Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie usług zarządzania za
    przestrzeganie przez Zarządzających zakazu konkurencji należało potraktować tak samo
    jak świadczenie główne, a także jak odprawę po ustaniu umowy.
    W ocenie NSA - biorąc pod uwagę prawidłową wykładnię art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u.,
    stwierdzić należało, że Zarządzający z tytułu świadczenia czynności na podstawie
    przedmiotowej umowy nie mogli zostać uznani za podatników podatku VAT w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 u.p.t.u., wykonujących samodzielnie działalność gospodarczą.
    Mając na uwadze okoliczności faktyczne sprawy, przywołane przepisy prawa oraz
    stanowiska WSA w Gliwicach oraz NSA przedstawione w zapadłych w niniejszej sprawie
    ww. wyrokach, należy stwierdzić, że odszkodowanie wypłacone Zarządzającym po
    zakończeniu trwania umowy o świadczenie usług zarządzania za przestrzeganie przez
    Nich powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki
    opisanej w Umowie, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W konsekwencji Państwa stanowisko, że opisane w stanie faktycznym wynagrodzenie
    wypłacane Zarządzającym po rozwiązaniu Umowy tj. Odszkodowanie z tytułu
    powstrzymania się od prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w
    Umowie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – jest prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy z tytułu wypłaconego wynagrodzenia dla
    Zarządzających po rozwiązaniu Umowy, tj. odprawy w wysokości 3-krotności
    Wynagrodzenia Stałego jak również Odszkodowania z tytułu powstrzymania się od
    prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki opisanej w Umowie - Spółce
    przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy - w myśl tego przepisu:
        W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
        opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
        zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
        Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
        otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        1) nabycia towarów i usług,
        2) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    W myśl art. 90 ust. 1 i ust. 2 ustawy:
        W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
        wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia
        kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie
        przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku
        naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi
        przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
        Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w
        ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty
        podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w
        stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
        należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
    Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do
    czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Ustawa o podatku
    od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego.
    Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Tym samym w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej
    czynności, z którą łączą się skutki prawno-podatkowe było wykonywanie czynności
    opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy
    intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają
    dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych
    czynności.
    Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
        Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
        podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
        gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zauważyć należy, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Zatem odnosząc się do prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, prawo to przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki,
    tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i
    usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Podstawę dokonania odliczenia stanowi faktura wystawiona
    przez uprawniony podmiot i dokumentująca czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że nie przysługuje Państwu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających
    – tj. odprawy w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego, z uwagi na ograniczenie
    wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, ponieważ jak wskazano wyżej, czynności
    świadczone przez Zarządzających na podstawie ww. umowy na rzecz Spółki nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie prawa do odliczenia z tytułu nabycia
    usług świadczonych przez Zarządzających tj. odprawy w wysokości 3-krotności
    wynagrodzenia jest prawidłowe.
    Ponadto dokonując oceny Państwa stanowiska w kwestii prawa do odliczenia podatku
    naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej opodatkowanie czynności, za które
    zostało wypłacone odszkodowanie z tytułu przestrzegania przez Zarządzających
    nieprowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki – należy mieć na uwadze
    stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyrażone w ww. wyroku
    z 6 sierpnia 2020 r., w którym Sąd podzielił stanowisko skarżącej iż prawidłowo wykazała
    także błędną wykładnię art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., poprzez uznanie, że
    wypłacone odszkodowanie z tytułu przestrzegania przez Zarządzających zobowiązania do
    nieprowadzenia działalności konkurencyjnej podlega opodatkowaniu VAT, a w
    konsekwencji Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym
    mowa w art. 86 ust. 1 u.p.t.u., z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających.
    Sąd uznał, że naruszenie art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz z art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., jest
    konsekwencją wskazanego wyżej naruszenia art. 15 ust. 3 u.p.t.u.
    Zdaniem Sądu przypomnieć należy, iż z treści art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 wynika, iż prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    Zdaniem Sądu, skoro – jak wykazano wyżej - czynności świadczone przez Zarządzających
    na podstawie Umowy na rzecz Spółki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT,
    Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług
    świadczonych przez Zarządzających - tj. odszkodowania z tytułu przestrzegania nie
    prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki. W konsekwencji zasadnie skarżąca
    twierdzi, że w sprawie znajdzie zastosowanie ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt
    2 u.p.t.u.
    Powyższą tezę potwierdził NSA, wskazując, w ww. wyroku z 26 sierpnia 2024 r., że skoro
    niezasadne okazały się zarzuty naruszenia art. 15 ust. 1 i ust. 2 w związku z ust. 3 pkt 3 u.p.
    t.u., to tylko już kwestią wtórną było uznanie niezasadności zarzutu naruszenia art. 86 ust.

    1 i art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u. Przyjęcie bowiem, że odszkodowanie za zakaz konkurencji
    po ustaniu umowy nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, prowadzić musiało do
    wniosku, że Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym
    mowa w art. 86 ust. 1 u.p.t.u., z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających.
    W sprawie znajdowało zatem zastosowanie ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2
    u.p.t.u., zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz
    zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w
    przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
    zwolniona od podatku.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że nie przysługuje Państwu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej wykonanie
    czynności, za które zostało wypłacone odszkodowanie z tytułu przestrzegania przez
    Zarządzających nieprowadzenia działalności konkurencyjnej wobec Spółki, z uwagi na
    ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w tym jest prawidłowe.
    Podsumowując - mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy,
    powołane wyżej przepisy prawa oraz stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
    w Gliwicach przedstawione w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku z 6 sierpnia 2020 r.
    sygn. akt I SA/Gl 1528/19, potwierdzone wyrokiem NSA z 26 sierpnia 2024 r., sygn. akt I
    FSK 1783/20, należy stwierdzić, że:
    - wykonywane przez Zarządzających czynności na podstawie opisanej we wniosku umowy
    o świadczenie usług zarządzania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Wobec powyższego wypłacone wynagrodzenie dla Zarządzających po
    rozwiązaniu Umowy, tj. odprawa w wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego jest
    ściśle związana z czynnościami wykonywanymi przez Zarządzających na podstawie
    umowy o świadczenie usług zarządzania, jako pochodna tego wynagrodzenia - nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług;
    - odszkodowanie wypłacane Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie
    usług zarządzania za przestrzeganie przez Nich powstrzymywania się od podejmowania
    działalności konkurencyjnej, również nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT;
    - w związku z powyższym nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu nabycia usług świadczonych przez Zarządzających – tj. odprawy w
    wysokości 3-krotności Wynagrodzenia Stałego oraz w związku z wypłatą odszkodowania
    Zarządzającym po zakończeniu trwania umowy o świadczenie usług zarządzania za
    przestrzeganie przez Nich powstrzymywania się od podejmowania działalności
    konkurencyjnej - z uwagi na ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy,
    ponieważ jak wskazano wyżej, czynności świadczone przez Zarządzających na
    podstawie ww. umowy na Państwa rzecz nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko przedstawione we wniosku ORD-WS z 26 czerwca
    2019 r. jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki

    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania Spółka X. S.A. – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej - ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.