Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.752.2025.3.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Brak obowiązku zapłaty błędnie zarejestrowanych na kasie
rejestrującej kwot podatku należnego przez podatnika
korzystającego ze zwolnienia podmiotowego oraz prawa do
korzystania przez Wnioskodawczynię ze zwolnienia
podmiotowego.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku należnego
omyłka
podatek-podatek należny
zwolnienie-wysokość zwolnienia podmiotowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
1

dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 1-§ 3-ust. 4
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 1-§ 3-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku obowiązku zapłaty błędnie zarejestrowanych na kasie rejestrującej kwot
    podatku należnego przez podatnika korzystającego ze zwolnienia podmiotowego oraz
    prawa do korzystania przez Wnioskodawczynię ze zwolnienia podmiotowego.
    Uzupełniła go Pani pismem z 23 października 2025 r. (wpływ 23 października 2025 r.) oraz
    pismem z 22 października 2025 r. (wpływ 3 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni od 5 maja 2025 r. prowadzi działalność gospodarczą na podstawie
    wpisu do CEiDG w zakresie sprzedaży odzieży i artykułów dla dzieci. PKD 47.92.Z i 47.12.Z.
    Działalność opodatkowana jest na zasadach ogólnych według skali podatkowej. W
    zakresie podatku VAT Wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust.
    1 i 9 ustawy o VAT. Sprzedaż, od pierwszego dnia prowadzenia działalności, jest
    ewidencjonowana za pomocą kasy fiskalnej.
    W momencie uruchamiania kasy fiskalnej przez serwis wszystkie towary zostały omyłkowo
    zafiskalizowane ze stawką 23%. Skutkiem tego było wystawianie paragonów z naliczonym
    podatkiem VAT. Sytuacja ta trwała do momentu wykrycia omyłki, tj. do 16 września 2025 r.
    Zapisów w PKPiR dokonywano co miesiąc na podstawie sporządzonych raportów
    fiskalnych miesięcznych w kwocie łącznej sprzedaży brutto.
    Niezwłocznie po wykryciu omyłki przeprogramowano kasę fiskalną. W ewidencji korekt
    dokonano zapisów korygujących i Wnioskodawczyni rozpoczęła sprzedaż stosując
    zwolnienie z VAT.
    Nie wystąpiła sprzedaż dokumentowana rachunkami lub fakturami VAT.
    Pytania
      1) Czy po wykryciu omyłki Wnioskodawczyni ma prawo do sprzedaży stosując
        zwolnienie z VAT?
      2) Czy powstał obowiązek zapłaty podatku należnego wykazanego na paragonach
        fiskalnych wystawionych w okresie omyłkowego zafiskalizowania stawki podatku?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1 (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Zdaniem Wnioskodawczyni, błędna fiskalizacja kasy, a w efekcie tego, błędna ewidencja za
    jej pomocą sprzedaży z zastosowaniem stawki 23% zamiast zwolnienia z VAT, nie wyklucza
    prawa do dalszego korzystania ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy
    o VAT.

    Wnioskodawczyni uważa, że art. 108 ustawy, który nakazuje zapłatę podatku wynikającego
    z wystawionej faktury, nie znajduje zastosowania w odniesieniu do wystawienia innych niż
    faktura dokumentów ewidencjonujących sprzedaż. Dotyczy to również paragonu z
    nieprawidłową stawką VAT.
    Mając powyższe na względzie, Wnioskodawczyni uważa, że po niezwłocznym naprawieniu
    błędu, tj. poprawnej fiskalizacji kasy oraz po ujęciu omyłek w odrębnej ewidencji korekt
    Wnioskodawczyni ma prawo do kontynuacji działalności stosując zwolnienie z VAT.
    Ad 2
    Odnosząc się natomiast do konieczności zapłaty „omyłkowo naliczonego podatku”, to
    stwierdzić należy, że sankcyjny charakter zapłaty podatku, który określony został w art.
    108 ust. 1 ustawy o VAT, dotyczy tych sytuacji, w których kwota podatku została wykazana
    na fakturze. Zgodnie bowiem z tym przepisem, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka
    organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której
    wykaże kwotę podatku jest obowiązana do jego zapłaty.
    Zatem wystawiając inny dokument sprzedaży niż faktura, np. paragon fiskalny, w którym
    wykazano kwotę podatku należnego mimo, że sprzedaż podlegała zwolnieniu od podatku
    VAT, nie ma obowiązku zapłaty wykazanej na paragonie kwoty podatku.
    Takie też stanowisko prezentuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 16 marca 2020 r. nr 0113-KDIPT1-3.4012.45.2020.1.JM, w której stwierdził
    m.in., że: „(...) Zatem w przypadku wystawienia innego dokumentu sprzedaży niż faktura,
    w przedmiotowej sprawie paragonu fiskalnego, w którym wykazano kwotę podatku
    należnego mimo, że sprzedaż podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług,
    wystawca paragonu nie ma obowiązku zapłaty wykazanej na paragonie kwoty podatku.
    Podkreślić jednak należy, że (...) Wnioskodawczyni zobowiązana była prowadzić ewidencję
    korekt, z której wynika kwota korekty sprzedaży i podatku należnego oraz wskazanie
    przyczyny zaistniałej korekty. (...)”.
    Reasumując, stwierdzić należy, że nie ma obowiązku zapłaty podatku należnego,
    wynikającego z paragonów fiskalnych wynikających w okresie omyłkowego
    „zafiskalizowania” stawki podatku. Ponadto, w tak przedstawionej sprawie, nie ma również
    obowiązku sporządzania miesięcznych deklaracji dla podatku od towarów i usług, gdyż
    jest podatnikiem zwolnionym od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ww. ustaw.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla
    określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113
    ustawy.
    Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    W myśl art. 113 ust. 4 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia
      określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze
      naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze
      zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku
      podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować
      ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej
      czynności.
    Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.

    Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust.
      1 pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony).
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy po wykryciu omyłki w wystawionych paragonach ze
    stawką 23% zamiast ze stawką zwolnienie ma Pani prawo do sprzedaży stosując
    zwolnienie z VAT oraz czy powstał obowiązek zapłaty podatku należnego wykazanego na
    paragonach fiskalnych wystawionych w okresie omyłkowego zafiskalizowania stawki
    podatku.
    Aby odpowiedzieć na zadane pytanie w pierwszej kolejności należy wskazać, że
    obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących wynika z art. 111 ust. 1 ustawy, w myśl którego:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

    Stosownie do art. 111 ust. 1b ustawy:
      W ewidencji, o której mowa w ust. 1, wykazuje się dane o sprzedaży, zawarte w
      dokumentach wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym
      określające przedmiot opodatkowania, wysokość podstawy opodatkowania i
      podatku należnego oraz dane służące identyfikacji poszczególnych sprzedaży, w tym
      numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku albo
      podatku od wartości dodanej.
    Z przepisu art. 111 ust. 1 ustawy wynika, że podatnicy, wobec których powstał
    obowiązek w zakresie stosowania kas rejestrujących, są obowiązani za pośrednictwem
    tych urządzeń ewidencjonować sprzedaż i kwoty podatku należnego. Należy jednak
    zauważyć, że kryterium decydującym o obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
    przy zastosowaniu kasy rejestrującej jest status nabywcy wykonywanych przez
    podatnika świadczeń, a nie opodatkowanie transakcji podatkiem od towarów i usług.
    Przedmiotowy obowiązek dotyczy bowiem również sytuacji, gdy czynności sprzedaży są
    zwolnione od podatku lub wykonuje je podatnik zwolniony od podatku na podstawie
    art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy.
    Zgodnie z art. 111 ust. 5 ustawy:
      W przypadku gdy podatnicy, o których mowa w ust. 4, wykonują wyłącznie czynności
      zwolnione od podatku lub są podatnikami, u których sprzedaż jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty
      określonej w ust. 4 na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na
      terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
      kredytowej, której jest członkiem, w terminie do 25. dnia od dnia złożenia wniosku
      przez podatnika.
    Zgodnie z brzmieniem § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r.
    w sprawie kas rejestrujących (Dz. U z 2025 r. poz. 845):
      Podatnicy, o których mowa w art. 111 ust. 5 ustawy, ujmują w ewidencji wartość
      sprzedaży jako sprzedaż zwolnioną od podatku.
    W myśl § 2 pkt 17 ww. rozporządzenia
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze – rozumie
      się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy i wydawany nabywcy
      podczas sprzedaży, potwierdzający dokonanie sprzedaży.
    Zatem w sytuacji, kiedy sprzedawca jest obowiązany do ewidencjonowania sprzedaży
    przy zastosowaniu kas rejestrujących, dokumentem potwierdzającym fakt sprzedaży
    jest m.in. paragon fiskalny.
    Z § 26 ust. 1 pkt 7-13 rozporządzenia wynika, że:
      W przypadku prowadzenia przez podatnika ewidencji przy użyciu kas z
      elektronicznym lub papierowym zapisem kopii paragon fiskalny zawiera co najmniej:
          cenę jednostkową towaru lub usługi; (pkt 7)
          ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z
          oznaczeniem literowym przypisanej stawki podatku; (pkt 8)
          wartość opustów, obniżek lub narzutów, o ile występują; (pkt 9)
          wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku należnego według
          poszczególnych stawek podatku z oznaczeniem literowym po uwzględnieniu
          opustów, obniżek lub narzutów; (pkt 10)
          wartość sprzedaży zwolnionej od podatku z oznaczeniem literowym; (pkt 11)
          łączną wysokość podatku należnego; (pkt 12)

          łączną wartość sprzedaży brutto. (pkt 13)
    W świetle obowiązującego rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących podatnicy
    obowiązani są do prowadzenia ewidencji korekt. Zgodnie z przepisem § 3 ust. 4 ww.
    rozporządzenia:
      W przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje
      niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji oczywistych pomyłek:
      1) błędnie ujętej w ewidencji sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wysokość
      podatku należnego);
      2) krótkiego opisu przyczyny i okoliczności wystąpienia oczywistej pomyłki oraz
      dołączenie oryginału paragonu fiskalnego potwierdzającego dokonanie sprzedaży,
      przy której wystąpiła oczywista pomyłka, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży
      potwierdza paragon fiskalny w postaci elektronicznej – podanie numeru tego
      paragonu oraz numeru unikatowego.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 ww. rozporządzenia:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podatnik ewidencjonuje przy użyciu kasy
      sprzedaż w prawidłowej wysokości.
    Natomiast zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 1 i 2 cyt. rozporządzenia:
      Podatnicy używający kas:
      1) dokonują sprawdzenia poprawności pracy kasy, ze szczególnym uwzględnieniem
      prawidłowego zaprogramowania nazw towarów i usług, stawek podatku, waluty
      ewidencyjnej wraz z jej symbolem i wartością przelicznika, wskazań daty i czasu
      oraz właściwego przypisania do nazw towarów i usług stawek podatku lub
      zwolnienia od podatku;
      2) niezwłocznie zgłaszają podmiotowi prowadzącemu serwis każdą nieprawidłowość
      w pracy kasy.
    Zaznaczyć należy, że stosownie do § 2 pkt 14 cyt. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o pamięci fiskalnej – rozumie się przez to
      urządzenie trwale zawarte w kasie, zawierające elektroniczny nośnik danych,
      umożliwiające:
      a) jednokrotny i niezmienialny zapis danych pod bezpośrednią kontrolą programu
      pracy kasy, które są nieusuwalne bez zniszczenia samego urządzenia,
      b) wielokrotny odczyt tych danych.
    Należy zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania
    prowadzonych transakcji w urządzeniach księgowych, tak by odzwierciedlały faktyczny
    ich przebieg. Prowadzone przez podatnika urządzenia księgowe powinny w sposób
    rzetelny odzwierciedlać przebieg zaistniałych zdarzeń związanych z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, w tym zawierać między innymi dane niezbędne do ustalenia
    przyczyn zaistniałej korekty zapisów w prowadzonych wcześniej ewidencjach.
    W świetle przedstawionych unormowań prawnych, kasa rejestrująca, a w szczególności
    pamięć fiskalna kasy, zostały skonstruowane w sposób uniemożliwiający jakąkolwiek
    ingerencję podatnika (również podmiotów wykonujących serwis techniczny kas
    rejestrujących), co oznacza, że dane raz wprowadzone do kasy (transakcja zakończona
    wydrukowaniem paragonu) nie podlegają już modyfikacji. Korekta danej transakcji
    (treści paragonu fiskalnego) jest możliwa jedynie przed wydrukowaniem paragonu, czyli
    zapisaniem danych w pamięci fiskalnej. Jednakże zakaz ingerencji w pamięć fiskalną nie
    oznacza zakazu korekty samej transakcji sprzedaży, gdyż to dokumentacja kasowa
    transakcji nie podlega korekcie, a nie sama transakcja sprzedaży (w istocie obowiązuje
    jedynie zakaz zmiany treści paragonu).

    Wcześniej powołany § 3 ust. 4 i 5 rozporządzenia określa, w jaki sposób należy dokonać
    korekty ewidencji w sytuacji wystąpienia oczywistej pomyłki. Przez oczywistą pomyłkę
    należy rozumieć taką pomyłkę, która ma miejsce w momencie sprzedaży, bądź
    niezwłocznie po niej. O oczywistej pomyłce można mówić również w sytuacji, gdy
    sprzedawca zaewidencjonuje na kasie sprzedaż towarów, której nie było – np. klient
    kupuje pomidory, gruszki, i ziemniaki, a sprzedawca zaewidencjonuje dodatkowo także
    cebulę. Za oczywistą pomyłkę należy uznać również przypadek, w którym sprzedawca
    zamiast zaewidencjonować na kasie stawkę podatku w wysokości 8% naliczy stawkę
    80%, a zatem stawkę, która nie jest przewidziana w obowiązujących przepisach, stawkę
    nieistniejącą.
    Oczywista omyłka jest to więc pomyłka, która jest łatwa do zauważenia, a „oczywistość”
    omyłki, rozumianej jako określenie niedokładności, nasuwa się każdemu bez potrzeby
    dodatkowych ustaleń, dokumentów.
    Należy zauważyć, że w sytuacji, gdy błędna informacja w ewidencji prowadzonej przy
    użyciu kas rejestrujących nie zostanie ujawniona w momencie sprzedaży, lecz po
    upływie pewnego czasu od sprzedaży, to nie można mówić o wystąpieniu oczywistej
    omyłki. Po upływie jakiegoś czasu od sprzedaży nie jest możliwe stwierdzenie błędów w
    ewidencji prowadzonej przy użyciu kas rejestrujących (np. dotyczących rodzaju towaru,
    jego ilości, kwoty sprzedaży brutto, stawki podatku) bez konieczności odwołania się,
    przeanalizowania innych dokumentów będących w posiadaniu Wnioskodawcy, bądź
    przepisów obowiązujących w dacie sprzedaży.
    Tym samym, w sytuacji będącej przedmiotem wniosku nie można mówić o oczywistej
    omyłce.
    Obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości skorygowania błędnie
    zaewidencjonowanej sprzedaży i podatku należnego zaewidencjonowanego za pomocą
    kasy rejestrującej w sytuacji, gdy powstałe błędy nie są efektem oczywistej pomyłki,
    jednakże brak regulacji prawnych w tym zakresie, nie może pozbawić podatnika
    możliwości dokonania korekty, jeżeli możliwe jest wykazanie, że obrót z danej transakcji
    był inny niż kwota figurująca na paragonie, bądź też paragon nie odzwierciedla
    zaistniałego stanu faktycznego.
    Ponieważ kasa rejestrująca nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci
    fiskalnej (tj. po wydrukowaniu paragonu), to korekta błędnych zapisów powinna być
    dokonywana za pomocą innych urządzeń księgowych. W takim przypadku należy
    prowadzić tzw. ewidencję korekt, z której musi dokładnie wynikać kwota korekty
    sprzedaży i podatku należnego. Ewidencja taka nie ma określonego wzoru, ale
    wskazane jest, aby zawierała co najmniej dane niezbędne do ustalenia przyczyn
    zaistniałej korekty, a zapisy w niej widniejące pozwalały na określenie prawidłowej
    kwoty obrotu i podatku należnego.
    Ponadto należy wskazać, że stosownie do treści art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 7 ustawy:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 albo art. 113a, oraz podmiotów wykonujących
      wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na
      podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba że:
      1) przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z
        art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3;

      2) są obowiązani do dokonania korekty podatku odliczonego, o której mowa w art.
        90a, art. 90c lub art. 91, lub
      3) są obowiązani do dokonania korekty, o której mowa w art. 89a ust. 4 lub art. 89b
        ust. 1, lub uprawnieni do dokonania korekty, o której mowa w art. 89b ust. 4
    Z kolei jak stanowi art. 108 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości
      prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest
      obowiązana do jego zapłaty.
    Zgodnie z art. 108 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w
      której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego.
    Brzmienie powołanego przepisu wskazuje, że jest on adresowany do wszystkich
    podmiotów, niezależnie od tego, czy podmiot w nim wymieniony posiada, czy też nie,
    status podatnika VAT, jak również od tego, czy jest zarejestrowany jako taki podatnik
    oraz czy jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony. Przepis ten ma
    charakter sankcyjny i stosowany jest w przypadku wystawienia przez podatnika faktury,
    mimo że dana czynność była zwolniona lub nie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. Obowiązek zapłaty wykazanego podatku dotyczy jednak tylko tych
    przypadków, w których kwota podatku wykazana została na fakturze.
    Zatem w przypadku wystawienia innego dokumentu sprzedaży niż faktura, w
    przedmiotowej sprawie paragonu fiskalnego, w którym wykazano kwotę podatku
    należnego, mimo że sprzedaż podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług,
    wystawca paragonu nie ma obowiązku zapłaty wykazanej na paragonie kwoty podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że od 5 maja 2025 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą na
    podstawie wpisu do CEiDG w zakresie sprzedaży odzieży i artykułów dla dzieci, PKD 47.92.
    Z i 47.12.Z. Działalność opodatkowana jest na zasadach ogólnych według skali
    podatkowej. W zakresie podatku VAT korzysta Pani ze zwolnienia na podstawie art. 113
    ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Sprzedaż, od pierwszego dnia prowadzenia działalności, jest
    ewidencjonowana za pomocą kasy fiskalnej. W momencie uruchamiania kasy fiskalnej
    przez serwis wszystkie towary zostały omyłkowo zafiskalizowane ze stawką 23%. Skutkiem
    tego było wystawianie paragonów z naliczonym podatkiem VAT. Sytuacja ta trwała do
    momentu wykrycia omyłki, tj. do 16 września 2025 r. Zapisów w PKPiR dokonywano co
    miesiąc na podstawie sporządzonych raportów fiskalnych miesięcznych w kwocie łącznej
    sprzedaży brutto. Niezwłocznie po wykryciu omyłki przeprogramowano kasę fiskalną. W
    ewidencji korekt dokonano zapisów korygujących i rozpoczęła Pani sprzedaż stosując
    zwolnienie z VAT. Nie wystąpiła sprzedaż dokumentowana rachunkami lub fakturami VAT.
    Odnosząc się do powyższego, uwzględniając powołane regulacje prawne, wskazać
    należy, że w przypadku wystawienia paragonu fiskalnego, w którym wykazano kwotę
    podatku należnego, mimo że sprzedaż podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i
    usług, nie ma Pani obowiązku zapłaty wykazanej na paragonie kwoty podatku VAT.
    Podkreślić jednak należy, że jak wynika z powołanych przepisów, zobowiązana jest Pani
    prowadzić ewidencję korekt, z której wynika kwota korekty sprzedaży i podatku
    należnego oraz wskazanie przyczyny zaistniałej korekty.
    Reasumując, stwierdzić należy, że nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku należnego,
    wynikającego z paragonów fiskalnych wystawionych w okresie omyłkowego
    „zafiskalizowania” stawki podatku. Przy czym prawidłowo Pani postąpiła dokonując
    właściwej korekty w prowadzonej ewidencji korekt.
    Ponadto należy wskazać, że skoro - jak wynika z opisu sprawy - w zakresie podatku VAT
    korzysta Pani ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, to po niezwłocznym

    naprawieniu błędu, tj. poprawnej fiskalizacji kasy oraz po ujęciu omyłek w odrębnej
    ewidencji korekt ma Pani prawo do kontynuacji działalności stosując zwolnienie z VAT na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawiła Pani i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.