Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.532.2025.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-12
Teza: W zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko
Wnioskodawcy, że wydatki na zakup konia oraz wydatki na
utrzymanie konia będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania
przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i czy będą
pośrednimi kosztami uzyskania przychodu w rozumieniu art.
15 ust. 4d ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: konie
koszt-koszty pośrednie
koszt-koszty uzyskania przychodów
utrzymanie
wydatek
zakup
zwierzęta
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 listopada 2025 r. za pośrednictwem usługi e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek z tego
    samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od
    osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki na zakup oraz utrzymanie konia będą dla
    Spółki:
    - kosztami uzyskania przychodu na podstawie art 15 ust. 1 ustawy o CIT;
    - pośrednimi kosztami uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 4 grudnia 2025 r. Znak:
    0111-KDIB2-1.4010.532.2025.1.AS wezwano do jego uzupełnienia. 11 grudnia 2025 r. za
    pośrednictwem usługi e-Doręczenia wpłynęło pismo z tego samego dnia, stanowiące
    uzupełnienie wniosku.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest spółka X
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”).
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ ustawa o CIT”).
    Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest sprzedaż (...).
    Przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest następujący
    stan faktyczny [winno być: zdarzenie przyszłe].
    Spółka planuje zakup konia w celu rozszerzenia swojej działalności gospodarczej o
    przychody z nowego źródła przychodów. Zakup konia pozwoli Wnioskodawcy na
    uzyskiwanie przychodów z nagród przewidzianych dla zwycięzców zawodów. Są to zawody
    w skokach przez przeszkody. Jeźdźcem będzie udziałowiec spółki. Zawody są różnej rangi i
    przewidziane są różne nagrody. Nie zawsze jest to nagroda pieniężna, bo zależy to także
    od organizatora i poziomu zawodów. Dla przykładu w zawodach organizowanych przez A.
    w B w dniach (...) pula nagród wynosiła (...) zł.
    Trudność konkursów jest stopniowana według specjalnego systemu klas odnoszącego się
    do wieku koni i umiejętności zapisujących się do nich par: jeździec-koń. W Polsce
    obowiązują następujące klasy konkursów określone między innymi maksymalną
    wysokością przeszkód: klasa LL- do 90 cm, L do 100 cm oraz P, P1, N, N1, C, C1, CC, CC-1,
    CS i CS1, których wysokość wzrasta o kolejne 5 cm w stosunku do klasy L. Stopień
    trudności toru przeszkód jest precyzyjnie skorelowany z listą startową konkursu, jego
    rodzajem i klasą oraz rangą i terminem imprezy. Rozwój tej dyscypliny jeździeckiej wspiera
    działalność dużej ilości klubów jeździeckich. W organizowanych przez nie zawodach
    szczebla regionalnego startuje bardzo dużo zawodniczek i zawodników. Każde zawody
    posiadają swój regulamin, który musi być zgodny z w wytycznymi Polskiego Związku
    Jeździeckiego.
    W związku z rozszerzeniem działalności o udział w zawodach jeździeckich, Wnioskodawca
    dokona rozszerzenia PKD o kod 93.19.Z – pozostała działalność związana ze sportem.
    Spółka planuje także, aby konia udostępnić bezpłatnie pracownikom spółki w ramach
    nagrody lub w ramach programu motywacyjnego, jako swoisty benefit. Wnioskodawca
    planuje stworzenie regulaminu, który zawierałby zasady, na jakich przydzielane będą
    pracownikom darmowe sesje jeździeckie. Jazdy i spędzanie czasu z koniem odbywać się

    będzie na terenie stadniny, w której na co dzień przebywać będzie koń oraz będą one dla
    pracowników całkowicie bezpłatne i dobrowolne. Pracownicy nie będą również pokrywać
    żadnych kosztów opieki nad koniem, a utrzymanie dobrostanu konia będzie obciążać
    Spółkę jako Właściciela.
    Spółka traktuje swoje działanie jako element polityki wewnętrznej, mającej na celu
    poprawę warunków pracy, zwiększenie efektywności oraz lojalności zespołu pracowników
    oraz ogólną poprawę atmosfery wśród jej pracowników. Dodatkowo obcowanie ze
    zwierzętami i aktywność fizyczna przynoszą liczne korzyści psychiczne i emocjonalne,
    pomagając redukować stres, poprawiać nastrój oraz budować poczucie pewności siebie i
    spokoju. Fizycznie wzmacniają mięśnie, poprawiają koordynację, równowagę i postawę
    ciała. Dodatkowo kontakt z koniem rozwija empatię, cierpliwość i zdolność do
    nawiązywania relacji opartych na zaufaniu. Taki rodzaj aktywności pozytywnie wpłynie na
    zdrowie psychiczne i fizyczne pracowników, wzmocni ich więź z Wnioskodawcą i wpłynie
    na redukcję stresu wśród całej kadry.
    Spółka nie wyklucza również, że koń biorąc udział w zawodach wykorzystany zostanie jako
    przestrzeń reklamowa dla reklamodawców zewnętrznych. Spółka nie wyklucza odpłatnego
    udostępniania miejsca na np. plastronie lub ubraniu jeźdźca, za które będzie pobierać
    wynagrodzenie. Taka perspektywa będzie jednak możliwa jedynie, gdy koń będzie
    przyciągał odpowiednio dużą uwagę poprzez prezentowanie wysokiego poziomu na
    zawodach jeździeckich poprzez np. wygrane zawody. W związku z powyższym, Spółka na
    czas złożenia wniosku nie może oszacować, czy uzyska w przyszłości przychód ze
    sprzedaży miejsc reklamowych na koniu w trakcie zawodów. Należy jednak podkreślić, iż
    wnioskodawca nie wyklucza takiej możliwości i zamierza dążyć do uzyskiwania
    przychodów z wyżej wymienionego źródła.
    Wnioskodawca nie planuje umieszczania reklam własnych na koniu lub jeźdźcu w trakcie
    zawodów sportowych.
    Oprócz wydatków na zakup konia Spółka będzie również ponosić bieżące wydatki na
    utrzymanie konia. W ramach wydatków bieżących Spółka pokrywać będzie w
    szczególności:
    - koszt umieszczenia konia w profesjonalnej stadninie;
    - koszt zakupu pożywienia;
    - koszt opieki weterynaryjnej;
    - koszt kowala;
    - koszt opieki nad koniem przez wykwalifikowany personel stadniny;
    - inne bieżące koszty utrzymania i opieki nad koniem które na ten moment nie są znane
      Wnioskodawcy a okażą się konieczne;
    - koszty opłat za start w zawodach;
    - koszt profesjonalnych treningów sportowych z wykwalifikowanym trenerem.
    Z uwagi na powyższy stan faktyczny [winno być: zdarzenie przyszłe], u Spółki powstały
    wątpliwości w przedmiocie skutków podatkowych w zakresie możliwości uznania
    wydatków za zakup i utrzymanie konia za koszty uzyskania przychodu w działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy w dacie ich poniesienia.
    Przez wzgląd na powyższe, Wnioskodawca zdecydował się wystąpić z niniejszym
    wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej do Dyrektora KIS, w celu ustalenia przez
    niego powyższych skutków podatkowych.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 11 grudnia 2025 r. wskazali Państwo m.in., że:
    1. Wszystkie opisane we wniosku wydatki będą udokumentowane fakturami VAT,
      wystawionymi na dane Wnioskodawcy jako nabywcy.

    2. Faktyczne rozszerzenie przedmiotu działalności o pozostałą działalność związaną ze
      sportem będzie miało miejsce de facto już w momencie nabycia konia albo poniesienia
      pierwszego wydatku z tym związanego. Jeśli natomiast DKIS pyta o wpisanie
      konkretnego numeru PKD w statucie Spółki, to zostanie ono dokonane przy okazji
      innych zmian w statucie Spółki, aby nie ponosić kilka opłat sądowych. W każdym razie
      będzie ono z pewnością dokonane.
    3. Związek poniesienia wskazanych we wniosku wydatków z prowadzoną przez Spółkę
      działalnością gospodarczą wskazany jest poniżej, odrębnie dla poszczególnych
      kategorii wydatków.
      a) Wydatki na zakup konia – wydatek ten jest niezbędny, gdyż jego poniesienie pozwoli
        na uzyskiwanie przez Spółkę przychodu z nagród wygranych na zawodach
        sportowych. Dodatkowo poniesienie tego wydatku umożliwi udostępnienie konia
        pracownikom wnioskodawcy w ramach benefitu. Ten wydatek jest więc kluczowy w
        celu osiągnięcia przychodu przez Spółkę, lecz także w celu zachowania i
        zabezpieczenia źródła przychodu Wnioskodawcy.
      b) Wydatki na pokrycie opłat za starty w zawodach – wydatek ten jest niezbędny, gdyż
        jego poniesienie bezpośrednio przekłada się na możliwość osiągnięcia przychodu
        przez Wnioskodawcę z tytułu nagród w zawodach sportowych. Bez poniesienia tego
        wydatku nie jest możliwe osiąganie przychodu z tego źródła przychodu, a tym
        samym jego poniesienie jednoznacznie łączy się z możliwością osiągnięcia przez
        Spółkę przychodu.
      c) Wydatki na umieszczenie konia w profesjonalnej stadninie – wydatek ten jest
        konieczny ze względu na zapewnienie odpowiednich warunków dla konia, który
        będzie stanowił własność spółki. Spółka nie dysponuje własną infrastrukturą, która
        zapewniałaby koniowi odpowiedni box oraz przestrzeń do biegania itp. Poniesienie
        tego wydatku pośrednio przekłada się na uzyskanie przez Wnioskodawcę
        przychodu z nagród w zawodach sportowych, gdyż odpowiednie miejsce sprzyja
        zdrowiu i odpowiedniemu rozwojowi konia. Dodatkowo wydatek ten pozwala na
        oferowanie przejażdżek pracownikom (w formie benefitu), gdyż zapewnia
        odpowiednią infrastrukturę i przestrzeń do tego typu aktywności.
      d) Wydatki na zakup pożywienia dla konia – wydatek ten jest niezbędny, gdyż konie,
        zwłaszcza te wykorzystywane do celów sportowych muszą mieć zapewnione
        odpowiednie pożywienie. Zdrowy i odżywiony koń zapewni nie tylko potencjalny
        zysk z nagród z zawodów sportowych, ale także pozwoli na jazdy pracowników
        Wnioskodawcy w ramach benefitu pracowniczego. Wydatek na pożywienie jest więc
        podstawowym cyklicznym wydatkiem, który będzie ponosić Spółka w związku z
        używaniem konia w ramach zawodów sportowych, jak i oferowania benefitu
        pracownikom.
      e) Wydatki na zapewnienie opieki weterynaryjnej – wydatek ten jest niezbędny gdyż
        utrzymanie konia w zdrowiu pozwoli na dłuższe i lepsze jego wykorzystanie
        zarówno w celu uzyskania przychodu z nagród z zawodów sportowych jak i
        korzystania przez pracowników z udostępnionego im benefitu. Dodatkowo dla
        bezpieczeństwa pracowników Spółka musi zapewnić, że koń jest zdrowy i nie ma
        żadnych chorób, co pozwoli na wykorzystanie go do rekreacji przez pracowników w
        sposób bezpieczny. Nieponoszenie tego wydatku naraziłoby Wnioskodawcę na
        utratę możliwości startów konia w zawodach lub nawet na brak możliwości
        udostępniania go pracownikom.
      f) Wydatki na usługi kowala – ta kategoria wydatków jest niezbędna, gdyż aby koń mógł
        trenować, startować i być dopuszczony do zawodów, musi pozostawać w pełnej
        sprawności, a regularne podkuwanie i korekcja kopyt są absolutnie niezbędne w
        sporcie jeździeckim. Usługi kowala zapobiegają kontuzjom i umożliwiają osiąganie
        wyników, co przekłada się na potencjalne przychody. Koszty te są więc racjonalnie i

        bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą i nie są wyłączone z kosztów
        podatkowych.
      g) Wydatki na zapewnienie opieki nad koniem, sprawowanej przez wykwalifikowany
        personel stadniny – wydatek ten jest niezbędny, gdyż codzienna pielęgnacja,
        żywienie, trening, nadzór oraz monitorowanie zdrowia są konieczne, by mógł brać
        udział w zawodach i generować przychody. Pracownik odpowiedzialny za opiekę
        (np. luzak, opiekun stajenny) zapewnia utrzymanie konia w formie i sprawności,
        minimalizuje ryzyko kontuzji i umożliwia przygotowanie do startów. Wydatek ten
        jest więc bezpośrednio związany z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła
        przychodów i stanowi typowy, racjonalny koszt w działalności związanej ze sportem
        konnym.
    4. Koń będzie wykorzystywany przez Udziałowca Spółki jedynie w zakresie udziału w
      zawodach, w trakcie których jeźdźcem będzie Udziałowiec, a z których zysk z nagród
      stanowić będzie przychód Spółki. W celu odpowiedniego przygotowania do udziału w
      zawodach Udziałowiec będzie również trenował na koniu, który będzie stanowił
      własność Spółki.
    5. Wnioskodawca planuje stworzenie harmonogramu, który będzie określał, kiedy koń
      będzie udostępniany pracownikom w ramach benefitu.
    6. Spółka zatrudnia (...) pracowników na wskazanych poniżej stanowiskach (nie są to
      wspólnicy) (...). Pracownikiem Spółki jest jeden Członek Zarządu.
    7. Jeźdźcem na zawodach sportowych będzie tylko udziałowiec Spółki, ze względu na
      dysponowanie dostatecznie dużymi umiejętnościami jeździeckimi.
    8. Udziałowiec Spółki jest profesjonalnym jeźdźcem biorącym regularnie udział w
      zawodach. Ze względu na duże umiejętności Wnioskodawca uznał za zasadne
      obsadzenie go w roli jeźdźca na zawodach sportowych, w których będzie brał udział
      koń Spółki.
    9. Jeździec nie będzie otrzymywał wynagrodzenia z tytułu udziału w zawodach sportowych.
    10. Wnioskodawca nie wyklucza osiągnięcia zysku ze sprzedaży wytrenowanego i
      utytułowanego konia. Należy jednak podkreślić, iż możliwość osiągnięcia zysku ze
      sprzedaży możliwa będzie jedynie po osiągnięciu odpowiedniego poziomu sportowego
      przez konia. Sprzedaż konia z zyskiem nie jest możliwa do przewidzenia ze względu na
      istotne ryzyko poważnych urazów lub kontuzji, które mogą diametralnie obniżyć
      możliwą do uzyskania cenę sprzedaży. Mając na uwadze, że uzyskanie zysku ze
      sprzedaży konia jest niepewne Wnioskodawca zakłada, że podstawowym przychodem
      w związku z zakupem konia będą wygrane w zawodach. Dodatkowo będzie miało
      miejsce udostępnianie konia pracownikom w ramach benefitu. Sprzedaż konia i
      uzyskanie z tego tytułu zysku nie jest wykluczona, jednakże nie jest podstawowym
      celem Wnioskodawcy.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że wydatki na zakup konia oraz wydatki
      na utrzymanie konia będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodu na
      podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że wydatki na zakup konia oraz wydatki
      na utrzymanie konia będą pośrednimi kosztami uzyskania przychodu w rozumieniu
      art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy:

    1. Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup konia oraz wydatki na utrzymanie konia
      będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1
      ustawy o CIT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup konia oraz wydatki na utrzymanie konia
      będą pośrednimi kosztami uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o
      CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Należy również zauważyć, iż wydatki na zakup i utrzymanie konia nie znajdują się na liście
    wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki, które zostaną poniesione przez Spółkę na zakup i
    utrzymanie konia, mają charakter racjonalny gospodarczo i pozostają w racjonalnym
    związku z jej przychodami.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż wydatki na zakup i utrzymanie konia związane
    są z możliwością uzyskiwania przez Wnioskodawcę przychodów z nowego źródła
    przychodów, którym będą środki z nagród w zawodach jeździeckich. Powyższe powoduje,
    iż bezsprzecznie zakup konia stanowi dla spółki koszt poniesiony w celu osiągnięcia
    przychodów z nowego źródła. Pula nagród w danych zawodach jest ustalana każdorazowo
    przez organizatorów.
    Wnioskodawca zakłada, że w przyszłości, po odbyciu odpowiednich treningów, koń będzie
    startował w zawodach jeździeckich jak najwyższych klas, co przełoży się na możliwość
    uzyskiwania coraz wyższych nagród.
    Nagrody z zawodów sportowych stanowiłyby dla Wnioskodawcy przychód z nowego
    źródła przychodów. Dodatkowo Wnioskodawca planuje rozszerzenie PKD o kod 93.19.Z –
    pozostała działalność związana ze sportem.
    Możliwość uznania kosztu zakupu i utrzymania konia w celu osiągnięcia przez
    Wnioskodawcę przychodów z nagród z zawodów jeździeckich odnajduje potwierdzenie w
    interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    m.in w interpretacji z 14 lutego 2024 r. o numerze 0111-KDIB2-1.4010.553.2023.2.DD, w
    której organ uznał:
    „Państwa wątpliwości budzi możliwość ujęcia w kosztach uzyskania przychodu wydatków
    poniesionych na zakup konia, wydatków związanych z zakupem koni oraz ich
    utrzymaniem i przygotowaniem do startu w wyścigach. Odnosząc się do wyżej
    wymienionych wątpliwości, stwierdzić należy, że wymienione przez Państwa we wniosku
    oraz w jego uzupełnieniu wydatki poniesione na:
    - zakup konia,
    - zakup sprzętu jeździeckiego (siodło, uzda, czapraki, owijki, ochraniacze, kantar, uwiąz,
      lonża),
    - zakup suplementów diety dla konia,
    - zakup wyżywienia dla konia (pasza, muesli, siano),

    - zakup sprzętu do pielęgnacji konia (zestaw szczotek do pielęgnacji sierści, kopystka,
      szampon),
    - zakup ubezpieczenia konia,
    - opieka kowalska (usługi strugania i werkowania, kucie przodów i tyłów, kucie korekcyjne),
    - opieka weterynaryjna (odrobaczanie konia, szczepienie, tarnikowanie zębów, konsultacje
      weterynaryjne, w przypadku odniesienia przez konia kontuzji również koszty
      rehabilitacji, koszty przeprowadzonych zabiegów i operacji oraz pobytu w klinice),
    - koszty transportu konia,
    - koszt treningu konia i jeźdźca,
    - zakup ubrań dla jeźdźca,
    - koszt zatrudnienia lub wynajęcia jeźdźca,
    - koszt wykonania oceny wartości użytkowej konia dokonanej przed zakupem, jak również
      przed sprzedażą konia,
    spełniają/ będą spełniać wymagane warunki, tj. pozostawać w związku przyczynowo-
    skutkowym z przyszłym źródłem przychodów i są/będą ponoszone w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, a ponadto nie
    znajdują się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
    wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Tym samym - wydatki te mogą stanowić
    koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, pod
    warunkiem należytego ich udokumentowania.
    Ponadto stwierdzić należy, że ww. wydatki będą stanowić koszty uzyskania przychodów
    niezależnie od tego, czy koń uzyska, czy nie uzyska nagrody za udział w zawodach, gdyż
    wypełniają one przesłanki zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT”.
    Podobne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej z 6 marca 2024 r.,
    wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o numerze 0112-KDIL2-
    2.4011.6.2024.2.MM, w której organ potwierdził:
    „Stwierdzam zatem, że Pana wydatki ponoszone stale w związku z utrzymaniem konia,
    tzn. koszt obsługi konia w stadninie (boks dla konia, podstawowe wyżywienie, plac
    treningowy), pasza i suplementy dla zwierzęcia, lekarstwa w okresie choroby, wydatek na
    kowala, obsługę weterynaryjną oraz ubezpieczenie w ramach prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej spełniają wymagane warunki, tj. pozostają w związku
    przyczynowo-skutkowym ze źródłem przychodów i są ponoszone w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a ponadto nie
    znajdują się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
    wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym
    samym - wydatki te mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Pana pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Reasumując - Pana wydatki ponoszone stale w związku z utrzymaniem konia, tzn. koszt
    obsługi konia w stadninie (boks dla konia, podstawowe wyżywienie, plac treningowy),
    pasza i suplementy dla zwierzęcia, lekarstwa w okresie choroby, wydatek na kowala,
    obsługę weterynaryjną oraz ubezpieczenie mogą być zaliczone przez Pana do kosztów
    uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia”.
    Należy zauważyć, że osiąganie przychodów z nagród z zawodów jeździeckich, co będzie
    tożsame z osiąganiem najwyższych lokat przez konia spowoduje, że Wnioskodawca będzie
    mógł czerpać zyski również ze sprzedaży przestrzeni reklamowej, np. na plastronie lub
    ubraniu jeźdźca.
    Uzyskiwanie przychodu ze sprzedaży przestrzeni reklamowej na wyposażeniu konia
    będzie możliwe dopiero po osiągnięciu wysokich lokat w zawodach, odpowiedniej

    prezencji i przyciągnięciu odpowiednio dużej uwagi. Tym samym, Wnioskodawca nie jest
    w stanie oszacować potencjalnych przychodów, lecz zamierza dążyć do ich osiągnięcia.
    Powyższe plany, zdaniem Wnioskodawcy, tym bardziej uzasadniają racjonalność
    wydatków na zakup i utrzymanie konia, gdyż osiąganie przychodów z nagród w zawodach
    jeździeckich pozwoli na rozszerzenie tego źródła o sprzedaż przestrzeni reklamowej na
    wyposażeniu utytułowanego konia w trakcie zawodów.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na zakup konia i jego utrzymanie będą
    stanowiły koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT również ze
    względu na plany wykorzystania konia w ramach programu motywacyjnego dla
    pracowników Spółki.
    Wnioskodawca po zakupie konia planuje stworzenie regulaminu programu
    motywacyjnego obejmującego pracowników Spółki, w ramach którego pracownicy będą
    mogli skorzystać z darmowej jazdy konnej lub z możliwości innego spędzenia czasu z
    koniem np. poprzez uczestnictwo w jego pielęgnacji czy wspólnym spacerze. Powyższe
    aktywności byłyby dla pracowników w pełni bezpłatne, koszty utrzymania i zakupu konia
    obciążyłyby jedynie Spółkę jako właściciela.
    Jazda konna lub inne spędzenie z nim czasu byłoby możliwe na terenie profesjonalnej
    stadniny zapewniającej infrastrukturę do tego typu aktywności.
    Należy zauważyć, że programy motywacyjne, jak ten planowany przez Wnioskodawcę,
    przyczyniają się do znaczącego wzrostu motywacji pracowników, podnoszą lojalność i
    zaangażowanie w powierzone obowiązki zawodowe, co przekłada się na wzrost
    przychodów Spółki.
    Wzrost lojalności pracowników dodatkowo prowadzi do zabezpieczenia źródła
    przychodów Wnioskodawcy, gdyż minimalizowane jest ryzyko odejścia pracownika co
    prowadzi do stabilizacji zatrudnienia i wyklucza ryzyko związane z niewystarczającym
    zatrudnieniem wykwalifikowanej kadry. Wnioskodawca jest również w stanie uniknąć
    dużych kosztów związanych z częstymi rekrutacjami i wdrażaniem nowych pracowników.
    Oprócz wskazanych powyżej czynników, Wnioskodawca wskazuje również na zdrowotny
    aspekt takiego systemu motywacyjnego. W obliczu coraz większego i stale pogłębiającego
    się kryzysu w zakresie zdrowia psychicznego Wnioskodawca uważa, że zasadne będzie
    umożliwienie pracownikom obcowanie ze zwierzęciem, co doprowadzi do znaczącej
    redukcji stresu i poprawy równowagi emocjonalnej, co w konsekwencji przełoży się na
    zdrowie psychiczne jego pracowników.
    Umiarkowana aktywność na świeżym powietrzu ma wymiar profilaktyczny w zakresie
    zdrowia psychicznego, ale także fizycznego. Pozwala na uniknięcie chorób cywilizacyjnych
    jak np. nadciśnienie czy cukrzyca oraz wpływa ogólnie na lepsze samopoczucie fizyczne.
    Zdaniem Wnioskodawcy, udostępnienie pracownikom nieodpłatnych jazd konnych
    zmniejszy liczbę absencji spowodowanych chorobami pracowników, co bezpośrednio
    przekłada się na przychody Spółki.
    Możliwość wprowadzenia programu motywacyjnego w postaci nieodpłatnego
    udostępniania konia do jazdy konnej lub spędzenia z nim czasu w inny sposób potwierdza
    interpretacja indywidualna z 19 czerwca 2024 r. wydana przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej o numerze 0112-KDIL2-2.4011.320.2024.5.AG:
    „Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pani działalność
    gospodarczą i zatrudnia Pani trzech pracowników. Planuje Pani zakup konia, z
    przeznaczeniem na odpoczynek i relaks dla Pani oraz Pani pracowników. Wszyscy
    pracownicy będą mogli korzystać z konia nieodpłatnie. Wskazała Pani, że jazda konna ma
    wiele zalet, szczególnie gdy wykonuje się pracę siedzącą i nie jest zapewniona
    wystarczająca dawka ruchu; głównie pomaga w utrzymaniu prostych pleców, poprawia
    koordynację ruchową oraz wpływa korzystnie na wiele grup mięśni, poprawia ogólne
    samopoczucie, uspokaja i redukuje stres. Zakup konia będzie skutkował większym

    przychodem przez odpoczynek pracowników, co będzie skutkowało większą wydajnością i
    efektywnością pracy.
    Na podstawie powołanych przepisów prawa oraz zaprezentowanego opisu zdarzenia
    przyszłego stwierdzam, że stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych będzie mogła Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów
    prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatki związane z zakupem konia,
    w przypadku, gdy korzystają z niego Pani pracownicy. Przy czym podkreślam, że
    możliwość zaliczenia przez Panią tego wydatku do kosztów uzyskania przychodów wynika
    z faktu, że będzie on poniesiony w celu zaoferowania pracownikom świadczeń
    pozapłacowych, które mają przyczynić się - jak Pani wskazała - do poprawy ich zdrowia
    fizycznego i psychicznego, redukcji stresu, a to zwiększy wydajność i efektywność ich
    pracy.”
    Podsumowując, wydatki poniesione na zakup i utrzymanie konia będą mogły być
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup i utrzymanie konia będą stanowić pośrednie
    koszty uzyskania przychodu, a tym samym będą podlegać rozliczeniu w momencie ich
    poniesienia.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane
    z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku
    podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT koszty uzyskania przychodów, inne niż
    koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli
    koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie,
    jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty
    uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z
    zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach
    rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień,
    na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku),
    z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na zakup konia przełożą się w sposób
    pośredni na osiągane przez wnioskodawcę przychody zarówno z nagród z zawodów
    jeździeckich oraz sprzedaży miejsca reklamowego jak i z tytułu udostępniania konia
    pracownikom w ramach programu motywacyjnego.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie ma możliwości bezpośredniego powiązania
    wydatków na zakup i utrzymanie konia z uzyskaniem konkretnego przychodu, który
    uzasadniałby zakwalifikowanie powyższych wydatków jako bezpośredni koszt uzyskania
    przychodów.
    Powyższe wydatki, zdaniem Wnioskodawcy, mogłyby być uznane za bezpośredni koszt
    uzyskania przychodu w sytuacji, gdyby Spółka planowała szybką sprzedaż konia po
    pierwszych wygranych zawodach jeździeckich licząc na przychód z wyższej ceny sprzedaży.
    Podkreślenia wymaga, iż wnioskodawca nie planuje na moment złożenia wniosku
    sprzedaży konia a ewentualny wzrost jego wartości poprzez wygrane w zawodach
    zamierza spożytkować, oferując sprzedaż miejsca reklamowego na wyposażeniu konia w
    trakcie zawodów sportowych zewnętrznym reklamodawcom.
    Wnioskodawca liczy się z tym, że sprzedaż konia nastąpi dopiero po wielu latach jego
    startów w zawodach oraz wielu latach bycia nagrodą w programie motywacyjnym, co

    przełoży się na znacznie niższą cenę sprzedaży niż ta, którą zapłaciła Spółka przy jego
    zakupie. Wynika to z faktu, iż wiek konia znacząco obniża jego cenę. Dodatkowo jego
    intensywne wykorzystanie może sprzyjać powstaniu kontuzji lub urazu, co wykluczy
    jakikolwiek zysk z ewentualnej sprzedaży.
    Wnioskodawca planuje osiąganie przychodu z wykorzystywania konia, a nie z jego
    odsprzedaży.
    Wskazać również należy, że nawet gdyby uznać, że wydatek na zakup konia jest
    wydatkiem bezpośrednio związanym z uzyskaniem przychodu z nagród czy reklamy to nie
    jest możliwe ustalenie klucza alokacji wydatku/jego części do takiego przychodu. Nie jest
    wiadome bowiem kiedy zostanie osiągnięty taki przychód i nie jest możliwe ustalenie, jaką
    część wydatków na nabycie aktywować w stosunku do uzyskanego przychodu
    /przychodów. W ocenie Wnioskodawcy, nie jest możliwe zbudowanie takiej proporcji.
    Powyższe powoduje, iż wydatki na jego zakup i utrzymanie są pośrednio związane z
    osiąganiem przez Wnioskodawcę przychodu z nagród z zawodów sportowych, sprzedaży
    miejsca reklamowego i udostępniania go nieodpłatnie pracownikom, a tym samym
    wydatki te powinny zostać przez Spółkę rozliczone w dacie ich poniesienia, zgodnie z art.
    15 ust. 4g i 4h ustawy o CIT.
    Podobna ocena kosztów bezpośrednich została przedstawiona w wyroku Naczelnego
    Sądu Administracyjnego wydanego 24 kwietnia 2025 r. o sygnaturze II FSK 993/22:
    „Na tle obowiązywania przepisów art. 15 ust. 1, ust. 4 i ust. 4d updop w orzecznictwie
    przyjmuje się, że analiza ich treści wyraźnie wskazuje, że o zaliczeniu podatkowych
    kosztów uzyskania przychodów do kategorii kosztów bezpośrednich albo pośrednich
    (innych niż bezpośrednie) decyduje ich relacja do przychodu, jaki mają one obiektywnie
    zapewnić. Stąd wniosek, że jeżeli dany wydatek odnosi się do konkretnego przychodu,
    należy zaliczyć go do bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów. W przypadku
    natomiast, gdy dany wydatek dotyczy szerszego spektrum aktywności gospodarczej
    podatnika i nie można go powiązać ze skonkretyzowanym przychodem, zasadna jest jego
    kwalifikacja do kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodem. Inaczej mówiąc,
    bezpośrednio związane z przychodami są takie koszty, gdy można wskazać konkretny
    przychód, do którego odnoszą się koszty mające na celu jego generowanie albo
    zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów (por. wyroki NSA z: 4 marca 2014 r., II
    FSK 1358/12; 21 stycznia 2015 r., II FSK 338/13; 10 sierpnia 2018 r., II FSK 2319/16). Z
    unormowań zawartych w art. 15 ust. 4 i ust. 4b-4d updop wynika zatem, że kosztami
    bezpośrednimi będą koszty, które odnoszą się do konkretnego i możliwego do
    zidentyfikowania przychodu, czyli jak wskazano powyżej np. zakupu towaru, bądź usługi,
    które stają się bezpośrednim składnikiem ceny dalszej odsprzedaży określonego dobra
    lub usługi przez podatnika”.
    Mając na uwadze powyższy wyrok NSA oraz fakt, że celem aktywności gospodarczej
    Wnioskodawcy będącej przedmiotem wniosku nie jest dalsza odsprzedaż konia Spółka
    stoi na stanowisku, iż wydatki poniesione na zakup i utrzymanie konia będą stanowiły
    pośrednie koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Na marginesie wskazać tylko należy, że koń nie będzie środkiem trwałym z uwagi na nie
    spełnianie definicji środków trwałych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze
    zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż
    dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym
    stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcie w nich
    zawarte jest wiążące. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w
    konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w nich stanowiska organu
    podatkowego nie można wprost przenosić na grunt niniejszej sprawy. Każdą sprawę
    Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Odnosząc się natomiast do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące
    jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i
    innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią
    materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
        będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
        będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.