Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-636/10-2/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-22
Teza: Czy wydatek, jaki Spółka zamierza ponieść po dniu uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności w Strefie na zakup prawa wieczystego użytkowania gruntu, który to grunt był uprzednio przez Spółkę dzierżawiony i wykorzystywany do działalności w Strefie stanowi wydatek kwalifikujący się w rozumieniu przepisu § 3, 5 i 6 Rozporządzenia do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia podatkowego na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: dochód-dochody wolne od podatku; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zezwolenie; zwolnienie-warunki zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 16 lipca 2010 r. (data wpływu 22 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnień przedmiotowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnień przedmiotowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w branży motoryzacyjnej w zakresie produkcji samochodów.

Spółka korzystała ze zwolnień z podatku dochodowego od osób prawnych w związku z prowadzeniem działalności produkcyjnej na terytorium Strefy Ekonomiczniej (dalej jako: „Strefa”) na podstawie dwóch zezwoleń uzyskanych przez Spółkę (zezwolenie nr xxx z dnia xxxxxx oraz zezwolenie nr xxx z dnia xxxxxxx).

Działalność na terytorium Strefy była i jest obecnie prowadzona przez Spółkę przy wykorzystaniu nieruchomości znajdującej się w obrębie Strefy. Na nieruchomości tej znajdują się budynki odlewni, w której wykonywana jest produkcja części i podzespołów do samochodów. Przedmiotowa nieruchomość jest dzierżawiona przez Wnioskodawcę od spółki „A” S .A. począwszy od roku 1996.

Wartość dzierżawionej od „A” S.A. nieruchomości wraz z posadowionymi na niej budynkami, jak również wartość czynszu dzierżawnego nie stanowiła nigdy dla Spółki wydatku kwalifikującego się do objęcia pomocą, a co za tym idzie nie stanowiła podstawy wyliczenia wielkości zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w świetle przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W chwili obecnej Spółka planuje ubiegać się o uzyskanie zezwolenia na realizację na terenie Strefy Ekonomicznej nowej inwestycji dotyczącej modernizacji odlewni.

W tym celu Spółka planuje zakup od Spółki „A” S.A. prawa użytkowania wieczystego dotychczasowo dzierżawionej nieruchomości wraz z posadowionymi na tej nieruchomości gruntowej budynkami stanowiącymi kompleks budynków odlewni.

Ponadto, oprócz zakupu prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z posadowionymi na gruncie budynkami odlewni Spółka planuje dokonać w ramach planowanej inwestycji wdrożenia do produkcji nowych głowic cylindrowych, tj.:

*   głowica cylindrowa „B”,
*   głowica cylindrowa „C”

oraz nowych odlewów ciśnieniowych:

*   obudowa kolumny kierowniczej A(…),
*   obudowa kolumny kierowniczej M(…).

Celem projektu jest wdrożenie do produkcji nowoczesnych wyrobów przy zastosowaniu innowacyjnej technologii nieorganicznej w produkcji rdzeni piaskowych.

Technologia ta ma przede wszystkim ogromne zalety w zakresie ochrony środowiska polegające m.in. na:

1.  braku szkodliwego katalizatora co powoduje zmniejszenie zużycia substancji chemicznych w procesie produkcji rdzeni co dalej przekłada się na ochronę otoczenia odlewni poprzez redukcję emisji,
2.  braku emisji substancji szkodliwych dla zdrowia zarówno podczas produkcji rdzeni, jak również w czasie odlewania, chłodzenia i wytrząsania co skutkuje poprawą warunków pracy pracowników,
3.  braku nieprzyjemnych zapachów podczas produkcji rdzeni oraz w trakcie odlewania co również wpłynie na poprawę warunków pracy pracowników,
4.  ograniczeniu zjawiska kondensacji, które nie występuje przy zastosowaniu rdzeni nieorganicznych (łatwiejsze czyszczenie oprzyrządowania: rdzennic i kokil).

Zakres prac w ramach planowanej inwestycji obejmuje:

*   Faza 1: zakup nieruchomości
*   Faza 2: modernizację budynków niezbędnych dla planowanej inwestycji:

1.  Hale produkcyjne,
2.  Budynki mediów,
3.  Budowle infrastruktury,

*   Faza 3: instalacja nowych maszyn i urządzeń
*   Faza 4: rozpoczęcie produkcji nowych odlewów

Spółka planuje zawrzeć ostateczną umowę zakupu nieruchomości od „A” S.A., po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie działalności w Strefie oraz dokonać zapłaty ceny po uzyskaniu zezwolenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatek, jaki Spółka zamierza ponieść po dniu uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności w Strefie na zakup prawa wieczystego użytkowania gruntu, który to grunt był uprzednio przez Spółkę dzierżawiony i wykorzystywany do działalności w Strefie, stanowi wydatek kwalifikujący się w rozumieniu przepisu § 3, 5 i 6 Rozporządzenia do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia podatkowego na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 roku w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (dalej jako: „Rozporządzenie”), pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Zgodnie z przepisem § 3 ust. 4 Rozporządzenia, przez nową inwestycję należy rozumieć inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne polegającą na utworzeniu nowego lub rozbudowie istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacji produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów bądź na zasadniczej zmianie dotyczącej całościowego procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa.

W świetle ust. 5 § 3 Rozporządzenia, nie jest dopuszczalna pomoc przeznaczona na inwestycje odtworzeniowe.

Z kolei, zgodnie z § 6 ust. 1 Rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące:

1.  ceną nabycia gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego;
2.  ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika;
3.  kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych;
4.  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know - how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3;
5.  kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji;
6.  ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy.

Zgodnie z § 6 ust. 3 Rozporządzenia, wartości niematerialne i prawne powinny spełniać łącznie następujące warunki:

1.  będą wykorzystane przez przedsiębiorcę otrzymującego pomoc regionalną wyłącznie w przedsiębiorstwie, na rzecz którego przedsiębiorca otrzymuje wsparcie, oraz będą ujęte w aktywach tego przedsiębiorstwa i pozostaną w nim przez okres co najmniej 5 lat, a w przypadku przedsiębiorcy małego lub średniego przez okres co najmniej 3 lat;
2.  będą nabyte od osoby trzeciej na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych;
3.  będą podlegać amortyzacji zgodnie z przepisami o podatku dochodowym.

W świetle § 6 ust. 6 Rozporządzenia, w przypadku, gdy przed zakupem przedsiębiorstwa, w stosunku do jego składników udzielono już pomocy publicznej, cena zakupu tych składników nie zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Biorąc powyższe przepisy pod uwagę, zdaniem Spółki, wydatki poniesione w trakcie obowiązywania zezwolenia na działalność na terenie strefy na nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu znajdującego się na terenie Strefy, co do zasady, kwalifikują się do objęcia pomocą publiczną.

W przypadku planowanej przez Spółkę nowej inwestycji na terenie Strefy wydatek na nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntu znajdującego się na terytorium tej Strefy po uzyskaniu przez Spółkę zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie strefy może zostać zaliczony do wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Wydatek na nabycie prawa użytkowania wieczystego jest bowiem wymieniony wprost w przepisie § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia jako wydatek kwalifikujący się do objęcia pomocą, o ile spełnione są warunki określone w ust. 3 powyższego przepisu.

Prawo użytkowania wieczystego, jakie Spółka planuje nabyć będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie w Jego przedsiębiorstwie oraz będzie ujęte w aktywach Spółki i pozostanie w Spółce przez okres 5 lat. Ponadto, Spółka nabędzie przedmiotowe prawo użytkowania wieczystego na warunkach przewidzianych w przepisach Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 lutego 2007 roku w sprawie określenia sposobu i trybu organizowania przetargu na sprzedaż składników aktywów trwałych przez spółkę powstałą w wyniku komercjalizacji. Dodatkowo, należy wskazać, iż prawo użytkowania wieczystego, które Spółka planuje nabyć będzie zgodnie z wymogami przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyłączone z amortyzacji. W świetle bowiem przepisu art. 16c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, grunty i prawo wieczystego użytkowania nie podlegają amortyzacji.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Spółki, o ile zostaną spełnione powyżej przedstawione warunki, Spółka będzie uprawniona do zaliczenia wydatków na nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu do wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną.

Zdaniem Spółki, w opisanym powyżej stanie faktycznym, w przypadku nabycia przez Spółkę od „A” S.A. przedmiotowego prawa wieczystego użytkowania gruntu na wskazanych powyżej warunkach, nie zajdą żadne negatywne przesłanki określone w przepisie § 6 Rozporządzenia wyłączające możliwość zaliczenia tego wydatku do wydatków kwalifikowanych. W szczególności, nie zachodzi przesłanka wyłączająca możliwość uznania tego wydatku za kwalifikujący się do objęcia pomocą opisana w § 6 ust. 6 Rozporządzenia. Fakt, iż Spółka użytkowała nieruchomość położoną na gruncie, którego prawo wieczystego użytkowania zamierza w związku z nową inwestycją nabyć w chwili obecnej nie wpływa na możliwość zaliczenia do kosztów inwestycji wydatków na nabycie tego prawa. Grunt ten nie stanowił nigdy składnika majątku Spółki i nie była w stosunku do tego gruntu udzielona pomoc publiczna Spółce.

W świetle powyższego, wydatki na nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu w opisanym stanie faktycznym mogą być przez Spółkę zakwalifikowane do wydatków objętych pomocą publiczną w świetle przepisów Rozporządzenia oraz przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności (art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Z wykładni gramatycznej, którą należy stosować przy ocenie zakresu zwolnień podatkowych, należy uwzględnić, iż wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Podobnie w przypadku gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również działalność taka nie będzie podlegała zwolnieniu.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka korzystała ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w związku z prowadzeniem działalności produkcyjnej na terytorium Strefy Ekonomiczniej na podstawie dwóch zezwoleń. W chwili obecnej Spółka planuje ubiegać się o uzyskanie zezwolenia na realizację na terenie tej strefy nowej inwestycji. W celu jej realizacji, Spółka planuje zakup prawa użytkowania wieczystego dotychczasowo dzierżawionej nieruchomości wraz z posadowionymi na tej nieruchomości gruntowej budynkami.

Wnioskodawca wskazał, iż wartość ww. dzierżawionej nieruchomości wraz z posadowionymi na niej budynkami, jak również wartość czynszu dzierżawnego nie stanowiła nigdy dla Spółki wydatku kwalifikującego się do objęcia pomocą, a co ta tym idzie nie stanowiła podstawy wyliczenia wielkości zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w świetle przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548), pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) albo na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej (§ 5 ust. 1).

Zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy przysługuje począwszy od miesiąca, w którym przedsiębiorca rozpoczął ponoszenie kosztów pracy, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, przy spełnieniu warunków, o których mowa w § 3 ust. 6 (§ 5 ust. 3).

Zgodnie natomiast z § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące:

1.  ceną nabycia gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego;
2.  ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika;
3.  kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych;
4.  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know – how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3;
5.  kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli – pod warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji;
6.  ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub dzierżawy.

W myśl § 6 ust. 3 tego rozporządzenia, wartości niematerialne i prawne powinny spełniać łącznie następujące warunki:

1.  będą wykorzystane przez przedsiębiorcę otrzymującego pomoc regionalną wyłącznie w przedsiębiorstwie, na rzecz którego przedsiębiorca otrzymuje wsparcie, oraz będą ujęte w aktywach tego przedsiębiorstwa i pozostaną w nim przez okres co najmniej 5 lat, a w przypadku przedsiębiorcy małego lub średniego - przez okres co najmniej 3 lat;
2.  będą nabyte od osoby trzeciej na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych;
3.  będą podlegać amortyzacji zgodnie z przepisami o podatku dochodowym.

Z powyższego zapisu wynika zatem, iż aby uznać za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą, wartości niematerialne i prawne powinny spełniać łącznie dodatkowe warunki.

W tym miejscu należy wskazać na art. 16c pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, wydatki związane z nabyciem prawa wieczystego użytkowania gruntów zaliczanego – zgodnie z ww. ustawą – do wartości niematerialnych i prawnych i nie podlegającego amortyzacji, nie kwalifikują się do objęcia pomocą regionalną w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując powyższe, wydatek, jaki Spółka zamierza ponieść po dniu uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności w Strefie na zakup prawa wieczystego użytkowania gruntu, który to grunt był uprzednio przez Spółkę dzierżawiony i wykorzystywany do działalności w Strefie nie stanowi wydatku kwalifikującego się w rozumieniu przepisu § 3, 5 i 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych, do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia podatkowego na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.