Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.540.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-02
Teza: Opodatkowanie wprowadzenia do sieci energetycznej
wyprodukowanego prądu z instalacji fotowoltaicznych
dotyczących Budynków B i C, brak prawa do odliczenia
podatku naliczonego od wydatków dotyczących montażu
Infrastruktury dla Budynku A oraz prawo do odliczenia części
podatku naliczonego od wydatków dotyczących montażu
Infrastruktury dla Budynków B i C.
Słowa kluczowe: energia
energia-źródło energii
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
instalacja
odliczenia
odliczenia-prawo do odliczenia
opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
sposobu określania zakresu wykorzystywania
nabywanych towarów i usług do celów działalności
gospodarczej w przypadku niektórych podatników-§ 3-
ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania wprowadzenia do sieci
    energetycznej wyprodukowanego prądu z instalacji fotowoltaicznych dotyczących
    Budynków B i C, braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    dotyczących montażu Infrastruktury dla Budynku A oraz prawa do odliczenia części
    podatku naliczonego od wydatków dotyczących montażu Infrastruktury dla Budynków B i
    C.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Na podstawie ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej:
    „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i
    posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne
    (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane
    jednostki organizacyjne.
    W strukturze organizacyjnej Gminy jednostkami budżetowymi są: jednostki oświatowe, w
    tym Szkoła (...) w (...) (dalej: „Szkoła”) oraz Przedszkole (...) w (...) (dalej: „Przedszkole”), jak
    również (...) Schronisko (...) w (...) (dalej: „Schronisko”) oraz Gminny Ośrodek (...). W ramach
    struktury organizacyjnej Gminy działa także urząd obsługujący jednostkę samorządu
    terytorialnego jaką jest Gmina, tj. Urząd Gminy w (...) (dalej: „Urząd” lub „UG”). Wszystkie
    powyższe jednostki organizacyjne objęte są aktualnie centralizacją rozliczeń VAT i
    wykazują osiągany obrót w deklaracji składanej z podaniem danych Gminy.
    Schronisko jest publiczną placówką oświatowo-wychowawczą realizującą zadania
    edukacyjne, wychowawcze, (...). Zgodnie ze statutem, do zadań Schroniska należy m.in.:
    (...). Główna siedziba Schroniska znajduje się w (...). Budynek Schroniska w (...) będzie
    nazywany dalej jako „Schronisko w A”. Schronisko posiada swoją filię w (...). Budynek
    Schroniska w (...) będzie nazywany dalej jako „Schronisko w B”. Podstawą prawną działania
    Schroniska jest m.in. ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 881 ze zm.). Organem prowadzącym Schronisko jest Gmina. Natomiast
    organem sprawującym nadzór pedagogiczny jest (...) Kurator Oświaty.
    Na terenie Gminy funkcjonuje również Gminny Ośrodek Kultury „(...)” (dalej: „GOK”). GOK
    jest samorządową instytucją kultury, wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury. Podstawą
    prawną działania GOK jest m.in. ustawa z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87). Gmina zawarła z GOK
    umowę użyczenia na bezpłatne używanie budynku pozostającego w majątku gminnym na
    prowadzenie działalności kulturalnej. Czynność użyczenia budynku na rzecz GOK Gmina
    traktuje jako niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Gmina podkreśla, że GOK nie jest
    jednostką budżetową Gminy ani samorządowym zakładem budżetowym Gminy, zatem
    nie podlega centralizacji rozliczeń w VAT razem z Gminą.
    Przedszkole posiada oddział w (...), a budynek tego oddziału będzie nazywany dalej jako:
    „budynek Przedszkola”.
    Gmina w latach 2025-2026 realizuje / będzie realizować inwestycję pn. „(...)” (dalej:
    „Inwestycja”), w ramach której powstaje następująca infrastruktura (dalej: „Infrastruktura”)
    na / przy / w budynkach stanowiących własność Gminy:
    1. instalacja fotowoltaiczna dla budynku Schroniska w A, podłączona do sieci
      elektroenergetycznej o mocy (...) kW wraz z magazynem energii o pojemności (...) kWh
      oraz systemem zarządzania i monitorowania produkcji energii,
    2. instalacja fotowoltaiczna dla budynku Schroniska w A, podłączona do sieci
      elektroenergetycznej o mocy (...) kW wraz z systemem zarządzania i monitorowania
      produkcji energii,

    3. instalacja fotowoltaiczna dla budynku Schroniska w B, podłączona do sieci
      elektroenergetycznej o mocy (...) kW wraz z systemem zarządzania i monitorowania
      produkcji energii,
    4. instalacja fotowoltaiczna dla budynku Szkoły, podłączona do sieci elektroenergetycznej
      o mocy (...) kW wraz z systemem zarządzania i monitorowania,
    5. instalacja fotowoltaiczna dla budynku Przedszkola, podłączona do sieci
      elektroenergetycznej o mocy (...) kW wraz z systemem zarządzania i monitorowania
      produkcji energii,
    6. instalacja fotowoltaiczna dla budynku, w którym działalność kulturalną prowadzi GOK,
      podłączona do sieci elektroenergetycznej o mocy (...) kW wraz z systemem zarządzania
      i monitorowania,
    7. kocioł na biomasę o mocy min. (...) kW wraz z systemem monitorowania produkcji
      energii z instalacji fotowoltaicznych dla budynku, w którym działalność kulturalną
      prowadzi GOK.
    Ww. instalacje fotowoltaiczne będące przedmiotem Inwestycji będą nazywane dalej jako
    „Instalacje”.
    Wydatki ponoszone w ramach Inwestycji są / będą dokumentowane wystawianymi na
    Gminę przez dostawców / wykonawców fakturami VAT.
    Jednostki oświatowe
    Budynek Szkoły jest wykorzystywany w głównej mierze do publicznej działalności
    oświatowej niepodlegającej opodatkowaniu VAT. Ponadto, w przedmiotowym budynku
    Gmina za pośrednictwem Szkoły wykonuje okazjonalnie czynności opodatkowane VAT (np.
    udostępnianie sali mieszczącej się w budynku Szkoły za odpłatnością na podstawie umów
    najmu na rzecz podmiotów zewnętrznych) oraz czynności zwolnione z VAT.
    Gmina wskazuje, że budynek Przedszkola również jest wykorzystywany w głównej mierze
    do publicznej działalności oświatowej niepodlegającej opodatkowaniu VAT. Ponadto, w
    przedmiotowym budynku ma miejsce udostępnianie pomieszczeń za odpłatnością na
    podstawie umów najmu na rzecz podmiotów zewnętrznych, z tytułu którego Gmina
    wykazuje obrót opodatkowany VAT. Gmina podkreśla, że budynek Przedszkola nie jest
    wykorzystywany do czynności zwolnionych z VAT.
    Schronisko
    Schronisko wykonuje następujące czynności na rzecz podmiotów innych niż jednostki
    organizacyjne scentralizowane dla celów VAT w Gminie, za pomocą budynku Schroniska w
    A: udostępnianie miejsc noclegowych, świadczenie usług w zakresie stołówki / cateringu, a
    także organizacja imprez okolicznościowych. Świadcząc ww. czynności, Schronisko
    wykazuje obrót opodatkowany VAT (z zastosowaniem odpowiedniej stawki VAT).
    Schronisko nie wykazuje obrotu zwolnionego z VAT, jak również, żaden podmiot nie jest
    zwolniony z odpłatności za jakąkolwiek ww. czynność wykonywaną w budynku Schroniska
    w A. Gmina podkreśla, że Schronisko za pomocą budynku Schroniska w A wykonuje także
    czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT na rzecz scentralizowanych dla celów VAT
    jednostek organizacyjnych Gminy, w szczególności w zakresie stołówki / cateringu.
    Schronisko w przedmiotowy budynku użycza pomieszczenie na rzecz (...) Straży Pożarnej,
    co również stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT.
    Schronisko za pomocą budynku Schroniska w B wykonuje czynności na rzecz podmiotów
    innych niż jednostki organizacyjne scentralizowane dla celów VAT w Gminie, w tym m.in.
    wynajem sali bankietowej z możliwością usługi cateringowej. Świadcząc ww. czynności,
    Schronisko wykazuje obrót opodatkowany VAT (z zastosowaniem odpowiedniej stawki
    VAT). Schronisko nie wykazuje obrotu zwolnionego z VAT, jak również, żaden podmiot nie
    jest zwolniony z odpłatności za jakąkolwiek ww. czynność wykonywaną przez Schronisko
    w budynku Schroniska w B. Gmina podkreśla, że Schronisko za pomocą budynku

    Schroniska w B wykonuje także czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT na rzecz
    scentralizowanych dla celów VAT jednostek organizacyjnych Gminy, w szczególności w
    zakresie cateringu. Schronisko w przedmiotowy budynku użycza pomieszczenie na rzecz
    (...) Straży Pożarnej, co również stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT.
    Sposób wykorzystywania przedmiotu Inwestycji
    Gmina wskazuje, że w ramach Inwestycji ponosić będzie ponosić wydatki na
    Infrastrukturę, która będzie umieszczona na / przy / w budynkach stanowiących własność
    Gminy, które są / będą wykorzystywane przez Gminę:
    A. do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT (dalej: „Budynek A”),
    B. do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, jak i
      opodatkowanych VAT (dalej: „Budynki B”),
    C. do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, jak i
      opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z opodatkowania VAT (dalej: „Budynek C”).
    Budynek A, Budynki B i Budynek C będą zwane łącznie jako: „Budynki”.
    Budynek A obejmuje budynek, w którym działalność kulturalną prowadzi GOK. Gmina
    podkreśla, że GOK samodzielnie zawiera umowę z przedsiębiorstwem energetycznym na
    dostawę energii elektrycznej do przedmiotowego budynku Gminy będącego w użyczeniu.
    Zatem GOK, w związku z funkcjonowaniem Instalacji, będzie samodzielnie rozliczać się z
    przedsiębiorstwem energetycznym. W konsekwencji, Infrastruktura zamontowana na /
    przy / w Budynku A będzie wykorzystywana przez Gminę wyłącznie do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, tj. użyczenia (Infrastruktura będzie
    przedmiotem użyczenia).
    W odniesieniu natomiast do Budynków B, Gmina wskazuje, że obejmują one budynki
    wykorzystywane przez Schronisko oraz Przedszkole tj.:
    a) budynek Schroniska w A,
    b) budynek Schroniska w B,
    c) budynek Przedszkola.
    Budynek C obejmuje budynek, który jest wykorzystywany przez Szkołę.
    Infrastruktura, będąca przedmiotem Inwestycji, będzie służyć wyłącznie do
    funkcjonowania danego Budynku, na / przy / w którym zostanie umieszczona.
    W związku z uruchomieniem Instalacji na Budynkach B oraz C i wytwarzaniem z ich
    udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, Gmina będzie w jej ocenie prosumentem energii odnawialnej w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm., dalej: „ustawa o OZE”). Według zamierzeń Gminy,
    okoliczność ta znajdzie odzwierciedlenie w umowie na sprzedaż i dystrybucję energii
    elektrycznej, która zostanie zawarta z przedsiębiorstwem energetycznym (dalej:
    „Przedsiębiorstwo energetyczne”).
    Wytworzona w Instalacjach energia elektryczna, która następnie będzie odprowadzana do
    sieci Przedsiębiorstwa energetycznego będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
    Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna
    jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnych kontach
    Gminy (dla Budynków B i C) i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
    zapłacie przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez dany Budynek. W konsekwencji koszty zakupu
    przez Gminę energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Budynków stają się niższe (z
    uwagi na rozliczenie nabytej przez Gminę od Przedsiębiorstwa energetycznego energii
    elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacjach).

    Gmina podkreśla, że Instalacje montowane na / przy Budynkach będą wykorzystywane
    wyłącznie na potrzeby danego Budynku. Wytwarzanie prądu w Instalacjach będzie się
    obywać w sposób ciągły. Gmina nie przewiduje sprzedaży prądu wytworzonego w
    Instalacjach podmiotom trzecim.
    W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez Instalacje umieszczone na / przy Budynkach B i C nad wartością energii pobranej z
    sieci i zużytej w tych budynkach, niewykorzystane środki pochodzące z depozytu
    prosumenckiego będą stanowiły nadpłatę zwracaną Gminie przez Przedsiębiorstwo
    energetyczne.
    Pytania
    1. Czy wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który będzie produkowany w
      Instalacjach zamontowanych na / przy Budynkach B i C, będzie stanowić po stronie
      Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą
      opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku?
    2. Czy Gminie przysługuje / będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od
      wydatków poniesionych na Infrastrukturę zamontowaną na / w / przy Budynku A?
    3. Czy Gminie przysługuje / będzie przysługiwać prawo do częściowego odliczenia VAT
      naliczonego od wydatków poniesionych na Infrastrukturę zamontowaną na / przy / w
      Budynkach B, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki
      budżetowej, która wykorzystuje dany budynek, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i
      § 3 ust. 3 Rozporządzenia, z zastrzeżeniem sytuacji, w której zastosowanie znajdzie art.
      86 ust. 2g ustawy o VAT w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT?
    4. Czy Gminie przysługuje / będzie przysługiwać prawo do częściowego odliczenia VAT
      naliczonego od wydatków ponoszonych na Infrastrukturę montowaną na / przy / w
      Budynku C, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki
      budżetowej, która wykorzystuje Budynek C, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w
      związku z § 3 ust. 2 Rozporządzenia, a następnie proporcji sprzedaży, o której mowa w
      art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, z zastrzeżeniem sytuacji, w której zastosowanie znajdzie
      art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który będzie produkowany w Instalacjach
      zamontowanych na / przy Budynkach B i C, będzie stanowić po stronie Gminy
      działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
      VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    2. Gminie nie przysługuje / nie będzie przysługiwać prawo do częściowego odliczenia VAT
      naliczonego od wydatków poniesionych na Infrastrukturę zamontowaną na / w / przy
      Budynku A.
    3. Gminie przysługuje / będzie przysługiwać prawo do częściowego odliczenia VAT
      naliczonego od wydatków poniesionych na Infrastrukturę zamontowaną na / przy / w
      Budynkach B, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki
      budżetowej, która wykorzystuje dany budynek, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i
      § 3 ust. 3 Rozporządzenia, z zastrzeżeniem sytuacji, w której zastosowanie znajdzie art.
      86 ust. 2g ustawy o VAT w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT.
    4. Gminie przysługuje / będzie przysługiwać prawo do częściowego odliczenia VAT
      naliczonego od wydatków ponoszonych na Infrastrukturę montowaną na / przy / w
      Budynku C, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki
      budżetowej, która wykorzystuje Budynek C, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w
      związku z § 3 ust. 2 Rozporządzenia, a następnie proporcji sprzedaży, o której mowa w
      art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, z zastrzeżeniem sytuacji, w której zastosowanie znajdzie
      art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT.

    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że JST są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują
    samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy
    uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika VAT. Oznacza to, że w
    zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez JST, nawet gdy dotyczą one
    zadań własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą - powinna być traktowana jako podatnik VAT, gdyż
    w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych podmiotów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    W świetle powyższych przepisów działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu do sieci
    wyprodukowanego z pomocą Instalacji prądu będzie stanowić działalność gospodarczą
    („wszelka działalność producentów”), a Gmina będzie występować w tym przypadku w
    charakterze podatnika VAT.
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT,
    towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż wprowadzanie przez Gminę energii
    elektrycznej wyprodukowanej w Instalacjach do sieci, będzie stanowić sprzedaż energii
    elektrycznej na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego, co wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów.
    Zważywszy natomiast, że ani ustawa o VAT ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności wprowadzania energii
    elektrycznej do sieci, czynności powyższe nie podlegają takiemu zwolnieniu.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje oparcie m.in. w interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub
    „Organ”) w sprawie o podobnym stanie faktycznym, z dnia 25 listopada 2024 r. o sygn.
    0112-KDIL3.4012.563.2024.2.MBN, w której Organ stwierdził, że „W świetle zacytowanych
    wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii
    elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł

    energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej
    i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów
    na zasadach dla niej określonych. (...) Wprowadzając wyprodukowaną w instalacji
    fotowoltaicznej energię do sieci energetycznej dokonują Państwo jako prosument i
    podatnik VAT, na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Dostawa energii elektrycznej nie została przez ustawodawcę wymieniona jako zwolniona
    od podatku, w konsekwencji stanowi ona czynność opodatkowaną podatkiem od towarów
    i usług”.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane czynności wprowadzania do sieci
    energetycznej prądu, który zostanie wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na /
    przy Budynkach B i C będzie stanowić po stronie Gminy działalność gospodarczą oraz
    odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze
    zwolnienia z tego podatku.
    Ad 2, 3, 4
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w
    przedmiotowej sprawie.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    · zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    · pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
      opodatkowanymi.
    Mając na względzie treść wyżej powołanych regulacji w zakresie możliwości odliczenia
    podatku naliczonego, wynika z nich, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek,
    zostały nabyte przez podatnika VAT oraz gdy są one wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych VAT.
    Budynek A
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Gmina wykorzystuje Budynek A
    wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, w ramach których nie
    działa w roli podatnika VAT, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
    W przypadku Infrastruktury zamontowanej na / przy / w Budynku A, nie będzie istniał
    bezpośredni związek z działalnością opodatkowaną VAT po stronie Gminy. Infrastruktura
    zamontowana na / przy / w Budynku A będzie wykorzystywana przez Gminę wyłącznie do
    wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, tj. użyczenia
    (Infrastruktura będzie przedmiotem użyczenia).
    Tym samym Gmina nie będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego od ww.
    wydatków poniesionych na Infrastrukturę umieszczoną na / przy / w Budynku A.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”), np. z dnia 4 marca 2025 r. o sygn. 0113-
    KDIPT1-3.4012.1080.2024.2.KS: „Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy
    stwierdzam, że ww. czynność, tj. nieodpłatne udostępnienie efektów rzeczowych Projektu
    w ramach użyczenia, realizowana będzie poza zakresem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym wykonując te czynności nie będą
    występowali Państwo w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust.

    1 ustawy. W konsekwencji nieodpłatne udostępnienie przez Państwa efektów rzeczowych
    Projektu nie będzie stanowiło czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    (...) W analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do
    odliczenia nie będą spełnione, gdyż w związku z realizacją Projektu nie będą działali
    Państwo jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a dokonane
    nabycia towarów i usług w związku z realizacją ww. Projektu nie będą miały związku z
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Wobec powyższego, nie
    będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    realizacją Projektu”.
    Reasumując, Gminie nie przysługuje / nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków poniesionych na Infrastrukturę zamontowaną na / w / przy
    Budynku A.
    Budynki B
    Jak już Gmina wskazywała w uzasadnieniu stanowiska w zakresie pytania pierwszego -
    działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu do sieci wyprodukowanego za pomocą
    Instalacji prądu będzie stanowić działalność gospodarczą i czynność opodatkowaną VAT
    po stronie Gminy, w ramach której Gmina działa jako podatnik VAT.
    Ponadto jak już Gmina wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, Budynki B oraz
    Infrastruktura znajdującą się na / przy w Budynkach B wykorzystywana będzie przez
    właściwe jednostki budżetowe Gminy zarówno do czynności niepodlegających jak i
    opodatkowanych VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina nie powinna być traktowana inaczej / mniej korzystnie
    niż inne podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające
    w związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów / usług
    niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Skoro Gmina jako czynny podatnik VAT, zobowiązana jest uiszczać VAT należny z tytułu
    świadczonych usług / dostawy towarów, powinna ona mieć prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków warunkujących możliwość ich świadczenia.
    Z uwagi na powyższe, w ocenie Gminy, przysługuje / będzie jej przysługiwać prawo do
    odliczenia VAT naliczonego od wydatków poniesionych na Infrastrukturę zamontowaną na
    / przy / w Budynkach B, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki
    budżetowej, która wykorzystuje dany budynek, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3
    ust. 3 Rozporządzenia.
    Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 15
    grudnia 2024 r. o sygn. 0112-KDIL3.4012.639.2024.2.MBN „(...) wydatki przypisane
    bezpośrednio do nabycia i montażu instalacji fotowoltaicznej na budynku przedszkola
    będą wykorzystywane do dwojakiego rodzaju działalności, tj. do działalności
    niepodlegającej opodatkowaniu (poza VAT) oraz do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Nie będą Państwo w stanie dokonać alokacji bezpośredniej powyższych
    wydatków wyłącznie do czynności niepodlegających podatkowi VAT lub opodatkowanych
    podstawową stawką VAT. Wydatki zostaną udokumentowane fakturami, na których jako
    nabywca zostaną wskazani Państwo. Tym samym, przysługuje Państwu, na podstawie art.
    86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w takim zakresie w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia”.
    Podobnie w interpretacji indywidualnej z dnia 2 października 2023 r. o sygn. 0111-KDIB3-
    2.4012.280.2023.2.ASZ, DKIS uznał, że: „Skutkiem tego, w związku z ponoszeniem
    nakładów na realizację inwestycji dotyczącej montażu instalacji fotowoltaicznej na
    budynku przedszkola, generalnie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w takim zakresie w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem

    opodatkowanej VAT działalności gospodarczej. Przy odliczaniu podatku naliczonego od
    wydatków poniesionych w ramach realizacji Inwestycji na budynku przedszkola
    zastosowanie znajdą regulacje art. 86 ust. 2a ustawy przy uwzględnieniu przepisów
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. W opisanym przez Państwa
    przypadku należy zastosować prewspółczynnik jednostki budżetowej”.
    Niemniej jednak, Gmina zwraca uwagę na art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z
    którym w przypadku, gdy proporcja określona zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT nie
    przekroczy 2%, podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%. Na mocy art. 86 ust.
    2g ustawy o VAT, powyższą regulację stosuje się odpowiednio również w odniesieniu do
    określania wysokości prewspółczynnika.
    Równocześnie, jak wynika z brzmienia § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki
    samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z
    jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Zatem, w ocenie Gminy, w
    przypadku gdy prewspółczynnik jednostki budżetowej w danym roku nie przekroczy 2%,
    jednostka budżetowa może uznać, że proporcja ta wynosi 0% i w konsekwencji nie będzie
    przysługiwać jej wówczas prawo do odliczenia VAT od wydatków poniesionych na
    Infrastrukturę umieszczoną na / przy / w Budynkach B.
    Reasumując, Gminie przysługuje / będzie przysługiwać prawo do częściowego odliczenia
    VAT naliczonego od wydatków poniesionych na Infrastrukturę zamontowaną na / przy / w
    Budynkach B, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki budżetowej,
    która wykorzystuje dany budynek, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3 ust. 3
    Rozporządzenia, z zastrzeżeniem sytuacji, w której zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 2g
    ustawy o VAT w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT.
    Budynek C
    Jak już Gmina wskazywała w uzasadnieniu stanowiska w zakresie pytania pierwszego -
    działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu do sieci wyprodukowanego za pomocą
    Instalacji prądu będzie stanowić działalność gospodarczą i czynność opodatkowaną VAT
    po stronie Gminy, w ramach której Gmina działa jako podatnik VAT.
    Ponadto jak już Gmina wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, Budynek C oraz
    Infrastruktura znajdująca się na / przy / w Budynku C wykorzystywana będzie przez Szkołę
    zarówno do czynności niepodlegających jak i opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z
    VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina nie powinna być traktowana inaczej / mniej korzystnie
    niż inne podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające
    w związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów / usług
    niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Skoro Gmina jako czynny podatnik VAT, zobowiązana jest uiszczać VAT należny z tytułu
    świadczonych usług / dostawy towarów, powinna ona mieć prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków warunkujących możliwość ich świadczenia.
    Z uwagi na powyższe, w ocenie Gminy, przysługuje jej prawo do częściowego odliczenia
    VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na Infrastrukturę montowaną na / przy / w
    Budynku C, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki budżetowej,
    która wykorzystuje Budynek C, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w związku z § 3 ust.
    2 Rozporządzenia. W ocenie Gminy, do ww. wydatków znajdzie zastosowanie
    prewspółczynnik właściwy dla Szkoły.
    Zdaniem Gminy, oprócz powyższego prewspółczynnika, Gmina zastosować powinna
    proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT (tj. współczynnik VAT), zgodnie z
    którym, proporcję sprzedaży ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w
    związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w

    całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z
    którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Ustawa o VAT nie definiuje czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego. W opinii Wnioskodawcy, w tym przypadku należy się
    odnieść do czynności podlegających ustawie o VAT, a więc czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT, lecz zwolnionych z opodatkowania. Natomiast nie należy
    uwzględniać zdarzeń znajdujących się w ogóle poza zakresem regulacji ustawy o VAT
    (zostały one już uwzględnione na etapie zastosowania prewspółczynnika).
    Na uwagę zasługuje również fakt, iż przywołany przepis odnosi się do pojęcia obrotu.
    Zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 1 ustawy VAT, podstawą
    opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a- 30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4
    i 5 jest wszystko to, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika. Natomiast przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22
    ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Oznacza to, iż przepis art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, określający sposób wyliczenia proporcji
    sprzedaży poprzez odniesienie się do pojęcia obrotu, stanowi, iż w kalkulacji
    współczynnika sprzedaży należy uwzględniać wyłącznie czynności stanowiące odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, czyli czynności podlegające ustawie o VAT. W
    konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, wyłącznie
    czynności uregulowane w przepisach ustawy o VAT mogą zostać uwzględnione w
    kalkulacji proporcji. Zatem zdarzenia znajdujące się poza zakresem ustawy o VAT nie
    powinny wpływać na wysokość proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy
    o VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii orzeczniczej, w której
    TSUE wielokrotnie rozstrzygał, co należy rozumieć przez czynność, w związku z którą nie
    przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przykładowo w orzeczeniach C-333
    /91 Sofitam SA v. Ministre charge du Budget, C-306/94, Regie duaphinoise-Cabinet A.
    Forest SAR Lv. Minister du Budget, C#16/00 Cibo Participations SA DirecteurRegionat des
    impot du Nord-Pas-de-Calais, TSUE potwierdził, iż odsetki od pożyczek, oraz dywidendy
    pozostające całkowicie poza strefą opodatkowania VAT nie mogą być uwzględniane w
    obliczaniu proporcji sprzedaży, która ma na celu ustalenie części podatku naliczonego
    podlegającej odliczeniu.
    Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w utrwalonym w tej materii
    orzecznictwie krajowym. W tym miejscu należy wskazać na uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej: NSA) w składzie 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. I
    FPS 9/10, w sentencji której rozszerzony skład sędziowski wskazał, że „Wartość czynności
    niepodlegających w ogóle opodatkowaniu nie wchodzi bowiem do sumy wartości obrotów
    ustalanych dla potrzeb liczenia proporcji sprzedaży”. Zatem NSA jednoznacznie
    potwierdził, że zdarzenia pozostające poza zakresem regulacji VAT nie powinny mieć
    wpływu na wysokość współczynnika sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o
    VAT.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy Gmina, która jest jednostką samorządu terytorialnego jest
    organem władzy publicznej, o którym mowa w przywołanym przepisie ustawy o VAT, a

    zadania, dla których Gmina została powołana w ramach reżimu publicznoprawnego,
    pozostają poza zakresem regulacji VAT.
    W konsekwencji, Gmina nie powinna uwzględniać w kalkulacji proporcji sprzedaży zdarzeń
    spoza zakresu VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z
    dnia 22 marca 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.52.2024.1.MC wydanej w stanie
    faktycznym zbliżonym do sytuacji Gminy, w której Organ wskazał: „Mając na uwadze
    powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków związanych z
    realizacją zadania pn. „(...)” oraz inwestycji obejmującej montaż instalacji fotowoltaicznej
    na budynku Urzędu w ramach zadania pn. „(...)”, które są wykorzystywane przez Państwa
    zarówno do celów działalności gospodarczej (czynności opodatkowane VAT oraz
    zwolnione z VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności
    niepodlegające opodatkowaniu VAT), i których nie mają Państwo możliwości
    przyporządkowania w całości do działalności gospodarczej, powinni Państwo dokonać
    wyliczenia kwoty podatku naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej z
    zastosowaniem tzw. preproporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT z
    uwzględnieniem przepisu § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r., tj. przy
    zastosowaniu prewspółczynnika obliczonego dla urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego. Ponadto z uwagi na fakt, że – jak wynika z okoliczności sprawy -
    wydatki związane z realizacją ww. inwestycji służą w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych, jak i do czynności zwolnionych od
    podatku, i nie mają Państwo możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
    związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, są Państwo zobowiązani również do proporcjonalnego odliczenia
    podatku, zgodnie z art. 90 ust. 2 i następne ustawy o VAT. Podsumowując, od wydatków
    ponoszonych w związku z realizacją zadania pn. „(...)” oraz inwestycji obejmującej montaż
    instalacji fotowoltaicznej na budynku Urzędu w ramach zadania pn. „(...)”, mają Państwo
    prawo do odliczenia części podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86
    ust. 2a ustawy, § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia oraz przepisów art. 90 ust. 2 i następne
    ustawy, tj. przy zastosowaniu prewspółczynnika i proporcji właściwych dla urzędu
    obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego. Przy czym, prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przysługuje, pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych
    określonych w art. 88 ustawy”.
    Analogiczne stanowisko zostało przedstawione również w interpretacji indywidualnej DKIS
    z dnia 28 kwietnia 2023 r. o sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.116.2023.2.MH, gdzie wskazano:
    „(...) od wydatków ponoszonych w związku z realizacją inwestycji pn. „(....)” w części
    dotyczącej Instalacji montowanych na Budynku Urzędu Gminy, Państwa Gmina będzie
    miała prawo do odliczenia części podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy, z uwzględnieniem przepisu § 3 ust. 2 ww.
    rozporządzenia oraz przepisów art. 90 ust. 2 i następne ustawy. Przy czym, prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, będzie przysługiwało pod
    warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy”.
    Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane także w interpretacji indywidualnej DKIS z
    dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.496.2020.1.MK, gdzie DKIS wskazał:
    „Reasumując, skoro wydatki ponoszone w związku z realizacją ww. projektu polegającego
    na montażu paneli fotowoltaicznych na budynku Urzędu Gminy (...) będą związane z
    czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi od podatku oraz niepodlegającymi
    opodatkowaniu, a Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania poniesionych wydatków
    do poszczególnych rodzajów czynności, to Gminie będzie przysługiwało prawo do
    częściowego odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją ww. projektu na
    podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a i następne ustawy przy zastosowaniu
    proporcji wyliczonej według wzoru ustalonego dla urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego, o którym mowa w § 3 ust. 2 rozporządzenia, a także przepisów

    art. 90 ust. 2 i następne ustawy. Prawo do odliczenia podatku VAT będzie przysługiwać,
    pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy”.
    Gmina zwraca również uwagę na wyjaśnienia zawarte w uzasadnieniu stanowiska w
    zakresie dotyczącym Budynków B, tj. art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym
    w przypadku, gdy proporcja określona zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT nie
    przekroczy 2%, podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%. Na mocy art. 86 ust.
    2g ustawy o VAT, powyższą regulację stosuje się odpowiednio również w odniesieniu do
    określania wysokości prewspółczynnika. Równocześnie, jak wynika z brzmienia § 3 ust. 1
    Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia
    proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
    terytorialnego. Zatem, w ocenie Gminy, w przypadku gdy prewspółczynnik jednostki
    budżetowej (tj. Szkoły) w danym roku nie przekroczy 2%, jednostka budżetowa może
    uznać, że proporcja ta wynosi 0% i w konsekwencji nie będzie przysługiwać jej wówczas
    prawo do odliczenia VAT od wydatków poniesionych na Infrastrukturę umieszczoną na /
    przy / w Budynku C.
    Reasumując, Gminie przysługuje / będzie przysługiwać prawo do częściowego odliczenia
    VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na Infrastrukturę montowaną na / przy / w
    Budynku C, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki budżetowej,
    która wykorzystuje Budynek C, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w związku z § 3 ust.
    2 Rozporządzenia, a następnie proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy
    o VAT, z zastrzeżeniem sytuacji, w której zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 2g w zw. z art.
    90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
    6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
    22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
      usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa
    towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

    jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego
    towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...).
    Realizacja zadań własnych następować może także w drodze dostawy towarów i
    świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do

    zasady odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    W analizowanej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą
    o OZE”.
    Art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.

    Art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:

    1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
      odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
      zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w
      art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w
      ust. 4;
    2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
      ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
      środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana
      prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej
      lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym
      mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
      następującego po danym miesiącu. (zdanie drugie uchylone)
    Art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE:
    1. W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
      art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5, wyznaczonej
      dla danego miesiąca kalendarzowego.
    2. W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość
      tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4c ust. 1-6 ustawy o OZE:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta

      wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
      ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
      zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
      wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
      energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
      prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
      prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    Art. 40 ust. 1 - 1aa ustawy o OZE:
    1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1,
      art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    1aa. Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także sprzedawca
      zobowiązany.
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. W latach 2025-2026
    realizują / będą Państwo realizować inwestycję pn. „(...)” (Inwestycja), w ramach której
    powstaje następująca Infrastruktura na / przy / w budynkach stanowiących Państwa
    własność:
    1. instalacja fotowoltaiczna dla budynku Schroniska w A, podłączona do sieci
      elektroenergetycznej o mocy (...) kW wraz z magazynem energii o pojemności (...) kWh
      oraz systemem zarządzania i monitorowania produkcji energii,

    2. instalacja fotowoltaiczna dla budynku Schroniska w A, podłączona do sieci
      elektroenergetycznej o mocy (...) kW wraz z systemem zarządzania i monitorowania
      produkcji energii,
    3. instalacja fotowoltaiczna dla budynku Schroniska w B, podłączona do sieci
      elektroenergetycznej o mocy (...) kW wraz z systemem zarządzania i monitorowania
      produkcji energii,
    4. instalacja fotowoltaiczna dla budynku Szkoły, podłączona do sieci elektroenergetycznej
      o mocy (...) kW wraz z systemem zarządzania i monitorowania,
    5. instalacja fotowoltaiczna dla budynku Przedszkola, podłączona do sieci
      elektroenergetycznej o mocy (...) kW wraz z systemem zarządzania i monitorowania
      produkcji energii,
    6. instalacja fotowoltaiczna dla budynku, w którym działalność kulturalną prowadzi GOK,
      podłączona do sieci elektroenergetycznej o mocy (...) kW wraz z systemem zarządzania
      i monitorowania,
    7. kocioł na biomasę o mocy min. (...) kW wraz z systemem monitorowania produkcji
      energii z instalacji fotowoltaicznych dla budynku, w którym działalność kulturalną
      prowadzi GOK.
    Budynki B, wskazane we wniosku obejmują budynki wykorzystywane przez Schronisko
    oraz Przedszkole tj.:
    - budynek Schroniska w A,
    - budynek Schroniska w B,
    - budynek Przedszkola.
    Budynek wykorzystywany przez Szkołę został określony we wniosku jako Budynek C.
    W związku z uruchomieniem Instalacji na Budynkach B oraz C i wytwarzaniem z ich
    udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej będą Państwo prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (ustawa o
    OZE). Według Państwa zamierzeń, okoliczność ta znajdzie odzwierciedlenie w umowie na
    sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej, która zostanie zawarta z Przedsiębiorstwem
    energetycznym.
    Wytworzona w Instalacjach energia elektryczna, która następnie będzie odprowadzana do
    sieci Przedsiębiorstwa energetycznego będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
    Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna
    jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na Państwa indywidualnych
    kontach (dla Budynków B i C) i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
    zapłacie przez Państwa na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez dany Budynek. W konsekwencji koszty zakupu
    przez Państwa energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Budynków stają się niższe
    (z uwagi na rozliczenie nabytej przez Państwa od Przedsiębiorstwa energetycznego energii
    elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacjach).
    Instalacje montowane na / przy Budynkach będą wykorzystywane wyłącznie na potrzeby
    danego Budynku. Wytwarzanie prądu w Instalacjach będzie się obywać w sposób ciągły.
    Nie przewidują Państwo sprzedaży prądu wytworzonego w Instalacjach podmiotom
    trzecim.
    W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez Instalacje umieszczone na / przy Budynkach B i C nad wartością energii pobranej z
    sieci i zużytej w tych budynkach, niewykorzystane środki pochodzące z depozytu
    prosumenckiego będą stanowiły nadpłatę zwracaną Państwu przez Przedsiębiorstwo
    energetyczne.

    Mają Państwo wątpliwości, czy wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który będzie
    produkowany w Instalacjach zamontowanych na / przy Budynkach B i C, będzie stanowić
    dla Państwa działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    Na gruncie ustawy sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów na zasadach dla niej określonych.
    Kwalifikacji tej nie zmienia art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa definiuje we własnym
    zakresie działalność gospodarczą.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C#219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem wzajemnym.
    Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego
    wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usługi oraz wysokość wynagrodzenia
    (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności wynagrodzenie musi być
    wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż
    wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać
    rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną
    (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość
    określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego
    stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usługi.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
    jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w
    sprawie C#219/12.
    W okolicznościach analizowanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa w związku
    z tą dostawą należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem będą Państwo dokonywać dostawy energii elektrycznej
    wyprodukowanej w Instalacjach fotowoltaicznych na / przy Budynkach B i C na podstawie
    umowy na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej zawartej z Przedsiębiorstwem
    energetycznym.
    Wprowadzając wyprodukowaną w Instalacjach fotowoltaicznych energię do sieci
    energetycznej będą Państwo dokonywać jako prosument energii odnawialnej i czynny
    podatnik podatku od towarów i usług na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Sprzedaż energii elektrycznej nie została przez ustawodawcę wymieniona jako zwolniona
    od podatku, w konsekwencji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem wprowadzenie przez Państwa do sieci energetycznej prądu, który zostanie
    wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na / przy / w Budynkach B i Budynku C

    będzie stanowić u Państwa działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia
    z tego podatku.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków poniesionych na Infrastrukturę zamontowaną na / w / przy Budynku A.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
    · podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
    · towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Podatnik nie ma prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych
    towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności
    opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w ramach Inwestycji będą Państwo ponosić wydatki na
    Infrastrukturę, która będzie umieszczona na / przy / w Budynku A stanowiącym Państwa
    własność.
    Zawarli Państwo umowę użyczenia na bezpłatne używanie Budynku A przez GOK
    (instytucja kultury) na prowadzenie działalności kulturalnej.
    GOK samodzielnie zawiera umowę z Przedsiębiorstwem energetycznym na dostawę
    energii elektrycznej do przedmiotowego Budynku A będącego w użyczeniu. Zatem GOK, w
    związku z funkcjonowaniem Instalacji, będzie samodzielnie rozliczać się z
    Przedsiębiorstwem energetycznym.
    Budynek A oraz Infrastruktura zamontowana na / przy / w Budynku A będzie
    wykorzystywana przez Państwa wyłącznie do wykonywania czynności niepodlegających
    opodatkowaniu.

    Skoro Infrastruktura, która zostanie zamontowana dla Budynku A zostanie nieodpłatnie
    przekazana do eksploatacji GOK i to GOK zawrze umowę z Przedsiębiorstwem
    energetycznym nie będą Państwo wykorzystywali tej Infrastruktury do czynności
    opodatkowanych.
    W analizowanej sprawie dla wydatków ponoszonych na Infrastrukturę dla Budynku A nie
    spełniają / nie będą Państwo spełniać podstawowej przesłanki warunkującej prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, jaką jest związek
    nabywanych towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Zatem, nie przysługuje / nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwot
    podatku należnego o kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki
    ponoszone na Infrastrukturę dla Budynku A.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych na Infrastrukturę zamontowaną na / przy / w Budynkach B,
    przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki budżetowej, która
    wykorzystuje dany budynek, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy i § 3 ust. 3 rozporządzenia, z
    zastrzeżeniem sytuacji, w której zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 2g ustawy w zw. z art.
    90 ust. 10 pkt 2 ustawy.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.

    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Stosowne wzory sposobu określenia proporcji dla urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego, jednostki budżetowej i zakładu budżetowego określono w § 3
    ust. 2-4 rozporządzenia.
    § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,

      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    W sytuacji, gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, bezpośrednie
    przyporządkowanie nie tych wydatków jest możliwe, podatnik powinien ustalić „sposób
    określenia proporcji” (prewspółczynnik), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz – w
    przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku, proporcję wskazaną w
    art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
    1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
    2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Art. 90 ust. 10a ustawy:

      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    Art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach Inwestycji ponosić będą Państwo wydatki na
    Infrastrukturę, która będzie umieszczona na / przy / w Budynkach B. Infrastruktura
    umieszczona na / przy / w Budynkach B będzie wykorzystywana do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu, jak i opodatkowanych.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Jak już wskazano odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z
    czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego
    związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.
    Zatem w związku z ponoszeniem wydatków na realizację Inwestycji odnośnie Budynków B,
    które są / będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych i niepodlegających
    opodatkowaniu przysługuje / będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia części
    podatku naliczonego, tj. w takim zakresie, w jakim wydatki te są / będą związane z
    wykonywaniem opodatkowanej podatkiem VAT działalności gospodarczej w myśl zasad
    określonych w art. 86 ust. 2a#2h ustawy z uwzględnieniem § 3 ust. 3 rozporządzenia z
    dnia 17 grudnia 2015 r. dla właściwej jednostki budżetowej wykorzystującej dany Budynek
    B.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego zrealizują / będą Państwo mogli zrealizować pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma
    prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego.
    Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również zastosowanie do
    proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik,
    który nie przekroczy 2% będzie pozbawiał podatnika prawa do odliczenia podatku
    naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W takiej sytuacji podatnik ma prawo
    wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też
    zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.
    Zatem w przypadku, gdy prewspółczynnik danej jednostki budżetowej dla określonego
    Budynku B, dla danego roku nie przekroczy 2%, mogą Państwo uznać, że proporcja ta
    wynosi 0% i nie przysługuje / nie będzie Państwu przysługiwać prawo do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków poniesionych na Infrastrukturę umieszczoną na / przy
    / w Budynku B.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków ponoszonych na Infrastrukturę zamontowaną na / przy / w Budynku C, przy
    zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki budżetowej, która wykorzystuje
    Budynek C, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy w związku z § 3 ust. 2 rozporządzenia, a
    następnie proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, z zastrzeżeniem
    sytuacji, w której zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem Infrastruktura dla Budynku Szkoły, tj. Budynku C będzie
    wykorzystywana do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu,
    opodatkowanych oraz zwolnionych. W Państwa strukturze organizacyjnej Szkoła jest
    jednostką budżetową.
    Skoro Szkoła jest Państwa jednostką budżetową nie można zgodzić się z Państwa
    stanowiskiem, że przysługuje / będzie Państwu przysługiwać prawo do częściowego
    odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na Infrastrukturę
    zamontowaną na / przy / w Budynku C, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego
    dla jednostki budżetowej, która wykorzystuje Budynek C, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy
    w związku z § 3 ust. 2 rozporządzenia, a następnie proporcji sprzedaży, o której mowa w
    art. 90 ust. 3 ustawy, z zastrzeżeniem sytuacji, w której zastosowanie znajdzie art. 86 ust.
    2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy.
    We własnym stanowisku również uznali Państwo, że odliczenia powinni dokonać przy
    zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki budżetowej, która wykorzystuje
    Budynek C, wskazując § 3 ust. 2 rozporządzenia, w którym określono sposób wyliczenia
    prewspółczynnika dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
    Zatem w przypadku wydatków na Infrastrukturę dla Budynku C, w pierwszej kolejności są
    / będą Państwo zobowiązani do obliczenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu
    przypisanego do działalności gospodarczej zgodnie ze „sposobem określenia proporcji” w
    myśl zasad określonych w art. 86 ust. 2a#2h ustawy z uwzględnieniem § 3 ust. 3
    rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. dla właściwej jednostki budżetowej
    wykorzystującej Budynek C.
    Następnie, skoro wydatki na Infrastrukturę dla Budynku C są / będą wykorzystywane
    przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i zwolnionych od
    podatku, są / będą Państwo także zobowiązani dokonać częściowego odliczenia podatku
    naliczonego w oparciu o zasady wskazane w art. 90 ust. 2-3 i następne ustawy.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego zrealizują / będą Państwo mogli zrealizować pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Dodatkowo prawo do odliczenia części podatku naliczonego odnośnie wydatków na
    Infrastrukturę dotyczącą Budynku C przysługuje / będzie Państwu przysługiwało z

    uwzględnieniem sytuacji, w której zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 2g ustawy w zw. z art.
    90 ust. 10 pkt 2 ustawy.
    Zatem w przypadku gdy prewspółczynnik jednostki budżetowej, która wykorzystuje /
    będzie wykorzystywać Budynku C dla danego roku nie przekroczy 2%, mogą / będą
    Państwo mogli uznać, że proporcja ta wynosi 0% i w konsekwencji nie przysługuje / nie
    będzie Państwu przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    poniesionych na Infrastrukturę umieszczoną na / przy / w Budynku C.
    Również w przypadku odliczenia podatku naliczonego dotyczącego czynności
    opodatkowanych i zwolnionych na podstawie współczynnika (proporcji), którego dotyczą
    przepisy art. 90 ust. 2-3 i następne ustawy, jeśli współczynnik dla danego roku nie
    przekroczy 2%, mogą / będą Państwo mogli uznać, że nie przysługuje / nie będzie Państwu
    przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na
    Infrastrukturę umieszczoną na / przy / w Budynku C.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.