Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-170/13/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-07-19
Teza: Czy zaprzestanie pobierania opłaty za parking a jednocześnie nie wykazywanie przychodu z tego tytułu będzie „uchybieniem” w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ?
Słowa kluczowe: odszkodowania; prawo; przychód-moment powstania przychodów; przychód-przychód nienależny; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne; zapłata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2013 r. (data wpływu 17 kwietnia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 lipca 2013 r. (data wpływu 17 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 kwietnia 2013 r. wpłynął do tut. organu, uzupełniony pismem z dnia dnia 15 lipca 2013 r., ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne.

Wnioskodawca – Spółka z o.o. jest firmą zajmującą się bezwykopową renowacją kanalizacji ściekowej, podkreślić należy, że nie jest firmą świadczącą usługi parkingowe dla osób trzecich. Firma posiada parking z dwóch stron budynku administracyjnego. Parking bliżej wjazdu jest parkingiem dla pracowników dojeżdżających do pracy i klientów, kontrahentów firmy. Natomiast drugi parking - plac przeznaczony jest do parkowania samochodów służbowych oraz samochodów dostawczych przywożących towary i materiały do firmy na czas rozładunku. Przedmiotem wątpliwości jest parking dla pracowników i klientów. Parking należy do infrastruktury pracodawcy i znajduje się w ewidencji środków trwałych, kosztem jest amortyzacja tego parkingu. Jest to parking niestrzeżony, bez wyznaczonych miejsc parkingowych konkretnym osobom. Część pracowników Spółki bardzo często wykonuje pracę w delegacji, wówczas ich samochody prywatne stoją na parkingu firmowym przez cały czas trwania podróży służbowej. Zaznaczyć również należy, że pracownicy przyjeżdżając do pracy nie mają nawet możliwości pozostawienia samochodu poza terenem firmy, ponieważ w pobliżu nie ma żadnego parkingu ogólnie dostępnego a parkowanie samochodu na ulicy stwarza niebezpieczeństwo w ruchu drogowym.

Nieodpłatne świadczenia na rzecz pracownika nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w dostępnych publikacjach sformułowanie „świadczenie w naturze" oznacza wszystkie te zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny wymiar finansowy. Istotą „nieodpłatnego otrzymania" jest więc brak świadczenia wzajemnego. W związku z tym można stwierdzić, że pracodawca nie udostępnia swoim kosztem parkingu na rzecz pracowników. Parking ten jest bowiem elementem infrastruktury należącym do firmy i będzie funkcjonował bez względu na to czy pracownicy będą z niego korzystać czy też nie. Trudno w tym zakresie zatem przypisać konkretną wartość ewentualnego przychodu po stronie pracownika, a także wskazać jakikolwiek stosunek zobowiązaniowy pomiędzy pracownikiem a pracodawcą w zakresie konieczności udostępniania miejsc parkingowych.

Na chwilę obecną w firmie korzystanie z parkingu pracodawcy przez pracowników rozliczane jest w ten sposób, że co miesiąc na liście płac pracownikom parkującym w firmie potrącana jest opłata za parking w wysokości 15 zł i pracodawca wystawia fakturę wewnętrzną za usługi parkingowe, odprowadza od niej podatek VAT należny i podatek dochodowy od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

Czy zaprzestanie pobierania opłaty za parking a jednocześnie nie wykazywanie przychodu z tego tytułu będzie „uchybieniem” w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie pierwsze. Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań zostanie rozpatrzony odrębnymi pismami.

Stanowisko Spółki odnośnie ww. pytania.

Zdaniem Wnioskodawcy używanie firmowego parkingu przez pracowników może być nieodpłatne i w związku z tym nie powstaje przychód dla firmy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe – art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika, względnie na jego rachunek, wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. W obrocie bezgotówkowym będzie to dzień uznania rachunku bankowego podatnika jako rachunku wierzyciela. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie którymi Spółka może rozporządzać jak właściciel.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlegają zatem wszelkie wpływy majątkowe powstałe przy prowadzeniu działalności gospodarczej, a także z innych tytułów. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazują, że przychód podatkowy rozpoznawany jest według zasady kasowej. Wyjątek od tej reguły wprowadza art. 12 ust. 3 ww. ustawy, który stanowi, że za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Tak więc regulacje art. 12 tej ustawy wskazują na dwa możliwe momenty wystąpienia u podatnika przychodu podatkowego. Pierwszy, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy to moment otrzymania zapłaty, gdy przychodem są, np. otrzymane pieniądze oraz drugi, gdy zgodnie z art. 12 ust. 3, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane.

Wskazane przepisy stosować należy alternatywnie, w zależności od tego, czy chodzi o przychody z działalności gospodarczej, czy przychody z tą działalnością niezwiązane.

Wobec powyższego, nie pobieranie przez Spółkę, od pracowników, opłaty za parking nie powoduje powstania przychodu dla firmy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznano za prawidłowe.