Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-910b/10/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-11-15
Teza: Nie stanowi WDT sprzedaż towarów na rzecz podmiotu z Belgii lub Holandii uprzednio nabytych od podmiotu niemieckiego.
Słowa kluczowe: transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa); świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2010 r. (data wpływu 2 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 1 października 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za wewnątrzwspólntową dostawę czynności sprzedaży na rzecz podmiotu z Belgii lub Holandii towarów uprzednio nabytych od podmiotu niemieckiego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 1 października 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za wewnątrzwspólntową dostawę czynności sprzedaży na rzecz podmiotu z Belgii lub Holandii towarów uprzednio nabytych od podmiotu niemieckiego.

W przedmiotowym wniosku, oraz w jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka uczestniczy w transakcjach łańcuchowych, w których polski producent (firma A) sprzedaje towar niemieckiemu podmiotowi (firmie B), a ten następnie pośrednikowi – Spółce (firmie C), która dostarcza towar odbiorcy belgijskiemu lub holenderskiemu (firmie D). Wszystkie podmioty są podatnikami podatku od wartości dodanej w swoich krajach. Towar wydawany jest przez pierwszy podmiot, a transport organizuje podmiot z Niemiec (firma B), który towar dostarcza bezpośrednio z firmy A do ostatniego w kolejności kontrahenta (firmy D znajdującej w Belgii lub w Holandii). Ze względu na fakt, że kontrahent niemiecki nie jest zarejestrowany w Polsce dla celów podatku od towarów i usług, Spółka do otrzymanych faktur zakupu wystawia fakturę wewnętrzną naliczając podatek naliczony i należny, wykazując w deklaracji VAT-7 jako dostawę towaru, dla której podatnikiem jest nabywca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż, którą Spółka dokumentuje fakturą na rzecz firmy z Belgii lub Holandii należy uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż na rzecz firmy znajdującej się w Belgii lub w Holandii (udokumentowana fakturą) należy uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 13 ust. 1 powołanej ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

W myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Z postanowień zawartych w ust. 2 powołanego artykułu wynika, że w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.

Na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy o podatku od towarów usług, w przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawa towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów,
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Z przestawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka jako pośrednik uczestniczy w transakcjach, w których polski producent (firma A) sprzedaje towar niemieckiemu podmiotowi (firmie B), a ten Spółce (firmie C), która następnie dostarcza powyższy towar odbiorcy belgijskiemu lub holenderskiemu (firmie D). Wszystkie podmioty są podatnikami podatku od wartości dodanej w swoich krajach. Transport organizuje kontrahent z Niemiec, który dostarcza towar bezpośrednio od polskiego producenta do ostatniego w kolejności kontrahenta, tj. firmy znajdującej na terytorium Belgii lub Holandii.

Powyższe wskazuje, że mamy do czynienia z tzw. transakcją łańcuchową. Zasadnicze znaczenie dla określenia miejsca jej opodatkowania jest ustalenie, której dostawie przypisany jest transport.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny, przy uwzględnieniu zapisu art. 22 ust. 2 zdanie drugie ustawy o podatku od towarów i usług, należy stwierdzić, że transport przyporządkowany jest dostawie dokonanej przez producenta polskiego na rzecz podmiotu niemieckiego. Zatem zgodnie z zapisem ust. 3 pkt 2 powyższego artykułu – miejscem dostawy dokonanej przez Spółkę na rzecz kontrahenta belgijskiego lub holenderskiego, a tym samym miejscem jej opodatkowania jest odpowiednio terytorium Belgii lub Holandii.

W świetle powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro miejscem dokonania dostawy nie jest terytorium Polski, czynność sprzedaży towarów nie stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Określenie charakteru dokonanej przez Spółkę dostawy regulują przepisy kraju, w którym zakończono transport towaru, tj. odpowiednio Belgii lub Holandii. W konsekwencji transakcja sprzedaży dokonana przez Spółkę nie jest objęta zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług na terytorium RP.

Jednocześnie tut. organ informuje, że rozstrzygnięcia kwestii uznania za wewnątrzwspólntowe nabycie czynności zakupu towarów od kontrahenta niemieckiego, które w związku z transakcją wielostronną są przewożone bezpośrednio z terytorium Polski na terytorium Belgii (Holandii), dokonano w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/443-910a/10/RS.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.