Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-176/11-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-04-28
Teza: Możliwość wystawiania rachunków.
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja księgowa; dowód-dowód księgowy; rachunki; rolnik
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 12-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 14.02.2011 r. (data wpływu 18.02.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie możliwości wystawiania rachunków - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18.02.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie możliwości wystawiania rachunków.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo agroturystyczne. Prowadzona przez nią działalność agroturystyczna jest zgłoszona do urzędu gminy C. pod nazwą G. Wynajmowane przez Wnioskodawczynię pokoje znajdują się w budynku mieszkalnym (nie w domkach turystycznych czy pomieszczeniach gospodarczych adaptowanych na cele usługowe). Budynek mieszkalny w którym wynajmowane są pokoje należy do gospodarstwa rolnego położonego w granicach Rzeczpospolitej Polskiej (pomieszczenia pod agroturystykę użytkowane na podstawie umowy użyczenia od rodziców Wnioskodawczyni. Część gruntów użytkowana na podstawie umowy użyczenia. Część gruntów dzierżawiona na podstawie umowy dzierżawy. Budynek mieszkalny w którym wynajmowane są pokoje jest położony w P. (gmina C.), tzn. poza granicami administracyjnymi miasta C., Pokoje wynajmowane są osobom przebywającym na wypoczynku w prowadzonym gospodarstwie – „wypoczynek nocny, zwłaszcza poza domem, w podróży, miejsce tego wypoczynku”. Liczba wynajmowanych pokoi do wyłącznej dyspozycji gości nie przekracza pięciu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prowadząc gospodarstwo agroturystyczne Wnioskodawczyni może wystawiać rachunki dla firm, których pracownicy goszczą na wypoczynku lub noclegu podczas podróży służbowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni powinna wystawiać rachunki na żądanie klienta przebywającego na wypoczynku. Bez znaczenia pozostaje fakt, czy osoba ta przebywa na wypoczynku w podróży turystycznej czy służbowej. Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawczyni podkreśla, iż wynajmując pokoje jako rolnik, pokoje gościnne znajdujące się na terenie wiejskim zwolnione są z podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ liczba tych pokoi nie przekracza pięciu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 9 Ordynacji podatkowej, w świetle którego przez działalność gospodarczą rozumie się każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów prawa działalności gospodarczej, wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność - do przedsiębiorców.

Zatem obowiązek wystawienia rachunków ciąży na podatnikach prowadzących działalność gospodarczą w szerokim rozumieniu tego pojęcia, przy czym jedynie w zakresie realizowanej sprzedaży lub wykonania usługi.

Obowiązek wystawienia przez podatnika rachunku w trybie art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej powstaje jedynie wtedy, gdy zgłosi takie żądanie kupujący lub usługobiorca.

W myśl art. 87 § 4 ww. ustawy żądanie takie pod adresem sprzedawcy (usługobiorcy) rodzi obowiązek wystawienia rachunku, jeżeli zostało zgłoszone do 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Podatnik nie ma bowiem obowiązku wystawienia rachunku, jeżeli żądanie takie zostało zgłoszone po upływie 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Unormowanie to nie powoduje jednak, że podatnik nie może wystawić rachunku, jeżeli nabywca zwróci się o to po upływie terminu 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Stosownie do art. 87 § 3 Ordynacji podatkowej, jeżeli wystawienia rachunku zażądano jeszcze przed wykonaniem usługi lub wydaniem towaru, podatnik obowiązany jest go wystawić nie później niż w terminie 7 dni od dnia wykonania usługi lub wydania towaru. Natomiast gdy żądanie wystawienia rachunku zostało zgłoszone po wykonaniu usługi lub wydaniu towaru, wystawienie rachunku następuje w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia żądania.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż Wnioskodawczyni prowadząc gospodarstwo agroturystyczne może na żądanie usługobiorcy wystawiać rachunki potwierdzające wykonanie usługi najmu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.