Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.882.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-16
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
zobowiązanie-potrącenie (kompensata) zobowiązań
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    W wyniku procesu sądowego wytoczonego bankowi (a dalej wyroku sądu) otrzymała Pani
    propozycję ugody, którą zawarła Pani w dniu (...) 2025 r. Na mocy ugody bank był
    zobowiązany zwrócić Pani nadpłaconą kwotę, zgodnie z poniższym, co wynikało ze
    środków wpłaconych przez Panią w trackie trwania umowy kredytowej:
    „Strony potwierdzają, że Klientowi przysługują następujące roszczenia w stosunku do
    Banku wynikające ze świadczeń spełnionych w wykonaniu Umowy
      - (...) PLN tytułem rat kapitałowo-odsetkowych;
      - (...) PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
      - (...) PLN tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem,
      - (...) PLN tytułem ustalonych przez Strony części odsetek ustawowych za opóźnienie
        wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do Banku (tj. (...)2023 r.) do dnia (...)
        2025 r., tym samym Klientowi przysługują w stosunku do Banku roszczenia o
        zapłatę w wysokości (...) PLN”.
    Wartość kredytu udzielonego Pani przez bank wynosiła (...) PLN, w wynika potrącenia
    kwoty (...) PLN z roszczeniem Banku w wysokości (...) PLN, Bank zobowiązany był do
    zapłaty na Pani rzecz różnicy tj. (...) PLN i taką też kwotę Pani otrzymała.
    W ramach powyższej kwoty tj. (...) PLN część stanowi zwrot środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy umowy kredytowej przekazała Pani do Banku, są to 3 poniższe
    wartości:
      - (...) PLN tytułem rat kapitałowo-odsetkowych;
      - (...) PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
      - (...) PLN tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem;
    Łącznie (...) PLN.
    Natomiast kwota (...) PLN to wartość ustalonych przez Strony części odsetek ustawowych
    za opóźnienie wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do Banku.

## Pytanie

1. Czy kwota, którą Bank wypłacił Wnioskodawcy stanowi po stronie Wnioskodawcy
      przychód?
      Czy otrzymanie zwrotu nadpłaty kredytu ((...) PLN) w wyniku ugody, spowoduje
      powstanie obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy?
    2. Jeśli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ww. pytania nr 1 jest nieprawidłowe, to
      Wnioskodawca zadaje pytanie, czy kwota dodatkowa jest objęta zaniechaniem poboru
      podatku, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
      w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, kwota zwrotu nie stanowi przychodu
    Wnioskodawcy.
    Pojęcie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art.
    11 ust. 1 PIT wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością
    wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 PIT mogą być tylko takie
    świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.

    Kwota obejmuje zwrot środków pieniężnych, które Wnioskodawca wcześniej wpłacił
    Bankowi w trakcie trwania umowy kredytu. W ocenie Wnioskodawcy dochodzi wówczas
    do powrotu w tym zakresie do wcześniej istniejącego stanu posiadania. Kredytobiorca nie
    otrzymał niczego, czego wcześniej sam nie posiadał. Nie doszło zatem do przysporzenia w
    majątku Wnioskodawcy. Nie ma przychodu po stronie Wnioskodawcy.
    Podsumowując, Wnioskodawca otrzymał świadczenie będące ekwiwalentem wydatków,
    które były uprzednio poniesione z jego własnych środków Kwota otrzymana na podstawie
    ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w majątku Wnioskodawcy.
    Wypłata ta jest dla Wnioskodawcy neutralna podatkowo.
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 2, kwota będzie objęta zaniechaniem poboru
    podatku, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Kwota spełnia warunki uznania jej za kwotę umorzenia, o której mowa w § 1 ust. 1. lit. 1
    rozporządzenia. Zdaniem Wnioskodawcy zmiana do Umowy wprowadzana poprzez
    Ugodę w istocie stanowi, że dochodzi do umorzenia nie tylko w zakresie Kwoty umorzenia
    (która jako jeszcze niezapłacona przez Kredytobiorcę, nie miałaby być jak zwrócona przez
    Bank), ale także w zakresie Kwoty dodatkowej Różnica polega jedynie na tym, że Kwotę
    dodatkową Kredytobiorca zdążył już wpłacić Bankowi i dlatego Bank dokonuje czynności
    faktycznej w postaci dokonania jej zwrotu.
    Zwrócona przez Bank kwota stanowi więc w istocie umorzenie wierzytelności z tytuły
    kredytu mieszkaniowego na realizację inwestycji mieszkaniowej Wnioskodawcy i tym
    samym mieści się zdaniem Wnioskodawcy w dyspozycji przepisów rozporządzenia.
    Jednocześnie spełnione są także pozostałe przesłanki zaniechania poboru podatku
    określone w Rozporządzeniu. Kredyt został przeznaczony na zakup mieszkania,
    mieszczącego się w Polsce, w którym nadal Wnioskodawca mieszka - czyli kredyt został
    przeznaczony na inwestycję, której celem jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).

    Z kolei instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe
      za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest
      oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie
      według tej wyższej stopy.
    Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię
    opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że w wyniku ugody Strony dokonają potrąceń wzajemnych
    roszczenia. Na skutek dokonanego potrącenia Bank zobowiązany będzie do zapłaty na
    Pani rzecz pozostałej kwoty Pani roszczenia.
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 Kodeksu
    cywilnego, zgodnie z którym:
      Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z
      nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania,
    do którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń,
    ale wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej

    każda ze stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za
    spłacone. Tym samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego
    uznaje się za równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u
    stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy
    doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z
    pozostałej części długu.
    Mając na uwadze powyższe, w wyniku dokonania przez bank zwrotu na Pani rzecz
    pozostałej kwoty roszczenia otrzymała Pani z powrotem zwrot zapłaconych Bankowi
    kwot. Nie ma zatem podstaw, aby zwróconą przez bank kwotę uznać za przychód
    podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo.
    Tym samym nie ma Pani obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych.
    Skoro zatem kwota zwrotu otrzymana na podstawie porozumienia nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone odsetki
    ustawowe za opóźnienie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od otrzymanych kwot na podstawie ugody zawartej z Bankiem, ani wykazania
    ww. kwot w zeznaniu podatkowym.
    W związku z tym, że Pani stanowisko w odniesieniu do pytania nr 1 jest prawidłowe,
    odpowiedź na pytanie nr 2 uznałem za bezzasadną.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.