Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1/11/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-01-19
Teza: Nabycie wewnątrzwspólnotowe środka do odmrażania o kodzie CN 3820 00 00 z zawartością alkoholu etylowego całkowicie skażonego, zgodnie z rozporządzeniem komisji 3199/93/WE
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe-zharmonizowane wyroby akcyzowe; podatek-podatek akcyzowy; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; skład; zabezpieczenie-zabezpieczenie akcyzowe
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 2-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010r. sygn. akt I GSK 1148/09 uchylającym uchylającym interpretacje indywidualną z dnia 11 grudnia 2008r. znak IBPP3/443-684/08/KO, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2008r. (data wpływu 30 września 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2008r. (data wpływu 1 grudnia 2008r. oraz pismem z dnia 1 grudnia 2008r. (data wpływu 5 grudnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie nabycia wewnątrzwspólnotowego środka zapobiegającego zamarzaniu zawierającego w swoim składzie skażony alkohol etylowy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2008r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 26 listopada 2008r. i 1 grudnia 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nabycia wewnątrzwspólnotowego środka zapobiegającego zamarzaniu zawierającego w swoim składzie skażony alkohol etylowy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca posiada wiążącą Informację Taryfową wydana przez niemieckie organy w dniu 25 czerwca 2008r.

Wnioskodawca zwraca się z zapytaniem, czy kupując towar CN 3820 0000 zgodny w swym składzie z WIT – środek zapobiegający zamarzaniu CN 3820 0000 (koncentrat do spryskiwaczy) od niemieckiego kontrahenta, zostanie nałożona akcyza lub inne należności celne lub podatkowe.

Czy WIT niemiecki jest uznawany w Polsce.

Towar powinien być sklasyfikowany pod kodem celnym CN 38 20 0000, zostanie nałożony podatek akcyzowy w Polsce.

Towar ma skład zgodny ze skażeniem na 100L:

*   alkohol etylowy około 94—99,8%,
*   izopropylalkohol 3%,
*   benzoesan denaturujący 2 gramy
*   środek powierzchniowo – czynny Tenside 0,05%.

Wezwaniem z dnia 17 listopada 2008r. tut. Organ wezwał Wnioskodawcę o uzupełnienie wniosku poprzez wskazanie:

*   podanie w którym kraju został całkowicie skażony alkohol etylowy, zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (WE) 3199/93 z dnia 23 listopad 1993r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. U. UE L Nr 288 str. 12 ze zm.) będący składnikiem środka zapobiegającego zamarzaniu,
*   czy nabywany środek zapobiegający zamarzaniu będzie skażony zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (WE) 3199/93 substancjami skażającymi w załączniku do ww. rozporządzenia dla kraju Wspólnoty z którego będzie nabywany środek zapobiegający zamarzaniu,
*   jakiego rodzaju należności celno-podatkowe są przedmiotem zapytania zawartego w przedmiotowym wniosku, bowiem w poz. 45 wniosku – Przepisy prawa podatkowego – wskazano jedynie podatek akcyzowy i skład podatkowy.

Wnioskodawca pismem z dnia 26 listopada 2008r. uzupełnił zdarzenie przyszłe w następujący sposób:

*   nabywany z Niemiec - Wnioskodawca nie zna kraju gdzie dokonano skażenia. Będzie nabywany z Nieniec do Polski, a skażenie będzie łotewskie, węgierskie lub innego kraju członkowskiego,
*   będzie skażony zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia WE 3199/93 o skażeniu innym niż skąd jest nabywany, a nabycie będzie z Niemiec,
*   czy oprócz podatku akcyzowego lub jego zwolnieniu będzie nałożone jakieś inne zobowiązanie wobec budżetu Państwa.

Pismem z dnia 1 grudnia 2008r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w następujący sposób:

Towar, środek zapobiegający zamarzaniu o kodzie CN 38200000, zakupiony od niemieckiego kontrahenta nie jest obciążony podatkiem akcyzowym. Również zawarty w tym produkcie alkohol etylowy nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, gdyż będzie on skażony zgodnie z wymogami Rozporządzenia Komisji (WE) NR 3199/93.

Zgodnie z treścią tego rozporządzenia państwa członkowskie mają obowiązek respektować sposób skażenia alkoholu etylowego określony tym rozporządzeniem.

Jednocześnie każde z państw członkowskich ma prawo określić dodatkowe wymagania, jakim ma podlegać obrót alkoholem etylowym aby podlegał on zwolnieniu na terytorium danego państwa Polska skorzystała z tego uprawnienia i w rozporządzeniu MF w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w § 18 ust. 1 określiła dodatkowe wymogi jakie musi spełnić nabywca alkoholu etylowego skażonego wykorzystujący ten wyrób do produkcji, miedzy innymi, płynów usuwających oblodzenie o kodzie CN 38 20000.

Jednakże w opisywanym stanie faktycznym będziemy mieć do czynienia z sytuacją, w której Wnioskodawca nie będzie producentem płynu do spryskiwacza, a więc nie będzie nabywcą alkoholu etylowego skażonego, tylko będzie nabywał gotowy produkt (środek zapobiegający zamarzaniu o kodzie CN 38200000) z zawartością alkoholu etylowego skażonego w sposób określony w ww. rozporządzeniu MF, a więc zwolniony od podatku akcyzowego na wcześniejszym etapie obrotu.

Również § 18 ust. 8 ww. rozporządzenia MF w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego nie będzie miał zastosowania w opisywanej sytuacji, gdyż przepis ten mówi o nabyciu wewnątrzwspólnotowym płynów usuwających oblodzenie, zawierających w swym składzie alkohol etylowy, czyli o sytuacji, w której alkohol etylowy nie został skażony, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie będzie miała miejsca.

Nie ma potrzeby zgłaszania przywozu środka zapobiegającego zamarzaniu o kodzie CN 38200000 z zawartością alkoholu etylowego skażonego w sposób prawidłowy zgodnie z wymogami rozporządzenia WE NR 3199/93. Produkt ten nie jest alkoholem etylowym skażonym służącym do produkcji środka zapobiegającego zamarzaniu, tylko jest już gotowym wyrobem z zawartością alkoholu etylowego skażonego zgodnie z wymogami określonymi przepisami prawa.

Zdaniem Wnioskodawcy nie ma również znaczenia, czy alkohol etylowy użyty do produkcji środka zapobiegającego zamarzaniu będzie skażony substancjami wskazanymi przez kraj Wspólnoty, z którego będzie nabywany środek zapobiegający zamarzaniu. Zgodnie z zapisami art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG Państwa Członkowskie są zobowiązane zwolnić z podatku akcyzowego alkohole, które są skażone zgodnie z wymogami jakiegokolwiek Państwa Członkowskiego. Rozporządzenie WE 3199/93 w załączniku wskazuje substancje skażające, które są wykorzystywane w każdym Państwie Członkowskim do celów całkowitego skażenia alkoholi. Zgodnie z powyższym nie ma znaczenia na terenie jakiego kraju nastąpiło prawidłowe, zgodne z załącznikiem do Rozporządzenia Komisji, skażenie alkoholu etylowego zawartego w nabywanych przeze Wnioskodawcę środkach zapobiegających zamarzaniu.

Oczywiście każde Państwo Członkowskie, zgodnie z przepisami Wspólnoty Europejskiej, ma prawo do wprowadzenia dodatkowych warunków regulujących kwestie zwolnienia alkoholu etylowego od podatku akcyzowego, ale w zakresie miejsca dokonania skażenia takie regulacje nie zostały wprowadzone przez polskiego ustawodawcę, a więc tym samym nie ma znaczenia na terenie, którego z Państw Członkowskich, zgodnie z wymogami rozporządzenia WE 3199/93, nastąpiło skażenie alkoholu etylowego zawartego w środku zapobiegającym zamarzaniu nabywanego przez Wnioskodawcę od niemieckiego kontrahenta. Znaczenie ma jedynie fakt zastosowania skażalników wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy na ten towar należy mieć skład podatkowy?

Czy podatek akcyzowy zostanie nałożony i w jakiej wysokości?

Czy należy zgłaszać przywóz takiego towaru?

Czy zostaną nałożone inne należności podatkowe?

Zdaniem Wnioskodawcy na towarze nie ciąży podatek akcyzowy oraz inne obciążenia podatkowe i celne, nie trzeba mieć składu podatkowego oraz niemiecki WIT powinien być bezwzględnie uznawany w Polsce. Nie ma potrzeby zgłaszać przywozu tego towaru. Można sprowadzać do Polski środek zapobiegający zamarzaniu zawierający w swym składzie alkohol etylowy skażony na podstawie rozporządzenia UE 3199 obojętnie jakim skażeniem wymienionym w tym rozporządzeniu i z różnych krajów i stawka akcyzy będzie 0%.

W dniu 11 grudnia 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający z upoważnienia Ministra Finansów wydał interpretację przepisów prawa podatkowego znak: IBPP3/443-684/08/KO dotyczącą podatku akcyzowego, w zakresie nabycia wewnątrzwspólnotowego środka zapobiegającego zamarzaniu zawierającego w swoim składzie skażony alkohol etylowy, uznając stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Pismem z dnia 23 grudnia 2008 r. (data wpływu 29 i 30 grudnia 2008r.) złożonym na podstawie art. 52 § 3 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wnioskodawca wezwał tut. organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 11 grudnia 2008 r. znak: IBPP3/443-684/08/KO.

W odpowiedzi na wezwanie, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach pismem z dnia 26 stycznia 2009r. znak: IBPP3/443W-3/08/KO (doręczonym 30 stycznia 2009r.) podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 11 grudnia 2008 r. znak: IBPP3/443-684/08/KO.

Wnioskodawca na pisemną interpretację indywidualną z dnia 11 grudnia 2008r. znak: IBPP3/443-684/08/KO złożył skargę z dnia 2 marca 2009 r. (data wpływu 4 marca 2009r.), w której wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej z dnia 11 grudnia 2008r. oraz o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 8 lipca 2009r. sygn. akt. I SA/Op 208/09 oddalił skargę na interpretację indywidualną z dnia 11 grudnia 2008r. znak IBPP3/443-684/08/KO.

Od powyższego wyroku Wnioskodawca złożył w dniu 11 września 2009r. skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 października 2010r. sygn. akt I GSK 1148/09 uchylił zaskarżony wyrok oraz interpretację z dnia 11 grudnia 2008r. znak IBPP3/443-684/08/KO.

W dniu 9 grudnia 2010r. do tut. organu wpłynęło ostateczne orzeczenie Sądu.

Mając na uwadze rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010r. sygn. akt I GSK 1148/09 stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) wyroby akcyzowe to wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Stosownie zaś do art. 2 pkt 2 ww. ustawy wyroby akcyzowe zharmonizowane to paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 2 do ustawy.

W poz. 38 załącznika nr 1 do ww. ustawy oraz w poz. 29 załącznika nr 2 do ww. ustawy zostały wymienione środki zapobiegające zamarzaniu i pozostałe płyny usuwające oblodzenie, zawierające w swym składzie alkohol etylowy o kodzie CN ex 3820 00 00.

Równocześnie zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnatrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowym w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN).

Powyższe oznacza również, iż wyodrębnienie wyrobów akcyzowych podlegających podatkowi akcyzowemu następuje wyłącznie w oparciu o klasyfikacje tych wyrobów akcyzowych przy zastosowaniu Scalonej Nomenklatury CN. Klasyfikacja poszczególnych wyrobów akcyzowych zawarta w ww. załącznikach nr 1 i 2 ustawy oparta została na zasadzie wyłączności, co oznacza, iż zaklasyfikowanie (przy pomocy Scalonej Nomenklatury) określonego wyrobu do konkretnej pozycji załącznika wyklucza zaklasyfikowanie tego samego wyrobu do innej pozycji tegoż załącznika.

Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego zauważa się, iż skoro produkt, mający być przedmiotem nabycia, który zostanie zgodnie z niemieckim WIT zaklasyfikowany do kodu 3820 00 00, jest wymieniony w pozycji 38 załącznika nr 1 i poz. 29 załącznika nr 2 do ustawy, to tym samym jest on wyrobem akcyzowym zharmonizowanym podlegającym regulacjom cyt. ustawy o podatku akcyzowym.

Równocześnie w tym miejscu należy zwrócić uwagę na definicje alkoholu etylowego zawartą w art. 72 ust. 1 ww. ustawy o podatku akcyzowym. Na mocy przedmiotowej definicji alkoholem etylowym są wszelkie wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2 % objętości oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.91.10, 15.92.11 i 15.92.12 oraz kodami CN 2208 i 2207, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego grupowania PKWiU i kodu CN oraz napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony spirytus oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.91.10 i 15.92.11 oraz kodami CN 2208 i 2207 10 00, a także wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 22 % objętości, oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.93.11, 15.93.12, 15.94.10 i 15.95.10 oraz kodami CN 2204 10, 2204 21 10, 2204 29 10, 2204, 2206 00 i 2205.

Tym samym poza sporem pozostaje okoliczność, że wchodzący w skład wyrobu o kodzie CN 3820 00 00 alkohol etylowy jest sam w sobie wyrobem akcyzowym wymienionym w załączniku nr 1 i w załączniku nr 2 do ustawy.

Podkreślić jednakże należy, iż skoro w treści art. 72 ust. 1 cyt. ustawy odróżniono wyrób akcyzowy od wyrobu, którego częścią jest wyrób akcyzowy, to prowadzi to do wniosku, że wyrób do którego użyto alkohol etylowy i w związku z tym stał się on częścią tego wyrobu, nie staje się przez to wyrobem akcyzowym zharmonizowanym w postaci alkoholu etylowego. Zauważyć ponadto należy, iż przedmiotowy wyrób o kodzie CN 3820 00 00 (środek zapobiegający zamarzaniu zawierający w swym składzie alkohol etylowy skażony na podstawie rozporządzenia komisji 3199/93/WE) nie jest oznaczony CN, o którym mowa w art. 72 ust. 1 powołanej ustawy. Powyższe oznacza, że z treści art. 72 ust. 1 ustawy nie wynika, aby każdy wyrób akcyzowy, który w swoim składzie zawiera alkohol etylowy miał być opodatkowany podatkiem akcyzowym według dwóch różnych stawek odpowiednio przyporządkowanych dla alkoholu etylowego i środka zapobiegającego zamarzaniu zawierającego w swym składzie alkohol etylowy. Tym samym przedmiotowy wyrób winien być opodatkowany stawką akcyzy właściwą dla wyrobu akcyzowego zharmonizowanego o kodzie CN 3820 00 00.

Stosownie do powyższego w stosunku do nabywanego wewnątrzwspólnotowo wyrobu o kodzie CN 3820 00 00 (środka zapobiegającego zamarzaniu zawierający w swym składzie alkohol etylowy skażony na podstawie rozporządzenia komisji 3199/93/WE) nie mają zastosowania regulacje zawarte w przepisach art. 18 ust. 1, ust. 2 i ust. 2c rozporządzenia ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t.j. Dz.U. z 2006r. nr 72, poz. 500 ze zm.).

Z załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), zawierającego tabelę stawek akcyzy dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo i importowanych wynika, iż środki zapobiegające zamarzaniu i pozostałe płyny usuwające oblodzenie, zawierające w swym składzie alkohol etylowy, o kodzie CN 3820 00 00, nie zostały wymienione w poz. 1-23, a więc stawka podatku akcyzowego dla takich wyrobów, zgodnie z poz. 24 wynosi 0 zł (stawka zero).

Z przedstawionego przez wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego wynika, że nabywany wyrób o kodzie CN 3820 00 00 z zawartością alkoholu całkowicie skażonego na podstawie rozporządzenia komisji 3199/93/WE, który to alkohol został zwolniony z akcyzy na wcześniejszym etapie obrotu. Z takiego stanu wynika, iż nabywany w państwie członkowskim (Niemczech) wyrób z zawartością alkoholu etylowego, nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi jako wyrób gotowy i dopuszczony do konsumpcji w tym państwie korzysta ze zwolnienia zgodnie z dyrektywą Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych.

Zauważyć bowiem należy, iż zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 lit. b Dyrektywy Rady 92/83/EWG, Państwa Członkowskie zwalniają produkty objęte niniejszą dyrektywą z ujednoliconego podatku akcyzowego na warunkach, które zostaną przez nie określone w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów gdy są one denaturowane zgodnie z wymogami każdego Państwa Członkowskiego i używane do wytwarzania jakiegokolwiek produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi.

Zgodnie z powyższym w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego wyrób o kodzie CN 3820 00 00, z zawartością alkoholu całkowicie skażonego, zgodnie z rozporządzeniem komisji 3199/93/WE, zwolnionego z akcyzy w państwie członkowskim, który jako wyrób gotowy wprowadzony do konsumpcji w tym państwie członkowskim nie jest objęty podatkiem akcyzowym, wyrób ten nie nabywany jest z zastosowaniem procedury przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą. Tym samym art. 55 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym dotyczący zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym w odniesieniu do przedmiotowego wyrobu nie ma zastosowania.

Ponadto wyjaśnić należy, iż Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania (Dz. U. Nr 89, poz. 849 ze zm.) wskazał w § 2b ust. 1, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do których w państwie nabycia nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy i do których stosuje się na terytorium kraju stawkę podatku akcyzowego inną niż stawka 0, ich przemieszczenie na terytorium kraju i wprowadzenie do składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy odbywa się z zastosowaniem dokumentów handlowych. Stosownie zaś do ust. 2 art. 2b ww. rozporządzenia w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego, o którym mowa w ust. 1, wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do których stosuje się stawkę podatku akcyzowego inną niż stawka 0, nabywający przed wprowadzeniem tych wyrobów na terytorium kraju dokonuje zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, określonego na podstawie odrębnych przepisów.

Środek zapobiegający zamarzaniu klasyfikowany do kodu CN 3820 00 00 wymieniony został pod poz. 31 załącznika do ww. rozporządzenia zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do których nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy. Ponadto jak wyżej wykazano przedmiotowy wyrób o kodzie CN 3820 00 00 objęty jest zerową stawką podatku akcyzowego.

Stosownie zatem do powyższego w przypadku nabycia środka zapobiegającego zamarzaniu zawierającego w swym składzie alkohol etylowy całkowicie skażony na podstawie rozporządzenia komisji 3199/93/WE o kodzie CN 3820 00 00, objętego zerową stawka podatku akcyzowego dla którego nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy, ani procedury przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą nie jest wymagane prowadzenie składu podatkowego ani dokonanie zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym przedmiotowego wyrobu.

W kwestii prawa podatkowego dotyczącego nałożenia innych należności budżetowych stwierdza się, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o VAT przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a\-z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

W przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury – art. 20 ust. 6 ustawy o VAT.

W myśl art. 20 ust. 7 ustawy o VAT przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do faktur wystawianych przez podatnika podatku od wartości dodanej potwierdzających otrzymanie przez niego od podatnika całości lub części należności przed dokonaniem dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy równocześnie zauważyć, iż tutejszy organ nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego wyrobów do grupowania klasyfikacyjnego CN, w związku z tym w niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi wyłącznie w oparciu o klasyfikację wskazaną przez Wnioskodawcę. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania wyrobów akcyzowych. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, należy zwrócić się do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź.

Ponadto w niniejszej ocenie przyjęto, że wyrób zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy jest skażony zgodnie z rozporządzeniem komisji 3199/93/WE.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej interpretacji z dnia 11 grudnia 2008r., uchylonej następnie w postępowaniu sądowym przez Naczelny Sąd Administracyjny..

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.