Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.341.2018.1.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-04
Teza: Czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 58 wynagrodzenia pracowników Spółki, w części finansowanej ze środków unijnych, o których mowa wcześniej będą stanowiły koszt uzyskania przychodów dla Spółki?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-fundusz unijny; pracownik; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 lipca 2018 r. (data wpływu 10 lipca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wynagrodzenia pracowników Spółki, w części finansowanej ze środków unijnych, będą stanowiły koszt uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2018 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wynagrodzenia pracowników Spółki, w części finansowanej ze środków unijnych, będą stanowiły koszt uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Udziałowcami Spółki są: K. G. i P. G., osoby te są jednocześnie Członkami Zarządu Spółki oraz pracownikami Spółki na podstawie umowy o pracę.

Z dniem 2 lipca br. Spółka rozpoczęła realizację projektu współfinansowanego ze środków europejskich w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa: 1 BADANIA I INNOWACJE, Działanie: 1.2. Celem projektu jest: Stworzenie platformy wsparcia dla badań nieniszczących.

Jednym z elementów składowych dofinansowania ze środków unijnych jest dofinansowanie wynagrodzenia stanowisk pracy w wymiarze 2 etaty + 2/3 etatu. Z dniem 2 lipca br. Spółka oddelegowuje pracownika P. G. do wykonywania obowiązków programisty w ramach realizowanego projektu w wymiarze 1 etat. Z dniem 1 października br. Spółka planuje oddelegować pracownika K. G. do wykonywania obowiązków radiologa w wymiarze 2/3 etatu. Wynagrodzenia pracowników z tytułu umów o pracę będą dofinasowane ze środków unijnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 58 wynagrodzenia pracowników Spółki, w części finansowanej ze środków unijnych, o których mowa wcześniej będą stanowiły koszt uzyskania przychodów dla Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 58, wynagrodzenia pracowników nie będą stanowiły kosztu uzyskania przychodów dla Spółki z uwagi na fakt, że są finansowane dochodami wolnymi od podatku, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 52 i 53.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie nadmienia się, że w kontekście zadanego pytania, wyznaczającego zakres rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia nie była ocena, czy otrzymane środki unijne w ramach dofinansowania projektu stanowią dochody wolne od podatku, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 52 i 53 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej: „updop”). Ww. kwestię przyjęto jako element opisu sprawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Podstawą zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku miedzy ponoszonymi kosztami, a osiąganymi przychodami. Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących warunków:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik);
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
*   został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;
*   został właściwie udokumentowany;
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim. Za koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami są uznawane takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Natomiast do kosztów pośrednich zaliczane są wydatki związane z całokształtem działalności podatnika, wynikające w szczególności z konieczności wywiązania się przez niego z obowiązków nałożonych innymi przepisami prawa, czy też warunkujące prowadzenie tej działalności. Koszty te, chociaż niewątpliwie związane są z przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami i nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie wystąpi przychód uzasadniający potracenie tych kosztów.

Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

W przypadku kosztów wynagrodzeń pracowniczych, zasady ich zaliczania do kosztów uzyskania przychodów zostały wskazane w art. 15 ust. 4g oraz art. 16 ust. 1 pkt 57 updop.

Zgodnie z art. 15 ust. 4g updop, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 57 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. poz. 1052 oraz z 2017 r. poz. 60), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g.

Z treści wniosku wynika, że 2 lipca br. Spółka rozpoczęła realizację projektu współfinansowanego ze środków europejskich w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020. Jednym z elementów składowych dofinansowania ze środków unijnych jest dofinansowanie wynagrodzenia stanowisk pracy w wymiarze 2 etaty + 2/3 etatu. Z dniem 2 lipca br. Spółka oddelegowuje pracownika P. G. do wykonywania obowiązków programisty w ramach realizowanego projektu w wymiarze 1 etat. Z dniem 1 października br. Spółka planuje oddelegować pracownika K. G. do wykonywania obowiązków radiologa w wymiarze 2/3 etatu. Wynagrodzenia pracowników z tytułu umów o pracę będą dofinasowane ze środków unijnych.

Mając na uwadze opisane we wniosku zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, w rozpatrywanej sprawie istotny jest art. 16 ust. 1 pkt 58 updop, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52, 53, 55 i 59.

Biorąc pod uwagę przytoczony powyżej stan prawny oraz fakt, że w toku realizacji projektu Spółka uzyskuje przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 52 i 53 updop, to wydatki pokryte z tego przychodu nie będą stanowiły dla Spółki kosztów uzyskania przychodu zgodnie z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 58 updop.

Reasumując, wydatki na wynagrodzenia pracowników dofinansowane ze środków unijnych, należy przyporządkować do wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodu zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 16 ust. 1 pkt 58 updop.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.