Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.67.2025.4.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-01
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej dot. podatku od towarów
i usług w zakresie uznania za podatnika przy sprzedaży
nieruchomości.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
teren-teren niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 28 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek o nr 1/14,1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19, 1
    /20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24 powstałych w wyniku podziału działki 1/13.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 marca 2025 r. (wpływ 17
    marca 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A. (zwana dalej: Wnioskodawczynią) jest właścicielką nieruchomości, których część
    planuje sprzedać.
    Przedmiotowe nieruchomości zostały pierwotnie nabyte przez rodziców Wnioskodawczyni.
    Działka nr 1 została nabyta przez rodziców Wnioskodawczyni (...) 1970 r., natomiast
    działka nr 2 została nabyta (...) 1974 r. Obie działki były przez nich wykorzystywane do
    prowadzenia działalności rolniczej.
    W 2006 r. po śmierci rodziców, Wnioskodawczyni w drodze podziału spadku na podstawie
    postanowienia Sądu Rejonowego w (...) stała się wyłączną właścicielką przedmiotowych
    nieruchomości. Wnioskodawczyni wykorzystuje przedmiotowe nieruchomości, od
    momentu ich nabycia, do kontynuowania prowadzenia działalności rolniczej.
    Wnioskodawczyni z tytułu prowadzonej działalności rolniczej podlega opodatkowaniu
    podatkiem rolnym. Nie prowadzi działów specjalnych produkcji rolnej, ani żadnej innej
    działalności gospodarczej.
    Nabyte przez Wnioskodawczynię w drodze spadku nieruchomości składały się z dwóch
    sąsiadujących ze sobą działek niezabudowanych stanowiących grunty orne (oznaczone w
    ewidencji gruntów i budynków nr 1 i 2), objętych odrębnymi księgami wieczystymi oraz
    działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi (działka
    oznaczona w ewidencji gruntów i budynków nr 3). Oprócz wyżej wymienionych działek
    Wnioskodawczyni nie posiada żadnych innych nieruchomości.
    Z uwagi na postępujący spadek opłacalności prowadzonej produkcji rolnej, wzrastające
    ryzyko wystąpienia suszy oraz rosnące koszty związane z utrzymaniem gruntów rolnych w
    stanie nadającym się do uprawy (przedmiotowe nieruchomości obejmują grunty rolne
    oznaczone klasą IVa i V, tym samym dla osiągnięcia odpowiedniego poziomu produkcji
    wymagane jest regularne nawożenie), Wnioskodawczyni podjęła decyzję o wycofaniu
    części posiadanych nieruchomości (działki nr 1 i 2) z działalności rolniczej do majątku
    prywatnego i ich sprzedaży. Pozostawienie nieruchomości poza produkcją rolną, również
    generowałoby koszty związane z regularnym wykaszaniem, co biorąc pod uwagę
    powierzchnię (prawie (...) ha) przedmiotowych nieruchomości, byłoby znacznym

    obciążeniem finansowym. Z tego powodu Wnioskodawczyni zdecydowała się na sprzedaż
    działki nr 1, po wycofaniu jej z działalności rolniczej do majątku prywatnego. Aktualnie na
    działce przeznaczonej do sprzedaży oraz działce nr 3 Wnioskodawczyni nadal prowadzi
    działalność rolniczą.
    Nieruchomości przeznaczone do sprzedaży były objęte dwoma księgami wieczystymi, w
    związku z tym, w celu sprzedaży, konieczne było przeprowadzenie podziału. Dla obszaru,
    gdzie położone są przedmiotowe nieruchomości nie ma opracowanego miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z informacjami uzyskanymi w urzędzie
    gminy, w celu przeprowadzenia podziału przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawczyni
    musiała w pierwszej kolejności wystąpić o wydanie warunków zabudowy dla obszaru
    przeznaczonego do sprzedaży. Dopiero po wydaniu takiej decyzji, w oparciu o jej
    założenia, możliwe było przeprowadzenie podziału.
    Działka Wnioskodawczyni nr 1 sąsiaduje z działką nr 4 należącą do brata Wnioskodawczyni
    i jego małżonki. Po konsultacjach z geodetą oraz przeprowadzonej analizie
    obowiązującego dla przedmiotowego obszaru Studium Uwarunkowań i Kierunków
    Zagospodarowania Przestrzennego (uchwała Nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...) 2011 r.,
    zmieniona uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...) 2016 r. zwane dalej: „Studium”),
    Wnioskodawczyni zdecydowała się na dokonanie podziału działek, przy jednoczesnym
    podziale działki nr 4 należącej do brata Wnioskodawczyni i jego żony.
    Podział ten umożliwił późniejsze połączenie niektórych wydzielonych działek i
    optymalizację powierzchni przeznaczonej pod zabudowę. Dzięki temu możliwe było
                            2uzyskanie działek o powierzchniach ok. (...) m według zaleceń Studium. Ze względu na
    kształt działki nr 1 niemal niemożliwe byłoby uzyskanie działek o optymalnej powierzchni,
    które nadawałyby się do sprzedaży i zapewnienie dojazdu do nich. Trudno byłoby również
    uzyskać decyzję o warunkach zabudowy. Zgodnie z załącznikiem nr 2 do Studium (Część B)
    w części dotyczącej wskaźników zagospodarowania terenu wskazano, że optymalna
    wielkość działki budowlanej dla budynku wolnostojącego w zabudowie mieszkaniowej
                    2jednorodzinnej wynosi (...) m.
    Na wniosek złożony w maju 2020 r. przez Wnioskodawczynię oraz jej brata i jego małżonki
    (...) 2020 r. została wydana decyzja Wójta Gminy (...) o ustaleniu warunków zabudowy. Na
    mocy wyżej wymienionej decyzji na terenie działek oznaczonej w ewidencji gruntów nr 1 i
    2 należącej do Wnioskodawczyni oraz działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr 4
    należącej do brata Wnioskodawczyni i jego małżonki działki te zostały przeznaczone pod
    zabudowę mieszkaniową. Zgodnie z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy na terenie
    działek nr 4 oraz 1 oraz 2 możliwa jest budowa maksymalnie jedenastu budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych oraz budowa drogi wewnętrznej.
    W wyniku podziału z działki nr 2 o pow. (...) ha zostały utworzone nowe działki;
    2/1 o powierzchni (...) ha, 2/2 o powierzchni (...) ha, 2/3 o powierzchni (...) ha, 2/4 o
    powierzchni (...) ha, 2/5 o powierzchni (...) ha, 2/6 o powierzchni (...)ha, 2/7 o powierzchni
    (...) ha, 2/8 o powierzchni (...) ha.
    Z kolei dla działki nr 1 o pow. (...)ha decyzją z (...) 2022 r. został zatwierdzony następujący
    podział:
    1/1 o powierzchni (...) ha, 1/2 o powierzchni (...) ha, 1/3 o powierzchni (...) ha, 1/4 o
    powierzchni (...) ha, 1/5 o powierzchni (...) ha, 1/6 o powierzchni (...) ha, 1/7 o powierzchni
    (...) ha, 1/8 o powierzchni (...) ha, 1/9 o powierzchni (...) ha, 1/10 o powierzchni (...) ha, 1/11
    o powierzchni (...) ha, 1/12 o powierzchni (...) ha, 1/13 o powierzchni (...) ha.
    Działki nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 2/1, 2/2, 2/3, 2/4, 2/5, 2
    /6, 2/7, 2/8 zostały przeznaczone do zabudowy na mocy decyzji o ustaleniu warunków
    zabudowy z (...) 2020 r. Powstałe w wyniku podziału działki nr 2/8 oraz 1/10 zostały
    przeznaczone pod budowę drogi wewnętrznej. Natomiast w momencie wydania decyzji o
    podziale nieruchomości z (...) 2022 r. działka nr 1/13 nie została przeznaczona pod

    zabudowę – nadal stanowiła grunt orny. Wszystkie wymienione wyżej działki, powstałe w
    wyniku podziału działek nr 1 i 2 zostały przeznaczone do sprzedaży.
    Z kolei w 2024 roku Wnioskodawczyni zdecydowała się dokonać podziału działki nr 1/13 o
    powierzchni (...) ha i w konsekwencji działka została podzielona na 11 mniejszych działek o
    następujących powierzchniach:
    1/14 o powierzchni (...) ha, 1/15 o powierzchni (...) ha, 1/16 o powierzchni (...) ha, 1/17 o
    powierzchni (...) ha, 1/18 o powierzchni (...) ha, 1/19 o powierzchni (...) ha, 1/20 o
    powierzchni (...) ha, 1/21 o powierzchni (...) ha, 1/22 o powierzchni (...) ha, 1/23 o
    powierzchni (...) ha, 1/24 o powierzchni (...) ha.
    Wnioskodawczyni podkreśliła, iż przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej są wyłącznie działki o nr 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/22, 1
    /23, 1/24 powstałe w wyniku podziału działki 1/13. Wszystkie wymienione wyżej działki,
    powstałe w wyniku podziału działki nr 1/13 zostały przeznaczone do sprzedaży. Przy czym
    działka nr 1/14 będzie stanowić drogę wewnętrzną do pozostałych działek.
    Działki objęte zakresem postawionych we wniosku pytań nie były, nie są i nie będą
    udostępniane innym osobom na podstawie umów cywilnoprawnych. Również działka nr 1
    przed jej podziałem nie była udostępniana osobom trzecim na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Wszystkie działki objęte zakresem postawionych pytań we wniosku o
    interpretację, które Wnioskodawczyni zamierza sprzedać są działkami niezabudowanymi.
    Wydzielone w opisany powyżej sposób działki o nr 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24 zostaną
    sprzedane razem z działkami należącymi do brata Wnioskodawczyni i jego żony, dzięki
    czemu możliwe będzie uzyskanie finalnie działek o optymalnej powierzchni wynoszącej ok.
      2(...) m wynikającej ze Studium. Osiągnięcie optymalnej powierzchni będzie odbywało się
    w następujący sposób: nabywca w celu nabycia gruntu do budowy domu, dokona zakupu
    działki należącej do Wnioskodawczyni oraz brata Wnioskodawczyni i jego żony, które po
    nabyciu będą stanowiły jedną nieruchomość. Natomiast pozostałe działki o nr 1/15, 1/16, 1
    /17, 1/18 i 1/19 będą sprzedawane samodzielnie – tzn. nie będą łączone z działkami
    należącymi do brata Wnioskodawczyni i jego małżonki. Nie wszystkie działki będą
    sprzedane w tym samym czasie. Wnioskodawczyni planuje, iż sprzedaż działek
    przeznaczonych do sprzedaży nastąpi stopniowo i może zająć kilka lat.
    Wnioskodawczyni nie jest ani nie była w przeszłości zarejestrowana jako czynny podatnik
    podatku VAT. Wnioskodawczyni nie posiadała ani nie posiada również statusu rolnika
    ryczałtowego, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: „UPTU”). Z działek objętych
    zakresem przedmiotowego wniosku w przeszłości były dokonywane zbiory. Jednak
    produkty rolne i zbiory nie były sprzedawane, ponieważ Wnioskodawczyni prowadziła
    działalność rolniczą wyłącznie na własny użytek. Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie
    prowadzi działów specjalnych produkcji rolnej, ani żadnej innej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła działalności polegającej na obrocie
    nieruchomościami, zaś przedmiotowe nieruchomości nie zostały nabyte w celach
    odsprzedaży, czy też inwestycyjnych. Decyzja o sprzedaży nieruchomości wycofanych z
    działalności rolniczej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni jest spowodowana
    koniecznością ograniczenia rozmiaru prowadzonej działalności rolniczej (pogarszająca się
    opłacalność produkcji rolnej, wzrastające ryzyko występowania suszy, koszty utrzymania
    nieuprawianej ziemi).
    Wnioskodawczyni nie posiada żadnych innych nieruchomości poza wymienionymi we
    wniosku, które byłyby przeznaczone do sprzedaży. Oprócz działek objętych przedmiotem
    wniosku (nr 1 i 2), Wnioskodawczyni jest również właścicielką działki zabudowanej nr 3 w
    (...), na terenie której znajduje się budynek, w którym Wnioskodawczyni obecnie mieszka.
    Nieruchomość tą Wnioskodawczyni nabyła w drodze spadku po rodzicach. Nieruchomość
    nie będzie przeznaczona do sprzedaży.

    Wnioskodawczyni na ten moment nie podpisała żadnej umowy przedwstępnej na
    sprzedaż nieruchomości. Wnioskodawczyni nie zamierza podpisywać żadnych umów
    przedwstępnych. Jeżeli jednak zawarcie umowy przedwstępnej z kupującym będzie
    konieczne, to umowa taka nie będzie zawierała żadnych innych postanowień oprócz
    ustaleń dotyczących sposobu i terminu zapłaty ceny. Wnioskodawczyni również podkreśla,
    że nie udzieliła i nie będzie udzielać żadnych pełnomocnictw przyszłemu nabywcy gruntów
    w celu występowania w jej imieniu w sprawach dotyczących przedmiotowych
    nieruchomości.
    Wydzielone przez Wnioskodawczynię działki przeznaczane do sprzedaży nie są ogrodzone.
    Nie ma do nich również doprowadzonych mediów (brak indywidulanych przyłączy na
    wydzielanych działkach). Wnioskodawczyni nie zamierza grodzić przedmiotowych działek
    oraz dokonywać ich uzbrajania w media (woda, gaz, prąd, itp.). Nabywcy będą musieli
    samodzielnie dokonać wskazanych czynności. Przed sprzedażą działek wyodrębnionych
    geodezyjnie z działki nr 1 Wnioskodawczyni nie zamierza dokonywać żadnych czynności
    mających na celu podniesienie wartości działek ani nie zamierza ponosić żadnych
    nakładów w celu podniesienia wartości działek ani dokonywać żadnych remontów.
    W celu sprzedaży działek 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24 nie
    były, nie są i nie będą podjęte żadne działania marketingowe. Przy poszukiwaniu
    nabywców Wnioskodawczyni nie korzystała/nie korzysta z usług pośrednika
    nieruchomości. O zamiarze sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawczyni będzie
    informować poprzez dostępny w sieci internetowej serwis ogłoszeniowy. Dodatkowo
    Wnioskodawczyni zamierza pozyskać nabywcę/nabywców dla sprzedawanych działek w
    ramach tzw. poczty pantoflowej, czyli dzieląc się informacją o zamiarze sprzedaży działek
    wśród swojej rodziny i znajomych.
    W uzupełnieniu do wniosku, udzieliła Pani odpowiedzi, na zadane przez Organ pytania w
    wezwaniu:
    1. Czy wobec wskazania w opisie sprawy, że:
    Wydzielone przez Wnioskodawczynię działki przeznaczane do sprzedaży nie są
    ogrodzone. Nie ma do nich również doprowadzonych mediów (brak indywidulanych
    przyłączy na wydzielanych działkach). Wnioskodawczyni nie zamierzają grodzić
    przedmiotowych działek oraz dokonywać ich uzbrajania w media (woda, gaz, prąd itp.).
    Nabywcy będą musieli samodzielnie dokonać wskazanych czynności. Przed sprzedażą
    działek wyodrębnionych geodezyjnie z działki nr 1 Wnioskodawczyni nie zamierza
    dokonywać żadnych czynności mających na celu podniesienie wartości działek ani nie
    zamierza ponosić żadnych nakładów w celu podniesienia wartości działek ani dokonywać
    żadnych remontów.
    a) należy rozumieć, że nastąpiła omyłka pisarska, a jeśli nie to jakiego typu remonty
      wskazane w powyższym opisie zdarzenia przyszłego miała Pani na myśli i jakich
      naniesień by one miały dotyczyć?
      Ponadto, proszę o wskazanie:
    b) czy doprowadzała Pani kiedykolwiek przyłącza w media do działek nr 1 i 2, które nabyła
      Pani w drodze spadku? Jeśli tak, proszę wskazać jakie przyłącza i do której konkretnie
      działki.
    Odp.
      a) Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawczyni nigdy nie ponosiła
        żadnych nakładów w celu podniesienia wartości działek ani nie dokonywała
        żadnych remontów. Również przed sprzedażą, Wnioskodawczyni nie zamierza
        ponosić żadnych nakładów w celu zwiększenia wartości działek. W związku z
        powyższym Wnioskodawczyni nie rozumie w jakim celu organ zadał przedmiotowe

        pytanie. Niemniej jednak z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni nie dokonywała
        żadnych remontów ani naniesień oraz nie zamierza dokonywać ich w przyszłości
        można uznać, iż nastąpiła omyłka pisarska.
      b) Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawczyni nigdy nie
        doprowadzała „przyłączy w media” do działek nr 1 i 2 ani do żadnej działki
        powstałej z ich podziału.
    2. W opisie sprawy wskazała Pani:
      Przedmiotowe nieruchomości zostały pierwotnie nabyte przez rodziców
      Wnioskodawczyni. Działka nr 1 została nabyta przez jej rodziców Wnioskodawczyni
      (...) 1970, natomiast działka nr 2 została nabyta (...) 1974 r. Obie działki były przez
      nich wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej.
      (...)
      Wnioskodawczyni wykorzystuje przedmiotowe nieruchomości, od momentu ich
      nabycia, do kontynuowania prowadzenia działalności rolniczej. Wnioskodawczyni z
      tytułu prowadzonej działalności rolniczej podlega opodatkowaniu podatkiem
      rolnym. Nie prowadzi działów specjalnych produkcji rolnej, ani żadnej innej
      działalności gospodarczej.
    a następnie:
      Z uwagi na postępujący spadek opłacalności prowadzonej produkcji rolnej,
      wzrastające ryzyko wystąpienia suszy oraz rosnące koszty związane z utrzymaniem
      gruntów rolnych w stanie nadającym się do uprawy (przedmiotowe nieruchomości
      obejmują grunty rolne oznaczone klasą IVa i V, tym samym dla osiągnięcia
      odpowiedniego poziomu produkcji wymagane jest regularne nawożenie).
      Wnioskodawczyni podjęła decyzję o wycofaniu części posiadanych nieruchomości
      (działki nr 1 i 2) z działalności rolniczej do majątku prywatnego i ich sprzedaży. (...) Z
      tego powodu Wnioskodawczyni zdecydowała się na sprzedaż działki nr 1, po
      wycofaniu jej z działalności rolniczej do majątku prywatnego. Aktualnie na działce
      przeznaczonej do sprzedaży oraz działce nr 3 Wnioskodawczyni nadal prowadzi
      działalność rolniczą.
    po czym wskazuje Pani:
      Wnioskodawczyni nie jest ani nie była w przeszłości zarejestrowana jako czynny
      podatnik podatku VAT. Wnioskodawczyni nie posiadała ani nie posiada również
      statusu rolnika ryczałtowego, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z 11 marca 2004
      r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: „UPTU”). Z
      działek objętych zakresem przedmiotowego wniosku w przeszłości były dokonywane
      zbiory. Jednak produkty rolne i zbiory nie były sprzedawane, ponieważ
      Wnioskodawczyni prowadziła działalność rolniczą wyłącznie na własny użytek.
      Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działów specjalnych produkcji rolnej,
      ani żadnej innej działalności gospodarczej.
    Proszę zatem o wyjaśnienie powyższych niejasności skoro raz pisze Pani, że dokona
    wycofania działek z działalności rolniczej a zaraz potem wskazuje Pani, iż nie prowadziła i
    nie prowadzi żadnej działalności i nie jest Pani ani czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem podatku VAT, ani rolnikiem ryczałtowym oraz proszę o jednoznaczne
    wskazanie:
      a) co konkretnie było przedmiotem „wycofania” z działalności gospodarczej i z jakiej
        konkretnie (w jakiej formie prowadzonej)?
      b) jaka była podstawa prawna tego wycofania?
      c) czy z tytułu prowadzenia tej działalności była/jest Pani czynnym, zarejestrowanym
        podatnikiem podatku VAT?

      d) czy działki nr 1 i 2, co do których podjęła Pani decyzję o ich wycofaniu z
        działalności rolniczej do majątku prywatnego i ich sprzedaży, stanowiły środek
        trwały w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej?
      e) czy sprzedaż wydzielonych działek nastąpi od razu po ich wycofaniu z działalności
        rolniczej?
      f) jeśli sprzedaż działek nie nastąpi od razu po wycofaniu z działalności rolniczej, to
        należy wskazać w jaki sposób działki będące przedmiotem sprzedaży będą przez
        Panią wykorzystywane od momentu ich wycofania z działalności do momentu ich
        sprzedaży?
    Odp.
    a) Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, przedmiotem wycofania z działalności
      rolniczej było zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej na działkach nr 1 i 2 i
      podjęcie decyzji o sprzedaży działek. Wnioskodawczyni prowadziła i nadal prowadzi
      (na części działek) działalność rolniczą wyłącznie na własny użytek.
      Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła zarejestrowanej działalności gospodarczej.
    b) Nie było podstawy prawnej tego wycofania.
    c) Z tytułu prowadzonej działalności rolniczej, Wnioskodawczyni nigdy nie była
      zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    d) Działka nr 1 i 2, co do której Wnioskodawczyni podjęła decyzję o wycofaniu z
      działalności rolniczej, nigdy nie stanowiła środka trwałego w prowadzonej
      działalności gospodarczej.
    e) Tak, sprzedaż działek powstałych z podziału działki nr 1/13 nastąpi po zaprzestaniu
      prowadzenia działalności rolniczej. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego na
      przedmiotowych działkach działalność rolnicza była i nadal jest prowadzona
      wyłącznie na własny użytek.
    f) Sprzedaż działek nastąpi po zaprzestaniu prowadzenia działalności rolniczej.
    3. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
      Na wniosek złożony w maju 2020 roku przez Wnioskodawczynię oraz jej brata i jego
      małżonki (...) 2020 roku została wydana decyzja Wójta Gminy (...) o ustaleniu
      warunków zabudowy. (...) Natomiast w momencie wydania decyzji o podziale
      nieruchomości z (...) 2022 roku działka nr 1/13 nie została przeznaczona pod
      zabudowę – nadal stanowiła grunt orny. (...)
      Z kolei w 2024 roku Wnioskodawczyni zdecydowała się dokonać podziału działki nr 1
      /13 o powierzchni (...) ha i w konsekwencji działka została podzielona na 11
      mniejszych działek (...).
    Proszę o wskazanie:
    a) Czy dla 11 działek, powstałych z podziału działki nr 1/13, do dnia sprzedaży będzie
      ustanowiony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i jakie przeznaczenie
      będzie z niego wynikać dla każdej z 11 działek?
      lub
    b) Czy dla 11 działek, powstałych z podziału działki nr 1/13, do dnia sprzedaży będą
      wydane decyzje o warunkach zabudowy, dla ww. działek? Jeśli tak, to należy wskazać:
    - kto wystąpi z wnioskiem o ich wydanie?
    - co będzie wynikać z otrzymanych decyzji?
      Odpowiedzi proszę udzielić odrębnie dla każdej z 11 działek.

    Odp. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego: „Na wniosek złożony w maju 2020 r.
    przez Wnioskodawców oraz siostry Wnioskodawcy, (...) 2020 r. została wydana decyzja
    Wójta Gminy (...) o ustaleniu warunków zabudowy dla działek nr 4, 1, 2”. W tej kwestii
    Wnioskodawczyni doprecyzowuje, że decyzja z (...) 2020 r. obejmowała działki nr 1 i 2
    oraz sąsiadującą działkę nr 4 należącą do brata Wnioskodawczyni i jego byłej żony. Jak
    wskazano w opisie stanu faktycznego treść decyzji z (...) 2020 r. wskazywała, iż na
    terenie działek nr 4, 1 i 2 możliwa jest budowa maksymalnie jedenastu budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych oraz budowa drogi wewnętrznej. Przy czym
    podkreślenia wymaga fakt, iż ww. decyzja odnosiła się do stanu faktycznego sprzed
    podziału działki nr 1/13 na mniejsze działki i nie obejmowała działki nr 1/13. W związku
    z tym, w celu ustalenia warunków zabudowy dla działek powstałych w wyniku podziału
    działki nr 1/13 konieczne będzie uzyskanie nowych decyzji.
      a) Dla działek powstałych z podziału działki nr 1 i 2 na ten moment nie został
        ustanowiony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
        Wnioskodawczyni nie jest w stanie przewidzieć czy do dnia sprzedaży taki plan
        zostanie ustanowiony.
      b) Wnioskodawczyni do dnia sprzedaży działek nie zamierza występować o decyzje o
        warunkach zabudowy dla żadnej z przedmiotowych działek (nr 1/14, 1/15, 1/16, 1
        /17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24), powstałych z podziału działki nr 1 i 2.
        W związku z tym Wnioskodawczyni nie jest w stanie udzielić odpowiedzi kto
        wystąpi z wnioskiem o ich wydanie (prawdopodobnie nabywca działek) ani co
        będzie wynikać z otrzymanych decyzji.
    4. Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży jakichkolwiek działek? Jeśli tak, to proszę
      podać informacje odrębnie dla każdej sprzedanej działki:
        a) kiedy i w jaki sposób weszła Pani w ich posiadanie?
        b) w jakim celu działki te zostały przez Panią nabyte?
        c) w jaki sposób działki te były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w
        ich posiadanie do chwili sprzedaży?
        d) kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
        e) ile działek zostało przez Panią sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy
        zabudowanych, a jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne
        czy użytkowe)?
        f) czy z tytułu sprzedaży którejkolwiek działki (należy wskazać której) była Pani
        zobowiązana zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny
        podatek VAT od tej sprzedaży?
      Odp. Jak już wspomniano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawczyni w przeszłości
      dokonywała już sprzedaży działek powstałych z podziału działki 1 i 2 (działki nr 1/3, 1
      /4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/11, 1/12, 2/2, 2/3, 2/4, 2/5, 2/6, 2/7). Oprócz ww. działek
      Wnioskodawczyni nie dokonywała w przeszłości sprzedaży żadnych innych działek.
      a) W 2006 roku po śmierci rodziców, Wnioskodawczyni w drodze podziału spadku na
        podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (...) stała się wyłączną właścicielką
        nieruchomości niezabudowanych nr 1 i 2. Nabyte przez Wnioskodawczynię w
        drodze spadku nieruchomości składały się z dwóch sąsiadujących ze sobą działek
        niezabudowanych stanowiących grunty orne (oznaczone w ewidencji gruntów i
        budynków nr 1 i 2) objętych odrębnymi księgami wieczystymi. Działka nr 1 po
        ustaleniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy została podzielona na (...)
        mniejszych działek, a działka nr 2 na (...) mniejszych działek. Przy czym (...) działki
        powstałe po podziale działek nr 1 i 2 zostały przeznaczone pod budowę drogi.

      b) Jak już wspomniano w pkt a) Wnioskodawczyni weszła w posiadanie działek w
        drodze podziału spadku pod rodzicach Wnioskodawczyni. W związku z tym trudno
        wskazać, w jakim celu działki zostały nabyte.
      c) Działki nr 1/1, 1/2, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 2/1, 2/2, 2/3,
        2/4, 2/5, 2/6, 2/7 były wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej
        (wyłącznie na własny użytek).
      d) Dotychczas Wnioskodawczyni sprzedała następujące działki:
      • Działka nr 1/3 i 2/3 została sprzedana (...) 2022 r. (działki te zostały sprzedane wraz z
        sąsiadującą działką nr 4/2 należącą do brata Wnioskodawczyni i jego byłej żony i
        po sprzedaży stanowią jedną nieruchomość);
      • Działka nr 1/4 i 2/4 została sprzedana (...) 2022 r. (działki te zostały sprzedane wraz z
        sąsiadującą działką nr 4/3 należącą do brata Wnioskodawczyni i jego byłej żony i
        po sprzedaży stanowią jedną nieruchomość);
      • Działka nr 1/5 i 2/5 została sprzedana (...) 2022 r. (działki te zostały sprzedane wraz z
        sąsiadującą działką nr 4/4 należącą do brata Wnioskodawczyni i jego byłej żony i
        po sprzedaży stanowią jedną nieruchomość);
      • Działka nr 1/6 i 2/6 została sprzedana (...) 2023 r. (działki te zostały sprzedane wraz z
        sąsiadującą działką nr 4/5 należącą do brata Wnioskodawczyni i jego byłej żony i
        po sprzedaży stanowią jedną nieruchomość);
      • Działka nr 1/7 i 2/7 została sprzedana (...) 2022 r. (działki te zostały sprzedane wraz z
        sąsiadującą działką nr 4/6 należącą do brata Wnioskodawczyni i jego byłej żony i
        po sprzedaży stanowią jedną nieruchomość);
      • Działka nr 1/8 została sprzedana (...) 2023 r. (działka ta została sprzedana wraz z
        sąsiadującą działką nr 4/7 należącą do brata Wnioskodawczyni i jego byłej żony i
        po sprzedaży stanowią jedną nieruchomość);
      • Działka nr 1/9 została sprzedana (...) 2022 r. (działka ta została sprzedana wraz z
        sąsiadującą działką nr 4/8 należącą do brata Wnioskodawczyni i jego byłej żony i
        po sprzedaży stanowią jedną nieruchomość);
      • Działka nr 1/11 została sprzedana (...) 2022 r.;
      • Działka nr 1/12 została sprzedana (...) 2022 r.
      Przyczyną sprzedaży działek nr 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/11, 1/12, 2/3, 2/4, 2/5,
      2/6, 2/7 był postępujący spadek opłacalności prowadzonej produkcji rolnej,
      wzrastające ryzyko wystąpienia suszy oraz rosnące koszty związane z utrzymaniem
      gruntów rolnych w stanie nadającym się do uprawy (przedmiotowe części
      nieruchomości obejmują grunty rolne oznaczone klasą IVa i V, tym samym dla
      osiągnięcia odpowiedniego poziomu produkcji wymagane jest regularne nawożenie).
      Pozostawienie przedmiotowych nieruchomości niezabudowanych poza produkcją
      rolną, również generowałoby koszty związane z regularnym wykaszaniem, co biorąc
      pod uwagę powierzchnię ((...) ha), byłoby dość znacznym obciążeniem finansowym. Z
      tego powodu Wnioskodawczyni zdecydowała się na sprzedaż działek nr 1 i 2 ich
      podział.
      Na ten moment niesprzedane zostały jedynie działki nr 1/1 i 2/1 oraz 1/2 i 2/2. Jeżeli
      znajdzie się kupiec, możliwa będzie ich sprzedaż. Niesprzedane zostały również działki
      nr 2/8 i 1/10, bowiem są one przeznaczone pod drogę wewnętrzną.
      e) Jak wynika z pkt c) do chwili obecnej zostało sprzedanych (...) działek
        niezabudowanych. Przy czym podkreślenia wymaga fakt, iż jak wskazano w pkt d)
        część działek została połączona i sprzedana łącznie z sąsiednimi działkami
        należącymi do brata Wnioskodawczyni i jego byłej żony. Taka łączna sprzedaż
        wynika z faktu, iż tylko w ten sposób możliwe było uzyskanie optymalnej

        powierzchni działki wynikającej z obowiązującego dla przedmiotowego obszaru
        Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego i
        uzyskanie symetrycznych kształtów. Ponadto, takie połączenie działek wynika
        również z decyzji z dnia (...) 2020 r. o ustaleniu warunków zabudowy. Jak już
        wcześniej wskazano, do chwili obecnej nie zostały sprzedane działki nr 1/1 i 2/1, 1
        /2 i 2/2, które mogą zostać sprzedane jeżeli znajdzie się kupiec.
      f) Wnioskodawczyni z tytułu sprzedaży żadnej z ww. działek nie była zobowiązana do
        zarejestrowania się jako czynny podatnik VAT ani nie była zobowiązana do
        wykazania podatku VAT należnego od tej sprzedaży.
    5. Czy zamierza Pani w przyszłości nabywać inne nieruchomości w celu ich sprzedaży?
    Odp. Na ten moment Wnioskodawczyni nie zamierza nabywać żadnych innych
    nieruchomości w celu ich sprzedaży.

## Pytanie

Czy planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż działek podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawczyni, planowana sprzedaż wskazanych w opisie zdarzenia
    przyszłego działek nie będzie podlegała opodatkowaniu ani podatkiem od towarów i usług
    (zwany dalej: „podatkiem VAT”), ani podatkiem dochodowym od osób fizycznych (zwany
    dalej: „podatkiem PIT”). Wnioskodawczyni nie będzie występować w roli podatnika
    podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej: „UPTU”) w ramach planowanej
    sprzedaży, tym samym nie będzie ona podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzasadniając swoje stanowisko w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem
    VAT Wnioskodawczyni wskazuje, że na gruncie UPTU, sprzedaż nieruchomości lub udziału
    w nieruchomości stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 UPTU.
    Przy czym, nie każda czynność będąca dostawą towarów w rozumieniu UPTU, podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby czynność podlegała opodatkowaniu tymże
    podatkiem, niezbędnym jest, aby została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 UPTU, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl ust. 2 niniejszego artykułu działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Powyższe regulacje stanowią odzwierciedlenie art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 2006 Nr 347, str. 1; zwana dalej: „Dyrektywa 112”),
    zgodnie z treścią którego „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w
    dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też
    rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania VAT wskazuje, że do tego, aby faktycznie
    zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą

    opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako
    podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jednym z elementów, który musi podlegać ocenie przy kwalifikacji danego podmiotu jako
    podatnika, jest zamiar wykorzystania nabywanego towaru lub usługi. Zasada ta nabiera
    szczególnego znaczenia w przypadku podmiotów, u których wyróżnić można zarówno
    sferę profesjonalną (polegającą na samodzielnym prowadzeniu działalności
    gospodarczej), jak i prywatną – w ramach której dany podmiot może być wyłącznie
    konsumentem, pozostającym poza systemem podatku od towarów i usług.
    O ile wydzielenie sfery prywatnej, osobistej, nieprofesjonalnej w przypadku np. spółek
    handlowych jest niemożliwe, o tyle w przypadku osób fizycznych staje się konieczne – gdyż
    każda osoba fizyczna w sposób naturalny taką sferę posiada. Wspólnotowy Prawodawca
    dostrzega tę konieczność i daje jej wyraz w sformułowaniu przepisów Dyrektywy 112.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 112 dany podmiot dokonujący odpłatnej dostawy
    towaru będzie podatnikiem, jednakże wyłącznie pod warunkiem, że działa w charakterze
    podatnika dokonując tej dostawy. Jeżeli zaś osoba fizyczna ma być uznana za podatnika z
    tytułu prowadzonej działalności handlowej, to należy zbadać czy dostarczany przez nią
    towar został uprzednio nabyty w celu odprzedaży. W ramach systemu podatku od
    wartości dodanej (a więc również podatku od towarów i usług) zamiar ujawnia się dobitnie
    poprzez odliczenie podatku naliczonego przy zakupie towaru – gwarantując neutralność
    podatku dla podatnika. Nieskorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w
    większości przypadków wskazuje na prywatne przeznaczenie nabytego towaru, czy też
    nabytej usługi.
    Powyższe rozumowanie wyraźnie potwierdza orzecznictwo Europejskiego Trybunału
    Sprawiedliwości (zwany dalej: „ETS”). W wyroku ETS z dnia 4 października 1995 r. (sprawa
    C-291/92) Sąd stwierdził, że rozróżnienie pomiędzy sferą prywatną a profesjonalną (a więc
    badanie zamiaru) musi się odbyć już w momencie nabycia i może dotyczyć nawet tego
    samego przedmiotu (w tym przypadku chodziło o budynek przeznaczony na działalność
    hotelową i gastronomiczną oraz na cele mieszkalne przedsiębiorcy). Centralne znaczenie
    zbadania zamiaru wynika także z późniejszego orzeczenia ETS z dnia 8 czerwca 2000 r.
    (sprawa C-400/98), w którym Sąd uznał za dopuszczalne uznanie danego podmiotu za
    podatnika na podstawie jego zamiarów przy nabywaniu towarów lub usług nawet w
    sytuacji, gdy taki podmiot nie zrealizuje później własnej sprzedaży i taki stan rzeczy można
    było przewidzieć już w momencie nabycia.
    W orzecznictwie polskich sądów administracyjnych wskazuje się, że działalność
    gospodarczą należy oceniać na podstawie konkretnych okoliczności faktycznych. Przyjąć
    należy, że wszelkie działania cechujące się fachowością (stałym, nieokazjonalnym,
    nieamatorskim charakterem), podporządkowaniem regułom opłacalności i zysku lub
    zasadzie racjonalnego gospodarowania, działaniem na własny rachunek, powtarzalnością
    działań (np. seryjnością produkcji, stypizowaniem działań, ciągłością współpracy) i
    uczestnictwem w obrocie gospodarczym, wypełniają znamiona działalności gospodarczej
    (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Bd 37/16; orzeczenie
    prawomocne).

    Na płaszczyźnie podatku VAT, w przedmiocie ustalenia statusu podmiotu dokonującego
    sprzedaży nieruchomości wypowiedział się także NSA w uchwale siedmiu sędziów z dnia
    29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07) wskazujące na kryteria, jakimi należy
    kierować się przy określaniu, czy w danym przypadku mamy do czynienia z działalnością
    gospodarczą, czy też z zarządem majątkiem prywatnym. Stwierdzenie, czy dany podmiot
    w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku VAT, wymaga oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Zdaniem NSA: „(...)
    przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, powinny być rozumiane w ten sposób, że
    warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec,
    usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny
    zawód”. Zatem, w opinii NSA: „ani więc formalny status danego podmiotu jako podatnika
    zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub
    jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej
    czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności
    podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług”.
    W przedmiotowym zagadnieniu istotne znaczenie mają tezy przedstawione przez
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) w wyroku z 15 września 2011 r.
    w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi
    Finansów (C-180/10), oraz E. K. i H. J. K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10) – ECLI:EU:C:2011:589. W tym wyroku bowiem TSUE wskazał na
    kryteria uznania tego rodzaju sprzedaży za działalność gospodarczą. TSUE stwierdził, że
    czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie
    być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, a sama liczba i zakres
    dokonanych transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego. Inaczej jest natomiast
    zdaniem Trybunału w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy 2006/112/WE.
    Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku
    z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność
    związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie
    prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, zaś nabywając przedmiotowy
    grunt w 2006 r. celem Wnioskodawczyni nie była dalsza odsprzedaż nabytego gruntu, ani
    nie został on nabyty w celach inwestycyjnych. W żadnym czasie w okresie dysponowania
    przedmiotowymi nieruchomościami, Wnioskodawczyni nie działała w charakterze
    handlowca, o którym mowa w art. 15 ust. 2 UPTU. Również planując i podejmując
    działania w celu sprzedaży części nieruchomości, w postaci działek o nr 1/14, 1/15, 1/16, 1
    /17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24 Wnioskodawczyni nie można przypisać cech
    charakterystycznych dla działania w charakterze podatnika podatku VAT. Działania
    przedsięwzięte przez Wnioskodawczynię ograniczyły się (ograniczą się) tylko do podziału
    nieruchomości, co jest standardowym działaniem przy sprzedaży gruntów o większym, niż
    okoliczne działki, rozmiarze (wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy było konieczne dla przeprowadzenia podziału z uwagi na brak obowiązującego
    dla przedmiotowego obszaru miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj.
    bez uprzedniej decyzji w tym zakresie wójt gminy nie dokonałby podziału nieruchomości).
    Przedmiotowe zagadnienie było przedmiotem wielu orzeczeń sądów administracyjnych,
    które również potwierdzają stanowisko Wnioskodawczyni. Przykładowo NSA w wyroku z
    dnia 17 kwietnia 2019 r. o sygn. akt I FSK 578/17 (orzeczenie prawomocne) wydanym w
    następującym stanie faktycznym – Działka rolna została nabyta w 1999 r., w wyniku
    darowizny. W roku 2015, właściciel wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
    Następnie, wnioskodawca wydzielił z gruntu 7 działek i przekształcił je w budowlane. W

    2016 r. dokonano podziału na kilka działek, w tym jedną stanowiącą drogę wewnętrzną.
    Dokonano częściowego utwardzenia działki gruzem budowlanym. Informacja o ofercie
    sprzedaży jest powieszona na płocie działki. Działki nie zostały uzbrojone w żadne
    przyłącza (energetyczne, wodne, kanalizacyjne). Właściciel nie prowadzi działalności
    gospodarczej. Przed dokonaniem sprzedaży działek, właściciel nie podejmował czynności
    w celu ich uatrakcyjnienia – stwierdził, że działania podejmowane w stosunku do
    nieruchomości, tj.: podział nieruchomości na 7 mniejszych działek, wydzielenie drogi
    wewnętrznej, utwardzenie tej drogi, wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy (która ostatecznie stała się bezprzedmiotowa i wygasła), nie dowodzi, że
    właściciel działa jako osoba prowadząca działalność w zakresie handlu nieruchomościami.
    Sąd zwrócił uwagę, że w dokonanie podziału nieruchomości w celu jej stopniowej
    sprzedaży mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Podobne stanowisko NSA zajął w wyroku z dnia 5 marca 2019 r. o sygn. akt I FSK 385/17
    (orzeczenie prawomocne), wydanym w następującym stanie faktycznym – Działka została
    nabyta z przeznaczeniem na działkę siedliskową jako majątek prywatny. Była dzierżawiona
    – za oddanie przedmiotowego gruntu w dzierżawę, dzierżawca zobowiązany był ponosić
    koszty podatku rolnego, które co do zasady obciążały właściciela. Nieruchomość w
    momencie nabycia stanowiła grunt rolny. Po zmianie miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego (co dokonane zostało z urzędu, nie występowano do
    wójta gminy o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanej
    nieruchomości), zmieniło się przeznaczenie ww. nieruchomości. W obowiązującym
    obecnie planie zagospodarowania przestrzennego nieruchomość znajduje się na terenie
    przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną lub bliźniaczą, o niskiej
    intensywności zabudowy. Działka nie była dzielona ani uzbrajana w żadne media, nie były
    na niej wydzielane drogi wewnętrzne, a działania marketingowe w zakresie jej sprzedaży
    nie wykraczały poza zwykłe formy ogłoszenia. NSA również uznał, że sprzedaż dokonana
    była w ramach zarządu majątkiem prywatnym, zaś dokonane przez właściciela działania
    nakierowane były wyłącznie na zachowanie składnika majątkowego w majątku osobistym.
    Dzierżawa przedmiotowej nieruchomości związana była z zachowaniem rolnego
    charakteru nieruchomości.
    W kolejnym wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 16 stycznia 2019 r. o sygn. akt I SA/Bd 880
    /18 (orzeczenie prawomocne), wydanym w następującym stanie faktycznym –
    Nieruchomości zostały nabyte na podstawie umów sprzedaży w latach 2003-2004. Działki
    nie są i nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Nieruchomości zostały podzielone na 22 działki. Na chwilę obecną znajdują się na
    obszarze, który jest objęty planem zagospodarowania przestrzennego. W latach 2005-
    2008 dokonano sprzedaży 3 działek. Dla poszczególnych działek zostały wydane warunki
    zagospodarowania terenu. Nie podejmowano żadnych innych działań marketingowych w
    celu sprzedaży tej nieruchomości. Warunki zagospodarowania zostały wydane na wniosek
    właściciela. Do nieruchomości nie doprowadzono przyłączy wodnych, kanalizacyjnych, itp.
    – sąd stwierdził, że właściciel realizując swoje uprawnienie do korzystania oraz
    dysponowania przedmiotem tego prawa może podejmować działania zmierzające do
    podziału nieruchomości. Okoliczności te same w sobie, podejmowane nawet znaczną ilość
    razy nie mogą przemawiać za uznaniem, że późniejsza sprzedaż nieruchomości następuje
    w ramach działalności gospodarczej. Wystąpienie z wnioskiem o wydanie warunków
    zabudowy analogicznie nie świadczy o zaangażowaniu środków podobnych do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy jest bowiem warunkiem dokonania uprzedniego podziału
    nieruchomości, które jak wynika z powyższych rozważań nie jest czynnością świadczącą o
    podjęciu profesjonalnej działalności w dziedzinie obrotu nieruchomościami.
    Występowanie z wnioskiem o tego rodzaju decyzje nie pozwala w żadnej mierze na
    rozróżnienie działalności profesjonalnej od działań związanych ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności. Decyzja w przedmiocie warunków zabudowy nie jest bowiem aktem, o
    którego wydanie zwracają się jedynie podmioty prowadzące zorganizowaną działalność w

    dziedzinie obrotu nieruchomościami. W ocenie Sądu również wykorzystanie przez
    potencjalnego nabywcę działek do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na
    budowie domów nie może przemawiać za uznaniem, że działalność sprzedającego zyskała
    znamiona działalności gospodarczej.
    Podobny pogląd został również zaprezentowany w orzeczeniu NSA z dnia 28 października
    2020 r. o sygn. akt I FSK 246/19, w następującym stanie faktycznym – działki gruntu o
    powierzchni 0,5 ha oraz działki gruntu o powierzchni 0,52 ha zostały nabyte w 1997 r. na
    podstawie umowy sprzedaży. Dokonano ich podziału na mniejsze działki – łącznie na 25
    działek. Działki przeznaczone do sprzedaży nie są objęte miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, w związku z tym Właściciel wystąpił o wydanie
    warunków zabudowy. Nowopowstałe działki, nie są i nie były w przeszłości zabudowane,
    uzbrojone, ogrodzone, ani wykorzystywane w żaden komercyjny sposób. Właściciel
    działek nie wystąpił z wnioskiem o lokalizację sieci wodociągowej i energetycznej oraz o
    wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci wody i innych mediów. Nie wykazał
    też chęci wykonywania działań marketingowych w celu sprzedaży działek (np. wystawienie
    tablicy na działce, zamieszczanie ogłoszeń w Internecie, reklama w innych środkach
    masowego komunikowania itp.). Działki stanowiły składnik majątku osobistego właściciela,
    w stosunku do których nie zostały poczynione żadne nakłady inwestycyjne. W
    przedmiotowej sprawie NSA uznał, że aktywności skarżącego w zakresie przedstawionego
    we wniosku zamiaru zbycia kilku działek gruntu nie można uznać za aktywność
    porównywalną do aktywności przedsiębiorcy zajmującego się obrotem nieruchomościami.
    Trafnie ocenił Sąd pierwszej instancji, że planowane przez skarżącego transakcje nie będą
    miały charakteru działalności stałej i oceny tej nie zmienia fakt, że transakcji może być
    kilka lub kilkanaście. Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że skarżący
    zamierza skorzystać okazjonalnie z możliwości zbycia zgromadzonego wcześniej majątku
    prywatnego, nie wykorzystywanego wcześniej do prowadzenia jakiejkolwiek działalności
    gospodarczej. Działki te do dnia złożenia wniosku były przez skarżącego uprawiane. W
    zakresie zarządzania majątkiem prywatnym mieści się też aktywność polegająca na
    podziale działek na mniejsze działki. Zarządzenie majątkiem prywatnym nie wyklucza
    bowiem podejmowania takich kroków, aby w razie zbywania majątku uzyskać jak
    najlepszą cenę. Z treści przedstawionego wniosku wynika, że podjęcie decyzji o podziale
    gruntu na mniejsze działki w kilku przypadkach implikowało konieczność wcześniejszego
    uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, gdyż teren, na którym są położone te działki nie
    jest objęty planem zagospodarowania przestrzennego. Poza tym skarżący nie podejmował
    ani nie planuje podjęcia innych działań podejmowanych zwykle przez podmioty zajmujące
    się profesjonalnie handlem działkami budowlanymi, a więc nie podejmował działań
    marketingowych, nie uzbrajał działek, nie utwardzał drogi wewnętrznej, nie doprowadzał
    mediów lub załatwiał jakichkolwiek formalności związanych z zabudową. W rezultacie na
    aprobatę zasługuje stanowisko Sądu pierwszej instancji, że: „nie można upatrywać
    aktywnych działań o charakterze profesjonalnej działalności gospodarczej skarżącego w
    przypadku podziału 2 dużych działek na mniejsze i na drogę wewnętrzną oraz wystąpienia
    o wydanie decyzji o warunkach zabudowy”.
    Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane również w orzeczeniu NSA z dnia 28
    sierpnia 2020 r. o sygn. akt I FSK 1476/17 w następującym stanie faktycznym – działka
    niezabudowana stanowiąca gospodarstwo rolne została nabyta w 1990 r. na podstawie
    aktu notarialnego od rodziców właścicielki. W związku z tym, że od pewnego czasu działka
    ta nie jest uprawiana, właścicielka postanowiła ją sprzedać. Z uwagi na fakt, że dla
    obszaru, na którym położona jest działka, brak było miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego właścicielka wystąpiła do Urzędu Miejskiego z
    wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla tej działki. Działka została podzielona na 5
    mniejszych działek. Ponadto, powyższa działka nie jest uzbrojona, tzn. brak jest kanalizacji,
    wody. Na działce usytuowany jest słup energetyczny, dlatego też będzie możliwość
    podłączenia prądu. Właścicielka nie będzie jednak tych działek uzbrajała w ww. media. W
    celu sprzedaży działek, właścicielka zamieściła ogłoszenie w lokalnej telewizji i wywiesi

    ogłoszenie w mieście. W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż: „pomiędzy nabyciem przez
    Skarżącą nieruchomości (działki nr (...)) a sprzedażą poszczególnych działek, powstałych z
    podziału tej nieruchomości upłynie długi czas (21 lat). Poza podziałem działki oraz
    wystąpieniem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy działki (przed jej podziałem),
    Skarżąca nie podjęła żadnych innych działań przygotowujących działki do sprzedaży. W
    sytuacji zaś, gdy działka otrzymana przez Skarżącą nie była objęta planem
    zagospodarowania przestrzennego, nie wykracza poza zarząd majątkiem prywatnym
    uzyskanie warunków zabudowy i tym samym uzyskanie wskazówki co do możliwego
    przeznaczenia tej działki. Przeznaczenie działki, określające możliwy sposób jej
    wykorzystania, wpływa na wartość działki, a uzyskanie informacji o tym przeznaczeniu,
    istotnej z punktu widzenia ceny sprzedaży, jest uzasadnione przy każdej transakcji
    sprzedaży i nie może być uznane za charakterystyczne tylko dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami”.
    NSA w wyroku z dnia 4 lipca 2023 r. o sygn. akt I FSK 427/23 uznał, że: „zbycie natomiast,
    nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego, nie stanowi
    działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdy brak przesłanek
    świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych
    gruntów, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku
    mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym – niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu VAT”.
    NSA w wyroku z dnia 24 marca 2023 r. o sygn. akt I FSK 74/20 wskazał że: „dla uznania
    działalności związanej ze sprzedażą nieruchomości za działalność gospodarczą istotne i
    decydujące znaczenie mają okoliczności faktyczne towarzyszące tej działalności.
    Okoliczności te muszą wskazywać na zaangażowanie gospodarcze podmiotu
    dokonującego czynności oraz wskazywać, że wystąpił pewien zorganizowany zespół
    czynności, świadczący o profesjonalnym charakterze tych działań. Oznacza to, że przy
    ocenie działalności sprzedawcy nieruchomości pod kątem kwalifikacji jej jako działalności
    gospodarczej przede wszystkim znaczenie ma aspekt faktyczny tych czynności, a nie ich
    skutki w zakresie prawa cywilnego. Omawiany sposób działania strony przy sprzedaży
    działek nie realizuje działania profesjonalnych handlowców, gdyż realia obrotu
    gospodarczego wskazują, że podmioty zajmujące się profesjonalnym handlem
    nieruchomościami same we własnym zakresie dokonują podziału nieruchomości na
    mniejsze działki, zazwyczaj łączą to również z uzbrojeniem wydzielonych działek, gdyż
    dzięki temu możliwe jest znaczące podwyższenie wartości działek i uzyskanie wyższego
    zysku z ich sprzedaży. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że w rozpoznawanej
    sprawie to wspólne działanie stron umowy ograniczało się do udzielenia pełnomocnictwa
    (co w praktyce oznaczało, że kupujący wprawdzie działał na rzecz sprzedającego będącego
    wciąż formalnie właścicielem nieruchomości, ale w ten sposób mógł de facto samodzielnie
    przeprowadzić proces podziału nieruchomości, bez dodatkowego angażowania przy
    każdym kolejnym etapie skarżącego), a ponadto wszelkie wydatki związane ze ziszczeniem
    się warunków umowy (podziałem nieruchomości) ponosił kupujący”.
    Analogiczne stanowisko zajął NSA w wyroku z dnia 3 marca 2023 r. o sygn. I FSK 25/20.
    Sąd uznał że: „art. 15 ust. 2 VATU nie pozwala jednoznacznie sprecyzować sytuacji, w
    których aktywność danej osoby można kwalifikować jako zwykłe zbycie majątku
    prywatnego, a w jakim momencie działania te przeradzają się w działalność gospodarczą
    podlegającą opodatkowaniu VAT. Przed sprzedażą nieruchomości właściciel może
    podejmować różne działania przygotowawcze, np. w przypadku braku planu
    zagospodarowania przestrzennego wystąpić o wydanie decyzji w sprawie warunków
    zagospodarowania nieruchomości, wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na
    mniejsze działki budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę, oraz
    inicjować postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej
    na budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie

    dają jednak podstaw do kwalifikowania, że są one typowe dla działań »handlowca«, tj.
    podatnika podatku od towarów i usług”.
    Powyższe orzeczenia podkreślają, że sam fakt podziału nieruchomości na kilka działek i ich
    późniejsza sprzedaż w żaden sposób nie wpływa na uznanie działań sprzedającego za
    prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu UPTU.
    Podstawowe znaczenie, co podkreśla Wnioskodawczyni, ma ustalenie, czy taki sprzedawca
    działa w charakterze podatnika podatku VAT, co przejawia się tym, że dokonując nabycia
    nieruchomości kieruje się przede wszystkim zamiarem jej dalszej odsprzedaży oraz
    podejmuje dalsze działania charakterystyczne dla działań podejmowanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców, takie jak uatrakcyjnianie swojej oferty
    poprzez m.in. ogrodzenie poszczególnych działek, uzbrajanie ich w media, utwardzanie
    dróg dojazdowych itp.
    Jak wskazano powyżej, żaden z tych elementów nie występuje w przypadku
    przedstawionym przez Wnioskodawczynię, tym samym planowana sprzedaż
    przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego działek niezabudowanych będzie
    dokonana w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawczyni, a tym samym nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wnioskodawczyni nie uatrakcyjnia również działek powstałych z podziału w postaci
    uzbrajania działek w media, czy też ich ogrodzenia. W konsekwencji należy stwierdzić,
    brak po stronie Wnioskodawczyni aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców. Tym samym, Wnioskodawczyni stoi na
    stanowisku, że planowana sprzedaż działek nie stanowi czynności opodatkowanej
    podatkiem VAT, lecz będzie dokonana w ramach zarządu majątkiem prywatnym
    Wnioskodawczyni.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy VAT wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.

    Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu:
      „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren
      budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży działek podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz

    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży
    działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że
    podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek
    przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że: „osoby
    fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z
    podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania
    przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie
    można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy
    dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym tej osoby.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a

    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży działek, będzie Pani spełniać przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku
    od towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała Pani działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że w 2006 r. w drodze podziału spadku na podstawie
    postanowienia Sądu Rejonowego stała się Pani wyłączną właścicielką nieruchomości
    (działki o nr 1 oraz 2). Od momentu ich nabycia, wykorzystuje Pani nieruchomości do
    kontynuowania prowadzenia działalności rolniczej. Z tytułu prowadzonej działalności
    rolniczej podlega Pani opodatkowaniu podatkiem rolnym. Nie prowadziła i nie prowadzi
    Pani działów specjalnych produkcji rolnej, ani żadnej innej działalności gospodarczej.
    Natomiast działalność rolnicza prowadzona jest przez Panią wyłącznie na własny użytek.
    Nigdy nie prowadziła Pani zarejestrowanej działalności gospodarczej. Nigdy nie była Pani
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nie posiada również statusu
    rolnika ryczałtowego. Podjęła Pani decyzję o wycofaniu nieruchomości (działki nr 1 i 2) z
    działalności rolniczej do majątku prywatnego i ich sprzedaży. Wskazała Pani, iż sprzedaż
    działek powstałych z podziału działki nr 1/13 nastąpi po zaprzestaniu prowadzenia
    działalności rolniczej. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego na przedmiotowych
    działkach działalność rolnicza była i nadal jest prowadzona wyłącznie na własny użytek.
    Sprzedaż działek nastąpi po zaprzestaniu prowadzenia działalności rolniczej.
    Nieruchomości przeznaczone do sprzedaży były objęte dwoma księgami wieczystymi w
    związku z tym, w celu sprzedaży konieczne było przeprowadzenie podziału. Dla obszaru,
    gdzie położone są przedmiotowe nieruchomości nie ma opracowanego miejscowego

    planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z informacjami uzyskanymi w urzędzie
    gminy, w celu przeprowadzenia podziału przedmiotowej nieruchomości musiała Pani w
    pierwszej kolejności wystąpić o wydanie warunków zabudowy dla obszaru
    przeznaczonego do sprzedaży. Dopiero po wydaniu takiej decyzji, w oparciu o jej
    założenia, możliwe było przeprowadzenie podziału. Na wniosek złożony w maju 2020 r.
    przez Panią, została wydana decyzja Wójta Gminy o ustaleniu warunków zabudowy. Na
    mocy wyżej wymienionej decyzji na terenie działek oznaczonych w ewidencji gruntów nr 1
    i 2 należących do Pani, przewiduje się zabudowę mieszkaniową. Zgodnie z decyzją o
    ustaleniu warunków zabudowy na terenie działek nr 4, 1 oraz 2 możliwa jest budowa
    maksymalnie jedenastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz budowa drogi
    wewnętrznej. Ponadto, jak Pani wskazała, do dnia sprzedaży działek nie zamierza Pani
    występować o decyzje o warunkach zabudowy dla żadnej z przedmiotowych działek (nr 1
    /14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24), powstałych z podziału działki
    nr 1 i 2. Wskazała Pani, iż na ten moment nie podpisała Pani żadnej umowy przedwstępnej
    na sprzedaż nieruchomości. Nie zamierza Pani podpisywać żadnych umów
    przedwstępnych. Jeżeli jednak zawarcie umowy przedwstępnej z kupującym będzie
    konieczne, to umowa taka nie będzie zawierała żadnych innych postanowień oprócz
    ustaleń dotyczących sposobu i terminu zapłaty ceny. Wskazała Pani również, że nie
    udzieliła i nie będzie udzielać żadnych pełnomocnictw przyszłym nabywcom gruntów w
    celu występowania w ich imieniu w sprawach dotyczących przedmiotowych
    nieruchomości. Ponadto, wydzielone przez Panią działki przeznaczane do sprzedaży nie są
    ogrodzone. Nie ma do nich również doprowadzonych mediów (brak indywidulanych
    przyłączy na wydzielanych działkach). Nie zamierza Pani grodzić przedmiotowych działek
    oraz dokonywać ich uzbrajania w media (woda, gaz, prąd, itp.). Nabywcy będą musieli
    samodzielnie dokonać wskazanych czynności. Przed sprzedażą działek wyodrębnionych
    geodezyjnie z działki nr 1 nie zamierza Pani dokonywać żadnych czynności mających na
    celu podniesienie wartości tych działek ani nie zamierza ponosić żadnych nakładów w celu
    podniesienia wartości działek ani dokonywać żadnych remontów. W celu sprzedaży
    działek nr 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24 nie były, nie są i
    nie będą podjęte żadne działania marketingowe. Przy poszukiwaniu nabywców nie
    korzystała/nie korzysta Pani z usług pośrednika nieruchomości. O zamiarze sprzedaży
    przedmiotowych działek będzie Pani informować poprzez dostępny w sieci internetowej
    serwis ogłoszeniowy. Dodatkowo zamierza Pani pozyskać nabywcę/nabywców dla
    sprzedawanych działek w ramach tzw. poczty pantoflowej, czyli dzieląc się informacją o
    zamiarze sprzedaży działek wśród swojej rodziny i znajomych.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy
    planowana przez Panią sprzedaż działek o nr 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21,
    1/22, 1/23, 1/24 powstałe w wyniku podziału działki 1/13 będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej niezabudowanej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    przez niego statusu podatnika.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała lub będzie podejmować Pani działania
    charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy
    tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji
    określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod
    uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu
    widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
    Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy
    wskazać należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek nr 1/14, 1/15, 1/16, 1

    /17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24 powstałych w wyniku podziału działki 1/13,
    brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpi Pani w
    charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest przesłanek świadczących o takiej
    Pani aktywności w przedmiocie planowanej sprzedaży działek, która byłaby porównywalna
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak
    przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie
    wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działek
    wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań
    w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w
    sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez
    Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając ww. działki
    skorzysta Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co
    oznacza, że nie wypełni Pani przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i
    nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność
    gospodarczą – w stosunku do tych transakcji. W konsekwencji, sprzedaż działek nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, dokonując sprzedaży działek nr 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/22,
    1/23, 1/24 będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania
    majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działek a ich dostawę cech
    czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że planowana przez Panią sprzedaż działek nr 1/14, 1
    /15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku
    opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym
    błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Ponadto wskazuję, iż rozstrzygnięcie dotyczy tylko działek o nr 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18,
    1/19, 1/20, 1/21, 1/22, 1/23, 1/24, zgodnie ze wskazaniem w opisie sprawy:

      Wnioskodawczyni podkreśliła, iż przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji
      indywidualnej są wyłącznie działki o nr 1/14, 1/15, 1/16, 1/17, 1/18, 1/19, 1/20, 1/21, 1
      /22, 1/23, 1/24 powstałe w wyniku podziału działki 1/13.
    Jednocześnie informuję, że wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.