Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.528.2024.6.AMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-10-30
Teza: Możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego w związku z opisanym we wniosku sposobem i podmiotem najmu oraz brak obowiązku rejestracji jako podatnika VAT i odprowadzania podatku od towaru i usług.
Słowa kluczowe: najem-najem na cele działalności ; najem-najem prywatny; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

5 sierpnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 5 sierpnia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego w związku z opisanym we wniosku sposobem i podmiotem najmu oraz braku obowiązku rejestracji jako podatnika VAT i odprowadzania podatku od towaru i usług. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 października 2024 r. (data wpływu 7 października 2024 r.) oraz – w odpowiedzi na drugie wezwanie - pismem z 28 października 2024 r. (data wpływu 28 października 2024 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, posiadającą we współwłasności małżeńskiej (złożone oświadczenie o rozliczaniu w całości przez Panią najmu) garaż wyodrębniony, który znajduje się w ciągu murowanych garaży wolnostojących usytuowanych wzdłuż drogi. Na podstawie wypisu z rejestru gruntów znajduje się on na działce ewidencyjnej oznaczonej jako: inne tereny zabudowane i jest budynkiem niestanowiącym odrębnego od gruntu przedmiotu własności. Według tego wypisu garaż jest lokalem wyodrębnionym i oznaczonym jako: budynek łączności i transportu (…).

Garaż ten będzie wynajmowany osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą do celów prowadzenia tej działalności (m.in. przechowywanie rzeczy i sprzętu, garażowanie pojazdu) na czas dłuższy (nieokreślony) za kwotę czynszu wynoszącą 550 zł/m-c. Z tytułu tego najmu może być wystawiany rachunek uproszczony na życzenie Najemcy, ale nie będzie wystawiana faktura VAT.

Wynajmować Pani będzie jeden garaż, a tym najmem będzie Pani zajmować się osobiście (nie będzie Pani prowadzić działalności związanej z najmem nieruchomości, nie zleci Pani innemu podmiotowi zarządzania czy też rozliczania najmu garażu).

**Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego**

Rozważa Pani ewentualne zawarcie umowy z osobą prowadzącą działalność gospodarczą, które warunkuje Pani wydaną decyzją i zdobyciem informacji o sposobie rozliczenia podatku dochodowego i VAT-u. Także jeżeli okaże się, że nie będzie Pani mogła rozliczać się nadal w formie ryczałtu albo będzie Pani musiała odprowadzać VAT, nie będzie Pani w ogóle rozważać takiej formy najmu i nadal będzie Pani wynajmować garaż osobom prywatnym. A sytuacja jest przez Panią rozważana, ponieważ sporo osób prowadzących taką lub pokrewną działalność było zainteresowanych wynajem garażu. I gdyby nie pojawiła się osoba prywatna, doszłoby do nawiązania takiej formy najmu. Druga sytuacja jest związana z tym, że osoba prywatna, która wynajmuje garaż będzie prowadzić działalność i będzie chciała wynająć garaż do celów związanych z działalnością, np. garażowanie samochodu firmowego i przechowywanie rzeczy związanych z prowadzoną działalnością. Także niestety nie może Pani wskazać konkretnej daty, a rok, jeżeli jest to niezbędne, to może Pani podać 2025 r. (ponieważ kończy się wtedy obecna umowa).

Prosi Pani o przyjęcie, że w rozważanym przypadku, tylko Pani byłaby stroną zawierającą umowę z Najemcą.

Była Pani podatnikiem VAT w momencie prowadzenia działalności gospodarczej związanej ze sprzedażą komputerów, ale firmę Pani zamknęła, o ile dobrze Pani pamięta, w 2002 r. i po przeszło 20-latach nie posiada już Pani żadnej dokumentacji z tym związanej. Ma Pani nadzieję, że nie ma to wpływu na rozważaną umowę najmu garażu.

W żadnym przypadku związanym z najmem garażu nie przekroczy Pani kwoty 200 000 zł w ciągu roku (kwota najmu garażu to 550 zł za miesiąc).

### Pytanie

Czy opisany sposób i podmiot najmu kwalifikuje się do zwolnień z VAT-u i w związku z tym nie musi Pani odprowadzać podatku od towaru i usług, ani dokonywać rejestracji siebie jako podatnika VAT, zgodnie z art. 5 i 113 ustawy o podatku od towarów i usług?

### Pani stanowisko w sprawie

Pomimo tego, iż ogólnie najem garażu jest opodatkowany VAT-em, to w opisanym przypadku, Pani zdaniem, podlega on zwolnieniu, w związku z tym, iż nie jest Pani osobą prowadzącą działalność gospodarczą, nie będą wystawiane faktury VAT z tytułu najmu oraz nie zostanie przekroczona kwota 200 tys. zł w ciągu roku. A w związku ze zwolnieniem z podatku od towaru i usług, nie jest Pani też zobowiązana do rejestrowania się i odprowadzania podatku VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. 1061 ze zm.):

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Umowa najmu jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Oznacza to, że czynność polegająca na najmie nieruchomości (w tym garażu) w zamian za uzyskane wynagrodzenie spełnia warunki do uznania tej czynności za świadczenie usługi, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu wypełnia, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami,

b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych

\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1) dokonujących dostaw:

a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

*   energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
*   wyrobów tytoniowych,
*   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d) terenów budowlanych,

e) nowych środków transportu,

f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

*   preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
*   komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
*   urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
*   maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

*   pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
*   motocykli (PKWiU ex 45.4);

2) świadczących usługi:

a) prawnicze,

b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c) jubilerskie,

d) ściągania długów, w tym factoringu;

3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami, pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że posiada Pani we współwłasności małżeńskiej budynek garażu, który wynajmuje Pani osobie prywatnej. Rozważa Pani wynajem w 2025 r. tego garażu osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą do celów prowadzenia tej działalności (m.in. przechowywanie rzeczy i sprzętu, garażowanie pojazdu) na czas dłuższy (nieokreślony) za kwotę czynszu wynoszącą 550 zł/m-c. Z tytułu tego najmu będzie Pani wystawiała rachunek uproszczony na życzenie najemcy, ale nie będzie Pani wystawiała faktury. Stroną zawierającą umowę z najemcą, będzie wyłącznie Pani.

Obecnie nie jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT.

W żadnym przypadku związanym z najmem garażu nie przekroczy Pani kwoty 200 000 zł w ciągu roku.

Pani wątpliwości dotyczą kwestii czy wynajmując garaż, w okolicznościach opisanej sprawy, będzie Pani mogła korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT i tym samym nie będzie Pani zobowiązana do odprowadzania podatku VAT ani do rejestracji jako podatnik VAT.

Usługa najmu, czy to osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej czy też podmiotowi prowadzącemu taką działalność, wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Sam charakter stosunku prawnego wskazuje, że usługa najmu jest wykonywana w celach zarobkowych bez względu na długość obowiązywania poszczególnych umów.

Opisany we wniosku najem garażu wpisuje się więc w definicję działalności gospodarczej wynikającą z art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani z tytułu tej czynności występuje w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym, wykonywana i planowana przez Panią czynność najmu garażu podlega i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie, jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wynajmu garażu, może Pani korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, jeżeli spełnia Pani określone warunki.

Analiza przedstawionych przez Panią okoliczności sprawy, w kontekście powołanych przepisów prawa wskazuje, że - skoro przychody z tytułu świadczenia usług najmu garażu nie przekroczyły w roku podatkowym 2023 i nie przekroczą w roku podatkowym 2024 kwoty 200 000 zł (bez kwoty podatku) oraz nie wykonuje, ani nie będzie Pani wykonywała czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy - to spełnia Pani przesłanki warunkujące korzystanie ze zwolnienia podmiotowego, wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy.

Zaznaczam przy tym, że jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, przekroczy w trakcie roku podatkowego lub w roku kolejnym kwotę 200 000 zł (bez kwoty podatku), to utraci Pani prawo do zwolnienia począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Prawo do tego zwolnienia utraci Pani również w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.

Zatem, w przedstawionych okolicznościach sprawy, może Pani korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się natomiast do kwestii obowiązku dokonywania rejestracji jako podatnik VAT oraz odprowadzania podatku od towaru i usług należy wskazać, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy:

Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy:

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Zgodnie natomiast z art. 103 ust. 1 ustawy:

Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.

Z powyższych przepisów wynika, że podatnik wykonując czynności określone w art. 5 ustawy jest zobowiązany do zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku VAT, pod warunkiem, że jego sprzedaż nie jest np. zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ustawy.

Skoro świadczone przez Panią usługi najmu garażu korzystają i będą korzystały ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, to - biorąc pod uwagę wykładnię art. 96 ust. 3 ustawy - nie będzie Pani miała obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i rejestracji do celów podatku VAT jako podatnik VAT zwolniony. Również obowiązek obliczania i wpłacania podatku za odpowiednie okresy na rachunek właściwego urzędu skarbowego w opisanym zdarzeniu przyszłym Panią nie obejmuje.

Oceniając zatem Pani stanowisko w zakresie korzystania ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy, uznaję je **za prawidłowe**.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja ta rozstrzyga Pani wątpliwości wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług i tylko w zakresie pytania nr 2 wniosku. Natomiast w zakresie pytania nr 1 wniosku, dotyczącego zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Informujemy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, tj. sposób dokumentowania lub obowiązek fakturowania opisanego we wniosku najmu, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).