Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.794.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z
realizowanym projektem.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
odliczenia-brak prawa do odliczenia
proporcja
wynajem
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z
    realizowanym projektem pn. „...”.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi przede wszystkim działalność edukacyjną, która na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54,
    poz. 535 ze zm.) jest zwolniona z VAT. Sporadycznie i marginalnie jednostka dokonuje
    sprzedaży opodatkowanej w postaci wynajmu lokali własnych innym podmiotom, dlatego
    też jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: VAT) jako podatnik
    VAT czynny. Wysokość tej sprzedaży w odniesieniu do całkowitego obrotu rocznego nie
    przekroczyła 2%. Zgodnie z przepisem art. 90 ust. 10 ustawy o VAT proporcja sprzedaży za
    2024 r. wyniosła 1,15% nie przekroczyła 2% wobec czego można uznać, że wyniosła 0%.
    Wnioskodawca od września 2025 r. realizować będzie projekt współfinansowany ze
    środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu
    regionalnego „...” (Działanie ...), pt. „...”. W ramach tego projektu, o wartości poniżej 5 mln
    zł, Wnioskodawca nabędzie sprzęt i urządzenia fotograficzne i filmowe (kamery,
    obiektywy, statywy, gimbale, itp.), które stanowić będą wyposażenie studia,
    udostępnianego lokalnym przedsiębiorcom jako przestrzeń szkoleniowa i robocza. Z tego
    tytułu będą pobierane opłaty za wynajem sprzętu i powierzchni studyjnej, opodatkowane
    podatkiem VAT. Dodatkowo, nabyty sprzęt będzie wykorzystywany także do prowadzenia
    specjalistycznych warsztatów (szkoleń) z zakresu filmowania i sztuk wizualnych. Tym
    samym, przeznaczenie sprzętu będzie mieszane – zarówno do świadczenia usług wynajmu
    (opodatkowane VAT), jak i usług szkoleniowych (zwolnione z VAT). Zakup tego
    wyposażenia objęty jest regułami udzielania pomocy publicznej. Planowane
    przedsięwzięcie inwestycyjne ma na celu wprowadzenie nowej, dodatkowej usługi
    (wynajem sprzętu filmowego i fotograficznego) oraz ulepszenia dotychczas świadczonych
    usług szkoleniowych (o profil specjalistycznych warsztatów filmowych i fotograficznych), co
    nadal wpisuje się w statutową działalność stowarzyszenia ... , czyli działalność edukacyjną
    oraz wspieranie rozwoju społeczno-gospodarczego i kulturowego regionu.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca może odliczyć podatek VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca, korzystający z funduszy pomocowych w celu dokonywania ww. zakupów
    inwestycyjnych, stoi na stanowisku, iż nie nabędzie prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu dóbr i usług w ramach
    realizowanych projektów.
    W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. 2018 poz. 2174), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z powyższego wynika,
    iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom
    podatku od towarów i usług oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają
    ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi, co nie występuje w analizowanej sytuacji.
    Nabywane w ramach projektu sprzęty służyć będą mieszanej działalności (zarówno
    opodatkowanej – wynajem, jak i nieopodatkowanej – szkolenia). Przy obliczonej na
    podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT proporcji, która za 2024 r. wyniosła 1,15%,
    jednostka przyjęła (zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy o VAT), że proporcja ta wyniosła 0%. Z
    tego powodu VAT od zakupów realizowanych w ramach ww. projektu, nie podlega
    odliczeniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Treść powołanych przepisów wskazuje, że za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko
    taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do
    określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym
    warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Przepisy te uzupełniają generalną zasadę wyrażoną w wyżej cyt. art. 86
    ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Przepis art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że:

      Proporcje, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Z art. 90 ust. 5 ustawy wynika, że:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Stosownie do art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu
      transakcji dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
      finansowych,
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
      transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Z kolei na mocy art. 90 ust. 8 ustawy:
      Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym
      mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy
      niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od
      kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo. Podatnicy są
      obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętej proporcji w
      terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ta proporcja
      została zastosowana po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W myśl art. 90 ust. 9 ustawy:
      Przepis ust. 8, stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego
      kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.
    Natomiast w myśl art. 90 ust. 9a ustawy:
      Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku.
    Ponadto zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10.000 zł –
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%,
      2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje. Z tym, że przez „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego” należy rozumieć czynności zwolnione od podatku.
    Przy czym należy mieć na uwadze, że zgodnie z powołanym wyżej art. 90 ust. 10 pkt 2
    ustawy, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta
    wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Nie oznacza to jednak, że
    wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z
    zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji podatnik ma bowiem prawo
    wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też uzna, że
    proporcja ta wynosi 0% i nie będzie odliczał podatku naliczonego.

    A zatem rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Odliczyć
    można w całości podatek naliczony, który jest związany z czynnościami opodatkowanymi
    podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania
    do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku
    naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki w ramach
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej służą do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i ust. 3 oraz
    następne ustawy.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca nie dał podatnikom możliwości wyboru kryterium,
    według którego będą dokonywać odliczeń podatku naliczonego. W art. 90 ust. 3 ustawy
    jednoznacznie określił, w jaki sposób należy ustalić proporcję według której następnie
    należy dokonywać odliczeń. Proporcja ta opiera się wyłącznie na kwotach obrotów
    osiągniętych, bądź szacowanych. W odniesieniu do nabywanych towarów i usług, które
    będą wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i czynności
    zwolnionych od tego podatku. Należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy brak będzie
    obiektywnej możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot podatku naliczonego
    związanego z poszczególnymi czynnościami, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia
    podatku naliczonego według proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy.
    Przy czym co istotne - tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność
    edukacyjną, która na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy jest zwolniona z VAT.
    Sporadycznie i marginalnie dokonują Państwo sprzedaży opodatkowanej w postaci
    wynajmu lokali własnych innym podmiotom, dlatego też są Państwo zarejestrowani na
    potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny. Wysokość tej sprzedaży w
    odniesieniu do całkowitego obrotu rocznego nie przekroczyła 2%. Podali Państwo, że
    zgodnie z przepisem art. 90 ust. 10 ustawy proporcja sprzedaży za 2024 r. wyniosła 1,15%
    i nie przekroczyła 2% wobec czego można uznać, że wyniosła 0%.
    Będą Państwo realizować projekt pn. „...”. W ramach tego projektu zakupią Państwo sprzęt
    i urządzenia fotograficzne i filmowe, które stanowić będą wyposażenie studia,
    udostępnianego lokalnym przedsiębiorcom jako przestrzeń szkoleniowa i robocza. Z tego

    tytułu będą pobierane opłaty za wynajem sprzętu i powierzchni studyjnej, opodatkowane
    podatkiem VAT. Dodatkowo, nabyty sprzęt będzie wykorzystywany także do prowadzenia
    specjalistycznych warsztatów (szkoleń) z zakresu filmowania i sztuk wizualnych. Tym
    samym - jak Państwo wskazali - przeznaczenie sprzętu będzie mieszane, zarówno do
    świadczenia usług wynajmu (opodatkowane VAT), jak i usług szkoleniowych (zwolnione z
    VAT). Planowane przedsięwzięcie inwestycyjne ma na celu wprowadzenie nowej,
    dodatkowej usługi (wynajem sprzętu filmowego i fotograficznego) oraz ulepszenia
    dotychczas świadczonych usług szkoleniowych (o profil specjalistycznych warsztatów
    filmowych i fotograficznych), co wpisuje się w statutową działalność Państwa
    stowarzyszenia.
    Z uwagi na dokonaną wyżej analizę przepisów mających zastosowanie w niniejszej
    sprawie oraz biorąc pod uwagę okoliczności sprawy należy zauważyć, że w związku z
    realizacją projektu pn. „...”, Państwa obowiązkiem jest przypisanie konkretnych wydatków
    związanych z realizacją ww. projektu do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki
    te są związane. Mają Państwo zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. alokacji podatku do wykonywanych w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    W sytuacji, gdy będą Państwo w stanie przyporządkować kwoty podatku VAT naliczonego
    do działalności gospodarczej, to zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, będziecie Państwo mieli
    prawo do odliczenia podatku w części w jakiej wydatki związane z przedmiotowym
    projektem będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Nie będzie Państwu
    przysługiwało natomiast prawo do odliczenia podatku naliczonego przyporządkowanego
    do działalności innej niż działalność gospodarcza.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego oraz związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje, są Państwo obowiązani do proporcjonalnego rozliczenia podatku
    naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy i następne ustawy.
    W konsekwencji, Państwu będącemu zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku VAT w
    związku z realizacją projektu pn. „...” zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów art. 90
    ust. 2 i następne ustawy. Przy czym prawo do odliczenia podatku VAT przysługuje pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Należy jednak zauważyć, że jak wskazano wyżej, w myśl art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli
    proporcja nie przekracza 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie
    dokonywać odliczeń podatku naliczonego.
    Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem
    podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję,
    czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy podatku naliczonego.
    Jak Państwo podali - zgodnie z przepisem art. 90 ust. 10 ustawy proporcja sprzedaży za
    2024 r. wyniosła 1,15% nie przekroczyła 2% wobec czego można uznać, że wyniosła 0%.
    Zatem w takiej sytuacji nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych na realizację projektu pn. „...”.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Zatem wskazaną przez Państwa okoliczność, że zgodnie z przepisem art. 90 ust.
    10 ustawy proporcja sprzedaży za 2024 r. wyniosła 1,15%, nie przekroczyła 2% wobec
    czego można uznać, że wyniosła 0%, przyjęto jako element opisu sprawy i nie
    dokonywano oceny prawidłowości wyliczeń. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.