Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.409.2025.3.SN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Opłaty z tytułu wywozu śmieci, eksploatacji i funduszu
remontowego są opodatkowane analogicznie jak usługa
najmu lokalu, którego te opłaty dotyczą – zatem również
korzystają ze zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 43
ust. 1 pkt 36 ustawy.
Słowa kluczowe: najem-najem na cele mieszkalne
usługi-usługi kompleksowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie
wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o
charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości na
cele mieszkaniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 7 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy wywozu śmieci, eksploatacji i funduszu remontowego.
    Uzupełniła go Pani pismami z 14 sierpnia 2025 r. (wpływ 19 sierpnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 14 sierpnia 2025 r. (wpływ 26 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Przy rozpatrywaniu niniejszego wniosku wnosi Pani o uwzględnienie informacji w zakresie
    rozrachunków z mieszkańcami dotyczących wywozu śmieci, eksploatacji i funduszu
    remontowego zawartych we wniosku z (...)2025 r. i piśmie z (...)2025 r. i uwzględnionych w
    interpretacji indywidualnej wydanej (...)2025 r. (znak pisma: (...)). Stan faktyczny w ww.
    zakresach nie uległ bowiem zmianie.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Udzielając odpowiedzi na poszczególne pytania, wskazuje Pani, jak niżej.
    I. Zawarła Pani umowę najmu okazjonalnego w formie pisemnej. W umowie najmu jest
        wskazane, że opłaty m.in. z tytułu wywozu śmieci, eksploatacji i funduszu
        remontowego ponosi najemca.
    II. Mieszkanie będące przedmiotem najmu znajduje się we wspólnocie mieszkaniowej.
    III. Eksploatacja dotyczy użytkowania części wspólnych nieruchomości.
        Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali: „pożytki i inne przychody z
        nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem,
        a w części przekraczającej te potrzeby przypadają właścicielom lokali w stosunku do
        ich udziałów. W takim samym stosunku właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary
        związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w części nieznajdującej pokrycia
        w pożytkach i innych przychodach”.
        Z rozrachunków z mieszkańcami na rok 2024 wynika, że stawka za eksploatację to
        metraż mieszkania razy kwota ustalona uchwałą Wspólnoty Mieszkaniowej.
        (...)
        Zgodnie z art. 14 ustawy o własności lokali: „Na koszty zarządu nieruchomością
        wspólną składają się w szczególności:
        1) wydatki na remonty i bieżącą konserwację;
        2) opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części
          dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę;
        3) ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane
          bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali;
        4) wydatki na utrzymanie porządku i czystości;
        5) wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy”.
        Ze sprawozdania finansowego dla Wspólnoty Mieszkaniowej za rok 2024 wynika, że
        czynności wykonywane w ramach eksploatacji i powstałe w związku z tym koszty są
        następujące:
        (...)

    IV. Fundusz remontowy to środki gromadzone na pokrycie środków związanych z
        remontem, naprawą, modernizacją części wspólnych nieruchomości.
        Wg Pani wiedzy i dostępnych publikacji, fundusz remontowy nie jest obowiązkowy
        we wspólnotach mieszkaniowych. Może zostać ustanowiony uchwałą wspólnoty
        mieszkaniowej.
        Wspólnota, do której Pani należy jako właścicielka mieszkania, taką uchwałę
        podjęła. Wysokość opłat na fundusz remontowy również ustalana jest w drodze
        uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej i zależna od metrażu mieszkania.
        (...)
        Ze sprawozdania finansowego dla Wspólnoty Mieszkaniowej za rok 2024 wynikają
        jedynie nw. pozycje:
        (...)
        Z informacji przekazanych e-mailowo (...)2025 r. przez Zarządzającego Najmem
        wynika, że:
        Fundusz remontowy to gromadzenie środków na większe naprawy, odnowienia lub
        modernizacje nieruchomości wspólnej: remonty elewacji, wymiana instalacji (woda,
        kanalizacja, elektryczność w częściach wspólnych), remont dachów, balkonów,
        klatek schodowych, modernizacja wind, ocieplenia budynków, usuwanie awarii
        powstałych w wyniku sił natury (np. pożar, zalanie).
        Powstające koszty: wynagrodzenia firm budowlanych, koszt materiałów, koszty
        nadzoru inwestorskiego.
    V. Opłaty za eksploatację, centralne ogrzewanie, zimną wodę i ścieki, podgrzanie wody,
        wywóz śmieci, fundusz remontowy są ustalane w jednej kwocie i przekazywane
        przez administrację Wspólnoty Mieszkaniowej do wiadomości właścicieli
        poszczególnych lokali.
        (...)
        Dokładnie ta kwota wskazana jest w umowie najmu, w której zawarto takie zapisy:
        Czynsz najmu i opłaty
        1. Z tytułu użytkowania Lokalu Najemca będzie płacił Wynajmującej kwotę, na
          którą składają się:
            a) czynsz najmu – w wysokości (..). zł (słownie: (...)) miesięcznie,
            b) opłaty związane z bieżącym używaniem Lokalu należne Wspólnocie
              Mieszkaniowej (dostawa wody, podgrzanie wody, odbiór ścieków,
              centralne ogrzewanie, wywóz śmieci oraz inne opłaty należne
              Wspólnocie Mieszkaniowej, która odpowiada za dostawy tychże
              mediów),
            c) opłatę za zużycie energii elektrycznej wskazaną w § 6 ust. 5 niniejszej
              Umowy.
        2. Czynsz najmu wraz z doliczonymi do niego opłatami należnymi Wspólnocie
          Mieszkaniowej (wg stawki wskazanej w § 6 ust. 4 niniejszej Umowy) płatny
          jest z góry do dnia (...) każdego miesiąca.
        3. Najemca jest zobowiązany płacić czynsz przelewem na rachunek bankowy
          Wynajmującej prowadzony w banku (...) o numerze (...) i tytułować przelew
          „Czynsz najmu oraz opłaty do Wspólnoty Mieszkaniowej za miesiąc (...)”.
        4. Wysokość ustalonej przez Wspólnotę Mieszkaniową zaliczki miesięcznej z
          tytułu opłat za użytkowanie Lokalu, o których mowa w § 6 ust. 1 lit. b)
          niniejszej Umowy, wnoszona do Wspólnoty Mieszkaniowej, wynosi obecnie

          (...) zł plus opłata za wywóz odpadów w wysokości (...) zł/osoba miesięcznie (a
          zatem łącznie przy trzech osobach zamieszkujących Lokal: (...) zł).
        5. Opłatę za zużycie energii elektrycznej dolicza się do czynszu najmu, wg faktur
          z zakładu energetyki (...), obsługującego Wspólnotę Mieszkaniową i
          dostarczającego energię do Lokalu, po wystawieniu przez ten zakład faktury
          za dany okres rozliczeniowy.
        6. Z racji tego, że Wynajmująca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
          niezwiązaną z najmem lokali, ale objętą obowiązkiem VAT, dostawa energii
          elektrycznej do Lokalu traktowana jest na gruncie podatkowym jako
          odsprzedaż usługi i objęta 23% VAT, który to podatek będzie doliczany do
          kwoty wynikającej z faktury, o której mowa w § 6 ust. 5 niniejszej Umowy, a
          następnie rozliczany przez Wynajmującą z Urzędem Skarbowym.
        7. Wskazana w § 6 ust. 4 niniejszej Umowy średnia miesięczna wysokość opłat za
          używanie lokalu na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej może ulec zmianie w
          przypadku zmiany wysokości tych stawek dokonanej przez Wspólnotę
          Mieszkaniową, o czym Najemca zostanie poinformowany przez Wynajmującą.
        8. Strony ustalają, że jeśli zmiana wysokości opłat na rzecz Wspólnoty
          Mieszkaniowej spowoduje niedopłaty lub nadwyżki tych opłat, dokonają
          między sobą rozliczeń niedopłat lub nadwyżek.
        9. Opłaty do Wspólnoty Mieszkaniowej i dystrybutora energii obsługującego
          Wspólnotę Mieszkaniową, ponosi Najemca za pośrednictwem Wynajmującej.
        10. Wynajmująca może przekazywać Najemcy co miesiąc, za pośrednictwem
          Zarządzającego Najmem, fakturę elektroniczną obejmującą opłaty wynikające
          z niniejszej Umowy.
        A zatem:
          · najemca ma wskazaną w umowie najmu konkretną kwotę opłat na rzecz
            Wspólnoty, którą Pani jako właścicielka mieszkania najpierw pobiera od
            najemcy, a później przelewa na konto Wspólnoty;
          · jeśli ta kwota ulegnie zmianie, bo np. Wspólnota zmieni stawki, to najemca
            jest o tym informowany, przedstawiane jest mu nowe rozliczenie i
            aneksowana umowa najmu.
    VI. Zgłasza Pani do administracji liczbę osób zamieszkujących Pani mieszkanie.
        Administracja uwzględnia to w rozrachunkach, tj. w zaliczkach dotyczących Pani
        mieszkania. Nie ma Pani bezpośredniej umowy na odbiór odpadów.
        Pani jako osoba fizyczna/właścicielka mieszkania nie realizuje ani nie organizuje
        fizycznie/technicznie wywozu opadów z Pani mieszkania czy terenu Wspólnoty.
        Odpady z mieszkania wynoszone są do wspólnych kontenerów, a stamtąd
        wywożone przez przedsiębiorstwo dokonujące wywozu odpadów.
    VII. Zgłasza Pani do administracji liczbę osób zamieszkujących Pani mieszkanie.
        Administracja uwzględnia to w rozrachunkach, tj. w zaliczkach dotyczących Pani
        mieszkania. Nie ma Pani bezpośredniej umowy na odbiór odpadów. Stawkę
        administracja wskazuje najprawdopodobniej na podstawie lokalnych uchwał w tym
        zakresie.
    VIII. Jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
        Rejestracja dokonana została z racji prowadzonej przez Panią działalności
        gospodarczej, która nie jest w żaden sposób związana z najmem nieruchomości, ale
        jest działalnością objętą obowiązkiem VAT.

    IX. Usługa najmu mieszkania osobie fizycznej jest zwolniona od podatku VAT na podstawie
        art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
        (czynsz najmu).
        Dla zaliczki miesięcznej do Wspólnoty Mieszkaniowej w rachunku wystawianym dla
        najemcy jako podstawę zwolnienia wskazała Pani § 3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia
        MF z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług
        oraz warunków stosowania tych zwolnień.
        Z tytułu czynszu najmu i zaliczek do Wspólnoty Mieszkaniowej dla najemcy
        wystawia Pani rachunek o treści jak poniżej:
        (...)
        Po otrzymaniu interpretacji indywidualnej z (...)2025 r. (znak pisma: (...):
        „Podsumowując, stwierdzam, że w opisanym stanie faktycznym, zaliczki na
        rozrachunki z mieszkańcami dotyczące centralnego ogrzewania, zimnej wody i
        ścieków oraz podgrzania wody, które są wpłacane do Wspólnoty Mieszkaniowej,
        podlegają zwolnieniu od podatku VAT na podstawie przepisu § 3 ust. 1 pkt 11
        Rozporządzenia.
        Wobec powyższego zaliczki na rozrachunki z mieszkańcami z tytułu eksploatacji i
        funduszu remontowego pobierane od najemcy powinny być traktowane jako jedna
        usługa ze świadczeniem głównym – usługą najmu i opodatkowane według zasad
        właściwych dla usługi najmu. Jak Pani wskazała w opisie sprawy, usługa najmu
        mieszkania osobie fizycznej jest zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43
        ust. 1 pkt 36 ustawy (czynsz najmu). Tym samym, § 3 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia
        nie znajdzie tu zastosowania.
        Podsumowując, stwierdzam, że w opisanym stanie faktycznym, zaliczki na
        rozrachunki z mieszkańcami dotyczące eksploatacji i funduszu remontowego, które
        są wpłacane do Wspólnoty Mieszkaniowej, nie podlegają zwolnieniu od podatku
        VAT na podstawie przepisu § 3 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia.”.
    X. Zgodnie z art. 6 ustawy o własności lokali: „ogół właścicieli, których lokale wchodzą w
        skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota
        mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być
        pozwana”.
        Eksploatacja – jako właścicielka mieszkania nie zawierała Pani i nie zawiera żadnych
        umów związanych z eksploatacją; ze Sprawozdania finansowego za rok 2024
        wynika, że koszty części wspólnej, to:
        (...)
        Przy powyższych jedynie wynagrodzenie zarządu procedowane jest w ramach
        uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej; jeśli chodzi o pozostałe elementy, zajmuje się
        nimi zarządca/administrator Wspólnoty, który nie ustala każdorazowo ze
        Wspólnotą, komu zleci wykonywanie danych czynności, tylko po prostu je zleca,
        prawdopodobnie wybranym przez siebie, podmiotom.
        Wywóz śmieci – jako właścicielka mieszkania nie zawierała Pani żadnej odrębnej
        umowy na wywóz śmieci. Pani aktywność w tym zakresie ogranicza się do
        informowania administracji Wspólnoty o liczbie osób zamieszkałych w Pani
        mieszkaniu. Deklarację do przedsiębiorstwa zajmującego się wywozem odpadów
        składa administrator. Jako właścicielka mieszkania, w ramach rozrachunków ze
        Wspólnotą Mieszkaniową, wpłaca Pani co miesiąc określoną kwotę za odpady dla
        Pani mieszkania, zależną od liczby zamieszkałych w nim osób. Zaliczka ta do
        Wspólnoty Mieszkaniowej jest jedyną zaliczką, którą z tego tytułu Pani opłaca. Nie
        dostaje Pani żadnych odrębnych faktur czy umów od odbiorcy odpadów.

        Fundusz remontowy – jako właścicielka mieszkania nie zawierała Pani żadnych
        umów związanych z funduszem remontowym; kwestie te organizuje raczej zarządca
        /administrator Wspólnoty.
        Podsumowując: po podpisaniu aktu notarialnego przenoszącego własność
        mieszkania, sama jako właścicielka nie zawierała Pani żadnych dodatkowych umów
        na eksploatację, centralne ogrzewanie, podgrzanie wody, zimną wodę i ścieki,
        wywóz śmieci i fundusz remontowy, a do wszystkich tych mediów ma Pani dostęp i
        opłaca je Pani w ramach rozrachunków z mieszkańcami (zaliczek do Wspólnoty
        Mieszkaniowej).
        W sprawozdaniu finansowym dla Wspólnoty Mieszkaniowej za rok 2024 w
        osobnych pozycjach ujęte są koszty części wspólnej i media:
        (...)
        Z informacji przekazanych e-mailowo (...)2025 r. przez Zarządzającego Najmem
        wynika, że:
        Eksploatacja – na rzecz nieruchomości wspólnej (utrzymanie wspólnych części
        budynku, np. klatki schodowe, dach, elewacja). Centralne ogrzewanie (CO) – jeśli
        rozliczane na podstawie powierzchni lub podzielników ale w przypadku naszej
        Wspólnoty na podstawie liczników zużycia ciepła, zakup energii cieplnej dotyczy
        całego budynku (nieruchomości wspólnej), rozliczany indywidualnie według
        udziałów lub zużycia. Zimna woda i ścieki – zakup wody dotyczy indywidualnego
        zużycia w lokalach, chociaż technicznie dostawa jest do całego budynku; rozliczenie
        według wskazań wodomierzy. Podgrzanie wody – jak wyżej: dostawa jest do
        budynku, ale rozliczana według zużycia w poszczególnych lokalach (wodomierze +
        liczniki zużycia co). Wywóz śmieci – usługa na rzecz właścicieli lokali, jednak
        rozliczana zbiorczo (w przypadku Miasta (...) każdy zarządca raz w miesiącu wysyła
        do UM deklaracje o ilości osób zamieszkujących dany budynek (chyba, że wartość
        jest ta sama to tylko dokonuje opłaty na podstawie poprzedniej deklaracji). Fundusz
        remontowy – na rzecz nieruchomości wspólnej, właściciele partycypują zgodnie z
        udziałem w nieruchomości wspólnej.
    XI. Na mocy postanowień umowy najmu obciąża Pani najemcę kosztem „rozrachunków z
        mieszkańcami” jakimi zostaje Pani obciążona przez Wspólnotę Mieszkaniową, bez
        naliczania marży. Tzn.: miesięczny czynsz do Wspólnoty Mieszkaniowej wynosi np.
        500 zł, a więc Najemca wpłaca Pani 500 zł, a następnie Pani wpłaca to 500 zł na
        konto Wspólnoty Mieszkaniowej tytułem czynszu/rozrachunków z mieszkańcami za
        dany miesiąc.
    XII. Tak jak wskazywano we wniosku o interpretację i we wcześniejszych punktach
        niniejszego pisma:
        · wielkość zaliczki miesięcznej na rzecz wspólnoty ustalana jest przez Wspólnotę i
          przekazywana do wiadomości właściciela danego lokalu,
        · najemca zobowiązany jest płacić:
            a) czynsz najmu – w wysokości (...) zł (słownie: (...)) miesięcznie,
            b) opłaty związane z bieżącym używaniem Lokalu należne Wspólnocie
              Mieszkaniowej (dostawa wody, podgrzanie wody, odbiór ścieków,
              centralne ogrzewanie, wywóz śmieci oraz inne opłaty należne
              Wspólnocie Mieszkaniowej, która odpowiada za dostawy tychże
              mediów),
            c) opłatę za zużycie energii elektrycznej wskazaną w § 6 ust. 5 niniejszej
              Umowy.

        2. Czynsz najmu wraz z doliczonymi do niego opłatami należnymi Wspólnocie
          Mieszkaniowej (wg stawki wskazanej w § 6 ust. 4 niniejszej Umowy) płatny
          jest z góry do dnia (...) każdego miesiąca.
          Wysokość ustalonej przez Wspólnotę Mieszkaniową zaliczki miesięcznej z
          tytułu opłat za użytkowanie Lokalu, o których mowa w § 6 ust. 1 lit. b)
          niniejszej Umowy, wnoszona do Wspólnoty Mieszkaniowej, wynosi obecnie
          (...) zł plus opłata za wywóz odpadów w wysokości (...) zł/osoba miesięcznie (a
          zatem łącznie przy trzech osobach zamieszkujących Lokal: (...) zł).
        7. Wskazana w § 6 ust. 4 niniejszej Umowy średnia miesięczna wysokość opłat za
          używanie lokalu na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej może ulec zmianie w
          przypadku zmiany wysokości tych stawek dokonanej przez Wspólnotę
          Mieszkaniową, o czym Najemca zostanie poinformowany przez Wynajmującą.
        7. Wskazana w § 6 ust. 4 niniejszej Umowy średnia miesięczna wysokość opłat za
          używanie lokalu na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej może ulec zmianie w
          przypadku zmiany wysokości tych stawek dokonanej przez Wspólnotę
          Mieszkaniową, o czym Najemca zostanie poinformowany przez
          Wynajmującą.
        8. Strony ustalają, że jeśli zmiana wysokości opłat na rzecz Wspólnoty
          Mieszkaniowej spowoduje niedopłaty lub nadwyżki tych opłat, dokonają
          między sobą rozliczeń niedopłat lub nadwyżek.
        Oznacza to, że najemca zobligowany jest do płacenia stawki zaliczek ustalonej przez
        Wspólnotę. Po rozliczeniu okresowym zimnej wody i ścieków, podgrzania wody i C.
        O. może być zobowiązany do dokonania dopłaty brakującej kwoty lub ja jestem
        zobligowana do zwrotu mu nadpłaty.
        Najemca nie ma wpływu na stawki dotyczące eksploatacji i funduszu remontowego
        – są one zależne od wielkości mieszkania i kwoty ustalonej w uchwale Wspólnoty.
        Najemca nie ma wpływu na stawkę za wywóz odpadów – jest ona liczona jako
        iloczyn liczby osób zamieszkujących dany lokal i stawki ustalonej w przepisach
        prawa miejscowego. Najemca zobligowany jest do wskazania liczby osób, które
        zamieszkują z nim lokal.
    XIII. Jeśli chodzi o wywóz odpadów, to tutaj również nie ma możliwości, aby najemca
        wybrał dostawcę innego niż ten, który obsługuje całą Wspólnotę.
        W zakresie eksploatacji i funduszu remontowego – tutaj też nie ma możliwości, aby
        najemca wybrał jakiegokolwiek dostawcę. Konieczna jest albo uchwała Wspólnoty,
        albo decyzję w zakresie wyboru dostawcy podejmuje zarządca/administrator
        Wspólnoty.
    XIV. Jeśli chodzi o wywóz odpadów, to tutaj również nie ma możliwości, aby najemca
        wybrał dostawcę innego niż ten, który obsługuje całą Wspólnotę.
        W zakresie eksploatacji i funduszu remontowego – tutaj też nie ma możliwości, aby
        najemca wybrał jakiegokolwiek dostawcę. Konieczna jest albo uchwała Wspólnoty,
        albo decyzję w zakresie wyboru dostawcy podejmuje zarządca nieruchomości.
    XV. Nie jest Pani w stanie jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. W Pani ocenie zatem
        w obecnym stanie prawnym wywóz odpadów organizuje gmina, a właściciel
        nieruchomości ani najemca nie mają możliwości wyboru świadczeniodawcy w tym
        zakresie.
        Ze sprawozdania finansowego za rok 2024 wynika, że opłata za śmieci wnoszona
        jest do UM(...).

## Pytanie

Czy opłaty z tytułu wywozu śmieci, eksploatacji i funduszu remontowego również
    podlegają zwolnieniu z VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT?
    W nawiązaniu do treści interpretacji indywidualnej wydanej (...)2025 r. (znak pisma: (...)),
    proszę o wskazanie, czy będące elementem rozrachunków z mieszkańcami opłaty z tytułu
    wywozu śmieci, oraz zaliczki na eksploatację i fundusz remontowy podlegają zwolnieniu z
    VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
    Pani stanowisko w sprawie
    W interpretacji indywidualnej wydanej (...)2025 r. (znak pisma: (...)) dotyczącej rozliczeń
    podatkowych dotyczących wynajmu mieszkania prywatnego na cele mieszkalne osobie
    fizycznej przez osobę fizyczną będącą jedyną właścicielką mieszkania i prowadzącą
    jednoosobową działalność gospodarczą podlegającą obowiązkowi VAT, wskazaliście
    Państwo, że będące elementem rozrachunków z mieszkańcami opłaty z tytułu wywozu
    śmieci, eksploatacji i funduszu remontowego powinny być traktowane jako jedna usługa
    ze świadczeniem głównym.
    Skoro zatem najem mieszkania osobie fizycznej na cele mieszkaniowe, jako świadczenie
    główne, podlega zwolnieniu z VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, to, w
    stanie faktycznym zawartym we wniosku z (...)2025 r. i piśmie z (...)2025 r., opłaty z tytułu
    wywozu śmieci, eksploatacji i funduszu remontowego również podlegają zwolnieniu z VAT
    w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
    W Pani ocenie tak – skoro bowiem, wg treści ww. interpretacji, opłaty z tytułu wywozu
    śmieci, oraz zaliczki na eksploatację i fundusz remontowy „(...) powinny być traktowane
    jako jedna usługa ze świadczeniem głównym – usługą najmu i opodatkowane według
    zasad właściwych dla usługi najmu”.
    Skoro zatem usługa najmu podlega zwolnieniu z VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy o VAT, to opłaty z tytułu wywozu śmieci oraz zaliczki na eksploatację i fundusz
    remontowy podlegają zwolnieniu z VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem
    VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń
    określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy
    stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być
    zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.
    Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, który stanowi, że:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabywa ją we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej. Jest on traktowany najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną
    osobę, nie jest świadczeniem usługi w tym samym zakresie.
    Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie odsprzedaje ją w takiej
    samej formie swojemu kontrahentowi. Przeniesienie kosztów nabycia usługi, o którym
    mowa wyżej, dotyczy wyłącznie usługi, jaką nabywca nabył w celu odsprzedaży w postaci
    takiego samego świadczenia, co nie jest tożsame z sytuacją odsprzedaży tej usługi będącej
    elementem pomocniczym świadczenia głównego, bez którego świadczenie pomocnicze
    nie ma racji bytu. Zatem konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w
    odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej
    wyświadczenie tej usługi.
    Podkreślenia wymaga, że aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Umowa najmu jest umową cywilnoprawną nakładającą na strony – zarówno
    wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, usługa najmu wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i jako czynność odpłatna,
    świadczona za wynagrodzeniem, wypełnia dyspozycję art. 5 ust. 1 ustawy, tj. jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Przepis art. 29a ust. 6 ustawy precyzuje dodatkowe elementy, jakie obejmuje podstawa
    opodatkowania. Zgodnie z tym przepisem:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i

        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że zawarła Pani umowę najmu okazjonalnego w formie pisemnej.
    W umowie najmu jest wskazane, że opłaty m.in. z tytułu wywozu śmieci, eksploatacji i
    funduszu remontowego ponosi najemca. Mieszkanie będące przedmiotem najmu
    znajduje się we wspólnocie mieszkaniowej. Opłaty za eksploatację, centralne ogrzewanie,
    zimną wodę i ścieki, podgrzanie wody, wywóz śmieci, fundusz remontowy są ustalane w
    jednej kwocie i przekazywane przez administrację Wspólnoty Mieszkaniowej do
    wiadomości właścicieli poszczególnych lokali. Z zawartej przez Panią umowy najmu
    wynika, że z tytułu użytkowania Lokalu Najemca będzie płacił Wynajmującej kwotę, na
    którą składają się: czynsz najmu, opłaty związane z bieżącym używaniem Lokalu należne
    Wspólnocie Mieszkaniowej (dostawa wody, podgrzanie wody, odbiór ścieków, centralne
    ogrzewanie, wywóz śmieci oraz inne opłaty należne Wspólnocie Mieszkaniowej, która
    odpowiada za dostawy tychże mediów), opłatę za zużycie energii elektrycznej wskazaną w
    § 6 ust. 5 niniejszej Umowy. Zatem najemca ma wskazaną w umowie najmu konkretną
    kwotę opłat na rzecz Wspólnoty, którą Pani jako właścicielka mieszkania najpierw pobiera
    od najemcy, a później przelewa na konto Wspólnoty.
    Pani wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy opłat z tytułu wywozu śmieci, eksploatacji i funduszu remontowego.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega konkretna czynność (dostawa towaru lub usługa), a nie zapłata (opłata, płatność),
    co wynika wprost z art. 5 ust. 1 ustawy.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
      formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635).
    W opisanej sytuacji, aby rozstrzygnąć kwestię prawidłowego opodatkowania lub
    zwolnienia od podatku VAT wywozu śmieci, eksploatacji i funduszu remontowego,
    konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy w przypadku przenoszenia na najemcę
    tych kosztów mamy do czynienia z jedną usługą kompleksową w zakresie najmu czy też z
    odrębnymi świadczeniami.
    Każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, powinno
    być traktowane jako odrębne i niezależne. Jeżeli jednak w skład tego świadczenia
    złożonego wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności
    głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma
    podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia.
    Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowania do poszczególnych
    jego elementów odrębnych cen. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności)
    dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie
    tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny
    charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do
    celów stosowania przepisów ustawy.

    Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował TSUE w wydanych
    orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388
    /EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zasadniczo, zgodnie z
    wyrokiem TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96, każde świadczenie usług musi
    być uznawane za odrębne i niezależne, przy czym nie należy dokonywać sztucznego
    podziału świadczeń, które z ekonomicznego punktu widzenia obejmują jedną usługę. W
    sprawach wątpliwych należy więc brać pod uwagę okoliczności dokonywania transakcji,
    które – jak wynika z wyroku TSUE z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 – mają na celu
    określenie, czy wykonywane czynności są ze sobą na tyle ściśle związane, że można je
    uznać za jedno świadczenie, którego podział miałby charakter sztuczny.
    Zatem, przy podatkowej kwalifikacji świadczeń polegających na dostawie towarów i
    świadczeniu usług związanych z usługą najmu nieruchomości, w każdym przypadku
    należy uwzględniać rzeczywisty przebieg transakcji. Świadczenie złożone będzie mieć
    miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na
    rzecz jednego nabywcy będzie miała charakter świadczenia podstawowego i
    świadczenia pomocniczego (lub świadczeń pomocniczych), a zatem takich, które
    umożliwiają skorzystanie (względnie lepsze skorzystanie) ze świadczenia
    podstawowego lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia
    podstawowego. Jeżeli jednak świadczenia te można, bez popadania w sztuczność,
    rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy –
    wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa niezależnie
    opodatkowane świadczenia.
    Odnosząc się do zaliczek na rozrachunki z mieszkańcami z tytułu eksploatacji i funduszu
    remontowego pobieranych od najemcy należy zauważyć, że – jak Pani wskazała – najemca
    nie ma wpływu na stawki dotyczące eksploatacji i funduszu remontowego – są one
    zależne od wielkości mieszkania i kwoty ustalonej w uchwale Wspólnoty. W zakresie
    eksploatacji i funduszu remontowego, nie ma możliwości, aby najemca wybrał
    jakiegokolwiek dostawcę. Konieczna jest albo uchwała Wspólnoty, albo decyzję w zakresie
    wyboru dostawcy podejmuje zarządca/administrator Wspólnoty. W zakresie eksploatacji i
    funduszu remontowego, nie ma możliwości, aby najemca wybrał jakiegokolwiek dostawcę.
    Konieczna jest albo uchwała Wspólnoty, albo decyzję w zakresie wyboru dostawcy
    podejmuje zarządca nieruchomości.
    Jak wynika z opisu sprawy, eksploatacja dotyczy użytkowania części wspólnych
    nieruchomości. Czynności wykonywane w ramach eksploatacji i powstałe w związku z tym
    koszty są następujące: energia elektryczna – część wspólna; sprzątanie klatki schodowe;
    sprzątanie teren zewnętrzny; podlewanie zieleni, kora sosnowa, nawóz; wynagrodzenie
    zarządu; opłata za prowadzenie rachunku; poczta (znaczki, przesyłki) inne opłaty;
    ubezpieczenia; konserwacja dźwigów; eksploatacja zlecona węzłów ciepł.; przegląd graw.
    sys. oddymiania, klap; usługi telekom – telefon w windach; opłata za dozór techniczny;
    przegląd hydroforów; monit., nagrania, internet; przegląd budowlany, elektryczny;
    przegląd wył. p.poż, gaśnice, hydranty; przeg., serwis separat., pomp. WUKO, napraw;
    wody opadowe; inne koszty. Fundusz remontowy to środki gromadzone na pokrycie
    środków związanych z remontem, naprawą, modernizacją części wspólnych
    nieruchomości. Fundusz remontowy to gromadzenie środków na większe naprawy,
    odnowienia lub modernizacje nieruchomości wspólnej: remonty elewacji, wymiana
    instalacji (woda, kanalizacja, elektryczność w częściach wspólnych), remont dachów,
    balkonów, klatek schodowych, modernizacja wind, ocieplenia budynków, usuwanie awarii
    powstałych w wyniku sił natury (np. pożar, zalanie). Powstające koszty: wynagrodzenia
    firm budowlanych, koszt materiałów, koszty nadzoru inwestorskiego.
    Biorąc zatem pod uwagę przytoczone przepisy prawa oraz powyższe okoliczności sprawy
    należy uznać, że zaliczki na rozrachunki z mieszkańcami z tytułu eksploatacji i funduszu
    remontowego pobierane od najemcy wchodzą w skład usługi najmu i razem stanowią
    świadczenie kompleksowe, gdzie głównym świadczeniem jest usługa najmu lokalu.

    Wobec powyższego zaliczki na rozrachunki z mieszkańcami z tytułu eksploatacji i funduszu
    remontowego pobierane od najemcy powinny być traktowane jako jedna usługa ze
    świadczeniem głównym – usługą najmu i opodatkowane według zasad właściwych dla
    usługi najmu. Jak Pani wskazała w opisie sprawy, usługa najmu mieszkania osobie
    fizycznej jest zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy (czynsz
    najmu).
    W konsekwencji, dla ww. opłat z tytułu eksploatacji i funduszu remontowego,
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy.
    Odnosząc się natomiast do opłat za wywóz śmieci przywołać należy pkt 45 wyroku
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 16 kwietnia 2015 r. w sprawie C-42/14
    (Wojskowa Agencja Mieszkaniowa). W ocenie Trybunału, czynność wywozu śmieci
    powinna być traktowana jako odrębna od usługi najmu, jeżeli najemca ma możliwość
    wyboru świadczeniodawcy tej usługi, a „nawet jeśli ze względu na dogodność nie
    dokonuje tego wyboru lub nie korzysta z tego uprawnienia, lecz otrzymuje świadczenie od
    podmiotu wyznaczonego przez wynajmującego, na podstawie umowy zawartej między
    tymi dwoma ostatnimi podmiotami, okoliczność ta stanowi wskazówkę przemawiającą za
    istnieniem świadczenia odrębnego od najmu”.
    Należy tu zauważyć, że w art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu
    czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733) wskazano, że:
      Gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od
      właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
    Na mocy art. 6c ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego,
      postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na
      których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne.
    Na podstawie art. 6h pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani ponosić
      właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy - na rzecz gminy, na
      terenie której są położone nieruchomości lub lokale.
    Jak stanowi art. 6l ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Rada gminy określi, biorąc pod uwagę warunki miejscowe, w drodze uchwały
      stanowiącej akt prawa miejscowego, termin, częstotliwość i tryb uiszczania opłaty za
      gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym wskazanie czy opłatę uiszcza się z
      dołu czy z góry.
    Zgodnie z art. 6m ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są
      obowiązani złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściciele
      nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
    W myśl art. 6o ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami
      komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji
      wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za
      gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane
      właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku -
      uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie
      zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na
      nieruchomościach o podobnym charakterze.
    W świetle art. 6q ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:

      W sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje
      się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że
      uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub
      prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań
      gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami
      komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które
      stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego.
    W oparciu o art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o właścicielach nieruchomości – rozumie się przez to
      także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i
      osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne
      podmioty władające nieruchomością.
    Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że obowiązek uiszczania opłat za
    wywóz śmieci ciąży na właścicielu nieruchomości lub innych podmiotach władających
    nieruchomością.
    W świetle przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zarówno
    wynajmujący, jak i najemca nie mają możliwości dokonania wyboru świadczeniodawcy
    tych usług. Zobowiązanie do uiszczenia opłat z tytułu odbioru odpadów komunalnych
    ciąży na właścicielu nieruchomości i nie może być w drodze umowy przeniesione na
    najemcę ze skutkiem zwalniającym wynajmującego z obowiązku jej zapłaty. Zapłata ta
    stanowi zatem nieodłączny element usługi najmu i powinna być traktowana jako jedna
    usługa z najmem, o ile wynajmujący decyduje się na „przeniesienie” jej kosztu na najemcę.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach rozrachunków ze Wspólnotą
    Mieszkaniową, wpłaca Pani co miesiąc określoną kwotę za odpady dla Pani mieszkania,
    zależną od liczby zamieszkałych w nim osób. Najemca nie ma wpływu na stawkę za wywóz
    odpadów – jest ona liczona jako iloczyn liczby osób zamieszkujących dany lokal i stawki
    ustalonej w przepisach prawa miejscowego. Najemca zobligowany jest do wskazania
    liczby osób, które zamieszkują z nim lokal. Jeśli chodzi o wywóz odpadów, to tutaj nie ma
    możliwości, aby najemca wybrał dostawcę innego niż ten, który obsługuje całą Wspólnotę.
    Zgłasza Pani do administracji liczbę osób zamieszkujących Pani mieszkanie. Administracja
    uwzględnia to w rozrachunkach, tj. w zaliczkach dotyczących Pani mieszkania. Odpady z
    mieszkania wynoszone są do wspólnych kontenerów, a stamtąd wywożone przez
    przedsiębiorstwo dokonujące wywozu odpadów. Wywóz odpadów organizuje gmina, a
    właściciel nieruchomości ani najemca nie mają możliwości wyboru świadczeniodawcy w
    tym zakresie. Opłata za śmieci wnoszona jest do UM(...).
    Należy zatem wskazać, że opłata za wywóz śmieci powinna być traktowana jako jedna
    usługa ze świadczeniem głównym – usługą najmu lokalu o charakterze mieszkalnym na
    cele mieszkaniowe i opodatkowana na zasadach właściwych dla usługi najmu. Jak Pani
    wskazała w opisie sprawy, usługa najmu mieszkania osobie fizycznej jest zwolniona od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy (czynsz najmu).
    W konsekwencji, dla ww. opłat z tytułu wywozu śmieci również zastosowanie znajdzie
    zwolnienie od podatku VAT, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że opłaty z tytułu wywozu śmieci, eksploatacji i funduszu
    remontowego są opodatkowane analogicznie jak usługa najmu lokalu, którego te opłaty
    dotyczą – zatem również korzystają ze zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 43 ust.
    1 pkt 36 ustawy.
    Pani stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast
    wniosek w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Pani ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Pani wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte
    pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.