Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9/033/452/MWD/2013/RWPD-105428
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2014-06-30
Teza: Czy gmina miała prawo potraktować zwrot kosztów jako wynagrodzenie za sieć wodno-kanalizacyjną, oraz czy Wnioskodawca wraz z małżonką są zobowiązani do odprowadzenia od tej kwoty podatek dochodowy od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: budowa; koszt; przychód-źródła przychodu; wynagrodzenia; zwrot-zwrot nakładów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 04 sierpnia 2010 r. nr ILPB2/415-575/10-2/ES wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków podatkowych z tytułu odpłatnego przejęcia przez gminę urządzenia wodociągowo-kanalizacyjnego od osoby fizycznej, która poniosła koszty związane z jej budową, **jest nieprawidłowe.**

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 04 sierpnia 2010 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu nakładów poniesionych przez osobę fizyczną na budowę sieci wodno-kanalizacyjnej. Interpretacja wydana została na wniosek z dnia 29 kwietnia 2010 r.

Z przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego wynika, że

Wnioskodawca w 2005 r. rozpoczął budowę domu jednorodzinnego na działce budowlanej. Ww. teren nie był podłączony do sieci wodno-kanalizacyjnej. Wnioskodawca nadmienił, iż dostarczenie wody oraz odprowadzenie ścieków jest obowiązkiem gminy, co wynika z zapisów ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków. Kiedy zwrócono się do gminy z wnioskiem o podłączenie ww. działki do instalacji wodno-kanalizacyjnej uzyskano odpowiedź negatywną z powodu braku zarezerwowanych środków na przedmiotową sieć. W związku z ustalonymi terminami z różnymi wykonawcami pod względem inwestycji podjęto decyzję o wykonaniu sieci we własnym zakresie i z własnych środków zaciągniętych w banku w drodze dz. 293 do ww. działki (wszystkie dokumenty dostępne w gminie), na podstawie stosownych pozwoleń, zezwoleń i odbiorów wykonawczych i powykonawczych. Wnioskodawca przypomniał, że wybudowane sieci znajdują się w całości na terenach państwowych, czyli gminy. Od 2007 r. starano się o zwrot kosztów za wykonanie sieci wodno-kanalizacyjnej w drodze dz. 293 jak wspomniano powyżej. W trakcie końcowych negocjacji z gminą, poinformowano także Zainteresowanego, że w umowie przekazania sieci musi być jej „odpłatne przekazanie gminie”. Zapewniono Wnioskodawcę, iż otrzymane środki stanowiące zwrot poniesionych kosztów, a w umowie określone jako wynagrodzenie nie będą stanowiły dochodu i nie będą opodatkowane podatkiem dochodowym. Jednakże pod koniec lutego 2010 r. Wnioskodawca wraz z małżonką otrzymali PIT-8C, wystawiony przez gminę odrębnie na Zainteresowanego i na Jego małżonkę.

Ponadto w rozumieniu przepisów o innych dochodach małżonkowie musieli faktyczny zwrot poniesionych kosztów uwzględnić w rozliczeniu rocznym i odprowadzić od niego podatek, który jest dla nich dużym obciążeniem finansowym. Po prawie czterech latach oczekiwania na zwrot kosztów należy jeszcze raz zapłacić podatek, tj. „podatek od podatku”. Zdaniem Wnioskodawcy to gmina sama powinna zapłacić podatek ponieważ jest teraz właścicielem ww. sieci. Wnioskodawca nadmienia, że zapewniono Go przy świadkach, że nie poniesie żadnych podatkowych kosztów. Zainteresowany prosi o zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku, który już raz został zapłacony.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy gmina miała prawo potraktować zwrot kosztów jako wynagrodzenie za sieć wodno-kanalizacyjną, oraz czy Wnioskodawca wraz z małżonką są zobowiązani do odprowadzenia od tej kwoty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy fundusze, za które została wykonana przez Niego wraz z żoną sieć wodno-kanalizacyjna, są przez małżonków ciężko zarobione i już raz od nich podatek zapłacili. W ocenie Zainteresowanego działania gminy doprowadziły do powtórnego objęcia podatkiem tych samych dochodów. Wnioskodawca uważa, iż działanie takie nie jest pożądane, wręcz wymaga wyjaśnień na drodze postępowania sądowego.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 04 sierpnia 2010 r. nr ILPB2/415-575/10-2/ES, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, wskazując m.in., że (…) dokonany przez gminę na rzecz osoby fizycznej zwrot nakładów na budowę sieci wodociągowej stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (\`(...)\`) zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych gmina miała prawo potraktować zwrot kosztów jako wynagrodzenie za sieć wodno-kanalizacyjną i zobowiązana była do wystawienia PIT-8C (\`(...)\`).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego wydana przez upoważniony organ nie jest prawidłowa.

Stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, z późn. zm.), osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne, mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie.

Z przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, wraz z żoną, w 2005r. rozpoczął budowę domu jednorodzinnego i wybudować we własnym zakresie i z własnych środków sieć wodno-kanalizacyjną do budynku. Następnie podpisali umowę odpłatnego jej przekazania gminie. W lutym 2010r. otrzymał PIT-8C wystawiony przez gminę.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014r. poz. 121), urządzenia, między innymi wodociągowo-kanalizacyjne, z chwilą ich fizycznego połączenia z siecią należącą do gminy przestają być częścią składową nieruchomości i uzyskują status samoistnych rzeczy ruchomych.

Przechodząc na grunt przepisów prawa podatkowego należy zauważyć, że ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), jako odrębne źródło przychodów wyodrębnił odpłatne zbycie innych rzeczy. Skoro urządzenia wodociągowo-kanalizacyjne, jak wyżej wskazano, mają status rzeczy ruchomej i nie stanowią części nieruchomości to przychód z tytułu ich odpłatnego przekazania na rzecz gminy należy przyporządkować do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II FSK 421/11. Sąd w orzeczeniu tym stwierdził m.in., że: (\`(...)\`) Urządzenie wodociągowo-kanalizacyjne, służące do doprowadzania do nieruchomości wody i odprowadzania z niej ścieków, z chwilą połączenia z siecią przestaje być częścią składową nieruchomości, uzyskując status samoistnej rzeczy ruchomej. Wynagrodzenie otrzymane przez osobę, która urządzenie takie wybudowała z własnych środków i zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.) odpłatnie przekazała je gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, stanowi przychód z odpłatnego zbycia innych rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) (\`(...)\`).

Powołany przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy stanowi, że źródłem przychodu jest odpłatne zbycie innych rzeczy - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Zasady ustalania dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy, reguluje art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, to dochodem jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.

Odpłatne zbycie rzeczy dokonane po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie rzeczy, nie spowoduje powstania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do przedstawionego stanu faktycznego, w którym Wnioskodawca wskazał, że wykonał na swój koszt sieć wodno-kanalizacyjną, a jej odpłatne przekazanie na rzecz gminy nastąpiło ponad pół roku od wybudowania, uznać należy, że uzyskany z tego tytułu dochód nie rodzi skutków w podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie istnieje więc obowiązek wykazania zarówno dochodu jak i podatku dochodowego w zeznaniu podatkowym.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zaistniałego stanu faktycznego stwierdzające m.in., iż (\`(...)\`) działania gminy doprowadziły do powtórnego objęcia podatkiem tych samych dochodów (\`(...)\`), jest nieprawidłowe.

Minister Finansów, jeżeli stwierdzi nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, stosownie do art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej dokonuje, z urzędu, jej zmiany, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może z urzędu zmienić ją w każdym czasie.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż uznanie przez ten organ, że (…) dokonany przez gminę na rzecz osoby fizycznej zwrot nakładów na budowę sieci wodociągowej stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (…), który kwalifikowany jest do tzw. „innych źródeł”, jest nieprawidłowe.

Zmieniona interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.