Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP1.4512.42.2017.2.AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-02-20
Teza: Prawo do odliczenia w całości podatku VAT w związku z realizacją inwestycji
Słowa kluczowe: gmina; kanalizacja; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r., poz. 201) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2017 r. (data wpływu 23 stycznia 2017r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 lutego 2017r. (data wpływu 6 lutego 2017r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „….” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2017r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…..”.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 lutego 2017r. (data wpływu 6 lutego 2017r.) w zakresie doprecyzowania opisanego zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Gmina \`(...)\`. złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operacje typu „Gospodarka wodno-ściekowa” w ramach poddziałania 7.2. Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 na realizację Inwestycji pn. „\`(...)\`..”.

W ramach tego zadania zostanie wykonany niżej opisany zakres rzeczowy robót:

1.2. Ogólna charakterystyka robót i ich zakres rzeczowy

1.2.1. Sieć wodociągowa - koszty kwalifikowalne

Sieć wodociągowa obejmuje następujące obręby, odcinki i uzbrojenie według oznaczeń w projekcie budowlanym:

*   1.2.1.1. \`(...)\`. o długości 3071,0 m z rur dz 160/9,5 PE100 SDR17 w tym 187 m przewiertem sterowanym, uzbrojenie stanowić będą hydranty p. pożarowe dn 80 nadziemne szt. 19, zasuwy dn 150 szt. 22, odpowietrzniki szt. 6, przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 219,1/10 szt. 15/245,1 m.

*   12.1.2. \`(...)\`. o długości 786,0 m z rur dz 160/9,5 PE100 SDR17; uzbrojenie stanowić będą hydranty p. pożarowe dn 80 nadziemne szt. 3, zasuwy dn 150 szt. 3, odpowietrzniki szt. 2; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 219,1/10 szt. 2/24 m.

*   1.2.1.3. \`(...)\`. o długości 1403,0 m z rur dz 160/9,5 PE100 SDR17; uzbrojenie stanowić będą hydranty p. pożarowe dn 80 nadziemne szt. 5, zasuwy dn 150 szt. 9, odpowietrzniki szt. 4; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 219,1/10 szt. 5/70,5 m.

*   1.2.1.4. \`(...)\`. o długości 1654,0 m z rur dz 160/9,5 PE100 SDR17: uzbrojenie stanowić będą hydranty p. pożarowe dn 80 nadziemne szt. 7, zasuwy dn 150 szt. 9, dn 100 szt. 1, odpowietrzniki szt. 1; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 219,1/10 szt. 7/139,5 m.

*   1.2.1.5. \`(...)\`. o długości 2644,0 m z rur dz 160/9,5 PE100 SDR17 w tym 53 m przewiertem sterowanym; uzbrojenie stanowić będą hydranty p. pożarowe dn 80 nadziemne szt. 12, zasuwy dn 150 szt. 10, odpowietrzniki szt. 7; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 219,1/10 szt. 3/41,5 m.

*   1.2.1.6. \`(...)\`. o długości 2023,0 m z rur dz 160/9,5 PE100 SDR17; uzbrojenie stanowić będą hydranty p. pożarowe dn 80 nadziemne szt. 2, zasuwy dn 150 szt. 4, odpowietrzniki szt. 2; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 219,1/10 szt. 3/55 m.

*   1.2.1.7. \`(...)\`. o długości 730,0 m z rur dz 160/9,5 PE100 SDR17; uzbrojenie stanowić będą hydranty p. pożarowe dn 80 nadziemne szt. 3, zasuwy dn 150 szt. 4; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 219,1/10 szt. 1/20,5 m.

*   1.2.1.8. \`(...)\`. o długości 824,0 m z rur dz 160/9,5 PE100 SDR17; uzbrojenie stanowić będą zasuwy dn 150 szt. 8; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 219,1/10szt.5/72,1m.

1.2.2. Przyłącza wodociągowe - koszty kwalifikowane

*   1.2.2.1. \`(...)\` o długości 1098,3 m z rur PE100 SDR11 w tym dz 63/5,8-142,0 m, dz 50/4,6-181,3 m, dz 40/3,7-775,0 m; połączenie z siecią wodociągową za pomocą nawiertek dz160/40 szt. 12, dz160/50 szt. 1, dz160/63 szt.4; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 114,3/10 12/246,0 m.

*   1.2.2.2. \`(...)\`. o długości 67,4 m z rur PE100 SDR11 w tym dz 63/5,8-30,4 m, dz 40/3,7-37,0 m; połączenie z siecią wodociągową za pomocą nawiertek dz 160/40 szt. 5, dz160/63 szt. 1; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 114,3/10 3/60,5 m.

*   1.2.2.3. \`(...)\`. o długości 299,5 m z rur PE100 SDR11 w tym dz 50/4,6-28,6 m, dz 40/3,7- 270,9 m; połączenie z siecią wodociągową za pomocą nawiertek dz 160/40 szt. 13, dz160/50 szt. 1; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 114,3/10 8/105,1 m.

*   1.2.2.4. \`(...)\`. o długości 48,0 m z rur PE100 SDR11 dz 40/3,7; połączenie z siecią wodociągową za pomocą nawiertek dz160/40 szt. 2; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 114,3/10 szt. 2/46,0 m.

*   1.2.2.5. \`(...)\`. o długości 51,9 m z rur PE100 SDR11 dz 63/5,8 - 24,9 m, dz 40/2,4 - 27,0 m; połączenie z siecią wodociągową za pomocą nawiertek dz 160/63 szt. 1; dz 160/40 szt. 2; przejścia pod drogami i innymi przeszkodami realizowane będą metodą przewiertu tradycyjnego rurami stalowymi dz 114,3/10 1/16,0 m.

Łączna długość przyłączy wodociągowych - koszty kwalifikowane, wynosi 1565,10 m z rur PE100SDR11 łączonych za pomocą kształtek zaciskowo - gwintowanych zakładanych rozkopem w tym 80% mechaniczne i 20% ręcznie. Przy każdej nawiertce przewidziano odpowiedniej średnicy zasuwkę.

1.2.3. Przyłącza wodociągowe - koszty niekwalifikowane.

*   1.2.3.1. \`(...)\`.o długości 697,9 m z rur PE100 SDR11 w tym dz 63/5,8 -50,0 m, dz 50/4,6-16,0 m, dz 40/3,7-631,90 m.

*   1.2.3.2. \`(...)\`o długości 232,0 m z rur PE100 SDR11 w tym dz 40/3,7-232,0 m.

*   1.2.3.3. \`(...)\`. o długości 174,40 m z rur PE100 SDR11 w tym dz 50/4,6-9,0 m, dz 40/3,7-165,40 m;

*   1.2.3.4. \`(...)\` o długości 112,1 m z rur PE100 SDR11 dz 40/3,7.

*   1.2.3.5. \`(...)\`. o długości 84,1 m z rur PE100 SDR11 dz 40/3,7.

Łączna długość przyłączy wodociągowych - koszty niekwalifikowane, wynosi 1300,5 m z rur PE100 SDR11 łączonych za pomocą kształtek zaciskowo - gwintowanych zakładanych rozkopem w tym 80% mechaniczne i 20% ręcznie. Punkty czerpalne składające się z wodomierza dn 20 z zaworami odcinającymi dn 20 oraz zaworu antyskażeniowego typu EA również dn 20. Łączna ilość punktów czerpalnych wynosi 75 szt.

2.1. Sieć wodociągowa \`(...)\`.

*   2.1.1. Sieć wodociągowa - \`(...)\` - koszty niekwalifikowane. Sieć wodociągowa z rur PVC SDR26 dz 160/6,2 na ciśnienie 1 MPa łączona za pomocą kielichów z uszczelkami gumowymi. Długość sieci wodociągowej wyniesie 111,0 m.

*   2.1.2. Sieć wodociągowa \`(...)\`. - koszty kwalifikowalne. Sieć wodociągowa z rur PVC SDR26 dz 160/6,2 na ciśnienie 1 MPa łączona za pomocą kielichów z uszczelkami gumowymi. Długość sieci wodociągowej wyniesie 270 m.

Uzbrojenie sieci stanowić będą:

*   hydrant p.pożarowy nadziemny dn 80- 2 szt.

*   zasuwa żel-wod. kołnierzowa dn 80 - 2 szt. do hydrantu

Rury osłonowe stalowe zakładane metodą przewiertu dla dz 160 dz 273/7,1 -1\*6m. Wykopy pod sieci wykonać jako wykopy pionowe z odeskowaniem mechanicznie w 80 % oraz 20 % ręcznie. Roboty ziemne mechaniczne wykonane będą koparką o pojemności naczynia roboczego 0,25 - 0,60m3 oraz spycharką o mocy 75 i 100 KM. Grunt kat. lii -100%.

2.2. Przyłącza wodociągowe - koszty niekwalifikowane.

Przyłącze wodociągowe projektowane jest z rur PE100 (SDR17) dz 40/2.4 o długości 109 m z opaską dz 160/40 i zasuwką. Przyłącza zakończone będą punktami czerpalnymi typu C-p – 1 szt. i A2-p – 3 szt. Wykopy pod przyłącza wykonać jako wykopy pionowe z odeskowaniem mechanicznie w 80 % oraz 20 % ręcznie. Roboty ziemne mechaniczne wykonane będą koparką o pojemności naczynia roboczego 0,25 - 0,60 m3 oraz spycharką o mocy 75 i 100 KM. Grunt kat. III -100%.

Gmina \`(...)\`. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (NIP \`(...)\`.). Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym do zadań własnych Gminy należą m. in. sprawy wodociągów i zaopatrzenie w wodę. Z przedmiotowej inwestycji korzystać będą tylko osoby fizyczne (mieszkańcy z terenu Gminy \`(...)\`.).

Po wybudowaniu wodociągu cała infrastruktura przekazana zostanie nieodpłatnie do eksploatacji Gminnemu Zakładowi Komunalnemu \`(...)\`. (zakładowi budżetowemu), który to zgodnie ze swoim statutem wykonuje m.in. zadania z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i będzie ona wykorzystywana przez Zakład do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca dokona scentralizowania rozliczeń ze swoimi jednostkami organizacyjnymi od 1 stycznia 2017r. Ponoszenie wydatków i otrzymywanie faktur następować będzie w okresie styczeń-czerwiec 2018r. Faktury dokumentujące wymienione wydatki będą wystawiane na Gminę …..

Realizacja inwestycji Gminy \`(...)\`. polegająca na budowie sieci wodociągowej z przyłączami w miejscowościach \`(...)\`., \`(...)\`., należy do zadań własnych gminy wymienionych w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.). Wyłącznie z zadaniami własnymi Gminy jako organu władzy publicznej związane będą działania polegające na budowie głównej sieci wodociągowej (koszty kwalifikowalne i niekwalifikowalne) w miejscowościach \`(...)\`. oraz budową przyłączy wodociągowych stanowiących koszt kwalifikowalny.

Część głównej sieci wodociągowej stanowi koszt niekwalifikowalny – wynika to wyłącznie z zapisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wpłaty pomocy finansowej na operacje typu „Gospodarka wodno-ściekowa” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, które traktuje o tym, iż budowa sieci wodociągowej na terenie aglomeracji nie stanowi kosztu kwalifikowalnego.

GZG będzie świadczył odpłatne usługi odbioru ścieków z wykorzystaniem infrastruktury będącej przedmiotem, wniosku tylko na rzecz mieszkańców Gminy. Efekty przedmiotowej inwestycji Wnioskodawca będzie wykorzystywał do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Jednostki organizacyjne Gminy nie będą korzystały z wybudowanej sieci wodociągowej. Nabywane do realizacji inwestycji towary i usługi będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, co daje możliwość przyporządkowania kwoty podatku naliczonego do tego rodzaju czynności.

Przyłącza, o których mowa we wniosku są przyłączami, których realizacja, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2015r., poz. 139, z późn. zm.), należy do osoby ubiegającej się o przyłączenie do sieci. Obowiązek realizacji przyłączy objętych zakresem pytania jeży w gestii poszczególnych właścicieli nieruchomości. Wnioskodawca będzie pobierał od mieszkańców opłaty za budowę przyłączy.

Przyłącza wybudowane w ramach projektu pn. „\`(...)\`.” przekazane zostaną przez właścicieli nieruchomości, na terenie których zostały wykonane na rzecz Gminy \`(...)\`., a następnie w trwały zarząd zarządcy sieci wodociągowej, tj. Gminnemu Zakładowi Komunalnemu w \`(...)\`. - samorządowemu zakładowi budżetowemu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym Gmina będzie mogła odliczyć w całości podatek VAT od realizowanej inwestycji pn. „\`(...)\`..”?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem krajowym, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Regulacje prawne zawarte w ustawie z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego oraz art. 86 ust. 1 ustawy o VAT dają podstawę, aby gmina mogła skorzystać z prawa odliczenia podatku od towarów i usług.

Ponadto w dniu 26 października 2015 r. NSA podjął uchwałę (sygn. akt I FPS 4/15), zgodnie z którą „W świetle art. 15 ust. 1 oraz art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego, który realizuje powierzone mu zadania własne gminy, jeżeli te inwestycje są wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług”.

W związku z dokonaną centralizacją od 1 stycznia 2017 roku gminny zakład budżetowy nie jest już odrębnym od gminy podatnikiem podatku VAT, gdyż nie spełnia on warunku samodzielności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z poźn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy wynika, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl natomiast art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 446 z późn. zm.) do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. (art. 9 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej.

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Należy zaznaczyć, że przypisana gminie – jako jednostce samorządu terytorialnego – samodzielność działania ma znaczenie z uwagi na cytowaną wyżej definicję podatnika podatku od towarów i usług. Wynika z niej bowiem, że tylko pomiot samodzielnie prowadzący działalność gospodarczą może być z tytułu tej działalności uznany za podatnika.

Z uwagi na fakt, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminu „samorządowy zakład budżetowy”, wobec czego należy posiłkować się definicjami legalnymi zawartymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1870, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 9 ww. ustawy – sektor finansów publicznych tworzą m.in.:

1.  organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały;
2.  jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;

2a) związki metropolitalne;

1.  jednostki budżetowe;
2.  samorządowe zakłady budżetowe.

Rozstrzygając niniejszą sprawę, w pierwszej kolejności należy wskazać, iż z dniem 1 października 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U., poz. 1454).

W myśl art. 2 pkt 1 cyt. ustawy z dnia 5 września 2016 r., ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce organizacyjnej rozumie się przez to:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy,
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r. (art. 3 ww. ustawy z dnia 5 września 2016 r.). Jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych (art. 4 ww. ustawy z dnia 5 września 2016 r.).

Zatem należy wskazać, że od dnia dokonania w Gminie centralizacji rozliczeń podatku VAT z podległymi jej jednostkami wszelkie czynności dokonywane w ramach Gminy (zarówno pomiędzy jej jednostkami budżetowymi, jak i zakładami budżetowymi) będą miały charakter wewnętrzny.

Taka sytuacja ma miejsce również w przedmiotowej sprawie bowiem Gmina z dniem 1 stycznia 2017 r. dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT z podległymi jednostkami. Tym samym, Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze odrębnego od swoich jednostek budżetowych, podatnika podatku VAT. Zatem czynności opodatkowane podatkiem VAT związane z zaopatrzeniem w wodę mieszkańców przez zakład budżetowy Gminy należy traktować jak czynności samej Gminy. Tym samym towary i usługi nabywane celem budowy sieci wodociągowej będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie świadczenia opodatkowanych podatkiem VAT usług zaopatrzenia w wodę mieszkańców Gminy.

Nadto z opisu sprawy wynika, iż w ramach inwestycji Wnioskodawca będzie również wykonywał przyłącza wodociągowe. Przyłącza, o których mowa we wniosku są przyłączami, których realizacja, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, należy do osoby ubiegającej się o przyłączenie do sieci. Obowiązek realizacji przyłączy objętych zakresem pytania jeży w gestii poszczególnych właścicieli nieruchomości. Wnioskodawca będzie pobierał od mieszkańców opłaty za budowę przyłączy.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2015 r., poz. 139, z późn. zm.), zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane zapewnić budowę urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych, ustalonych przez gminę w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, w zakresie uzgodnionym w wieloletnim planie rozwoju i modernizacji, o którym mowa w art. 21 ust. 1.

Na podstawie ust. 2 powołanego artykułu, realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci.

Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że gmina w ramach zadań własnych zobowiązana jest do zapewnienia budowy urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych (w rozumieniu przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków), nie jest natomiast zobowiązana do realizacji budowy przyłączy do sieci, gdyż powyższe zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Tym samym budowa przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego nie mieści się w ramach zadań własnych gminy.

Tak więc w okolicznościach niniejszej sprawy, Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz mieszkańców usługi w zakresie wykonania przyłączeń do sieci, które nie stanowią realizacji zadań własnych gminy, o których mowa w ustawie o samorządzie gminnym. Obowiązek realizacji przyłączeń leży bowiem w gestii poszczególnych właścicieli nieruchomości. Wnioskodawca będzie pobierał od mieszkańców opłatę za budowę przyłączy.

Opłaty dokonywane przez mieszkańców będą stanowiły zatem zapłatę za budowę przyłączy do sieci wodociągowej, których koszt zobowiązana jest ponieść osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy oraz opis przedstawiony we wniosku stwierdzić należy, że pomiędzy otrzymywaną przez Gminę płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego tej płatności tj. mieszkańca Gminy, zachodzi związek bezpośredni, bowiem płatność następuje w zamian za to świadczenie tj. wykonanie przyłącza. Tym samym w przedmiotowej sprawie występuje usługodawca (Gmina), który będzie wykonywał usługi na rzecz innego podmiotu (mieszkańców gminy), zatem pobierane przez Gminę od mieszkańców opłaty za budowę przyłączy będą stanowiły zapłatę za świadczenie usług. Usługi wykonania przez Gminę na rzecz mieszkańców przyłączy do sieci będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie, przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia dla usług odpłatnego wykonania przyłączy wodociągowych, w związku z czym usługi te nie korzystają ze zwolnienia.

Odnosząc się zatem do wątpliwości Wnioskodawcy w kwestii prawa do odliczenia w całości podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…..”, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, albowiem Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a zakupy dokonywane w związku z budową sieci wodociągowej z przyłączami wodociągowymi będą służyły Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. odpłatnego świadczenia usług w zakresie odbioru ścieków i dostawy wody do mieszkańców.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że Wnioskodawcy - zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi VAT, na podstawie przepisu art. 86 ust. 1 ustawy będzie przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…..”, ponieważ realizacja ww. zadania będzie związana z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia okoliczności określonych w art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Z okoliczności sprawy nie wynika, że przedmiotowa infrastruktura kanalizacyjna będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do działalności innej niż działalność gospodarcza. W przypadku niewykorzystywania ww. infrastruktury przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności gospodarczej wydana interpretacja traci swą aktualność.

Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Tym samym w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.