Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-402/15/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-18
Teza: brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z ponoszonymi nakładami na budowę układu komunikacyjnego (dróg wraz z infrastrukturą techniczną) na terenie strefy gospodarczej w związku z planowaną w przyszłości sprzedażą działek w SAG.
Słowa kluczowe: drogi; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 14 maja 2015 r. (data wpływu 20 maja 2015 r.), uzupełnionym pismem z 31 lipca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z ponoszonymi nakładami na budowę układu komunikacyjnego (dróg wraz z infrastrukturą techniczną) na terenie strefy gospodarczej w związku z planowaną w przyszłości sprzedażą działek w SAG – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z 31 lipca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z ponoszonymi nakładami na budowę układu komunikacyjnego (dróg wraz z infrastrukturą techniczną) na terenie strefy gospodarczej w związku z planowaną w przyszłości sprzedażą działek w SAG.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Miasto G. (Wnioskodawca) jako jednostka samorządu terytorialnego jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach zadań własnych wykonuje między innymi inwestycje drogowe wraz z infrastrukturą drogową, które wynikają z zapisu art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 594,1318, z 2014 r. poz. 379,1072).

Miasto wykonało inwestycję pn. „…” Zadanie realizowano w latach 2011-2014 w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego w zakresie Działania 4.3: Tworzenie i rozwój aktywności gospodarczej, Schemat B: Strefy Aktywności Gospodarczej o powierzchni powyżej 20 ha. Wyżej wymienioną inwestycję realizowano na podstawie:

I. Decyzji Starosty Nr xxx z 26 lutego 2014 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla zadania pn. „…”.

Zgodnie z zapisami ww. decyzji zakres inwestycji obejmował budowę układu komunikacyjnego wraz z towarzyszącym uzbrojeniem oraz jego połączenie z istniejącym układem komunikacyjnym poprzez wykonanie łącznika pomiędzy istniejącym wewnętrznym układem drogowym SAG a ulicą M. prowadzącą do drogi krajowej nr x (ul. B.). Zakresem inwestycji objęto:

1.  budowę drogi dojazdowej do ul. M. - ulica dwupasmowa, dwukierunkowa, nie przelotowa,
2.  budowę placu manewrowego na końcu ulicy,
3.  budowę chodnika jednostronnego,
4.  przebudowę zjazdów publicznych,
5.  budowę odwodnienia powierzchniowego drogi,
6.  budowę dwóch tablic informacyjnych.

Inwestycja nie wnosi zmian w powiązaniu drogi gminnej z innymi drogami publicznymi. W wyniku realizacji inwestycji poprawione zostaną parametry użytkowe drogi przez co zostanie zapewniona poprawa bezpieczeństwa użytkowników.

II. Decyzji Starosty G. Nr xxx z 1 lipca 2014 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę na inwestycję pn. „…” – zadanie 1 (wschodnia część SAG) – na działkach nr: x,x,x,x,x,x,x,x,x,x,x,x,x,x,x,x,x,x.

Pozwolenie obejmuje:

1.  budowę jednokierunkowej drogi wewnętrznej o dł. 537 mb wraz z odwodnieniem oraz jednostronnym chodnikiem,
2.  budowę dwóch przepustów rurowych betonowych pod drogą wewnętrzną,
3.  budowę przepustu z blach falistych pod drogą wewnętrzną,
4.  budowę dwóch tablic informacyjnych,
5.  budowę wodociągu na dł. ok. 250 mb,
6.  przebudowę sieci kanalizacji sanitarnej tłocznej na dł. ok. 200 mb,
7.  budowę separatorów SP1 i SP3 na rowach przydrożnych,
8.  przebudowę odcinka sieci kablowej SN 6KV na dł. ok. 35 mb,
9.  przebudowę liniowego podziemnego zespołu zaporowo-upustowego sieci gazowej DN300.

III. Decyzji Wojewody M. Nr xxx z 15 lipca 2014 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę Miastu G. dla inwestycji pn. „…” w ramach inwestycji pn. „…”.

Pozwolenie obejmuje:

1.  budowę zjazdu publicznego z drogi krajowej nr x odcinek 26A km 179+770 odpowiada km roboczy 0+704,20 do działki x w G. wraz z pasem włączenia km 179+770-179+927 (wyjazd na drogę krajową); w celu połączenia z drogą krajową drogi wewnętrznej do obsługi strefy gospodarczej wraz z likwidacją trzech bezpośrednich zjazdów z drogi krajowej do działkix,x,x.
2.  przebudowę zjazdu indywidualnego do działek x i x,
3.  budowę odcinka wodociągu pod drogą krajową w km 179+291,
4.  przebudowę oświetlenia w ciągu drogi krajowej km 179+769-179+914,
5.  przebudowę odwodnienia wciągu drogi krajowej km 179+082-179+226 oraz 179+741 –179+927.

Jak wspomniano na wstępie wyżej wymienione zadania należą do zadań własnych gminy wymienionych w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym. Powstałe w wyniku inwestycji drogi, chodniki, zjazdy i place manewrowe służą zarówno zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej (dojazd do prywatnych posesji mieszkańców) jak i zapewniają dojazd do terenów w SAG, których właścicielami są osoby prywatne oraz miasto. Miasto zamierza sprzedać swoje grunty pod działalność gospodarczą przyszłym inwestorom.

Powstała w ramach inwestycji droga wewnętrzna jest drogą ogólnodostępną, z której może korzystać każdy zgodnie z jej przeznaczeniem i jest udostępniona użytkownikom nieodpłatnie.

Produkty powstałe w wyniku realizacji zadania tj. drogi wewnętrzne wraz z chodnikiem, kanalizacja deszczowa, infrastruktura energetyczna i oświetlenie zarządzane są przez gminę jako właściciela. Gmina ponosi koszty utrzymania oraz eksploatacji wytworzonych elementów.

Miasto nie będzie wykorzystywało infrastruktury zrealizowanej w ramach projektu do sprzedaży usług. Wodociąg oraz sieć kanalizacji sanitarnej zostały przekazane umową użyczenia z dnia 21 stycznia 2015 r. Miejskiemu Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej spółka ze 100% udziałem Miasta G. Ponadto na podstawie porozumienia w sprawie zasad przekazania pasa wyłączenia z ruchu i pasa włączenia do ruchu stanowiących wyposażenie zjazdów (wjazd i wyjazd) z drogi krajowej nr x – ulicy B. w G. na drogę serwisową zrealizowanych w ramach zadania – zjazdy te zostały przekazane do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad oddział w K.

Na etapie przedkładania aktualizacji Studium Wykonalności (październik 2013 r.) dokonano analizy kosztów projektu pod kątem możliwości obniżenia przez beneficjenta kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie w jakim nabywane towary lub usługi wykorzystywane są do wykonania czynności opodatkowanych. Wzięto przy tym pod uwagę, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikom VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jeżeli nabywane towary lub usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych. W aktualizacji Studium Wykonalności ponownie stwierdzono, że podatek VAT od nabycia usług budowlanych związanych z realizacją zadania jest kosztem kwalifikowanym, gdyż ponoszone w związku z tą budową wydatki nie są związane z wykonywaniem przez gminę czynności opodatkowanych. Tym samym nie przysługuje jej prawo do odliczenia

W piśmie z 31 lipca 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że przebudowa liniowego podziemnego zespołu zaporowo-upustowego sieci gazowej DN300 była podyktowana charakterem inwestycji. Zespół wymagał przebudowy, ponieważ jego pierwotny przebieg kolidował z powstającym układem komunikacyjnym. Prace związane z przebudową liniowego zespołu zaporowo-upustowego sieci gazowej stanowią jedynie koszty pośrednie inwestycji i nie przyczyniły się do powstania nowego odrębnego środka trwałego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Gminie w trakcie budowy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z ponoszonymi nakładami na budowę układu komunikacyjnego (dróg wraz z infrastrukturą techniczną) na terenie strefy gospodarczej w związku z planowaną w przyszłości sprzedażą działek w SAG? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)
2.  Jeżeli Gminie w trakcie budowy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z ponoszonymi nakładami na budowę układu komunikacyjnego to czy będzie możliwość odliczenia podatku, w związku z rozliczeniem Inwestycji (oddanie do użytkowania i przyjęcie środków trwałych do ewidencji) w okresie 10 lat od oddania do użytkowania oraz czy rozliczeniu podlegał będzie należny podatek VAT od całej inwestycji (wraz z częścią południową SAG)? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3)

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  Gmina nie miała prawa do odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z ponoszonymi nakładami na budowę układu komunikacyjnego (dróg wraz z infrastrukturą techniczną) w SAG, gdyż realizacja zadania inwestycyjnego należy do zadań własnych gminy.
2.  Jeżeli Gmina miała prawo do obniżenia podatku należnego w trakcie realizacji inwestycji to będzie mogła rozliczyć naliczony podatek w proporcji 1/10 przez dziesięć lat od oddania do użytkowania środków trwałych. Gmina będzie miało prawo do rozliczenia podatku VAT bez części południowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., nadanym art. 1 pkt 38 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35), kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Przystępując do analizy możliwości odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dokonane w związku z realizacją inwestycji, należy zauważyć, że powołany art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uzależnia prawo do odliczenia od istnienia związku zakupów z czynnościami opodatkowanymi. Ani charakter ani zakres tego związku nie został przez ustawodawcę w jakikolwiek sposób dookreślony. W szczególności żaden przepis nie wyraża wprost zasady, że związek ten ma być bezpośredni i wyłączny.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. przez ich odsprzedaż, lecz przez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu opodatkowanego podatkiem VAT.

W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jednakże, aby uznać czynność za podlegającą opodatkowaniu, w pierwszej kolejności podmiot wykonujący tę czynność winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zadania własne Gminy obejmują zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności obejmują sprawy: gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego; wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o samorządzie gminnym).

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W świetle powołanych powyżej przepisów, odpłatnie realizowane w ramach umów cywilnoprawnych świadczenie usług przez jednostki samorządu terytorialnego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usług na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Czynności wykonywane na podstawie zawartych przez Gminę umów cywilnoprawnych nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania na mocy powołanego wyżej art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, co skutkuje opodatkowaniem tych czynności.

Należy mieć na uwadze, że aby prawo do odliczenia podatku naliczonego powstało, gmina musi wykorzystywać nabyte dobra do czynności opodatkowanych. W tym miejscu trzeba jednak zaznaczyć, że za wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, gmina działająca jako organ władzy publicznej nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT).

Trzeba przytoczyć również przepis art. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 260), zgodnie z którym drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

W myśl art. 2 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o drogach publicznych, drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:

1.  drogi krajowe;
2.  drogi wojewódzkie;
3.  drogi powiatowe;
4.  drogi gminne.

Na podstawie art. 19 ust. 1 ww. ustawy o drogach publicznych, organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.

Jak wynika z art. 19 ust. 2 ww. ustawy o drogach publicznych, zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 8, są dla dróg:

1.  krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
2.  wojewódzkich – zarząd województwa;
3.  powiatowych – zarząd powiatu;
4.  gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, drogi, drogi rowerowe, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg są drogami wewnętrznymi. Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku –do właściciela tego terenu. Ich budowa, przebudowa, utrzymanie oraz zarządzanie należy do zarządcy terenu, a w przypadku jego braku do właściciela. Także do zarządcy terenu, na którym zlokalizowana jest droga, a w przypadku jego braku do właściciela terenu należy finansowanie inwestycji związanych z urządzeniem a następnie utrzymaniem drogi wewnętrznej – art. 8 ust. 2 i 3 ustawy o drogach publicznych.

Stosowanie do zapisu art. 20 ustawy o drogach, do zarządcy drogi należy między innymi:

*   opracowywanie projektów planów rozwoju sieci drogowej oraz bieżące informowanie o tych planach organów właściwych do sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt 1);
*   opracowywanie projektów planów finansowania budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg oraz drogowych obiektów inżynierskich (pkt 2);
*   pełnienie funkcji inwestora (pkt 3);
*   utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2 (pkt 4);
*   wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających (pkt 11).

Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że w sytuacji, gdy zarządca drogi realizuje zadanie inwestycyjne dotyczące budowy lub przebudowy drogi publicznej to integralną częścią takiej inwestycji jest również budowa drogowych obiektów inżynierskich.

Z powyższych przepisów wynika, że działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa publicznoprawnego.

W konsekwencji, ponosząc wydatki celem realizacji przedmiotowych zadań inwestycyjnych, Gmina nie nabywa prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związane z tymi efektami projektu, ze względu na brak związku z czynnościami opodatkowanymi.

Ponadto z wniosku wynika, że powstałe w wyniku inwestycji drogi, chodniki, zjazdy i place manewrowe służą zarówno zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej (dojazd do prywatnych posesji mieszkańców) jak i zapewniają dojazd do terenów w SAG, których właścicielami są osoby prywatne oraz miasto. Gmina zamierza sprzedać swoje grunty pod działalność gospodarczą przyszłym inwestorom.

Analizując przedstawione okoliczności dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług nabywanych z tytułu realizacji opisanych we wniosku trzech zadań inwestycyjnych, wskazać należy, że w świetle powołanych przepisów głównym celem ponoszonych wydatków w zakresie budowy układy komunikacyjnego (dróg wraz z infrastrukturą techniczną) na terenie strefy gospodarczej w związku z planowaną w przyszłości sprzedażą działek w SAG było (jest) wykonywanie zadań publicznych.

W ocenie Organu, związek ze sprzedażą opodatkowaną w chwili dokonywania zakupu towarów i usług związanych z budową przedmiotowej infrastruktury nie był ani uchwytny, ani oczywisty, przede wszystkim dlatego, że powstałe drogi będą ogólnodostępne, nieodpłatnie udostępniane wszystkim użytkownikom. Budowa, finansowanie i utrzymanie tych dróg jest obowiązkiem Wnioskodawcy jako ich właściciela, realizującego cele publiczne. Ponadto jak wskazał Wnioskodawca infrastruktura powstała w ramach projektu nie będzie wykorzystywana do sprzedaży usług.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego w kontekście przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, że realizowane w ramach projektu trzy zadania inwestycyjne, nie będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych przez Wnioskodawcę. W ocenie Organu Wnioskodawca, dokonując opisanych inwestycji, nie występuje w charakterze podatnika VAT, a poniesione w związku z tą inwestycją wydatki nie są związane z wykonywaniem przez niego czynności opodatkowanych. Takiego związku przyczynowo-skutkowego, nawet o charakterze pośrednim, nie można upatrywać w tym, że budowane układy komunikacyjne (drogi wraz z infrastrukturą techniczną) na terenie strefy gospodarczej, mają służyć potencjalnym nabywcom działek w SAG.

Podkreślenia wymaga, że o prawie do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizowanymi przez Wnioskodawcę w ramach projektu zadaniami inwestycyjnymi, decyduje sposób wykorzystania przez Wnioskodawcę powstałego w wyniku realizacji inwestycji mienia (wytworzonych środków trwałych), tj. wykorzystanie go do czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub do czynności nieopodatkowanych. Budowa infrastruktury stanowiła realizację celu publicznego na poziomie samorządowym, a nie realizację czynności wykonywanych na podstawie zawartych przez Wnioskodawcę umów cywilnoprawnych. Podkreślenia wymaga, że to działki, a nie elementy uzbrojenia terenu będą przedmiotem sprzedaży. Należy mieć na uwadze, że aby prawo do odliczenia podatku naliczonego powstało, Wnioskodawca musi wykorzystywać nabyte dobra do czynności opodatkowanych. W tym miejscu trzeba jednak zaznaczyć, że za wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, Wnioskodawca działający jako organ władzy publicznej nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT).

Podsumowując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia związanego z ponoszonymi nakładami na budowę układu komunikacyjnego (dróg wraz z infrastrukturą techniczną) na terenie strefy gospodarczej w związku z planowaną w przyszłości sprzedażą działek w SAG.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z ponoszonymi nakładami na budowę układu komunikacyjnego (dróg wraz z infrastrukturą techniczną) w SAG, gdyż realizacja zadania inwestycyjnego należy do zadań własnych gminy, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie zaliczenia podatku VAT do wydatków kwalifikowanych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.