Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/4511-86/15/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-04-13
Teza: Czy środki pieniężne na pokrycie wydatków Wnioskodawczyni na zakup nieruchomości mogą podlegać opodatkowaniu jako nieujawnione źródła przychodu stawką 75%, jeżeli zostały uzyskane z uprawiania nierządu?
Słowa kluczowe: nierząd; opodatkowanie; przychód-źródła przychodu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. Nr 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770, z późn. zm.) po ponownym rozpatrzeniu, w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 września 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 1009/14, wniosku z 30 września 2013 r. (data wpływu do Biura – 7 października 2013 r.), uzupełnionym 26 marca 2015 r. − Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione w ww. wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w części dotyczącej niepodlegania opodatkowaniu jako nieujawnione źródła przychodu dochodów z nierządu wydatkowanych na nabycie nieruchomości (pyt. nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2013 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w części dotyczącej niepodlegania opodatkowaniu jako nieujawnione źródła przychodu dochodów z nierządu wydatkowanych na nabycie nieruchomości (pyt. nr 1).

W dniu 3 stycznia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania znak: IBPB II/1/415-924/13/ASz.

Pismem, które wpłynęło do Biura 17 stycznia 2014 r. (data nadania w UP – 15 stycznia 2014 r.), wniesiono zażalenie na ww. postanowienie.

Pismem z 17 marca 2014 r. znak: IBPB II/1/4153-1/14/BD Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, wydał postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie pierwszej instancji.

Pismem z 9 kwietnia 2014 r. (data nadania w UP – 17 kwietnia 2014 r., data wpływu do Biura – 23 kwietnia 2014 r.) wniesiono skargę na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie pierwszej instancji. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, w piśmie z 20 maja 2014 r. znak: IBPB II/1/4160-16/14/ASz, udzielił odpowiedzi na skargę przesyłając ją, wraz z aktami sprawy, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 10 września 2014 r. sygn. akt

I SA/Kr 1009/14 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z 3 stycznia 2014 r. znak: IBPB II/1/415-924/13/ASz.

Prawomocny wyrok wpłynął do Biura 13 stycznia 2015 r.

W przedmiotowym wniosku o interpretację zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni planuje zakup nieruchomości za oszczędności zgromadzone na rachunku bankowym. Wnioskodawczyni wskazała, że pieniądze zgromadzone na rachunku pochodzą z uprawiania przez Wnioskodawczynię nierządu przez okres ostatnich 9 lat. Wnioskodawczyni nie dokonała zgłoszenia obowiązku podatkowego z tego tytułu. Uzyskane przychody nie zostały opodatkowane oraz nie zostało dokonane rozliczenie tych przychodów, nie złożono także zeznania podatkowego.

Każda suma uzyskana z uprawiania nierządu była systematycznie i okresowo wpłacana przez Wnioskodawczynię na rachunki bankowe.

Każda wpłata zawierała następujące informacje:

*   datę operacji;
*   datę księgowania/data waluty;
*   typ operacji;
*   kwotę operacji;
*   określenie wysokości salda.

Wnioskodawczyni ogłaszała się na licznych odpowiednich portalach internetowych, zawierających oferty i ogłoszenia świadczenia usług związanych z nierządem pod stałymi pseudonimami celem zareklamowania swoich usług. Na portalach widnieją zdjęcia Wnioskodawczyni z zamazaną twarzą. Jednakże pomimo powyższego, Wnioskodawczyni dysponuje oryginalnymi zdjęciami z sesji, z której zdjęcia zostały umieszczone na poszczególnych portalach. Nadto na portalach internetowych Wnioskodawczyni umieszczała numer telefoniczny, cennik oraz godziny pracy, a czasami także adres mailowy.

Pod portalowymi ogłoszeniami widnieją komentarze klientów.

W kontaktach z klientami był używany osobny i zawsze ten sam numer telefonu.

Usługi były wykonywane w specjalnie wynajętym lokalu lub hotelu. Wnioskodawczyni dysponuje stosownymi umowami najmu.

Wnioskodawczyni nie wykazywała żadnego innego dochodu w zeznaniach rocznych do urzędu skarbowego z wyjątkiem roku:

*   2005, 2006, 2007, w którym uzyskała przychód na podstawie zawartej umowy o dzieło za udział w realizacji utworu audiowizualnego i przeniesienie prawa do artystycznego wykonania dla stacji telewizyjnej polegające na grze aktorskiej drugoplanowych ról striptizerki, tancerki go go, tancerki na rurze, call-girl w znanej produkcji telewizyjnej;
*   2012, w którym Wnioskodawczyni świadczyła pracę na podstawie umowy o pracę.

W kontekście przedstawionego zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni sformułowała następujące pytania:

1.  Czy środki pieniężne na pokrycie wydatków Wnioskodawczyni na zakup nieruchomości mogą podlegać opodatkowaniu jako nieujawnione źródła przychodu stawką 75%, jeżeli zostały uzyskane z uprawiania nierządu?
2.  Czy w przypadku pytania organu podatkowego o posiadany majątek Wnioskodawczyni może na pokrycie ww. wydatku przedstawić pieniądze uzyskane z uprawiania nierządu na okoliczność określenia wysokości i pochodzenia środków pieniężnych, za które nabyła majątek, jeżeli jest w posiadaniu dowodów określonych w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku?
3.  Czy posiadany przez Wnioskodawczynię materiał dowodowy, wymieniony w opisie stanu faktycznego, jest wystarczający do udowodnienia, że zgromadzone środki pieniężne znajdują w całości pokrycie w świadczonych usługach seksualnych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, świadczenie usług seksualnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani żadnym innym podatkiem. Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawczyni przywołała m.in. treść art. 2 ust. 1 pkt 4 oraz art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni uważa, że posiadane przez nią dowody są wystarczające do co najmniej uprawdopodobnienia, iż zgromadzone środki pieniężne znajdują pokrycie w świadczonych usługach seksualnych. W konsekwencji dysponując wskazanymi dowodami Organ powinien uznać, że zgromadzone na rachunku bankowym środki pieniężne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W dniu 3 stycznia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania znak: IBPB II/1/415-924/13/ASz. W uzasadnieniu postanowienia odmawiającego wydania interpretacji, Organ wskazał, że poruszone we wniosku zagadnienia wykraczały poza zakres kompetencyjny organu interpretacyjnego. Z uwagi bowiem na istotę interpretacji indywidualnych, a w szczególności ich gwarancyjny charakter, przedmiotem rozstrzygnięć zawartych w interpretacji nie mogła być ocena prawna wskazanych przez zainteresowaną dowodów.

Z treści zawartych we wniosku pytań, zdaniem Organu, nie wynikało, aby Wnioskodawczyni oczekiwała dokonania interpretacji budzących wątpliwości przepisów prawnych, ale by organ interpretacyjny dokonał potwierdzenia, że posiadane przez nią dowody są wystarczające do co najmniej uprawdopodobnienia, że zgromadzone środki pieniężne znajdują pokrycie w świadczonych usługach seksualnych i że właśnie ze świadczenia tych usług pochodzą środki pieniężne, które mają być wydatkowane na planowany zakup nieruchomości. Udzielenie Wnioskodawczyni odpowiedzi w formie indywidualnej interpretacji naruszyłoby istotę instytucji interpretacji indywidualnej, a nadto interpretacja, która miałaby pełnić funkcję informacyjną/doradczą co do przedstawionych we wniosku dowodów, nie dałaby Wnioskodawczyni gwarancji ochrony prawnej, gdyż byłaby ona z góry wyłączona. Organ wydający interpretację indywidualną nie mógł zbadać w sensie merytorycznym „sprawy podatkowej” i zweryfikować czy podany przez wnioskodawczynię stan faktyczny uzasadniałby jej stanowisko.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części i wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zawartego we wniosku pytania nr 1, tj. czy środki pieniężne na pokrycie wydatków skarżącej, na zakup nieruchomości mogą podlegać opodatkowaniu jako nieujawnione źródła przychodu stawką 75 %, jeżeli zostały uzyskane z uprawiania nierządu?

Postanowieniem z dnia 17 marca 2014 r. nr IBPB II/1/4153-1/14/BD organ interpretacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z 10 września 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 1009/14 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z 3 stycznia 2014 r. znak: IBPB II/1/415-924/13/ASz stwierdzając, że skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd wskazał, że Skarżąca zaskarżyła jedynie odmowę udzielenia odpowiedzi na pytanie 1 zawarte we wniosku, tj. „Czy środki pieniężne na pokrycie wydatków Wnioskodawcy na zakup nieruchomości mogą podlegać opodatkowaniu jako nieujawnione źródła przychodu stawką 75%, jeżeli zostały uzyskane z uprawiania nierządu?”.

W ocenie Sądu treść pytania w żaden sposób nie odwołuje się do konieczności oceny czy Skarżąca faktycznie uzyskała dochody z nierządu.

Zdaniem Sądu, Skarżąca pytała czy dochody z nierządu będą traktowane jako dochody „wolne od opodatkowania” w rozumieniu art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, nie było żadnych prawnych przeciwskazań aby nie wydać żądanej interpretacji w powyższej części, skoro Skarżąca we wniosku przedstawiła stan faktyczny mający związek z jej własną sytuacją podatkową; pytanie dotyczyło skutków podatkowych określonego typu przychodów, a Skarżąca zawarła we wniosku własne stanowisko w sprawie − w tej części nie domagając się oceny czy opisany przez nią stan faktyczny odpowiada rzeczywistości, czy też nie.

Z uwagi na fakt, że organ jednym postanowieniem odmówił w całości wszczęcia postępowania w sprawie wszystkich pytań skarżącej Sąd zmuszony był uchylić całe zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia 3 stycznia 2014 r.

Sąd wskazał, że w ponownym postępowaniu Organ związany będzie oceną prawną wyrażoną w wyroku co do konieczności merytorycznej oceny prawidłowości stanowiska Skarżącej w zakresie dotyczącym pytania 1, tj. niepodlegania opodatkowaniu dochodów z nierządu i możliwości powoływania się na tego typu dochody jako „wolne od podatku” w postępowaniu źródeł przychodów wymienionych w art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze uzasadnienie ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), który stanowi, iż „ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia”, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, rozpatrując ponownie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 30 września 2013 r. stwierdza, iż w świetle stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji w przedstawionym stanie faktycznym stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 1 we wniosku − jest prawidłowe.

W myśl zasady powszechnego opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powołanego przepisu wynika zatem, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Powołany wyżej przepis wprowadza ograniczenie w zakresie przedmiotowym obowiązywania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ograniczenie to ustawodawca zrealizował poprzez zastosowanie instytucji wyłączenia spod działania tej ustawy ściśle określonej kategorii przychodów. Prawo podatkowe nie zawiera definicji użytych w powołanym wyżej przepisie pojęć, należy więc w tym względzie odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.

W myśl natomiast art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego, nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

W związku z powyższym, przedmiotem prawnie skutecznej umowy, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być zachowania, które ze swej istoty są sprzeczne z prawami przyrody, ustawą lub zasadami współżycia społecznego i w konsekwencji w ogóle nie mogą być określone w treści ważnej i wywołującej zamierzone skutki umowy. Są to czynności, które w żadnych okolicznościach i warunkach, jakie przepisy prawa przewidują dla zawarcia wolnej od wad umowy, nie mogą być przedmiotem stosunku cywilnoprawnego, nawet hipotetycznie. Tylko przychody wynikające z zachowań, które w żadnych okolicznościach nie mogą być zaakceptowane przez obowiązujący porządek prawny zostały wyłączone przez ustawodawcę spod działania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Wysokość przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym przed poniesieniem tych wydatków lub zgromadzeniem mienia, pochodzącym z przychodów uprzednio opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania (art. 20 ust. 3 ww. ustawy).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawczyni planuje zakup nieruchomości za oszczędności zgromadzone na rachunku bankowym. Wnioskodawczyni wskazała, że pieniądze zgromadzone na rachunku pochodzą z uprawiania przez Wnioskodawczynię nierządu przez okres ostatnich 9 lat.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że czynności wykonywane przez Wnioskodawczynię nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Tym samym nie mogą również podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji przychody z uprawiania nierządu mogą być traktowane jako dochody „wolne od opodatkowania”. Do dochodów z tego tytułu nie znajduje bowiem zastosowanie art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to artykuł traktuje o przychodach nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Tym samym wydatkowanie środków uzyskanych z uprawiania własnego nierządu na zakup nieruchomości nie będzie skutkować zastosowaniem 75% stawki podatku, określonej na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 września 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 1009/14 − stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie objętym pyt. nr 1 uznaje się za prawidłowe. W pozostałym zakresie wniosku wydano postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym Skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.