Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-696/14-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-09-17
Teza: Czy wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych 5-letni termin jest liczony od dnia nabycia przez zasiedzenie wskazanego w powyższym postanowieniu a nie od dnia wydania ww. postanowienia czy też od dnia jego uprawomocnienia się?
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zasiedzenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 czerwca 2014 r. (data wpływu 17 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 21 kwietnia 2011 roku uprawomocniło się postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 30 marca 2011 roku stwierdzające, że Wnioskodawca i Jego żona nabyli przez zasiedzenie z dniem 14 lutego 2008 roku, na prawach małżeńskiej wspólności ustawowej, prawo własności nieruchomości obejmującą działkę.

Zainteresowany i Jego żona zamierzają sprzedać część działki. W dniu 9 stycznia 2014 roku Wnioskodawca i Jego żona zawarli z nabywcami w formie aktu notarialnego przedwstępną, warunkową umowę sprzedaży, na mocy której Zainteresowany i Jego żona zobowiązali się sprzedać nabywcom część działki. W umowie tej zapisano, że zostaje ona zawarta pod warunkiem rozwiązującym – uzyskanie pozytywnej interpretacji podatkowej Dyrektora Izby Skarbowej, z której wynikać będzie, że sprzedaż części działki nie będzie obciążona podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ 5 lat kalendarzowych od końca roku, w którym nastąpiło nabycie przedmiotowej nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych 5-letni termin jest liczony od dnia nabycia przez zasiedzenie wskazanego w powyższym postanowieniu a nie od dnia wydania ww. postanowienia czy też od dnia jego uprawomocnienia się?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym odo osób fizycznych 5-letni termin jest liczony od dnia nabycia przez zasiedzenie wskazanego w powyższym postanowieniu, a nie od dnia wydania ww. postanowienia czy też od dnia jego uprawomocnienia się.

W opinii Zainteresowanego, art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym odo osób fizycznych (zwanej dalej: „Ustawą”) stanowi, że źródłami przychodów są: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W przedmiotowej sprawie ust. 2 nie ma zastosowania.

W związku z tym, w przedmiotowej sprawie dojdzie do odpłatnego zbycia części działki po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez zasiedzenie, ponieważ okres 5 lat liczony jest od dnia nabycia przez zasiedzenie wskazanej w powyższym postanowieniu, a nie od dnia wydania ww. postanowienia czy też od dnia jego uprawomocnienia się. W odpowiedzi Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów z dnia 6 kwietnia 2010 roku, słusznie stwierdzono, między innymi, że Upływ terminu zasiedzenia pociąga za sobą ex lege nabycie własności nieruchomości przez jej posiadacza samoistnego. Zapadające postanowienie sądu ma tutaj charakter deklaratywny. Sąd stwierdza nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie. A zatem jedynie dla potrzeb dowodowych, dla formalnego ustalenia legitymacji właściciela, następuje sądowe stwierdzenie zasiedzenia. Tak więc okres pięciu lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rozpoczyna się od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin zasiedzenia. Podobne, słuszne stanowisko, zajęły organy podatkowe w wielu interpretacjach podatkowych, np. w Interpretacji Indywidualnej z dnia 6 marca 2012 roku (IBPII/2/415-1379/11/JG Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził: (\`(...)\`) datą nabycia własności nieruchomości jest data wskazana w postanowieniu sądu jako data nabycia własności a nie data widniejąca na postanowieniu jako dzień wydania albo sporządzenia postanowienia, bądź też data uprawomocnienia się postanowienia sądu. W Interpretacji Indywidualnej z dnia 4 stycznia 2012 roku IPTPB2/2/415-623/11-4/Ko Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi zajął identyczne stanowisko.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Mając na względzie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), w szczególności zaś Działu III, Tytułu I Księgi drugiej tej ustawy, nabycie własności może nastąpić m.in. poprzez jej przeniesienie w wyniku umowy, zasiedzenie bądź też w wyniku innych zdarzeń.

Zgodnie z art. 172 § 1 i § 2 ww. Kodeksu cywilnego posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od dwudziestu lat jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). W takim przypadku nabycie nieruchomości następuje po upływie trzydziestu lat. Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy spełnieniu powyższych przesłanek posiadacz nabywa prawo własności.

Z powyższego wynika, że datą nabycia własności nieruchomości jest data wskazana w treści postanowienia sądu jako data nabycia własności nieruchomości, a nie data widniejąca na postanowieniu jako dzień wydania albo sporządzenia postanowienia, bądź też data uprawomocnienia się postanowienia sądu.

W przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że w prawomocnym postanowieniu sądu z dnia 30 marca 2011 r. stwierdzono nabycie przez Wnioskodawcę i Jego żony prawa własności do nieruchomości – działki przez zasiedzenie z dniem 14 lutego 2008 r.

Mając zatem na uwadze, że nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w dniu 14 lutego 2008 r., pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął z dniem 31 grudnia 2013 r. Zatem rozważana przez Wnioskodawcę sprzedaż ww. nieruchomości – stosownie do postanowień umowy przedwstępnej zawartej dnia 9 stycznia 2014 r. – nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano nabycia. Dlatego sprzedaż tej nieruchomości w ogóle nie będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy stwierdzić, że wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Ponadto w nawiązaniu do prośby Wnioskodawcy w przedmiocie nadania możliwie szybkiego biegu wnioskowi o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, tut. Organ uprzejmie informuje, że wszystkie wnioski o wydanie interpretacji indywidualnej załatwiane są z zachowaniem kolejności wpływu.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 14 czerwca 2014 r. został rozpatrzony w terminie, o którym mowa w art. 14d ustawy Ordynacja podatkowa, tj. bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.