Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-106/14/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-13
Teza: Odliczenie wydatków związanych ze świadczeniem kompleksowym polegającym na dostawie towarów oraz ich montażu poza granicami kraju
Słowa kluczowe: dostawa; miejsce; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 marca 2014r. (data wpływu 13 marca 2014r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 maja 2014 r. (data wpływu 28 maja 2014 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do odliczenia wydatków związanych ze świadczeniem kompleksowym polegającym na dostawie towarów oraz ich montażu poza granicami kraju – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2014r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do odliczenia wydatków związanych ze świadczeniem kompleksowym polegającym na dostawie towarów oraz ich montażu poza granicami kraju. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 28 maja 2014 r. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 28 maja 2014 r. będącym odpowiedzi na wezwanie Organu z 19 maja 2014 r. znak: IBPP4/443-106/14/PK.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie automatyki i robotyki przemysłowej. Jest podatnikiem VAT czynnym, zarejestrowanym jako podatnik VAT UE.

Wnioskodawca (Spółka) zawarł kontrakt z firmą niemiecką na wykonanie świadczeń, polegających na dostawie wraz z montażem tj. wykonanie elektryki kompletnej do elementów montażowych, elektryki kompletnej do pokrywy nadwozia, elektryki kompletnej do pokrywy bagażnika na linii montażowej budowy samochodu na terytorium Holandii. Wykonanie kontraktu przewidziano na okres od 23.04.2013 r. do 26.05.2014 r. Realizacja kontraktu przebiega częściowo na terenie Polski gdzie nastąpiła: budowa i montaż materiału głównego jak - sterowniki, szafy rozdzielcze. Po dostarczeniu tych elementów do Holandii - są wykonywane specjalistyczne prace montażowe wyposażenia elektrycznego do stanu gotowości do przeprowadzenia prób i następnie wykonanie próbnego i ostatecznego uruchomienia linii. Świadczenie ma charakter kompleksowy i obejmuje wszystkie wyżej wymienione elementy. W kontrakcie wynagrodzenie jest ustalone za całość świadczenia. Montaż wykonywany przez Spółkę nie jest kwalifikowany jako proste czynności. Montaż ten jest bowiem procesem skomplikowanym, którego wykonanie wymaga wysokich określonych kwalifikacji i doświadczenia. Świadczenie uznaje się za wykonane z chwilą odbioru przez klienta na podstawie stosownego protokołu, potwierdzającego spełnienie wymagań. W celu wykonania prac montażowych na terenie Holandii, Spółka dokonuje zakupu potrzebnych materiałów u polskich dostawców oraz od dostawców z innych krajów UE. Niektóre z zakupionych materiałów są dostarczane bezpośrednio na adres w Holandii. Do transakcji tych Spółka podała polskiemu oraz innym unijnym dostawcom NIP poprzedzony PL. Zakupy te dokonane były przed i po dacie rejestracji podatkowej na terytorium Holandii dla celów VAT.

Spółka dokonała z dniem 07.10.2013 r. rejestracji podatkowej na terytorium Holandii dla celów VAT i uzyskała NIP NL. Pierwszy okres za który, była składana deklaracja to jest okres od 01.07.2013r. do 30.09.2013r.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

*   towary zakupione od dostawcy polskiego, któremu podano NP poprzedzony kodem PL, zostały dostarczone do Holandii na warunkach „Loco zamawiający”. Sprzedający dostarczył towar do magazynu na terenie Holandii. Czyli zdaniem Wnioskodawcy uzyskał on możliwość faktycznego dysponowania towarem jak właściciel dopiero na terytorium Holandii,
*   zakupy towarów od innych dostawców z krajów UE np. z Niemiec, jak również zakupione w Holandii dla których podano NIP poprzedzony kodem PL - nie zostały uwzględnione w rozliczeniach deklaracji VAT na terenie Holandii tzn. że podatek VAT nie został tam rozliczony.

W związku z powyższym zadano pytanie:

Czy od dokonanych zakupów towarów od polskiego dostawcy, któremu podano NIP poprzedzony kodem PL, a które zostały dostarczone - przetransportowane do Holandii przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabycia tych towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy, z art. 86 ust. 1 ustawy VAT wynika prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabycia towarów i usług, ale prawo to przysługuje tylko w tym zakresie w jakim zakupy te są przez podatnika wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych w kraju. Towary zakupione od dostawcy polskiego, któremu podano NIP poprzedzony kodem PL zostały dostarczone na terytorium Holandii co potwierdzają listy przewozowe. Dostarczenie towarów na teren Holandii co do zasady powinno zostać rozliczone przez polskiego dostawcę jako WDT z zastosowaniem stawki 0% VAT oraz rozliczone jako WNT na terytorium Holandii, tj. terytorium państwa, w którym zakończono wysyłkę lub transport towarów. Transakcja w ten sposób rozliczona nie będzie ujęta w deklaracji VAT-7 sporządzanej przez Wnioskodawcę. Dysponując listami przewozowymi potwierdzającymi dostarczenie towarów na teren Holandii - poprzez faktury korygujące należy dokonać korekty stawki podatku VAT i zastosować stawkę 0%. W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT Spółka nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

*   nabycia towarów i usług,
*   dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Na podstawie art. 88 ust. 6 nie stanowi podstawy do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c, w przypadku opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 25 ust. 2, na terytorium kraju z powodu podania numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10, w sytuacji gdy towary w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

W myśl art. 25 ust. 1 i 2 ustawy wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu. Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art. 9 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego, chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów:

1.  zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub
2.  zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze względu na zastosowanie procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, o której mowa w dziale XII.

Analiza przytoczonych przepisów wskazuje, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu jednakże pod warunkiem, że nie wystąpią okoliczności przewidziane w art. 88 ustawy. Jedną takich okoliczności wskazanych w art. 88 ust. 6 ustawy jest sytuacja przedstawiona w opisanym stanie faktycznym tj. gdy nabywca był zobowiązany do opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego w kraju wydania numeru którym się posłużył pomimo, że zakończenie transportu lub wysyłki towarów zakończyło się w innym państwie członkowskim.

Jak wynika przytoczonych powyżej przepisów, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów opodatkowaniu podatkiem VAT podlega czynność nabycia towarów. Co do zasady wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów podlega opodatkowane w kraju, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

Przy czym w sytuacji gdy nabywca podał przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów numer przyznany mu przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich transportu to nabycie to oprócz tego, że podlega opodatkowaniu w kraju zakończenia wysyłki lub transportu, podlega opodatkowaniu w kraju którego numerem posłużył się nabywca.

Jednakże przepisy przewidują również, że w takim przypadku wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów nie nastąpi w kraju, którego numer został wykorzystany, jeżeli nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów:

*   zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub
*   zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze względu na zastosowanie procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej.

Trzeba zauważyć, że zastosowanie regulacje art. 25 ust. 2 ustawy nie jest uwarunkowane krajem pochodzenia dostawcy. Czyli w sytuacji gdy dostawca pochodzi z tego samego kraju co numer, który został wykorzystany przez nabywcę, a towary w ramach dostawy zostały wywiezione do innego państwa członkowskiego, to podmiot który podał nadany mu nr, dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, inny niż kraju zakończenia wysyłki - przy braku opodatkowane na terytorium państwa zakończenia transportu - winien rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w kraju w którym nadano mu użyty numer.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy trzeba stwierdzić, że Wnioskodawca dla dokonanych nabyć od polskich kontrahentów podając nr NIP PL oraz fakt, że przedmiotowe nabycia nie zostały rozliczone na terytorium Holandii, wykazuje z tytułu przedmiotowych nabyć wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w kraju.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W myśl tego przepisu wewnątrzwspólnotowy nabywca towarów z tytułu dokonanego nabycia staje się podatnikiem, a w konsekwencji winien opodatkować wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów tj. naliczyć podatek VAT z tego tytułu. Powyższe winien wykazać w deklaracji VAT - zgodnie z objaśnieniami stanowiącymi załącznik nr 4 do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług z dnia 18 marca 2013 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 394).

Przy czym mając na uwadze ograniczenia w zakresie prawa do odliczenia jakie wynikają z art. 88 ust. 6 ustawy Wnioskodawca nie będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z ww. wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Informuje się, że w niniejsze interpretacji nie odnoszono się prawidłowości opodatkowania transakcji przez polskich kontrahentów Wnioskodawcy albowiem są to kwestie prawno-podatkowe dotyczące podmiotów trzecich czyli w odniesieniu do których Wnioskodawca nie jest podmiotem zainteresowany w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.