Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.156.2019.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-23
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu – infrastruktura sportowa
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2019 r. (data wpływu 26 marca 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10 maja 2019 r. (data wpływu 17 maja 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „..” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 maja 2019 r. w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina … posiada status czynnego podatnika podatku od towarów i usług, zaś jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną przez art. 165 Konstytucji RP oraz art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Gmina … w ramach pozyskanych środków z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa … na lata 2014-2020 zrealizowała projekt pt.: „..”. Projekt obejmował przebudowę istniejącej infrastruktury sportowej przy Zespole Szkól nr … w …, wzbogacający tym samym zakres możliwości edukacyjnych w zakresie sportu i umożliwiając realizację nowych, dotychczas nieprowadzonych zajęć i sekcji sportowych.

W projekcie wykonano budowę bieżni prostej do biegów na 60 m, o nawierzchni syntetycznej, poliuretanowej, bieżni prostej do biegów na 100 m o nawierzchni syntetycznej, poliuretanowej, wzdłuż południowej granicy terenu, koła do pchnięcia kulą wraz z promieniem rzutu o nawierzchni mineralnej usytuowanego w części południowo-wschodniej, stanowiska skoku w dal z rozbiegiem o nawierzchni poliuretanowej, wymianę nawierzchni na dwóch istniejących boiskach o nawierzchni asfaltowej na nawierzchnię poliuretanową, zakup wyposażenia umożliwiającego grę w siatkówkę, tenisa ziemnego i badmintona. Teren objęty projektem położony jest w …, na os. …, działka nr … obręb … i stanowi część zagospodarowania terenu szkolnego, na którym poza przebudowanymi boiskami znajdują się zabudowania szkolne wraz z infrastrukturą techniczną.

Powstała infrastruktura jest dostępna dla uczniów Zespołu Szkół nr … w … i innych szkół edukacji ogólnokształcącej, należących do klubów sportowych, działających w ramach zajęć dydaktycznych przy szkołach w …. Głównym celem projektu jest poprawienie, począwszy od 2019 r., warunków edukacji w Zespole Szkół nr … w …, wspierającej umiejętności kluczowe uczniów w obszarze sportu i wychowania fizycznego. Jest on spójny z realizowanym celem nadrzędnym Gminy …, tj. wspieraniem na terenie miasta … edukacji oraz rozwijanie umiejętności i uczenie się przez całe życie poprzez rozwój infrastruktury edukacyjnej i szkolnej.

Cel ten realizowany będzie do końca 2019 r. poprzez modernizację i przebudowę przyszkolnej infrastruktury sportowej w Zespole Szkół nr … w …, umożliwiającej prowadzenie różnorakich zajęć sportowych i poprzez wyposażenie Zespołu Szkół nr … w … w niezbędny sprzęt do zajęć sportowych dostosowanych do potrzeb i zainteresowań uczniów oraz umożliwiający realizację różnorodnych form wychowania fizycznego i sportowych zajęć dodatkowych.

Bezpośrednim beneficjentem projektu jest Gmina …. Gmina … odpowiedzialna jest za zarządzanie projektem w okresie realizacji i trwałości projektu, w tym monitoring i jego promocję.

Na rozbudowę infrastruktury sportowej przy Zespole Szkół nr … w … składają się:

*   roboty ziemne i rozbiórkowe,

*   wykonanie nowej podbudowy bieżni 60 m i 100 m,

*   wykonanie nowej podbudowy rzutni kulą,

*   obrzeża,

*   nawierzchnia syntetyczna wraz z malowaniem linii boisk i bieżni,

*   nawierzchnia mineralna rzutni kulą wraz z montażem progu i kołem rzutni,

*   podbudowa betonowa,

*   wykonanie zeskoku do skoku w dal,

*   chodnik od ul. …,

*   chodnik od ul. …,

*   ogrodzenie,

*   rozbiórka istniejącego ogrodzenia,

*   wykonanie nowego ogrodzenia.

Na koszty kwalifikowalne złożyły się:

*   roboty budowlane,

*   środki trwałe wartości niematerialne i prawne,

*   promocja projektu,

*   nadzór w projekcie.

Projekt jest trwały finansowo, mimo że sam sobie nie przynosi dochodów, koszty jego funkcjonowania pokrywane są ze środków finansowych przeznaczonych na funkcjonowanie szkoły z ramienia organu prowadzącego - Gminy …, która zarządza projektem, a po jego zakończeniu będzie właścicielem produktu i organem finansującym. Powstała i zmodernizowana infrastruktura jest utrzymana w zarządzie placówki szkolnej, tzn. szkoła będzie zarządzać infrastrukturą po zakończeniu projektu.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że na potrzeby wykonania zadania wystawione zostały następujące faktury:

*   Faktura nr … z dnia 03/12/2018 r., wystawiona przez … - … , z siedzibą na ul. …, …-… …, NIP …, na Gminę …;

*   Faktura nr … z dnia 17/12/2018 r. i Faktura nr … z dnia 15/12/2018 r., wystawione przez …, z siedzibą na …, …-… …, NIP …, na Gminę …;

*   Faktura VAT nr: … z dnia 07/09/2018 r., wystawiona przez \`(...)\`, z siedzibą na ul. …, …-… …, NIP …, na Gminę …;

*   Faktura VAT nr … z dnia 18.09.2018 r., wystawiona przez …, z siedzibą na ul. …, …-… …, NIP …, na Gminę ….

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, że mienie powstałe w wyniku realizacji projektu, wykorzystywane jest do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jest stanowisko Gminy \`(...)\`, dotyczące braku możliwości odzyskania naliczonego podatku od towarów i usług, zapłaconego w związku z wydatkami poniesionymi w ramach prowadzonej inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy

Gmina \`(...)\`, uważa, że nie będzie przysługiwało jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku naliczonego lub zwrot różnicy podatku należnego nad podatkiem naliczonym, gdyż w świetle przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwrot podatku bądź obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przysługuje w zakresie w jakim nabywane towary i usługi związane są ze sprzedażą opodatkowaną. Gmina nie uzyskiwała i uzyskiwać nie będzie żadnych opłat w związku ze zrealizowaną inwestycją.

Gminie nie przysługuje także prawo do zaksięgowania nieodliczonego podatku od towarów i usług w koszty uzyskania przychodu, ponieważ jako jednostka samorządowa, w oparciu o art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym osób prawnych, zwolniona jest z podatku dochodowego, w zakresie dochodów określonych w przepisach ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ - jak wynika z okoliczności sprawy - mienie powstałe w wyniku realizacji projektu, wykorzystywane jest do czynność niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. projektu. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Wnioskodawca nie ma również możliwości zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tego warunku, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”, ponieważ efekty powstałe w ramach ww. projektu nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, w szczególności dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.