Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-530/14/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-12-01
Teza: Sposób udokumentowania świadczenia usług lakierowania proszkowego elementów metalowych świadczonych na rzecz spółki zagranicznej.
Słowa kluczowe: faktura; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2014 r. (data wpływu 18 września 2014 r.), uzupełnionym w dniu 20 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu udokumentowania świadczenia usług lakierowania proszkowego elementów metalowych świadczonych na rzecz spółki zagranicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 20 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu udokumentowania świadczenia usług lakierowania proszkowego elementów metalowych świadczonych na rzecz spółki zagranicznej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

F. sp. z o.o. (dalej jako „Spółka”) wykonuje m.in. usługi z zakresu lakierowania proszkowego elementów metalowych. Dotychczas usługi te wykonywano dla kontrahentów na rynku polskim. Spółka zamierza rozpocząć współpracę ze szwedzką firmą (osobą prawną o statusie spółki), zarejestrowaną dla potrzeb VAT (spółka ta zarejestrowana jest do VAT w Szwecji), nieposiadającą stałego miejsca prowadzenia działalności w Rzeczypospolitej Polskiej. Firma ta będzie dostarczała we własnym zakresie elementy metalowe. Świadczone usługi polegają na lakierowaniu proszkowym elementów metalowych (bez zmieniania ich formy oraz kształtu), które będą odsyłane w kształcie pierwotnym na rzecz szwedzkiej firmy. Zarówno faktura jak i towar zostaną wystawione i wysłane do Szwecji. Nie nastąpi przeniesienie na Spółkę własności, ani przeniesienie prawa do rozporządzania elementami nadesłanymi do lakierowania. Jest ona tylko wykonawcą usługi polegającej na lakierowaniu proszkowym nadesłanych elementów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowym będzie „zastosowanie” szwedzkiemu kontrahentowi faktury za usługę lakierowania proszkowego z adnotacją „obciążenie odwrotne – podatek VAT rozlicza nabywca”?

Zdaniem Spółki, prawidłowe jest zastosowanie adnotacji „obciążenie odwrotne – podatek VAT rozlicza nabywca”, ponieważ w założeniu podatek od wartości dodanej (VAT) ma charakter terytorialny. Zatem według Spółki, opodatkowaniu w danym kraju podlegają świadczenia wykonane na terytorium tego kraju. Zasada ta znajduje swoje odzwierciedlenie zarówno w polskiej ustawie o podatku od towarów i usług (ustawie o VAT), jak również w przepisach wspólnotowych, tj. dyrektywie w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Spółka uważa, że opisane powyżej czynności polegające na lakierowaniu proszkowym elementów metalowych (bez zmieniania ich formy oraz kształtu) nie powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W tym miejscu podkreślić należy, że podatek od towarów i usług jest daniną o charakterze terytorialnym. Opodatkowaniu w danym państwie (na terytorium) podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane – na tle przepisów o miejscu świadczenia – za wykonane w tym państwie (na terytorium). Zatem określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania. Ustalenie miejsca świadczenia jest szczególnie istotne w przypadku usług, które odbywa się pomiędzy podmiotami podlegającymi różnym jurysdykcjom podatkowym lub usług, które mają charakter transgraniczny.

Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie zostały zawarte m.in. w rozdziale 3 (Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług) działu V (Miejsce świadczenia) ustawy.

W art. 28a ustawy wskazano, że na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

3.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w przepisie art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (art. 28b ust. 2 ustawy).

Przytoczone przepisy ustawy są odzwierciedleniem treści art. 44 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), w myśl którego miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika działającego w takim charakterze jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (…).

Zgodnie z art. 106a pkt 2 lit. a) ustawy, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Faktura powinna zawierać dodatkowo, w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy „odwrotne obciążenie” (art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka wykonuje usługi z zakresu lakierowania proszkowego elementów metalowych. Spółka zamierza rozpocząć współpracę ze szwedzką firmą (osobą prawną o statusie spółki), zarejestrowaną dla potrzeb VAT w Szwecji, nie posiadającą stałego miejsca prowadzenia działalności w Rzeczypospolitej Polskiej. Firma ta będzie dostarczała we własnym zakresie elementy metalowe, które następnie zostaną polakierowane (bez zmieniania ich formy oraz kształtu) w Spółce i odesłane do Szwecji. Nie nastąpi przeniesienie na Spółkę własności, ani prawa do rozporządzania tymi elementami.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą sposobu udokumentowania świadczenia usług lakierowania proszkowego elementów metalowych świadczonych na rzecz spółki zagranicznej.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy – skoro ze złożonego wniosku wynika, iż szwedzka spółka spełnia definicję podatnika zawartą w art. 28a ustawy – że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia i opodatkowania usług opisanych przez Spółkę (usługi na ruchomym majątku rzeczowym polegające na lakierowaniu proszkowym powierzonych elementów metalowych), będzie terytorium kraju, w którym ta spółka (usługobiorca) posiada siedzibę, tj. Królestwo Szwecji. Zatem usługi te nie będą podlegać opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec tego zasadny jest pogląd Spółki, że aby poprawnie udokumentować wykonanie takich czynności, faktura powinna zawierać dodatkowo (gdyż nabywca ww. usług będzie zobowiązany do rozliczenia podatku od wartości dodanej) – wyrazy „odwrotne obciążenie” (por. art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) . Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.