Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.148.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Ustalenie czy środki otrzymywane z budżetu Gminy jako
rekompensata są wolne od podatku dochodowego od osób
prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT, jak
również czy Spółka może dokonać korekty zeznania.
Słowa kluczowe: korekta
rekompensata
zeznania
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dotacje,
subwencje, dopłaty
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 47
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych – jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia:
    - czy środki otrzymywane z budżetu Gminy jako rekompensata są wolne od podatku
      dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT,
    - czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do skorygowania zeznań rocznych, o
      których mowa w art. 27 ust. 1 Ustawy o CIT za lata ubiegłe oraz złożenie wniosku o
      stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych,
    - czy w przypadku zmiany modelu rozliczeń (Zdarzenie przyszłe), rekompensaty
      otrzymywane z budżetu Gminy będą wolne od podatku dochodowego od osób
      prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego
    X (dalej: „Zakład” lub „Wnioskodawca”) jest samorządowym zakładem budżetowym,
    utworzonym przez Gminę (...) (dalej: „Gmina”) i działającym w oparciu o przepisy ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2024 r. poz. 1465, dalej: „ustawa o
    samorządzie gminnym”) oraz ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.
    2024 r. poz. 1530, dalej: „ustawa o finansach publicznych”).
    Wnioskodawca został utworzony w (...) w formie samorządowego zakładu budżetowego,
    na podstawie Uchwały nr (...) Rady Miejskiej w (...) z (...) (dalej: „Uchwała z 2017 r.”), celem
    świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego na obszarze gminy (...) i
    gmin, z którymi zawarto stosowne porozumienia.
    Zgodnie z § 3 Uchwały z 2017 r. przedmiotem działania Zakład jest:
    1) realizacja zadań własnych gminy w zakresie lokalnego transportu zbiorowego,
    2) organizacja miejskiej komunikacji publicznej,
    3) utrzymanie w należytym stanie technicznym środków trwałych powierzonych i własnych
      Zakładu, poprzez wykonywanie remontów i napraw tych środków,
    4) realizowanie zadań wynikających z zawartych porozumień międzygminnych
      dotyczących komunikacji publicznej,
    5) świadczenie usług w zakresie przewozów regularnych, specjalnych oraz przewozów
      okazjonalnych, w granicach administracyjnych gminy (...) i poza jej granicami.
    Zakład jest gminną jednostką utworzoną w formie samorządowego zakładu budżetowego,
    powołaną w celu świadczenia usług w zakresie zaspokajania potrzeb lokalnego transportu
    zbiorowego na obszarze gminy (...) i gmin, z którymi zawarto porozumienia międzygminne.
    Na podstawie Uchwały nr (...) Rady Miejskiej w (...) z 17 grudnia 2019 r. zmieniono m.in. § 7
    Uchwały z 2017 r. Stosownie do zmienionej treści § 7 Zakład prowadzi gospodarkę
    finansową na podstawie corocznie ustalonego planu finansowego obejmującego
    przychody i koszty zgodnie z ustawą o finansach publicznych. Zakład prowadzi pełną
    rachunkowość oraz sporządza sprawozdanie z realizacji planu finansowego. Zakład jest
    zwolniony z obowiązku odprowadzania nadwyżki środków obrotowych do budżetu gminy.
    Zakład nie posiada osobowości prawnej, lecz występuje jako wyodrębniona organizacyjnie
    i finansowo jednostka budżetowa, działając w ramach sektora jednostek samorządu
    terytorialnego. Podstawą jego działalności jest realizacja zadania własnego Gminy,
    polegającego na świadczeniu usług w zakresie lokalnego transportu zbiorowego na

    terenie Gminy jak i na obszarach gmin, z którymi Gmina (...) zawarła stosowne
    porozumienia międzygminne.
    Zakład realizuje przewozy o charakterze użyteczności publicznej, przy czym komunikacja
    miejska na terenie Gminy (...) jest bezpłatna – na podstawie Uchwały Nr (...) Rady Miejskiej
    w (...) z dnia (...). w sprawie uchylenia uchwały w sprawie ustalenia cen za usługi
    przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego oraz uprawnień do ulg i
    przejazdów bezpłatnych w środkach komunikacji miejskiej w granicach administracyjnych
    miasta i gminy (...). W związku z tym Wnioskodawca nie pobiera opłat od pasażerów, a
    zatem nie osiąga z tego tytułu przychodów, co ma istotne znaczenie dla struktury
    finansowania jego działalności.
    Środki przeznaczone na realizację powierzonych Wnioskodawcy zadań pochodzą z
    budżetu jednostki samorządu terytorialnego i przekazywane są Zakładowi za
    pośrednictwem systemu rekompensaty, zgodnie z przepisami prawa krajowego oraz
    wspólnotowego. W każdej sytuacji, w której dochodzi do przekazania środków publicznych
    operatorowi, konieczne jest uwzględnienie przepisów dotyczących maksymalnego
    dopuszczalnego poziomu tzw. rekompensaty.
    Z tytułu realizacji zadań publicznych Gmina przekazuje Zakładowi środki pieniężne
    stanowiące „rekompensatę”, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy o publicznym
    transporcie zbiorowym (t. j. Dz.U. 2025 poz. 285; dalej: „Ustawa PTZ”) oraz art. 2 lit. g
    rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23
    października 2007 r., dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego
    transportu pasażerskiego (dalej jako „Rozporządzenie 1370/2007”). Przekazywane środki
    nie stanowią klasycznych dotacji przedmiotowych ani podmiotowych, w rozumieniu
    ustawy o finansach publicznych, lecz pełnią funkcję wyrównawczą, służąc pokryciu
    poniesionych i udokumentowanych kosztów, związanych wyłącznie z wykonywaniem
    usług publicznych powierzonych przez Gminę.
    W myśl art. 2 lit. g Rozporządzenia 1370/2007, przez rekompensatę z tytułu świadczenia
    usług publicznych w zakresie transportu zbiorowego należy rozumieć każdą korzyść
    finansową, przyznaną bezpośrednio lub pośrednio przez właściwy organ z funduszy
    publicznych w okresie realizacji zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych lub
    powiązaną z tym okresem.
    Rekompensata nie może być przeznaczona na inne cele niż realizacja zadania
    publicznego, a jej wysokość nie zawiera żadnego „rozsądnego zysku”. Zakład nie ma też
    swobody w dysponowaniu tymi środkami – są to środki , które podlegają ścisłemu
    rozliczeniu oraz corocznej weryfikacji przez niezależny audyt (tzw. audyt rekompensaty),
    przeprowadzany przez zewnętrznego audytora w celu ustalenia, czy przekazane środki
    odpowiadają rzeczywiście poniesionym kosztom.
    Rozliczenie rekompensaty następuje na podstawie rocznego zestawienia poniesionych
    kosztów i faktycznie przekazanych środków. W przypadku, gdyby okazało się, że Gmina
    przekazała środki w kwocie wyższej niż rzeczywiste koszty, Zakład jest zobowiązany do
    zwrotu nadwyżki. Analogicznie, w przypadku niedopłaty – Gmina może dokonać
    wyrównania.
    Dotychczas przekazywanie rekompensaty odbywało się w oparciu o plan finansowy na
    dany rok – Zakład wystawiał noty księgowe dokumentujące zapotrzebowanie na środki w
    ujęciu miesięcznym, opierając się na szacowanych kosztach. Praktyka ta opiera się na
    mechanizmie zaliczkowym – rzeczywiste rozliczenie odbywa się po zakończeniu roku, w
    ramach audytu rekompensaty.
    Oprócz działalności podstawowej Zakład może incydentalnie świadczyć usługi komercyjne,
    np. wynajmu autobusów lub powierzchni reklamowych. Przychody z tych działań są
    ewidencjonowane odrębnie i nie są objęte mechanizmem rekompensaty.

    W przyszłości Wnioskodawca rozważa zmianę przyjętego modelu rozliczeń (dalej jako:
    „Zdarzenie przyszłe”). Nowy system rozliczeń zakłada wystawianie not księgowych przez
    Zakład gdzie kwota środków do wypłaty przez Gminę będzie kalkulowana na podstawie
    faktycznie poniesionych przez Zakład kosztów za dany okres za który mają zostać
    wypłacone środki.
    Dotychczas Zakład środki uzyskiwane od Gminy traktował jako przychody, w rozumieniu
    art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (dalej: „Ustawa o CIT”), które nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania. W
    konsekwencji ustalając dochód oraz podstawę opodatkowania zaliczał te przychody oraz
    związane z nimi koszty do wyniku podatkowego. Przepisy o rozliczeniu rekompensaty, na
    podstawie których corocznie odbywa się audyt nie pozwalają na zaliczenie w poczet
    kosztów kwalifikujących się do pokrycia w ramach rekompensaty podatku dochodowego
    od osób prawnych.
    Na gruncie tak przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca powziął wątpliwość czy środki uzyskiwane od Gminy nie stanowią
    rekompensaty (dotacji) otrzymanej z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, która
    to na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT jest wolna od podatku dochodowego od
    osób prawnych. Natomiast w sytuacji jeśli rekompensaty uzyskiwane od Gminy winny
    korzystać ze zwolnienia z opodatkowania, to czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do
    złożenia korekt zeznań o wysokości dochodu oraz wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty
    podatku dochodowego od osób prawnych.
    Pytania
    1) Czy środki otrzymywane z budżetu Gminy jako rekompensata są wolne od podatku
      dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT?
    2) Czy w przypadku uznania pytania nr 1 za prawidłowe, Wnioskodawcy będzie
      przysługiwało prawo do skorygowania zeznań rocznych, o których mowa w art. 27 ust.
      1 Ustawy o CIT za lata ubiegłe oraz złożenie wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty
      podatku dochodowego od osób prawnych?
    3) Czy w przypadku zmiany modelu rozliczeń (zdarzenie przyszłe) rekompensaty
      otrzymywane z budżetu Gminy będą wolne od podatku dochodowego od osób
      prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, środki otrzymywane z budżetu Gminy jako rekompensata są
    wolne od podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47
    Ustawy o CIT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mu przysługiwało prawo do skorygowania zeznań
    rocznych, o których mowa w art. 27 ust. 1 Ustawy o CIT za lata ubiegłe oraz złożenie
    wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zmiany modelu rozliczeń (zdarzenie przyszłe)
    rekompensaty otrzymywane z budżetu Gminy będą wolne od podatku dochodowego od
    osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „Ustawy o CIT”):

    1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
      dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
      źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
      przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
      przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
      uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1-3 Ustawy o CIT: Przy ustalaniu dochodu, o którym
    mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
    1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym albo są wolne od podatku;
    2) przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
      położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
      przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu;
    2a) straty poniesionej ze źródła przychodów;
    3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
      położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
      koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały
      uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny
      zakład.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji
    przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art.
    12 ust. 1 Ustawy o CIT przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT: Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz
    art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT: Za przychody związane z działalnością gospodarczą i
    z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze
    faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat
    i skont.
    Nie wszystkie przychody rozpoznawane przez podatnika wpływają na podstawę
    opodatkowania. Zgodnie bowiem z przywołanym art. 7 ust. 3 pkt 1 Ustawy o CIT, przy
    ustalaniu dochodu nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów, jeżeli dochody z
    tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od
    podatku.
    Na mocy art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT: Wolne od podatku są m.in. dotacje otrzymane
    z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat
    do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
    Zwolnienie ustanowione w art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT dotyczy wszelkich dotacji
    udzielanych ze środków budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu
    terytorialnego, z wyjątkiem jednej kategorii - dopłat do oprocentowania kredytów
    bankowych.

    Z zastrzeżeniem ww. dopłat, dla zakresu omawianego zwolnienia nie ma znaczenia rodzaj
    dotacji ani system jej przekazywania i rozliczania. Istotne pozostaje natomiast źródło
    pochodzenia środków, którym musi być budżet państwa lub budżet jednostki samorządu
    terytorialnego. Dla zakresu tego zwolnienia nie jest więc istotny rodzaj dotacji, ich
    charakter i to, czy są określane jako dotacje podmiotowe, przedmiotowe czy też celowe.
    Również nie ma znaczenia sposób wykorzystania tych dotacji (o tym rozstrzyga ustawa o
    finansach publicznych). Ważne jest natomiast źródło ich pochodzenia, którym musi być
    budżet państwa lub budżet jednostki samorządu terytorialnego.
    W tym miejscu zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych nie definiują pojęcia „dotacja”. Brak ustawowej definicji pojęcia „dotacja” nie
    uprawnia jednak do dowolnego określenia jego zakresu znaczeniowego.
    Mając powyższe na względzie, uprawnionym jest odwołanie się do ustawy o finansach
    publicznych w zakresie rozumienia sformułowania „dotacja" zawartego w przepisach
    podatkowych.
    I tak, stosownie do art. 126 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.): Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom
    rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z
    państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy,
    odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie
    realizacji zadań publicznych.
    W przypadku Zakładu, środki przekazywane z budżetu Gminy mają postać rekompensaty,
    o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym
    transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 285, dalej: „Ustawa PTZ”).
    Zgodnie ze wskazanym przepisem rekompensatą są środki pieniężne lub inne korzyści
    majątkowe przyznane operatorowi publicznego transportu zbiorowego w związku ze
    świadczeniem usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
    Również przepis art. 2 lit. g rozporządzenia 1370/2007 określa rekompensatę z tytułu
    świadczenia usług publicznych jako każdą korzyść, zwłaszcza finansową, przyznaną
    bezpośrednio lub pośrednio przez właściwy organ z funduszy publicznych w okresie
    realizacji zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych lub powiązaną z tym
    okresem.
    W pkt 2 Załącznika do rozporządzenia 1370/2007 wskazano, że wysokość rekompensaty
    nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej wynikowi finansowemu netto, który
    równoważny jest sumie wpływów, pozytywnych czy negatywnych, jakie wypełnianie
    zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych wywiera na koszty i przychody
    podmiotu świadczącego usługi publiczne. Wpływ ten oceniany jest przez porównanie
    stanu, w którym zobowiązanie z tytułu świadczenia usług publicznych jest wypełniane, ze
    stanem, jaki istniałby w przypadku niewypełniania zobowiązania z tytułu świadczenia
    usług publicznych.
    Definicja rekompensaty jest bardzo szeroka, dlatego w odniesieniu do środków
    finansowych pochodzących z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu
    terytorialnego, należy pojęcie to przenieść na grunt finansów publicznych, których
    rygorom podlegają jednostki zaliczane do sektora finansów publicznych. W dalszej
    kolejności opierając się na tych przepisach należy przyporządkować rekompensacie
    odpowiednią „kategorię” z ustawy o finansach publicznych. Biorąc pod uwagę przepisy
    zawarte w Dziale II Rozdziale 6 Ustawy PTZ, tą kategorią w odniesieniu do budżetów
    jednostek samorządu terytorialnego na płaszczyźnie finansów publicznych jest dotacja.
    Zgodnie z art. 55 ust. 1 Ustawy PTZ: Operator realizujący usługi w zakresie publicznego
    transportu zbiorowego w transporcie kolejowym w międzywojewódzkich przewozach
    pasażerskich otrzymuje rekompensatę w części, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c,

    w postaci dotacji z budżetu państwa. Z kolei zgodnie z art. 55 ust. 2 Ustawy PTZ: Operator
    realizujący usługi w zakresie publicznego transportu zbiorowego w transporcie kolejowym
    w międzynarodowych przewozach pasażerskich może otrzymać rekompensatę w części, o
    której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c, w postaci dotacji z budżetu państwa.
    W świetle art. 4 ust. 1 pkt 8 i 9 Ustawy PTZ: Operatorem publicznego transportu
    zbiorowego jest przy tym samorządowy zakład budżetowy oraz przedsiębiorca
    uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, który
    zawarł z organizatorem publicznego transportu zbiorowego umowę o świadczenie usług w
    zakresie publicznego transportu zbiorowego, na linii komunikacyjnej określonej w
    umowie. Organizatorem publicznego transportu zbiorowego jest właściwa jednostka
    samorządu terytorialnego albo minister właściwy do spraw transportu, zapewniający
    funkcjonowanie publicznego transportu zbiorowego na danym obszarze; organizator
    publicznego transportu zbiorowego jest "właściwym organem", o którym mowa w
    przepisach rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.
    Ustawodawca w ww. przepisach Ustawy PTZ, w przypadku realizowania przez operatora
    usługi z zakresu publicznego transportu zbiorowego określił rekompensatę z budżetu
    państwa wprost jako dotację z budżetu państwa. Niemniej w opinii Wnioskodawcy,
    przepis ten ma również zastosowanie do dotacji z budżetów jednostek samorządu
    terytorialnego. Jak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 8 sierpnia 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.290.2024.1.AS: [Ustawodawca]
    „nie wyłączył jednak ani wprost ani w sposób dorozumiany tej formy w stosunku do
    rekompensaty z budżetów jednostek samorządu terytorialnego, a jedynie nie nazwał jej
    wyraźnie, co nie powoduje automatycznego wykluczenia stosowania tej formy prawnej.
    [Ustawodawca] W sposób dorozumiany odwołuje się natomiast do definicji dotacji,
    określonej przepisami ustawy o finansach publicznych. Nie ma bowiem powodów, aby w
    sposób odmienny traktować rekompensatę z budżetu państwa i budżetów jednostek
    samorządu terytorialnego, bowiem oba te podmioty publiczne finansują świadczenie
    usług, mających charakter użyteczności publicznej (art. 51 ustawy o publicznym
    transporcie zbiorowym).”
    Jak wynika z art. 56 ust. 1 Ustawy PTZ: Na wyrównanie straty z tytułu utraconych
    przychodów w związku ze stosowaniem ustawowych uprawnień do ulgowych przejazdów
    w publicznym transporcie zbiorowym, operatorowi przysługuje rekompensata w części, o
    której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. a, w postaci dotacji.
    Istotą rekompensaty, którą otrzymuje Zakład na pokrycie kosztów związanych z
    wykonywaniem usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, jest sfinansowanie
    kosztów działalności w związku ze świadczeniem usługi publicznej. Z perspektywy
    ekonomicznej otrzymywana rekompensata posiada wszelkie atrybuty dotacji.
    Nienazwanie wprost w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym „rekompensaty”
    „dotacją” nie pozbawia jej takiego charakteru w odniesieniu do rekompensaty z budżetu
    jednostki samorządu terytorialnego, a posiłkując się definicją z ustawy o finansach
    publicznych pozwala na przypisanie rekompensacie cech dotacji.
    Stosownie do art. 126 ustawy o finansach publicznych: Dotacje są to podlegające
    szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek
    samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na
    podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na
    finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.
    Z kolei rekompensaty, to zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy PTZ środki pieniężne lub
    inne korzyści majątkowe przyznane operatorowi publicznego transportu zbiorowego w
    związku ze świadczeniem usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
    Mając powyższe na uwadze, dopuszczalne jest przyjęcie, że świadczenie jakim jest
    rekompensata, stanowi pewną postać dotacji a w szczególności pojęcie rekompensaty, o

    której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy PTZ zawiera się w pojęciu dotacji, o której mowa
    w art. 126 ustawy o finansach publicznych. Źródłem finansowania rekompensaty z tytułu
    poniesionych kosztów w związku ze świadczeniem przez operatora usług w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego - jak wynika z analizy regulacji ustawy o publicznym
    transporcie zbiorowym i ustawy o finansach publicznych - jest dotacja otrzymana z
    budżetu jednostki samorządu terytorialnego.
    W świetle powyższego, otrzymywane przez Zakład środki z budżetu Gminy w formie
    rekompensaty, w związku z realizacją obowiązku świadczenia usług przewozowych na
    warunkach określonych przez Gminę, stanowią dotacje. Dotacje te korzystają ze
    zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    47 Ustawy o CIT.
    O poprawności powyższego stanowiska świadczy wcześniejsza praktyka interpretacyjna
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo interpretacja:
    - z 8 sierpnia 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.290.2024.1.AS;
    - z 12 marca 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.523.2019.4.DP;
    - z 4 lipca 2018 r., Znak: 0111-KDIB2-3.4010.167.2018.1.APA.
    Ze względu na to, że w przeszłości Zakład omyłkowo środki uzyskiwane od Gminy
    traktował jako przychody, w rozumieniu art. 12 ust. 1 Ustawy o CIT i ustalając dochód oraz
    podstawę opodatkowania zaliczał te przychody oraz związane z nimi koszty do wyniku
    podatkowego, to przysługuje mu prawo do skorygowania zeznań rocznych za lata ubiegłe
    oraz złożenie wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób
    prawnych, na podstawie art. 75 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.
    W opinii Wnioskodawcy, również w przypadku zmiany modelu rozliczeń (Zdarzenie
    przyszłe) środki otrzymywane z budżetu Gminy w formie rekompensaty będą wolne od
    podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o
    CIT. W konsekwencji w przyszłości Zakład środki uzyskiwane od Gminy będzie wykazywać
    jako przychód zwolniony z opodatkowania w zeznaniu rocznym (deklaracji CIT-8).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    W zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 3 odstępuję od uzasadnienia prawnego
    Państwa stanowiska w sprawie.
    W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 stwierdzam co następuję:

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 2.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości związanej z możliwością skorygowania zeznania
    rocznego oraz złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, w związku z uznaniem
    otrzymanych środków z budżetu Gminy za dochód zwolniony z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy
    o CIT, w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy
      wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać
      urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu
      osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca
      roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.

    W przypadku wystąpienia nieprawidłowości w deklaracji CIT, podatnik ma prawo do
    złożenia korekty deklaracji.
    Uprawnienie to wynika z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    W myśl art. 81 § 2 ww. ustawy,
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Uprawnienie do skorygowania deklaracji:
      1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli
      podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
      2) przysługuje nadal po zakończeniu:
      a) kontroli podatkowej,
      b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą
      wysokość zobowiązania podatkowego.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega, więc na ponownym (poprawnym już)
    wypełnieniu formularza podatkowego z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do
    czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Korekta może dotyczyć określenia
    wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz
    innych danych zawartych w treści deklaracji.
    Przy korekcie deklaracji należy jednak uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia
    zobowiązania podatkowego, wynikające z Ordynacji podatkowej. Uprawnienie do
    skorygowania deklaracji jest bowiem możliwe do czasu przedawnienia się zobowiązania
    podatkowego.
    Na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Podatnik, który dokonuje korekty zeznania podatkowego, aby odzyskać nadpłacony lub
    nienależnie uiszczony podatek dochodowy albo zaniżoną lub niewykazaną nadpłatę
    podatku dochodowego, musi także przedłożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Obliguje
    do tego art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej, w myśl którego:
      Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania
      (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o
      stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
    Uwzględniając powyższe regulacje, zgodzić się z Państwem należy, że w związku z
    uznaniem otrzymanych środków z budżetu Gminy za dochód zwolniony z art. 17 ust. 1 pkt
    47 ustawy o CIT, uprawnieni jesteście do skorygowania zeznań rocznych za lata ubiegłe,
    jak również do złożenia wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty. Zastrzec jednak należy,
    że skorygowanie deklaracji/zeznania możliwe jest do czasu przedawnienia zobowiązania
    podatkowego za dany rok.
    Z powyższym zastrzeżeniem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy zatem
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.