Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.489.2018.1.AGW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-23
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz zwolnienie od podatku świadczenia usług kształcenia zawodowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy i art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy
Słowa kluczowe: jednostka; kurs; szkolenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2018 r. (data wpływu 27 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe,**
*   zwolnienia od podatku świadczenia usług kształcenia zawodowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy – **jest prawidłowe,**
*   zwolnienia od podatku świadczenia usług kształcenia zawodowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz zwolnienia od podatku świadczenia usług kształcenia zawodowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy i art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

We wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne.

Spółka prowadzi działalność szkoleniową i doradczą. Jest wpisana do prowadzonej przez Urząd Miasta ewidencji szkół i placówek niepublicznych na podstawie art. 82 ust. 1, ust. 3 i ust. 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, jako placówka kształcenia ustawicznego. Na podstawie decyzji z dnia 5 listopada 2008 r. otrzymała akredytację na część prowadzonego kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych, wymienionych w decyzji. Spółka została wpisana do Rejestru Instytucji Szkoleniowych, jako instytucja szkoleniowa, na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

W zakresie świadczonych usług Spółka organizuje i prowadzi usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego. Szkolenia mają na celu nabycie przez uczestniczące w nich osoby wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych (w zależności od rodzaju szkolenia) przydatnych do wykonywania różnych zawodów (np. obsługa suwnic, wózków widłowych, żurawi, szkolenia elektroenergetyczne, itp.). Mając na uwadze powyższe przyjąć należy, że usługi świadczone przez Spółkę w związku z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, obejmują kształcenie związane z branżą lub zawodem, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę, korzystają ze zwolnienia od VAT.

W związku z tym Spółka stosuje zwolnienie od podatku w następującym zakresie:

1.  art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy – w ramach usług wykonywanych jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty: placówka kształcenia ustawicznego;
2.  art. 43 ust 1 pkt 29 lit. a) ustawy – usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego – prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
3.  art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b) ustawy – usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego (inne niż wymienione w pkt 26) w zakresie przyznanej akredytacji;
4.  art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy – usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w całości ze środków publicznych w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

Spółka wykonuje także sprzedaż opodatkowaną, np. wynajem pomieszczeń i sprzętu, usługi doradcze.

Działalność gospodarcza Spółki w zakresie szkoleń jest sklasyfikowana pod nr PKD 85.59.B — pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Zgodnie z podpisanymi umowami z Urzędem Marszałkowskim Województwa w okresie od dnia 1 października 2016 r. do dnia 31 marca 2019 r. realizuje trzy projekty pn. „XXX” (odrębne umowy na subregion \`(...)\`, subregion \`(...)\`, subregion \`(...)\`) w ramach działania – XXX.

Podejście popytowe jest to mechanizm dystrybucji środków EFS ukierunkowany na możliwość dokonania samodzielnego wyboru usług rozwojowych przez przedsiębiorcę oraz odpowiadający na indywidualne potrzeby rozwojowe przedsiębiorstwa.

Spółka, jako operator subregionu dokonuje refundacji wartości usługi rozwojowej w wysokości 80% dla mikro i małych przedsiębiorstw lub 50% dla średnich przedsiębiorstw.

Usługa rozwojowa, to usługa skierowana do właścicieli, kadry zarządzającej lub pracowników przedsiębiorstwa, pozwalająca na rozwój przedsiębiorstwa lub jego pracowników, w tym: nabycie, utrzymanie lub podniesienie poziomu wiedzy, umiejętności lub kompetencji społecznych, nabycie lub potwierdzenie kwalifikacji, o których mowa w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz.U. z 2016 r., poz. 64) lub podlegające walidacji, o której mowa w art. 2 pkt 22 tej ustawy, lub pozwalające na ich rozwój. Dofinansowanie projektów realizowanych przez Operatorów przyczyni się do wzmocnienia kompetencji pracowników i pracodawców z sektora MŚP. Wpłynie to na zdobycie przez pracowników i pracodawców nowych kwalifikacji i umiejętności, które pozwolą im na akceptację postępujących zmian i przystosowanie się do nich przy mniejszych kosztach społecznych i ekonomicznych. Środki na dofinansowanie projektów pochodzą z budżetu środków europejskich.

Wnioskodawcy przyznawana jest dotacja na pokrycie wydatków kwalifikowanych wskazanych w szczegółowym budżecie projektu. Rodzaj oraz wysokość poszczególnych wydatków szacowana jest na podstawie:

*   wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020,
*   zestawienia standardu i cen rynkowych w zakresie najczęściej finansowanych wydatków obowiązującego dla konkursów i naborów ogłaszanych w województwie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 dla projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego (wskazanie maksymalnej wysokości standardowych kosztów, tj. towarów i usług typowych, tj. powszechnie występujących w projektach dofinansowanych z EFS),
*   dotychczasowego doświadczenia Wnioskodawcy związanego z realizacją projektów finansowanych ze środków UE,
*   cen rynkowych.

Szczegółowy budżet projektu przedstawiany jest w formie budżetu zadaniowego poprzez wskazanie kosztów bezpośrednich (tj. kosztów kwalifikowanych poszczególnych zadań merytorycznych realizowanych przez Wnioskodawcę w ramach projektu) i kosztów pośrednich (tj. kosztów administracyjnych związanych z obsługą projektu, których katalog został wskazany w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków). Na podstawie szczegółowego budżetu oceniana jest kwalifikowalność i racjonalność kosztów.

W szczegółowym budżecie projektu ujmowane są jedynie wydatki kwalifikowane spełniające warunki określone w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków. Tworząc budżet projektu Wnioskodawca kieruje się zasadą racjonalności i efektywności wydatków, co odnosi się do zapewnienia zgodności ze stawkami rynkowymi nie tylko pojedynczych wydatków wykazanych w szczegółowym budżecie projektu, ale również do łącznej wartości usług realizowanych w ramach projektu.

Szczegółowy budżet projektu zawiera poszczególne wydatki związane z realizacją wsparcia:

*   na działania merytoryczne poza Bazą Usług Rozwojowych (tj. wynagrodzenia doradców mobilnych, eksperta ds. monitoringu, przygotowania i wydruku narzędzi diagnostycznych z raportów diagnozy potrzeb MŚP, jak również z raportów monitoringowych, koszt delegacji doradców mobilnych i eksperta ds. monitoringu);
*   na działania merytoryczne z Bazy Usług Rozwojowych – refundacja kosztów zrealizowanych usług rozwojowych dla MŚP w wysokości 80% lub 50%;
*   oraz ogólną pulę środków na pokrycie kosztów związanych z administracyjną obsługą projektu.

Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka prawidłowo przyjęła, że nie ma możliwości odzyskania naliczonego podatku VAT od towarów i usług zakupionych na potrzeby realizacji projektów współfinansowanych ze środków EFS?
2.  Czy wszystkie realizowane usługi w zakresie kształcenia zawodowego świadczone przez niepubliczną jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie szkoleń korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jeśli nie wszystkie, to które z tych usług korzystają z przedmiotowego zwolnienia?
3.  Czy wszystkie realizowane usługi w zakresie kształcenia zawodowego świadczone przez niepubliczną jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie szkoleń korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a, b, c i d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  nie ma prawa do odliczenia VAT zawartego w fakturach zakupu dotyczących realizacji projektów „XXX”, „XXX”, „XXX” finansowanych ze środków EFS.
2.  wszystkie realizowane usługi w zakresie kształcenia zawodowego świadczone przez niepubliczną jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie szkoleń korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  wszystkie realizowane usługi w zakresie kształcenia zawodowego świadczone przez niepubliczną jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie szkoleń korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a, b i c ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych jest:

*   prawidłowe – w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego,
*   prawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku świadczenia usług kształcenia zawodowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy,
*   nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku świadczenia usług kształcenia zawodowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże na podstawie art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie lub w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Według regulacji art. 43 ust. 17 ww. ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22 24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe (art. 43 ust. 17a ww. ustawy).

Powyższa regulacja stanowi odzwierciedlenie prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zwolnione jest kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

Należy wskazać, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie podkreślał, że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Zgodnie z ww. art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, zwolnione od podatku są usługi świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Ograniczenie umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia na podstawie tego przepisu ma zatem charakter przedmiotowo - podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z tego zwolnienia nie wystarczy by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy prawo oświatowe, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania. Powyższy przepis ma jednak zastosowanie wyłącznie do tych usług kształcenia, które są przedmiotem zakresu działania podmiotu jako jednostki objętej systemem oświaty.

Określając krąg usług objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca odwołał się do przepisów ustawy Prawo oświatowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996, z późn. zm.), system oświaty obejmuje placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych.

Jak stanowi art. 4 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o:

(…);

30 kształceniu ustawicznym – należy przez to rozumieć kształcenie w szkołach dla dorosłych, a także uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych przez osoby, które spełniły obowiązek szkolny;

31 formach pozaszkolnych – należy przez to rozumieć formy uzyskiwania i uzupełniania wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w placówkach i ośrodkach, o których mowa w art. 2 pkt 4, a także kwalifikacyjne kursy zawodowe;

(…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, szkoła i placówka może być szkołą i placówką publiczną albo niepubliczną.

Stosownie ust. 2 powołanego artykułu, szkoła i placówka, z zastrzeżeniem ust. 4–13, może być zakładana i prowadzona przez:

1.  jednostkę samorządu terytorialnego;
2.  inną osobę prawną;
3.  osobę fizyczną.

W myśl art. 117 ust. 1 ustawy, kształcenie ustawiczne jest organizowane i prowadzone w:

1.  publicznych i niepublicznych szkołach dla dorosłych,
2.  publicznych i niepublicznych placówkach kształcenia ustawicznego, placówkach kształcenia praktycznego, ośrodkach dokształcania i doskonalenia zawodowego

– z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z art. 117 ust. 2 pkt 3 ustawy, kwalifikacyjne kursy zawodowe mogą być prowadzone przez publiczne i niepubliczne placówki i ośrodki, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Kształcenie ustawiczne może być prowadzone jako stacjonarne lub zaoczne, a także z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość (art. 117 ust. 3 ustawy).

W świetle art. 168 ust. 1 ww. ustawy, osoby prawne i osoby fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek.

Z kolei powołany wyżej art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Analiza przedstawionych stanów faktycznych oraz przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, że należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że skoro świadczy specjalistyczne szkolenia w zakresie wykonywania różnych zawodów w tym np. obsługi suwnic, wózków widłowych, żurawi, szkolenia elektroenergetyczne, jako placówka kształcenia ustawicznego będąca jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, a usługi te będą usługami kształcenia, gdyż osoby w nich uczestniczące nabywają wiedzę teoretyczną i umiejętności praktyczne związane z branżą lub zawodem, to wówczas, co do zasady świadczenie ww. usług korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Należy jednak podkreślić, że przedmiotowe zwolnienie dotyczy tylko i wyłącznie tych szkoleń zawodowych, które Spółka wskazała we wpisie do ewidencji placówek oświatowych. W zakresie bowiem tylko tych usług szkoleniowych Wnioskodawca działa jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, a w konsekwencji tylko w tym zakresie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z tym, że przedmiotowe kursy i szkolenia będą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, nie będą one korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy – zatem w tym zakresie należało uznać stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Usługi szkoleniowe zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług to usługi inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że w zakresie, w jakim Wnioskodawca realizuje trzy projekty pn. „XXX” (odrębne umowy na subregion \`(...)\`, subregion \`(...)\`, subregion \`(...)\`), w zakresie, w jakim przedmiotowe szkolenia nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną (szkolenia są zwolnione od podatku), od wydatków poniesionych w związku z ich realizacją, jak Spółka wskazała we wniosku – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz zwolnienia od podatku świadczenia usług kształcenia zawodowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy uznano za prawidłowe, zaś w kwestii zwolnienia od podatku ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Końcowo stwierdzić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku stanów faktycznych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.