Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.121.2025.2.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Opisane usługi nie będą opodatkowane podatkiem od
towarów i usług na terytorium kraju, a przemieszczanie
towarów własnych będzie stanowiło wewnątrzwspólnotową
dostawę towarów
Słowa kluczowe: czynności-wykonywanie czynności-miejsce wykonywania
czynności
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
przemieszczanie
towar-przemieszczanie towarów
transakcja-transakcja wewnątrzwspólnotowa-transakcja
wewnątrzwspólnotowej dostawy (WDT)
usługi-odbiorca usług
usługi-usługi kompleksowe
świadczenie-miejsce świadczenia usług
świadczenie-świadczenie usług-świadczenie usług na
rzecz
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
1
Zagadnienia: nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Uznanie za wewnątrzwspólnotową dostawę
towarów przemieszczenia towarów własnych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług związanych
z nieruchomościami
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Stałe miejsce prowadzenia
działalności
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 4-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący uznania, że opisane
    usługi nie będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju, a
    przemieszczanie towarów własnych nie będzie stanowiło wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów, wpłynął 25 lutego 2025 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie -
    pismem z 12 maja 2025 r. (wpłynęło 12 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej także jako: „Spółka”) jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Głównym profilem działalności jest świadczenie usług z zakresu chłodnictwa oraz
    wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych.
    Wnioskodawca specjalizuje się w montażu klimatyzacji:
    - przemysłowej, w tym adaptuje pomieszczenia na komory chłodnicze, mroźnie w
      sklepach wielkogabarytowych, zakładach produkcji żywności, produkcji leków,
      hurtowni farmaceutycznych;
    - stacjonarnej, tj. w lokalach nieprzemysłowych typu np. hotele i w domach prywatnych,
    - samochodowej - w samochodach osobowych i ciężarowych dostosowanych do przewozu
      produktów wymagających warunków chłodniczych, w tym żywności,
    - oraz świadczy usługi serwisu w ww. zakresach.
    Z racji specyfiki, przedmiotowy montaż z reguły obejmuje całościowe wykonanie zlecenia,
    tj. montaż klimatyzacji wraz z zastosowaniem materiałów. Wnioskodawca posiada zasoby
    do kompleksowego wykonania usług, m.in. zatrudnia pracowników oraz posiada
    materiały, np. urządzenia, elementy instalacyjne, gazy (prowadzi magazyn własny).
    Obecnie odbiorcami usług, szacunkowo ok. 1% - 2%, są to klienci z UE.
    Wnioskodawca jest zarejestrowany [jako podatnik] VAT dla celów transakcji
    wewnątrzwspólnotowych. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany dla celów VAT w innych
    krajach aniżeli Polska oraz nie posiada za granicą oddziałów, miejsc stałego prowadzenia
    działalności. Wnioskodawca wykonuje usługi na rzecz podatników zarejestrowanych w
    innych krajach unijnych jako podatnicy podatku od wartości dodanej (nie konsumenci).
    Usługi świadczone są:
    1) bezpośrednio na rzecz odbiorcy usługi, zarejestrowanego w innym kraju UE albo
    2) na rzecz innego wykonawcy - podatnika VAT UE, jako podwykonawca.
    Usługi są świadczone na rzecz unijnych kontrahentów zarówno na terenie Polski oraz na
    terenie innych krajów (tutaj usługa jest świadczona na rzecz bezpośredniego odbiorcy
    albo podwykonawcy).
    W przypadku umów zawieranych z podmiotami z pkt 1, Wnioskodawca wykonuje:
    a) usługi serwisowe świadczone za granicą, poza terytorium RP dla podatnika z innego
      kraju UE, polegające na naprawie urządzeń chłodniczych (ruchomych) wraz z
      zastosowaniem własnych materiałów niezbędnych do wykonania zlecenia, jak np.
      uzupełnienie gazu w chłodziarkach, wymiana uszczelek, śrubek itp. Materiały
      każdorazowo orientacyjnie są pobierane z magazynu głównego Wnioskodawcy
      (położonego w Polsce) do magazynu podręcznego na danym samochodzie
      serwisowym i po wykonaniu usługi rozchodowane na rzecz danej usługi. Usługi

      dokumentowane są protokołem wykonania usługi, na podstawie którego wystawiona
      jest następnie faktura;
    b) usługi montażu klimatyzacji w samochodach dla klienta z UE, niezarejestrowanego w RP
      ani nieposiadającego w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności; usługi są
      wykonywane w miejscu prowadzenia głównej działalności Wnioskodawcy na terenie RP
      i obejmują kompleksowe wykonanie zlecenia, tj. usługę montażu wraz z
      zastosowaniem niezbędnych specjalistycznych materiałów, np. odpowiedniego
      agregatu, gazu, przewodów itd. Usługa jest wykonywana po zaakceptowaniu oferty
      przez kontrahenta, a do faktury dołącza się zdjęcie części samochodu wraz z
      widocznym nr. rejestracyjnym i jeżeli klient wyrazi zgodę - ksero dowodu
      rejestracyjnego samochodu.
    W powyższych przypadkach Wnioskodawca ustala miejsce opodatkowania wykonanych
    usług na podstawie art. 28b ustawy o VAT.
    Powyższe usługi są wykonywane własnymi siłami, bez podwykonawców. Z tytułu
    wykonanych usług opisanych w pkt a-b Wnioskodawca:
    - każdorazowo weryfikuje numer NIP kontrahenta zagranicznego w systemie VIES,
    - wystawia fakturę za kompleksowe wykonanie usługi, bez podziału na wartość
      czynności i wartość zużytych materiałów do wykonania usługi,
    - wystawia faktury bez podatku VAT, stawka NP, z adnotacją „odwrotne obciążenie”,
    - wykazuje wartość sprzedaży w miesięcznej Informacji podsumowującej VAT-UE,
    - wykazuje wartość sprzedaży w JPK_V7M w P_11 i P_12.
    Wnioskodawca na zasadach podwykonawstwa otrzymał zlecenie na wykonanie w
    obiektach inwestora zagranicznego komór chłodniczych/mroźniczych. Inwestycja jest
    prowadzona w jednej z sieci sklepów spożywczych na terenie Słowacji. Zlecenie, w
    zależności od zakresu robót, głównie obejmuje specjalistyczne roboty, tj. położenie płyt
    warstwowych, montaż odpowiednich drzwi izolacyjnych, wykonanie całej instalacji
    chłodniczej lub mroźniczej oraz instalację zabezpieczeń przed samozamknięciem się drzwi
    typu „uwaga człowiek w komorze”. Zlecenie robót obejmuje kompleksowe specjalistyczne
    wykonanie robót chłodniczych wraz z zastosowaniem własnych materiałów, płyt,
    odpowiednich agregatów, rurek, drzwi chłodniczych produkowanych konkretnie do
    danego zlecenia itd. Materiały będą wydawane z magazynu głównego Wnioskodawcy i
    transportowane do obiektów na terenie Słowacji. Inwestorem jest podmiot zagraniczny,
    słowacki. Wnioskodawca jest podwykonawcą i otrzymuje zlecenia od generalnego
    wykonawcy również podmiotu słowackiego. Zlecenia będą wykonywane przez
    Wnioskodawcę samodzielnie bez udziału podwykonawców. Materiały niezbędne do
    wykonania zlecenia dostarcza Wnioskodawca.
    W ww. przypadku Wnioskodawca ustala miejsce opodatkowania wykonanych usług na
    podstawie art. 28e ustawy o VAT.
    Z tytułu wykonanych usług opisanych powyżej Wnioskodawca:
    - każdorazowo weryfikuje numer NIP kontrahenta zagranicznego w systemie VIES,
    - wystawia fakturę za kompleksowe wykonanie usługi, bez podziału na wartość
      czynności i wartość zużytych materiałów do wykonania usługi,
    - wystawia faktury bez podatku VAT, stawka NP, z adnotacją „odwrotne obciążenie”,
    - wykazuje wartość sprzedaży w JPK _V7M w P_11,
    - nie wykazuje wartości sprzedaży w miesięcznej Informacji Podsumowującej VAT UE.
    Wnioskodawca dodaje, że w przypadku, gdy na dane zlecenie jest zawierana umowa
    pisemna, to przedmiot tej umowy jest określony jako montaż klimatyzacji/montaż komór
    chłodniczych/ serwis klimatyzacji. Z punktu widzenia kontrahenta istotny jest efekt tych
    prac tj. to, że klimatyzacja/komora została wykonana albo został wykonany serwis i nie
    interesują go poszczególne etapy prac, czy też ilość zużytych na ten cel materiałów.
    W uzupełnieniu opisu stanu faktycznego z 12 maja 2025, odpowiadając na pytania
    Organu, podali Państwo, że:

    1. Świadczenie specjalistycznych usług serwisowych przez Wnioskodawcę poza terytorium
      RP, na rzecz podatnika z innego kraju UE i na terenie innego kraju UE, kraju siedziby
      odbiorcy usługi.
    2. Wykonywanie przez Wnioskodawcę jako podwykonawca na terenie innego kraju UE
      (tutaj Słowacja) komór chłodniczych, w obiektach na terenie Słowacji, należących do
      inwestora i na rzecz generalnego wykonawcy, mających siedzibę i miejsce
      prowadzenia działalności na terenie Słowacji.
      Podkreślają Państwo, że w [przypadku] obu ww. typów zleceń, świadczone zlecenia
      mają charakter kompleksowy, klient zleca Wnioskodawcy pełne kompletne wykonanie
      usług, z zastosowaniem niezbędnych materiałów koniecznych do wykonania zlecenia.
    3. Materiały niezbędne do wykonywania specjalistycznych usług (czy to usług serwisowych
      za granicą czy też usług montażu komór chłodniczych) są przemieszczane z terenu RP
      na terytorium innego kraju UE, są instalowane lub montowane na stałe, próbne
      uruchomienie nie ma zastosowania.
    4. Materiały użyte są wmontowane (wymienione) na stałe w celu kompleksowego
      wykonania usługi, materiały nie są instalowane czasowo. Dotyczy to zarówno usług
      serwisowych świadczonych w innym kraju UE, jak i również usług montażu komór
      chłodniczych. Materiały użyte do usług serwisu w samochodach również wmontowane
      są na stałe.
    5. Zlecenia świadczone przez Wnioskodawcę są na rzecz i na terenie innego kraju UE (czy
      to usługi serwisowe, czy to usługi montażu komór chłodniczych) są usługami
      specjalistycznymi, nie prostymi, wymagają praktycznej i technicznej znajomości
      montażu lub serwisu głównie instalacji układów chłodniczych. W przypadku budowy
      komór inżynierowie opracowują plany techniczne rozmieszczenia systemu
      chłodniczego w danym pomieszczeniu wraz z zastosowaniem odpowiednich
      materiałów instalacyjnych, wyceniają i nadzorują realizację projektów. Natomiast
      pracownicy wykonujący prace fizyczne też muszą posiadać należytą wiedzę i
      umiejętności z zakresu budownictwa, elektryczności i chłodnictwa, a jednocześnie, w
      przypadku chłodnictwa, odpowiednie umiejętności i obowiązujące uprawnienia do
      pracy z odpowiednim gazem, dotyczy to również pracowników wykonujących zlecenia
      serwisowe. Uprawnienia f-gazy uzyskiwane są przez pracowników na podstawie
      odbytych szkoleń
      (f-gazy), zakończonych zdanym egzaminem i uzyskaniem certyfikatu instalatora,
      serwisanta gazów cieplarnianych. Jako usługi specjalistyczne należy uznać również
      usługi serwisu klimatyzacji w samochodach, które również wymagają posiadania
      wiedzy, umiejętności etc.
    6. Zlecenia świadczone poza granicami RP na rzecz podmiotu gospodarczego mającego
      siedzibę działalności gospodarczej w innym kraju UE, świadczone są w miejscu, w
      którym usługodawca posiada siedzibę działalności. Dotyczy to zarówno usług
      serwisowych świadczonych w innym kraju UE, jak i również usług montażu komór
      chłodniczych.
    7. Na pytanie Organu, czy zlecenia wykonywane przez Państwa na terytorium innego kraju
      UE są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
      podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności
      gospodarczej?, Spółka udzieliła następującej odpowiedzi: Nie, jak wskazano w
      odpowiedzi na pytanie powyżej zlecenia są świadczone na terytorium kraju, w którym
      dany podmiot zlecający usługę posiada siedzibę swojej działalności - tutaj Słowacja.
      Podmiot posiada siedzibę na terenie Słowacji i tam też prowadzi działalność. Dotyczy
      to zarówno usług serwisowych świadczonych w innym kraju UE, jak i również usług
      montażu komór chłodniczych. [Powyższe stanowi odpowiedź na następujące

## Pytanie

Organu: czy zlecenia wykonywane przez Państwa na terytorium innego kraju UE są
      świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika,
      które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej?
    8 . Dotyczy: usług montażu klimatyzacji w samochodach dla klienta z UE

      Miejscem świadczenia usług klimatyzacji w samochodach dla klienta z innego kraju UE
      jest miejsce prowadzenia głównej działalności Wnioskodawcy - czyli obszar Polski,
      miejscowość Kozy ul. Krakowska 51.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym świadczone przez Wnioskodawcę usługi serwisowe
      świadczone na terenie innego kraju UE, usługi montażu komór chłodniczych
      świadczone na terenie innego kraju UE oraz usługi serwisu klimatyzacji samochodów
      świadczone na terenie Polski na rzecz unijnych kontrahentów z wykorzystaniem
      towarów i materiałów własnych Wnioskodawcy, stanowią świadczenie usług, o którym
      mowa w art. 8 ustawy o VAT, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług w Polsce, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT?
    2. Czy dostarczane przez Wnioskodawcę do innego kraju UE towary, niezbędne do
      wykonania usługi serwisowej świadczonej na terenie innego kraju UE (np. śrubki gaz)
      czy też usługi montażu komór chłodniczych (jak np. drzwi komory), świadczone na
      terenie innego kraju UE, stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której
      mowa w art. 13 ust. 1 lub 3 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy usługi:
    - serwisowe świadczone przez niego na terenie innego kraju UE, z wykorzystaniem
      towarów i materiałów własnych Wnioskodawcy;
    - montażu komór chłodniczych, świadczonego przez niego na terenie innego kraju UE, z
      wykorzystaniem towarów i materiałów własnych Wnioskodawcy;
    - serwisu klimatyzacji w samochodach, świadczone przez niego na terenie Polski na rzecz
      unijnych kontrahentów, z wykorzystaniem towarów i materiałów własnych
      Wnioskodawcy,
    stanowią na gruncie VAT świadczenie usług i na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT nie
    podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    zwanym dalej „podatkiem” podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, tj. Polski (za art. 2 pkt 1
    ustawy o VAT).
    Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi m.in., że: przez dostawę towarów, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast z zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Zasadniczo dla celów podatku VAT każde świadczenie powinno być traktowane na gruncie
    tego podatku odrębnie. Niemniej jednak w przypadku tzw. świadczeń kompleksowych
    zasada ta nie znajdzie zastosowania. Przepisy nie zawierają legalnej definicji usług
    kompleksowych. W orzecznictwie podnosi się że: „Koncepcję opodatkowania świadczeń

    kompleksowych wypracował Europejski Trybunał Sprawiedliwości, w wydanych
    orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady 77/388
    /EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy VAT. W szczególności należy zwrócić uwagę
    na wyrok ETS w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd, w którym Trybunał uznał, że
    jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz
    konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym
    jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia
    lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.
    Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w wyroku ETS w sprawie C-2/95
    Sparekassernes Datacenter SDC), czy też w wyroku ETS C-41/04 Levob verzekeringen BV i
    OV Bank NV” (tak WSA w Gdańsku wyrok z dn. 20.10.2010 r., I SA/Gd 805/10).
    Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonywaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć charakter
    samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi
    kompleksowej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do świadczenia
    zasadniczego, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem w
    skutecznym wykorzystaniu świadczenia zasadniczego. Ważne jest, czy świadczenia są ze
    sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej
    praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Pojedyncza czynność
    lub świadczenie traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego
    wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie
    główne, które nie może zostać wykonane lub wykorzystane bez świadczenia
    pomocniczego. Świadczenie kompleksowe (złożone) to, zgodnie z orzecznictwem TSUE,
    szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z
    gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie
    powinno być w sposób sztuczny dzielone. Natomiast o tym, czy będziemy mieli do
    czynienia z dostawą towarów czy świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który
    w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE z dnia 2
    maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg - Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w
    sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z
    dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV OV Bank NV v
    Staatssecretaris van Financien z glosą P. Selera opubl. Lex/el. 2010).
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt I
    FSK 1788/07: „przy ustalaniu charakteru usługi dla celów podatku od towarów i usług
    należy uwzględniać podstawowy cel wynikający z porozumień gospodarczych, a nie
    wyodrębniać poszczególne czynności służące realizacji tego celu na potrzeby podatkowe
    w sposób oderwany od ich sensu gospodarczego”.
    Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu
    przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą
    miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana
    jako dostawa towarów/WDT (w zależności od miejsca). Natomiast w przypadku, gdy istotą
    transakcji będą inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także
    wystąpić wydanie towaru powinna być ona traktowana jako świadczenie usług. Tak więc o
    świadczeniu złożonym (kompleksowym) można mówić, gdy istnieje funkcjonalny związek
    pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia, na tyle ścisły, by nie można było
    wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako
    świadczeń odrębnych.
    Muszą one stanowić jedną nierozerwalną całość. Wnioskodawca stoi na stanowisku że
    zleceniodawcy nie interesuje sam w sobie zakup płynu chłodzącego czy też śrubek albo
    też drzwi do komory chłodniczej/mroźniczej. Celem wykonanych usług jest odpowiednio
    doprowadzenie do sprawnego działania urządzenia chłodniczego (zlokalizowanego za
    granicą lub w samochodzie zleceniodawcy) bądź też wybudowanie komory chłodniczej
    /mroźniczej. Dla prawidłowego wykonania zamówienia, czy to usługi serwisowej urządzeń

    znajdujących się w innym kraju UE bądź też usługi serwisowej w samochodzie kontrahenta
    albo dla wykonania usługi montażu komór chłodniczych (mroźniczych), niezbędne jest
    wykonanie specjalistycznych prac (usług serwisowych montażowych) przy użyciu towarów
    (jak np. drzwi chłodni), czy też materiałów (jak np. gaz). Wykonane przez Wnioskodawcę
    usługi mają charakter przeważający w stosunku do dostawy towarów wykonywanej przy
    okazji usługi. Zatem świadczenie Wnioskodawcy ma charakter kompleksowy i jego podział
    na dostawę towarów oraz usługę byłby sztuczny. Nie ma bowiem możliwości, aby
    kontrahent nabył np. gaz czy też drzwi chłodnicze bez wykonania usługi, ponieważ
    wykonanie tych usług wymaga specjalistycznej wiedzy, umiejętności czy też posiadania
    uprawnień, jak wyjaśnił Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy dostarczane przez Wnioskodawcę do innego kraju UE towary,
    niezbędne do wykonania usługi serwisowej świadczonej na terenie innego kraju UE (np.
    śrubki gaz) czy też usługi montażu komór chłodniczych (jak np. drzwi komory) świadczone
    na terenie innego kraju UE, nie stanowi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 13 ust. 1 lub 3 [ustawy] o VAT.
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT: Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Jednocześnie w myśl art. 13 ust. 2 ustawy:
    Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
    1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
      wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż
      terytorium kraju;
    2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
    3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
      podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2,
      jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które zgodnie z przepisami o
      podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą
      przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
    4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
      dostawy są nowe środki transportu.
    Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o VAT: Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje
    się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz
    towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na
    terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone,
    wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
    albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć
    działalności gospodarczej podatnika.
    Jak wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego oraz uzupełnieniu wniosku,
    dostarczane towary stanowią część świadczenia kompleksowego, którego głównym
    świadczeniem jest specjalistyczna usługa. Towary są przemieszczane na terytorium innego
    kraju UE w celu wykonania z ich użyciem usługi. Towary te są częścią świadczenia
    kompleksowego jakim jest usługa. Dla kontrahenta dostawa tych towarów bez wykonania
    usługi jest bez znaczenia. Tym samym przemieszczenie tych towarów na terytorium UE nie
    stanowi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe w zakresie uznania, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi serwisowe
      urządzeń chłodniczych, usługi montażu komór chłodniczych oraz usługi serwisu
      klimatyzacji samochodów z wykorzystaniem towarów i materiałów własnych
      Wnioskodawcy, stanowią świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy o VAT
      (pytanie nr 1);
    - prawidłowe w zakresie braku opodatkowania usług serwisowych urządzeń chłodniczych
      oraz serwisu klimatyzacji samochodów podatkiem od towarów i usług na terytorium
      Polski, z uwagi na określenie miejsca świadczenia tych usług poza terytorium kraju na
      podstawie art. 28b ust. 1 ustawy (pytanie nr 1);
    - nieprawidłowe w zakresie braku opodatkowania wykonania w obiektach inwestora
      zagranicznego komór chłodniczych/mroźniczych podatkiem od towarów i usług na
      terytorium Polski, z uwagi na określenie miejsca świadczenia tych usług poza
      terytorium kraju na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy, a nie art. 28e ustawy (pytanie nr
      1);
    - nieprawidłowe w zakresie uznania, że dostarczanie przez Wnioskodawcę do innego kraju
      UE towarów, niezbędnych do wykonania usługi serwisowej urządzeń chłodniczych lub
      usługi montażu komór chłodniczych, stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 lub 3 ustawy o VAT (pytanie nr 2).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to
    państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym
    w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego
    Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty
    Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
    Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
    Europejskiej [...].
    Jak wskazano w art. 2 pkt 4 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego - rozumie
    się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży,
    określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:

    Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów [...].
    Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Jednocześnie pod pojęciem usługi
    (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby),
    jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę.
    Stosownie zatem do art. 2 pkt 22 ustawy, odpłatne świadczenie usług, których miejsce
    świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju nie będą stanowić
    sprzedaży w rozumieniu ustawy.
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy:
    Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
    rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art.
    7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-
    8.
    Stosownie do art. 13 ust. 3 ustawy:
    Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez
    podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego
    przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach
    prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym
    również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na
    terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej
    podatnika.
    W świetle art. 13 ust. 4 pkt 1 ustawy:
    Przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w
    art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w
    przypadku gdy towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez
    niego, dla których miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez tego
    podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz.
    Jak wskazano w art. 13 ust. 6 ustawy:
    Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest
    podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na
    podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:

    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W świetle art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych
    przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Jak wskazano w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są instalowane lub
    montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy
    lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub
    montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających
    funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.
    W myśl art. 28a ustawy:
    Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
        a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której
          mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej
          działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z
          uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
          zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub
          podatku od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy:
    Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
    miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
    gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.
    28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Od powyższej zasady określania miejsca świadczenia usług, ustawodawca przewidział
    szereg wyjątków, także w przypadku, gdy świadczone usługi związane są z
    nieruchomościami.
    Zgodnie z art. 28e ustawy:
    Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych
    przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania

    w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca
    przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług
    przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i
    nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
    Z treści art. 28e ustawy wynika, że o miejscu świadczenia, a tym samym opodatkowania
    usługi związanej z nieruchomością, decyduje wyłącznie miejsce położenia nieruchomości,
    z którą dana usługa jest ściśle związana, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu jest
    wykonywana oraz gdzie znajduje się siedziba usługodawcy.
    Spółka podała, że specjalizuje się w montażu klimatyzacji: przemysłowej, stacjonarnej (w
    lokalach nieprzemysłowych typu np. hotele i w domach prywatnych), samochodowej oraz
    świadczy usługi serwisu w ww. zakresach. Z racji specyfiki, przedmiotowy montaż z reguły
    obejmuje całościowe wykonanie zlecenia, tj. montaż klimatyzacji wraz z zastosowaniem
    materiałów. Wnioskodawca posiada zasoby do kompleksowego wykonania usług, m.in.
    zatrudnia pracowników oraz posiada materiały, np. urządzenia, elementy instalacyjne,
    gazy (prowadzi magazyn własny). Wnioskodawca nie jest zarejestrowany dla celów VAT w
    innych krajach aniżeli Polska oraz nie posiada za granicą oddziałów, miejsc stałego
    prowadzenia działalności. Wnioskodawca wykonuje usługi na rzecz podatników
    zarejestrowanych w innych krajach unijnych jako podatnicy podatku od wartości dodanej.
    Usługi świadczone są bezpośrednio na rzecz odbiorcy usługi, zarejestrowanego w innym
    kraju UE albo na rzecz innego wykonawcy - podatnika VAT UE, jako podwykonawca. Usługi
    są świadczone na rzecz unijnych kontrahentów zarówno na terenie Polski oraz na terenie
    innych krajów (tutaj usługa jest świadczona na rzecz bezpośredniego odbiorcy albo
    podwykonawcy).
    Wnioskodawca wykonuje:
    a) usługi serwisowe świadczone za granicą, poza terytorium RP dla podatnika z innego
      kraju UE, polegające na naprawie urządzeń chłodniczych (ruchomych) wraz z
      zastosowaniem własnych materiałów niezbędnych do wykonania zlecenia, jak np.
      uzupełnienie gazu w chłodziarkach, wymiana uszczelek, śrubek itp. Materiały
      każdorazowo orientacyjnie są pobierane z magazynu głównego Wnioskodawcy
      (położonego w Polsce) do magazynu podręcznego na danym samochodzie
      serwisowym i po wykonaniu usługi rozchodowane na rzecz danej usługi. Usługi
      dokumentowane są protokołem wykonania usługi, na podstawie którego wystawiona
      jest następnie faktura;
    b) usługi montażu klimatyzacji w samochodach dla klienta z UE, niezarejestrowanego w
      RP ani nieposiadającego w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności; usługi są
      wykonywane w miejscu prowadzenia głównej działalności Wnioskodawcy na terenie
      RP i obejmują kompleksowe wykonanie zlecenia, tj. usługę montażu wraz z
      zastosowaniem niezbędnych specjalistycznych materiałów, np. odpowiedniego
      agregatu, gazu, przewodów itd. Usługa jest wykonywana po zaakceptowaniu oferty
      przez kontrahenta, a do faktury dołącza się zdjęcie części samochodu wraz z
      widocznym nr. rejestracyjnym i jeżeli klient wyrazi zgodę - ksero dowodu
      rejestracyjnego samochodu.
    Powyższe usługi są wykonywane własnymi siłami, bez podwykonawców. Z tytułu
    wykonanych usług opisanych Wnioskodawca m.in. wystawia fakturę za kompleksowe
    wykonanie usługi, bez podziału na wartość czynności i wartość zużytych materiałów do
    wykonania usługi.

    Wnioskodawca na zasadach podwykonawstwa otrzymał zlecenie na wykonanie w
    obiektach inwestora zagranicznego komór chłodniczych/mroźniczych. Zlecenie, w
    zależności od zakresu robót, głównie obejmuje specjalistyczne roboty, tj. położenie płyt
    warstwowych, montaż odpowiednich drzwi izolacyjnych, wykonanie całej instalacji
    chłodniczej lub mroźniczej oraz instalację zabezpieczeń przed samozamknięciem się
    drzwi. Zlecenie robót obejmuje kompleksowe specjalistyczne wykonanie robót
    chłodniczych wraz z zastosowaniem własnych materiałów, płyt, odpowiednich agregatów,
    rurek, drzwi chłodniczych produkowanych konkretnie do danego zlecenia itd. Materiały
    będą wydawane z magazynu głównego Wnioskodawcy i transportowane do obiektów na
    terenie Słowacji. Zlecenia będą wykonywane przez Wnioskodawcę samodzielnie bez
    udziału podwykonawców. Z tytułu wykonanych usług opisanych powyżej Wnioskodawca m.
    in. wystawia fakturę za kompleksowe wykonanie usługi, bez podziału na wartość
    czynności i wartość zużytych materiałów do wykonania usługi.
    W przypadku, gdy na dane zlecenie jest zawierana umowa pisemna, to przedmiot tej
    umowy jest określony jako montaż klimatyzacji/montaż komór chłodniczych/serwis
    klimatyzacji. Z punktu widzenia kontrahenta istotny jest efekt tych prac tj. to, że
    klimatyzacja/komora została wykonana albo został wykonany serwis i nie interesują go
    poszczególne etapy prac, czy też ilość zużytych na ten cel materiałów.
    Świadczenie specjalistycznych usług serwisowych przez Wnioskodawcę na terenie innego
    kraju UE, na rzecz podatnika z kraju UE oraz wykonywanie jako podwykonawca na terenie
    Słowacji komór chłodniczych, w obiektach na terenie Słowacji, mają charakter
    kompleksowy, klient zleca Wnioskodawcy pełne kompletne wykonanie usług, z
    zastosowaniem niezbędnych materiałów koniecznych do wykonania zlecenia.
    Materiały niezbędne do wykonywania specjalistycznych usług (czy to usług serwisowych za
    granicą czy też usług montażu komór chłodniczych) są przemieszczane z terenu RP na
    terytorium innego kraju UE, są instalowane lub montowane na stałe, próbne
    uruchomienie nie ma zastosowania. Materiały użyte są wmontowane (wymienione) na
    stałe w celu kompleksowego wykonania usługi, materiały nie są instalowane czasowo.
    Materiały użyte do usług serwisu w samochodach również wmontowane są na stałe.
    Zlecenia świadczone przez Wnioskodawcę (czy to usługi serwisowe, czy to usługi montażu
    komór chłodniczych) są usługami specjalistycznymi, nie prostymi, wymagają praktycznej i
    technicznej znajomości montażu lub serwisu głównie instalacji układów chłodniczych.
    Zlecenia świadczone poza granicami RP są rzecz podmiotu gospodarczego mającego
    siedzibę działalności gospodarczej w innym kraju UE. Dotyczy to zarówno usług
    serwisowych świadczonych w innym kraju UE, jak i również usług montażu komór
    chłodniczych. Miejscem świadczenia usług klimatyzacji w samochodach dla klienta z
    innego kraju UE jest miejsce prowadzenia głównej działalności Wnioskodawcy - czyli
    obszar Polski.
    Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniach dotyczą rozstrzygnięcia:
    - czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi serwisowe, usługi montażu komór
      chłodniczych oraz usługi serwisu klimatyzacji samochodów z wykorzystaniem towarów
      i materiałów własnych Wnioskodawcy, stanowią świadczenie usług, o którym mowa w
      art. 8 ustawy o VAT, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
      Polsce, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT;
    - czy dostarczanie przez Wnioskodawcę do innego kraju UE towary, niezbędne do
      wykonania usługi serwisowej lub usługi montażu komór chłodniczych, stanowi
      wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 lub 3 ustawy
      o VAT.
    W pierwszej kolejności - w związku z obszernym przedstawieniem stanowiska
    Wnioskodawcy w tym zakresie - należy odnieść się do kwestii, czy opisane w stanie
    faktycznym zlecenia, wykonywane przez Wnioskodawcę, mogą zostać - na gruncie

    podatku od towarów i usług - uznane za świadczenia kompleksowe (kompleksową
    sprzedaż usługi montażu/serwisu klimatyzacji/komór chłodniczych). Należy więc zwrócić
    uwagę na ich specyfikę, przeznaczenie funkcjonalne oraz zakres wykonywanych czynności.
    Przepisy ustawy o VAT oraz regulacje dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z
    11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.; dalej jako: „Dyrektywa”), nie regulują kwestii czynności
    złożonych. Wynika ona natomiast z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    W sprawie z 25 lutego 1999 r. sygn. C-349/96 Trybunał uznał, że w celu ustalenia, czy
    świadczenie usług obejmujące kilka części składowych należy traktować jako jedno
    świadczenie czy też jako dwa lub więcej świadczeń wycenianych odrębnie, należy zważyć
    dwie podstawowe zasady rządzące VAT. Po pierwsze, treść art. 2 (1) VI Dyrektywy, zgodnie
    z którym każde świadczenie usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Po
    drugie, fakt, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę
    nie powinno być sztucznie dzielone, co mogłoby doprowadzić do nieprawidłowości w
    funkcjonowaniu systemu VAT. Zdaniem Trybunału, pojedyncze świadczenie ma miejsce
    zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą,
    podczas gdy inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te
    same zasady opodatkowania co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za pomocniczą
    w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie,
    lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.
    W orzeczeniu w sprawie C-41/04 z 27 października 2005 r. Trybunał zauważył, że jeżeli
    dwa lub więcej świadczeń (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz
    konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że
    obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie
    miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno
    świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej.
    Powyższe spostrzeżenia pozostają przy tym aktualne także wówczas, gdy wynagrodzenie
    za poszczególne czynności składające się na jedną usługę jest kalkulowane odrębnie. W
    tym zakresie wypowiedział się TSUE m.in. w ww. sprawie C-41/04 i w sprawie C-111/05 z
    29 marca 2007 r. Z orzeczeń tych wynika jednoznacznie, że odrębna kalkulacja
    wynagrodzenia za poszczególne czynności składające się na kompleksową usługę, nie
    uzasadnia podziału takiej usługi na potrzeby opodatkowania.
    Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego, czy w konkretnej sytuacji występuje
    świadczenie złożone, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy
    poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy
    mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej,
    nie następuje świadczenie złożone, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla
    celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie.
    Takie stanowisko wywieść można z orzeczenia TSUE z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572
    /07 RLRE Tellmer Property sro v Finanční ředitelství v Ústí nad Labem, ECLI:EU:C:2009:365,
    w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług najmu oraz usług
    sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne świadczenia dla celów
    VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania części wspólnych budynku
    mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na przykład przez osoby trzecie,
    wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług bezpośrednio lokatorom lub przez
    wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych pracowników lub posługującego się
    przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem. Za szczególnie znaczące TSUE uznał, że
    sprzątanie może być świadczone w sposób całkowicie niezależny od usługi najmu, np.
    przez samodzielny zakup danego świadczenia (sprzątania) przez najemcę. To sprawia, że
    związek pomiędzy najmem i sprzątaniem jest, w ocenie Trybunału, na tyle swobodny, że
    nie można mówić o istnieniu świadczenia złożonego. Zatem jeśli usługi mogą być
    rozdzielone bez uszczerbku dla każdej z nich, a więc w sposób naturalnie uzasadniony,

    wówczas nie można uznać, że stanowią jedno świadczenie kompleksowe w rozumieniu
    Dyrektywy.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1154/11,
    stwierdził, że: „Kryteria określenia, czy dana czynność złożona powinna zostać
    zakwalifikowana jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług wskazał Trybunał w
    wyroku z 29 marca 2007 r., w sprawie C-111/05, Aktiebolaget NN przeciwko Skatteverket,
    który podał, że należy zidentyfikować przede wszystkim elementy dominujące. Z
    orzecznictwa Trybunału wynika również, że w przypadku jednej, złożonej transakcji, dane
    świadczenie musi być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie
    stanowi dla klientów celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu
    skorzystaniu ze świadczenia głównego. Podkreślono także, że koszt materiałów i prac nie
    może samodzielnie mieć decydującego znaczenia”.
    Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do
    realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się
    różne świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak
    element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności
    pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną. Jeżeli jednak świadczenia te
    można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia
    nabywcy - wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej),
    niezależnie opodatkowane świadczenia.
    W świetle powyższego, w celu określenia, czy w danym przypadku mamy do czynienia ze
    świadczeniem kompleksowym, należy zbadać, czy sprzedawca dostarcza kupującemu,
    rozumianemu jako przeciętny konsument, jedno świadczenie czy też kilka odrębnych. W
    tym kontekście za świadczenia odrębne uznaje się świadczenia wykonywane przez
    jednego świadczącego na rzecz jednego nabywcy, które nawet jeżeli są w pewien sposób
    powiązane, mogą być traktowane rozłącznie, a traktowanie to nie wpłynie na charakter
    żadnego z nich ani też nie sprawi, że wartość świadczeń z punktu widzenia nabywcy
    będzie inna, niż gdyby świadczenia te były uznane za świadczenie złożone. Przy czym
    ocena, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną usługą kompleksową, czy
    też z szeregiem jednostkowych usług, winna odbywać się w oparciu o to, czy wykonywane
    świadczenia wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą
    jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
    Przy kwalifikacji danych świadczeń, w kontekście uznania ich za czynności złożone, należy
    przede wszystkim patrzeć przez pryzmat fundamentalnej zasady, zgodnie z którą każde
    świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być
    traktowane jako odrębne i niezależne. Dopiero w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z
    ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, wtedy przyjmuje się, że czynność ta nie
    powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
    W kwestii badania istnienia świadczenia kompleksowego swoisty test przedstawiła
    Rzecznik Generalna TSUE Juliane Kokott, w opinii przedstawionej w dniu 22 października
    2020 r., w sprawie C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade
    Tributária e Aduaneira (ECLI:EU:C:2020:855). W opinii tej zauważono mianowicie, że: „
    Wskazówką świadczącą o nieistnieniu jednego świadczenia złożonego jest niezależna
    dostępność świadczeń. Okoliczność, że świadczenia są dostępne niezależnie od siebie,
    wskazuje w świetle orzecznictwa Trybunału na istnienie kilku niezależnych świadczeń w
    rozumieniu przepisów o VAT (23). Jeżeli natomiast świadczeniobiorca nie może otrzymać
    jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za jednym świadczeniem
    złożonym (24). Jedno świadczenie złożone występuje zatem, kiedy osoby odwiedzające
    park wodny, nabywając bilet wstępu, uzyskują dostęp do wszystkich urządzeń
    znajdujących się w kompleksie, niezależnie od tego, z jakiego urządzenia faktycznie
    korzystają (25)”.

    W przypadku usług serwisowych - polegających na naprawie urządzeń chłodniczych, wraz
    z zastosowaniem własnych materiałów - głównym celem świadczenia jest przywrócenie
    sprawności urządzeń chłodniczych. Zastosowanie w tym wypadku własnych materiałów
    pozostaje w ścisłym związku z usługą serwisową, nie jest bowiem możliwa naprawa
    urządzeń w sytuacji, gdy wymagane (niezbędne) jest użycie odpowiednich materiałów.
    Natomiast sztuczne byłoby rozdzielenie dostawy materiałów oraz wykonania usługi (prac
    serwisowych). Zatem opisane usługi serwisowe stanowią jedno świadczenie usług o
    charakterze kompleksowym.
    Na zlecenie obejmujące montaż klimatyzacji w samochodach składają się usługa montażu
    oraz zastosowanie niezbędnych specjalistycznych materiałów (np. agregatu, gazu,
    przewodów). Opis tego świadczenia wskazuje, że jego realizacja wymaga niezbędnych
    materiałów, których nabycie samo w sobie - bez ich odpowiedniego zamontowania w
    samochodzie - nie jest celem zlecenia. Dopiero usługa montażu tych materiałów
    powoduje, że zlecenie jest wykonane, a jego efektem jest klimatyzacja w samochodzie.
    Również w tym wypadku rozdzielenie dostawy niezbędnych materiałów od usługi ich
    montażu ma sztuczny charakter, a każda z tych czynności osobno nie pozwala na
    realizację zlecenia. Zatem świadczeniem kompleksowym jest także usługa montażu
    klimatyzacji w samochodach.
    Z kolei wykonanie komór chłodniczych/mroźniczych wymaga przeprowadzenia
    specjalistycznych robót chłodniczych (wykonanie całej instalacji) wraz z zastosowaniem
    własnych materiałów (płyt, odpowiednich agregatów, rurek, drzwi chłodniczych
    wyprodukowanych dla danego zlecenia). Nabywcy zależy na jednolitym świadczeniu,
    mającym na celu kompleksowe wykonanie komory chłodniczej, nie zaś na odrębnym
    wykonaniu poszczególnych czynności (usłudze montażu i dostawie materiałów), które
    składają się na nowe, niezależne, realizowane świadczenie. W jego ramach ma miejsce
    dostawa towarów, jednakże dominujące znaczenie mają wykonywane przez
    Wnioskodawcę prace (usługi). Wydzielanie (wyodrębnianie) poszczególnych czynności,
    wykonywanych w ramach zlecenia, z całości świadczeń realizowanych przez
    Wnioskodawcę, w tym konkretnym przypadku miałoby sztuczny charakter. Jak wynika
    bowiem z opisu stanu faktycznego, zlecenie, które Wnioskodawca otrzymał jako
    podwykonawca, ma za przedmiot kompleksowe wykonanie komór chłodniczych w
    obiektach inwestora zagranicznego. Wykonanie zlecenia wymaga nabycia i
    przetransportowania materiałów na miejsce montażu. Następnie dokonywany jest
    montaż komór, który bez materiałów i ich transportu nie byłby możliwy. Świadczenie
    Wnioskodawcy jest więc realizowane wyłącznie przy udziale wszystkich poszczególnych
    czynności opisanych we wniosku. Bez jednej lub drugiej czynności nie mogłaby mieć
    miejsca realizacja zlecenia. Z powyższego zatem wynika nierozerwalność poszczególnych
    elementów zlecenia, składających się na świadczenie kompleksowe w postaci usługi
    wykonania komór chłodniczych/mroźniczych. Wszystkie elementy są niezbędne dla
    osiągnięcia celu jakim jest realizacja zlecenia.
    Biorąc pod uwagę specyfikę zleceń realizowanych przez Wnioskodawcę, zasadne jest więc
    przyjęcie, że wykonywane czynności, wchodzące w zakres tych zleceń, stanowią jedno,
    kompleksowe świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT.
    W zakresie wątpliwości dotyczących miejsca opodatkowania świadczonych usług przez
    Wnioskodawcę należy określić miejsce ich świadczenia. Zgodnie z zasadą ogólną -
    wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy - miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia
    usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada
    siedzibę działalności gospodarczej. Przy czym przepis ten wskazuje również na pewne
    wyłączenia od stosowania zasady ogólnej określenia miejsca świadczenia usług, do
    których należy uregulowanie zawarte w art. 28e ustawy. Przepis art. 28e ustawy – jak
    wynika z jego brzmienia - stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie
    usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi, które jej
    wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium

    położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące - determinuje ono docelowo miejsce
    opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Zasada wyrażona w art. 28e
    ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości.
    Spółka podała, że w przypadku usług serwisowych urządzeń chłodniczych (ruchomych)
    świadczonych poza granicami kraju, zlecenie świadczone jest na rzecz podmiotu
    gospodarczego mającego siedzibę działalności gospodarczej w innym kraju UE. W tym
    wypadku zastosowanie znajdzie zasada ogólna, zawarta w art. 28b ust. 1 ustawy, a
    miejscem świadczenia tych usług jest terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej.
    Usługa serwisowa jest bowiem świadczona dla ruchomych urządzeń chłodniczych, co
    oznacza, że nie jest związana z konkretną nieruchomością.
    Z kolei w przypadku usług montażu klimatyzacji w samochodach, usługa ta jest
    wykonywana na terytorium kraju. Przy czym Spółka podała, że usługi te są wykonywane
    na rzecz podatników zarejestrowanych w innych krajach unijnych jako podatnicy podatku
    od wartości dodanej (nie konsumentów). Klienci ci nie posiadają w Polsce stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej. Oznacza to, że usługi te są świadczone na rzecz
    podatników w rozumieniu art. 28a ustawy. W tym wypadku miejsce świadczenia usług
    należy określić zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy. Oznacza to, że miejscem świadczenia
    usług będzie terytorium kraju, w którym siedzibę działalności gospodarczej ma podatnik
    zlecający usługę montażu klimatyzacji w samochodach. Zatem usługi te nie będą
    podlegały opodatkowaniu w Polsce.
    Wnioskodawca podał również, że na zasadach podwykonawstwa otrzymał zlecenie na
    wykonanie w obiektach inwestora zagranicznego komór chłodniczych/mroźniczych.
    Inwestycja jest prowadzona w jednej z sieci sklepów spożywczych na terenie Słowacji.
    Zlecenie, w zależności od zakresu robót, głównie obejmuje specjalistyczne roboty, tj.
    położenie płyt warstwowych, montaż odpowiednich drzwi izolacyjnych, wykonanie całej
    instalacji chłodniczej lub mroźniczej oraz instalację zabezpieczeń przed samozamknięciem
    się drzwi. Zlecenie robót obejmuje kompleksowe specjalistyczne wykonanie robót
    chłodniczych wraz z zastosowaniem własnych materiałów, płyt, odpowiednich agregatów,
    rurek, drzwi chłodniczych produkowanych konkretnie do danego zlecenia. Materiały będą
    transportowane do obiektów na terenie Słowacji.
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że wykonanie komór chłodniczych
    /mroźniczych w obiektach inwestora zagranicznego (sieci sklepów spożywczych) pozostaje
    w ścisłym związku z nieruchomościami na terytorium Słowacji. Oznacza to, że w tym
    wypadku miejsce świadczenia usług należy określić zgodnie z art. 28e ustawy, a nie w myśl
    zasady ogólnej, zawartej w art. 28b ust. 1 ustawy. Tak więc miejscem świadczenia
    opisanych usług będzie terytorium Słowacji, gdzie w konkretnych obiektach
    (nieruchomościach) są wykonywane usługi chłodnicze/mroźnicze. W konsekwencji usługi
    te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce z uwagi na
    określenie miejsca ich świadczenia w oparciu o art. 28e ustawy, a nie jak chciała Spółka w
    oparciu o art. 28b ust. 1 ustawy.
    Reasumując - stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytania nr 1 jest:
    - prawidłowe w zakresie uznania, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi serwisowe
      urządzeń chłodniczych, usługi montażu komór chłodniczych oraz usługi serwisu
      klimatyzacji samochodów z wykorzystaniem towarów i materiałów własnych
      Wnioskodawcy, stanowią świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy o VAT;
    - prawidłowe w zakresie braku opodatkowania usług serwisowych urządzeń chłodniczych
      oraz serwisu klimatyzacji samochodów podatkiem od towarów i usług na terytorium
      Polski, z uwagi na określenie miejsca świadczenia tych usług poza terytorium kraju na
      podstawie art. 28b ust. 1 ustawy;
    - nieprawidłowe w zakresie braku opodatkowania wykonania w obiektach inwestora
      zagranicznego komór chłodniczych/mroźniczych podatkiem od towarów i usług na
      terytorium Polski, z uwagi na określenie miejsca świadczenia tych usług poza
      terytorium kraju na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy, a nie art. 28e ustawy.

    Szczególnym przypadkiem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jest przemieszczenie
    towarów własnych podatnika z terytorium kraju do innego państwa członkowskiego. Art.
    13 ust. 3 ustawy rozszerza pojęcie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na czynności,
    które nie mają charakteru czynności dwustronnych, polegających na przemieszczeniu
    przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa z Polski do innego państwa
    członkowskiego, w którym mają posłużyć do działalności gospodarczej podatnika. W
    przypadku tej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów polski dostawca pełni
    równocześnie rolę nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Przepis art. 13 ust. 3 ustawy o podatku VAT rozszerza zakres transakcji uznawanych za
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów o przemieszczenie towarów własnych podatnika
    z Polski do kraju członkowskiego UE. Regulacja ta oznacza, że przemieszczenie towarów
    traktowane jest jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów tylko wtedy, gdy
    przemieszczane towary są własnością podatnika, który wszedł w ich posiadanie na
    terytorium kraju, z którego transportowane są do państwa członkowskiego i będą one
    służyć czynnościom wykonywanym przez niego, jako podatnika, na terytorium kraju
    członkowskiego.
    Mając na uwadze ww. okoliczności należy stwierdzić, że dokonywane przez Wnioskodawcę
    przemieszczenie wskazanych we wniosku towarów - niezbędnych do wykonania usługi
    serwisowej urządzeń chłodniczych oraz usługi montażu komór chłodniczych - z Polski na
    terytorium Słowacji, na podstawie powołanych przepisów stanowić będzie
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca
    (podatnik podatku VAT) dokonuje bowiem przemieszczenia (we własnym zakresie)
    towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju (na terytorium Słowacji), które zostały przez
    Wnioskodawcę na terytorium kraju, w ramach prowadzonego przez niego
    przedsiębiorstwa nabyte i mają służyć działalności gospodarczej Wnioskodawcy,
    polegającej na świadczeniu usług serwisowych i montażowych na rzecz kontrahenta ze
    Słowacji.
    Przemieszczenie przez Wnioskodawcę wskazanych we wniosku towarów z terytorium
    kraju na Słowację spełnia wszelkie przesłanki uznania tej czynności, w świetle art. 13 ust. 3
    ustawy o podatku VAT, za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Jednocześnie w
    odniesieniu do przedmiotowego przemieszczenia towarów Wnioskodawcy nie mamy do
    czynienia z żadnym z przypadków określonych w art. 13 ust. 4 ustawy o VAT,
    uniemożliwiających uznanie tej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w przypadku zakupu towarów w kraju, które następnie są transportowane i
    wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności na terytorium Słowacji, mamy tutaj
    do czynienia z przemieszczeniem towarów własnych z Polski na Słowację, którą to
    czynność należy rozpoznać - na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy - jako
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na terytorium kraju. W konsekwencji czynność
    ta będzie podlegała opodatkowaniu VAT na terytorium Polski.
    Jednocześnie jak wynika z opisu sprawy, zakupione w kraju towary, transportowane na
    Słowację, stanowią element składowy usługi serwisu urządzeń chłodniczych i usługi
    montażu komór chłodniczych, świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów
    ze Słowacji i na nieruchomościach położonych w tym kraju. Podniesiona w stanowisku
    Wnioskodawcy kwestia, że świadczone usługi stanowią świadczenie kompleksowe
    (złożone), pozostaje bez wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie. Po pierwsze należy
    zauważyć, że miejscem świadczenia (opodatkowania) przedmiotowych usług jest
    terytorium Słowacji. Przy czym, co najistotniejsze dla sprawy, przedmiotowe usługi, jako
    czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, poprzedzone są
    przemieszczeniem towarów z Polski na Słowację, które (jak wykazano powyżej) na gruncie
    podatku VAT rozpoznawane jest jako odrębna czynność podlegająca opodatkowaniu na
    podstawie art. 13 ust. 3 ustawy.

    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 - stanowiące odpowiedź
    na to pytanie - należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego.
    Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku,
    kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami
    wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.; dalej jako:
    „Ordynacja podatkowa”).
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
    Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.