Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.310.2021.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-13
Teza: Czy wypłacone Wnioskodawczyni świadczenie pieniężne może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc materialna; zapomoga-zapomoga pieniężna; zdarzenie-zdarzenie losowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 11 listopada 2019 r. (data wpływu 13 listopada 2019 r.), uzupełnionym w dniu 15 stycznia 2020 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 15 stycznia 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Nieruchomość obejmująca działki nr A i nr B, dla której Sąd Rejonowy w \`(...)\` prowadzi Księgę Wieczystą nr …………. została przejęta przez Skarb Państwa dekretem PKWN o reformie rolnej. Od 1990 r. Wnioskodawczyni starała się o zwrot nieruchomości. Decyzją z dnia 15 grudnia 2016 r. wydaną przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Wnioskodawczyni stała się jej częściową właścicielką przez wpis do Księgi Wieczystej dnia 12 marca 2019 r. Zwrot nieruchomości przez Skarb Państwa potwierdza tytuł własności trwający nieustannie od 1951 r. (zgodnie z postanowieniem spadkowym sygn. akt………). W uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że właścicielem nieruchomości przejętej na podstawie dekretu PKWN o reformie rolnej przez Skarb Państwa był T. R. T.R zmarł dnia 8 marca 1952 r. w T. Udział w nieruchomości 1/12 części wartości majątku Wnioskodawczyni otrzymała na podstawie testamentu sporządzonego przez T. R. – w dniu 12 grudnia 1951 r. Pozostałą część majątku 11/12 otrzymali pozostali członkowie rodziny. Część nieruchomości … (działka A i B) został odzyskany decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 grudnia 2016 r. Nieruchomość została wpisana dnia 12 marca 2019 r. do Księgi Wieczystej jako współwłasność. Wnioskodawczyni zamierza sprzedać swój udział 1/12 wartości majątku. Ponadto nie prowadzi ona działalności gospodarczej.

W świetle tak przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego przyjęto, iż intencją Wnioskodawczyni było uzyskanie odpowiedzi na następujące pytanie:

Czy odpłatne zbycie udziału w nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychód otrzymany ze sprzedaży nie będzie podlegał opodatkowaniu. Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dnia 1 stycznia 2019 r. – w ocenie Wnioskodawczyni ­ przychód ze sprzedaży nieruchomości podlega zwolnieniu od obowiązku płacenia podatku po pięciu latach posiadania nieruchomości przez spadkodawcę i spadkobiercę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowanego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

­- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c- przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment jej nabycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że nieruchomość obejmująca działki nr A i nr B, dla której Sąd Rejonowy w \`(...)\` prowadzi Księgę Wieczystą nr …………. została przejęta przez Skarb Państwa dekretem PKWN o reformie rolnej. Od 1990 r. Wnioskodawczyni starała się o zwrot nieruchomości. Decyzją z dnia 15 grudnia 2016 r. wydaną przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Wnioskodawczyni stała się jej częściową właścicielką przez wpis do Księgi Wieczystej dnia 12 marca 2019 r. Zwrot nieruchomości przez Skarb Państwa potwierdza tytuł własności trwający nieustannie od 1951 r. (zgodnie z postanowieniem spadkowym sygn. akt………). W uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że właścicielem nieruchomości przejętej na podstawie dekretu PKWN o reformie rolnej przez Skarb Państwa był T. R. T.R zmarł dnia 8 marca 1952 r. w T. Udział w nieruchomości 1/12 części wartości majątku Wnioskodawczyni otrzymała na podstawie testamentu sporządzonego przez T. R. – w dniu 12 grudnia 1951 r. Pozostałą część majątku 11/12 otrzymali pozostali członkowie rodziny. Część nieruchomości zespół pałacowo-parkowy (działka A i B) został odzyskany decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 grudnia 2016 r. Nieruchomość została wpisana dnia 12 marca 2019 r. do Księgi Wieczystej jako współwłasność. Wnioskodawczyni zamierza sprzedać swój udział 1/12 wartości majątku. Ponadto nie prowadzi ona działalności gospodarczej.

Dla rozpatrywanej sprawy istotna jest więc kwestia, od kiedy należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, w przedmiotowej sprawie zasadne staje się rozstrzygnięcie kwestii, czy zwrot nieruchomości, tj. zespołu pałacowo-parkowego (działka nr A i nr B), przejętej przez Skarb Państwa dekretem PKWN o reformie rolnej, a odzyskanej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 grudnia 2016 r., której Wnioskodawczyni stała się częściową właścicielką, stanowi nabycie w rozumieniu powołanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy rozstrzygnięciu tej kwestii, należy mieć na uwadze nie tylko przepisy prawa podatkowego, ale przede wszystkim przepisy prawa cywilnego dotyczące nabycia, czy też utraty prawa własności.

Wyjaśnić należy, że decyzja, która rozstrzyga o zwrocie nieruchomości powoduje przejście prawa własności na dotychczasowego właściciela lub jego spadkobierców, jednakże nie kreuje tego prawa, przywraca tylko wcześniej panujące stosunki prawnorzeczowe. Zwrot nieruchomości, do którego dochodzi na podstawie decyzji administracyjnej, jest więc zdarzeniem prawnym zmieniającym podmiotową stronę stosunku prawnorzeczowego odnośnie zwracanej nieruchomości. Innymi słowy w przypadku zwrotu nieruchomości nie mamy do czynienia z kreowaniem prawa własności tylko z jego przywróceniem.

W świetle powyższego jak i przedstawionego opisu zdarzenia uznać należy, że dokonany w drodze decyzji administracyjnej zwrot nieruchomości, tj. zespołu pałacowo-parkowego (działka nr A i nr B) nie stanowi dla Wnioskodawczyni nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W sytuacji, gdy dochodzi do zwrotu nieruchomości spadkobiercom osoby, której tę nieruchomość odebrano, wówczas prawo do zwrotu znajduje swe źródło w nabyciu spadku. Tym samym Wnioskodawczyni prawo własności nieruchomości nabyła w dniu 8 marca 1952 r. tj. w dacie śmierci T. R.

W tym miejscu należy wskazać, że ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Wobec powyższego od dnia 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca). Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości.

Z informacji przedstawionych przez Wnioskodawczynię wynika, że właścicielem nieruchomości przejętej na podstawie dekretu PKWN o reformie rolnej przez Skarb Państwa był T. R. T. R. zmarł dnia 8 marca 1952 r. w T. Udział w nieruchomości 1/12 części wartości majątku Wnioskodawczyni otrzymała na podstawie testamentu sporządzonego przez T. R. w dniu 12 grudnia 1951 r. Pozostałą część majątku 11/12 otrzymali pozostali członkowie rodziny. Wnioskodawczyni zamierza sprzedać swój udział 1/12 wartości majątku. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przedstawione powyżej przepis prawa stwierdzić należy, że okres pięciu lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy niewątpliwie minął. Tym samym odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości nie będzie dla Niej stanowić źródła przychodu, o który mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 komentowanej ustawy, a kwota uzyskana ze sprzedaży nie będzie podlegać w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.