Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-390/09-6/JK2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-09-24
Teza: Czy faktycznie zapłacone przez Wnioskodawcę odsetki, opłaty i inne koszty związane z obsługą kredytu stanowią dla Niego koszt uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; kredyt; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; odpłatność; odsetki; odsetki-odsetki od kredytu; sprzedaż-sprzedaż mieszana
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 26.05.2009 r. (data wpływu 08.06.2009 r.) oraz piśmie z dnia 24.07.2009 r. (data wpływu 03.08.2009 r., data nadania 29.07.2009 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 22.07.2009 r. Nr IPPB4/415-390/09-2/JK2 (data nadania 22.07.2009 r., data odbioru 24.07.2009 r.) i piśmie z dnia 19.08.2009 r. (data wpływu 24.08.2009 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 12.08.2009 r. (data nadania 13.08.2009 r., data odbioru 18.08.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości odsetek, opłat i innych kosztów związanych z obsługą kredytu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.06.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości odsetek, opłat i innych kosztów związanych z obsługą kredytu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 8 czerwca 2006 roku zawarta została umowa o kredyt hipoteczny między Bankiem a Panem M. S. i jego żoną A. S. Poręczycielem ww. umowy jest ojciec kredytobiorcy (Wnioskodawca) na podstawie umowy poręczenia z dnia 8 września 2006 roku. Aktem notarialnym z dnia 13 grudnia 2007 r. Wnioskodawca został prawnym właścicielem mieszkania położonego w W. oraz w dniu 25 lutego 2008 roku garażu wielostanowiskowego usytuowanego w kondygnacji budynku przy ul. S.

Koszty nabycia przedmiotowego mieszkania i garażu zostały pokryte ze środków pochodzących z powyższego kredytu bankowego. Od dnia 1 stycznia 2006 roku dokonywana jest spłata kredytu i odsetek. Spłata kredytu dokonywana jest w następujący sposób: Wnioskodawca zasila konto syna M. S. w wysokości wystarczającej na spłatę kredytu, odsetek od zaciągniętego kredytu, a także opłat i innych kosztów związanych ze spłatą kredytu hipotecznego, a następnie Bank w drodze potrącenia wierzytelności z rachunku kredytobiorcy (M. S.) zaspokaja swoją wierzytelność. Poręczyciel wykonywał wszelkie zobowiązania wynikające z umowy kredytu hipotecznego. Wnioskodawca posiada dowody na potwierdzenie dokonywania wpłat środków na rachunek Banku, z którego bank dokonywał spłat rat kredytu, odsetek i wszelkich opłat związanych z tym kredytem.

Aktem notarialnym z dnia 21 listopada 2008 roku Wnioskodawca sprzedał mieszkanie wraz z garażem, położone przy ul. S. w W.

Pismem z dnia 22.07.2009 r. Nr IPPB4/415-390/09-2/JK2 wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku.

Pismem z dnia 24.07.2009 r. (data wpływu 03.08.2009 r. ) Wnioskodawca uzupełnił stan faktyczny o następujące informacje:

Na podstawie umowy kredytowej zawartej z bankiem o kredyt hipoteczny zobowiązanym do spłaty kredytu, odsetek i innych opłat związanych z obsługą kredytu jest syn Wnioskodawcy. Zgodnie z umową kredytową Wnioskodawca był jedynie poręczycielem. Wnioskodawca wpłat dokonywał na rachunek kredytobiorców. Wnioskodawca nie był kredytobiorcą, ale ponosił wszystkie opłaty związane z obsługą kredytu. Wnioskodawca posiada dokument potwierdzający dokonywanie wpłat przez niego na rachunek banku, który udzielił kredytu, choć nie figuruje jako kredytobiorca. Mieszkanie położone w W. przy ul. S. nabył od dewelopera. Właścicielem mieszkania został na podstawie umowy sprzedaży. Wnioskodawca potwierdza, iż był jedynym właścicielem przedmiotowego mieszkania wraz z garażem.

Następnie tut. organ pismem z dnia 12.08.2009 r. Nr IPPB4/415-390/09-4/JK2 wezwał do złożenia pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy przez Panią K. D. Powyższe uzupełniono w terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy faktycznie zapłacone przez Wnioskodawcę odsetki, opłaty i inne koszty związane z obsługą kredytu stanowią dla Niego koszt uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Ponadto według Wnioskodawcy, aby wydatek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów nie może zostać objęty zakresem art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także musi być właściwie udokumentowany.

W przedmiotowej sytuacji Wnioskodawca uważa, iż mimo, że nie był formalnie stroną umowy kredytu (bowiem nie miał zdolności kredytowej) na zakup mieszkania, to poniósł on wszystkie wydatki związane z tym kredytem. Bezspornie potwierdzają to zgromadzone przez Niego dokumenty w postaci dowodów wpłat środków na konto, z którego Bank zaspokajał swoją wierzytelność z tytułu tego kredytu, czyli rat kredytu, i innych opłat związanych z obsługą kredytu hipotecznego.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na: a) spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów) (\`(...)\`). Ponadto, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią również kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). W świetle powyższego, dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, co w przedmiotowej sytuacji według Wnioskodawcy zostało spełnione.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, iż poniesione wydatki z tytułu spłaty kredytu w postaci odsetek od kredytu, opłat i innych kosztów związanych z obsługą tego kredytu, stanowią dla niego koszt uzyskania przychodu, bowiem spełniają przesłanki ustawowe - zostały poniesione i są udokumentowane.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów.
4.  innych rzeczy

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007 r., a więc mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

Na podstawie art. 30e ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku. Podatek jest płatny w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

W myśl art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, zasady ustalania których uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d.

Przychodem ze sprzedaży jest jak wskazano powyżej, cena pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca w dniu 13.12.2007 r. został właścicielem mieszkania oraz w dniu 25.02.2008 r. garażu wielostanowiskowego. Przedmiotowe mieszkanie wraz z garażem Wnioskodawca sprzedał w dniu 21.11.2008 r. Koszty nabycia przedmiotowego mieszkania i garażu zostały pokryte ze środków pochodzących z kredytu bankowego udzielonego synowi Wnioskodawcy i jego żonie. Poręczycielem ww. umowy był Wnioskodawca (ojciec kredytobiorcy) na podstawie umowy poręczenia z dnia 8 września 2006 roku. Od dnia 1 stycznia 2006 roku dokonywana jest spłata kredytu i odsetek. Na podstawie umowy kredytowej zawartej z bankiem o kredyt hipoteczny zobowiązanym do spłaty kredytu, odsetek i innych opłat związanych z obsługą kredytu był syn Wnioskodawcy. Zgodnie z umową kredytową Wnioskodawca był jedynie poręczycielem. Wnioskodawca wpłat dokonywał na rachunek kredytobiorców. Wnioskodawca nie był kredytobiorcą, ale ponosił wszystkie opłaty związane z obsługą kredytu.

Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Stosownie do art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W świetle powyższego, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, iż koszty takie stanowią m.in. udokumentowane koszty nabycia tej nieruchomości oraz udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje słowa "posiadanie". Definicję tę zawarto natomiast w art. 336 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.)., zgodnie z którym posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, który nią faktycznie włada jako właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jako użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudza rzeczy (posiadacz zależny).

Jak wskazano w powołanym art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości stanowią koszty nabycia powiększone o nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy, a poczynione zostały w czasie ich posiadania. Stosownie do podanej w tym przepisie chronologii zdarzeń poniesiony nakład stanowiący koszt uzyskania przychodu, powoduje wzrost wartości nabytej nieruchomości. Zatem, aby nakład zwiększył wartość nabytej nieruchomości winien być poniesiony tylko w okresie posiadania nieruchomości.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny należy więc stwierdzić, iż odsetki, opłaty i inne koszty związane z obsługą kredytu, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, bowiem wydatki te zostały poczynione przez Wnioskodawcę przed dniem objęcia w posiadanie przedmiotowych nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.