Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-760/14/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-29
Teza: opodatkowanie sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: nieruchomości; teren; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 2 lipca 2014 r. (data złożenia 2 lipca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania sprzedaży działek zabudowanych budynkiem warsztatowym oraz budowlami plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami oraz ogrodzeniami na fundamencie betonowym
*   opodatkowania sprzedaży części nieruchomości stanowiącej majątek prywatny upadłego nigdy nie wykorzystywany do celów działalności gospodarczej firmy upadłego

\-**jest prawidłowe**

*   opodatkowania sprzedaży części nieruchomości stanowiącej majątek prywatny upadłego wykorzystywanej wcześniej dla celów działalności gospodarczej firmy upadłego

\-**jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 2 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka przystąpiła do licytacji majątku należącego do upadłego Pana J., który do czasu ogłoszenia upadłości był właścicielem nieruchomości położonej w U., przy ulicy …. Do masy upadłościowej, która poddana została licytacji należał budynek mieszkalny oraz budynek warsztatowy wraz z placem postojowym. Po zakończonej licytacji okazało się, że oferta spółki była najkorzystniejsza. Aktualnie Spółka czeka na zakończenie procesu sądowego w tej sprawie, po czym oczekiwać będzie od syndyka masy upadłościowej na fakturę za wylicytowany majątek. Z zebranych przez spółkę informacji, od upadłego – Pana J., wynika, że budynek mieszkalny oraz budynek warsztatowy został wybudowany na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku. Działalność gospodarcza upadłego polegała na świadczeniu usług transportowych. Budynek warsztatowy wraz z przylegającym do niego placem, który wykorzystywany był jako plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami w roku 2005 został wprowadzony do firmy upadłego – Pana J i przyjęty na stan środków trwałych. W okresie prowadzonej przez upadłego działalności budynek warsztatowy i plac były w firmie upadłego amortyzowane i umarzane. Przez cały czas prowadzonej działalności budynek warsztatowy i plac był wykorzystywane tylko na potrzeby firmy (działalności) upadłego. Nigdy nie były wydzierżawione ani wynajęte na rzecz osób trzecich przez upadłego. Firmie upadłego nie przysługiwało prawo odliczenia podatku przy nabyciu nieruchomości (działek), nabycie było dokonane w ramach czynności niepodlegającej opodatkowaniu, bo było to przed wprowadzeniem podatku VAT.

W 2013 r. na wniosek upadłego Sąd wydał postanowienie o ogłoszenie upadłości i powołał syndyka masy upadłościowej. W skład masy upadłościowej oprócz majątku przedsiębiorstwa wszedł także majątek osobisty upadłego jakim był budynek mieszkalny.

W 2014 r. Syndyk przeprowadzi sprzedaż majątku wchodzącego w skład masy upadłościowej. Ukazało się stosowne ogłoszenie w tej sprawie, gdzie podana została wartość netto budynków z informacją, że do wartości tej doliczony zostanie podatek VAT.

W czasie trwania postępowania upadłościowego Syndyk na podstawie umowy najmu oddał najemcy budynek warsztatowy w użytkowanie na okres od stycznia 2014 r. do czasu jego sprzedaży.

Nieruchomość składa się z dwóch wyodrębnionych geodezyjnie działek tj. działka p.gr 329/10 – o pow. 0,5261 ha i działka p.gr 331 – o pow. 0,0232 ha.

Działka p.gr 329/10 jest zabudowana, są na niej posadowione zarówno budynek mieszkalny jak i budynek warsztatowy oraz budowla utwardzony plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami.

Informacje dotyczące budynku warsztatowego i budowli utwardzonego placu postojowego dla ciągników siodłowych:

1.Budynek warsztatowy został wybudowany przez upadłego – Pana J, na gruncie, który otrzymał w formie darowizny od rodziców w 1987 r. Budowa została zakończona w 1991 r. i w tym to roku budynek warsztatowy został wydany do użytkowania na potrzeby własne upadłego – Pana J.

2.W 1993 r. upadłego – Pana J wystąpił do Burmistrza Miasta U. o wydanie decyzji lokalizacyjnej na realizację placu postojowego dla samochodów ciężarowych. W pierwszej połowie 1993 r. plac postojowy został przez upadłego – Pana J utwardzony.

3.upadłemu – Panu Jnie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy budowie budynku warsztatowego. Inwestycja zakończona została przed wyjściem w życie ustawy o podatku VAT. Warsztat budowany był w ramach majątku osobistego upadłego – Pana J, a dopiero w późniejszym okresie wprowadzony został do firmy.

4.upadły – Pana J nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynku warsztatowego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

5.Budynek warsztatowy nie był ulepszany przez upadłego – Pana J.

6.Upadłemu – Panu J nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy budowie (utwardzaniu) placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami. Plac został utwardzony przed wejściem w życie ustawy o podatku VAT. Podobnie jak w przypadku warsztatu plac był wykonany w ramach majątku osobistego upadłego – Pana J, a dopiero później wprowadzony został do firmy upadłego.

7.upadły – Pana J nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

8.Plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami nie był ulepszany.

9.Symbol Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – dla budynku warsztatowego – 1251.

10.Symbol Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – dla budowli placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami – 2112. Działka jest ogrodzona – ogrodzenie na fundamencie betonowym – PKOB 2420, które nie było modernizowane ani ulepszane, a przy budowie nie przysługiwało odliczenie podatku.

Informacje odnośnie budynku mieszkalnego:

1.  Budynek mieszkalny został wybudowany przez upadłego – Pana J w latach 1987–1990, na gruncie, który upadły – Pana J otrzymał w formie darowizny od rodziców w 1987 r. i stanowił majątek osobisty upadłego.
2.  Symbol PKOB budynku mieszkalnego to 1110.
3.  Budynek mieszkalny służył wyłącznie do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych upadłego – Pana J.
4.  Budynek mieszkalny był majątkiem osobistym upadłego – Pana J. Nigdy nie był przekazany do działalności gospodarczej i ujęty w majątku prowadzonej przeze niego firmy jako środek trwały. Jedno pomieszczenie przeznaczone było na potrzeby biurowe. Nigdy z tego tytułu upadły – Pan J nie czerpał żadnych korzyści finansowych. Firma upadłego z tego tytułu nie poniosła żadnych kosztów (nawet z tytułu kosztów mediów). Budynek nie stanowił przedmiotu najmu ani dzierżawy zawieranej przez upadłego – Pana J. W związku z budynkiem mieszkalnym upadły – Pan J nigdy nie odliczał żadnego podatku naliczonego.

Natomiast działka o nr p.gr 331 jest zabudowana i bezpośrednio przylega do działki p.gr 329/10, znajduje się na niej obiekt budowlany – ogrodzenie na fundamencie betonowym PKOB 2420 oraz w części wyżej już opisanego utwardzonego placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami PKOB 2112. Upadłemu – Panu J nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy budowie ww. obiektu budowlanego ani nabyciu działki, działka została nabyta w drodze darowizny od rodziców w 1987 r. Inwestycja zakończona została przed wyjściem w życie ustawy o podatku VAT. Ogrodzenie na fundamencie betonowym budowane było w ramach majątku osobistego upadłego – Pana J, a dopiero w późniejszym okresie nastąpiło wprowadzenie do firmy upadłego. Przez cały czas prowadzonej działalności działką nr p. gr 331 była wykorzystywana tylko na potrzeby firmy (działalności) upadłego. Nigdy nie była wydzierżawiona ani wynajęta na rzecz osób trzecich przez upadłego. Obiekt budowlany – ogrodzenie na fundamencie betonowym jest trwale związane z gruntem, wybudowane zostało w 1990 roku i przez kolejne lata nie było modernizowane.

Spółka cywilna prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, z tytułu których rozlicza podatek należy. Spółka cywilna jest zarejestrowana jako „podatnik VAT czynny” i składa deklaracje VAT. Spółka nabywa opisaną wyżej nieruchomość z przeznaczeniem do wykorzystania w ramach prowadzonej opodatkowanej działalności gospodarczej w ww. zakresie. Opisana we wniosku nieruchomość będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych. Nabycie przedmiotowej nieruchomości udokumentowane zostanie fakturą, w której Spółka wskazana będzie jako nabywca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy sprzedaż nieruchomości (nr p.gr 329/10 i nr p.gr 331) wprowadzonej na stan środków trwałych i wykorzystywanej w działalności gospodarczej (budynek warsztatowy, utwardzony plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami, ogrodzenie na fundamencie betonowym) przy sprzedaży przez Syndyka, podlega zwolnieniu z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a?
2.  Czy sprzedaż budynku mieszkalnego będącego majątkiem osobistym upadłego, a po ogłoszeniu upadłości, wchodzącego w skład masy upadłościowej nie podlega podatkowi VAT, bądź może korzystać ze zwolnienia z VAT?
3.  W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1 i 2 i uznania, ze sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT, a sprzedaż budynku mieszkalnego nie zostanie uznana za niepodlegającą opodatkowaniu, czyli uznania przez Organ, że sprzedaż będzie opodatkowana wg stawki właściwej, to czy Spółka cywilna ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl obowiązujących przepisów wynikających z ustawy o VAT sprzedaż ww. nieruchomości zabudowanej (budynek warsztatowy, utwardzony plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami, ogrodzenie na fundamencie betonowym) powinna być zwolniona z VAT, na mocy art. 43 pkt 1 ust. 10a, a to dlatego, że:

1.  Budynek warsztatowy, utwardzony plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami i ogrodzenie na fundamencie betonowym wybudowane został przez upadłego i stanowił jego majątek osobisty, a dopiero później wprowadzone został do firmy w związku z czym od kosztów inwestycji nie został odliczony podatek VAT. Również firmie nie przysługiwało prawo odliczenia podatku przy nabyciu nieruchomości.
2.  W czasie użytkowania w firmie – nie zostały poniesione żadne koszty mające wpływ na ulepszeniu budynku warsztatowego i budowli (placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami i ogrodzenia na fundamencie betonowym).
3.  W czasie prowadzonej działalności, budynek warsztatowy jak i budowle (plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami i ogrodzenie na fundamencie betonowym) nigdy nie był wydzierżawiane ani wynajmowane. Służyły wyłącznie prowadzonej przez upadłego działalności, czyli nie doszło do pierwszego zasiedlenia.

Natomiast wchodzący w skład masy upadłościowej – budynek mieszkalny – nigdy nie był przekazany na cele działalności gospodarczej, budynek nie stanowił przedmiotu najmu ani dzierżawy zawieranej przez upadłego, stanowił majątek osobisty upadłego i Spółka uważa, że sprzedaż przez Syndyka tego budynku nie podlega podatkowi VAT.

W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1 i 2 i uznanie, że sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu według stawki właściwej bowiem nie będzie korzystała w części ze zwolnienia VAT, a sprzedaż budynku mieszkalnego nie zostanie uznana za niepodlegającą opodatkowaniu, to w ocenie Spółki będzie ona miała prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej tę sprzedaż, ponieważ nieruchomości położona w U, którą Spółka planuje nabyć, będzie wykorzystana przez Spółkę cywilną do wykonania działalności opodatkowanej VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

\-prawidłowe w zakresie:

*   opodatkowania sprzedaży działek zabudowanych budynkiem warsztatowym oraz budowlami plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami oraz ogrodzeniami na fundamencie betonowym
*   opodatkowania sprzedaży części nieruchomości stanowiącej majątek prywatny upadłego nigdy nie wykorzystywany do celów działalności gospodarczej firmy upadłego

\-nieprawidłowe w zakresie:

*   opodatkowania sprzedaży części nieruchomości stanowiącej majątek prywatny upadłego wykorzystywanej wcześniej dla celów działalności gospodarczej firmy upadłego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

*   po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
*   po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który jest podatnikiem VAT.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowej, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowa stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Przy czym, ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jednym z nich jest zwolnienie od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Zatem pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany w stopniu nie niższym niż 30% wartości początkowej obiekt budowlany będzie przedmiotem dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy lub np. przedmiotem najmu, dzierżawy (przedmiotem świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy), bowiem zarówno dostawa, jak i najem czy dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości budynków, budowli lub ich części, jeżeli w momencie ich dostawy są one już zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa powyżej, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z powyżej cytowanych przepisów wynika, że aby dostawa budynków lub budowli mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule tj. sprzedającemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu budynków i budowli, oraz sprzedający nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ww. ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Powyższe oznacza, że do zbycia gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka przystąpiła do licytacji majątku należącego do upadłego, który do czasu ogłoszenia upadłości był właścicielem nieruchomości położonej w U. Do masy upadłościowej, która poddana została licytacji należał budynek mieszkalny oraz budynek warsztatowy wraz z placem postojowym. Po zakończonej licytacji okazało się, że oferta spółki była najkorzystniejsza. Aktualnie Spółka czeka na zakończeniu procesu sądowego w tej sprawie, po czym oczekiwać będzie od syndyka masy upadłościowej na fakturę za wylicytowany majątek. W czasie trwania postępowania upadłościowego Syndyk na podstawie umowy najmu oddał najemcy budynek warsztatowy w użytkowanie na okres od stycznia 2014 r. do czasu jego sprzedaży. W 2014 r. Syndyk przeprowadzi sprzedaż majątku wchodzącego w skład masy upadłościowej. Ukazało się stosowne ogłoszenie w tej sprawie, gdzie podana została wartość netto budynków z informacją, że do wartości tej doliczony zostanie podatek VAT.

Nieruchomość położona w U składa się z dwóch wyodrębnionych geodezyjnie działek tj. działka p.gr 329/10 i działka p.gr 331.

Działka p. gr 329/10 jest zabudowana, są na niej posadowione zarówno budynek mieszkalny jak i budynek warsztatowy, budowla utwardzony plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami (PKOB 2112) oraz ogrodzenie na fundamencie betonowym (PKOB 1251). Natomiast działka o nr p.gr 331 jest zabudowana i bezpośrednio przylega do działki p.gr 329/10, znajduje się na niej obiekt budowlany – ogrodzenie na fundamencie betonowym PKOB 2420 oraz w części wyżej już opisanego utwardzonego placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami PKOB 2112.

Działalność gospodarcza upadłego polegała na świadczeniu usług transportowych. Firmie upadłego nie przysługiwało prawo odliczenia podatku przy nabyciu nieruchomości (działek), nabycie było dokonane w ramach czynności niepodlegającej opodatkowaniu, bo było to przed wprowadzeniem podatku VAT.

Budynek warsztatowy został wybudowany przez upadłego, na gruncie, który otrzymał w formie darowizny od rodziców w 1987 r. Budowa została zakończona w 1991 r. i w tym to roku budynek warsztatowy został wydany do użytkowania na potrzeby własne upadłego.

W 1993 r. upadły wystąpił do Burmistrza Miasta U o wydanie decyzji lokalizacyjnej na realizację placu postojowego dla samochodów ciężarowych. W pierwszej połowie 1993 r. plac postojowy został przez upadłego utwardzony. Upadłemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy budowie budynku warsztatowego. Inwestycja zakończona została przed wyjściem w życie ustawy o podatku VAT. Warsztat budowany był w ramach majątku osobistego upadłego a dopiero w późniejszym okresie wprowadzony został do firmy. Upadły nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynku warsztatowego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Budynek warsztatowy nie był ulepszany przez upadłego. Upadłemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy budowie (utwardzaniu) placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami. Plac został utwardzony przed wejściem w życie ustawy o podatku VAT. Podobnie jak w przypadku warsztatu plac był wykonany w ramach majątku osobistego upadłego, a dopiero później wprowadzony został do firmy upadłego. Upadły nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami nie był ulepszany. Symbol Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – dla budynku warsztatowego – 1251. Symbol Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – dla budowli placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami – 2112. Działka jest ogrodzona – ogrodzenie na fundamencie betonowym – PKOB 2420, które nie było modernizowane ani ulepszane, a przy budowie nie przysługiwało odliczenie podatku.

Przez cały czas prowadzonej działalności budynek warsztatowy i plac był wykorzystywane tylko na potrzeby firmy (działalności) upadłego. Nigdy nie były wydzierżawione ani wynajęte na rzecz osób trzecich przez upadłego. Syndyk na okres od stycznia 2014 r. do czasu sprzedaży oddał w najem budynek warsztatowy.

Budynek mieszkalny został wybudowany przez upadłego w latach 1987–1990, na gruncie, który upadły otrzymał w formie darowizny od rodziców w 1987 r. i stanowił majątek osobisty upadłego. Symbol PKOB budynku mieszkalnego to 1110. Budynek mieszkalny służył wyłącznie do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych upadłego. Budynek mieszkalny był majątkiem osobistym upadłego. Nigdy nie był przekazany do działalności gospodarczej i ujęty w majątku prowadzonej przeze niego firmy jako środek trwały. Budynek nie stanowił przedmiotu najmu ani dzierżawy zawieranej przez upadłego. Jedno pomieszczenie przeznaczone było na potrzeby biurowe, firma upadłego z tego tytułu nie ponosiła żadnych kosztów, nigdy nie odliczała żadnego podatku naliczonego.

Natomiast działka o nr p.gr 331 jest zabudowana i bezpośrednio przylega do działki p.gr 329/10, znajduje się na niej obiekt budowlany – ogrodzenie na fundamencie betonowym PKOB 2420 oraz w części wyżej już opisanego utwardzonego placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami PKOB 2112. Upadłemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy budowie ww. obiektu budowlanego ani nabyciu działki, działka została nabyta w drodze darowizny od rodziców w 1987 r. Inwestycja zakończona została przed wyjściem w życie ustawy o podatku VAT. Ogrodzenie na fundamencie betonowym budowane było w ramach majątku osobistego upadłego, a dopiero w późniejszym okresie nastąpiło wprowadzenie do firmy upadłego. Przez cały czas prowadzonej działalności działką nr p. gr 331 była wykorzystywana tylko na potrzeby firmy (działalności) upadłego. Nigdy nie była wydzierżawiona ani wynajęta na rzecz osób trzecich przez upadłego. Obiekt budowlany – ogrodzenie na fundamencie betonowym jest trwale związane z gruntem, wybudowane zostało w 1990 roku i przez kolejne lata nie było modernizowane.

Spółka cywilna prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, z tytułu których rozlicza podatek należy. Spółka cywilna jest zarejestrowana jako „podatnik VAT czynny” i składa deklaracje VAT. Spółka nabywa opisaną wyżej nieruchomość z przeznaczeniem do wykorzystania w ramach prowadzonej opodatkowanej działalności gospodarczej w ww. zakresie. Opisana we wniosku nieruchomość będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych. Nabycie przedmiotowej nieruchomości udokumentowane zostanie fakturą, w której Spółka wskazana będzie jako nabywca.

Wątpliwości po stronie Wnioskodawczyni dotyczą kwestii opodatkowania sprzedaży budynku mieszkalnego będącego majątkiem osobistym upadłego, sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości wprowadzonej na stan środków trwałych i wykorzystywanej w działalności gospodarczej oraz ewentualnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z tymi transakcjami.

Rozstrzygając kwestię opodatkowania sprzedaży budynku mieszkalnego będącego majątkiem osobistym upadłego należy się w pierwszej kolejności odnieść do przytoczonych na wstępie przepisów art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W zakresie prawa unijnego, z mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta zarówno w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jak i art. 9 ust. 1 ww. Dyrektywy ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Zatem, jak wskazano wyżej, dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działania podmiotu dokonującego tej dostawy wskażą znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, które mogą składać się z kilku następujących po sobie transakcji. Czynności takie jak np. poniesienie wydatków inwestycyjnych w celu i z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy również uznać za działalność gospodarczą.

Dlatego też, aby uznać, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku VAT należy ustalić, czy działa on jako producent, handlowiec lub usługodawca.

Wskazać należy, że ustawodawca nie określił wymogów formalnych, którym odpowiadać ma podatnik, aby mógł być uznany za producenta, usługodawcę lub handlowca.

Z treści orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Trybunał orzekł ponadto, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie nieruchomości nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Konieczne jest zatem ustalenie, czy w świetle zaprezentowanego zdarzenia przyszłego Sprzedający w celu dokonania dostawy budynku mieszkalnego podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym.

Analizując opis sprawy przedstawiony przez Wnioskodawcę w kontekście powołanych regulacji ustawy o podatku od towarów i usług oraz powyższych orzeczeń TSUE stwierdzić należy, że sprzedający w zakresie odnoszącym się do wskazanego we wniosku budynku mieszkalnego nie podejmował działań porównywalnych z działalnością podmiotu profesjonalnie zajmującego się obrotem nieruchomościami.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego budynek mieszkalny został wybudowany przez upadłego, na gruncie, który upadły otrzymał w formie darowizny od rodziców i zawsze stanowił majątek osobisty upadłego tj. nigdy nie był przekazany do działalności gospodarczej i ujęty w majątku prowadzonej przez niego firmy jako środek trwały, nigdy nie stanowił przedmiotu najmu ani dzierżawy zawieranej przez upadłego. Firma upadłego nigdy nie ponosiła żadnych kosztów, nigdy nie odliczała żadnego podatku naliczonego w związku z budynkiem mieszkalnym. Budynek mieszkalny, jak wskazał Wnioskodawca, służył wyłącznie do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych upadłego, był majątkiem osobistym upadłego, jednakże jedno pomieszczenie przeznaczone było na potrzeby biurowe.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Ww. orzeczenie dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca, gdyż sprzedający (upadły) przeznaczył jedno pomieszczenie budynku mieszkalnego na potrzeby biurowe. Zatem w tej części upadły na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wyłączył część nieruchomości z majątku osobistego i włączył do prowadzonej działalności. W odniesieniu natomiast do pozostałej części budynku (cały budynek mieszkalny z wyłączeniem pomieszczenia przeznaczonego na potrzeby biurowe upadłego) upadły nie rozporządził tą częścią posiadanego budynku mieszkalnego – który jak wskazuje Wnioskodawca służył upadłemu wyłącznie do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych i stanowił jego majątek osobisty – w sposób wskazujący na zamiar włączenia go do struktur prowadzonej działalności gospodarczej.

Również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, stwierdzono, iż majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że sprzedaż opisanego budynku mieszkalnego (z wyłączeniem pomieszczenia budynku mieszkalnego przeznaczonego na potrzeby biurowe upadłego), nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności upadłego w przedmiocie zbycia tego budynku, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego – charakteru takiej działalności).

Działający w imieniu upadłego Syndyk masy upadłościowej dokonuje sprzedaży budynku mieszkalnego (z wyłączeniem części budynku tj. pomieszczenia budynku mieszkalnego przeznaczonego na potrzeby biurowe upadłego), będącego majątkiem osobistym upadłego jako osoby prywatnej, ponadto przedmiotowy budynek nie był w żaden sposób wykorzystywany. Budynek mieszkalny nie był przedmiotem najmu, dzierżawy oraz nigdy nie były czerPane z niego żadne pożytki. Budowa budynku miała za zadanie zaspokojenie niezbędnych potrzeb mieszkalnych upadłego.

W przedmiotowej sprawie planowana sprzedaż budynku mieszkalnego (z wyłączeniem części budynku tj. pomieszczenia budynku mieszkalnego przeznaczonego na potrzeby biurowe upadłego), nie przybierze formy zawodowej (profesjonalnej), czyli stałej i zorganizowanej prowadzonej przez upadłego.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że upadły w tym wypadku nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Zatem sprzedaż opisanego we wniosku budynku mieszkalnego (z wyłączeniem części budynku tj. pomieszczenia budynku mieszkalnego przeznaczonego na potrzeby biurowe upadłego), nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Podejmowane działania należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w tym wypadku dokonywanego przez Syndyka. W związku z tym, dostawę przedmiotowego budynku mieszkalnego należy traktować jako korzystanie z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

W tym miejscu należy zauważyć, że z odmienną sytuacją niż przy sprzedaży budynku mieszkalnego – majątku osobistego, mamy do czynienia w przypadku sprzedaży części tego budynku – jednego pomieszczenia przeznaczonego na potrzeby biurowe upadłego, a więc wykorzystywanego dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej upadłego. Nie ma tutaj znaczenia, że upadły nigdy nie wykazywał w ramach działalności gospodarczej żadnych kosztów z tego tytułu ani nie odliczał jakiegokolwiek podatku naliczonego. W tym wypadku upadły działa jak podatnik dokonujący sprzedaży środków trwałych wykorzystanych wcześniej w ramach działalności swojej firmy.

Zatem dokonując sprzedaży części budynku mieszkalnego tj. jednego pomieszczenia przeznaczonego na potrzeby biurowe upadłego, należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku dostawy takiej nieruchomości, na podstawie cyt. wcześniej przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT.

W pierwszej kolejności konieczne jest przeanalizowanie możliwości zwolnienia od podatku dostawy części budynku mieszkalnego (pomieszczenia biurowego), na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W odniesieniu do ww. części budynku mieszkalnego do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, nigdy nie doszło. Z opisu sprawy jednoznacznie wynika, że budynek mieszkalny został wybudowany przez upadłego oraz nigdy nie stanowił przedmiotu najmu ani dzierżawy.

Sprzedaż części budynku mieszkalnego (jedno pomieszczenie budynku, które było przeznaczone na potrzeby biurowe upadłego) nie będzie więc korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zatem odnośnie dostawy ww. części budynku mieszkalnego (pomieszczenia biurowego) należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że upadłemu w stosunku do tego obiektu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponieważ budynek mieszkalny został wybudowany przez upadłego w latach 1987–1990, tj. w okresie kiedy nie obowiązywały przepisy ustawy o VAT, ponadto z wniosku wynika, że część budynku mieszkalnego (jedno pomieszczenie przeznaczone na cele biurowe) nigdy nie był wprowadzona na stan środków trwałych w firmie upadłego, a jego firma nigdy z tego tytułu nie poniosła żadnych kosztów. A zatem upadły nie ponosił również wydatków na ulepszenie przedmiotowego środka trwałego w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem dostawa części budynku mieszkalnego, obejmująca jedno pomieszczenie przeznaczone wcześniej na potrzeby biurowe firmy upadłego, będzie zwolniona od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a, ponieważ w przedmiotowej sprawie spełnione zostały wszystkie warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia na podstawie tego przepisu.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego sprzedaż przez Syndyka wchodzącego w skład masy upadłościowej budynku mieszkalnego (z wyłączeniem części budynku tj. pomieszczenia budynku mieszkalnego przeznaczonego na potrzeby biurowe upadłego), który nigdy nie był przekazany na cele działalności gospodarczej, nie stanowił przedmiotu najmu ani dzierżawy zawieranej przez upadłego, stanowił majątek osobisty upadłego, nie podlega podatkowi VAT, jest prawidłowe.

Natomiast stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej sprzedaży części budynku mieszkalnego (jednego pomieszczenia), która przeznaczona była wcześniej na potrzeby biurowe firmy upadłego, jest nieprawidłowe.

Przechodząc do kwestii sprzedaży opisanych we wniosku działek zabudowanych budynkiem warsztatowym oraz budowlami wprowadzonymi na stan środków trwałych i wykorzystywanymi w działalności gospodarczej upadłego, należy zauważyć że zagadnienie dostawy gruntu, na którym posadowione są budynek warsztatowy, utwardzony plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami oraz ogrodzenie na fundamencie betonowym rozstrzyga przytoczony wcześniej przepis art. 29a ust. 8 ustawy, stosownie do którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Powyższe oznacza, że do zbycia gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również zbycie gruntu, na którym obiekty te są posadowione.

Zatem mając powyższy przepis na uwadze, rozstrzygając kwestię opodatkowania opisanych we wniosku działek zabudowanych, w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku dostawy budynku warsztatowego, budowli utwardzonego placu postojowego dla ciągników siodłowych oraz obiektów budowlanych ogrodzeń na fundamencie betonowym, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;

Zatem kluczowym elementem jest ustalenie, czy doszło do pierwszego zasiedlenia w całości lub w części przedmiotowych obiektów.

Niewątpliwie oddanie w najem przez Syndyka w czasie trwania postępowania upadłościowego na okres od stycznia 2014 r. do czasu jego sprzedaży budynku warsztatowego upadłego należy uznać za pierwsze zasiedlenie w rozumieniu ustawy o VAT, gdyż dochodzi do oddania do użytkowania wynajętego budynku w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT nie doszło natomiast w odniesieniu do pozostałych obiektów tj. utwardzonego palcu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami oraz budowli ogrodzeń na fundamencie betonowym, dla których jak wskazano upadły nie zawierał umów najmu i dzierżawy.

Jednakże w odniesieniu do budynku warsztatowego od pierwszego zasiedlenia (najem) do chwili sprzedaży wynajętych części budynku nie minie okres dłuższy niż 2 lata (Syndyk zamierza dokonać jego sprzedaży jeszcze w 2014 r.).

Tak więc, zarówno w przypadku dostawy o budynku warsztatowego, jak i dostawy pozostałych opisanych obiektów budowlanych nie znajdzie zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy.

Zatem odnośnie dostawy budynku warsztatowego, utwardzonego palcu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami oraz budowli ogrodzeń na fundamencie betonowym należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa powyżej, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy o VAT, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

Z powyżej cytowanych przepisów wynika, że aby sprzedaż nieruchomości lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule tj. sprzedającemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu budynków i budowli, oraz sprzedający nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analiza art. 43 ust. 1 pkt 10a i ust. 7a ustawy o VAT wskazuje, że dostawa budynków budowli lub ich części może korzystać ze zwolnienia od podatku w związku z art. 43 ust. 7a ww. ustawy w sytuacji gdy nie zostanie spełniony warunek przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b dotyczący wydatków poniesionych na ulepszenie, w przypadku, gdy budynek był wykorzystywany w stanie ulepszonym przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

W związku z powyższym przy sprzedaży opisanych we wniosku budynku warsztatowego, budowli utwardzonego placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami oraz obiektów budowlanych ogrodzeń na fundamencie betonowym, zastosowanie znajdzie zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż w stosunku do ww. budynku, placu jak i ogrodzenia nie przysługiwało upadłemu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jak również upadły nie ponosił wydatków na ulepszenie przedmiotowych obiektów.

Zatem sprzedaż budynku warsztatowego, budowli utwardzonego placu postojowego dla ciągników siodłowych z naczepami oraz obiektu budowlanego ogrodzeń na fundamencie betonowym korzystać będzie ze zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Mając zatem powyższe na uwadze stwierdzić należy, że sprzedaż działek (nr p.gr 329/10 i nr p.gr 331) zabudowanych budynkiem warsztatowym, utwardzonym placem postojowym dla ciągników siodłowych z naczepami oraz ogrodzeniami na fundamencie betonowym, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednakże ze względu na to, że na przedmiotowej nieruchomości gruntowej (nr p.gr 329/10 i nr p.gr 331) jak wynika z opisu sprawy znajdują się zarówno budynek mieszkalny, którego sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jak i budowle których sprzedaż jest zwolniona od podatku VAT, dokonując zbycia nieruchomości zabudowanej ww. obiektami należy określić jaka część danego gruntu związana jest z budynkiem którego sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a jaka z budowlami których sprzedaż korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

W konsekwencji sprzedaż nieruchomości obejmującej część budynku mieszkalnego będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT, natomiast sprzedaż nieruchomości obejmującej budynek warsztatowy, utwardzony plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami oraz ogrodzenie na fundamencie betonowym będzie zwolniona z podatku VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego sprzedaż opisanej nieruchomości zabudowanej (budynek warsztatowy, utwardzony plac postojowy dla ciągników siodłowych z naczepami, ogrodzenia na fundamencie betonowym) powinna być zwolniona z VAT, na mocy art. 43 pkt 1 ust. 10a, jest prawidłowe.

W związku z udzieleniem pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze i drugie rozpatrywanie sprawy w kontekście kolejnego pytania tj. „W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1 i 2 i uznania, ze sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT, a sprzedaż budynku mieszkalnego nie zostanie uznana za niepodlegającą opodatkowaniu, czyli uznania przez Organ, że sprzedaż będzie opodatkowana wg stawki właściwej, to czy Spółka cywilna ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości?”, stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.