Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-698/14-4/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-09-23
Teza: Wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku na własny cel mieszkaniowy.
Słowa kluczowe: kredyt; nieruchomości-zbycie nieruchomości; pożyczka
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z 14 czerwca 2014 r. (data wpływu: 17 czerwca 2014 r.), uzupełnionym pismem z 3 września 2014 r. (data wpływu: 4 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

Z uwagi na fakt, że ww. wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z 28 sierpnia 2014 r. nr ILPB2/415-698/14-2/WM Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowaną, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawczynię nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano 28 sierpnia 2014 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło: 1 września 2014 r.), zaś 4 września 2014 r. (data nadania odpowiedzi w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego: 3 września 2014 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni znalazła się w trudnej sytuacji życiowej. Po śmierci męża – która miała miejsce w styczniu 2014 r. – Zainteresowana sama wychowuje dwoje dzieci.

Aktem notarialnym poświadczenia dziedziczenia w styczniu 2014 r. Wnioskodawczyni odziedziczyła po mężu spadek.

Zainteresowana podaje, że podczas trwania wspólności majątkowej, małżonkowie w 2005 r. nabyli nieruchomość w zabudowie szeregowej, której byli współwłaścicielami. Pomiędzy małżonkami zawsze istniał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej – również w chwili zaciągnięcia kredytu hipotecznego.

Wnioskodawczyni chciałaby sprzedać dom już teraz, tj. w 2014 r. lub w 2015 r. Zainteresowana podaje, że gdyby sprzedała dom, mogłaby kupić mniejsze mieszkanie. Wnioskodawczyni nie zamierza dokonać sprzedaży domu kierując się celami wzbogacenia, a tylko wyjścia z ciężkiej sytuacji, w której znalazła się z powodu zdarzenia losowego, tj. śmierci męża.

Zainteresowana rozważając sprzedaż ww. domu, zapoznała się z rozbieżnymi informacjami dotyczącymi prawnopodatkowych skutków odpłatnego zbycia, wobec czego zwraca się z prośbą do organu uprawnionego do wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazano, że nieruchomość lub mieszkanie, które zamierza nabyć ze środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości zakupionej w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej będzie położona w państwie członkowskim Unii Europejskiej – a konkretnie w Polsce, w tej samej miejscowości, w której zamieszkuje obecnie z synem lub w miejscowości oddalonej o 8 km.

Ponadto, rozważany przez Zainteresowaną ewentualny kredyt zostanie zaciągnięty w instytucjach finansowo-bankowych, kasach oszczędnościowo-kredytowych które, jak najbardziej mają siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tzn. tylko i wyłącznie w Polsce. Innych krajów Wnioskodawczyni nawet nie bierze pod uwagę.

Zainteresowana zamierza sprzedać obecną nieruchomość, jak również chce kupić inną nieruchomość lub mieszkanie. Jednakże w tym czasie, tj. przed datą zbycia domu – na rynku wtórnym lub pierwotnym może pojawić się mieszkanie, które odpowiadać będzie wszystkim oczekiwaniom, przy czym nie wiadomo, ile potrwa planowana sprzedaż domu. Wnioskodawczyni nie chcąc stracić możliwości zakupu nowej nieruchomości rozważa zaciągnięcie kredytu w celu realizacji ww. inwestycji.

Z uwagi na wysokie koszty kredytu, Zainteresowana jest skłonna pożyczyć pieniądze od znajomych lub rodziny – naturalnie zgłaszając ten fakt w urzędzie skarbowym – którzy nie postawią takich drakońskich warunków jak banki. Po sprzedaży domu pożyczka zostanie zwrócona wyżej wymienionym osobom.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przypadku nabycia spadku po śmierci współmałżonka, z którym była wspólność majątkowa, liczy się dziedziczenie majątku jako 100%, czy tylko połowę i czy w związku z tym nabywając połowę spadku (teoretycznie), podatek płaci się od połowy nabytej nieruchomości, jeśli następuję jej sprzedaż?
2.  Jeśli nabywa się inną nieruchomość, mniejszą, ze środków ze sprzedaży oddziedziczonej nieruchomości, to niewykorzystana część kwoty pieniężnej podlega opodatkowaniu i czy ta pozostała część pieniędzy jest opodatkowana w 100%, czy tylko połowa tych środków podlega opodatkowaniu, licząc oddziedziczenie połowy majątku?
3.  Jeśli Wnioskodawczyni sprzeda obecną nieruchomość i za uzyskane środki zakupi, np. mieszkanie, jak również materiały na wykończenie, wyposażenie itp. – i w sytuacji, gdy Zainteresowana będzie zmuszona płacić podatek od sprzedaży domu – to:
    *   jaka kwota jest opodatkowana – cała za sprzedaż domu, czy ta część, która pozostanie niewydana już po zakupie mieszkania, jak również zakupie materiałów do wykończenia mieszkania;
    *   czy część kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości, która zostanie wydana na zakup mieszkania, materiałów wykończeniowych i wyposażenia – również będzie opodatkowana;
    *   czy są jakieś warunki do spełnienia w przypadku, gdy jednak środki ze sprzedaży nieruchomości wydane zostaną na nowo nabytą nieruchomość/mieszkanie lub materiały i wyposażenie?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie nabyła spadku niespodziewanego, od dalekich krewnych, a tylko odziedziczyła spadek w związku ze śmiercią męża. Zainteresowana stoi na stanowisku, że nabyła tylko połowę majątku, gdyż druga połowa należy do Niej, ponieważ małżonkowie wspólnie podjęli decyzję o zakupie, a następnie przez lata razem pracowali, by utrzymywać ją w należytym porządku i spłacać kredyt.

W opinii Wnioskodawczyni, jeśli po śmierci jednego z małżonków ten drugi chce sprzedać nieruchomość w uzasadnionym celu, na zakup mniejszej nieruchomości, co wymuszone jest ciężką sytuacją życiową – tym bardziej, jeśli nieruchomość pochodzi ze wspólności majątkowej – to podatek od sprzedaży nieruchomości nie powinien był płacony.

Zainteresowana wskazała, że sprzedaż nieruchomości nie powinna podlegać opodatkowaniu, ponieważ została zakupiona w 2005 r., gdyż dokładnie w tym roku została przekazana na własność aktem notarialnym przez spółdzielnię mieszkaniową, zaś kredyt na zakup tego domu został zaciągnięty w 2003 r. Zatem w 2013 r. minęło 10 lat od wspólnego finansowego zobowiązania na zakup domu. W opinii Zainteresowanej, minęło dwa razy po 5 lat od nabycia. Ponadto, to tak naprawdę nie jest spadek od dalekiego krewnego, tylko ze wspólności majątkowej, na którą małżonkowie razem zapracowywali. Wobec powyższego, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że spadkiem powinno się określać prawdziwy, niespodziewany spadek od kogoś, kto go dostał i w ogóle nie angażował się finansowo.

Zdaniem Zainteresowanej, jeśli małżonkowie ciężko pracowali na kredyt, wychowanie, kształcenie dzieci, jak również w dalszym ciągu Wnioskodawczyni jest zaangażowana finansowo w utrzymanie domu, to nie jest to spadek podlegający opodatkowaniu.

Końcowo, Wnioskodawczyni wskazała, że jeśli nawet osoba, która powinna zapłacić podatek sprzedaje jednak nabyty spadek, to powinna zapłacić podatek tylko od tej części pozostałych środków, które nie zostały wydane na zakup nieruchomości, materiałów i wyposażenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Z analizy wniosku wynika, że w 2014 r. Zainteresowana nabyła w drodze spadkobrania po mężu udział w nieruchomości, która została zakupiona w 2005 r. w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej ze środków pochodzących z kredytu zaciągniętego w 2003 r.

Z uwagi na sytuację materialną i rodzinną Wnioskodawczyni zamierza dokonać zbycia ww. nieruchomości i zakupu innej. Niewykluczone, że Zainteresowana zakupi nową nieruchomość lub mieszkanie przed datą zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadkobrania po mężu, przy czym zakup może zostać sfinansowany kredytem zaciągniętym albo w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej mających siedzibę w Polsce, albo pożyczkami zaciągniętymi od znajomych lub rodziny. Uzyskane w ten sposób środki Wnioskodawczyni zamierza wydatkować również na zakup materiałów przeznaczonych na wykończenie oraz wyposażenie nieruchomości.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. z 17 grudnia 2013 r.; Dz.U. z 2014 r. poz. 121) spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 926 Kodeksu cywilnego).

Oznacza to, że dniem nabycia przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości odziedziczonej po mężu jest data jego śmierci.

Skoro tak, to zbycie udziału w nieruchomości – który został zakupiony w 2005 r. – nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu wskazanego w tym przepisie. Natomiast udział w nieruchomości nabyty w drodze spadkobrania po mężu – który zostanie odpłatnie zbyty przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, tj. 2014 r. – stanowić będzie źródło przychodu.

Dla określenia skutków podatkowych sprzedaży przedmiotowego udziału w nieruchomości – nabytego w drodze spadkobrania po mężu zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r.

Wskazać bowiem należy, że ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

*   dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
*   dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do ust. 2 artykułu 30e ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Jak stanowi przywołany wyżej art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (…).

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 ww. ustawy).

Stosownie zaś do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Jednakże, po myśli art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy podatkowej, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Z kolei, zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

W myśl art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b

– w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Wskazać należy, że zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przywołane wyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że stanowisko Zainteresowanej odnośnie do braku opodatkowania środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze spadkobrania po mężu – należało uznać za nieprawidłowe.

Zauważyć bowiem należy, że nieruchomość nabyta w drodze spadkobrania w 2014 r. zostanie zbyta w tym samym roku lub roku następnym, a więc przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tu: w drodze spadkobrania). Skoro tak, to dochód osiągnięty z tej sprzedaży będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach określonych w cytowanym wyżej art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nadmienić należy, że aby środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości korzystały ze zwolnienia od podatku istotne jest, aby wydatkowanie nastąpiło najwcześniej począwszy od dnia uzyskania przychodu tytułem odpłatnego zbycia, jednakże nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło to zbycie. Zatem wydatki, które zostaną poniesione przed dniem uzyskania przychodu ze zbycia nieruchomości nie mogą zostać uwzględnione w ramach przedmiotowego zwolnienia. Ponadto, wydatkowanie musi dotyczyć wyłącznie celów mieszkaniowych wskazanych w cytowanym wyżej przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, jeśli Wnioskodawczyni wydatkuje środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości na nabycie innej nieruchomości lub mieszkania, jak również na ich wykończenie, wówczas zastosowanie znajdzie zwolnienie przedmiotowe.

Zaakcentować należy jednak, że wnioskowane przez Zainteresowaną zwolnienie od podatku nie będzie mieć zastosowania na gruncie analizowanej sprawy w sytuacji, gdy zakup nowej nieruchomości lub mieszkania nastąpi przed datą zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadkobrania.

Ponadto, przepisy regulujące kwestie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakreślają wymóg, aby kredyt lub pożyczka zostały zaciągnięte w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, a nie – jak to jest planowane w realiach badanej sprawy – od rodziny lub znajomych.

Wreszcie, przepisy dotyczące zwolnienia od podatku nie dopuszczają możliwości wydatkowania środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na wydatki dotyczące wyposażenia mieszkania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.