Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.20.2025.1.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem dotyczącej
kredytu hipotecznego konsolidacyjnego (umorzenie).
Słowa kluczowe: dług-zwolnienie z długu
kredyt-kredyt hipoteczny
przychód
przychód-źródła przychodu
zobowiązanie-umorzenie zobowiązania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 4 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zawarcia ugody z bankiem dotyczącej
    kredytu hipotecznego konsolidacyjnego. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) marca 2005 roku pomiędzy (...) Bankiem (...) z siedzibą w (...), zarejestrowaną w
    Sądzie Rejonowym (...) pod nr KRS (...), zwaną dalej Bankiem a Panią, (...) i Pani, nieżyjącym
    już, mężem (...) (zmarł w dniu (...) 2012 roku i od tego czasu była Pani jedynym
    kredytobiorcą), została zawarta umowa kredytu nr: (...) (aktualny nr: (...)), zwana dalej
    Umową.
    Przedmiotem Umowy był hipoteczny kredyt konsolidacyjny, denominowany w CHF w
    kwocie (...) PLN, stanowiącej równowartość (...) CHF.
    Ponieważ Umowa zawierała niedozwolone zapisy umowne (klauzule abuzywne), mogące
    skutkować jej nieważnością, w lipcu 2024 roku Bank wystąpił do Pani z propozycją
    zawarcia umowy ugody.
    W wyniku mediacji, przeprowadzonych z udziałem mediatora KNF, w dniu (...)11.2024 roku
    zawarła Pani z Bankiem ugodę do Umowy, zwaną dalej Ugodą.
    Na dzień zawarcia Ugody:
    - łączna kwota wypłacona przez Bank na podstawie Umowy wynosiła (...) PLN,
    - łączna kwota Pani wpłat na rzecz Banku z tytułu udzielonego kredytu wynosiła (...) PLN,
    - w księgach rachunkowych Banku wysokość Pani zadłużenia z tytułu Umowy wynosiła (...)
      CHF, w tym kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): (...) CHF oraz odsetki bieżące
      (...) CHF,
    co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską zadłużenie to wynosiło (...) PLN, w tym
    kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): (...) PLN oraz odsetki bieżące: (...) PLN (§1. ust.
    3. Ugody).
    Na mocy Ugody strony Ugody dokonały zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie,
    na walutę polską (§1. ust. 4. Ugody).
    Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia strony Ugody przyjęły, iż kredyt udzielony na
    podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia (...).
    03.2005 r., stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach, opisanych poniżej, z
    zachowaniem:
    (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy tj. okresu kredytowania – 254
    miesięcy licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty kredytu w ratach
    annuitetowych; oraz
    (2) poniesionych opłat, prowizji i składek ubezpieczeniowych (§1. ust. 5. Ugody).
    Na mocy ugody (§1. ust. 6. pkt.1)-4)) ustalone zostały następujące warunki udzielenia
    kredytu złotowego:

    - kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła
      (...) PLN; jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w CHF, Bank przeliczył ją na walutę
      polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia wypłaty,
    - oprocentowanie kredytu według zmiennej stopy procentowej zostało ustalone jako
      suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości (...)%; w dniu wypłaty
      kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie wynosiło (...)%, zaś wartość
      wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy
      kredytu wynosiła (...)%; pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego
      WIBOR 3M obowiązywał od dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu i mógł
      być krótszy niż kolejne okresy trzymiesięczne wyznaczane w dniu wymagalności raty
      kredytu i odsetek; kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika
      referencyjnego kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada
      dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni trzymiesięczny okres obowiązywania
      wskaźnika referencyjnego, z uwzględnieniem zasad liczenia terminów oznaczonych w
      miesiącach, przewidzianych w przepisach Kodeksu cywilnego,
    - wysokość marży, o której mowa w punkcie poprzedzającym, odpowiada wysokości
      marży kredytów mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w
      którym została zawarta Umowa; informacja o jej wysokości dla poszczególnych
      miesięcy dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w arkuszu „Marża
      ponad śr. WIBOR-od 2005 r.” w kolumnie „Marża ponad średnią wartość WIBOR® 3M”,
      opublikowanej przez Komisję Nadzoru Finansowego na stronie internetowej www.knf.
      gov.pl pod tytułem „Dane statystyczne opisujące marżę ponad WIBOR® dla potrzeb
      ugód dotyczących walutowych kredytów mieszkaniowych” (dostęp do strony
      internetowej aktywny na dzień zawarcia Ugody),
    - informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M, o
      którym mowa w pkt 2), dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w
      arkuszu „Fixing WIBOR (2000-2020)” w kolumnie „Wartość Fixingu WIBOR® 3M” w
      pliku „Dane statystyczne”, o którym mowa w pkt 3); informacja o wysokości dziennej
      wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od roku 2021 dostępna jest w tabeli
      „Dane opóźnione” opublikowanej przez (...) S.A. na stronie internetowej: (...).
    Rozliczenie dotychczasowych spłat w ramach kredytu udzielonego na podstawie Umowy
    na poczet kredytu w złotych, który wynika z zawartej Ugody, a którego warunki udzielenia
    zostały opisane powyżej, nastąpiło w ten sposób, że wartość spłat dokonanych na
    podstawie Umowy została zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a
    następnie – rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejszała kapitał
    do spłaty kredytu Złotowego, od którego naliczone zostały kolejne odsetki, a niedobór –
    powiększał, kapitał do spłaty, od którego naliczane są kolejne odsetki. W rozliczeniu nie
    uwzględniono czasowego podwyższenia marży kredytu udzielonego na podstawie
    Umowy. Bank nie naliczył odsetek bieżących od ostatniej spłaty raty (§1. ust. 7. Ugody).
    Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską i rozliczeniu kredytu zgodnie z warunkami
    udzielenia kredytu zlotowego, opisanymi powyżej, strony Ugody uzgodniły, iż kredyt
    udzielony na podstawie Umowy został spłacony i powstała należna Pani nadpłata, która
    na dzień zawarcia Ugody wynosiła (...) PLN, w tym kapitał: (...) PLN oraz odsetki: (...) PLN
    (§1. ust. 8. Ugody).
    Na mocy Ugody Bank uznał kredyt za spłacony i zwolnił Panią z długu w kwocie (...) PLN
    (§1. ust. 10-11. Ugody).
    W związku z zawartą Ugodą Bank wypłacił Pani:
    - kwotę (...) PLN, stanowiącą równowartość nadpłaty (kapitał + odsetki) oraz

    - kwotę (...) PLN, nie wskazując tytułu – jest to kwota wynegocjowana przez Panią w toku
      mediacji, jako zwrot części kosztów, które poniosła Pani w związku z zawartą z
      Bankiem Umową kredytu, tj. część nadwyżki pomiędzy sumą Pani wpłat rat kapitałowo-
      odsetkowych na rzecz Banku (...) PLN a kwotą wypłaconą przez Bank (...) PLN.

## Pytanie

Czy zapisane w Ugodzie „zwolnienie z długu” w kwocie (...) PLN stanowi dla Pani przychód
    w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie zapisane w Ugodzie „zwolnienie z długu” w kwocie (...) PLN nie stanowi dla
    Pani przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zapis „zwolnienie z długu” jest formalnym potwierdzeniem wygaśnięcia zadłużenia w CHF,
    które po przewalutowaniu kredytu na walutę polską, zostało spłacone oraz braku
    roszczeń Banku w tym zakresie. Nie jest to zatem zrzeczenie się przez Bank prawa do
    wierzytelności, wynikającej z Umowy, które powoduje zmniejszenie Pani zobowiązań
    wobec banku i tym samym nie jest to dla Pani przysporzenie majątkowe.
    W opisywanej sytuacji „zwolnienie z długu" jest efektem spłaty zadłużenia i wygaśnięcia
    zobowiązania, a nie podstawą do jego umorzenia.
    Uzasadnienie:
    Uzasadnienie Pani stanowiska jest w dużej mierze zawarte w uzgodnieniach i warunkach
    Ugody, które przedstawiła Pani w opisie stanu faktycznego. W szczególności w tym
    kontekście istotna jest kolejność ustaleń zapisanych w Ugodzie.
    Z §1. ust. 3. wynika, iż na dzień zawarcia Ugody w księgach rachunkowych Banku
    wysokość Pani zadłużenia wynosiła (...) CHF, w tym kapitał (pozostała do spłaty kwota
    kredytu): (...) CHF oraz odsetki bieżące (...) CHF, co oznacza, że po przeliczeniu na walutę
    polską zadłużenie to wynosiło (...) PLN, w tym kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu):
    (...) PLN oraz odsetki bieżące: (...) PLN.
    Zgodnie z postanowieniem §1. ust. 4. Ugody dokonana została zmiana waluty zadłużenia,
    określonej w Umowie, na walutę polską i zgodnie §1. ust. 5. za podstawę ustalenia
    wysokości zadłużenia przyjęto, że kredyt będzie traktowany tak, jakby był kredytem
    Złotowym od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia (...).03.2005 r.
    Zatem wszelkie dalsze rozważania powinny uwzględniać to założenie, z którego wynika m.
    in., że jedynym istniejącym zadłużeniem jest to, które wynika z kredytu w walucie polskiej.
    Warunki tegoż kredytu złotowego i sposób jego rozliczania zostały precyzyjnie opisane w
    §1. ust. 6.-7. Ugody.
    Z kolei z §1. ust. 8. Ugody wynika wprost, iż po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską
    i rozliczeniu kredytu zgodnie z ustalonymi warunkami udzielenia kredytu złotowego,
    kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony i powstała należna Pani nadpłata,
    która na dzień zawarcia Ugody wynosiła (...) PLN, w tym kapitał: (...) PLN oraz odsetki: (...)
    PLN.
    Dopiero w §1. ust. 10., czyli już po stwierdzeniu, że „kredyt udzielony na podstawie
    Umowy został spłacony", Bank „zwalnia Panią z długu", aby w §1. ust. 11. podsumować, iż
    „Bank uznaje kredyt za spłacony i nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do
    Kredytobiorcy w związku z Umową."
    Błędem logicznym byłoby zatem, gdyby jednocześnie kredyt był spłacony z należną Pani
    nadpłatą oraz istniałoby Pani zobowiązanie wynikające z Umowy, z którego Bank musiałby
    Panią zwolnić.
    Po pierwsze, kredyt nie może być jednocześnie spłacony (nadpłacony) i niespłacony.

    Po drugie, spłacony (nadpłacony) został kredyt w walucie polskiej, który na mocy Ugody
    jest jedynym istniejącym, a kwota „zwolnienia z długu" wynika z zapisów w księgach
    rachunkowych Banku dla kredytu udzielonego w CHF (który na mocy ugody został
    zamieniony na kredyt w PLN i nie ma zadłużenia w CHF).
    Wynika z tego zatem, iż „zwolnienie z długu" w kwocie (...) PLN, zapisane w Ugodzie, jest w
    praktyce formalnym zapisem potwierdzającym, iż w wyniku zawartej Ugody Bank nie
    będzie zgłaszał roszczeń w związku z Umową i kwotami, zapisanymi w księgach
    rachunkowych Banku.
    Jeżeli Bank zwolniłby Panią z długu w kwocie (...) PLN bez żadnych dodatkowych
    postanowień (Ugody), to rzeczywiście oznaczałoby to dla Pani dodatkową korzyść i kwota
    (...) PLN stanowiłaby dla Pani przychód.
    Jednak w przedstawionym stanie faktycznym, gdy rozliczenie kredytu następuje na
    podstawie Ugody, „zwolnienie z długu" nie stanowi dla Pani dodatkowego przychodu. Tym
    bardziej, że suma wpłat dokonanych przez Panią na rzecz Banku z tytułu Umowy ((...) PLN),
    pomniejszona o kwoty otrzymane z Banku (nadpłata (...) PLN oraz kwota dodatkowa (...)
    PLN), nawet z uwzględnieniem kwoty „zwolnienia z długu” ((...) PLN), jest większa niż kwota
    kapitału uzyskanego z tytułu Umowy ((...) PLN).
    Dodatkowy argument, potwierdzający Pani stanowisko, można znaleźć w hipotetycznej
    sytuacji, gdyby przed zawarciem Ugody wpłaciła Pani do Banku kwotę (...) PLN tytułem
    całkowitej spłaty kredytu w CHF. Wówczas w rozliczeniu kredytu zgodnie z warunkami
    Ugody kwota ta powiększyłaby powstałą nadpłatę, która zostałaby zwrócona Pani przez
    Bank w całości. Zwrot takiej nadpłaty traktowany byłby jako zwrot części wydatków
    związanych z kredytem, który nie powoduje przyrostu majątku i tym samym byłby
    neutralny podatkowo. Zatem sam fakt przepływu środków pieniężnych (do Banku jako
    spłata kapitału i do Pani jako nadpłata kredytu rozliczonego na podstawie Ugody)
    powodowałby zmianę kwalifikacji podatkowej tej samej kwoty, powstałej w wyniku
    rozliczenia Ugody.
    W tej sytuacji „zwolnienie z długu" można zatem interpretować jako „potrącenie
    umowne", czyli kompensatę należności. Bank, którego była Pani dłużnikiem, nie wymagał
    od Pani spłaty kapitału kredytu w CHF, ponieważ w jej wyniku na mocy Ugody powstałaby
    dodatkowa nadpłata o tej samej wartości, którą Bank musiałby Pani zwrócić. Kompensata
    jest formą regulowania zobowiązań, natomiast nie powoduje powstania dodatkowego
    przychodu po którejkolwiek ze stron. Wprawdzie zgodnie z ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przychodem jest wartość umorzonych zobowiązań,
    niemniej ww. przepisy nie mają zastosowania do sytuacji wzajemnego potrącenia
    zobowiązań. W przypadku potrącenia nie dochodzi do wzrostu majątku podatnika.
    Zdarzenie to powoduje jednocześnie zmniejszenie stanu należności i zobowiązań o tę
    samą wartość. Istotą i skutkiem potrącenia jest, że strony transakcji fizycznie nie dokonują
    płatności z uwagi na wzajemność tych świadczeń. W efekcie, pomimo braku transferu
    środków, dochodzi do zaspokojenia i wygaśnięcia zobowiązania, które jest neutralne
    podatkowo dla stron.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Panią we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z
    powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (Pani zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska,
    nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w

      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych zwolnienia Pani z długu wynikającego z
    zaciągniętego przez Panią kredytu konsolidacyjnego, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Z wyżej wymienionego przepisu Kodeksu cywilnego wynika wprost, że w sytuacji gdy
    wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje dochodzi do
    wygaśnięcia zobowiązania. Instytucja zwolnienia z długu może odnosić się jedynie do
    wierzytelności istniejących. Zatem zwolnienie z długu to instytucja prawa cywilnego
    zmierzającego do umorzenia zobowiązania (zwolnienie z długu ma na celu umorzenie
    zobowiązania).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym

    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Pani wątpliwość w niniejszej sprawie budzi kwestia uznania za przychód kwoty wskazanej
    w ugodzie z bankiem jako zwolnienie z długu. W Pani opinii kwota zwolnienia z długu nie
    jest zrzeczeniem się przez bank prawa do wierzytelności wynikającej z umowy i nie
    stanowi dla Pani przysporzenia majątkowego. Jednakże mając na uwadze okoliczności
    opisanej sprawy należy zauważyć, że podpisując ugodę z bankiem wyraziła Pani zgodę na
    zawarte w niej postanowienia. Przystępując do ugody zawarła Pani porozumienie z
    bankiem w sprawie uregulowania kwestii dotyczących zaciągniętego kredytu. Zatem to
    Pani zdecydowała o tym, czy przyjąć zaproponowane przez bank warunki ugody. Na mocy
    ugody – jak sama Pani podała w opisie stanu faktycznego - Bank uznał kredyt za spłacony i
    zwolnił Panią z długu w kwocie (...) PLN (§1. ust. 10-11. Ugody). Podpisując ugodę w tym
    kształcie wyraziła Pani zgodę na przyjęcie jej warunków w pełnym zakresie. Wobec tego
    umorzona Pani kwota wierzytelności z tytułu kredytu (tj. kwota wskazaną w ugodzie jako
    kwota zwolnienia z długu), stanowi dla Pani przysporzenie majątkowe, czyli przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że zapisane w ugodzie z bankiem zwolnienie Pani z
    długu z tytułu kredytu hipotecznego stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umorzoną kwotę wierzytelności z
    tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.