Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-339/13-2/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-07-31
Teza: Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym pokrywanie lub refundacja kosztów podróży, w tym kosztów przyjazdu, kosztów hotelu, diet i wypłata kieszonkowego stanowi przychód gości krajowych oraz zagranicznych, podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) i pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy pokrywanie takich kosztów przez Wnioskodawcę wiąże się z koniecznością wystawienia informacji PIT-8C?
Słowa kluczowe: dieta; przychód; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2013 r. (data wpływu 23 maja 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w ramach prowadzonych badań statutowych oraz projektów badawczych (grantów), finansowanych m. in. przez Narodowe Centrum Nauki oraz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego organizuje sympozja, konferencje oraz prowadzi współpracę naukową z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi.

W ramach tej działalności Wnioskodawca zamierza zapraszać krajowych i zagranicznych pracowników naukowych.

Udzielone granty przewidują finansowanie współpracy naukowej, krajowej i zagranicznej. Środki na współpracę międzynarodową są przyznawane na wniosek, w którym deklaruje się zawiązanie takiej współpracy i uzasadnia jej cel. Przyznanie takich środków oznacza, że współpraca ta została zaakceptowana i powinna zostać zrealizowana w ramach przyznanych środków. Takie same zasady dotyczą środków przyznawanych na współpracę krajową.

Celem planowanych przyjazdów ma być: wygłoszenie wykładu, omówienie prowadzonych projektów badawczych, wymiana doświadczeń naukowych.

Goście nie będą otrzymywać żadnego wynagrodzenia i nie będą związani z Wnioskodawcą żadną umową cywilnoprawną, ani umową o pracę.

Wnioskodawca zamierza natomiast pokryć z ww. środków dla zagranicznych i krajowych gości następujące koszty związane z prowadzoną współpracą naukową: koszty zakupu biletów lotniczych, kolejowych, autobusowych, zakwaterowania w hotelach, diet. Koszty te będą pokrywane bezpośrednio przez Wnioskodawcę lub refundowane na podstawie przedłożonych i przekazanych Wnioskodawcy przez gości oryginalnych dowodów zakupu.

Wnioskodawca zamierza także wypłacać z ww. środków kieszonkowe dla tych gości w ramach określonych przez Uczelnię limitów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym pokrywanie lub refundacja kosztów podróży, w tym kosztów przyjazdu, kosztów hotelu, diet i wypłata kieszonkowego stanowi przychód gości krajowych oraz zagranicznych, podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) i pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Czy pokrywanie takich kosztów przez Wnioskodawcę wiąże się z koniecznością wystawienia informacji PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy, pokrywanie lub refundacja kosztów przyjazdu, opłat za hotel, diet, stanowi dla gości krajowych i zagranicznych przychód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach o podróżach służbowych. Natomiast wypłata kieszonkowego dla gości zagranicznych podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 76 ww. ustawy. Zaś kieszonkowe wypłacane gościom krajowym stanowi przychód tych osób podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisem art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w informacji PIT- 8C nie zamieszcza się dochodów zwolnionych z opodatkowania. W związku z powyższym wyłącznie kieszonkowe wypłacane gościom krajowym powinno być deklarowane w tej formie.

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13. Przepisy te stanowi rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej z dnia 29 stycznia 2013 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 167).

W artykule 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym osób niebędących pracownikami, użyto pojęcia „podróż” bez określenia „służbowa”. Tym samym zakres zwolnienia jest znacznie szerszy niż dla pracowników (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a), gdyż nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami. W konsekwencji także przyjazd zaproszonych gości do siedziby Wnioskodawcy będzie mieścił się w określeniu „podróż”, zawartym w ww. przepisie.

Aby przyznane danej osobie, niebędącej pracownikiem, świadczenia do wysokości określonej w ww. rozporządzeniu korzystały ze zwolnienia, muszą być dodatkowo spełnione warunki wynikające z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku Wnioskodawcy warunki te będą spełnione, bowiem koszty te nie będą stanowiły u otrzymujących je gości kosztów uzyskania przychodu, a ponadto będą one ponoszone w celu realizacji zadań Wnioskodawcy, jako jednostki działającej na podstawie odrębnych ustaw: jako uczelnia na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, a przy wydatkowaniu środków przyznanych przez właściwe instytucje na realizację współpracy naukowej - w ramach ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615 ze zm.).

Tym samym spełniony zostanie warunek zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 13 pkt 2 ww. ustawy stanowiący, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie odrębnych ustaw.

Zatem, świadczenia te jako koszty podróży osób niebędących pracownikami będą korzystały ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do wysokości limitu określonego w cytowanym wyżej rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

W odniesieniu do kieszonkowego wypłacanego zaproszonym gościom obowiązuje art. 21 ust. 1 pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są kwoty diet i kieszonkowego dla gości zagranicznych przybywających do Polski w ramach programów i umów oraz wartość wyżywienia dla tłumaczy (pilotów) towarzyszących tym gościom, z wyjątkiem ekwiwalentów za to wyżywienie.

Zatem, kieszonkowe wypłacane przez Wnioskodawcę gościom zagranicznym stanowić będzie dla nich przychód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast kieszonkowe wypłacane gościom krajowym stanowić będzie dla nich przychód nieobjęty ww. zwolnieniem. Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza także wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. indywidualna interpretacja znak ILPB1/415-1284/10-2/AMN, dotycząca analogicznego zapytania innej Uczelni.

Reasumując, Wnioskodawca stwierdził, że świadczenia wynikające z pokrywania lub refundacji kosztów podróży: biletów, zakwaterowania, diet będą stanowiły dla gości krajowych i zagranicznych przychód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ramach limitów określonych przez cytowane wyżej rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Wypłata kieszonkowego dla gości zagranicznych będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 76 ww. ustawy, natomiast kieszonkowe wypłacane gościom krajowym będzie stanowić przychód tych osób podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisem art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w informacji PIT- 8C nie zamieszcza się dochodów zwolnionych z opodatkowania. W związku z tym tylko w przypadku wypłaty zaproszonym gościom świadczeń podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, tj. kieszonkowego wypłacanego gościom krajowym, Wnioskodawca obowiązany jest sporządzić dla tych osób informację PIT-8C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 2b tej ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Zgodnie z art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do przepisu art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłami przychodów są inne źródła.

Przepis art. 20 ust. 1 powołanej ustawy wskazuje, iż za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

W myśl natomiast art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle powyższego, za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy natomiast rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

O przychodzie podatkowym należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonych badań statutowych oraz projektów badawczych (grantów), finansowanych m. in. przez Narodowe Centrum Nauki oraz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego organizuje sympozja, konferencje oraz prowadzi współpracę naukową z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi. W ramach tej działalności zamierza zapraszać krajowych i zagranicznych pracowników naukowych.

Udzielone granty przewidują finansowanie współpracy naukowej, krajowej i zagranicznej. Celem planowanych przyjazdów ma być: wygłoszenie wykładu, omówienie prowadzonych projektów badawczych, wymiana doświadczeń naukowych. Goście nie będą otrzymywać żadnego wynagrodzenia i nie będą związani z Wnioskodawcą żadną umową cywilnoprawną, ani umową o pracę.

Wnioskodawca zamierza natomiast pokryć z ww. środków dla zagranicznych i krajowych gości następujące koszty związane z prowadzoną współpracą naukową: koszty zakupu biletów lotniczych, kolejowych, autobusowych, zakwaterowania w hotelach, diet. Koszty te będą pokrywane bezpośrednio przez Wnioskodawcę lub refundowane na podstawie przedłożonych i przekazanych Wnioskodawcy przez gości oryginalnych dowodów zakupu.

Wnioskodawca zamierza także wypłacać z ww. środków kieszonkowe dla tych gości w ramach określonych przez Uczelnię limitów.

Zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Odrębnym przepisem, o których mowa w cytowanym artykule, jest rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167) – obowiązujące od 1 marca 2013 r.

Aby jednak przedmiotowe świadczenia, do wysokości określonej w ww. rozporządzeniu, korzystały ze zwolnienia, muszą być spełnione warunki, wynikające z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z jego treścią, zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Należy zauważyć, iż we wskazanym przepisie użyto pojęcia „podróż” bez określenia „służbowa”, tym samym zakres zwolnienia jest znacznie szerszy, gdyż nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami. W konsekwencji dojazd zaproszonych gości do siedziby Uczelni, będzie mieścił się w określeniu „podróż”, zawartym w ww. przepisie.

Zaproszeni przez Wnioskodawcę goście krajowi i zagraniczni w celu wygłoszenia wykładu, omówienia prowadzonych projektów badawczych, wymiany doświadczeń naukowych, nawiązania współpracy naukowej nie są pracownikami Wnioskodawcy, tym samym w stosunku do nich będzie miało zastosowanie zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto należy podkreślić, iż cytowane powyżej rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej wyznacza jedynie limity, do wysokości których obowiązuje zwolnienie, natomiast nie są podstawą do zastosowania przedmiotowego zwolnienia.

Zatem, świadczenia w postaci poniesienia lub zwrotu gościom krajowym i zagranicznym kosztów zakupu biletów lotniczych, kolejowych, autobusowych, zakwaterowania w hotelach, diet będą korzystały ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do wysokości limitu określonego w stosownych rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej wcześniej cytowanych oraz pod warunkiem, iż spełnione zostaną wymagania wynikające z ust. 13 tego artykułu.

W odniesieniu do wypłacanego przez Wnioskodawcę zaproszonym gościom krajowym i zagranicznym kieszonkowego, należy zwrócić uwagę na treść art. 21 ust. 1 pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są kwoty diet i kieszonkowego dla gości zagranicznych przybywających do Polski w ramach programów i umów oraz wartość wyżywienia dla tłumaczy (pilotów) towarzyszących tym gościom, z wyjątkiem ekwiwalentów za to wyżywienie. Zgodnie z powyższym w opisanym zdarzeniu przyszłym kieszonkowe wypłacane gościom zagranicznym stanowi dla tych osób przychód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast kieszonkowe wypłacane gościom krajowym stanowi dla nich przychód nieobjęty ww. zwolnieniem.

Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Reasumując, mając na uwadze ww. przepisy należy stwierdzić, że zwrot i refundacja kosztów podróży, opłat za hotel, diet, stanowią dla gości krajowych i zagranicznych przychód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata kieszonkowego dla gości zagranicznych podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 76 ww. ustawy, natomiast kieszonkowe wypłacane gościom krajowym stanowi przychód tych osób podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W przypadku kieszonkowego wypłacanego gościom krajowym, Wnioskodawca obowiązany jest sporządzić dla tych osób informację o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych (PIT-8C). Natomiast w przypadku pozostałych świadczeń, o których mowa w niniejszym wniosku, tj. zwrotu i refundacji kosztów podróży, kosztów hotelu, diet oraz kieszonkowego wypłacanego gościom krajowym i zagranicznym, nie wystąpi obowiązek wystawienia ww. informacji PIT-8C, zgodnie bowiem z treścią ww. art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w informacji tej nie zamieszcza się dochodów zwolnionych z opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.