Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.532.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego od towarów i usług zakupionych na
potrzeby realizacji zadania polegającego na poprawie
efektywności budynku użyteczności publicznej (remizy),
którego właścicielem jest Gmina, a który przekazany jest w
nieodpłatne użytkowanie OSP.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-prawo do odliczenia
użyczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
1

Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego od towarów i usług zakupionych na potrzeby realizacji zadania
    polegającego na poprawie efektywności budynku użyteczności publicznej (remizy),
    którego właścicielem jest Gmina ..., a który przekazany jest w nieodpłatne użytkowanie
    OSP. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 lipca 2025 r. (data
    wpływu 23 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (zwana dalej Gminą) jest jednostką samorządu terytorialnego działającą w
    oparciu o ustawę z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465 ze zm.).
    Gmina posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność. Gmina jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT, składającym do Urzędu Skarbowego miesięczne deklaracje VAT-7. Gmina ... prowadzi
    działalność niepodlegającą podatkowi od towarów i usług oraz działalność gospodarczą
    opodatkowaną i zwolnioną.
    Gmina planuje złożyć do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
    Wodnej w ... wniosek o dofinansowanie zadania polegającego na poprawie efektywności
    budynku użyteczności publicznej (remizy), którego właścicielem jest Gmina ..., a który
    przekazany jest w nieodpłatne użytkowanie Stowarzyszenia Ochotnicza Straż Pożarna w ...
    (zwana dalej OSP).
    Zakres planowanych prac obejmuje:
      modernizację c.o., modernizację c.w.u., docieplenie stropodachu niewentylowanego,
      docieplenie ścian zewnętrznych, wymianę okien, wymianę drzwi zewnętrznych,
      wymianę okien garażu, wymianę bramy garażowej, modernizację oświetlenia
      wewnętrznego, montaż paneli fotowoltaicznych (łączna moc 6 kW, montaż na
      gruncie) wraz z magazynem energii.
    Szacunkowa wartość przedmiotowego zadania to ... zł.

    Nabywcą usług, dostaw i robót budowlanych w ramach zadania będzie Gmina .... Faktury z
    tego tytułu będą wystawiane na Gminę .... Wszystkie faktury dotyczące realizacji projektu
    wystawiane przez wykonawców będą zapłacone przez Gminę, która jest zarejestrowanym
    i czynnym podatnikiem od towarów i usług.
    Budynek, którego dotyczy zadanie, użytkowany przez Stowarzyszenie Ochotnicza Straż
    Pożarna w ... (OSP) na podstawie umowy użyczenia z 07.09.2011 r. OSP korzysta z
    przedmiotu użyczenia (remizy) nieodpłatnie, Gmina nie uzyskuje z tytułu użyczenia
    żadnego przychodu.
    Gmina będzie wykorzystywała remizę do czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Będący przedmiotem projektu budynek nie będzie wykorzystywany przez Gminę w
    jakimkolwiek zakresie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Ochotnicza Straż Pożarna w ... wykonuje wyłącznie czynności statutowe (zwolnione)
    działając na podstawie art. 34 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o Stowarzyszeniach (Dz.
    U. 2020.2261 t. j. ze zm.).
    Stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad
    określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia
    służy wyłącznie realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału
    między jego członków.
    OSP realizuje zadania wynikające z ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych
    strażach pożarnych (Dz. U. 2025.244 t.j.) OSP nie jest zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W związku z wykonaniem w ramach realizacji ww. projektu instalacji fotowoltaicznych na
    budynku remizy w miejscowości ... Gmina nie będzie otrzymywać wynagrodzenia za
    wprowadzenie nadmiaru (nadwyżki) wyprodukowanej energii do sieci energetycznej.
    Instalacje te nie będą wykorzystywane przez Gminę w jakimkolwiek zakresie do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Instalacja będzie stanowiła mikroinstalację w
    rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Po zakończeniu
    realizacji zadania podmiotem, który będzie miał zawartą umowę z dostawcą energii
    elektrycznej będzie OSP w .... Powstała instalacja fotowoltaiczna wykorzystywana będzie:
    do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    W związku z montażem instalacji fotowoltaicznych dla budynku remizy w miejscowości ...
    w ramach ww. zadania, Gmina ... będzie prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu
    art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1361 ze zm.). Instalacja fotowoltaiczna zostanie zamontowana poza
    budynkiem, na gruncie.
    Z wydatków ponoszonych na realizację zadania polegającego na poprawie efektywności
    budynku użyteczności publicznej (remizy) Gmina ... będzie w stanie wyodrębnić wydatki
    związane z instalacjami fotowoltaicznymi zamontowanymi dla budynku remizy w
    miejscowości ... oraz pozostałe wydatki.
    Instalacja w żadnej formie nie zostanie przekazana w użytkowanie Stowarzyszeniu
    Ochotnicza Straż Pożarna w ....
    Całość energii wytworzonej przez instalacje fotowoltaiczne będzie wykorzystywana na
    potrzeby budynku remizy. Nadwyżki energii będą wprowadzane do sieci
    elektroenergetycznej.

    W związku z montażem instalacji fotowoltaicznych dla budynku remizy w miejscowości ...
    w ramach zadania polegającego na poprawie efektywności budynku użyteczności
    publicznej (remizy), Gmina ... zamierza zawrzeć umowę z przedsiębiorstwem
    energetycznym.
    Zasady rozliczenia wyprodukowanej z ww. instalacji fotowoltaicznych energii elektrycznej
    będą ukształtowane następująco: Zakład energetyczny z którym zostanie podpisana
    umowa będzie zobowiązany do odkupienia energii elektrycznej wytworzonej w ramach
    posiadanych przez Zamawiającego (w tym wszystkie inne podmioty występujące jako
    odbiorcy w niniejszym postępowaniu) instalacji OZE, po cenie stanowiącej 100% średniej
    ceny na rynku konkurencyjnym w poprzednim kwartale, ogłaszanej w Informacji Prezesa
    Urzędu Regulacji Energetyki. Umowa będzie przewidywała wynagrodzenie dla Gminy ... w
    związku z wyprodukowaną energią elektryczną z ww. instalacji fotowoltaicznych.
    Rozliczenie pomiędzy Gminą ... a zakładem energetycznym nie będzie się opierało na ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec
    ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii.
    Gmina ... w przypadku ww. instalacji elektrycznej nie będzie korzystać z rozliczenia
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2
    ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach zadania polegającego na poprawie
    efektywności budynku użyteczności publicznej (remizy) będzie wykorzystywana wyłącznie
    do czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług: utrzymania gotowości
    bojowej Ochotniczej Straży Pożarnej w ... na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o
    samorządzie gminnym czyli do celów innych niż działalność gospodarcza, w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    W przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez ww.
    instalacje fotowoltaiczne i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
    pobranej z tej sieci Gmina ... nie będzie miała możliwości jej wykorzystania w późniejszym
    terminie.
    Prewspółczynnik, ustalony dla Urzędu Miejskiego w ..., zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy
    wynosi 7%.
    Proporcja ustalona dla Gminy ... zgodnie z art. 90 ust. 2-ust. 9a ustawy wynosi 70%.
    Ponadto, w uzupełnieniu stanu faktycznego prostują Państwo informację zawartą w opisie
    stanu faktycznego we wniosku w poniższy sposób: W związku z wykonaniem w ramach
    realizacji ww. projektu instalacji fotowoltaicznych na budynku remizy w miejscowości ...,
    Gmina będzie otrzymywać wynagrodzenie za wprowadzenie nadmiaru (nadwyżki)
    wyprodukowanej energii do sieci energetycznej. Po zakończeniu realizacji zadania
    podmiotem, który będzie miał zawartą umowę z dostawcą energii elektrycznej będzie
    Gmina ....

## Pytanie

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym i prawnym, Gminie ... przysługuje prawo do
    obniżenia podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego od towarów i usług
    zakupionych na potrzeby realizacji opisanego przedsięwzięcia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi,
    o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę

    podatku naliczonego. Z treści tej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przysługuje podatnikom podatku VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy
    nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Gmina ... nabywając towary i usługi celem zrealizowania zadania polegającego na
    termomodernizacji budynku gminnego wraz z wymianą źródła ciepła na pompę ciepła
    oraz montażem paneli fotowoltaicznych, nie będzie nabywała ich do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie będzie działała w
    charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15. ust. 1 tej ustawy. W związku z
    powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, Gminie ... nie przysługuje prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego z faktur związanych z realizacją przedmiotowego zadania.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Przedsięwzięcie polegające na termomodernizacji budynku gminnego, wraz z wymianą
    źródła ciepła na pompę ciepła oraz montażem paneli fotowoltaicznych, stanowi zadanie
    własne Gminy. Działalność OSP wpisuje się w działania gmin polegające na zapewnieniu
    bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej. W
    związku z powyższym, Gmina ... nie ma prawa do odliczenia podatku od towarów i usług
    nabytych w związku z realizacją tego zadania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy

    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do
          tolerowania czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, iż bezwzględnym warunkiem dla uznania,
    że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie
    czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu
    potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki,
    który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają

      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
      umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.

    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;
        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy - Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
        1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
        2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej w okresie od 1 kwietnia 2022 r. do 30 czerwca 2022 r.
          wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w tym okresie w celu jej
          zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej lub
          prosumenta zbiorowego energii odnawialnej wytwarzającego energię
          elektryczną w mikroinstalacji lub małej instalacji o łącznej mocy zainstalowanej
          elektrycznej:

          a) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7,
          b) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8
          - w odniesieniu do instalacji, w których energia elektryczna została
            wytworzona i wprowadzona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
            po raz pierwszy w okresie od 1 kwietnia 2022 r. do 30 czerwca 2022 r., z
            wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
            elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11;
        2) wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej,
          prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
          energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji
          odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i
          wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
          wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii
          elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
        1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
          których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
          rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie
          poboru energii prosumenta energii odnawialnej;
        2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
          zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
          rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
          a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
            elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
            zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
            instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
          b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
        3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
          zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
          a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
            energii elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii
            odnawialnej,
          b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego
            energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej
            przez podmioty odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji
            odnawialnego źródła energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego
            energii elektrycznej, do operatora systemu przesyłowego
            elektroenergetycznego w ramach bilansowania handlowego, o którym
            mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii elektrycznej
            wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
            instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:

              - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu
              energii odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii,
              określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
              - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
              niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do
              sieci z tej instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku, gdy
              instalacja odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają
              różny podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
              - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z
              tej instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku, gdy instalacja
              odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam
              podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca
              energii wyrazi zgodę na taki sposób ustalania ilości energii
              elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
        1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
        2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
          zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
          dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
        - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
          (Dz.U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
        1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1,
          nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci

          zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o
          których mowa w ust. 4;
        2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
          w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
          kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
          okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
          stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
          prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi
          wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40
          ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po
          danym miesiącu.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
          niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
          w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
          wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Według art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej "kontem prosumenta", na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej "depozytem prosumenckim".
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
          1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
          2) ust. 1a pkt 1.
          Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:

          1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
          obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
          koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
          2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii
          elektrycznej dla czerwca 2022 r.
          – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
        1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
          tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
          zastrzeżeniem ust. 3;
        2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
          po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
        3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
          terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do
          31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
          mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
          który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca
          2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
          finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818),
          dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym
          mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii

    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    W zakresie, w jakim powołane przepisy dotyczą prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, weszły one w życie 2 lipca 2025 r.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Państwa Gmina jest czynnym i zarejestrowanym
    podatnikiem podatku VAT. Gmina planuje złożyć do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony
    Środowiska i Gospodarki Wodnej w ... wniosek o dofinansowanie zadania polegającego na
    poprawie efektywności budynku użyteczności publicznej (remizy), którego właścicielem
    jest Gmina ..., a który przekazany jest w nieodpłatne użytkowanie Stowarzyszenia
    Ochotnicza Straż Pożarna w .... Zakres planowanych prac obejmuje modernizację c.o.,
    modernizację c.w.u., docieplenie stropodachu niewentylowanego, docieplenie ścian
    zewnętrznych, wymianę okien, wymianę drzwi zewnętrznych, wymianę okien garażu,
    wymianę bramy garażowej, modernizację oświetlenia wewnętrznego, montaż paneli
    fotowoltaicznych (łączna moc 6 kW, montaż na gruncie) wraz z magazynem energii.
    Instalacja będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii. W związku z montażem instalacji fotowoltaicznych dla
    budynku remizy w miejscowości ... w ramach ww. zadania, Gmina ... będzie prosumentem
    energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Gmina ... zamierza zawrzeć umowę z przedsiębiorstwem energetycznym.
    Całość energii wytworzonej przez instalacje fotowoltaiczne będzie wykorzystywana na
    potrzeby budynku remizy. Nadwyżki energii będą wprowadzane do sieci
    elektroenergetycznej. W związku z wykonaniem w ramach realizacji ww. projektu instalacji
    fotowoltaicznych na budynku remizy w miejscowości ... Gmina będzie otrzymywać
    wynagrodzenie za wprowadzenie nadmiaru (nadwyżki) wyprodukowanej energii do sieci
    energetycznej. Zasady rozliczenia wyprodukowanej z ww. instalacji fotowoltaicznych
    energii elektrycznej będą ukształtowane następująco: Zakład energetyczny z którym
    zostanie podpisana umowa będzie zobowiązany do odkupienia energii elektrycznej
    wytworzonej w ramach posiadanych przez Zamawiającego instalacji OZE. Umowa będzie
    przewidywała wynagrodzenie dla Gminy ... w związku z wyprodukowaną energią
    elektryczną z ww. instalacji fotowoltaicznych. W przypadku wystąpienia nadwyżki energii
    elektrycznej wyprodukowanej przez ww. instalacje fotowoltaiczne i wprowadzonej do sieci
    wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci Gmina ... nie będzie miała możliwości
    jej wykorzystania w późniejszym terminie.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z
    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4
    ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym
    zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności
    gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów

    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa - w
    związku z tą dostawą - uznać należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu
    terytorialnego z grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem będziecie
    Państwo dokonywać dostawy energii elektrycznej wytworzonej w ww. mikroinstalacji nie
    jako organ władzy publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie
    zawarta z przedsiębiorstwem energetycznym.
    Zatem, w odniesieniu do wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnym
    źródle energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało
    wynagrodzenie.
    W konsekwencji Państwa Gmina, jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik VAT,
    poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będzie dokonywała na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zostanie zawarta umowa, dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, z tytułu której należne będzie Państwu wynagrodzenie.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej zamontowanej na budynku użyteczności
    publicznej (remizy), w ramach realizacji zadania polegającego na poprawie efektywności
    tego budynku, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od towarów i usług zakupionych na potrzeby realizacji zadania polegającego
    na poprawie efektywności budynku użyteczności publicznej (remizy), którego właścicielem
    jest Gmina ..., a który przekazany jest w nieodpłatne użytkowanie OSP wskazuję, że wy
    rażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:

      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
          ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym
          mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
        1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących
          prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
          przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
          działalnością;
        3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
          działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
          działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
          charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
          działalności innej niż gospodarcza;
        4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
          ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
          gospodarczej i poza tą działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:

      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Jak stanowi art. 86 ust 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej „sposobem określenia proporcji” oraz
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
          wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.

    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem jako zarejestrowanego czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w ramach realizacji zadania
    polegającego na poprawie efektywności budynku użyteczności publicznej (remizy) do
    określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) oraz innej
    niż działalność gospodarcza (czynności pozostające poza VAT), z którymi wydatki te będą
    związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek dokonania tzw. bezpośredniej alokacji,
    czyli odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu związanych z realizacją ww. zadania. Jeśli takie
    wyodrębnienie wydatków będzie możliwe, to będzie przysługiwało Państwu pełne prawo
    do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z
    czynnościami opodatkowanymi. Brak będzie natomiast takiego prawa w stosunku do
    wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi. Natomiast gdy nie będą mieli Państwo możliwości
    przypisania w całości poniesionych wydatków związanych z realizacją zadania do
    działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i następne ustawy
    oraz ww. rozporządzenia.
    Z przedstawionych okoliczności wynika, że z wydatków ponoszonych na realizację zadania
    polegającego na poprawie efektywności budynku użyteczności publicznej (remizy),
    Państwa Gmina będzie w stanie wyodrębnić wydatki związane z instalacjami
    fotowoltaicznymi zamontowanymi dla budynku remizy w miejscowości ... oraz pozostałe
    wydatki.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach realizowanego zadania na wykonanie
    instalacji fotowoltaicznej, zauważam, że instalacja ta będzie służyła do produkcji prądu,
    którego dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie
    wskazuję, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie
    przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy prądu.
    Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – budynek, którego dotyczy zadanie jest użytkowany
    przez Stowarzyszenie Ochotnicza Straż Pożarna w ... na podstawie umowy użyczenia. OSP
    korzysta z przedmiotu użyczenia (remizy) nieodpłatnie, Gmina nie uzyskuje z tytułu
    użyczenia żadnego przychodu. Instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach zadania
    polegającego na poprawie efektywności budynku użyteczności publicznej (remizy) będzie
    wykorzystywana do utrzymania gotowości bojowej Ochotniczej Straży Pożarnej w ... na
    podstawie art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym, czyli do celów innych niż
    działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług.
    Powyższe okoliczności wskazują, że efekty realizowanego zadania dotyczące wykonania
    instalacji fotowoltaicznej będą pozostawały również w bezpośrednim związku z
    wykonywaniem przez Państwa zadań publicznych, które nie podlegają opodatkowaniu
    VAT. Tak więc część zadania dotycząca wykonania instalacji fotowoltaicznej będzie miała
    związek z Państwa działaniami, które pozostają w sferze imperium, czyli zadaniami
    własnymi, a zatem będzie miała związek z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu
    VAT (wykonywanymi poza działalnością gospodarczą).
    Ponadto, wskazać należy, że stosownie do treści art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Zatem umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną. Umowa użyczenia nie przenosi
    własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie
    umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją wytworzenia instalacji fotowoltaicznej Państwa działania w
    charakterze prosumenta, będą stanowiły działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą
    ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na wytworzenie instalacji
    fotowoltaicznej w ramach ww. zadania będą miały związek zarówno z działalnością
    gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z działalnością inną niż
    działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Natomiast, pozostałe wydatki poniesione w ramach realizacji zadania, tj. oprócz wydatków
    na instalację fotowoltaiczną będą - jak wynika z okoliczności sprawy - wykorzystywane
    przez Państwa do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem w związku z ponoszeniem wydatków na wykonanie instalacji fotowoltaicznej w
    ramach zadania polegającego na poprawie efektywności budynku użyteczności publicznej
    (remizy), w sytuacji, gdy będą mieli Państwo możliwość przyporządkowania wydatków do
    poszczególnych rodzajów działalności, tj. do działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) i do działalności innej niż działalność gospodarcza, to będzie
    przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i
    usług w takim zakresie, w jakim ww. wydatki będą związane z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na wytworzenie instalacji fotowoltaicznej w ramach ww. zadania w całości do
    działalności gospodarczej, to będzie przysługiwało Państwu na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia. Tak obliczony podatek naliczony
    będzie podlegał odliczeniu w całości, ponieważ z opisu sprawy wynika, że ponoszone
    wydatki związane z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej nie będą wykorzystywane do
    czynności zwolnionych od podatku.
    Zauważenia przy tym wymaga, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego będą
    mogli Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    określonych w art. 88 ustawy.
    W odniesieniu natomiast do pozostałych wydatków poniesionych w ramach realizacji
    zadania polegającego na poprawie efektywności budynku użyteczności publicznej (remizy)
    – oprócz wydatków na instalacje fotowoltaiczną – wskazuję, że podstawowe warunki
    uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie będą spełnione, bowiem ww.
    pozostałe wydatki nie będą wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Tym samym, w odniesieniu do ww. pozostałych wydatków poniesionych w
    ramach ww. zadania (poza wydatkami na instalacje fotowoltaiczną) – na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy – nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Wobec powyższego, oceniając całościowo Państwa stanowisko, uznałem je za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.