Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.615.2019.2.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-27
Teza: opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP BOX)
Słowa kluczowe: IP Box; komputery-program komputerowy; prawo; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi; własność
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2019 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 20 listopada 2019 r., identyfikator poświadczenia przedłożenia UPP…), uzupełnionym pismem z dnia 9 stycznia 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 9 stycznia 2020 r., identyfikator poświadczenia przedłożenia UPP…), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP BOX) (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 2 stycznia 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.615.2019.1.KS, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h powołanej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 2 stycznia 2020 r. (data doręczenia 2 stycznia 2020 r., identyfikator poświadczenia doręczenia UPD…). Wnioskodawca uzupełnił powyższy wniosek pismem z dnia 9 stycznia 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 9 stycznia 2020 r., identyfikator poświadczenia przedłożenia UPP…).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie umowy, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, Wnioskodawca świadczy usługi rozwoju oprogramowania do badań symulacyjnych efektywnych metodologii marketingu internetowego oraz oprogramowania w zastosowaniu do zautomatyzowanego zarządzania kampaniami marketingowymi w Internecie. W praktyce przygotowane w procesie specyfikacje systemu są na bieżąco wdrażane w postaci kodu źródłowego, natomiast prawa autorskie do kodu są zbywane zgodnie z umową kontrahentowi Wnioskodawcy.

W piśmie z dnia 9 stycznia 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że od dnia 21 grudnia 2018 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przedmiotem jest m.in. wytwarzanie oprogramowania. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.). Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów i rozlicza się z podatku dochodowego na zasadach ogólnych według skali, a od stycznia 2020 r. wybrał podatek liniowy.

W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej opracowywane jest i ulepszane oprogramowanie, którego innowacyjność znacznie wyprzedza rozwiązania funkcjonujące obecnie na rynku.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi rozwoju oprogramowania do badań symulacyjnych efektywnych metodologii marketingu internetowego oraz oprogramowania w zastosowaniu do zautomatyzowanego zarządzania kampaniami marketingowymi w Internecie, w postaci tworzenia kodu źródłowego, polegają głównie na:

1.  tworzeniu zaawansowanego wieloagentowego symulatora systemu (\`(...)\`) do testowania sztucznej inteligencji, w ramach którego Wnioskodawca:
    1.  rozwija środowisko symulacyjne poprzez:
        *   usprawnianie wydajności systemu i procesów przetwarzania danych w systemie, tworzenie modułów składowych silnika symulacyjnego, służących do modelowania pewnych zjawisk losowych odwzorowujących rzeczywiste zjawiska występujące w systemie (\`(...)\`),
        *   projektowanie i wdrażanie różnego typu wizualizacji w celu lepszej diagnostyki wyników symulacji, w szczególności wybranych wskaźników efektywności danej strategii np. zysku, miejsca osiągniętego przez agenta w danej turze symulacji,
        *   implementację funkcjonalności diagnostycznych wewnątrz systemu symulatora,
        *   implementację wielu wersji strategii „idealnego gracza” w środowisku symulacyjnym – bez ograniczeń oraz z realistycznymi ograniczeniami (m.in. z ograniczeniem budżetowym, uwzględnieniem segmentów),
    2.  rozwija, prototypuje i implementuje strategie w środowisku symulacyjnym poprzez:
        *   wdrażanie innowacyjnych strategii zarządzania kampaniami,
        *   tworzenie i wdrażanie nowych rozwiązań mających na celu maksymalizację wybranych wskaźników efektywności strategii (np. zysku),
        *   prototypowanie i implementację nowych strategii rozszerzających znane strategie,
        *   rozszerzanie, w oparciu o literaturę ekspercką i eksperymenty, nowych strategii w celu efektywniejszej realizacji wybranych wskaźników efektywności strategii (m.in. strategie oparte o procesy Gaussowskie, stosujące różne kryteria decyzyjne i ich kombinacje) oraz implementację adaptujących się kombinacji różnych strategii,

1.  rozwijaniu produkcyjnego środowiska i strategii zarządzania kampaniami dla klientów kontrahenta poprzez optymalizację istniejących procesów przetwarzania danych, w ramach których:
    1.  tworzone są nowe, zaawansowane moduły przetwarzania danych do silnika decyzyjnego sztucznej inteligencji,
    2.  rozwijane są segmentacyjne, wielokryterialne techniki optymalizacji decyzji sztucznej inteligencji w zakresie zarządzania kampanią G z uwzględnieniem realistycznych parametrów np. budżetu,
    3.  usprawniana jest skalowalność istniejących strategii zarządzania kampaniami G,
    4.  wprowadzane są rozwiązania, mające na celu poprawienie wydajności istniejącego silnika decyzyjnego sztucznej inteligencji,
2.  rozwijaniu istniejących i przygotowywaniu nowych strategii sztucznej inteligencji oraz modułów przetwarzania danych dla nowych typów kampanii oraz nowych platform (poza G),
3.  rozwijaniu systemów integracji danych na potrzeby diagnostyki i raportowania dla kontrahentów.

Wykorzystywane przez Wnioskodawcę innowacyjne rozwiązania zmieniają się dynamicznie, nie noszą znamion rutyny, wymagają stałego poszerzania wiedzy, sięgania po unikatowe i nowatorskie teorie i technologie, nie mają odtwórczego charakteru, opracowywane są jednak w sposób systematyczny i zorganizowany. Działania Wnioskodawcy nakierowane są na zwiększanie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

W dniu 25 czerwca 2019 r. Wnioskodawca, zwany w umowie „Wykonawcą”, zawarł umowę z firmą \`(...)\` sp. z o.o. z siedzibą w \`(...)\`, zwaną w umowie „Spółką”. W ramach wskazanej umowy Wykonawca poprzez świadczenie wyżej wymienionych usług rozwoju oprogramowania, tworzy, rozwija i doskonali oprogramowanie komputerowe w postaci tworzenia kodu źródłowego. Zgodnie z warunkami umowy Spółka nabywa autorskie prawa majątkowe do powstałych utworów, w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stworzonych przez Wykonawcę w ramach wykonywania przedmiotowej umowy. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Tytułem realizacji umowy, Wykonawcy przysługuje wynagrodzenie. Stronami umowy są podmioty mające miejsce zamieszkania (Wykonawca) i siedzibę (Spółka) w Polsce.

Uzyskane przez Wnioskodawcę przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w związku ze świadczeniem ww. usług są przychodami z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Będące efektem prac badawczo-rozwojowych, stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w ramach ww. umowy oprogramowanie w postaci kodu źródłowego stanowi utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.) i podlega ochronie z art. 74 tejże ustawy.

W ramach świadczenia wyżej wskazanych usług Wnioskodawca rozwija oraz tworzy oprogramowanie w ramach działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i od dnia zawarcia umowy, tj. od dnia 25 czerwca 2019 r., uzyskuje z tego tytułu dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca z tytułu przedmiotowej umowy osiąga dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi.

Wnioskodawca, jako Wykonawca umowy, za rezultat prac ponosi wraz ze Stroną umowy, odpowiedzialność wobec osób trzecich oraz ponosi pełne ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. W przypadku rozwijania lub ulepszania istniejącego już oprogramowania komputerowego Spółki (strony umowy), Wnioskodawca pracuje na udostępnionym przez Spółkę kodzie, jako na powierzonym zasobie niezbędnym do realizacji zlecenia i po wprowadzeniu innowacji zbywa, zgodnie z umową, autorskie prawa do rozwiniętego lub ulepszonego oprogramowania. Wnioskodawca pracuje jedynie na zasobie udostępnionym przez Spółkę, będącą właścicielem kodu, nie zaś na kodzie osób trzecich. Przedmiotowe usługi, które Wnioskodawca świadczy na rzecz kontrahenta, są i będą wykonywane na terenie Polski.

Wnioskodawca dla celów dokumentacji podatkowej prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów i w związku z tym Wnioskodawca dodatkowo prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, która pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, i która zapewnia spełnienie pozostałych wymogów określonych w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaprowadzona przez Wnioskodawcę dodatkowa ewidencja została sporządzona techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego kumulatywnego, jako comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają osiągnięte przychody oraz poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na koniec każdego miesiąca. Zestawienie kumulatywne obejmuje przychody oraz wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej do końca danego miesiąca kalendarzowego.

Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie przychodów oraz wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań w oparciu o zestawienie dokumentów potwierdzających osiągnięte przychody oraz poniesione wydatki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca w rocznym zeznaniu podatkowym ma prawo zastosować preferencyjną stawkę, z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5% podatku od kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego (praw własności intelektualnej) tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę?
2.  Czy zaprowadzona przez Wnioskodawcę dodatkowa ewidencja – sporządzona techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego kumulatywnego, jako comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają osiągnięte przychody oraz poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na koniec każdego miesiąca, które to zestawienie obejmuje przychody oraz wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej do końca danego miesiąca kalendarzowego i sporządzane jest poprzez narastające ujęcie przychodów oraz wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań w oparciu o zestawienie dokumentów potwierdzających osiągnięte przychody oraz poniesione wydatki – będzie uznana za podstawę do ustalenia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej i tym samym spełni wymogi art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1. Natomiast w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), w tak opisanym zdarzeniu przyszłym, w rocznym zeznaniu podatkowym ma On prawo zastosować preferencyjną stawkę, z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5% podatku od kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego (praw własności intelektualnej), tworzonego i rozwijanego przez siebie.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Definicja kwalifikowanych praw własności intelektualnej została zamieszczona w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Jednym z kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego. Program komputerowy może istnieć w dwóch podstawowych formach, tj. jako kod źródłowy oraz jako kod wynikowy. Z tego punktu widzenia należy wskazać, że autorski kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę stanowi program komputerowy. Ochrona na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych skupia się wokół programu komputerowego wyrażonego w kodzie źródłowym. Co za tym idzie, program komputerowy wytworzony przez Wnioskodawcę podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W odniesieniu do działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że mamy do czynienia z działalnością badawczo-rozwojową obejmującą prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań informatycznych. Prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oznaczają działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Mając na uwadze powyższe, usługi badawczo-rozwojowe świadczone przez Wnioskodawcę w zakresie wytwarzania i rozwijania oprogramowania komputerowego w postaci kodu źródłowego, spełniają wymóg art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe prace nad rozwojem oprogramowania mają charakter twórczy. Realizowane prace mają na celu tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Twórczy charakter prac objętych pytaniem przejawia się w systematycznym wdrażaniu unikatowych i nieistniejących wcześniej rozwiązań. Tworzone oprogramowanie nie jest nabywane od innych podmiotów, lecz stanowi oryginalny wytwór Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX, Innovation Box).

W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że „proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej, i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

(\`(...)\`) Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

(…) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.”

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019, poz. 1387, z późn. zm.), podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 cyt. ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Według art. 30cb ust. 3 ww. ustawy, w przypadku, gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji, podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP BOX.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. wytwarzanie oprogramowania. W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej opracowywane jest i ulepszane oprogramowanie, którego innowacyjność znacznie wyprzedza rozwiązania funkcjonujące obecnie na rynku. Wnioskodawca świadczy usługi rozwoju oprogramowania do badań symulacyjnych efektywnych metodologii marketingu internetowego oraz oprogramowania w zastosowaniu do zautomatyzowanego zarządzania kampaniami marketingowymi w Internecie. Wykorzystywane przez Wnioskodawcę innowacyjne rozwiązania zmieniają się dynamicznie, nie noszą znamion rutyny, wymagają stałego poszerzania wiedzy, sięgania po unikatowe i nowatorskie teorie i technologie, nie mają odtwórczego charakteru, opracowywane są jednak w sposób systematyczny i zorganizowany. Działania Wnioskodawcy nakierowane są na zwiększanie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. W ramach umowy zawartej ze Spółką, która ma siedzibę na terytorium Polski, Wnioskodawca poprzez świadczenie usług rozwoju oprogramowania, tworzy, rozwija i doskonali oprogramowanie komputerowe w postaci tworzenia kodu źródłowego. Zgodnie z warunkami umowy Spółka nabywa autorskie prawa majątkowe do powstałych utworów, w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach wykonywania przedmiotowej umowy. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Uzyskane przez Wnioskodawcę przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w związku ze świadczeniem ww. usług są przychodami z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Będące efektem prac badawczo-rozwojowych, stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w ramach ww. umowy oprogramowanie w postaci kodu źródłowego stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlega ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy. W ramach świadczenia wyżej wskazanych usług Wnioskodawca rozwija oraz tworzy oprogramowanie w ramach działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i od dnia zawarcia umowy, uzyskuje z tego tytułu dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca z tytułu przedmiotowej umowy osiąga dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi. W przypadku rozwijania lub ulepszania istniejącego już oprogramowania komputerowego Spółki (strony umowy), Wnioskodawca pracuje na udostępnionym przez Spółkę kodzie, jako na powierzonym zasobie niezbędnym do realizacji zlecenia i po wprowadzeniu innowacji zbywa, zgodnie z umową, autorskie prawa do rozwiniętego lub ulepszonego oprogramowania. Wnioskodawca dla celów dokumentacji podatkowej prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów i w związku z tym dodatkowo prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, która pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, i która zapewnia spełnienie pozostałych wymogów określonych w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc wyżej przedstawiony opis do przeanalizowanych przepisów prawa stwierdzić należy, że autorskie prawo do programu komputerowego uregulowane jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP BOX wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP BOX, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania Nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP BOX. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP BOX.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie, jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że uzyskiwane przez Wnioskodawcę dochody z tytułu przenoszenia autorskich praw do opisanego we wniosku oprogramowania komputerowego tworzonego i rozwijanego przez Niego, które stanowi utwór prawnie chroniony, wytworzonego w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikują się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, skoro Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, i która zapewnia spełnienie pozostałych wymogów określonych w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to będzie mógł zastosować stawkę 5% podatku do dochodu uzyskiwanego z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Końcowo zaznaczyć należy, że tutejszy Organ wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem, tym samym Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.