Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.124.2025.3.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-24
Teza: Określenie kosztów uzyskania przychodów z rolniczego
handlu detalicznego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza
koszt-koszty uzyskania przychodów
maszyny-maszyny rolnicze
przychód-źródła przychodu
sprzęt
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.-
Budowle, budynki, lokale,maszyny, urządzenia, środki
transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie
użytkowania dłuższym niż rok.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.-Definicja działalności
rolniczej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 71a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6a
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 25 marca 2025 r. (wpływ 28 marca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada
    1984 r. o podatku rolnym, NIP: (...). Zajmuje się Pan produkcją zboża, hodowlą trzody
    chlewnej oraz jej przetwórstwem na wyroby mięsne. Nie prowadzi Pan pozarolniczej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5b ustawy o PIT, ani działalności gospodarczej
    w rozumieniu art. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców.
    Osiąga Pan również przychody w ramach rolniczego handlu detalicznego w rozumieniu
    art. 3 ust. 3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i
    żywienia detalicznego z masarni, w której wytwarzane są wyroby wędliniarskie. Przychody
    te zgodnie z art. 20 ust. 1c ustawy o PIT są klasyfikowane jako przychody z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 tejże ustawy.

    W 2024 r. otrzymał Pan pomoc finansową z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji
    Rolnictwa w postaci dofinansowania w części na zakup:
        ciągnika rolniczego,
        opryskiwacza rolniczego,
        brony talerzowej,
        zestawu uprawowo siewnego.
    Otrzymane przez Pana dofinansowanie objęło 50% kwoty netto ww. sprzętu rolniczego.
    Pozostała część została natomiast sfinansowana z Pana środków własnych. Wymienione
    powyżej składniki majątku stanowią sprzęt o przewidywanym przez Pana okresie
    używania dłuższym niż rok.
    Zamierza Pan wykorzystywać ww. maszyny oraz sprzęt zarówno do produkcji rolnej, jak i
    do rolniczego handlu detalicznego. W tym celu prowadzi Pan wewnętrzną ewidencję, na
    podstawie której ustalił Pan odpowiednią proporcję sprzedaży (proporcję wykorzystania
    ww. sprzętu do produkcji rolnej oraz do rolniczego handlu detalicznego). Pozwala ona
    bowiem na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów tylko tej części, która jest
    wykorzystywana przez Pana na potrzeby związane z rolniczym handlem detalicznym.
    Prowadzi Pan także odrębnie, za każdy rok podatkowy ewidencję sprzedaży produktów
    roślinnych oraz produktów mięsnych, o której mowa w art. 20 ust. 1e ustawy o PIT.
    Przetwarzanie produktów roślinnych i zwierzęcych i ich sprzedaż nie odbywa się przy
    zatrudnieniu osób na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz
    innych umów o podobnym charakterze.
    Zamierza Pan w zakresie rolniczego handlu detalicznego skorzystać ze zwolnienia, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 71a ustawy o PIT, a nadwyżkę dochodów z tego tytułu
    opodatkować na zasadach ogólnych, według skali podatkowej (art. 27 ust. 1 ustawy o PIT).
    W tym celu zamierza Pan wykazać dochód z innych źródeł w deklaracji PIT-36.
    Nie zamierza Pan natomiast na ten moment (rok 2024) skorzystać z możliwości
    opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych stawką 2% na podstawie
    art. 12 ust. 1 pkt 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Kwestia, która budzi Pana wątpliwość, dotyczy możliwości zaliczenia części wydatków
    poniesionych ze środków własnych na zakup sprzętu rolniczego w całości (według
    ustalonej proporcji) do kosztów uzyskania przychodów — pomimo tego, że wartość
    danego składnika majątku przekracza kwotę 10 000 zł.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
    Przeznacza Pan 100% wyhodowanej trzody chlewnej na rolniczy handel detaliczny
    (produkcję wędlin).
    Zakupiony przez Pana sprzęt wykorzystywany jest do wykonywania prac polowych, w
    wyniku których produkuje Pan zboża wykorzystywane do przygotowania paszy dla trzody
    chlewnej przeznaczonej na rolniczy handel detaliczny.
    Związek przyczynowo- skutkowy pomiędzy zakupem wymienionego sprzętu rolniczego, a
    produkcją zwierząt przeznaczonych na rolniczy handel detaliczny powinien być
    rozpatrywany na kilku poziomach. Zakup nowego sprzętu rolniczego wpływa m.in. na
    poprawę efektywności, wydajności i jakości pracy w gospodarstwie, co z kolei ma
    bezpośredni wpływ na produkcję zwierząt przeznaczonych na rolniczy handel detaliczny:
    1. Zwiększenie wydajności produkcji roślinnej jako podstawy paszy dla zwierząt:
      nowoczesne maszyny do pracy polowej, takie jak ciągniki, opryskiwacze, brony
      talerzowe i zestawy uprawno-siewne, znacząco zwiększają efektywność produkcji

      roślinnej, w tym uprawy pasz dla zwierząt. Dzięki nim Wnioskodawca może uzyskać
      wyższe plony pasz, co pozwala na szybsze i bardziej efektywne karmienie zwierząt.
      Większa ilość paszy oznacza, że zwierzęta mogą szybciej osiągać odpowiednią wagę i
      gotowość do uboju, co zwiększa produkcję mięsa, które trafi na rynek detaliczny.
    2. Optymalizacja wykorzystania ziemi: nowoczesny sprzęt umożliwia lepsze
      wykorzystanie powierzchni uprawnej. Zestawy uprawno-siewne pozwalają na
      precyzyjne siewy, a brony talerzowe umożliwiają efektywniejsze przygotowanie gleby
      do siewu. Dzięki lepszemu przygotowaniu pól i zwiększonej wydajności upraw, można
      zwiększyć powierzchnię roślin przeznaczonych na paszę dla zwierząt. Większa
      powierzchnia i wydajność upraw przekładają się na większą produkcję paszy, co
      wspiera hodowlę zwierząt na rynku rolniczym.
    3. Zmniejszenie kosztów produkcji: omawiane maszyny rolnicze poprawiają wydajność
      pracy i zmniejszają potrzebę zatrudniania pracowników. W efekcie może Pan
      zaoszczędzić na kosztach pracy, co poprawia rentowność gospodarstwa. Te
      oszczędności mogą zostać zainwestowane w dalszy rozwój hodowli zwierząt, poprawę
      warunków ich życia oraz jakości mięsa przeznaczonego do sprzedaży detalicznej.
    4. Zwiększenie jakości paszy: użycie nowoczesnych opryskiwaczy pozwala na skuteczne
      zwalczanie chorób roślin i szkodników, co przyczynia się do wyższej jakości pasz
      roślinnych. Wysokiej jakości pasze mają bezpośredni wpływ na zdrowie i kondycję
      zwierząt, co przekłada się na lepszą jakość mięsa. Jakość mięsa jest kluczowa w handlu
      detalicznym, ponieważ konsumenci zwracają uwagę na walory smakowe i zdrowotne
      kupowanych produktów mięsnych.
    5. Zwiększenie produkcji zwierząt przeznaczonych do uboju: dzięki zastosowaniu
      nowoczesnego sprzętu rolniczego, Może Pan poprawić wydajność hodowli zwierząt.
      Szybkie i efektywne uprawy pasz pozwalają na lepsze karmienie zwierząt, co wpływa
      na ich szybszy przyrost masy i lepszą kondycję. Lepsza jakość hodowli przekłada się na
      wyższą jakość mięsa, które będzie bardziej konkurencyjne na rynku detalicznym.
    Ilość produktów zwierzęcych pochodzących z własnej hodowli lub chowu użytych przez
    Pana do produkcji wyrobów mięsnych stanowi co najmniej 50% tego produktu, z
    wyłączeniem wody. W Pana przypadku jest to wskaźnik wynoszący około 90%.
    Produkty zwierzęce (wyroby mięsne) nie są przez Pana przetwarzane w sposób
    przemysłowy. Jest to lokalna, rzemieślnicza działalność na stosunkowo małą skalę. Nie
    wykorzystuje Pan do produkcji wyrobów mięsnych żadnego rodzaju linii technologicznych.

## Pytanie

Czy ma Pan prawo zaliczyć jednorazowo, tj. w dacie poniesienia wydatku (w 2024 r.) w
    całości (według ustalonej proporcji) do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22
    ust. 1 ustawy o PIT, wydatki poniesione ze środków własnych na zakup sprzętu rolniczego
    o wartości przekraczającej 10 000 zł, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż
    rok, jeśli sprzęt ten jest wykorzystywany przez Pana w ramach rolniczego handlu
    detalicznego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 71a ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego są
    przychody, o których mowa w art. 20 ust. 1c, do kwoty 100 000 zł rocznie.
    Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1c omawianej ustawy za przychody z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody ze sprzedaży
    przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z
    wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach
    prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych
    podatkiem akcyzowym na podstawie odrębnych przepisów, jeżeli:
    1) (uchylony);

    2) przetwarzanie produktów roślinnych i zwierzęcych i ich sprzedaż nie odbywa się przy
      zatrudnieniu osób na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz
      innych umów o podobnym charakterze, z wyłączeniem uboju zwierząt rzeźnych i
      obróbki poubojowej tych zwierząt, w tym również rozbioru, podziału i klasyfikacji
      mięsa, przemiału zbóż, wytłoczenia oleju lub soku oraz sprzedaży podczas wystaw,
      festynów, targów i kiermaszy;
    3) (uchylony);
    4) jest prowadzona ewidencja sprzedaży, o której mowa w ust. 1e;
    5) ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli
      lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego
      produktu, z wyłączeniem wody.
    Idąc dalej, z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT wynika, że: kosztami uzyskania przychodów są
    koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszystkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodu.
    Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu musi, w myśl powołanego
    wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
        winien pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub Źródłem przychodu
        i być poniesiony w celu osiągniecia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
        źródła przychodu,
        nie może znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania
        przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych,
        musi być właściwie udokumentowany.
    Wskazuje Pan, że wszystkie powyżej wymienione warunki wymagane do zakwalifikowania
    omawianych wydatków do kosztów uzyskania przychodu są w Pana opinii spełnione.
    Przechodząc do kwestii ewentualnej amortyzacji; zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o PIT
    amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność
    podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w
    dniu przyjęcia do używania:
    1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
    2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
    3) inne przedmioty
    - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
    na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
    do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt
    1, zwane środkami trwałymi.
    W przypadku przedmiotów, które podlegają amortyzacji kosztem uzyskania przychodów
    są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem
    art. 23 (co wynika z art. 22 ust. 8 ustawy o PIT).
    Co istotne, ustawodawca w art. 22a ust. 1 ustawy o PIT zaznacza, że amortyzacji podlegają
    (przy spełnieniu pozostałych warunków) m.in. maszyny, które są wykorzystywane przez

    podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. W
    analizowanej sytuacji, jak zostało zresztą wskazane w stanie faktycznym nigdy nie
    prowadził Pan i nie zamierza na ten moment prowadzić pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5b ustawy o PIT. Nie zostanie więc spełniona główna
    przesłanka wynikająca z przepisu, zgodnie z którą, aby uznać dany składnik majątku za
    środek trwały, musi on być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z
    prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
    Nie sposób więc Pana zdaniem przyjąć, że przepis ten (art. 22a ust. 1 ustawy o PIT) można
    przenieść na grunt przedstawionego stanu faktycznego w zakresie poniesionych przez
    niego wydatków na zakup:
        ciągnika rolniczego,
        opryskiwacza rolniczego,
        brony talerzowej,
        zestawu uprawowo siewnego.
    Nie jest to bowiem sprzęt wykorzystywany przez podatnika (Pana) na potrzeby związane z
    działalnością gospodarczą, gdyż uzyskuje Pan przychody wyłącznie z tytułu rolniczego
    handlu detalicznego oraz z produkcji rolnej.
    Wydatki poniesione przez Pana na zakup: ciągnika rolniczego, opryskiwacza rolniczego,
    brony talerzowej oraz zestawu uprawowo siewnego są jednak w Pana opinii wydatkami
    poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów. Zakupiony sprzęt będzie bowiem
    wykorzystywany przez Pana do hodowli zwierząt oraz uprawy ich wyżywienia, z której
    osiąga Pan przychody z tytułu rolniczego handlu detalicznego (przychody z masarni).
    Zakupiony przez Pana sprzęt/ maszyny nie zostały również wymienione w art. 23 ustawy o
    PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem
      przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
    W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy:
      Działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na
      wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym
      (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja
      materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja
      warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów
      uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt,
      ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego
      oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania
      zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost,
      wynoszą co najmniej:
      1) miesiąc – w przypadku roślin,
      2) 16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub
      kaczek,
      3) 6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,

      4) 2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt
      – licząc od dnia nabycia.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika, tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika,
        czyli takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia odrębne źródła
    przychodów osób fizycznych. Są one określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 tej ustawy.

    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów są inne źródła.
    Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    Katalog przychodów zaliczanych do innych źródeł nie stanowi katalogu zamkniętego,
    zawiera bowiem jedynie przykładowe wskazanie przychodów zaliczanych do tego źródła.
    Zatem o przychodzie można mówić wtedy, gdy ma on charakter trwałego przysporzenia
    majątkowego, tj. ma konkretny wymiar finansowy.
    Stosownie natomiast do treści art. 20 ust. 1c omawianej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się
      również przychody ze sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy
      produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów
      roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych
      produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym na
      podstawie odrębnych przepisów, jeżeli:
      1) (uchylony);
      2) przetwarzanie produktów roślinnych i zwierzęcych i ich sprzedaż nie odbywa się
      przy zatrudnieniu osób na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło
      oraz innych umów o podobnym charakterze, z wyłączeniem uboju zwierząt rzeźnych
      i obróbki poubojowej tych zwierząt, w tym również rozbioru, podziału i klasyfikacji
      mięsa, przemiału zbóż, wytłoczenia oleju lub soku oraz sprzedaży podczas wystaw,
      festynów, targów i kiermaszy;
      3) (uchylony);
      4) jest prowadzona ewidencja sprzedaży, o której mowa w ust. 1e;
      5) ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy,
      hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50%
      tego produktu, z wyłączeniem wody.
    Zgodnie zaś z art. 20 ust. 1e cyt. ustawy:
      Podatnicy osiągający przychody, o których mowa w ust. 1c, są obowiązani prowadzić
      odrębnie za każdy rok podatkowy ewidencję sprzedaży produktów roślinnych i
      zwierzęcych zawierającą co najmniej: numer kolejnego wpisu, datę uzyskania
      przychodu, kwotę przychodu, przychód narastająco od początku roku oraz ilość i
      rodzaj przetworzonych produktów. Dzienne przychody są ewidencjonowane w dniu
      sprzedaży.
    W myśl art. 20 ust. 1f ww. ustawy:

      Ewidencję sprzedaży, o której mowa w ust. 1e, należy posiadać w miejscu sprzedaży
      przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych.
    Na uwadze należy mieć również treść art. 21 ust. 1 pkt 71a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody, o których mowa a art. 20 ust. 1c, do
      kwoty 100 000 zł rocznie.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan gospodarstwo rolne. Zajmuje się Pan produkcją
    zboża, hodowlą trzody chlewnej oraz jej przetwórstwem na wyroby mięsne. Nie prowadzi
    Pan pozarolniczej działalności gospodarczej. Osiąga Pan również przychody w ramach
    rolniczego handlu detalicznego z masarni, w której wytwarzane są wyroby wędliniarskie.
    W 2024 r. otrzymał Pan pomoc finansową z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji
    Rolnictwa w postaci dofinansowania w części na zakup: ciągnika rolniczego, opryskiwacza
    rolniczego, brony talerzowej, zestawu uprawowo siewnego. Otrzymane przez Pana
    dofinansowanie objęło 50% kwoty netto ww. sprzętu rolniczego. Pozostała część została
    natomiast sfinansowana z środków własnych. Z uzupełnienia wniosku wynika, że
    zakupiony przez Pana sprzęt wykorzystywany jest do wykonywania prac polowych, w
    wyniku których produkuje Pan zboża wykorzystywane do przygotowania paszy dla trzody
    chlewnej przeznaczonej na rolniczy handel detaliczny.
    Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy wydatki poniesione przez Pana na
    zakup: ciągnika rolniczego, opryskiwacza rolniczego, brony talerzowej oraz zestawu
    uprawowo siewnego stanowią koszty uzyskania przychodów z tytułu rolniczego handlu
    detalicznego.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych :
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami
    uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki
    związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów,
    muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

    W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia
    określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na
    podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu, a uzyskaniem
    przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem
    przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że
    konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z
    prawem działań podatnika.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością,
    których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie
    są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika
    należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki
    ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu
    od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt
    uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić
    związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub
    zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia
    jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.
    Jak z powyższego wynika, podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23
    ww. ustawy - pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość
    powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).
    W myśl art. 22 ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W celu ustalenia wartości zużytych w pozarolniczej działalności gospodarczej lub w
      działach specjalnych produkcji rolnej surowców i materiałów pochodzących z własnej
      produkcji roślinnej lub zwierzęcej oraz własnej gospodarki leśnej stosuje się
      odpowiednio przepis art. 11 ust. 2.
    Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek
      nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1
      Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z
      przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia
      środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Natomiast w myśl art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty

      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Istotne znaczenie dla rozpoznania kosztów uzyskania przychodów ma kwalifikacja
    uzyskiwanych przez Pana przychodów do odpowiedniego źródła na podstawie przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca precyzyjnie określił, co dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych
    należy rozumieć przez działalność rolniczą. Wyliczenie dokonane w powyższej regulacji ma
    charakter wyczerpujący. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej –
    podstawową jej cechą jest uzyskiwanie produktów w stanie nieprzetworzonym,
    pochodzącym z uprawy (produkty roślinne), chowu lub hodowli (produkty zwierzęce).
    Definicja ta określa więc w ujęciu rzeczowym rodzaje działalności zaliczane do działalności
    rolniczej.
    Zatem działalność polegająca na uprawie zboża i hodowli trzody chlewnej stanowi
    działalność rolniczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest
    to bowiem niewątpliwie działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub
    zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub
    chowu.
    Natomiast przychody uzyskane w ramach rolniczego handlu detalicznego w rozumieniu
    art. 3 ust. 3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i
    żywienia detalicznego z masarni, w której wytwarzane są wyroby wędliniarskie należy
    zaliczyć zgodnie z art. 20 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.
    Na podstawie powołanych regulacji prawnych oraz przedstawionego opisu sprawy
    wskazuję, że w związku z tym, że prowadzi Pan działalność rolniczą w zakresie produkcji
    zboża i hodowli trzody chlewnej, działalność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie z uwagi na to, że działalność rolnicza jest
    wyłączona spod przepisów ww. ustawy, to również koszty związane z prowadzeniem
    działalności rolniczej nie mogą być uznane za koszty podatkowe.
    Tym samym zakupiony sprzęt rolniczy, który służy stricte działalności rolniczej nie może
    stanowić kosztów uzyskania przychodów z innych źródeł, tj. przychodów uzyskiwanych z
    rolniczego handlu detalicznego (masarni), gdyż nie jest związany z tym źródłem
    przychodów.
    Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży

    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.