Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.549.2025.1.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Dotyczy przewalutowania pożyczek i różnic kursowych.
Słowa kluczowe: kredyt-przewalutowanie kredytu
pożyczka
przewalutowanie
różnica-różnice kursowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ustalanie
różnic kursowych – metoda podatkowa-Różnice kursowe
od kredytów (pożyczek)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15a-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ustalenia, czy:

    - prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przypadku przewalutowania Pożyczek z
    JPY na PLN, Spółka nie będzie zobligowana do kalkulacji i zapłaty różnic kursowych na
    gruncie ustawy o CIT na moment przewalutowania Pożyczek,
    - prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku przewalutowania Pożyczek
    z JPY na PLN, Spółka nie będzie zobligowana do kalkulacji i zapłaty różnic kursowych na
    gruncie ustawy o CIT na moment konwersji wierzytelności z tytułu Pożyczek na udziały
    Spółki w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki i potrąceniem
    wzajemnych wierzytelności Spółki i Pożyczkodawcy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) posiada siedzibę i miejsce zarządu na
    terytorium Polski oraz ma nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku
    dochodowym od osób prawnych („podatek CIT”). Wnioskodawca jest zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług czynnym („podatek VAT”).
    Działalność gospodarcza Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (...). Z pozostałych artykułów
    (...), gdzie indziej niesklasyfikowana.
    Pożyczki udzielone Wnioskodawcy.
    W 2020 r. Spółka jako pożyczkobiorca zawarła pięć umów pożyczek (łącznie: „Umowy
    Pożyczki”):
    (1) z dnia (...) 2020 r. kwota kapitału (...) jenów (JPY);
    (2) z dnia (...) 2020 r. kwota kapitału (...) jenów (JPY);
    (3) z dnia (...) 2020 r. kwota kapitału (...) jenów (JPY);
    (4) z dnia (...) 2020 r. kwota kapitału (...) jenów (JPY);
    (5) z dnia (...) 2020 r. kwota kapitału (...) jenów (JPY).
    Pożyczki zostały udzielone przez spółkę (...) z siedzibą w (...) - jedynego wspólnika Spółki
    („Pożyczkodawca”). Do chwili obecnej, kapitał Pożyczek nie został spłacony. Spółka
    spłacała jedynie naliczone odsetki.
    Różnice kursowe w podatku CIT ustalane są przez Spółkę na podstawie ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze
    zm., dalej: „ustawa o CIT”), (tzw. metodą podatkową).
    Rozważane działania.
    Obecnie Spółka oraz Pożyczkodawca rozważają przewalutowanie Pożyczek - zmianę
    waluty z JPY na PLN po kursie średnim NBP z dnia poprzedzającego dzień jej zamiany.
    Następnie rozważane jest podwyższenie kapitału zakładowego Spółki, objęcie nowych
    udziałów przez Pożyczkodawcę i potrącenie wzajemnych wierzytelności Spółki i
    Pożyczkodawcy (konwersja wierzytelności z tytułu Pożyczek na udziały).
    Pytania
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przypadku przewalutowania
    Pożyczek z JPY na PLN, Spółka nie będzie zobligowana do kalkulacji i zapłaty różnic
    kursowych na gruncie ustawy o CIT na moment przewalutowania Pożyczek?
    2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku przewalutowania
    Pożyczek z JPY na PLN, Spółka nie będzie zobligowana do kalkulacji i zapłaty różnic
    kursowych na gruncie ustawy o CIT na moment konwersji wierzytelności z tytułu
    Pożyczek na udziały Spółki w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki i
    potrąceniem wzajemnych wierzytelności Spółki i Pożyczkodawcy?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przypadku
    przewalutowania Pożyczek z JPY na PLN, Spółka nie będzie zobligowana do kalkulacji i
    zapłaty różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT na moment przewalutowania Pożyczek.
    Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:
    (1) art. 15a ustawy o CIT albo
    (2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem, że w okresie, o którym mowa w art. 9b
      ust. 3 ustawy o CIT, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą
      badane przez firmy audytorskie.
    Jedną z dwóch metod ustalania różnic kursowych jest metoda podatkowa, określona w
    art. 15a ustawy o CIT.
    Zgodnie z tym przepisem różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako
    dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice
    kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w art. 15a ust. 2
    i ust. 3 ustawy o CIT.
    Powyższe oznacza, że dodatnie i ujemne różnice kursowe mogą powstać wyłączenie
    wtedy, gdy zachodzi jedna z okoliczności wymienionych w art. 15a ust. 2 (dodatnie
    różnice kursowe) lub art. 15a ust. 3 (ujemne różnice kursowe).
    Katalog przypadków powodujących powstanie dodatnich lub ujemnych różnic kursowych,
    zawarty w art. 15a ust. 2 i 3, jest zatem katalogiem zamkniętym, co potwierdzają sądy
    administracyjne (m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2015
    r. (sygn. akt II FSK 635/13), wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego
    2019 r. (sygn. akt II FSK 453/17).
    Jednym z powodów powstania różnic kursowych może być zmiana kursów walut
    pomiędzy dniem udzielenia pożyczki a dniem jej zwrotu.
    Ustawa o CIT nie definiuje umowy pożyczki, zatem należy uznać, że pojęcie to ma takie
    znaczenie, jakie nadaje mu prawo cywilne.
    Zgodnie z art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071) przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
    biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
    biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego
    samego gatunku i tej samej jakości.
    Na gruncie ustawy o CIT pożyczka nie jest ani przychodem, ani kosztem podatkowym.
    Niemniej jednak uwzględnia się w przychodach lub kosztach podatkowych różnice
    kursowe przy zwrocie tej pożyczki.
    Różnice te ustala się na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 4 oraz art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy o
    CIT.
    Muszą być spełnione przy tym następujące przesłanki:
    1) pożyczkę otrzymano w walucie obcej,
    2) spłata jest realizowana w walucie obcej,
    3) powstają różnice pomiędzy przeliczoną na polską walutę wartością pożyczki w dniu
      jej udzielenia oraz w dniu jej uregulowania.
    Zdaniem Wnioskodawcy, niespełnienie któregokolwiek z ww. warunków skutkuje tym, że
    nie powstają różnice kursowe na gruncie ustawy o CIT.

    W odniesieniu do wskazanych wyżej przesłanek należy po pierwsze wskazać, że pożyczka
    zarówno w momencie jej udzielenia, jak i w momencie zwrotu musi mieć charakter
    walutowy. W sytuacji przewalutowania z waluty obcej na walutę polską, pożyczka traci
    charakter zobowiązania walutowego, a tym samym nie spełnia przesłanek koniecznych
    do powstania różnic kursowych.
    Co więcej, z literalnego brzmienia art. 15a ust. 2 pkt 4 oraz ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT
    wynika, że do powstania różnic kursowych z tytułu pożyczki konieczne jest wystąpienie
    elementu zwrotu tej pożyczki.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika bowiem, że dla powstania różnic kursowych
    niezbędnym jest powstanie różnicy między wartością pożyczki w dniu jej udzielenia a
    wartością pożyczki w dniu jej zwrotu. W ocenie Wnioskodawcy, przytoczone powyżej
    przepisy wyraźnie wiążą moment ustalania różnic kursowych z dniem dokonania spłaty
    pożyczki.
    W ocenie Wnioskodawcy, przewalutowanie to jedynie zmiana sposobu wykonania
    zobowiązania. Czynność przewalutowania pożyczki w trakcie trwania umowy jest zatem
    neutralna podatkowo i nie wywołuje skutków w postaci powstania różnic kursowych,
    gdyż:
    - w wyniku porozumienia zawartego między stronami pożyczka traci charakter walutowy -
    spłata następuje w walucie polskiej, zatem nie spełniony jest ww. warunek nr 2;
    - czynność przewalutowania nie powoduje uregulowania pożyczki, tylko zmianę sposobu
    spłaty - tym samym nie spełniony jest warunek nr 3 (nie występuje element zwrotu
    pożyczki).
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają również organy podatkowe (m.in. Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 17 października 2017
    r. (nr: 0111-KDIB2- 1.4010.184.2017.1.EN) oraz sądy administracyjne (m.in. wskazany
    wyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2019 r. (sygn. akt II FSK
    453/17).
    Podobnie wskazano w interpretacji podatkowej z dnia 24 kwietnia 2025 r. (nr 0111-
    KDIB2- 1.4010.26.2025.1.AR), w której stanowisko wnioskodawcy wskazujące, iż:
    „przewalutowanie jest działaniem, które nie wywołuje żadnych skutków podatkowych.
    Nie zostało wymienione w katalogu czynności powodujących powstanie przychodów
    podatkowych czy kosztów uzyskania przychodów (który to katalog znajduje się w art. 15
    ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT). Przewalutowanie nie generuje również skutków na gruncie
    art. 12 oraz art. 15 ustawy o CIT. Mając na uwadze powyższe, Spółka w momencie spłaty
    Pożyczki (jej części) nie rozpozna przychodu podatkowego ani kosztu uzyskania
    przychodu w związku, odpowiednio, ze zmniejszeniem lub zwiększeniem zobowiązania
    pożyczkowego wobec MMT, będących efektem przewalutowania Pożyczki (najpierw na
    JPY, a następnie na CHF)”, zostało uznane za prawidłowe.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przypadku
    przewalutowania Pożyczek z JPY na PLN, Spółka nie będzie zobligowana do kalkulacji i
    zapłaty różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT na moment konwersji wierzytelności z
    tytułu Pożyczek na udziały Spółki w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego
    Spółki i potrąceniem wzajemnych wierzytelności Spółki i Pożyczkodawcy.
    Z przepisów art. 15a ustawy o CIT wynika, iż do wystąpienia podatkowych różnic
    kursowych na gruncie wspomnianych przepisów konieczne jest łączne spełnienie
    następujących przesłanek:
    1) pożyczkę udzielono w walucie obcej (powołane przepisy mówią bowiem o „kredycie
      (pożyczce) w walucie obcej w dniu otrzymania”);

    2) spłata pożyczki jest zrealizowana w walucie obcej (powołane przepisy odwołują się
      bowiem do „wartości kredytu (pożyczki) w dniu spłaty przeliczonej według faktycznie
      zastosowanego kursu waluty”, z kolei o kursie waluty można mówić wyłącznie w
      przypadku spłaty w walucie obcej);
    3) powstaną różnice pomiędzy przeliczoną na polską walutę wartością pożyczki w dniu
      jej udzielenia oraz w dniu jej uregulowania.
    Niespełnienie któregoś z wyżej wymienionych warunków skutkuje tym, że nie powstają
    różnice kursowe dla celów CIT.
    Tym samym, nie są uznawane za różnice kursowe dla celów podatkowych różnice
    wynikające z wyceny pożyczki, jeśli np. zobowiązanie pożyczkowe czy należność
    pożyczkowa wyrażone są w walucie obcej (przy czym przez wyrażone w walucie obcej
    należy tu rozumieć, że realizowane są w takiej walucie) a sama zapłata (w jakiejkolwiek
    formie) następuje w złotówkach lub odwrotnie - zobowiązanie bądź należność wyrażone
    są w złotówkach a zapłata dokonywana jest w walucie obcej.
    Inaczej rzecz ujmując, podatkowe różnice kursowe mogą powstać wyłącznie wówczas,
    gdy płatności związane z daną transakcją dokonywane są w wartościach pieniężnych
    ujętych w walutach obcych (por. Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz pod
    red. J. Marciniuka, Warszawa 2004, s. 200). Celem różnicy kursowej jest bowiem
    uchwycenie różnicy pomiędzy kursem waluty z dnia udzielenia i z dnia spłaty. W
    przypadku, w którym spłata pożyczki następuje w PLN przedmiotowa różnica pomiędzy
    kursami nie istnieje a pożyczka traci swój walutowy charakter.
    Przedmiotowe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych wydawanych na przestrzeni ostatnich lat. Tym samym można w
    analizowanej sytuacji mówić o ugruntowanym podejściu organów podatkowych. Zostało
    ono wyrażone przykładowo w interpretacji indywidulanej z dnia 7 września 2022 r. (nr:
    0111-KDIB1-1.4010.401.2022.1.AW), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    stwierdził: „Wskazać należy, że [ustawa o CIT] nie precyzuje pojęcia „udzielić”, zatem,
    należy odnieść się do słownikowej wykładni tego pojęcia. Według Słownika Języka
    Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl), „udzielić” oznacza "dać lub użyczyć czegoś; umożliwić
    uzyskanie czegoś; wyrazić zgodę na coś”.
    Dodatkowo, uwzględniając realny charakter podatkowych różnic kursowych
    (nierozerwalnie związane są z płatnościami) oraz fakt, że ich funkcją jest określenie w
    złotych rzeczywistego ekonomicznego przysporzenia uzyskanego przez podatnika oraz
    rzeczywistego ekonomicznego obciążenia tego podatnika - to wykładnia celowościowa
    przemawia za uznaniem, że użyte w przepisach art. 15a ust. 2 pkt 4 i ust. 3 pkt 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych określenie „dzień udzielenia pożyczki” oznacza
    dzień wypływu środków finansowych na rachunek pożyczkobiorcy. Zatem, wyrażona w
    umowie kwota pożyczki w walucie obcej nie wpływa na walutowy charakter tej pożyczki,
    skoro wypływ środków finansowych na rachunek pożyczkobiorcy nastąpił w walucie
    polskiej.
    W świetle powyższego, mając na uwadze przytoczone przepisy prawa podatkowego,
    przedstawiony opis stanu faktycznego w odniesieniu do Pożyczek przewalutowanych na
    PLN nie powstaną różnice kursowe, gdyż Pożyczki została udzielona w walucie obcej, ale
    spłata nie będzie miała charakteru walutowego (niezależnie od sposobu spłaty).
    Tożsame wnioski wynikają również z orzecznictwa sądów administracyjnych. Takie
    podejście zaprezentowało bowiem również WSA w Warszawie w prawomocnym wyroku z
    dnia 7 listopada 2018 r. (sygn. akt III SA/Wa 262/18), zgodnie z którym: „(...) dla zaistnienia
    podatkowych różnic kursowych konieczne jest spełnienie następujących przesłanek:
    pożyczka musi być wyrażona w walucie obcej; pożyczkobiorca musi dokonać spłaty
    pożyczki w walucie obcej; pomiędzy dniem udzielenia pożyczki a dniem jej spłaty musi
    wystąpić różnica w kursie waluty. Niespełnienie któregokolwiek z wymienionych

    warunków skutkuje tym, że nie powstają różnice kursowe dla celów podatku
    dochodowego od osób prawnych. Za taką interpretacją przemawia literalne brzmienie
    przepisu”.
    Tak stwierdził również NSA w wyroku z dnia 17 listopada 2021 r. (sygn. akt II FSK 424/19),
    w którym wskazano, że „(...) nie będzie stanowiła podatkowych różnic kursowych
    sytuacja, w której zobowiązanie powstało w PLN i zostało spłacone w EUR (czy też w PLN z
    zastosowaniem technicznej spłaty w EUR)”. Sąd wyraźnie wskazał, że „techniczna spłata”,
    czyli, realizacja przelewu bankowego w oznaczonej walucie - wpływa na powstanie lub
    niepowstanie różnic kursowych.
    Konwersja wierzytelności na kapitał zakładowy, niezależnie od jej kwalifikacji dokonanej
    na gruncie prawa cywilnego, np. jako potrącenia, zawsze stanowi wniesienie do spółki
    wkładu niepieniężnego. Konwersja wierzytelności wierzyciela oznacza jej zamianę na inne
    prawo majątkowe i nie jest wniesieniem wkładu w formie pieniężnej albowiem tę można
    zrealizować tylko przez wpłatę pieniądza (gotówki) lub przy użyciu pieniądza bankowego.
    Mając na uwadze powyższe, w sytuacji, w której Spółka spłaci pożyczkę w PLN w wyniku
    potrącenia wierzytelności, nie będzie zobligowana do kalkulacji podatkowych różnic
    kursowych na gruncie art. 15a ust. 2 pkt 5 i ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do powołanych interpretacji, wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich
    zawarte dotyczą konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem
    nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.