Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-435/13/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-07-03
Teza: Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, zwrotu podatku od nieruchomości, będący konsekwencją stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2008-2012, będzie stanowił przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, w momencie jego otrzymania na rachunek środków pieniężnych Spółki, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym nie będzie rodził konieczności dokonania korekt podatku dochodowego od osób prawnych odpowiednio za rok 2008, 2009, 2010, 2011 i 2012?
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania; nieruchomości-podatek od nieruchomości; podatek-zwrot podatku; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 03 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 02 kwietnia 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 05 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych zwrotu podatku od nieruchomości, będącym konsekwencją stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2008-2012 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 kwietnia 2013 r. wpłynął do BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych zwrotu podatku od nieruchomości, będącym konsekwencją stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2008-2012.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w latach 2007-2012 deklarował do opodatkowania na potrzeby podatku od nieruchomości należące do jego majątku budynki wraz ze znajdującymi się wewnątrz środkami trwałymi (etsakady podsuwnicowe oraz torowiska suwnic) stanowiące wyposażenie techniczne hal magazynowych wyrobów hutniczych. Kwoty podatku od nieruchomości były traktowane w przedmiotowym okresie jako koszty uzyskania przychodów na potrzeby podatku dochodowego od osób prawnych. Na przełomie 2012 i 2013 r. Wnioskodawca przeprowadził, poprzez firmę zewnętrzną, analizę poprawności dotychczasowego sposobu opodatkowania podatkiem od nieruchomości wszystkich budynków i budowli wraz z elementami konstrukcji. W wyniku analizy zostało stwierdzone, że Spółka w latach 2008-2012 zapłaciła podatek od nieruchomości od zawyżonej podstawy opodatkowania, gdyż podstawą opodatkowania były zarówno obiekty budowlane, jak i budowle znajdujące się wewnątrz tych budynków. Tymczasem podstawą opodatkowania podatkiem od nieruchomości, powinny być jedynie obiekty budowlane, zaś urządzenia i instalacje znajdujące się w ich wnętrzu, nie powinny zwiększać podstawy opodatkowania tym podatkiem.

Wnioskodawca złożył korektę deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2008-2012 i wystąpił z wnioskiem do właściwego organu podatkowego o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2008-2012. Wnioskodawca oczekuje, że organ podatkowy stwierdzi nadpłatę w zakresie podatku od nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, zwrotu podatku od nieruchomości, będący konsekwencją stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2008-2012, będzie stanowił przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, w momencie jego otrzymania na rachunek środków pieniężnych Spółki, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym nie będzie rodził konieczności dokonania korekt podatku dochodowego od osób prawnych odpowiednio za rok 2008, 2009, 2010, 2011 i 2012?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot nadpłaconych kwot podatku od nieruchomości winien on rozpoznać jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w momencie jego otrzymania, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74 poz. 397 ze zm.).

Stosownie do art. 21 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 03 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.), jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, to podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty. W wypadku natomiast, gdy deklaracja jest niezgodna ze stanem faktycznym, konieczne jest złożenie korekty lub przeprowadzenie postępowania celem ustalenia prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego. Do momentu zakończenia postępowania lub złożenia korekty wiążące, zarówno dla organu jak i podatnika, są kwoty zawarte w deklaracji. Zgodnie z powyższym Wnioskodawca, zgodnie z jego najlepszą wiedzą w latach 2008-2012 przedstawiał zadeklarowaną, a więc wiążącą wysokość podatku od nieruchomości, jako koszt uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 75 § 2 pkt 1 lit. b Ordynacji podatkowej, możliwość złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje generalnie podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony przez art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli w deklaracjach, z wyjątkiem zaliczek na podatek dochodowy, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek. Wnioskodawca uzyskał przekonanie o popełnionym błędzie dopiero w 2013 r., w związku z czym złożył korektę deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2008-2012 oraz złożył wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości. Wnioskodawca zaliczył podatek od nieruchomości w latach 2008-2012 do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z przepisami art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się zwróconych podatków stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, dlatego też należy stwierdzić, iż zwrot podatków, zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, będzie przychodem na potrzeby podatku dochodowego od osób prawnych. W przedstawionym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym zwrotowi będzie podlegać podatek od nieruchomości zaliczony wcześniej do kosztów uzyskania przychodów, a zatem wnioskując z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, będzie stanowił dla Spółki przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w momencie wpływu zwrotu podatku na rachunek bankowy Spółki (w przypadku stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości przez właściwy organ podatkowy). Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zwrot nadpłaty nie będzie rodził konieczności dokonania korekty podatku od osób prawnych za rok 2008, 2009, 2010, 2011, 2012.

Prawidłowość powyższego podejścia potwierdzona została między innymi w interpretacji indywidualnej z dnia 17 grudnia 2012 r., Znak: IPTPB3/423-329/12-2/GG Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, który uznał za prawidłowe, w świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko wnioskodawcy „(\`(...)\`) iż zwrot nadpłaty w podatku od nieruchomości będzie stanowił przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w momencie wpływu kwoty zwrotu podatku na rachunek bankowy Wnioskodawcy w przypadku stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości przez właściwy organ podatkowy (\`(...)\`)”.

W związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym oraz powyższym uzasadnieniem, Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie, że zaprezentowane przez niego stanowisko i rozumienie treści przepisów podatkowych jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm. – dalej: „updop”), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Za przychody związane z działalnością gospodarczą i działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 updop).

Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu, bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. W obrocie bezgotówkowym będzie to dzień uznania rachunku bankowego podatnika jako rachunku wierzyciela.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 updop do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Z powyższego wynika, że zwrócone, umorzone lub zaniechane podatki i opłaty, co do zasady nie stanowią przychodu. Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja w której podatki i opłaty, o jakich mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6 updop, zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W takiej sytuacji zwrócone podatki i opłaty będą stanowiły przychód w części w jakiej zostały wcześniej uznane za koszty uzyskania przychodów.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka przeprowadziła, poprzez firmę zewnętrzną, analizę poprawności sposobu opodatkowania podatkiem od nieruchomości budynków i budowli wraz z elementami konstrukcji. W wyniku analizy stwierdzono, że w latach 2008-2012 Spółka zapłaciła podatek od nieruchomości od zawyżonej podstawy opodatkowania. Wnioskodawca złożył korektę deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2008-2012 i wystąpił z wnioskiem do organu podatkowego o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2008-2012.

W myśl art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 03 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.), jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Stosownie natomiast do § 2 pkt 1 lit. b ww. artykułu, uprawnienie określone w § 1 przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli w deklaracjach innych niż wymienione w art. 73 § 2 pkt 2 i 3, z wyjątkiem deklaracji dotyczącej zaliczek na podatek dochodowy, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w takiej części w jakiej wcześniej podatek od nieruchomości zaliczono do kosztów uzyskania przychodu, zwrócona – jako zwrot wydatków - nadpłata będzie stanowiła przychód podatkowy (stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 6 updop). Momentem rozpoznania przychodu, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, będzie moment faktycznego otrzymania przez Spółkę zwrotu nadpłaconego podatku. Wnioskodawca nie będzie miał zatem obowiązku dokonywania korekty deklaracji CIT za lata podatkowe 2008-2012.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.