Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-94/09/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-04-21
Teza: Czy dywidenda uzyskiwana przez Podatnika z tytułu posiadania udziałów w Spółce na Cyprze będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce przy zastosowaniu tzw. klauzuli zachęt podatkowych lub kredytu podatkowego oszczędnego w związku z art. 24 ust. 3 umowy między Rządem RP a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodów i majątku.
Słowa kluczowe: Cypr; dywidendy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2008 r. (data wpływu 26 stycznia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dywidendy wypłacanej przez spółkę z siedzibą na Cyprze - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 stycznia 2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dywidendy wypłacanej przez spółkę z siedzibą na Cyprze.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pani osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z racji posiadania w Polsce centrum interesów życiowych (osobistych i gospodarczych) oraz przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym dłużej niż 183 dni (zgodnie z art. 3 ust. 1a Ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; dalej: updof; Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176, z późn. zm.). Konsekwentnie, w świetle art. 3 ust. 1 updof podlega Pani w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości moich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W przyszłości z tytułu udziałów w spółce kapitałowej (osobie prawnej) z siedzibą na Cyprze (będącej tym samym cypryjskim rezydentem podatkowym) otrzymywać może Pani dywidendy.

Nadmienia Pani, że nie prowadzi i nie zamierza prowadzić na Cyprze działalności gospodarczej w jakiejkolwiek formie, zarówno bezpośrednio, jak i przez położony na Cyprze zakład (zgodnie z definicją zakładu zawartą w art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 4 czerwca 1992 r.; dalej: Umowa polsko-cypryjska; Dz. U. z 1993 r nr 117, poz. 523). Nie wykonuje Pani także i nie zamierza wykonywać wolnego zawodu w oparciu o cypryjską stałą placówkę (zdefiniowaną w art. 3 ust. 1 lit. h) Umowy polsko-cypryjskiej). Konsekwentnie, planowane dywidendy nie będą wypłacane w związku z działalnością zakładu bądź stałej placówki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy słusznie Pani uważa, że w przypadku otrzymania dywidendy od spółki z siedzibą na Cyprze przysługuje Pani tzw. tax sparing, wynikający z art. 24 ust. 3 w zw. z art. 24 ust. 1 lit. b) oraz art. 10 Umowy polsko-cypryjskiej, polegający na tym, że od należnego podatku dochodowego z tytułu opodatkowania zagranicznej dywidendy w Polsce przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku w wysokości 10% kwoty dywidendy, która stanowiłaby podatek do zapłacenia na Cyprze, gdyby nie zwolnienie tego rodzaju dochodów od podatku przewidywane przez wewnętrzne cypryjskie przepisy podatkowe?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanym stanie faktycznym odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca, tj. przysługuje Jej prawo do odliczenia podatku w wysokości 10% kwoty dywidendy, która stanowiłaby podatek do zapłacenia na Cyprze, gdyby nie zwolnienie tego rodzaju dochodów od podatku przewidywane przez wewnętrzne cypryjskie przepisy podatkowe.

Jak wspomniano powyżej Wnioskodawczyni posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy, co skutkuje koniecznością opodatkowania w Polsce Jej wszystkich dochodów bez względu na położenie ich źródła (zgodnie z cytowanym art. 3 ust. 1 updof). Równocześnie, zgodnie z art. 4a updof, przepisy art. 3 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Konsekwentnie, w sytuacji uzyskiwania dywidend od spółki kapitałowej na Cyprze zastosowania znajdą zapisy Umowy polsko-cypryjskiej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 Umowy polsko-cypryjskiej, dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w umawiającym się państwie (w analizowanej sytuacji - na Cyprze) osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim umawiającym się państwie (w przypadku Wnioskodawczyni - w Polsce) mogą być opodatkowane w tym drugim państwie (tj. w Polsce).

Równocześnie jednak, art. 10 ust. 2 przedmiotowej Umowy polsko-cypryjskiej stanowi, że dywidendy te mogą być również opodatkowane w tym umawiającym się państwie i według prawa tego państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek wymierzony nie może przekroczyć 10% kwoty dywidendy brutto. Ust. 3 cytowanego art. 10 Umowy polsko-cypryjskiej przewiduje, że określenie "dywidendy" oznacza dochody z akcji lub innych praw związanych z udziałem w zyskach i nie odnoszących się do roszczeń z tytułu wierzytelności, jak również dochody z innych udziałów w spółce, które są traktowane w ten sam sposób, jak dochód z akcji, zgodnie z ustawodawstwem podatkowym państwa, w którym spółka dokonująca jego podziału ma siedzibę.

Postanowień ust. 1 i 2 artykułu 10 Umowy polsko-cypryjskiej nie stosuje, się jeżeli odbiorca dywidend, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się państwie, wykonuje w drugim umawiającym się państwie, w którym znajduje się siedziba spółki płacącej dywidendy, działalność zarobkową przez zakład położony w tym państwie bądź wykonuje w tym drugim państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę, która jest w nim położona, i gdy udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, rzeczywiście wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. b) Umowy polsko-cypryjskiej, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułu 10, 11 i 12 Umowy może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu na Cyprze. Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku wyliczonego przed dokonaniem odliczenia, która odnosi się do dochodu uzyskanego na Cyprze.

W myśl art. 24 ust. 3 Umowy polsko-cypryjskiej uważa się, że podatek, o którym mowa w tym artykule pod lit. b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w umawiającym się państwie obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, z wyjątkiem jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub innych obniżek przyznanych przez ustawodawstwo umawiającego się państwa. W rozumieniu art. 10 ust. 2 oraz art. 11 ust. 2 rozumie się, że stawka podatku wynosi 10% kwoty brutto dywidend i odsetek, a w rozumieniu art. 12 ust. 2 stawka podatku wynosi 5% kwoty brutto należności licencyjnych.

Należy podkreślić, że Umowa polsko-cypryjska w przypadku trudności interpretacyjnych przewiduje, że rozstrzygające jest brzmienie przepisów w wersji angielskiej Umowy (art. 30 akapit piąty Umowy).

Art. 24 ust. 3 lit. b) Umowy polsko-cypryjskiej w wersji angielskiej stanowi: "Where a resident of Poland derives income, which, in accordance with the provisions of Articles 10, 11 and 12 ofthis Agreement may be taxed in Cyprus, Poland shall allow as a deduction from the tax on the income of that resident an amount equal to the tax payable in Cyprus. Such deduction shall not, however, exceed that part of the tax, as computed before the deduction is given, which is appropriate to such income derived in Cyprus." Tym samym, wersja angielska Umowy polsko-cypryjskiej wskazuje, że potrąceniu od podatku dochodowego polskiego rezydenta podlega kwota równa podatkowi dochodowemu płatnemu (tax payable) na Cyprze, a nie, jak wskazuje polska wersja językowa - zapłaconemu na Cyprze. Określenie "tax payable użyte w art. 24 ust. 1 lit. b) oznacza podatek podlegający zapłaceniu / należny do zapłaty.

Tak samo należy podejść do art. 24 ust. 3, umowy polsko-cypryjskiej, który w wersji angielskiej posługuje się określeniem "but for" - "The tax payable in a Contracting State mentioned in sub-paragraph (b) of paragraph 1 and paragraph 2 of this Article, shall be deemed to include the tax which would have been payable but for the legał provisions concerning tax reduction, exemption or other tax incentives granted underthe laws of the Contracting State." Angielskie określenie "but for" należy tłumaczyć jako "gdyby nie" (por. Wielki Słownik Angielsko-Polski Wydawnictwo Naukowe PWN 2004, str. 159), a nie jak to zostało ujęte w polskiej wersji językowej Umowy - "z wyjątkiem". Konsekwentnie, poprawne tłumaczenie ust. 3 artykułu 24 Umowy polsko-cypryjskiej winno być następujące: "Uważa się, że podatek, o którym mowa w tym artykule pod lit. b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w umawiającym się państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku gdyby nie jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub inne obniżki przyznane przez ustawodawstwo umawiającego się państwa."

Przegląd treści postanowień umów w zakresie unikania podwójnego opodatkowania i porównanie ich z wersjami anglojęzycznymi potwierdza wniosek, iż ten fragment Umowy został przetłumaczony na język polski ewidentnie nieprawidłowo. Dla przykładu, zgodnie z treścią angielskiego tekstu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Czeskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z 24 czerwca 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 47, poz. 189), sformułowanie analogiczne do treści umowy z Cyprem tj. (\`(...)\`) tax paid in Poland shall be deemed to include any amount which would have been payable as tax but for any relief by way of the deduction allowed in computing the taxable income or an exemption or a reduction of tax or otherwise under the laws relating to taxation of income force in that other Contracting State" zostało przetłumaczone jako "(..) podatek płacony w Polsce będzie obejmował każdą kwotę, która byłaby zapłacona jako podatek, lecz została objętą jakąkolwiek ulgą, poprzez odliczenie od dochodu do opodatkowania, zwolnienie lub obniżkę podatku lub w inny sposób, zgodnie z ustawami o opodatkowaniu dochodu obowiązującymi w drugim umawiającym się Państwie. Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawczyni uważa, że w przypadku uzyskiwania dywidend od spółki z siedzibą na Cyprze ma prawo odliczyć od podatku należnego w Polsce kwotę podatku w wysokości 10% kwoty dywidend brutto, który stanowiłby podatek do zapłacenia na Cyprze, gdyby nie zwolnienie tego rodzaju dochodów przewidziane przez wewnętrzne prawo cypryjskie.

Zaprezentowane przez Wnioskodawczynię stanowisko, w Jej ocenie, jest zgodne z szeregiem interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanych przez Ministra Finansów dla innych podatników, a mianowicie:

*   interpretacja z 5 sierpnia 2008 r., sygn. IPPB2/415-822/08-2/AK,
*   interpretacja z 9 maja 2008 r., sygn. IPPB2/415-267/08-2/MG,
*   interpretacja z 28 lutego 2008 r., sygn. IPPB1/415-8/08-2/AŻ,
*   interpretacja z 22 lutego 2008 r., sygn. IPPB1/415-7/08-2/AŻ,
*   interpretacja z 7 lutego 2008 r., sygn. IPPB2/415-421/7-02/AK.
*   interpretacja z 23 kwietnia 2007 r., sygn. DD4-033-01789/JP/06/MB7-7817.

Mając na uwadze treść zaprezentowanego uzasadnienia stanowisko Wnioskodawczyni, w Jej ocenie, należy uznać za zgodne z konsekwentną linią interpretacyjną Ministerstwa Finansów w tej sprawie i tym samym za prawidłowe. Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie tej prawidłowości w interpretacji indywidualnej, o którą występuję niniejszym wnioskiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W myśl art. 10 ust. 1 umowy z dnia 4 czerwca 1992 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r. Nr 117, poz. 523), dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednakże dywidendy te mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek wymierzony nie może przekroczyć 10 procent kwoty dywidend brutto (art. 10 ust. 2 ww. umowy). Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki od zysku, z którego są wypłacane dywidendy.

Zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. umowy użyte w niniejszym artykule określenie "dywidendy" oznacza dochody z akcji lub innych praw związanych z udziałem w zyskach i nie odnoszących się do roszczeń z tytułu wierzytelności, jak również dochody z innych udziałów w spółce, które są traktowane w ten sam sposób, jak dochód z akcji, zgodnie z ustawodawstwem podatkowym Państwa, w którym spółka dokonująca jego podziału ma siedzibę.

Art. 24 ust. 1 lit. b) umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku stanowi, że jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułu 10, 11 i 12 niniejszej umowy może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu na Cyprze. Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku wyliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu uzyskanego na Cyprze.

Stosownie do art. 24 ust. 3 ww. umowy uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, z wyjątkiem jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub innych obniżek przyznanych przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa. W rozumieniu artykułu 10 ustęp 2 oraz artykułu 11 ustęp 2 rozumie się, że stawka podatku wynosi 10 procent kwoty brutto dywidend i odsetek, a w rozumieniu artykułu 12 ustęp 2 stawka podatku wynosi 5 procent kwoty brutto należności licencyjnych.

Umowa w art. 30 stanowi, iż w przypadku rozbieżności przy interpretacji tekst angielski będzie uważany za rozstrzygający.

Art. 24 ust. 1 lit. b) polsko-cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w wersji angielskiej dotyczy potrącenia w Polsce od podatku dochodowego osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce kwoty równej podatkowi dochodowemu płatnemu na Cyprze, a nie jak wskazuje na to polska wersja umowy zapłaconemu na Cyprze. Angielskie wyrażenie „tax payable” użyte w tym kontekście oznacza bowiem podatek podlegający zapłaceniu/należny do zapłaty. Natomiast angielskie wyrażenie „but for” użyte w kontekście art. 24 ust. 3 polsko-cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania należy tłumaczyć jako „gdyby nie”, a nie jako „z wyjątkiem”. Zgodnie z powyższym zdanie pierwsze w art. 24 ust. 3 umowy należy tłumaczyć w następujący sposób: „Uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, gdyby nie jakiekolwiek ulgi, zwolnienia lub inne obniżki przyznane przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa.”

W konsekwencji prawidłowe jest Pani stanowisko, zgodnie z którym ma Pani prawo do odliczenia od podatku należnego w Polsce kwoty podatku w wysokości 10% kwoty dywidend, który stanowiłyby podatek do zapłacenia na Cyprze, gdyby nie zwolnienie tego rodzaju dochodów od podatku zgodnie z wewnętrznym prawem cypryjskim.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych we wniosku pism Dyrektorów Izb Skarbowych i Ministra Finansów, tut. organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.