Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.222.2025.2.RH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Dotyczy ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie przez Gminę
środków trwałych Zakładowi na własność spowoduje, iż Zakład
będzie zobowiązany rozpoznać z tego tytułu przychód z
nieodpłatnych świadczeń zgodnie z przepisami ustawy o
podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: gmina
prawa-prawo własności
środek-środek trwały
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne -Powstanie świadczeń w naturze i świadczeń
nieodpłatnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 roku wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie
    interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 4 czerwca 2025 r. (wpływ
    tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na terenie Gminy (dalej: „Gmina”) funkcjonuje Zakład Gospodarki Komunalnej w S. (dalej
    jako: „Zakład”, „Wnioskodawca”) działający w formie samorządowego zakładu b
    udżetowego. Zakład utworzono z dniem 1 stycznia 2004 r. na mocy uchwały (...) Rady
    Gminy z dnia (...) i stanowi wydzieloną organizacyjnie jednostkę samorządową Gminy.
    Zgodnie ze statutem, podstawowym zadaniem Zakładu jest zapewnienie bieżącego i
    nieprzerwanego zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej w zakresie:
      - zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków, eksploatacji urządzeń i budowy sieci
        wodno-kanalizacyjnych,
      - zaopatrzenia w energię cieplną,
      - wywozu nieczystości płynnych,
      - usług transportowych,
      - obsługi szkół gminnych w zakresie dowozu dzieci,
      - robót remontowo-budowlanych,
      - utrzymania cmentarza komunalnego,
      - utrzymania zieleni, chodników i placów, w tym utrzymanie zimowe tych terenów.
    Zakład do realizacji niniejszych zadań wykorzystuje środki trwałe, do których należą
    przede wszystkim sieci wodociągowo-kanalizacyjne, hydrofornie, oczyszczalnie, budynek
    kotłowni wraz z ciepłociągiem, pojazdy (m.in. autobusy), przyczepy czy ciągniki. Gmina na
    podstawie wyżej wspomnianej uchwały przekazała je Zakładowi w trwały zarząd. Gmina
    planuje nieodpłatnie przekazać środki trwałe Wnioskodawcy na własność. Ich
    przeznaczenie nie ulegnie zmianie - Zakład nadal będzie wykorzystywał środki trwałe do
    realizacji zadań, do jakich został powołany.
    W uzupełnieniu wniosku z 4 czerwca 2025 r. odpowiadając na pytania wskazali Państwo:
    1. Na jakiej podstawie i kiedy Gmina przekaże Państwu na własność wskazane we
      wniosku środki trwałe?
      ODP: Gmina przekaże środki trwałe na podstawie protokołów przekazania PT.
      Podstawa prawna niniejszego przekazania to art. 7 ust. 1 pkt 3 oraz art. 30 ust. 2 pkt 3
      ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze
      zm.) oraz dodatkowo art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce
      komunalnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 679). Na chwilę obecną nie jest znany termin
      przekazania na własność wskazanych we wniosku środków trwałych.
    2. Jaki jest powód nieodpłatnego przekazania środków trwałych na własność Zakładu?
      ODP: Powodem nieodpłatnego przekazania jest uporządkowanie majątku Gminy.
      Przekazanie każdej jednostce organizacyjnej majątku, który służy do prowadzenia jej
      działalności.
      Do tej pory majątek trwały przekazany był dla Zakładu w użytkowanie, ewidencja
      księgowa majątku obecnie prowadzona jest w Zakładzie na kontach pozabilansowych,
      amortyzacja majątku Zakładu prowadzona w Urzędzie Gminy.

      Po przekazaniu majątku na własność Zakładu ewidencja majątku byłaby prowadzona
      na kontach 011 jako własność samorządowego zakładu budżetowego oraz
      prowadzenie amortyzacji majątku przez Zakład.
      Obecnie ubezpieczenie majątku OC i AC opłacane jest przez Zakład, natomiast
      majątek ewidencjonowany jest w Urzędzie Gminy.
    3. Czy w zamian za otrzymanie środków trwałych niezbędnych do realizacji Państwa
      zadań musicie spełnić jakieś warunki, ponieść dodatkowe koszty itp.?
      ODP: Zakład w zamian za otrzymanie środków trwałych nie musi spełnić żadnych
      warunków, ani też nie musi ponieść dodatkowych kosztów.
    4. Czy ww. środki trwałe zostaną wprowadzone do Państwa ewidencji środków trwałych i
      wartości niematerialnych i prawnych?
      ODP: Przekazane przez Gminę środki trwałe zostaną wprowadzone w Zakładzie do
      ewidencji środków trwałych na konto 011/071.

## Pytanie

Czy nieodpłatne przekazanie przez Gminę środków trwałych Zakładowi na własność
    spowoduje, iż Zakład będzie zobowiązany rozpoznać z tego tytułu przychód z
    nieodpłatnych świadczeń zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 4 czerwca
    2025 r.)
    Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie przez Gminę środków trwałych
    Zakładowi na własność spowoduje, iż Zakład nie będzie zobowiązany rozpoznać z tego
    tytułu przychodu z nieodpłatnych świadczeń zgodnie z przepisami ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    UZASADNIENIE
    Na mocy przepisu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej jako:
    „ustawa o CIT”):
    „Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: (...) wartość
    otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość
    rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych
    nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z
    używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i
    instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
    finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem
    jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek
    samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie”.
    Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Powszechnie przyjmuje
    się, że nieodpłatne świadczenia obejmują wszelkie zdarzenia prawne i gospodarcze
    skutkujące przysporzeniem majątkowym podatnika -mające wymierny charakter
    finansowy - bez ponoszenia przez niego kosztów lub innych form ekwiwalentu.
    Nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenie obejmuje wszelkie sytuacje, w których
    dochodzi do uzyskania korzyści kosztem innego podmiotu -zarówno w sferze zdarzeń
    prawnych, jak i gospodarczych - bez wzajemnego świadczenia. Dotyczy to zwłaszcza
    działalności osób prawnych, gdzie skutkiem takich zdarzeń jest powiększenie majątku
    jednej ze stron bez poniesienia przez nią odpowiednich nakładów.
    Przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń powstaje wtedy, kiedy podatnik otrzymuje
    rzeczy, prawa, świadczenia w naturze lub możliwość ich używania, nie będąc

    zobowiązanym do świadczenia wzajemnego. Cechą charakterystyczną nieodpłatności
    świadczenia jest jego jednostronność. Oznacza to, że podatnik otrzymuje określoną
    korzyść, nie będąc zobowiązanym do jakiegokolwiek świadczenia -ani obecnie, ani w
    przyszłości.
    Słusznie również wskazuje się w doktrynie oraz orzecznictwie, że oceny, czy dany podmiot
    uzyskał korzyść wymaga szczegółowego zbadania stanu faktycznego konkretnej sprawy.
    Biorąc pod uwagę cytowany przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT należy zwrócić uwagę
    na to, że ustawodawca przewidział w nim wyjątek. Przychodem nie są bowiem:
    - świadczenia związane z używaniem środków trwałych;
    - otrzymane przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w
      rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki
      użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego
      lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich
      związków;
    - środki trwałe w/w podmioty są otrzymane na podstawie oddania w nieodpłatny zarząd
      lub używanie.
    W tym miejscu nadmienić należy, że jak wskazuje przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20
    grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 679, dalej jako: „ustawa
    o gospodarce komunalnej”):
    „Organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą tworzyć, łączyć,
    przekształcać w inną formę organizacyjno-prawną i likwidować samorządowe zakłady
    budżetowe zgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
    o finansach publicznych”.
    Tym samym, samorządowy zakład budżetowy nie jest tworzony z mocy ustawy, lecz kreuje
    go organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego. Służy wyłącznie wykonywaniu
    zadań własnych spoczywających na jednostkach samorządu terytorialnego, a nadto
    niewykraczających poza zadania o charakterze użyteczności publicznej, na co wskazuje
    przepis art. 7 ustawy o gospodarce komunalnej, jak też przepis art. 14 ustawy z dnia 27
    sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1530 z późn. zm., dalej
    jako: „ustawa o finansach publicznych”).
    Sama konstrukcja samorządowego zakładu budżetowego powoduje, iż nie może on być
    tworzony w innych celach i powinien być zlikwidowany w sytuacji, kiedy nie powierzono
    mu wykonywania zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego. Samorządowe
    zakłady budżetowe charakteryzują się specyficznym reżimem zarówno prawnym, jak i
    finansowym. Nie posiadają osobowości prawnej co powoduje, iż w świetle prawa są tzw.
    ułomnymi osobami prawnymi. Działają samodzielnie w obrocie prawnym, lecz w
    granicach pełnomocnictwa udzielonego przez jednostkę samorządu terytorialnego.
    Wszystkie czynności prawne podejmowane przez samorządowe zakłady budżetowe są
    realizowane w imieniu tej jednostki, która równocześnie ponosi pełną odpowiedzialność
    prawną za zobowiązania zaciągnięte przez zakład.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Zakład do realizacji wskazanych w opisie
    zdarzenia przyszłego zadań wykorzystuje środki trwałe, do których należą przede
    wszystkim sieci wodociągowo-kanalizacyjne, hydrofornie, oczyszczalnie, budynek kotłowni
    wraz z ciepłociągiem, pojazdy (m.in. autobusy), przyczepy czy ciągniki. Gmina na
    podstawie wyżej wspomnianej uchwały przekazała je Zakładowi w trwały zarząd. Gmina
    planuje jednak przekazać nieodpłatnie środki trwałe na własność. Co ważne, nie dojdzie
    do zmiany ich przeznaczenia - Zakład nadal będzie wykonywał zadania, co do których
    został powołany.
    Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w niniejszej sprawie
    Zakład nie będzie zobowiązany rozpoznać przychodu z nieodpłatnych świadczeń zgodnie z
    przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

    Środki trwałe przekazywane są między Gminą a jej jednostką organizacyjną -
    samorządowym zakładem budżetowym. Chociaż Zakład jest bez wątpienia podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych, w Jego ocenie przejęcie wskazanych środków
    trwałych w trybie odpłatnym byłoby nie tylko absurdalne, ale i sprzeczne z powszechnie
    obowiązującymi przepisami i specyfiką, jaką charakteryzuje się samorządowy zakład
    budżetowy. Mając na uwadze, że samorządowy zakład budżetowy pozostaje pod pełną i
    bezpośrednią kontrolą jednostki samorządu terytorialnego, która go utworzyła, a jego
    istnienie i funkcjonowanie jest nierozerwalnie związane z realizacją ustawowo nałożonych
    na Gminę zadań własnych, uznanie nieodpłatnego przekazania środków trwałych na jego
    rzecz za czynność rodzącą obowiązek podatkowy prowadziłoby dodatkowo do
    nieracjonalnego fiskalizmu wobec przepływów majątkowych wewnątrz tej samej struktury
    organizacyjnej.
    Nadto wskazać trzeba, że Zakład dokonuje rozliczeń z Gminą, a jego działalność oparta
    jest na powierzonym Zakładowi wyodrębnionym majątku oraz środkach obrotowych. W
    tej sytuacji nie można więc mówić o tym, że Zakład uzyskuje jakąkolwiek korzyść, gdyż za
    pomocą posiadanych środków trwałych realizuje zadania, do jakich został wyznaczony. W
    tej sytuacji, nieodpłatne przekazanie na własność wiązałoby się jedynie z księgowym
    przesunięciem środków trwałych. Zatem, w niniejszej sprawie nieodpłatne przekazanie
    środków trwałych na własność potraktować należy jako wskazane w przepisie art. 12 ust.
    1 pkt 2 ustawy o CIT używanie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ustawa nie zawiera definicji przychodu, precyzując, poprzez przykładowe wyliczenie
    zawarte w art. 12 ust. 1, rodzaje przychodów, a także enumeratywnie wylicza, jakiego
    rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Z istoty podatku dochodowego od osób prawnych wynika, że jest on ciężarem
    publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem - jako
    źródłem dochodu - jest wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć
    jego aktywa.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie przez Gminę
    środków trwałych Zakładowi na własność spowoduje, iż Zakład będzie zobowiązany
    rozpoznać z tego tytułu przychód z nieodpłatnych świadczeń zgodnie z przepisami ustawy
    o CIT.

    Powołana ustawa ustala zdarzenia, które powodują powstanie obowiązku podatkowego
    czyli powinności przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem tych
    zdarzeń. Ustala, kiedy i w jakich sytuacjach powstanie obowiązek podatkowy. Oznacza to,
    że powstaje on w okolicznościach wskazanych przez prawo, niezależnie od woli
    podlegających mu osób czy podmiotów. Na gruncie ustaw podatkowych abstrakcyjny
    obowiązek podatkowy przekształca się w skonkretyzowane zobowiązanie podatkowe.
    Zdarzeniem, z którym ustawodawca wiąże obowiązek podatkowy jest m.in. otrzymanie
    „nieodpłatnego świadczenia”.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
      ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
      publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich
      związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
      w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Zatem, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń
    nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu w świetle
    art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego
    jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie
    otrzymuje nieodpłatnie.
    Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów
    podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne
    i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien
    zaliczyć takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody,
    lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady
    więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby
    prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza jego pasywa.
    Z wniosku wynika, że działają Państwo w formie samorządowego zakładu budżetowego.
    Zostali Państwo powołani do zapewnienia bieżącego i nieprzerwanego zaspokajania
    zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej przy wykorzystaniu środków trwałych
    Gminy. Gmina pierwotnie na podstawie uchwały przekazała Państwu w trwały zarząd
    środki trwałe, a następnie planuje przekazać je Państwu na własność na podstawie
    protokołu przekazania PT. Po przekazaniu przez Gminę, środki trwałe zostaną
    wprowadzone jako własność do ewidencji środków trwałych oraz będzie prowadzona
    amortyzacja majątku przez Zakład.
    Dokument PT oznacza Protokół przekazania - przejęcia środka trwałego. Jest dokumentem
    wystawianym przez jednostkę przekazującą środek trwały jednostce przejmującej.
    Dokument PT stosuje się m.in. w przypadku nieodpłatnego przekazania (przejęcia) środka
    trwałego innej jednostce.
    Jak wynika z powołanego wyżej art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, wyłączenie nieodpłatnego
    świadczenia otrzymanego przez podatnika z kategorii przychodów, uzależnione jest od
    kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek:
    - świadczenie jest związane z używaniem środków trwałych otrzymanych w nieodpłatny
      zarząd lub używanie,

    - świadczeniobiorcą jest samorządowy zakład budżetowy w rozumieniu ustawy o
      finansach publicznych lub spółka użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem
      jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków,
    - świadczenie zostało otrzymane od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego
      lub ich związków.
    Dla zastosowania powyższego wyłączenia istotne jest, aby zostały spełnione wszystkie
    wymienione wyżej warunki łącznie.
    Istotą w przedmiotowej sprawie jest nieodpłatne przekazanie praw własności do środków
    trwałych, bowiem to na tej podstawie Wnioskodawca stanie się ich właścicielem, które po
    przekazaniu przez Gminę stanowić będą składniki Państwa majątku.
    Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w Państwa sprawie nie jest spełniony
    pierwszy warunek z cytowanego wyżej przepisu. Bowiem, skoro Gmina planuje
    nieodpłatnie przekazać na rzecz Wnioskodawcy środki trwałe i w wyniku tego przekazania
    Wnioskodawca stanie się ich właścicielem, to po stronie Wnioskodawcy powstanie
    przychód podatkowy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Nie zmienia tego przedstawiona we własnym stanowisku Wnioskodawcy opinia, że nie
    dojdzie do zmiany przeznaczenia środków trwałych oraz, że Zakład nadal będzie
    wykonywał zadania, co do których został powołany. Oczywiście można by się z Państwem
    zgodzić gdyby Wnioskodawca nadal wykorzystywał ww. środki trwałe na podstawie
    wspomnianej w opisie sprawy uchwały Gminy, która to przekazała Zakładowi środki trwałe
    w trwały zarząd lub używanie.
    W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy nieodpłatne
    przekazanie przez Gminę środków trwałych Zakładowi na własność spowoduje, iż Zakład
    będzie zobowiązany rozpoznać z tego tytułu przychód z nieodpłatnych świadczeń zgodnie
    z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.