Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-776/15/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-23
Teza: w zakresie: - ustalenia, czy Umowy używania Znaków Towarowych będą stanowiły umowy leasingu finansowego, - możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu umowy leasingu, a także części odsetkowej spłacanych rat.
Słowa kluczowe: grupa-podatkowa grupa kapitałowa; leasing; leasing-leasing finansowy; rata; wartość-wartość początkowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 21 grudnia 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 30 grudnia 2015 r.), uzupełnionym 12 lutego 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie:

*   ustalenia, czy Umowy używania Znaków Towarowych będą stanowiły umowy leasingu finansowego,
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu umów leasingu, a także części odsetkowej spłacanych rat

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie:

*   ustalenia, czy Umowy używania Znaków Towarowych będą stanowiły umowy leasingu finansowego,
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu umowy leasingu, a także części odsetkowej spłacanych rat.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

XS.A. działa jako spółka reprezentująca Podatkową Grupę Kapitałową Y („PGK Y” lub „Wnioskodawca”) w zakresie obowiązków wynikających z ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych („UPDOP”) oraz z przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa („Spółka Reprezentująca PGK”).

Zgodnie z art. la ust. 1 i 2 UPDOP, PGK Y została utworzona przez powiązane kapitałowo spółki prawa handlowego:

*   A Sp. z o.o.,
*   X S.A.,
*   B S.A.,
*   C Sp. z o.o.,
*   D Sp. z o.o.,
*   E Sp. z o.o.,
*   F Sp. z o.o. oraz
*   G S.A. („Spółka Dominująca PGK”) posiadającą min. 95% w ww. spółkach („Spółki Zależne PGK”; Spółka Dominująca PGK oraz Spółki Zależne PGK będą dalej zwane łącznie „Spółkami PGK”).

Umowa o utworzeniu PGK Y została zawarta przez Spółkę Dominującą PGK oraz Spółki Zależne PGK w formie aktu notarialnego na okres co najmniej 3 lat podatkowych. Na 3 miesiące przed rozpoczęciem roku podatkowego przyjętego przez PGK Y, Spółka Reprezentująca PGK zgłosiła tę umowę do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, który 5 listopada 2014 r. wydał decyzję o rejestracji umowy o utworzeniu PGK Y i nadał jej numer identyfikacji podatkowej.

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółek PGK jest produkcja, sprzedaż i reklama produktów leczniczych, suplementów diety, wyrobów medycznych i dermokosmetyków („Produkty”). Część Spółek PGK, poprzez oferowanie przez lata działalności Produktów o wysokiej jakości, uzyskała powszechną renomę i rozpoznawalność Produktów na rynku farmaceutycznym („Wybrane Spółki PGK”). W celu zagwarantowania sobie wyłącznego prawa do korzystania z oznaczeń, pod którymi sprzedawane są Produkty, Wybrane Spółki PGK uzyskały prawa ochronne na znaki towarowe („Znaki towarowe”) na terenie Polski jak również za granicą (tj. poprzez rejestrację Znaków towarowych zarówno w procedurze narodowej w postępowaniu przed Urzędem Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej („UPRP”), jak również w ramach Unii Europejskiej jako wspólnotowe Znaki towarowe), a także w innych krajach w procedurze międzynarodowej oraz w procedurze krajowej przewidzianej prawem danego kraju. W przeważającej większości, Znaki towarowe zostały wytworzone przez Wybrane Spółki PGK we własnym zakresie. Jednocześnie, część znaków została nabyta przez Wybrane Spółki PGK od podmiotów trzecich. Znaki towarowe używane są obecnie przez Wybrane Spółki PGK w ich działalności. W większości przypadków, Znaki towarowe nie są wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wybranych Spółek PGK i nie są amortyzowane. Jednakże część Znaków towarowych została wpisana do ewidencji podatkowej i dokonywano od ich wartości odpisów amortyzacyjnych dla celów księgowych oraz podatkowych. Równocześnie, Wnioskodawca wyjaśnia, że dalsze Znaki towarowe są obecnie w trakcie rejestracji (tj. procesu pozyskiwania prawa ochrony). W chwili obecnej, Wybrane Spółki PGK dzielą między sobą faktyczne zarządzaniem Znakami towarowymi („Działalność dotycząca znaków towarowych”). Wnioskodawca zauważa, że jednym z elementów strategii biznesowej Grupy Y jest dalszy rozwój oraz internacjonalizacja prowadzonej działalności, w szczególności ekspansja na nowe rynki zagraniczne. Powyższe wymaga m.in. szczególnie skrupulatnego badania „kandydatów” na Znaki towarowe dla nowych Produktów pod względem ich zdolności rejestracyjnych, konsultacji z rzecznikami patentowymi w wielu krajach, koncentracji nadzoru nad procesem rejestracji nowych Znaków towarowych w Polsce oraz na rynkach zagranicznych.

Jednocześnie, obecne rozproszenie zarządzania znakami towarowymi w ramach Grupy Y:

*   utrudnia pełne wykorzystanie potencjału Grupy Y w ww. zakresie;
*   wpływa negatywnie na efektywność zarządzania Znakami towarowymi Wybranych Spółek PGK, w szczególności w zakresie rejestracji, obsługi oraz ochrony Znaków towarowych.

Powyższe przyczynia się do licznych problemów, których efektem jest wymierna strata ekonomiczna (przykładowo, na przestrzeni ostatnich lat Wybrane Spółki PGK miały problemy z terminowością rejestracji znaków towarowych na Ukrainie). W rezultacie, PGK Y rozważa konsolidację Działalności dotyczącej znaków towarowych, która powinna przyczynić się do jej usprawnienia, a w szczególności do ujednolicenia polityki oraz zwiększenia efektywności realizacji poszczególnych procesów w zakresie zarządzania Znakami towarowymi.

W szczególności, dotychczasowe doświadczenia Grupy Y wskazują, że celowe byłoby powołanie specjalnego podmiotu, który przejąłby na siebie następujące funkcje:

*   w zakresie rejestracji nowych Znaków towarowych - kontrola nad prawidłowością zawierania umów na nabycie majątkowych praw autorskich i wykonywanie praw osobistych do utworów zgłaszanych jako Znaki towarowe (jeśli dotyczy), przygotowywanie dokumentacji na potrzeby rejestracji, współpraca z rzecznikami patentowymi, formalny nadzór nad procesem rejestracji, prowadzenie korespondencji z organami rejestrowymi, występowanie jako Wnioskodawca w postępowaniach rejestracyjnych;
*   w zakresie obsługi Znaków towarowych - monitorowanie terminów wygaśnięcia rejestracji, gromadzenie dokumentacji na potrzeby przedłużenia rejestracji, weryfikacja i złożenie dokumentacji wymaganej do przedłużenia rejestracji;
*   w zakresie ochrony Znaków towarowych - monitorowanie naruszeń Znaków towarowych, raportowanie do Grupy Y o naruszeniach Znaków towarowych, podejmowanie decyzji o ewentualnych pozwach, prowadzenie spraw wynikających z naruszenia praw do Znaków towarowych. Kwestia monitorowania ewentualnych naruszeń prawa wyłącznego uprawnionego ze Znaku towarowego jest szczególnie istotna w świetle zmiany ustawy Prawo własności przemysłowej, wynikającej z zaproponowanej przez Komisją Europejską harmonizacji prawa znaków towarowych państw członkowskich. Zgodnie z ustawą z dnia 11 września 2015r. o zmianie ustawy Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1615), wchodzącą w życie 15 kwietnia 2016 r., URPL przechodzi z dotychczasowego systemu badawczego znaków towarowych na tzw. system sprzeciwowy. System sprzeciwowy pozwoli zgłaszającemu na szybsze uzyskiwanie prawa ochronnego na znak towarowy, o ile zgłoszenie spełnia wszystkie formalno-prawne kryteria oraz nie narusza bezwzględnych przesłanek negatywnych udzielenia prawa ochronnego jednakże po stronie uprawnionego rodzi ryzyko rejestracji znaku towarowego istotnie podobnego do uprzednio zarejestrowanego znaku towarowego. System sprzeciwowi wymagać będzie od Grupy Y ciągłego monitorowania baz danych znaków towarowych zgłaszanych przez inne podmioty pod kątem ewentualnych naruszeń Znaków towarowych, gdyż zgodnie z ww. nowelizacją URPL, będzie zawiadamiał wyłącznie zgłaszającego nowy znak towarowy o podobieństwie do już zarejestrowanych znaków towarowych, a nie uprawnionego o możliwości naruszenia jego prawa.

W opinii Wnioskodawcy, w szczególności w świetle nowelizacji ustawy Prawo własności przemysłowej, powołanie takiego podmiotu pozwoliłoby skupić środki Wybranych Spółek PGK na elementach kluczowych dla prowadzonej przez nią działalności, tj. w szczególności:

*   na rozwoju Produktów chronionych Znakami towarowymi (np. planowaniu i prowadzeniu badań klinicznych, gromadzeniu i weryfikacji związanej z nimi dokumentacji, kontroli jakości Produktów oraz wypełnianiu innych zobowiązań ciążących na Wybranych Spółkach PGK, jako podmiotach odpowiedzialnych w rozumieniu odpowiednich przepisów prawa) oraz
*   na rozwoju samych Znaków towarowych (np. działaniach marketingowych).

W związku z powyższym, w celu poprawienia efektywności oraz usystematyzowania prowadzonej działalności Wybrane Spółki PGK planują przeprowadzić reorganizację swojej działalności i podjąć decyzję o powołaniu, odrębnego wyspecjalizowanego podmiotu (tj. polskiej spółki prawa handlowego - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) zajmującego się zarządzaniem własnością intelektualną, w tym Działalnością dotyczącą znaków towarowych w ramach Grupy Y („Nowa Spółka”), a następnie wniesieniu Znaków towarowych w formie wkładu niepieniężnego, w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część („Aport”) do Nowej Spółki. Nowa Spółka nie będzie członkiem PGK Y. W ramach kroku drugiego, Wybrane Spółki PGK, dokonają wszelkich niezbędnych czynności, aby wniesienie Znaków towarowych do Nowej Spółki było prawnie skuteczne. Wartość Aportu, który Wybrane Spółki PGK planują wnieść do Nowej Spółki, określona zostanie w wartości rynkowej na dzień wniesienia Znaków towarowych. Wybrane Spółki PGK dokonają wniesienia Aportu (wkład niepieniężny w formie wartości niematerialnych i prawnych obejmujących zastrzeżone, tj. objęte prawem ochronnym Znaki towarowe w zamian za nowo wyemitowane udziały w Nowej Spółce, „Udziały”), których sumaryczna wartość nominalna będzie niższa od rynkowej wartości wnoszonych aportem Znaków towarowych. W konsekwencji, przy objęciu Udziałów w podwyższonym kapitale Nowej Spółki powstanie agio - nadwyżka wartości Znaków towarowych będących przedmiotem aportu nad nominalną wartością wydanych Udziałów, która zostanie odniesiona na kapitał zapasowy Nowej Spółki.

Z uwagi na fakt, że w przyszłości Wybrane Spółki PGK mogą zechcieć wykorzystywać Znaki towarowe na potrzeby związane z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, rozważa się również zawarcie z Nową Spółką umowy nienazwanej upoważniającej do używania i pobierania pożytków ze Znaków towarowych („Umowa używania”), umożliwiającej Wybranym Spółkom PGK odpłatne korzystanie ze Znaków towarowych. Wysokość opłat leasingowych dokonywanych przez Wybrane Spółki PGK zostanie ustalona na podstawie wyceny przygotowanej przez niezależny podmiot. Na dzień zawarcia Umowy używania, Znaki towarowe będą nadal zarejestrowane we właściwych urzędach patentowych (np. UPRP). Umowy używania zostaną zawarte na czas określony. Planowany okres trwania Umów to około 5 lat. Dodatkowo Umowy używania będą przewidywać, że odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych od wartości początkowej Znaków towarowych będą dokonywać odpowiednio Wybrane Spółki PGK (tj. poszczególni korzystający). W związku z tym, w okresie obowiązywania Umów użyczenia, Nowa Spółka nie będzie wykazywać otrzymanych Aportem Znaków towarowych w swojej ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych dla celów podatkowych. Umowy używania będą zawierać opcję wykupu Znaków towarowych przez odpowiednie Wybrane Spółki PGK (tj. korzystających) po zakończeniu trwania danej umowy. Suma netto (tj. pomniejszona o należny podatek od towarów i usług) opłat należnych za używanie Znaków towarowych przez okres obowiązywania Umowy używania oraz ceny, po której dana Wybrana Spółka PGK będzie mogła nabyć przedmiot używania (tj. Znaki towarowe) po zakończeniu Umowy używania, odpowiadać będzie co najmniej wartości początkowej Znaków towarowych u konkretnego korzystającego (tj. danej Wybranej Spółki PGK). Wartość początkowa Znaków towarowych zostanie ustalona w wartości ceny netto wykazanej w Umowie używania oraz na fakturach wystawianych przez Nową Spółkę (alternatywnie w wartości, jaką potencjalnie wykazałby finansujący, tj. Nowa Spółka, gdyby to on dokonywał odpisów amortyzacyjnych od Znaków towarowych) i będzie odpowiadać wartości rynkowej Znaków towarowych, ustalonej na podstawie wyceny przygotowanej przez niezależny podmiot (powyższe oznacza, że na wysokość wartości początkowej Znaków Towarowych nie będzie miała wpływu wartość udziałów wyemitowanych przez Nową Spółkę w związku z Aportem). Tak skalkulowana suma opłat nie będzie uwzględniać ewentualnych płatności za dodatkowe świadczenia na rzecz Nowej Spółki, czy kaucji (pozycje te naliczane będą odrębnie). Umowa używania, zgodnie z art. 17f ust. 2 UPDOP, będzie przewidywać również harmonogram spłat z podziałem na cześć kapitałową i odsetkową.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy poszczególne Umowy używania Znaków towarowych zawarte między poszczególnymi Wybranymi Spółkami PGK, a Nową Spółką stanowić będą umowy leasingu finansowego w rozumieniu art. 17a pkt 1 UPDOP, w związku z art. 17f UPDOP i ustalone w Umowach używania opłaty leasingowe w części stanowiącej spłatę wartości początkowej Znaków towarowych, przyjętej u poszczególnych Wybranych Spółek PGK, tj. raty części kapitałowej, nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów odpowiednich Wybranych Spółek PGK (a jednocześnie nie będą stanowiły przychodów podatkowych po stronie Nowej Spółki), natomiast kosztem uzyskania przychodów po stronie poszczególnych Wybranych Spółek PGK będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej Znaków towarowych oraz część odsetkowa spłacanych rat leasingowych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, umowy używania Znaków towarowych zawarte między poszczególnymi Wybranymi Spółkami PGK, a Nową Spółką stanowić będą umowy leasingu finansowego w rozumieniu art. 17a pkt 1 UPDOP, w związku z art. 17f UPDOP i ustalone w Umowach używania opłaty leasingowe w części stanowiącej spłatę wartości początkowej Znaków towarowych, przyjętej u poszczególnych Wybranych Spółek PGK, tj. raty części kapitałowej, nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów odpowiednich Wybranych Spółek PGK (a jednocześnie nie będą stanowiły przychodów podatkowych po stronie Nowej Spółki), natomiast kosztem uzyskania przychodów po stronie poszczególnych Wybranych Spółek PGK będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej Znaków towarowych oraz część odsetkowa spłacanych rat leasingowych.

Zgodnie z art. 17a UPDOP, przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Z powyższej definicji wynika, że za umowę leasingu może zostać uznana również umowa, która nie stanowi umowy nazwanej leasingu w rozumieniu przepisów prawa cywilnego, o ile spełnia ona warunki dla uznania jej za umowę leasingu dla celów podatkowych. Ponadto, przedmiotem leasingu podatkowego mogą być nie tylko środki trwałe, lecz także wartości niematerialne i prawne, jeżeli podlegają one amortyzacji podatkowej.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego celem Umów używania, które poszczególne Wybrane Spółki PGK zamierzają zawrzeć z Nową Spółką, będzie oddanie poszczególnym Wybranym Spółkom PGK na potrzeby prowadzonej przez nie działalności gospodarczej Znaków towarowych przez Nową Spółkę do ich odpłatnego używania i pobierania z nich pożytków przez poszczególne Wybrane Spółki PGK. Przedmiotem umów będą prawa ochronne na znaki towarowe, które będą podlegać amortyzacji podatkowej w Nowej Spółce zgodnie z przepisami UPDOP. Zgodnie bowiem z art. 16b ust. 1 pkt 6 UPDOP, amortyzacji podlegają nabyte wartości niematerialne i prawne stanowiące prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm. dalej: „Ustawa PWP”).

Jak stanowi art. 120 Ustawy PWP, znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne (art. 153 Ustawy PWP). Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy. Prawo ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu (art. 162 ust. 1 Ustawy PWP).

Z powyższego wynika, że nabyty, zarejestrowany (tj. objęty prawem ochronnym) znak towarowy stanowi podlegającą amortyzacji podatkowej wartość niematerialną i prawną. W związku z tym, może on stanowić przedmiot umowy leasingu dla celów podatkowych, co wynika wprost z literalnej wykładni art. 17a pkt 1 UPDOP. Z punktu widzenia przepisów UPDOP, dla zakwalifikowania danej umowy jako umowy leasingu dla celów podatkowych istotne jest, aby przedmiotem leasingu był składnik majątkowy, który zgodnie z obowiązującymi przepisami może podlegać amortyzacji podatkowej. Zatem, a contrario, w ocenie Wnioskodawcy, przedmiotem leasingu nie mogą być jedynie te wartości niematerialne i prawne, które z mocy przepisów UPDOP nie podlegają amortyzacji podatkowej.

Reasumując, w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym przedmiotem umów leasingu finansowego będą podlegające amortyzacji podatkowej prawa ochronne do Znaków towarowych, które zgodnie z przepisami UPDOP, podlegają amortyzacji podatkowej. W konsekwencji, z uwagi na fakt, że zakres Umów używania jest zgodny z zakresem określonym w definicji leasingu w ustawie podatkowej, a ponadto UPDOP dopuszcza leasing znaków towarowych, przedmiotowa Umowy używania zawarta pomiędzy poszczególnymi Wybranymi Spółkami PGK, a Nową Spółką stanowić będą umowy leasingu dla celów podatkowych. Zatem, konsekwencje podatkowe każdej Umowy używania, w szczególności w zakresie możliwości zaliczenia opłat za używanie praw ochronnych do Znaków towarowych do kosztów uzyskania przychodów, należy rozpatrywać na podstawie przepisów UPDOP, dotyczących leasingu.

Zgodnie z art. 17f ust. 1 UPDOP, do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat ustalonych w umowie leasingu, ponoszonych przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1.  umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony,
2.  suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
3.  umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy leasingu dokonuje korzystający.

Jednocześnie, zgodnie z art. 17j ust. 1 UPDOP, w sumie opłat, określonych zgodnie z art. 17f ust. 1 pkt 2 UPDOP, należy uwzględnić cenę, po której korzystający ma prawo nabyć przedmiot umowy po jej zakończeniu. Natomiast, na podstawie art. 17j ust. 2 UPDOP, w sumie opłat nie uwzględnia się w szczególności:

1.  płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one wyodrębnione z opłat leasingowych,
2.  kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez korzystającego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że:

*   Umowy używania zostaną zawarte na czas oznaczony na okres minimum 5 lat – w konsekwencji Umowy używania spełniać będą przesłanki określone przez ustawodawcę w art. 17f ust. 1 pkt 1 UPDOP;
*   przedstawiona w Umowach używania suma netto (tj. pomniejszona o należny podatek od towarów i usług) opłat należnych za używanie Znaków towarowych przez okres obowiązywania Umowy używania oraz ceny, po której poszczególne Wybrane Spółki PGK będą mogły nabyć przedmiot używania po zakończeniu Umowy, odpowiadać będzie co najmniej wartości początkowej Znaków towarowych - w konsekwencji, Umowy używania spełniać będą przesłanki określone przez ustawodawcę w art. 17f ust. 1 pkt 2 oraz z art. 17j ust. 1 UPDOP;
*   tak skalkulowana suma opłat nie będzie uwzględniać ewentualnych płatności za dodatkowe świadczenia na rzecz Nowej Spółki czy kaucji, które ewentualnie naliczane będą odrębnie - w konsekwencji, Umowy używania spełniać będą przesłanki określone przez ustawodawcę w art. 17j ust. 2 UPDOP;
*   zgodnie z zawartymi Umowami używania, odpisów od wartości początkowej Znaków towarowych dokonywać będzie Wnioskodawca - zatem zostanie także spełniony ostatni warunek określony w art. 17f ust. 1 pkt 3 UPDOP, przesądzający o zakwalifikowaniu umowy używania do umowy leasingu finansowego dla celów podatkowych.

Dodatkowo, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 UPDOP, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 UPDOP.

Stosownie do art. 15 ust. 6 UPDOP, kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m UPDOP, z uwzględnieniem art. 16 UPDOP.

W myśl art. 16b ust. 2 pkt 4 UPDOP, amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający - zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Jednocześnie, zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 27 września 2012 r. sygn. IBPBI/2/423-786/12/BG, wyłączenie z przychodów finansującego (kosztów uzyskania przychodów korzystającego) części opłat leasingowych, stanowiących spłatę wartości początkowej przedmiotu leasingu powoduje konieczność podziału opłaty leasingowej na dwie części:

1.  stanowiącą spłatę wartości początkowej (część „kapitałowa”), która jest neutralna z perspektywy podatkowej,
2.  niestanowiącą spłaty wartości początkowej (część „odsetkowa”), która jest odpowiednio przychodem u finansującego (kosztem uzyskania przychodów u korzystającego).

Niezależnie od powyższego, w razie nabycie przez poszczególne Wybrane Spółki PGK przedmiotu używania po zakończeniu Umowy (tj. zapłaty ceny przewidzianej poszczególnymi Umowami używania), przychodem Nowej Spółki będzie cena uiszczona przez Wybrane Spółki PGK. Równocześnie, Nowa Spółka będzie uprawniona do rozpoznania wydatków poniesionych na nabycie Znaków towarowych w kwocie odpowiadającej wartości Udziałów wydanych w zmian za Aport, jako kosztów uzyskania ww. przychodu.

Podsumowując, mając na uwadze powołane przepisy UPDOP, ze względu na fakt, że zostaną spełnione wszystkie warunki określone w UPDOP do uznania każdej z Umów używania za umowę leasingu finansowego dla celów podatkowych, Umowy używania Znaków towarowych zawarte między poszczególnymi Wybranymi Spółkami PGK, a Nową Spółką stanowić będzie umowy leasingu finansowego w rozumieniu art. 17a pkt 1 UPDOP, w związku z art. 17f UPDOP i ustalone w Umowach używania opłaty leasingowe w części stanowiącej spłatę wartości początkowej Znaków towarowych, przyjętej u poszczególnych Wybranych Spółek PGK, tj. raty części kapitałowej, nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy (a jednocześnie nie będą stanowiły przychodów podatkowych po stronie Nowej Spółki), natomiast kosztem uzyskania przychodów po stronie poszczególnych Wybranych Spółek PGK będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej Znaków towarowych oraz część odsetkowa spłacanych rat leasingowych.

Poprawność stanowiska Wnioskodawcy, wyrażonego we wniosku, potwierdzają również interpretacje indywidualne prawa podatkowego. Przykładowo, odpowiadając na pytanie zbliżone do pytania sformułowanego powyżej, w interpretacji z 16 czerwca 2015 r., sygn. IBPBI/2/4510-328/15/MO, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał: W świetle powyższego stanowisko Spółki w zakresie:

*   ustalenia, czy umowa użytkowania praw ochronnych na znaki towarowe będzie stanowiła umowę leasingu finansowego,
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu umowy leasingu, a także części odsetkowej spłacanych rat, należy uznać za prawidłowe.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w analogicznych interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, przykładowo w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 25 sierpnia 2015 r., sygn. IBPB-1-2/4510-154/15/KP;
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 22 grudnia 2014 r., sygn. IBPBI/2/423-1187/14/CZP;
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 27 września 2012 r., sygn. IBPBI/2/423-786/12/BG;
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 17 września 2012 r., sygn. IBPBI/2/423-730/12/PP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób prawnych reguluje rozdział 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej „updop”).

Zgodnie z art. 17a pkt 1 updop, ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.

Stosownie do art. 17f ust. 1 updop, do przychodów finansującego, z zastrzeżeniem ust. 3, i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1.  umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony;
2.  suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio;
3.  umowa zawiera postanowienie, że w podstawowym okresie umowy leasingu:

1.  odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, w przypadku gdy nie jest osobą wymienioną w lit. b, albo
2.  finansujący rezygnuje z dokonywania odpisów amortyzacyjnych, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków spowoduje opodatkowanie umowy na zasadach określonych w art. 17l, chyba że spełniać będzie ona przesłanki określone dla leasingu operacyjnego (art. 17b ust. 1 updop).

W myśl art. 17a pkt 7 updop, ilekroć w rozdziale (4a) jest mowa o spłacie wartości początkowej - rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez finansującego w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 16g, w podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty tej nie koryguje się o kwotę wypłaconą korzystającemu, o której mowa w art. 17d albo art. 17h. Powyższy przepis odsyła zatem w tym zakresie do zasad ogólnych wyrażonych w art. 16g updop.

Wyłączenie z przychodów finansującego (kosztów uzyskania przychodów korzystającego) części opłat leasingowych, stanowiących spłatę wartości początkowej przedmiotu leasingu powoduje konieczność podziału opłaty leasingowej na dwie części:

1.  stanowiącą spłatę wartości początkowej (część „kapitałowa”), która jest neutralna podatkowo oraz
2.  niestanowiącą spłaty wartości początkowej (część „odsetkowa”), która jest odpowiednio przychodem u finansującego i kosztem uzyskania przychodów u korzystającego.

Zgodnie z art. 17j ust. 1 updop, jeżeli w umowie leasingu została określona cena, po której korzystający ma prawo nabyć przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się w sumie opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1 pkt 3 i art. 17f ust. 1 pkt 2.

Przepis art. 17j ust. 2 updop stanowi, że do sumy opłat, o której mowa w ust. 1, nie zalicza się:

1.  płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one wyodrębnione z opłat leasingowych;
2.  podatków, w których obowiązek podatkowy ciąży na finansującym z tytułu własności lub posiadania środków trwałych, będących przedmiotem umowy leasingu, oraz składek na ubezpieczenie tych środków trwałych, jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający będzie ponosił ciężar tych podatków i składek niezależnie od opłat za używanie;
3.  kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez korzystającego.

Kaucji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie zalicza się do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego, o czym stanowi art. 17j ust. 3 updop.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Umowy używania Znaków Towarowych zostaną zawarte na czas określony, a planowany okres trwania umowy to około 5 lat. Dodatkowo Umowy używania będą przewidywać, że odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych od wartości początkowej Znaków towarowych będą dokonywać odpowiednio Wybrane Spółki PGK (tj. poszczególni korzystający). Przedstawiona w Umowach używania suma netto (tj. pomniejszona o należny podatek od towarów i usług) opłat należnych za używanie Znaków towarowych przez okres obowiązywania Umowy używania oraz ceny, po której poszczególne Wybrane Spółki PGK będą mogły nabyć przedmiot używania po zakończeniu Umowy, odpowiadać będzie co najmniej wartości początkowej Znaków towarowych. Wartość początkowa Znaków towarowych zostanie ustalona w wartości ceny netto wykazanej w Umowie używania oraz na fakturach wystawianych przez Nową Spółkę (alternatywnie w wartości, jaką potencjalnie wykazałby finansujący, tj. Nowa Spółka, gdyby to on dokonywał odpisów amortyzacyjnych od Znaków towarowych) i będzie odpowiadać wartości rynkowej Znaków towarowych, ustalonej na podstawie wyceny przygotowanej przez niezależny podmiot. Tak skalkulowana suma opłat nie będzie uwzględniać ewentualnych płatności za dodatkowe świadczenia na rzecz Nowej Spółki, czy kaucji (pozycje te naliczane będą odrębnie). Umowa będzie przewidywać również harmonogram spłat z podziałem na część kapitałową i odsetkową.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że umowa używania praw ochronnych do znaku towarowego będzie spełniać warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1 pkt 1 i 3 updop.

Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Stosownie do art. 15 ust. 6 updop, kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a – 16m, z uwzględnieniem art. 16.

W myśl art. 16b ust. 2 pkt 4 updop, amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający - zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Mając na uwadze powołane przepisy updop, po stronie korzystającego (tj. po stronie poszczególnych Wybranych Spółek PGK) kosztem uzyskania przychodu będą:

*   tzw. odsetkowa część opłaty leasingowej, którą jest część opłaty przewyższająca kwotę stanowiącą spłatę wartości przedmiotu umowy,
*   odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z przepisami updop.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie:

*   ustalenia, czy umowy używania Znaków Towarowych będą stanowiły umowy leasingu finansowego,
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu umów leasingu, a także części odsetkowej spłacanych rat,

należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się że, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.