Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.743.2024.3.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Braku uznania za podstawę opodatkowania dotacji
otrzymanej w ramach realizowanego projektu oraz momentu
powstania obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: dotacja
obowiązek
refundacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dotacje, subwencje i inne dopłaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii uznania za podstawę
    opodatkowania dotacji otrzymanej w ramach realizowanego projektu, określenia adresata
    faktury oraz podstawy opodatkowania na fakturze wystawionej z tytułu realizacji usług
    objętych projektem, momentu powstania obowiązku podatkowego, prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących nabycie towarów i usług służących realizacji projektu.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 lutego 2025 r. (wpływ
    do Organu 20 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej(..)), będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług
    w ramach prowadzonej działalności wykonuje czynności, które są opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług, zwolnione z tego podatku oraz czynności niepodlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wnioskodawca, w dniu 10 kwietnia 2024 r. zawarła porozumienie w sprawie współpracy
    partnerskiej (dalej: Porozumienie) w celu przystąpienia do przygotowania, złożenia a także
    wspólnej realizacji Projektu pn. „....” w ramach Priorytetu 1 Fundusze europejskiej dla
    badań i rozwoju przedsiębiorczości, Działania 1.5 Regionalny ekosystem innowacji,
    program Fundusze Europejskiej (...) (dalej: Projekt).
    Partnerem Wiodącym, zgodnie z Porozumieniem, jest (...), a pozostałymi stronami, poza
    Wnioskodawcą są: (...)
    Partnerzy Projektu posiadają potencjał naukowo – badawczy w zakresie (...), w ramach
    których zaplanowano realizację Projektu. Realizowany Projekt polega na świadczeniu
    innowacyjnych usług dla przedsiębiorców (...). W przypadku (...), tę funkcję będzie pełnić
    istniejące od 2010 roku (...), które posiada wykwalifikowany personel do realizacji zadań w
    Projekcie w postaci doświadczonych brokerów technologii. Personel merytoryczny w
    głównej mierze będzie opierał się na pracownikach naukowych Wnioskodawcy.
    Zadaniem Partnera Wiodącego jest: prowadzenie Punktu Kontaktowego dla
    przedsiębiorców (...).
    Partnerzy odpowiedzialni są za świadczenie proinnowacyjnych usług dla przedsiębiorców
    (...).
    W ramach swoich działań Wnioskodawca zapewni personel Projektu, umożliwiający
    efektywną realizację zadań, tj.: eksperci merytoryczni wewnętrzni (15 os.), specjaliści ds.
    rozwoju (2 os.), brokerzy (6 os.), eksperci zewnętrzni. (...) będzie odpowiedzialne za
    nawiązanie kontaktów z przedsiębiorcami, zainteresowanie ich udziałem w projekcie,
    sprawdzenie możliwości wzięcia udziału w projekcie (status prawny, limit pomocy de
    minimis), bieżące kontakty z przedsiębiorcami, podpisanie umowy, wystawienie
    zaświadczenia de minimis, dobór odpowiednich ekspertów do realizacji usługi dla

    konkretnego przedsiębiorcy, realizację usługi przez personel (...), ekspertów
    wewnętrznych i ekspertów zewnętrznych oraz opracowanie dokumentów z
    przeprowadzonej usługi i obsługę finansową. Zgodnie ze wspomnianym wcześniej
    Porozumieniem każda ze stron porozumienia deklaruje gotowość wniesienia wkładu
    własnego w wysokości 5% wydatków kwalifikowanych w zakresie realizowanych zadań.
    Dotacja na realizację Projektu będzie wypłacana Wnioskodawcy po wykonaniu czynności
    na rzecz ostatecznego beneficjenta na podstawie zestawienia przedstawionego przez
    Wnioskodawcę.
    Środki finansowe przekazywane Wnioskodawcy przez Partnera Wiodącego stanowią
    finansowanie poniesionych kosztów w związku z wykonaniem zadań dla ostatecznych
    beneficjentów, określonych w Porozumieniu oraz wynikających z wniosku o
    dofinansowanie Projektu. Wnioskodawca realizuje zadania zgodnie z budżetem,
    wskazującym koszty niezbędne do realizacji Projektu.
    Otrzymana dotacja będzie stanowiła refundację za poniesione koszty za usługi
    świadczone w trakcie realizacji Projektu. W ramach Projektu wystąpią świadczenia na
    rzecz zindywidualizowanych beneficjentów ostatecznych (przedsiębiorców
    uczestniczących w Projekcie). Wnioskodawca nie otrzyma wynagrodzenia z tego tytułu a
    jedynie zwrot poniesionych kosztów w ramach dotacji otrzymanej od Partnera Wiodącego.
    Wnioskodawca nie ma żadnej zawartej z Partnerem Wiodącym umowy na płatność
    wynagrodzenia w związku z czynnościami wykonywanymi na rzecz podmiotu trzeciego
    (ostatecznego beneficjenta). Relacje umowne i faktyczne zostały opisane powyżej niemniej
    jednak nie dotyczą one porozumienia w zakresie zobowiązania Partnera Wiodącego do
    zapłaty wynagrodzenia za podmiot trzeci.
    Właścicielem efektów Projektu będą jego beneficjenci ostateczni (przedsiębiorcy
    uczestniczący w projekcie). Prawa do efektów świadczonych przez Wnioskodawcę działań
    zostają przeniesione na rzecz poszczególnych przedsiębiorców przy czym świadczenie to
    będzie finansowane ze środków dotacji jaką otrzyma bezpośrednio Wnioskodawca od
    Partnera Wiodącego.
    Możliwe jest ewentualnie otrzymanie środków bezpośrednio od ostatecznego
    beneficjenta, przy czym w tym wypadku finansowanie to nie może przekroczyć 23%
    wartości kosztów i miałoby na celu jedynie sfinansowanie poniesionego przez
    Wnioskodawcy kosztu podatku od towarów i usług jeśli uznać, z czym Wnioskodawca się
    nie zgadza, że otrzymana dotacja stanowi podstawę opodatkowania VAT. Jak wspomniano
    powyżej kwota dofinansowania stanowi tylko i wyłącznie koszty, które będą przeznaczone
    na realizację zadań zaplanowanych w Projekcie i osiągnięcie jego celów, w związku z tym
    nie obejmuje ewentualnej kwoty podatku należnego. Oznacza to, że w przypadku uznania
    kwoty dofinansowania za wynagrodzenie opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
    kwota dofinansowania nie pokrywa całości kosztów Wnioskodawcy (tj. podatku VAT
    należnego).
    W tym stanie rzeczy Wnioskodawca, aby pokryć wynagrodzenie w części podatku
    należnego, zobowiązana będzie tą kwotą obciążać ostatecznego beneficjenta. W takim
    przypadku w momencie podpisania umowy beneficjent ostateczny dokona zapłaty części
    wynagrodzenia w wysokości kwoty VAT, którą Wnioskodawca będzie zobowiązana
    odprowadzić jako podatek należny.
    Na otrzymaną kwotę Wnioskodawca wystawi fakturę VAT traktując wspomnianą kwotę
    jako kwotę brutto i wyliczając podatek metodą „w stu”. Następnie po otrzymaniu kwoty
    dotacji Wnioskodawca wystawi fakturę VAT na otrzymaną kwotę dotacji traktując
    wspomnianą kwotę jako kwotę brutto i wyliczając podatek metodą „w stu”.
    W obu przypadkach faktura zostanie wystawiona nie później niż 15 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu otrzymania wpłaty (uwzględniając kasowy moment powstania
    obowiązku podatkowego). W zakresie obu faktur jako nabywca wskazany będzie
    ostateczny beneficjent.

    W przypadku, gdy przed otrzymaniem dotacji Wnioskodawca faktycznie wykona wszystkie
    czynności na rzecz beneficjenta ostatecznego faktura zostanie wystawiona nie później niż
    15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostaną wykonane wszystkie
    czynności na rzecz beneficjenta rzeczywistego w oparciu o obowiązek podatkowy
    powstały w dacie zakończenia wykonywania czynności.
    Niemniej jednak zdaniem Wnioskodawcy otrzymana kwota dotacji nie stanowi podstawy
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a co za tym idzie nie będzie konieczności
    obciążania ostatecznego beneficjenta dodatkową kwotą, bowiem kwota dotacji pokryje w
    całości ponoszone przez Wnioskodawcy koszty.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że:
    Umowa na świadczenie usług będzie podpisywana pomiędzy Wnioskodawcą (z definicji
    umowy: „Zleceniobiorca”), a przedsiębiorcą ( z definicji umowy: „Zleceniodawca”).
    Przedmiot umowy zostanie sformułowany następująco:
    Zleceniodawca zleca, a Zleceniobiorca przyjmuje zlecenie świadczenia usług
    proinnowacyjnych polegających na: (do wyboru – w zależności od potrzeby przedsiębiorcy)
    - przeprowadzeniu audytu technologicznego wstępnego, lub - przeprowadzeniu audytu
      technologicznego pogłębionego, lub
    - świadczeniu usług specjalistycznego doradztwa ukierunkowanego na transfer wiedzy, lub
    - świadczeniu usługi szkoleniowej dotyczącej podnoszenia kompetencji i umiejętności kadr
      przedsiębiorstw niezbędnych w procesach transformacji przedsiębiorstw.
    Warunki zaproponowane w umowie będą tożsame dla wszystkich przedsiębiorców. Treść
    umowy będzie różnić się rodzajem wykonywanej usługi (audyt/doradztwo/szkolenie) oraz
    jej terminem realizacji i zakresem, a co za tym idzie wysokością wynagrodzenia.
    Umowy z przedsiębiorcami przewidują możliwość wypowiedzenia jej przez którąkolwiek
    ze stron z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem na
    koniec miesiąca kalendarzowego. W okresie wypowiedzenia Wnioskodawca
    (Zleceniobiorca) nie jest zobowiązany do kontynuowania prac w celu realizacji przedmiotu
    umowy zgodnie z umową.
    Dodatkowo, zapisy umowy uwzględniają możliwość wypowiedzenia jej, przez każdą ze
    stron, ze skutkiem natychmiastowym. Takie wypowiedzenie może nastąpić w przypadku
    istotnego naruszenia umowy przez drugą stronę, lecz wyłącznie w przypadku, gdy takie
    naruszenie nie zostanie naprawione przez stronę dopuszczającą się naruszenia w
    terminie wskazanym przez stronę w wezwaniu doręczonym stronie naruszającej. Za
    istotne naruszenia umowy, uważa się w szczególności:
    - naruszenie przez stronę zobowiązania do zachowania poufności określonego w umowie,
    - działanie strony na szkodę drugiej strony lub rażące naruszenie przez stronę obowiązku
    współpracy.
    Wnioskodawca będzie świadczył usługi na rzecz przedsiębiorców w następujących
    formach:
    a) przeprowadzenie audytu technologicznego:
  - wstępnego, obejmującego ogólną sytuację przedsiębiorstwa, sytuację branży/rynków, w
    których przedsiębiorstwo działa, trendy w obszarze technologii, w których pracuje
    przedsiębiorstwo, potencjał do absorbcji i skutecznego wykorzystania udzielonej pomocy,
  - pogłębionego, zawierającego ocenę potencjału i otoczenia funkcjonowania przedsiębiorcy,
    plan rozwoju przedsiębiorcy na podstawie nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań,
    b) doradztwo ukierunkowane na transfer wiedzy, w zakresie:
      - przygotowania projektów badawczo-rozwojowych, obejmujące m.in.: analizę
        koncepcji projektu B+R pod kątem jego potencjału innowacyjnego i biznesowego,
        zasobów niezbędnych do przeprowadzenia projektu oraz ryzyk związanych z jego
        realizacją, ocenę potencjału projektu B+R pod kątem możliwości uzyskania

        dofinansowania ze środków zewnętrznych np. funduszy europejskich wraz z
        rekomendacjami służącymi jego weryfikacji w celu zwiększenia szans na uzyskanie
        dofinansowania, wsparcie doradcze w zakresie właściwego przygotowania i
        zarządzania projektami B+R a także wprowadzaniem innowacyjnych rozwiązań na
        rynek (m.in. aspekty przedwdrożeniowe: prawne, regulacyjne, biznesowe,
        marketingowe),
      - absorpcji innowacji, związanej z wdrażaniem w działalności przedsiębiorstw innowacji
        produktowych oraz innowacji w procesach biznesowych,
      - cyfrowej transformacji, związane z wprowadzaniem do działalności przedsiębiorstwa
        nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań cyfrowych,
      - zielonej transformacji, związane z wprowadzaniem do działalności przedsiębiorstwa
        nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań m.in. w zakresie gospodarki o obiegu
        zamkniętym oraz gospodarki niskoemisyjnej (w tym w zakresie 3)
      - efektywności energetycznej, analiz związanych ze śladem węglowym, śladem
        środowiskowym),
      - wdrażania przez przedsiębiorstwa celów zrównoważonego rozwoju, obejmującego
        rozwiązania związane z ochroną środowiska, kwestiami społecznymi oraz ładem
        korporacyjnym,
    c) świadczeniu usług szkoleniowych dotyczących podnoszenia kompetencji i umiejętności
    kadr przedsiębiorstw niezbędnych w procesach transformacji przedsiębiorstw w
    kierunku rozwijania działalności innowacyjnej oraz transformacji cyfrowej i zielonej
    (crossfinancing).
    Podstawą do rozliczenia się z realizacji wskazanych powyżej usług, będzie:
      a) w przypadku audytu technologicznego wstępnego lub pogłębionego - raport
        zawierający wykonaną usługę,
      b) w przypadku usługi specjalistycznego doradztwa - karta usługi doradczej,
      c) w przypadku usługi przeprowadzenia szkolenia - lista obecności potwierdzająca
        liczbę uczestników szkolenia.
    W ramach Porozumienia zawartego z Partnerem Wiodącym oraz pozostałymi Partnerami,
    Wnioskodawca zachowuje pełną odrębność i samodzielność w działaniach związanych ze
    świadczeniem usług na rzecz przedsiębiorców. Te kwestie sprecyzowane są również w
    Porozumieniu w sprawie współpracy partnerskiej z dnia 10 kwietnia 2024 r., gdzie w §7
    ust. 1 wskazano odpowiedzialność stron tj. „Każda ze Stron umowy ponosi wyłączną
    odpowiedzialność za wszystkie działania lub zaniechania związane z realizacją
    powierzonych im zadań wobec osób trzecich, w tym odpowiedzialność za straty przez nie
    poniesione w związku z realizacją tych zadań”.
    Zgodnie z zapisami zawartego Porozumienia (§9), każdy z Partnerów Projektu (w tym
    Wnioskodawca), jest zobligowany do zwrotu całości lub części kwoty dofinansowania
    Projektu ze względu na nieprawidłowości w jego realizacji wraz z naliczonymi odsetkami.
    Nieprawidłowości te, mogą być związane z wykorzystaniem środków niezgodnie z ich
    przeznaczeniem, czy też w przypadku wykorzystania ich z naruszeniem procedur np.
    prawa zamówień publicznych czy też niezgodnie z Wytycznymi dotyczącymi
    kwalifikowalności wydatków na lata 2021 – 2027, SZOP.
    Zgodnie z założeniami Projektu, Partner Wiodący (...) ma możliwość oceny realizacji
    Projektu w drodze monitoringu, którego celem jest systematyczna obserwacja procesu
    wdrażania Projektu i postęp prac w ramach poszczególnych zadań oraz poziomu
    osiągnięcia założonych we wniosku o dofinansowanie celów i wskaźników. Wskaźnikami
    Projektu są m. in. liczba przedsiębiorstw dla których zostały zrealizowane usługi i liczba
    pracowników, którzy byli uczestnikami szkoleń. Zatem Wnioskodawca ponosi
    odpowiedzialność wobec Partnera Wiodącego, za należyte wykonanie zadań określonych
    w Projekcie oraz za realizację usług, które stanowią wskaźnik w Projekcie. W przypadku
    braku zrealizowanych usług lub ich nieprawidłowego wykonania, Wnioskodawca może nie
    otrzymać refundacji poniesionych wydatków w ramach Projektu.

    Dodatkowo Wnioskodawca ponosi wyłączną odpowiedzialność wobec osób trzecich za
    szkody powstałe w związku z realizacją powierzonych zadań w ramach Projektu. W tym,
    wobec przedsiębiorców w przypadku nienależytego wykonania świadczonej usługi audytu
    /doradztwa/szkolenia lub niewykonania jej w wyznaczonym w umowie terminie. Wszelkie
    nieprawidłowości mogą zostać wskazane w protokole zdawczo – odbiorczym z realizacji
    usługi. Protokół z każdej usług będzie miał formę określoną w Ad. 4. Wnioskodawca
    natomiast, nie będzie ponosił odpowiedzialności za wdrożenie rekomendacji powstałych
    w ramach realizowanych usług.
    Wnioskodawca planuje wdrożenie do stałej oferty świadczenie odpłatnych usług
    określonych w projekcie ale dopiero po jego zakończeniu. Specyfika Projektu nie daje
    możliwości wykorzystania wytworzonych materiałów w trakcie trwania Projektu do
    późniejszych działań.
    Wszystkie płatności związane z realizacją Projektu, pomiędzy Wnioskodawcą a Partnerem
    Wiodącym będą dokonywane za pośrednictwem wyodrębnionego dla Projektu rachunku
    bankowego. Środki dla Wnioskodawcy od Partnera Wiodącego będą przekazywane w
    transzach wynikających z uzgodnionego harmonogramu zrealizowanych wydatków, po
    zakończonym okresie rozliczeniowym tj. po każdym kwartale. Wysokość transzy będzie
    zawsze dostosowana do zrealizowanych usług na rzecz przedsiębiorców i wysokości
    wystawianych zaświadczeń de minimis. Z kolei transfer całości środków finansowych
    otrzymanych w ramach Projektu na rzecz ostatecznych odbiorców (przedsiębiorców)
    zostanie zrealizowane w postaci zaświadczeń de minimis.
    Wnioskodawca będzie dokonywał zakupu towarów i usług samodzielnie w zakresie
    wyłącznie swojej części budżetu.
    Wnioskodawca jest wskazany samodzielnie jako „Nabywca” na fakturach, dotyczących
    realizacji zadań przypadających Wnioskodawcy w Projekcie.
    Realizacja przedmiotu projektu uzależniona jest całkowicie od otrzymania dofinansowania.
    W przypadku braku otrzymanego dofinansowania na realizację projektu, usługi
    zaplanowane w ramach projektu nie byłyby świadczone dla przedsiębiorców.
    Wnioskodawca zobligowany jest do sporządzania trzymiesięcznych zestawień
    poniesionych wydatków (na podstawie dokumentów tj. list płac, ewidencji czasu pracy
    personelu projektu, faktur, delegacji) do wysokości udzielonej pomocy de minimis.
    Zestawienie sporządzane jest każdorazowo na podstawie faktycznie zaksięgowanych i
    zapłaconych dokumentów księgowych oraz składane wraz z dokumentacją do Partnera
    Wiodącego w wersji elektronicznej na adres e-mail co kwartał w terminie do 3 dni
    roboczych od miesiąca, za który składane jest rozliczenie. Dokumenty te, podlegają
    wstępnej weryfikacji przez Partnera Wiodącego, który informuje Partnera o ich
    poprawności lub konieczności wprowadzenia korekt i uzupełnień. Po zatwierdzeniu
    dokumentów od każdego z Członków Konsorcjum, Partner Wiodący składa wspólny
    wniosek o płatność do Instytucji Pośredniczącej (...), celem otrzymania środków na
    dofinansowanie Projektu. Po zatwierdzeniu wniosku o płatność przez Instytucję
    Pośredniczącą, Partner Wiodący otrzymuje środki z (...), które następnie przekazuje
    Wnioskodawcy na wyodrębniony rachunek bankowy, na finansowanie kosztów realizacji
    zadań w projekcie w formie refundacji poniesionych kosztów.
    W przypadku uznania, że kwota stanowiąca dofinansowanie w formie refundacji kosztów
    kwalifikowanych Projektu, przekazana Wnioskodawcy przez Partnera Wiodącego w
    związku z realizacją Projektu nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług dokonywane zakupu będą związane wyłącznie z czynnościami
    niepodlegającymi opodatkowaniu VAT.
    W przypadku uznania, że kwota stanowiąca dofinansowanie w formie refundacji kosztów
    kwalifikowanych Projektu, przekazana Wnioskodawcy przez Partnera Wiodącego w
    związku z realizacją Projektu stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i

    usług, zakupy towarów i usług będą wykorzystywane wyłącznie do czynności dających
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego (tj. wyłącznie czynnościami
    opodatkowanymi VAT, które nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania). Tym samym
    uzupełniając stanowisko własne dotyczące pytanie nr 5 dokonywane zakupu będą
    związane wyłącznie do czynności opodatkowanych.
    Wydatki ponoszone w ramach realizacji Projektu będą udokumentowane fakturami
    wystawianymi wyłącznie na Wnioskodawcę.n

## Pytanie

1. Czy kwota stanowiąca dofinansowanie w formie refundacji kosztów kwalifikowanych
    Projektu, przekazana Wnioskodawcy przez Partnera Wiodącego w związku z realizacją
    Projektu stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
    2. W przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie nr 1, że kwota dofinansowania stanowi
    podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, kto jest odbiorcą świadczenia
    stanowiącego przedmiot opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na rzecz
    którego należałoby wystawić fakturę potwierdzającą wykonanie świadczenia oraz w jaki
    sposób określić należy podstawę opodatkowania na takiej fakturze?
    3. W przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie nr 1, że kwota dofinansowania stanowi
    podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, kiedy po stronie
    Wnioskodawcy powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług?
    4. W przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie nr 1, że kwota dofinansowania stanowi
    podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług czy Wnioskodawcy będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i świadczenie
    usług służących realizacji Projektu zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004
    r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy kwota stanowiąca dofinansowanie w formie refundacji kosztów
    kwalifikowanych Projektu, przekazana Wnioskodawcy przez Partnera Wiodącego w
    związku z realizacją Projektu nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju. Przez dostawę towarów, na podstawie art. 7 ust. 1 tej ustawy, rozumieć
    należy przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. przez świadczenie usług
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7.
    Kwestię podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług reguluje art. 29a ust. 1
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Zgodnie z tym przepisem podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    „mającymi bezpośredni wpływ na cenę” towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.

    Przytoczony przepis ustawy z dnia 11 marca 2004 r. stanowi implementację do krajowego
    porządku prawnego art. 73 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym podstawą
    opodatkowania jest w odniesieniu do dostaw towarów i usług innych niż wymienione w
    art. 74-77, wszystko co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca
    otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy
    lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej
    dostawy lub świadczenia. Kluczowe dla analizowanego zagadnienia jest pojęcie dotacji
    „które mają bezpośredni wpływ na cenę” towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika. W tym celu, poza wykładnią językową należy odwołać się do orzecznictwa
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zagadnienie to było analizowane w wyrokach w sprawach C- 184/00 (Office de produits
    wallons ASBF przeciwko Państwu Belgijskiemu) oraz C-381/01 (Komisja Wspólnot
    Europejskich przeciwko Republice Włoskiej). W pierwszym ze wspomnianych orzeczeń
    Trybunał wywiódł, że dotacje operacyjne na pokrycie części kosztów prowadzenia
    działalności niemal zawsze mają wpływ na kalkulowaną na bazie kosztów cenę towarów i
    usług dostarczanych (świadczonych) przez podmiot dotowany. W takim zakresie, w jakim
    oferuje on określone towary lub usługi, może on zazwyczaj oferować je po cenach, których
    nie byłby w stanie zaproponować, gdyby musiał jednocześnie pokryć swoje koszty i
    osiągnąć zysk. Jednakże sam fakt, że dotacja może mieć wpływ na cenę towarów lub usług
    dostarczanych lub świadczonych przez podmiot dotowany nie wystarcza, by dotacja ta
    podlegała opodatkowaniu. Aby dotacja była bezpośrednio powiązana z ceną takich
    dostaw konieczne jest także, by była ona wypłacana danemu podmiotowi bezpośrednio w
    celu umożliwienia mu dostarczania określonych towarów lub świadczenia określonych
    usług. Jedynie w tym przypadku dotację należy uznać za wynagrodzenie za dostawę
    towarów lub świadczenie usług, a w konsekwencji za podlegającą opodatkowaniu. Dalej
    Trybunał wywodził, że nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny
    została ustalona. Wystarczy, by możliwe było jej ustalenie. Cena, jaką płaci nabywca, musi
    być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej
    sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalania ceny,
    jakiej żąda ten ostatni.
    Należy obiektywnie zbadać czy fakt, że dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub
    świadczącemu, pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż
    musiałby on żądać w braku tej dotacji. Trybunał zauważył, że w świetle faktu, iż beneficjent
    wykonuje szereg czynności należy zweryfikować, czy każda z tych czynności daje podstawę
    do konkretnej i identyfikowalnej płatności, czy też dotacja jest wypłacana globalnie na
    pokrycie ogólnych kosztów działalności. W każdym razie, jedynie część dotacji
    identyfikowalna jako wynagrodzenie za dostawę podlegającą opodatkowaniu może
    podlegać VAT.
    W drugim ze wspomnianych orzeczeń Trybunał Sprawiedliwości uznał, że w celu
    bezpośredniego związania dotacji z ceną określonej transakcji powinna ona być przede
    wszystkim przyznawana konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu po to, by
    dostarczał on określonego towaru lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w tym
    przypadku subwencja może być uznana za świadczenie wzajemne względem dostawy
    towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym podlegać opodatkowaniu. Zdaniem
    Trybunału należy zbadać, czy nabywcy towarów lub usługobiorcy czerpią zysk z subwencji
    przyznanej jej beneficjentowi. Niezbędne jest również, by cena, którą ma zapłacić nabywca
    lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w stosunku
    odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    która stanowiłaby zatem element determinujący ceny, jakiej ten ostatni żąda.
    Należy zatem zbadać, czy okoliczność, że subwencja jest przyznawana sprzedawcy lub
    świadczącemu usługi, pozwala mu obiektywnie na sprzedaż towarów lub świadczenie
    usług po cenie niższej od tej, której by żądał, gdyby nie otrzymał subwencji. Powinno być w

    każdym razie możliwe zidentyfikowanie świadczenia wzajemnego, które stanowi
    subwencja. Nie ulega wątpliwości, że dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle
    przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy
    publicznych w interesie ogólnym. W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych
    do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też
    stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich
    ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym
    ostatnim przypadku podlegają one opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Warunkiem opodatkowania jest to, aby istniał bezpośredni związek między usługami
    podatnika a otrzymywanymi dotacjami. Jednakże sam zatem fakt, że dotacja wpływa na
    ostateczną cenę świadczenia, nie ma znaczenia dla uznania, czy powinno ono zwiększać
    podstawę opodatkowania VAT. W praktyce bowiem praktycznie w każdym przypadku
    dofinansowanie działalności podatnika wpływa w pewien sposób na poziom stosowanych
    prze niego cen.
    Należy zauważyć, że w przedmiotowym przypadku dotacja jest przyznawana w określonej
    kwocie bez związku z jakąkolwiek ceną świadczenia. Co więcej, jak wskazano w stanie
    faktycznym przy założeniu, że dotacja nie stanowi podstawy opodatkowania (jak wywodzi
    Wnioskodawca) w ogóle nie wystąpi „cena” bowiem Wnioskodawca w związku z
    wykonywanymi czynnościami otrzyma jedynie dotację od Partnera Wiodącego na pokrycie
    kosztów czynności, a ostateczny beneficjent nie dokonuje żadnej płatności w tym zakresie.
    Brak ceny powoduje jednocześnie, że nie może zostać spełniony warunek bezpośredniej
    dopłaty do ceny, skora „cena” nie występuje.
    Na powyższą kwestię jednoznacznie wskazuje się w orzeczeniach sądów
    administracyjnych. Przykładowo w prawomocnym wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 2 lipca 2020 r. I FSK 1600/19: „Konkludując, należy stwierdzić, że
    otrzymanego przez skarżącą dofinansowania, które jest przeznaczone na pokrycie
    wydatków (kosztów) związanych z realizacją projektu, a w jego ramach na wykonanie
    określonych usług, za które uczestnik projektu nie musi już ponosić żadnych kosztów, nie
    można uznać za mające bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych w ramach tego
    projektu.”). Tak też orzekł WSA w Białymstoku w prawomocnym wyroku z dnia 28 lipca
    2021 r. sygn. I SA/Bk 283/21: „Podsumowując, sąd stwierdza, że otrzymanego przez PPŁ
    dofinansowania, które jest przeznaczone na pokrycie wydatków (kosztów) związanych z
    realizacją Projektu, a w jego ramach na wykonanie określonych usług, za które uczestnik
    projektu nie musi już ponosić żadnych kosztów, nie można uznać za mające bezpośredni
    wpływ na cenę usług świadczonych w ramach tego projektu.”.
    Podobnie WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 12 marca 2024 r. I SA/Gd 19/24 Dotacja
    otrzymywana przez Wnioskodawcę ma oparcie w kalkulacji kosztowej (szacowanych
    kosztach, które będą poniesione przez Wnioskodawcę), a nie jakimkolwiek cennikiem lub
    wynagrodzeniem, które Wnioskodawca ustaliłaby dla tego typu świadczeń. Nie mamy tutaj
    zatem do czynienia z usługą, którą Wnioskodawca wykonuje, a związku z otrzymaniem
    dotacji usługa taka ma niższe wynagrodzenie. W tym wypadku Wnioskodawca nie
    otrzymuje wynagrodzenia, a jedynie dotację do kosztów realizacji Projektu i jednocześnie
    nie występuje w tym wypadku „cena” brak jest bowiem czynności, z którą związana jest
    odpłatność. Tak więc Wnioskodawca wykonuje czynności na rzecz beneficjenta
    ostatecznego, a otrzymana kwota pieniężna ma jedynie pokryć poniesione, koszty, nie
    stanowiąc wynagrodzenia za świadczone usługi. Powyższe argumenty, w świetle
    przedstawionego stanu prawnego oraz orzecznictwa TSUE, prowadzą do wniosku, że w
    analizowanym przypadku nie mamy do czynienia z wypełnieniem normy prawnej art. 29a
    ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., a co za tym idzie dotacja nie powinna stanowić
    podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Poniższe stanowisko własne w zakresie pytań 2-4 dotyczy sytuacji uznania dotacji za
    stanowiącej podstawę opodatkowania i Wnioskodawca stanowisko to prezentuje z
    ostrożności podatkowej.

    Ad. 2
    W przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie nr 1, że kwota dofinansowania stanowi
    podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zdaniem Wnioskodawcy
    odbiorcą świadczenia jest ostateczny beneficjent i to na ten podmiot należy wystawić
    fakturę.
    Kwota na fakturze winna opiewać na kwotę otrzymanej dotacji powiększonej o część
    odpłatności opłacaną przez ostatecznego beneficjenta – wskazane kwoty będą stanowić
    kwotę brutto wynagrodzenia, w ramach której kwota podatku należnego winna być
    wyliczona metodą „w stu”. Z przedstawionego stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że
    istotą działania Wnioskodawcy jest wykonanie świadczenia na rzecz ostatecznego
    beneficjenta. Partner Wiodący jest jedynie podmiotem, który na podstawie zawartej
    umowy przekazuje świadczenie pieniężne na rzecz Wnioskodawcy. Nie jest jednak
    beneficjentem działań Wnioskodawcy, nie odnosi żadnej korzyści z tytułu działania
    Wnioskodawcy jak również Strony (tj. Wnioskodawcę i Partnera Wiodącego) nie łączy
    żaden stosunek zobowiązaniowy polegający na świadczeniu usług za wynagrodzeniem w
    ramach realizacji programu – taki stosunek zobowiązaniowy łączy Wnioskodawcę z
    Partnerem Wiodącym.
    Ad. 3
    W przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie nr 1, że kwota dofinansowania stanowi
    podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zdaniem Wnioskodawcy
    obowiązek podatkowy powstaje w dacie otrzymania każdej transzy płatności (odpłatności
    wnoszonej przez klienta lub dotacji) chyba, że wcześniej faktycznie została wykonana
    usługa na rzecz beneficjenta ostatecznego (w takim wypadku obowiązek podatkowy
    powstaje w dacie wykonania czynności na rzecz beneficjenta rzeczywistego w pozostałej
    kwocie należnej Wnioskodawcy).
    Zgodnie z ogólną zasadą, zawartą w art. 19a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
    usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1 tej ustawy.
    Moment powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług w przypadku
    otrzymania dotacji, subwencji oraz innych dopłat stanowi wyjątek od ogólnej reguły i
    został uregulowany w art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
    Zgodnie z tym przepisem obowiązek podatkowy powstaje w momencie otrzymania całości
    lub części dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w
    art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Odnosząc powyższe regulacje do
    przedstawionego stanu faktycznego należy podkreślić, iż obowiązek podatkowy powstanie
    w dacie otrzymania odpłatności, a jeśli wcześniej zostanie wykonana czynność
    opodatkowana wówczas obowiązek podatkowy powstaje w dacie wykonania czynności do
    części odpłatności, która nie została uprzednio opodatkowana na zasadzie kasowej w
    związku z jej otrzymaniem.
    Ad. 4.
    W przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie nr 1, że kwota dofinansowania stanowi
    podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zdaniem Wnioskodawcy będzie
    jej przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją
    Projektu.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatnikami tego podatku są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności.

    Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że
    Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie czynności innych
    niż związane z wykonywaną działalnością organu władzy publicznej. Co więcej
    Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W tym stanie rzeczy należy uznać, że wszelkie wydatki związane z realizacją Projektu, w
    ramach którego otrzymana dotacja będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług (podobnie jak ewentualna odpłatność ponoszona przez ostatecznego
    beneficjenta) będą bezpośrednio związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę
    działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, a jednocześnie
    Wnioskodawca nie będzie działać w tym zakresie w charakterze organu władzy publicznej.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., w zakresie, w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jak wskazano w stanie faktycznym Wnioskodawca przy założeniu, że otrzymana dotacja
    stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług będzie ponosiła
    wyodrębnione koszty, które w całości będą służyły wykonywaniu czynności
    opodatkowanych na rzecz ostatecznego beneficjenta.
    Jednocześnie nie wystąpią w tym przypadku koszty, które związane są z działalnością
    dającą pełne prawo do odliczenia VAT oraz działalnością, która tego prawa nie daje
    (działalność niepodlegająca opodatkowaniu i zwolniona z opodatkowania). W tym stanie
    rzeczy spełnione zostaną warunki określone w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. przyznające Wnioskodawcy prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    wydatków ponoszonych w związku z wykonywanie czynności na rzecz ostatecznego
    beneficjenta, które to czynności w całości będą opodatkowane VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że przedmiotowym stanie faktycznym nie zachodzą negatywne
    przesłanki odliczenia podatku naliczonego określone w art. 88 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. – czyli wydatki związane z realizacją Projektu nie są związane z okolicznościami, w
    zakresie których ustawodawca wyłączył prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Co również istotne w przedmiotowym przypadku nie zachodzą przesłanki
    proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego określone w art. 86 ust. 2a ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. oraz w art. 90 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. bowiem
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować dokonane zakupy wyłącznie do sprzedaży
    opodatkowanej w ramach realizacji Projektu. Mając powyższe na względzie, w ocenie
    Wnioskodawcy spełnione są wszystkie warunki do pełnego odliczenia podatku
    naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

    - nieprawidłowe w zakresie braku uznania za podstawę opodatkowania dotacji otrzymanej
    w ramach realizowanego projektu (pytanie nr 1) oraz momentu powstania obowiązku
    podatkowego (pytanie nr 3),
    - prawidłowe w zakresie określenia adresata faktury oraz podstawy opodatkowania na
    fakturze wystawionej z tytułu realizacji usług objętych projektem (pytanie nr 2) oraz
    prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących realizacji
    projektu (pytanie nr 4).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde
    działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może
    zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy.
    Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
    (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
    (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w
    art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w Dyrektywie 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1, ze zm.), zwanej dalej dyrektywą. Uszczegółowieniem
    zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w dyrektywie są wyroki
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    TSUE w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen–NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że:
      „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
      transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie.
      Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez
      bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym
      świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob. wyrok z dnia 29 października
      2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb. Orz. s. I 10605, pkt 43).
      W tym świetle świadczenie usługi następuje »odpłatnie« w rozumieniu art. 2 pkt 1
      szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
      usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
      wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez
      usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
      usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG–Kraftfahrzeuge–Factoring, pkt 47). Zgodnie
      z utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w
      rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między
      wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r.
      w sprawie C-40/09 Astra Zeneca UK, Zb. Orz. s. 1 7505, pkt 27 i przytoczone
      orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko Ministre
    de l’Économie et des Finances Trybunał wskazał, że
      „(...) aby świadczenie usług mogło być uznane za „odpłatne” w rozumieniu tej
      dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie wzajemne za taką usługę było
      uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie wzajemne może pochodzić

      także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty Management UK i Baxi Group,
      C–53/09 i C–55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z treści powołanego przepisu wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów
    i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza
    wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi.

    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    zgodnie z którym:
      Podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Istotne zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of
    Customs and Excise, w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy, by możliwe
    było jej ustalenie. Cena, jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.

    W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Z treści art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub
    świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest
    aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną
    dostawę.
    Należy w tym miejscu wskazać również na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z dnia 4 lipca 2024 r. w sprawie C-87/23 Biedrība „Latvijas Informācijas un
    komunikācijas tehnoloģijas asociācija” przeciwko Valsts ieņēmumu dienests. Wprawdzie
    okoliczności, których dotyczy ten wyrok nie są identyczne z niniejszą sprawą, ale jednak
    TSUE wskazuje w nim na uwzględnienie kwoty dotacji w podstawie wymiaru
    opodatkowania. W powołanym wyroku Trybunał wskazał, że:
      Aby transakcja mogła zostać uznana za dokonaną „odpłatnie” w rozumieniu tej
      dyrektywy, nie jest konieczne, jak wynika to również z art. 73 tejże dyrektywy, aby
      świadczenie wzajemne za świadczenie usług zostało uzyskane bezpośrednio od ich

      odbiorcy, bowiem owo świadczenie wzajemne może pochodzić także od osoby
      trzeciej (zob. podobnie wyrok z dnia 30 marca 2023 r., Gmina O., C#612/21, EU:C:
      2023:279, pkt 26 i przytoczone tam orzecznictwo). (pkt 27)
      Okoliczność, że rozpatrywana transakcja została dokonana po cenie wyższej lub
      niższej od kosztu wytworzenia, a zatem po cenie wyższej lub niższej od zwykłej ceny
      rynkowej, nie ma znaczenia dla kwalifikacji transakcji jako „odpłatnej”, ponieważ
      okoliczność taka nie może mieć wpływu na bezpośredni związek pomiędzy
      transakcją, która została lub zostanie dokonana, a świadczeniem wzajemnym, które
      zostało lub zostanie otrzymane, w wysokości wcześniej określonej według
      ustalonych kryteriów (zob. podobnie wyrok z dnia 30 marca 2023 r., Gmina O., C#612
      /21, EU:C:2023:279, pkt 27 i przytoczone tam orzecznictwo). (pkt 28)
      W ramach projektu ICT wydaje się, że współistnieją, z zastrzeżeniem weryfikacji
      przez sąd odsyłający, dwie usługi. Pierwsza z nich wiąże beneficjenta szkolenia ze
      stowarzyszeniem, na rzecz którego beneficjent ten płaci całość żądanej ceny. Po
      otrzymaniu dotacji od CFLA stowarzyszenie przekazuje kwotę przypadającą każdemu
      beneficjentowi usługi szkoleniowej, co skutkuje obniżeniem ceny pierwotnie
      zapłaconej przez beneficjenta na rzecz stowarzyszenia. Druga z nich wynika z umowy
      zawartej między stowarzyszeniem a przedsiębiorstwem szkoleniowym, na rzecz
      którego stowarzyszenie płaci wynagrodzenie w zamian za wykonaną usługę. (pkt 30)
      Jest zatem jasne, że stowarzyszenie należy uznać za podmiot świadczący usługi
      szkoleniowe względem beneficjenta szkolenia. W tym względzie nie ma znaczenia, że
      stowarzyszenie nie zatrudniło własnego personelu, postanowiło natomiast
      skorzystać z usług podwykonawcy. (pkt 31)
      (...) okoliczność, że dochód składający się z jednej strony z wypłaty pomocy
      pochodzącej za pośrednictwem CFLA z EFRR, a z drugiej strony z wynagrodzenia
      płaconego przez beneficjentów usług szkoleniowych pokrywa w całości koszty
      stowarzyszenia, ale nie pozwala mu na osiągnięcie zysku zgodnie z jego statusem
      stowarzyszenia o celu niezarobkowym, również nie może stanowić przeszkody dla
      zakwalifikowania świadczenia usług rozpatrywanych w postępowaniu głównym jako
      odpłatnego świadczenia usług, jak wynika wyraźnie z orzecznictwa przytoczonego w
      pkt 28 niniejszego wyroku, zgodnie z którym transakcja, nawet dokonana po cenie
      niższej od kosztu wytworzenia, może zostać zakwalifikowana jako transakcja
      dokonana odpłatnie. (pkt 36)
    Dalej TSUE wskazał, że:
      Artykuł 73 tej dyrektywy należy zatem interpretować w ten sposób, że dotacje
      wypłacane usługodawcy przez europejski fundusz w celu świadczenia konkretnych
      usług wchodzą, zgodnie z tym przepisem, w zakres podstawy opodatkowania jako
      płatność otrzymana od osoby trzeciej. (pkt 39)
    Trybunał stwierdził również, że:
      (...) z uwagi na trudności w opracowaniu dokładnej definicji działalności gospodarczej
      należy zbadać wszystkie okoliczności, w jakich jest ona prowadzona, dokonując
      indywidualnej oceny w odniesieniu do tego, co jest typowym zachowaniem
      przedsiębiorcy prowadzącego działalność w danej dziedzinie (wyroki: z dnia 30
      marca 2023 r., Gmina O., C#612/21, EU:C:2023:279, pkt 35 i przytoczone tam
      orzecznictwo; a także z dnia 30 marca 2023 r., Gmina L., C#616/21, EU:C:2023:280,
      pkt 43 i przytoczone tam orzecznictwo), czyli w niniejszym przypadku
      przedsiębiorstwa zajmującego się organizacją i świadczeniem usług szkoleniowych.
      (pkt 46)
    Dalej, odwołując się do treści art. 9 Dyrektywy TSUE wskazał, że:
      Przede wszystkim z brzmienia tego przepisu wynika, że za podatnika uważa się
      każdą osobę, która samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na
      jej rezultaty. Wynika z tego, że zamierzony przez stowarzyszenie cel polegający na
      osiągnięciu zwykłej równowagi swoich rachunków nie może wystarczyć do

      wykluczenia możliwości wykonywania przez to stowarzyszenie działalności
      gospodarczej. Z tego samego powodu przedsiębiorstwo, które usiłuje osiągnąć zyski,
      lecz którego działalność okazałaby się trwale deficytowa, na przykład z powodu
      słabych wyników, pozostaje jednak podatnikiem, jeżeli przypomniana w pkt 46
      niniejszego wyroku analiza wszystkich warunków, w jakich działalność ta jest
      wykonywana, prowadzi do uznania tej działalności za mającą charakter gospodarczy.
      (pkt 49)
      Ponadto stowarzyszenie zachowuje się jak przedsiębiorstwo organizujące i
      zapewniające szkolenia, gdy realizuje projekty szkoleniowe finansowane przez EFRR
      za pośrednictwem CFLA. W szczególności poszukuje ono projektów, klientów oraz
      instruktorów, których usługi nabywa w ramach podwykonawstwa. Pobiera ono
      zapłatę części ceny od beneficjentów usług szkoleniowych, ocenia ich poziom wiedzy
      i gromadzi uwagi dotyczące szkolenia, co odpowiada typowemu badaniu jakości. (pkt
      50)
      Bezsporne jest również, że stowarzyszenie posiada własny personel do organizacji
      swoich projektów, poza podwykonawcami, z których korzysta. W tym ostatnim
      względzie należy przypomnieć, że podwykonawstwo jest w pełni powszechne w
      ramach życia gospodarczego.(pkt 51)
      Wynika z tego, że na zewnątrz stowarzyszenie jawi się jako podmiot świadczący
      usługi szkoleniowe lub organizację takich usług, porównywalny z każdym innym
      podmiotem gospodarczym działającym na tym samym rynku, z którym zatem
      konkuruje. (pkt 52)
      Wreszcie, nawet jeśli fakt, że znaczna część jego finansowania pochodzi z dotacji
      publicznych, wydaje się powodować niepewność co do rentowności stowarzyszenia,
      należy podkreślić, że dotacje te i ich przewidywalna kwota stanowią elementy, na
      podstawie których stowarzyszenie opracowuje swój plan pracy i poszukuje klientów.
      (pkt 53)
    Podsumowując Trybunał doszedł do wniosku, że:
      1) Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
        sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować
        w ten sposób, że:
      świadczenie usług szkoleniowych zafakturowane przez stowarzyszenie o celach
      niezarobkowych, zlecone zasadniczo osobom trzecim i korzystające z dotacji
      pochodzących z funduszy europejskich, które mogą wynosić do 70 % całkowitej
      kwoty tych usług, stanowi odpłatne świadczenie usług, przy czym nie ma
      zastosowania art. 28 tej dyrektywy w braku wyraźnej umowy prowadzenia spraw
      pozwalającej na stwierdzenie świadczenia usług przez podatnika we własnym
      imieniu i na rzecz osoby trzeciej.
      2) Artykuł 73 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że:
      dotacje wypłacane usługodawcy przez europejski fundusz w celu świadczenia
          konkretnych usług wchodzą, zgodnie z tym przepisem, w zakres podstawy
          opodatkowania jako płatność otrzymana od osoby trzeciej.
      3) Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że:
      posiadany status stowarzyszenia o celach niezarobkowych nie stoi na przeszkodzie
          temu, by – po przeprowadzeniu analizy uwzględniającej wszystkie okoliczności
          działalności danego stowarzyszenia, a w szczególności okoliczność, że
          działalność ta jest porównywalna z typowym zachowaniem podmiotu
          gospodarczego w tym samym sektorze – stowarzyszenie to mogło zostać
          uznane za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu
          tego przepisu.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem zadanego pytania nr 1 wniosku należy jeszcze
    raz podkreślić, że dotacja podlega opodatkowaniu, jeżeli ma bezpośredni związek z ceną
    dostarczonego towaru/usługi świadczonej przez otrzymującego dotację. W takiej sytuacji
    przyjmuje się, że dotacja stanowi składnik tej ceny. Innymi słowy dotacja „uzupełniając”

    podstawę opodatkowania z tytułu dostawy towaru/świadczenia usługi jest opodatkowana
    na takich samych zasadach jak czynność, której dotyczy.
    Analizując zatem kwestię, czy otrzymywana dotacja podlega opodatkowaniu, należy
    rozważyć, czy występują konkretne podlegające opodatkowaniu czynności (dostawa
    towarów lub świadczenie usług) wykonywane przez Państwa, z którymi związane są środki
    z otrzymanego dofinansowania.
    Jak wynika z opisu sprawy, w celu realizacji projektu pn. „...”, zawarli Państwo umowę
    partnerską, która reguluje zasady współpracy na linii Partner Wiodący - Partnerzy oraz
    między poszczególnymi Partnerami. Partnerzy odpowiedzialni są za świadczenie
    proinnowacyjnych usług dla przedsiębiorców z sektora , jak również posiadających status
    firmy small mid - caps z terenu województwa. Wnioskodawca będzie świadczył usługi na
    rzecz przedsiębiorców formie (...). Wykonanie czynności w ramach Projektu na rzecz
    danego przedsiębiorcy będzie odbywało się na podstawie umowy zawartej pomiędzy
    Wnioskodawcą a tym przedsiębiorcą. Warunki umów będą tożsame dla wszystkich
    przedsiębiorców. Treść umowy będzie różnić się rodzajem wykonywanej usługi (audyt
    /doradztwo/szkolenie) oraz jej terminem realizacji i zakresem, a co za tym idzie
    wysokością wynagrodzenia.
    Po zatwierdzeniu wniosku o płatność przez Instytucję Pośredniczącą, Partner Wiodący
    otrzymuje środki z (...), które następnie przekazuje Wnioskodawcy na wyodrębniony
    rachunek bankowy, na finansowanie kosztów realizacji zadań w projekcie w formie
    refundacji poniesionych kosztów. Środki dla Wnioskodawcy od Partnera Wiodącego będą
    przekazywane w transzach wynikających z uzgodnionego harmonogramu zrealizowanych
    wydatków, po zakończonym okresie rozliczeniowym tj. po każdym kwartale. Wysokość
    transzy będzie zawsze dostosowana do zrealizowanych usług na rzecz przedsiębiorców i
    wysokości wystawianych zaświadczeń de minimis. Z kolei transfer całości środków
    finansowych otrzymanych w ramach Projektu na rzecz ostatecznych odbiorców
    (przedsiębiorców) zostanie zrealizowane w postaci zaświadczeń de minimis.
    Otrzymana dotacja będzie stanowiła refundację za poniesione koszty za usługi
    świadczone w trakcie realizacji Projektu. W ramach Projektu wystąpią świadczenia na
    rzecz zindywidualizowanych beneficjentów ostatecznych (przedsiębiorców
    uczestniczących w Projekcie).Wnioskodawca nie otrzyma wynagrodzenia z tego tytułu a
    jedynie zwrot poniesionych kosztów w ramach dotacji otrzymanej od Partnera Wiodącego.
    Wnioskodawca nie ma żadnej zawartej z Partnerem Wiodącym umowy na płatność
    wynagrodzenia w związku z czynnościami wykonywanymi na rzecz podmiotu trzeciego
    (ostatecznego beneficjenta). Relacje umowne i faktyczne zostały opisane powyżej niemniej
    jednak nie dotyczą one porozumienia w zakresie zobowiązania Partnera Wiodącego do
    zapłaty wynagrodzenia za podmiot trzeci.
    W chwili obecnej nie zamierzają Państwo wprowadzać odpłatności za czynności
    realizowane w ramach Projektu. Realizowane przez Państwa czynności na rzecz
    przedsiębiorców, będą stanowiły świadczenia nieodpłatne. Mocą dofinansowania będzie
    Państwu zwrócony koszt ich realizacji. Możliwe jest ewentualnie otrzymanie środków
    bezpośrednio od ostatecznego beneficjenta, przy czym w tym wypadku finansowanie to
    nie może przekroczyć 23% wartości kosztów i miałoby na celu jedynie sfinansowanie
    poniesionego przez Wnioskodawcę kosztu podatku od towarów i usług jeśli uznać, że
    otrzymana dotacja stanowi podstawę opodatkowania VAT.
    Wskazali Państwo, że realizacja przedmiotu projektu uzależniona jest całkowicie od
    otrzymania dofinansowania. W przypadku braku otrzymanego dofinansowania na
    realizację projektu, usługi zaplanowane w ramach projektu nie byłyby świadczone dla
    przedsiębiorców.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii czy kwota stanowiąca
    dofinansowanie w formie refundacji kosztów kwalifikowanych Projektu, przekazana
    Wnioskodawcy przez Partnera Wiodącego w związku z realizacją Projektu stanowi
    podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

    W celu ustalenia podstawy opodatkowania w przedmiotowej sprawie w pierwszej
    kolejności należy przeanalizować, czy otrzymane dofinansowanie powinno być wliczone
    do podstawy opodatkowania.
    W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której wystąpią
    skonkretyzowane świadczenia na rzecz zindywidualizowanych beneficjentów
    (przedsiębiorców uczestniczących w Projekcie) w zamian za określone wynagrodzenie
    (przekazaną przez Partnera Wiodącego kwotę refundacji). Analiza przedstawionego opisu
    sprawy, treści cytowanych przepisów prawa podatkowego oraz orzecznictwa TSUE
    prowadzi bowiem do stwierdzenia, że przekazywane Państwu środki finansowe na
    realizację przedmiotowego Projektu stanowią dotację, która ma bezpośredni wpływ na
    cenę świadczonych przez Wnioskodawcę usług. Przedmiotowy Projekt jest konkretnym
    zadaniem, wyodrębnionym z Państwa ogólnej działalności. W opisie sprawy wskazali
    Państwo, że w przypadku braku otrzymanego dofinansowania na realizację Projektu,
    usługi zaplanowane w ramach Projektu nie byłyby świadczone dla przedsiębiorców.
    W rozpatrywanej sprawie szczególne znaczenie ma to, że realizacja Projektu będzie
    możliwa dzięki otrzymanemu dofinansowaniu, a zatem stanowi ona dopłatę do
    świadczonych usług. Gdyby nie otrzymano dofinansowania uczestnicy ww. Projektu, w
    normalnych warunkach rynkowych musieliby zapłacić cenę za usługi w wysokości co
    najmniej równej wydatkom związanym z ich świadczeniem.
    Przedmiotowej dotacji nie można uznać za dotację kosztową przeznaczoną na Państwa
    ogólną działalność, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Celem
    przekazanego Państwu dofinansowania nie jest dotowanie całej działalności Państwa
    działalności, ale konkretnych czynności wykonywanych w ramach Projektu na rzecz
    przedsiębiorców.
    Z opisu sprawy wynika, że kwota dofinansowania stanowi tylko i wyłącznie koszty, które
    będą przeznaczone na realizację zadań zaplanowanych w Projekcie i osiągnięcie jego celów
    . Podstawą do rozliczenia się z realizacji wskazanych powyżej usług, będzie:
      a) w przypadku audytu technologicznego wstępnego lub pogłębionego - raport
        zawierający wykonaną usługę,
      b) w przypadku usługi specjalistycznego doradztwa - karta usługi doradczej,
      c) w przypadku usługi przeprowadzenia szkolenia - lista obecności potwierdzająca
        liczbę uczestników szkolenia.
    Zgodnie z zapisami zawartego Porozumienia (§9), każdy z Partnerów Projektu (w tym
    Wnioskodawca), jest zobligowany do zwrotu całości lub części kwoty dofinansowania
    Projektu ze względu na nieprawidłowości w jego realizacji wraz z naliczonymi odsetkami.
    Nieprawidłowości te mogą być związane z wykorzystaniem środków niezgodnie z ich
    przeznaczeniem, czy też w przypadku wykorzystania ich z naruszeniem procedur np.
    prawa zamówień publicznych czy też niezgodnie z Wytycznymi dotyczącymi
    kwalifikowalności wydatków na lata 2021 – 2027, SZOP.
    Zatem przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że otrzymana przez Państwa dotacja
    jest policzalna – ściśle określona i przeznaczona na konkretne Państwa świadczenia (o
    określonej ilości i wartości), co powoduje, że stanowi zapłatę od osoby trzeciej za
    wykonane świadczenia na rzecz przedsiębiorców.
    W konsekwencji otrzymane przez Państwa ww. dofinansowanie Projektu stanowi
    podstawę opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 z uwzględnieniem art. 29a ust. 6 ustawy o
    VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    tej ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą tego, kto jest odbiorcą świadczenia stanowiącego
    przedmiot opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na rzecz którego należałoby
    wystawić fakturę potwierdzającą wykonanie świadczenia oraz w jaki sposób określić
    należy podstawę opodatkowania na takiej fakturze.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta
        z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Jak stanowi art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury
        nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    W myśl art. 106e ust. 1 ustawy:

      1. Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
        a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust.
      1, lub
      b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania
          obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
      - wyrazy „metoda kasowa”;
      17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz
          „samofakturowanie”;
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
          do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
          charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;
      18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15
          000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną
          na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w
          załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy
          czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się
          zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy
          opodatkowania;
      19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku
          na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów
          wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:
      a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego
          podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
      b) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę
          towarów lub takie świadczenie usług, lub

      c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie
          usług korzysta ze zwolnienia;
      20) w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego
        lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu
        określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
      21) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego
        przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela
        podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on
        zidentyfikowany na potrzeby podatku;
      22) w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki
        transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
      a) przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt
      10 lit. a,
      b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku
          jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków
          powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
      23) w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o
        którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji
        trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
      24) w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
      a) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
          poprzedzony kodem PL,
      b) numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na
          potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim,
          zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości
          dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego;
      25) w przypadku podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a
        ust. 1 - indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2 pkt
        2.
    Z okoliczności sprawy wynika, że właścicielem efektów Projektu będą jego beneficjenci
    ostateczni (przedsiębiorcy uczestniczący w projekcie). Prawa do efektów świadczonych
    przez Wnioskodawcę działań zostają przeniesione na rzecz poszczególnych
    przedsiębiorców przy czym świadczenie to będzie finansowane ze środków dotacji jaką
    otrzyma bezpośrednio Wnioskodawca od Partnera Wiodącego.
    Jak wskazano powyżej w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której
    wystąpią skonkretyzowane świadczenia na rzecz zindywidualizowanych beneficjentów
    (przedsiębiorców uczestniczących w Projekcie) w zamian za określone wynagrodzenie
    (przekazaną przez Partnera Wiodącego kwotę refundacji).
    Odbiorcą świadczenia są zatem przedsiębiorcy uczestniczący w Projekcie i na ich rzecz
    wystawiają Państwo fakturę potwierdzającą wykonanie tego świadczenia.
    Wskazali Państwo, że możliwe jest ewentualnie otrzymanie środków bezpośrednio od
    ostatecznego beneficjenta, przy czym w tym wypadku finansowanie to nie może
    przekroczyć 23% wartości kosztów i miałoby na celu jedynie sfinansowanie poniesionego
    przez Wnioskodawcę kosztu podatku od towarów i usług jeśli uznać, że otrzymana dotacja
    stanowi podstawę opodatkowania VAT. Kwota dofinansowania stanowi tylko i wyłącznie
    koszty, które będą przeznaczone na realizację zadań zaplanowanych w Projekcie i
    osiągnięcie jego celów, w związku z tym nie obejmuje ewentualnej kwoty podatku
    należnego. Oznacza to, że w przypadku uznania kwoty dofinansowania za wynagrodzenie
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług, kwota dofinansowania nie pokrywa całości
    kosztów Wnioskodawcy (tj. podatku VAT należnego).
    W tym stanie rzeczy Wnioskodawca, aby pokryć wynagrodzenie w części podatku
    należnego, zobowiązana będzie tą kwotą obciążać ostatecznego beneficjenta. W takim
    przypadku w momencie podpisania umowy beneficjent ostateczny dokona zapłaty części

    wynagrodzenia w wysokości kwoty VAT, którą Wnioskodawca będzie zobowiązana
    odprowadzić jako podatek należny.
    Należy zauważyć, że z powołanego art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że do podstawy
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i
    inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną
    (cenę) z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług. Podstawę opodatkowania
    podatkiem VAT stanowią kwoty, które usługodawca lub dostawca otrzymał lub ma
    otrzymać, pomniejszone o kwotę podatku należnego.
    W przedmiotowej sprawie taką kwotą otrzymaną przez usługodawcę, mającą wpływ na
    cenę jest ww. dofinansowanie (refundacja) wypłacone przez Partnera Wiodącego.
    Tym samym koszty kwalifikowane Projektu, jako wynagrodzenie od osoby trzeciej za
    Państwa świadczenia wykonywane na rzecz przedsiębiorców biorących udział w Projekcie,
    będą kwotą stanowiącą podstawę opodatkowania tego świadczenia.
    W przedmiotowej sprawie wskazali Państwo, że w przypadku, gdy dotacja otrzymana
    przez Państwa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług to może
    dojść do sytuacji, że przedsiębiorcy będą musieli ponieść koszt tego podatku VAT.
    Zatem w związku z powyższym, może dojść do sytuacji, że łączna kwota wynagrodzenia
    otrzymana przez Państwa (podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług) to
    refundacja płacona przez Partnera Wiodącego i kwota równoważąca podatek od towarów
    i usług płacona przez przedsiębiorcę.
    Z uwagi zatem na fakt, że oprócz kwot od Partnera Wiodącego, mogą Państwo
    ewentualnie otrzymać podatek od towarów i usług od przedsiębiorcy, ww.
    dofinansowanie, jako kwota netto, będzie podstawą opodatkowania w sytuacji opisanej
    we wniosku.
    Reasumując, odbiorcą świadczenia będą przedsiębiorcy, na rzecz których będą Państwo
    zobowiązani do wystawienia faktury dokumentującej świadczenie opisanych we wniosku
    usług. Podstawą opodatkowania wykazaną na tej fakturze będzie kwota otrzymanego
    dofinansowania, tj. wydatki kwalifikowane Projektu.
    Zatem, stanowisko Państwa w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.
    Wątpliwości Państwa dotyczą również kwestii momentu powstania obowiązku
    podatkowego w opisanej we wniosku sytuacji.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    W myśl art. 19a ust. 5 pkt 2 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części dotacji,
      subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1.
    Stosownie do art. 19a ust. 6 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w
      odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Jak Państwo wskazali, wszystkie płatności związane z realizacją Projektu, pomiędzy
    Wnioskodawcą a Partnerem Wiodącym będą dokonywane za pośrednictwem
    wyodrębnionego dla Projektu rachunku bankowego. Środki dla Wnioskodawcy od
    Partnera Wiodącego będą przekazywane w transzach wynikających z uzgodnionego
    harmonogramu zrealizowanych wydatków, po zakończonym okresie rozliczeniowym tj. po
    każdym kwartale.

    Zatem obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowej kwoty dofinansowania będzie
    powstawał w myśl ww. uregulowań w momencie otrzymania przez Państwa konkretnej
    transzy dotacji.
    Tym samym realizacja usługi nie będzie wiązać się z zaistnieniem obowiązku podatkowego
    – powstanie on bowiem w terminie, o którym mowa powyżej.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, zgodnie z którym obowiązek
    podatkowy powstaje w dacie otrzymania każdej transzy płatności chyba, że wcześniej
    faktycznie została wykonana usługa na rzecz beneficjenta ostatecznego (w takim wypadku
    obowiązek podatkowy powstaje w dacie wykonania czynności na rzecz beneficjenta
    rzeczywistego w pozostałej kwocie należnej Wnioskodawcy), należy uznać za
    nieprawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i
    świadczenie usług służących realizacji Projektu.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy, który stanowi, że:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    I tak, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Wnioskodawca będzie dokonywał zakupu towarów i usług
    samodzielnie w zakresie wyłącznie swojej części budżetu. Na fakturach, dotyczących
    realizacji zadań przypadających Wnioskodawcy w Projekcie widnieją Państwo jako
    nabywca.
    Jednocześnie – jak wskazano w niniejszej interpretacji, dofinansowanie w formie
    refundacji kosztów kwalifikowanych Projektu przekazane Państwu przez Partnera
    Wiodącego stanowi pokrycie ceny świadczonych usług i stanowi wynagrodzenie od
    podmiotu trzeciego za świadczenia wykonywane przez Państwa, które podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z powyższym, z uwagi na spełnienie przesłanek wynikających z art. 86 ust. 1
    ustawy, będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i
    świadczenie usług służących realizacji Projektu. Przy czym prawo to będzie przysługiwało,
    o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie powołanych przez Państwa we wniosku wyroków wyjaśnić należy, że powołane
    wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych
    stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku wyroki nie
    mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.