Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1004.2025.2.JP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
działki
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy braku
    opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości.
    Uzupełnił go Pan pismem z 18 listopada 2025 r. (wpływ 26 listopada 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego (o łącznej powierzchni ...ha)
    położonego w miejscowości ... Gmina .... Gospodarstwo rolne Wnioskodawca otrzymał w
    drodze darowizny aktem notarialnym z ... r. na wyłączną własność od swoich rodziców. W
    skład gospodarstwa rolnego w chodzą grunty rolne (kilka działek – w tym działka rolna o
    numerze ewidencyjny nr ... o powierzchni ... ha) – gospodarstwo rolne o łącznej
    powierzchni ... ha wraz z zabudowaniami – budynkiem mieszkalnym murowanym oraz
    zabudowaniami gospodarczymi. Wnioskodawca nie prowadzi działalności rolniczej w
    rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy (Dz. U. 2024.1176 t.j). W gospodarstwie rolnym nie były i
    nie są prowadzone żadne uprawy czy hodowle przeznaczone do sprzedaży. Grunty rolne
    wchodzące w skład gospodarstwa rolnego są uprawiane przez Wnioskodawcę, a zbiory
    pochodzące z upraw pozostają w gospodarstwie na potrzeby własne najbliższej rodziny
    zamieszkującej z Wnioskodawcą oraz jako pasze dla posiadanego przydomowego
    inwentarza żywego. Płody rolne nigdy nie były i nie są przedmiotem sprzedaży. Działka
    rolna nr ... wchodząca w skład gospodarstwa rolnego nie była/nie będzie wykorzystywana
    do celów prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej w
    zakresie usług dekarskich.
    17 marca 2022 r. Wnioskodawca podpisał umowę najmu ze Spółką ... z siedzibą ....
    Zgodnie z paragrafem 2 Umowy najmu Wynajmujący, tj. Pan ... (Wnioskodawca) oddał
                                2Najemcy w najem część gruntu o powierzchni ... m z działki o numerze ewidencyjnym ... ,
    obręb ewidencyjny ..., z przeznaczeniem na budowę wieży telekomunikacji/masztu
    wolnostojącego. Zgodnie z zapisem paragrafu 5 Umowy najmu Najemca będzie
    wykorzystywał Przedmiot Najmu do własnych celów gospodarczych, polegających na
    wykonaniu robót budowlanych w zakresie infrastruktury telekomunikacyjnej, w
    szczególności dla celów telefonii komórkowej, w tym wieży telekomunikacyjnej/masztu
    wolnostojącego (Inwestycja Najemcy). Umowa została zawarta na okres 10 lat. Po upływie
    tego okresu Umowa będzie automatycznie przedłużana na kolejne 10 letnie okresy
                                        2(paragraf 4 Umowy). Najemca na dzierżawionej części działki (... m) nr ... wybudował
    wieże telekomunikacyjną/maszt we własnym imieniu i na własny rachunek.
                                                  2Najemca uiszcza na rzecz Wynajmującego (części nieruchomości o powierzchni ... m)
    czynsz najmu w wysokości 3600 zł brutto kwartalnie (paragraf 7 Umowy dzierżawy).
    Zważywszy, że Najemca obecnie zainteresowany jest zakupem Przedmiotu Umowy (części
                      2Nieruchomości o powierzchni ... m), Wynajmujący (Wnioskodawca) nosi się z zamiarem
    jej sprzedaży po wyodrębnieniu jej przez Najemcę, na podstawie udzielonego
    pełnomocnictwa Najemcy, z Nieruchomości (tj. z działki nr ...). W tym celu strony Umowy
    (Najemca i Wynajmujący) 15 kwietnia 2025 r. podpisały Umowę rezerwacyjną, zgodnie z
    którą Najemca jest zainteresowany zakupem części nieruchomości, na której posiada
    maszt telekomunikacyjny/wieżę, a Wynajmujący zainteresowany jest sprzedażą
    przedmiotu Umowy najmu na rzecz Najemcy po wyodrębnieniu gruntu (podziału działki nr
    ...) przez Najemcę na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa przez Wynajmującego
    (art. 2 Umowy rezerwacyjnej).

    Decyzją Burmistrza Miasta i Gminy ... z ... został zatwierdzony projekt podziału
    nieruchomości – działki nr ..., na części której Najemca wybudował maszt
    telekomunikacyjny.
    W wyniku podziału, działka nr ... obręb ewidencyjny ... o powierzchni gruntu ... ha została
                                        2podzielona na dwie działki: działka nr ... o powierzchni ... ha (...m – na której Najemca
    wybudował maszt telekomunikacyjny) i działka nr ... o powierzchni ... ha. Tak więc, według
    stanu na dzień złożenia wniosku, Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr ... o
            2powierzchni ... m, na której kupujący wybudował słup/wieżę telekomunikacyjną.
    Reasumując powyżej opisany stan faktyczny:
      · Wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni
        gruntów ... ha. Gospodarstwo rolne składa się z kilku działek rolnych, w tym m.in. z
        działki rolnej nr ewidencyjny ... o powierzchni ... ha. Wnioskodawca oddał w najem
                  2część gruntu – ...m – z działki nr .... Obecnie działka nr ... została podzielona – w
                                                    2wyniku podziału powstały dwie odrębne działki: działka nr ... o powierzchni ... m
        (...ha) oraz działka nr ... o powierzchni ... ha.
                                          2· Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr ... o powierzchni ...m na rzecz obecnego
        Niemcy, który na przedmiotowym gruncie wybudował maszt telekomunikacyjny –
        zgodnie z zawartą Umową najmu.
      · Działka stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy, nie była wykorzystywana do
        działalności gospodarczej, w tym do działalności rolniczej.
    Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży w przeszłości żadnych działek rolnych
    wchodzących w skład gospodarstw rolnego i nie zamierza ich sprzedaży. Wnioskodawca
    nie posiada innych działek oprócz tych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, nie
    prowadzi działalności w zakresie skupu i sprzedaży nieruchomości, jak również
    działalności deweloperskiej. Działki wchodzące w skład gospodarstwa rolnego nie były/nie
    będą wykorzystywane do działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadził zarejestrowaną działalność gospodarczą
    jednoosobową w zakresie usług dekarskich (krycie dachów u klienta), rozliczając podatek
    VAT od przedmiotowej działalności (Wnioskodawca zarejestrowany dla potrzeb VAT
    składający deklaracje JPK-VAT). Wnioskiem złożonym do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej Wnioskodawca zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej
    z dniem 7 listopada 2022 r. Następnie naczelnik urzędu skarbowego pismem z ....2
    zawiadomił Wnioskodawcę o wykreśleniu z rejestru VAT z dniem 15 maja 2023 r. na
    podstawie art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy o podatku VAT. W okresie, kiedy Wnioskodawca był
    zarejestrowany jako podatnik rozliczający podatek VAT do momentu zawieszenia
    działalności od usług świadczonych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, w
    składanych do organu podatkowego JPK-VAT, deklarował również podatek VAT z tytułu
                                      2wydzierżawiania jako osoba prywatna gruntu prywatnego (...m z działki nr ...) w żaden
    sposób nie związanego z prowadzoną przez siebie działalnością w zakresie usług
    dekarskich. Wnioskodawca, z otrzymanej kwoty od Najemcy wyliczał podatek VAT na
    podstawie dokumentu wewnętrznego (faktury wewnętrznej) wprowadzając go do
    prowadzonych ewidencji i ujmując w składanych do organu rozliczeniach JPK-VAT,
    dokonując wpłaty całej kwoty wynikającej z tego tytułu do momentu zawieszenia
    działalności gospodarczej. Po otrzymaniu informacji z organu podatkowego, że podatnik
    winien deklarować podatek należny od dzierżawy gruntu również za okres zawieszenia
    działalności, jak również wykreślenia z rejestru podatników VAT, Wnioskodawca złożył
    zaległe rozliczenia JPK-VAT, w których zadeklarował podatek należny z tytułu dzierżawy

    przedmiotowego gruntu, i dokonał wpłaty zaległego podatku wraz z należnymi odsetkami.
    1 października 2025 r. Wnioskodawca złożył w organie podatkowym aktualizację
    zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R dokonując wyboru zwolnienia podmiotowego z dniem 1
    października na podstawie art. 113 ustawy o VAT.
    Uzupełnił Pan wniosek o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego o następujące
    informacje:
    Na pytania:
    1) Z czyjej inicjatywy działka nr ... została podzielona na działki nr ... i .../2?
    2) Czy na dzień sprzedaży dla działki nr ... obowiązuje/będzie obowiązywał miejscowy plan
      zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak, proszę wskazać:
    a) jakie przeznaczenie z niego wynika dla tej działki?
    b) czy dla działki nr ... będzie istniała możliwość zabudowy?
    3) Czy na dzień sprzedaży dla działki nr ... została/zostanie wydana decyzja o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu?
    4) Jeżeli została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
      proszę wskazać, jakie przeznaczenie dla działki ... wynika z tej decyzji.
    5) Jeżeli została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
      proszę wskazać, czy została ona zrealizowana.
    6) Czy znajdujący się na działce nr ... maszt telekomunikacyjny/wieża telekomunikacyjna
      będzie przedmiotem sprzedaży?
    7) Czy znajdujący się na działce nr ... maszt telekomunikacyjny/wieża telekomunikacyjna
      stanowi budowlę/budynek/urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów art. 3 pkt
      2, 3, 3a, 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418
      ze zm.)?
    8) Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budowli/budynku/urządzenia budowlanego
      zlokalizowanego na działce nr ... w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca
      2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Jeżeli tak, to
      proszę wskazać dokładną datę.
    9) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budowli/budynku/urządzenia
      budowlanego upłynął/upłynie okres krótszy niż 2 lata?
    10) Czy pomiędzy oddaniem w dzierżawę działki nr ..., a jej sprzedażą na rzecz ... upłynie
      okres dłuższy niż 2 lata?
    11) Czy po oddaniu do użytkowania masztu telekomunikacyjnego/wieży
      telekomunikacyjnej, a przed dokonaniem sprzedaży będzie ponosił Pan nakłady na
      ulepszenie powstałych budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w
      wysokości wyższej niż 30% wartości początkowej budowli? Jeśli tak, to również proszę
      wskazać:
    a. czy w stosunku do wydatków na ulepszenie ww. budowli będzie przysługiwało Panu
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
    b. kiedy budowla po dokonaniu ulepszeń zostanie oddana do użytkowania; czy po
      oddaniu do użytkowania ulepszonej budowli będzie miało miejsce jej pierwsze
      zasiedlenie?
    c. czy między pierwszym zasiedleniem ulepszonego obiektu a dostawą upłynie okres
      dłuższy niż 2 lata?

    12) Czy maszt telekomunikacyjny/wieża telekomunikacyjna znajdujący się na działce nr ...
      jest trwale związany z gruntem?
    13) Czy przed sprzedażą działki nr ... wydzielonej z działki nr ... zostaną rozliczone nakłady
      poniesione przez najemcę (...) na wybudowanie znajdującego się na działce masztu
      telekomunikacyjnego/wieży telekomunikacyjnej? Proszę opisać okoliczności zdarzenia.
    14) Jak została skalkulowana cena sprzedaży działki nr ... (jakie elementy będzie
      obejmowało wynagrodzenie, czy cena będzie uwzględniać zarówno wartość gruntu
      oraz wartość masztu telekomunikacyjnego/wieży telekomunikacyjnej)?
    odpowiedział Pan:
    1) Działka nr ... została podzielona na działki nr ... i ... z inicjatywy zainteresowanego
      zakupem gruntu (Najemcy gruntu), na którym Najemca wybudował we własnym
      imieniu i na własny rachunek (Inwestycja Najemcy) wieżę telekomunikacyjną/maszt
      wolnostojący. We wniosku napisano cyt. „Zważywszy, że Najemca obecnie
      zainteresowany jest zakupem Przedmiotu Umowy (części nieruchomości o powierzchni
        2...m) Wynajmujący (Wnioskodawca) nosi się z zamiarem jej sprzedaży po
      wyodrębnieniu jej przez Najemcę z Nieruchomości to jest z działki nr ...” na podstawie
      udzielonego pełnomocnictwa Najemcy przez Wnioskodawcę.
    2) Dla terenu obejmującego działkę nr ..., która została podzielona na działki nr ... i nr ...
      nie obowiązuje Plan Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy ... Na dzień
      sprzedaży dla działki nr ... nie obowiązuje/nie będzie obowiązywał Miejscowy Plan
      Zagospodarowania Przestrzennego. Dla ww. działki nie podjęto uchwały, o której
      mowa w art. 8 ustawy z dnia ... roku o rewitalizacji. Wskazana działka nie jest położona
      w obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, o której mowa w rozdziale 5 ustawy o
      rewitalizacji. Po podziale działki nr ... na działki nr ... i nr ... została wprowadzona przez
      Starostę ...zmiana w danych ewidencyjnych gruntów. Działka nr ... została wpisana z
      oznaczeniem Bi – inne tereny zabudowane.
    3) 4) 5) Dla działki nr ... która została podzielona na działki nr ... i nr ... na wniosek
      Inwestora ...została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego
      pn.: „...” (Decyzja z...).
      1 sierpnia 2022 r. Starosta ... wydał Decyzję nr ... znak ... zatwierdzającą projekt
      zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił
      pozwolenia na budowę dla ... ....,
      obejmujące:
      · budowę stacji bazowej telefonii komórkowej PLAY o numerze ... wraz z instalacją
      elektroenergetyczną oraz kanalizacją kablową na terenie części działki nr ewid. ... (...
        2m) położonej w miejscowości ... gmina ....
      Inwestor zakończył przedmiotową inwestycję ... r.
                              2Należy podkreślić, że ta część działki nr ... (...m), na której Inwestor wybudował Stację
      bazową telefonii komórkowej to obecnie działka nr ..., która powstała po podziale
      działki nr ..., która będzie przedmiotem sprzedaży.
    6) Znajdujący się na działce nr ... maszt telekomunikacyjny/wieża telekomunikacyjna nie
      będzie przedmiotem sprzedaży. Jak podano we wniosku maszt telekomunikacyjny jest
      własnością Inwestora Spółki ...z siedzibą w ..., który wybudował maszt we własnym
      imieniu i na własny rachunek. Właściciel nieruchomości gruntowej (działki nr ... ) nie
      ponosił żadnych wydatków związanych z realizacją przez Inwestora inwestycji, czy to na
      etapie uzyskania pozwoleń, realizacji inwestycji, odbiorów inwestycji przez
      odpowiednie służby, czy też wydatków związanych z podziałem działki.

    7) 12) Znajdujący się na działce nr ... maszt telekomunikacyjny/wieża telekomunikacyjna
      jest masztem wolnostojącym i zgodnie z zapisem art. 3 Prawa budowlanego stanowi
      budowlę – trwale związaną z gruntem.
    8) Budowla zlokalizowana na działce nr ... została oddana do eksploatacji przez Inwestora
      (właściciela budowli – najemcy gruntu) ... r.
    9) Pomiędzy pierwszym zasiedleniem (uruchomieniem masztu) a dostawą gruntu, na
      którym inwestor wybudował maszt telekomunikacyjny upłynie okres dłuższy niż dwa
      lata. Należy zaznaczyć, że przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt – działka nr ....
            210) Grunt ...m, który obecnie stanowi działkę nr ... został oddany w dzierżawę przez
      Wnioskodawcę na rzecz ... ... r. na podstawie podpisanej przez strony umowy
      (informacje zawarte we wniosku – opis stanu faktycznego).
                              2Pomiędzy oddaniem w dzierżawę gruntu ... m – działki nr ... a jej sprzedażą na rzecz ...
      upłynie okres dłuższy niż dwa lata.
    11) Po oddaniu do użytkowania przez Inwestora ... (właściciela budowli) – masztu
      telekomunikacyjnego/wieży telekomunikacyjnej, a przed dokonaniem sprzedaży działki
      nr ... Wnioskodawca nie ponosił/nie będzie ponosił żadnych nakładów na ulepszenie
      powstałych budowli na działce. Jak zawarto we wniosku i uzupełnieniu wniosku
      przedmiotowa budowla została wybudowana we własnym imieniu i na własny
      rachunek przez Spółkę ... (wszelkie decyzje związane z realizacją budowli i odbiorem na
      wniosek Spółki były wydawane na Spółkę ...
    12) Maszt telekomunikacyjny/wieża telekomunikacyjna znajdująca się na działce nr ... jest
      trwale związana z gruntem.
    13) Przed sprzedażą działki nr ... wydzielonej z działki nr ... nie będą rozliczane żadne
      nakłady poniesione przez Najemcę (...) na wybudowanie znajdującego się na działce
      masztu telekomunikacyjnego/wieży telekomunikacyjnej.
      Wieża została wybudowana we własnym imieniu i na własny rachunek przez Spółkę P4
      sp. z o. o. na dzierżawionym gruncie – działce nr ... od Wnioskodawcy – właściciela
      gruntu. Właścicielem budowli na dzierżawionym gruncie jest ....
    14) Cena działki nr ... została zaproponowana przez nabywcę, tj....., która została
      zaakceptowana przez sprzedającego (wnioskodawcę). Cena obejmuje/będzie
      obejmować wyłącznie wartość gruntu (działki nr ...).

## Pytanie

Czy z tytułu sprzedaży nieruchomości (działki gruntowej nr ... powstałej w wyniku podziału
    działki nr ...) Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Z tytułu sprzedaży działki Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od
    towarów i usług, co wynika z następujących okoliczności faktycznych i prawnych.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Nie
    każda jednak czynność stanowiąca dostawę, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Warunkiem koniecznym opodatkowania jest spełnienie przesłanki
    podmiotowej, tj. aby podmiot, który w związku z wykonywaniem dostawy był podatnikiem
    podatku od towarów i usług.

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT ustawodawca wskazał, że działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców, lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Tym samym – zgodnie ze wskazanymi powyżej ustawowymi definicjami – dla uznania
    określonych zachowań za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich
    zorganizowany charakter. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza
    powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania. Nie
    jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku prywatnego,
    który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Zatem, dostawa towarów (w tym
    nieruchomości – działki) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    jedynie w sytuacji, gdy działaniem podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    przez niego statusu podatnika.
    Tak więc w kwestii opodatkowania dostawy gruntu istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy Wnioskodawca (właściciel gruntu), w celu dokonania
    dostawy (sprzedaży) przedmiotowej działki, podejmował/będzie podejmował aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s.1, z późn. zm.).
    Wskazane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie, zarówno w indywidualnych
    interpretacjach podatkowych, orzecznictwie sądów administracyjnych, jak również
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Jako przykład należy wskazać wyroki w sprawach: C-180/10 i C-181/10, w których to
    Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez
    handlowca lub producenta, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy terenu, czy prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 października 2011
    r. sygn. akt l FSK 1536/10, w którym stwierdził, że wykonywanie danej czynności (w
    przypadku sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę) jednorazowo –
    nawet w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy –

    nie przesądza automatycznie, że z tego powodu dany podmiot staje się podatnikiem VAT.
    Konieczne jest bowiem, ustalenie, że w odniesieniu do tej czynności występował on w
    charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych
    przez handlowca, a nie osoby wykonującej prawo własności w stosunku do tego gruntu.
    Ustalenie przedmiotowych okoliczności jest warunkiem koniecznym dla rozstrzygnięcia
    czy sprzedaż nieruchomości następuje w ramach prowadzonej działalności czy też w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Tożsame konkluzje zostały zawarte we wcześniejszym wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07, w którym Sąd wskazał, że
    ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność,
    że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem
    częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego
    ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w
    charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    W niniejszym stanie faktycznym potencjalna sprzedaż nieruchomości gruntowej przez
    Wnioskodawcę nie mogłaby zostać uznana za czynność dokonaną w ramach działalności
    gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W pierwszej kolejności należy podkreślić, że nieruchomość (działka) należy do majątku
    prywatnego Wnioskodawcy i nigdy nie stanowiła majątku jego przedsiębiorstwa. Tym
    samym potencjalna sprzedaż miałaby nastąpić ramach transakcji dotyczącej majątku
    prywatnego. Należy również podkreślić, że Wnioskodawca nabył nieruchomość (całe
    gospodarstwo rolne, w tym działkę rolną nr ..., z której wyniku podziału postała działka nr
                2... o powierzchni ... m (... ha), która jest/będzie przedmiotem sprzedaży) w formie
    darowizny od swoich rodziców na wyłączną własność aktem notarialnym w 1992 roku.
    Nadto Wnioskodawca nie korzystał z usług pośredników, agencji obrotu
    nieruchomościami, jak również i innych specjalistów zajmujących się doradztwem w
    zakresie sprzedaży nieruchomości, jak również wynajmu (dzierżawy) nieruchomości.
    W stosunku do nieruchomości Wnioskodawca nie podejmował również żadnych innych
    aktywności, którym można byłoby przypisać zawodowy (profesjonalny) charakter.
    Tym samym w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości (działki nr ... o powierzchni ...ha
    powstałej z podziału działki nr ...) nie można uznać Wnioskodawcy za podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Jeśli bowiem
    osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, to nie
    można jej uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Ponadto brak jest przesłanek
    świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości,
    która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego – charakteru
    takiej działalności).
    To wskazuje, że w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z czynnościami
    mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, które nie mają cech
    działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Tym samym nie można
    uznać sprzedaży nieruchomości (działki nr ...) za przejaw działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji sprzedaż działki
    nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT.
    W pierwszej kolejności należy ustalić, czy Wnioskodawca przedmiotową transakcję
    przeprowadzi jako zarząd majątkiem prywatnym, czy w ramach działalności gospodarczej.
    Jeżeli osoba fizyczna dokonuje zarządu swoim własnym majątkiem w sposób jednorazowy
    i okazjonalny, i nie zamierza nadać owym czynnościom stałego charakteru, nie powinna
    zostać uznana jako osoba prowadząca działalność gospodarczą. Wnioskodawca
    przedmiotową nieruchomość (działkę) jednostkowo planuje sprzedać, aby jednorazowo
    zaczerpnąć z niej korzyści, które przeznaczy na zaspokojenie potrzeb ogólnych własnej

    rodziny. Zatem ciężko uznać przytoczoną definicję działalności gospodarczej za adekwatną
    w sytuacji Wnioskodawcy, gdzie zapis o czerpaniu zysków ze składników majątku w
    sposób ciągły jest niespełniony.
    Majątek prywatny nie jest zdefiniowany na gruncie polskiego prawodawstwa, jednak, aby
    móc określić czym on jest, można się odwołać do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych lub zbycie składnika majątku w celu zaspokojenia potrzeb ogólnych
    własnej rodziny. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu dalszej jego
    odsprzedaży, nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, a wygenerowany
    z jego sprzedaży zysk jest jednorazowy.
    Drugiej ocenie powinno podlegać, czy w zakresie przedmiotowej sprzedaży
    Wnioskodawca działa w charakterze podatnika VAT. Z orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w
    wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywnie działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca nie dokonał żadnych czynności wskazujących
    na zorganizowany zarząd.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

    Jak wskazuje się natomiast w krajowym orzecznictwie, dla uznania określonej działalności
    za działalność gospodarczą konieczne jest ustalenie czy działalność ta przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany
    obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną (tak np. wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2014 r. I FSK 774/13). Przedmiotowa
    transakcja ani nie ma formy zawodowej, ponieważ Wnioskodawcy nie są specjalistami w
    zakresie obrotu nieruchomościami oraz nie ma formy stałej ze względu na swój
    jednostkowy charakter.
    W interpretacji indywidualnej z 15 lutego 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.643.2023.2.MPA
    w uzasadnieniu napisano:
    „Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności”.
    Chociaż ww. interpretacja została wydana w innej sprawie, to można przytoczone
    uzasadnienie również zastosować do przedmiotowej sprawy.
    Podobne stanowisko jest wyrażone w wydanych interpretacji indywidualnej nr 0112-KDIL1-
    3.4012341.2023.2.AKS, 0114-KDIP1-3.4012.367.2023.2.IK.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata, oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W przedmiotowej sprawie sprzedaż działki nr ... należy uznać za czynność związaną ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności, w związku z tym Wnioskodawca może
    korzystać z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy VAT nie
    mają zastosowania.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi
    do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpią okoliczności, które wykraczałyby
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Wnioskodawcy nie podjęli bowiem w związku z zamiarem aportu Nieruchomości do spółki
    ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami,
    takich jak np. uzbrojenie terenu – doprowadzenie do niego mediów czy jego ogrodzenie.
    Nie jest ona środkiem trwałym w prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca
    nie jest rolnikiem i na przedmiotowej nieruchomości nie jest prowadzona działalność
    rolnicza.
    Reasumując:
      A. Należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy zbycie
        nieruchomości (działki nr ... nie będzie stanowić działalności gospodarczej
        podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej
        Wnioskodawcy aktywności w przedmiocie zbycia tej nieruchomości, która byłaby
        porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
        obrotem (brak zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
        działalności).
      B. Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie dokonując zbycia nieruchomości
        Wnioskodawca nie będą występował w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15
        ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

        Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną
        podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie faktu dostawy towarów, lecz
        wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w
        związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej
        sprawie zbycie nieruchomości należy uznać za czynność związaną ze zwykłym
        wykonywaniem prawa własności. W związku z tym Wnioskodawca będzie korzystał z
        przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
        czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
        podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
      C. Zatem zbycie nieruchomości (działki nr ...) nie będzie podlegało opodatkowaniu
        podatkiem od towarów i usług, bowiem Wnioskodawca nie będzie występował w
        charakterze podatnika tego podatku.
    W związku z powyższym Wnioskodawca (Zainteresowany) wnosi o potwierdzenie
    prawidłowości stanowiska przedstawionego jak wyżej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowej (działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s.
    1 ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 ww. Dyrektywy:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie

    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

    Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż działki nr ... skutkować będzie
    obowiązkiem zapłaty podatku VAT.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na mocy art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą
    na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza” sformułowanego w ustawie VAT, w której mówi się o
    wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Zatem czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne
    (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    W konsekwencji, dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Dzierżawa wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej, bez względu na to, czy jest prowadzona w ramach działalności
    gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem gospodarstwa rolnego (o łącznej
    powierzchni ... ha) położonego w miejscowości ... Gmina .. Gospodarstwo rolne otrzymał
    Pan w drodze darowizny aktem notarialnym ... r. na wyłączną własność od swoich
    rodziców. W skład gospodarstwa rolnego w chodzą grunty rolne (kilka działek – w tym
    działa rolna o numerze ewidencyjny nr ... o powierzchni ...ha.
    Działka rolna nr ... wchodząca w skład gospodarstwa rolnego nie była/nie będzie
    wykorzystywana do celów prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności
    gospodarczej w zakresie usług dekarskich.
    17 marca 2022 r. podpisał Pan umowę najmu z ..., NIP ..., na mocy której oddał Pan Spółce
                            2w dzierżawę część gruntu o powierzchni ... m z działki o numerze ewidencyjnym ..., obręb
    ewidencyjny ..., z przeznaczeniem na budowę wieży telekomunikacji/masztu
                                      2wolnostojącego. Najemca na dzierżawionej części działki (... m) nr ... wybudował wieżę
    telekomunikacyjną/maszt we własnym imieniu i na własny rachunek. Najemca uiszcza na
    Pana rzecz czynsz najmu w wysokości 3600 zł brutto kwartalnie.
    W wyniku podziału, działka nr ... obręb ewidencyjny ... o powierzchni gruntu ...ha została
                                        2podzielona na dwie działki: działka nr ... o powierzchni ... ha (...m – na której Najemca
    wybudował maszt telekomunikacyjny) i działka nr ... o powierzchni ... ha.
                                  2Zamierza Pan sprzedać działkę nr ... o powierzchni ... m, na której kupujący wybudował
    słup/wieżę telekomunikacyjną. Znajdujący się na działce nr ... maszt telekomunikacyjny
    /wieża telekomunikacyjna nie będzie przedmiotem sprzedaży.
    W okresie, kiedy był Pan zarejestrowany jako podatnik rozliczający podatek VAT do
    momentu zawieszenia działalności od usług świadczonych w ramach jednoosobowej
    działalności gospodarczej, w składanych do organu podatkowego JPK-VAT, deklarował Pan
    również podatek VAT z tytułu wydzierżawiania jako osoba prywatna gruntu prywatnego (...
    2m z działki nr ...) w żaden sposób nie związanego z prowadzoną przez Pana działalnością
    w zakresie usług dekarskich oraz wpłacał Pan należny podatek VAT. Obecnie po
    zawieszeniu działalności gospodarczej korzysta Pan ze zwolnienia na podstawie art. 113
    ust. 1 ustawy.
    Z całokształtu okoliczności sprawy, które przedstawił Pan we wniosku wynika, że
    podejmował Pan czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Należy w tym miejscu ponownie wskazać, że dzierżawa nieruchomości stanowi czynność,
    która na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia definicję świadczenia
    usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji
    wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, wskazać należy, iż z tytułu dzierżawy działki Spółce, straciła ona
    charakter majątku prywatnego. Taki sposób wykorzystywania przez Pana nieruchomości
    spowodował, że była ona wykorzystywana w działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w
    ramach majątku osobistego.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    sprzedaż działki nr ... której jest Pan właścicielem, będzie zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2
    ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Zatem, w związku ze sprzedażą działki nr ..., występuje Pan w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy. Tym samym, czynność sprzedaży ww. działki, podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jednocześnie wskazać należy, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu
    określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Wskazał Pan, że budowla posadowiona na działce nie będzie stanowiła przedmiotu
    sprzedaży. Przedmiotem sprzedaż będzie wyłącznie grunt.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy nie będą
    miały zastosowania.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych
    ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane
    (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych,
    będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę - są
    zwolnione od podatku VAT.

    Analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT wskazuje
    jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. O charakterze danego gruntu decyduje
    odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W sytuacji,
    gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, istotna
    jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    W tym miejscu warto zaznaczyć, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - "teren
    budowlany" oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, także na gruncie orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można tylko taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Wskazał Pan, że dla działki nr ... została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
    celu publicznego pn.: „...” (Decyzja z ... r. znak ... Burmistrza Miasta i Gminy ...).
    Zatem działka nr ... stanowi teren przeznaczony pod zabudowę i nie będzie korzystała ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Mając na uwadze powyższe oraz wskazane przepisy prawa stwierdzam, że w związku ze
    sprzedażą działki nr ..., występuje Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym,
    czynność sprzedaży ww. działki, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna
    dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Dostawa działki nr ... nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy i będzie opodatkowana wg właściwej stawki podatku.
    Tym samym, Pana stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.