Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.572.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-12
Teza: Skutki podatkowe wypłaty dodatkowego świadczenia na rzecz
wspólnika występującego ze spółki cywilnej.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
kwota-kwota dodatkowa
spółki-spółka cywilna
umowa-wypowiedzenie umowy
wypłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Pytanie

Czy wypłacona przez Wnioskodawców Dodatkowa Kwota Spłaty na rzecz wspólnika spółki
    cywilnej, który wypowiedział umowę spółki cywilnej, stanowi koszt uzyskania przychodu
    dla wspólników kontynuujących prowadzenie działalności gospodarczej w ramach tej
    spółki cywilnej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej: „ustawa o PIT”), kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków
    wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 871 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego wspólnikowi występującemu ze spółki
    cywilnej przysługuje zwrot wartości wniesionego wkładu (jeśli nie miał charakteru
    usługowego) oraz odpowiednia część majątku wspólnego, według jego wartości na dzień
    wystąpienia. Świadczenie to ma charakter kapitałowy i jako takie — zgodnie z jednolitą
    linią orzeczniczą oraz interpretacyjną — nie stanowi kosztu uzyskania przychodów dla
    pozostałych wspólników.
    Odmienny charakter ma jednak świadczenie wypłacone przez Wnioskodawców byłej
    wspólniczce ponad wartość przysługującą jej z tytułu rozliczenia udziału w majątku spółki
    (tzw. Dodatkowa Kwota Spłaty). Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, wypłata tej
    kwoty miała na celu kompleksowe rozliczenie stosunku spółki oraz zabezpieczenie
    możliwości kontynuowania działalności gospodarczej w dotychczasowej formule —
    obejmującej m.in. korzystanie z utrwalonej na rynku nazwy handlowej, identyfikacji
    wizualnej oraz innych oznaczeń marketingowych, a także uniknięcie sporu co do podziału
    przychodów z tzw. nadwykonań NFZ dotyczących okresu przed wystąpieniem wspólnika,
    lecz płatnych po tej dacie.
    W tym kontekście wypłata Dodatkowej Kwoty Spłaty pozostaje w bezpośrednim i
    funkcjonalnym związku z przychodem Wnioskodawców po wystąpieniu wspólniczki oraz z
    zachowaniem i zabezpieczeniem źródła tych przychodów — tj. z kontynuowaniem
    działalności gospodarczej w dotychczasowej formie. Spełniony jest zatem materialny
    warunek uznania tego wydatku za koszt podatkowy, tj. celowość i racjonalność jego

    poniesienia. Koszt ten jest również faktycznie poniesiony i udokumentowany, a jego
    związek z osiąganymi przychodami ma charakter realny i bezpośredni.
    Jak wskazuje się w orzecznictwie i piśmiennictwie, dla zakwalifikowania danego wydatku
    jako kosztu uzyskania przychodu istotne jest nie tylko jego faktyczne poniesienie, lecz
    także to, czy racjonalnie rzecz biorąc może on przyczynić się do osiągnięcia przychodu,
    bądź służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodu. Koszt nie musi być
    niezbędny w sensie obiektywnym, ale musi być uzasadniony ekonomicznie i mieć związek
    z prowadzoną działalnością. Dodatkowa Kwota Spłaty mieści się w tych granicach: nie
    została wypłacona w związku z obowiązkiem ustawowym (jak Kwota Spłaty), lecz jako
    element kompromisu służącego uniknięciu potencjalnego sporu i umożliwieniu dalszego
    korzystania z kluczowych dla działalności spółki cywilnej elementów niematerialnych
    (identyfikacja wizualna, nazwa handlowa).
    Wnioskodawcy podkreślają przy tym, że przychody osiągane z tytułu nadwykonań NFZ za
    IV kwartał 2024 r. stanowią w całości przychód podatkowy pozostałych wspólników, tj.
    Wnioskodawców (już po wystąpieniu wspólniczki). Wypłata Dodatkowej Kwoty Spłaty
    stanowi zatem redystrybucję przychodu opodatkowanego po stronie Wnioskodawców —
    w celu wyeliminowania roszczeń osoby trzeciej. Tym samym, w ocenie Wnioskodawców,
    wypłata Dodatkowej Kwoty Spłaty:
    1) nie znajduje się w katalogu wyłączeń z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych
    2) jest faktycznie poniesiona,
    3) ma racjonalny, funkcjonalny i gospodarczo uzasadniony związek z osiąganym
      przychodem oraz zachowaniem źródła przychodów,
    - co spełnia warunki z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
    W konsekwencji — całość wypłaconej Dodatkowej Kwoty Spłaty stanowi koszt uzyskania
    przychodu po stronie Wnioskodawców, proporcjonalnie do ich udziałów w zyskach spółki
    cywilnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu
      gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie
      wkładów.
    W myśl art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw
      albo na świadczeniu usług.
      § 2. Domniemywa się, że wkłady wspólników mają jednakową wartość.
    Zgodnie z art. 863 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani
      udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.
    Stosownie do art. 867 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach i w tym samym
      stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie

      spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Można
      nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Natomiast nie można
      wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach.
    Zgodnie z art. 867 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Ustalony w umowie stosunek udziału wspólnika w zyskach odnosi się w razie
      wątpliwości także do udziału w stratach.
    Z przepisów tych wynika, że spółka cywilna jest umową zawartą przez wspólników w celu
    dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Właścicielami majątku
    wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności
    gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej, a nie spółka.
    Stosownie do art. 869 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli spółka została zawarta na czas nieoznaczony, każdy wspólnik może z niej
      wystąpić wypowiadając swój udział na trzy miesiące naprzód na koniec roku
      obrachunkowego.
      § 2. Z ważnych powodów wspólnik może wypowiedzieć swój udział bez zachowania
      terminów wypowiedzenia, chociażby spółka była zawarta na czas oznaczony.
      Zastrzeżenie przeciwne jest nieważne.
    Na podstawie art. 871 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W przypadku wystąpienia wspólnika ze spółki zwraca mu się w naturze rzeczy, które
      wniósł do używania, oraz wypłaca się w pieniądzu wartość jego wkładu oznaczoną w
      umowie spółki, a w braku takiego oznaczenia - wartość, którą wkład ten miał w chwili
      wniesienia. Nie ulega zwrotowi wartość wkładu polegającego na świadczeniu usług
      albo na używaniu przez spółkę rzeczy należących do wspólnika.
    Stosownie do art. 871 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Występującemu wspólnikowi wypłaca się ponadto w pieniądzu taką część wartości
      wspólnego majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich
      wspólników, jaka odpowiada stosunkowi, w którym występujący wspólnik uczestniczył
      w zyskach spółki.
    W przypadku wystąpienia ze spółki cywilnej wspólnikowi przysługuje zatem prawo do
    zwrotu wartości wkładu oraz wartości majątku wypracowanego przez tą spółkę w części
    przypadającej na tego wspólnika.
    Postanowienia art. 871 Kodeksu cywilnego mają charakter względnie obowiązujący, co
    oznacza, że wspólnicy, w umowie spółki cywilnej lub uchwale wspólników, mogą
    odmiennie ustalić zasady rozliczeń z występującym wspólnikiem.
    W myśl art. 5a pkt 26 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną, oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o spółce, oznacza to:
        a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na
        podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r.
        w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z
        późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
        b) spółkę kapitałową w organizacji,
        c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

        d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa
        jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
        e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej. Dochody tej spółki nie stanowią zatem
    odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody
    poszczególnych wspólników spółki cywilnej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w
    tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli
    wspólnikiem spółki cywilnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie
    podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem spółka cywilna jest spółką niebędącą osobą prawną. Dlatego w przypadku
    prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej, podatnikiem podatku dochodowego od
    osób fizycznych nie jest spółka, tylko poszczególni wspólnicy. To na nich, a nie na spółce
    cywilnej ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną,
      przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1,
      uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy
      lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa
      do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi
      przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o
      której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się,
      że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania
      przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.
    W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że kwestia rozliczeń finansowych z
    występującym ze spółki cywilnej wspólnikiem została wprost uregulowana w Kodeksie
    cywilnym. Wszelkiego rodzaju rozliczenia dokonywane między wspólnikiem występującym
    ze spółki a pozostałymi w spółce wspólnikami, stanowią rozliczenia pomiędzy
    współwłaścicielami określonych składników majątku. Zaspokojenie roszczeń
    współwłaścicieli nie ma zatem na celu uzyskania przychodu, czy też zabezpieczenia albo
    zachowania źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Z przedstawionych we wniosku opisu sprawy wynika, że:
    · Spółka cywilna, w której Zainteresowani są wspólnikami, do dnia 31 grudnia 2024 r. była
      spółką trzyosobową.
    · Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług (...), w
      szczególności (...).
    · Wspólnicy rozliczają się z dochodów osiąganych w ramach spółki cywilnej na zasadach
      podatku liniowego. Spółka cywilna prowadzi podatkową książkę przychodów i
      rozchodów.
    · W dniu 30 września 2024 r. trzeci wspólnik złożył pisemne wypowiedzenie umowy spółki
      cywilnej. Wypowiedzenie to stało się skuteczne z dniem 31 grudnia 2024 r. (wówczas
      upłynął okres wypowiedzenia).

    · Od dnia 1 stycznia 2025 r. spółka cywilna kontynuuje działalność w dotychczasowym
      zakresie, w składzie dwóch wspólników: Zainteresowanych.
    · Od dnia 30 września 2024 r. Zainteresowani prowadzili negocjacje dotyczące sposobu
      rozliczenia udziału występującego wspólnika. W celu określenia wartości udziału
      przypadającego występującemu wspólnikowi, zlecono wykonanie wyceny majątku
      spółki biegłemu rewidentowi. Wyceny dokonano według stanu na dzień 30 września
      2024 r. (jeszcze w okresie wypowiedzenia), przy zastosowaniu metody skorygowanych
      aktywów netto.
    · Strony uzgodniły, że podstawą rozliczenia będzie wartość majątku spółki na dzień 31
      grudnia 2024 r., zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.
    · Porozumienie stanowiące podstawę rozliczenia podpisano ostatecznie w dniu 1
      kwietnia 2025 r.
    · W jego treści strony dokonały korekty danych z opinii biegłego, aktualizując je do stanu
      na dzień 31 grudnia 2024 r. (co znalazło wyraźne odzwierciedlenie w treści
      porozumienia). Na tej podstawie ustalono kwotę należną występującemu wspólnikowi
      z tytułu jego udziału w majątku spółki.
    · Poza kwotą należną z tytułu udziału w majątku spółki, strony porozumiały się co do
      wypłaty dodatkowego świadczenia na rzecz występującego wspólnika. Ustalono, że
      niezależnie od ww. kwoty spłaty udziału, występujący wspólnik otrzymała także
      tytułem rozliczenia 1/3 wartości świadczenia wypłaconego spółce przez Narodowy
      Fundusz Zdrowia (NFZ) z tytułu tzw. nadwykonań zrealizowanych w IV kwartale 2024 r.
      (w okresie wypowiedzenia udziału). Nadwykonania te były realizowane w okresie, w
      którym występujący wspólnik był jeszcze wspólnikiem spółki, jednak ich fakturowanie i
      zapłata za ich realizację — zgodnie ze specyfiką rozliczeń z NFZ — nastąpiła dopiero w
      kolejnym kwartale, tj. już po dniu wystąpienia wspólnika ze spółki (w pierwszym
      kwartale 2025 r.).
    · Strony uwzględniły powyższą kwotę (udział w finansowaniu nadwykonań przez NFZ) w
      treści porozumienia, pomimo braku obowiązku wynikającego z przepisów Kodeksu
      cywilnego, kierując się potrzebą kompleksowego rozliczenia stosunku spółki cywilnej i
      uniknięcie długotrwałych konfliktów. Rozliczenie dotyczące nadwykonań zostało ujęte
      w odrębnej jednostce redakcyjnej podpisanego porozumienia.
    Kwestią do rozstrzygnięcia jest możliwość zaliczenia kwoty ww. dodatkowego świadczenia
    do kosztów uzyskania przychodów pozostających w spółce wspólników.
    Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Aby zatem określony wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu
    prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej winien, w myśl powołanego
    przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · musi pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i
      być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu,
    · nie może znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania
      przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych,
    · musi być właściwie udokumentowany.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,

    których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego
    źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże
    kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a
    osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy
    oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno
    wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia
    przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy
    tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań
    lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz treść złożonego wniosku stwierdzić
    należy, że wydatki poniesione przez Zainteresowanych z tytułu wypłaty dodatkowego
    świadczenia na rzecz wspólnika występującego ze spółki cywilnej, o której mowa we
    wniosku nie stanowią kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Obowiązek wypłacenia występującemu wspólnikowi stosownej kwoty wystąpi bowiem na
    skutek konieczności rozliczenia pomiędzy wspólnikami spółki cywilnej. Wydatki te
    poniesione zostały w celu uregulowania sytuacji prawnej spółki cywilnej, a związane były z
    przebudową struktury osobowej spółki i stanowią realizację zobowiązania wobec
    wspólnika występującego ze spółki. Tego typu rozliczenie jest obojętne podatkowo w
    zakresie dotyczącym kosztów uzyskania przychodów dla wspólników spółki cywilnej,
    bowiem nie będzie wpływać w żaden sposób na uzyskanie przychodu z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, bądź na zabezpieczenie, czy też na zachowanie tego źródła
    przychodu. Ww. wydatek nie został poniesiony zatem w celu uprawniającym w świetle art.
    22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do uznania za koszt
    uzyskania przychodu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.