Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.638.2024.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-22
Teza: Brak zobowiązania Wnioskodawcy do uwzględniania
należności licencyjnych uzyskanych za granicą przy kalkulacji
zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych.
Słowa kluczowe: należność-należności licencyjne
podatek-podatek pobierany u źródła
zaliczka-zaliczka na podatek
zeznania-zeznania roczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)-Termin poboru i wpłaty podatku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 20-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 25-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w
    zakresie ustalenia czy Wnioskodawca nie jest zobowiązany do uwzględniania należności
    licencyjnych uzyskanych zagranicą przy kalkulacji zaliczek na podatek dochodowy od osób
    prawnych.
    Uzupełnili go Państwo – na wezwanie organu – pismem z 16 stycznia 2025 r. (data wpływu
    16 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką zajmującą się produkcją gier komputerowych oraz działalnością
    wydawniczą. Obecnie Wnioskodawca współpracuje w platformą (...) która stanowi (...) w
    formie cyfrowej. Platforma (...) należy do podmiotu o nazwie A. (Dystrybutor), który jest
    podmiotem zarejestrowanym w USA. Cała sprzedaż odbywa się poprzez platformę (...) do
    której dostęp mają gracze z całego świata. Największy odsetek graczy, którzy kupują gry
    Wnioskodawcy pochodzi (...). Wnioskodawca jest właścicielem praw do tworzenia,
    publikowania i dystrybucji gier komputerowych wyprodukowanych przez siebie. Na
    podstawie umowy między Wnioskodawcą a Dystrybutorem, Wnioskodawca udziela
    Dystrybutorowi licencji na używanie i dystrybucję gier komputerowych Wnioskodawcy za
    pośrednictwem (...), w zamian za wynagrodzenie. Dystrybutor raz na miesiąc przygotowuje
    raport sprzedaży będący jednocześnie podstawą do przelewu wynagrodzenia na konto
    Wnioskodawcy. Na podstawie raportu Wnioskodawca wystawia fakturę. Kwota, którą
    otrzymuje Wnioskodawca potrącona jest już o wszystkie należne podatki takie jak VAT
    oraz inne podatki należne w krajach do których nastąpiła sprzedaż. Zgodnie z umową z
    Dystrybutorem jeśli, zgodnie z obowiązującym prawem podatkowym, podatek u źródła
    jest lub może zostać nałożony na płatności Dystrybutora na rzecz Wnioskodawcy,
    wówczas Dystrybutor może odliczyć od takich płatności odpowiednią kwotę podatku u
    źródła, który musi zostać potrącony zgodnie z obowiązującym prawem i przekazać takie
    potrącenie do odpowiedniego organu podatkowego. W takim przypadku Dystrybutor jest
    zobowiązany do wskazania kwoty potrącenia i dostarczenia Wnioskodawcy na żądanie
    wszelkich zaświadczeń o potrąceniu podatku u źródła lub innych dowodów płatności
    otrzymanych od odpowiednich organów podatkowych. W praktyce podatek u źródła jest
    przez Dystrybutora potrącany w wysokości 10% w odniesieniu do sprzedaży do
    konsumentów na terytorium USA. Z płatności potrącane są również wszelkie zwroty
    produktu w okresie rozliczeniowym. Dystrybutor wystawia fakturę z miesięcznym
    opóźnieniem względem sprzedaży, zatem przykładowo okres sprzedaży wrześniowej
    raportuje Wnioskodawcy dopiero pod koniec października. Wnioskodawca przychód
    otrzymany od Dystrybutora dolicza do przychodów składających się na podstawę
    wyliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych, a z tego względu, że dane
    dotyczące tego przychodu uzyskuje już po wyliczeniu zaliczki za dany okres rozliczeniowy,
    nie jest w stanie prawidłowo obliczyć jej wysokości. W takim przypadku Wnioskodawca
    dopłaca zaliczkę za ten okres w kolejnym miesiącu wraz z odsetkami.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W piśmie uzupełniającym z 16 stycznia 2025 r. (data wpływu 16 stycznia 2025 r.), wskazali
    Państwo dane podmiotu zagranicznego: A. Adres: (...), Nr identyfikacyjny: (...)
    Ponadto, doprecyzowali Państwo, że zagraniczny podmiot występujący w sprawie o
    nazwie A. (Dystrybutor), nie posiada w Polsce zakładu w rozumieniu przepisów krajowych
    tj. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub w rozumieniu umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z USA.
    Państwa zdaniem należności licencyjne uzyskane od ww. podmiotu zagranicznego nie
    stanowią dochodów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3 o podatku dochodowym od
    osób prawnych, tzn. dochodów osiąganych poza terytorium RP, które są wolne od
    podatku dochodowego w przypadku, gdy stanowi tak umowa międzynarodowa, której RP

    jest stroną. Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania w art. 20 przewiduje jedynie
    możliwość zaliczenia podatku zapłaconego w USA na poczet podatku należnych w Polsce.
    Przepis ten nie zwalnia z podatku dochodów, które mogą być opodatkowane na
    terytorium USA.
    Wskazali Państwo również, że do dochodów z należności licencyjnych o których mowa we
    wniosku, ma zastosowanie metoda proporcjonalnego odliczenia.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca nie jest zobowiązany do uwzględniania należności licencyjnych
    uzyskanych zagranicą przy kalkulacji zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy nie jest on zobowiązany do uwzględniania należności
    licencyjnych uzyskanych zagranicą przy kalkulacji zaliczek na podatek dochodowy od osób
    prawnych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej: "ustawa o CIT"), podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przez należności licencyjne należy rozumieć
    wszelkie przychody z tytułu praw autorskich lub praw pokrewnych, ze znaków towarowych
    i wzorów zdobniczych, z praw do projektów wynalazczych, z praw użytkowania urządzenia
    przemysłowego, urządzenia handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu,
    z tytułu udostępnienia tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, a także know-how.
    Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu udzielenia licencji na używanie i dystrybucję
    gier komputerowych. Niewątpliwie dla Wnioskodawcy przychody z tego tytułu stanowią
    należności licencyjne.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa
    w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Z kolei art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, z
    zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f jest nadwyżka sumy
    przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta
    w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1, 2 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w
    ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
    1. przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym albo są wolne od podatku;
    2. przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
      położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
      przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu;
    3. kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
      położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
      koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały
      uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny
      zakład.

    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, wolne od podatku są dochody osiągane poza
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli
    umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi.
    Z powyższego wynika, że aby podatnicy objęci nieograniczonym obowiązkiem
    podatkowym, mogli skorzystać z omawianego zwolnienia muszą jednocześnie zostać
    spełnione następujące warunki:
    1. osiągnąć dochód za granicą,
    2. umowa międzynarodowa, której Polska jest stroną, zwalnia ten dochód od
      opodatkowania w Polsce.
    W myśl art. 25 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art.
    22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego
    zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu
    osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie
    miesiące.
    Polski ustawodawca w przepisach ustawy o CIT regulujących problematykę dochodów
    uzyskiwanych przez podatników posiadających nieograniczony obowiązek podatkowy w
    Polsce (rezydentów), którzy uzyskują dochody ze źródeł położonych poza terytorium
    Polski unormował jako jedyną metodę eliminacji podwójnego opodatkowania tzw. metodę
    zaliczenia zwykłego (proporcjonalnego).
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1,
    osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody
    te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione
    w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z
    dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym
    wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą
    podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak
    przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która
    proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Powołany art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, ustanawia następujące przesłanki materialne
    pozwalające na dokonanie odliczenia podatku zapłaconego w państwie źródła, tj.:
    1. podmiot podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (jest
      rezydentem);
    2. podatnik ten osiąga dochody (przychody) zarówno na terytorium Polski, jak i za granicą;
    3. dochody (przychody) osiągane na terytorium państw obcych podlegają opodatkowaniu
      w tych państwach;
    4. dochody te nie są wolne od podatku na mocy postanowień umowy międzynarodowej,
      której stroną jest Rzeczpospolita Polska, i tym samym nie ma zastosowania art. 17 ust.
      1 pkt 3 ustawy o CIT,
    5. podatek od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium państw obcych został
      faktycznie zapłacony w tych państwach.
    Stosownie do art. 22a ustawy o CIT, przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Stosownie do art. 22b ustawy o CIT, zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-
    22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej,
    której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji
    podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w
    którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.

    Podkreślić należy zatem, że z istoty potrącenia (podobnie jak z definicji dochodu
    mówiącej, że dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania
    osiągnięta w roku podatkowym) wynika, że zsumowanie dochodów osiągniętych za
    granicą, które również podlegają opodatkowaniu, z pozostałymi dochodami podatnika
    oraz potrącenia podatku dochodowego zapłaconego zagranicą dokonuje się w rozliczeniu
    rocznym.
    Zdaniem Wnioskodawcy, z analizy art. 20 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że otrzymanych w
    ciągu roku podatkowego należności licencyjnych nie uwzględnia się w miesięcznych
    zaliczkach na podatek dochodowy.
    W konsekwencji powyższego, także zagraniczny podatek podlega odliczeniu dopiero w
    zeznaniu rocznym CIT-8, a nie na etapie wpłacania zaliczek miesięcznych na podatek
    dochodowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
      miejsce ich osiągania.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Z kolei art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, stanowi, że:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1, 2 i 3 ustawy o CIT:
      Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się:
      1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;
      2) przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
      położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
      przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu;
      3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w
      przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność
      poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład
      uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli
      przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu
      przypadającego na zagraniczny zakład.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT:

      Wolne od podatku są dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przez podatników określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której
      Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi.
    Z powyższego wynika, że aby podatnicy objęci nieograniczonym obowiązkiem
    podatkowym, mogli skorzystać z omawianego zwolnienia muszą jednocześnie zostać
    spełnione następujące warunki:
    1. osiągnąć dochód za granicą,
    2. umowa międzynarodowa, której Polska jest stroną, zwalnia ten dochód od
      opodatkowania w Polsce.
    W myśl art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f
      , są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w
      wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
    Polski normodawca w przepisach ustawy o CIT regulujących problematykę dochodów
    uzyskiwanych przez podatników posiadających nieograniczony obowiązek podatkowy w
    Polsce (rezydentów), którzy uzyskują dochody ze źródeł położonych poza terytorium
    Polski unormował jako jedyną metodę eliminacji podwójnego opodatkowania tzw. metodę
    zaliczenia zwykłego (proporcjonalnego).
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o CIT:
      Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody
      (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w
      obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17
      ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z
      dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W
      tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę
      równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może
      jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia,
      która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Powołany art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, ustanawia następujące przesłanki materialne
    pozwalające na dokonanie odliczenia podatku zapłaconego w państwie źródła, tj.:
    1. podmiot podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (jest
      rezydentem);
    2. podatnik ten osiąga dochody (przychody) zarówno na terytorium Polski, jak i za granicą;
    3. dochody (przychody) osiągane na terytorium państw obcych podlegają opodatkowaniu
      w tych państwach;
    4. dochody te nie są wolne od podatku na mocy postanowień umowy międzynarodowej,
      której stroną jest Rzeczpospolita Polska, i tym samym nie ma zastosowania art. 17 ust.
      1 pkt 3 ustawy o CIT,
    5. podatek od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium państw obcych został
      faktycznie zapłacony w tych państwach.
    Stosownie do art. 22a ustawy o CIT:
      Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Stosownie do art. 22b ustawy o CIT:
      Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem
      istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego

      opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych
      od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym
      podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka uzyskuje
    wynagrodzenie z tytułu należności licencyjnych:
        które są otrzymywane od podmiotu zagranicznego o nazwie A. tj. podmiotu,
        mającego siedzibę lub zarząd na terytorium kraju, z którym Polska zawarła umowę
        o unikaniu podwójnego opodatkowania,
        które są uzyskiwane od podmiotu zagranicznego, który nie posiada w Polsce
        zakładu w rozumieniu przepisów krajowych tj. ustawy o podatku dochodowym od
        osób prawnych lub w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
        zawartej z USA.,
        które stanowią należności licencyjne w rozumieniu odpowiedniej UPO, do których
        nie ma zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT,
      od których podmiot dokonujący płatności pobiera podatek, do których ma
      zastosowanie metoda zaliczenia przewidziana w odpowiedniej UPO.
    W świetle powyższego, w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajduje cytowany
    wcześniej art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym dochody (przychody) z należności
    licencyjnych uzyskane ze źródeł położonych poza terytorium kraju i opodatkowane w
    kraju ich powstania, łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej dopiero w rozliczeniu (zeznaniu podatkowym) za rok podatkowy,
    którego te dochody (przychody) dotyczą, tym samym nie ma obowiązku obliczania i
    wpłacania od takich dochodów zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych.
    Zatem, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.