Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-787/11-4/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-03-05
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach za wykonanie koncertu w związku z organizacją imprezy okolicznościowej
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2011 r. (data wpływu 23 listopada 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 lutego 2012 r. (data wpływu 24 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach za wykonanie koncertu w związku z organizacją imprezy okolicznościowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach za wykonanie koncertu oraz w innych fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług (oświetlenie, ochrona, nagłośnienie, itp.) w związku z organizacją imprezy okolicznościowej.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 lutego 2012 r. (data wpływu 24 lutego 2012 r.) poprzez doprecyzowanie zaistniałego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zorganizował imprezę okolicznościową z okazji jubileuszu 20-lecia istnienia przedsiębiorstwa. Program imprezy okolicznościowej obejmował między innymi występ znanego polskiego zespołu rockowego i występ znanego polskiego solisty z zespołem. Na podstawie umowy zawartej z menedżerem zespołu, menedżer, „działając na podstawie odpowiednich upoważnień, przekazał zespół muzyków występujących pod nazwą „B”” i zobowiązał się, że zespół wykona koncert o określonej długości i w określonym repertuarze. Obowiązki związane z wynajęciem obiektu służącego do wykonania koncertu, zapewnieniem usytuowania stanowiska akustyka i operatora świateł oraz wynajęciem sprzętu akustycznego i oświetlenia spoczywały na Wnioskodawcy. Z członkami zespołu Wnioskodawca nie zawierał żadnej umowy. Podobnej treści umowę Wnioskodawca zawarł z Agencję reprezentującą solistę oraz towarzyszący soliście zespół. Agencja oświadczyła, że „jest upoważniona do zawierania umów, których przedmiotem jest działalność koncertowa” solisty i jego zespołu. Obowiązek zapewnienia sceny, oświetlenia i nagłośnienia spoczywał na Wnioskodawcy z zastrzeżeniem, że możliwe jest także zapewnienie oświetlenia i nagłośnienia przez Agencję. Z solistą ani z członkami zespołu Wnioskodawca nie zawierał żadnej umowy.

W obu umowach do kwoty wynagrodzenia netto za wykonanie koncertu doliczony został podatek od towarów i usług według stawki 23%.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Przy założeniu, że zakupiona usługa jest wykorzystana do wykonywania czynności opodatkowanych przez Wnioskodawcę zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, czy Wnioskodawca, przy uwzględnieniu przepisów Dyrektywy Rady 112/06 z dnia 28 listopada 2006 r. oraz wyrosłego na ich gruncie orzecznictwa TSUE, jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturze za wykonanie koncertu na opisanych wyżej zasadach?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) przewiduje przedmiotowo-podmiotowe zwolnienie z podatku usług kulturalnych, jeżeli podmiot świadczący te usługę jest „twórcą lub artystą wykonawcą”, wynagradzanym w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów. Z uwagi na to, że przywołany przepis wprowadza zwolnienie od podatku, przesłanki stosowania tego zwolnienia nie mogą być zdaniem Wnioskodawcy interpretowane rozszerzająco. W okolicznościach opisanego wyżej stanu faktycznego nie jest spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia, gdyż umowa o wykonanie koncertu nie została zawarta z artystą lecz z reprezentującym go podmiotem (agencją lub menedżerem); innymi słowy, stroną umowy zawartej z Wnioskodawcą nie byli sami artyści lecz reprezentujący ich menedżer (agencja) - stosunek prawny łączyć zatem Wnioskodawcę wyłącznie z tymi ostatnimi podmiotami. Nie można zatem mówić aby doszło do świadczenia usługi kulturalnej bezpośrednio przez artystę na rzecz Wnioskodawcy. Jeżeli pogląd powyższy przyjąć za zasadny, zasadne było także doliczenie przez menedżera (agencję) podatku VAT do kwoty wynagrodzenia netto i opodatkowanie tej czynności. W konsekwencji wystawiona faktura nie jest fakturą, o której mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o podatku VAT i odliczeniu z niej podatku VAT nie stoi na przeszkodzie art. 88 ust. 3a pkt 2 tej ustawy: nie jest to bowiem faktura dokumentująca czynność zwolnioną z podatku VAT. Jednakże w odpowiedzi na interpelację poselską Ministerstwo Finansów przedstawiło inny pogląd. Zdaniem Ministra, dla wysokości opodatkowania VAT organizacji imprezy kulturalnej, w ramach której będzie wykonany koncert, znaczenie ma to, czy wykonanie koncertu można traktować jako świadczenie odrębnej usługi, za której wykonanie artysta pobiera honorarium, czy też jest to jeden z elementów imprezy kulturalnej organizowanej przez agencję artystyczną albo menedżera wykonawcy. Jeżeli na podstawie umowy zawartej z agencją artystyczną albo menedżerem wykonawcy, indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, świadczą odrębną usługę kulturalną polegającą na wykonaniu koncertu, za które pobierają wynagrodzenie w formie honorariów, to świadczona przez nich usługa jest zwolniona z VAT, co wynika z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy. Natomiast jeżeli przedmiotem umowy cywilnoprawnej zawartej z agencją artystyczną (menedżerem wykonawcy) jest odpłatne zorganizowanie imprezy kulturalnej, np. koncertu, wówczas podlega 23% stawce VAT, na podstawie art. 146a ust. 1 pkt 1 ustawy. Także usługi wynajmu sceny, nagłośnienia i oświetlenia podlegają opodatkowaniu VAT według stawki 23%.

Wnioskodawca nie zgadza się z rozumowaniem zawartym w interpelacji, gdyż nie dokonano w niej analizy przedmiotowo-podmiotowego charakteru zwolnienia a w szczególności nie wzięto pod uwagę wymogu, aby usługa była bezpośrednio świadczona przez artystę na rzecz zamawiającego, tj. z pominięciem menedżera (agencji). Zakładając jednak, że przedstawiona wyżej interpretacja mogłaby być uznana za zasadną, Wnioskodawca dodatkowo podnosi, że za zawężającą interpretacją przepisów polskich przemawia także Dyrektywa 112/2006 Rady WE. Jej art. 132 w ust. 1 lit. n) przewiduje obligatoryjne zwolnienie („państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje”) z podatku VAT świadczenie niektórych usług kulturalnych (a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych), pod warunkiem, że usługa taka jest świadczona przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie. Ponieważ stronami umów zawartych przez Wnioskodawcę nie były ani podmioty prawa publicznego ani „instytucje kulturalne uznane przez Polskę”, art. 132 Dyrektywy nie może uzasadniać rozszerzającej wykładni ustawy krajowej implementującej dyrektywę.

Art. 133 Dyrektywy zezwala państwom członkowskim na zwolnienie innych niż określone w art. 132 ust 1 lit. n) usług kulturalnych, konieczne jest jednak aby spełniony był co najmniej jeden z czterech warunków:

1.  podmioty, których to dotyczy, nie mogą systematycznie dążyć do osiągnięcia zysku, przy czym ewentualne zyski nie mogą zostać rozdzielone, lecz przeznaczone na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług - warunek niespełniony; nie ma go w polskiej ustawie;
2.  podmioty te muszą być zarządzane i administrowane co do zasady bez wynagrodzenia przez osoby niezainteresowane bezpośrednio ani pośrednio, ani osobiście ani przez pośredników, wynikami takiej działalności - uwaga j. w.
3.  podmioty te stosują ceny zatwierdzone przez organy władzy publicznej lub nieprzekraczające wysokości takich zatwierdzonych cen lub też, w odniesieniu do tych usług, których ceny nie wymagają zatwierdzenia, stosują ceny niższe niż pobierane za podobne usługi przez przedsiębiorstwa komercyjne podlegające VAT - uwaga j. w.
4.  zwolnienia nie mogą powodować zakłóceń konkurencji na niekorzyść przedsiębiorstw komercyjnych podlegających VAT - uwaga j. w.

Powyższe podważać może prawidłowość implementacji przez ustawodawcę polskiego Dyrektywy, gdyż z zestawienia przepisów polskich i unijnych wynika, że zakres zwolnienia ustawodawca polski określił zbyt szeroko, obejmując zwolnieniem z podatku VAT podmioty świadczące usługi kulturalne niespełniające warunków określonych w art. 133 Dyrektywy. Skutki są następujące: po pierwsze, z uwagi na brak odwrotnego skutku wertykalnego Dyrektywy, nie ma podstaw ku temu aby podatnikom świadczącym usługi kulturalne w warunkach określonych w ustawie nakazać płacenie podatku na podstawie samej tylko Dyrektywy. Po drugie, z punktu widzenia odbiorcy otrzymującego fakturę z wykazanym podatkiem VAT, w sytuacji gdy zgodnie z prawem krajowym a niezgodnie z Dyrektywą, dana usługa jest zwolniona z podatku VAT, prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z takiej faktury nie powinno być kwestionowane, gdyż nie jest to faktura, o której mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o podatku VAT.

Reasumując, głównym celem jubileuszu była promocja marki, w szczególności poprzez odwołanie się do utrwalonej pozycji Wnioskodawcy na rynku. Jubileusz został zatem wykorzystany dla celów marketingowych, w celu wykazania stabilności Wnioskodawcy jako partnera biznesowego w oczach jego kontrahentów. Opisane w stanie faktycznym wydatki mają zatem związek z budowaniem marki i wizerunku firmy. Budowanie zaufania kontrahentów i inwestorów, wypracowanie i ugruntowanie marki firmy przekłada się w sposób jednoznaczny na postrzeganie firmy jako stabilnego i godnego zaufania partnera, godnego polecenia także innym potencjalnym inwestorom. Nie ulega zatem wątpliwości, że wydatki związane z organizacją przedmiotowej imprezy, jako wydatki o charakterze promocyjno-reklamowym, wykazują opisany wyżej związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, a także z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Jak podkreśla się bowiem w orzecznictwie, że celem reklamy jest promocja danego podmiotu gospodarczego lub oferowanych przez niego produktów towarów lub usług. Niewątpliwie taki cel przyświecał Wnioskodawcy przy organizacji przedmiotowego koncertu. Cała bowiem oprawa i aranżacja imprezy służyła utrwaleniu pozytywnych skojarzeń z jego marką i produktami przez niego wytwarzanymi poprzez ich eksponowanie za pomocą różnych nośników reklamowych. W sytuacji zaś gdy dominującą funkcją danego działania jest funkcja reklamowa, wydatki dodatkowe związane z realizacją danego przedsięwzięcia także należy uznać za poniesione w celach reklamowych, tj. niewątpliwie związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2011 r. (sygn. akt I SA/Wr 1393/10).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego, na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

I tak w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy określono, iż nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Stosownie zatem do ww. przepisu ustawy podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego powodu, że został wykazany na fakturze, jednakże sama transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewiduje dla niektórych czynności zwolnienie od podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do kwestii zwolnienia od opodatkowania nabytej przez Wnioskodawcę usługi wykonania koncertu należy wskazać, iż w myśl art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zaznaczyć należy cel zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże, usługi te – aby mogły korzystać ze zwolnienia – świadczone muszą być przez specyficzne podmioty, wśród których ustawodawca wymienił indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zorganizował imprezę okolicznościową z okazji jubileuszu 20-lecia istnienia przedsiębiorstwa. Program imprezy okolicznościowej obejmował między innymi występ znanego polskiego zespołu rockowego i występ znanego polskiego solisty z zespołem. Na podstawie umowy zawartej z menedżerem zespołu, menedżer, „działając na podstawie odpowiednich upoważnień, przekazał zespół muzyków” i zobowiązał się, że zespół wykona koncert o określonej długości i w określonym repertuarze. Obowiązki związane z wynajęciem obiektu służącego do wykonania koncertu, zapewnieniem usytuowania stanowiska akustyka i operatora świateł oraz wynajęciem sprzętu akustycznego i oświetlenia spoczywały na Wnioskodawcy. Z członkami zespołu Wnioskodawca nie zawierał żadnej umowy. Podobnej treści umowę Wnioskodawca zawarł z Agencję reprezentującą solistę oraz towarzyszący soliście zespół. Agencja oświadczyła, że „jest upoważniona do zawierania umów, których przedmiotem jest działalność koncertowa” solisty i jego zespołu. Obowiązek zapewnienia sceny, oświetlenia i nagłośnienia spoczywał na Wnioskodawcy z zastrzeżeniem, że możliwe jest także zapewnienie oświetlenia i nagłośnienia przez Agencję. Z solistą ani z członkami zespołu Wnioskodawca nie zawierał żadnej umowy. W obu umowach do kwoty wynagrodzenia netto za wykonanie koncertu doliczony został podatek od towarów i usług według stawki 23%.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy przy założeniu, że zakupiona usługa jest wykorzystana do wykonywania czynności opodatkowanych, jest on uprawniony do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturze za wykonanie koncertu w związku z organizacją imprezy.

Z opisu sprawy wynika, iż umowy dotyczące usługi wykonania koncertu zostały zawarte przez Wnioskodawcę z menedżerem zespołu oraz Agencją reprezentującą solistę i jego zespół. Mając zatem na uwadze opisany stan faktyczny oraz przywołane powyżej przepisy prawa, należy stwierdzić, iż z okoliczności przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, aby przedmiotowe faktury wystawione przez menedżera zespołu bądź Agencję reprezentującą solistę i jego zespół dokumentowały czynności zwolnione od podatku. W związku z powyższym Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wykazany w fakturach dokumentujących nabycie ww. usług pod warunkiem, że nabyte przez Wnioskodawcę usługi są w całości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz jeżeli nie wystąpią inne przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Ponadto należy wskazać, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zaistniałego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach za wykonanie koncertu w związku z organizacją imprezy okolicznościowej. Natomiast w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z organizacją imprezy (oświetlenie, ochrona, nagłośnienie, itp.), została wydana interpretacja indywidualna Nr IPTPP2/443-787/11-5/KW.

Końcowo nadmienia się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna nie wywiera zatem skutku prawnego dla kontrahentów Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.