Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-726/10-2/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-09-09
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ulgi z tytułu użytkowania sieci Internet
Słowa kluczowe: faktura; internet; odliczenia-odliczenie od dochodu; ulga-ulga podatkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2010 r. (data wpływu: 10 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi z tytułu użytkowania sieci Internet – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania rachunku wystawionego przez przedsiębiorcę nie będącego czynnym podatnikiem VAT za fakturę oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi z tytułu użytkowania sieci Internet.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od dnia 1 stycznia 2010 r. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego od bycia czynnym płatnikiem podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Dlatego jako przedsiębiorca telekomunikacyjny, Zainteresowany sprzedając usługę dostępu do sieci Internet wystawia za to rachunki. Osoby fizyczne spośród klientów Wnioskodawcy są zainteresowane możliwością zastosowania w zeznaniu rocznym za rok 2010 r. tzw. „ulgi internetowej” z tytułu opłat za użytkowanie Internetu udokumentowanych tymi rachunkami, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6a i ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy fakturą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest rachunek wystawiany przez przedsiębiorcę korzystającego ze zwolnienia od bycia czynnym płatnikiem podatku VAT z tytułu art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy rachunki wystawiane z tytułu użytkowania sieci Internet przez Wnioskodawcę, jako przedsiębiorcę telekomunikacyjnego korzystającego z podmiotowego zwolnienia od bycia czynnym płatnikiem podatku VAT, spełniają wymogi art. 26 ust. 1 pkt 6a oraz ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie stosowania „ulgi internetowej”?

Tut. Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie podatku od towarów i usług w przedmiocie uznania rachunku wystawionego przez przedsiębiorcę nie będącego czynnym podatnikiem VAT za fakturę w dniu 2 września 2010 r. wydano interpretację indywidualną nr ILPP2/443-839/10-2/AD.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowe rachunki spełniają wymogi udokumentowania wydatków z tytułu korzystania z sieci Internet fakturą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług na okoliczność zastosowania cytowanej „ulgi internetowej”.

Z art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika bowiem rozporządzenie Ministra Finansów, które definiuje w § 17 ust. 5, że za fakturę uznaje się również rachunki wystawiane przez podatników niezobligowanych do wystawiania faktur VAT. Wnioskodawca przyjmuje tutaj precyzyjne odczytanie zapisu art. 26 ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku od osób fizycznych: „odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość wydatków została udokumentowana fakturą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług”, a zatem „fakturą” mającą swoją szeroką definicję, zawartą w cytowanym rozporządzeniu wynikającym bezpośrednio z ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem „w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług” jako sumie dokumentów legislacyjnych dotyczących tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Stosownie natomiast do art. 26 ust. 7 pkt 1 ww. ustawy, wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Jednakże w przypadku odliczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 6a, odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość wydatków została udokumentowana fakturą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie z faktury tej winno wynikać, iż podatnik jest nabywcą usługi dostępu do sieci internetowej.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż warunkiem skorzystania z tzw. „ulgi internetowej” przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych jest:

*   poniesienie przez podatnika wydatku z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym jego miejscem zamieszkania, oraz
*   udokumentowanie przedmiotowego wydatku fakturą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie, posiadanie przez podatnika zapłaconej faktury z widniejącym na niej jego imieniem i nazwiskiem (jako nabywcy usługi).

W powołanej wyżej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług (ILPP2/443-839/10-2/AD) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że rachunki wystawiane przez Wnioskodawcę – przedsiębiorcę korzystającego ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o VAT – uznaje się za faktury, jeśli spełniają one wymogi wskazane w uregulowaniach zawartych w Ordynacji podatkowej oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. Nr 165, poz. 1373 ze zm.).

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż przedmiotowe rachunki wystawiane przez Wnioskodawcę – przy zachowaniu wskazanych wyżej warunków – spełniają wymogi dotyczące udokumentowania wydatków z tytułu korzystania z sieci Internet w zakresie możliwości skorzystania z tzw. „ulgi internetowej” uregulowanej w art. 26 ust. 1 pkt 6a w zw. z ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.