Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.168.2025.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-14
Teza: Zwolnienie od akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w
procesach metalurgicznych.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe
energia-energia elektryczna
podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku
akcyzowego
procesy-procesy metalurgiczne
wyroby-wyroby energetyczne-energia elektryczna
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres
przedmiotowy
1

Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania w
przypadku energii elektrycznej
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Zwolnienia-Katalog przedmiotowy zwolnień
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
6-art. 30-ust. 7a-pkt 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
6-art. 30-ust. 7b-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 10 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 10
    czerwca 2025 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 18 lipca
    2025 r. (wpływ 18 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polską spółką z siedzibą w (...), będącą częścią Y. (...).
    Wnioskodawca będzie prowadził działalność w zakresie (...).
    Wnioskodawca planuje uzyskać koncesję na obrót energią elektryczną w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    266 z późn. zm.; dalej jako: „Ustawa - Prawo energetyczne”) z uwagi na zamiar
    prowadzenia działalności w zakresie obrotu energią elektryczną za pośrednictwem Z.
    Wnioskodawca będzie nabywał energię elektryczną, która następnie w znacznej mierze
    będzie zużywana w ramach działalności produkcyjnej Spółki, a także w części będzie
    odsprzedawana na rzecz podmiotów uczestniczących w Z.
    W zakładzie produkcyjnym Spółki wytwarzane będą (..). W trakcie realizowanego przez
    Spółkę procesu produkcyjnego, opisanego szczegółowo poniżej, zużywane będą różne
    nośniki energii, w tym energia elektryczna.
    Surowce produkcyjne dostarczane będą na teren zakładu transportem samochodowym.
    Będą to (...).
    Surowce składowane będą w magazynie znajdującym się na terenie zakładu
    produkcyjnego. Magazyn będzie wyposażony w specjalne suwnice pomostowe z
    elektromagnesem, dzięki którym (...) będzie ładowany do wózków załadowczych. Z kolei,
    (...) przenoszone będą za pomocą suwnicy do odpowiednich zasobników umieszczonych w
    hali magazynowej. Następnie, (...) ładowane będą do wózków załadowczych za pomocą
    wciągnika przejezdnego. Napełnione wózki załadowcze będą podjeżdżać pod piec
    topielniczy, by następnie za pomocą wibratora wyładowywać wsad do pieca.
    Wytop żeliwa
    Surowiec topiony będzie w piecach indukcyjnych tyglowych zasilanych energią elektryczną
    (...). (...). Docelowo na terenie zakładu eksploatowanych będzie: do (...) pieców
    indukcyjnych o pojemności (...) każdy.
    Piec indukcyjny tyglowy składać się będzie (...). Od strony zewnętrznej będzie ona
    izolowana i zamknięta płaszczem stalowym. Piec będzie zamknięty w ramie wyposażonej

    w układ przechylania go. Tygiel pieca posiadał będzie pokrywę zamykaną na okres
    topienia i otwieraną w okresach ładowania i odżużlania, w której zainstalowany będzie
    system ujęcia gazów. W wyniku przepływu przemiennego prądu elektrycznego przez
    cewkę opasującą piec powstawać będzie pole magnetyczne, które wywoła powstanie
    prądu elektrycznego w topionym metalu. Opór elektryczny wsadu przekształci energię
    elektryczną w cieplną, powodującą nagrzewanie, topienie oraz przegrzewanie metalu.
    Cewka opasająca piec wykonana będzie z przewodu rurowego, wewnątrz którego
    przepływać będzie woda chłodząca. Prawidłowe funkcjonowanie systemu obiegu wody
    chłodzącej będzie istotne dla trwałości cewki i izolacji pieca. (...).
    Czas trwania procesu topienia w każdym piecu zależeć będzie od rodzaju wsadu i
    pojemności pieca. (...). Po upłynnieniu wsadu, żeliwo poddawane będzie procesowi
    przegrzewania. Żeliwo zostanie podgrzane do temperatury (...)°C i z jego powierzchni
    usuwany będzie żużel. Na podstawie badania składu chemicznego i własności fizycznych
    topionego żeliwa prowadzona będzie korekta parametrów poprzez dodanie
    odpowiednich dodatków stopowych. Spust żeliwa nastąpi do osuszonych i ogrzanych
    kadzi. Linia posiadać będzie zestaw kadzi eksploatowanych przemiennie. Kadzie przed
    załadunkiem żeliwa ogrzewane będą palnikami gazowymi lub elektrycznymi. (...).
    Podstawowym produktem uzyskiwanym w przedmiotowej instalacji jest żeliwo szare w
    formie ciekłej, które jest materiałem do wykonywania (...).
    Transport ciekłego metalu i odlewanie
    Wypełniona ciekłym metalem kadź będzie transportowana do pieca zalewowego - pieca
    indukcyjnego zasilanego energią elektryczną, (...).
    Kadzie transportowane będą za pomocą wózka widłowego do automatycznego systemu
    ładującego ciekły metal do pieca zalewowego. Piec zalewowy posiadać będzie induktor do
    podtrzymywania temperatury metalu oraz rynny spustowe do zalewania form. Induktor
    chłodzony będzie powietrzem.
    Zalewanie wcześniej przygotowanych form ułożonych w skrzyniach formierskich odbywać
    się będzie automatycznie rynnami spustowymi przez odpowiednio zadaną ilość płynnego
    metalu, kontrolowanej dzięki mechanizmowi korka.
    (...).
    Zarówno linia wytopu żeliwa, jak i odlewania wyposażone będą w indywidualny system
    ujęcia gazów, odprowadzanych do indywidualnego systemu odpylania. Gazy odpylane
    będą w cyklonie i filtrach workowych, a następnie odprowadzane przez wentylatory
    zasilane energią elektryczną.
    System ujęcia gazów ujmować będzie gazy (...).
    Chłodzenie odlewów
    Linia odlewnicza będzie posiadać indywidualną linię chłodzenia, w której zachodzić będzie
    proces chłodzenia form wypełnionych odlewami aż do zakrzepnięcia metalu. Czynnikiem
    chłodzącym będzie powietrze, którego przepływ zostanie wymuszony za pomocą
    wentylatora zasilanego energią elektryczną. Wypełnione ciekłym metalem formy będą
    transportowane z odlewni systemem przenośników do linii chłodzenia. Ciepłe powietrze z
    linii chłodzenia odprowadzane będzie za pomocą kanałów wyposażonych w wentylatory.
    Wybijanie odlewów
    Po przejściu przez linię chłodzącą formy z odlewami będą wypychane ze skrzyń
    formierskich. Następnie, formy z odlewami spychane będą przez siłownik poziomy do
    obrotowego bębna chłodzącego. W wyniku obrotu i drgań bębna będzie następować
    oddzielenie odlewów od masy formierskiej. Jednocześnie w celu obniżenia temperatury
    odlewów i piasku w bębnie natryskiwana będzie woda. Oddzielone od piasku odlewy
    transportowane będą za pomocą przenośników wibracyjnych i taśmowych do śrutownicy

    obrotowej ciągłej, w celu ich oczyszczenia. Instalacja przeznaczona do oddzielenia
    odlewów od form zasilana będzie energią elektryczną. Gazy z obrotowych bębnów
    chłodzących oraz z miejsca załadunku i wyładunku odlewów z bębnów odprowadzane są
    na zewnątrz. W celu uniknięcia kondensacji pary wodnej w kanale doprowadzającym i
    odprowadzającym powietrze z bębna zamontowane będą palniki gazowe ogrzewające
    gazy znajdujące się w bębnie.
    Obróbka powierzchniowa odlewów
    Umieszone w śrutownicy obrotowej odlewy ostrzeliwane będą kulkami stalowymi, które w
    wyniku uderzania o odlewy będą powodowały ich czyszczenie. Dodatkowo w celu
    intensyfikacji oczyszczania następować będzie rotacja śrutownicy wokół własnej osi.
    Śrutownica zasilana będzie energią elektryczną. Ze śrutownicy odlewy automatycznie
    przenoszone będą do kontroli i szlifowania ręcznego. Gotowe odlewy umieszczane będą w
    specjalnych pojemnikach, które czasowo przechowywane będą w odlewni, a następnie
    będą przewożone do magazynu. Gazy ujmowane ze śrutownicy oraz z odciągów
    miejscowych stanowisk szlifowania ręcznego odpylane będą w filtrach workowych i
    odprowadzane za pomocą wentylatorów zasilanych energią elektryczną.
    Podsumowując, zasadniczą część procesu produkcyjnego Spółki można podzielić na
    następujące etapy:
      1. Wytop żeliwa - w ramach tego etapu surowiec będzie topiony w piecu topielnym, a
      po dodaniu dodatków stopowych nastąpi wytop żeliwa szarego;
      2. Transport ciekłego metalu i odlewanie - na tym etapie płynne żeliwo będzie
      przelewane do odpowiednich form;
      3. Chłodzenie odlewów - podczas tego etapu umieszczone w formach odlewniczych
      żeliwo pod wpływem przepływu powietrza będzie ulegać krzepnięciu;
    (...)
    W związku z takim przebiegiem procesu produkcyjnego Wnioskodawca powziął
    wątpliwość, czy zużycie energii elektrycznej zużywanej w ramach tego procesu będzie
    mieściło się w zwolnieniu od podatku akcyzowego przewidzianego dla energii elektrycznej
    wykorzystywanej w procesach metalurgicznych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Etap 1. Wytop żelaza
    Na etapie 1. Wytop żeliwa wykorzystywane będą następujące urządzenia wykorzystujące
    energię elektryczną, której zużycie będzie, w ocenie Wnioskodawcy, objęte zwolnieniem
    od akcyzy w oparciu o art. 30 ust. 7a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku
    akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 126, dalej: „Ustawa o podatku akcyzowym”). Wskazali
    Państwo równocześnie sposób wykorzystania energii przez każde z urządzeń:
    1) Piece indukcyjne (topielne)
      W piecach indukcyjnych topielnych zasilanych energią elektryczną topiony będzie
      surowiec, (...), wyroby niespełniające wymaganej jakości oraz dodatki stopowe. Po
      stopieniu surowca, wytopione żeliwo poddawane będzie przegrzewaniu. Zarówno
      topienie surowca, jak i przegrzewanie żeliwa będzie następowała na skutek przepływu
      przemiennego prądu elektrycznego przez miedzianą cewkę opasającą tygiel pieca w
      wyniku którego powstawać będzie pole magnetyczne, które spowoduje powstanie

      prądu elektrycznego w topionym metalu. Opór elektryczny wsadu przekształcać
      będzie energię elektryczną w cieplną, powodującą nagrzewanie, topienie oraz
      przegrzewanie metalu.
    2) Jednostka chłodząca z wentylatorem
      Każda para pieców tyglowych posiadać będzie rozdzielne, zamknięte obiegi chłodzące.
                                                    3W skład obiegu chłodzącego wchodzić będzie zbiornik wody o pojemności do 10 m,
      wymiennik ciepła oraz jednostka chłodząca z wentylatorem zasilana energią
      elektryczną. Jednostka chłodząca z wentylatorem umożliwiać będzie prawidłowe
      chłodzenie wody, która następnie przepływać będzie wewnątrz cewki opasającej piec
      tyglowy, równocześnie ją schładzając.
    3) Grzałki elektryczne do ogrzewania kadzi
      Wytopione żeliwo będzie spuszczane do osuszonych i ogrzanych kadzi. Kadzie będą
      ogrzewane m.in. dwoma grzałkami zasilanymi energią elektryczną. Ogrzanie kadzi
      przed spustem żeliwa jest niezbędne w celu utrzymania wysokiej temperatury żeliwa
      na czas transportu żeliwa do pieca zalewowego.
    Etap 2. Transport ciekłego żelaza i odlewanie
    Na etapie 2. Transport ciekłego żelaza i odlewanie wykorzystywane będą następujące
    urządzenia wykorzystujące energię elektryczną, której zużycie, w ocenie Wnioskodawcy,
    będzie objęte zwolnieniem od akcyzy w oparciu o art. 30 ust. 7a Ustawy o podatku
    akcyzowym. Wskazują Państwo równocześnie sposób wykorzystania tej energii przez
    każde z urządzeń:
    1) Piece indukcyjne (zalewowe)
      Ciekłe żeliwo ładowane będzie z kadzi do piecy indukcyjnych zalewowych zasilanych
      energią elektryczną. Piece zalewowe będą miały za zadanie utrzymanie odpowiedniej
      temperatury ciekłego żeliwa na czas zalewania nim form odlewniczych. Sposób
      działania piecy zalewowych jest analogiczny do piecy topielnych - są to piece
      indukcyjne. W piecach zalewowych prąd przepływać będzie przez cewkę pieca, w
      wyniku czego powstawać będzie pole magnetyczne. Opór elektryczny żeliwa
      przekształcać będzie energię elektryczną w cieplną, dzięki czemu utrzymana zostanie
      temperatura żeliwa umożliwiająca prawidłowe zalewanie form odlewniczych.
    2) Wentylatory chłodzące induktory
      Induktory piecy zalewowych będą chłodzone za pomocą wentylatorów zasilanych
      energią elektryczną. Wentylatory będą działały w obiegu otwartym, a induktory
      pieców zalewowych chłodzone będą powietrzem.
    3) Wentylatory odprowadzające gazy
      Linia wytopu żeliwa i odlewania wyposażona będzie w indywidualny system ujęcia
      gazów, odprowadzanych do indywidualnego systemu odpylania. Gazy odpylane będą
      w cyklonie i filtrach workowych, a następnie odprowadzane przez wentylatory
      zasilane energią elektryczną.

      Gazy ujmowane będą zarówno na etapie 1. Wytop żeliwa, jak i etapie 2. Transport
      ciekłego żelaza i odlewanie. System ujęcia gazów na linii zalewowej ujmować będzie
      gazy (...).
    Etap 3. Chłodzenie odlewów
    Na etapie 3. Chłodzenia odlewów wykorzystywane będą następujące urządzenia
    wykorzystujące energię elektryczną, której zużycie, w ocenie Wnioskodawcy, będzie objęte
    zwolnieniem od akcyzy w oparciu o art. 30 ust. 7a Ustawy o podatku akcyzowym.
    Wskazują Państwo równocześnie sposób wykorzystania tej energii przez każde z urządzeń:
    1) Wentylatory chłodzące odlewy i odprowadzające ciepłe powietrze
      Linia odlewnicza będzie posiadać indywidualną linię chłodzenia, w której zachodzić
      będzie proces chłodzenia form wypełnionych odlewami, aż do zakrzepnięcia metalu.
      Czynnikiem chłodzącym będzie powietrze, którego przepływ zostanie wymuszony za
      pomocą wentylatorów zasilanych energią elektryczną. Ciepłe powietrze z linii
      chłodzenia odprowadzane będzie za pomocą kanałów wyposażonych w wentylatory
      zasilane energią elektryczną.
    2) Automatyczne regały na linii chłodzenia
      W skład linii chłodzenia, będącej częścią linii odlewniczej, wchodzić będą regały
      automatyczne, po których przemieszczać się będą skrzynie formierskie z odlewami.
      Mechanizm umożliwiający wprawienie regałów w ruch będzie zasilany energią
      elektryczną. Regały te umożliwią zachowanie pełnej kontroli nad przemieszczaniem
      się skrzyń formierskich na linii chłodzenia oraz zapewnią pełną automatyzację tego
      procesu. Zastosowanie regałów automatycznych na linii chłodzenia pozwoli na
      dostosowanie temperatury chłodzenia odlewów na kolejnych etapach procesu -
      skrzynie formierskie przemieszczane będą na kolejne piętra regałów, aby wystawić je
      na działanie cieplejszego (ale nadal chłodnego) powietrza. Jest to działanie niezbędne
      do prawidłowego przebiegu procesu okrzepnięcia odlewów.

## Pytanie

Czy energia elektryczna zużywana na potrzeby procesu produkcyjnego prowadzonego
    przez Spółkę w etapach: 1. Wytop żeliwa, 2. Transport ciekłego metalu i odlewanie oraz 3.
    Chłodzenie odlewów, będzie mogła zostać objęta zwolnieniem od podatku akcyzowego,
    na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 Ustawy o podatku akcyzowym, jako energia elektryczna
    wykorzystywana w procesach metalurgicznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, energia elektryczna zużywana na potrzeby procesu
    produkcyjnego prowadzonego przez Spółkę w etapach: 1. Wytop żeliwa, 2. Transport
    ciekłego metalu i odlewanie oraz 3. Chłodzenie odlewów, będzie mogła zostać objęta
    zwolnieniem od podatku akcyzowego, na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 Ustawy o
    podatku akcyzowym, jako energia elektryczna wykorzystywana w procesach
    metalurgicznych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Na wstępie należy zaznaczyć, że zasadnicze kwestie dotyczące podatku akcyzowego od
    energii elektrycznej regulowane są przez prawo Unii Europejskiej. Uregulowane są one w
    głównej mierze przez Dyrektywę Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie

    restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania
    produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE. L. z 2003 r. Nr 283, str. 51 z
    późn. zm.; dalej jako: „Dyrektywa energetyczna”). Wskazana regulacja określa zasady
    opodatkowania podatkiem akcyzowym produktów energetycznych oraz energii
    elektrycznej. Dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych,
    minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania.
    Dyrektywa ta pozostawia jednak państwom członkowskim pewien margines swobody w
    zakresie regulacji opodatkowania akcyzą produktów energetycznych oraz energii
    elektrycznej.
    W art. 2 ust 4 lit. b tiret trzecie Dyrektywy energetycznej zastrzeżone zostało, że
    postanowienia Dyrektywy nie znajdują zastosowania do energii elektrycznej
    wykorzystywanej zasadniczo m.in. w procesach metalurgicznych. Jest to odzwierciedlenie
    zamysłu prawodawcy zgodnie, z którym Dyrektywa energetyczna miała regulować jedynie
    opodatkowanie akcyzą produktów energetycznych oraz energii elektrycznej
    wykorzystywanej jako paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowego. Zamysł ten został
    wskazany wprost w motywie 22 Preambuły do Dyrektywy energetycznej: „Produkty
    energetyczne powinny zasadniczo stanowić przedmiot ram wspólnotowych, gdy są
    wykorzystywane jako paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowe. W tym zakresie, zgodnie
    z naturą i logiką systemu podatkowego, z zakresu tych ram wyłączone jest
    wykorzystywanie produktów energetycznych podwójnego zastosowania i
    wykorzystywanie produktów energetycznych nie jako paliw, a także procesy
    mineralogiczne. Energia elektryczna, która w podobny sposób jest wykorzystywana,
    powinna być również podobnie traktowana”.
    Wykorzystując brak objęcia zakresem Dyrektywy energetycznej procesów metalurgicznych
    polski ustawodawca wprowadził do Ustawy o podatku akcyzowym art. 30 ust. 7a pkt 3,
    zgodnie z którym zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach
    metalurgicznych. Przy czym, zgodnie z art. 30 ust. 7b pkt 1 Ustawy o podatku akcyzowym
    warunkiem skorzystania z tego zwolnienia jest wykorzystywanie energii elektrycznej przez
    podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w przedmiotowej sprawie kluczowa będzie ocena zakresu
    zwolnienia określonego w art. 30 ust. 7a pkt 3 Ustawy o podatku akcyzowym. Przy czym,
    nie ulega wątpliwości, że wykładnia tego przepisu powinna zostać dokonana przy
    uwzględnieniu art. 2 ust 4 lit. b tiret trzecie Dyrektywy energetycznej, który to wyznacza
    obszar, w ramach którego państwa członkowskie mogą swobodnie regulować kwestię
    opodatkowania akcyzą od wykorzystywania energii elektrycznej.
    Zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 3 Ustawy o podatku akcyzowym: „Zwalnia się od akcyzy
    energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych”. Należy przy tym
    zaznaczyć, że Ustawa o podatku akcyzowym nie definiuje pojęcia „procesy metalurgiczne”.
    Pojęcie to nie jest również zdefiniowane w Dyrektywie energetycznej. W związku z
    powyższym, w celu wyjaśnienia znaczenia tego wyrażenia, w kontekście użycia go w art. 30
    ust. 7a pkt 3 Ustawy o podatku akcyzowym, w pierwszej kolejności należy posłużyć się
    wykładnią językową.
    Zasadne jest zatem odwołanie się do rozumienia tego pojęcia w języku potocznym.
    Według Słownika Języka Polskiego pod redakcją E. Sobol (wyd. PWN) „metalurgia” to nauka
    o sposobach wydobywania metali z rud i kruszców, sposobach ich oczyszczania i
    obrabiania oraz o właściwościach otrzymanych produktów; „metalurgia” może być
    również traktowana jako dział przemysłu obejmujący produkcję metali. Podobnie pojęcie
    to definiuje Słownik Języka Polskiego pod redakcją M. Szymczaka (wyd. PWN) zgodnie, z
    którym „metalurgia” to nauka o metodach wytwarzania metali z rud i kruszców, o
    sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki, mającej na celu nadanie im żądanych
    kształtów i właściwości; może być to również dział przemysłu zajmujący się produkcją
    metali. Równocześnie, według tego słownika, termin „proces” oznacza przebieg
    następujących po sobie i powiązanych przyczynowo określonych zmian, faza rozwojowa

    lub stadium. Z kolei w literaturze fachowej „metalurgię” definiuje się jako szereg
    powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie
    technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych
    metali (R. Chudzikiewicz, W. Briks, Podstawy metalurgii i odlewnictwa, wyd. PWN,
    Warszawa 1977).
    W świetle powyższych definicji należy przyjąć, że „procesem metalurgicznym” można
    nazwać całokształt czynności z zakresu przetwarzania, oczyszczania i obróbki rud metalu,
    w wyniku których wytwarzany jest metal. Przytoczone wyżej definicje nie kładą nacisku na
    określony rodzaj obróbki lecz na oddziaływanie umożlwiające uzyskanie metali.
    Przy czym, należy zwrócić uwagę, że Rzecznik Generalny Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej jako: „Rzecznik Generalny”) w opinii w sprawie o sygnaturze C-465/15
    określił cechę, którą musi spełniać czynność, żeby zostać uznaną za część procesu
    metalurgicznego, tj. czynność taka musi być istotna z punktu widzenia procesu
    metalurgicznego. Według Rzecznika Generalnego kryterium istotności jest spełnione w
    sytuacji, gdy dana czynność jest niezbędna i konieczna do przeprowadzenia procesu
    metalurgicznego. W takiej sytuacji stanowić ona będzie nieodzowną część procesu
    metalurgicznego. Wnioskodawca w pełni podziela pogląd Rzecznika Generalnego w tej
    sprawie.
    Analogiczne pojmowanie wyrażenia „proces metalurgiczny” można znaleźć również w
    orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z dnia 29 listopada 2019 r.
    (sygn. akt GSK 315/17) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej również jako: „NSA”) przyjął
    tożsame założenie, przy równoczesnym powołaniu się na inne orzeczenia sądów
    administracyjnych. W przedmiotowym wyroku NSA wskazał, że: „(...) Naczelny Sąd
    Administracyjny wyrokiem z 7 lutego 2019 r., sygn. akt I GSK 1271/16 (LEX nr 2643716)
    oddalając skargę kasacyjną od tego wyroku zaakceptował wykładnię pojęcia procesy
    metalurgiczne zaprezentowaną przez Sąd I instancji, że jako proces metalurgiczny należy
    uznać szeroko rozumiany całokształt czynności niezbędnych i koniecznych do produkcji
    metali i wyrobów kolorowych oraz, że skoro wstępnym etapem hutniczego przetwórstwa
    metali jest pozyskanie i przygotowanie materiału nadającego się do uformowania wsadu
    ostatecznie trafiającego do pieca w formie rudy, to ten etap obróbki wiążący się ze zmianą
    właściwości fizykochemicznych rudy stanowi integralny element procesu
    metalurgicznego”.
    Równocześnie podkreślenia wymaga fakt, że biorąc pod uwagę orzecznictwo sądów
    administracyjnych wyrażenia „produkcja metali” należy rozumieć jako występowanie
    zmian fizykochemicznych tych metali. Takie stanowisko zostało zaprezentowane m.in.
    przez NSA, który w wyrokach z dnia 28 listopada 2019 r. oraz 16 marca 2023 r. (sygn. akt I
    GSK 342/17, I GSK 1808/19) stwierdził, że: „Istotą przepisu art. 30 ust. 7a pkt 3 upa jest
    zwolnienie z akcyzy dla energii eklektycznej efektywnie zużytej w trakcie procesu
    metalurgicznego w wyniku, którego powstaje metal lub w trakcie którego metal
    poddawany jest obróbce zmieniającej jego właściwości fizykochemiczne. Mowa jest zatem
    o pewnym „wycinku” procesu produkcji metali, a nie o całokształcie produkcji. Zwolnieniu
    z akcyzy na podstawie omawianego przepisu, podlega zatem wyłącznie ta część energii
    elektrycznej, która jest bezpośrednio wykorzystywana przy takiej obróbce metali, w trakcie
    której następują przemiany fizykochemiczne tych metali. Zaliczyć do tego można również
    inne czynności, ale pod warunkiem, że mają one bezpośredni wpływ na przebieg procesu
    metalurgicznego”.
    Trzeba równocześnie podkreślić, że przy ocenie charakteru danej czynności pod kątem
    zakwalifikowania jej jako części procesu metalurgicznego należy mieć na uwadze cel jaki
    przyświecał zarówno ustawodawcy unijnemu przy ustanawianiu w Dyrektywie
    energetycznej wyłączenia, o którym mowa w art. 2 ust. 4 lit. b tiret trzecie, jak i polskiemu
    prawodawcy przy wprowadzaniu do polskiego systemu prawnego art. 30 ust. 7a pkt 3
    Ustawy o podatku akcyzowym.

    Należy przy tym zaznaczyć, że nie bez przyczyny ustawodawca unijny nie zdefiniował w
    Dyrektywie energetycznej pojęcia „procesów metalurgicznych”. Za tym, że było to
    świadome działanie przemawia m.in. fakt, że w art. 2 ust 4 lit. b tiret piąte Dyrektywy
    energetycznej zdefiniowane zostały „procesy mineralogiczne”. Nic nie stało zatem na
    przeszkodzie, by równocześnie zdefiniowane zostały „procesy metalurgiczne”, co jednak
    nie miało miejsca. Zdaniem Wnioskodawcy należy przyjąć, że brak zdefiniowania tego
    pojęcia na gruncie Dyrektywy energetycznej należy odczytywać jako umożliwienie
    państwom członkowskim jak najszerszej interpretacji tego pojęcia. Takie podejście
    niewątpliwie miało na celu wzmocnienie pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstw
    prowadzących działalność metalurgiczną w Unii Europejskiej. Nie powinno to dziwić,
    biorąc pod uwagę fakt, że przemysł metalurgiczny jest kluczowy dla wielu strategicznych
    gałęzi gospodarki, w tym m.in. dla produkcji uzbrojenia.
    Nadmienić przy tym należy, że fakt braku zdefiniowania pojęcia „procesów
    metalurgicznych” przez polskiego ustawodawcę w Ustawie o podatku akcyzowym
    powinien prowadzić do podobnych wniosków, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że
    jak najpełniejsze wykorzystanie wyłączenia zapewnionego w Dyrektywie energetycznej jest
    niezbędne do zapewnienia przedsiębiorstwom z branży metalurgicznej prowadzących
    działalność w Polsce pozycji konkurencyjnej analogicznej do pozycji ich konkurentów z
    innych państw członkowskich Unii Europejskiej.
    Odzwierciedlenie przytoczonego wyżej toku rozumowania można znaleźć w orzecznictwie
    sądów administracyjnych. Tożsame stanowisko zaprezentował m.in. Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z dnia 13 października 2017 r. (sygn. akt I GSK 1659/15), w
    którym wskazał, że: „(...) wyłączenie akcyzowe w odniesieniu do „procesów
    metalurgicznych”, rozumieć należy jako uwzględnienie szczególnej roli przemysłu
    metalurgicznego z punktu widzenia interesów i polityki Unii Europejskiej, a więc również
    Polski. Wspólnym celem tych procesów wydaje się być bowiem uzyskanie ich produktów,
    tworzących konkurencyjny europejski rynek produktów gotowych np. produkcji
    samochodów, czy innych wyrobów.
    Takie ujęcie wymusza w efekcie, zgodną z celami Dyrektywy energetycznej, interpretację
    pojęcia „procesu metalurgicznego” jako całości procesów zachodzących w przemyśle
    metalurgicznym, ukierunkowanych na wytworzenie produktów tego przemysłu.
    Dyrektywa Energetyczna celowo bowiem nie ustanowiła definicji procesów
    metalurgicznych, w celu zagwarantowanie państwom członkowskim możliwości jak
    najszerszej interpretacji pojęcia procesów metalurgicznych, z tego też względu brak
    zdefiniowania pojęcia „proces metalurgiczny” w art. 31b ust. 1 pkt 4 u.p.a., uwzględnia cel
    Dyrektywy energetycznej i stanowi wyraz niechęci do zbędnego zawężania i ograniczania
    zwolnienia z art. 31b ust. 1 pkt 4 u.p.a., mając na względzie rozwój technologiczny w tym
    zakresie”.
    Podobny pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 14
    grudnia 2016 r. (sygn. akt III SA/Gl 672/16), w którym stwierdził, że: „(...) uwzględniając
    założenia i cele Dyrektywy Energetycznej, tj. wyłączenie z zakresu jej zastosowania (spod
    opodatkowania akcyzą) produktów energetycznych (w tym energii elektrycznej)
    zużywanych w procesach metalurgicznych, należy przyjąć, że prawodawca unijny w
    sposób szczególny traktuje specyficzne uwarunkowania przemysłu metalurgicznego, który
    z istoty swej działalności poddany jest szczególnej konkurencji w wymiarze globalnym, a
    jednocześnie jest kluczowy z punktu widzenia polityki bezpieczeństwa poszczególnych
    państw. Z tego względu ustawodawca krajowy wprowadził do ustawy o podatku
    akcyzowym pojęcie „proces metalurgiczny” bez jego ograniczania definicją, która mogłaby
    być wobec uwarunkowań technologicznych zbyt wąska, a przez to ograniczająca istotę
    zwolnienia z art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. Takie stanowisko potwierdza uzasadnienie do
    projektu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1479) - druk sejmowy 3255 - w którym
    wskazano (pkt 1 oceny skutków regulacji), że zwolnienie z opodatkowania energii

    wykorzystywanej w procesach metalurgicznych ma na celu zrównanie pozycji
    konkurencyjnej przedsiębiorstw funkcjonujących w Polsce z przedsiębiorstwami w innych
    krajach UE, które nie ponoszą kosztów od energii elektrycznej. Zaznaczono, że
    wprowadzone zwolnienie jest adresowane do wszystkich podatników akcyzy od energii
    elektrycznej wykorzystywanej w procesach metalurgicznych. Z kolei zwolnienie podatkowe
    w ujęciu UE ma poprawić konkurencyjność branży w konfrontacji z firmami azjatyckimi”.
    Przekładając powyższe rozważania na opisane zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że
    zwolnieniem od podatku akcyzowego będzie mogła zostać objęta energia elektryczna
    zużywana na potrzeby procesu produkcyjnego prowadzonego przez Spółkę w pierwszy
    trzech etapach produkcji, tj. wytopu żeliwa, transportu ciekłego metalu i odlewania oraz
    chłodzenia odlewów. Podobny sposób rozumienia tej kwestii na poziomie ogólnym
    przedstawiony został również przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
    Interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0111-KDIB3-3.4013.257.2017.1.MAZ z dnia 25
    stycznia 2018 r.: „Reasumując należy stwierdzić, że ze zwolnienia od akcyzy, na podstawie
    art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy, korzystać może energia elektryczna zużywana bezpośrednio,
    tj. wyłącznie do procesu metalurgicznego, następującego podczas etapów topienia
    surowca, odlewania wyrobów, krzepnięcia i chłodzenia oraz obróbki termicznej wyrobów,
    przy założeniu spełnienia warunków formalnych określonych w ustawie”.
    W ramach etapu pierwszego energia elektryczna będzie zużywana przez piec indukcyjny,
    w którym topiony będzie metal, a następnie wytapiane będzie żeliwo. Nie może budzić
    wątpliwości, że energia elektryczna wykorzystywana do zasilenia pieca będzie
    bezpośrednio wykorzystywana do dokonania przemian fizykochemicznych metalu, tj. jego
    stopienia oraz wytopienia z niego żeliwa. Zwolnieniem, o którym mowa art. 30 ust. 7a pkt
    3 Ustawy o podatku akcyzowym objęta będzie mogła zostać również energia elektryczna
    wykorzystywana do ogrzewania kadzi, do których spuszczane będzie wytopione żeliwo.
    Oczywistym jest przecież, że celem ogrzania kadzi jest podtrzymanie nietrwałej zmiany
    fizykochemicznej metalu, jakim było jego stopienie. Tym samym, energia zużyta do ich
    ogrzania w sposób bezpośredni wpływać będzie na czasowe zachowanie przez metal
    uprzednio zmienionych właściwości fizycznych oraz chemicznych, poprzez
    niedopuszczenie do jego zbyt szybkiego okrzepnięcia.
    Z kolei, w ramach etapu drugiego energia elektryczna używana będzie do ogrzewania
    pieca zalewowego. Ogrzewanie pieca zalewowego pełnić będzie tożsamą funkcję, co
    ogrzewanie kadzi, tj. niedopuszczenie do okrzepnięcia stopionego metalu. Dlatego też, nie
    powinno ulegać wątpliwości, że energia ta również będzie mogła zostać objęta
    zwolnieniem, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 Ustawy o podatku akcyzowym.
    Zarówno w ramach etapu pierwszego (tj. wytopu żelaza), jak i w ramach etapu drugiego
    (tj. transportu ciekłego metalu i odlewania) energia elektryczna zużywana będzie również
    przez instalacje odpylającą oraz odprowadzającą gazy, będące skutkiem ubocznym
    podgrzania oraz utrzymywania wysokiej temperatury wytapianego, a następnie
    odlewanego metalu. Zdaniem Wnioskodawcy energia elektryczna zużywana przez te
    instalacje także będzie mogła zostać objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 30 ust. 7a
    pkt 3 Ustawy o podatku akcyzowym. Co prawda, oczywistym jest, że za sprawą samej
    instalacji odpylającej i odprowadzającej gazy nie będą następowały w metalu żadne
    zmiany fizykochemiczne, natomiast należy zauważyć, że instalacje te będą umożliwiały
    wystąpienie tych zmian, przy zachowaniu wymaganych standardów bezpieczeństwa i
    higieny pracy, jak i ochrony środowiska. Tym samym, należy stwierdzić, że funkcjonowanie
    instalacji odpylającej i odprowadzającej gazy bezpośrednio wpływa na przebieg procesu
    metalurgicznego poprzez umożliwienie jego przeprowadzenia zgodnie z ogólnie
    przyjętymi standardami. Naturalną konsekwencją przyjętego rozumowania jest również
    to, że funkcjonowanie instalacji odpylania i odprowadzania gazów będzie konieczne do
    prawidłowego przeprowadzenia procesu metalurgicznego.
    Przedstawione wyżej stanowisko Wnioskodawcy znalazło odzwierciedlenie m.in. w Wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2016 r. (sygn.

    akt: I SA/Wr 852/16), w którym sąd stwierdził. że: „Zakwestionowane przez organ elementy
    procesu technologicznego nie powinny być traktowane jako mniej ważne od pozostałych
    czynności zachodzących w ramach procesu metalurgicznego. Bezpośrednie powiązanie
    oraz niezbędność w procesie, kwalifikuje je jako równoważne elementy procesu
    metalurgicznego. Metalurgia to dziedzina zajmująca się procesem produkcji metali, co
    oznacza że proces metalurgiczny to ogół czynności niezbędnych i koniecznych do
    produkcji metali i wyrobów metalowych.
    (...)
    Podobnie odnośnie elementów procesu: granulacji i transportu żużla, chłodzenie wody z
    granulacji żużla, filtracja, suszenie, mieszanie i odwirowywanie szlamów, odpylanie gazów
    procesowych i kruszenie pyłów mające miejsce po ich odciągnięciu z linii produkcyjnej
    oraz dystrybucja energii do wydziałów produkcyjnych, organ nie uwzględnił faktu, że są
    one bezpośrednio powiązane i niezbędne w procesie metalurgicznym”.
    W trakcie etapu trzeciego energia elektryczna zużywana będzie przez wentylatory, dzięki
    którym żeliwo umieszczone w formach odlewniczych będzie chłodzone, by w
    konsekwencji okrzepnąć, tj. zmienić stan skupienia z ciekłego na stały. Przy czym, nie
    powinno budzić wątpliwości, że energia, której wykorzystanie doprowadzi bezpośrednio
    do schłodzenia oraz okrzepnięcia żeliwa, będzie mogła zostać objęta zwolnieniem, o
    którym mowa art. 30 ust. 7a pkt 3 Ustawy o podatku akcyzowym. Oczywistym jest
    przecież, że okrzepnięcie żeliwa doprowadzi do zmiany zarówno fizycznych, jak i
    chemicznych właściwości metalu.
    Przedstawiony wyżej poglądy Wnioskodawcy dotyczące zakresu zwolnienia, o którym
    mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 Ustawy o podatku akcyzowym, w kontekście opisanego
    zdarzenia przyszłego, w dużej mierze zostały odzwierciedlone w Wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2019 r. (sygn.. akt: I GSK 144/17), w którym sąd
    stwierdził, że: „(...) za trafne należy uznać stanowisko, że zużycie energii elektrycznej
    wykorzystywanej do napędów mechanizmów pieców, maszyn odlewniczych, suwnic
    transportowych, pompowaniach układu chłodzenia, oraz produkcji sprężonego powietrza
    można zakwalifikować jako zwolnione z opodatkowania wyłącznie w takim zakresie, w
    jakim są wykorzystywane do procesu metalurgicznego w ścisłym tego znaczeniu”.
    Na koniec należy również zaznaczyć, że Wnioskodawca niewątpliwie będzie spełniać
    warunek formalny do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia, który został określony w
    art. 30 ust. 7b pkt 1 Ustawy o podatku akcyzowym, tj. energia elektrycznej
    wykorzystywana będzie przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii. Nie
    ulega bowiem wątpliwości, że uzyskanie przez Wnioskodawcę koncesji na obrót energią
    elektryczną w rozumieniu przepisów Ustawy - Prawo energetyczne, doprowadzi do tego,
    że zużycie przez Wnioskodawcę energii elektrycznej spowoduje, że będzie on działał jako
    podatnik akcyzy od tej energii.
    Powyższe jest oczywistą konsekwencją brzmienia art. 13 ust. 1 Ustawy o podatku
    akcyzowym, zgodnie z którym podatnikiem akcyzy jest m.in. osoba prawna, która
    dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą. Odczytanie tego przepisu wraz
    z treścią art. 9 ust. 1 pkt 3 Ustawy o podatku akcyzowym według, którego przedmiotem
    opodatkowania akcyzą jest również zużycie energii elektrycznej przez podmiot
    posiadający koncesję na obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów Ustawy -
    Prawo energetyczne, prowadzi do jednoznacznych wniosków, że Wnioskodawca
    zużywając energię elektryczną będzie podatnikiem akcyzy od zużycia tej energii. Tym
    samym spełni on warunek, o którym mowa w art. 30 ust. 7b pkt 1 Ustawy o podatku
    akcyzowym.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że energia elektryczna zużywana na potrzeby
    procesu produkcyjnego prowadzonego przez Wnioskodawcę w etapach: 1. Wytop żeliwa,
    2. Transport ciekłego metalu i odlewanie oraz 3. Chłodzenie odlewów, będzie mogła
    zostać objęta zwolnieniem od podatku akcyzowego, na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3

    Ustawy o podatku akcyzowym, jako energia elektryczna wykorzystywana w procesach
    metalurgicznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 126, ze zm., zwana dalej „ustawą” lub „ustawą o podatku akcyzowym”):
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
      wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby
      nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji,
      saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do
      ustawy.
    W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.
    Jak wynika z art. 9 ust. 1-3 ustawy:
    1. W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
      1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym
        przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie,
        przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę
        energię;
      3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w
        pkt 2;
      4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa
        w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
      5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    2. Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania,
      dystrybucji lub magazynowania energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w
      związku z jej przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem oraz energii
      elektrycznej pobranej nielegalnie.
    3. Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z
      wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek
      podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu
      akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej
      wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
    Obrót energią elektryczną i jej zużycie w ww. okolicznościach podlega zatem z zasady
    opodatkowaniu akcyzą.

    Zgodnie z art. 30 ust. 7a ustawy:
    Zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną:
      1) do celów redukcji chemicznej;
      2) w procesach elektrolitycznych;
      3) w procesach metalurgicznych;
      4) w procesach mineralogicznych.
    W myśl art. 30 ust. 7b pkt 1 ustawy:
      Warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 7a, jest wykorzystywanie energii
      elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii.
    Powyższy przepis art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy, wprowadzający zwolnienie od akcyzy energii
    elektrycznej wykorzystywanej do celów redukcji chemicznej stanowi implementację
    przepisów Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie
    restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania
    produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz.
    U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Wskazana regulacja określa zasady
    opodatkowania podatkiem akcyzowym produktów energetycznych i energii elektrycznej.
    Pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna
    ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od
    podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Poszczególne państwa Unii Europejskiej, w
    tym Polska, (zgodnie z zasadą lojalności) zobligowane zostały do opodatkowania
    określonych zastosowań ww. wyrobów. Przy czym istotne jest to, że zasadą nadrzędną jest
    opodatkowanie tych produktów, przy wyraźnie ograniczonej możliwości stosowania
    zwolnień.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel
    brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „produkty energetyczne” podlegające tej
    regulacji. Stosownie natomiast do art. 2 ust. 4 lit. b cyt. Dyrektywy 2003/96/WE, dyrektywa
    nie ma zastosowania do następującego wykorzystania produktów energetycznych i energii
    elektrycznej:
    - produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe
      lub paliwa do ogrzewania,
    - podwójnego zastosowania produktów energetycznych.
    Produkt energetyczny ma podwójne zastosowanie w przypadku gdy jest wykorzystywany
    zarówno jako paliwo do ogrzewania oraz w celach innych niż jako paliwo silnikowe i
    paliwo do ogrzewania. Wykorzystywanie produktów energetycznych do redukcji
    chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych uważa się za podwójne
    zastosowanie,
    - energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo do celów redukcji chemicznej oraz w
      procesach elektrolitycznych i metalurgicznych,
    - energii elektrycznej, w przypadku gdy stanowi ona ponad 50 % kosztu produktu. „Koszt
      produktu” oznacza sumę wszystkich nabytych towarów i usług oraz koszty personelu i
      amortyzację środków trwałych na poziomie zakładu, którego definicję przedstawiono
      w art. 11. Te koszty są obliczane średnio w odniesieniu do jednostki. „Koszt energii
      elektrycznej” oznacza rzeczywistą wartość nabycia energii elektrycznej lub koszt
      wyprodukowania energii elektrycznej, jeśli jest ona pozyskiwana w zakładzie,

    - procesów mineralogicznych
    „Procesy mineralogiczne” oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod
    kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w
    rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie
    statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej.
    Wyłączenia te nie oznaczają jednak, że ww. produkty energetyczne (wyroby energetyczne
    określone w art. 86 ustawy o podatku akcyzowym) i energia elektryczna podlega
    obowiązkowemu zwolnieniu z opodatkowania.
    Zgodnie bowiem z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje
    podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a
    mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności
    opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest
    sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada
    większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie
    prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej
    (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni
    gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to
    sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU
    1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje
    podatkowe (por. również wyrok: NSA sygn. akt I GSK 1866/14, TSUE C-169/00 oraz C-150
    /99).
    W tym miejscu wskazać należy również, że w dotychczasowym orzecznictwie podatkowym
    Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego wydaje się być utrwalone
    stanowisko, że przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego, próbach
    odkodowywania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede
    wszystkim wykładnią językową, polegająca na ustaleniu treści normy prawnej na
    podstawie możliwego sensu słów, za pomocą których sformułowano dany przepis.
    Podkreślić jednak należy, że proces ten nie może jednak ograniczać się jedynie do
    semantycznych czy syntaktycznych reguł języka. Konieczne jest zatem także odwołanie się
    do tego, co prawodawca przez dane słowa chce osiągnąć.
    Przypomniał o tym Naczelny Sąd Administracyjny w szczególności w uchwale składu pięciu
    sędziów z dnia 24 czerwca 1996 r. sygn. akt FPK 6/96 (ONSA 1996, z. 3, poz. 106),
    powołując się na pogląd wyrażony przez Ryszarda Mastalskiego. Podkreśla on, że nazwy
    przejęte przez prawo podatkowe z innych gałęzi prawa nie mogą oznaczać tych samych
    pojęć, służą bowiem do budowania określonych pojęć właśnie w prawie podatkowym i
    stanowią wraz z innymi cechami ustaw podatkowych część składową nowych kompleksów
    pojęć, uzyskując cechy swoiste, niezbędne do założonych przez normodawcę celów
    opodatkowania. Prawo podatkowe bowiem, aby mogło wypełniać swoje zadania, może
    być wiązane tylko własnymi pojęciami. Dokonując wykładni językowej prawa
    podatkowego, która powinna być uściślana i rozwijana w kontekście wykładni systemowej
    i funkcjonalnej, należy przede wszystkim szukać „podatkowego” rozumienia pojęć
    używanych przez ustawodawcę i zważać na to, czy przyjęcie innego, na przykład
    cywilnoprawnego punktu widzenia nie prowadzi do uchylania się danego podmiotu od
    opodatkowania albo też do zmniejszenia jego obciążeń podatkowych (R. Mastalski:
    Interpretacja prawa podatkowego, źródła prawa podatkowego i jego wykładnia, Wrocław
    1989, s. 98-100) - por. uchwała składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego
    z dnia 30 sierpnia 1999 r. sygn. FPK 1/99.
    Wskazać należy, że zarówno ustawa o podatku akcyzowym jak i przepisy wspólnotowe nie
    zawierają definicji procesów metalurgicznych. Z tego tez względu zasadne jest odwołanie
    się do znaczenia tego pojęcia w literaturze.
    Zgodnie z definicją zawartą w publikacji „Technologia ogólna: podstawy technologii
    mechanicznych” pod red. Aleksandra Góreckiego - procesy metalurgiczne są to procesy

    otrzymywania surówki w podwyższonych temperaturach, najczęściej w wyniku redukcji
    tlenków. Za procesy metalurgiczne uważa się procesy polegające na otrzymywaniu,
    rafinacji oraz przetwarzaniu metali i ich stopów m.in. przy użyciu prądu elektrycznego.
    Właściwy proces metalurgiczny to proces otrzymywania surówki w podwyższonych
    temperaturach, najczęściej w wyniku redukcji tlenków - „Podstawy technologii maszyn” J.
    Zawora, Warszawa 2001.
    Metalurgia to szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu
    otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy
    wytapianych metali - „Podstawy metalurgii i odlewnictwa” Chudzikiewicz R., Briks W.
    Warszawa: PWN 1977.
    Metalurgia - dziedzina nauki i techniki zajmująca się procesami otrzymywania metali i
    stopów z rud, ich rafinacją oraz obróbką - encyklopedia PWN. Ta sama encyklopedia
    definiuje właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu zwany procesem hutniczym.
    Tym samym metalurgia definiowana w literaturze jako dziedzina nauki i techniki,
    znaczeniowo jest dużo szerszym pojęciem aniżeli proces metalurgiczny, który obejmuje
    jedynie pewien fragment technologii produkcji metali, zwykle otrzymywanie metali i ich
    stopów w wyniku wytapiania a następnie odlewania.
    Odwołać się również należy w tym miejscu do znaczenia pojęcia produkcja i proces.
    Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego, produkcja to zorganizowana
    działalność mająca na celu wytwarzanie jakichś towarów, usług lub dóbr kultury; też: to, co
    zostało wytworzone (http://sjp.pwn.pl/slowniki/produkcja).
    Natomiast proces jest to ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo i
    stanowiących kolejne etapy rozwoju czegoś lub celowego działania. Zgodnie z Małym
    Słownikiem języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1993 r. str. 708
    „proces to przykładowo” przebieg regularnie następujących po sobie zjawisk,
    pozostających między sobą w związku przyczynowym; kolejno następujące po sobie
    zmiany fizykochemiczne: p. technologiczny, p. fermentacyjny, p. zapalny, p. gnilny.
    Zauważyć należy, że pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać
    się z samego procesu lecz może być też efektem kilku procesów lub też kompilacją
    procesów oraz czynności nie stanowiących procesu jak i też w ramach produkcji może nie
    zachodzić żaden proces.
    Zgodnie zaś z definicjami zaczerpniętymi z Leksykonu Naukowo Technicznego
    Wydawnictwa Naukowo-Technicznego WNT, Warszawa 1984 „proces produkcji” oznacza
    zespół czynności przetwarzania surowców, materiałów i półwyrobów w wyroby; proces
    produkcyjny zawsze dotyczy określonego wyrobu i przebiega w określonych w komórkach
    produkcyjnych; podstawową częścią procesu produkcji jest proces technologiczny;
    ponadto w jego skład wchodzą procesy pomocnicze (magazynowanie; transport, kontrola
    itd.)”. Ten sam leksykon podaje również definicję procesu technologicznego, zgodnie z
    którą jest to podstawowa część procesu produkcyjnego, podczas której następuje zmiana
    kształtu przedmiotu i jego własności fizycznych, chemicznych i innych.
    Również zakres czynności, które zgodnie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24
    grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. Nr 251, poz. 1885)
    wchodzą przykładowo w skład Produkcji metali (Dział 24) czy Produkcji metalowych
    wyrobów gotowych, z wyłączeniem maszyn i urządzeń (Dział 25) - odpowiednik unijnej
    klasyfikacji NACE DJ27 i DJ28, jest bardzo rozległy i zawiera zarówno czynności stanowiące
    procesy metalurgiczne jak i szereg innych czynności niestanowiących procesów
    metalurgicznych.
    Jak wynika bowiem z wyjaśnień do rozporządzenia ws. PKD, klasyfikację działalności
    dokonuje się w pozycji odpowiadającej przeważającej działalności danego podmiotu.
    Natomiast na przeważającą działalność mogą składać się różne działalności z różnych

    dziedzin, które gdyby występowały samodzielnie byłyby zaklasyfikowane do odrębnych
    klasyfikacji zgodnie z ich cechami. Nie można zatem stwierdzić, że w ramach określonej
    działalności, wszystkie wykonywane w ramach tej statystycznej klasyfikacji czynności
    stanowić będą procesy metalurgiczne. Jest to również o tyle istotne, że treść art. 30 ust. 7a
    pkt 3 ustawy nie odwołuje się do klasyfikacji statystycznej jak to ma np. miejsce w
    zwolnieniu określonym w art. 31d ustawy.
    Analizując treść przepisu budzącego wątpliwości Wnioskodawcy podkreślić należy, że
    wprowadzając od 1 stycznia 2016 r. zwolnienie od podatku akcyzowego dla energii
    elektrycznej wykorzystywanej m.in. w procesach metalurgicznych, ustawodawca
    wprowadził narzędzie wsparcia dla danego sektora gospodarki. Wsparcie takie jednak nie
    może prowadzić do dyskryminacji innych podmiotów powszechnie opodatkowanych
    akcyzą od zużycia energii elektrycznej gdyż celem ustawodawcy było objęcie zwolnieniem
    ściśle określonych procesów, a nie określonych przedsiębiorstw co wynika wprost z art. 2
    ust. 4 lit. b dyrektywy 2003/96/WE.
    W kontekście powyższego wskazać należy że wykładni art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy
    energetycznej, tj. przepisu odnoszącego się do procesów mineralogicznych
    /metalurgicznych/elektrolitycznych i redukcji chemicznej, dokonał 7 września 2017 r.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie C-465/15.
    Trybunał wskazał w tym orzeczeniu, że art. 2 ust. 4 lit. b dyrektywy 2003/96/WE powinien
    być interpretowany w świetle motywu 22 tej dyrektywy, który stanowi, że produkty
    energetyczne powinny zasadniczo stanowić przedmiot ram wspólnotowych, gdy są
    wykorzystywane jako paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowe. Z motywu tego wynika
    również, że zgodnie z naturą i logiką systemu podatkowego związane jest to, że z zakresu
    zastosowania tych ram wyłączone są w szczególności produkty energetyczne podwójnego
    zastosowania oraz że energia elektryczna wykorzystywana w ten sam sposób powinna być
    traktowana w analogiczny sposób.
    Z powodu zamienności produktów energetycznych i energii elektrycznej prawodawca
    unijny opowiedział się za analogicznym traktowaniem tych produktów w celu określenia
    zakresu zastosowania dyrektywy 2003/96/WE, a tym samym w celu ich opodatkowania
    zgodnie z tą dyrektywą. Ustalenie w taki sposób jej materialnego zakresu zastosowania
    pozwala bowiem na ustalenie minimalnych poziomów opodatkowania na skalę Unii
    Europejskiej w sposób łączny zarówno dla produktów energetycznych, jak i dla energii
    elektrycznej i ostatecznie ma na celu osiągnięcie podwójnego celu zamierzonego przez
    wspomnianą dyrektywę w motywach 2-6, 7, 11 i 12, to znaczy z jednej strony zapewnienia
    prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego w sektorze energii elektrycznej, a z
    drugiej strony wspierania celów polityki ochrony środowiska.
    Z powyższych względów w ocenie Trybunału wykładnia pojęcia energii elektrycznej
    wykorzystywanej zasadniczo do celów redukcji chemicznej oraz w procesach
    elektrolitycznych/ metalurgicznych/mineralogicznych, przewidzianego w art. 2 ust. 4 lit. b
    tiret trzecie dyrektywy 2003/96/WE, która to wykładnia byłaby szersza od tej zastrzeżonej
    dla pojęcia produktów energetycznych wykorzystywanych do celów redukcji chemicznej
    oraz w procesach elektrolitycznych/metalurgicznych/mineralogicznych w rozumieniu tiret
    drugie tego przepisu, skutkowałaby zerwaniem zamierzonego przez prawodawcę unijnego
    analogicznego traktowania produktów energetycznych i energii elektrycznej
    wykorzystywanych w ten sam sposób w celu określenia zakresu zastosowania tej
    dyrektywy.
    Wykładnia taka skutkowałaby bowiem wyłączeniem energii elektrycznej z opodatkowania
    ustalonego przez dyrektywę 2003/96 ze szkodą dla produktu energetycznego
    wykorzystywanego w ten sam sposób, który z kolei podlegałby opodatkowaniu zgodnie z
    tą dyrektywą. Z uwagi na zamienność produktów energetycznych i energii elektrycznej
    taka wykładnia skutkowałaby korzystniejszym traktowaniem stosowania energii
    elektrycznej ze szkodą dla produktów energetycznych, co ostatecznie byłoby sprzeczne z
    podwójnym celem zamierzonym przez dyrektywę 2003/96/WE.

    Wobec powyższych argumentów TSUE [badając zakres zwolnienia (wyłączenia) energii
    elektrycznej wykorzystywanej do napędu dmuchawy niezbędnej do wtłoczenia powietrza
    do celów redukcji chemicznej w wielkim piecu] stwierdził: „(...) jeżeliby przyjąć, że
    dmuchawa działałaby nie dzięki energii elektrycznej, lecz raczej dzięki produktowi
    energetycznemu, takiemu jak olej napędowy, to jednak olej ten nie należałby do pojęcia
    produktu energetycznego o „podwójnym zastosowaniu” w rozumieniu art. 2 ust. 4 lit. b
    tiret drugie zdanie pierwsze dyrektywy 2003/96, umożliwiającego mu korzystanie z
    wyłączenia z zakresu zastosowania tej dyrektywy, ponieważ wykorzystywanie danego
    produktu energetycznego służyłoby jedynie wytwarzaniu siły napędowej, co
    odpowiadałoby zatem wykorzystaniu jako paliwo. W ten sposób z powodów, o których
    mowa w pkt 26-28 niniejszego wyroku, tiret trzecie tego przepisu nie może być
    interpretowane w ten sposób, iż wyklucza ono z zakresu zastosowania wspomnianej
    dyrektywy energię elektryczną wykorzystywaną w tych samych celach co taki produkt
    energetyczny, bez zerwania z zamierzonym przez prawodawcę Unii analogicznym
    traktowaniem produktów energetycznych i energii elektrycznej w celu określenia zakresu
    zastosowania dyrektywy 2003/96”.
    Wobec powyższego w świetle art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy energetycznej wyłączeniu z
    zakresu dyrektywy nie będzie podlegać m.in. energia elektryczna która zostanie
    wykorzystana do wytwarzania siły napędowej urządzeń wykorzystywanych w procesach o
    których mowa ww. przepisie tj. m.in. w procesach metalurgicznych. W takim bowiem
    przypadku energia elektryczna (podobnie jak np. olej, czy wyroby gazowe) są
    wykorzystywane jako paliwo do napędu, które co do zasady podlega opodatkowaniu.
    Warto zaznaczyć w tym miejscu, że z orzeczenia TSUE w sprawie C-465/15 wynika także
    inny ważny wniosek, który dostrzegł m.in. WSA w Warszawie w prawomocnym orzeczeniu
    z 1 sierpnia 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 79/18 (badającym zakres zwolnienia z akcyzy energii
    elektrycznej wykorzystywanej m.in. w procesie produkcji energii elektrycznej) mianowicie
    konieczność uwzględnienia w wykładni zasady ścisłej interpretacji oraz zasady
    „bezpośredniości” i „natychmiastowości” wykorzystania produktu energetycznego do
    określonego procesu podlegającemu zwolnieniu.
    W orzeczeniu tym WSA wyraźnie wskazał: „(...) że na podstawie dyrektywy energetycznej
    2003/96/WE w zakresie zwolnienia z opodatkowania wyrobów energetycznych (produktów
    energetycznych) i energii elektrycznej istnieją wskazówki wg których kierować się należy
    rozstrzygając „granice” stosowania zwolnień. Tymi wskazówkami są: zasada ścisłej
    interpretacji oraz zasada „bezpośredniości” i „natychmiastowości” wykorzystania produktu
    energetycznego do określonego procesu podlegającego zwolnieniu. Zwolnieniu podlegać
    może zatem wyrób, który zużywany jest bezpośrednio i natychmiastowo do określonego
    procesu. (...)
    W tym miejscu nie od rzeczy będzie przypomnienie, że orzeczenie TSUE w sprawie C-465
    /15 wyraźnie podkreśla, że produkty energetyczne (wyroby energetyczne) i energia
    elektryczna powinny być traktowane w ten sam sposób i tym samym rozstrzygając granice
    zwolnienia dla poszczególnych nośników energii należy przeanalizować czy poszczególne
    wyroby są wykorzystywane bezpośrednio do procesu podlegającemu zwolnieniu czy też
    służą jedynie jako paliwo do napędu poszczególnych urządzeń wykorzystywanych w
    określonych procesach, które co do zasady podlega opodatkowaniu.
    (...) Zdaniem sądu w zakres tego zwolnienia natomiast nie będzie wchodzić zużycie energii
    elektrycznej do napędu poszczególnych urządzeń wykorzystywanych w trakcie tego
    procesu ani też zużycie przez urządzenia poprzedzające i podtrzymujące ten proces jak
    również wykorzystywane po zakończeniu tego procesu”.
    Powyższe orzeczenie wskazuje także, że wyrok TSUE C-465/15 ma zastosowanie nie tylko
    do wyłączenia z zakresu dyrektywy energetycznej energii elektrycznej wykorzystywanej do
    celów redukcji chemicznej ale także innych zastosowań o których mowa w art. 2 ust. 4 lit.
    b tej dyrektywy. Nie bez znaczenia jest także to, że redukcja chemiczna jest nieodzownym

    elementem procesu metalurgicznego - wytapiania, odbywającego się w wielkim piecu, a
    także procesów mineralogicznych - wytapiania szkła w piecu szklarskim oraz procesów
    elektrolitycznych, w trakcie których także dochodzi do reakcji redukcji i utleniania.
    Odnosząc się do Państwa twierdzenia, zgodnie z którym „Rzecznik Generalny Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: „Rzecznik Generalny”) w opinii w sprawie o
    sygnaturze C-465/15 określił cechę, którą musi spełniać czynność, żeby zostać uznaną za
    część procesu metalurgicznego, tj. czynność taka musi być istotna z punktu widzenia
    procesu metalurgicznego. Według Rzecznika Generalnego kryterium istotności jest
    spełnione w sytuacji, gdy dana czynność jest niezbędna i konieczna do przeprowadzenia
    procesu metalurgicznego. W takiej sytuacji stanowić ona będzie nieodzowną część
    procesu metalurgicznego”, zaznaczyć należy, że TSUE, nie zgadzając się z przedstawioną
    przez Rzecznika Generalnego opinią w tym zakresie, określił jednoznacznie sposób i
    zakres w jakim energia elektryczna może podlegać zwolnieniu z opodatkowania akcyzą w
    procesie redukcji chemicznej i opowiedział się za ścisłą interpretacją przepisów dyrektywy,
    a więc nieuwzględniającą w ramach zwolnienia z opodatkowania podatkiem akcyzowym
    wykorzystania energii elektrycznej do celów napędowych urządzeń występujących w
    procesie, nawet jeżeli takie wykorzystanie energii elektrycznej było niezbędne do reakcji
    redukcji chemicznej.
    Mając zatem na uwadze wskazane wyżej definicje, dokonując ich syntezy, biorąc pod
    uwagę zasadę ścisłej interpretacji przepisów wprowadzających przywileje podatkowe oraz
    w szczególności orzeczenie TSUE w sprawie C-465/15, stwierdzić należy, że zwolnieniu z
    akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy podlega energia elektryczna (po
    spełnieniu warunku o którym mowa w art. 30 ust. 7b pkt 1 ustawy), która jest
    bezpośrednio zużyta w procesie metalurgicznym rozumianym jako ciąg przemian
    fizykochemicznych metali na skutek termicznej i/lub chemicznej obróbki. Zwolnieniem
    tym objęte są zatem co do zasady takie rodzaje obróbki metali pod wpływem których
    zmienia się stan skupienia, wzrasta lub utrzymywana jest określona temperatura lub
    wskutek wyżarzania usuwane są występujące naprężenia.
    W związku z powyższym, co do zasady zwolnieniu podlegać będzie energia elektryczna
    wykorzystana jedynie w ww. zakresie natomiast zwolnieniu nie będzie podlegać energia
    elektryczna służąca napędzaniu (wprawianiu w ruch) urządzeń wykorzystywanych w tym
    procesie, a także innych urządzeń nie uczestniczących bezpośrednio w tym procesie,
    nawet jeśli zasilanie tych urządzeń jest konieczne aby ten proces mógł się odbyć.
    Taką wykładnię potwierdził w prawomocnym orzeczeniu WSA w Poznaniu 25 lutego 2022
    r., sygn. akt III SA/Po 1286/21, wskazując m.in. że „rację miał organ, który biorąc pod
    uwagę zasady interpretacji przepisów podatkowych oraz orzeczenie TSUE w sprawie C-465
    /15 stwierdził, że zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. podlega
    energia elektryczna (po spełnieniu pozostałych warunków formalnych przewidzianych
    przepisami ustawy), która jest bezpośrednio zużyta w procesie metalurgicznym
    rozumianym jako ciąg przemian fizykochemicznych metali na skutek termicznej i/lub
    chemicznej obróbki, która w praktyce wiąże się m.in. z wytopieniem metali lub ich
    przetopieniem w piecach, wyżarzaniem, odprężaniem, hartowaniem. Słusznie uznano
    więc, że co do zasady zwolnieniu podlegać będzie energia elektryczna wykorzystana
    jedynie w tym zakresie, a nie będzie podlegać energia elektryczna służąca napędzaniu
    (wprawianiu w ruch) urządzeń wykorzystywanych w przedstawionym procesie
    metalurgicznym, a także innych urządzeń nie uczestniczących bezpośrednio w tym
    procesie, nawet jeśli zasilanie tych urządzeń jest konieczne aby ten proces mógł się odbyć.
    Organ nie miał podstaw do przyjęcia w pełni stanowiska wnioskodawcy, w myśl którego
    pod pojęciem procesów metalurgicznych w rozumieniu art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. mieści
    się pełne spektrum procesów produkcyjnych wyrobów metalowych (komponentów
    samochodowych). Ustawodawca nie odwołuje się bowiem ani do „metalurgii” jako
    szerokiej dziedziny nauki i techniki ani też do produkcji metali, o której mowa w dziale 24
    PKD”.

    Stanowisko to zaaprobował NSA w wyroku z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt I FSK 982/22,
    wskazując na słuszność prezentowanego przez Organ i WSA w Poznaniu stanowiska,
    jednocześnie wskazując m.in., że „Nie kwestionując przywołanych przez Skarżącą definicji
    mających swe źródło w literaturze techniczno-naukowej, ani, że wskazane w opisie sprawy
    czynności w większy lub mniejszy sposób są związane z produkcją komponentów do [...],
    zważyć trzeba, że w świetle wyroku TSUE C-465/15 należy odróżnić wykorzystanie energii
    elektrycznej stricte do procesu metalurgicznego od wykorzystania energii elektrycznej do
    napędu urządzeń wykorzystywanych w tym procesie, a także innych czynności, w trakcie
    których następuje również zużycie energii elektrycznej”.
    Potwierdzenie powyższego znajduje się również w prawomocnym orzeczeniu WSA w
    Opolu 30 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Op 19/19, w którym wskazano m.in.: „(...) w ocenie
    Sądu, organ prawidłowo przyjął, że zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3
    u.p.a. będzie podlegać energia elektryczna wykorzystana do wytapiania (roztapiania
    wsadu) - w piecach łukowych i indukcyjnych, zasilania elektrod pieca na etapie świeżenia,
    przegrzewania na etapie wykańczania wytopu i zasilania dwóch pieców elektrycznych do
    wyżarzania, normalizowania, hartowania, odpuszczania oraz zasilania urządzeń
    odpowiedzialnych bezpośrednio za sterowanie i kontrolowanie ww. procesów obróbki
    termicznej (szafki sterownicze, w tym również sterujących pracą pieców gazowych). W tym
    bowiem zakresie zużycie energii elektrycznej następuje w procesie metalurgicznym o
    którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy w związku z art. 2 ust. 4 lit. b dyrektywy
    energetycznej tj. do termicznej obróbki metali. W pozostałym natomiast zakresie opisane
    we wniosku czynności i procesy zdaniem Sądu nie można zaliczyć do procesów
    metalurgicznych, o których mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy w związku z art. 2 ust. 4 lit.
    b dyrektywy energetycznej. Nie budzi wątpliwości Sądu, że powyższe wynika z faktu, że
    energia elektryczna, która miałaby podlegać zwolnieniu posłuży jako „paliwo napędowe” -
    do napędu urządzeń i maszyn (m.in. urządzeń transportowych, urządzeń do wybija
    elementów z form, urządzeń do oczyszczania i obroki mechanicznej, zasilania sprężarek,
    siłowników hydraulicznych do wylewania ciekłego metalu, suwnicy z podwieszoną kadzią
    do zalewania form) - co w świetle wskazanego wyżej wyroku C-465/15 wyklucza możliwość
    zwolnienia z podatku akcyzowego”.
    Tożsama argumentacja została przedstawiona w prawomocnym orzeczeniu WSA w
    Krakowie 4 października 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 756/19, prawomocnym orzeczeniu WSA
    w Gliwicach z 9 października 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 698/19; prawomocnym orzeczeniu
    WSA w Poznaniu z 23 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 693/23; prawomocnym
    orzeczeniu WSA we Wrocławiu z 22 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 440/23 (niepubl.);
    prawomocnym orzeczeniu WSA w Poznaniu z 25 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Po 1202/21
    oraz potwierdzającym to orzeczenie wyroku NSA z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt I FSK 798
    /22, czy też w orzeczeniu NSA z 20 stycznia 2020 r., sygn. akt I GSK 534/17, których
    przedmiotem było zwolnienie energii elektrycznej wykorzystanej w procesach
    mineralogicznych oraz elektrolitycznych.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że Organ nie
    podziela stanowiska Wnioskodawcy iż że „procesem metalurgicznym” można nazwać
    całokształt czynności z zakresu przetwarzania, oczyszczania i obróbki rud metalu, w
    wyniku których wytwarzany jest metal.
    Analizując zakres zwolnienia w świetle wyroku C-465/15 należy odróżnić wykorzystanie
    energii elektrycznej stricte do procesu metalurgicznego od wykorzystania energii
    elektrycznej do napędu urządzeń wykorzystywanych w tym procesie, a także innych
    czynności w trakcie których następuje również zużycie energii elektrycznej.
    Organ nie znajduje uzasadnionych podstaw aby całość samodzielnie wyodrębnionych
    przez Państwa we wniosku czynności w ramach etapu 1, 2 i 3 zwalniać z opodatkowania w
    oparciu o art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy w sytuacji gdy zwolnienie to jest zwolnieniem

    przedmiotowym, a proces metalurgiczny sprowadza się do pewnej przemiany
    fizykochemicznej metali na skutek termicznej i/lub chemicznej obróbki. Takie podejście w
    ocenie Organu byłoby nieuprawnionym rozszerzaniem zwolnienia.
    Jeszcze raz należy podkreślić, że wprowadzając zwolnienie od podatku akcyzowego dla
    energii elektrycznej wykorzystywanej m.in. w procesach metalurgicznych ustawodawca
    wprowadził narzędzie wsparcia dla danego sektora gospodarki. Wsparcie takie nie może
    jednak prowadzić do dyskryminacji innych podmiotów powszechnie opodatkowanych
    akcyzą od zużycia energii elektrycznej. Celem zwolnienia z akcyzy o którym mowa w art. 30
    ust. 7a pkt 3 ustawy jest wsparcie dla danego podmiotu w ściśle określonym zakresie. W
    art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy jest mowa wyłącznie o pewnym ściśle określonym wycinku
    produkcji, w którym dochodzi do przemiany fizykochemicznej metali na skutek termicznej i
    /lub chemicznej obróbki. Energia elektryczna ma przyczyniać się w sposób bezpośredni i
    natychmiastowy do przeprowadzenia tej konkretnej czynności wyodrębnionej przez
    ustawodawcę z całego łańcucha produkcyjnego.
    W sytuacji gdy na produkcję metali jako działalności kompleksowej o której jest mowa m.
    in. w rozporządzeniu w sprawie PKD, składają się różne czynności i procesy z różnych
    dziedzin, które warunkują uzyskanie tego metalu, nie ma dostatecznego uzasadnienia, by
    językowe znaczenie pojęcia „procesy metalurgiczne” w rozumieniu ustawy podatkowej
    wprowadzającej przywilej podatkowy, rozszerzać na inne jeszcze pojęcia mające swoje
    odrębne i czytelne znacznie (jak m.in. zasilanie urządzeń wentylacyjnych i chłodzących),
    podczas gdy proces metalurgiczny sprowadza się do pewnej przemiany fizykochemicznej
    metalu (por. prawomocny wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 września 2011 r., sygn. akt III
    SA/Gl 2477/10).
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30
    ust. 7a pkt 3 ustawy, w ramach przedstawionego ostatecznie przez Państwa opisu
    zdarzenia przyszłego będzie podlegać energia elektryczna wykorzystana:
    - w piecu indukcyjnym topielnym, w zakresie w którym energia elektryczna będzie
      wykorzystywana do topienia surowca oraz poddawania go przegrzewaniu, które będą
      następować na skutek przepływu przemiennego prądu elektrycznego przez miedzianą
      cewkę opasającą tygiel pieca w wyniku którego powstawać będzie pole magnetyczne,
      które spowoduje powstanie prądu elektrycznego w topionym metalu. Opór
      elektryczny wsadu przekształcać będzie energię elektryczną w cieplną, powodującą
      nagrzewanie, topienie oraz przegrzewanie metalu;
    - w grzałce elektrycznej do ogrzewania kadzi w celu utrzymania wysokiej temperatury
      żeliwa na czas transportu żeliwa do pieca zalewowego;
    - w piecu indukcyjnym zalewowym, w zakresie w którym będzie ona wykorzystana do
      utrzymania odpowiedniej temperatury ciekłego żeliwa na czas zalewania form
      odlewniczych, tj. w zakresie w którym prąd przepływać będzie przez cewkę pieca, w
      wyniku czego powstawać będzie pole magnetyczne. Opór elektryczny żeliwa
      przekształcać będzie energię elektryczną w cieplną, dzięki czemu utrzymana zostanie
      temperatura żeliwa umożliwiająca prawidłowe zalewanie form odlewniczych.
    W tym bowiem zakresie zużycie energii elektrycznej następuje w procesie metalurgicznym
    o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy w związku z art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy
    energetycznej tj. do termicznej i chemicznej obróbki metali.

    W pozostałym natomiast zakresie objętym opisem przedstawionego zdarzenia przyszłego
    (uszczegółowionym na skutek uzupełnienia), wykorzystanie energii elektrycznej nie będzie
    mogło korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy w związku z
    art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy energetycznej.
    Wynika to z faktu, że energia elektryczna, która miałaby podlegać zwolnieniu posłuży jako
    „paliwo napędowe” do napędu przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego urządzeń
    takich jak jednostka chłodząca z wentylatorem, wentylatory chłodzące induktory,
    wentylatory odprowadzające gazy, wentylatory chłodzące odlewy i odprowadzające ciepłe
    powietrze, automatyczne regały na linii chłodzenia.
    Fakt, że przedstawione przez Państwa etapy 1. Wytop żeliwa, 2. Transport ciekłego metalu
    i odlewanie oraz 3. Chłodzenie odlewów, składają się na proces produkcyjny w wyniku
    którego wytwarzane będą (...), tj. istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    poszczególnymi etapami, nie może automatycznie oznaczać, że również wszystkie
    czynności wykonywane w trakcie etapów ich produkcji, winny być uznane za proces
    metalurgiczny w rozumieniu art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy w związku z art. 2 ust. 4 lit. b
    Dyrektywy energetycznej. Nie można bowiem całej tej działalności Wnioskodawcy opisanej
    we wniosku dla celów zwolnienia traktować kompleksowo. Takie rozszerzenie zwolnienia
    wynikającego także z dyrektywy, jako wyjątku od powszechności opodatkowania jest
    sprzeczne ze ścisłą interpretacją przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.
    Celem ustawodawcy unijnego było objęcie zwolnieniem ściśle określonych procesów, a nie
    określonych przedsiębiorstw, co wynika wprost z art. 2 ust. 4 lit. b dyrektywy 2003/96/WE.
    Nadto energia elektryczna podlegająca zwolnieniu nie może być wykorzystana jako
    energia napędowa i przede wszystkim ma przyczyniać się w sposób bezpośredni do
    przeprowadzenia konkretnej czynności wyodrębnionej przez ustawodawcę z całego
    łańcucha produkcyjnego - procesu metalurgicznego.
    Organ w tym miejscu zaznacza, że brak możliwości zastosowania zwolnienia wobec
    pozostałych czynności nie jest tożsamy z koniecznością wyłączania tych czynności przez
    Wnioskodawcę z etapów produkcji. Ustawodawca dopuszcza bowiem szacunkowe metody
    określania zużycia energii elektrycznej i tym samym objęcie zwolnieniem wykorzystanie
    energii elektrycznej do czynności mieszczących się w pojęciu procesów metalurgicznych o
    których mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy.
    Zauważyć również należy, że podmiotem uprawnionym do zastosowania zwolnienia, o
    którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy jest podmiot będący podatnikiem akcyzy od
    tej energii (ust. 7b pkt 1 tego artykułu). Przy czym, jak wynika z treści przedstawionego
    przez Państwa wniosku, w przedmiotowej sprawie warunek ten zostanie zachowany.
    Odnosząc się do Państwa wskazania, zgodnie z którym „fakt braku zdefiniowania pojęcia
    „procesów metalurgicznych” przez polskiego ustawodawcę w Ustawie o podatku
    akcyzowym powinien prowadzić do podobnych wniosków, w szczególności biorąc pod
    uwagę fakt, że jak najpełniejsze wykorzystanie wyłączenia zapewnionego w Dyrektywie
    energetycznej jest niezbędne do zapewnienia przedsiębiorstwom z branży metalurgicznej
    prowadzących działalność w Polsce pozycji konkurencyjnej analogicznej do pozycji ich
    konkurentów z innych państw członkowskich Unii Europejskiej”, wskazać należy, że
    regulacje przyjęte przez Państwa Unii Europejskiej - wbrew temu co Państwo zdają się
    sugerować - nie pozwalają na stosowanie powyższego zwolnienia w sposób szerszy niż ten
    określony w krajowych regulacjach.
    Przykładowo Republika Federalna Niemiec również ściśle definiuje pojęcie „procesu
    metalurgicznego”, a zakres zwolnienia nie obejmuje wszystkich czynności odbywających
    się w toku produkcji metali i ich obróbki.
    Zgodnie natomiast z § 9a ust. 1 ustawy z dnia 24 marca 1999 r. o podatku od energii
    elektrycznej (Stromsteuergesetz), „zwrot, umorzenie lub rekompensata podatku z tytułu

    zużycia energii elektrycznej, od której udokumentowano zapłatę podatku od energii
    elektrycznej przysługuje na wniosek przedsiębiorcy z sektora wytwórczego, jeżeli energia
    elektryczna została zużyta dla celów:
      1) elektrolizy,
      2) produkcji: szkła i wyrobów szklanych, wyrobów ceramicznych, ceramicznych płyt i
      kafelek ściennych i podłogowych, cegieł oraz pozostałej ceramiki budowlanej,
      cementu, wapna i gipsu palonego, wyrobów z betonu, cementu i gipsu, materiałów
      ściernych połączonych z materiałami ceramicznymi, materiałów izolacyjnych
      wytworzonych z materiałów mineralnych, asfaltu, wyrobów z grafitu lub innych
      węgla, produktów z betonu komórkowego, oraz nawozów mineralnych, do suszenia,
      wypalania, wytapiania, ogrzewania, wygrzewania, odprężania obróbki termicznej lub
      spiekania wymienionych wyrobów lub do produkcji materiałów (półproduktów,
      produktów pośrednich) zużytych do ich produkcji
      3) procesów wytwarzania i obróbki metali, jak również w ramach procesów produkcji
      wyrobów metalowych przeznaczonych do wytworzenia wyrobów kutych,
      prasowanych, ciągnionych, wytłaczanych, wytwarzania walcówki oraz wyrobów z
      proszków metali, do procesów uszlachetniania powierzchniowego, obróbki
      termicznej, do wytapiania, ogrzewania, podgrzewania, odprężania oraz do innych
      procesów obróbki cieplnej oraz
      4) do procesów redukcji chemicznej”.
    W latach 2011-2015 niemiecki Federalny Trybunał Finansowy w Monachium (odpowiednik
    Naczelnego Sądu Administracyjnego), orzekając w sprawach zakresu zwolnień
    wynikających z postanowień powołanego wyżej przepisu, opowiedział się przeciwko
    wykładni rozszerzającej, oddalając rewizje (skargi kasacyjne) od wyroków, sądów pierwszej
    instancji, oddalających skargi na decyzje niemieckich organów celnych odmawiające
    zwrotu podatku od energii elektrycznej, która nie została zużyta bezpośrednio do jednego
    z procesów wymienionych w treści przepisu § 9a ust. 1 ustawy o podatku od energii
    elektrycznej.
    Przykładowo w wyroku Federalnego Trybunału Finansowego z dnia 30 czerwca 2015 r.
    sygn. akt VII R 52/13 Trybunał stwierdził: „(...) Sąd Finansowy słusznie orzekł, iż powódce
    przysługuje prawo do ulgi, o której mowa w § 9a ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy o podatku od
    energii elektrycznej, jedynie w takim zakresie, w jakim używa ona energii elektrycznej przy
    produkcji metali jako energii elektrycznej cieplnej, bezpośrednio do wytapiania,
    nagrzewania, utrzymywania temperatury, odprężania lub pozostałych rodzajów obróbki
    cieplnej oraz do celów elektrolizy do wytwarzania napięcia na elektrodach.
    (...) Zatem Główny Urząd Celny (HZA) słusznie przyznał ulgę podatkową z tytułu energii
    elektrycznej, którą powódka użyła w ramach produkcji miedzi do wytapiania, nagrzewania,
    utrzymywania temperatury, odprężania lub pozostałych rodzajów obróbki cieplnej miedzi.
    Procesy wymienione w ustawie mają tę wspólną cechę, że w ich trakcie wykorzystuje się
    energię termiczną, którą wytwarza się przy użyciu energii elektrycznej i która ma
    oddziaływać na metale w celu osiągnięcia określonego celu. Chodzi przy tym o rodzaje
    obróbki cieplnej powszechnie używane w przypadku metali, pod wpływem których
    zmienia się stan skupienia, wzrasta lub utrzymywana jest określona temperatura lub
    wskutek wyżarzania usuwane są występujące naprężenia.
    Wbrew poglądowi powódki zestawienia procesów obróbki cieplnej, które należy traktować
    jako enumeratywne, nie można interpretować w taki sposób, że chodzi tu jedynie o pobór
    energii elektrycznej do produkcji metalu, zatem obejmuje ono również wykorzystanie

    energii elektrycznej do wytwarzania energii mechanicznej. Zgodnie z jednoznacznym pod
    tym względem brzmieniem przepisu uprzywilejowanie nie obejmuje zastosowania energii
    elektrycznej do napędu silników oraz pracy komputerów i maszyn.”
    (...) Celem i intencją § 9a ust. 1 (...) ustawy o podatku od energii elektrycznej nie jest
    rozszerzona wykładnia przepisu z uwzględnieniem tzw. siłowej energii elektrycznej, ani też
    nie wymagają tego wytyczne prawa unijnego. (...) sposoby wykorzystania energii
    elektrycznej, o których mowa w § 9a ust. 1 ustawy o podatku od energii elektrycznej
    zostały wyłączone z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 4 lit. b dyrektywy
    (EnergieStRL) w sprawie podatku energetycznego. Zgodnie z tym postanowieniem
    dyrektywa w sprawie podatku energetycznego nie ma zastosowania do produktów
    energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż jako paliwa do ogrzewania lub
    paliwa napędowe, do produktów energetycznych podwójnego zastosowania, do procesów
    mineralogicznych, do energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo do celów redukcji
    chemicznej, w elektrolizie oraz w procesach metalurgicznych, ani też do energii
    elektrycznej w przypadku, gdy stanowi ona ponad 50% kosztów produktu. Wymienione
    sposoby wykorzystania zostały wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy, gdyż
    ustawodawca unijny pragnął ukształtować podatek energetyczny i podatek od energii
    elektrycznej jako podatek od usług energetycznych uzależniony od sposobu
    wykorzystania. Opodatkowaniem ma być objęta w szczególności produkcja ciepła lub
    wytwarzanie mocy motorycznej.
    Dlatego też prawo unijne nie stoi na przeszkodzie wąskiej wykładni § 9a ust. 1 (...) ustawy
    o podatku od energii elektrycznej (StromStG), ani związanemu z tym wyłączeniu
    uprzywilejowania podatkowego w odniesieniu do tzw. siłowej energii elektrycznej. Objęcie
    opodatkowaniem energii elektrycznej wykorzystywanej do napędu pomp, przenośników i
    wentylatorów oraz wyłączenie jej z zakresu zwolnienia podatkowego (...) jest raczej zgodne
    z celem i ideą opodatkowania energii elektrycznej. Na koniec należy podkreślić, że
    państwa członkowskie posiadają daleko idącą swobodę w kształtowaniu zasad
    opodatkowania energii elektrycznej (...). Wyłączenie energii elektrycznej wykorzystywanej
    w takich przypadkach z przedmiotowego zakresu stosowania dyrektywy w sprawie
    podatku energetycznego dotyczy mianowicie obszaru nieobjętego harmonizacją”.
    Powyższe dobitnie pokazuje, że Niemiecki ustawodawca (co potwierdza także wskazane
    wyżej orzeczenie TSUE C-465/15) w bardzo ograniczonym zakresie wprowadził ulgę od
    zużycia energii elektrycznej w procesach metalurgicznych.
    Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko uznać należy za nieprawidłowe.
    W tym miejscu Organ pragnie zaznaczyć, że powołane przez Państwa wyroki sądowe co do
    zasady nie mają mocy powszechnie obowiązującej. Sąd wyrokiem lub postanowieniem
    rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę co do stwierdzenia naruszenia prawa i skutków
    prawnych tego naruszenia i jedynie w tej sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i
    wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten
    sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym
    stanowi art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm).
    Odnosząc się jednak do powołanych przez Państwa we własnym stanowisku orzeczeń
    zaznaczyć należy, że część z powołanych przez Państwa orzeczeń zapadła przed wydaniem
    orzeczenia TSUE w sprawie C#465/15, co oznacza, że nie uwzględniały one stanowiska
    prezentowanego przez TSUE, które obecnie jest uwzględniane w ramach rozpatrywania
    spraw przez sądy administracyjne. Pozostałe natomiast orzeczenia, wydane już po wyroku
    TSUE, w zdecydowanej większości potwierdzają stanowisko Organu, zgodnie z którym
    zwolnieniu na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy podlega wyłącznie ta energia
    elektryczna, która jest wykorzystywana bezpośrednio i natychmiastowo w procesach
    metalurgicznych.

    Odnosząc się z kolei do powołanych w stanowisku Wnioskodawcy interpretacji
    indywidualnych wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego
    wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację
    prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą
    konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15). Podkreślić
    jednak należy, interpretacja z 25 stycznia 2018 r., znak: 0111-KDIB3-3.4013.257.2017.1.
    MAZ uwzględnia orzeczenie TSUE w sprawie C 465/15, a więc potwierdza ww. stanowisko
    Organu co do zakresu zwolnienia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji
    prawnopodatkowej oraz sprawy będącej przedmiotem zadanego pytania i została wydana
    w oparciu o przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.