Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-172/09-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-13
Teza: Czy u Wspólnika Pozostającego powstał przychód do opodatkowania w związku ze zbyciem na rzecz Spółki udziałów przez Wspólników Wychodzących bez wynagrodzenia w celu umorzenia, w sytuacji, w której udziały te zostały następnie umorzone?
Słowa kluczowe: przychód; skutki podatkowe; spółki; udział-zbycie udziałów; udziałowiec; zgłoszenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 09.03.2009r. (data wpływu 10.03.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z nieodpłatnym zbyciem udziałów w celu umorzenia wobec udziałowca pozostającego w Spółce - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.03.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych skutków podatkowych związanych z nieodpłatnym zbyciem udziałów w celu umorzenia wobec udziałowca pozostającego w Spółce.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (Wspólnik Pozostający) posiada udziały w spółce P. spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: „Spółka”). Dwóch innych wspólników Spółki (dalej jako: „Wspólnicy Wychodzący”) zbyło bez wynagrodzenia na rzecz Spółki swoje udziały w Spółce. Spółka nabyła udziały własne od Wspólników Wychodzących nieodpłatnie w celu ich umorzenia. Nabyte udziały zostały następnie umorzone w drodze uchwały zgromadzenia wspólników Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy u Wspólnika Pozostającego powstał przychód do opodatkowania w związku ze zbyciem na rzecz Spółki udziałów przez Wspólników Wychodzących bez wynagrodzenia w celu umorzenia, w sytuacji, w której udziały te zostały następnie umorzone?

Zdaniem Wnioskodawcy:

U Wspólnika Pozostającego nie powstanie przychód do opodatkowania w związku ze zbyciem na rzecz Spółki udziałów przez Wspólników Wychodzących bez wynagrodzenia w celu umorzenia.

Stosownie bowiem do przepisu art. 24 ust. 5 Ustawy PIT dochodem z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym m.in. dochód z umorzenia udziałów oraz dochód uzyskany z odpłatnego nabycia udziałów na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów. Przy czym przepisy Ustawy PIT nie definiują wprost pojęcia „dochodu faktycznie uzyskanego”. W konsekwencji, w celu dokonania jego wykładni, konieczne jest jej przeprowadzenie zgodnie z ogólnymi regułami języka polskiego. Zgodnie z definicjami zawartymi w słowniku języka polskiego (Słownik Języka Polskiego, red. Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007) dochód faktycznie uzyskany należy rozumieć jako dochód realny, rzeczywisty.

Umorzenie udziałów nabytych nieodpłatnie przez Spółkę w tym celu nie przynosi natomiast realnego, rzeczywistego dochodu Wspólnikowi Pozostającemu. Sytuacja na gruncie podatkowym Wspólnika Pozostającego zmienia się o tyle, że uzyskuje on możliwość osiągnięcia dochodu w przyszłości. Jakkolwiek zatem wzrośnie wartość księgowa posiadanych przez niego udziałów Spółki, ewentualny dochód wystąpi dopiero w przypadku zbycia tych udziałów na rzecz osoby trzeciej lub umorzenia posiadanych przez nich udziałów (zbycia w celu umorzenia). Dochód wystąpi oczywiście, jeżeli w następstwie takich zdarzeń Wspólnik Pozostający osiągnie przychód, przewyższający koszty jego uzyskania.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że powyższe stanowisko potwierdza zarówno Ministerstwo Finansów w wydanej interpretacji ogólnej (Interpretacja Ministra Finansów z 7 marca 2002 r., PB4/BA-8214-34-15/02, „Biuletyn Skarbowy” nr 2/2002, s. 15) oraz odpowiedzi na interpelację poselską (odpowiedź Ministra Finansów z dnia 23 lutego 2004 r. na zapytanie poselskie nr 2206) jak i organy podatkowe wydając w imieniu Ministra Finansów pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego (np. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 kwietnia 2008 r., lPPB3/423-180/08-3/ECH) w indywidualnych sprawach podatników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady umorzenia udziałów w spółce z o.o. określa ustawa z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.).

Stosownie do treści art. 199 § 1 ww. ustawy udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa spółki.

Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Wynagrodzenie to, w przypadku umorzenia przymusowego, nie może być niższe od wartości przypadających na udział aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między wspólników. W przypadku umorzenia przymusowego uchwała powinna zawierać również uzasadnienie (art. 199 § 2 ww. ustawy). Za zgodą wspólnika umorzenie udziału może nastąpić bez wynagrodzenia (art. 199 § 3 tejże ustawy).

Umorzenie udziału w spółce z o.o. może mieć również charakter warunkowy. Mianowicie umowa spółki może stanowić, że udział ulega umorzeniu w razie ziszczenia się określonego zdarzenia bez powzięcia uchwały zgromadzenia wspólników. Stosuje się wówczas przepisy o umorzeniu przymusowym. Wówczas zarząd powinien powziąć niezwłocznie uchwałę o obniżeniu kapitału zakładowego, chyba że umorzenie udziału następuje z czystego zysku (art. 199 § 4 i 5 K.s.h). Jednocześnie w myśl § 6 tego przepisu umorzenie udziału z czystego zysku nie wymaga obniżenia kapitału zakładowego.

Odnosząc się zaś do skutków podatkowych dobrowolnego umorzenia udziałów zauważyć należy, że następstwem uchwały o umorzeniu udziałów jest nabycie przez spółkę własnych udziałów. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż może się ono odbyć za wynagrodzeniem lub bez wynagrodzenia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w przedmiotowej sprawie miało miejsce umorzenie udziałów bez wynagrodzenia.

Powyższe ma istotne znaczenie z punktu widzenia skutków podatkowych wynikających z umorzenia udziałów, gdyż występują one jedynie po stronie tych wspólników, których udziały są umarzane i tylko wówczas, gdy umorzenie następuje za wynagrodzeniem.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są: kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Natomiast w świetle z art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni, w tym również:

1.  dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,
2.  oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,
3.  podział majątku likwidowanej spółki (spółdzielni),
4.  wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.

Pojęcie dochodu (przychodu) z udziału w zyskach osób prawnych zostało zdefiniowane w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl ust. 5 pkt 2 tego artykułu dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji). Z literalnego brzmienia cytowanego powyżej przepisu jednoznacznie wynika, że dochodem z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki w celu ich umorzenia.

Zgodnie z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego Wnioskodawca posiada udziały w spółce z o.o. Dwóch innych wspólników Spółki zbyło bez wynagrodzenia na rzecz Spółki swoje udziały. Spółka nabyła udziały własne od Wspólników Wychodzących nieodpłatnie w celu ich umorzenia. Nabyte udziały zostały następnie umorzone w drodze uchwały zgromadzenia wspólników Spółki.

Reasumując, wskutek nieodpłatnego zbycia udziałów na rzecz Spółki w celu ich umorzenia u Wnioskodawcy pozostającego w Spółce nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu.

Wskazać należy, iż powoływane we wniosku interpretacje indywidualne wydane zostały w indywidualnych sprawach nie wiążą tutejszego organu podatkowego.

Interpretacja dotyczy przedstawionego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.