Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.5.2025.3.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Uznanie, że w opisanej Transakcji Sprzedający powinien zostać
uznany za podmiot niewystępujący w charakterze podatnika
VAT, a w konsekwencji Transakcja powinna pozostawać poza
zakresem ustawy o VAT, uznanie, że Sprzedający powinien
zostać uznany za występującego w opisanej Transakcji w
charakterze podatnika VAT i w efekcie Transakcja powinna
podlegać przepisom ustawy o VAT, uznanie, że Wnioskodawcy
będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty VAT
należnego o kwotę VAT naliczonego oraz prawo do zwrotu
nadwyżki VAT naliczonego nad należnym.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
odliczenia-odliczenie podatku
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 16-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 16-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 18a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 19-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 19-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 19-lit. c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 2
2

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 20
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 21
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 22-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 22-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 23
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 24-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 25 (od 01.01.2025)
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 9

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest inwestorem, zainteresowanym nabyciem praw do nieruchomości
    gruntowej (dalej: „Nieruchomość”) pod budowę centrum magazynowo - logistyczno -
    produkcyjnego z częściami socjalno-biurowym i infrastrukturą towarzyszącą (dalej:
    „Inwestycja”, planowane nabycie będzie dalej określane jako „Transakcja”). Przedmiotowa
    Nieruchomość zlokalizowana jest na terenie gminy (...) oraz obejmuje działki: (...), w
    zakresie Działki o nr (...) przedmiotem sprzedaży przez Sprzedającego będzie udział we
    współwłasność Działki - pozostały udział zostanie nabyty przez Wnioskodawcę w ramach
    transakcji z innym sprzedającym (dalej: „Współwłaściciel”)
    dalej: łącznie jako „Działki”.
    Wnioskodawca wybudowaną w ramach Inwestycji powierzchnię planuje wynająć lub
    sprzedać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu
    VAT. Tym samym, po nabyciu przedmiotowych Działek, Wnioskodawca planuje
    wykorzystywać je w prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu
    VAT oraz niepodlegającej zwolnieniu z VAT.
    Działki są niezabudowane, nieogrodzone i nieuzbrojone.

    Dla przedmiotowych Działek obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego stanowiący treść Uchwały nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...) czerwca 2021 r.
    (dalej: „MPZP”). MPZP przewiduje następujące przeznaczenie Działek:
    1) (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga publiczna, 2P
    /U1 - tereny produkcyjno-usługowe,
    2) (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 6KDL2 - droga publiczna, 2P/U1 - tereny produkcyjno-
    usługowe,
    3) Działka (...) - 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga publiczna, 2P/U1 - tereny
    produkcyjno-usługowe,
    4) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga
    publiczna, 2P/U1 - tereny produkcyjno-usługowe,
    5) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga
    publiczna, 2P/U1 - tereny produkcyjno-usługowe,
    6) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga
    publiczna, 2P/U1 - tereny produkcyjno-usługowe,
    7) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga
    publiczna, 2P/U1 - tereny produkcyjno-usługowe,
    8) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga
    publiczna, 2P/U1 - tereny produkcyjno-usługowe
    9) Działka (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 6KDL2 - droga publiczna, 2P/U1 - tereny
    produkcyjno-usługowe.
    Grunty zostały oznaczone w księdze wieczystej jako grunty orne (R).
    Sprzedający nabył Działki na podstawie umów sprzedaży zawartych z osobami fizycznymi
    w latach 2005 - 2008.
    Działki nie zostały nabyte w ramach działalności gospodarczej Sprzedającego.
    Nieruchomości została nabyta w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT i transakcje nabycia nie zostały udokumentowane fakturami VAT. Nabycie
    Działek podlegało natomiast opodatkowaniu PCC. Nieruchomość została nabyta do
    majątku osobistego Sprzedającego.
    Nabycie Działek zostało sfinansowane ze środków własnych Sprzedającego. W
    szczególności Sprzedający nie zaciągał kredytu w celu nabycia Działek.
    Na moment nabycia, Sprzedający nie prowadził działalności gospodarczej oraz nie był
    zarejestrowany jako podatnik VAT. W momencie nabycia, Sprzedający nie dokonywał
    zakupu Działek w celu prowadzenia w oparciu o nie działalności gospodarczej, tj. w
    momencie zakupu nie miał zamiaru wykorzystywać ich w działalności gospodarczej.

    W momencie nabycia Działek, Sprzedający pozostawał w stosunku pracy (branża
    informatyczna/IT).
    Od 1 maja 2014 r. Sprzedający rozpoczął prowadzenia działalności gospodarczej oraz jest
    zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. W ramach tej działalności gospodarczej
    Sprzedający świadczy usługi z zakresu IT, związane z oprogramowaniem. W ramach
    działalności, Sprzedający zajmuje się również budową oraz sprzedażą obiektów
    mieszkalnych.
    Natomiast Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej
    Sprzedającego. Nieruchomość nie została ujęta w ewidencji środków trwałych
    Sprzedającego, koszty nabycia nie stanowiły kosztów uzyskania przychodu w działalności
    gospodarczej, Sprzedający nie odliczył VAT z tytułu nabycia Nieruchomości (ponieważ w
    związku z tą transakcją nie został naliczony VAT), a Nieruchomość nie była
    wykorzystywana w celach zarobkowych (poza dzierżawą za symboliczną opłatą, która
    została opisana poniżej).
    Ponieważ od momentu nabycia Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności
    podlegającej VAT, nie była ona również wykorzystywana do czynności podlegających
    zwolnieniu z VAT.
    Działki nie były również wykorzystywane przez Sprzedającego do prowadzenia działalności
    rolniczej. W szczególności nie dokonywał on uprawy ani zbiorów i dostawy (sprzedaży)
    produktów rolnych. Sprzedający nie posiada również statusu rolnika ryczałtowego.
    Natomiast w okresie od 1 kwietnia 2019 r. do 31 grudnia 2020 r. Działki były przedmiotem
    umowy dzierżawy na rzecz osoby fizycznej (rolnika). Na mocy tej umowy Działki
    tymczasowo przez okres jej obowiązywania mogły być wykorzystywane przez dzierżawcę
    na cele upraw rolnych. Rolnik będący dzierżawcą sam zgłosił się do Sprzedającego z
    propozycją wydzierżawienia Nieruchomości. Z tytułu dzierżawy zostało ustalone
    symboliczne wynagrodzenie (300 zł rocznie). Dzierżawa nie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Z uwagi na bardzo słabo rozwiniętą infrastrukturę energetyczną na terenie, na którym
    położona jest Nieruchomość i wysycenie przez aktualnych odbiorców skutkujące
    wieloletnim oczekiwaniem na przyłącze, Sprzedający alternatywnie wystąpił o warunki
    techniczne oraz zwarł z dystrybutorem energii umowy o przyłączenie do sieci
    dystrybucyjnej (gdyby w przyszłości na Działkach miał powstać jakiś obiekt budowlany).
    Sprzedający nie dokonał jednak uzbrojenia działek ani nie wyposażył ich w urządzenia, czy
    sieć energetyczną.
    Dodatkowo, Sprzedający (samodzielnie lub za pośrednictwem pełnomocnika), w
    szczególności nie podejmował następujących działań:
    1) nie wydzielał dróg wewnętrznych,

    2) nie dokonywał podziałów/połączeń działek,
    3) nie występował do organów o wydanie decyzji o warunkach zabudowy,
    zagospodarowania przestrzennego lub o ich zmianę (Sprzedający zgłaszał jedynie uwagi
    do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zgodnie z obowiązującymi
    przepisami prawa);
    4) nie występował do organów z wnioskiem o przekształcenie działek pod zabudowę,
    5) nie występował do organów o wyrażenie zgody na wycinkę drzew i krzewów.
    Co więcej, Sprzedający nie podejmował żadnych działań marketingowych za wyjątkiem
    udzielania informacji potencjalnym zainteresowanym. Wnioskodawca skontaktował się ze
    Sprzedającym z własnej inicjatywy. Sprzedający nie podejmował w tym zakresie żadnych
    działań reklamowych.
    Natomiast, z uwagi na pytania pojawiające się ze strony potencjalnych nabywców
    (Sprzedający miał takie zapytania dot. Nieruchomości w przeszłości), jak również w celu
    ustalenia precyzyjnego stanu posiadanego majątku, Sprzedający zlecił przeprowadzenie
    audytu stanu prawnego nieruchomości w celu ustalenia stanu prawnego i faktycznego
    nieruchomości dla potrzeb uregulowania granic działek. Sprzedający poniósł koszt
    sporządzenia audytu prawnego nieruchomości. Są to jedyne nakłady finansowe związane
    z przygotowaniem działek do sprzedaży. Sprzedający nie poniósł ani nie zamierza ponosić
    innych nakładów finansowych w tym zakresie. Wydatki z tytułu audytu nie zostały również
    rozpoznane jako koszty podatkowe w ramach działalności Sprzedającego.
    W zawartej umowie przedwstępnej, Sprzedający udzielił nabywcy (umowa została zawarta
    z podmiotem trzecim (dalej: „Deweloper”), przy czym przed dokonaniem Transakcji, prawa
    i obowiązki z umowy zostaną przeniesione na Wnioskodawcę) prawa do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane oraz do składania wniosków oraz uzyskiwania
    pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych i przyłączeniowych oraz
    decyzji, a także do wejścia na teren Nieruchomości w celu prowadzenia badań i odwiertów
    w zakresie niezbędnym do potwierdzenie, że Nieruchomość jest wolna od zanieczyszczeń,
    a warunki glebowe umożliwiają realizacje na niej Inwestycji. Sprzedający zobowiązał się
    przy tym, do udzielenia na żądanie nabywcy pełnomocnictw koniecznych do uzyskania
    ww. uzgodnień, sprawdzeń itp. W ramach prawa do dysponowania Nieruchomością,
    Deweloperowi (a po dokonaniu cesji, Wnioskodawcy) nie będzie przysługiwało prawo do
    złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę oraz oświadczenia o dysponowaniu
    Nieruchomością na cele budowlane.
    Dodatkowo, w ramach umowy przedwstępnej, Sprzedający udzielił pełnomocnictwa
    przedstawicielowi Dewelopera do:
    - przeglądania akt ksiąg wieczystych Nieruchomości,
    - składania wniosków o sporządzenie kserokopii z akt oraz do odbioru takich kserokopii,
    - ustanawiania dalszych pełnomocników, jak również do uzyskiwania i odbioru
    zaświadczeń, informacji oraz wypisów oraz wyrysów dotyczących Nieruchomości,

    - podejmowania wszelkich innych czynności prawnych lub faktycznych, składania
    wszelkich oświadczeń woli lub wiedzy, podpisywania, składania i odbioru wszelkich
    dokumentów, które mogą się okazać konieczne lub przydatne w celu realizacji
    pełnomocnictwa.
    Powyższe uprawnienia również zostaną przeniesione na przedstawiciela Wnioskodawcy w
    związku z cesją.
    Sprzedający posiada aktualnie inne nieruchomości, których jednak sprzedaż aktualnie nie
    jest planowana. W szczególności Sprzedający nie podejmuje żadnych działań
    marketingowych w tym zakresie.
    Sprzedający dokonywał w przeszłości sprzedaży nieruchomości, jednak dotyczyło to
    nieruchomości mieszkalnych. Przedmiotem sprzedaży były zarówno nieruchomości
    prywatne (w zakresie tych nieruchomości sprzedaż nie podlegała opodatkowaniu VAT oraz
    podlegała opodatkowaniu PCC) oraz nieruchomości mieszkalne wchodzące w skład
    działalności gospodarczej (w zakresie tych nieruchomości sprzedaż podlegała
    opodatkowaniu VAT).
    Wnioskodawca jest i na moment dokonania Transakcji będzie podmiotem prowadzącym
    działalność gospodarczą i czynnym podatnikiem podatku VAT.
    W celu przedstawienia pełnego obrazu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca pragnie
    wskazać, że w celu realizacji Inwestycji Wnioskodawca planuje nabyć również inne działki
    od podmiotów trzecich i w tym zakresie Wnioskodawca wraz z tymi podmiotami złoży
    odrębne wnioski o interpretacje.
    Końcowo Zainteresowani wskazują, że ostateczna data Transakcji nie jest jeszcze znana,
    jednak Zainteresowani planują przeprowadzić Transakcję w 2025 r.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy w zakresie Transakcji Sprzedający powinien zostać uznany za podmiot
    niewystępujący w charakterze podatnika VAT, a w konsekwencji Transakcja powinna
    pozostawać poza zakresem ustawy o VAT?
    2. W przypadku uznania, iż Sprzedający powinien zostać uznany za występującego w
    Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie Transakcja powinna podlegać
    przepisom VAT, to czy planowana Transakcja będzie podlegała w całości
    opodatkowaniu VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, a Sprzedający będzie
    miał obowiązek wystawienia faktury VAT z tego tytułu, zawierającej dane, o których
    mowa w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT?
    3. W przypadku uznania, iż Sprzedający powinien zostać uznany za występującego w
    Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie Transakcja powinna podlegać
    przepisom VAT jako podlegającą w całości opodatkowaniu VAT oraz nie podlegająca

    zwolnieniu z VAT oraz, że Sprzedający będzie miał obowiązek wystawienia faktury VAT z
    tego tytułu, to czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty VAT
    należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającego z faktury otrzymanej od
    Sprzedającego dokumentującej sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości, na podstawie
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym
    na rachunek bankowy Wnioskodawcy lub obniżenia o tę różnicę kwoty VAT należnego
    za następne okresy rozliczeniowe na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Zdaniem Zainteresowanych, w ramach planowanej Transakcji Sprzedający nie
    występuje jako podatnik VAT, a w konsekwencji Transakcja powinna pozostawać poza
    zakresem ustawy o VAT?
    2. Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych w
    zakresie pytania pierwszego za nieprawidłowe (tj. uznania, że Sprzedający powinien
    zostać uznany za występującego w Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie
    Transakcja powinna podlegać przepisom VAT), planowana Transakcja będzie podlegała
    w całości opodatkowaniu oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, a Sprzedający
    będzie miał obowiązek wystawienia faktury VAT z tego tytułu, zawierającej dane, o
    których mowa w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT.
    3. Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych w
    zakresie pytania pierwszego za nieprawidłowe (tj. uznania, że Sprzedający powinien
    zostać uznany za występującego w Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie
    Transakcja powinna podlegać przepisom VAT), w zakresie w jakim Transakcja będzie
    opodatkowana VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, Wnioskodawcy będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego
    wynikającego z otrzymanej od Sprzedającego faktury dokumentującej dostawę
    przedmiotowej Nieruchomości na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do
    zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym na rachunek bankowy Wnioskodawcy
    lub obniżenia o tę różnicę kwoty VAT należnego za następne okresy rozliczeniowe na
    podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez „towary”
    rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez „sprzedaż” rozumie się m.in. odpłatną dostawę
    towarów.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu VAT, bowiem aby była objęta tym podatkiem musi być wykonana przez
    podatnika.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy więc ustalić, czy planowana dostawa Nieruchomości stanowi przejaw działalności
    gospodarczej wskazującej na występowanie Sprzedającego w charakterze podatnika VAT
    czy też nie mieści się w zakresie „działalności gospodarczej” i jest zwykłym zarządzaniem
    majątkiem prywatnym, niepodlegającym opodatkowaniu VAT.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej zawartą w ustawie o VAT, dla
    uznania określonych działań podejmowanych przez konkretny podmiot za działalność
    gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter.
    Dodatkowo, zdaniem Zainteresowanych, działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, ponieważ związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym.
    Na wstępie należy zauważyć, co jest również potwierdzane w licznym orzecznictwie sądów
    administracyjnych, że dla oceny czy dana czynność wykonywana jest w ramach
    działalności gospodarczej należy wziąć pod uwagę całokształt okoliczności oraz aktywności
    stron transakcji.
    W opinii Zainteresowanych, okoliczności planowanej Transakcji wskazują, że jest ona
    wykonywana w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji znajduje się obecnie (i znajdowała się
    również w przeszłości od momentu nabycia) w majątku prywatnym Sprzedającego oraz
    nie jest i nigdy nie była wykorzystywana przez Sprzedającego w ramach działalności
    gospodarczej (należy podkreślić, że działalność Sprzedającego także od strony czysto
    praktycznej nie może mieć związku z posiadanymi nieruchomościami niezabudowanymi;

    Sprzedający prowadzi głównie działalność w zakresie IT, co w żaden sposób nie wiąże się z
    nieruchomościami. Również działalności w zakresie budowy oraz sprzedaży
    nieruchomości mieszkalnych nie ma związku z przedmiotowymi Działkami z uwagi na
    odmienny charakter prowadzonej działalności. Co więcej, MPZP nie przewiduje możliwości
    zabudowy mieszkaniowej i taka zabudowa nie będzie tam rzeczywiście realizowana).
    Nieruchomość została nabyta przez Sprzedającego kilkanaście lat temu (w latach 2005-
    2008) na podstawie umów kupna-sprzedaży od osób fizycznych. Od momentu zakupu
    Sprzedający w praktyce nie wykonywał żadnej aktywności w związku z posiadanym
    gruntem, poza nielicznymi czynnościami ściśle związanymi z dbaniem o posiadany
    majątek (jak skorzystanie z opcji dzierżawy zgłoszonej przez rolnika czy ustalenia
    precyzyjnie stanu prawnego i geodezyjnego działek).
    Działki nie zostały nabyte w ramach działalności gospodarczej Sprzedającego. Transakcja
    nabycia podlegała opodatkowaniu PCC. Nabycie nie podlegało opodatkowaniu VAT, nie
    zostało udokumentowane fakturami VAT, a Sprzedający nie odliczył VAT z tytułu nabycia
    (ponieważ podatek VAT nie został naliczony w związku z nabyciem).
    Co istotne, nabycie Działek zostało sfinansowane ze środków własnych Sprzedającego.
    Sprzedający w celu nabycia Działek nie podejmował takich czynności jak zaciągniecie
    finansowania.
    Należy zauważyć, że na moment nabycia, Sprzedający nie prowadził w ogóle działalności
    gospodarczej oraz nie był zarejestrowany jako podatnik VAT. Natomiast niezależnie od
    braku prowadzania działalności przez Sprzedającego w momencie nabycia, Sprzedający
    nie dokonywał zakupu Działek w celu prowadzenia w oparciu o nie działalności
    gospodarczej, tj. w momencie zakupu nie miał zamiaru wykorzystywać ich w działalności
    gospodarczej (a następnie rzeczywiście ich nie wykorzystywał w takiej działalności).
    Sprzedający rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej dopiero kilka lat pod
    nabyciu Działek (rok 2014). W momencie nabycia Działek, Sprzedający pozostawał w
    stosunku pracy (branża informatyczna/IT). Przy czym rozpoczęcie działalności oraz
    rejestracja Sprzedającego na VAT nie była związana z nabyciem / wykorzystaniem Działek.
    Działalność Sprzedającego polega na świadczeniu usług z zakresu IT, związanych z
    oprogramowaniem. Sprzedający w ramach działalności zajmuje się również budową oraz
    sprzedażą nieruchomości mieszkalnych, natomiast działalność ta nie jest związana z
    przedmiotową Nieruchomością. W szczególności Nieruchomość nie była wykorzystywana
    w działalności gospodarczej Sprzedającego, nie została ujęta w ewidencji środków
    trwałych Sprzedającego, koszty nabycia Nieruchomości nie stanowiły kosztów uzyskania
    przychodu w działalności gospodarczej.
    Nieruchomość nie była również rzeczywiście wykorzystywana w celach zarobkowych, z
    wyjątkiem dzierżawy na rzecz osoby fizycznej (rolnika) w latach 2019-2020, z tytułu której
    ustalona została jedynie symboliczna opłata (300 zł rocznie).

    Również sposób nawiązania kontaktu Sprzedającego z Wnioskodawcą od strony
    Sprzedającego nie jest charakterystyczny dla profesjonalnych podmiotów działających na
    rynku nieruchomościowym. Sprzedający nie podejmował żadnych działań
    marketingowych za wyjątkiem udzielania informacji potencjalnym zainteresowanym.
    Wnioskodawca skontaktował się ze Sprzedającym z własnej inicjatywy. Sprzedający nie
    dążył zatem aktywnie do sprzedaży Nieruchomości.
    Również fakt udzielenia prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane oraz
    pełnomocnictwa do uzyskiwania z właściwych organów i sądów informacji oraz
    dokumentów dotyczących nieruchomości nie wskazuje na zorganizowany charakter
    działalności Sprzedającego. W opinii Zainteresowanych, podjęte przez Sprzedającego
    czynności nie wykraczają poza zwykłe czynności właściwe dla zarządu majątkiem
    prywatnym. Powyższe czynności (udzielenie pełnomocnictwa/prawa do dysponowania
    gruntem) stanowiły warunki wymagane przez Dewelopera/Wnioskodawcę. Sprzedający
    podjął je już po tym jak rozpoczęto dyskusje o sprzedaży gruntu. Sprzedający nie
    wykonywał tych działań w celu uatrakcyjnienia gruntu, a jedynie negocjując jego sprzedaż
    zgodził się na niektóre warunki Dewelopera/Wnioskodawcy. Jest to typowe zachowanie
    przy każdym procesie sprzedaży, w którym strony ustalają czynności/zachowania
    poprzedzające sprzedaż i nie mogą mieć one znamion „prowadzenia działalności”.
    Należy więc uznać, że Sprzedający nie podejmował działań charakterystycznych dla
    podmiotów prowadzących profesjonalną działalność gospodarczą. Za takie działania
    można by uznać przykładowo (wskazano przykładowe czynności, które w ocenie
    Zainteresowanych samoistnie nie powinny przesądzać o charakterze działalności, ale
    powinny być brane pod uwagę w ocenie całokształtu działalności):
    - finansowanie nabycia kredytem inwestycyjnym,
    - nabycie w ramach działalności gospodarczej,
    - rozpoznawanie kosztów podatkowych / odliczanie VAT w związku z zakupami,
    - uzbrojenie działek,
    - wydzielanie dróg wewnętrznych,
    - podziały / połączenia nieruchomości,
    - występowanie o decyzje o warunkach zabudowy,
    - wykorzystanie nieruchomości w celach zarobkowych,
    - angażowanie profesjonalnych zasobów w celu sprzedaży nieruchomości.
    Natomiast należy podkreślić, że Sprzedający nie podejmował żadnej ze wskazanych
    powyżej czynności, a okoliczności Transakcji odbiegają zdecydowanie od występujących w
    profesjonalnym obrocie nieruchomościami. Sprzedający nie dokonał nabycia
    Nieruchomości celem jej wykorzystania w działalności gospodarczej. Wszedł w jej
    posiadanie kilkanaście lat temu. Zdaniem Zainteresowanych zbycie Nieruchomości należy
    oceniać w ramach zwykłego wykorzystywania majątku prywatnego, a nie zorganizowanej
    działalności gospodarczej nastawionej na generowanie zysków, która miałyby podlegać

    opodatkowaniu VAT. Również działania zmierzające do zbycia nie odbiegają od typowych
    działań przy sprzedaży majątku prywatnego, w których sprzedający (w miarę swojej oceny
    opłacalności) w toku negocjacji dopasowuje się do potrzeb kupującego, tak aby
    doprowadzić do transakcji na warunkach satysfakcjonujących obie strony.
    W tym miejscu, na co powołuje się też liczne orzecznictwo polskich sądów
    administracyjnych, należy przytoczyć wyrok TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10 Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180
    /10), oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10), w którym wskazano m.in. kryteria, jakimi należy kierować się dla
    uznania danej transakcji dostawy (sprzedaży) gruntów za czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Trybunał stwierdził, iż czynności związane
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za
    prowadzenie działalności gospodarczej. Nadto sama liczba i zakres transakcji sprzedaży
    dokonanych nie ma charakteru decydującego, gdyż zakres transakcji sprzedaży nie może
    stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które
    znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą (tym samym, dokonywane przez Sprzedającego w przeszłości
    sprzedaże nieruchomości mieszkalnych, nie powinny wpływać na ocenę planowanej
    Transakcji - w celu jej oceny kluczowe jest, że w ramach tej transakcji Sprzedający nie
    angażuje środków podobnych do wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne
    (producentów, handlowców i usługodawców)). Trybunał stwierdził, że „dużych transakcji”
    sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Charakteru
    decydującego nie mają również takie okoliczności jak długość okresu, w jakim te
    transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych, które nie wystąpiły w ramach
    przedmiotowej Transakcji.
    W orzecznictwie podkreśla się również, że fakt wystąpienia pojedynczych z ww. działań nie
    decyduje o uznaniu, że sprzedaż działek można uznać za działalność gospodarczą,
    profesjonalną. O działalności takiej można mówić jedynie wówczas, gdy wskazuje na nią
    ciąg działań podejmowanych przez sprzedawcę.
    Tym samym, zdaniem Zainteresowanych, okoliczność, że Sprzedający nie podejmował
    działań marketingowych w celu sprzedaży Działek, nie zaciągał kredytu inwestycyjnego
    oraz nie zaangażował w ramach sprzedaży środków podobnych do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców, dodatkowo przemawia za uznaniem, że
    Sprzedający nie powinien zostać uznany za podatnika VAT z tytułu planowanej Transakcji.

    Konkludując, w opinii Zainteresowanych, ogół przedstawionych powyżej przesłanek
    wskazuje, że dokonanie dostawy Nieruchomości przez Sprzedającego nastąpi w ramach
    zarządzania przez niego majątkiem prywatnym oraz nie będzie stanowiło działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT i w konsekwencji nie będzie podlegać opoda
    tkowaniu VAT, a co za tym idzie, biorąc pod uwagę przedstawione powyżej przepisy,
    będzie podlegać opodatkowaniu PCC według stawki 2% od wartości rynkowej przedmiotu
    Transakcji.
    W szczególności, powyższej konkluzji, zdaniem Zainteresowanych, nie zmienia fakt
    udzielenia przez Sprzedającego pełnomocnictwa na rzecz przedstawiciela Dewelopera
    oraz udzielenia prawa do dysponowania Nieruchomością. Czynności te mają na celu
    ocenę stanu/przygotowanie Nieruchomości na potrzeby prowadzenia działalności przez
    Wnioskodawcę, a nie na potrzeby Sprzedającego. Rola Sprzedającego ogranicza się do
    udzielenia pełnomocnictwa/prawa do dysponowania gruntem i końcowo zbycia
    Nieruchomości. Jest więc to rola bierna, wynikająca jedynie z faktu posiadania przez
    Sprzedającego praw do Działek. Celem Sprzedającego jest jedynie incydentalna sprzedaż
    Działek, a czynności podejmowane przez Dewelopera/Wnioskodawcę mają umożliwić
    prowadzenie działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Tym samym, fakt udzielenia
    pełnomocnictwa/prawa do dysponowania gruntem nie może być uznawany za stanowiący
    o zorganizowanym czy profesjonalnym charakterze działań Sprzedającego. Należy też
    podkreślić, że gdyby Transakcja nie doszła do skutku, to Sprzedający nie skorzysta w
    żaden sposób z działań podejmowanych przez Dewelopera/Wnioskodawcę.
    Zdaniem Zainteresowanych, powyższa konkluzja pozostaje również spójna z bogatym
    orzecznictwem sądów administracyjnych w zakresie podlegania VAT dostawy
    nieruchomości przez osoby fizyczne.
    Stanowisko w zakresie niewystępowania sprzedającego w charakterze podatnika VAT
    zostało przyjęte m. in. w następujących orzeczeniach sądów administracyjnych oraz
    interpretacjach podatkowych, w których zakres czynności podejmowanych przez
    sprzedających był często szerszy od czynności podjętych przez Sprzedającego w
    przedmiotowej sprawie:
    - orzeczeniu NSA z dnia 3 lipca 2020 r. o sygn. I FSK 1888/17 (podjęte działania
    obejmowały takie czynności jak umieszczenie ogłoszenia na portalu internetowym lub
    skorzystanie z biura nieruchomości),
    - orzeczeniu NSA z dnia 30 lipca 2020 r. o sygn. I FSK 357/19 (podjęte działania
    obejmowały m.in. podział działki, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy),
    - orzeczeniu NSA z dnia 24 listopada 2023 r. o sygn. I FSK 816/20 (podjęte działania
    obejmowały
    m. in. dokonanie podziału działek, udzielenie prawa do dysponowania nieruchomością
    na cele budowlane oraz udzielenie kupującemu pełnomocnictwa w celu m.in. składania
    wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków

    technicznych przyłączy, w tym dotyczących relokacji linii energetycznej i urządzenia
    melioracji - rowu krytego, a także do prowadzenia na nim - w terminie uzgodnionym ze
    sprzedającymi i na koszt kupującego - badań i odwiertów, niezbędnych do
    potwierdzenia, iż przedmiot sprzedaży wolny jest od zanieczyszczeń, a warunki
    gruntowe umożliwiają realizację na nim inwestycji),
    - orzeczeniu NSA z dnia 12 maja 2023 r. o sygn. I FSK 724/20 (podjęte działania obejmowały
    m. in. kilkuletnią umowę dzierżawy nieruchomości),
    - orzeczeniu NSA z dnia 8 grudnia 2022 r. o sygn. I FSK 863/19 (posiadanie kilku
    nieruchomości, zakup w celu lokaty kapitału),
    - orzeczeniu NSA z dnia 12 maja 2023 r. o sygn. I FSK 724/20 (kilkuletnia dzierżawa),
    - orzeczeniu NSA z 20 czerwca 2024 r. o sygn. I FSK 1233/20 (na moment sporządzenia
    wniosku, brak uzasadnienia pisemnego),
    - orzeczeniu NSA z 12 maja 2023 r. o sygn. I FSK 727/20 (na moment sporządzenia
    wniosku, brak uzasadnienia pisemnego),
    - orzeczeniu WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 czerwca 2020 r. o sygn. I SA/Go 215
    /20 (podjęte działania obejmowały ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu),
    - orzeczeniu WSA w Opolu z dnia 30 stycznia 2019 r. o sygn. I SA/Op 377/18, w którym sąd
    uznał, że „całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku o udzielenie
    interpretacji przemawiał za uznaniem, że warunki, w jakich odbędzie się przyszła
    transakcja sprzedaży działek gruntu odbiegają zdecydowanie od występujących w
    profesjonalnym obrocie nieruchomościami. Z treści wniosku wynika, że skarżąca wraz z
    mężem nabyli przedmiotową nieruchomość do majątku wspólnego, za wspólne środki,
    z zamiarem wykorzystania na cele osobiste (z jednej strony jako lokatę kapitału, z
    drugiej w celu odgrodzenia się od sąsiedztwa osób trzecich). Od momentu zakupu
    nieruchomość nie była w żaden sposób wykorzystywana do czynności opodatkowanych
    bądź zwolnionych z podatku VAT”,
    - orzeczeniu WSA w Bydgoszczy z 15 stycznia 2020 r., o sygn. I SA/Bd 688/19, w którym sąd
    uznał, że „warunkiem uznania osoby fizycznej za podatnika podatku od towarów i usług
    - w świetle przywołanego orzeczenia TSUE - jest to, czy ta osoba podejmuje aktywne
    działania w celu dokonania sprzedaży gruntu, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Co oznacza, że
    jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i osoba ta nie podejmuje aktywnych działań w celu
    dokonania sprzedaży, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u”,
    - orzeczeniu WSA w Łodzi z 14 stycznia 2020 r. o sygn. I SA/Łd 505/19, w którym sąd uznał,
    że „organ nie uwzględnił w swojej ocenie pozostałych, istotnych okoliczności sprawy. (...)
    Dyrektor nie uwzględnił także zakresu działań podejmowanych przez stronę w zakresie
    pozyskania ewentualnych nabywców działek. Zgodnie z treścią wniosku skarżąca miała

    zrezygnować z usług biur obrotu nieruchomościami i ograniczyć się do zwykłych
    ogłoszeń. Poszukiwanie nabywcy nieruchomości poprzez zamieszczenie zwykłych
    ogłoszeń na portalu ogłoszeniowym nie jest działaniem wyróżniającym podmioty
    prowadzące działalność gospodarczą. Powyższe argumenty świadczą, zdaniem Sądu, o
    wadliwej ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o możliwości zastosowania w
    tej sprawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT”,
    - orzeczeniu WSA w Krakowie z dnia 13 marca 2024 r. o sygn. I SA/Kr 103/24 (podjęte
    działania obejmowały udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonywania
    wszelkich czynności związanych m.in. z uzyskaniem decyzji związanych z możliwością
    zabudowania przedmiotowego terenu oraz uzyskaniem pozwolenia na realizację
    inwestycji w takim zakresie, który przewidywała umowa przedwstępna),
    - orzeczeniu WSA w Łodzi z dnia 3 czerwca 2020 r. o sygn. I SA/Łd 155/20 (podjęte
    działania obejmowały m.in. udzielenie pełnomocnictwa w celu uzyskania przez
    nabywcę: (i) ostatecznej i prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy, (ii) dwóch
    zjazdów z drogi publicznej, (iii) dostępu do mediów, (iv) badania stanu prawnego,
    badania geodezyjne oraz geotechniczne - dotyczące Nieruchomości, (v) pozwolenia na
    wycinkę drzew i krzewów, (vi) ostatecznej i prawomocnej decyzji o zatwierdzeniu
    projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę),
    - orzeczeniu WSA w Łodzi z dnia 12 marca 2020 r. o sygn. I SA/Łd 777/19 (podjęte działania
    obejmowały m.in. podziały geodezyjne nieruchomości, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy, wykonanie zjazdu na drogę wewnętrzną z drogi powiatowej),orzeczeniu
    WSA w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2019 r. o sygn. I SA/Po 804/19 (podjęte działania
    obejmowały m.in. zawarcie umowy dzierżawy), oraz
    - orzeczeniu WSA w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2019 r. o sygn. I SA/Gl 798/19, a także
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 8 lipca 2020 r. o sygn. 0114-KDIP4-
    2.4012.162.2020.2.AA,
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 25 marca 2020 r. o sygn. 0111-KDIB3-
    3.4012.11.2020.2.MS oraz
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 30 września 2019 r. o sygn. 0114-KDIP1-
    1.4012.414.2019.1.KOM.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 2
    Poniżej przedstawione zostało uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie
    pytania 2, które zachowuje przedmiotowość jedynie w przypadku uznania stanowiska
    Zainteresowanych w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe, co w ocenie Zainteresowanych
    nie powinno mieć miejsca. Tym niemniej, Zainteresowani zadają wskazane pytanie i
    przedstawiają poniżej swoje stanowisko, w celu pełnego określenia konsekwencji

    podatkowych planowanego zdarzenia przyszłego. Należy również podkreślić, że pytanie 2 i
    kolejne są niezbędna dla wyjaśnienia wszystkich konsekwencji Transakcji w przypadku
    gdyby odpowiedź na pytanie 1 była negatywna.
    Jak zostało wskazane powyżej, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu
    VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez „towary”
    rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez „sprzedaż” rozumie się m.in. odpłatną dostawę
    towarów.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Co do zasady, zbycie nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów.
    Niemniej zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się z VAT dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Biorąc pod uwagę fakt, że na Działkach nie znajdują się żadne zabudowania i są one
    nieogrodzone i nieuzbrojone, w ocenie Zainteresowanych, przedmiotowa Transakcja
    stanowi dostawę terenu niezabudowanego.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT przez pojęcie „tereny budowlane” rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego,
    a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.

    Wszystkie Działki zostały oznaczone w MPZP jako tereny pod zabudowę, w szczególności
    tereny produkcyjno-usługowe (2P/U1).
    Zainteresowani pragną wskazać, że na gruncie wskazanego art. 2 pkt 33 ustawy o VAT
    brak jest podstawy dla rozróżnienia klasyfikacji działek w VAT w zależności od stopnia, w
    jakim dana działka została przeznaczona pod zabudowę w MPZP - dany grunt albo jest
    przeznaczony pod zabudowę w MPZP i jest gruntem budowlanym na gruncie VAT albo nie
    jest przeznaczony pod zabudowę w MPZP i nie jest gruntem budowlanym w rozumieniu
    VAT. Tym samym, wszystkie Działki będące przedmiotem Transakcji, powinny zostać
    uznane w całości za „grunty przeznaczone pod zabudowę”, o których mowa w art. 2 pkt 33
    ustawy o VAT, a więc powinny zostać uznane za tzw. tereny budowalne w myśl ustawy o
    VAT.
    Wobec powyższego w ocenie Wnioskodawcy nie można przyjąć, że dla dostawy Działek
    istnieją podstawy do zastosowania zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W ocenie Zainteresowanych, w odniesieniu do Transakcji nie będą również miały
    zastosowania inne zwolnienia wskazane w ustawie o VAT, a w szczególności zwolnienie, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Aby sprzedaż towaru była objęta
    zwolnieniem z VAT na podstawie tej regulacji, muszą bowiem zostać spełnione łącznie dwa
    warunki:
    a) towar musiał być wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT,
    b) dokonującemu dostawy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o
    kwotę VAT naliczonego z tytułu jego nabycia (importu lub wytworzenia).
    Mając na uwadze, że jak wskazano powyżej, Sprzedający nie wykorzystywał przedmiotu
    Transakcji wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT oraz podatek naliczony w ogóle
    nie wystąpił w ramach nabycia Działek, powyższe zwolnienie nie będzie mieć
    zastosowania.
    Natomiast zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podmioty, o których mowa w art. 15 i art.
    15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć
    naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Ponieważ jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Sprzedający jest
    zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, nie będzie on miał obowiązku rejestracji w
    związku z Transakcją.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany
    wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług,
    o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika
    podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
    osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

    Natomiast zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać w
    szczególności:
    - imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy,
    - numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
    zastrzeżeniem pkt 24 lit. a.
    Tym samym, dla poprawnego udokumentowania Transakcji, Sprzedający będzie miał
    obowiązek wystawienia faktury, która w szczególności powinna zawierać jego imię i
    nazwisko oraz numer NIP. W szczególności, Sprzedający nie będzie miał obowiązku
    wskazywania na fakturze firmy, pod jaką prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
    obiektów mieszkalnych. Sprzedaż nie następuję bowiem w związku z prowadzoną
    działalnością w zakresie obiektów mieszkalnych, a dodatkowo ww. przepisy wskazują, że
    wystarczające dla poprawnego wystawienia faktury jest wskazanie imienia oraz nazwiska
    podatnika. Tym samym, podanie takich danych (oraz innych danych wskazanych w art.
    106e ust. 1 ustawy o VAT), będzie wystarczające dla poprawnego udokumentowania
    Transakcji.
    Powyższe znajduje potwierdzenie m. in. w interpretacji o sygn. 0115-KDIT1-
    1.4012.745.2018.1.MN oraz interpretacji o sygn. 3063-ILPP3.4512.192.2016.1.TKU, w której
    organ wskazał:
    „W rozpatrywanej sprawie należy zauważyć, że cytowany wcześniej art. 106e ust. 1 pkt 3
    ustawy określa minimalny zakres danych, jakie powinna zawierać faktura i nie nakłada
    ograniczeń w sprawie umieszczenia na fakturze dodatkowych danych identyfikujących
    podatników, nabywców czy też towary. Koniecznym jest jednak, by dane dotyczące
    podatnika podawane na fakturze były zgodne z danymi identyfikacyjnymi wykazanymi w
    zgłoszeniu identyfikacyjnym.
    Zatem na fakturach wystawianych w związku z prowadzoną działalnością należy umieścić
    przede wszystkim imię i nazwisko Wnioskodawcy będącego osobą fizyczną. Używanie
    natomiast zamiennie, tj. w zależności, z którym rodzajem działalności wykonywana
    czynność jest związana, pozostałych określeń wskazujących na przedmiot działalności
    przedsiębiorcy poprzez dodanie do imienia i nazwiska nazwy identyfikującej rodzaj
    działalności, zgodnie z dokonanym zgłoszeniem, jest dozwolone i pozostaje bez wpływu
    na rozliczenie podatkowe”.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Zainteresowanych w przypadku uznania stanowiska
    Zainteresowanych w zakresie pytania pierwszego za nieprawidłowe (tj. uznania, że
    Sprzedający powinien zostać uznany za występującego w Transakcji w charakterze
    podatnika VAT i w efekcie Transakcja powinna podlegać przepisom VAT), planowana
    Transakcja w ramach przedstawionego zdarzenia przyszłego będzie podlegała w całości
    opodatkowaniu oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, a Sprzedający będzie miał

    obowiązek wystawienia na rzecz Wnioskodawcy faktury z tytułu dostawy Nieruchomości,
    zawierającej dane, o których mowa w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT.
    Zainteresowani pragną jednak ponownie wskazać, że powyższe stanowisko
    Zainteresowanych wraz z uzasadnieniem są przedmiotowe jedynie w przypadku uznania
    stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 3
    Poniżej przedstawione zostało uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie
    pytania 3, które zachowuje przedmiotowość jedynie w przypadku uznania stanowiska
    Zainteresowanych w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe, co w ocenie Zainteresowanych
    nie powinno mieć miejsca. Tym niemniej, Zainteresowani zadają wskazane pytanie i
    przedstawiają poniżej swoje stanowisko, w celu pełnego określenia konsekwencji
    podatkowych planowanego zdarzenia przyszłego.
    Z kolei, w odniesieniu do możliwości rozliczenia VAT naliczonego związanego z Transakcją,
    zdaniem Zainteresowanych, elementem kluczowym dla rozstrzygnięcia o prawie
    Wnioskodawcy do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony przy nabyciu przedmiotowej
    Nieruchomości, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jest potwierdzenie faktu, iż
    Nieruchomość będąca przedmiotem planowanej Transakcji będzie wykorzystywana przez
    Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez
    podatnika czynności opodatkowanych VAT. Jeśli zatem dane towary i usługi są
    wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi
    przysługuje prawo do odliczenia całości VAT naliczonego przy nabyciu.
    Wnioskodawca jest i na dzień dokonania Transakcji będzie zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT i będzie spełniać ustawową definicję podatnika w rozumieniu art. 15
    ustawy o VAT. Po nabyciu przedmiotowych Działek, Wnioskodawca będzie wykorzystywać
    je w prowadzonej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT oraz
    niepodlegającej zwolnieniu z VAT (realizacja Inwestycji).
    W świetle powyższego, zdaniem Zainteresowanych, po dokonaniu Transakcji i otrzymaniu
    prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej jej faktyczne dokonanie,
    Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
    podatek VAT naliczony przy nabyciu przedmiotowych Działek, gdyż spełniony będzie
    warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT.

    Dodatkowo, zdaniem Zainteresowanych, do dostawy Działek w ramach Transakcji nie
    znajdzie zastosowania art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, w szczególności pkt 2, w myśl którego
    „nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego (...) faktury (...) w przypadku gdy
    (...) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
    od podatku (...)”. Wynika to z faktu, że jak wskazano powyżej, Transakcja będzie podlegać
    przepisom ustawy o VAT jako dostawa towarów, nie podlegając pod żadne wymienione w
    ustawie zwolnienia.
    Zgodnie zaś z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego
    jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo
    do zwrotu tej różnicy na rachunek bankowy lub obniżenia o tę różnicę kwoty VAT
    należnego za następne okresy rozliczeniowe.
    Tak jak wskazano w zdarzeniu przyszłym Zainteresowani występują wspólnie z
    przedmiotowym wnioskiem jako strony Transakcji, która będzie mieć określone skutki
    podatkowe dla obu stron Transakcji. W szczególności zasady opodatkowania VAT
    Transakcji wpływają na obowiązki podatkowe Sprzedającego. Po stronie Wnioskodawcy
    odpowiedzi na wskazane pytania wiążą się ze skutkami prawno - podatkowymi w zakresie
    ewentualnego prawa do odliczenia VAT naliczonego oraz ewentualnych obowiązków w
    zakresie PCC (którego Wnioskodawca byłby podatnikiem).
    Podsumowując, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania
    pierwszego za nieprawidłowe (tj. uznanie, że uznania, że Sprzedający powinien zostać
    uznany za występującego w Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie Transakcja
    powinna podlegać przepisom VAT), w zakresie w jakim Transakcja będzie opodatkowana
    VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, Wnioskodawcy będzie przysługiwało
    prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającego z
    otrzymanej od Sprzedającego faktury dokumentującej dostawę przedmiotowej
    Nieruchomości na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do zwrotu nadwyżki VAT
    naliczonego nad należnym na rachunek bankowy Wnioskodawcy lub obniżenia o tę
    różnicę kwoty VAT należnego za następne okresy rozliczeniowe na podstawie art. 87 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Zainteresowani pragną jednak ponownie wskazać, że powyższe stanowisko
    Zainteresowanych wraz z uzasadnieniem są przedmiotowe jedynie w przypadku uznania
    stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest:
    - nieprawidłowe w zakresie uznania, że w opisanej Transakcji Sprzedający powinien zostać
    uznany za podmiot niewystępujący w charakterze podatnika VAT, a w konsekwencji
    Transakcja powinna pozostawać poza zakresem ustawy o VAT,

    - prawidłowe w zakresie uznania, że Sprzedający powinien zostać uznany za
    występującego w opisanej Transakcji w charakterze podatnika VAT i w efekcie
    Transakcja powinna podlegać przepisom ustawy o VAT,
    - prawidłowe w zakresie uznania, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego oraz prawo do zwrotu
    nadwyżki VAT naliczonego nad należnym.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t .j.
    Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (...).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Ponadto jak wskazuje art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą VAT” lub „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
    Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
    lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października
    2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    W tym miejscu podkreślić jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę
    towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8

    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży danej nieruchomości podatnik
    będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania podatnika za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem

    prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1610 ze zm.).
    Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:
    Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje
    kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z
    przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
    Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do
    współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
    Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze
    względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę również na kwestię dzierżawy, jak wynika
    z art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:

    Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
    używania
    i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje
    się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą
    na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Zatem wskazać należy, że dzierżawa działki stanowi odpłatne świadczenie usług, a
    zawarcie umowy dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego.
    Ponadto, kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym
    kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ww. ustawy
    Kodeks cywilny. W myśl tego przepisu:
    Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność
    rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy
    cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ww.
    ustawy Kodeks cywilny, w myśl którego:
    Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
    postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ww. ustawy Kodeks
    cywilny.
    Art. 389 § 1 i § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny wskazuje, że:
    Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
    umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
    przyrzeczonej.
    Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony,
    powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę
    uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione
    do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony
    wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie.
    Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin
    do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Zainteresowany będący Stroną postępowania – X
    planuje zakup 9 działek od Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania – Pana Y.
    Nieruchomość została nabyta do majątku osobistego Sprzedającego, nabycie Działek
    zostało sfinansowane ze środków własnych Sprzedającego.
    Na moment nabycia, Sprzedający nie prowadził działalności gospodarczej oraz nie był
    zarejestrowany jako podatnik VAT. W momencie nabycia, Sprzedający nie dokonywał

    zakupu Działek w celu prowadzenia w oparciu o nie działalności gospodarczej, tj. w
    momencie zakupu nie miał zamiaru wykorzystywać ich w działalności gospodarczej. W
    momencie nabycia Działek, Sprzedający pozostawał w stosunku pracy (branża
    informatyczna/IT).
    Od 1 maja 2014 r. Sprzedający rozpoczął prowadzenia działalności gospodarczej oraz jest
    zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. W ramach tej działalności gospodarczej
    Sprzedający świadczy usługi z zakresu IT, związane z oprogramowaniem. W ramach
    działalności, Sprzedający zajmuje się również budową oraz sprzedażą obiektów
    mieszkalnych. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej
    Sprzedającego. Nieruchomość nie została ujęta w ewidencji środków trwałych
    Sprzedającego.
    Działki nie były również wykorzystywane przez Sprzedającego do prowadzenia działalności
    rolniczej. W szczególności nie dokonywał on uprawy ani zbiorów i dostawy (sprzedaży)
    produktów rolnych. Sprzedający nie posiada również statusu rolnika ryczałtowego.
    Należy jednak zauważyć, że jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego, w okresie
    od 1 kwietnia 2019 r. do 31 grudnia 2020 r. Działki były przedmiotem umowy dzierżawy na
    rzecz osoby fizycznej (rolnika), za które było pobierane wynagrodzenie w wysokości 300 zł
    rocznie.
    Powyższe oznacza, że w momencie oddania działek w dzierżawę, utraciły one status
    majątku prywatnego, czyli takiego który w całym okresie jego posiadania jest
    wykorzystywany na cele osobiste.
    Biorąc pod uwagę fakt, że działki zostały wydzierżawione, nie można przyjąć, że
    Sprzedający wykorzystywał je jedynie dla celów osobistych – za dzierżawę pobierane było
    wynagrodzenie, zatem Sprzedający czerpał korzyści majątkowe z rzeczonej dzierżawy, tym
    samym działki straciły walor majątku osobistego i były wykorzystywane przez
    Sprzedającego w działalności gospodarczej.
    Warto ponadto zauważyć, że prowadzone były także inne działania wychodzące poza
    zwykłe zarządzenie nieruchomością, takie jak m.in. to, że Sprzedający alternatywnie
    wystąpił o warunki techniczne oraz zwarł z dystrybutorem energii umowy o przyłączenie
    do sieci dystrybucyjnej.
    Ponadto Sprzedający zlecił przeprowadzenie audytu stanu prawnego nieruchomości w
    celu ustalenia stanu prawnego i faktycznego nieruchomości dla potrzeb uregulowania
    granic działek. Sprzedający poniósł koszt sporządzenia audytu prawnego nieruchomości.
    Dodatkowo w zawartej umowie przedwstępnej, Sprzedający udzielił nabywcy (umowa
    została zawarta z podmiotem trzecim – Deweloperem, przy czym przed dokonaniem
    Transakcji, prawa i obowiązki z umowy zostaną przeniesione na Wnioskodawcę) prawa do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane oraz do składania wniosków oraz
    uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych i
    przyłączeniowych oraz decyzji, a także do wejścia na teren Nieruchomości w celu
    prowadzenia badań i odwiertów w zakresie niezbędnym do potwierdzenie, że
    Nieruchomość jest wolna od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizacje na
    niej Inwestycji. Sprzedający zobowiązał się przy tym, do udzielenia na żądanie nabywcy
    pełnomocnictw koniecznych do uzyskania ww. uzgodnień, sprawdzeń itp.

    Dodatkowo, w ramach umowy przedwstępnej, Sprzedający udzielił pełnomocnictwa
    przedstawicielowi Dewelopera do:
    - przeglądania akt ksiąg wieczystych Nieruchomości,
    - składania wniosków o sporządzenie kserokopii z akt oraz do odbioru takich kserokopii,
    - ustanawiania dalszych pełnomocników, jak również do uzyskiwania i odbioru
    zaświadczeń, informacji oraz wypisów oraz wyrysów dotyczących Nieruchomości,
    - podejmowania wszelkich innych czynności prawnych lub faktycznych, składania
    wszelkich oświadczeń woli lub wiedzy, podpisywania, składania i odbioru wszelkich
    dokumentów, które mogą się okazać konieczne lub przydatne w celu realizacji
    pełnomocnictwa.
    Powyższe uprawnienia również zostaną przeniesione na przedstawiciela Wnioskodawcy w
    związku z cesją.
    Zatem fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Sprzedającego,
    ale przez osoby trzecie, nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną
    Sprzedającego. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Dewelopera
    oraz – po dokonaniu cesji – przez Kupującą Spółkę wywołują skutki bezpośrednio w sferze
    prawnej mocodawcy. Ww. działania, uatrakcyjnią przedmiotową nieruchomość należącą
    do Sprzedającego. Działania te, dokonywane za ich pełną zgodą, wpłyną generalnie na
    podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrostu jej wartości. Działki nr (...),
    w odniesieniu do działki (...) jest to udział we współwłasności), składające się na omawianą
    Nieruchomość, do czasu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży są własnością
    Sprzedającego i zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego będą podlegały
    wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną
    „wykonane” w sferze podatkowoprawnej Sprzedającego. W tym kontekście bez znaczenia
    pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez Dewelopera czy też
    potencjalnego nabywcę. W efekcie dokonywanych czynności dostawie podlegać będą
    działki o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż
    wystąpi szereg czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości, na
    którą one się składają.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Sprzedającego stosownych
    pełnomocnictw najpierw Deweloperowi, a później przeniesienie ich w ramach cesji na
    Kupującą Spółkę skutkować będzie tym, że wszystkie ww. czynności, pomimo że będą
    podejmowane przez podmioty trzecie, będą jednak podejmowane w imieniu i na korzyść
    Sprzedającego, ponieważ to on jako właściciel działek i udziału w działce nr (...) będzie
    stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonania
    wszelkich czynności z nimi związanych.
    Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe czynności całościowo, stwierdzić należy, że podjęta
    przez Sprzedającego aktywność wykracza zatem poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanych działek będących
    przedmiotem sprzedaży, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że ich sprzedaż nastąpi w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z tytułu której Sprzedający będzie
    podatnikiem podatku VAT.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Sprzedającego sprzedaż niezabudowanych działek o nr (...), w
    odniesieniu do działki (...) udziału we współwłasności, będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust.
    2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Dokonując opisanych we wniosku czynności, Sprzedający będzie
    podejmował działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się

    profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. Sprzedający będzie wykazywał aktywność w
    przedmiocie zbycia przedmiotowej nieruchomości składającej się na powyższe działki,
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Ponadto wymienione działki były również przedmiotem dzierżawy
    nieruchomości, co stanowiło odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i tym samym podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2
    ustawy definicję działalności gospodarczej, a Sprzedający w planowanej dostawie działek,
    które były w przeszłości dzierżawione będzie działał jako podatnik podatku od towarów i
    usług.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Sprzedającego za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy
    niezabudowanych działek nr (...), (w odniesieniu do działki (...) - udziału we współwłasności)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w odniesieniu do podatku od
    towarów i usług jest nieprawidłowe.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    Przedmiotem planowej dostawy są działki niezabudowane, należy więc w pierwszej
    kolejności odwołać się do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem
    budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie
    studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz
    miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
    wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
    zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że dla przedmiotowych działek o nr (...)
    składających się na omawianą Nieruchomość obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego stanowiący treść Uchwały nr (...) Rady Gminy (...) z dnia
    (...) czerwca 2021 r., który przewiduje następujące przeznaczenie Działek:
    1) (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga publiczna, 2P
    /U1 - tereny produkcyjno-usługowe,
    2) (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 6KDL2 - droga publiczna, 2P/U1 - tereny produkcyjno-
    usługowe,
    3) (...) - 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga publiczna, 2P/U1 - tereny produkcyjno-
    usługowe,
    4) (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga publiczna, 2P
    /U1 - tereny produkcyjno-usługowe,
    5) (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga publiczna, 2P
    /U1 - tereny produkcyjno-usługowe,
    6) (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga publiczna, 2P
    /U1 - tereny produkcyjno-usługowe,
    7) (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga publiczna, 2P
    /U1 - tereny produkcyjno-usługowe,
    8) (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 2KDL2 - droga publiczna, 6KDL2 - droga publiczna, 2P
    /U1 - tereny produkcyjno-usługowe,

    9) (...) - 1ZL tereny zieleni izolacyjnej, 6KDL2 - droga publiczna, 2P/U1 - tereny produkcyjno-
    usługowe.
    A zatem wszystkie działki składające się na Nieruchomość zostały oznaczone w MPZP jako
    tereny pod zabudowę – tereny produkcyjno-usługowe (2P/U1), droga publiczna (6KDL2).
    W związku z tym powyższe działki stanowią teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a
    więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik
    nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
    przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
    podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia
    podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
    podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
    C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    podatku VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.

    Jak wynika z wniosku, Sprzedający nabył Działki na podstawie umów sprzedaży zawartych
    z osobami fizycznymi w latach 2005 - 2008. Działki nie zostały nabyte w ramach
    działalności gospodarczej Sprzedającego. Nieruchomości zostały nabyte w ramach
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i transakcje nabycia nie
    zostały udokumentowane fakturami VAT.
    W takiej sytuacji należy zauważyć, że nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby
    podlegać odliczeniu. Nie można tym samym uznać, że Sprzedającemu przysługiwało bądź
    nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawa w ogóle nie była
    objęta tym podatkiem.
    Tym samym, nie jest spełniony jeden z warunków zwolnienia zawarty w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż działek składających się na nieruchomość
    będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym sprzedaż nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT
    według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości dotyczących obowiązku wystawienia faktury
    VAT zauważyć, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu
    regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
    Należy zauważyć, że na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
    Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
    zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
    wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Faktura jest dokumentem odzwierciedlającym prawidłowy przebieg zdarzenia
    gospodarczego zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących
    w niej udział. Co do zasady zatem, faktura musi być wystawiona zgodnie z obowiązującymi
    przepisami prawa krajowego w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna faktury
    zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w
    istocie stwierdza np. fakt dostawy określonych towarów i świadczonych usług.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie
    innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    W myśl art. 106e ust. 1 ustawy:
    1. Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a,
        7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
    a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
    b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania
    obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
    - wyrazy „metoda kasowa”;
      17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”;
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do
        rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest
        nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;
    18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł
    lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz
    podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do
    ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania na złote
    kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu
    określenia podstawy opodatkowania;
      19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na
        podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów wydanych
        na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:
        a. przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie
          którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,

        b. przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę
          towarów lub takie świadczenie usług, lub
        c. innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub
          świadczenie usług korzysta ze zwolnienia;
      20) w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub
        imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla
        podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
      21) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego
        przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela
        podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany
        na potrzeby podatku;
      22) w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki
        transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
    a) przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit.
    a,
    b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku jednostek
    pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków powietrznych, o których
    mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
      23) w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym
        mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji
        trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
      24) w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
    a) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
    poprzedzony kodem PL,
    b) numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby
    podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy
    kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa
    członkowskiego;
      25) w przypadku podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a
        ust. 1 - indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2 pkt 2.
    Zatem, zgodnie z wyżej powołanymi przepisami, konieczne jest, aby faktury, jako
    dokumenty potwierdzające rzeczywiste transakcje gospodarcze, zawierały nazwy
    określające strony transakcji, ich adresy, a także numery identyfikacji podatkowej.
    Przy czym to, że ustawodawca określając zasady wystawiania faktur VAT, wymienia strony
    transakcji jako sprzedawcę i nabywcę, należy pojmować szeroko. Natomiast dane zawarte
    na fakturze mają na celu identyfikację stron transakcji gospodarczej w sposób nie budzący
    wątpliwości kim jest sprzedawca i nabywca.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że nabywcą ww.
    Nieruchomości będzie Spółka zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, a transakcja
    sprzedaży tej Nieruchomości – jak wyżej wskazano – będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku. Również Sprzedający
    na moment dokonania dostawy będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, tym
    samym zgodzić należy się z Państwa stanowiskiem zgodnie z którym uważają Państwo,
    że Sprzedający będzie miał obowiązek wystawienia faktury zawierającej informacje
    (adekwatne do przedmiotu transakcji), o których mowa w art. 106e ust. 1.
    Oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać je za
    prawidłowe.

    Przechodząc do Państwa dalszych wątpliwości, dotyczących kwestii prawa do obniżenia
    kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur
    otrzymanych od Sprzedających dokumentujących sprzedaż przedmiotowej
    Nieruchomości, prawa do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym na rachunek
    bankowy Wnioskodawcy lub obniżenia o tę różnicę kwoty VAT należnego za następne
    okresy rozliczeniowe, należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy:
    W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy
    na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały
    określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
    Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
    podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z
    wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika VAT w

    ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, Zainteresowany będący stroną postępowania jest czynnym
    zarejestrowanym podatnikiem podatku do towarów i usług oraz ww. Zainteresowany
    zamierza nabyć wskazane działki w celu realizacji inwestycji pod budowę centrum
    magazynowo – logistyczno – produkcyjnego z częściami socjalno-biurowym i
    infrastrukturą towarzyszącą. Wnioskodawca wybudowaną w ramach Inwestycji
    powierzchnię planuje wynająć lub sprzedać w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT. Tym samym, po nabyciu przedmiotowych
    Działek, Wnioskodawca planuje wykorzystywać je w prowadzonej działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT oraz niepodlegającej zwolnieniu z VAT.
    Jednocześnie, jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2 sprzedaż Nieruchomości
    przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania będzie stanowiła czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, a ich
    sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem VAT, według właściwej stawki podatku od
    towarów i usług.
    Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami prawa, odliczenie podatku VAT naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku
    VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.
    W omawianej sprawie oba warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą
    spełnione, ponieważ Zainteresowany będący stroną postępowania jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabywane działki będą wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Ponadto, jak zostało już wcześniej wskazane, Pan Y jest zarejestrowany jako czynny
    podatnik VAT. Tym samym na dzień dokonania dostawy obie strony transakcji będą
    zarejestrowane jako podatnicy Vat czynni.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane powyżej przepisy prawa
    stwierdzam, że w sytuacji gdy Sprzedający wystawi fakturę dla sprzedaży opisanych
    działek, po dokonaniu płatności wynagrodzenia, to Zainteresowanemu będącemu stroną
    postępowania - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – będzie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego VAT o kwotę podatku naliczonego VAT wynikającego
    faktury dokumentującej dostawę ww. działek. Prawo to będzie przysługiwało
    Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania, pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy. W przypadku, gdy kwota podatku
    naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku należnego, Spółka
    Kupująca będzie uprawniona do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
    następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1
    ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    oraz konkretnych stanów prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie
    obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III
    SA/Łd 109/15).
    Ponadto powołane w stanowisku wyroki sądu nie mają mocy powszechnie
    obowiązującej. Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną
    sprawę co do stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i
    jedynie w tej sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego
    postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ,
    którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art.
    153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; ze zm.). Zatem powołane wyroki nie
    posiadają waloru wykładni powszechnej, co w praktyce oznacza, że nie stanowią one
    podstawy dla analogicznego rozstrzygnięcia przez organy podatkowe.
    Wskazać również należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa,
    składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia
    informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w
    okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa. Z powyższych
    przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje
    wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów,
    lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście
    zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego. W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.