Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-262/14/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-12
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku realizacją projektu polegającego na kompleksowym uzbrojeniu i zagospodarowaniu terenów inwestycyjnych w część drogową wraz z oświetleniem, sieć wodociągową, sieć kanalizacji sanitarnej oraz deszczowej
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 4 marca 2014 r. (data wpływu 7 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem z 15 maja 2014 r. (data wpływu 20 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od zakupów związanych z realizacją projektu pn. „…” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od zakupów związanych z realizacją projektu pn. „…”.

Wniosek został uzupełniony pismem z 15 maja 2014 r., będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 8 maja 2014 r. znak: IBPP3/443-262/14/AŚ.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 15 maja 2014 r. został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od 2013 roku Gmina (Wnioskodawca) realizuje projekt pn. „…”. Projekt otrzymał dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013.

Przedmiotem projektu jest kompleksowe uzbrojenie i zagospodarowanie ok. 45 ha terenów znajdujących się w P. w tzw. strefie „…” w część drogową wraz z oświetleniem, sieć wodociągową, sieć kanalizacji sanitarnej oraz deszczowej.

Tereny inwestycyjne będące przedmiotem niniejszego projektu są elementem Strefy Aktywności Gospodarczej przyjętej uchwałą Rady Gminy z dnia 9 grudnia 2003 r.

Celem realizacji niniejszego projektu jest uaktywnienie strefy rozwoju gospodarczego poprzez kompleksowe przygotowanie terenu pod inwestycje. Ponadto zakłada się wpływ realizacji projektu na rozwój społeczno-gospodarczy gminy, w tym:

*   podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej gminy oraz wzrost rozpoznawalności oferty inwestycyjnej regionu;
*   stworzenie korzystnych warunków dla rozwoju przedsiębiorczości i przyciągania zewnętrznego kapitału inwestycyjnego na teren gminy;
*   tworzenie nowych miejsc pracy.

Projekt jest realizowany w ramach działalności statutowej gminy. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego wykonując swoje obowiązki realizuje zadania określone szczegółowo w ustawie o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r.

Przedmiotowa inwestycja należy do sfery zadań własnych (publicznych). Zadania te obejmują m.in. uzbrojenie i zagospodarowanie nieużytkowanego terenu, a więc nadanie mu cech użytkowych. Właścicielem terenów objętych inwestycją w całości będzie Wnioskodawca. Infrastrukturą powstałą w wyniku realizacji projektu zarządzać będzie Wnioskodawca.

W 2013 roku zostały podpisane dwie umowy dzierżawy gruntów, które przylegają bezpośrednio do budowanej w ramach projektu infrastruktury. Planowane jest dalsze wydzierżawianie uzbrojonych terenów (ok. 35 z 45 ha), a także ich ewentualna sprzedaż.

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem. Wszystkie roboty budowlane i usługi (opracowanie dokumentacji, sprawowanie nadzorów nad realizacją projektu) zostaną udokumentowane fakturami VAT, których nabywcą będzie Wnioskodawca.

Właścicielem powstałej w ramach projektu części drogowej wraz z oświetleniem będzie Gmina, która nie będzie wykorzystywała części drogowej wraz z oświetleniem do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Drogi wybudowane w ramach przedmiotowego projektu będą publicznymi drogami gminnymi w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, w związku z powyższym będą ogólnodostępne, nieodpłatnie udostępniane wszystkim.

„…” nie będzie generować dla Gminy obrotu opodatkowanego (podatku należnego do rozliczenia deklaracji VAT).

Właścicielem powstałej w ramach projektu sieci wodociągowej będzie Wnioskodawca. Sieć wodociągowa zostanie przekazana w użytkowanie zakładowi budżetowemu nieodpłatnie. Gmina nie będzie wykorzystywała sieci wodociągowej do sprzedaży opodatkowanej, czynności te będzie wykonywał Zakład Gospodarki Komunalnej, który będzie zawierał umowy, wystawiał faktury i dostarczał wodę.

Właścicielem powstałej w ramach projektu sieci kanalizacyjnej będzie Gmina. Sieć kanalizacyjna zostanie przekazana w użytkowanie zakładowi budżetowemu nieodpłatnie. Gmina nie będzie wykorzystywała sieci kanalizacyjnej do sprzedaży opodatkowanej, czynności te będzie wykonywał Zakład Gospodarki Komunalnej który będzie zawierał umowy, wystawiał faktury i świadczył usługi przy użyciu tej sieci.

Właścicielem powstałej w ramach projektu sieci kanalizacji deszczowej będzie Gmina, która nie będzie wykorzystywała sieci kanalizacji deszczowej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Sieć ta jest integralnym elementem wybudowanych dróg publicznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będąc podatnikiem posiadającym osobowość prawną, niewykonującym definicji podatnika wynikającej z ustawy o podatku od towarów i usług, ma możliwość odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu „…”, dofinansowanego ze środków europejskich?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo odliczenia podatku VAT przysługuje podatnikowi, o którym mowa w art. 15. Wnioskodawca wykonuje definicję podatnika w rozumieniu ustawy. Biorąc pod uwagę, że tereny inwestycyjne objęte projektem będą w przyszłości dzierżawione, a w dalszym okresie sprzedane, Wnioskodawca będzie dokonywał czynności opodatkowanych, w związku z czym będzie istniała możliwość obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wykonywanymi robotami budowlanymi oraz usługami udokumentowanymi fakturami VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. -kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Przepis art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – od dnia 1 stycznia 2014 r. – otrzymał następujące brzmienie: „Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi”.

Stosowanie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przywołanych wyżej regulacji prawnych wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług. Prawo to przysługuje podatnikowi podatku od towarów i usług (prowadzącemu działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy). Zapewnia ono neutralność tego podatku dla podatników, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ma zapewniać, że podatek płacony przez podatnika VAT w cenie nabywanych towarów i usług wykorzystywanych w działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego obciążenia finansowego. Możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika. Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Za powyższą tezą przemawia również orzeczenie w sprawie C-378/02 Waterchap Zeeuws Vlaanderen przeciwko Staatssecretaris van Financiën, w którym TSUE stwierdził, że podmiot prawa publicznego, który nabywa dobro inwestycyjne jako władza publiczna w rozumieniu art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, a zatem nie działając w charakterze podatnika i który następnie sprzedaje to dobro, działając w charakterze podatnika, nie korzysta w zakresie tej sprzedaży z prawa dokonania korekty, na podstawie art. 20 tej dyrektywy, na potrzeby odliczenia podatku od wartości dodanej naliczonego przy nabyciu tego dobra. W rezultacie jedynie charakter, w jakim podmiot działa w chwili nabycia dobra determinuje istnienie prawa do doliczenia (por. pkt 38 i 44).

Podsumowując powyższe rozważania należy wskazać, że przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura VAT, otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia przez niego towarów i usług.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zatem decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. przez ich odsprzedaż, lecz przez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), do zadań własnych Gminy należą sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:

1.  drogi krajowe;
2.  drogi wojewódzkie;
3.  drogi powiatowe;
4.  drogi gminne (art. 2 ustawy o drogach publicznych).

Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ustawy o drogach publicznych drogi gminne stanowią uzupełnienie istniejących w danej gminie sieci dróg powiatowych, wojewódzkich lub krajowych. Stanowią one własność samorządu gminy i gmina ma obowiązek ich utrzymania. Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy, po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu, przy czym rozstrzygające znaczenie mają w takim przypadku względy techniczne i prawne. Brak jednego z tych dwóch elementów powoduje zaliczenie drogi do dróg wewnętrznych. Ustalenie przebiegu dróg gminnych dokonuje się na mocy uchwały rady gminy. Uchwała o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych jest aktem administracyjnym o charakterze ogólnym, który dotyczy nieograniczonej liczby użytkowników.

Drogami publicznymi nie są drogi wewnętrzne, a więc niezaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, przede wszystkim drogi w osiedlach mieszkaniowych, drogi dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, drogi dojazdowe do obiektów użytkowanych przez przedsiębiorców, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami oraz pętle autobusowe (wymienione rodzaje dróg mają charakter przykładowy). Korzystać z tych dróg mogą jedynie określone kategorie użytkowników posiadających stosowne zezwolenie indywidualne lub grupowe. Ich budowa, przebudowa, utrzymanie oraz zarządzanie należy do zarządcy terenu, a w przypadku jego braku do właściciela. Także do zarządcy terenu, na którym zlokalizowana jest droga, a w przypadku jego braku do właściciela terenu należy finansowanie inwestycji związanych z urządzeniem a następnie utrzymaniem drogi wewnętrznej – art. 8 ust. 1–3 ustawy o drogach publicznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca od 2013 roku realizuje projekt pn. „…”. Projekt otrzymał dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007–2013. Przedmiotem projektu jest kompleksowe uzbrojenie i zagospodarowanie ok. 45 ha terenów znajdujących się w P. w tzw. strefie „…” w część drogową wraz z oświetleniem, sieć wodociągową, sieć kanalizacji sanitarnej oraz deszczowej. Projekt jest realizowany w ramach działalności statutowej gminy. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego wykonując swoje obowiązki realizuje zadania określone szczegółowo w ustawie o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. Przedmiotowa inwestycja należy do sfery zadań własnych (publicznych). Zadania te obejmują m.in. uzbrojenie i zagospodarowanie nieużytkowanego terenu, a więc nadanie mu cech użytkowych. Właścicielem terenów objętych inwestycją w całości będzie Wnioskodawca. Infrastrukturą powstałą w wyniku realizacji projektu zarządzać będzie Wnioskodawca. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem. Wszystkie roboty budowlane i usługi (opracowanie dokumentacji, sprawowanie nadzorów nad realizacją projektu) zostaną udokumentowane fakturami VAT, których nabywcą będzie Gmina. Właścicielem powstałej w ramach projektu części drogowej wraz z oświetleniem będzie Gmina, która nie będzie wykorzystywała części drogowej wraz z oświetleniem do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Drogi wybudowane w ramach przedmiotowego projektu będą publicznymi drogami gminnymi w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, w związku z powyższym będą ogólnodostępne, nieodpłatnie udostępniane wszystkim. „Część drogowa wraz z oświetleniem” nie będzie generować dla Gminy obrotu opodatkowanego (podatku należnego do rozliczenia deklaracji VAT). Właścicielem powstałej w ramach projektu sieci wodociągowej będzie Gmina. Sieć wodociągowa zostanie przekazana w użytkowanie zakładowi budżetowemu nieodpłatnie. Gmina nie będzie wykorzystywała sieci wodociągowej do sprzedaży opodatkowanej, czynności te będzie wykonywał Zakład Gospodarki Komunalnej, który będzie zawierał umowy, wystawiał faktury i dostarczał wodę. Właścicielem powstałej w ramach projektu sieci kanalizacyjnej będzie Gmina. Sieć kanalizacyjna zostanie przekazana w użytkowanie zakładowi budżetowemu nieodpłatnie. Gmina nie będzie wykorzystywała sieci kanalizacyjnej do sprzedaży opodatkowanej, czynności te będzie wykonywał Zakład Gospodarki Komunalnej, który będzie zawierał umowy, wystawiał faktury i świadczył usługi przy użyciu tej sieci. Właścicielem powstałej w ramach projektu sieci kanalizacji deszczowej będzie Gmina, która nie będzie wykorzystywała sieci kanalizacji deszczowej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Sieć ta jest integralnym elementem wybudowanych dróg publicznych.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą opodatkowaną implikującą po stronie Wnioskodawcy podatek należny.

Należy zauważyć, że prawo do odliczenia powstaje jako konsekwencja dokonania przez podatnika określonych zakupów, które są następnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Trzeba wyjaśnić, że z czynnością opodatkowaną mamy do czynienia wtedy, gdy podlega ona opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy o VAT oraz jest dokonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W przypadku gminy opisany powyżej mechanizm znajduje pełne zastosowanie. By prawo do odliczenia powstało, gmina musi wykorzystywać nabyte dobra do czynności opodatkowanych. W tym miejscu trzeba jednak zaznaczyć, że za wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, gmina działająca jako organ władzy publicznej nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT).

Zakres działania gminy, jako organu władzy publicznej, został uregulowany w ww. ustawie o samorządzie gminnym. Główną sferę działalności gminy stanowi realizacja szeroko rozumianych zadań o charakterze publicznym, w których skład wchodzą zadania własne gminy (art. 7 ust. 1) oraz zadania zlecone (art. 8 ust. 1), należące do właściwości innych organów państwowych. Z całości unormowań zawartych w ustawie o samorządzie gminnym, w tym zwłaszcza z art. 2 ust. 1 („Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność”), art. 6 ust. 1 („Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów”) oraz art. 9 ust. 2 („Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie”) trzeba wyprowadzić wniosek, że w działalności gminy należy wyróżnić wykonywanie działań publicznych i wykraczającą poza te działania działalność gospodarczą, z tytułu której to działalności, są bez wątpienia podatnikami podatku od wartości dodanej.

Zasadniczym przedmiotem działalności gminy są jednak czynności wykonywane w charakterze podmiotu prawa publicznego. Jest to szeroko rozumiana działalność nastawiona na zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. Do zakresu działania gminy należą zatem wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W sferze publicznoprawnej mieszczą się wymienione wyżej zadania uregulowane w art. 7 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o samorządzie gminnym.

W ocenie tut. organu, związek ze sprzedażą opodatkowaną w chwili dokonywania zakupu towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji nie będzie ani uchwytny, ani oczywisty przede wszystkim dlatego, że przedmiotowa inwestycja, której przedmiotem jest budowa części drogowej wraz z oświetleniem i kanalizacją deszczową należy do sfery zadań własnych (publicznych).

Inwestycja dotyczy między innymi gminnych dróg publicznych, które udostępniane są nieodpłatnie wszystkim użytkownikom, a obowiązek ich budowy jest zadaniem publicznym gminy określanym przez ustawy. W rozpatrywanej sprawie podatek naliczony jest związany z inwestycją drogową niesłużącą czynnościom opodatkowanym wykonywanym przez Gminę.

Należy zauważyć, że o publicznym bądź prywatnym charakterze działania organów przesądza bezpośredni cel tego działania, tzn. czy głównym jego zamierzeniem i skutkiem jest zaspokajanie zbiorowej potrzeby wspólnoty samorządowej, czy też jego skutki służą osobom fizycznym i prawnym ze względu na ich prywatne cele. W rozpatrywanej sprawie budowa przedmiotowych dróg służy niewątpliwie wszystkim mieszkańcom gminy, Wnioskodawca wskazał, że drogi wybudowane w ramach przedmiotowego projektu będą publicznymi drogami gminnymi w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, w związku z powyższym będą ogólnodostępne, nieodpłatnie udostępniane wszystkim. Sieć kanalizacji deszczowej jest integralnym elementem wybudowanych dróg publicznych.

Zatem w ocenie Organu Gmina, budując drogi gminne publiczne wraz z oświetleniem i kanalizacją deszczową, nie występuje w charakterze podatnika VAT, a poniesione w związku z tą budową wydatki nie są związane z wykonywaniem przez gminę czynności opodatkowanych.

Tym samym, z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z budową dróg gminnych publicznych wraz z oświetleniem i kanalizacja deszczową.

Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z uzbrojeniem strefy w sieć wodociągową oraz sieć kanalizacji sanitarnej przypomnieć należy, iż Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że nie będą one wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT. Właścicielem powstałej w ramach projektu sieci wodociągowej, sieci kanalizacyjnej będzie Wnioskodawca. Sieci zostaną przekazane w użytkowanie zakładowi budżetowemu nieodpłatnie. Zakład Gospodarki Komunalnej będzie zawierał umowy, wystawiał faktury i dostarczał wodę oraz świadczył usługi przy użyciu sieci kanalizacyjnej.

Należy zatem uznać, że towary i usługi niezbędne do wykonania tego elementu zadania inwestycyjnego nie są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT realizowanymi przez Wnioskodawcę.

Tym samym, skoro elementy uzbrojenia terenu inwestycyjnego – część drogowa wraz z oświetleniem, sieć wodociągowa, sieć kanalizacji sanitarnej oraz deszczowej – nie służą Wnioskodawcy do realizacji czynności opodatkowanych (nie generują po stronie Gminy obrotu opodatkowanego), Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług związanych z ich budową.

Oznacza to, że Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pod nazwą „…”, przedmiotem którego jest kompleksowe uzbrojenie i zagospodarowanie ok. 45 ha terenów znajdujących się w P. w część drogową wraz z oświetleniem, sieć wodociągową, sieć kanalizacji sanitarnej oraz deszczowej.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.