Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443A-66/12-2/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-06-14
Teza: Sposób wypełniania dokumentu dostawy przedstawiony w opisie sprawy jest prawidłowy.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; opodatkowanie; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2012 r. (data wpływu 14 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie sposobu wystawiania dokumentu dostawy w obrocie wyrobami węglowymi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2012 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie sposobu wystawiania dokumentu dostawy w obrocie wyrobami węglowymi.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Podatnik jako pośredniczący podmiot węglowy, legitymujący się pisemnym potwierdzeniem Naczelnika Urzędu Celnego sprzedaje węgiel o kodzie CN ex 2701, m.in. na rzecz innych pośredniczących podmiotów węglowych (dalej ppw) oraz na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 31a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym (dalej: „ustawa”).

Podatnik dokonuje sprzedaży węgla m.in. w formule handlowej FCA Incoterms 2000, zgodnie z którą wydanie towaru i przejście ryzyka uszkodzenia lub utraty towaru na kupującego następuje w momencie załadunku towaru przez przewoźnika. Z tą chwilą towar uznaje się za dostarczony.

Kupujący udzielili swoim przewoźnikom w transporcie kolejowym lub samochodowym, stosownych pełnomocnictw, na mocy których przewoźnicy ci mają uprawnienie do potwierdzania dokonania odbioru węgla w miejscu ich odbioru, tj. na kolejowej stacji nadania lub siedzibie (magazynie lub kopalni) sprzedającego Podatnika - przy czym miejsce odbioru węgla jest równocześnie miejscem wydania tego węgla. Pełnomocnictwa udzielane są na czas nieokreślony lub do dokonania poszczególnych odbiorów. Pełnomocnictwa stałe przekazywane są jednorazowo do wiadomości Podatnika.

W przypadku bezpośredniej sprzedaży węgla (tj. sprzedaży, w której przemieszczenie węgla odbywa się od sprzedającego Podatnika do kupującego) dla innego ppw lub podmiotu, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, Podatnik wystawia 4 egzemplarze dokumentu dostawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku przemieszczania sprzedanego węgla w formule FCA, będącej sprzedażą, określoną w art. 31a ust. 1 pkt 1 ustawy, bezpośrednio od Wnioskodawcy do innego pośredniczącego podmiotu węglowego (dalej „ppw") lub podmiotu, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, potwierdzenie odbioru węgla przez ppw albo podmiot korzystający ze zwolnienia może być dokonane na dokumencie dostawy wystawionym przez Wnioskodawcę na podstawie § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia, przez umocowanego przez Kupującego przewoźnika transportującego na zlecenie kupującego (ppw lub podmiot, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy) wyroby węglowe?
2.  Czy w przypadku sprzedaży węgla w formule FCA, przez Wnioskodawcę innemu pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, w dokumencie dostawy wystawionym na podstawie § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia, jako miejsce odbioru węgla należy wskazać miejsce faktycznego ich odbioru, tj. kolejową stację nadania lub siedzibę (magazyn lub kopalnia) sprzedającego Wnioskodawcy czyli miejsce, gdzie zgodnie ze stanem faktycznym rzeczywiście następuje odbiór przez umocowanego przewoźnika?
3.  Czy w przypadku sprzedaży węgla w formule FCA, przez Wnioskodawcę innemu pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, egzemplarz dokumentu dostawy, o którym mowa w § 2 ust. 6a pkt 2 rozporządzenia, w którym następuje potwierdzenie odbioru węgla przez umocowanego przez kupującego przewoźnika w miejscu odbioru - tj. kolejowa stacja nadania lub siedziba / magazyn / kopalnia Wnioskodawcy, może być zwrócony Wnioskodawcy (wystawcy dokumentu), w miejscu przekazania węgla umocowanemu przewoźnikowi bez naruszenia prawa do zwolnienia z akcyzy sprzedaży węgla?
4.  Czy złożenie podpisu podmiotu, który wystawił dokument dostawy i podpisu podmiotu który wydał wyroby węglowe do przemieszczenia może nastąpić poprzez: złożenie podpisów skróconych (tzw. nieczytelnych) przez osobę upoważnioną przez Podatnika łącznie z pieczęcią imienną? Czy też wymagany jest podpis czytelny, przy czym jeśli tak, to za taki podpis przyjąć należy również samo nazwisko czytelnie, czy też wymagane jest łącznie czytelne imię i nazwisko?
5.  Czy złożenie podpisu podmiotu odbierającego wyroby węglowe w polu 14 dokumentu dostawy wyrobów węglowych, jeżeli odbierającym lub upełnomocnionym do odbioru węgla przez kupującego jest podmiot lub jednostka, może nastąpić poprzez: złożenie przez pracownika tego podmiotu lub jednostki podpisu czytelnego (łącznie imię i nazwisko lub samo nazwisko, bez pieczęci imiennej) lub alternatywnie nieczytelnego podpisu łącznie z pieczęcią imienną tej osoby?
6.  Czy Podatnik ma prawo domagać się w polu 14 dokumentu dostawy od osoby fizycznej upełnomocnionej przez kupującego podpisu czytelnego (pełne imię i nazwisko) albo podpisu nieczytelnego łącznie z pieczęcią imienną, zaś w przypadku osoby fizycznej działającej osobiście dopuszczać podpis nieczytelny bez pieczęci imiennej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia dokument dostawy jest wystawiany przez pośredniczący podmiot węglowy w przypadku przemieszczania sprzedanych przez niego wyrobów węglowych do pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust.2 ustawy.

Jednocześnie w myśl § 2 ust. 6a pkt 2 rozporządzenia, po potwierdzeniu odbioru wyrobów węglowych przez ppw albo podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, dokument dostawy jest niezwłocznie zwracany wystawcy. Wzór dokumentu dostawy dla wyrobów węglowych określa załącznik nr 1a do rozporządzenia. W poz. 14 dokumentu dostawy potwierdzany jest odbiór wyrobów węglowych.

Według Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży węgla na rzecz innego pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy w formule handlowej FCA Incoterms 2000, potwierdzenie odbioru węgla, w miejscu ich odbioru, tj. na kolejowej stacji nadania lub siedzibie (magazynie) Wnioskodawcy (sprzedającego) na dokumencie dostawy przez przewoźnika umocowanego przez kupującego do potwierdzania odbioru węgla jest prawidłowe i dopuszczalne, albowiem nie jest wyłączone przez żaden przepis prawa. W ocenie Wnioskodawcy potwierdzenie odbioru węgla na dokumencie dostawy przez przewoźnika umocowanego przez kupującego nie narusza ustawy o podatku akcyzowym ani przepisów wykonawczych do tej ustawy. Potwierdzenie odbioru węgla przez pełnomocnika odpowiada ponadto formule handlowej, w której sprzedawany jest węgiel przez Wnioskodawcę, w której to formule miejscem odbioru węgla jest kopalnia (siedziba bądź magazyn) lub kolejowa stacja nadania, a zatem przewoźnik powinien być umocowany do potwierdzania odbioru węgla w dokumencie dostawy w tym miejscu.

Prawidłowość przedstawionego powyżej stanowiska Wnioskodawcy potwierdza również sam wzór dokumentu dostawy. Ustawodawca dopuszcza bowiem możliwość potwierdzenia odbioru wyrobów węglowych w poz. 14 dokumentu dostawy przez ,,osobę reprezentującą podmiot odbierający", a takim podmiotem bez wątpienia jest umocowany przez kupującego przewoźnik.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży węgla w formule FCA, przez Wnioskodawcę innemu ppw lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, prawidłowe jest umieszczanie jako miejsca odbioru węgla - kolejowej stacji nadania lub magazynu wyrobów węglowych Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy przepisy podatkowe, w tym przepisy ustawy i rozporządzenia, jak też wyjaśnienia do wzoru dokumentu dostawy wyrobów węglowych będącego załącznikiem nr la do rozporządzenia - nie zawierają definicji miejsca odbioru, czy też samego odbioru. Brak jest więc jakichkolwiek przesłanek, aby traktować to pojęcie inaczej, niż w sposób ugruntowany i przyjęty na gruncie prawa cywilnego. W świetle zasad przyjętych na tle art. 535 k. c., wydanie rzeczy oznacza przeniesienie ich posiadania przez sprzedającego, natomiast ich odbiór - uzyskanie tego posiadania przez kupującego. „Istotnym obowiązkiem kupującego jest obowiązek odbioru rzeczy będących przedmiotem sprzedaży. Wykonanie tego obowiązku polega na objęciu rzeczy we władanie, w sposób odpowiadający właściwościom przedmiotu i postanowieniom umowy" - Zdzisław Gawlik, Komentarz do art. 535 Kodeksu cywilnego, opubl. LEX. Do dokonania tak pojmowanego odbioru dopuszczalne jest umocowanie osoby trzeciej, np. przewoźnika. Możliwość taka wynika z art. 95 § 1 k. c., zgodnie z którym, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Ani ustawa, ani właściwości czynności nie sprzeciwiają się, aby nabywca mógł umocować przewoźnika do dokonania odbioru towaru (wyrobów węglowych). Co więcej, z uwagi na formułę handlową, w jakiej następuje u Podatnika sprzedaż węgla na podstawie wieloletnich umów handlowych, tj. formułę FCA według Incoterms 2000, takie umocowanie przewoźnika i oznaczenie miejsca przekazania przewoźnikowi wyrobów węglowych jako miejsca odbioru jest konieczne i uzasadnione. W formule tej wydanie towaru, a także przejście ryzyka uszkodzenia lub utraty towaru na kupującego następuje w momencie załadunku towaru przez przewoźnika. Z tą chwilą towar uznawany jest za dostarczony. Udzielenie zatem przewoźnikowi pełnomocnictwa do odbioru i jego potwierdzenia w dokumencie dostawy, jest zgodne z umowami handlowymi łączącymi Podatnika z nabywcami węgla, zakładającymi, że miejscem odbioru jest miejsce przekazania wyrobów węglowych przewoźnikowi.

Przypisy do wzoru dokumentu dostawy wyrobów węglowych (Załącznik nr 1a do rozporządzenia) wskazują, że w polu 11 wpisuje się: "5) Adres, w którym następuje odbiór wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot zwolniony\`(...)\`".

Podatnik jest zdania, że w związku z tym, iż umocowany przewoźnik odbiera wyroby na stacji nadania lub w magazynie węgla wg siedziby Podatnika, to owo miejsce należy wpisać w polu 11. Zdaniem Podatnika taka interpretacja jest właściwa i w pełni odwzorowuje proces przemieszczania węgla. Wpisanie w polu nr 11 np. siedziby pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu zwolnionego, takiego samego jak w polu 10, a nie miejsca faktycznego odbioru węgla przez umocowanego przewoźnika, powodowałoby niezgodność z rzeczywistością, gdyż przewoźnik na podstawie pełnomocnictwa najpierw potwierdza na dokumencie dostawy odebranie wyrobów węglowych na stacji nadania lub w magazynie węgla wg siedziby Podatnika, czyli w miejscu faktycznego ich odbioru w imieniu kupującego (ppw lub podmiotu korzystającego ze zwolnienia), a dopiero potem przemieszcza węgiel do pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu zwolnionego. Powyższe rozumienie miejsca odbioru potwierdza również przykład 5 i 6 broszury informacyjnej MF - „Obieg dokumentu dostawy w obrocie wyrobami węglowymi zwolnionymi od akcyzy na terytorium kraju - przykłady".

Ad. 3

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 lit.a rozporządzenia dokument dostawy jest wystawiany przez pośredniczący podmiot węglowy w przypadku przemieszczania sprzedanych przez niego wyrobów węglowych do pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy. Jednocześnie w myśl § 2 ust. 6a pkt 2 rozporządzenia, po potwierdzeniu odbioru wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy albo podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31 a ust. 2 ustawy, dokument dostawy jest niezwłocznie zwracany wystawcy.

W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy w przypadku bezpośredniej sprzedaży węgla (tj. sprzedaży, w której przemieszczenie węgla odbywa się od Wnioskodawcy do kupującego) dla innego ppw lub podmiotu, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy w formule handlowej FCA Incoterms 2000, egzemplarz dokumentu dostawy, o którym mowa w § 2 ust. 6a pkt 2 rozporządzenia po potwierdzeniu odbioru węgla na dokumencie dostawy przez umocowanego przez kupującego przewoźnika w miejscu ich odbioru, tj. na kolejowej stacji nadania lub siedzibie (magazynie) Wnioskodawcy sprzedającego), zwracany jest Wnioskodawcy (wystawcy dokumentu), w miejscu przekazania węgla i jego odbioru przez umocowanego przewoźnika. Takie postępowanie nie narusza warunku zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 3 pkt 3 ustawy. Dokumentem potwierdzającym prawidłowe nabycie w zwolnieniu będzie egzemplarz dokumentu dostawy przeznaczony dla nabywcy.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają również przedstawione przykłady (nr 5 i 6) w broszurze MF - „Obieg dokumentu dostawy w obrocie wyrobami węglowymi zwolnionymi od akcyzy na terytorium kraju - przykłady".

Ad 4

Wnioskodawca uważa, że wypełnienie dokumentu dostawy w polach 7 i 8 (wzór dokumentu dostawy - Załącznik nr 1a do rozporządzenia) w zakresie podpisu podmiotu, który wystawił dokument dostawy i wydał wyroby węglowe lub osoby reprezentującej ten podmiot, może nastąpić poprzez: złożenie podpisu nieczytelnego przez osobę upoważnioną przez Wnioskodawcę, łącznie z pieczęcią imienną tej osoby. Przepisy podatkowe nie wprowadzają dla wyrobów węglowych wymogu składania podpisów czytelnych zawierających imię i nazwisko- brak jest uregulowań w tym zakresie. Wobec tego uprawnione jest stosowanie cywilistycznego rozumienia pojęcia podpisu, wykształconego na tle art. 78 § 1 k.c., zgodnie z którym podpis (własnoręczny) powinien wyrażać co najmniej nazwisko. Nie jest konieczne, aby było to nazwisko w pełnym brzmieniu, gdyż dopuszczalne jest jego skrócenie, nie musi ono być także w pełni czytelne. Podpis powinien jednak składać się z liter i umożliwiać identyfikację autora, a także stwarzać możliwość porównania oraz ustalenia, czy został złożony w formie zwykle przezeń używanej; podpis więc powinien wykazywać cechy indywidualne i powtarzalne (post SN z 17.06.2009 r. sygn. IV CSK 78/09).

W związku z powyższym nie jest konieczne, aby osoba upoważniona przez podatnika umieszczała w polu 7 i 8 dokumentu dostawy wyrobów węglowych swój własnoręczny pełny z imienia i nazwiska podpis; wystarczające jest, aby umieszczała identyfikujący ją podpis skrócony (tzw. nieczytelny), łącznie z pieczęcią imienną tej osoby. Pieczęć imienna osoby podpisującej pozwala na jej łatwiejszą identyfikację.

Ad 5

Podobnie jak w ad. 4 Wnioskodawca uważa, że dla ważności potwierdzenia odbioru węgla w polu 14 dokumentu dostawy jest złożenie w tym polu przez osobę fizyczną upoważnioną do działania przez podmiot odbierający (ujęty w polu 9) podpisu nieczytelnego wraz z pieczęcią imienną. Możliwe jest również złożenie przez taką osobę podpisu własnoręcznego (imienia i nazwiska lub tylko nazwiska), bez posługiwania się wówczas pieczęcią imienną.

Ad. 6

Zdaniem Podatnika, jeśli podmiotem odbierającym jest osoba fizyczna działająca osobiście, nie poprzez pełnomocnika, wystarczające jest, aby w polu 14 potwierdziła odbiór wyrobów węglowych w jeden z następujących alternatywnych sposobów:

1.  przez złożenie czytelnego podpisu, obejmującego co najmniej nazwisko,
2.  przez złożenie podpisu skróconego (tzw. nieczytelnego) wraz z pieczęcią imienną,
3.  przez złożenie podpisu skróconego (tzw. nieczytelnego) bez pieczęci imiennej.

Sposoby z pkt 1 i 2 w sposób oczywisty spełniają definicję podpisu w znaczeniu podanym w ad. 4 i umożliwiają identyfikację podmiotu odbierającego, zaś sposób z pkt 3 w tym wypadku nie wymaga pieczęci imiennej, gdyż w polu 9 umieszcza się pełne imię i nazwisko podmiotu odbierającego, co umożliwia łatwą jego identyfikację, nawet jeśli posłuży się on podpisem nieczytelnym w polu 14.

Z kolei, jeśli podmiot odbierający działa przez pełnomocnika umocowanego do potwierdzenia odbioru węgla, to w ocenie Podatnika, wystarczające jest, aby pełnomocnik stosując formę podpisu z pkt 3 posłużył się równocześnie pieczęcią imienną. Brak jest bowiem pola w formularzu dokumentu dostawy, pozwalającego na umieszczenie imienia i nazwiska osoby działającej w imieniu podmiotu odbierającego, co w przypadku posłużenia się podpisem nieczytelnym przez pełnomocnika, może prowadzić do trudności z jego identyfikacją.

Z tego powodu Podatnik może wymagać, aby w sytuacji posługiwania się przez pełnomocników podpisami nieczytelnymi, posługiwali się oni równocześnie pieczęciami imiennymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie wskazać należy, iż Wnioskodawca w celu zabezpieczenia swoich interesów winien sprawdzić, czy podpis złożony przez przewoźnika na dokumencie dostawy jest tożsamy z podpisem widniejącym na udzielonym przewoźnikowi przez nabywcę wyrobów węglowych pełnomocnictwie oraz czy podpis ten stwarza możliwość identyfikacji przewoźnika.

Stosownie do przepisu art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistnienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację, tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.