Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.1.2017.1.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-21
Teza: zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy usług podnajmu nieruchomości oraz wliczania do limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy kwot wynikających z umów najmu i braku obowiązku wliczania kwot ze sprzedaży zwolnionej z opodatkowania na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy
Słowa kluczowe: limit; najem; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2017 r. (data wpływu 06 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy usług podnajmu nieruchomości oraz wliczania do limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy kwot wynikających z umów najmu i braku obowiązku wliczania kwot ze sprzedaży zwolnionej z opodatkowania na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ustawy usług podnajmu nieruchomości oraz wliczania do limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy kwot wynikających z umów najmu i braku obowiązku wliczania kwot ze sprzedaży zwolnionej z opodatkowania na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Stowarzyszenie „…” z siedzibą w …, przy ul. …, …, zwane dalej „Wnioskodawcą” lub „Stowarzyszeniem” wpisane jest pod numerem KRS…. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej (z dniem 26 września 2005 r. Stowarzyszenie wykreślone zostało z rejestru przedsiębiorców) Stowarzyszenie prowadzi działalność w formie nieodpłatnej i odpłatnej.

Stowarzyszenie jest organizacją działającą od 2003 r., posiadającą osobowość prawną i działającą zgodnie z ustawą z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tj. z dnia 24 sierpnia 2015 r., Dz. U. z 2015 r. poz. 1393), ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tj. z dnia 14 października 2016 r. Dz. U. z 2016 r. poz. 1817) oraz zgodnie z innymi powszechnie obowiązującymi przepisami.

Misją Stowarzyszenia jest wspieranie i pomoc dzieciom i młodzieży w uzyskaniu pełnego i integralnego rozwoju osoby. Zgodnie ze statutem Stowarzyszenia, jego celem jest wspieranie i pomoc w uzyskaniu pełnego i integralnego rozwoju osoby, zwłaszcza ze stwierdzonymi lub potencjalnymi zaburzeniami rozwoju bądź zagrożonej w rozwoju, w szczególności:

1.  działanie na rzecz wczesnej interwencji;
2.  wspieranie rozwoju dzieci i młodzieży, zwłaszcza ze stwierdzonymi bądź potencjalnymi zaburzeniami rozwoju przez umożliwienie im korzystania z edukacji, opieki i wychowania oraz dostępu do kultury i środowiska naturalnego;
3.  zapobieganie powstawaniu zaburzeń w rozwoju u dzieci i młodzieży;
4.  pomoc w rozwoju zawodowym osobom niepełnosprawnym;
5.  wspieranie integracji społecznej, zwłaszcza osób niepełnosprawnych;
6.  kształtowanie postaw prozdrowotnych w społeczeństwie, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży;
7.  wspieranie rodziny w jej funkcjach wychowawczych, edukacyjnych i socjalizacyjnych.

Stowarzyszenie realizuje swoje cele przez:

1.  prowadzenie działań, ośrodków profilaktycznych, diagnostycznych i terapeutycznych skierowanych do osób zwłaszcza ze stwierdzonymi lub potencjalnymi zaburzeniami rozwoju bądź zagrożonych w rozwoju oraz ich rodzin;
2.  organizowanie i prowadzenie różnych form pomocy i rehabilitacji leczniczej, społecznej i zawodowej, zwłaszcza dla osób niepełnosprawnych;
3.  prowadzenie działań, ośrodków o charakterze opiekuńczym, edukacyjnym i wychowawczym, przede wszystkim w formie wspierania wychowania przedszkolnego i szkolnego, edukacji obywatelskiej, europejskiej i ekologicznej, działalności kulturalnej, sportowej i innej wynikającej z idei aktywnego życia przy pełnym włączeniu w życie grup rówieśniczych i lokalnej społeczności;
4.  podejmowanie działań promujących i upowszechniających osiągnięcia artystyczne, sportowe i edukacyjne dzieci i młodzieży, w tym osób niepełnosprawnych:
5.  prowadzenie prac badawczo-naukowych służących implikacji praktycznej w Stowarzyszeniu;
6.  prowadzenie działalności wydawniczej, informacyjnej i edukacyjno-szkoleniowej;
7.  popieranie działalności innych osób fizycznych i prawnych o celach zbieżnych z celami Stowarzyszenia;
8.  inicjowanie i prowadzenie różnorodnych form pomocy rodzinie w szczególności: grup wsparcia, grup samopomocowych, usług wspomagających rodzinę, informacji, doradztwa, poradnictwa oraz innych;
9.  gromadzenie funduszy na działalność Stowarzyszenia;
10.  inną działalność korzystną dla realizacji celów.

Fundusz Stowarzyszenia stanowią:

1.  składki roczne członków;
2.  darowizny, zapisy, środki pochodzące z ofiarności prywatnej, zbiórki publiczne;
3.  dotacje, subwencje, kontrakty, środki z funduszy publicznych, granty, zlecenia usług;
4.  wpływy z działalności statutowej Stowarzyszenia, dochody z własnej działalności, dochody z majątku Stowarzyszenia;
5.  dochody z działalności gospodarczej wykonywanej na podstawie odrębnych przepisów;
6.  inne wpływy.

Stowarzyszenie obecnie prowadzi Przedszkole „…”, Świetlicę Środowiskową oraz planuje uruchomienie od września 2017 r. Niepublicznej Szkoły Podstawowej.

Do przychodów Stowarzyszenia zalicza się dotacja z Urzędu Miasta (w roku 2015 w kwocie 171.960,76 zł - na prowadzenie przedszkola), wpłaty od rodziców (w 2015 r. wyniosły 181.358,00 zł, w tym czesne 120.390,00 zł, pozostałe wpłaty to zajęcia np. teatralne, wyżywienie itp.).

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. z dnia 10 maja 2016 r., Dz. U. z 2016 r. poz. 710) Stowarzyszenie podlega zwolnieniu przedmiotowemu z podatku VAT.

Potwierdzone to zostało w interpretacji ogólnej Minister Finansów z dnia 17 kwietnia 2015 r. w której wskazano, iż na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów

Minister Finansów uznał, że aby niejako uzupełnić zakres podmiotów mogących ubiegać się o zwolnienie podatkowe z art. 43 ust 1 pkt 33 ustawy o VAT konieczne jest również odwołanie się do treści ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r o działalność pożytku publicznego i wolontariacie. Taka interpretacja sprawiła, że w zakres uprawnionych wchodzą również fundacje i stowarzyszenia.

Stowarzyszenie korzysta na mocy umowy najmu nieruchomości (pomieszczeń), których właścicielem jest parafia …. Pomieszczenia te Stowarzyszenie ma zamiar podnajmować osobom fizycznym oraz osobom prawnym (najem krótkoterminowy i długoterminowy).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy działalność Stowarzyszenia polegająca na najmie nieruchomości osobom fizycznym i prawnym (najem krótkoterminowy i długoterminowy) będzie korzystała ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł ?
2.  Czy do wartości sprzedaży (limitu określonego 113 ust. 1 ustawy o VAT) Stowarzyszenie będzie zobowiązane wliczać kwoty wynikające z dochodów dotychczasowo zwolnionych z opodatkowania na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT czy do ww. limitu zaliczać będzie tylko dochody wynikające z umów najmu (do limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy działalność Stowarzyszenia polegająca na najmie nieruchomości osobom fizycznym i prawnym (najem krótkoterminowy i długoterminowy) będzie korzystała ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy do wartości sprzedaży (limitu określonego 113 ust. 1 ustawy o VAT) Stowarzyszenie nie będzie zobowiązane wliczać kwot wynikających z dochodów dotychczasowo zwolnionych z opodatkowania na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, lecz do ww. limitu zaliczać będzie tylko dochody wynikające z umów najmu (do limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT).

Za ww. stanowiskami przemawia następująca argumentacja:

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (tj. z dnia 10 maja 2016 r., Dz. U. z 2016 r. poz. 710 ze zm., zwana dalej „ustawą o VAT”) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT Stowarzyszenie podlega zwolnieniu przedmiotowemu z podatku VAT.

Analizując kwestię wpływu przychodów z najmu na limit obrotów, które uprawniają do wyboru zwolnienia z podatku, należy przede wszystkim podkreślić, że podmiot świadczący usługi najmu lokali użytkowych w świetle ustawy o VAT zawsze jest podatnikiem tego podatku.

Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

We wskazanym ustępie 2 przyjęto zaś, ze działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wynajmowanie nieruchomości (poza przypadkami, gdy wynajem ma charakter sporadyczny) jest natomiast takim wykorzystywaniem towaru w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tj. z dnia 17 lutego 2016 r., Dz. U. z 2016 r. poz. 380) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Z powyższego wynika, że najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych Z kolei zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.

W konsekwencji najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

To, że najem stanowi działalność gospodarczą w świetle ustawy o VAT, nie oznacza że każdy wynajmujący musi rejestrować się jako czynny podatnik VAT i opłacać ten podatek. Wszystko bowiem zależy od tego, czy przedmiotem najmu są nieruchomości o charakterze mieszkalnym wynajmowane wyłącznie na cele mieszkaniowe, czy też nieruchomości użytkowe. Nie bez znaczenia jest także to, czy wynajmujący prowadzi działalność gospodarczą w innym zakresie.

Najem nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe, w oparciu o postanowienia art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT jest zwolniony z VAT, bez względu na wysokość osiągniętego przychodu. Ze zwolnienia tego korzystają zarówno ci podatnicy, którzy świadczą usługi najmu w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej, jak i ci, którzy wykonują je w ramach tzw. najmu prywatnego.

W przypadku najmu nieruchomości niemieszkalnych wskazane wyżej zwolnienie przedmiotowe nie ma jednak miejsca. Zastosowanie ma jedynie zwolnienie podmiotowe, czyli z uwagi na wysokość obrotów uzyskiwanych przez podatnika na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych

\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

1.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Usługi najmu są transakcjami związanymi z nieruchomościami. Oznacza to, że każdy obrót uzyskany z tytułu czynszu należy uwzględniać przy obliczaniu limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, mając na uwadze fakt, że Wnioskodawca korzysta obecnie ze zwolnienia przedmiotowego bez względu na obrót uzyskując dochody w postaci m.in. dotacji z Urzędu Miasta, wpłat od rodziców i składek członkowskich, na mocy art. 43 ust 1 pkt 33 ustawy o VAT, a obrotu z działalności przedmiotowo zwolnionej z opodatkowania nie wlicza się do wartości limitu zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust 1 ustawy, stanowisko Wnioskodawcy powinno zostać uznane za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, iż Wnioskodawca jako przedmiot wniosku wskazał zdarzenie przyszłe, natomiast w poz. 72 liczba zaistniałych stanów faktycznych wpisał 1. Przy czym z analizy opisu sprawy oraz pytań przyporządkowanych do opisu sprawy wynika, iż wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego. Dlatego też rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie dokonano w zdarzeniu przyszłym.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest Stowarzyszeniem i nie prowadzi działalności gospodarczej (z dniem 26 września 2005 r Stowarzyszenie wykreślone zostało z rejestru przedsiębiorców). Stowarzyszenie prowadzi działalność w formie nieodpłatnej i odpłatnej. Stowarzyszenie jest organizacją działającą od 2003 r., posiadającą osobowość prawną i działającą zgodnie z ustawą z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach, ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz zgodnie innymi powszechnie obowiązującymi przepisami. Misją Stowarzyszenia jest wspieranie i pomoc dzieciom i młodzieży w uzyskaniu pełnego i integralnego rozwoju osoby. Zgodnie ze statutem Stowarzyszenia, jego celem jest wspieranie i pomoc w uzyskaniu pełnego i integralnego rozwoju osoby, zwłaszcza ze stwierdzonymi lub potencjalnymi zaburzeniami rozwoju bądź zagrożonej w rozwoju. Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Stowarzyszenie podlega zwolnieniu przedmiotowemu z podatku VAT. Fundusz Stowarzyszenia stanowią: składki roczne członków, darowizny, zapisy, środki pochodzące z ofiarności prywatnej, zbiórki publiczne, dotacje, subwencje, kontrakty, środki z funduszy publicznych, granty, zlecenia usług, wpływy z działalności statutowej Stowarzyszenia, dochody z własnej działalności, dochody z majątku Stowarzyszenia, dochody z działalności gospodarczej wykonywanej na podstawie odrębnych przepisów, inne wpływy. Stowarzyszenie korzysta na mocy umowy najmu nieruchomości (pomieszczeń), których właścicielem jest parafia \`(...)\`. Pomieszczenia te Stowarzyszenie ma zamiar podnajmować osobom fizycznym oraz osobom prawnym (najem krótkoterminowy i długoterminowy).

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Z powyższego zapisu wynika, że najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z uwagi na powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych. Z kolei zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.

W konsekwencji najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych

\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

1.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.

W myśl natomiast art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Stosownie do art. 113 ust. 10 ustawy jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

W myśl art. 113 ust. 13 ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
        *   towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    2.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    3.  terenów budowlanych,
    4.  nowych środków transportu;

1.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;

1.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powyższych uregulowań prawnych należy wskazać, iż usługa najmu nieruchomości nie została wskazana w wyłączeniach zawartych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że skoro przedmiotem usług będzie podnajem osobom fizycznym oraz osobom prawnym (najem krótkoterminowy i długoterminowy) nieruchomości (pomieszczeń), których właścicielem jest Parafia …, to jeżeli wartość sprzedaży z tytułu podnajmu nieruchomości nie przekroczy limitów, o których mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie ww. przepisów, pod warunkiem niewystąpienia czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Tym samym działalność Stowarzyszenia polegająca na podnajmie nieruchomości osobom fizycznym i prawnym (najem krótkoterminowy i długoterminowy) będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT wynikającego z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

W związku z powyższym, skoro usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach działalności statutowej usługi korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, to w omawianym przypadku do kwoty limitu 200 000 zł , stosownie do treści art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, Wnioskodawca nie będzie wliczał obrotu uzyskanego z tytułu świadczenia tych usług.

Odnosząc się natomiast do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących wliczenia do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, obrotu z tytułu podnajmu nieruchomości osobom fizycznym i prawnym (najem krótkoterminowy i długoterminowy), należy stwierdzić, że zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

Stosownie do art. 288 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.) kwota obrotu stanowiąca punkt odniesienia dla zastosowania procedury przewidzianej w niniejszej sekcji obejmuje następujące kwoty, z wyłączeniem VAT:

1.  wartość dostaw towarów i świadczenia usług, o ile są one opodatkowane;
2.  wartość transakcji zwolnionych z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie zgodnie z art. 110 i 111, art. 125 ust. 1, art. 127 i art. 128 ust. 1;
3.  wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 146-149 oraz art. 151, 152 i 153;
4.  wartość transakcji związanych z nieruchomościami, transakcji finansowych, o których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)-g) oraz usług ubezpieczeniowych, chyba że transakcje te mają charakter transakcji pomocniczych.

Zatem Dyrektywa 2006/112/WE w art. 288 pkt 4 również stanowi, że kwota obrotu obejmuje wartość transakcji związanych z nieruchomościami.

Zauważyć w tym miejscu należy, że Dyrektywa 2006/112/WE najem i dzierżawę nieruchomości traktuje jako transakcje. Wynika to chociażby z treści art. 135 lit. l Dyrektywy, dotyczącego zwolnienia od podatku określonych transakcji, który jako transakcje zwolnione wymienia dzierżawę i najem nieruchomości.

Również „Słownik języka polskiego PWN” pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Warszawa 2008, definiuje słowo „transakcja” jako operację handlową dotyczącą kupna lub sprzedaży towarów lub usług albo umowę handlową na kupno lub sprzedaż towarów lub usług i samo zawarcie takiej umowy.

Wskazać także należy, że ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do ustawy nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych. Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa - http://synonim.net/synonim/pomocniczy), synonimami do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny, wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny, subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”.

Przepisy unijnej dyrektywy w zakresie VAT posługują się określeniem „incidental transactions” w ramach odpowiedniego przepisu, co na język polski może być tłumaczone jako „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” wg Słownika języka polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza przy tym „mający małe znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza „dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze „incydentalnym” oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie „incydentalności” odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.

Także w wersji francuskiej omawianej VI Dyrektywy użyto określenia „accessoire”, a w wersji niemieckiej „Hilfsumsaetze”, co wskazuje, że w analizowanym kontekście istotne jest, aby były to czynności poboczne, czy też pomocnicze do zasadniczej działalności podatnika (wspomniane powyżej trzy wersje językowe VI Dyrektywy są kompatybilne i wskazują na pomocniczy, poboczny charakter omawianych czynności). Podobnie, polska wersja językowa Dyrektywy 2006/112, która zastąpiła VI Dyrektywę, odstępuje od sformułowania „transakcje sporadyczne” i określa omawiane czynności jako „transakcje pomocnicze”.

Transakcje pomocnicze zatem to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności. Tak więc, aby ocenić, czy dana czynność może być uznana za pomocniczą, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Jeżeli dana działalność stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze.

Zatem, aby ocenić, czy świadczona usługa ma charakter „pomocniczy”, należy wziąć pod uwagę to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika.

Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie podnajem nieruchomości (pomieszczeń), których właścicielem jest parafia … osobom fizycznym oraz osobom prawnym (najem krótkoterminowy i długoterminowy) jest przedmiotem odrębnej działalności od działalności, która jest misją Stowarzyszenia czyli wspieranie i pomoc dzieciom i młodzieży w uzyskaniu pełnego i integralnego rozwoju osoby (zgodnie ze statutem Stowarzyszenia, jego celem jest wspieranie i pomoc w uzyskaniu pełnego i integralnego rozwoju osoby, zwłaszcza ze stwierdzonymi lub potencjalnymi zaburzeniami rozwoju bądź zagrożonej w rozwoju), a więc nie ma charakteru transakcji pomocniczej do działalności statutowej. Obie sfery działalności są od siebie niezależne i są na tyle odrębne, że nie można wskazać, iż któraś z nich jest zasadniczą działalnością Wnioskodawczy. Podnajem lokalu to transakcja w zakresie odrębnego rodzaju (przedmiotu) wykonywanej przez Zainteresowanego działalności gospodarczej, gdyż w przypadku zrezygnowania z podnajmu Wnioskodawca będzie mógł nadal prowadzić działalność w zakresie działalności statutowej bez jakichkolwiek przeszkód i odwrotnie.

Zatem - w analizowanej sprawie - z uwagi na treść art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy - Wnioskodawca będzie zobowiązany wliczać wynagrodzenie z tytułu usługi podnajmu nieruchomości (pomieszczeń) do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, gdyż świadczenie usługi podnajmu nieruchomości będzie stanowić „transakcję związaną z nieruchomością” i nie będzie mieć charakteru transakcji pomocniczej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.