Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.8.2018.3.RR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-20
Teza: skutków podatkowych nieodpłatnego nabycia udziału we własności nieruchomości
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; przekazanie; przychód; spółki-spółka jawna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2017 r. (data wpływu 5 stycznia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 marca 2018 r. (data wpływu 13 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego nabycia udziału we własności nieruchomości **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2018 r. do tutejszego Organu wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego nabycia udziału we własności nieruchomości.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym Organ podatkowy pismem z dnia 23 lutego 2018 r., nr 0113-KDIPT2 -3.4011.8.2018.1.RR (doręczonym w dniu 28 lutego 2018 r.), wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 13 marca 2018 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 7 marca 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (po uzupełnieniu wniosku):

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca jest jednym z czterech wspólników spółki jawnej (…), zwanej dalej „Spółką”. Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest Sprzedaż hurtowa materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego. Każdy wspólnik ma 25% udziału w zysku Spółki.

Spółka jest właścicielem nieruchomości lokalowych – ośmiu mieszkalnych i jednego usługowego, które są w ramach działalności gospodarczej tej Spółki wynajmowane podmiotom trzecim.

Nieruchomości powyższe znajdują się w budynku przy ul. (…) w (…). Zostały nabyte przez Spółkę w 2004 r. z majątku wypracowanego przez Spółkę. Najpierw w latach 2000-2004 Spółka wpłacała na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej środki na poczet wkładu budowlanego – w chwili składania wniosku Spółka nie dysponuje już umową, na podstawie której dokonywano tych wpłat. Środki na ten cel pochodziły z majątku Spółki.

W dniu 9 marca 2004 r. po zakończeniu inwestycji przez Spółdzielnię na rzecz Spółki ustanowiono na wybudowanych lokalach spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

Następnie na mocy aktu notarialnego z dnia (…)., repertorium (…), sporządzonego przez notariusza (…) ustanowiono i przeniesiono na rzecz Spółki odrębną własność tych samych lokali, czyli:

1.  lokalu użytkowego nr 1u o powierzchni 421,7 m2,
2.  lokalu mieszkalnego nr 1 o powierzchni 42 m2,
3.  lokalu mieszkalnego nr 2 o powierzchni 73 m2,
4.  lokalu mieszkalnego nr 3 o powierzchni 57,7 m2,
5.  lokalu mieszkalnego nr 4 o powierzchni 57,5 m2,
6.  lokalu mieszkalnego nr 5 o powierzchni 57,5 m2,
7.  lokalu mieszkalnego nr 6 o powierzchni 57,5 m2,
8.  lokalu mieszkalnego nr 7 o powierzchni 18 m2,
9.  lokalu mieszkalnego nr 8 o powierzchni 18 m2.

W chwili obecnej jedynym właścicielem ww. nieruchomości lokalowych jest Spółka. Wszystkie ww. lokale będące przedmiotem własności Spółki, zwane są dalej: „Nieruchomościami”.

Wnioskodawca wraz z innymi wspólnikami Spółki zamierzają nieodpłatnie przenieść własność Nieruchomości ze Spółki na Wnioskodawcę i pozostałych wspólników w ten sposób, że Wnioskodawca i Jego wspólnicy staną się właścicielami Nieruchomości w takiej samej proporcji w jakiej przypada im udział w zyskach spółki jawnej. Nieruchomości po tej czynności zostaną wykreślone z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki.

Zważywszy więc, że każdy ze wspólników ma 25% udziału kapitałowego w spółce jawnej i każdy uczestniczy w zyskach Spółki w 25% – każdy ze wspólników wraz z Wnioskodawcą otrzyma 25% udziału we własności Nieruchomości.

Wskutek tej czynności Wnioskodawca i Jego wspólnicy będą mieli po 25% udziałów w każdej z tych Nieruchomości (nie zajdzie więc sytuacja, w której Wnioskodawca albo któryś z Jego wspólników zostałby właścicielem części lokali w całości, z pomięciem udziału we własności innych lokali).

Własność Nieruchomości zostanie przeniesiona w drodze zawartej w formie aktu notarialnego uchwały wspólników o wycofaniu środków trwałych ze spółki i nieodpłatnym przeniesieniu ich własności na wspólników zgodnie z powyższą proporcją.

Przeniesienie własności Nieruchomości nastąpi na cele prywatne wspólników – wspólnicy będą je wynajmować za wynagrodzeniem na rzecz osób trzecich, czerpiąc z nich zyski osobiście, a nie w ramach spółki jawnej.

Wycofaniu Nieruchomości z majątku spółki jawnej do majątku Wnioskodawcy i pozostałych wspólników nie będzie towarzyszyć dodatkowe wynagrodzenie na ich rzecz, ani na rzecz Spółki.

Wycofanie Nieruchomości nie nastąpi tytułem wypłaty zysku.

W związku z wycofaniem Nieruchomości, o których mowa we wniosku z majątku spółki jawnej do majątku Wnioskodawcy i pozostałych wspólników, nie ulegnie obniżeniu wkład Wnioskodawcy i pozostałych wspólników w Spółce.

Nabycie udziału w Nieruchomościach nie będzie wiązało się z wystąpieniem Wnioskodawcy i pozostałych wspólników ze spółki jawnej lub jej likwidacją.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (po uzupełnieniu wniosku):

Czy nabycie przez Wnioskodawcę własności udziału w nieruchomości będzie skutkować powstaniem po Jego stronie przychodu z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiących podstawę do obliczenia dochodu z działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), przychód z działalności gospodarczej, a w ślad za nim obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w opisanym zdarzeniu przyszłym nie powstanie.

Spółka jawna nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym zarówno od osób fizycznych, jak i podatkiem dochodowym od osób prawnych. Z punktu widzenia prawa podatkowego przychód, osiągany przez spółkę jawną, jest przychodem jej wspólników i jako taki jest opodatkowany (art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl art. 14 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

W przypadku wycofania składnika majątku z działalności gospodarczej, przychód z tytułu jego zbycia, stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powstanie również jeżeli sprzedaż nastąpi w okresie sześciu lat po wycofaniu.

Tym samym nieodpłatne przekazanie środka trwałego na potrzeby własne wspólników Spółki nie może być potraktowane jako przychód z odpłatnego zbycia, gdyż w opisanym zdarzeniu przyszłym cena, a zatem konieczność jej uiszczenia nie występuje, a własność Nieruchomości będzie przekazana pod tytułem darmym, w drodze umowy zawartej przez wszystkich wspólników Spółki.

Aby przeniesienie własności Nieruchomości spowodowało powstanie przychodu, od którego oblicza się podatek dochodowy, musi być przeniesieniem odpłatnym.

W opisanym zdarzeniu przyszłym przewidywane zbycie nie będzie generować przychodu – nie będzie stanowić czynności odpłatnej.

Wnioskodawca wskazuje, że udział w nieruchomości poszczególnych wspólników również będzie taki sam, jak udział w zyskach Spółki i wkład kapitałowy do Spółki – nie nastąpi więc także przysporzenie po stronie Wnioskodawcy względem innych wspólników.

Zważywszy więc na neutralność podatkową spółki jawnej na gruncie podatku dochodowego – stan majątku wspólnika nie zmieni się.

Zdaniem Wnioskodawcy zwrócić uwagę trzeba także, że przedmiotowe Nieruchomości zostały zakupione z majątku Spółki, a więc z zysku wypracowanego i już wcześniej opodatkowanego przez wspólników. Uznanie więc opisanego nieodpłatnego przeniesienia własności Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy za przychód z działalności gospodarczej prowadziłoby do ponownego, nieuzasadnionego, opodatkowania zysku ze Spółki.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca zajmuje stanowisko jak na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1577, z późn. zm.), spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową.

Stosownie do postanowień art. 8 § 1 ww. ustawy, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

Majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia (art. 28 Kodeksu spółek handlowych).

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. la, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną (art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1. Zgodnie z jego treścią, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

*   pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza,

*   pkt 8 – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Stosownie do treści art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 powołanej ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z treści powyższych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest jednym z czterech wspólników spółki jawnej. Wnioskodawca wraz z innymi wspólnikami Spółki zamierzają nieodpłatnie przenieść własność nieruchomości ze Spółki na Wnioskodawcę i pozostałych wspólników – w ten sposób, że Wnioskodawca i pozostali wspólnicy staną się właścicielami nieruchomości w takiej samej proporcji w jakiej przypada im udział w zyskach spółki jawnej. Nieruchomości po tej czynności zostaną wykreślone z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki. Zważywszy, że każdy ze wspólników ma 25% udziału kapitałowego w spółce jawnej i każdy uczestniczy w zyskach Spółki w 25% – każdy ze wspólników wraz z Wnioskodawcą otrzyma 25% udziału we własności nieruchomości. Własność Nieruchomości zostanie przeniesiona w drodze zawartej w formie aktu notarialnego uchwały wspólników o wycofaniu środków trwałych ze spółki i nieodpłatnym przeniesieniu ich własności na wspólników zgodnie z powyższą proporcją. Przeniesienie własności nieruchomości nastąpi na cele prywatne wspólników – wspólnicy będą je wynajmować za wynagrodzeniem na rzecz osób trzecich, czerpiąc z nich zyski osobiście – a nie w ramach spółki jawnej. Wycofaniu nieruchomości z majątku spółki jawnej do majątku Wnioskodawcy i pozostałych wspólników nie będzie towarzyszyć dodatkowe wynagrodzenie na ich rzecz, ani na rzecz Spółki. Wycofanie nieruchomości nie nastąpi tytułem wypłaty zysku.

W związku z wycofaniem nieruchomości, z majątku spółki jawnej do majątku Wnioskodawcy i pozostałych wspólników, nie ulegnie obniżeniu wkład Wnioskodawcy i pozostałych wspólników w Spółce. Nabycie udziału w nieruchomościach nie będzie wiązało się z wystąpieniem Wnioskodawcy i pozostałych wspólników ze spółki jawnej lub jej likwidacją.

Odpłatne zbycie oznacza przeniesienie prawa własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. W przypadku nieodpłatnego przekazania nieruchomości z majątku spółki jawnej na cele osobiste jej wspólników, mamy niewątpliwie do czynienia ze zbyciem ww. składnika majątku. W wyniku bowiem tej czynności dojdzie do przeniesienia prawa własności nieruchomości ze spółki jawnej na wspólników. Zbycie to nie będzie miało jednak dla spółki jawnej charakteru odpłatnego, ponieważ w zamian za przeniesienie prawa własności ww. składnika majątku z majątku tej spółki do majątku prywatnego jej wspólników, spółka ta nie uzyska żadnych korzyści majątkowych.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz cytowane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że czynność wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej spółki jawnej i nieodpłatnego przeniesienia ich własności do majątku prywatnego jej wspólników, będzie dla nich neutralna podatkowo.

W konsekwencji, nabycie przez Wnioskodawcę udziału we własności nieruchomości nie będzie skutkować powstaniem po Jego stronie przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem, mając na uwadze powyższe, interpretacja indywidualna dotyczy Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych wspólników spółki jawnej.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.