Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.153.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku VAT dla badań
psychologicznych wykonywanych w ramach medycyny pracy.
Słowa kluczowe: badanie-badanie okresowe
badanie-badanie psychologiczne
broń
opieka-opieka zdrowotna
pojazdy
szpital
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 18

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy przy wykonywaniu w
    ramach medycyny pracy:
    · badań psychologicznych (psychotechnicznych) osób zatrudnionych na stanowisku
      kierowcy,
    · badań lekarskich dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy,
    · badań psychologicznych dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy (operatora)
      wózka widłowego,
    · badań psychologicznych pracownika zatrudnionego przy wykonywaniu prac remontowo-
      konserwacyjnych przy amunicji i jej konfekcjonowaniu,
    realizowanych w ramach badań wstępnych, okresowych, kontrolnych na podstawie
    skierowania od pracodawcy, w związku z art. 229 Kodeksu pracy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej, mającym
    osobowość prawną. Prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie
    z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. 2024 r. 799 t. j. z dnia 28 maja
    2024 r.).
    Wnioskodawca jest podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy,
    wpisanym do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą prowadzonego
    przez Wojewodę (...). Podstawową działalnością Wnioskodawcy jest udzielanie świadczeń
    zdrowotnych między innymi w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej, ambulatoryjnej
    opieki specjalistycznej i medycyny pracy.
    Wnioskodawca będąc osobą prawną, co do zasady, podlega opodatkowaniu jako podatnik
    czynny podatku VAT zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (Dz. U. 2024 r. 361 t. j. z dnia 13 marca 2024 r.). Przy czym, w
    bieżącym roku podatkowym Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o
    którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, z uwagi na to że wartość sprzedaży, z
    wyłączeniem podatku, nie przekroczyła u niego w poprzednim ani bieżącym roku
    podatkowym kwoty 200 000 zł. Wartość sprzedaży opodatkowanej u Wnioskodawcy
    systematycznie rośnie i nie jest wykluczone, że już w bieżącym roku przekroczy ona
    powyższy próg zwolnienia podmiotowego.
    Wnioskodawca w ramach swojej działalności z zakresu świadczeń medycyny pracy
    wykonuje różnego rodzaju badania, w tym także badania lekarskie i psychologiczne
    obejmujące:
    1) badania psychologiczne (psychotechniczne) osób zatrudnionych na stanowisku
      kierowcy,
    2) badania lekarskie dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy,
    3) badania psychologiczne dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy (operatora)
      wózka widłowego,

    4) badania psychologiczne dla osób zatrudnionych przy wykonywaniu prac remontowo-
      konserwacyjnych przy amunicji i jej konfekcjonowaniu.
    Powyższe świadczenia udzielane są w związku z wykonywaniem badań profilaktycznych, tj.
    badań wstępnych, okresowych bądź kontrolnych – badań mających na celu stwierdzenie
    przeciwwskazań do wykonywania określonego rodzaju pracy. Stanowią one jeden z wielu
    elementów składających się na całokształt badań z zakresu medycyny pracy. Są
    wykonywane obok takich badań, jak badania wzroku, słuchu, krwi itp., na podstawie
    których lekarz medycyny pracy wydaje stosowne zaświadczenie.
    Na wielu stanowiskach pracy, takich jak kierowcy, operatorzy wózków widłowych,
    stanowiska mające kontakt z materiałami wybuchowymi i amunicją, wymagana jest pełna
    sprawność psychologiczna i psychoruchowa. Celem ustalenia poziomu tej sprawności
    przeprowadzane są badania profilaktyczne z zakresu medycyny pracy.
    Badania z zakresu medycyny pracy wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wskazane
    powyżej profilaktyczne badania wstępne, okresowe i kontrolne, które przeprowadzane są
    w ramach realizacji obowiązków stron stosunku pracy, o których stanowi art. 229 Kodeksu
    pracy (Dz. U. 2023 r. 1465 t. j. z dnia 31 lipca 2023 r.), a które precyzują przepisy
    Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie
    przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki
    zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów
    przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. 2023 r. 607 t. j. z dnia 30 marca 2023 r.).
    Świadczone usługi medyczne są wykonywane odpłatnie i są wykonywane na koszt
    pracodawcy – art. 229 § 6 Kodeksu pracy. Tryb ich wykonania inicjuje wydane przez
    pracodawcę skierowanie pracownika do lekarza medycyny pracy – uprawnionego do
    przeprowadzania badań profilaktycznych. Lekarz ten przed zaopiniowaniem stanu
    zdrowia pracownika (bądź kandydata na pracownika) kieruje go na odpowiednie badania i
    konsultacje (np. badania psychologiczne, badania sprawności psychofizycznej). Po
    uzyskaniu dodatkowych badań, pracownik wraz z wynikami wraca do uprawnionego
    lekarza medycyny pracy, który wydaje stosowne orzeczenie zgodne z rozpoznaniem
    danego przypadku. Na podstawie tego orzeczenia pracownik może być dopuszczony do
    wykonywania określonej pracy, bądź też nie. Wszystkie wyżej opisane badania objęte
    zakresem wniosku, świadczone są w ramach działalności leczniczej i stanowią usługi w
    zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. 2022 r.
    437 t. j. z dnia 22 lutego 2022 r.), w celu ochrony zdrowia pracujących przed wpływem
    niekorzystnych warunków środowiska pracy i sposobem jej wykonywania oraz
    sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, w tym kontroli zdrowia
    pracujących, tworzy się służbę medycyny pracy. Systematyczna kontrola zdrowia
    pracujących, prowadzona także w celu aktywnego oddziaływania na poprawę warunków
    pracy przez pracodawcę i ograniczania w ten sposób ryzyka zawodowego, obejmuje
    procedury i badania służące ocenie zdrowia pracujących ukierunkowanej na
    identyfikowanie tych elementów stanu zdrowia, które pozostają w związku przyczynowym
    z warunkami pracy. W ramach kontroli zdrowia osoby pracujące otrzymują informacje i
    wskazania lekarskie odnośnie sposobów zapobiegania niekorzystnym zmianom w stanie
    zdrowia.
    Przepisy ustawy o służbie medycyny pracy zaliczają zatem wykonywanie badań lekarskich
    pracowników (zarówno wstępnych, okresowych jak i kontrolnych) do „profilaktycznej
    opieki zdrowotnej” (art. 6 ust. 1 pkt 2) lit. a) tej ustawy). Profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

    Badania objęte zakresem złożonego wniosku są więc częścią profilaktycznej opieki
    zdrowotnej sprawowanej przez służbę medycyny pracy nad pracującymi. Pracodawca
    zleca Wnioskodawcy wykonywanie tych badań celem weryfikacji możliwości świadczenia
    pracy przez swoich pracowników.
    Pytania
    1. Czy wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach medycyny pracy, badania
      psychologiczne (psychotechniczne) osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy
      realizowane w ramach badań wstępnych, okresowych, kontrolnych na podstawie
      skierowania od pracodawcy, w związku z art. 229 Kodeksu pracy korzystają ze
      zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od
      towarów i usług (Dz. U. 2024 r. 361 t. j. z dnia 13 marca 2024 r.)?
    2. Czy wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach medycyny pracy badania lekarskie
      dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy, realizowane w ramach badań
      wstępnych, okresowych, kontrolnych na podstawie skierowania od pracodawcy, w
      związku z art. 229 Kodeksu pracy korzystają ze zwolnienia od podatku VAT w oparciu o
      art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2024 r. 361 t. j. z dnia
      13 marca 2024 r.)?
    3. Czy wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach medycyny pracy badania
      psychologiczne dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy (operatora) wózka
      widłowego, realizowane w ramach badań wstępnych, okresowych, kontrolnych na
      podstawie skierowania od pracodawcy, w związku z art. 229 Kodeksu pracy korzystają
      ze zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od
      towarów i usług (Dz. U. 2024 r. 361 t. j. z dnia 13 marca 2024 r.)?
    4. Czy wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach medycyny pracy badanie
      psychologiczne pracownika zatrudnionego przy wykonywaniu prac remontowo-
      konserwacyjnych przy amunicji i jej konfekcjonowaniu, realizowane w ramach badań
      wstępnych, okresowych, kontrolnych na podstawie skierowania od pracodawcy, w
      związku z art. 229 Kodeksu pracy korzystają ze zwolnienia od podatku VAT w oparciu o
      art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2024 r. 361 t. j. z dnia
      13 marca 2024 r.)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej (...) jako podmiot,
    którego podstawową działalnością jest udzielanie świadczeń zdrowotnych mieszczących
    się w ramach pojęcia ochrona zdrowia, korzysta – co do zasady – ze zwolnienia
    przedmiotowego w podatku VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie
    usług – w myśl art. 8 ust. 1 powyższej ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Jednakże ustawodawca przewidział
    zwolnienie od podatku od towarów i usług niektórych czynności, których zakres i zasady
    zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ww. ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie
    opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane,
    wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. Rozpatrując więc
    kwestię ewentualnego zwolnienia usług świadczonych przez Wnioskodawcę należy
    zauważyć, że Wnioskodawca jako podmiot leczniczy spełnia przesłankę podmiotową
    niezbędną do zwolnienia świadczonych usług w świetle art. 43 ust. 1 pkt 18.

    Badania objęte zakresem złożonego wniosku są ponadto częścią profilaktycznej opieki
    zdrowotnej nad pracującymi, sprawowanej przez służbę medycyny pracy w ramach
    wstępnych, okresowych i kontrolnych badań pracowników.
    Badania te umożliwiają bowiem zarówno zapobieganie, jak i wykrywanie chorób oraz
    kontrolowanie stanu zdrowia pracowników. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy,
    wszystkie świadczenia objęte zakresem wniosku korzystają ze zwolnienia, o którym mowa
    w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, a zatem na wszystkie pytania zawarte we wniosku
    należy udzielić odpowiedzi twierdzącej.
    Odnosząc się natomiast szczegółowo do konkretnych badań objętych zakresem wniosku,
    Wnioskodawca wskazuje jak niżej:
    Badania psychologiczne (psychotechniczne) i badania lekarskie osób zatrudnionych na
    stanowisku kierowcy: W przypadku prac wymagających pełnej sprawności
    psychoruchowej, pomocniczym badaniem przy badaniach wstępnych i okresowych jest
    test sprawności psychoruchowej. Prace wymagające szczególnej sprawności
    psychofizycznej to m.in. prace wykonywane przez operatorów żurawi, suwnic, platform
    hydraulicznych, ciężkiego sprzętu budowlanego oraz prace kierowców: autobusów,
    pojazdów przewożących materiały niebezpieczne oraz pojazdów o dopuszczalnej masie
    całkowitej powyżej 16 ton i długości powyżej 12 m, trolejbusów i motorniczych tramwajów,
    (zob. rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie
    rodzajów prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej (Dz. U. 1996 r.
    62.287 z dnia 1 czerwca 1996 r.). W przypadku kierowców wykonujących przewóz
    drogowy, obowiązek przeprowadzania badań lekarskich, także psychologicznych, w celu
    stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na
    tym stanowisku, w tym psychologicznych, wynika również z art. 39j i 39k ustawy z dnia 6
    września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. 2024 r. 1539 t. j. z dnia 17 października
    2024 r.). Stosownie zaś do art. 39l ust. 3 tej ustawy, spełnienie przez przedsiębiorcę lub
    przez inny podmiot wykonujący przewóz drogowy obowiązku skierowania kierowcy na
    badania lekarskie i psychologiczne, uznaje się za równoznaczne ze spełnieniem
    obowiązków pracodawcy w zakresie wykonywania wstępnych i okresowych badań
    lekarskich, o których mowa w art. 229 § 1 i 2 Kodeksu pracy. Badaniom psychologicznym
    kierowców przyznano więc identyczne znaczenie, jak takim samym badaniom
    przeprowadzanym przez służbę medycyny pracy w ramach wstępnych i okresowych
    badań lekarskich pracowników. Badania psychologiczne są zatem częścią profilaktycznej
    opieki zdrowotnej nad pracującymi, sprawowanej przez służbę medycyny pracy w ramach
    wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich pracowników. Wprawdzie sam ich
    wynik stanowi warunek wykonywania określonego zawodu lub określonych czynności, ale
    badania te umożliwiają zapobieganie lub wykrywanie chorób oraz kontrolowanie stanu
    zdrowia pracowników. Badania z zakresu medycyny pracy sam prawodawca ukształtował
    jako sprawowanie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, w tym kontroli ich
    zdrowia. Skoro zaś badania psychologiczne stanowią element badań z zakresu medycyny
    pracy, tym samym również i one realizują cechy profilaktyki zdrowotnej.
    Badania psychologiczne dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy (operatora)
    wózka widłowego: Uwagi przytoczone powyżej dotyczące kierowców, odnoszą się także do
    kierowców zwanych zwyczajowo operatorami wózków widłowych. Osoby te podlegają
    takim samym rygorom wynikającym z rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z
    28 maja 1996 r. w sprawie rodzajów prac wymagających szczególnej sprawności
    psychofizycznej (Dz. U. 1996 r. 62.287 z dnia 1 czerwca 1996 r.) i ustawy z dnia 6 września
    2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. 2024 r. 1539 t. j. z dnia 17 października 2024 r.).
    Badania psychologiczne kierowców wózków widłowych także są więc częścią
    profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, sprawowanej przez służbę medycyny
    pracy w ramach wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich pracowników.
    Wprawdzie sam ich wynik stanowi warunek wykonywania określonego zawodu lub
    określonych czynności, ale badania te umożliwiają zapobieganie lub wykrywanie chorób

    oraz kontrolowanie stanu zdrowia pracowników. Badania z zakresu medycyny pracy sam
    prawodawca ukształtował jako sprawowanie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad
    pracującymi, w tym kontroli ich zdrowia. Skoro zaś badania psychologiczne stanowią
    element badań z zakresu medycyny pracy, tym samym również i one realizują cechy
    profilaktyki zdrowotnej.
    Badanie psychologiczne pracownika zatrudnionego przy wykonywaniu prac remontowo-
    konserwacyjnych przy amunicji i jej konfekcjonowaniu: W przypadku prac wymagających
    pełnej sprawności psychoruchowej, pomocniczym badaniem przy badaniach wstępnych i
    okresowych jest test sprawności psychoruchowej. Prace wymagające szczególnej
    sprawności psychofizycznej to m.in. prace remontowo-konserwacyjne przy amunicji i jej
    konfekcjonowaniu (zob. rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996
    r. w sprawie rodzajów prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej (Dz. U.
    1996 r. 62.287 z dnia 1 czerwca 1996 r.). Badania psychologiczne są zatem częścią
    profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, sprawowanej przez służbę medycyny
    pracy w ramach wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich pracowników.
    Wprawdzie sam ich wynik stanowi warunek wykonywania określonego zawodu lub
    określonych czynności, ale badania te umożliwiają zapobieganie lub wykrywanie chorób
    oraz kontrolowanie stanu zdrowia pracowników. Badania z zakresu medycyny pracy sam
    prawodawca ukształtował jako sprawowanie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad
    pracującymi, w tym kontroli ich zdrowia. Skoro zaś badania psychologiczne stanowią
    element badań z zakresu medycyny pracy, tym samym również i one realizują cechy
    profilaktyki zdrowotnej.
    Państwa zdaniem, celem badań realizowanych w ramach badań wstępnych, okresowych i
    kontrolnych na podstawie skierowania od pracodawcy, w związku z art. 229 k. p., jest
    profilaktyka zdrowotna, mająca zapobiec niekorzystnemu wpływowi środowiska pracy na
    stan zdrowia pacjenta.
    W ustawie k. p. art. 229 ustawodawca określił zasady sprawowania opieki profilaktycznej,
    w myśl tego przepisu na pracodawcę nałożono obowiązki w zakresie zdrowotnej
    działalności profilaktycznej. Z działalnością tą łączy się konieczność przeprowadzania
    wstępnych, okresowych i kontrolnych badań pracowników/osób przyjmowanych do pracy.
    Pracodawca nie może przy tym dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia
    lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku.
    Nawet jeśli przyjmiemy, iż jedną z funkcji badań medycyny pracy jest dostarczenie
    informacji o możliwości wykonywania danej pracy przez badaną osobę, nie zmienia to
    faktu, iż badania te realizują również cel profilaktyki zdrowia.
    Warto zaznaczyć, że istotą profilaktyki jest dokonywanie przeglądu stanu zdrowia
    pracownika, zanim stanie się on pacjentem. Dlatego również przy okazji tego rodzaju
    badań cel profilaktyczny spełniony jest niejako w definicji tych badań. W wielu
    przypadkach obowiązkowe badania, na które pracownicy kierowani są przez pracodawcę,
    są jedyną okazją do zbadania stanu zdrowia. W praktyce zdarza się, że dla niektórych
    pracowników jest to jedyna możliwość wykrycia choroby w jej wczesnym stadium, a to już
    z pewnością spełnia definicję profilaktyki zdrowia.
    Powyższe okoliczności świadczą zatem o możliwości zwolnienia od podatku od towarów i
    usług czynności objętych złożonym wnioskiem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...).
    W treści ustawy ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami
    obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach
      działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego
    czy działalności leczniczej. Wobec powyższego, przy definiowaniu powyższych pojęć należy
    posiłkować się przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 450).
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      5) Podmiot wykonujący działalność leczniczą – podmiot leczniczy, o którym mowa w
        art. 4, oraz lekarza, pielęgniarkę lub fizjoterapeutę wykonujących zawód w ramach
        działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5.
    Natomiast według art. 3 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:
      Działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Świadczenia te
      mogą być udzielane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów
      łączności.
    Na mocy art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
      Działalność lecznicza może również polegać na:
      1) promocji zdrowia lub
      2) realizacji zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem
      świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia, w tym wdrażaniem nowych technologii
      medycznych oraz metod leczenia.
    Analiza ww. przepisów prawa wskazuje, że zwolnienie od podatku VAT usług w zakresie
    opieki medycznej ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Z tego względu, oprócz
    przedmiotu transakcji istotny jest również status podmiotu świadczącego daną usługę. Ze
    zwolnienia korzystają usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia, świadczone w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze
    bądź przez określonych przedstawicieli zawodów medycznych. Obejmuje zatem tylko
    świadczenia medyczne wykonywane w określonym celu (przedmiot) przez określone
    osoby (podmioty).
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie
    znajduje zastosowania.

    Zatem zastosowanie zwolnienia od podatku w trybie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy wymaga
    każdorazowo ustalenia, czy dana czynność:
    a) stanowi usługę w zakresie opieki medycznej,
    b) służy profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia,
    c) jest wykonywana przez podmiot leczniczy w ramach prowadzonej działalności
      leczniczej.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że są Państwo samodzielnym publicznym zakładem
    opieki zdrowotnej, mającym osobowość prawną. Prowadzą Państwo gospodarkę
    finansową na zasadach określonych w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
    leczniczej. Są Państwo podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy,
    wpisanym do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą prowadzonego
    przez Wojewodę (...). Podstawową działalnością Państwa jest udzielanie świadczeń
    zdrowotnych między innymi w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej, ambulatoryjnej
    opieki specjalistycznej i medycyny pracy. Będąc osobą prawną, co do zasady, podlegają
    Państwo opodatkowaniu jako czynny podatnik podatku VAT, zgodnie z zasadami
    określonymi w ustawie. Badania z zakresu medycyny pracy wykonywane przez Państwa
    obejmują badania wstępne, okresowe i kontrolne, które przeprowadzane są w ramach
    realizacji obowiązków stron stosunku pracy, o których stanowi art. 229 Kodeksu pracy, a
    które precyzują przepisy Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30
    maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu
    profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich
    wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy.
    W związku z tym, w Państwa przypadku jest spełniona przesłanka podmiotowa
    warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18
    ustawy.
    Pozostaje zatem do przeanalizowania, czy wykonywane przez Państwa czynności, objęte
    zakresem wniosku, stanowią usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce,
    zachowaniu ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia (a zatem czy spełniona jest
    przesłanka o charakterze przedmiotowym, odnosząca się do rodzaju świadczonych usług).
    Nie można bowiem przyjąć, że każda usługa świadczona przez podmiot leczniczy stanowi
    opiekę medyczną w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
    Przy definiowaniu zwolnienia usług w zakresie opieki medycznej, należy oprzeć się na
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które wskazuje, że ze
    zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter
    diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie
    będzie objęte zwolnieniem od podatku VAT. Ponadto, jak wskazuje TSUE, pojęcia
    dotyczące zwolnień należy interpretować w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te
    stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda
    usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jednoznacznie wynika, że
    pojęcie „opieka medyczna” odnosi się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w
    miarę możliwości leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Cel usługi medycznej określa, czy
    powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie
    jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie
    nie będzie miało zastosowania. Innymi słowy, aby świadczenie mogło podlegać zwolnieniu
    powinno mieć cel terapeutyczny. Tym samym, liczy się nie charakter usługi, ale jej cel.
    Zdefiniowanie w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy zakresu zwolnienia przez
    zawężenie go wyłącznie do usług opieki medycznej służących profilaktyce, zachowaniu,

    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, odpowiada co do zasady używanym przez
    Trybunał określeniom „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz, w
    zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”.
    Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, pojęcia
    świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje
    świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie
    pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń
    zdrowotnych (wyrok w sprawie Peter d’Ambrumenil, Dispute Resolution Services Ltd v
    Commissioners of Customs and Excise C-307/01).
    Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie
    chorób lub zaburzeń zdrowia (tj. świadczeniu nie przyświeca cel terapeutyczny),
    świadczenie takie nie podlega zwolnieniu z VAT. Takie stanowisko było prezentowane
    przez Trybunał Sprawiedliwości UE w licznych orzeczeniach (wyrok z dnia 20 listopada
    2003 r. w sprawie Peter d’Ambrumenil C-307/01; wyrok z dnia 20 listopada 2003 r. w
    sprawie Margarete Unterpertinger, C-212/01; wyrok z dnia 10 września 2002 r. w sprawie
    Kügler, C-141/00).
    W orzeczeniu w sprawie Peter d’Ambrumenil Trybunał wskazał przykładowe usługi
    medyczne, które ze względu na spełnienie wskazanego warunku (celu terapeutycznego) –
    podlegają zwolnieniu z VAT oraz takie, w stosunku do których zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    Zgodnie z pkt 61 ww. wyroku, gdy usługa medyczna polega na sporządzeniu
    specjalistycznego raportu medycznego, oczywistym jest to, że dla wykonania tej usługi
    konieczne są specjalistyczne kwalifikacje i wiedza medyczna osoby oraz to, że może łączyć
    się z czynnościami typowymi dla zawodu medycznego, takimi jak badanie pacjenta czy
    analiza medycznej historii, wówczas głównym celem tej usługi nie jest ochrona, w tym
    zachowanie, jak i odratowanie zdrowia osoby, do której raport się odnosi. Taka usługa,
    której celem jest dostarczenie odpowiedzi na pytania postawione w zleceniu sporządzenia
    raportu, jest wykonywana w celu umożliwienia osobie trzeciej podjęcia decyzji
    pociągającej za sobą prawne konsekwencje dla osoby zainteresowanej lub innych osób.
    Prawdą jest to, że taki specjalistyczny medyczny raport może być sporządzony na żądanie
    osoby zainteresowanej i może pośrednio przyczynić się do ochrony zdrowia tej osoby
    przez wykrycie nowego problemu zdrowotnego lub przez skorygowanie wcześniejszej
    diagnozy, jednakże główny cel każdej usługi tego typu polega na spełnieniu prawnego lub
    umownego warunku wymaganego przez inne podmioty w ramach procesu podejmowania
    określonych decyzji. Taka usługa medyczna nie może korzystać ze zwolnienia z art. 13A(1)
    (c).
    Ponadto, w myśl pkt 64 wyroku w sprawie C-307/01, gdy zaświadczenie o stanie zdrowia
    jest wymagane przez osobę trzecią jako warunek poprzedzający wykonywanie przez
    osobę zainteresowaną określonej działalności zawodowej lub wykonywanie określonej
    czynności zależnej od pełnej fizycznej zdolności tej osoby, głównym celem tej usługi
    świadczonej przez lekarza jest dostarczenie osobie trzeciej elementu koniecznego dla
    podjęcia określonej decyzji. Taka usługa medyczna nie ma zasadniczo na celu ochrony
    zdrowia osób, które zamierzają wykonywać określone rodzaje działalności, nie może więc
    być objęta zwolnieniem z art. 13A(1)(c).
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger
    vs Pensionsversicherungsanstalt der Arbiter C-212/01 stwierdził, że „(...) to cel usługi
    medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też,
    jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem
    nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie do zdrowia, lecz
    udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne,
    zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.

    Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi,
    które mają cel terapeutyczny, bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają
    charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb
    przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki
    ubezpieczenia na życie).
    W świetle powyższego, ze zwolnienia będą korzystały jedynie badania związane z
    profilaktyką i ochroną zdrowotną. Natomiast badania mające cel wyłącznie ekspercki czy
    dowodowy – nie będą mogły korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT.
    W związku z tym, każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej
    usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Zaznaczyć należy, że nie w każdym przypadku
    działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie,
    przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą
    związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z
    omawianego zwolnienia.
    Dla określenia czy wykonywanie usług opieki medycznej z zakresu medycyny pracy
    wykonywanych na podstawie skierowań realizowanych przez Państwa na rzecz
    Zamawiającego, będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    18 ustawy, konieczne jest stwierdzenie, czy głównym celem wykonywanych badań jest
    ochrona zdrowia osoby poddawanej badaniu, czy też badania te służą jedynie
    dostarczeniu informacji, będącej wstępnym warunkiem wykonywania przez daną osobę
    konkretnej działalności zawodowej lub realizacji pewnych działań wymagających dobrego
    stanu zdrowia.
    Instytucją właściwą do realizowania zadań z zakresu sprawowania profilaktycznej opieki
    zdrowotnej nad pracującymi, w szczególności przez wykonywanie badań wstępnych,
    okresowych i kontrolnych przewidzianych w Kodeksie pracy jest służba medycyny pracy.
    W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz.
    437) zawarte są regulacje dotyczące badań lekarskich pracowników.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy o służbie medycyny pracy:
      W celu ochrony zdrowia pracujących przed wpływem niekorzystnych warunków
      środowiska pracy i sposobem jej wykonywania oraz sprawowania profilaktycznej
      opieki zdrowotnej nad pracującymi, w tym kontroli zdrowia pracujących, tworzy się
      służbę medycyny pracy.
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy o służbie medycyny pracy:
      Systematyczna kontrola zdrowia pracujących, prowadzona także w celu aktywnego
      oddziaływania na poprawę warunków pracy przez pracodawcę i ograniczania w ten
      sposób ryzyka zawodowego, obejmuje procedury i badania służące ocenie zdrowia
      pracujących ukierunkowanej na identyfikowanie tych elementów stanu zdrowia,
      które pozostają w związku przyczynowym z warunkami pracy.
    W myśl art. 1 ust. 3 ww. ustawy o służbie medycyny pracy:
      W ramach kontroli zdrowia osoby pracujące otrzymują informacje i wskazania
      lekarskie odnośnie sposobów zapobiegania niekorzystnym zmianom w stanie
      zdrowia.
    Jak wynika z art. 4 pkt 1 ustawy o służbie medycyny pracy:
      Przez profilaktyczną opiekę zdrowotną – należy rozumieć ogół działań
      zapobiegających powstawaniu i szerzeniu się niekorzystnych skutków zdrowotnych,
      które w sposób bezpośredni lub pośredni mają związek z warunkami albo
      charakterem pracy.
    Stosownie do art. 4 pkt 2 ustawy o służbie medycyny:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracującym – należy przez to rozumieć osoby
      wymienione w art. 5 ust. 1 i 3.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1-3 ww. ustawy o służbie medycyny pracy:
      Służba medycyny pracy realizuje zadania określone w ustawie w odniesieniu do:
      pracowników, osób pozostających w stosunku służbowym, osób wykonujących pracę
      na podstawie umowy o pracę nakładczą.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a ww. ustawy:
      Służba medycyny pracy jest właściwa do realizowania zadań z zakresu sprawowania
      profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, w szczególności przez
      wykonywanie badań wstępnych, okresowych i kontrolnych przewidzianych w
      Kodeksie pracy.
    W myśl art. 6 ust. 6 ww. ustawy o służbie medycyny pracy:
      Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb
      sprawowania przez służbę medycyny pracy profilaktycznej opieki zdrowotnej w
      stosunku do osób wymienionych w art. 5 ust. 3, objętych opieką na ich wniosek,
      uwzględniając zakres zadań służby medycyny pracy.
    Przepisy ustawy o służbie medycyny pracy, tak jak przepisy ustawy Kodeks pracy –
    zaliczają wykonywanie badań lekarskich pracowników (zarówno wstępnych, okresowych
    oraz kontrolnych) do „profilaktycznej opieki zdrowotnej”.
    W myśl art. 207 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 277 ze zm.):
      Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie
      bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu
      osiągnięć nauki i techniki. (...)
    W myśl art. 304 § 1 ustawy Kodeks pracy:
      Pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy, o
      których mowa w art. 207 § 2, osobom fizycznym wykonującym pracę na innej
      podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez
      pracodawcę, a także osobom prowadzącym w zakładzie pracy lub w miejscu
      wyznaczonym przez pracodawcę na własny rachunek działalność gospodarczą.
    Stosownie do art. 229 § 1 ustawy Kodeks pracy:
                                    1Wstępnym badaniom lekarskim, z zastrzeżeniem § 1, podlegają:
      1) osoby przyjmowane do pracy;
      2) pracownicy młodociani przenoszeni na inne stanowiska pracy i inni pracownicy
      przenoszeni na stanowiska pracy, na których występują czynniki szkodliwe dla
      zdrowia lub warunki uciążliwe.
    Zgodnie z art. 229 § 2 ww. ustawy Kodeks pracy:
      Pracownik podlega okresowym badaniom lekarskim. W przypadku niezdolności do
      pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą, pracownik podlega
      ponadto kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do
      wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku.
    Jak wynika z art. 229 § 4 Kodeksu pracy:
      Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia
      lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym
      stanowisku w warunkach pracy opisanych w skierowaniu na badania lekarskie.
    W myśl art. 229 § 4a ustawy Kodeks pracy:

      Wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie przeprowadza się na podstawie
      skierowania wydanego przez pracodawcę.
    Na mocy art. 229 § 5 ustawy Kodeks pracy:
      Pracodawca zatrudniający pracowników w warunkach narażenia na działanie
      substancji i czynników rakotwórczych lub pyłów zwłókniających jest obowiązany
      zapewnić tym pracownikom okresowe badania lekarskie także:
      1) po zaprzestaniu pracy w kontakcie z tymi substancjami, czynnikami lub pyłami;
      2) po rozwiązaniu stosunku pracy, jeżeli zainteresowana osoba zgłosi wniosek o
      objęcie takimi badaniami.
    Stosownie do art. 236 ustawy Kodeks pracy:
      Pracodawca jest obowiązany systematycznie analizować przyczyny wypadków przy
      pracy, chorób zawodowych i innych chorób związanych z warunkami środowiska
      pracy i na podstawie wyników tych analiz stosować właściwe środki zapobiegawcze.
    Zgodnie z art. 229 § 8 ww. ustawy Kodeks pracy:
      Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do
      spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia:
      1) tryb i zakres badań lekarskich, o których mowa w § 1, 2 i 5, oraz częstotliwość
      badań okresowych, a także sposób dokumentowania i kontroli badań lekarskich,
      2) tryb wydawania i przechowywania orzeczeń lekarskich do celów przewidzianych w
      niniejszej ustawie i w przepisach wydanych na jej podstawie,
      3) zakres informacji objętych skierowaniem na badania lekarskie i orzeczeniem
      lekarskim, a także wzory tych dokumentów,
      4) zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której mowa w § 6 zdanie drugie,
      5) dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, jakie powinni spełniać lekarze
      przeprowadzający badania, o których mowa w § 1, 2 i 5, oraz sprawujący
      profilaktyczną opiekę zdrowotną, o której mowa w § 6 zdanie drugie
      – uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu i kompleksowości
      badań lekarskich, o których mowa w § 1, 2 i 5, profilaktycznej opieki zdrowotnej, o
      której mowa w § 6 zdanie drugie, a także informacji umożliwiających porównanie
      warunków pracy u pracodawcy oraz ochrony danych osobowych osób poddanych
      badaniom.
    Dyspozycja ww. treści przepisu została zrealizowana na podstawie rozporządzenia
    Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania
    badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej oraz orzeczeń
    lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz.
    607), które daje uprawnienie do świadczenia usługi z zakresu medycyny pracy polegające
    na przeprowadzaniu badań profilaktycznych pracowników, służące profilaktycznej opiece
    zdrowotnej, przeprowadzaniu badań i wydawaniu orzeczeń do celów przewidzianych w
    Kodeksie pracy.
    Zgodnie z § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia:
      Lekarz przeprowadzający badanie profilaktyczne może poszerzyć jego zakres o
      dodatkowe specjalistyczne badania konsultacyjne, w zależności od wskazań, w
      szczególności: otolaryngologiczne, neurologiczne, okulistyczne, dermatologiczne,
      alergologiczne lub psychologiczne, oraz badania dodatkowe, a także wyznaczyć
      krótszy termin następnego badania, niż to określono we wskazówkach
      metodycznych, jeżeli stwierdzi, że jest to niezbędne dla prawidłowej oceny stanu
      zdrowia osoby przyjmowanej do pracy lub pracownika.

    Natomiast § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi:
      Specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, o których mowa w
      ust. 2, stanowią część badania profilaktycznego.
    Na mocy § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia:
      Badania profilaktyczne kończą się orzeczeniem lekarskim stwierdzającym:
      1) brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku albo
      2) istnienie przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku
      – w warunkach pracy opisanych w skierowaniu na badania lekarskie, o którym mowa
      w § 4.
    Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Badanie profilaktyczne przeprowadza się na podstawie skierowania wydanego przez
      pracodawcę.
    Stosownie do § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Badania profilaktyczne oraz profilaktyczną opiekę zdrowotną niezbędną z uwagi na
      warunki pracy wykonują, z zastrzeżeniem ust. 2-5, lekarze, którzy:
      1) posiadają specjalizację w dziedzinie: medycyny pracy, medycyny przemysłowej,
      medycyny morskiej i tropikalnej, medycyny kolejowej, medycyny transportu,
      medycyny lotniczej lub higieny pracy;
      2) byli zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 6 lat
      przed dniem wejścia w życie rozporządzenia jako:
      a) rejonowi lekarze przemysłowi,
      b) lekarze poradni medycyny pracy lub poradni dla młodocianych, działających w
      przemysłowych publicznych zakładach opieki zdrowotnej ,
      c) rejonowi lub zakładowi lekarze kolejowej służby zdrowia,
      d) lekarze rejonowi w zakładach opieki zdrowotnej dla szkół wyższych lub jednostek
      badawczo-rozwojowych, jeżeli sprawowali profilaktyczną opiekę zdrowotną nad
      pracownikami wykonującymi pracę na stanowiskach pracy, na których stwierdzono
      występowanie czynników szkodliwych dla zdrowia lub warunków uciążliwych,
      wymienionych we wskazówkach metodycznych, o których mowa w § 2 ust. 1,
      e) lekarze zakładowi w publicznych zakładach opieki zdrowotnej – wyłącznie w
      odniesieniu do pracowników tych zakładów,
      f) lekarze w poradniach rehabilitacyjnych dla inwalidów – wyłącznie w stosunku do
      pracowników zatrudnionych w spółdzielczości inwalidzkiej;
      3) pełnili służbę lub byli zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy przez co
      najmniej 3 lata jako lekarze w:
      a) podmiotach leczniczych utworzonych przez ministra właściwego do spraw
      wewnętrznych i sprawowali opiekę nad osobami zatrudnionymi lub pozostającymi w
      stosunku służbowym w podległych temu ministrowi lub nadzorowanych przez niego
      zakładach pracy i innych jednostkach organizacyjnych,
      b) jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej wyłącznie
      w stosunku do żołnierzy i pracowników objętych ich opieką w tych jednostkach.
    Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź
    innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, przez ich wczesne
    wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już
    istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań
    społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

    Nawet jeżeli „opiece medycznej” powinien przyświecać cel terapeutyczny, to jednak
    niekoniecznie dowodzi to tego, że należy nadać terapeutycznemu celowi świadczenia
    szczególnie wąskie znaczenie. W rzeczywistości, nawet jeżeli w pewnych przypadkach
    okaże się, że osoby poddane badaniom lub innym zabiegom lekarskim o charakterze
    zapobiegawczym nie cierpią z powodu jakiejkolwiek choroby lub zaburzeń zdrowia, to
    badania te mogą przyczynić się do utrzymywania dobrego stanu zdrowia ludzi, ponieważ –
    podobnie jak w przypadku wszelkich świadczeń medycznych wykonywanych
    zapobiegawczo – ich celem jest poddanie pacjentów obserwacji i badaniom zanim
    zaistnieje konieczność poddania ich diagnozie, leczeniu, czy też wyleczeniu z ewentualnej
    choroby.
    W ramach profilaktycznej opieki medycznej nie jest diagnozowana żadna choroba i nie
    jest wykonywana żadna czynność terapeutyczna sensu stricte. Centralnym jej elementem
    jest obserwacja i badanie pacjenta (pracownika) właśnie w celu uniknięcia konieczności
    przyszłego diagnozowania i leczenia ewentualnych chorych. Zgodnie z ustawą o służbie
    medycyny pracy, ilekroć jest mowa o profilaktycznej opiece zdrowotnej, której częścią są
    badania profilaktyczne, należy przez to rozumieć ogół działań zapobiegających
    powstawaniu i szerzeniu się niekorzystnych skutków zdrowotnych, które w sposób
    bezpośredni lub pośredni mają związek z warunkami albo charakterem pracy.
    Wykonanie badań medycznych stanowi integralną część opieki medycznej nad pacjentem,
    bez której nie może oczywiście być mowy o ochronie, w tym o utrzymaniu bądź
    przywróceniu dobrego stanu zdrowia osób. Innymi słowy opieka medyczna w rozumieniu
    zespołu czynności funkcjonalnie skierowanych na utrzymanie bądź przywrócenie dobrego
    stanu zdrowia stanowi ciąg czynności – których celem jest utrzymanie bądź przywrócenie
    dobrego stanu zdrowia obejmujący na wstępie czynności polegające na obserwacji i
    badaniu, a następnie ewentualnie na diagnozie i leczeniu.
    Badania psychologiczne są częścią profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi,
    sprawowanej przez służbę medycyny pracy w ramach wstępnych, okresowych i
    kontrolnych badań pracowników. Badania te umożliwiają zarówno zapobieganie, jak i
    wykrywanie chorób oraz kontrolowanie stanu zdrowia pracowników. Badania
    psychologiczne są realizowane jako odpowiedź na skierowanie lekarza medycyny pracy
    działającego zgodnie z rozporządzeniem w sprawie rodzajów prac wymagających
    szczególnej sprawności psychoruchowej. Lista powyższych stanowisk zawarta jest w
    wykazie rodzajów prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej
    stanowiącym załącznik do ww. rozporządzenia. Badania psychologiczne są efektem
    współpracy podmiotów w procesie profilaktyki i ochrony zdrowia zapisanej w ustawie o
    służbie medycyny pracy i jednocześnie jako integralna część profilaktyki zawodowej
    wynikają z art. 229 § 8 pkt 1 Kodeksu pracy. Skierowanie na badania psychologiczne
    zawiera nazwę stanowiska oraz informacje o czynnikach szkodliwych, występujących w
    środowisku pracy takich jak: czynniki mechaniczne, praca zmianowa, monotonia,
    konieczność wykonywania czynności jednoczesnych, praca na wysokości, hałas, wysoka
    temperatura i wiele innych, ważnych z punktu widzenia diagnostyki psychologicznej,
    mogących skutkować pogorszeniem się funkcji psychicznych pracownika. Wykaz
    czynników szkodliwych lub uciążliwych stanowi załącznik do rozporządzenia w sprawie
    przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki
    zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów
    przewidzianych w Kodeksie pracy. Badanie kończy się wydaniem orzeczenia
    psychologicznego określającego poziom sprawności psychofizycznej osoby badanej,
    istnienie bądź brak psychologicznych przeciwwskazań do pracy na danym stanowisku oraz
    oceną wpływu środowiskowych warunków pracy na niekorzystne skutki zdrowotne oraz
    ryzyko zawodowe związane z wykonywaną pracą. Stosowne orzeczenie wydawane jest
    lekarzowi medycyny pracy oraz pracownikowi i pracodawcy, zawiera informacje o stanie
    psychofizycznym pracownika, zaleceniach mających wpływ na ograniczenie negatywnych
    skutków warunków pracy na stan psychofizyczny pracownika oraz proponowany termin
    kolejnych badań.

    Jak wyjaśniono wyżej, przepisy ustawy o służbie medycyny pracy zaliczają wykonywanie
    wstępnych, kontrolnych oraz okresowych badań psychologicznych pracowników do
    „profilaktycznej opieki zdrowotnej”. Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na
    celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed
    jej rozwinięciem, przez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu
    zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie
    powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do
    podwyższania ryzyka choroby.
    Jak wynika z opisu sprawy, w ramach swojej działalności z zakresu świadczeń medycyny
    pracy wykonują państwo różnego rodzaju badania, w tym także badania lekarskie i
    psychologiczne obejmujące:
    1) badania psychologiczne (psychotechniczne) osób zatrudnionych na stanowisku
      kierowcy,
    2) badania lekarskie dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy,
    3) badania psychologiczne dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy (operatora)
      wózka widłowego,
    4) badania psychologiczne dla osób zatrudnionych przy wykonywaniu prac remontowo -
      konserwacyjnych przy amunicji i jej konfekcjonowaniu.
    Powyższe świadczenia udzielane są przez Państwa w związku z wykonywaniem badań
    profilaktycznych, tj. badań wstępnych, okresowych bądź kontrolnych – badań mających na
    celu stwierdzenie przeciwwskazań do wykonywania określonego rodzaju pracy. Stanowią
    one jeden z wielu elementów składających się na całokształt badań z zakresu medycyny
    pracy. Są wykonywane obok takich badań, jak badania wzroku, słuchu, krwi itp., na
    podstawie których lekarz medycyny pracy wydaje stosowne zaświadczenie. Na wielu
    stanowiskach pracy, takich jak kierowcy, operatorzy wózków widłowych, stanowiska
    mające kontakt z materiałami wybuchowymi i amunicją, wymagana jest pełna sprawność
    psychologiczna i psychoruchowa. Celem ustalenia poziomu tej sprawności
    przeprowadzane są badania profilaktyczne z zakresu medycyny pracy. Badania z zakresu
    medycyny pracy wykonywane przez Państwa obejmują wskazane powyżej profilaktyczne
    badania wstępne, okresowe i kontrolne, które przeprowadzane są w ramach realizacji
    obowiązków stron stosunku pracy, o których stanowi art. 229 Kodeksu pracy, a które
    precyzują przepisy Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej w sprawie
    przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki
    zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów
    przewidzianych w Kodeksie pracy. Świadczone usługi medyczne są wykonywane przez
    Państwa odpłatnie i są wykonywane na koszt pracodawcy – art. 229 § 6 Kodeksu pracy.
    Tryb ich wykonania inicjuje wydane przez pracodawcę skierowanie pracownika do lekarza
    medycyny pracy – uprawnionego do przeprowadzania badań profilaktycznych. Lekarz ten
    przed zaopiniowaniem stanu zdrowia pracownika (bądź kandydata na pracownika) kieruje
    go na odpowiednie badania i konsultacje (np. badania psychologiczne, badania
    sprawności psychofizycznej). Po uzyskaniu dodatkowych badań, pracownik wraz z
    wynikami wraca do uprawnionego lekarza medycyny pracy, który wydaje stosowne
    orzeczenie, zgodne z rozpoznaniem danego przypadku. Na podstawie tego orzeczenia
    pracownik może być dopuszczony do wykonywania określonej pracy, bądź też nie.
    W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z art. 39j ustawy z dnia 6 września 2001 r. o
    transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1539 ze zm.):
      1. Kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom lekarskim
        przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań
        zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.
      2. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust.
        3-6, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca

        1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878 i 1222),
        zwanej dalej „Kodeksem pracy”.
      3. Zakres badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, obejmuje ponadto ustalenie
        istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami,
        zgodnie z rozdziałem 12 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
      4. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:
        1) do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat – co 5 lat;
        2) po ukończeniu przez kierowcę 60 roku życia – co 30 miesięcy.
      5. (uchylony)
      6. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, wykonują lekarze uprawnieni do
        wykonywania badań profilaktycznych, o których mowa w przepisach Kodeksu
        pracy, posiadający dodatkowo uprawnienia do przeprowadzania badań lekarskich
        kandydatów na kierowców i kierowców określone w odrębnych przepisach (...).
    Zgodnie z art. 39l ustawy o transporcie drogowym:
      1. Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany do:
      1) kierowania kierowców na:
      a) szkolenia okresowe,
      b) badania lekarskie i psychologiczne;
      2) pokrywania kosztów badań lekarskich i psychologicznych;
      3) przechowywania przez cały okres zatrudnienia kierowcy:
      a) danych o wydanych świadectwach kwalifikacji zawodowej albo kopii świadectw
      kwalifikacji zawodowej, jeżeli zostały wydane w postaci papierowej,
      b) kopii orzeczeń lekarskich i psychologicznych;
      4) prowadzenia dokumentacji dotyczącej badań lekarskich i psychologicznych;
      5) przekazania kierowcy z chwilą rozwiązania stosunku pracy kopii orzeczeń i
      świadectw, o których mowa w pkt 3;
      6) stworzenia warunków organizacyjnych, umożliwiających kierowcy ukończenie
      szkolenia okresowego.
    Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1210 ze zm.), zwanej dalej ustawą o kierujących pojazdami:
      Badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku
      przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej „badaniem
      lekarskim”, podlega, z zastrzeżeniem ust. 4:
      1) osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnień do kierowania motorowerem,
        pojazdami silnikowymi lub uprawnienia do kierowania tramwajem;
      2) osoba przedłużająca ważność prawa jazdy określonej kategorii lub pozwolenia na
        kierowanie tramwajem;
      3) osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem
        cofniętego ze względu na stan zdrowia;
      4) kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli kierował
        pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka
        działającego podobnie do alkoholu;
      5) osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli
        istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia;

      6) osoba występująca o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub
        przewożącym wartości pieniężne albo o przedłużenie ważności tego dokumentu;
      7) kandydat do szkoły ponadpodstawowej lub uczeń szkoły ponadpodstawowej,
        prowadzącej kształcenie w zawodzie, dla którego podstawa programowa
        kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach
        wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo
        oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania
        pojazdem silnikowym lub do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na
        stanowisku kierowcy i umiejętności kierowania pojazdem silnikowym lub
        realizującej przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem
        silnikowym w ramach dodatkowych umiejętności zawodowych w zakresie
        wybranych zawodów, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art.
        46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe;
      8) kandydat na kwalifikacyjny kurs zawodowy lub słuchacz kwalifikacyjnego kursu
        zawodowego, w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie, dla której
        podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której
        mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania
        umiejętności kierowania pojazdem silnikowym lub do uzyskania kwalifikacji do
        wykonywania pracy na stanowisku kierowcy i umiejętności kierowania pojazdem
        silnikowym.
    W myśl art. 75 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami:
      Badanie lekarskie, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się:
      1) na wniosek osoby – w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, 6 i 8;
      2) na podstawie skierowania – w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 7.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich
    osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. z 2022
    r. poz. 2503):
      Rozporządzenie określa:
      1) szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania badania lekarskiego prowadzonego
        w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania
        pojazdami, zwanego dalej „badaniem lekarskim”;
      2) zakres:
        a) badań lekarskich,
        b) konsultacji u lekarzy specjalistów,
        c) pomocniczych badań diagnostycznych;
    Stosownie do § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      W ramach badania lekarskiego uprawniony lekarz dokonuje oceny stanu zdrowia
      osoby badanej w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych
      do kierowania pojazdami w zakresie:
      1) narządu wzroku;
      2) narządu słuchu;
      3) układu ruchu;
      4) układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego;
      5) układu nerwowego, w tym padaczki;
      6) obturacyjnego bezdechu podczas snu;

      7) czynności nerek;
      8) cukrzycy, przy uwzględnieniu wyników badania poziomu glikemii;
      9) stanu psychicznego;
      10) objawów wskazujących na uzależnienie od alkoholu lub na jego nadużywanie;
      11) objawów wskazujących na uzależnienie od środków działających podobnie do
        alkoholu lub na ich nadużywanie;
      12) stosowania produktów leczniczych mogących mieć wpływ na zdolność do
        kierowania pojazdami;
      13) innych poważnych zaburzeń stanu zdrowia, które mogą stanowić zagrożenie
        podczas kierowania pojazdami.
    Natomiast, badania psychologiczne do obsługi wózków jezdniowych z napędem
    silnikowym, używanych w transporcie wewnętrznym zakładów pracy (wózki widłowe)
    wykonywane są zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 15
    grudnia 2017 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy użytkowaniu wózków
    jezdniowych z napędem silnikowym (t. j. Dz. U. 2020 r. poz. 852) na podstawie § 4
    Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie
    bezpieczeństwa i higieny pracy przy użytkowaniu wózków jezdniowych z napędem
    silnikowym oraz na podstawie art. 237 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks
    pracy.
    Zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 15 grudnia 2017 r. w
    sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy użytkowaniu wózków jezdniowych z
    napędem silnikowym (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 852):
      1. Do obsługi wózków jezdniowych podnośnikowych z mechanicznym napędem
        podnoszenia dopuszcza się osobę, która ukończyła 18 lat i posiada:
        1) zaświadczenie kwalifikacyjne do obsługi wózków jezdniowych uzyskane na
        podstawie przepisów w sprawie sposobu i trybu sprawdzania kwalifikacji
        wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych oraz sposobu i
        trybu przedłużania okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych lub
        2) uprawnienia maszynisty ciężkich maszyn budowlanych i drogowych lub książkę
        operatora maszyn roboczych z wpisem w zakresie obsługi wózków
        podnośnikowych.
      2. Do obsługi wózków jezdniowych, innych niż wymienione w ust. 1, dopuszcza się
        osobę, która ukończyła 18 lat i:
        1) posiada zaświadczenie ukończenia odpowiedniego do rodzaju wózka
        jezdniowego szkolenia, potwierdzającego nabyte umiejętności, w oparciu o
        programy opracowane lub zatwierdzone:
        a) przez Urząd Dozoru Technicznego lub
        b) do dnia 1 stycznia 2011 r. przez Ośrodek Doskonalenia Kadr w Mysłowicach, lub
        2) posiada dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdami
        silnikowymi lub zespołami składającymi się z pojazdu silnikowego i przyczepy lub
        naczepy uzyskane na podstawie przepisów w sprawie wydawania dokumentów
        stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, lub
        3) spełnia warunki, o których mowa w ust. 1.
      3. Operator wózka zasilanego gazem oraz osoba dokonująca wymiany butli z gazem
        w tych wózkach są przeszkoleni w zakresie bezpiecznego użytkowania butli, w tym
        ich bezpiecznej wymiany.

      4. Zakres tematyki szkolenia, o którym mowa w ust. 3, jest określony w programie
        szkolenia dla operatorów wózków zasilanych gazem.
    Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 210 § 6 Kodeksu pracy, Minister Pracy i
    Polityki Socjalnej wydał w dniu 28 maja 1996 r. Rozporządzenie w sprawie rodzajów prac
    wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej (Dz. U. z 1996 r., Nr 62, poz. 287).
    W rozporządzeniu tym ustalono rodzaje prac wymagających szczególnej sprawności
    psychofizycznej, a wykaz tych prac stanowi załącznik do rozporządzenia.
    W myśl § 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie rodzajów prac wymagających szczególnej
    sprawności psychofizycznej:
      Ustala się rodzaje prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej.
    Zgodnie z zapisem w Załączniku Wykaz rodzajów prac wymagających szczególnie
    sprawności psychofizycznej pozycji 22, Rozporządzenia w sprawie rodzajów prac
    wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej, do prac wymagających szczególnej
    sprawności psychofizycznej, zalicza się:
      22. Prace remontowo-konserwacyjne przy amunicji i jej konfekcjonowaniu.
    W związku z powyższym, w przypadku, gdy badania będące przedmiotem Państwa
    zapytania realizowane na podstawie skierowań na rzecz pracowników Zamawiającego
    będą wykonywane w ramach badań wstępnych, okresowych i kontrolnych, i będą objęte
    profilaktyczną opieką lekarską (będą stanowić element profilaktycznej opieki zdrowotnej
    sprawowanej przez służbę medycyny pracy, której podstawowym celem jest ochrona
    zdrowia), wówczas należy stwierdzić, że badania te umożliwią wczesną diagnostykę
    chorób zawodowych, a w ich ramach osoby badane otrzymują informacje i wskazania
    lekarskie odnośnie sposobu zapobiegania niekorzystnym zmianom w stanie ich zdrowia.
    Ponadto – jak Państwo wskazali – wszystkie wyżej opisane badania objęte zakresem
    wniosku, świadczone są w ramach działalności leczniczej i stanowią usługi w zakresie
    opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia. Systematyczna kontrola zdrowia pracujących, prowadzona także w celu
    aktywnego oddziaływania na poprawę warunków pracy przez pracodawcę i ograniczania
    w ten sposób ryzyka zawodowego, obejmuje procedury i badania służące ocenie zdrowia
    pracujących, ukierunkowanej na identyfikowanie tych elementów stanu zdrowia, które
    pozostają w związku przyczynowym z warunkami pracy. W ramach kontroli zdrowia osoby
    pracujące otrzymują informacje i wskazania lekarskie odnośnie sposobów zapobiegania
    niekorzystnym zmianom w stanie zdrowia. Badania objęte zakresem złożonego wniosku
    są więc częścią profilaktycznej opieki zdrowotnej sprawowanej przez służbę medycyny
    pracy nad pracującymi. Pracodawca zleca wykonywanie tych badań celem weryfikacji
    możliwości świadczenia pracy przez swoich pracowników.
    Zatem, w okolicznościach analizowanej sprawy, należy wskazać, że badania profilaktyczne
    przeprowadzane na podstawie skierowania pracodawcy – w przypadku, gdy realizowane
    są one w ramach obowiązków pracodawcy wynikających z art. 229 Kodeksu pracy –
    mieszczą się – jako element badań pracowników (wstępnych, okresowych i kontrolnych) –
    w profilaktycznej opiece zdrowotnej, sprawowanej przez służbę medycyny pracy.
    W tym też znaczeniu, biorąc pod uwagę powyższy opis sprawy oraz w przypadku gdy
    przeprowadzane badania na podstawie skierowania pracodawcy będą realizowane w
    ramach jego obowiązków wynikających z art. 229 Kodeksu pracy, należy stwierdzić, że ww.
    usługi w zakresie:
    · badań psychologicznych (psychotechnicznych) osób zatrudnionych na stanowisku
      kierowcy,
    · badań lekarskich dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy,
    · badań psychologicznych dla osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy (operatora)
      wózka widłowego,

    · badań psychologicznych dla osób zatrudnionych przy wykonywaniu prac remontowo -
      konserwacyjnych przy amunicji i jej konfekcjonowaniu,
    mieszczą się w pojęciu opieki medycznej korzystającej ze zwolnienia na podstawie
    przepisów art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
    Tym samym, w odniesieniu do wykonywanych przez Państwa usług opieki medycznej z
    zakresu medycyny pracy realizowanych na rzecz zamawiającego – pracodawcy, spełniona
    jest także przesłanka przedmiotowa warunkująca skorzystanie ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług.
    Podsumowanie:
    1. Wykonywane przez Państwa w ramach medycyny pracy, badania psychologiczne
      (psychotechniczne) osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy realizowane w
      ramach badań wstępnych, okresowych, kontrolnych na podstawie skierowania od
      pracodawcy, w związku z art. 229 Kodeksu pracy – korzystają ze zwolnienia od
      podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
    2. Wykonywane przez Państwa w ramach medycyny pracy badania lekarskie dla osób
      zatrudnionych na stanowisku kierowcy, realizowane w ramach badań wstępnych,
      okresowych, kontrolnych na podstawie skierowania od pracodawcy, w związku z art.
      229 Kodeksu pracy – korzystają ze zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 43 ust.
      1 pkt 18 ustawy.
    3. Wykonywane przez Państwa w ramach medycyny pracy badania psychologiczne dla
      osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy (operatora) wózka widłowego,
      realizowane w ramach badań wstępnych, okresowych, kontrolnych na podstawie
      skierowania od pracodawcy, w związku z art. 229 Kodeksu pracy – korzystają ze
      zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
    4. Wykonywane przez Państwa w ramach medycyny pracy badanie psychologiczne
      pracownika zatrudnionego przy wykonywaniu prac remontowo-konserwacyjnych przy
      amunicji i jej konfekcjonowaniu, realizowane w ramach badań wstępnych,
      okresowych, kontrolnych na podstawie skierowania od pracodawcy, w związku z art.
      229 Kodeksu pracy – korzystają ze zwolnienia od podatku VAT w oparciu o art. 43 ust.
      1 pkt 18 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2, 3, 4
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia
    przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia
    przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.

    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.