Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-322/16-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-04-06
Teza: 1) Czy przystąpienie do długu, tj. do ww. umowy kredytu zawartej przez J.T., spowoduje, że Wnioskodawczyni: stanie się podatnikiem w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? poprzez wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu, do którego przystąpiła (jako wydatkowanych na własny cel mieszkaniowy), będzie uprawniona do skorzystania z ulgi mieszkaniowej? 2) Czy wydatkowanie przez Wnioskodawczynię dochodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę przedmiotowego kredytu stanowi wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: darowizna; kredyt; lokal-lokal mieszkalny; mieszkanie; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2016 r. (data wpływu 16 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Mama Wnioskodawczyni – J. T. w dniu 25 maja 2010 r. nabyła prawo własności nieruchomości lokalowej – odrębnej własności lokalu mieszkalnego, do którego przynależy komórka i garaż. Nieruchomość ma urzędową księgę wieczystą. Mama Wnioskodawczyni, aby uzyskać środki na budowę ww. nieruchomości zaciągnęła na podstawie umowy zawartej w dniu 19 marca 2010 r. z bankiem (mającym siedzibę w Polsce) kredyt. Ww. nieruchomość jest obciążona hipoteką ustanowioną na rzecz ww. banku tytułem zabezpieczenia spłaty wierzytelności wynikających z ww. umowy kredytu. Zgodnie z treścią umowy kredytu, bank udzielił mamie Wnioskodawczyni J. T. kredytu w celu budowy lokalu mieszkalnego i miejsca postojowego. W dniu 5 września 2014 r. mama Wnioskodawczyni – J. T. dokonała darowizny ww. nieruchomości wraz z częściami składowymi i przynależnościami na: rzecz Wnioskodawczyni w udziale wynoszącym 9/10 części prawa własności ww. nieruchomości wraz z prawami związanymi, oraz rzecz brata Wnioskodawczyni, tj. P. T. w udziale wynoszącym 1/10 części prawa własności ww. nieruchomości wraz z prawami związanymi. W roku podatkowym 2016 r. Wnioskodawczyni nosi się z zamiarem sprzedaży Jej udziału wynoszącego 9/10 części prawa własności ww. nieruchomości. Oczywistym przy tym jest, że sprzedaż taka byłaby dokonana przed upływem 5 lat od daty nabycia tej nieruchomości, co rodziłoby skutki, o jakich mowa w art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni jest osobą bardzo młodą i chciałaby uniknąć uiszczania podatku z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości. W porozumieniu z mamą i z ww. bankiem Wnioskodawczyni ustaliła, że jest możliwe aby zawarła z ww. bankiem umowę na podstawie której przystąpi do długu wynikającego z ww. umowy kredytu, zaciągniętego w dniu 19 marca 2010 r. przez Jej mamę J. T. w celu budowy lokalu mieszkalnego i miejsca postojowego. Na skutek przystąpienia do długu Wnioskodawczyni stanie się osobą – podmiotem, w stosunku do której będą miały zastosowanie wszystkie postanowienia ww. umowy kredytu, w tym postanowienie wskazujące, że kredyt ten został udzielony w celu budowy lokalu mieszkalnego i miejsca postojowego. Po przystąpieniu do ww. umowy kredytu, Wnioskodawczyni dokona sprzedaży udziału wynoszącego 9/10 części prawa własności ww. nieruchomości, zaś środki uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości przeznaczy na spłatę ww. kredytu, do którego wcześniej przystąpi, w konsekwencji środki uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości Wnioskodawczyni przeznaczy na cele mieszkaniowe. W ten sposób Wnioskodawczyni zamierza skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego (tzw. ulgi mieszkaniowej – o jakiej mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy przystąpienie do długu, tj. do ww. umowy kredytu zawartej przez J. T., spowoduje, że Wnioskodawczyni:
    *   stanie się podatnikiem w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    *   poprzez wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu, do którego przystąpiła (jako wydatkowanych na własny cel mieszkaniowy), będzie uprawniona do skorzystania z ulgi mieszkaniowej?
2.  Czy wydatkowanie przez Wnioskodawczynię dochodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę przedmiotowego kredytu stanowi wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, istotnym skutkiem przystąpienia do długu jest powstanie solidarnej odpowiedzialności współdłużników. Solidarność polega na tym, że każdy z dłużników solidarnych zobowiązany jest wobec wierzyciela do spełnienia całego świadczenia, tak jakby tylko on był jedynym dłużnikiem. Odpowiedzialność każdego z dłużników solidarnych ma za przedmiot cały dług, stąd pomimo wielości podmiotów świadczenie jest tylko jedno, a uprawnienia czy obowiązki dłużników dotyczą tego jednego świadczenia w całości.

Wnioskodawczyni przystępując do długu stanie się dłużnikiem solidarnym, a zatem stanie się zobowiązana za spłatę całego długu, bez względu na fakt, że przystąpiła do długu w jakimś czasie po zawarciu umowy kredytu przez J. T.. Wnioskodawczyni będzie zobowiązana i uprawniona w takim samym zakresie jak dłużnik „pierwotny” - J. T..

W konsekwencji bez znaczenia pozostaje czas w jakim Wnioskodawczyni przystąpiłaby do długu, ponieważ zakres odpowiedzialności dłużników jest taki sam, tj. każdy z dłużników jest odpowiedzialny za spełnienie świadczenia w całości.

Należy zważyć, że celem zawarcia umowy kredytu przez J. T. był zakup przedmiotowej nieruchomości. Nie należy zapominać, że Wnioskodawczyni została obdarowana przez J. T. ww. udziałem w nieruchomości. Stąd nie mniej ważnym dla Wnioskodawczyni jest fakt wykonania zobowiązania, tj. spłata kredytu, przeznaczonego na zakup ww. nieruchomości.

W okolicznościach niniejszej sprawy – cel zawarcia umowy kredytu przez J. T. oraz cel przystąpienia Wnioskodawczyni do długu jest tożsamy. Wnioskodawczyni przystępując do długu, zobowiązuje się do jego spłaty w całości, zaś suma uzyskana ze sprzedaży nieruchomości pozwoli na wykonanie przedmiotowego zobowiązania.

Przystąpienie do długu przez Wnioskodawczynię, a w konsekwencji powstanie odpowiedzialności solidarnej dłużników uzasadnia przyjęcie wydatkowania przez Wnioskodawczynię sumy uzyskanej ze sprzedaży lokalu na spłatę kredytu jako – wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skorzystanie przez Wnioskodawczynię ze zwolnienia od podatku dochodowego, przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych byłoby zasadne jako że własnym celem mieszkaniowym Wnioskodawczyni należałoby uznać spłatę kredytu, zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego, będącego przedmiotem późniejszej darowizny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem z powyższego wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości, bądź udziału w niej decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tego udziału w nieruchomości i forma prawna jego nabycia.

Z treści wniosku wynika, że w dniu 5 września 2014 r. Wnioskodawczyni otrzymała w darowiźnie od mamy 9/10 udziału w lokalu mieszkalnym. W 2016 r. Wnioskodawczyni planuje sprzedaż udziału w lokalu mieszkalnym przed upływem 5 lat od daty nabycia. Środki uzyskane ze sprzedaży tego udziału Wnioskodawczyni ma zamiar wydatkować na spłatę kredytu zaciągniętego przez Jej mamę na budowę tego lokalu mieszkalnego wraz z częściami wspólnymi.

Przez pojęcie darowizny rozumieć należy typ umowy nazwanej, opisany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) . Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Wobec powyższego, sprzedaż udziału w lokalu mieszkalnym przed upływem 5 lat od daty nabycia stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dokonując zatem oceny skutków prawnych odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w 2014 r. należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316, z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, co wynika z treści art. 19 ust. 1 ustawy, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej, którą zgodnie z ust. 3 tegoż artykułu określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Stosownie natomiast do przepisu art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W myśl art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł – stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziały w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)\- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo – kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części
\- przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Dodatkowo ustawodawca w art. 21 ust. 29 ww. ustawy wskazuje, że w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).

Należy również wskazać, że przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30 ustawy).

Wątpliwość Wnioskodawczyni budzi kwestia, czy przeznaczenie środków ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym nabytym w darowiźnie na spłatę kredytu zaciągniętego przez darczyńcę (Jej matkę) będzie wydatkiem na własne cele mieszkaniowe, a tym samym uprawnia Wnioskodawczynię do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zauważyć należy, że cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Z kolei z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym musi być kredytem zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika, a nie pomoc w spłacie zadłużenia zaciągniętego przez darczyńcę.

Oznacza to, że wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym na spłatę kredytu zaciągniętego przed dniem uzyskania przychodu może być uznane za wydatkowanie tego przychodu na własne cele mieszkaniowe, jednakże pod pewnym warunkiem. Spłacony kredyt nie ma być jakimkolwiek kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy zaciągnięty przez podatnika na jego własne cele mieszkaniowe określone w pkt 1, czyli m.in. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie. Zaciągnięty kredyt ma bowiem realizować własne cele mieszkaniowe podatnika, a nie cele mieszkaniowe innych osób. Przy czym podatnikiem jest osoba, u której powstanie obowiązek podatkowy, a więc osoba, która dokonuje odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.

W świetle powyższego, uznać należy, że wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym na spłatę kredytu, który nie został zaciągnięty przez Wnioskodawczynię na zakup udziału w lokalu mieszkalnym, nie uprawnia do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy. Wnioskodawczyni nie jest bowiem osobą, która ten kredyt zaciągnęła na kupno przedmiotowego udziału w lokalu mieszkalnym tylko osobą, która przystąpiła do długu matki. Wnioskodawczyni nie zaciągnęła zatem kredytu na zakup własnego lokalu mieszkalnego, bowiem jak wskazała otrzymała udział w tym lokalu w darowiźnie od matki. Przystąpienie do długu absolutnie w żadnym stopniu nie zmieni celu, na jaki zawierana była umowa kredytowa.

Zatem fakt wydatkowania przez Wnioskodawczynię środków pieniężnych otrzymanych z tytułu sprzedaży przedmiotowego udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w darowiźnie na spłatę kredytu nie będzie dawało podstaw prawnych do skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, jako że Wnioskodawczyni nie jest osobą, która ten kredyt zaciągnęła na własne cele mieszkaniowe tylko przystąpiła do długu matki. Istotne jest bowiem w świetle art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy, że kredyt ma być zaciągnięty przez podatnika na realizację jego własnego celu mieszkaniowego. Przystąpienie Wnioskodawczyni do długu nie spowoduje, że stanie się podatnikiem, który zaciągnął kredyt.

Podsumowując, dochód uzyskany ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e tej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. Dochód ten jednakże nie będzie korzystał ze zwolnienia w przypadku wydatkowania środków uzyskanych ze sprzedaży tego udziału na spłatę kredytu zaciągniętego przez matkę Wnioskodawczyni.

Stanowisko Wnioskodawczyni jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.