Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.291.2025.2.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Dokonując omawianych transakcji, korzysta Pan i będzie
korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania
własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności
gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
sprzedaż-sprzedaż nieopodatkowana
teren-teren niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 6 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu
    podatkiem VAT sprzedaży działek.
    Uzupełnił go Pan pismem z 18 czerwca 2025 r. (wpływ 18 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W 2007 roku zakupił Pan do majątku prywatnego od osób prywatnych (małżeństwo)
    jednym aktem notarialnym (...) trzy działki położone w (...) (ale w dwóch osobnych
    obrębach). Dla jaśniejszego opisu można je określić jak poniżej:
    − działka A o pow. (...) ha;
    − działka B o pow. (...) ha;
    − działka C o pow. (...) ha.
    Teren, na którym były położone działki, nie miał wówczas utworzonego Miejscowego
    Planu Zagospodarowania Przestrzennego (dalej MPZP). Wystąpił Pan do gminy o warunki
    zabudowy (dalej WZ) na działce nr B. WZ i zgodnie z wnioskiem Pan otrzymał. W związku z
    tym, iż już na studiach zetknął się Pan z hipoterapią, a wcześniej również miał Pan
    styczność z końmi, miał Pan w planach zająć się hipoterapią profesjonalnie. Na jednej z
    zakupionych działek planował Pan postawić stajnie i siedlisko do zamieszkania. A dwie
    pozostałe użytkować jako łąki przeznaczone pod siano dla koni, padoki oraz mały kawałek
    pod niewielką uprawę ziół.
    Niestety, w związku ze zmianą planów życiowych, nigdy tych planów Pan nie zrealizował i
    w związku z tym, z otrzymanych WZ Pan nie skorzystał. Obecnie, ze względu na wiek oraz
    posiadaną III grupę niepełnosprawności, a także nasilające się problemy ze zdrowiem,
    ostatecznie zarzucił Pan ww. plany i postanowił Pan wyzbywać się sukcesywnie tego
    majątku, a uzyskane zeń środki przeznaczyć na leczenie i bieżące utrzymanie.

    Dodać też należy, że w 2013 r. gmina uchwaliła MPZP dla terenu, który obejmował
    powyższe trzy działki:
    − działka nr A zgodnie z MPZP przeznaczono (...) ha pod zabudowę jednorodzinną z
      wyrysowanym planem podziału na 10 działek i drogą oraz ok. (...) ha to tereny zielone;
    − działka nr B w MPZP (...) ha pod zabudowę jednorodzinną z wyrysowanym planem
      podziału na 17 działek i drogi, oraz (...) ha tereny zielone;
    − C zgodnie z MPZP całość ok. (...) ha pod zabudowę jednorodzinną z wyrysowanym
      planem podziału na 6 działek i drogą.
    W 2020 r. zlecił Pan geodecie podział działek zgodnie z MPZP, a następnie dokonał Pan
    sprzedaży
    a) działka nr A:
    − w roku 2020 dwie działki,
    − w roku 2022 dwie działki,
    − w roku 2025 jedna działka.
    b) odziałka nr C:
    − w roku 2020 całość działki.
    Powyższe transakcje dokonane były z majątku osobistego, a ich sprzedaży dokonał Pan
    jako osoba prywatna bez związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Sprzedaż
    odbywała się za pośrednictwem agencji nieruchomości, która na podstawie Pana zlecenia,
    oferowała te nieruchomości do sprzedaży.
    Poza podziałem geodezyjnym gruntów, nie dokonywał Pan żadnych innych działań wobec
    tych nieruchomości, w szczególności ich Pan nie grodził, nie uzbrajał, nie występował o
    promesy na doprowadzenie mediów itd. Nie prowadził Pan żadnych działań
    wspomagających ewentualną sprzedaż.
    Ubocznie wskazać należy, iż od 1991 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą jako
    wspólnik spółek cywilnych i jawnych. Posiada Pan także udziały w spółce z o.o. Podmioty
    te na przestrzeni lat kupowały lub sprzedawały czasami nieruchomości komercyjne w
    związku ze swoją działalnością, które do tej działalności były przez te podmioty
    wykorzystywane, jednak nigdy nie było to związane z budownictwem mieszkaniowym
    wielo- lub jednorodzinnym.
    Ponadto, jako osoba fizyczna, do majątku osobistego, przez ostatnie 25 lat, nabył Pan i
    zbył również kilka mieszkań, które były wykorzystywane pod wynajem. Aktualnie również
    posiada Pan i wynajmuje kilka mieszkań w ramach wynajmu prywatnego.
    Obecnie zgłosił się, poprzez agencję nieruchomości, kolejny chętny (osoba prywatna) na
    zakup jednej z działek wydzielonych z działki (...) działka A.
    Uzupełnił Pan opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:
    1. Czy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Jeżeli tak, to w
      jakim zakresie.
    Odp. Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    2. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług deweloperskich lub innych
      tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze?
    Odp. Wnioskodawca nie prowadzi działalności deweloperskiej ani zbliżonej do niej.
    3. Ile działek jest przedmiotem Pana wniosku (zapytania)? Proszę podać numery
      ewidencyjne działek będących przedmiotem wniosku?
    Odp. Przedmiotem zapytania jest planowana sprzedaż jednej z pozostałych działek
    wydzielonych z działki A, (pozostały działki a, b, c, d, e, f) a także dokonana dotychczas

    sprzedaż pięciu działek wydzielonych z działki A − w 2020 r. dz. g, h oraz udział w dz. i
    (droga), w roku 2022 − dz. j, k i udziału w działce i (droga) oraz w roku 2025 − dz. l oraz
    udział w dz. i (droga).
    4. W jakim celu nabył Pan działki nr A, B i C? Proszę szczegółowo opisać.
    Odp. Działki nr A, B i C, zgodnie z opisem we wniosku, zostały nabyte w celu zamieszkania
    siedliskowego, wybudowania budynków gospodarczych (stajni), wypasania koni,
    utworzenia padoków i uprawy łąkowej.
    5. W jaki sposób wykorzystywał i wykorzystuje Pan przedmiotowe działki (pierwotne i po
      podziale)? W szczególności:
    a) Czy korzystał Pan lub korzysta Pan z nich dla celów prowadzenia działalności
      gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie lub okresach i w jaki sposób Pan z nich
      korzystał lub korzysta?
    Odp. Wnioskodawca nigdy nie wykorzystywał żadnej z opisanych działek dla celów
    prowadzonej działalności gospodarczej ani w związku z taką działalnością.
    b) Czy korzystał lub korzysta Pan z nich wyłącznie dla swoich celów osobistych (w jaki
      sposób)?
    Odp. Działki stanowią majątek osobisty Wnioskodawcy, który planował założyć tam
    siedlisko wiejskie i prowadzić gospodarstwo zajmujące się hodowlą koni. Grunty były
    przeznaczone na ten cel i nigdy nie były wykorzystywane inaczej. Wykorzystywanie do
    czasu rozpoczęcia realizacji planów zabudowy siedliskowej polegało na pobytach
    rekreacyjnych, lecz do docelowej realizacji tych planów nigdy nie doszło.
    6. Czy nabycie przez Pana działek nr A, B, C nastąpiło w ramach transakcji
      opodatkowanych, zwolnionych czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i
      czy transakcja ta została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT?
    Odp. Jak wskazano we wniosku, nabycie wszystkich działek nastąpiło od osób prywatnych
    (małżonkowie (...)) w ramach transakcji niepodlegającej opodatkowaniu VAT. Transakcja
    udokumentowana została wyłącznie aktem notarialnym Rep. A (...) (umowa sprzedaży)
    oraz Rep. A nr (...)(umowa przeniesienia własności nieruchomości).
    7. Czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww.
      działek? Jeżeli tak, to czy z tego prawa Pan skorzystał i odliczył podatek VAT?
    Odp. Wnioskodawcy nie przysługiwało odliczenie podatku VAT od nabycia tych
    nieruchomości, a transakcja nie podlegała podatkowi VAT i w związku z tym nie wystąpił
    podatek naliczony, który mógłby podlegać ewentualnemu odliczeniu, gdyby zakup był
    związany z działalnością opodatkowaną. Zakup nieruchomości nie był związany z
    czynnościami opodatkowanymi ani zwolnionymi i Podatnik nie odliczał podatku VAT.
    8. Czy działki nr A, B, C wykorzystywane były przez Pana wyłącznie na cele działalności
      zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z
      opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane były ww. działki, wykonywał
      Pan − należy podać podstawę prawną zwolnienia? Informacji należy udzielić odrębnie
      dla każdej działki, będącej przedmiotem sprzedaży.
    Odp. Jak już wyjaśniono w odp. na pyt. 5, działki pozostawały i pozostają nadal w majątku
    osobistym Wnioskodawcy. Nie były i nie są przez niego wykorzystywane do żadnej
    działalności, ani zwolnionej, ani opodatkowanej. Dotyczy to wszystkich bez wyjątku działek
    pozostających własnością Wnioskodawcy opisanych we wniosku.
    9. Czy kiedykolwiek udostępniał Pan pierwotne działki i działki powstałe po podziale na
      podstawie umowy najmu, dzierżawy itp. i czy umowa ta miała/ma charakter odpłatny,
      czy nieodpłatny? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki, będącej
      przedmiotem sprzedaży.

    Odp. Wnioskodawca nigdy nie udostępniał innym osobom i podmiotom żadnej z
    posiadanych działek na podstawie jakiegokolwiek tytułu prawnego zarówno odpłatnie jak i
    nieodpłatnie.
    10. Czy jest Pan rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004
      r. od podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
    Odp. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu ww. przepisów.
    11. Czy wykorzystywał lub wykorzystuje Pan ww. działki do działalności rolniczej w
      rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług? Jeśli tak − czy sprzedawał Pan płody
      rolne z działek, które pochodziły z Pana własnej działalności rolniczej (Jeśli tak, proszę
      wskazać: jakie to były płody rolne, kiedy je Pan sprzedawał, czy sprzedaż była
      opodatkowana podatkiem VAT)? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki,
      będącej przedmiotem sprzedaży.
    Odp. Wnioskodawca nie wykorzystywał i nie wykorzystuje żadnej z działek do prowadzenia
    działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku VAT. Nie produkował i nie produkuje
    płodów rolnych, a tym samym nigdy ich nie sprzedawał i nie sprzedaje.
    12. Czy dokonał/dokona Pan jakichkolwiek czynności (poniesie nakłady) w celu
      przygotowania działek do sprzedaży (np.: usunięcie starych drzew, uzbrojenie terenu
      w media, ogrodzenie, wytyczenie dróg wewnętrznych, wytyczenie i utwardzenie drogi
      dojazdowej do działki, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości, bądź
      atrakcyjności działki)? Jeśli tak, to jakie były/będą to czynności (nakłady)? Informacji
      należy udzielić odrębnie dla każdej działki, będącej przedmiotem sprzedaży.
    Odp. Jak wskazano we wniosku, poza geodezyjnym podziałem gruntów (dz. A),
    Wnioskodawca nie wykonywał żadnych innych działań zmierzających do zwiększenia
    atrakcyjności gruntów, a w szczególności nie usuwał drzew, nie uzbrajał terenu w media,
    nie grodził terenu, nie wytyczał dróg wewnętrznych, nie utwardzał drogi dojazdowej do
    działki, a także nie podejmował żadnych innych działań zmierzających do zwiększenia
    wartości nieruchomości. Nie ma zamiaru również wykonywać takich czynności w
    przyszłości.
    13. Czy posiada Pan inne działki, które zamierza Pan w przyszłości sprzedawać? Jeśli tak, to
      ile i jakie?
    Odp. Wnioskodawca posiada wraz z dwoma innymi osobami (obcymi sobie) wspólnie
    działkę nad Jeziorem Miedwie w województwie zachodniopomorskim, której nie opisano
    we wniosku. Działkę nabyto w roku 2005. Działkę wykorzystuje wspólnie z tymi osobami
    do rekreacji i ani Wnioskodawca, ani współwłaściciele tej działki nie mają planów
    sprzedaży posiadanych udziałów w nieruchomości, ani całej nieruchomości.
    14. Czy dokonywał Pan już wcześniej sprzedaży działek? Jeśli tak, to prosimy podać
      informacje odrębnie dla każdej sprzedanej działki:
    − kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w ich posiadanie?
    Odp. W 2007 roku Wnioskodawca zakupił do majątku prywatnego od osób prywatnych
    (małżeństwo) w ramach jednej transakcji m.in. działkę A o pow. (...) h oraz działkę C o pow.
    (...) ha. Działki te są m.in. opisywane we wniosku.
    − w jakim celu działki te zostały przez Pana nabyte?
    Odp. Działki nr A, B i C, zgodnie z opisem we wniosku, zostały nabyte w celu zamieszkania
    siedliskowego, wybudowania budynków gospodarczych (stajni), wypasania koni,
    utworzenia padoków i uprawy łąkowej. Do realizacji tego celu nigdy nie doszło.
    − w jaki sposób działki te były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia w ich
      posiadanie do chwili sprzedaży?

    Odp. Na jednej zakupionych działek Podatnik planował wybudować stajnię i siedlisko do
    zamieszkania. A dwie pozostałe użytkować jako łąki przeznaczone pod siano dla koni,
    padoki oraz mały kawałek pod niewielką uprawę ziół. W związku z odłożeniem realizacji
    tych celów wykorzystywanie do czasu rozpoczęcia realizacji planów zabudowy siedliskowej
    polegało na pobytach rekreacyjnych, a do docelowej realizacji planów nigdy nie doszło.
    − kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
    Odp. Niestety w związku ze zmianą planów życiowych nigdy planów związanych z budową
    siedliska nie zrealizowano. Obecnie ze względu na wiek i posiadaną III grupę
    niepełnosprawności oraz nasilającymi się problemami ze zdrowiem Podatnik ostatecznie
    zarzucił ww. plany i postanowił pozbywać się sukcesywnie tego majątku, a uzyskane środki
    przeznaczyć na leczenie i bieżące utrzymanie. W ten sposób doszło do podjęcia decyzji o
    sprzedaży działki C oraz części działek powstałych z podziału działki A. Sprzedaży
    dokonano w roku 2020, 2022 i 2025.
    − ile działek zostało przez Pana sprzedanych i jakich (niezabudowanych, czy
      zabudowanych, a jeśli zabudowanych − to czy były to nieruchomości mieszkalne, czy
      użytkowe)?
    Odp. Wnioskodawca sprzedał 5 działek opisanych w odp. na pyt: 3, tj. działek
    wydzielonych z działki A − w 2020 r. dz. g, h oraz udział w dz. i (droga), w roku 2022 − dz. j,
    k i udziału w działce i (droga) oraz w roku 2025 − dz. l oraz udział w dz. i (droga), a także
    działkę C (w roku 2020). Były to działki niezabudowane o czym szczegółowo informowano
    we wniosku.
    − czy z tytułu sprzedaży którejkolwiek działki (należy wskazać której) był Pan zobowiązany
      zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek VAT od tej
      sprzedaży?
    Odp. Nie. Sprzedaż odbywała się w ramach zarządu majątkiem osobistym.

## Pytanie

Czy w świetle obowiązujących przepisów już dokonana sprzedaż części gruntów, a także
    planowana sprzedaż kolejnej działki wydzielonej z areału dz. A., podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w tego typu sprawach, analizie należy poddać przede wszystkim to, czy
    zadysponowanie (podział, zbycie) nieruchomościami następuje w ramach zarządu
    majątkiem osobistym (prywatnym), czy też działanie to przybiera charakter działalności
    gospodarczej (nawet jeśli jej faktycznie nie zgłoszono). Rozdział tych dwóch typów
    postępowania nie jest w sposób jednoznacznych rozdzielony w przepisach w oparciu o
    konkretne parametry. Dlatego też, zdekodowanie charakteru działań podatnika i ich
    ocena opierać się musi przede wszystkim o istotne okoliczności towarzyszące zarówno
    nabyciu, jak też działania podejmowane przez podatnika w trakcie nabycia, posiadania
    nieruchomości oraz okoliczności poprzedzających i towarzyszących ich późniejszej
    sprzedaży.
    W stanie faktycznym niniejszej sprawy, Sprzedający nabył nieruchomość na podstawie
    warunkowej umowy sprzedaży w dniu 4 stycznia 2007 r., na rynku wtórnym od osób
    prywatnych, a jej własność w wykonaniu tejże umowy, przeniesiona została ostatecznie w
    dniu 6 lutego 2007 r. Wspomniane nabycie ww. nieruchomości gruntowej, nie nastąpiło w
    ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, a nabywca nie działał
    przy tej czynności jako czynny podatnik podatku VAT, lecz nabywał nieruchomość do
    majątku osobistego. W związku z tym nabywcy nie przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tej nieruchomości.

    W okresie posiadania opisanej nieruchomości Podatnik nie oddawał jej w całości ani w
    części do użytkowania jako najem, dzierżawa ani użyczenie, w ramach czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatnik nie dokonywał na gruntach ich zabudowy. Podatnik nie prowadził i nie prowadzi
    działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami.
    W ciągu ostatnich 5 lat dokonał sześciu transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych
    poprzez sprzedaż pięciu działek wydzielonych z podziału gruntu (...) działka nr A (w roku
    2020 dwie działki, w 2022 dwie działki i w 2025 1 działka) oraz całości gruntu (...) działka nr
    C (w roku 2020).
    Procedowana w złożonym wniosku planowana kolejna sprzedaż części nieruchomości
    gruntowej (Obręb (...), Gmina (...) dz. nr A), znajduje się na terenie objętym obowiązującym
    planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy w (...) nr
    (...) w dniu (...) lutego 2013 r. Zgodnie z MPZP Gminy (...), działka gruntu o numerze
    ewidencyjnym A położona jest na obszarze mieszkaniowym oraz na obszarze komunikacji
    kołowej. W myśl MPZP nieruchomość jest niezabudowana, przeznaczona pod zabudowę
    mieszkaniową. Podział zlecony przez Podatnika został opracowany w oparciu o pozytywną
    opinię stwierdzającą zgodność wstępnego projektu podziału z zapisami ww. planu
    zagospodarowania terenu.
    W wyniku podziału powstało dwanaście działek, z czego działki oznaczone numerami g, h, j
    k, b, c, l i e niezabudowane, przeznaczone pod wolnostojącą zabudowę mieszkaniową
    jednorodzinną, skomunikowane z publiczną drogą gminną − działką nr (...) poprzez nowo
    wydzieloną działkę numer i (droga wewnętrzna), działki oznaczone numerami a i d,
    niezabudowane, przeznaczone pod wolnostojącą zabudowę mieszkaniową jednorodzinną
    skomunikowane bezpośrednio z publiczną drogą gminną − działką nr (...), działka
    oznaczona numerem i, niezabudowana, przeznaczona pod drogę wewnętrzną, natomiast
    działka oznaczona numerem f niezabudowana, przeznaczona jest pod tereny rolnicze,
    skomunikowana z gminną drogą wewnętrzną − działka nr (...) − z tego powodu dokonano
    podziału warunkowo. Wydzielone działki spełniają warunki ustalone w ww. planie
    dotyczące przeznaczenia terenu, minimalnej powierzchni, szerokości i sposobu
    skomunikowania z drogą publiczną.
    Sprzedający w okresie po zakupie gruntu, w trakcie jego posiadania ani w okresie przed
    sprzedażą lub w jej trakcie, nie podejmował żadnych działań zmierzających do sprzedaży
    nieruchomości, które nosiłyby charakter profesjonalnej działalności. W szczególności,
    Sprzedający nie zamieścił na nieruchomości billboardów o zamiarze sprzedaży.
    Sprzedający zawarł natomiast umowę z profesjonalnym podmiotem trzecim (dalej:
    „Agent”), któremu zlecił pośrednictwo w ewentualnej sprzedaży nieruchomości, a w myśl
    której Agent zobowiązał się do wykonywania czynności zmierzających do sprzedaży
    nieruchomości przez Sprzedającego, w szczególności do udziału w negocjacjach z
    potencjalnymi nabywcami, pomocy w przygotowaniu transakcji. Podkreślenia wymaga
    fakt, że Agent nie został upoważniony przez Sprzedającego do podejmowania kroków
    prawnych, tj. nie miał pełnomocnictwa do występowania w imieniu Sprzedającego. Agent
    działał w interesie, ale nie w imieniu Sprzedającego. Rezultatem i intencją zlecenia
    udzielonego Agentowi było doprowadzenie do kontaktu Sprzedającego z potencjalnymi
    Nabywcami. Wynagrodzenie Agenta wypłacane jest jedynie w sytuacji, gdy Sprzedający
    zawrze umowę sprzedaży nieruchomości z podmiotem wskazanym przez Agenta. Ani
    Sprzedający ani Agent nie występowali do właściwych organów władzy publicznej o
    wydanie zgody na wykonanie przyłączy mediów do oferowanych do sprzedaży
    nieruchomości. Sprzedający oraz Agent nie występowali również do odpowiedniego
    organu nadzoru o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla podlegających sprzedaży
    nieruchomości.
    Dla nieruchomości dz. nr A nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Podatnik
    wcześniej występował jedynie o WZ dla nieruchomości dz. nr B, która nie została

    sprzedana i obecnie nie jest planowana jej sprzedaż. Sprzedający wykorzystywał działkę nr
    A dla potrzeb prywatnych − przez cały okres działka była wykorzystywana wyłącznie do
    celów niepodlegających opodatkowaniu. Nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy.
    Sprzedający nie dokonywał i nie zamierza dokonać inwestycji infrastrukturalnych, które
    zwiększą atrakcyjność działki będącej przedmiotem planowanej dostawy.
    Tym samym, zdaniem Podatnika, zarówno już dokonana, jak i planowana sprzedaż
    opisanych nieruchomości, winna być uznana za zwykły zarząd majątkiem osobistym,
    niebędący działalnością gospodarczą w rozumieniu u.p.t.u., zatem zarówno planowana jak
    i już dokonane dostawy nie będą objęte podatkiem od towarów i usług. Wynika to z
    następujących uregulowań ustawowych:
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 22 u.p.t.u., ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży −
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 u.p.t.u., przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    Przepis art. 2 pkt 6 u.p.t.u. stanowi, że ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach − rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 u.p.t.u., przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 u.p.t.u., ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach − rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr.), zwanej dalej „Dyrektywą VAT”, państwa
    członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    Dyrektywy 2006/ 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 z późn. zm.
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 u.p.t.u., zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.
    t.u. Nie każda jednakże czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem tej daniny.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.t.u.
    Przepis art. 15 ust. 1 u.p.t.u. stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Ustawa ta posiada własną definicję działalności gospodarczej, która jest niezależna od
    definicji zawartych w innych gałęziach prawa (np. w prawie przedsiębiorców). Mocą art. 15
    ust. 2 u.p.t.u. działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w odniesieniu do konkretnej dostawy,
    mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jeśli prowadzi on działalność gospodarczą
    w rozumieniu przepisów u.p.t.u. Definicja działalności gospodarczej zawarta w u.p.t.u. ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży
    nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Z przytoczonych regulacji
    wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która
    okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być
    związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką
    działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z
    działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie − czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zatem, dostawa towarów, w tym gruntów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do
    czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Zasadne jest zatem wykluczenie osób
    fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania,
    aportu, darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie
    został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź z zamiarem wykonywania innych czynności w
    ramach działalności gospodarczej.
    Należy tu mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest
    sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w
    całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być
    on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych.
    Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny”, to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w
    całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części

    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u.,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    udziałów w nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie
    wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności
    gospodarczej. W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych
    transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi
    zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się
    majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą
    prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Dla krajowego orzecznictwa w rozpatrywanym zakresie bardzo istotne było orzeczenie
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w (...) (C-181/10). Z orzeczenia
    TSUE w tych sprawach wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie − zdaniem Trybunału − okoliczność, że przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast − jak wyjaśnił Trybunał −
    w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży
    nieruchomości angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny
    status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana
    czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości
    nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    Analiza powyższego prowadzi do wniosku, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej niezabudowanej) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za

    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie podejmował Sprzedający w odniesieniu do działki (działek) będących przedmiotem
    sprzedaży. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej sprzedaży nieruchomości
    Sprzedający spełnia przesłanki do uznania go za podatnika podatku od towarów i usług.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że Sprzedający nie jest podatnikiem VAT czynnym, a
    jedynie jest uczestnikiem spółek, które są takimi podatnikami, a jednocześnie czytelnie
    oddziela czynności zawodowe dokonywane w tych spółkach od zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Sprzedający nabył nieruchomość w 2007 r. do swojego majątku prywatnego, nie w celach
    inwestycyjnych. Planował wykorzystanie nabywanej nieruchomości do działalności
    rekreacyjnej i hodowlanej. Nabycie nieruchomości gruntowej, będącej przedmiotem
    planowanej sprzedaży nie nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT, w związku z tym, Sprzedającemu nie przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości.
    Następnie Sprzedający nie oddawał nieruchomości w całości ani w części do użytkowania
    jako najem, dzierżawa ani użyczenie w ramach czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT, ani nie dokonywał zabudowy tej nieruchomości. Sprzedający nie prowadzi
    działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami. W ciągu ostatnich 5
    lat dokonał co prawda transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych, będących jego
    własnością, lecz sprzedaż ta odbywała się na opisanych wyżej zasadach i stanowiła
    działanie związane z zarządem majątkiem osobistym, polegającym na wyzbyciu się części
    tegoż majątku ze względu m.in. na stan zdrowia Podatnika i zmianę wcześniejszych
    planów życiowych, a także czynniki zewnętrzne jak zmiana przeznaczenia gruntu poprzez
    uchwalenie przez gminę 6 lat po zakupie MPZP.
    Zgodnie z tymże planem zagospodarowania przestrzennego Gminy (...), działka gruntu o
    numerze ewidencyjnym A położona jest na obszarze mieszkaniowym oraz na obszarze
    komunikacji kołowej. W myśl MPZP nieruchomość jest niezabudowana i jest przeznaczona
    pod zabudowę mieszkaniową. Sprzedający nie występował o warunki zabudowy dla tej
    działki. Sprzedający wreszcie zawarł umowę z Agentem, w myśl której Agent zobowiązał
    się do wykonywania czynności zmierzających do sprzedaży nieruchomości przez
    Sprzedającego, w szczególności do udziału w negocjacjach z potencjalnymi nabywcami, a
    także pomocy w przygotowaniu transakcji. Podatnik nie umieszczał na nieruchomości
    billboardów o zamiarze sprzedaży i nie prowadził żadnych innych aktywnych form
    zmierzających do zbycia nieruchomości. Agent nie został upoważniony przez
    Sprzedającego do podejmowania kroków prawnych, tj. nie miał pełnomocnictwa do
    występowania w imieniu Sprzedającego. Agent działał w jego interesie, ale nie w jego
    imieniu. Rezultatem wynajęcia Agenta było skojarzenie Sprzedającego i nabywcy. Ani
    Sprzedający ani Agent nie występowali do właściwych organów władzy publicznej o
    wydanie zgody na wykonanie przyłączy mediów do nieruchomości. Sprzedający oraz
    Agent nie występowali również do odpowiedniego organu nadzoru o wydanie decyzji o
    warunkach zabudowy dla nieruchomości które podlegały sprzedaży. Dla nieruchomości
    planowanej do sprzedaży obecnie nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. W
    całym okresie Sprzedający wykorzystywał działkę A oraz pozostałe działki dla potrzeb
    prywatnych, przez cały okres działki były wykorzystywane wyłącznie do celów
    niepodlegających opodatkowaniu. Sprzedający nie dokonał i nie zamierza dokonywać
    inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą atrakcyjność działki będącej przedmiotem
    planowanej dostawy.
    Aby ocenić charakter transakcji i uznać, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej
    czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług bądź nie, wymaga to
    każdorazowo dokonania oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny

    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym (osobistym), wykluczone są z grona podatników
    VAT.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011
    r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie brak jest
    przesłanek świadczących o takiej aktywności Sprzedającego w przedmiocie zbycia opisanej
    nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego − stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Sprzedający nabył nieruchomość do swojego majątku prywatnego w 2007 r., przy czym
    nie nabył jej w celach inwestycyjnych. Wykorzystywał działkę gruntu nr A dla potrzeb
    prywatnych i przez cały okres posiadania działka była wykorzystywana wyłącznie do celów
    niepodlegających opodatkowaniu, nie była też przedmiotem najmu ani dzierżawy.
    Sprzedający zawarł umowę z Agentem, który zobowiązał się do wykonywania czynności
    zmierzających do sprzedaży nieruchomości przez Sprzedającego w sposób wyżej opisany.
    Dla zbywanej nieruchomości nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy.
    Sprzedający nie występował o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego dla przedmiotowej działki. Plan ten został uchwalony w wyniku działań
    Gminy w trakcie posiadania nieruchomości przez Podatnika. Ponadto, Sprzedający nie
    dokonywał i nie zamierza dokonywać inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą
    atrakcyjność działki będącej przedmiotem planowanej dostawy. Podatnik dokonał jedynie
    podziału nieruchomości gruntowej na mniejsze działki, co było zgodne z uchwalonym
    przez Gminę MPZP, jednak nie może to stanowić zgodnie z cytowanym orzeczeniem TSUE
    o podejmowaniu działań o charakterze zawodowego obrotu nieruchomościami, a
    podyktowane było jedynie planami wyzbycia się majątku osobistego i zmierzało do
    ułatwienia płynnego zbycia oraz uzyskania wyższej ceny. Należy dodać, iż w związku z
    dokonanym podziałem, zgodnie z przepisami Podatnik uiścił opłatę adiacencką na rzecz
    Gminy.
    Analizując całokształt działań dokonanych przez Sprzedającego należy wskazać, że
    pojedyncze czynności, których dokonał lub dokona w związku z dokonaną oraz planowaną
    dostawą działek, w tym powstałych w wyniku podziału działki A, nie mogą przesądzać o
    tym, że Sprzedający będzie działać jako profesjonalny handlowiec. Działania
    podejmowane przez Sprzedającego należą bowiem do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Dokonując sprzedaży opisanych działek, Sprzedający będzie
    korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie będą miały zastosowania
    przepisy u.p.t.u.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że w związku ze zbyciem niezabudowanej
    nieruchomości stanowiącej działki oznaczone numerami g, h,a, j, k, b, c, d, l i e
    niezabudowane, przeznaczone pod wolnostojącą zabudowę mieszkaniową jednorodzinną
    oraz działki i i f (droga wewnętrzna), Sprzedający nie będzie występował jako podatnik
    podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u., prowadzący działalność gospodarczą,
    zgodnie z art. 15 ust. 2 u.p.t.u.
    Podobnie jest w przypadku dokonanego zbycia działki nr C. Zatem, sprzedaż tychże
    nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Reasumując:
    Przestawiony przez Podatnika opis zdarzeń należy kwalifikować do obrotu w ramach
    zarządu majątkiem osobistym, a więc niepodlegający opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Argumenty:

    − nieruchomości gruntowe nabyto przed wieloma laty bez zamiaru wykorzystania ich do
      działalności gospodarczej lub w związku z tą działalnością;
    − co prawda dokonano podziału areału na mniejsze działki, ale przyczyniły się do tego po
      pierwsze zdarzenia niezależne od Podatnika (uchwalenie MPZP, a tym samym zmiana
      przeznaczenia gruntów, brak planów co do przeznaczenia gruntów do innych celów i
      decyzja o pozbyciu się gruntów), a po drugie oczywistym jest, że przy sprzedaży
      mniejszych działek można uzyskać w efekcie lepszą cenę sumaryczną, a działki łatwiej i
      szybciej się sprzedadzą. Nie można od Podatnika wymagać, aby wyzbywał się majątku
      osobistego taniej, jeśli może to uczynić po wyższej cenie. Jest to racjonalne
      zachowanie właściciela gruntu i jako takie nie może świadczyć o zawodowym obrocie
      nieruchomościami;
    − jednocześnie nie czyniono działań cechujących zawodowy obrót ziemią tj. nie dokonano
      uzbrojenia działek, grodzenia ich, nie zlecano wykonania projektów domów na tych
      działkach i nie podejmowano innych aktywnych działań w zakresie obrotu
      nieruchomościami, do czego angażowano by środki podobne do takich, jakie są
      wykorzystywane przez osoby zajmujące się profesjonalne tego rodzaju obrotem,
      wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym (mienia służącego
      do celów prywatnych, zaspokajającego własne potrzeby, niewykorzystywanego dla
      potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej);
    − czynności związane z profesjonalnym zbyciem działek pozostających w majątku
      osobistym zlecono profesjonalnemu pośrednikowi, któremu nie udzielono
      pełnomocnictwa do działania w imieniu Podatnika;
    − Podatnik czytelnie oddziela czynności zawodowe dokonywane w podmiotach w których
      uczestniczy jako wspólnik od zarządu majątkiem prywatnym.
    W efekcie stwierdzić należy, iż zarówno już dokonane transakcje, jak i obecnie planowana
    transakcja sprzedaży, nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach − rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży − rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana

    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana
    tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11.12.2006 r.,
    str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu dostawy nieruchomości,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności,
    a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania dostawy ww. nieruchomości podjął aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też dostawa nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.

    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z 15 września 2011
    r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą
    2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2

    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy planowana sprzedaż
    jednej z pozostałych działek wydzielonych z działki nr A, a także dokonana dotychczas
    sprzedaż pięciu działek wydzielonych z działki A − działki nr g, h oraz udział w działce nr i
    (droga), działki nr j, k i udziału w działce nr i (droga) oraz działki l oraz udział w działce i
    (droga), podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży przedmiotowych działek istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży tych nieruchomości podjął
    Pan lub podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Pana za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy
    mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT − co do zasady − mają dla określenia jego praw i
    obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Należy więc ustalić, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży opisanych we wniosku
    działek będzie Pan spełniać przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów
    i usług, tj. czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania opisanej
    sprzedaży podjął Pan lub podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkować będzie
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pana zaangażowania w
    odniesieniu do sprzedaży wskazanych działek, nie wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak
    jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży
    przedmiotowych działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i

    zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń,
    który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Pana opisanych działek
    niezabudowanych wypełni przesłanki działalności gospodarczej.
    Wskazał Pan, że zakupił Pan do majątku prywatnego trzy działki. Działki nr A, B i C, zostały
    nabyte w celu zamieszkania siedliskowego, wybudowania budynków gospodarczych
    (stajni), wypasania koni, utworzenia padoków i uprawy łąkowej. Działki stanowią Pana
    majątek osobisty, który planował założyć tam siedlisko wiejskie i prowadzić gospodarstwo
    zajmujące się hodowlą koni.
    Teren, na którym były położone działki, nie miał wówczas utworzonego Miejscowego
    Planu Zagospodarowania Przestrzennego (dalej MPZP). Wystąpił Pan do gminy o warunki
    zabudowy na działce nr B. Miał Pan w planach zająć się hipoterapią profesjonalnie. Na
    jednej z zakupionych działek planował Pan postawić stajnie i siedlisko do zamieszkania. A
    dwie pozostałe użytkować jako łąki przeznaczone pod siano dla koni, padoki oraz mały
    kawałek pod niewielką uprawę ziół. Niestety, w związku ze zmianą planów życiowych,
    nigdy tych planów Pan nie zrealizował. Nigdy nie wykorzystywał Pan żadnej z opisanych
    działek dla celów prowadzonej działalności gospodarczej ani w związku z taką
    działalnością. Wykorzystywanie do czasu rozpoczęcia realizacji planów zabudowy
    siedliskowej polegało na pobytach rekreacyjnych ale do docelowej realizacji tych planów
    nigdy nie doszło. Obecnie, ze względu na wiek oraz posiadaną III grupę
    niepełnosprawności, a także nasilające się problemy ze zdrowiem, postanowił Pan
    wyzbywać się sukcesywnie majątku, a uzyskane środki przeznaczyć na leczenie i bieżące
    utrzymanie.
    Gdy Gmina uchwaliła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, zlecił Pan
    geodecie podział działek zgodnie z MPZP, a następnie dokonał Pan sprzedaży:
    a) (...) działka nr A:
    − w roku 2020 dwie działki,
    − w roku 2022 dwie działki,
    − w roku 2025 jedna działka.
    b) (...) − działka nr C:
    − w roku 2020 całość działki.
    Sprzedaż odbywała się za pośrednictwem agencji nieruchomości, która na podstawie
    Pana zlecenia, oferowała te nieruchomości do sprzedaży.
    Poza podziałem geodezyjnym gruntów, nie dokonywał Pan żadnych innych działań wobec
    tych nieruchomości, a w szczególności nie usuwał drzew, nie uzbrajał terenu w media, nie
    grodził terenu, nie wytyczał dróg wewnętrznych, nie utwardzał drogi dojazdowej do
    działki, a także nie podejmował żadnych innych działań zmierzających do zwiększenia
    wartości nieruchomości. Nie prowadził Pan żadnych działań wspomagających ewentualną
    sprzedaż. Nie ma Pan zamiaru również wykonywać takich czynności w przyszłości. Nigdy
    nie udostępniał Pan innym osobom i podmiotom żadnej z posiadanych działek na
    podstawie jakiegokolwiek tytułu prawnego zarówno odpłatnie jak i nieodpłatnie.
    Nie jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nie prowadzi Pan
    działalności deweloperskiej ani zbliżonej do niej. Nigdy nie wykorzystywał Pan żadnej z
    opisanych działek dla celów prowadzonej działalności gospodarczej ani w związku z taką
    działalnością. Nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym. Prowadzi Pan działalność gospodarczą
    jako wspólnik spółek cywilnych i jawnych. Posiada Pan także udziały w spółce z o.o.
    Podmioty te na przestrzeni lat kupowały lub sprzedawały czasami nieruchomości
    komercyjne w związku ze swoją działalnością, które do tej działalności były przez te
    podmioty wykorzystywane, jednak nigdy nie było to związane z budownictwem
    mieszkaniowym wielo- lub jednorodzinnym.

    Ponadto, jako osoba fizyczna, do majątku osobistego, przez ostatnie 25 lat, nabył Pan i
    zbył również kilka mieszkań, które były wykorzystywane pod wynajem. Aktualnie również
    posiada Pan i wynajmuje kilka mieszkań w ramach wynajmu prywatnego.
    W związku z powyższym, stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie
    podejmował i nie zamierza podjąć Pan aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Działania podjęte przez Pana należą do zakresu
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zakres podjętych czynności w odniesieniu do
    sprzedaży wskazanych we wniosku działek w żadnym wypadku nie pozwala na uznanie, że
    Pana działalność będzie miała charakter profesjonalny.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011
    r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że dokonana i
    planowana przez Pana sprzedaż wskazanych działek, nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją
    uznać Pana za podatnika tego podatku.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że w okolicznościach wskazanych w opisie stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego, dokonując omawianych transakcji, korzysta Pan i
    będzie korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem,
    która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia
    Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie
    planowanej sprzedaży jednej z pozostałych działek wydzielonych z działki nr A, a także
    dokonanej dotychczas sprzedaży pięciu działek wydzielonych z działki A − działki nr g, h
    oraz udział w działce nr i (droga), działki nr j, k i udziału w działce nr i (droga) oraz działki l
    oraz udział w działce i (droga), a opisaną dostawę cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    § stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia;
    § zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem
    przyszłym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem sprawy podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    W konsekwencji, w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.