Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.867.2020.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-14
Teza: zwolnienie od podatku usług organizowania kursów jazdy konnej, zajęć z rekreacji dla indywidualnych klientów i grup jak obozy jeździeckie
Słowa kluczowe: sport; sport-klub sportowy; stowarzyszenia; usługi-usługi związane z poprawą kondycji fizycznej; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2020 r. (data wpływu 18 listopada 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług organizowania kursów jazdy konnej, zajęć z rekreacji dla indywidualnych klientów i grup jak obozy jeździeckie **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług organizowania kursów jazdy konnej, zajęć z rekreacji dla indywidualnych klientów i grup jak obozy jeździeckie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Podmiot gospodarczy, Stowarzyszenie - … jest wpisane do KRS do rejestru przedsiębiorców i rejestru stowarzyszeń, in. organizacje społ. i zawodowe, fundacje, ZOZ.

Stowarzyszenie jest Klubem Sportowym niewpisanym do ewidencji Klubów sportowych działających w formie stowarzyszenia. Statut Stowarzyszenia … przewiduje możliwość prowadzenia działalności gospodarczej na ogólnych zasadach określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej Stowarzyszenia … służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Stowarzyszenie … jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Głównymi celami stowarzyszenia są:

*   rozwój i popularyzacja sportu konnego,

*   rozwój rekreacji, turystyki konnej i hipoterapii,

*   rozwój innych form kultury fizycznej i sportu na obszarze działania.

Stowarzyszenie realizuje swoje cele, które są ściśle związane ze sportem oraz wychowaniem fizycznym poprzez:

1.  organizację kursów jazdy konnej, zajęć z rekreacji dla indywidualnych klientów i grup jak obozy jeździeckie dla szkół, uczelni i hipoterapii,
2.  organizację imprez i zawodów sportowych oraz udział w imprezach i zawodach sportowych organizowanych przez inne organizacje,
3.  zainicjowanie oraz prowadzenia różnego typu szkoleń, kursów, seminariów podnoszących kwalifikacje oraz osób zrzeszonych w stowarzyszeniu,
4.  prowadzenie działań dla popularyzacji sportu, w tym jeździeckiego w regionie,
5.  nawiązywanie kontaktów i przystąpienie do podobnych stowarzyszeń za granicą,
6.  współpracę z instytucjami państwowymi i organizacjami społecznymi działającymi w zakresie objętym celami stowarzyszenia oraz współpracę krajową i zagraniczną z osobami fizycznymi i instytucjami wykazującymi zainteresowanie celami stowarzyszenia,
7.  stworzenie odpowiednich warunków do uprawiania kultury fizycznej i sportu gromadząc fundusze, specjalistyczny sprzęt oraz tworząc bazę do ich uprawiania.

W przedmiocie prowadzonej działalności podatnika wskazane są nr PKD: 93.12.Z, 93.29.Z, 93.13.Z, 96.04.Z, 85.59.B.

Stowarzyszenie organizuje zawody konne w ujeżdżeniu i w skokach przez przeszkody. Zawodnicy, Kluby sportowe zgłaszające się na zawody wnoszą opłaty za współorganizowanie zawodów, do których są wystawiane dokumenty (faktury, paragony) ze stawką zwolnioną – „zw”. Wszystkie przychody z tej działalności przeznaczone są na cele statutowe Stowarzyszenia …, a nie na osiąganie zysku.

Oprócz zawodów stowarzyszenie organizuje kursy jazdy konnej, zajęcia z rekreacji dla indywidualnych klientów i grup jak obozy jeździeckie dla szkół, uczelni w formie obozów letnich lub zimowych, które są ściśle związane ze sportem i wychowaniem fizycznym. Wyżej wymienione kursy, zajęcia jazdy konnej są opodatkowane podatkiem od towarów i usług w wysokości stawki „23%”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy organizowanie kursów jazdy konnej, zajęć z rekreacji dla indywidualnych klientów i grup jak obozy jeździeckie dla szkół, uczelni, które są celami statutowymi stowarzyszenia i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport i uczestniczących w wychowaniu fizycznym uprawniają do zastosowania stawki „zw” zgodnie z art. 43 pkt 1 ust. 32 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, artykuł 43 pkt 1 ust. 32 ustawy o podatkach od towarów i usług, pozwala na stosowanie stawki zwolnionej „zw” dla realizacji celów i usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

*   są one konieczne do organizowania i uprawienia sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestnictwa w nim,

*   świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,

*   są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym - z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Stowarzyszenie \`(...)\` uważa, że spełnia cechę podmiotową dla zastosowania powyższego zwolnienia tj. jest osobą prawną stanowiącą klub sportowy w rozumieniu ustawy o sporcie, w zakresie sportu i wychowania fizycznego związanego z jeździectwem.

Stowarzyszenie \`(...)\` ze swojej istoty nie prowadzi działalności nastawionej na osiąganie zysku, a uzyskane przychody są przeznaczone w całości na kontynuacje lub doskonalenie świadczonych usług oraz utrzymanie ośrodka i zwierząt w nich przebywających, zakup odpowiednich pasz, preparatów dla koni oraz bieżące prace konserwatorskie. Osoby, na rzecz których Stowarzyszenie \`(...)\` świadczy swoje usługi, są osobami uprawiającymi sport jeździecki profesjonalnie, jak osobami uprawiającymi ten sport rekreacyjnie lub chcącymi go uprawiać.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Przedmiotem pytania jest kwestia dotycząca zastosowania zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy dla organizowania kursów jazdy konnej, zajęć z rekreacji dla indywidualnych klientów i grup jak obozy jeździeckie

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie zaś z art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

1.  są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
2.  świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
3.  są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

\-z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

W art. 43 ust. 17 ustawy wskazano, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W świetle art. 43 ust. 18 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a), stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Wskazać należy, że zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 32 ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi. Ze zwolnienia korzystają więc usługi świadczone m.in. przez klub sportowy, które są ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym, a także są konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim.

Niespełnienie chociażby jednej z przesłanek (podmiotowej lub przedmiotowej) powoduje, że świadczenie usług nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. regulacji.

W analizowanej sprawie należy podkreślić, że zgodnie z brzmieniem ustawy, zwolnieniu podlegają usługi „ściśle” związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym. Przepisy ustawy nie zawierają definicji „ścisłego” związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym. W pewnym zakresie do kwestii tej odniósł się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 16 października 2008 r. w sprawie C-253/07 Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, w którym to wyjaśnił, że świadczenie usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym „może być zwolnione tylko wtedy, gdy są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu, tj. uprawiania sportu lub wychowania fizycznego” (pkt 22). Ponadto TSUE podkreślił, że: „Zwolnienie transakcji należy zatem ustalić w szczególności w zależności od charakteru świadczonych usług oraz ich związku ze sportem lub wychowaniem fizycznym” (pkt 23).

Natomiast w wyroku z dnia 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że: „W odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE należy stwierdzić, że przepis ten, według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i wychowania fizycznego w ogóle. Mając na względzie owo brzmienie, intencją rzeczonego przepisu nie jest przyznanie zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom sportu”. Z wyroku tego wynika również, że art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy VAT, w celu jego stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany.

Celem powołanego przepisu jest wspieranie niektórych rodzajów działalności interesu publicznego, czyli usług mających ścisły związek z uprawianiem sportu lub z wychowaniem fizycznym, które są świadczone przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Przepis ten ma zatem na celu wspieranie podejmowania takiej aktywności przez szerokie warstwy społeczeństwa. Interpretacja tego przepisu ograniczająca zakres stosowania zwolnienia, jakie on przewiduje, do aktywności sportowej podejmowanej w sposób zorganizowany, systematyczny lub mający na celu udział w zawodach sportowych, byłaby sprzeczna z rzeczonym celem.

Zauważyć należy, że zwolnienie usług związanych ściśle ze sportem doznaje pewnego ograniczenia ze względu na status usługodawcy, a mianowicie, jak wynika z cyt. wyżej przepisu, ze zwolnienia może korzystać podmiot będący klubem sportowym, związkiem sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych.

Ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji klubu sportowego. Zatem w celu ustalenia prawidłowego rozumienia tego pojęcia należy odnieść się do regulacji ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 1133).

Stosownie do art. 3 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy o sporcie – działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego. Klub sportowy działa jako osoba prawna. Kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3, mogą tworzyć związki sportowe. Związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń.

Ponadto zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 ustawy o sporcie, sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach. Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o sporcie, sport wraz z wychowaniem fizycznym i rehabilitacją ruchową składają się na kulturę fizyczną.

Z kolei, zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2020 r., poz. 2261), stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych. Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności.

Na podstawie art. 34 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Biorąc pod uwagę przywołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że ze zwolnienia od podatku na mocy wymienionych przepisów mogą korzystać usługi ściśle związane ze sportem świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, jeżeli:

*   są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu,

*   świadczący te usługi nie jest nastawiony na osiąganie zysków oraz

*   usługi świadczone są na rzecz osób uprawiających sport,

przy czym z niniejszego zwolnienia wyłączone są usługi związane z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usługi odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usługi odpłatnego zakwaterowania związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usługi wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Z wykładni przepisu art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, aby móc skorzystać ze zwolnienia w nim przewidzianego, powinien spełnić przesłanki zarówno o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Przy czym, przesłanka o charakterze podmiotowym jest spełniona wówczas, gdy świadczącym usługę jest podmiot spełniający określone warunki - musi to być klub sportowy, związek sportowy lub związek stowarzyszeń i innych osób prawnych, którego celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu.

Odnosząc się do kwestii zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy względem usług świadczonych przez Wnioskodawcę, należy stwierdzić, że w przedstawionych okolicznościach sprawy Wnioskodawca będzie spełniał zarówno przesłankę podmiotową, jak i przesłanki przedmiotowe, o których mowa w tym przepisie.

Jak wynika z wniosku, Wnioskodawca jest Klubem Sportowym niewpisanym do ewidencji Klubów sportowych działających w formie stowarzyszenia. Dochód z działalności gospodarczej Stowarzyszenia … służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Głównymi celami stowarzyszenia są:

*   rozwój i popularyzacja sportu konnego,

*   rozwój rekreacji, turystyki konnej i hipoterapii,

*   rozwój innych form kultury fizycznej i sportu na obszarze działania.

Stowarzyszenie realizuje swoje cele, które są ściśle związane ze sportem oraz wychowaniem fizycznym po przez:

1.  organizację kursów jazdy konnej, zajęć z rekreacji dla indywidualnych klientów i grup jak obozy jeździeckie dla szkół, uczelni i hipoterapii,
2.  organizację imprez i zawodów sportowych oraz udział w imprezach i zawodach sportowych organizowanych przez inne organizacje,
3.  zainicjowanie oraz prowadzenia różnego typu szkoleń, kursów, seminariów podnoszących kwalifikacje oraz osób zrzeszonych w stowarzyszeniu,
4.  prowadzenie działań dla popularyzacji sportu, w tym jeździeckiego w regionie,
5.  nawiązywanie kontaktów i przystąpienie do podobnych stowarzyszeń za granicą,
6.  współpracę z instytucjami państwowymi i organizacjami społecznymi działającymi w zakresie objętym celami stowarzyszenia oraz współpracę krajową i zagraniczną z osobami fizycznymi i instytucjami wykazującymi zainteresowanie celami stowarzyszenia.
7.  stworzenie odpowiednich warunków do uprawiania kultury fizycznej i sportu gromadząc fundusze, specjalistyczny sprzęt oraz tworząc bazę do ich uprawiania.

Odnosząc zatem przywołane wyżej przepisy prawa do przedstawionych okoliczności sprawy, wskazać należy, że do usług organizowania przez Wnioskodawcę, będącego klubem sportowym, kursów jazdy konnej, zajęć z rekreacji dla indywidualnych klientów i grup jak obozy jeździeckie dla szkół, uczelni, ściśle związane ze sportem i wychowaniem fizycznym, które są celami statutowymi stowarzyszenia i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport i uczestniczących w wychowaniu fizycznym, ma zastosowanie zwolnienie wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, bowiem Wnioskodawca spełnia zarówno przesłankę podmiotową jak i przesłanki przedmiotowe, o których mowa w tym przepisie.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo nadmienia się, że Wnioskodawca w pytaniu oraz we własnym stanowisku wskazał art. 43 pkt 1 ust. 32 ustawy o podatkach od towarów i usług. Tutejszy Organ zauważa, że powołany przez Zainteresowanego przepis nie istnieje. Jednakże, mając na uwadze treść wniosku, w tym wskazanie w poz. 69 wniosku ORD-IN (przepisy prawa podatkowego) art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług oraz powołanie w stanowisku treści przepisu oznaczonego przez Wnioskodawcę jako art. 43 pkt 1 ust. 32, która odpowiada treści art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, to powołanie w pytaniu i stanowisku przepisu oznaczonego art. 43 pkt 1 ust. 32 stanowi oczywistą omyłkę pisarską.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, w szczególności zastosowanie zwolnienia dla organizowania zawodów konnych w ujeżdżeniu i w skokach przez przeszkody, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.