Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.685.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży działek niezabudowanych.
Słowa kluczowe: podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług sprzedaży działek. Uzupełniła go Pani pismem z 16 października 2025 r. (wpływ 16
    października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i podlega w
    Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu od całości swoich dochodów, niezależnie od
    miejsca ich osiągania. Nie prowadzi i nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej
    polegającej na obrocie nieruchomościami. Nie jest i nigdy nie była zarejestrowanym
    podatnikiem VAT. Wnioskodawczyni pobiera emeryturę ((...) rok życia).
    Wnioskodawczyni jest właścicielką działek objętych księgą wieczystą numer (...),
    położonych na terenie (...). Nieruchomość ma charakter gruntów ornych i została nabyta
    przez Wnioskodawczynię w 1996 r. wraz z mężem, który obecnie nie żyje. Nabycie
    nastąpiło do majątku wspólnego małżonków.
    Nieruchomość została podzielona na następujące działki: (...).
    Wnioskodawczyni poniosła opłatę adiacencką w związku z podziałem nieruchomości. Na
    działkach nie znajdowały się budynki bądź budowle w rozumieniu ustawy z 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane.
    Działki nr (...) stanowią drogę wewnętrzną.
    Zgodnie z miejscowym plan zagospodarowania przestrzennego dla terenów (...)-Uchwała
    (...) Rady Miejskiej w (...) – wyżej wymienione działki są oznaczone jako „tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej”.
    Działki nr (...) oraz (...) zostały przekazane w darowiźnie odpowiednio córce i synowi
    Wnioskodawczyni.
    Działki nr (...) również zostały przekazane w darowiźnie wnukom po drugim, zmarłym,
    synu Wnioskodawczyni.
    Działki nr (...) zostały przekazane wnukom w ramach zachowku.
    Działka nr 1 została sprzedana przez Wnioskodawczynię w 2022 r., działka nr 2 w 2023 r. i
    działka nr 3 w 2024 r. Działka nr 4 zostanie sprzedana w niedługim czasie. Przy sprzedaży
    Wnioskodawczyni nie korzystała z profesjonalnych agencji nieruchomości. Nie
    podejmowała się uzbrojenia nieruchomości.
    Do sprzedaży pozostały działki nr 5, 6, 7, 8. Łącznie Wnioskodawczyni przeznaczyła do
    sprzedaży 7 działek – z czego 3 już sprzedała (po jednej w roku 2022, 2023 i 2024) i 4
    planuje sprzedać w kolejnych latach.
    Oprócz podziału nieruchomości na mniejsze parcele i wytyczeniu miejsc na drogi
    wewnętrzne, Wnioskodawczyni podjęła się ustanowienia odpłatnej służebności drogi
    koniecznej, by ustanowić dostęp do drogi publicznej dla działek pozostałych do sprzedaży.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    W piśmie z 16 października 2025 r., w odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu do
    uzupełnienia wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi:
    1. W jakim celu nabyła Pani nieruchomość objętą księgą wieczystą nr (...), z której podziału
      powstały działki będące przedmiotem wniosku?

      Odpowiedź:
        Nieruchomość objęta księgą wieczystą nr (...) została nabyta jako grunt rolny do
        majątku wspólnego małżeńskiego w 1996 roku. Nieruchomość nie była
        użytkowana. Nieruchomość miała stanowiła majątek małżonków jako
        zabezpieczenie na przyszłość, stanowić lokatę kapitału.
    2. W jaki dokładnie sposób działki będące przedmiotem wniosku były/są/będą
      wykorzystywane przez Panią od momentu nabycia do momentu sprzedaży?
      Odpowiedź:
        Nieruchomość oraz następnie wyodrębnione działki nie były wykorzystywane,
        stanowiły zabezpieczenie majątku Wnioskodawczyni i jej męża jako lokata kapitału
        na przyszłość. Do momentu podjęcia decyzji o sprzedaży/wcześniejszych
        darowiznach nie była podejmowana na nieruchomości działalność rolnicza,
        gospodarcza, a także nie oddawano jej w najem.
        Odpowiedź dotyczy każdej z wymienionych we wniosku działek.
    3. Czy ww. działki były/są/będą wykorzystywane przez Panią w działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
      (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą?
      Odpowiedź:
        Nieruchomość ani wyodrębnione działki nie były/nie są i nie będą wykorzystywane
        do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.
        Odpowiedź dotyczy każdej z wymienionych we wniosku działek.
    4. Czy wskazane działki były/są/będą wykorzystywane przez Panią na cele działalności
      rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
      a) czy prowadziła/prowadzi Pani gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy w
        rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, zwolniony od podatku od towarów i usług na
        podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy?
      b) czy z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego była/jest Pani zarejestrowanym,
        czynnym podatnikiem podatku VAT?
      Odpowiedź:
        Nieruchomość ani wyodrębnione działki nie były/nie są i nie będą wykorzystywane
        do prowadzenia działalności rolniczej.
        Odpowiedź dotyczy każdej z wymienionych we wniosku działek.
    5. Czy z działek będących przedmiotem wniosku sprzedawała Pani płody rolne
      opodatkowane podatkiem od towarów i usług? Czy też produkty rolne z tych działek
      były wykorzystywane wyłącznie na Pani własne potrzeby?
      Odpowiedź:
        Nie, nie powstawały płody rolne z przedmiotowej nieruchomości/działek.
        Odpowiedź dotyczy każdej z wymienionych we wniosku działek.
    6. Czy działki będące przedmiotem wniosku były wykorzystywane przez Panią (przez cały
      okres ich posiadania, tj. od momentu ich nabycia do momentu planowanej dostawy)
      na cele prywatne (osobiste)? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie Pani cele
      prywatne zaspokajały i w jakim okresie?
      Odpowiedź:
        Działki nie były wykorzystywane, działki stanowiły majątek prywatny
        Wnioskodawczyni i jej męża i stanowiły ich zabezpieczenie finansowe na przyszłość.
        Nieruchomość została zakupiona w 1996 roku, a podzielona na działki będące

        przedmiotem wniosku dopiero w roku 2022. Na działkach nie była prowadzona
        działalność rolnicza ani działalność gospodarcza.
        Odpowiedź dotyczy każdej z wymienionych we wniosku działek.
    7. Czy udostępniała Pani ww. działki, osobom trzecim? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
      a) w jakim okresie (kiedy) działki były udostępniane osobom trzecim?
      b) na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka) działki
        były udostępniane osobom trzecim?
      c) czy udostępnienie działek było czynnością odpłatną czy nieodpłatną?
      Odpowiedź:
        Działki nie były udostępniane osobom trzecim.
        Odpowiedź dotyczy każdej z wymienionych we wniosku działek.
    8. Czy w stosunku do działek będących przedmiotem wniosku, prowadziła lub zamierza
      Pani prowadzić jakieś działania, aby zwiększyć wartość tych działek lub uatrakcyjnić je
      dla potrzeb sprzedaży (np. ogrodzenie terenu, wydzielenie drogi wewnętrznej,
      uzbrojenie, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności
      danej działki)? Jeśli tak, to proszę podać, jakie to były/będą działania?
      Odpowiedź:
        Wnioskodawczyni podjęła tylko podział nieruchomości na osobne działki, w tym
        wytyczenia dróg wewnętrznych. Ponadto, na sąsiedniej nieruchomości
        ustanowiono służebność drogi koniecznej aby ustanowić dostęp do drogi
        publicznej. Wnioskodawczyni nie przeprowadzała takich czynności jak uzbrojenie
        terenu w instalacje, utwardzenie dróg czy kampania marketingowa oraz nie
        korzystała z usług agencji nieruchomości.
        Odpowiedź dotyczy każdej z wymienionych we wniosku działek.
    9. Czy z potencjalnym nabywcą ww. działek zostaną przez Panią zawarte przedwstępne
      umowy kupna/sprzedaży tych działek? Jeśli tak, to proszę wskazać:
      a) jakie warunki będzie zawierać umowa przedwstępna sprzedaży, zawarta z nabywcą,
        które należy spełnić, aby doszło do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży? Proszę
        o szczegółowe opisanie, jakie postanowienia dotyczące planowanej transakcji
        sprzedaży ww. działek wynikać będą z zawartej umowy przedwstępnej (np.
        uzyskanie zgód, pozwoleń, opinii, decyzji itp. związanych z daną działką),
      b) jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej będą
        ciążyły na Pani, a jakie na stronie kupującej? Proszę o szczegółowe opisanie,
      c) czy po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca, na działkach będących
        przedmiotem wniosku, będzie dokonywać inwestycji infrastrukturalnych, które
        zwiększą ich atrakcyjność jak np. uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie itp.? Jeżeli
        tak, to proszę o podanie jakich?
      d) czy nabywca będzie ponosić jakiekolwiek nakłady finansowe związane z ww.
        działkami od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy
        finalnej?
      Odpowiedź:
        Z potencjalnymi kupcami działek nie były i nie są zawierane umowy przedwstępne,
        sprzedaż będzie dokonana jednym aktem notarialnym – umową sprzedaży
        nieruchomości.
        Odpowiedź dotyczy każdej z wymienionych we wniosku działek.
    10. Czy udzieliła/planuje Pani udzielić innej osobie/innemu podmiotowi pełnomocnictwa
      lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pani imieniu w

      związku ze sprzedażą działek będących przedmiotem wniosku; jeśli tak, to proszę
      wskazać zakres tego pełnomocnictwa, w szczególności proszę wskazać jakie konkretnie
      czynności podejmował/będzie podejmował podmiot działający jako Pani pełnomocnik
      w związku z transakcją sprzedaży ww. działek.
      Odpowiedź:
        Wnioskodawczyni nie udzielała i nie planuje udzielić pełnomocnictwa do działania w
        jej imieniu w związku ze sprzedażą działek.
        Odpowiedź dotyczy każdej z wymienionych we wniosku działek.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 16 października 2025 r.)
      1. Czy dokonując w przeszłości sprzedaży działek o numerach 1, 2 oraz 9
        Wnioskodawczyni działała jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o
        VAT, czy spełniła definicję podatnika VAT?
      2. Czy dokonując w przyszłości sprzedaży działek o numerach 5, 6, 7, 8 oraz 4
        Wnioskodawczyni będzie działać jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
        ustawy o VAT, czy spełni definicję podatnika VAT?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 16 października 2025 r.)
    Pani zdaniem:
    Ad 1.
    Wnioskodawczyni dokonując w przeszłości sprzedaży działek o numerach 1, 2 i 9 nie
    działała jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, nie spełniała definicji
    podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Wnioskodawczyni dokonując w przyszłości sprzedaży działek o numerach 5, 6, 7, 8 oraz 4
    nie wystąpi jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, nie spełni definicji
    podatnika VAT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zagadnienie odnoszące się do rozstrzygnięcia problemu, czy sprzedaż nieruchomości jest
    sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika
    prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów VAT, było
    przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    TSUE podjął się stwierdzenia, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L nr 347 z 11

    grudnia 2006 r. s. 1 z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Według Trybunału podobny kazus ma miejsce w przypadku
    dokonania przed sprzedażą podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast, kiedy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy. Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach
    marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Dalej, NSA w wyroku z 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt I FSK 1589/18 orzekł, iż: „Przyjęcie, że
    dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że
    jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego
    przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
    czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na
    tego rodzaju aktywność »handlową« wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu pojedynczych z tych
    okoliczności.
    Zbycie natomiast, nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu
    rolnego, nie stanowi per se działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdy
    brak przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia
    przedmiotowych gruntów, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku
    mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym – niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu VAT”.
    W przytoczonym na wstępie stanie sprawy, Wnioskodawczyni nabyła wraz z już
    nieżyjącym mężem nieruchomość rolną do majątku wspólnego w 1996 r.
    Wnioskodawczyni dokonała podziału nieruchomości, wyznaczając przy tym niektóre z
    działek jako potencjalne drogi zapewniające komunikację. Uzyskała odpłatnie służebność
    drogi koniecznej dla pozostałych do sprzedaży działek. Czynności podjęte przez
    Wnioskodawczynię stanowią zwyczajowy zarząd majątkiem prywatnym, który nie
    obejmuje profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Samo wystąpienie niektórych zdarzeń, które można uważać za profesjonalne, nie
    stanowią w stanie faktycznym ciągu całości działań. Jak twierdzi WSA w Gliwicach w
    wyroku z 7 marca 2018 r., sygn. akt III SA/GL 1016/17 (1. instancja w sprawie, gdzie
    podjęto wyrok NSA z 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt I FSK 1589/18): „Okoliczność, iż
    skarżąca wraz z sąsiadami podjęła te czynności mające na celu racjonalne
    zagospodarowanie jej majątkiem nie czynią z niej jeszcze podatnika podatku od towarów i
    usług. Nie można bowiem wymagać, aby osoba fizyczna wyzbywała się swego majątku w

    możliwie najmniej rentowny i ekonomicznie uzasadniony sposób, aby tylko nie podjąć
    żadnych czynności zwiększających atrakcyjność czy przeznaczenie gruntu, co mogłoby
    skutkować uznaniem za podatnika VAT”.
    Czynności Wnioskodawczyni nie obejmowały uzbrojenia terenu, wystąpienia o uchwalenie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub uzyskania decyzji o warunkach
    zabudowy czy reklamy odpowiedniej dla agencji nieruchomości, która wykracza poza
    zwyczajne formy ogłoszenia.
    Sam podział, wyznaczenie dróg wewnętrznych i ustanowienie służebności drogi
    koniecznej nie jawi się jako zorganizowany ciąg czynności, jeżeli weźmie się pod uwagę, że
    nieruchomość została zakupiona przed ponad 25 laty. Uznanie, że Wnioskodawczyni jest
    podatnikiem VAT prowadziłoby do wniosku, że każdorazowa sprzedaż majątku
    prywatnego, kiedy jest ona prowadzona w sposób, który zwiększa ekonomiczność
    transakcji implikuje prowadzenie działalności gospodarczej, zmuszając przy tym
    podatników do sprzedaży majątku prywatnego poniżej realnej wartości, na warunkach
    pozwalających na uniknięcie obciążenia VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawczyni nie spełnia definicji podatnika VAT przy
    realizacji przedmiotowych sprzedaży, zrealizowane transakcje nie podlegały zatem
    opodatkowaniu podatkiem VAT (realizowane były poza VAT), a transakcje przyszłe, jeszcze
    planowane, także będą realizowane bez podatku VAT (poza VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
        art. 7 (...).

    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowych działek, istotne
    jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.

    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży działek będzie Pani spełniać przesłanki do uznania za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.

    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała/podejmie Pani działania charakterystyczne
    dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że nie prowadzi i nigdy nie prowadziła Pani działalności
    gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami. Nie jest i nie była Pani
    zarejestrowanym podatnikiem VAT. Jest Pani właścicielką działek objętych księgą wieczystą
    numer (...) położonych na terenie (...). Nieruchomość została przez Panią nabyta w 1996 r.
    Nabycie nastąpiło do majątku wspólnego małżonków. Nieruchomość została podzielona
    na następujące działki o nr: (...). Na działkach nie znajdowały się budynki, bądź budowle w
    rozumieniu ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Działki o nr: (...) stanowią drogę
    wewnętrzną. Działki o nr: (...) oraz (...) zostały przekazane w darowiźnie Pani córce i
    synowi. Działki o nr: (...) również zostały przekazane w darowiźnie wnukom. Działki o nr:
    (...) zostały przekazane wnukom w ramach zachowku. Działka nr 1 została przez Panią
    sprzedana w 2022 r., działka 2 w 2023 r. i działka 3 w 2024 r. Działka nr 4 zostanie
    sprzedana w niedługim czasie.
    Przy sprzedaży nie korzystała Pani z profesjonalnych agencji nieruchomości. Nie
    podejmowała się Pani uzbrojenia nieruchomości. Do sprzedaży pozostały działki nr 5, 6, 7,
    8. Łącznie przeznaczyła Pani do sprzedaży 7 działek – z czego 3 już Pani sprzedała (po
    jednej w roku 2022, 2023 i 2024) i 4 planuje sprzedać w kolejnych latach. Oprócz podziału
    nieruchomości na mniejsze parcele i wytyczeniu miejsc na drogi wewnętrzne, podjęła się
    Pani ustanowienia odpłatnej służebności drogi koniecznej, by ustanowić dostęp do drogi
    publicznej dla działek pozostałych do sprzedaży.
    Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy dokonując w przeszłości sprzedaży działek o
    numerach 1, 2 oraz 9 oraz w przyszłości sprzedaży działek o numerach 5, 6, 7, 8 oraz 4,
    będzie Pani działać jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy
    wskazać należy, że w odniesieniu do dokonanej sprzedaży działek o numerach 1, 2, 9 oraz
    do planowanej sprzedaży działek o numerach 5, 6, 7, 8 i 4 brak jest przesłanek
    pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpiła/wystąpi Pani w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika bowiem z przedstawionych okoliczności sprawy nieruchomość, z której zostały
    wydzielone ww. działki, została nabyta jako grunt rolny do majtku wspólnego
    małżeńskiego w 1996 r. Nieruchomość nie była użytkowana. Nieruchomość stanowiła
    majątek małżonków jako zabezpieczenie na przyszłość. Wyodrębnione działki nie były/nie
    są i nie będą wykorzystywane do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.
    Nieruchomość ani wyodrębnione z niej ww. działki nie były/nie są i nie będą
    wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej. Wyodrębnione działki nie były
    również udostępniane osobom trzecim. Dokonała Pani jedynie podziału nieruchomości na
    osobne działki, w tym wytyczenia dróg wewnętrznych. Ponadto, na sąsiedniej
    nieruchomości ustanowiono służebność drogi koniecznej aby ustanowić dostęp do drogi
    publicznej. W stosunku do działek będących przedmiotem wniosku nie przeprowadzała
    Pani takich czynności jak uzbrojenie terenu w instalacje, utwardzenie dróg czy kampania
    marketingowa oraz nie korzystała Pani z usług agencji nieruchomości. Z kupcami nie były i
    nie są zawierane umowy przedwstępne, sprzedaż będzie dokonana jednym aktem
    notarialnym – umową sprzedaży nieruchomości. Nie udzielała i nie planuje Pani udzielić
    pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu w związku ze sprzedażą działek.
    W analizowanej sprawie brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności
    w przedmiocie sprzedaży działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów

    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dokonana sprzedaż działek nr 1, 2, 9 oraz
    planowana sprzedaż działek nr 5, 6, 7, 8 i 4, spełniała/będzie spełniać przesłanki
    działalności gospodarczej. Nie podjęła ani nie podejmie Pani takich aktywnych działań w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Panią
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Dokonując sprzedaży ww.
    działek korzystała/będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania
    własnym majątkiem, co oznacza, że nie spełniła/nie spełni Pani przesłanek zdefiniowanych
    w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy oraz nie wystąpiła/nie wystąpi w roli podatnika podatku od
    towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą – w stosunku do tych transakcji.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży działek o numerach 1, 2, 9 oraz przyszłej
    sprzedaży działek o numerach 5, 6, 7, 8 i 4 korzystała/będzie Pani korzystała z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a ich dostawę cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że:
    Ad 1.
    Dokonując w przeszłości sprzedaży działek o numerach 1, 2 oraz 9 nie działała Pani jako
    podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Ad 2.
    Dokonując w przyszłości sprzedaży działek o numerach 5, 6, 7, 8 oraz 4 nie będzie Pani
    działać jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, Pani stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2
    jest prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia;
      - zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym

    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.