Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.475.2025.3.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-22
Teza: Koszty uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży lokalu
mieszkalnego otrzymanego na podstawie umowy dożywocia.
Słowa kluczowe: dowód-dowód z zeznania świadka
koszt-koszty uzyskania przychodów
lokal-lokal mieszkalny
sprzedaż
umowa-umowa dożywocia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani w odpowiedzi na wezwania pismami z 8 września 2025 r. (wpływ 11 września 2025
    r.) oraz z 8 października 2025 r. (wpływ 13 października 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca
    Opis stanu faktycznego (wynikający z wniosku oraz z jego uzupełnień)
    (...) 2021 r. przed (...) notariuszem w (...) nabyła Pani wraz z mężem (...) lokal mieszkalny
    położony w miejscowości (...), wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej związanym z
    lokalem mieszkalnym. Dla lokalu prowadzona jest księga wieczysta nr (...), udział w
    działce nr (...), obręb ewidencyjny (...), gdzie nabyty udział wynosił 1/5 w działce gruntu
    pod budynkiem oraz części wspólnych budynku mieszkalnego, w którym znajduje się
    lokal.
    Nabycia dokonała Pani na podstawie umowy dożywocia wraz z mężem (...) we
    wspólności majątkowej małżeńskiej. Nabycie zostało dokonane od Pani mamy (...).
    Umowa dożywocia dotyczyła przekazania prawa własności w zamian za opiekę,
    dostarczanie i przygotowanie pożywienia, ogrzewania – w tym opału, prądu, wody i
    odprowadzenia ścieków, odpadów komunalnych, podatku rolnego, środków czystości,
    gazu, malowania mieszkania, ubrania, dojazdu do mieszkania, koszenia terenu wokół
    budynku mieszkalnego, w którym znajduje się lokal, codzienną pielęgnację, zakupy w
    aptece, a ostatni miesiąc przed śmiercią Pani mamy także opiekę specjalistyczną w ZOL
    (Zakład Opieki Leczniczej).
    Sprawowanie opieki nad dożywotnikiem (Pani mamą) odbywało się w latach 2021 r. ((...)
    2021 r. – data zawarcia aktu notarialnego umowy dożywocia) do momentu śmierci
    dożywotnika (Pani mamy) – (...) 2024 r.
    Poniosła Pani wraz z mężem koszty na opiekę nad dożywotnikiem (Pani mamą) od
    czasu nabycia prawa własności w drodze umowy dożywocia do dnia śmierci
    dożywotnika. Biorąc pod uwagę wymienione wyżej koszty oraz faktycznie dokonywane
    każdego dnia czynności w roku 2021 od daty nabycia nieruchomości do ostatniego dnia
    roku 2021 wydatki wyniosły około (...), w pełnym roku opieki 2022 wydatki wyniosły (...),
    w kolejnym roku zobowiązania wyniosły (...) – 2023 r., w roku 2024 zobowiązania
    wyniosły (...).
    Przez cały okres od nabycia nieruchomości w drodze umowy dożywocia do śmierci
    dożywotnika (Pani mamy), dożywotnik zamieszkiwała nieruchomość opisaną wyżej w
    miejscowości (...), będącą przedmiotem umowy dożywocia. Świadczenie na rzecz Pani
    mamy – dożywotnika zostało spełnione w postaci nabycia nieruchomości w drodze
    umowy dożywocia poprzez świadczenie pieniężne w łącznej kwocie (...).
    W akcie notarialnym z (...) 2021 r. umowy dożywocia określono wartość nieruchomości
    lokalu mieszkalnego wraz z udziałem przynależnym na kwotę (...), poniesione koszty
    umowy wzajemnej, jaką jest umowa dożywocia, wyniosły prawie dwukrotność wartości
    rynkowej nabytej w 2021 r. nieruchomości. Nie nastąpił w tych okolicznościach
    przychód ze źródła nabycia, ponieważ poniesione koszty przewyższyły wartość
    rynkową. W związku z tym, że nabycia dokonano na podstawie umowy dożywocia, a nie
    darowizny, uznawana jest ona jako umowa wzajemna, wobec zobowiązania na rzecz
    dożywotnika, opisana w akcie notarialnym umowie dożywocia.

    (...) 2025 r. przed (...) notariuszem w (...), dokonała Pani wraz z mężem sprzedaży
    nieruchomości w miejscowości (...) aktem notarialnym umową sprzedaży za cenę (...).
    Do nabycia w drodze umowy dożywocia doszło w 2021 r., natomiast do odpłatnego
    zbycia w 2025 r., czyli przed upływem 5 lat tzw. „podatkowych”.
    Aby obliczyć należny podatek dochodowy, zgodnie z art. 19 i art. 10 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w postaci 19% podatku od
    dochodu. Żeby określić dochód, należy obliczyć przychód, który wskazuje cena
    sprzedaży nieruchomości w 2025 r. w kwocie (...) zł. Dalszym wskaźnikiem jest koszt
    uzyskania przychodu. Do kosztów uzyskania przychodu zalicza się wydatki, które
    ponieśli Państwo na nabycie nieruchomości. Kosztami, które Państwo ponieśli, były
    wskazane wyżej koszty opieki dożywotnika, opału, pożywienia, opieki medycznej,
    staranności codziennej opieki nad osobą starszą. Wynika z tego, że koszty uzyskania
    przychodu w kwocie (...) zł przewyższyły przychód ze sprzedaży nieruchomości w cenie
    (...) zł. Poniesione wydatki częściowo są udokumentowane w postaci faktur VAT,
    częściowo jednak dowodem będą zeznania świadków, którzy potwierdzą sprawowanie
    codziennej opieki, zakupu środków codziennego użytku dożywotnika, jak posiłki, opał,
    prąd, gaz, opieka medyczna, pielęgnacja.
    Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w (...) odmówił przyznania pomocy w postaci
    środków finansowych na opiekę nad Pani mamą (dożywotnikiem), tłumacząc to tym, że
    ze względu na otrzymaną przez Panią i Pani męża nieruchomość w drodze umowy
    dożywocia, która eliminuje możliwość ubiegania się o pomoc. W interpretacji Gminnego
    Ośrodka Pomocy Społecznej umowa dożywocia jest umową wzajemną, co oznacza, że
    otrzymana nieruchomość wymaga zobowiązania finansowego oraz opiekę na rzecz
    dożywotnika w zamian za otrzymane mieszkanie. Rzeczywiście od 2021 r. do dnia
    śmierci dożywotnika zobowiązanie było płatne.
    Wraz z mężem nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej, nie prowadzili
    Państwo działalności wcześniej, ani w miejscu zamieszkania, ani w miejscowości (...).
    Przedmiotowa nieruchomość nie była wynajmowana, podnajmowana, użyczona,
    zamieszkiwała w niej Pani mama – dożywotnik, aż do śmierci. Nie są Państwo czynnymi
    podatku VAT (podatku od towarów i usług), nie byli Państwo także w przeszłości.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 8 września 2025 r. wskazała Pani, że:
    a) Umowa dożywocia, na podstawie której otrzymali Państwo nieruchomość, dotyczyła
      przekazania prawa własności w zamian za opiekę, dostarczanie i przygotowanie
      pożywienia, ogrzewania, w tym opału, prądu, wody i odprowadzania ścieków,
      odpadów komunalnych, podatku od nieruchomości, środków czystości, gazu,
      malowanie ścian w mieszkaniu, ubrania dożywotnika, dojazdu do dożywotnika,
      koszenie terenu wokół budynku mieszkalnego, w którym znajduje się lokal,
      codzienna pielęgnacja, zakupy w aptece, a ostatni miesiąc przed śmiercią
      dożywotnika także opieka specjalistyczna w ZOL (Zakład Opieki Leczniczej).
    b) Poniesione wydatki na rzecz dożywotnika miały związek z realizacją postanowień
      wynikających z umowy dożywocia.
    c) Posiada Pani część dokumentów w postaci faktur czy rachunków potwierdzających
      poniesienie ww. wydatków wskazujących wystawiającego/sprzedającego dokument,
      wartość i przedmiot transakcji oraz datę jego wystawienia. To, czego przedstawić
      Pani nie może jako potwierdzenie poniesienia wydatków, jest Pani w stanie
      przedstawić zeznania świadków, którzy poświadczą, że dokonywała Pani
      poniesienia wydatków na rzecz dożywotnika.
      Do takich dokumentów zalicza Pani: faktury za prąd – wystawiane przez (...),
      podatek od nieruchomości wydawany przez Urząd Gminy (...), rachunki za
      dostarczenie i zużycie wody oraz odprowadzenie ścieków. Nie zachowały się
      rachunki za artykuły spożywcze, środki czystości, czy apteka, potwierdzenia
      dokonania wydatków uległy zniszczeniu.

    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 8 października 2025 r.)
    Czy do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości
    (lokalu mieszkalnego) może Pani zaliczyć poniesione wydatki na rzecz dożywotnika, które
    miały związek z realizacją postanowień wynikających z umowy dożywocia?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 8
    października 2025 r.)
    Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości lokalu mieszkalnego
    może Pani zaliczyć poniesione wydatki na rzecz dożywotnika, które miały związek z
    realizacją postanowień wynikających z umowy dożywocia.
    Z punktu widzenia podatku PIT, zbycie przez podatnika nieruchomości lokalu
    mieszkalnego na podstawie pierwotnego nabycia umowy dożywocia przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie będzie
    skutkowało po stronie podatnika obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Nie będzie możliwe określenie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o PIT, na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 tej ustawy.
    Koszty poniesione na rzecz dożywotnika przez podatnika przez okres od nabycia
    nieruchomości w drodze dożywocia do śmierci dożywotnika przewyższyło dwukrotnie
    wartość nieruchomości.
    Nie posiada Pani wszystkich rachunków, faktur czy potwierdzeń świadczenia wobec
    dożywotnika, co nie oznacza, że koszty nie zostały poniesione. Potwierdzeniem mogą być
    oświadczenia świadków ukazujące realnie poniesione przez podatnika koszty wobec
    dożywotnika.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną
    zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    W Pani sytuacji do nabycia nieruchomości doszło poprzez zawarcie umowy dożywocia.
    Wskazuję, że dożywocie jest instytucją prawa uregulowaną przepisami ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 908 § 1 tej ustawy:
      Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się
      zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w
      braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu
      wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i
      pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb
      odpowiadający zwyczajom miejscowym.
    Z przywołanego przepisu wynika, że umowa o dożywocie ma charakter umowy
    zobowiązującej, odpłatnej i wzajemnej. Przedmiotem świadczenia ze strony zbywcy
    (dożywotnika) jest przeniesienie własności nieruchomości. Ustawa nie ogranicza przy tym
    możliwości przeniesienia własności nieruchomości w zamian za ustanowienie praw
    dożywocia tylko do nieruchomości (gruntowej lub lokalowej). W celu wykonania umowy
    dopuszczalne jest też przeniesienie udziału we współwłasności oraz prawa użytkowania
    wieczystego.
    Charakterystyczną cechą dożywocia jest ekwiwalentność świadczeń stron tej umowy, przy
    czym w doktrynie uznaje się, że jest to ekwiwalentność rozumiana w sensie
    subiektywnym, a nie obiektywnym, co oznacza, że świadczenia stron względem siebie nie
    muszą mieć tego samego wymiaru ekonomicznego, ustalanego według kryteriów

    obiektywnych. Podkreślenia wymaga, że tego rodzaju umowy zaliczane są do odpłatnych
    czynności prawnych, które charakteryzują się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś
    korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej).
    Uwzględniając powyższe, umowa o dożywocie polegająca na tym, że w zamian za
    przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy
    dożywotnie utrzymanie, ma charakter umowy wzajemnej, a w konsekwencji jest
    czynnością prawną o charakterze odpłatnym, tj. w jej wyniku dochodzi do odpłatnego
    zbycia nieruchomości.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) 2021 r. nabyła Pani wraz z mężem (...) lokal mieszkalny
    położony w miejscowości (...), wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej związanym z
    lokalem mieszkalnym. Nabycia dokonała Pani na podstawie umowy dożywocia wraz z
    mężem (...) we wspólności majątkowej małżeńskiej. Nabycie zostało dokonane od Pani
    mamy (...). Umowa dożywocia dotyczyła przekazania prawa własności w zamian za opiekę,
    dostarczanie i przygotowanie pożywienia, ogrzewania – w tym opału, prądu, wody i
    odprowadzenia ścieków, odpadów komunalnych, podatku rolnego, środków czystości,
    gazu, malowania mieszkania, ubrania, dojazdu do mieszkania, koszenia terenu wokół
    budynku mieszkalnego, w którym znajduje się lokal, codzienną pielęgnację, zakupy w
    aptece, a ostatni miesiąc przed śmiercią Pani mamy także opiekę specjalistyczną w ZOL
    (Zakład Opieki Leczniczej).
    Sprawowanie opieki nad dożywotnikiem (Pani mamą) odbywało się w latach 2021-2024
    – do momentu śmierci dożywotnika (Pani mamy).
    (...) 2025 r. dokonała Pani wraz z mężem sprzedaży ww. nieruchomości.
    W sytuacji opisanej we wniosku, nabycie nastąpiło w chwili przeniesienia na Pani rzecz w
    drodze umowy dożywocia prawa do opisanej nieruchomości – lokalu mieszkalnego, tj. (...)
    2021 r., dlatego też sprzedaż dokonana (...) 2025 r. nastąpiła przed upływem 5 lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości.
    Zatem, odpłatne zbycie tej nieruchomości stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ nastąpiło przed upływem pięcioletniego terminu określonego w ww. przepisie.
    Powzięła Pani wątpliwość czy do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
    przedmiotowej nieruchomości może Pani zaliczyć wydatki poniesione na rzecz
    dożywotnika, które miały związek z realizacją postanowień wynikających z umowy
    dożywocia.
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub

      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ww. ustawy wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl art. 19 ust. 1 tejże ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia (sprzedaży) jest wartość
    wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej,
    pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ww. ustawy, nie
    zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe
    rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za ww. koszty uważa się wszystkie wydatki
    poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze
    sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp.
    Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy.
    Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
    majątkowych ustala się w zależności od sposobu nabycia zbywanej nieruchomości lub
    prawa majątkowego, tj. bądź na podstawie art. 22 ust. 6c, bądź art. 22 ust. 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedmiotem świadczenia ze strony zbywcy (dożywotnika) jest przeniesienie własności
    nieruchomości. Nabywca nieruchomości zobowiązuje się natomiast do świadczeń
    określonych w ww. art. 908 Kodeksu cywilnego. Umowa o dożywocie ma charakter
    umowy zobowiązującej, odpłatnej i wzajemnej.
    Z powyższego wynika, że umowa o dożywocie ma charakter odpłatny, zatem do
    ustalenia kosztów uzyskania przychodu zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Ustawodawca nie określa szczegółowo w przepisie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych katalogu wydatków, które mogą stanowić koszt
    uzyskania przychodu. Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w ww. art. 22 ust. 6c

    ustawy dotyczy zatem tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć zbywaną
    przez siebie nieruchomość lub prawo. Trzeba zauważyć, że ustawodawca rozróżnia
    koszty nabycia lub wytworzenia od nakładów i art. 22 ust. 6e odnosi się do nakładów.
    Do kosztów uzyskania przychodu mogą zostać zaliczone m.in. koszty związane ze
    sporządzeniem aktu notarialnego umowy o dożywocie, czyli opłata notarialna, sądowa, a
    także zapłacony w związku z nabyciem nieruchomości podatek od czynności
    cywilnoprawnych. Do kosztów uzyskania przychodu w przypadku umowy o dożywocie,
    która jest umową odpłatną, zaliczyć można wydatki, jakie nabywca ponosił na rzecz
    dożywotnika od momentu nabycia nieruchomości wskutek zawarcia umowy o dożywocie
    do dnia śmierci dożywotnika, z uwzględnieniem poniesionych kosztów pogrzebu i
    pochówku w związku z realizacją zobowiązań wynikających z umowy o dożywocie. Chodzi
    zatem o faktyczny wydatek, który musiał ponieść nabywca nieruchomości, a nie o rynkową
    wartość nieruchomości, jaką strony ustaliły w akcie notarialnym. Żadne przepisy
    dotyczące odpłatnego zbywania nieruchomości nie zezwalają na odliczenie od przychodu
    jako kosztu jego uzyskania wartości rynkowej. Kosztem winny być wydatki rzeczywiście
    poniesione, a nie szacowane. Stąd ich konieczność dokumentowania. Kosztem nabycia dla
    podatnika będą zatem faktycznie poniesione i udokumentowane wydatki na rzecz
    dożywotnika, a nie np. koszty szacowane.
    Z opisu sprawy wynika, że umowa dożywocia, na podstawie której otrzymali Państwo
    nieruchomość, dotyczyła przekazania prawa własności w zamian za opiekę,
    dostarczanie i przygotowanie pożywienia, ogrzewania, w tym opału, prądu, wody i
    odprowadzania ścieków, odpadów komunalnych, podatku od nieruchomości, środków
    czystości, gazu, malowania ścian w mieszkaniu, ubrania dożywotnika, dojazdu do
    dożywotnika, koszenia terenu wokół budynku mieszkalnego, w którym znajduje się
    lokal, codzienną pielęgnację, zakupy w aptece, a ostatni miesiąc przed śmiercią
    dożywotnika także opiekę specjalistyczną w ZOL (Zakład Opieki Leczniczej). Poniesione
    wydatki na rzecz dożywotnika miały związek z realizacją postanowień wynikających z
    umowy dożywocia. Wskazała Pani, że posiada część dokumentów w postaci faktur czy
    rachunków potwierdzających poniesienie ww. wydatków wskazujących wystawiającego
    /sprzedającego dokument, wartość i przedmiot transakcji oraz datę jego wystawienia.
    Do ww. dokumentów zalicza Pani: faktury za prąd – wystawiane przez (...), podatek od
    nieruchomości wydawany przez Urząd Gminy (...), rachunki za dostarczenie i zużycie
    wody oraz odprowadzenie ścieków. Nie zachowały się rachunki za artykuły spożywcze,
    środki czystości, czy apteka, potwierdzenia dokonania wydatków uległy zniszczeniu. Na
    poniesienie wydatków, na które nie ma Pani potwierdzenia, jest Pani w stanie
    przedstawić zeznania świadków, którzy poświadczą, że dokonywała Pani poniesienia
    wydatków na rzecz dożywotnika.
    Powołany przepis art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    odnosząc się do udokumentowanych kosztów nabycia nie zawiera odesłania do innych
    przepisów tejże ustawy ani też nie wprowadza obowiązku udokumentowania tych
    wydatków wyłącznie fakturą VAT. Dlatego do prawidłowego udokumentowania
    poniesionych przedmiotowych wydatków trzeba wziąć pod uwagę ogólne reguły
    dowodowe - art. 180 Ordynacji podatkowej oraz ocenić zasadność poniesienia
    ww. wydatków.
    Zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Zatem w analizowanej sytuacji mówiąc o udokumentowanych kosztach nabycia, należy
    mieć na uwadze faktycznie poniesiony wydatek, który może zostać udokumentowany
    fakturami/rachunkami potwierdzającymi poniesienie tych wydatków wskazujące
    wystawiającego/sprzedającego dokument, wartość i przedmiot transakcji oraz datę jego
    wystawienia.

    Należy jednakże podkreślić, że to na Pani jako podatniku ciąży obowiązek wykazania
    związku poniesionego wydatku z kosztami nabycia nieruchomości, a zatem wykazania
    przed organami podatkowymi, że wydatek został rzeczywiście poniesiony w związku z
    realizacją postanowień umowy o dożywocie.
    Jednocześnie należy wskazać, że w interpretacji indywidualnej nie można jednoznacznie
    przesądzić, co będzie zdecydowanie wystarczającym dokumentem do uznania danego
    wydatku za koszt nabycia. Ostateczna ocena, czy wydatek został prawidłowo
    udokumentowany, leży w kompetencjach organów podatkowych właściwych dla Pani w
    danej sprawie w toku odpowiedniego postępowania. Organ wydający interpretację
    indywidualną nie może natomiast dokonać takiej oceny materiału dowodowego.
    Warunkiem zaliczenia wspomnianych wydatków do kosztów uzyskania przychodu jest
    posiadanie przez Panią stosownych dokumentów potwierdzających ich poniesienie.
    Odnosząc przedstawiony przez Panią opis sprawy do powołanych wyżej przepisów należy
    stwierdzić, że dysponuje Pani rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami potwierdzającymi
    poniesienie tylko części wydatków na rzecz dożywotnika.
    Ponownie wskazuję, że jedynym sposobem udowodnienia poniesienia tych wydatków są
    dowody w postaci rachunków, faktur czy też innych dowodów zasługujących na wiarę, z
    których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek
    poniósł.
    Zeznania świadków, na które się Pani powołuje, mogą potwierdzić jedynie fakt poniesienia
    tych kosztów, jednakże nie dowiodą kiedy i w jakiej wysokości wydatek ten został
    poniesiony oraz że to Pani poniosła ten wydatek.
    Wobec tego brak rzetelnych i wiarygodnych dokumentów potwierdzających poniesienie
    wydatków na rzecz dożywotnika, nawet jeśli ich poniesienie miało związek z realizacją
    postanowień wynikających z umowy dożywocia, nie uprawnia do uwzględnienia ich przez
    Panią do kosztów uzyskania przychodu.
    Reasumując stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie do kosztów uzyskania przychodu
    może Pani zaliczyć poniesione przez Panią wydatki na rzecz dożywotnika, które miały
    związek z realizacją postanowień wynikających z umowy dożywocia, na które posiada Pani
    dokumenty potwierdzających ich poniesienie.
    W tym zakresie Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Nie przysługuje Pani natomiast możliwość zaliczenia do powyższych kosztów wydatków na
    rzecz dożywotnika, które miały związek z realizacją postanowień wynikających z umowy
    dożywocia, na które nie posiada Pani dokumentów potwierdzających ich poniesienie.
    Zatem w tym zakresie Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Nadmieniam, że nie mam możliwości sprawdzenia prawidłowości podanych przez Panią
    kwot, przeprowadzania wyliczeń, przeliczeń, z uwagi na fakt, że przepis art. 14b ustawy
    Ordynacja podatkowa nakłada na Organ podatkowy obowiązek udzielenia pisemnej

    interpretacji wyłącznie co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego. Natomiast zgodnie z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim
    systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej
    sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami
    prawa podatkowego, gdyż prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez
    Organ podatkowy, w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Wydając
    interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nie dokonałem oceny w
    odniesieniu do kwot wskazanych we wniosku.
    Zwrócić należy także uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (sformułowanego pytania). Inne kwestie wynikające z opisu
    sprawy lub własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
    Końcowo wyjaśniam, że nie jestem uprawniony do analizowania i oceny załączonych
    dokumentów – jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym
    przez Panią we wniosku, zadanym pytaniem oraz zajętym stanowiskiem. W związku z
    powyższym załączone do wniosku dokumenty nie mogą stanowić przedmiotu
    merytorycznej analizy w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
      adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.