Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.329.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur
dokumentujących wydatki na realizację zadania; nieodpłatne
użyczenie.
Słowa kluczowe: kanalizacja
odliczenia-brak prawa do odliczenia
prawa-brak prawa
użyczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    braku prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki
    na realizację zadania pn. „(...)”.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 16 lipca 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Gmina realizuje projekt pn. „(...)”.
    Gmina (...) otrzymała na ww. projekt dofinansowanie ze środków „Programu Rozwoju
    Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020” operacje typu „Gospodarka wodno-ściekowa” w
    ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub
    rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię
    odnawialną i w oszczędzanie energii”.
    Wartość dofinansowania wynosi - (...) zł.
    Całkowita wartość Przebudowy stacji uzdatniania wody w miejscowości (...) wynosi (...) zł,
    natomiast Budowy kanalizacji sanitarnej w miejscowości (...) wynosi (...) zł.
    Projekt „(...)” polega na remoncie budynku technicznego Stacji Uzdatniania Wody, budowie
    nowej instalacji technologicznej Stacji, wykonaniu fundamentów pod dwa stalowe
                                3zbiorniki wyrównawcze, każdy o pojemności 100 m i ich montażu, wykonaniu przyłączy
    międzyobiektowych, modernizacji obudów istniejących studni głębinowych, wykonaniu
    dróg i placów wewnętrznych oraz wymianie ogrodzenia. Ponadto, w miejscowości (...)
    zostanie wybudowana kanalizacja sanitarna wraz z przepompowniami na odcinku ok. 370
    m.
    Głównym celem przedsięwzięcia jest poprawa stanu infrastruktury wodno-kanalizacyjnej
    na terenie gminy (...) poprzez przebudowę jednej stacji uzdatniania wody oraz poprzez
    budowę kanalizacji sanitarnej na odcinku ok. 370 m.
    Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach realizacji projektów będą
    wystawiane na Gminę (...).
    Ustawowe obowiązki zbiorowego zaopatrzenia w wodę są wypełniane poprzez
    świadczenie usług za pośrednictwem Gminnej Spółki Komunalnej w (...), w której Gmina
    posiada 100% udziałów oraz posiada zawartą umowę dzierżawy mienia komunalnego
    połączoną z administrowaniem i bieżącą eksploatacją sieci wodociągowej i kanalizacyjnej
    wraz z infrastrukturą towarzyszącą (obejmującą w szczególności ujęcia wody, stacje
    uzdatniania wody i przepompownie), która obejmuje m.in. dzierżawę Stacji Uzdatniania
    Wody w (...). W celu zapewnienia trwałości projektu Gmina nie przeniesie własności
    wybudowanej infrastruktury na rzecz spółki komunalnej. Gmina (...) nie osiągnie żadnych
    dochodów w związku z realizacją zadania. Gminna Spółka Komunalna świadczy usługi w
    zakresie zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków we własnym imieniu i
    na własny rachunek. Całość umowy opiewa na czynsz w wysokości 4000 zł netto. W
    ramach umowy zostanie zaktualizowana wartość inwestycji, Gmina nie planuje
    podwyższania czynszu dzierżawnego. Wybudowana kanalizacja sanitarna zostanie
    udostępniona spółce na zasadzie nieodpłatnego użyczenia. Powierzając nieodpłatnie
    utrzymanie i obsługę majątku mienia komunalnego spółce Gmina nie uzyska przychodów
    z ww. tytułu. Gmina (...) nie osiągnie żadnych dochodów z tytułu opłat za korzystanie z
    obiektów przez mieszkańców gminy i innych jej użytkowników w związku z realizacją
    powyższego zadania.
    Towary i usługi nabyte w ramach realizacji powyższych projektów nie będą
    wykorzystywane przez Gminę do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

    Realizowane w ramach projektu czynności należą do zadań własnych Gminy, o których
    mowa w art. 7 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Wartość przebudowy stacji uzdatniania wody w miejscowości (...) wynosi netto: (...) zł
    brutto: (...) zł.
    Kwota dofinansowania przebudowy stacji uzdatniania wody w miejscowości (...) wynosi (...)
    zł, wkład własny brutto: (...) zł netto: (...) zł.
    Z tytułu przebudowy stacji uzdatniania wody w miejscowości (...) nie wzrośnie wysokość
    czynszu dzierżawnego.
    Koszt utrzymywania stacji uzdatniania wody w miejscowości (...) ponosi dzierżawca, tj.
    Gminna Spółka Komunalna Sp. z o.o. w (...).

## Pytanie

Czy Gminie (...) przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur VAT
    dokumentujących wydatki na realizację zadania pn. „(...)”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie (...) nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego
    w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją zadania
    pn. „(...)”.
    Gmina, realizując powyższe zadanie, pomimo że jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT, nie spełnia warunku wskazanego w art. 86 ust. 1 uprawniającego do
    odliczenia, gdyż nie będzie działać w charakterze podatnika VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów odsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami, dla realizacji których zostały one
    powołane. Gmina będzie wykorzystywała opisane obiekty w ramach zadań własnych
    nałożonych na nią ustawą o samorządzie gminnym, zatem w tym zakresie będzie działała
    w ramach reżimu publicznoprawnego. Gmina nie może zostać uznana za podatnika, gdyż
    realizuje ona w tym zakresie zadania własne służące zaspakajaniu zbiorowych potrzeb
    wspólnoty samorządowej.
    Wobec tego, Gmina nabywając towary i usługi nie dokona ich zakupu w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co oznacza, że
    w tym przypadku nie będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
        zamian za odszkodowanie;

      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy
        o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
        warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
        normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
        prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
        jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
        komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
        spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
        własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
        mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
        przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
        własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów
    (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne
    przekazania oraz darowizny wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, pod warunkiem, że
    podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.
    Aby nieodpłatne przekazanie towarów w świetle ww. przepisu podlegało opodatkowaniu
    VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:
        nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
        przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
        przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
        podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub
        jego części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie),

    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez
    względu na cel, na który zostały one przekazane.
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Dostawa towarów i świadczenie usługi co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas,
    gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie
    usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione
    łącznie, aby świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu
    VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:
        istnieje związek prawny między dostawcą i odbiorcą bądź między usługodawcą i
        usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
        wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę/usługodawcę stanowi wartość
        faktycznie przekazaną w zamian za dokonywane dostawy bądź świadczone usługi
        na rzecz odbiorcy,

        istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy
        towaru lub usługi,
        odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
        bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym
        podatkiem,
        istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Ponadto, zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych ściśle
    określonych przypadkach również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za
    spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy podlega opodatkowaniu ww. podatkiem.
    Art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
        działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
        podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
        udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
        organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    Nie każda jednak czynność, która jest dostawą towarów lub świadczeniem usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
        mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Realizują Państwo projekt pn. „(...)”.
    Projekt „(...)” polega na remoncie budynku technicznego Stacji Uzdatniania Wody, budowie
    nowej instalacji technologicznej Stacji, wykonaniu fundamentów pod dwa stalowe
                                3zbiorniki wyrównawcze, każdy o pojemności 100 m i ich montażu, wykonaniu przyłączy
    międzyobiektowych, modernizacji obudów istniejących studni głębinowych, wykonaniu
    dróg i placów wewnętrznych oraz wymianie ogrodzenia. Ponadto, w miejscowości (...)
    zostanie wybudowana kanalizacja sanitarna wraz z przepompowniami na odcinku ok. 370
    m.
    Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach realizacji projektów będą
    wystawiane na Gminę (...).
    Ustawowe obowiązki zbiorowego zaopatrzenia w wodę są wypełniane poprzez
    świadczenie usług za pośrednictwem Gminnej Spółki Komunalnej w (...), w której Gmina
    posiada 100% udziałów oraz posiada zawartą umowę dzierżawy mienia komunalnego
    połączoną z administrowaniem i bieżącą eksploatacją sieci wodociągowej i kanalizacyjnej
    wraz z infrastrukturą towarzyszącą (obejmującą w szczególności ujęcia wody, stacje
    uzdatniania wody i przepompownie), która obejmuje m.in. dzierżawę Stacji Uzdatniania
    Wody w (...). W celu zapewnienia trwałości projektu Gmina nie przeniesie własności
    wybudowanej infrastruktury na rzecz spółki komunalnej. Gminna Spółka Komunalna
    świadczy usługi w zakresie zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków we
    własnym imieniu i na własny rachunek. Całość umowy opiewa na czynsz w wysokości 4000
    zł netto. W ramach umowy zostanie zaktualizowana wartość inwestycji, Gmina nie planuje
    podwyższania czynszu dzierżawnego. Z tytułu przebudowy stacji uzdatniania wody w
    miejscowości (...) nie wzrośnie wysokość czynszu dzierżawnego.

    Wybudowana kanalizacja sanitarna zostanie udostępniona spółce na zasadzie
    nieodpłatnego użyczenia.
    Gmina (...) nie osiągnie żadnych dochodów w związku z realizacją zadania.
    Powierzając nieodpłatnie utrzymanie i obsługę majątku mienia komunalnego spółce
    Gmina nie uzyska przychodów z ww. tytułu. Gmina (...) nie osiągnie żadnych dochodów z
    tytułu opłat za korzystanie z obiektów przez mieszkańców gminy i innych jej użytkowników
    w związku z realizacją powyższego zadania.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków
    związanych z realizacją zadania.
    Umowa użyczenia została zdefiniowana w art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do
    bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem
    usług.
    Art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i obierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
      zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego
    wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość
    korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie
    przedmiotu dzierżawy przez dzierżawcę.
    Odnosząc powyższe do Państwa sytuacji należy wskazać, że skoro z tytułu przebudowy
    stacji uzdatniania wody w miejscowości (...) nie wzrośnie wysokość czynszu dzierżawnego,
    de facto oddanie tej części inwestycji do Spółki następuje nieodpłatnie. Czyli zarówno
    przebudowana stacja uzdatniania wody jak również wybudowana kanalizacja sanitarna
    zostaną udostępnione spółce na zasadzie nieodpłatnego użyczenia.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu w
    myśl art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia.
    Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie
    uzależnione jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność
    gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają
    związku z prowadzoną działalnością.
    Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy
    rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami
    prowadzonej działalności.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego
    przedsiębiorstwa. Istotne są zatem działania podejmowane przez dany podmiot.

    Świadczenie to określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które
    zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. W przypadku
    świadczenia usługi istnieje odbiorca (nabywca usługi) oraz podmiot świadczący usługę.
    Jak już powyżej wskazano art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych spośród
    usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli
    usługi świadczone nieopłatnie związane są z prowadzoną działalnością podatnika nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Czynność nieodpłatnego udostępnienia Spółce przebudowanej stacji uzdatniania wody
    oraz kanalizacji sanitarnej nie podlega opodatkowaniu w myśl art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy,
    ponieważ usługa nieodpłatnego udostępnienia ww. składników majątkowych związana
    jest z prowadzoną przez Państwa działalnością, tj. udostępniają Infrastrukturę wodno-
    kanalizacyjną Spółce w celu realizacji Państwa zadań własnych, o których mowa w art. 7
    ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym obejmujących sprawy wodociągów i
    kanalizacji.
    Czynność nieodpłatnego udostępnienia powstałej/modernizowanej w ramach Inwestycji
    infrastruktury (stacji uzdatniania wody oraz kanalizacji sanitarnej) mieści się w celu
    prowadzonej przez Państwa działalności.
    Z uwagi na przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego
    czynności, w ramach których wykorzystują Państwo majątek będący przedmiotem
    Inwestycji, nie stanowi czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności
    zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jak rozstrzygnięto wyżej, czynności, w ramach których wykorzystują Państwo majątek
    będący przedmiotem Inwestycji, nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu
    VAT.

    Nie jest spełniona wskazana w art. 86 ust. 1 ustawy przesłanka warunkująca prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, tj. związek dokonywanych zakupów z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur
    dokumentujących wydatki na realizację zadania pn. „(...)”.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. W przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.