Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-634/10/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-12-02
Teza: W zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu wykonania robót sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 45.2 - Roboty związane ze wznoszeniem kompletnych budynków i budowli lub ich części, robót w zakresie inżynierii lądowej i wodnej, udokumentowanych dokumentami „IPC” pełniącymi funkcję protokołów zdawczo-odbiorczych.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; roboty-roboty budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2010r. (data wpływu 24 sierpnia 2010r.), uzupełnionym pismami z dnia 16 listopada 2010r. (data wpływu 25 listopada 2010r.) oraz z dnia 18 listopada 2010r. (data wpływu) i z dnia 25 listopada 2010r. (data wpływu 29 listopada 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu wykonania robót sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 45.2 - Roboty związane ze wznoszeniem kompletnych budynków i budowli lub ich części, robót w zakresie inżynierii lądowej i wodnej, udokumentowanych dokumentami „IPC” pełniącymi funkcję protokołów zdawczo-odbiorczych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2010r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 16 i 18 listopada 2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu wykonania robót sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 45.2 - Roboty związane ze wznoszeniem kompletnych budynków i budowli lub ich części, robót w zakresie inżynierii lądowej i wodnej, udokumentowanych dokumentami „IPC” pełniącymi funkcję protokołów zdawczo-odbiorczych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 listopada 2010r. (data wpływu 29 listopada 2010r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 19 listopada 2010r. znak IBPP3/443-634/10/KO.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca specjalizuje się w realizacji „pod klucz” obiektów ochrony środowiska projektowanych na potrzeby Inwestora. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę obejmują wszystkie fazy projektu - od planowania poprzez opracowanie szczegółowych projektów, dostawy urządzeń i linii technologicznych, nadzór nad realizacją inwestycji, rozruch aż do serwisu gwarancyjnego i pogwarancyjnego. W rezultacie, zawierane przez Wnioskodawcę umowy stanowią w większości kontrakty długoterminowe, rozliczane przed końcowym odbiorem przez klienta, etapami według harmonogramu prac.

W większości budowlane kontrakty długoterminowe zawierane przez Wnioskodawcę z Inwestorami stanowią, iż roboty będące przedmiotem danej umowy będą wykonywane zgodnie z „Warunkami kontraktowymi dla urządzeń oraz projektowania i budowy dla urządzeń elektrycznych i mechanicznych oraz robót inżynieryjnych i budowlanych projektowanych przez wykonawcę” - pierwsze wydanie w języku angielskim 1999 opublikowane przez Międzynarodową Federację Inżynierów Konsultantów (Federation internationale des ingenieurs-conseils - FIDIC) z siedzibą w Lozannie (zwane dalej „Warunkami kontraktowymi FIDIC").

Zgodnie z klauzulą 3 Warunków Kontraktowych FlDIC, kontrahent Wnioskodawcy (dalej zwany „zamawiającym") powołuje osobę będącą odpowiednio wykwalifikowanym inżynierem (zwaną dalej „inżynierem") do pełnienia określonych funkcji dla potrzeb umowy, która to osoba nie jest stroną umowy i w związku z powyższym działa w sposób obiektywny.

Z kolei, stosownie do klauzuli 14(6) Warunków Kontraktowych FIDIC, Wnioskodawca po zakończeniu danego etapu prac, przedstawia inżynierowi tzw. miesięczne rozliczenie wykonawcy (tj. dokument, w którym Wnioskodawca przedstawia szczegółowo kwoty, do których otrzymania uważa się za uprawnionego na danym etapie prac wraz z adekwatną dokumentacją szczegółowo opisującą zaawansowanie prac-dalej: „oświadczenie").

Następnie, stosownie do klauzuli 14(6) Warunków Kontraktowych FIDIC na podstawie otrzymanego od Wnioskodawcy „Miesięcznego Rozliczenia Wykonawcy", Inżynier wystawia - w terminie ustalonym w umowie - w dwóch egzemplarzach (zw. „Przejściowe świadectwo Płatności" podające kwotę, którą Inżynier uważa za należną Wnioskodawcy. Jeden egzemplarz „Przejściowego Świadectwa Płatności” Inżynier przesyła do Zamawiającego a drugi do Wnioskodawcy. W praktyce, wydanie „Przejściowego Świadectwa Płatności" (dalej: „JPC”) następuje zasadniczo w terminie 1-2 miesięcy od faktycznego zakończenia danego etapu robót.

Zgodnie z klauzulą 10(1) Warunków Kontraktowych FIDIC. Zamawiający zobowiązany jest do wystawienia tzw. świadectwa przyjęcia robót dopiero po wykonaniu całości robót objętych danym kontraktem długoterminowym.

Otrzymany od Inżyniera Kontraktu dokument IPC stanowi dla Wnioskodawcy podstawę do wystawienia faktury VAT za częściowe wykonania robót budowlanych związanych z realizacją kontraktu. W praktyce, faktury dokumentujące wykonanie usług opisanych w IPC wystawiane są w tym samym miesiącu, w którym wystawiany jest dokument IPC. W praktyce, Spółka może otrzymywać płatność za omawiane faktury już po upływie 30 dni od daty wystawienia IPC albo przed upływem 30 dni od daty wystawienia IPC.

W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca działa w konsorcjach, jako lider konsorcjum bądź jeden z jego uczestników. Konsorcja te są zobowiązane do wykonywania kompleksowych projektów polegających na wybudowaniu specjalistycznych obiektów, a więc w szczególności wykonaniu usług budowlanych i budowlano-montażowych. W określonych przypadkach Wnioskodawca, jako lider konsorcjum, jest podmiotem, który obciąża zamawiającego za realizacje całej inwestycji tj. w szczególności za wykonanie usług budowlanych i budowlano-montażowych. Innymi słowy Wnioskodawca obciąża zamawiającego za wykonanie kompleksowego projektu polegającego na wybudowaniu danego obiektu.

Przedmiotem zapytania jest zarówno sytuacja, w której Wnioskodawca występuje jako podmiot odpowiedzialny za rozliczenia z zamawiającym kosztów całej inwestycji (co do zasady działa wówczas jako lider konsorcjum), jak również wtedy kiedy jest jednym z uczestników konsorcjum. W tym drugim wskazanym powyżej przypadku, tj. kiedy Wnioskodawca działa jako jeden z uczestników konsorcjum, zakres wykonywanych przez niego usług opisany w stanie faktycznym powyżej oraz zasady wystawiania faktur nie ulegają zmianie. Różnica polega jedynie na tym, że działając jako lider konsorcjum Wnioskodawca wystawia faktury na zamawiającego, a w przypadku gdy działa jako jeden z uczestników wystawia faktury na lidera. Niemniej jednak, zarówno w pierwszym jak i drugim przypadku, Wnioskodawca wystawia faktury za wykonanie kompleksowych projektów polegających na wybudowaniu specjalistycznych obiektów, a więc w szczególności wykonaniu usług budowlanych i budowlano-montażowych.

W ocenie spółki, opisane w stanie faktycznym wniosku usługi, z tytułu których Spółka wystawia faktury w ramach zawartych długoterminowych kontraktów budowlanych z inwestorami, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 42, poz. 264) mieszczą się w sekcji 45.2 – Roboty związane ze wznoszeniem kompletnych budynków i budowli lub ich części: Roboty w zakresie inżynierii lądowej i wodnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym, Spółka powinna rozliczać VAT należny z wystawionych faktur w rozliczeniu za okres, w którym upływa termin 30 dni od daty wystawienia „IPC”, chyba że wcześniej otrzymałaby płatność?

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności stanu faktycznego oraz brzmienia przepisów ustawy o VAT, Spółka powinna rozliczać VAT należny z wystawionych faktur w rozliczeniu za okres, w którym upływa termin 30 dni od daty wystawienia stosownego IPC, chyba że wcześniej otrzymałaby płatność.

Uzasadnianie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o VAT z tytułu wykonania usług budowlanych lub budowlano - montażowych, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonana usług.

Zgodnie z art. 19 ust 14 ustawy o VAT, przepis ust. 13 pkt 2 lit. d stosuje się również do usług przyjmowanych częściowo, których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

W świetle powyższego, moment rozliczenia dla celów VAT usług budowlanych i budowlano-montażowych, nie jest determinowany poprzez wystawienie przez podatnika faktury VAT, a jest uzależniony w pierwszej kolejności od momentu otrzymania zapłaty za daną usługę, a następnie jeśli zapłata nie nastąpi w ciągu 30. dni od dnia wykonania usługi od chwili upływu powyższego terminu (tj. 30. dnia licząc od dnia wykonania usługi). Zasady te stosuje się również do usług przyjmowanych częściowo, których odbiór dokonywany jest na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

Mając na uwadze powyższe, jak również fakt, że w praktyce Wnioskodawca nie otrzymuje od klientów płatności za częściowo wykonaną usługę przed wystawieniem faktury VAT. zdaniem Wnioskodawcy, w celu określenia momentu powstania obowiązku podatkowego istotne jest ustalenie momentu częściowego wykonania usługi.

Wnioskodawca pragnie zauważyć, że w ustawie o VAT ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „protokół zdawczo – odbiorczy”. Ustawa o VAT nie zawiera również definicji pojęcia „wykonanie usługi" oraz nie reguluje precyzyjnie określenia momentu częściowego wykonania usługi świadczonej w sposób ciągły. Niemniej jednak, pojęcie „protokoły odbiorów częściowych i końcowych" występuje w art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.). Jako jeden z elementów „dokumentacji budowy", w praktyce terminem protokołu zdawczo-odbiorczego określa się dokument, który w istocie ma w założeniu wyrażać potwierdzenie i akceptację wykonanych prac, w tym ich zakres. Na powyższe zwracają również uwagę organy podatkowe.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 18 grudnia 2009r. (sygnatura IPPP1/443-882/09-4/AP) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, iż „bez znaczenia jest w istocie jak zostanie nazwany tego rodzaju dokument. Istotne, jak powyżej wskazano, jest bowiem to, aby dokument ten spełniał swoją funkcję - w sposób jednoznaczny określał prace, jakie zostały przyjęte (odebrane)." Podobnie stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 19 września 2009r., sygnatura ILPP1/443-746/09-4/AW. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, momentem częściowego wykonania usługi będzie moment wystawienia i podpisania dokumentu IPC przez Inżyniera Kontraktu. Zdaniem Wnioskodawcy, dokument IPC w omawianym przypadku pełni funkcję protokołu zdawczo - odbiorczego, dla potrzeb stosowania art. 19 ust. 14 ustawy o VAT, gdyż potwierdza on wykonanie prac w określonym zakresie a jednocześnie jako podpisany przez Inżyniera (który reprezentuje w tym zakresie inwestora) potwierdza jego akceptację faktu wykonania tych prac.

W ocenie Wnioskodawcy, na funkcję dokumentu IPC jako dokumentu zdawczo - odbiorczego potwierdzającego częściowe wykonanie usług, o jakim mowa w art. 19 ust. 14 ustawy o VAT, wskazuje w szczególności fakt, że zgodnie ze standardami FIDIC, Inżynier Kontraktu działa co do zasady w imieniu Inwestora, stąd podpisanie przez niego dokumentu IPC może zostać uznane za akceptację wykonania określonej części robót. Ponadto, niejednokrotnie dokument IPC jest podpisywany przez klienta - faktycznego zamawiającego.

Co do zasady, głównym celem wystawiania dokumentów IPC jest potwierdzenie należności wykonawcy (w omawianym przypadku Wnioskodawcy) za określone prace budowlane. Tym samym dokumenty te nie zawierają bezpośredniego stwierdzenia, że dane prace zostały wykonane i/lub zaakceptowane. Niemniej jednak, dokumenty IPC są wystawiane na podstawie oświadczenia Wnioskodawcy, które zawiera szczegółowy opis wykonanych robót budowlanych. W konsekwencji, przed wystawieniem dokumentu IPC, Inżynier Kontraktu zobowiązany jest do dokonania szczegółowej weryfikacji treści Oświadczenia i analizy, czy usługi, za które zamawiający ma dokonać płatności zostały rzeczywiście wykonane. Wynik analizy dokumentacji dostarczonej przez Wnioskodawcę stanowi podstawę do określenia kwoty należności Wnioskodawcy za wykonane usługi.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że dokument IPC potwierdzający kwotę należności Wnioskodawcy za wykonane prace budowlane może jednocześnie stanowić dokument potwierdzający rzeczywiste wykonanie tych prac. Obiektywnie bowiem, gdyby prace nie zostały wykonane lub ich wykonanie nie nastąpiłoby w uzgodnionym zakresie i na wymaganym poziomie, wynagrodzenie nie byłoby Wnioskodawcy należne. Tak więc, w sytuacji zakwestionowania przez inżyniera Kontraktu jakości lub zakresu wykonanych prac, dokument IPC nie zostałby wystawiony.

Jak wskazano powyżej, zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy ustawa o VAT nie przewiduje definicji protokołu zdawczo - odbiorczego, jego funkcję może pełnić dowolny dokument potwierdzający, że dany zakres prac budowlanych został wykonany.

Powyższe stanowisko potwierdził również w indywidualnej interpretacji wydanej w imieniu Ministra Finansów dnia 8 maja 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (Sygn. IBPP2/443-451/08/JCi) stwierdzając, że „powszechnie przez wykonanie usługi budowlanej rozumie się odbiór techniczny robót, potwierdzony stosownym protokołem, czyli dzień wykonania usługi to dzień podpisania protokołu lub innego dokumentu (podkreślenie Wnioskodawcy) stwierdzającego przyjęcia wykonanej usługi (\`(...)\`) Odbiór techniczny robót potwierdzony stosownym protokołem powszechnie jest utożsamiany z wykonaniem usługi - dzień podpisania protokołu to dzień wykonania usługi”.

W omawianym przypadku, dla celów opodatkowania VAT, za datę częściowego wykonania robót przez Wnioskodawcę należy uznać datę wystawienia IPC.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz powyższe, na podstawie przepisów art. 19 ust. 13 pkt 2 lit d oraz ust. 14 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy z tytułu prac dokumentowanych fakturami wystawianymi przez Spółkę powstaje 30 dnia od daty wystawienia poszczególnych dokumentów IPC, chyba że Spółka otrzymywałaby wcześniej płatność od Inwestorów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że Wnioskodawca w ramach długoterminowych kontraktów budowlanych świadczy roboty związane ze wznoszeniem kompletnych budynków i budowli lub ich części, roboty w zakresie inżynierii lądowej i wodnej sklasyfikowane, w ocenie Wnioskodawcy pod symbolem PKWiU 45.2.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU). W myśl przepisu § 3 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. (Dz. U. z 2008r., Nr 207, poz. 1293 ze zm.) do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Zgodnie z tą klasyfikacją robotami budowlanymi są prace zgrupowane w dziale 45 „Roboty budowlane”.

Przepisy regulujące powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług zostały zawarte w Dziale IV „Obowiązek podatkowy” Rozdział 1 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi – art. 19 ust. 4 ustawy o VAT.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi, zgodnie z art. 19 ust. 5 ustawy o VAT.

Ogólna zasada wynikająca z ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru, wykonania usługi lub wystawienia faktury VAT (pod warunkiem, że została wystawiona do 7. dnia od wykonania usługi). Jednakże, od tej zasady ustawodawca określił szereg wyjątków, ustalających w sposób odmienny moment powstania obowiązku podatkowego (uzależniony, np.: od formy wydania towaru, rodzaju transakcji, otrzymania zapłaty itp.).

W myśl art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych.

Oznacza to, że z tytułu wykonania usług budowlanych i budowlano-montażowych dla powstania obowiązku podatkowego znaczenie ma termin zapłaty, ale tylko wówczas, gdy kontrahent dokona płatności za wykonaną na jego rzecz usługę w terminie 30. dni od dnia jej wykonania, bowiem 30. dnia obowiązek podatkowy powstaje niezależnie od tego, czy dokonano zapłaty, czy też tej zapłaty niedokonano.

Na mocy art. 19 ust. 14 ustawy o VAT, przepis ust. 13 pkt 2 lit. d stosuje się również do usług przyjmowanych częściowo, których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

Ustawodawca w ustawie o podatku od towarów i usług nie zdefiniował pojęcia protokół zdawczo-odbiorczy, ponadto ustawa nie zawiera definicji „wykonania usługi”. Pojęcie „protokoły odbiorów częściowych i końcowych” występuje w art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), jako jeden z elementów „dokumentacji budowy”. W praktyce terminem protokołu zdawczo-odbiorczego określa się dokument, który w istocie ma w założeniu wyrażać potwierdzenie i akceptację wykonanych prac, w tym ich zakres. Z protokołu winno zatem wynikać kto, kiedy i jakie prace wykonał oraz wskazanie, że określonego dnia zostały one przyjęte przez drugą stronę. W ocenie tut. Organu bez znaczenia jest w istocie jak zostanie nazwany tego rodzaju dokument. Istotne, jak powyżej wskazano, jest bowiem to, aby dokument ten spełniał swoją funkcję – w sposób jednoznaczny określał prace, jakie zostały przyjęte (odebrane). Z kolei za datę wykonania części usługi, w przypadku usług budowlanych, powszechnie przyjmuje się dzień odbioru technicznego robót, potwierdzony protokołem zdawczo-odbiorczym lub innym dokumentem stwierdzającym przyjęcie wykonanej usługi. Z przepisów prawa budowlanego wynika zatem, iż wykonanie części usługi rozumie się jako odbiór techniczny robót, na okoliczność którego sporządza się stosowny protokół odbioru – częściowy bądź końcowy.

W tym miejscu zauważyć należy również, że zgodnie z art. 643 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) zamawiający obowiązany jest odebrać dzieło, które przyjmujący zamówienie wydaje mu zgodnie ze swym zobowiązaniem. Natomiast, w myśl art. 647 k.c., przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Z przywołanych przepisów wynika zatem wprost, że zamawiający (art. 643 k.c.) lub inwestor (art. 647 k.c.) mają obowiązek odbioru robót budowlanych wykonawców, podwykonawców lub też generalnego wykonawcy. Odbiór robót jest więc elementem przełomowym w stosunkach o roboty budowlane, z jednej strony potwierdza wykonanie zobowiązania i otwiera wykonawcy prawo do żądania wynagrodzenia, bądź wskazuje na jego niewykonanie lub nienależyte wykonanie w całości lub w części wobec istnienia wad i rodzi odpowiedzialność za wady ujawnione przy odbiorze, a z drugiej strony wyznacza początek biegu terminów rękojmi za wady. Odbiór techniczny robót potwierdzony stosownym protokołem powszechnie jest utożsamiany z wykonaniem usługi – dzień podpisania protokołu to dzień wykonania usługi.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Kontrahent Wnioskodawcy powołuje osobę będącą odpowiednio wykwalifikowanym inżynierem do pełnienia określonych funkcji dla potrzeb umowy. Wnioskodawca po zakończeniu danego etapu prac, przedstawia inżynierowi tzw. miesięczne rozliczenie wykonawcy tj. dokument, w którym Wnioskodawca przedstawia szczegółowo kwoty, do których otrzymania uważa się za uprawnionego na danym etapie prac wraz z adekwatną dokumentacją szczegółowo opisującą zaawansowanie prac „oświadczenie". Następnie, na podstawie otrzymanego od Wnioskodawcy „Miesięcznego Rozliczenia Wykonawcy", Inżynier wystawia - w terminie ustalonym w umowie - w dwóch egzemplarzach tzw. „Przejściowe świadectwo Płatności" – „IPC” podające kwotę, którą Inżynier uważa za należną Wnioskodawcy. Jeden egzemplarz „Przejściowego Świadectwa Płatności” Inżynier przesyła do Zamawiającego a drugi do Wnioskodawcy. W praktyce, wydanie „JPC” następuje zasadniczo w terminie 1-2 miesięcy od faktycznego zakończenia danego etapu robót.

Otrzymany od Inżyniera Kontraktu dokument „IPC” stanowi dla Wnioskodawcy podstawę do wystawienia faktury VAT za częściowe wykonanie robót budowlanych związanych z realizacją kontraktu.

Celem wystawiania dokumentów „IPC” jest potwierdzenie należności wykonawcy (Wnioskodawcy) za określone prace budowlane. Dokumenty „IPC” są wystawiane na podstawie oświadczenia Wnioskodawcy, które zawiera szczegółowy opis wykonanych robót budowlanych. W konsekwencji, przed wystawieniem dokumentu „IPC”, Inżynier Kontraktu zobowiązany jest do dokonania szczegółowej weryfikacji treści Oświadczenia i analizy, czy usługi, za które zamawiający ma dokonać płatności zostały rzeczywiście wykonane.

Ustosunkowując się do powyższego zauważyć należy, iż z opisu wynika, że dokument „IPC” wystawiony przez Inżyniera stanowi potwierdzenie odbioru wykonania przez Wnioskodawcę określonego etapu robót budowlanych wykonywanych w ramach zawartego długoterminowego kontraktu budowlanego.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż obowiązek podatkowy z tytułu wykonywanych usług w ramach opisanych długoterminowych kontraktów budowlanych sklasyfikowanych w ocenie Wnioskodawcy pod symbolem PKWiU 45.2 jako Roboty związane ze wznoszeniem kompletnych budynków i budowli lub ich części: Roboty w zakresie inżynierii lądowej i wodnej, dokumentowanych fakturami wystawionymi przez Wnioskodawcę powstaje nie później niż 30. dnia od daty wystawienia dokumentów „IPC” pełniących funkcję protokołów zdawczo-odbiorczych, chyba że Wnioskodawca otrzyma całość lub część zapłaty za częściowo wykonane roboty budowlane przed datą wystawienia „IPC” wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d w powiązaniu z ust. 14 ustawy o VAT.

Dodatkowo należy również wskazać, iż w przypadku wykonania robót budowlanych w zakresie wystawiania faktur VAT zastosowanie znajdą przepisy § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.)

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zaistniałego stanu faktycznego, z którego wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi, z tytułu których wystawia faktury w ramach zawartych długoterminowych kontraktów budowlanych z inwestorami, które mieszczą się w sekcji 45.2 – Roboty związane ze wznoszeniem kompletnych budynków i budowli lub ich części: Roboty w zakresie inżynierii lądowej i wodnej.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, a w szczególności świadczenia przez Wnioskodawcę w ramach zawartych kontraktów budowlanych usług projektowych, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji usług, według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania: rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy dotycząca zdarzenia przyszłego zawarta została odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.