Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.82.2025.4.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Opodatkowanie odszkodowania otrzymanego na podstawie
ugody sądowej.
Słowa kluczowe: odszkodowania
ugody-ugoda sądowa
umowa-umowa o pracę
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan w odpowiedzi na wezwanie z 30 czerwca 2025 r. oraz z 21 lipca 2025 r. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    29 kwietnia 2020 r. został Pan bezpodstawnie zwolniony z pracy. Pozwał Pan więc
    pracodawcę o wypłacenie Panu odszkodowania w kwocie trzymiesięcznego
    wynagrodzenia, tj. 19 800 zł.
    Przed sądem 23 lutego 2021 r. doszło do ugody, w której pracodawca zobowiązał się
    wypłacić Panu kwotę 14 500 zł tytułem odszkodowania w związku z wypowiedzeniem i
    rozwiązaniem stosunku pracy. Pracodawca odprowadził 2 465 zł zaliczki na podatek
    dochodowy, z czym Pan się nie zgodził i rozliczył tą kwotę jako zwolnioną z podatku.
    Uzupełnienie wniosku
    30 czerwca 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    Pytanie 1) W jaki sposób i na podstawie jakich przepisów prawa została określona
    wysokość wypłaconego odszkodowania?
    Odpowiedź: Odszkodowanie w pozwie zostało ustalone zgodnie z Kodeksem pracy na
    trzykrotność miesięcznej pensji brutto, czyli na 19 800 zł (3 x 6 600 zł).
    Pytanie 2) Czy wysokość odszkodowania wynikała z ustaleń między Panem a byłym
    pracodawcą?
    Odpowiedź: W drodze negocjowania ugody odstąpił Pan od części oczekiwanego
    odszkodowania i końcowe odszkodowanie wyniosło 14 500 zł.
    Pytanie 3) Kiedy (należy wskazać dokładną datę) otrzymał Pan odszkodowanie w związku z
    zawartą ugodą?
    Odpowiedź: Odszkodowanie zostało wypłacone Panu 6 marca 2021 r.
    Pytanie 4) Czy był Pan zatrudniony na umowę o pracę na czas określony czy nieokreślony?
    Odpowiedź: W firmie X Sp. z o.o. był Pan zatrudniony na postawie umowy o pracę na czas
    nieokreślony.
    Pytanie 5) Czy w wyniku zawartej ugody doszło ostatecznie do zmiany sposobu
    rozwiązania umowy o pracę?
    Odpowiedź: Wnosił Pan o odszkodowanie w związku bezpodstawnym wypowiedzeniem
    umowy o pracę, a nie o zmianę umowy.
    Pytanie 6) Czy w ugodzie sądowej stwierdzono naruszenie przepisów prawa pracy
    traktujących o rozwiązaniu umowy o pracę?
    Odpowiedź: Wycinek sentencji ugody „Pełnomocnik X Sp. z o.o. z siedzibą w Y, radca
    prawny Z oświadcza, że powyższa Spółka w terminie do 16 marca 2021 r. włącznie wypłaci
    na rzecz R kwotę 14 500 zł tytułem odszkodowania w związku z wypowiedzeniem i
    rozwiązaniem stosunku pracy z ewentualnymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie
    biegnącymi od 17 marca 2021 r. do daty zapłaty tej kwoty w przypadku uchybienia
    terminowi płatności.”
    Pytanie 7) Na jakiej podstawie ustalono kwotę przedmiotowego odszkodowania? Czy
    wysokość tego odszkodowania wynikała wyłącznie z zawartej ugody i została ustalona
    wyłącznie wskutek dokonanych z pracownikiem uzgodnień w oparciu o wzajemne
    ustępstwa, czy też wysokość lub zasady ustalania wskazanego we wniosku świadczenia
    wynikały wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie
    porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z
    dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465)?

    Odpowiedź: Ostateczna kwota odszkodowania została ustalona w wyniku Pana
    odstąpienia w ramach ugody od części żądanego odszkodowania ustalonego zgodnie z
    Kodeksem pracy.
    Pytanie 8) Czy odszkodowanie, o którym mowa we wniosku, dotyczyło szkody
    rzeczywistej? Jeśli świadczenie dotyczyło szkody rzeczywistej, proszę również wyjaśnić na
    czym polegała ta szkoda i co było przyczyną jej powstania – czy np. uznano, że szkodą dla
    Pana jest samo rozwiązanie umowy o pracę? Ponadto proszę wskazać związek
    przyczynowo-skutkowy pomiędzy szkodą a wypłaconym świadczeniem.
    Odpowiedź: Ustalona kwota była wyłącznie odszkodowaniem z powodu bezpodstawnego
    wypowiedzenia umowy o pracę.
    Pytanie 9) Czy odszkodowanie dotyczyło korzyści, które mógłby Pan osiągnąć, gdyby
    umowa o pracę nie została rozwiązana (np. świadczenie to miało rekompensować
    wynagrodzenia, lub inne świadczenia które mógłby Pan uzyskać od byłego pracodawcy,
    gdyby nie doszło do rozwiązania umowy o pracę)?
    Odpowiedź: Ustalona kwota była wyłącznie odszkodowaniem z powodu bezpodstawnego
    wypowiedzenia umowy o pracę.
    21 czerwca 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    Pytanie 1) Czy w wyniku zawartej ugody sądowej doszło ostatecznie do zmiany sposobu
    rozwiązania umowy o pracę?
    Odpowiedź: Nie, nie doszło do zmiany sposobu rozwiązania umowy o pracę w zawartej
    ugodzie. Pracodawca uznał jednak brak uzasadnionego powodu zwolnienia Pana z pracy.
    Pytanie 2) Czy w ugodzie sądowej, stwierdzono naruszenie przepisów prawa pracy
    traktujących o rozwiązaniu umowy o pracę?
    Odpowiedź: Tak, pracodawca uznał złamanie art. 30 § 4 Kodeksu pracy wypłacając
    odszkodowanie.
    Pytanie 3) Czy z treści zawartej ugody wynikało, że wyczerpuje ona wszelkie roszczenia
    stron (Pana oraz pracodawcy) związane z umową o pracę?
    Odpowiedź: Tak, realizacja ugody wyczerpuje wszelkie wzajemnie roszczenia między
    stronami ze stosunku pracy.

## Pytanie

Czy kwota odszkodowania uzgodnionego w ugodzie sądowej w kwocie 14 500 zł jest
    zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z opinią prawną, którą Pan posiada, odszkodowanie z ugody sądowej z 23 lutego
    2021 r. jest zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z przepisem
    art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odszkodowanie
    jest z tytułu wypowiedzenia i rozwiązania umowy o pracę, zaś wysokości i zasady
    przyznawania odszkodowania w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę określone są
    w przepisach art. 45 i art. 47 (1) Kodeksu pracy, sama kwota odszkodowania mieści się w
    określonych w przepisach granicach oraz odszkodowanie wynika z ugody sądowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19
      , art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Natomiast w świetle art. 12 ust. 1 omawianej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Należy zauważyć, że użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów
    stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są
    więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do
    przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego
    świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko
    wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.
    Natomiast art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że:
      Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub
      zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z
      przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
      tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów,
      oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady
      ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych

      opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których
      mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2019 r.
      poz. 1040, 1043, 1495), z wyjątkiem:
      a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu
        wypowiedzenia umowy o pracę,
      b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych
        zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn
        niedotyczących pracowników,
      c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia
        funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
      d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
      e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
        działalnością gospodarczą,
      f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z
        prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są
        opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o
        których mowa w art. 30c,
      g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
    Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia
      otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
      wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
      a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
      b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
        wyrządzono.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt
    3 cyt. ustawy objęte są odszkodowania lub zadośćuczynienia, w sytuacji gdy ich wysokość
    lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów
    wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów administracyjnych
    wydanych na podstawie tych przepisów; lub też jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania
    wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie
    porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z
    dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, z wyjątkiem wymienionych w lit. a-g tego przepisu.
    Oznacza to, że zwolnienie nie obejmuje wszystkich odszkodowań, a tylko te, których
    wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost ze stosownych przepisów prawa lub aktów
    administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów, z wyjątkiem enumeratywnie
    wymienionych kategorii odszkodowań.
    Natomiast zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy,
    obejmuje swym zakresem odszkodowania lub zadośćuczynienia przyznane na podstawie
    wyroku lub ugody sądowej, których wysokość lub zasady ustalania nie wynikają wprost z
    regulacji wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przy czym ze zwolnienia, o którym
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy wyłączone są świadczenia otrzymane w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą oraz świadczenia dotyczące korzyści, które
    podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Zakres tego zwolnienia
    obejmuje tylko odszkodowania lub zadośćuczynienia za tzw. szkodę rzeczywistą, czyli
    poniesione straty, a nie dotyczy utraconych korzyści. Specyfika prawa podatkowego
    nakazuje inaczej traktować odszkodowanie lub zadośćuczynienie z tytułu poniesionych
    przez poszkodowanego strat i świadczenia z tytułu utraconych korzyści. Świadczenia z
    tytułu utraconych korzyści, jakich poszkodowany mógł się spodziewać, gdyby mu szkody
    nie wyrządzono, podlega bowiem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.

    Odszkodowanie jest szczególnym rodzajem świadczenia polegającego na naprawieniu
    szkody, czyli uszczerbku, jakiego doznaje poszkodowany we wszystkiego rodzaju dobrach
    przez prawo chronionych. W praktyce szkoda może obejmować stratę polegającą na
    ubytku w majątku – wskutek doznania tej straty poszkodowany staje się uboższy niż był
    dotychczas, lub może dotyczyć utraconych korzyści, jakich poszkodowany mógłby się
    spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono – wówczas poszkodowany nie staje się
    bogatszy, jakkolwiek mógł liczyć na wzbogacenie się.
    Należy mieć również na uwadze, że o kwalifikacji danego świadczenia nie przesądza sama
    jego nazwa, lecz rzeczywisty charakter. Świadczenie nazwane odszkodowaniem, nie musi
    mieć bowiem rzeczywiście charakteru odszkodowawczego bądź odwrotnie –
    niesprecyzowanie, że dane świadczenie jest odszkodowaniem, nie determinuje takiego
    charakteru wskazanego rodzaju świadczenia.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że 29 kwietnia 2020 r. został Pan bezpodstawnie zwolniony
    z pracy. Pozwał Pan więc pracodawcę o wypłacenie Panu odszkodowania w kwocie
    trzymiesięcznego wynagrodzenia w kwocie 19 800 zł. Przed sądem 23 lutego 2021 r.
    doszło do ugody, w której pracodawca zobowiązał się wypłacić Panu kwotę 14 500 zł,
    tytułem odszkodowania w związku z wypowiedzeniem i rozwiązaniem stosunku pracy.
    Odszkodowanie zostało wypłacone Panu 6 marca 2021 r. Ostateczna kwota
    odszkodowania została ustalona w wyniku Pana odstąpienia w ramach ugody od części
    żądanego odszkodowania ustalonego zgodnie z Kodeksem pracy. Ustalona kwota była
    wyłącznie odszkodowaniem z powodu bezpodstawnego wypowiedzenia umowy o pracę.
    W zawartej ugodzie nie doszło do zmiany sposobu rozwiązania umowy o pracę.
    Pracodawca uznał jednak brak uzasadnionego powodu zwolnienia Pana z pracy i złamanie
    art. 30 § 4 Kodeksu pracy wypłacając odszkodowanie. Realizacja ugody wyczerpuje
    wszelkie wzajemnie roszczenia między stronami ze stosunku pracy. Pracodawca
    odprowadził 2 465 zł zaliczki na podatek dochodowy, czym Pan się nie zgodził i rozliczył tą
    kwotę jako zwolnioną z podatku.
    Wobec powyższego wyjaśniam, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
    ustawodawca nie zdefiniował pojęcia odszkodowania czy zadośćuczynienia, niemniej
    rozumienie tych pojęć nie może odbiegać od ich znaczenia przyjętego w systemie prawa
    cywilnego. Wiele pojęć z katalogu zwolnień przedmiotowych nie zostało zdefiniowanych w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie może to jednak oznaczać
    dowolności w ich rozumieniu i stosowania wykładni rozszerzającej, przy czym oczywistym
    jest, że w celu uniknięcia takiej dowolności, kryteria rozumienia tych pojęć –
    niezdefiniowanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – muszą mieć w
    pierwszej kolejności charakter kryteriów ustawowych.
    Odwołując się zatem do prawa cywilnego stwierdzić należy, że zasady odpowiedzialności
    odszkodowawczej w prawie cywilnym opierają się na zasadzie winy lub ryzyka. Ustawa z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) przewiduje
    dwa zasadnicze rodzaje odpowiedzialności: deliktową, która wynika z czynów
    niedozwolonych (art. 415 Kodeksu cywilnego i następne) oraz kontraktową – powstającą z
    mocy umowy (art. 471 K.c. i nast.). Tym samym, na tle Kodeksu cywilnego świadczenie
    odszkodowawcze jest następstwem niewykonania bądź nienależytego wykonania
    zobowiązania lub czynu niedozwolonego.
    Powyższe regulacje mają również zastosowanie do przepisów prawa pracy, choć w
    ograniczonym zakresie. Jak stanowi bowiem art. 300 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –
    Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.):
      W sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje
      się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami
      prawa pracy.

    Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że przepisy Kodeksu pracy posługują się
    terminami „odszkodowanie” w odniesieniu do konkretnych świadczeń pracowniczych, do
                                          3d  1których uprawniony jest pracownik lub były pracownik (np. w art. 18, art. 36 § 1, art. 45,
            3  2art. 56, art. 94 § 3, art. 99, art. 101 omawianego Kodeksu).
    Stosownie do postanowień art. 30 § 4 ustawy Kodeks pracy:
      W oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nie
      określony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być
      wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy.
    W kontekście rozwiązania umowy o pracę ustawodawca przewiduje odszkodowanie, w
    sytuacji gdy wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest
    nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę (art. 45
    komentowanego Kodeksu).
    W myśl art. 45 § 1 ustawy Kodeks pracy:
      W razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub
      umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza
      przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania
      pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już
      rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo
      o odszkodowaniu.
    Na podstawie art. 45 § 2 ww. Kodeksu:
      Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za
      bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego
      żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o
      odszkodowaniu. (...)
            1Zgodnie z art. 47 ww. Kodeksu:
      Odszkodowanie, o którym mowa w art. 45, przysługuje w wysokości wynagrodzenia
      za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres
      wypowiedzenia. W przypadku wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas
      określony, której termin, do którego umowa ta miała trwać, określony w umowie
      upłynął przed wydaniem orzeczenia przez sąd pracy, lub gdy przywrócenie do pracy
      byłoby niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do upływu tego
      terminu, odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu
      którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za okres 3 miesięcy.
    Należy zatem zauważyć, że funkcję odszkodowawczą w Kodeksie pracy pełnią wyłącznie te
    świadczenia, których celem jest zrekompensowanie pracownikowi skutków zdarzeń, które
    noszą cechy czynu niedozwolonego lub zawinionego przez pracodawcę.
    Zgodnie zaś z art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej

    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania, czy też
    odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień, czy też
    zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    W konsekwencji, w przypadku, w którym wypłata świadczenia następuje na podstawie
    zawartego przez strony porozumienia (ugody), a więc wyrażonej w ten sposób woli takiego
    ułożenia wzajemnych relacji prawnych, nie może być mowy o bezprawności działania i
    naprawieniu wyrządzonej szkody lub krzywdy.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że – co prawda – w pozwie do Sądu zostało
    ustalone świadczenie zgodnie z Kodeksem pracy na trzykrotność miesięcznej pensji
    brutto, jednak nie sposób przyjąć, że wysokość lub zasady ustalania tego świadczenia
    wynikały z tego przepisu, skoro mino iż Pracodawca cyt. „uznał złamanie art. 30 § 4
    Kodeksu pracy”, to w zawartej ugodzie sądowej cyt. „ostateczna kwota odszkodowania
    została ustalona w wyniku Pana odstąpienia w ramach ugody od części żądanego
    odszkodowania ustalonego zgodnie z Kodeksem pracy”.
    Wobec powyższego określone w ugodzie świadczenie nie spełnia wymogów określonych w
    art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji
    nie jest objęte zwolnieniem przedmiotowym wynikającym z tego przepisu. Przedstawione
    przez Pana okoliczności wskazują jednoznacznie, że jego wysokość lub zasady ustalania
    nie wynikały z regulacji wymienionych w tym przepisie.
    Wypłacone Panu świadczenie nie może korzystać również ze zwolnienia przedmiotowego
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy. Świadczenie to, co prawda zostało
    wypłacone na podstawie ugody sądowej, jednak nie stanowi odszkodowania lub
    zadośćuczynienia, o którym mowa w tym przepisie. W zawartej ugodzie ujęto – jak
    wskazano w opisie sprawy, że realizacja ugody wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia
    między stronami ze stosunku pracy. Zatem nie dotyczy ono szkody rzeczywistej, nie jest
    rekompensatą za szkodę z tytułu bezpodstawnego (krzywdzącego) sposobu rozwiązania
    umowy o pracę. Kwota wynikająca z ustaleń zawartych między stronami ugody, której
    wysokość uwzględnia interesy obu stron wynikające z łączącego strony stosunku pracy,
    ma rekompensować pracownikowi utracone przez niego, w wyniku ostatecznego
    rozwiązania umowy o pracę, spodziewane korzyści w postaci wynagrodzenia za pracę.
    Świadczenie to ma więc – de facto – zrekompensować Panu zarobek, jaki mógłby Pan
    otrzymać, gdyby do sporu prowadzącego w efekcie do rozwiązania umowy nie doszło.
    W konsekwencji, skoro świadczenie, które Pan otrzymał nie korzysta ze zwolnienia
    przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 lub 3b ustawy, jak też dla tego typu
    świadczenia ustawodawca nie przewidział żadnego innego zwolnienia przedmiotowego, to
    podlega ono opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód
    ze stosunku pracy. Zatem świadczenie to powinno zostać wykazane w zeznaniu
    podatkowym za 2021 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.