Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.343.2025.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Opodatkowania dochodów zagranicznych osiąganych w
Kazachstanie.
Słowa kluczowe: Kazachstan
dochód-dochody uzyskiwane za granicą
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
rezydencja
rezydent podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Terytorium RP
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2 (uchylony)
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja certyfikatu
rezydencji.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 8 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 7 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 czerwca 2025 r. (wpływ 4
    czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Pan (...) (dalej jako „Wnioskodawca”, „Podatnik”) w sierpniu 2023 roku podjął zatrudnienie
    w spółce (...) z siedzibą w Kazachstanie na podstawie lokalnej umowy o pracę. W związku z
    koniecznością wykonywania pracy na terytorium kraju swojego pracodawcy i znaczną
    odległością pomiędzy Polską a Kazachstanem Wnioskodawca wyjechał z Polski i przeniósł
    się na stałe do Kazachstanu. Umowa ze spółką (...) Kazachstan została zawarta na okres od
    1 sierpnia 2023 roku do 31 grudnia 2027 roku. Podatnik nie planuje wracać na stałe do
    Polski przynajmniej do czasu zakończenia swojej umowy o pracę i ponadto nie wyklucza,
    że obecna umowa o pracę zostanie przedłużona na następne lata, co wydłuży okres jego
    zamieszkania w Kazachstanie.
    Jednocześnie najbliższa rodzina Wnioskodawcy (małżonka wraz z trójką niepełnoletnich
    dzieci) nie przeniosła się wraz z Wnioskodawcą do Kazachstanu i pozostała w Polsce. Taka
    decyzja została podjęta mając na względzie dotychczasowe zobowiązania rodziny (głównie
    chęć pozostania dzieci w polskiej szkole oraz pracę małżonki), jak również trudności
    mogące wynikać z potencjalnego przeniesienia życia na terytorium Kazachstanu
    (przykładowo bariera językowa). Również dalsza rodzina Podatnika przebywa w Polsce,
    jednakże w styczniu 2024 roku Wnioskodawca odnalazł w Kazachstanie część rodziny ze
    strony swojej prababci.
    Wnioskodawca w Kazachstanie mieszka w wynajmowanym długoterminowo mieszkaniu i
    uczestniczy w lokalnych wydarzenia o charakterze socjalnym, towarzyskim i sportowym
    (Wnioskodawca jest członkiem kazachskiego klubu sportowego rozgrywającego
    coniedzielne turnieje piłkarskie w klubie (...)). Wnioskodawca podczas pobytu na
    terytorium Kazachstanu głosuje w polskich wyborach na terytorium Kazachstanu. Żona i

    dzieci Wnioskodawcy przyjeżdżają do Kazachstanu zazwyczaj dwa razy w roku (w okresie
    ferii zimowych i wakacji), a podróże te są opłacane przez kazachstańskiego pracodawcę
    zgodnie z zapisem w umowie o pracę.
    Jeśli chodzi o sytuację majątkową i ekonomiczną Wnioskodawcy, to wynagrodzenie, jakie
    osiąga z pracy w Kazachstanie na rzecz tamtejszej spółki, stanowi przeważającą część jego
    rocznych dochodów. Dodatkowo, w Kazachstanie Wnioskodawca posiada rachunki
    bankowe niezbędne do jego codziennego życia, przynoszące niewielki dochód z odsetek.
    W Polsce Wnioskodawca posiada, oprócz domu, który stanowi miejsce pobytu rodziny,
    nieruchomości składające się zarówno z działek budowlanych, jak również mieszkań (w
    części jako współwłaściciel), które w głównej mierze przeznaczone są na wynajem
    długoterminowy. Oprócz nieruchomości Wnioskodawca posiada również inwestycje
    kapitałowe w Polsce w postaci obligacji oraz akcji notowanych na Giełdzie Papierów
    Wartościowych. Dodatkowo, Wnioskodawca jest zatrudniony na 1/5 etatu w polskiej
    spółce (powiązanej ze spółką kazachstańską) i otrzymuje z tego tytułu 1/5 minimalnego
    wynagrodzenia.
    Na podstawie kazachstańskiej umowy o pracę Wnioskodawca pełni kluczową rolę w
    zarządzaniu podmiotem kazachstańskim jako dyrektor generalny oraz członek zarządu tej
    spółki. Zakres jego obowiązków wymaga obecności na terytorium Kazachstanu oraz
    podejmowania tam decyzji istotnych dla funkcjonowania (...) Kazachstan. W związku z tym,
    że Wnioskodawca rozpoczął pracę w Kazachstanie w sierpniu, w 2023 roku przebywał na
    terenie Kazachstanu mniej niż 183 dni.
    Natomiast w roku 2024 jego pobyt w Kazachstanie przekroczył pół roku i wyniósł 216 dni.
    W roku 2025 i w latach kolejnych Wnioskodawca przewiduje, że jego pobyt na terytorium
    Kazachstanu wyniesie podobną liczbę dni jak w minionym 2024 roku, czyli około 200 dni.
    Pozostałą część roku spędza w różnych krajach w ramach podróży służbowych oraz w
    Polsce (głównie z uwagi na święta i uroczystości rodzinne).
    Wnioskodawca w Kazachstanie uznawany jest za kazachstańskiego rezydenta
    podatkowego zarówno na podstawie lokalnych przepisów podatkowych, jak i na
    podstawie Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a fakt ten Wnioskodawca
    może potwierdzić certyfikatem rezydencji podatkowej wydanym przez kazachstańskie
    władze podatkowe na podstawie tej umowy.

## Pytanie

Czy w podanym stanie faktycznym Podatnik będzie podlegał w Polsce ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w 2024 oraz w kolejnych latach pobytu w Kazachstanie?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w 2024 roku oraz w latach kolejnych aż do momentu wyjazdu z
    Kazachstanu powinien podlegać on ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o PDOF osoba, która ma miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski (tzw. rezydenci podatkowi), podlega w Polsce obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
    położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1a Ustawy o PDOF za osobę mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium Polski centrum
    interesów życiowych lub przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym.
    W myśl art. 3 ust. 2a Ustawy o PDOF osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (ograniczony obowiązek podatkowy).

    Przy czym, zgodnie z art. 4a Ustawy o PDOF, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska.
    Miejsce zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku
    podatkowego.
    Innymi słowy, miejsca zamieszkania decyduje o tym, czy podatnik podlega
    nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podatnicy posiadający nieograniczony obowiązek podatkowy
    podlegają w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów) bez
    względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Tym samym, w Polsce podlegają oni
    opodatkowaniu od dochodów osiągniętych zarówno na terytorium Polski, jak i za granicą.
    W sytuacji, w której podatnik ma miejsce zamieszkania za granicą, w Polsce ma on jedynie
    ograniczony obowiązek podatkowy, czyli w Polsce płaci on podatek jedynie od dochodów
    (przychodów) uzyskanych na terytorium Polski.
    Ustawa o PDOF w art. 3 ust. 1a określa dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się
    kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Przy czym, należy
    zwrócić uwagę, że przesłanki te rozdzielone są spójnikiem „lub”, co oznacza, że aby
    podatnik został uznany za posiadającego miejsce zamieszkania na terytorium Polski
    wystarczy, aby spełnił jedną z tych przesłanek, a w konsekwencji podlegał
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” zawarta w
    artykule 4 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dotyczy miejsca zamieszkania
    przyjętego w ustawodawstwach Polski i Kazachstanu, które we własnym ustawodawstwie
    określają podstawę do uznania podatnika za posiadającego nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce.
    Zgodnie z ustawą o PDOF pierwszym warunkiem pozwalającym na uznanie osoby za
    mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP, jaki przepisy wskazują, jest posiadanie
    centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Należy
    podkreślić, że warunek ten został skonstruowany w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o
    grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    tego warunku posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć bardzo szeroko wszelkie
    powiązania rodzinne (bliższa i dalsza rodzina), aktywność społeczną, polityczną,
    kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z
    drugiej strony przez „centrum interesów gospodarczych” należy rozumieć miejsce
    prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek
    nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Zgodnie zaś z drugim warunkiem za osobę mającą miejsce zamieszkania na terenie Polski
    uważa się również osobę, która przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym. W myśl art. 3 ust. 1a Ustawy o PDOF powyższy warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów
    podatkowych w Polsce, niezależną od posiadania na terytorium RP centrum interesów
    życiowych.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że samo uznanie osoby podatnika za osobę mającą
    miejsce zamieszkania na terytorium Polski w rozumieniu art. 3 ust. 1a Ustawy o PDOF nie
    determinuje, że podatnik ten posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Jak
    Wnioskodawca wskazał wyżej, zgodnie z art 4a Ustawy o PDOF art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b
    Ustawy o PDOF stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

    Tym samym, oznacza to że ocena czy podatnik podlega w Polsce ograniczonemu czy
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana z uwzględnieniem
    postanowień odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku, Wnioskodawca mieszka
    i pracuje na terenie Kazachstanu, w związku z tym oceniając, czy powinien mieć on w
    Polsce ograniczony czy też nieograniczony obowiązek podatkowy, należy wziąć pod uwagę
    przepisy Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Kazachstanem.
    Na podstawie art. 4 ust. 1 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania określenie
    "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza
    każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi
    na miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium
    o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega
    opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie z tytułu dochodu uzyskiwanego tylko w tym
    Państwie lub z tytułu majątku znajdującego się w tym Państwie.
    Zgodnie zaś z art. 4 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeżeli
    stosownie do postanowień ustępu 1 tego artykułu osoba fizyczna ma miejsce
    zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według
    następujących zasad:
    a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w
      którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w
      obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w
      tym Państwie, z którym ma ona silniejsze powiązania osobiste lub gospodarcze
      (ośrodek interesów życiowych);
    b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
      interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
      żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w
      tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
    c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
      żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
      Państwie, którego jest obywatelem;
    d) jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to
      właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego
      porozumienia.
    W ocenie Wnioskodawcy w celu dokonania prawidłowej analizy wyżej wskazanego
    przepisu należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Zgodnie z punktami
    12-14 Komentarza Modelowej Konwencji OECD do artykułu 4 umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania przy stosowaniu konwencji (gdy istnieje kolizja
    ustawodawstw obu państw) uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje
    się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe; ognisko to musi być trwałe, co
    oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swego trwałego użytkowania, w
    przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których
    wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres. Jeżeli chodzi o koncepcję
    określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być
    wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez
    zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Istotnym czynnikiem jest trwałość
    zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, a oznacza to, że osoba zainteresowana czyni
    wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym
    czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych powodów może
    mieć krótkotrwały charakter (wycieczka, podróż służbowa, podróż w celach oświatowych,
    w celu odbycia kursu szkoleniowego itd.).

    Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu umawiających się państwach,
    to postanowienia ustępu 2 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym osobiste i
    ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się
    ośrodek interesów życiowych. W przypadkach, gdy miejsca zamieszkania nie można
    ustalić na podstawie powyższej normy, postanowienia ustępu 2 dostarczają dodatkowych
    kryteriów – jest to przede wszystkim zwykłe miejsce przebywania, a następnie
    obywatelstwo danej osoby. Jeżeli osoba jest obywatelem obu państw lub nie jest
    obywatelem żadnego z nich, to sprawa może być rozstrzygnięta w drodze postępowania
    polubownego.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu umawiających się państwach,
    to należy zbadać fakty w celu upewnienia się, z którym z dwu państw jej osobiste i
    ekonomiczne powiązania są ściślejsze. Należy więc wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie
    okoliczności należy rozważyć w całości, lecz niewątpliwie należy zwrócić szczególną uwagę
    na indywidualne postępowanie danej osoby. Jeżeli osoba, mająca ognisko domowe w
    jednym państwie, utworzyła ognisko domowe w drugim państwie z zachowaniem w całej
    pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w
    którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała i w którym znajduje się jej rodzina i mienie,
    może w połączeniu z innymi elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek
    swych życiowych interesów w pierwszym państwie.
    Jeśli podatnik na podstawie tej analizy posiada stałe ognisko domowe w dwóch krajach lub
    nie posiada go w żadnym, jego centrum interesów życiowych ustala się w kraju, w którym
    zazwyczaj on przebywa.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania.
    W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze stan faktyczny będący przedmiotem niniejszej
    wniosku, należy uznać, że Wnioskodawca na bazie lokalnych przepisów Polski i
    Kazachstanu ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zarówno w Polsce, jak i w
    Kazachstanie, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca przebywa i pracuje na terenie
    Kazachstanu (potwierdza to wydany przez władze Kazachstanu certyfikat rezydencji
    podatkowej), natomiast w Polsce mieszka żona Wnioskodawcy wraz z dziećmi i tym
    samym Wnioskodawca posiada w Polsce centrum interesów osobistych.
    Oznacza to, że miejsce zamieszkania Wnioskodawcy dla celów podatkowych należy ustalić
    zgodnie z regułami zawartymi w art. 4 ust. 2 lit. a Umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania – miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta
    posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co oznacza, że osoba ta
    urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwnym do przebywania
    w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest
    zamierzony na krótki okres.
    Po dokonaniu wnikliwej analizy stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszej
    interpretacji w zakresie stopnia powiązań osobistych i gospodarczych z Polską i
    Kazachstanem w ocenie Wnioskodawcy posiada on:
    # stałe miejsce zamieszkania zarówno w Polsce, jak i w Kazachstanie,
    # ośrodek interesów osobistych w Polsce (żona i dzieci),

    # ośrodek interesów ekonomicznych w Kazachstanie (główne źródło dochodów), oraz
    częściowo osobistych (znajomi, aktywności socjalne i sportowe).
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy za rok 2024 i w latach kolejnych (aż do momentu
    wyjazdu z Kazachstanu) nie można określić, w którym Państwie Wnioskodawca ma
    ośrodek interesów życiowych.
    W takiej sytuacji, na podstawie art. 4 ust. 2 lit. b Umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, pierwszeństwo opodatkowania posiada państwo, w którym osoba
    fizyczna zazwyczaj przebywa.
    Zgodnie ze stanem faktycznym Wnioskodawca w 2024 przebywał w Kazachstanie przez
    większą część roku (ponad 216 dni) i w latach kolejnych również planuje przebywać w
    Kazachstanie przez większą część roku (około 200 dni).
    Mając zatem na uwadze powyższe, w roku 2024 oraz w latach kolejnych Wnioskodawca
    powinien zostać uznany za rezydenta podatkowego w Kazachstanie i w związku z tym jako
    polskiego nierezydenta podatkowego (posiadającego ograniczony obowiązek podatkowy
    w Polsce).
    Potwierdzeniem takiego rozstrzygnięcia jest również wydanie przez Kazachstańskie
    organy podatkowe certyfikatu rezydencji podatkowej dla Wnioskodawcy na podstawie
    Umowy za 2024 r.
    Stanowisko takie prezentuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach
    wydanych w podobnych stanach faktycznych, między innymi w interpretacji z dnia:
    # 25 października 2024 roku, sygn. 0114-KDWP.4011.146.2024.2.AS1,
    # 28 października 2022 roku sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.689.2022.1.DA.
    Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    stanowiska Wnioskodawcy, zgodnie z którym w 2024 roku oraz w latach kolejnych aż do
    momentu wyjazdu z Kazachstanu powinien podlegać on ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym:
      Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.