Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.493.2025.2.AZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Ustalenie, czy Spółka jako płatnik podatku dochodowego u
źródła z tytułu wypłaty na rzecz zagranicznej Instytucji
Finansującej przychodów z odsetek z tytułu umowy
Finansowania, powinna uwzględniać w podstawie
opodatkowania podatku pobieranego u źródła wartość: 1)
zapłaconej na rzecz Kontrahenta – będącego jednocześnie
Instytucją Finansującą – kwoty rozliczenia kontraktu X, w
wysokości stanowiącej ujemną różnicę pomiędzy i) odsetkami
wyliczanymi według stopy zmiennej a ii) odsetkami
wyliczonymi według stopy stałej, w obu przypadkach w
odniesieniu do wartości nominału właściwego dla danego
okresu rozliczeniowego oraz kwoty stanowiącej ujemną
różnicę Rozliczenia Wyniku Transakcji w Trybie Szczególnym
(dalej: „Ujemny strumień odsetkowy X”); 2) otrzymanej od
Kontrahenta – będącego jednocześnie Instytucją Finansującą –
kwoty rozliczenia kontraktu X, w wysokości stanowiącej
dodatnią różnicę pomiędzy i) odsetkami wyliczanymi według
stopy zmiennej, a ii) odsetkami wyliczonymi według stopy
stałej, w obu przypadkach w odniesieniu do wartości nominału
właściwego dla danego okresu rozliczeniowego oraz kwoty
stanowiącej dodatnią różnicę Rozliczenia Wyniku Transakcji
(dalej: „Dodatni strumień odsetkowy X”).
Słowa kluczowe: finansowanie
kontrakt
kredyt
kredyt-kredyt inwestycyjny
odsetki
pobór-pobór podatku u źródła
1

podatek-podatek pobierany u źródła
waluta-waluta obca
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia podstawy
    opodatkowania podatku pobieranego u źródła.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, lub „Wnioskodawca”) jest polską tzw. spółką celową powołaną
    w celu (...) (dalej: „Inwestycja“). Wnioskodawca uzyskał na realizowaną inwestycję
    długoterminowe finansowanie m.in. w formie kredytów inwestycyjnych udzielonych w
    walucie obcej (dalej: „Finansowanie”).
    Instytucjami udzielającymi Spółce Finansowania są różne instytucje finansowe,
    posiadające siedzibę w Polsce oraz za granicą (dalej: „Instytucje Finansujące”).
    W związku z otrzymaniem Finansowania (w walucie obcej), Spółka zobowiązana jest do
    uiszczania kosztów odsetkowych na rzecz Instytucji Finansowych w oparciu o zmienną
    stopę procentową EURIBOR. Spółka uzyskuje aktualne certyfikaty rezydencji Instytucji
    Finansujących i na ich podstawie ustala zakres obowiązków płatnika w podatku u źródła.
    W celu zabezpieczenia ryzyka wynikającego ze zmienności stóp procentowych
    odnoszonych do zadłużenia zaciąganego przez Spółkę w ramach udzielonego
    Finansowania oraz ze względu na wymogi Instytucji Finansujących w tym zakresie Spółka
    zawarła transakcje pochodne, stanowiące instrument zabezpieczający – kontrakt wymiany
    płatności odsetkowych, tzw. swap stopy procentowej, skutkujący w praktyce zamianą
    stopy oprocentowania odsetek ze zmiennej na stałą (dalej: „Kontrakt X „Kontrakty X – X).
    Poziom wymaganego zabezpieczenia – w odniesieniu do zadłużenia wynikającego z

    wykorzystanego przez Spółkę Finansowania – oraz okresy zabezpieczenia zostały
    określone przez Instytucje Finansujące w warunkach Finansowania. W szczególności,
    okres zabezpieczenia (Kontraktów X ) jest tożsamy z okresem dostępności i spłat
    zadłużenia w ramach udzielonego Finansowania, a jego planowe wygaśnięcie
    przewidziane jest na rok (...).
    Każdy Kontrakt X został zawarty osobno z każdym bankiem (dalej: „Kontrahent”,
    „Kontrahenci”). Kontrahenci są podmiotami z grona Instytucji Finansujących, jednak nie
    wszystkie Instytucje Finansujące są stronami Kontraktu X. Oznacza to, że jakkolwiek
    intencją Spółki jest zabezpieczenie wartości i okresu Finansowania na zasadach
    wymaganych przez Instytucje Finansujące, kwota zabezpieczenia w ramach Kontraktu X
    zawartego z danym Kontrahentem może być różna od kwoty faktycznego zadłużenia
    wynikającego z udzielonego Finansowania przez tego Kontrahenta (grono Kontrahentów
    jest węższe od grona Instytucji Finansujących).
    Na podstawie Kontraktów X Spółka jest w szczególności (i) zobowiązana do zapłaty na
    rzecz Kontrahentów oprocentowania wyliczanego według stopy stałej (w odniesieniu do
    przyjętego, planowanego profilu zadłużenia w okresie transakcji), a w zamian za to (ii) jest
    uprawniona do otrzymania od Kontrahentów oprocentowania wyliczanego według stopy
    zmiennej (w odniesieniu do tożsamego profilu). Efektem dwustronnego zobowiązania
    stron jest ustalanie, w przyjętych okresach rozliczeniowych, pojedynczej kwoty rozliczenia
    (tzw. dodatniego lub ujemnego strumienia odsetkowego) będącej różnicą powstającą
    pomiędzy zobowiązaniami a należnościami stron, które są naliczane na Kontrakcie X, czyli
    w odniesieniu do przyjętego, planowanego profilu zadłużenia w okresie transakcji.
    Płatności i rozliczenia z tytułu obsługi Finansowania (czyli, w szczególności odsetki i opłaty)
    i z tytułu Kontraktów X są realizowane na różnych zasadach.
    Z punktu widzenia Spółki, biznesowy cel Kontraktów X zasadniczo przejawia się w
    możliwości wewnętrznego zbilansowania wartości kosztu odsetkowego (zobowiązania)
    wyliczanego według stopy zmiennej na podstawie umowy Finansowania z hipotetycznie
    należną z Kontraktu X należnością od Kontrahenta – również wyliczaną według stopy
    zmiennej, skutkiem czego do rozpoznania w kosztach Spółki pozostaje wyłącznie
    hipotetyczna, wynikająca z Kontraktu X wartość zobowiązania Spółki, wyliczana według
    stopy stałej.
    Kontrakty X mają charakter niezależny od umowy Finansowania, w szczególności zostały
    sporządzone w formie odrębnych umów opartych o wzory (...) i rozliczane są w sposób
    niezależny od siebie, tzn. należności i zobowiązania z kontraktów X regulowane są przez
    strony odrębnie od zobowiązań z tytułu umowy Finansowania (w odmiennych terminach,
    w ramach niezależnych rozliczeń, na podstawie odrębnych przelewów).
    Kontrakty X są w pewnym zakresie powiązane z Finansowaniem poprzez niektóre
    uregulowania umowne – np. wymagające od Spółki utrzymania tej formy zabezpieczenia
    spłaty odsetek przez określony czas i w określonej wartości czy dopuszczające
    zabezpieczenie wszystkich zobowiązań z różnych umów na tym samym majątku.
    Dodatkowo, przedmiotowe kontrakty X zawierane są wyłącznie z Instytucjami
    Finansującymi, które udzieliły pierwotnego Finansowania.
    Dodatkowo w ramach realizacji Kontraktów X strony danego Kontraktu X (czyli Spółka oraz
    odpowiednia Instytucja Finansująca) mogą dokonywać zmian, w szczególności
    dotyczących profilu zabezpieczanych nominałów (np. w celu dopasowania do wymogów
    określanych przez Instytucje Finansujące). W przypadku wypowiedzenia lub zmiany
    Kontraktu X (choćby częściowego - tzw. partial early termination) poprzez całkowite
    /częściowe zmniejszenie wartości kwoty będącej przedmiotem harmonogramu / profilu
    zabezpieczenia Kontraktem X strony zobowiązane są do rozliczenia aktualnego wyniku
    danego Kontraktu X w zakresie objętym tym wypowiedzeniem lub zmianą (dalej:
    Rozliczenie Wyniku Transakcji w Trybie Szczególnym ).

    Rozliczenie Wyniku Transakcji w Trybie Szczególnym stanowi rezultat warunków
    rynkowych obowiązujących na moment częściowego wypowiedzenia lub zmiany danego
    Kontraktu X .
    Możliwe są dwa scenariusze Rozliczenia Wyniku Transakcji w Trybie Szczególnym:
    · kwota rozliczenia stanowi ujemną różnicę dla Spółki jeżeli: wycena harmonogramu /
      profilu kwot będących przedmiotem wypowiedzenia lub zmiany w oparciu o bieżące
      warunki rynkowe (prognozowane, na ten moment, przyszłe wartości stopy zmiennej)
      jest niższa niż wycena dla tożsamego harmonogramu / profilu w oparciu o
      obowiązującą (w danym Kontrakcie X ) stopę stałą;
    · kwota rozliczenia stanowi dodatnią różnicę dla Spółki jeżeli: wycena harmonogramu /
      profilu kwot będących przedmiotem wypowiedzenia lub zmiany w oparciu o bieżące
      warunki rynkowe (prognozowane, na ten moment, przyszłe wartości stopy zmiennej)
      jest wyższa niż wycena dla tożsamego harmonogramu / profilu w oparciu o
      obowiązującą (w danym Kontrakcie X ) stopę stałą.
    Rozliczenie Wyników Transakcji w Trybie Szczególnym nie wynika bezpośrednio z treści
    umowy dot. Finansowania, a jest wynikiem obopólnej zgody stron umowy (Wnioskodawcy
    oraz Kontrahenta), która ma na celu dostosowanie warunków Kontraktu X do wymogów
    prawnych związanych z zabezpieczeniem zmienności stopy zmiennej (EURIBOR)
    określonych w warunkach Finansowania. W szczególności, podstawą, zakresem i
    przedmiotem zmiany Kontraktów X może być uzasadnione niedopasowanie pomiędzy
    profilem / harmonogramem kwot zabezpieczenia a kwotami faktycznego i
    prognozowanego zadłużenia wynikającego z udzielonego Finansowania.
    W trakcie realizacji Kontraktów X - z uwagi na dynamiczną zmianę wysokości zobowiązań
    wynikających z Finansowania (skutkujących istotnymi rozbieżnościami/ niedopasowaniem
    pomiędzy profilem / harmonogramem zabezpieczenia a faktycznego i prognozowanego
    zadłużenia) - Spółka wraz z kilkoma (wybranymi) Kontrahentami dokonała Rozliczeń
    Wyników Transakcji w Trybie Szczególnym (w ujemnych wartościach), dlatego chce
    potwierdzić w jaki sposób powinna potraktować to zdarzenie z perspektywy podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Możliwym jest, że Spółka dokona stosownych Rozliczeń Wyników Transakcji w Trybie
    Szczególnym także w przyszłych okresach objętych realizacją Kontraktów X .
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Pismem z 10 października 2025 r. (data wpływu 10 października 2025 r.) uzupełnili
    Państwo wniosek w odpowiedzi na wezwanie organu i wskazali Państwo dane
    identyfikujące zagraniczne Instytucje Finansujące będące stronami Kontraktów X
    Podmioty te mają swoje siedziby w następujących Państwach:
    · Hiszpania,
    · Niemcy,
    · Luksemburg,
    · Holandia,
    · Francja,
    · Norwegia,
    · Austria,
    · Kanada,
    · Wielka Brytania.

## Pytanie

Czy Spółka jako płatnik podatku dochodowego u źródła z tytułu wypłaty na rzecz
    zagranicznej Instytucji Finansującej przychodów z odsetek z tytułu umowy Finansowania,
    powinna uwzględniać w podstawie opodatkowania podatku pobieranego u źródła wartość:
    · zapłaconej na rzecz Kontrahenta – będącego jednocześnie Instytucją Finansującą –
      kwoty rozliczenia kontraktu X w wysokości stanowiącej ujemną różnicę pomiędzy i)
      odsetkami wyliczanymi według stopy zmiennej a ii) odsetkami wyliczonymi według
      stopy stałej, w obu przypadkach w odniesieniu do wartości nominału właściwego dla
      danego okresu rozliczeniowego oraz kwoty stanowiącej ujemną różnicę Rozliczenia
      Wyniku Transakcji w Trybie Szczególnym (dalej: „Ujemny strumień odsetkowy X ”)?
    · otrzymanej od Kontrahenta – będącego jednocześnie Instytucją Finansującą – kwoty
      rozliczenia kontraktu X w wysokości stanowiącej dodatnią różnicę pomiędzy i)
      odsetkami wyliczanymi według stopy zmiennej, a ii) odsetkami wyliczonymi według
      stopy stałej, w obu przypadkach w odniesieniu do wartości nominału właściwego dla
      danego okresu rozliczeniowego oraz kwoty stanowiącej dodatnią różnicę Rozliczenia
      Wyniku Transakcji (dalej: „Dodatni strumień odsetkowy X ”)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    W ocenie Wnioskodawcy Spółka jako płatnik podatku dochodowego u źródła z tytułu
    wypłaty na rzecz zagranicznej Instytucji Finansującej przychodów z odsetek z tytułu
    umowy Finansowania, nie powinna uwzględniać w podstawie opodatkowania podatku
    pobieranego u źródła wartości:
    · zapłaconej na rzecz kontrahenta – będącego jednocześnie Instytucją Finansującą –
      kwoty rozliczenia kontraktu X oraz kwoty stanowiącej ujemną różnicę Rozliczenia
      Wyniku Transakcji w Trybie Szczególnym tj. Ujemnego strumienia odsetkowego X
    · otrzymanej od kontrahenta – będącego jednocześnie Instytucją Finansującą – kwoty
      rozliczenia kontraktu X oraz kwoty stanowiącej dodatnią różnicę Rozliczenia Wyniku
      Transakcji w Trybie Szczególnym tj. Dodatniego strumienia odsetkowego X .
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy PDOP podmioty, które dokonują wypłat należności z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o PDOP, są obowiązane
    jako płatnicy pobierać w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od
    tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e ustawy o
    PDOP. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy PDOP zastosowanie stawki podatku wynikającej z
    właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
    zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika
    dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
    Zatem, w związku z wypłatą przez Spółkę odsetek na podstawie umowy Finansowania, po
    stronie Spółki z zasady powstanie obowiązek poboru podatku u źródła z tytułu
    wypłacanych odsetek od Finansowania. Wątpliwości Spółki dotyczą jednak sposobu
    ustalania podstawy opodatkowania, a w szczególności zasad uwzględniania w niej innych
    wypłat dokonywanych pomiędzy Spółką a Instytucjami Finansującymi wynikających z
    Kontraktów X oraz Rozliczeń Wyników Transakcji w Trybie Szczególnym .
    Zgodnie art. 21 ust. 1 ustawy PDOP „podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
    przychodów:
    1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
      znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
      należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
      użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także
      środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze

      zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-
      how),
    2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
      sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
    reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników
    i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze
    - ustala się w wysokości 20% przychodów.
    3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
      portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
    4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
      przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
      lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
      posiadania biletu lotniczego przez pasażera
    - ustala się w wysokości 10% tych przychodów”.
    Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PDOP „podatek dochodowy od określonych w
    art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu
    udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).”
    W ocenie Spółki, powyższe należy rozumieć w taki sposób, iż w przypadku podmiotów
    zagranicznych (o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy PDOP) otrzymujących z Polski
    świadczenia tylko i wyłącznie z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 i 22 ust. 1 ustawy
    PDOP, może powstać obowiązek poboru podatku u źródła.
    W ocenie Spółki brak jest podstaw do przypisania płatności z tytułu realizacji Kontraktów X
    oraz związanych z Rozliczeniem Wyniku Transakcji w Trybie Szczególnym do którejkolwiek
    kategorii wymienionej w powołanych przepisach.
    W szczególności Spółka poniżej odnosi się do braku podstaw do możliwości zaliczenia
    przedmiotowych płatności do kategorii odsetek lub płatności z tytułu gwarancji, poręczeń
    lub świadczeń o podobnych charakterze.
    W związku z powyższym w pierwszej kolejności ustalenia wymaga, znaczenie jakie w ww.
    przepisach ustawy o PDOP przypisać należy do pojęcia „odsetki”. W ustawach o podatkach
    dochodowych nie zdefiniowano tego pojęcia, jak również nie wskazano przykładowego
    katalogu sytuacji, których zaistnienie rodzić może ich powstanie. Nie powinno w związku z
    tym budzić wątpliwości, że należy je rozumieć szeroko, zgodnie z jego językowym i
    ekonomicznym znaczeniem. Uwzględniając powyższe w piśmiennictwie podjęto próby
    zdefiniowania tego terminu przy wykorzystaniu przede wszystkim dorobku doktryny
    prawa cywilnego (K. Winiarski [w:] S. Babiarz, L. Błystak, B. Dauter, A. Gomułowicz, R. Pęk,
    K. Winiarski Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz 2009, str. 1076). I tak,
    odsetki w rozumieniu przepisów podatkowych traktowane są jako wynagrodzenie za
    korzystanie z cudzego kapitału. Przez odsetki rozumie się wynagrodzenie za korzystanie z
    pieniędzy i innych rzeczy oznaczonych rodzajowo, jeżeli zostaje ono ustalone według
    pewnej stopy procentowej, i w stosunku do czasu użycia tej sumy (tak P. Małecki, M.
    Mazurkiewicz, CIT. Podatki i Rachunkowość, wydanie 3, str. 901). Najczęstszym źródłem
    tego rodzaju dochodu są wierzytelności pieniężne, państwowe papiery dłużne, obligacje i
    inne papiery wartościowe o charakterze dłużnym.

    Podsumowując należy wskazać, że ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy PDOP
    posłużył się ogólnym terminem „odsetki”. Zatem, opodatkowaniu w sposób zryczałtowany
    podlegają wszelkie świadczenia o przedstawionym wyżej charakterze, wypłacone na
    podstawie dowolnego tytułu prawnego.
    Przychodem z tytułu odsetek będą wyłącznie te świadczenia, które zostały ustalone jako
    wynagrodzenie za udostępnienie kapitału – w przypadku Finansowania oprocentowanie
    wyliczane według stopy zmiennej. Co za tym idzie, wszelkie inne kontrakty odnoszące się
    do uzgodnionych kosztów finansowania - także Kontrakty X oraz Rozliczenie Wyników
    Transakcji w Trybie Szczególnym służące zabezpieczeniu pozycji Spółki, nie wpłyną na
    wysokość „przychodów z odsetek” osiąganych przez zagranicznego podatnika na terenie
    kraju.
    Jednocześnie, jako że obowiązki płatnika dotyczą w tym przypadku przychodów /
    dochodów opodatkowanych nie tylko w państwie źródła (w Polsce), lecz co do zasady
    również w innych krajach (w państwie rezydencji Instytucji Finansujących), w celu ustalenia
    podstawy opodatkowania zasadne może być również odwołanie się do Komentarza do
    Konwencji Modelowej OECD. Na gruncie tego ostatniego może powstać wątpliwość czy
    kontrakty zabezpieczające płatności odsetkowe, a także ich przedterminowe rozliczenie
    nie powinny być traktowane tak samo jak odsetki.
    W Komentarzu do art. 11 Modelowej Konwencji OECD (2017) zaznaczono, że przepływy
    odsetkowe dokonywane z tytułu instrumentów pochodnych, z zasady nie będą mieć
    charakteru odsetek z uwagi na brak bezpośredniego powiązania z zadłużeniem /
    wierzytelnością. W szczególności stwierdzono, iż:
    „21.1. Definicja odsetek [zawarta] w pierwszym zdaniu paragrafu trzeciego nie znajduje z
    zasady zastosowania do płatności dokonywanych na podstawie określonych rodzajów
    nietradycyjnych instrumentów finansowych, w ramach których brak jest podstawowego
    długu (np. swapy odsetkowe). Niemniej, definicja ta może znaleźć zastosowanie w zakresie
    w jakim uznaje się, że pożyczka istnieje zgodnie z zasadą „przewagi treści nad formą”,
    zasadą „nadużycia prawa”, lub inną podobną doktryną.”
    W ocenie Spółki, Kontrakty X mają charakter swapów odsetkowych, w ramach, których
    brak jest podstawowego długu, a przy tym nie istnieją przesłanki wskazujące na możliwość
    bądź konieczność zastosowania w odniesieniu do płatnika, podatnika lub samej transakcji
    zasady „przewagi treści nad formą” lub zasady „nadużycia prawa”. W efekcie nie należy ich
    traktować jak „odsetki”.
    W ocenie Spółki, w odniesieniu do płatności dokonywanych na podstawie kontraktu X (w
    tym płatności będących rezultatem Rozliczeń Wyników Transakcji w Trybie Szczególnym)
    bardziej uprawnione jest mówienie o tzw. strumieniach lub przepływach pieniężnych,
    które należy odróżnić od odsetek i na potrzeby podatkowe traktować w sposób odrębny.
    Strumienie te mogą przypominać odsetki z uwagi na sposób ustalenia wynagrodzenia, ale
    nie mają wiele wspólnego z udostępnieniem kapitału do dyspozycji w państwie źródła.
    Wynika to z faktu, że na podstawie kontraktu X dochodzi jedynie do technicznego
    przypisania stronom hipotetycznych zobowiązań, od których obustronnie naliczane są
    należne przepływy odsetkowe, a okresowy wynik takiego rozliczenia stanowi kwotę
    rozliczenia kontraktu X wypłacaną lub otrzymywaną przez zagranicznego podatnika. Do
    zawarcia kontraktu typu X nie jest konieczne istnienie jakiegokolwiek świadczenia
    pierwotnego pomiędzy stronami tego kontraktu lub też pomiędzy stroną kontaktu i innym
    podmiotem. Tego typu świadczenia nie są więc dochodem z wierzytelności, lecz zwykłym
    dochodem z umowy cywilnoprawnej (transakcji finansowej). Co za tym idzie, na zasadach
    ogólnych przewidzianych przez OECD, państwo źródła nie powinno być uprawnione do
    udziału w dochodach z tytułu tego typu transakcji tak jak zostało to dopuszczone w
    odniesieniu do odsetek.
    Odnosząc się do pojęć gwarancji i poręczeń to zgodnie z definicją słownikową PWN,
    gwarancja to „odpowiedzialność osoby trzeciej za zobowiązania dłużnika wobec

    wierzyciela”, z kolei poręczenie to „pisemne zobowiązanie wobec wierzyciela do
    wykonania zobowiązania dłużnika, w razie, gdyby ten go nie wykonał”.
    Należy przy tym zauważyć, tego typu kontrakty nie posiadają charakteru zbliżonego do
    gwarancji i poręczenia, jako że zobowiązania poszczególnych stron nie są warunkowane
    wystąpieniem określonych zdarzeń (ryzyk), lecz mają charakter umów cywilnoprawnych
    zakładających okresową i bezwarunkową wymianę stopy oprocentowania i związanych z
    nią strumieni odsetkowych.
    W ocenie Spółki, obowiązujące przepisy ustawy PDOP są więc w tym zakresie
    jednoznaczne, a wprowadzony w art. 217 Konstytucji wymóg by podstawa opodatkowania
    została w pełni uregulowana w przepisach ustawy, sprawa, że odmienny sposób wykładni
    zakładający korygowanie przez płatnika przewidzianej w art. 21 ust. 1 ustawy o PDOP
    podstawy opodatkowania o dodatkowe pozycje, byłby z gruntu niewłaściwy.
    Reasumując powyższą argumentację w ocenie Spółki nie ma podstaw, aby Spółka jako
    płatnik dokonywała podwyższenia podstawy opodatkowania o wartość Ujemnych
    strumieni odsetkowych X (w tym także kwot stanowiących ujemną różnicę Rozliczenia
    Wyników Transakcji w Trybie Szczególnym) wypłacanych do Instytucji Finansujących bądź
    zmniejszała tę podstawę opodatkowania o wartość Dodatnich strumieni odsetkowych X
    otrzymywanych od Instytucji Finansujących (w tym także kwot stanowiących dodatnią
    różnicę Rozliczenia Wyników Transakcji w Trybie Szczególnym).
    Prawidłowość powyższego podejścia potwierdza m.in. interpretacja Dyrektora KIS z dnia
    19 grudnia 2022 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.179.2022.1.JC), w którym stwierdzono:
    „rozliczenie transakcji dokonywanych na pochodnych instrumentach finansowych w
    ramach Modeli mających na celu zabezpieczenie pozycji finansowej Wnioskodawcy, nie
    mieści się w dyspozycji art. 21 ust. 1 updop, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym.”
    Powyższe znalazło także potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora IS w
    Poznaniu z dnia 1 grudnia 2014 r. (sygn. Nr ILPB4/423-427/14-3/MC, wydanej dla spółki
    zabezpieczającej ryzyko zmian stóp procentowych poprzez zawieranie transakcji na
    instrumentach pochodnych: „płatność z tytułu instrumentu pochodnego nawet opartego
    na stopie procentowej nie powinna podlegać obowiązkowi pobrania podatku u źródła.
    Umowy międzynarodowe o unikaniu podwójnego opodatkowania nie traktują bowiem co
    do zasady płatności z transakcji na instrumentach pochodnych jako odsetek, ponieważ nie
    ma w tym przypadku rzeczywistej wierzytelności, na podstawie której płatność byłaby
    generowana (na moment zawarcia kontraktu możliwość powstania zobowiązania jest
    hipotetyczna). W konsekwencji, biorąc pod uwagę fakt, że ww. płatności nie są objęte
    zakresem art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy PDOP, Spółka nie jest zobowiązana do pobrania
    podatku u źródła z tytułu dokonywanych płatności oraz nie ma obowiązku posiadania
    certyfikatu rezydencji jako warunek nie potrącenia podatku “.
    Podsumowując, dokonywane na podstawie Kontraktu X płatności (w tym także kwoty
    stanowiące różnice dodanie lub ujemne Rozliczeń Wyników Transakcji w Trybie
    Szczególnym) mają charakter niezależny i nie należy ich uwzględniać w ustalanej przez
    płatnika podstawie opodatkowania podatkiem u źródła.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    W myśl art. 3 ust. 3 updop:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
      zakład;
      2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;
      4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
    Zgodnie z art. 3 ust. 5 updop:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W przepisie tym, wyrażona została zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w
    myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów,
    ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jego rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    Tytuły należności których wypłata rodzi po stronie wypłacającego (polskiego rezydenta
    podatkowego) obowiązek poboru podatku (art. 26 ust. 1 updop) zostały wymienione w art.
    21 ust. 1 updop, zgodnie z którym:
      1. Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
      1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
      wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
      sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
      produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia

      przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
      naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
      przemysłowej, handlowej lub naukowej (know- how),
      2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej
      lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych,
      usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze
      - ustala się w wysokości 20% przychodów;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
      w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
      przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
      lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
      posiadania biletu lotniczego przez pasażera
      - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    W myśl natomiast art. 26 ust. 1 updop:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21
      ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik
      jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania
      należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez
      płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Należy mieć także na uwadze postanowienia art. 26 ust. 2e updop:
      Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
      pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000
      zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są
      obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej
      w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;

      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium
    Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest
    podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany
    jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie
    i na zasadach wymienionych w art. 26 updop.
    Stosownie do art. 21 ust. 2 updop:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
      podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a uzyskuje przychody na tym
    terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania pierwszeństwo mają postanowienia
    właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym,
    zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku
    zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby
    podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem
    rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, zasadne
    jest dokonanie analizy, czy zapłata przez Państwa na rzecz zagranicznej Instytucji
    Finansującej:
    · kwoty rozliczenia kontraktu X w wysokości stanowiącej ujemną różnicę pomiędzy
      odsetkami wyliczanymi według stopy zmiennej a odsetkami wyliczonymi według stopy
      stałej, w obu przypadkach w odniesieniu do wartości nominału właściwego dla danego
      okresu rozliczeniowego oraz kwoty stanowiącej ujemną różnicę Rozliczenia Wyniku
      Transakcji w Trybie Szczególnym (dalej: „Ujemny strumień odsetkowy X”) oraz
    · kwoty rozliczenia kontraktu X w wysokości stanowiącej dodatnią różnicę pomiędzy i)
      odsetkami wyliczanymi według stopy zmiennej, a ii) odsetkami wyliczonymi według
      stopy stałej, w obu przypadkach w odniesieniu do wartości nominału właściwego dla
      danego okresu rozliczeniowego oraz kwoty stanowiącej dodatnią różnicę Rozliczenia
      Wyniku Transakcji (dalej: „Dodatni strumień odsetkowy X ”)
    stanowi zapłatę odsetek z tytułu umowy Finansowania, zatem czy mieści się w dyspozycji
    art. 21 ust. 1 updop, a w konsekwencji czy podlega opodatkowaniu zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym.
    W związku z powyższym ustalenia wymaga, znaczenie jakie w ww. przepisach ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych przypisać należy do pojęcia „odsetki”.
    W ustawach o podatkach dochodowych nie zdefiniowano tego pojęcia, jak również nie
    wskazano przykładowego katalogu sytuacji, których zaistnienie rodzić może ich powstanie.
    Nie powinno w związku z tym budzić wątpliwości, że należy je rozumieć szeroko, zgodnie z
    jego językowym i ekonomicznym znaczeniem. Uwzględniając powyższe w piśmiennictwie
    podjęto próby zdefiniowania tego terminu przy wykorzystaniu przede wszystkim dorobku
    doktryny prawa cywilnego (K. Winiarski [w:] S. Babiarz, L. Błystak, B. Dauter, A.
    Gomułowicz, R. Pęk, K. Winiarski, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz
    2009, str. 1076). I tak, odsetki w rozumieniu przepisów podatkowych traktowane są jako
    wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału. Przez odsetki rozumie się
    wynagrodzenie za korzystanie z pieniędzy i innych rzeczy oznaczonych rodzajowo, jeżeli
    zostaje ono ustalone według pewnej stopy procentowej, i w stosunku do czasu użycia tej

    sumy (tak P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i Rachunkowość, wydanie 3, str. 901).
    Najczęstszym źródłem tego rodzaju dochodu są wierzytelności pieniężne, państwowe
    papiery dłużne, obligacje i inne papiery wartościowe o charakterze dłużnym.
    Podsumowując należy wskazać, że ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 1 updop posłużył się
    ogólnym terminem „odsetki”. Zatem, opodatkowaniu w sposób zryczałtowany podlegają
    wszelkie świadczenia o przedstawionym wyżej charakterze, wypłacone na podstawie
    dowolnego tytułu prawnego.
    Mając jednak na uwadze fakt, że zgodnie z art. 21 ust. 2 updop, przepisy art. 21 ust. 1
    updop stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu
    opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, zasadne jest odwołanie się do
    przepisów w poszczególnych umowach z państwami, w których siedziby mają zagraniczne
    Instytucje Finansujące, otrzymujące należności wskazane we wniosku.
    W myśl art. 11 ust. 1 – 3 Umowy zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
    od dochodu i majątku, podpisanej w Madrycie 15 listopada 1979 r. (Dz.U. z 1982 r. Nr 17,
    poz. 127, dalej „umowa polsko-hiszpańska”) zmodyfikowanej przez Konwencję
    wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
    zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez
    Polskę oraz Hiszpanię dnia 7 czerwca 2017 r.:
        1. Odsetki, które powstają w jednym z Umawiających się Państw i wypłacane są
          osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
          Państwie, mogą być opodatkowane tylko w tym drugim Państwie.
        2. Użyte w niniejszym artykule określenie "odsetki" oznacza dochody z wszelkiego
          rodzaju roszczeń wynikających z długów, bez względu na to, czy są
          zabezpieczone hipotecznie i czy pociągają za sobą prawo do udziału w zyskach
          dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek rządowych oraz dochody z
          obligacji i skryptów dłużnych, włączając dodatkowe wygrane związane z takimi
          pożyczkami, obligacjami i skryptami dłużnymi. Kary za zwłokę w zapłacie nie
          będą traktowane jako odsetki przy stosowaniu niniejszego artykułu.
        3. Postanowień ustępu 1 nie stosuje się, jeżeli odbiorca odsetek mający miejsce
          zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie prowadzi w drugim
          Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą odsetki, działalność
          gospodarczą poprzez położony tam zakład lub wykonuje w tym drugim
          Państwie wolny zawód przy pomocy tam położonej stałej placówki i jeżeli
          wierzytelności, na których zaspokojenie są płacone odsetki, faktycznie należą do
          tego zakładu lub stałej placówki. W takim wypadku stosuje się odpowiednio
          postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
    W świetle postanowień art. 11 ust. 1 – 4 Umowy zawartej pomiędzy Rzecząpospolitą
    Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r.
    (Dz.U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90, dalej: „umowa polsko–niemiecka”):
        1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie
          mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
          Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2. Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w Umawiającym się
          Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale
          jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w
          drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może
          przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek. Właściwe organy
          Umawiających się Państw rozstrzygną w drodze wzajemnego porozumienia
          sposób stosowania tego ograniczenia.

        3. Bez względu na postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu, odsetki, o których
          mowa w ustępie 1, podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się
          Państwie, w którym odbiorca odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę,
          jeżeli odbiorca ten jest osobą uprawnioną do odsetek i jeżeli takie odsetki są
          wypłacane:
        a) Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej lub Rządowi Republiki Federalnej Niemiec;
        b) z tytułu jakiegokolwiek rodzaju pożyczki udzielonej, zabezpieczonej lub
          gwarantowanej przez instytucję publiczną promującą eksport;
        c) w związku ze sprzedażą na kredyt wyposażenia przemysłowego, handlowego lub
          naukowego;
        d) w związku ze sprzedażą na kredyt towarów przez jedno przedsiębiorstwo
          drugiemu przedsiębiorstwu, lub
        e) w związku z jakąkolwiek pożyczką udzieloną przez bank.
        4. Użyte w niniejszym artykule określenie "odsetki" oznacza dochód z wszelkiego
          rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych
          hipoteką lub prawem do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności
          dochody z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych,
          włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami
          lub skryptami dłużnymi. Opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się
          za odsetki w rozumieniu niniejszego artykułu.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 – 5 Konwencji miedzy Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem
    Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu
    się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w
    Luksemburgu 14 czerwca 1995 r. (t. j. Dz. U. z 1996 r. Nr 110, poz. 527 ze zm., dalej:
    „umowa polsko-luksemburska”) zmienionej Protokołem sporządzonym w Luksemburgu
    dnia 7 czerwca 2012 r. (dalej: „Protokół zmieniający”), zmodyfikowanej przez Konwencję
    wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
    zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez
    Polskę i Luksemburg dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):
        1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie
          mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
          Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2. Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się
          Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli
          właściciel odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
          Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może
          przekroczyć 5 procent kwoty odsetek brutto.
        3. Niezależnie od postanowień ustępu 2, odsetki z tytułu kredytów i pożyczek
          bankowych pochodzące z Umawiającego się Państwa, wypłacane osobie
          mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
          Państwie, mogą być opodatkowane tylko w tym drugim Państwie.
        4. Niezależnie od postanowień ustępu 3, odsetki na rzecz Umawiającego się
          Państwa są zwolnione z opodatkowania w drugim Umawiającym się Państwie.
        5. Użyte w tym artykule określenie "odsetki" oznacza dochody z wszelkiego rodzaju
          roszczeń wynikających z długów, zarówno zabezpieczonych, jak i nie
          zabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem udziału w zyskach
          dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych oraz dochody z
          obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami mającymi

          związek z takimi skryptami dłużnymi, obligacjami lub pożyczkami. Opłaty karne
          z tytułu opóźnionej zapłaty nie będą uważane w rozumieniu niniejszego
          artykułu za odsetki.
    Na mocy art. 11 ust. 1 – 5 Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a
    Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu a podpisanej w
    Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. (Dz.U. z 2003 r., Nr 216, poz. 2120, dalej: „umowa polsko-
    holenderska”), zmienionej Protokołem sporządzonym w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r.
    (dalej: „Protokół zmieniający”):
        1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie
          mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
          Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2. Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w Umawiającym się
          Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale
          jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w
          drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może
          przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek.
        3. Bez względu na postanowienia ustępu 2, odsetki, o których mowa w ustępie 1,
          podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym
          odbiorca odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli odbiorca ten jest
          osobą uprawnioną do odsetek i jeżeli takie odsetki są wypłacane:
        a) z tytułu jakiegokolwiek rodzaju pożyczki udzielonej, zabezpieczonej lub
          gwarantowanej przez instytucję publiczną promującą eksport, której
          właścicielem jest Umawiające się Państwo lub która jest przez nie kontrolowana;
        b) w związku ze sprzedażą na kredyt wyposażenia przemysłowego, handlowego
          lub naukowego;
        c) w związku z jakąkolwiek pożyczką udzieloną przez bank;
        d) w związku z obligacjami, skryptami dłużnymi lub innymi podobnymi obligacjami
          emitowanymi przez Rząd Umawiającego się Państwa, jego jednostkę
          terytorialną lub organ lokalny;
        e) drugiemu Umawiającemu się Państwu lub jego jednostce terytorialnej albo jego
          organowi lokalnemu;
        f) uznawanemu funduszowi emerytalnemu drugiego Umawiającego się Państwa,
          który jest co do zasady zwolniony z podatku w tym drugim Umawiającym się
          Państwie.
        4. Właściwe organy Umawiających się Państw uzgodnią w drodze wzajemnego
          porozumienia sposób stosowania ustępów 2 i 3.
        5. Użyte w tym artykule określenie "odsetki" oznacza dochód z wszelkiego rodzaju
          wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką,
          lecz niedających prawa do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności
          dochody z państwowych papierów wartościowych oraz dochody z obligacji lub
          skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi
          papierami wartościowymi, obligacjami lub skryptami dłużnymi. Opłat karnych z
          tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za odsetki w rozumieniu tego artykułu.
    W świetle art. 11 ust. 1 – 4 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w
    zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 20 czerwca
    1975 r. (Dz.U. z 1977r. poz. 5, dalej „umowa polsko-francuska”), zmodyfikowanej przez
    Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego

    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę oraz przez Francję dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):
        1. Odsetki, które pochodzą z jednego Umawiającego się Państwa i wypłacane są
          osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
          Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.
        2. Użyty w niniejszym artykule wyraz "odsetki" oznacza dochody z wierzytelności
          wszelkiego rodzaju, tak zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych hipoteką lub
          klauzulą udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek
          publicznych i skryptów dłużnych, w tym również premie i udziały związane z
          powyższymi tytułami. Kary za zwłokę w wypłacie odsetek nie są traktowane jako
          odsetki w rozumieniu niniejszego artykułu.
        3. Postanowień ustępu 1 nie stosuje się, jeżeli odbiorca odsetek mający miejsce
          zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie wykonuje w drugim
          Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą odsetki, bądź działalność
          handlową lub przemysłową przy pomocy zakładu położonego w tym Państwie,
          bądź to wolny zawód w oparciu o stałą placówkę położoną w tym Państwie i
          jeżeli wierzytelności, na których zaspokojenie są płacone odsetki faktycznie
          należą do tego zakładu lub związane są z wykonywaniem wolnego zawodu. W
          tym przypadku mają zastosowanie odpowiednio postanowienia artykułów 7 lub
          14.
        4. Uważa się, że odsetki pochodzą z Umawiającego się Państwa, jeżeli dłużnikiem
          jest samo Państwo, jednostka samorządu lokalnego, osoba prawna prawa
          publicznego lub osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym
          Państwie. Jednakże, jeżeli płatnik odsetek posiadający lub nie posiadający
          miejsca zamieszkania lub siedziby w Umawiającym się Państwie, ma w
          Umawiającym się Państwie zakład, na rzecz którego została zaciągnięta
          pożyczka powodująca płatność odsetek i który ponosi ich koszty, uważa się, że
          powyższe odsetki pochodzą z tego Umawiającego się Państwa, w którym
          położony jest zakład.
    W myśl art. 11 ust. 1 – 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii
    w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Warszawie dnia 9
    września 2009 r. (Dz.U. z 2010 r. poz. 899 z późn. zm., dalej „umowa polsko-norweska”),
    zmienionej Protokołem sporządzonym w Oslo dnia 5 lipca 2012 r., zmodyfikowanej przez
    Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę i Norwegię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):
        1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie
          mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
          Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2. Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się
          Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli
          osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
          Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może
          przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek. Właściwe organy
          Umawiających się Państw ustalą, w drodze wzajemnego porozumienia, sposób
          stosowania tego ograniczenia.
        3. Bez względu na postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu, jakiekolwiek
          odsetki, o których mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, podlegają
          opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym osoba
          otrzymująca te odsetki ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli odbiorca
          odsetek jest osobą do nich uprawnioną i jeżeli te odsetki są wypłacane:

        (a) na rzecz rządu Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub
          organu władzy lokalnej lub Bankowi Centralnemu Umawiającego się Państwa
          lub jakiejkolwiek instytucji będącej w całości własnością rządu Umawiającego
          się Państwa;
        (b) z tytułu pożyczki jakiegokolwiek rodzaju przyznanej, zabezpieczonej lub
          gwarantowanej przez rządową instytucję w celu promocji eksportu;
        (c) w związku ze sprzedażą na kredyt jakichkolwiek urządzeń przemysłowych,
          handlowych lub naukowych;
        (d) z tytułu pożyczki jakiegokolwiek rodzaju przyznanej przez bank.
        4. Określenie "odsetki" użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z wszelkiego
          rodzaju wierzytelności zabezpieczonych jak i niezabezpieczonych hipoteką lub
          prawem do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z
          państwowych papierów wartościowych oraz dochody z obligacji lub skryptów
          dłużnych. Określenie to nie obejmuje żadnego z dochodu, który jest traktowany
          jak dywidendy stosownie do artykułu 10 niniejszej Konwencji.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 – 4 Umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Austrii w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
    majątku podpisana w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 224, poz. 1921 z
    późn. zm., dalej „umowa polsko-austriacka”), zmienionej Protokołem podpisanym w
    Warszawie dnia 4 lutego 2008 r. (dalej: „Protokół zmieniający” ), zmodyfikowanej przez
    Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Rzeczpospolitą Polską oraz Republikę Austrii dnia 7 czerwca 2017 r.
    (dalej: „Konwencja MLI”):
        1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie
          mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
          Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2. Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w Umawiającym się
          Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale
          jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w
          drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób wymierzony nie
          może przekroczyć 5% kwoty brutto tych odsetek. Właściwe organy
          Umawiających się Państw rozstrzygną, w drodze wzajemnego porozumienia,
          sposób stosowania tego ograniczenia.
        3. Bez względu na postanowienia ustępu 2, wszelkie odsetki, o których mowa w
          ustępie 1, podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w
          którym odbiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli odbiorca jest
          osobą uprawnioną do tych odsetek, a odsetki są wypłacane:
        a) na rzecz Rządu Rzeczypospolitej Polskiej lub Rządu Republiki Austrii,
        b) w związku z pożyczką dowolnego rodzaju przyznaną, zabezpieczoną lub
          gwarantowaną przez instytucję publiczną w celu promocji eksportu,
        c) w związku ze sprzedażą na kredyt urządzenia przemysłowego, handlowego lub
          naukowego,
        d) w związku z pożyczką dowolnego rodzaju przyznaną przez bank.
        4. Użyte w tym artykule określenie „odsetki" oznacza dochód z wszelkiego rodzaju
          wierzytelności zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką lub
          prawem do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z
          pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z
          premiami i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami lub

          skryptami dłużnymi. Opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za
          odsetki w rozumieniu tego artykułu.
    Na podstawie art. 11ust. 1 – 4 Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a
    Kanadą w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu wraz z Protokołem, podpisana w
    Ottawie dnia 14 maja 2012 r. (t. j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1371, dalej „umowa polsko-
    kanadyjska”) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki
    traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Kanadę dnia 7 czerwca
    2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):
        1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie
          mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
          Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2. Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się
          Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli
          osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
          Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może
          przekroczyć 10 procent kwoty brutto tych odsetek.
        3. Bez względu na postanowienia ustępu 2:
        (a) odsetki, które powstają w Polsce i są wypłacane osobie mającej miejsce
          zamieszkania lub siedzibę w Kanadzie podlegają opodatkowaniu tylko w
          Kanadzie, jeżeli są wypłacane w związku z pożyczką udzieloną, gwarantowaną
          lub ubezpieczoną przez Export Development Canada lub kredytem
          przyznanym, gwarantowanym lub ubezpieczonym przez Export Development
          Canada;
        (b) odsetki, które powstają w Kanadzie i są wypłacane osobie mającej miejsce
          zamieszkania lub siedzibę w Polsce podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce,
          jeżeli są wypłacane w związku z pożyczką udzieloną, gwarantowaną lub
          ubezpieczoną przez organizację wspierającą eksport, której wyłącznym
          właścicielem jest Państwo Polskie lub kredytem przyznanym, gwarantowanym
          lub ubezpieczonym przez organizację wspierającą eksport, której wyłącznym
          właścicielem jest Państwo Polskie;
        (c) odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie
          mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie
          nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli są
          wypłacane w związku z zadłużeniem powstałym w konsekwencji sprzedaży
          przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Państwie
          jakiegokolwiek wyposażenia, towarów lub usług, z wyjątkiem przypadków, gdy
          sprzedaż lub zadłużenie występują pomiędzy osobami powiązanymi, lub gdy
          osobą uprawnioną do odsetek jest inna osoba niż sprzedający lub inna niż
          osoba powiązana ze sprzedającym.
        4. Określenie "odsetki" użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z wszelkiego
          rodzaju wierzytelności zabezpieczonych jak i niezabezpieczonych hipoteką, a w
          szczególności dochody z państwowych papierów wartościowych oraz dochody z
          obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami związanymi z
          takimi papierami wartościowymi, obligacjami lub skryptami dłużnymi, jak
          również dochód, który jest traktowany jak dochód z pożyczki pieniężnej zgodnie
          prawem Państwa, w którym ten dochód powstaje. Jednakże, określenie
          "odsetki" nie obejmuje dochodu, o którym mowa w artykule 8 lub artykule 10.
    Natomiast w świetle art. 11 ust. 1 -4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a
    Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania

    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca
    2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840, dalej jako: „umowa polsko-brytyjska”)
    zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r., podpisaną przez
    Polskę oraz przez Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):
        1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie
          mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
          Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2. Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się
          Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli
          osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
          Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może
          przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek. Właściwe organy
          Umawiających się Państw ustalą, w drodze wzajemnego porozumienia, sposób
          stosowania tego ograniczenia.
        3. Bez względu na postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu, jakiekolwiek
          odsetki, o których mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu podlegają
          opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym osoba
          uzyskująca odsetki ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli taka osoba jest
          osobą uprawnioną do odsetek i odsetki są wypłacane:
        a) na rzecz Rządu Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub
          organu lokalnego, lub banku centralnego Umawiającego się Państwa lub
          jakiejkolwiek instytucji będącej w całości własnością Rządu Umawiającego się
          Państwa;
        b) z tytułu pożyczki wszelkiego rodzaju przyznanej, zabezpieczonej lub
          gwarantowanej przez instytucję rządową w celu promocji eksportu;
        c) w związku ze sprzedażą na kredyt jakiegokolwiek urządzenia przemysłowego,
          handlowego lub naukowego;
        d) z tytułu jakiejkolwiek pożyczki udzielonej przez bank.
        4. Użyte w tym artykule określenie "odsetki" oznacza dochód z wszelkiego rodzaju
          wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką
          lub prawem do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z
          pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych. Określenie
          to nie obejmuje żadnego dochodu, który jest traktowany jak dywidenda zgodnie
          z postanowieniami artykułu 10 niniejszej Konwencji.
    Wykładni ww. postanowień należy dokonywać uwzględniając treść Komentarza do
    Konwencji Modelowej OECD. Podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem doktryny,
    pomimo że Konwencja Modelowa nie stanowi polskiego źródła prawa powszechnie
    obowiązującego, Polska jako członek OECD ma obowiązek stosowania Konwencji jak i
    Komentarza. Co więcej, polskie organy podatkowe, aby zapewnić jednolitość stosowania
    prawa, powinny odwoływać się do Komentarza tak przy stosowaniu, jak i interpretacji
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (J. Tkaczyk, M. Zdyb, Międzynarodowe
    Prawo Podatkowe, Opodatkowanie i ubezpieczenia społeczne osób pracujących w Unii
    Europejskiej, Difin, Warszawa 2006, str. 21).
    Zgodnie z Komentarzem do art. 11 Konwencji Modelowej OECD za odsetki należy uznać
    każde (w związku z wykładnią literalną pojęcia „wszelkie”) wynagrodzenie za korzystanie z
    „wypożyczonego” kapitału.

    Z powyższego wynika, że również według Komentarza do Modelowej Konwencji termin
    „odsetki” należy rozumieć szeroko tzn. jako wszelkiego rodzaju wynagrodzenie za
    korzystanie z kapitału.
    Za prawidłowością dokonanej wykładni, opartej na dorobku doktryny prawa
    podatkowego, przemawia również art. 2 lit. „a” implementowanej do polskiego porządku
    prawnego dyrektywy Rady 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie wspólnego
    systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między
    powiązanymi spółkami różnych państw członkowskich (Dz. Urz. UE L 157 z 26.06.2003 z
    późn. zm.), dla których wspólnym mianownikiem jest szerokie rozumienie terminu
    „odsetki” jako przychodu z wszelkiego rodzaju roszczeń (wierzytelności). Powyższe
    potwierdza zatem, że termin „odsetki” należy rozumieć szeroko.
    W myśl art. 4a pkt 22 updop:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych, oznacza to
      instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca
      2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem tytułów uczestnictwa w
      instytucjach wspólnego inwestowania oraz instrumentów rynku pieniężnego.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-e ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.):
      Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami
      wartościowymi:
      c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
      instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy,
      waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny
      instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są
      wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów
      pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
      d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz
      inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są
      wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie
      pieniężne według wyboru jednej ze stron,
      e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
      instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
      warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami
      finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem
      obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
    Są to instrumenty pochodne, ponieważ ich cena (wartość) jest uzależniona od
    kształtowania się ceny instrumentu, na który opiewają. Cechą konstytutywną pochodnych
    instrumentów finansowych jest ich oparcie na tzw. instrumentach bazowych, w tym na
    walutach obcych.
    Zgodnie z § 3 pkt 4-8 rozporządzenia Ministra Finansów z 12 grudnia 2001 r. w sprawie
    szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji
    instrumentów finansowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 277):
      Użyte w rozporządzeniu pojęcia oznaczają:
      4) instrument pochodny – instrument finansowy, którego:
      a) wartość jest zależna od zmiany wartości instrumentu bazowego, to jest określonej
      stopy procentowej, ceny papieru wartościowego lub towaru, kursu wymiany walut,
      indeksu cen lub stóp, oceny wiarygodności kredytowej lub indeksu kredytowego albo
      innej podobnej wielkości i

      b) nabycie nie powoduje poniesienia żadnych wydatków początkowych albo wartość
      netto tych wydatków jest niska w porównaniu do wartości innych rodzajów
      kontraktów, których cena podobnie zależy od zmiany warunków rynkowych, i
      c) rozliczenie nastąpi w przyszłości.
      Do instrumentów pochodnych zalicza się w szczególności transakcje terminowe,
      takie jak kontrakty forward lub futures, opcje oraz kontrakty swap;
      5) kontrakt forward - umowa nakładająca na jedną stronę obowiązek dostarczenia, a
      na drugą - odbioru aktywów o określonej ilości, w określonym terminie w przyszłości
      i po określonej cenie, ustalonej w momencie zawierania kontraktu;
      6) kontrakt futures - umowa o określonej standardowej charakterystyce, będąca
      przedmiotem obrotu w obrocie regulowanym, nakładająca na jedną stronę
      obowiązek dostarczenia, a na drugą - odbioru aktywów o określonej ilości, w
      określonym terminie w przyszłości i po określonej cenie, ustalonej w momencie
      zawierania kontraktu;
      7) opcja - kontrakt, w wyniku którego jednostka nabywa prawo kupna - opcja kupna
      (call) lub sprzedaży - opcja sprzedaży (put) aktywów podstawowych po określonej z
      góry cenie i w określonym czasie;
      8) kontrakt swap - umowa zamiany przyszłych płatności na warunkach z góry
      określonych przez strony.
    Warto w tym miejscu wskazać, że w przypadku transakcji terminowych wyróżniamy
    transakcje:
    · nierzeczywiste, w których nie następuje fizyczna dostawa instrumentu bazowego,
      natomiast realizacja transakcji jest dokonywana poprzez rozliczenie między stronami
      różnicy cen, oraz
    · rzeczywiste, w których następuje faktyczne przeniesienie prawa własności ze
      sprzedającego na kupującego w drodze fizycznego dostarczenia instrumentu
      bazowego kupującemu przez sprzedającego, w określonym terminie i miejscu w
      zamian za ekwiwalent pieniężny.
    Zdaniem Organu, w przedmiotowym wniosku kwoty rozliczenia kontraktu X:
    · w wysokości stanowiącej ujemną różnicę pomiędzy odsetkami wyliczanymi według
      stopy zmiennej a odsetkami wyliczonymi według stopy stałej, w obu przypadkach w
      odniesieniu do wartości nominału właściwego dla danego okresu rozliczeniowego oraz
      kwoty stanowiącej ujemną różnicę Rozliczenia Wyniku Transakcji w Trybie
      Szczególnym (dalej: „Ujemny strumień odsetkowy X”) oraz
    · w wysokości stanowiącej dodatnią różnicę pomiędzy i) odsetkami wyliczanymi według
      stopy zmiennej, a ii) odsetkami wyliczonymi według stopy stałej, w obu przypadkach w
      odniesieniu do wartości nominału właściwego dla danego okresu rozliczeniowego oraz
      kwoty stanowiącej dodatnią różnicę Rozliczenia Wyniku Transakcji (dalej: „Dodatni
      strumień odsetkowy X”)
    nie stanowią odsetek w myśl ww. przepisów. Kwoty te nie powinny być traktowane jako
    wynagrodzenie za korzystanie z kapitału w czasie.
    W celu odpowiedzi na pytanie postawione we wniosku ustalić także należy, czy ww. kwoty
    rozliczenia kontraktu X objęte są zakresem art. 21 ust. 1 pkt 2a updop.
    Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 2a updop:
      Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z tytułu świadczeń:
      doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych,
      zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i

      pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym
      charakterze ustala się w wysokości 20% przychodów.
    W przedmiotowej sprawie istotne będzie odkodowanie znaczenia pojęć „gwarancji i
    poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze”, ponieważ ze względu na charakter
    dokonywanych przez Państwa płatności odniesienie się do pozostałych pojęć, o których
    mowa w ww. przepisie, tj. usług doradczych, księgowych, badania rynku, prawnych,
    reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, rekrutacji pracowników i
    pozyskiwania personelu pozostaje niezasadne.
    W tym miejscu należy zauważyć, że procesowi wykładni należy poddać każdy przepis
    prawny (tekst prawny) w celu zrozumienia go (ustalenia jego treści), niezależnie od stopnia
    jego rozumienia prima facie (tak Maciej Zieliński w: Wykładnia prawa. Zasady, reguły,
    wskazówki. Warszawa 2008, str. 320). Nie jest więc tak, że dokonanie wykładni jest zbędne
    wówczas, gdy przepis jest jasny (clara non sunt interpretanda), bowiem należy
    opowiedzieć się za twierdzeniem, że samo tylko ustalenie tego faktu (jednoznaczności
    przepisu) następuje w procesie interpretacyjnym. Chodzi wszak nie o to, aby rozumieć
    tekst czy przepis, ale o to, aby zrozumieć go zgodnie z treścią nadaną mu przez
    prawodawcę (op. cit., str. 61). Wykładnia prawa dokonywana jest wedle utrwalonych reguł.
    W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej nad
    pozostałymi rodzajami wykładni tj. systemową i celowościową. Tylko w wyjątkowych
    sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia przepisu, w szczególności, gdy
    językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego teksu prawnego
    wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia językowa
    pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm. Według Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, prymat wykładni gramatycznej może się zachować tylko w odniesieniu
    do przepisów sformułowanych w sposób niebudzący wątpliwości z punktu widzenia
    potocznie i powszechnie stosowanego języka, i tylko wówczas, gdy ta metoda wykładni
    daje wynik niekolidujący z wynikami innych metod (zob. wyrok NSA z 24 lipca 2012 r., I
    OSK 398/12).
    Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 kwietnia 2014 r., II FSK 1077
    /12, wykładnia językowa konkretnego przepisu prawa jest nie tylko punktem wyjścia
    wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice. Próba dokonania wykładni, która byłaby
    sprzeczna z językowym znaczeniem przepisu prawa byłaby naruszeniem zasady
    praworządności. Językowe znaczenie przepisu prawa wyznacza bowiem granice
    dopuszczalnej wykładni, gdyż „formuła słowna jest (...) granicą wszelkiego dopuszczalnego
    sensu, jakiego możemy poszukiwać w tekście przepisów prawa” (zob. wyrok NSA z 18
    grudnia 2000 r., III SA 3055/09, „Monitor Podatkowy” 2001, nr 4; również R. Mastalski,
    Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 101-102).
    Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść
    postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim,
    charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń.
    Należy pamiętać, że podatnik zawsze ma obowiązek prawidłowego klasyfikowania
    dokonywanych czynności. Na gruncie prawa podatkowego zasadą jest, że o rodzaju
    czynności decyduje nie nazwa nadana przez strony, lecz rzeczywisty charakter czynności.
    W rezultacie o zakwalifikowaniu do konkretnego rodzaju usług decyduje treść czynności.
    Odnosząc się zatem do kwestii gwarancji i poręczeń lub usług o podobnym charakterze
    należy wskazać, że przepisy updop nie definiują ww. pojęć. Wobec braku w ustawie
    definicji należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej tych pojęć oraz ich definicji
    zawartych w innych aktach prawnych.

    Zgodnie z definicją słownikową PWN, gwarancją to „odpowiedzialność osoby trzeciej za
    zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela”, z kolei poręczenie to „pisemne zobowiązanie
    wobec wierzyciela do wykonania zobowiązania dłużnika, w razie gdyby ten go nie
    wykonał”.
    Umowa poręczenia uregulowana została w art. 876-887 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). W świetle tych regulacji poręczenie
    jest umową jednostronnie zobowiązującą, w której poręczyciel zobowiązuje się względem
    wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał.
    Z kolei jak wskazano w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów opublikowanych na stronie
    internetowej, gwarancja również jest umową jednostronnie zobowiązującą. Na podstawie
    umowy gwarancji gwarant zobowiązuje się na rzecz beneficjenta gwarancji, że po
    spełnieniu przez beneficjenta określonych warunków zapłaty, wykona on na rzecz
    beneficjenta świadczenie pieniężne (suma gwarancyjna). Umowa gwarancji nie ma swojej
    regulacji ustawowej, z wyjątkiem fragmentarycznej regulacji zawartej w art. 80 i
    następnych ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz.
    1646 ze zm.), dotyczącej jednego z jej rodzajów, tj. umowy gwarancji bankowej. Zgodnie z
    przepisem art. 81 tej ustawy :
      Gwarancją bankową jest jednostronne zobowiązanie banku-gwaranta, że po
      spełnieniu przez podmiot uprawniony (beneficjenta gwarancji) określonych
      warunków zapłaty, które mogą być stwierdzone określonymi w tym zapewnieniu
      dokumentami, jakie beneficjent załączy do sporządzonego we wskazanej formie
      żądania zapłaty, bank ten wykona świadczenie pieniężne na rzecz beneficjenta
      gwarancji – bezpośrednio albo za pośrednictwem innego banku.
    W odniesieniu do treści art. 21 ust. 1 pkt 2a updop zauważyć należy, że katalog usług w
    nim wskazanych jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie „oraz
    świadczeń o podobnym charakterze”. W ramach tego katalogu za świadczenia o
    podobnym charakterze należy jednakże uznać wyłącznie świadczenia równorzędne do
    wymienionych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Oznacza to, że aby
    dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, winno
    ono spełnić takie same przesłanki, albo winny wynikać z niego takie same prawa i
    obowiązki dla stron jak ze świadczeń wymienionych w cytowanym przepisie. Innymi słowy,
    lista ta obejmuje również świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych,
    lecz mogą być np. inaczej określane. Niemniej jednak sama nazwa umowy o świadczenie
    usługi nie może być wyłącznym czynnikiem, który kwalifikuje daną usługę jako należącą do
    katalogu świadczeń podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym od osób prawnych.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz wskazane przepisy prawa
    podatkowego, stwierdzić należy, że rozliczenia Kontraktów X nie wypełniają zakresu
    znaczeniowego gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze,
    wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop. Według Organu za takim stwierdzeniem
    przemawiają różnice funkcjonalne – ww. rozliczenia Kontraktów X pełnią inną funkcję,
    realizują inne podstawowe cele gospodarcze niż usługi wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 2a
    updop, jak również inna jest ich istota.
    Kwoty rozliczeń Kontraktów X jak wyjaśniono powyżej, nie spełniają definicji odsetek, a
    tym samym nie mieszczą się w dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 1 updop.
    Tym samym, należy zgodzić się z Państwem, że Spółka jako płatnik podatku dochodowego
    u źródła z tytułu wypłaty na rzecz zagranicznej Instytucji Finansującej przychodów z
    odsetek z tytułu umowy Finansowania, nie powinna uwzględniać w podstawie
    opodatkowania podatku pobieranego u źródła wartości:
    · zapłaconej na rzecz Kontrahenta – będącego jednocześnie Instytucją Finansującą –
      kwoty rozliczenia kontraktu X w wysokości stanowiącej ujemną różnicę pomiędzy i)

      odsetkami wyliczanymi według stopy zmiennej a ii) odsetkami wyliczonymi według
      stopy stałej, w obu przypadkach w odniesieniu do wartości nominału właściwego dla
      danego okresu rozliczeniowego oraz kwoty stanowiącej ujemną różnicę Rozliczenia
      Wyniku Transakcji w Trybie Szczególnym, tj. ujemnego strumienia odsetkowego X;
    · otrzymanej od Kontrahenta – będącego jednocześnie Instytucją Finansującą – kwoty
      rozliczenia kontraktu X w wysokości stanowiącej dodatnią różnicę pomiędzy i)
      odsetkami wyliczanymi według stopy zmiennej, a ii) odsetkami wyliczonymi według
      stopy stałej, w obu przypadkach w odniesieniu do wartości nominału właściwego dla
      danego okresu rozliczeniowego oraz kwoty stanowiącej dodatnią różnicę Rozliczenia
      Wyniku Transakcji, tj. dodatniego strumienia odsetkowego X
    ponieważ ww. kwoty rozliczenia Kontraktów X nie mieszczą się w dyspozycji art. 21 ust. 1
    updop, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że powyższa interpretacja dotyczy tylko problematyki
    będącej ściśle przedmiotem pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    postawionego przez Państwa we wniosku. Treść pytania wyznacza bowiem granice
    tematyczne wydawanej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    faktycznym i zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Państwa chroniła.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów
    podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych
    w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Każdą sprawę organ jest zobowiązany
    rozpatrywać indywidualnie. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu
    interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.