Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.279.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody-ugoda sądowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 21 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 24 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    W dniu ... listopada 2007 r. Wnioskodawczyni z mężem ... zawarli umowę (zwaną w dalszej
    części umową kredytu) z bankiem ... o udzielenie Im mieszkaniowego kredytu
    hipotecznego, denominowanego w CHF, wypłaconego w złotych na sumę ... zł, nr umowy
    to ... . Z mężem Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje
    ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Kredyt był przeznaczony na własne cele mieszkaniowe, a konkretnie na zakup
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr ... w budynku przy ul. ...
    w ... . Bank ... wypłacił kredyt w kwocie ... zł dnia ... grudnia 2007 r. Kredyt został
    zabezpieczony hipotecznie wpisem do księgi wieczystej hipoteki umownej kaucyjnej na
    rzecz Banku.
    W 2014 r. Bank ... (w dalszej części zwany: „Bankiem”) w wyniku integracji z Bankiem ... stał
    się następcą prawnym ... i przejął kredyt (nr umowy ...). Wnioskodawczyni z mężem nigdy
    nie podpisywali żadnych aneksów do pierwotnej umowy kredytu hipotecznego.
    W 2019 r. Wnioskodawczyni z mężem dowiedzieli się o zawarciu w umowie kredytu
    klauzul niedozwolonych i w związku z tym 20 stycznia 2020 r. zawezwali Bank do próby
    ugodowej, jednak bezskutecznie, gdyż Bank nie stawił się w Sądzie. Podjęli jeszcze jedną
    próbę mediacji w listopadzie 2020 r. Również bezskuteczną. Stąd Wnioskodawczyni z
    mężem wnieśli pozew przeciwko Bankowi do Sądu Okręgowego w ... Wydział Cywilny,
    sygn. akt. ... o uznanie postanowień umowy kredytu za abuzywne i stwierdzenie
    nieważności umowy w całości.
    W roku 2023 r. małżonkowie złożyli do Sądu Okręgowego w ... wniosek o zabezpieczenie
    roszczenia w związku ze spłatą kapitału kredytu z opłatami z nadwyżką na kwotę ... zł ... gr.
    Sąd Okręgowy w ... Wydział Cywilny dnia 12 grudnia 2023 r. wydał postanowienie o
    udzieleniu zabezpieczenia roszczenia i wstrzymał obowiązek dokonywania przez Nich
    spłaty rat kredytu od dnia 12 grudnia 2023 r.
    W styczniu 2024 r. małżonkowie złożyli wniosek o przeprowadzenie mediacji w ... przy ...
    (nr ...) w sprawie polubownego zakończenia toczącej się sprawy sądowej o uznanie
    postanowień umowy kredytu za abuzywne i stwierdzenie nieważności umowy w całości.
    Tym razem Bank odpowiedział pozytywnie i mediacja zakończyła się podpisaniem ugody
    dnia 30 kwietnia 2024 r.
    W celu rozliczenia zakończonej umowy kredytu w umowie ugody (w dalszej części zwanej:
    „ugodą”) postanowiono rozliczyć kredyt tak, jakby od dnia zawarcia umowy kredytu, tj. 13
    listopada 2007 r., stanowił on kredyt złotowy z zachowaniem pozostałych parametrów
    kredytu. W wyniku ugody Bank zwolnił Ich z długu i umorzył zadłużenie w kwocie ... zł ... gr,
    a Wnioskodawczyni z mężem zwolnienie z długu i umorzenie zadłużenia przyjęli. Z
    wyliczeń Banku wynikało, że po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, kredyt został
    spłacony i powstała nadpłata w kwocie ... zł ... gr. Bank, mając na uwadze dokonaną przez
    Wnioskodawczynię z mężem nadpłatę, w umowie Ugody zobowiązał się:
    1) do zwrotu na rzecz Wnioskodawczyni z mężem kwoty ... zł ... gr tytułem zwrotu
      nadpłaconego przez Nich kapitału, którą to kwotę otrzymał małżonek
      Wnioskodawczyni na rachunek bankowy w dniu 2 maja 2024 r.,
    2) oraz dodatkowo do wypłacenia kwoty ... zł, którą to kwotę otrzymał małżonek na
      rachunek bankowy w dniu 2 maja 2024 r.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że:
    · Przedmiotowy kredyt mieszkaniowy został Jej udzielony przez podmiot, którego
      działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
      finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
      regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    · Zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w ... przy ul. ... nr
      ... nastąpił ... listopada 2007 r., akt notarialny Rep. A nr ....

    · Wnioskodawczyni nadal jest współwłaścicielką ww. mieszkania przy ul. ... nr .... Posiada
      50% udziałów we współwłasności, a Jej mąż ... posiada również 50% udziałów we
      współwłasności.
    · Ww. kredyt zaciągnięty w 2007 r. to kredyt mieszkaniowy przeznaczony na cele
      mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    · Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. inwestycji,
      której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa
      domowego.
    · Łączna wysokość środków pieniężnych dokonanych do banku wpłat w ramach spłat rat
      kapitałowo-odsetkowych to kwota ... zł ... gr (zaświadczenie z banku z dnia 25 stycznia
      2024 r., nr pisma: ...).
    · Dodatkowa kwota jest zwrotem dokonanym przez Bank części kwoty nadpłaty ponad
      należną Bankowi spłatę zadłużenia kredytu, ale w umowie ugody Bank nie zgodził się
      na taki zapis i widnieje jedynie sformułowanie „dodatkowa kwota”.
    · Wszystkie kwoty (suma obu przelewów), które zostały na rzecz Wnioskodawczyni
      wypłacone przez bank nie stanowią przysporzenia ponad kwoty uiszczane przez Nią
      tytułem spłaty kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r. i mieszczą się w kwocie
      wpłaconej przez Wnioskodawczynię do Banku tytułem spłaty zadłużenia na rzecz
      Banku.
    · W umowie ugody Bank nie wskazał żadnej podstawy, nie podał w oparciu o jakie
      wartości lub wskaźniki ustalił wysokość „dodatkowej kwoty” ... zł, którą wypłacił po
      podpisaniu ugody. Bank nie podał, z czego wynika wysokość zaproponowanej
      „dodatkowej kwoty". Kwota ... zł, która została Wnioskodawczyni (oraz mężowi)
      wypłacona nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie przez Wnioskodawczynię od
      dochodzenia roszczeń wobec banku na drodze sądowej.
    · Wcześniej Wnioskodawczyni nigdy nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot
      umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      realizację innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta, która była finansowana ww. kredytem.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w związku z zawarciem przez Wnioskodawczynię ugody z bankiem, czego
    konsekwencją jest zwrot kwot wskazanych w treści ugody (... zł ... gr oraz ... zł) po stronie
    Wnioskodawczyni powstanie przychód podatkowy w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym, po stronie Wnioskodawczyni
    powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g)?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Otrzymane środki pieniężne w związku z zawarciem przez Wnioskodawczynię ugody z
    Bankiem, tytułem zwrotu części nienależnie pobranych przez Bank świadczeń, nie są
    przychodem Wnioskodawczyni.
    Zwroty kwot (... zł ... gr oraz ... zł) dokonane przez Bank nie powodują powstania po Jej
    stronie przysporzenia majątkowego czy wzrostu majątku Wnioskodawczyni. Kwoty te są
    częścią nadpłaty Wnioskodawczyni ponad należną bankowi spłatę zadłużenia kredytu.
    Kwoty te nie przysparzają Jej żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzą do stanu
    rozliczeń z Bankiem, który jest zgodny z prawem, tj. stanowi następstwo pozbawienia
    umowy kredytu hipotecznego jej abuzywnych postanowień.

    Suma wypłaconych przez Bank kwot w dwóch przelewach (... zł ... gr oraz ... zł) jest niższa
    od nadpłaty rat kapitałowo-odsetkowych, jakie Wnioskodawczyni wniosła tytułem spłaty
    kredytu zaciągniętego na zakwestionowanych warunkach. Pieniądze te nie są przychodem
    w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a ich uzyskanie
    nie skutkuje po stronie Wnioskodawczyni powstaniem obowiązku podatkowego w
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do

      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
      Źródłami przychodów są:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
    4) działy specjalne produkcji rolnej;
    5) (uchylony)
    6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
    7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
    8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,

      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
    9) inne źródła.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12 do 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Skutki podatkowe zwrotu przez bank ustalonych kwot stanowiących zwrot uiszczonych
    przez Panią kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku zawartych w ratach kredytu
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.

    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Pani wskazała we wniosku i jego uzupełnieniu – kwoty,
    które bank Pani wypłacił i które są objęte pytaniem, stanowią zwrot uiszczonych przez
    Panią kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku zawartych w ratach kredytu i nie
    stanowią przysporzenia ponad kwoty uiszczane przez Panią tytułem spłaty kredytu –
    kwoty te mieszczą się w kwocie spłaconej do banku tytułem spłaty zadłużenia, to
    stwierdzam, że zwrot ten nie stanowi dla Pani przychodu.
    Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pani majątku. Otrzymane kwoty stanowią zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie
    wpłaciła Pani wcześniej do banku. Pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art.
    11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o

    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, nie ma Pani obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów
    podatkowych.
    Natomiast zgodnie z przywołanym w pytaniu art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub
      zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z
      przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
      tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów,
      oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady
      ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych
      opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których
      mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r.
      poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965), z wyjątkiem odszkodowań
      wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
    należy wyjaśnić, że w związku z tym, że nie wystąpił u Pani przychód, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, który z kolei mógłby
    podlegać ewentualnemu zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy wskazać, że powyższy przepis nie ma zastosowania w Pani sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.