Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP2.4512.726.2016.2.AGW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-01-02
Teza: Wyłączenie z opodatkowania czynności zbycia myjni samochodowej jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: aport; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 30 września 2016 r. (data wpływu 12 października 2016 r.), uzupełnionym w dniu 27 grudnia 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia myjni samochodowej jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 27 grudnia 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia myjni samochodowej jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwą P.P.U.H. F. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Główne miejsce wykonywanej działalności znajduje się w miejscowości M. na ul. Z., gdzie w budynku, którego jest Pan właścicielem, mieści się część przedsiębiorstwa zajmująca się świadczeniem usług zakładania stolarki budowlanej. Świadczy Pan również, w ramach swojej działalności, usługi najmu lokali użytkowych, których jest właścicielem - wynajmuje również lokal, który mieści się przy ul. Z., jak też lokale na ul. P. i na ul. D. w miejscowości M. Oprócz tego prowadzi Pan również myjnię samochodową, która mieści się w miejscowości M. przy ul. S. Usytuował Pan konstrukcję myjni i specjalistyczne urządzenia na działce, którą dzierżawi od Spółdzielni Mieszkaniowej w M., na rzecz której uiszcza z tego tytułu czynsz dzierżawny. Zawarł Pan również umowy na dostarczanie mediów do myjni. Myjnię obsługuje jedna osoba, z którą zawarł Pan umowę cywilnoprawną. Ma Pan zamiar dokonać transakcji zbycia myjni. Transakcja ta obejmować będzie składniki majątkowe niezbędne do prowadzenia myjni: konstrukcję wiaty myjni, która jest budowlą umiejscowioną na dzierżawionym gruncie, a także specjalistyczne urządzenia zainstalowane w obrębie tej konstrukcji. Nabywca myjni zobowiąże się w umowie do przejęcia zobowiązań zbywcy wobec właściciela dzierżawionego gruntu a także wobec dostawcy mediów. Przed dokonaniem transakcji zbycia nabywca i Zbywca zwrócą się do właściciela gruntu o zaakceptowanie zmiany umowy dzierżawy polegającej na tym, że nabywca myjni przejmie prawa i obowiązki dzierżawcy wynikające z umowy dzierżawy i przepisów prawa. Po dokonaniu transakcji nabywca zawrze również umowy z dostawcami mediów.

Działalność Pana w zakresie myjni samochodowej mająca być przedmiotem zbycia jest i będzie na moment przekazania wyodrębnionym organizacyjnie i finansowo zespołem składników materialnych i niematerialnych. Wszystkie składniki, które będą objęte transakcją zbycia (tj. posadowiona na działce konstrukcja wiaty i specjalistyczny sprzęt) umożliwią pod względem technicznym dalsze funkcjonowanie myjni, przy tym funkcjonowanie to nie będzie w żaden sposób uzależnione od jakichkolwiek składników, które pozostaną w Pana przedsiębiorstwie. Nabywca myjni dzięki tej transakcji będzie mógł samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Przekazane składniki nie będą w żaden sposób obciążone w związku z dotychczasową działalnością przedsiębiorstwa. Nabywca będzie mógł w pełni nimi dysponować. Przy tym o zorganizowanym charakterze części przedsiębiorstwa świadczy również fakt, że dla jego odrębnego funkcjonowania nie są konieczne żadne dodatkowe inwestycje i inne nakłady, ani jakiekolwiek działania dotyczące składników tego wyodrębnionego zespołu, poza działaniami formalnoprawnymi związanymi z transakcją.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zbycie myjni samochodowej opisane powyżej stanowić będzie transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług i w związku z tym nie będzie się do tej transakcji stosować ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie myjni samochodowej opisane w niniejszym wniosku stanowić będzie transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, przez pojęcie „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” na gruncie ustawy rozumie się „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”. Orzecznictwo sądowo-administracyjne, odnosząc się również do orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości na gruncie Dyrektywy Rady 2006/112/WE, a także wcześniejszej tzw. „szóstej” dyrektywy, wskazuje, że przy ustalaniu, czy w konkretnym przypadku transakcji mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, kluczowym jest, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej (np. wyrok NSA z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK527/14). Przy tym, we wskazanym wyroku, Sąd, odnosząc się również do orzeczeń ETS, wskazał, że z przekazaniem składników, które pozwala na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej, będziemy mieli do czynienia również wówczas, gdy transakcja zbycia nie będzie co prawda obejmowała nieruchomości koniecznej do prowadzenia takiej działalności, ale nieruchomość taka zostanie udostępniona nabywcy, np. w drodze dzierżawy. W niniejszej sprawie właśnie taka sytuacja będzie miała miejsce. Nabywca myjni nie nabędzie wprawdzie prawa własności nieruchomości, na której posadowiona jest myjnia, jednak wejdzie w prawa dzierżawcy gruntu, na którym myjnia działa. Wszystkie składniki, które będą objęte transakcją zbycia, umożliwią pod względem technicznym dalsze funkcjonowanie myjni, przy tym funkcjonowanie to nie będzie w żaden sposób uzależnione od jakichkolwiek składników, które pozostaną w Pana przedsiębiorstwie. Nabywca myjni dzięki tej transakcji będzie mógł samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Uznać zatem należy, że w takich okolicznościach do transakcji będzie można odnieść art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, przy założeniu, że rzeczywiście – jak z niego wynika – działalność gospodarcza prowadzona w myjni samochodowej na moment zbycia będzie organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie wyodrębniony w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.