Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-223/09/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-10
Teza: W zakresie momentu ewidencjonowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wydatków poniesionych na nabycie towarów handlowych i korekty tych wydatków oraz sposobu sporządzenia spisu z natury na koniec roku podatkowego, a także momentu ewidencjonowania w prowadzonej księdze przychodów i rozchodów zdarzeń gospodarczych będących następstwem otrzymania not korygujących związanych z otrzymaniem rabatu lub zwrotem towarów.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; korekta; koszt-moment zarachowania kosztów; koszt-poniesienie kosztów w czasie; towar-zwrot towarów; zasada-zasada kasowa; zasada-zasada memoriałowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 18 marca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   momentu ewidencjonowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wydatków poniesionych na nabycie towarów handlowych i korekty tych wydatków oraz sposobu sporządzenia spisu z natury na koniec roku podatkowego – **jest nieprawidłowe**,
*   momentu ewidencjonowania w prowadzonej księdze przychodów i rozchodów zdarzeń gospodarczych będących następstwem otrzymania not korygujących związanych z otrzymaniem rabatu lub zwrotem towarów **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu ewidencjonowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wydatków poniesionych na nabycie towarów handlowych i korekty tych wydatków oraz sposobu sporządzenia spisu z natury na koniec roku podatkowego, a także momentu ewidencjonowania w prowadzonej księdze przychodów i rozchodów zdarzeń gospodarczych będących następstwem otrzymania not korygujących związanych z otrzymaniem rabatu lub zwrotem towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie Spółki Cywilnej, w zakresie sprzedaży odzieży dziecięcej. Podatkową księgę przychodów i rozchodów (dalej PKPiR) prowadzi metodą uproszczoną. Spółka dokonuje zakupu towarów handlowych m.in. od kontrahenta z Wielkiej Brytanii. Przy czym jej kontrahent ma taki schemat postępowania, że fakturę wystawia już w dniu otrzymania drogą elektroniczna zamówienia. W związku z tym faktura obejmuje towary, które Spółka zamawia, a nie towary, które ostatecznie znajdą się w przesyłce. Następnie kontrahent przygotowując przesyłkę wystawia notę korygującą na te towary, których nie ma w magazynie i które w związku z tym nie zostaną dostarczone.

Taka sytuacja często ma miejsce na przełomie miesięcy. Miała również miejsce na przełomie grudnia 2008r. i stycznia 2009r. Kontrahent wystawił Spółce fakturę na całe zamówienie w grudniu 2008r. Kontrahent wysłał towar w styczniu 2009r. wraz z notą korygującą na towar, którego nie było w przesyłce, a był na fakturze podstawowej. Tak więc otrzymana przez Spółkę w styczniu 2009r. przesyłka zawierała: towar handlowy, fakturę podstawową wystawioną w grudniu 2008r. na całe zamówienie oraz korektę do niej wystawioną w styczniu 2009r. na te towary, które mimo ujęcia ich w fakturze podstawowej nie znalazły się w przesyłce. Na dzień 31 grudnia 2008r. Spółka zobowiązana była dokonać spisu z natury towarów handlowych. Dokonując zakupów u kontrahentów zagranicznych wnioskodawczyni spotyka się również z inną sytuacją, gdy na fakturze podstawowej pominięto część towarów handlowych i kontrahent na pominięte towary handlowe wystawia notę korygującą oraz, gdy po wystawieniu faktury podstawowej kontrahent udziela Spółce rabatu lub Spółka dokonuje zwrotu towarów handlowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Z jaką datą w sytuacji opisanej w stanie faktycznym powinno się zaliczyć do wydatków na zakup towarów handlowych, które biorą następnie udział w wyliczeniu kosztów uzyskania przychodu w roku podatkowym zgodnie z przykładem obliczenia dochodu wskazanym w pkt 24 Objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów: z datą wystawienia faktury (grudzień 2008r.), czy z data otrzymania towaru (styczeń 2009r.)?
2.  Z jaką datą w sytuacji opisanej w stanie faktycznym powinno się dokonać korekty wydatków na zakup towarów handlowych, wynikającej z noty korygującej dokumentującej brak towarów w stosunku do faktury podstawowej: czy z datą wystawienia faktury podstawowej (grudzień 2008r.), czy z datą wystawienia noty korygującej (styczeń 2009r.), czy może z datą otrzymania towaru (styczeń 2009r.)? A może posiadając notę korygującą należy fakturę podstawową zaliczyć do wydatków na zakup towarów handlowych już w prawidłowej, skorygowanej wysokości?
3.  Czy w sytuacji, o której mowa w opisie stanu faktycznego, należy ująć w spisie z natury na dzień 31 grudnia 2008r. towary handlowe, których zakup potwierdza faktura wystawiona przez kontrahenta w grudniu 2008r., ale których w dniu sporządzenia spisu Spółka nie posiada jeszcze fizycznie w swoim magazynie i nie posiada również faktury dokumentującej ten zakup? Jeśli powinno się ująć te towary w spisie z natury, to czy w ilości wynikającej z faktury podstawowej, czy w ilości zmniejszonej uwzględniającej notę korygującą?
4.  W jaki sposób należałoby zaliczyć w koszty uzyskania przychodu fakturę podstawową i notę korygującą, gdyby w okolicznościach opisanych w stanie faktycznym:

1.  faktura podstawowa wystawiona była na błędną, ale nie zawyżoną lecz zaniżoną ilość towaru, a nota korygująca uwzględniałaby pominięty towar?
2.  faktura podstawowa wystawiona byłaby prawidłowo, a nota korygująca dotyczyłaby rabatów lub zwróconych towarów.

Zdaniem wnioskodawczyni, w przypadku, gdy towary handlowe dostarczane są do Spółki po dniu, w którym sprzedawca wystawił fakturę dokumentującą ich zakup, należy wydatek taki zaliczyć do wydatków na zakup towarów handlowych biorących udział w wyliczeniu kosztów uzyskania przychodów w miesiącu otrzymania towaru, czyli w styczniu 2009r., a nie w miesiącu wystawienia faktury. W takim przypadku nie należy uwzględniać tego towaru w spisie z natury na 31 grudnia 2008r. Księgowania faktury podstawowej do PKPiR i zaliczenia jej do wydatków na zakup towarów handlowych biorących udział w wyliczeniu kosztów uzyskania przychodów w styczniu 2009r. dokonać należy już w prawidłowej, skorygowanej notą korygująca wartości. Gdyby nota korygującą dotyczyła rabatów lub zwrotów towarów i otrzymana byłaby po dniu otrzymania towaru handlowego to należałoby zaewidencjonować ją w PKPiR z datą jej wystawienia.

Wnioskodawczyni uważa, że przepis § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów ma charakter przepisu szczególnego w stosunku do ogólnej regulacji zawartej w art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje:

Ad. 1, 2 i 4.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

W myśl art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

W przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów zgodnie z metodą określoną w art. 22 ust. 4 ww. ustawy (zwaną potocznie metodą uproszczoną lub kasową) koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Przy czym, zgodnie z art. 22 ust. 6b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008r.) za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów u podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Od dnia 01 stycznia 2009r. brzmienie ww. przepisu uległo zmianie. Zgodnie z aktualną jego treścią za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba i 6bb, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Zauważyć przy tym należy, że zarówno w roku 2008 jak i w roku 2009, wynikająca z treści art. 22 ust. 6b definicja momentu poniesienia kosztu dotyczy wszystkich podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, niezależnie od przyjętej metody ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych.

Szczegółowe zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Stosownie do treści § 12 ust. 3 pkt 1 powołanego rozporządzenia, podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są: faktury VAT, w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące, zwane dalej "fakturami", odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach.

Z powyższego wynika, iż w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym dokumentem stwierdzającym poniesienie wydatku dotyczącego zakupu towarów handlowych jest oryginał faktury VAT. Natomiast korekta tych wydatków może być dokonana na podstawie faktury korygującej lub noty korygującej, o ile odpowiadają one warunkom określonym w odrębnych przepisach, w tym przypadku w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie maja zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Moment ujęcia zakupu towarów handlowych w księdze przychodów i rozchodów określa natomiast § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia, w myśl którego zakup materiałów podstawowych oraz towarów handlowych musi być wpisany do księgi, z zastrzeżeniem § 30, niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej przed przekazaniem do magazynu, przerobu lub sprzedaży.

Zgodnie z treścią pkt 3 „Objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów” ujętych w Załączniku Nr 1 do ww. rozporządzenia w kolumnie 2 należy wpisywać dzień miesiąca wynikający z dokumentu stanowiącego podstawę dokonywania wpisu (datę poniesienia wydatku, otrzymania towaru lub uzyskania przychodu albo datę zestawienia sprzedaży). W kolumnie 3 należy wpisywać numer faktury lub innego dowodu. Jeżeli zapisów dokonuje się na podstawie dziennego zestawienia sprzedaży, należy wpisywać numer zestawienia faktur (pkt 4 ww. Objaśnień). Kolumna 10 – w myśl pkt 10 ww. Objaśnień – jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka otrzymuje towar handlowy wraz z fakturą dokumentującą ten zakup oraz notą korygującą. Mając na uwadze cytowane wyżej przepisy stwierdzić należy, iż w przedstawionym stanie faktycznym zapisu dotyczącego otrzymania towarów handlowych należy dokonać w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów w dniu otrzymania ww. towarów oraz faktury i noty korygującej. Przy czym w kolumnie 2 prowadzonej księgi przychodów i rozchodów jako datę zdarzenia gospodarczego należy wpisać datę wystawienia faktury. Natomiast w kolumnie 16 podatkowej księgi przychodów i rozchodów „Uwagi” należy umieścić informację zawierającą wyjaśnienie dokonania zapisu z opóźnieniem.

Jednocześnie pamiętać należy, iż za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu w odniesieniu do podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów przyjmuje się dzień wystawienia dowodu stanowiącego podstawę do ujęcia kosztu w księgach. Dlatego też wydatki poniesione na zakup towarów będą stanowiły koszt uzyskania przychodu w miesiącu, w którym została wystawiona faktura a nie w miesiącu, w którym dostarczono towar i dokonano zapisu w księdze.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanowiska wnioskodawczyni w ww. zakresie stwierdzić należy, iż jest ono nieprawidłowe.

Jednocześnie zauważyć należy, iż w świetle art. 9 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Przy czym, jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Mając zatem na względzie, iż wysokość dochodu uzyskanego w roku podatkowym uzależniona jest od wysokości poniesionych w tym roku kosztów uzyskania przychodów, a powodem wystawienia przez kontrahenta zagranicznego noty korygującej jest wystawienie faktury dokumentującej dokonanie zakupu towarów handlowych już w momencie złożenia zamówienia przez Spółkę przy jednoczesnym braku możliwości całkowitej realizacji tego zamówienia, istnieje konieczność dokonania korekty właściwej kategorii podatkowej, tj. w opisanym stanie faktycznym kosztów uzyskania przychodów wstecz do okresu zaewidencjonowania ww. faktury dokumentującej zakup towarów handlowych. Jeżeli bowiem wystawiona faktura błędnie dokumentuje stan faktyczny (nienależnie wykazane koszty uzyskania przychodów), to skutkuje zadeklarowaniem i zapłatą podatku dochodowego w nieodpowiedniej wysokości. Nieprawidłowości te powinny zatem zostać skorygowane w odpowiednim okresie sprawozdawczym. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy nota korygująca otrzymywana jest wraz z towarem i fakturą podstawową. W takim bowiem przypadku w podatkowej księdze przychodów i rozchodów należy ująć towary (w asortymencie ilości i wartości) faktycznie otrzymane, jako datę zdarzenia gospodarczego wpisując, jak już wskazano, dzień wystawienia faktury podstawowej.

Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej momentu odzwierciedlenia w podatkowej księdze przychodów i rozchodów korekty przychodów, będących następstwem wystawienia not korygujących, zawierających w swej treści informację o udzielonym rabacie wyjaśnić należy, iż jeżeli przyznawane kwoty rabatów dotyczyć będą wartości zakupionych towarów handlowych (tzw. rabat finansowy polegający na obniżeniu ceny zakupu) wówczas rabat ten udokumentowany notą korygującą czy fakturą korygującą, jako pomniejszający koszty uzyskania przychodu winien zostać zaewidencjonowany w podatkowej księdze przychodów rozchodów w dacie ich wystawienia. Podobną w tym względzie zasadę, jednakże w odniesieniu do przychodów, należy przyjąć w przypadku, gdy korekta związana jest ze zwrotem towarów handlowych. W tym też zakresie stanowisko wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Ad. 3

W myśl § 27 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej "spisem z natury", na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.

To jakie elementy powinien zawierać spis z natury wskazuje § 28 ust. 2 ww. rozporządzenia.

Zgodnie z jego treścią spis z natury powinien zawierać co najmniej następujące dane: imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy), datę sporządzenia spisu, numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury, szczegółowe określenie towaru i innych składników wymienionych w § 27, jednostkę miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu, cenę w złotych i groszach za jednostkę miary, wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową, łączną wartość spisu z natury oraz klauzulę "Spis zakończono na pozycji\`(...)\`", podpisy osób sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu (wspólników), z tym że przy prowadzeniu:

1.  księgarń i antykwariatów księgarskich - spisem z natury można obejmować jedną pozycją wydawnictwa o tej samej cenie, bez względu na nazwę i nazwisko autora, z podziałem na książki, broszury, albumy i inne;
2.  działalności kantorowej - spisem z natury należy objąć niesprzedane wartości dewizowe;
3.  działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pod zastaw - spisem z natury należy objąć rzeczy zastawione pod udzielone pożyczki;
4.  działów specjalnych produkcji rolnej - spisem z natury należy objąć niezużyte w toku produkcji materiały i surowce oraz ilość zwierząt według gatunków z podziałem na grupy.

Spis z natury powinien obejmować również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika. Towary obce nie podlegają wycenie; wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią własność (§ 28 ust. 3 ww. rozporządzenia).

Z powyższego wynika, iż o obowiązku uwzględnienia w spisie z natury towarów handlowych nie decyduje fakt wystawienia faktury czy jej zarachowanie ale miejsce, w którym na dzień dokonywania spisu towary te się znajdują. Spis z natury, jak sama nazwa wskazuje, jest to spis określonych składników majątku podatnika dokonany na podstawie naocznego stwierdzenia stanu faktycznego. Zatem co do zasady w spisie z natury ujmuje się towary handlowe, które znajdują się w zakładzie podatnika w chwili dokonywania spisu, nawet jeśli są to towary obce (z tym zastrzeżeniem, iż towary obce nie podlegają wycenie). Wyjątkowo spis z natury obejmuje rzeczy znajdujące się poza zakładem podatnika jeżeli stanowią one jego własność. O tym, kiedy następuje przeniesienie własności decydują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm. – oznaczonego w dalszej części skrótem k.c.) oraz postanowienia konkretnej umowy będącej podstawą danej transakcji.

W myśl art. 535 k.c. przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Stosownie do art. 155 § 1 k.c. umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Jeżeli przedmiotem umowy zobowiązującej do przeniesienia własności są rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, do przeniesienia własności potrzebne jest przeniesienie posiadania rzeczy. To samo dotyczy wypadku, gdy przedmiotem umowy zobowiązującej do przeniesienia własności są rzeczy przyszłe (art. 155 § 2 k.c.).

Z powyższych przepisów wynika, iż co do zasady, zakupione towary handlowe (jeżeli oznaczone są tylko co do gatunku) stają się własnością wnioskodawczyni w momencie gdy wejdzie w ich posiadanie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka cywilna, której wnioskodawczyni jest wspólnikiem, prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie handlu odzieżą dziecięcą.

W sytuacji zakupu towarów handlowych od kontrahenta zagranicznego towar handlowy jest dostarczany wraz z fakturą w innym miesiącu niż w miesiącu jej wystawienia. Powyższe sytuacje zdarzają się także na przełomie dwóch okresów rozliczeniowych, z których pierwszy zakończony jest spisem z natury. Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż w świetle art. 22 ust. 4 i 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki poniesione na zakup towarów handlowych stanowią koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej w tym okresie rozliczeniowym, w którym faktura ta została wystawiona, niezależnie od faktu, iż towary te zostaną dostarczone w nowym okresie rozliczeniowym. Natomiast jeżeli na dzień sporządzania spisu z natury towary te nie znajdują się w posiadaniu wnioskodawczyni, nie podlegają uwzględnieniu w tym spisie, chyba że z odrębnych przepisów lub zawartych umów wynika, iż pomimo znajdowania się poza zakładem wnioskodawczyni towary te stanowią jej własność. Z uwagi jednakże na fakt, iż wydatki poniesione na zakup ww. towarów stanowią koszt uzyskania przychodu okresu rozliczeniowego zakończonego remanentem, po otrzymaniu tych towarów należy skorygować sporządzony wcześniej remanent o ich wartość ujmując w nim stosowną informację o przyczynie korekty.

Mając na względzie, iż wnioskodawczyni wskazała, że brak obowiązku uwzględnienia towarów handlowych dostarczonych w styczniu 2009r. w remanencie sporządzonym na dzień 31 grudnia 2008r. uzależniony jest od faktu, iż faktura potwierdzająca zakup tego towaru dostarczona została w roku następnym, również w tym przypadku stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała