Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.692.2019.1.DJD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-20
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu prywatnego lokali mieszkalnych ryczałtem wg 8,5% stawki.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; najem; opodatkowanie; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 9 października 2019 r. (data wpływu 16 października 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 grudnia 2019 r. (data wpływu 10 grudnia 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z tytułu najmu mieszkań – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2019 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 29 listopada 2019 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.519.2019.1.DJD, 0112-KDIL2-2.4012.545.2019.3.AW, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h powołanej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 29 listopada 2019 r. (data doręczenia 3 grudnia 2019 r.). Wnioskodawca uzupełnił powyższy wniosek pismem z dnia 6 grudnia 2019 r. (data wpływu 10 grudnia 2019 r.), nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 9 grudnia 2019 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca pochodzi z \`(...)\` i od 2014 r. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie następujących PKD:

*   66.19.Z - Pozostałe usługi wspomagające usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych,

*   64.99.Z - Pozostałe usługi finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych), gdzie indziej niesklasyfikowane,

*   66.22.Z - Usługi agentów i brokerów ubezpieczeniowych,

*   66.29.Z - Pozostałe usługi wspomagające ubezpieczenia i fundusze emerytalne.

Z tytułu wykonywania ww. działalności jest czynnym podatnikiem VAT (usługi doradcze ze stawką 23% VAT) oraz na gruncie podatku dochodowego opłaca 19% podatek liniowy, zgodnie z art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.).

Miejscem działalności Wnioskodawcy jest \`(...)\` i w związku z tym, by zakończyć uciążliwe dojazdy do pracy (..- \`(...)\` i z powrotem to 140 km) w kwietniu 2017 r. Wnioskodawca kupił lokal mieszkalny (kawalerka o pow. około 40 m22, którego oddanie do użytku nastąpi z końcem 2019 r.

Pracując w \`(...)\`Wnioskodawca poznał kobietę, z którą planował założyć rodzinę i mieć dzieci. Ponieważ chciał mieć liczną rodzinę, Jego kawalerka była zdecydowania za mała, a dobrze prosperująca działalność pozwalała Mu myśleć perspektywicznie. W związku z planami rodzinnymi w marcu 2018 r. podpisał przedwstępną umowę zakupu domu w zabudowie szeregowej o łącznej pow. około 140 m2. Przy czym, developer sprzedawał dom jako dwa osobne lokale, by dostosować się do trendów obowiązujących na rynku budownictwa mieszkalnego. Lokale te były oddzielone jedynie ścianą działową i jej bezproblemowe wyburzenie z dwóch lokali tworzyło dom o łącznej pow. 140 m2.

W wyniku różnych zdarzeń w życiu prywatnym Wnioskodawca rozstał się z partnerką i obecnie jest kawalerem. Jednak grożące Mu kary w umowach developerskich sprawiły, że nie mógł się z nich wycofać. W wyniku takiego splotu wydarzeń obecnie posiada cztery lokale o charakterze mieszkalnym. Ponieważ Jego rodzice ciągle mieszkają w \`(...)\` i przekładają przeprowadzkę postanowił, że gdy tylko mieszkanie zostanie oddane do użytku z końcem 2019 r. sam zajmie lokal o pow. 52 m2 (ma dla Wnioskodawcy dogodniejszą lokalizację), a rodzicom udostępni kawalerkę.

Wnioskodawca część wydatków na mieszkania pokrył z własnych oszczędności, a pozostałą uzyskanymi z banków pożyczkami. Aby zmniejszyć obciążenia finansowe w postaci spłat rat pożyczek postanowił wynająć dwa lokale stanowiące dom w zabudowie szeregowej o łącznej pow. 140 m2 oraz kawalerkę o pow. 40 m2, w której do tej pory mieszka.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowe lokale zamierza wynająć jak najszybciej na okres jednego roku. Najemców pozyskuje dzięki „poczcie pantoflowej”, rozgłaszając po znajomych i rodzinie, że ma mieszkania na wynajem. Umowy najmu zawiera tylko z osobami fizycznymi. Najemcy wykorzystują wynajęte lokale tylko, by zaspokajać swoje potrzeby mieszkalne. Ponieważ najem Wnioskodawca rozpoczął w 2019 r., a od dnia 1 stycznia 2019 r. o wyborze formy opodatkowania przychodów z prywatnego najmu wynajmujący (który w tym zakresie ma do dyspozycji skalę podatkową oraz ryczałt ewidencjonowany) zadecyduje dokonując pierwszej wpłaty na podatek dochodowy. Ze znowelizowanego art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 43) wynika wprost, że wyborem na dany rok podatkowy tej formy opodatkowania dla przychodów z najmu prywatnego będzie dokonanie pierwszej w roku podatkowym wpłaty tego podatku. Natomiast, gdy pierwszy taki przychód podatnik osiągnie w grudniu roku podatkowego, to złożenie zeznania PIT-28 będzie równoznaczne z dokonaniem wyboru. Bazując na tym przepisie, dokonał wpłaty podatku ryczałtowego do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego wyraźnie wskazując, że jest to podatek w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Na obecnym etapie życia Wnioskodawca nie planuje nabywać więcej lokali. Przedmiotowy najem nie będzie wykonywany w sposób zorganizowany i ciągły. Wnioskodawca jedynie będzie starał się, by mieszkania nie stały puste ze względów zaprezentowanych we wniosku. Przychody uzyskane z najmu lokali mieszkalnych Wnioskodawca zaliczy do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy można, w sytuacji Wnioskodawcy, uznać najem Jego lokali mieszkalnych jako źródło przychodów wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.)?
2.  Czy najem lokali mieszkalnych, który rozpoczął Wnioskodawca, będzie podlegał opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 43) i w związku z tym będzie można zastosować stawkę podatku przewidzianą w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
3.  Czy na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) tego typu najem stanowi działalność gospodarczą i jeżeli tak, to jaką należy zastosować stawkę podatku VAT?
4.  Czy w przypadku podatnika VAT czynnego usługi najmu lokali mieszkalnych w ramach majątku prywatnego należy ujmować w deklaracji VAT-7, rejestrze sprzedaży VAT, pliku JPK VAT oraz ewidencjonować przy zastosowaniu kasy rejestrującej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 2 dotyczącego zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, natomiast w zakresie pytania Nr 1 dotyczącego podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w zakresie pytań Nr 3 i Nr 4 dotyczących podatku od towarów i usług, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, najem lokali mieszkalnych, który rozpoczął, będzie podlegał opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 6 ust 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i w związku z tym będzie można zastosować stawkę podatku przewidzianą w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) tej ustawy.

W przypadku Wnioskodawcy można uznać najem lokali mieszkalnych jako źródło przychodów wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne czytamy, że ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, do kwoty 100 000 zł; od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 12,5% przychodów.

Co oznacza, że w przypadku Wnioskodawcy będzie mógł zastosować do przychodu z najmu lokali mieszkalnych zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 8,5%, a po przekroczeniu kwoty 100 000 zł ponad tę kwotę - 12,5%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów powołanej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym źródła przychodu jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Stosownie do treści art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 43), ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne: osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Warunkiem skorzystania z ryczałtowanej formy opodatkowania przychodów z najmu jest, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, złożenie pisemnego oświadczenia o jej wyborze. Przepis ten stanowi, że pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Stosownie do art. 9 ust. 4 ww. ustawy, w przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, za równoznaczne z dokonaniem wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy uznaje się pierwszą w roku podatkowym wpłatę na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z tego tytułu, a jeżeli pierwszy taki przychód podatnik osiągnął w grudniu roku podatkowego – złożenie zeznania, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 2.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r., ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, do kwoty 100 000 zł; od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 12,5% przychodów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi w \`(...)\`. działalność gospodarczą związaną ze świadczeniem usług finansowych i ubezpieczeniowych, opodatkowaną 19% podatkiem liniowym. Aby zakończyć uciążliwe dojazdy do pracy ze \`(...)\`(140 km) w kwietnia 2017 r. Wnioskodawca kupił kawalerkę o pow. około 40 m2, by w nim nocować. Zakupiony lokal mieszkalny nabył prywatnie, nie jest on środkiem trwałym w działalności gospodarczej i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkalnych Wnioskodawcy. W związku z tym, że działalność zaczęła przynosić wymierne zyski Wnioskodawca w kwietniu 2017 r. Wnioskodawca podpisał umowę deweloperską, na zakup lokalu mieszkalnego o pow. około 52 m2, celem przeprowadzenia rodziców. Mieszkając blisko rodziców mógłby lepiej się nimi opiekować. Oddanie do użytku tego mieszkania nastąpi końcem 2019 r. Ponadto, w związku planami założenia rodziny i posiadania dzieci w marcu 2018 r. Wnioskodawca podpisał przedwstępną umowę zakupu domu w zabudowie szeregowej o łącznej pow. około 140 m2. Przy czym, developer sprzedawał dom jako dwa osobne lokale oddzielone jedynie ścianą działową, której bezproblemowe wyburzenie z dwóch lokali tworzyło dom o łącznej pow. 140 m2. Część wydatków na nabycie mieszkań Wnioskodawca pokrył z własnych oszczędności, a pozostałą uzyskanymi z banków pożyczkami. W wyniku różnych zdarzeń w życiu prywatnym Wnioskodawca rozstał się z partnerką i obecnie jest kawalerem. Jednak grożące Mu kary w umowach developerskich sprawiły, że nie mógł się z nich wycofać. Ponieważ Jego rodzice przekładają przeprowadzkę postanowił, że gdy tylko mieszkanie zostanie oddane do użytku z końcem 2019 r. sam zajmie lokal o pow. 52 m2 który ma dla Wnioskodawcy dogodniejszą lokalizację, a rodzicom udostępni kawalerkę.

Aby zmniejszyć obciążenia finansowe w postaci spłat rat pożyczek postanowił wynająć dwa lokale, stanowiące dom w zabudowie szeregowej oraz kawalerkę. Lokale te zamierza wynająć na okres jednego roku. Przychody uzyskane z najmu Wnioskodawca zaliczy do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Najemcy wykorzystują wynajęte lokale tylko by zaspokajać swoje potrzeby mieszkalne. Wnioskodawca rozpoczął najem w 2019 r. i dokonał wpłaty podatku ryczałtowego do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego wskazując, że jest to podatek w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Na obecnym etapie życia Wnioskodawca nie planuje nabywać więcej lokali. Przedmiotowy najem nie będzie wykonywany w sposób zorganizowany i ciągły. Wnioskodawca jedynie będzie starał się by mieszkania nie stały puste ze względów zaprezentowanych we wniosku.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony stan faktyczny należy wskazać, że skoro czynności związane z najmem lokali mieszkalnych, o których mowa we wniosku, generują przychody ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z najmu tych lokali mogą podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, według stawki przewidzianej w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) tej ustawy, tj. 8,5% do kwoty 100 000 zł, natomiast od nadwyżki ponad tę kwotę według stawki 12,5%.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo należy zaznaczyć, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnić od zdarzenia, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.