Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-596/12-6/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-09-13
Teza: Czy w opisanej sytuacji sprzedaż używanego lokalu mieszkalnego przy nakładach niższych niż 30% wartości początkowej obiektu będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a? A przy nakładach przekraczających 30% wartości początkowej obiektu będzie opodatkowana stawką 8% zgodnie z art. 41 ust. 12 w zw. z art. 2 pkt 12?
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2012 r. (data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim 9 lipca 2012 r.) uzupełnionym pismami z dnia 17 lipca 2012 r. (data wpływu 30 lipca 2012 r.) oraz 14 sierpnia 2012 r. (data wpływu 17 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży lokali mieszkalnych, w przypadku, gdy wydatki na ulepszenie poszczególnych lokali mieszkalnych:

*   nie przekroczą 30% wartości początkowej – **prawidłowe,**

*   przekroczą 30% wartości początkowej – **nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2012 r. w Izbie Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży lokali mieszkalnych, w przypadku, gdy wydatki na ulepszenie poszczególnych lokali mieszkalnych:

*   nie przekroczą 30% wartości początkowej,

*   przekroczą 30% wartości początkowej.

W związku z § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, pismem z dnia 6 lipca 2012 r., przesłał ww. wniosek Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 9 lipca 2012 r.), celem załatwienia zgodnie z właściwością miejscową.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 17 lipca 2012 r. oraz 14 sierpnia 2012 r. poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznego projektowania i obrotu nieruchomościami we własnym zakresie. W niedalekiej przyszłości Wnioskodawca ma zamiar kupować używane mieszkania na rynku wtórnym, remontować je i dalej odsprzedawać na cele mieszkaniowe.

W pismach stanowiących uzupełnienie przedmiotowego wniosku Wnioskodawca wskazał, iż:

1.  nie jest czynnym podatnikiem VAT,
2.  Dostawa wyremontowanych lokali mieszkalnych nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało w stosunku do kupowanych mieszkań prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ mieszkania będą nabywane od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.
4.  Lokal, w stanie ulepszonym nie będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.
5.  Powierzchnia użytkowa lokali mieszkalnych będzie poniżej 150 m2.
6.  Pierwsze zasiedlenie nastąpiło w ramach czynności nieopodatkowanych VAT (lokale ponad 20 – letnie).
7.  Między pierwszym zasiedleniem, a dostawą przedmiotowych lokali mieszkalnych upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
8.  Lokale mieszkalne, które będą przedmiotem sprzedaży będą znajdowały się w budynkach stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziel 11.
9.  W stosunku do wydatków na ulepszenie lokali mieszkalnych Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego dopiero po przekroczeniu kwoty obrotu określonej w art. 113 ustawy o VAT. Obecnie Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanej sytuacji sprzedaż używanego lokalu mieszkalnego przy nakładach niższych niż 30% wartości początkowej obiektu będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a? A przy nakładach przekraczających 30% wartości początkowej obiektu będzie opodatkowana stawką 8% zgodnie z art. 41 ust. 12 w zw. z art. 2 pkt 12?

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji kiedy dokona zakupu używanego lokalu mieszkalnego, od którego nie będzie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT, a nakłady na modernizację nie przekroczą 30% wartości początkowej, sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT, a przy przekroczeniu 30% wartości początkowej sprzedaż będzie opodatkowana stawką 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży lokali mieszkalnych, w przypadku, gdy wydatki na ulepszenie poszczególnych lokali mieszkalnych:

*   nie przekroczą 30% wartości początkowej – **za prawidłowe,**

*   przekroczą 30% wartości początkowej – **za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Stosownie do art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z dokumentów celnych oraz o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem:

1.  sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz
2.  przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni, licząc od dnia utraty zwolnienia.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m 2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku w wysokości 8% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to zgodnie z art. 2 pkt 12 cyt. ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, iż dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Ponadto, za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu i dzierżawy. Zatem pierwszym zasiedleniem będzie także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 10 ustawy podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części, objętych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwolnieniem od podatku, po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, możliwość zrezygnowania z tego zwolnienia i opodatkowania dostawy na zasadach ogólnych.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznego projektowania i obrotu nieruchomościami we własnym zakresie. W niedalekiej przyszłości Wnioskodawca ma zamiar kupować używane mieszkania na rynku wtórnym, remontować je i dalej odsprzedawać na cele mieszkaniowe. Lokale mieszkalne, które będą przedmiotem sprzedaży będą znajdowały się w budynkach stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11. Wnioskodawca wskazał, iż obecnie nie jest czynnym podatnikiem VAT. Dostawa wyremontowanych lokali mieszkalnych nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Ponadto, Wnioskodawca wskazał, iż pierwsze zasiedlenie nastąpiło w ramach czynności nieopodatkowanych VAT (lokale ponad 20 – letnie). Między pierwszym zasiedleniem, a dostawą przedmiotowych lokali mieszkalnych upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało w stosunku do kupowanych mieszkań prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ mieszkania będą nabywane od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Lokal, w stanie ulepszonym nie będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Powierzchnia użytkowa lokali mieszkalnych będzie poniżej 150 m2. W stosunku do wydatków na ulepszenie lokali mieszkalnych Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego dopiero po przekroczeniu kwoty obrotu określonej w art. 113 ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż warunkiem determinującym zastosowanie zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży lokali mieszkalnych na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest warunek, czy w stosunku do tych lokali nastąpiło pierwsze zasiedlenie oraz czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą lokali upłynął okres dłuższy niż dwa lata. Jakkolwiek Wnioskodawca wskazał, iż dostawa wyremontowanych lokali nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą przedmiotowych lokali mieszkalnych upłynie okres dłuższy niż 2 lata, to jednakże należy zauważyć, iż Zainteresowany podał, że pierwsze zasiedlenie nastąpiło w ramach czynności nieopodatkowanych VAT. Wobec powyższego nie sposób zgodzić się z Wnioskodawcą, iż dostawa lokali mieszkalnych nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Tut. Organ zauważa bowiem, iż w świetle okoliczności sprawy nie zostały spełnione przesłanki wynikające z przepisu art. 2 pkt 14 ustawy. Wobec powyższego nie znajdzie zastosowanie zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Odnosząc się natomiast do analizy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy w stosunku do lokali mieszkalnych nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bowiem jak wynika z opisu sprawy lokale będzie nabywał od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

A zatem, w przypadku gdy Wnioskodawca będzie dokonywał nakładów:

*   niższych niż 30% wartości początkowej poszczególnych lokali mieszkalnych

*   przekraczających 30% wartości początkowej lokali mieszkalnych, w stosunku do których Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,

\-dostawa lokali mieszkalnych będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Natomiast, w przypadku gdy nakłady przekroczą 30% wartości początkowej obiektu, w stosunku do których Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego i wyremontowane lokale nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, dostawa lokali mieszkalnych, nie będzie korzystała ze zwolnienia. W przypadku, gdy Wnioskodawca utraci bądź zrezygnuje ze zwolnienia podmiotowego i będzie czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług dla dostawy lokali mieszkalnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zastosowanie znajdzie stawka 8%, na podstawie art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży lokali mieszkalnych, w przypadku, gdy wydatki na ulepszenie poszczególnych lokali mieszkalnych nie przekroczą 30% wartości początkowej. Natomiast w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży lokali mieszkalnych, w przypadku, gdy wydatki na ulepszenie poszczególnych lokali mieszkalnych przekroczą 30% wartości początkowej należy uznać za nieprawidłowe, gdyż Wnioskodawca założył, iż w tym przypadku będzie miała zastosowanie wyłącznie stawka 8%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.