Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3-4521-41/10-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-05-12
Teza: Strona otrzymująca fakturę zaliczkową wystawioną przez Dostawcę przed otrzymaniem należności posiada prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury obciążonej brakiem daty otrzymania należności przed wydaniem towaru.
Słowa kluczowe: faktura-faktura zaliczkowa; moment; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; zaliczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

W związku ze skargą wniesioną w dniu 09.04.2010 r. (data wpływu 12.04.2010 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 15.01.2010 r. znak: IPPP3-443-991/09-2/JF w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury zaliczkowej, doręczonej w dniu 20.01.2010 r. (data potwierdzenia odbioru), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.), uwzględnia skargę w całości, w związku z czym zmienia zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 15.01.2010 r. znak; IPPP3-443-991/09-2/JF, uznając stanowisko Wnioskodawcy **za prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.11.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury zaliczkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej Sp. z o.o. (zwana poniżej w treści wniosku „Spółką” lub „Podatnikiem”) zajmuje się przede wszystkim produkcją i dystrybucją napojów oraz tzw. syropów, tj. koncentratów, z których nabywca (np. restauracja) wytwarza we własnym zakresie (zasadniczo przez ich rozcieńczenie w wodzie oraz nasycenie dwutlenkiem węgla) gotowe, przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji napoje. W związku z tą działalnością Spółka współpracuje z wieloma podmiotami, w szczególności z będącymi podatnikami polskiego podatku VAT dostawcami towarów nabywanych następnie przez Spółkę lub świadczącymi usługi na rzecz Spółki (dalej łącznie jako „Dostawcy”). Dla celów niniejszego wniosku pojęcie Dostawcy nie obejmuje jednak podmiotów świadczących usługi i dostarczających towary, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1 ustawy o VAT.

W ramach powyższej współpracy mają miejsce m.in. sytuacje, kiedy to przed wydaniem towaru lub przed wykonaniem usługi przez Dostawcę Spółka przekazuje Dostawcy całość należności, w szczególności: wpłaca przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę. W takich przypadkach zdarza się, że dostawca wystawia fakturę, która nie spełnia wszystkich wymogów określonych w § 10 Rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur (np. nie zawiera ona daty otrzymania przez Dostawcę należności, w sytuacji gdy data ta nie pokrywa się z datą wystawienia faktury). Zamiast tego faktura ta odpowiada z punktu widzenia jej zawartości fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży, o której mowa w § 5 Rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur. Data wskazana na takiej fakturze jako data jej wystawienia jest wcześniejsza niż data płatności przez Spółkę należności na rzecz Dostawcy. Spółka otrzymuje oryginał takiej faktury (dalej jako „Faktura Zaliczkowa” lub w odniesieniu do większej liczby przypadków „Faktury Zaliczkowe”). Data otrzymania przez Spółkę Faktury Zaliczkowej jest późniejszą datą aniżeli data przekazania przez Spółkę na rzecz Dostawcy wspomnianej całości należności.

Należy podkreślić, że nabywane przez Spółkę towary i usługi w związku, z którymi wystawione zostały po dniu 1 maja 2004 r. lub wystawione zostaną w przyszłości Faktury Zaliczkowe, wykorzystywane były lub będą do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub dotyczą czynności, o których mowa w art. 86 ust. 8 i ust. 9 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy niezależnie od wskazanych w treści niniejszego wniosku ewentualnych uchybień względem stosownych przepisów popełnionych przy wystawianiu Faktur Zaliczkowych przez Dostawców, Spółce przysługiwało w przeszłości (w stanie prawnym począwszy od 1 maja 2004 r.) i przysługiwać będzie w przyszłości prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z takich faktur?

Zdaniem Wnioskodawcy niezależnie od wskazanych w treści niniejszego wniosku uchybień względem stosownych przepisów popełnionych przy wystawianiu Faktur Zaliczkowych przez Dostawców, Spółce przysługiwało w przeszłości (w stanie prawnym począwszy od 1 maja 2004 r.) i przysługiwać będzie w przyszłości prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z takich faktur.

1.  Zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego w polskich przepisach o VAT.

Podatek od towarów i usług, będący podatkiem od wartości dodanej, jest podatkiem, którego zasadniczą cechą konstrukcyjną jest fundamentalne prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, zaś kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

*   z tytułu nabycia towarów i usług,

*   potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,

*   od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4 (ust. 2 art. 86 powołanej ustawy).

Jak wskazuje NSA w wyroku z 13 marca 2009 r. (sygn. akt I FSK 36/08), co do zasady każdy podatnik podatku od towarów i usług ma prawo odliczyć podatek naliczony związany z nabywanymi towarami lub usługami w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ograniczenia tej zasady muszą wynikać z konkretnego przepisu. Ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego wymaga precyzji ustawodawcy, gdyż takie ograniczenie jest ingerencją w prawa podatnika gwarantowane mu zasadą neutralności opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W przeciwieństwie bowiem do konstrukcji określania podstawy opodatkowania w podatku dochodowym, prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest rodzajem ulgi lub zwolnienia. W rezultacie to nie prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług służących opodatkowanej działalności, ale wszelkie ograniczenia tego prawa, należy interpretować ściśle.

Takie ograniczenia zawarte zostały m.in. w art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, wprowadzonym z dniem 1 czerwca 2005 r., zgodnie z którym: „Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy;

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi;
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących,
    2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku \[w stanie prawnym przed 1 stycznia 2008 r. – transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu, jest zwolniona od podatku – a kwota wykazana w fakturze nie została uregulowana - przyp. Spółki\];
3.  wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż;
4.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne;
    1.  stwierdzają czynności, które nie zastały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
    2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6.  zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym \[dodany z dniem 22 sierpnia 2005 r. - przyp. Podatnika\]”.

Jest przy tym jasne, że od dnia wstąpienia Polski do Unii Europejskiej interpretacje przepisów podlegających harmonizacji muszą być dokonywane przy uwzględnieniu prawa wspólnotowego (przy zachowaniu tzw. interpretacji prowspólnotowej). Oznacza to, że za właściwą interpretację należy uznać tę, która jest najbardziej zgodna z prawem wspólnotowym. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 10 Traktatu Ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą (dalej jako „TWE”): „Państwa Członkowskie podejmują wszelkie właściwe środki ogólne lub szczególne w celu zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z niniejszego Traktatu lub z działań instytucji Wspólnoty. Ułatwiają one Wspólnocie wypełnianie jej zadań. Powstrzymają się one od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrozić urzeczywistnieniu celów niniejszego Traktatu”. Jak wskazał NSA w wyroku z 5 lutego 2009 r. (sygn. akt I FSK 1880/07) w procesie stosowania prawa wewnętrznego, w szczególności przepisów wydanych w celu wykonania dyrektywy, należy interpretować przepisy w świetle brzmienia i celu dyrektywy, aby zapewnić osiągnięcie rezultatu określonego w art. 249 akapit 3 TWE. Powyższa formuła wyraża obowiązek interpretacji obowiązującego prawa krajowego w świetle tekstu i celów dyrektywy po to, aby osiągnąć wyznaczony przez dyrektywę rezultat, tzw. wykładnia prowspólnotowa. Stosując prawo należy zatem nadawać jego normom krajowym takie znaczenie, jakie zapewni mu zgodność z prawem wspólnotowym. Ponadto sądy są zobowiązane w razie stwierdzenia, że normy prawa krajowego są niezgodne z prawem wspólnotowym, zastosować normy prawa wspólnotowego, jako podstawę swoich rozstrzygnięć, odmawiając jednocześnie zastosowania norm prawa krajowego. Stanowi to konsekwencję zasady prymatu prawa wspólnotowego w stosunku do prawa krajowego.

Z tego też względu, o ile tylko krajowe przepisy o VAT nie są dla podatnika względniejsze, nie można interpretować prawa krajowego w oderwaniu od przepisów wspólnotowych. Zatem również w przypadku opisanym we wniosku Podatnika w celu wyprowadzenia normy prawnej należy odnieść się do regulacji zawartych w dyrektywach oraz do dorobku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

1.  Regulacje wspólnotowe.

Przepis art. 86 ust. 1 ustawy z 2004 r. stanowi implementację przepisów Dyrektywy 2006/112/WE, gdzie prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazują przepisy art. 167-169. Jak słusznie wskazuje WSA w Rzeszowie w wyroku z 2 kwietnia 2009 r. (sygn. akt I SA/Rz 15/09), neutralność podatku od towarów i usług dla podatnika jest tak znacząca, że przepisy krajowe nie mogą wymagać spełnienia przez niego dodatkowych warunków w celu uzyskania zwrotu podatku. Zwrócił na to uwagę ETS w wyroku ETS w sprawie 50/87, Komisja Wspólnot Europejskich v. Republika Francuska, gdzie stwierdził, że „System odliczeń podatku naliczonego, którego zasady określone są w artykułach 17-20, ma na celu całkowite uwolnienie podmiotu gospodarczego od obciążeń z tytułu podatku VAT przypadającego do zapłaty lub zapłaconego w toku prowadzonej działalności gospodarczej. Ze względu na wpływ na poziom obciążeń podatkowych, jakiekolwiek ograniczenie prawa do odliczenia przysługującego podatnikowi musi być stosowane w ten sam sposób we wszystkich Państwach Członkowskich oraz musi opierać się na istnieniu przepisu w prawie wspólnotowym, który ograniczenie takie wprost przewiduje. W przypadku braku takiego przepisu, z prawa do odliczeń należy korzystać niezwłocznie w odniesieniu do wszystkich kwot podatku naliczonego od dostaw towarów i usług”.

Neutralność podatku od wartości dodanej dla podatnika wyraża się bowiem między innymi dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających taki stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego zwianego ze swoją działalnością opodatkowaną, zaś wszelkie korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku są traktowane w doktrynie prawa wspólnotowego systemu VAT - jak już wspomniano - jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jedynie jako jego przywilej.

1.  Orzecznictwo sądów administracyjnych.

Orzecznictwo sądów administracyjnych potwierdza jednoznacznie, że braki czy wady w treści faktury VAT, dotyczące kwestii formalnych (technicznych), pozostają bez wpływu na prawo do odliczenia podatku naliczonego przez nabywcę (odbiorcę takiej faktury). Stanowisko takie potwierdził m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 27 lutego 2008 r. (sygn. akt I SA/Łd 1136/07), stwierdzając m.in.:

„Podkreślić jednak należy, że pozbawienie podatnika prawa do odliczenia dotyczyć może jedynie takich wad i braków faktury, które wyłączają identyfikację podmiotów oraz przedmiotu transakcji, jak również ustalenie poprawności określenia podatku od wartości dodanej. Powyższe uwagi pozwalają na sformułowanie tezy, iż wady faktury muszą być na tyle poważne, aby wykluczały możliwość traktowania tego dokumentu, jako fakturę VAT. Trzeba bowiem raz jeszcze zaznaczyć, że prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego jest jego głównym uprawnieniem, a zarazem istotą podatku naliczonego, który dla przedsiębiorców, będących podatnikami podatku od towarów i usług jest neutralny.

A contrario, podatnik będzie mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, wówczas, gdy faktura zawiera drobne błędy o charakterze technicznym, określane niekiedy błędami mniejszej wagi. Pod pojęciem tym rozumieć należy wszelkiego rodzaju uchybienia przepisom dotyczącym rygorów formalnych faktury, których ciężar gatunkowy jest jednak tego rodzaju, iż nie wpływa na możliwość obniżenia podatku należnego”.

1.  Konkluzje w kontekście przedstawionego zagadnienia.

Biorąc pod uwagę przedstawione uwagi, a w szczególności, że:

*   żaden przepis nie formułuje zakazu odliczenia podatku naliczonego VAT w przypadku otrzymania faktur takich jak Faktury Zaliczkowe;

*   zasada neutralności podatku VAT zachowuje pełne zastosowanie w przypadku Spółki, gdyż towary i usługi służą działalności opodatkowanej podatkiem VAT lub dotyczą przypadków wskazanych w art. 86 ust. 8-9 ustawy o VAT;

*   Spółka ma ograniczone możliwości wywierania wpływu na Dostawców;

*   Ewentualne negatywne skutki wskazanych uchybień w zakresie wystawiania faktur VAT powinny dotyczyć jedynie podmiotów, które takiego uchybienia dokonały (Dostawców), skoro uchybienia te są wyłącznie formalnego charakteru (z samej natury transakcji wynika, że podatek naliczony powinien być dla Spółki odliczalny);

\- zdaniem Spółki należy stwierdzić, że przysługiwało i przysługiwać będzie jej prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie otrzymanych Faktur Zaliczkowych.

W dniu 15 stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną znak: IPPP3-443-991/09-2/JF uznając, iż stanowisko Wnioskodawcy w kwestii prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest nieprawidłowe.

W treści interpretacji indywidualnej stwierdzono, iż faktura wystawiona przed dokonaniem zapłaty należności, w szczególności:, przedpłaty, zaliczki, zadatku, raty nie jest fakturą zaliczkową. Skoro przedmiotowe faktury zostały wystawione zarówno przed otrzymaniem zaliczki przez kontrahenta Wnioskodawcy, jak i przed otrzymaniem towaru (usługi) przez Wnioskodawcę, należy wobec tego stwierdzić, że w momencie ich wystawienia faktury te nie dokumentowały żadnej czynności gospodarczej, ani sprzedaży towarów, ani też nie potwierdzały otrzymania zaliczki. Tym samym nie mogły stanowić podstawy do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w miesiącu ich otrzymania przez Wnioskodawcę.

W analizowanym przypadku prawo do odliczenia podatku zawieszone jest do czasu, aż usługa czy też dostawa, którą dokumentuje faktura, zostanie wykonana. Po dokonaniu dostawy lub wykonaniu usługi na podstawie art. 86 ust. 12 ustawy Wnioskodawca może odliczyć podatek z tej faktury w rozliczeniu za właściwy miesiąc.

Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem tut. Organu Spółka pismem z dnia 02.02.2010 r. (data nadania w 02.02.2010 r., data wpływu do tut. Biura 08.02.2010 r.) wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę wydanej interpretacji poprzez uznanie stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe.

W odpowiedzi z dnia 10.03.2010 r. znak: IPPP3-443-991/09-4/JF na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji z dnia 15.01.2010 r. znak: IPPP3-443-991/09-2/JF podtrzymując jednocześnie swoje stanowisko.

Wobec powyższego pismem z dnia 09.04.2010 r. (data stempla pocztowego 09.04.2010 r.) za pośrednictwem Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną z dnia 15.01.2010 r. znak: IPPP3-443-991/09-2/JF.

Zaskarżonej interpretacji Skarżąca zarzuca naruszenie następujących przepisów:

*   art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.; dalej: „Ordynacja podatkowa”), przez uznanie za nieprawidłowe stanowiska Strony w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur opisanych w stanie faktycznym wniosku;

*   art. 167 Dyrektywy 2006/112/WE (dalej: „Dyrektywa VAT”), art. 86 ust. 10 pkt 1 oraz art. 88 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej jako „Ustawa o VAT”) oraz zasady neutralności przez uznanie, że w przypadku faktur opisanych we wniosku, otrzymanych przez Spółkę po dacie dokonania zapłaty na rzecz dostawcy całości należności, prawo Spółki do odliczenia podatku naliczonego zawieszone jest do czasu, aż usługa lub dostawa, którą dokumentuje faktura, zostanie wykonana.

Spółka wnosi o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie na rzecz Strony kosztów postępowania.

Naruszenie art. 14 § 1 Ordynacji podatkowej.

Przede wszystkim, Strona podtrzymuje pogląd, iż nawet w kontekście uwag poczynionych przez Organ podatkowy w uzasadnieniu zaskarżonej Interpretacji, stanowisko Strony w odniesieniu do przedstawionego przez nią we Wniosku pytania powinno być uznane za prawidłowe. Brzmiało ono następująco: „niezależnie od wskazanych w treści wniosku uchybień względem stosownych przepisów popełnionych przy wystawianiu Faktur Zaliczkowych przez Dostawców, Spółce przysługiwało w przeszłości (w stanie prawnym począwszy od 1 maja 2004 r.) i przysługiwać będzie w przyszłości prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z takich faktur.”

Zdaniem Strony, Organ podatkowy bezpodstawnie uznał stanowisko przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. Wywód przeprowadzony w uzasadnieniu Interpretacji koncentruje się bowiem na momencie, w którym możliwe jest dokonanie odliczenia, nie odnosi się natomiast wprost do istoty pytania Spółki, tj. czy prawo do odliczenia przysługuje z Faktur zaliczkowych, zdefiniowanych i opisanych we wniosku, pomimo uchybień popełnionych przez Dostawców przy ich wystawianiu.

Niezależnie od terminu, w którym Strona może to prawo zrealizować, podstawą odliczenia przez nią podatku naliczonego będą Faktury zaliczkowe opisane w stanie faktycznym. Możliwości odliczenia na podstawie tych dokumentów podatku naliczonego nie wykluczają uchybienia popełnione przez Dostawców, w szczególności fakt wystawienia takiej faktury przed datą otrzymania zaliczki, czy też pominięcie przez Dostawcę pewnych elementów określonych w § 10 rozporządzenia (treść tych faktur odpowiadała treści faktury stwierdzających dokonanie sprzedaży, o której mowa w § 5 tego rozporządzenia). Strona podtrzymuje w tym zakresie argumentację przedstawioną we Wniosku o wydanie Interpretacji, podkreślając jednocześnie, iż Wniosek dotyczył faktur, które Spółka otrzymuje już po dniu zapłaty na rzecz kontrahenta całości należności.

Analiza uzasadnienia Interpretacji prowadzi do wniosku, że powyższe stanowisko jest również podzielane przez Organ podatkowy, który wskazuje jedynie na „zawieszenie” prawa do odliczenia podatku naliczonego, oraz na możliwość odliczenia podatku „z tej faktury” w rozliczeniu za właściwy miesiąc. Uzasadnienie prawne wydanej Interpretacji jest więc zbieżne ze stanowiskiem Strony, tzn. potwierdza, że niezależnie od wspomnianych uchybień to właśnie te dokumenty - Faktury zaliczkowe będą podstawą do odliczenia podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Natomiast § 2 tego artykułu stwierdza, że w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

Biorąc powyższe pod uwagę, prawidłowość stanowiska Strony powinna zostać wprost potwierdzona w treści Interpretacji. W świetle art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej ocena prawna tego stanowiska powinna być odmienna, niż znalazło to wyraz w zaskarżonej Interpretacji. Stanowisko Spółki powinno być uznane za prawidłowe. Dokonaniu takiej oceny prawnej stanowiska Strony nie przeczy wywód Dyrektora dotyczący samego momentu zrealizowania prawa do odliczenia podatku na podstawie Faktur zaliczkowych (choć zdaniem Strony, stanowisko Organu podatkowego w tym względzie narusza przepisy Ustawy o VAT oraz prawo wspólnotowe).

Konsekwentnie, zdaniem Strony, w kontekście uzasadnienia prawnego Interpretacji, uznając sformułowane przez nią stanowiska za nieprawidłowe Organ podatkowy naruszył art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż taka ocena prawna przeczy wnioskom wynikającym z uzasadnienia.

Naruszenie art. 167 Dyrektywy VAT, art. 86 ust. 10 pkt 1 oraz art. 88 ust. 12 Ustawy o VAT oraz zasady neutralności.

W ocenie Strony, w zakresie stanu faktycznego opisanego we Wniosku, którego dotyczy zaskarżona Interpretacja, błędne jest również stanowisko Organu podatkowego dotyczące momentu, w którym jest ona uprawniona do odliczenia podatku naliczonego z Faktur zaliczkowych. Strona nie kwestionuje twierdzeń Dyrektora, że w momencie wystawienia Faktury zaliczkowe nie potwierdzają jeszcze ani otrzymania przez Dostawcę zaliczki, ani dostawy towaru lub wykonania usługi. Nie kwestionuje też poglądu, że prawo do odliczenia w takiej sytuacji jest „zawieszone” do momentu powstania obowiązku podatkowego po stronie Dostawcy.

Jak jednak wyraźnie zaznaczono w stanie faktycznym Wniosku, Spółka otrzymuje Faktury zaliczkowe już po dacie dokonania płatności pełnej kwoty należności na rzecz Dostawcy. Z wniosku o wydanie Interpretacji wynika więc, że moment otrzymania przez Spółkę Faktury zaliczkowej jest późniejszy, niż moment powstania obowiązku podatkowego po stronie Dostawcy. Zgodnie bowiem z art. 19 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania, w tej części.

Zdaniem Spółki, w powyższej sytuacji brak jest podstaw do odraczania momentu, w którym będzie ona uprawniona do zrealizowania prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie Faktur zaliczkowych aż do momentu nabycia prawa do dysponowania towarem jak właściciel bądź momentu wykonania usługi. Przede wszystkim należy wskazać, że zgodnie z art. 167 Dyrektywy VAT, prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny. Dyrektywa VAT wiąże moment powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego z momentem powstania obowiązku podatkowego u dostawcy (usługodawcy). Jednocześnie, zgodnie z art. 178 pkt a) Dyrektywy VAT, w celu skorzystania z prawa do odliczenia podatnik musi posiadać fakturę wystawioną zgodnie z art. 220-236 i art. 238, 239 i 240 Dyrektywy. Tak więc moment powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego określony w art. 167 Dyrektywy VAT modyfikowany jest w praktyce przez wymóg formalny określony w art. 178 pkt a).

Przepisy Ustawy o VAT dotyczące momentu realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego należy interpretować z uwzględnieniem faktu, że powinien on stanowić jak najbardziej wierną implementację powyższego mechanizmu. Przepisy Ustawy o VAT jako podstawowy termin odliczenia wskazują moment otrzymania faktury (art. 86 ust. 10 pkt 1), przy czym zasadniczo regulacja ta dotyczy faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub wykonanie usługi, ewentualnie potwierdzających dokonanie płatności zaliczkowej.

Ten podstawowy termin modyfikowany jest przez art. 86 ust. 12 Ustawy o VAT, który - w przypadku otrzymania faktur określonych w art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a i lit. c Ustawy przed nabyciem prawa do dysponowania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi - stwierdza, że prawo do odliczenia powstaje z chwilą nabycia prawa do dysponowania towarem jak właściciel lub z chwilą wykonania usługi. Przepis ten, w kontekście przytoczonych przepisów prawa wspólnotowego, należałoby odczytywać jako (w ocenie Strony - niezbyt fortunna) implementację mechanizmu określonego w Dyrektywie VAT, zgodnie z którym prawo do odliczenia nie powinno powstać przed datą powstania obowiązku podatkowego u dostawcy lub usługodawcy.

Przypadek Faktur zaliczkowych opisanych we wniosku Strony jest specyficzny, co wynika z pewnego uchybienia po stronie Dostawców, którzy oczekując płatności przed dniem dostawy towaru lub wykonania usługi, wystawili przedmiotowe faktury jeszcze przed dniem dokonania przez Stronę płatności zaliczkowej. Jednak zdarzeniem gospodarczym dokumentowanym przez te faktury, choć nieco przedwcześnie w świetle stosownych przepisów wykonawczych, jest płatność zaliczkowa na poczet określonej dostawy towarów lub świadczenia usług. Wniosek dotyczy przypadków, gdy płatność taka dokonywana była niezwłocznie po wystawieniu Faktury zaliczkowej (zanim Spółka otrzymała taką fakturę).

Przytoczone przepisy Ustawy o VAT dotyczące momentu powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego nie odnoszą się wprost do przypadku takiego, jak opisany w stanie faktycznym Wniosku. Jednak dokonując prowspólnotowej interpretacji ww. przepisów Ustawy o VAT (tj. wykładni, która w przypadku istnienia rozbieżnych interpretacji na gruncie prawa krajowego nakazuje uwzględnić tę, która najlepiej oddaje cel określony w prawie wspólnotowym) należy dojść do wniosku, że prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie Faktur zaliczkowych powstaje po stronie Spółki w momencie, gdy spełnione są dwie następujące przesłanki: 1) powstał obowiązek podatkowy po stronie Dostawcy, 2) Spółka dysponuje oryginałem takiej faktury.

Konsekwentnie, jeśli dzień otrzymania oryginału Faktury zaliczkowej przez Stronę jest późniejszy, niż dzień dokonania płatności całej należności w niej określonej, spełnione są dwa powyższe warunki, co skutkuje powstaniem prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania Faktury zaliczkowej. Na marginesie, bezzasadne było również powołanie przez Organ podatkowy w kontekście przedmiotowej sytuacji art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, zakazującego odliczenia podatku w odniesieniu do faktur dokumentujących czynności, które nie zostały dokonane. Przepis ten dotyczy przede wszystkim sytuacji, gdy wystawiono faktury „dokumentujące” fikcyjne transakcje, które w rzeczywistości nie zaistniały i nie zaistnieją. Przepis ten nie może mieć zastosowania do Faktur zaliczkowych opisanych we Wniosku, dotyczących rzeczywistych transakcji gospodarczych, tyle, że dokonanych po dacie ich wystawienia.

Zdaniem Strony, uchybienie formalne polegające na nieco przedwczesnym wystawieniu Faktury zaliczkowej przez Dostawcę nie może być w kontekście powyższej sytuacji pretekstem do odraczania prawa do odliczenia podatku aż do momentu przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak właściciel lub wykonania usługi (w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że moment ten pozostaje bez znaczenia z punktu widzenia obowiązku podatkowego po stronie Dostawcy). Zastosowanie w takiej sytuacji art. 86 ust. 12 Ustawy o VAT narusza nie tylko art. 167 Dyrektywy VAT, lecz również fundamentalną dla podatku VAT zasadę neutralności. Europejski Trybunał Sprawiedliwości konsekwentnie stwierdzał, że prawo do odliczenia podatku jako integralna część systemu VAT nie może podlegać ograniczaniu, oraz powinno być wykonywane niezwłocznie w odniesieniu do wszystkich transakcji związanych z nakładami (por. C-62/93 BP Soupergas, C-110/98 Gabaifrisa). W świetle orzecznictwa ETS, również bezzasadne opóźnianie momentu realizacji prawa do odliczenia VAT należy uznać za naruszenie zasady neutralności.

Konsekwentnie, stwierdzając w zaskarżonej Interpretacji, że w przypadku Faktur zaliczkowych opisanych we wniosku, otrzymanych przez Stronę po dacie dokonania zapłaty na rzecz Dostawcy całości należności, prawo Spółki do odliczenia podatku naliczonego zawieszone jest do czasu, aż usługa lub dostawa, którą dokumentuje faktura, zostanie wykonana, Organ podatkowy naruszył art. 167 Dyrektywy VAT, art. 86 ust. 10 pkt 1 oraz art. 88 ust. 12 Ustawy o VAT oraz zasadę neutralności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. LI. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z zakupu towarów i usług wykorzystywanych do dokonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7: suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zwrócić uwagę należy na zapis art. 86 ust. 2 pkt 1 ppkt b ustawy, który wskazuje, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego. Istotnym jest, że w przypadku zaliczki, przedpłaty, zadatku, raty (tj. otrzymania części należności przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi) obowiązek podatkowy powstaje, na podstawie art. 19 ust. 11 ustawy, z chwilą jej otrzymania w tej części.

Ponadto stosownie do przepisu § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008 r. Nr 212, poz. 1337) jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2. Fakturę wystawia się również nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym pobrano przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi każdą kolejną część należności (zaliczkę, przedpłatę, zadatek lub ratę) (ust. 2).

Zgodnie z ust. 3 powyższego przepisu rozporządzenia faktura stwierdzająca pobranie części lub całości należności przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy;
3.  datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT” lub „FAKTURA VAT-MP”, kwotę otrzymanej części lub całości należności brutto, a w przypadku określonym w ust. 2 - również daty i numery poprzednich faktur oraz sumę kwot pobranych wcześniej części należności brutto;
4.  stawkę podatku;
5.  kwotę podatku, wyliczoną według wzoru:

ZB x SP

KP = --------------

100 + SP

gdzie: KP - oznacza kwotę podatku, ZB - oznacza kwotę pobranej części lub całości należności brutto, SP - oznacza stawkę podatku;

1.  dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę towaru lub usługi, cenę netto, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług netto, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość brutto zamówienia lub umowy;
2.  datę otrzymania części lub całości należności (przedpłaty, zaliczki, zadatku, raty), o której mowa w ust. 1 i 2, jeśli nie pokrywa się ona z datą wystawienia faktury.

Jednak stosownie do § 15 rozporządzenia w sprawie faktur nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 9 ust. 1 pkt 6-12, może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą.

Powyższa analiza wskazuje, że otrzymanie zaliczki przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego, co należy potwierdzić fakturą zaliczkową zawierającą ww. dane, m.in. datę otrzymania części lub całości należności. W przypadku braków (pomyłek) na fakturze ww. danych nabywca towaru lub usługi powinien wystawić notę korygującą w celu usunięcia braków.

Należy dodatkowo powołać przepis art. 88 ust. 3a ustawy, w którym ustawodawca wskazał, iż nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących,
    2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3.  wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentująca tę samą sprzedaż;
4.  wystawione faktury, faktury korygującą lub dokumenty celny:
    1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
    2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6.  zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawierają informacje niezgodne ze stanem faktycznym.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, iż uprawniania do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie ma wtedy, gdy wystawiona faktura (dokument celny) w rzeczywistości nie odzwierciedla wykonanych czynności. W szczególności zaś, gdy zdarzenie gospodarcze w ogóle nie zaistniało, zaistniało w innej niż wskazano dacie lub w rozmiarach innych niż wynika z faktury lub dokumentu celnego, bądź też zaistniało pomiędzy innymi (niż to stwierdza faktura czy dokument celny) podmiotami gospodarczymi.

W sytuacji kiedy faktury zaliczkowe są wystawione przed otrzymaniem zaliczki przez kontrahenta, wówczas w momencie ich wystawienia faktury nie dokumentują żadnej czynności gospodarczej, nie potwierdzają otrzymania zaliczki, tym samym nie mogą stanowić podstawy do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest do czasu, aż zaliczka, którą dokumentuje faktura, zostanie zapłacona.

Podkreślenia wymaga fakt, iż prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury VAT jest wyraźnie uwarunkowane rzeczywistym nabyciem towaru lub usługi. Podstawą odliczenia podatku naliczonego jest otrzymana przez podatnika faktura. Należy zauważyć, że faktura jest dokumentem sformalizowanym i musi zawierać wymienione przez przepisy prawa elementy. Żądanie podawania na fakturze określonych danych jest niezbędne do stosowania podatku od towarów i usług i pozwala na sprawowanie nadzoru przez organy podatkowe. Fakt otrzymania faktury zaliczkowej wystawionej przed otrzymaniem zaliczki nie jest wystarczającym do uzyskania przez podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na takiej fakturze. Wystawiona faktura zaliczkowa musi dokumentować fakt wykonania czynności, tj. otrzymania zaliczki. Ponadto odliczenie podatku naliczonego przez nabywcę wiąże się z powstaniem obowiązku podatkowego po stronie otrzymującego zaliczkę.

Wnioskodawca przed wydaniem towaru lub przed wykonaniem usługi przekazuje dostawcy całość należności, w szczególności: wpłaca przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę. Dostawca przed otrzymaniem należności wystawia fakturę zaliczkową. Zdarza się, że dostawca w takich okolicznościach wystawia fakturę, która nie spełnia wszystkich wymogów określonych w § 10 rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur (np. nie zawiera ona daty otrzymania przez dostawcę należności, w sytuacji gdy data ta nie pokrywa się z datą wystawienia faktury). Faktura ta natomiast odpowiada z punktu widzenia jej zawartości fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży, o której mowa w § 5 rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur. Data otrzymania przez Wnioskodawcę faktury zaliczkowej jest późniejszą datą aniżeli data przekazania przez Spółkę na rzecz dostawcy ww. całości należności. Ponadto, nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi w związku, z którymi wystawione zostały po dniu 1 maja 2004 r. lub wystawione zostaną w przyszłości faktury zaliczkowe, wykorzystywane były lub będą do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub dotyczą czynności, o których mowa w art. 86 ust. 8 i ust. 9 ustawy o VAT.

W przedstawionej sytuacji faktycznej wynika, że kontrahent wystawia fakturę zaliczkową przed otrzymaniem zaliczki oraz przed dostawą towarów. Wystawiona faktura nie zawiera daty otrzymania należności. Wobec czego należy stwierdzić, iż nie spełnia wymogu prawnego wynikającego z przepisu § 10 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia w sprawie faktur. Obciążona jest więc brakiem formalnym. Po wystawieniu faktury zaliczkowej Wnioskodawca dokonując zapłaty należności realizuje czynność wynikającą z wystawionej faktury zaliczkowej. W momencie otrzymania zaliczki przez Dostawcę, na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy powstaje obowiązek podatkowy w części przyjętej należności. W konsekwencji Wnioskodawca otrzymuje faktury po dacie zapłaty zaliczki i tym samym po powstaniu obowiązku podatkowego u Dostawcy. Ponadto należy sądzić, że posiadana faktura jest jednym z dokumentów poświadczających rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Potwierdzeniem dokonania przedpłaty, zadatku, zaliczki, raty jest potwierdzenie przelewu, otrzymania należności, itp.

Przeprowadzona analiza zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz zarzutów zawartych w złożonej skardze w odniesieniu do przepisów obowiązujących w okresie od 2004 r. prowadzi do wniosku, że, co prawda, faktura wystawiona przed otrzymaniem zaliczki nie zawiera daty otrzymania zaliczki i dlatego nie jest dokumentem prawidłowo wystawionym, jednakże w momencie zapłaty wynikającej z niej należności przestaje być dokumentem stwierdzającym czynności, które nie zostały dokonane. Zatem, w chwili kiedy Wnioskodawca otrzyma fakturę, nabędzie jednocześnie prawo wynikające z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, albowiem wynikająca z otrzymanej faktury kwota podatku naliczonego stanowi potwierdzenie dokonania przedpłaty (w analizowanym przypadku zaliczki), ponieważ wiązała się ona z powstaniem obowiązku podatkowego u Dostawcy. Ponadto faktura ta może stanowić podstawę do obniżenia podatku należnego, ponieważ nie jest dokumentem wymienionym w art. 88 ust. 3a ustawy.

Mając na uwadze powyższe Organ podatkowy stwierdza, że brak daty otrzymania należności przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi na otrzymanej od Dostawcy fakturze zaliczkowej stanowi nieprawidłowość, jednakże nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z tej faktury. Z uwagi na to, iż na podstawie art. 19 ust. 11 ustawy u Dostawcy powstaje obowiązek podatkowy z tytułu otrzymanej zaliczki na poczet przyszłej dostawy a nabycie związane jest z czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawcy, Strona otrzymująca fakturę zaliczkową wystawioną przez Dostawcę przed otrzymaniem należności posiada prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury obciążonej brakiem daty otrzymania należności przed wydaniem towaru.

Nadmienić należy, iż prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktury zawierającej braki formalne nie zwalnia Podatnika z wystawienia noty korygującej wymienionej w § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie faktur.

Wskazać trzeba, iż przedstawione przepisy obowiązujące w dniu wydania interpretacji znajdują odniesienie do uregulowań obowiązujących od dnia 1 maja 2004 r., tj. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. w brzmieniu od 1 maja 2004 r., rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 97, poz. 971) obowiązującego w okresie 1 maja 2004 r. - 31 maja 2005 r.; rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. Nr 95, poz. 798 ze zm.) obowiązującego od 1 czerwca 2005 r. do 30 listopada 2008 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejsze rozstrzygniecie. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, 09-402 Płock ul. 1-go Maja 10.