Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-999/15/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-11-12
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odzyskanie; powiat; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 13 października 2015 r. (data wpływu 21 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „XXXX” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „XXXX”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Powiat zrealizował projekt w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 w zakresie: Oś Priorytetowa 3 – „Infrastruktura społeczna”, Działanie 3.1 „Inwestycje w infrastrukturę edukacyjną”.

Realizacja ww. projektu miała na celu zakup nowego sprzętu w celu wyposażenia pracowni do prowadzenia zajęć praktycznych i teoretycznych w zespole szkół na dwóch kierunkach kształcenia: Technikum Żywienia i Gospodarstwa Domowego i Zasadniczej Szkoły Zawodowej – Kucharz Małej Gastronomii. Zakupiony sprzęt zoptymalizował procesy kształcenia, przyczynił się do wyższej konkurencyjności województwa jako miejsca pracy i życia. Celem projektu było: rozszerzenie dostępu uczniów do nowoczesnych narzędzi dydaktycznych, zwiększenie skuteczności nauki praktycznej zawodu, poprawa warunków kształcenia, zwiększenie zdolności do elastycznego dostosowania się do wymogów rynku pracy, wzrost atrakcyjności zawodowej absolwentów. W wyniku realizacji projektu cztery pracownie do praktycznej i teoretycznej nauki zawodu zostały wyposażone w sprzęt i pomoce dydaktyczne:

1.  pracownia nr 1 do zajęć praktycznych technologii gastronomicznej (płyta grzewcza, chłodziarko-zamrażarka, piec, waga elektroniczna, robot wieloczynnościowy, ekspres do kawy, laptop, rzutnik multimedialny, komplet garnków, tablica interaktywna, patelnia),
2.  pracownia nr 2 do zajęć praktycznych z technologii gastronomicznej (płyta grzewcza, chłodziarko-zamrażarka, piec, waga elektroniczna, robot wieloczynnościowy, ekspres do kawy, laptop, rzutnik multimedialny, komplet garnków, tablica interaktywna, patelnia),
3.  pracownia nr 3 do zajęć praktycznych z hotelarstwa (sprzęt do prac porządkowych, sprzęt RTV i AGD, komplet naczyń, pralkosuszarka, wyposażenie lady recepcyjnej),
4.  pracownia nr 4 do zajęć teoretycznych z technologii gastronomicznej i hotelarstwa (telewizor, laptop, rzutnik, tablica interaktywna).

Pomieszczenia dydaktyczne zostały wyposażone w sposób umożliwiający realizację zadań programowych. Warto podkreślić, że pracownie zostały wyposażone między innymi w sprzęt multimedialny i informatyczny, jak telewizor + dvd + vhs, 2 zestawy komputerowe, rzutnik multimedialny, rzutnik pisma walizkowy, program komputerowy do układania jadłospisów, specjalistyczne systemy komputerowe do zarządzania hotelem i recepcją.

W ramach realizacji projektu zostały osiągnięte następujące wskaźnik produktu:

1.  liczba wspartych jednostek edukacyjnych – szkoły kształcące na poziomie średnim (licea, technika, szkoły zawodowe, szkoły policealne): 2
2.  liczba zakupionego sprzętu/pomocy naukowych: 105.

Wymieniony projekt jest realizowany zgodnie z zadaniami publicznymi określonymi w „ art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592)”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Powiat z tytułu poniesionych wydatków na przedmiotowy projekt ma możliwość odzyskania podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Zadanie inwestycyjne dotyczące realizacji przedmiotowego projektu jest zadaniem publicznym realizowanym przez Powiat, określonym w art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, Powiat nie jest podatnikiem podatku w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został powołany. Powiat oświadcza, że zakupione towary nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Uważa, że podatek naliczony w fakturach, a dotyczący wymienionego projektu, winien być uznany jako koszt.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. przepis ten miał następujące brzmienie: „Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług”.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w sytuacji, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzeniu.

Powyższe kwestie były uregulowane w analogiczny sposób w:

1.  w rozdziale 12 oraz § 6 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970, z późn. zm.), które obowiązywało od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2008 r.,
2.  w rozdziale 10 oraz § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336, z późn. zm.), które obowiązywało od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r.
3.  w rozdziale 9 oraz § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 z późn. zm. ), które obowiązywało od dnia 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r.,
4.  rozdziale 9 oraz § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 z późn. zm.), które obowiązywało od dnia 1 stycznia 2011 r. do 5 kwietnia 2011 r.,
5.  rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 z późn. zm.), które obowiązywało od dnia 6 kwietnia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że Powiatowi nie przysługiwało i nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu, na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ zakupione towary i usługi nie były i nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wnioskodawcy nie przysługiwało i nie przysługuje również prawo do otrzymania zwrotu podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wskazanymi w powołanych rozporządzeniach.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.