Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.786.2025.3.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody w związku z kredytem
mieszkaniowym.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 30 października 2025 r. (wpływ 30
    października 2025 r.) oraz pismem z 26 listopada 2025 r. (wpływ 26 listopada 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) 2007 r. wraz z mężem (...) (dalej wspólnie jako: Kredytobiorcy, Klient),
    pozostając w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, zawarła Pani z (...) umowę
    kredytu nr (...), sporządzoną w dniu (...) 2007 r.
    Umowa kredytu została zawarta celem pokrycia części kosztów budowy domu
    mieszkalnego na nieruchomości oznaczonej jako dz. ewid. (...) w miejscowości (...), dla
    której prowadzona jest przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w (...)
    księga wieczysta nr (...) (dalej jako: Nieruchomość). Kredyt został udzielony w kwocie (...) zł
    (słownie złotych: (...)). Na wartość tę składały się:
      1) kwota pozostawiona do dyspozycji Kredytobiorców w wysokości (...) zł przeznaczona
        na realizację celu kredytu,
      2) koszty z tytułu ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy w wysokości (...) zł,
      3) koszty z tytułu opłaty sądowej należnej za wpis hipoteki w wysokości (...) zł,
      4) koszty z tytułu ubezpieczenia na życia oraz na wypadek trwałej i całkowitej
        niezdolności do pracy w wysokości (...) zł,
      5) opłata z tytułu wyceny Nieruchomości w wysokości (...) zł.
    Kredyt został wypłacony w trzech transzach, tj:
      1) w dniu (...) 2007 r. w kwocie (...) zł,
      2) w dniu (...) 2008 r. w kwocie (...) zł,
      3) w dniu (...) 2008 r. w kwocie (...) zł,
    w łącznej wysokości (...) zł, zaś kredytowane koszty wyniosły łącznie (...) zł i zostały
    zapłacone w dniu (...) 2007 r.
    Umowa kredytu jest zabezpieczona hipoteką umowną kaucyjną ustanowioną na
    nieruchomości do sumy (...) zł (słownie złotych: (...)) celem zabezpieczenia spłaty kapitału
    kredytu wraz z odsetkami wynikającymi z umowy kredytu.
    Na mocy aneksu do umowy kredytu nr (...) sporządzonego w dniu (...) 2009 r., a zawartego
    w dniu (...) 2009 r. nastąpiła zmiana umowy kredytu z kredytu złotówkowego na kredyt
    indeksowany do CHF. Dokonano również zmiany numeru umowy kredytu na (...). Na dzień
    sporządzenia aneksu stan zadłużenia Kredytobiorców stanowił kwotę kapitału w
    wysokości (...) zł oraz odsetek (...) zł. Kwota kapitału kredytu wg stanu zadłużenia na dzień
    (...) 2009 r. została przeliczona wg kursu kupna CHF podanego w Tabeli kursów kupna
    /sprzedaży (...) i na dzień (...) 2009 r. stanowiła kwotę Kredytu (...) złotych polskich
    indeksowanych kursem CHF. Do tej kwoty została dodana opłata na pokrycie kosztów
    związanych ze zmianą przez Bank Hipoteki w wysokości (...) zł. Łączna Kwota kredytu
    wyniosła (...) złotych polskich indeksowanego kursem CHF. W związku ze zmianą sposobu
    udzielania kredytu, zmianie uległy zapisy Umowy w ten sposób, że § 1 ust. 1 otrzymał
    brzmienie: „Bank udziela Kredytobiorcy Kredytu w kwocie (...) złotych polskich
    indeksowanego kursem CHF, zwanego dalej „Kredytem”, na którą składa się kwota

    udzielonego kredytu w wysokości (...) złotych polskich oraz opłata na pokrycie kosztów
    opłaty sądowej w kwocie (...) złotych polskich na warunkach określonych w Umowie, a
    Kredytobiorca zobowiązuje się do wykorzystania Kredytu zgodnie z postanowieniami
    Umowy, zwrotu kwoty wykorzystanego Kredytu wraz z odsetkami, w terminach
    oznaczonych w Umowie oraz zapłaty Bankowi prowizji, opłat i innych należności
    wynikających z Umowy. W dniu wypłaty saldo wyrażone jest w walucie, do której
    indeksowany jest Kredyt według kursu kupna waluty, do której indeksowany jest kredyt,
    podanego w Tabeli kursów kupna/sprzedaży dla kredytów hipotecznych udzielanych przez
    (...) opisanej szczegółowo w § 22, następnie saldo walutowe przeliczane jest dziennie na
    złote polskie według kursu sprzedaży waluty, do której indeksowany jest Kredyt,
    podanego w Tabeli kursów kupna/sprzedaży dla kredytów hipotecznych udzielanych przez
    (...) opisanej szczegółowo w § 22. Tym samym przewalutowanie nastąpiło zgodnie Tabelą
    kursów kupna/sprzedaży dla kredytów hipotecznych udzielanych przez (...) opisanej
    szczegółowo w § 22, a zadłużenie z tytułu kredytu w walucie indeksacji wyniosło (...)
    złotych polskich indeksowanego kursem CHF.
    W okresie kredytowania regularnie wraz z mężem uiszczaliście Państwo raty kapitałowo-
    odsetkowe w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. W związku ze
    stosowaniem przez Bank w umowie kredytowej klauzul niedozwolonych oraz wynikającej
    stąd nieważności Umowy kredytu, w 2023 r. wraz z mężem skierowaliście Państwo
    przeciwko Bankowi (...) z siedzibą w (...), jako następcy prawnemu (...), pozew o ustalenie
    nieważności umowy kredytowej oraz zapłatę uiszczonych w toku kredytowania kwot,
    stanowiących raty kapitałowo-odsetkowe, jako nienależnie pobrane przez Bank. Sprawa
    toczyła się przed Sądem Okręgowym w (...) pod sygn. akt (...), zaś aktualnie została
    wniesiona przez Kredytobiorców apelacja od wyroku Sądu I instancji.
    W toku prowadzonego postępowania sądowego Bank (...) zwrócił się do Kredytobiorców z
    propozycją zawarcia ugody, w wyniku której zadłużenie Kredytobiorców zostałoby
    umorzone do tego stopnia, że zawarcie tej ugody zamknęłoby umowę kredytową. Na
    mocy postanowień Ugody, celem obniżenia pozostałej do spłaty kwoty kapitału kredytu
    wynikającej z Umowy oraz pełnego i ostatecznego uregulowania roszczeń stron przez
    jednorazową spłatę takiej obniżonej kwoty w całości przez Klienta na rzecz Banku,
    Kredytobiorcy zobowiązali się do zapłaty na rzecz Banku kwoty (...) zł (słownie: (...)), co
    skutkować będzie całkowitym rozliczeniem udzielonego kredytu oraz wygaśnięciem
    Umowy, a tym samym zakończeniem jakiegokolwiek stosunku prawnego pomiędzy
    Klientem a Bankiem w odniesieniu do Kredytu, a także umorzeniem postępowania
    sądowego z powództwa Klienta.
    Zgodnie z treścią Ugody, w wykonaniu Umowy, Bank wypłacił na rzecz Klienta kwotę (...)
    PLN, zaś Klient – na dzień sporządzenia Ugody – zapłacił na rzecz Banku kwotę (...) PLN
    oraz (...) CHF. Na podstawie informacji zawartej w księgach rachunkowych Banku, na dzień
    sporządzenia ugody, aktualne zadłużenie Klienta (dalej jako: Aktualne Zadłużenie) wobec
    Banku na podstawie Umowy, wyrażone jest w CHF i wynosi łącznie (...) CHF. Na wartość tę
    składają się:
      1) kapitał kredytu pozostającego do spłaty: (...) CHF,
      2) odsetki umowne od kapitału kredytu: (...) CHF,
      3) pozostałe odsetki, opłaty i koszty: (...) CHF.
    Wartość Aktualnego Zadłużenia w PLN po przeliczeniu wg średniego kursu CHF do PLN
    opublikowanego przez NBP z dnia (...) 2025 r., wynoszącego 1 CHF = (...) PLN, stanowi
    łącznie (...) PLN.
    Stosownie do § 3 ust. 4 Ugody, Klient uznaje roszczenie Banku o zapłatę kwoty (...) zł
    (słownie: (...)) oraz zobowiązuje się do jej zapłaty do dnia (...) 2025 r. w ramach pełnego i
    ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z Umowy lub w związku z nią.

    Na podstawie § 3 ust. 5 Ugody z dniem zapłaty w terminie przez Klienta kwoty, o której
    mowa w § 3 ust. 4, Bank zwalnia Klienta z długu – tj. umarza Aktualne Zadłużenie Klienta
    pomniejszone o kwotę, do której zapłaty zobowiązał się Klient zgodnie z § 3 ust. 4 Ugody –
    w kwocie (...) PLN oraz zrzeka się wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z Umowy
    lub w związku nią, przekraczających kwotę określoną w § 3 ust. 4 Ugody. Równocześnie
    Klient oświadcza i zgadza się, że przyjmuje to zwolnienie z długu. Umorzenie kwoty
    kredytu dotyczy wszystkich współkredytobiorców, tj. Pani oraz Pani męża.
    Dodatkowo, zgodnie z § 5 ust. 2 Ugody, Bank poniesie koszty związane z Postępowaniem z
    powództwa Klienta, w tym koszty zastępstwa procesowego Klienta w wysokości do
    jednokrotności stawki minimalnej określonej w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości
    z dnia 22 października (...) r. w sprawie opłat za czynności adwokackie lub Rozporządzeniu
    Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października (...) r. w sprawie opłat za czynności radców
    prawnych tj. kwotę (...) zł (słownie złotych: (...)) tytułem zwrotu opłaty od pozwu oraz kwotę
    (...) zł (słownie złotych: (...)) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, które będą
    płatne w terminie 30 dni kalendarzowych od otrzymania przez pełnomocnika Banku
    pisma procesowego Klienta dotyczącego cofnięcia pozwu w Postępowaniu z powództwa
    Klienta (z potwierdzeniem nadania do Sądu), na następujący rachunek bankowy (...).
    W celu uniknięcia wątpliwości, każda ze Stron zrzeka się wszelkich roszczeń, jakie może
    mieć względem drugiej Strony w związku z kosztami Postępowania z powództwa Klienta,
    w tym kosztami zastępstwa procesowego, ponad koszty uzgodnione w zdaniu pierwszym.
    Warunkiem wejścia w życie ugody, podpisanej przez Strony w dniu (...) 2025 r., jest
    uznanie na rachunku bankowym Banku kwoty (...) PLN (słownie złotych: (...)) w terminie do
    dnia (...) 2025 r. W przypadku niespełnienia Warunku Zawieszającego przez Klienta w
    Terminie Płatności, Ugoda nie będzie wywoływać jakichkolwiek skutków prawnych, tj.
    zostanie uznana za niezawartą.
    Przez cały okres kredytowania oraz nadal zamieszkuje Pani wraz z mężem w
    Nieruchomości, prowadząc wspólnie gospodarstwo domowe, zaspokajając w niej
    potrzeby mieszkaniowe rodziny. Jesteście Państwo rodzicami (....).
    Podsumowując wskazuje Pani, iż kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację
    jednej inwestycji mieszkaniowej na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oraz, iż został on zaciągnięty na realizację
    wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej. Równocześnie wskazuje Pani, iż nigdy
    wcześniej ani Pani, ani mąż, nie korzystaliście z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej.
    Wskazuje Pani również, iż zarówno Pani jak i mąż, podczas podpisywania ugody złożyliście
    oświadczenie w wyżej wymienionym zakresie, które to stanowi załącznik do Ugody.
    Ponadto, na podstawie § 3 ust. 8 Ugody, oświadczyliście Państwo, że zostaliście
    poinformowani przez Bank o wystąpieniu po Państwa stronie przychodu do
    opodatkowania w kwocie, o której mowa w § 3 ust. 3 powyżej, w związku ze zwolnieniem z
    długu (umorzeniem) w zakresie części kredytu oraz o możliwości skorzystania z
    zaniechania poboru podatku od tego przychodu na podstawie Rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani co następuje.
    Kredyt został udzielony przez bank (...), którego następcą prawnym jest Bank (...), tj. przez
    bank prowadzący działalność na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

    Na podstawie umowy kredytu jest Pani wraz z mężem solidarnie, tj. do pełnej wysokości,
    zobowiązana do spłaty (zarówno w czasie zawierania umowy kredytu, jak i w czasie jej
    wykonywania oraz obecnie pozostajecie Państwo w ustroju wspólności majątkowej
    małżeńskiej).
    Kwota (...) zł jest równa łącznej wartości poniesionych opłat (na wartość tę składają się
    kwota poniesionej opłaty sądowej od pozwu – (...) zł oraz kwota poniesionych kosztów
    zastępstwa procesowego profesjonalnego pełnomocnika – (...) zł) i nie przewyższa
    poniesionych wydatków z tego tytułu.
    Ponadto, doprecyzowała Pani, że na wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej kwotę aktualnego zadłużenia, wynoszącą łącznie (...) CHF składa się m.in.
    kwota (...) CHF określona jako: „pozostałe odsetki, opłaty i koszty”, która stanowiła opłatę
    za wydanie przez bank historii spłat kredytu (zaświadczenia). Kwota ta została doliczona
    przez bank do raty kredytu i uiszczona przez kredytobiorców. Tym samym na kwotę
    zwolnienia z długu (kwotę umorzenia) składa się: kwota kapitału, kwota odsetek oraz
    kwota (...) CHF tytułem opłaty za wydanie historii spłat kredytu, która była związana z
    kredytem i niezbędna do zawarcia umowy kredytu.

## Pytanie

1. Czy kwota umorzenia, wynikająca z Ugody, którą Pani zawarła, jest objęta zaniechaniem
      poboru podatku, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca
      2022 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 102 t.j.) w sprawie zaniechania poboru podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    2. Czy kwota, którą ma Pani otrzymać od Banku tytułem zwrotu kosztów postępowania
      sądowego jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania 1, kwota umorzenia w wysokości (...) PLN,
    powstała w wyniku zawarcia Ugody, podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego
    na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 102 z późn. zm.).
    Jeżeli zaś chodzi o pytanie 2, to Pani zdaniem kwota zwrotu kosztów postępowania
    sądowego jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.): Opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega.
    Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    - dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

    - dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy –
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik
    uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym
    roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g,
    art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust.
    1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego,
    zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane
    przez podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. O uzyskaniu przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w
    każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości
    majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych
    świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego
    zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii

    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności
    stanowiącej kwotę kapitału bieżącego dotyczącego umowy kredytowej wskazuję, że
    instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1646, z późn. zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się
    oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.):
    Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
    przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Tym samym, umorzoną
    kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z
    innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Prawodawca przewidział przy tym szczególne
    rozwiązanie dla określonych sytuacji umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił
    zaniechanie poboru podatku od dochodów z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które
    określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz.
    102 z późn. zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
    przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
    w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
    udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do

    waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
    oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
    kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
    ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w
    ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
    gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa
    w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
    zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
    każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
    rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
    gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo
    jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne,
    zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie
    do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit.b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa
    o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
    nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie,
    lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim
    prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w
    takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że: Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia
    31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na
    nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
    udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
    takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w
    takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa
    użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z
    rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w
    gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w
    okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
    budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
    mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
    budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
    pomieszczenia niemieszkalnego
    – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przedmiotowej sprawie wskazać należy, iż przed 15 stycznia 2015 r., tj. w 2007 r.
    wspólnie z mężem – drugim Współkredytobiorcą – zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny,
    udzielony w PLN oraz spłacany w PLN, zaś na mocy aneksu zawartego w dniu (...) 2009 r.
    został zmieniony w ten sposób, iż kredyt został indeksowany do CHF. Kredyt został
    udzielony z przeznaczeniem na pokrycie części kosztów budowy domu mieszkalnego w
    miejscowości (...), położonej w powiecie (...), województwo (...). Cel kredytu został
    zrealizowany. Tym samym kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Umowa kredytowa została zabezpieczona hipoteką
    ustanowioną na kredytowanej nieruchomości.
    Na podstawie zawartej Umowy kredytu, Bank zobowiązał się do umorzenia aktualnego
    zadłużenia Klienta w kwocie (...) CHF, stanowiącej równowartość (...) PLN, pomniejszone o
    kwotę (...) zł, do której zapłaty zobowiązała się Pani z mężem, i tym samym zwolnił
    Państwa z długu w kwocie (...) PLN.

    Na kwotę umorzenia składał się kapitał bieżący w wysokości (...) CHF, odsetki umowne od
    kapitału w wysokości (...) CHF oraz pozostałe odsetki, opłaty i koszty w wysokości (...) CHF.
    Wraz z mężem wyraziliście Państwo zgodę na zwolnienie z długu i przyjęliście je.
    W konsekwencji, mając na uwadze powyższe, Pani zdaniem, umorzenie przez Bank
    zadłużenia w kwocie (...) CHF, stanowiącej równowartość (...) złotych polskich
    pomniejszonej o kwotę (...) złotych polskich, które zapłacicie Państwo na rzecz Banku
    tytułem rozliczenia kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r., tj. kwoty (...) PLN
    stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednakże, w związku z uzyskaniem przez
    Panią przychodu związanego z ww. umorzeniem wierzytelności, zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Spełnia Pani bowiem przesłanki umożliwiające skorzystanie z ww. zaniechania.
    Podsumowując, w odniesieniu do przychodu wynikającego z umorzenia zadłużenia z
    tytułu kapitału i odsetek oraz pozostałych odsetek, opłat i kosztów, w kwocie (...) złotych
    polskich pomniejszonej o kwotę, którą zapłacicie Państwo na rzecz Banku tytułem
    rozliczenia kredytu o wartości (...) złotych polskich, tj. łącznej kwoty (...) złotych polskich,
    zarówno Pani, jak i Pani mąż, jesteście uprawnieni do skorzystania z zaniechania poboru
    podatku dochodowego. Wobec powyższego zarówno Pani, jak i Pani mąż, nie będziecie
    zobowiązani do opodatkowania tego przychodu i wykazania go w zeznaniu podatkowym,
    składanym za rok podatkowy, w którym osiągnięty zostanie przychód, tj. za rok w którym
    dojdzie do umorzenia zobowiązania dotyczącego wydatku poniesionego na zakup
    nieruchomości.
    Przechodząc zaś do wątpliwości dotyczących zwrotu kosztów postępowania sądowego
    wskazać należy, że zgodnie z art. 98 § 1 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego: Strona
    przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty
    niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy: Do niezbędnych kosztów procesu
    prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem,
    radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty
    sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość
    zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i
    równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego
    adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy: Do niezbędnych kosztów procesu strony
    reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki
    opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz
    koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego: Wysokość kosztów sądowych,
    zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w
    sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego
    regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Mając zatem na uwadze
    zwrotny charakter kosztów postępowania sądowego należy uznać, że zwrot ten nie rodzi
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków. Wynika to z tego, że koszty te w

    pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych środków powoda, a następnie na
    podstawie ugody zostały mu zwrócone. W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot
    poniesionych wcześniej nakładów – nie jest więc dochodem podlegającym
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów
    postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem przez bank poniesionych
    przez Panią i Pani męża kosztów postępowania sądowego, tj. kosztów opłaty sądowej od
    pozwu w kwocie (...) zł oraz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie (...) zł, to należy
    uznać, że zwrot ten w łącznej kwocie (...) zł (słownie złotych: (...)) nie będzie stanowił dla
    Państwa przychodu.
    W konsekwencji, zwrot kosztów postępowania sądowego, w ramach zawartej ugody nie
    spowoduje powstania u Państwa przychodu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Środki te nie będą więc
    podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za

    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze

    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego

        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a

        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia. Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 2007 r. zawarła Pani umowę kredytu hipotecznego
    celem pokrycia części kosztów budowy domu mieszkalnego. Na mocy aneksu do umowy
    kredytu zawartego w 2009 r. nastąpiła zmiana umowy kredytu z kredytu złotówkowego na
    kredyt indeksowany do CHF. Do kwoty kredytu została dodana opłata w wysokości (...) zł
    na pokrycie kosztów związanych ze zmianą przez Bank hipoteki.
    Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki. Nie korzystała Pani nigdy wcześniej z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż wskazana we wniosku inwestycji
    mieszkaniowej. W 2025 r. podpisała Pani z bankiem ugodę, na mocy której Bank zwolnił
    Panią z długu oraz wypłacił Pani kwotę (...) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
    procesowego.
    Podkreślić należy, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to

    prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu hipotecznego
    zaciągniętego przez Panią w 2007 r., stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, do kwoty uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części, w jakiej kwota kredytu
    zaciągniętego na pokrycie części kosztów budowy domu mieszkalnego pozostaje do
    całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu hipotecznego, zastosowanie znajduje
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełnia Pani bowiem
    wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej
    części umorzonego kredytu.
    W tym zakresie Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
    Natomiast brak możliwości zaniechania poboru podatku dochodowego dotyczy
    umorzonej wierzytelności w części dotyczącej opłaty na pokrycie kosztów związanych ze
    zmianą hipoteki w wysokości (...) zł, ponieważ wydatek taki nie jest niezbędny do
    zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego i nie został poniesiony na rzecz banku. Ww.
    opłata jest opłatą sądową i jest konieczna do ustanowienia zabezpieczenia na rzecz
    banku – nie jest to więc opłata warunkująca zawarcie umowy kredytowej.
    W tym zakresie Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
    Przechodząc do kwestii zwrotu na Pani rzecz kosztów postępowania sądowego, wskazuję,
    że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.

    Zatem zwrot na rzecz kredytobiorcy kosztów postępowania sądowego do wysokości
    poniesionych przez niego kosztów - nie spowoduje powstania po jego stronie przychodu,
    o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.
    Zatem, zwrócone koszty postępowania sądowego nie będą stanowiły dla Pani
    przysporzenia i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów zastępstwa
    procesowego nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwota ta będzie stanowiła
    jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Panią wydatków – nie będzie więc dochodem
    podlegającym opodatkowaniu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.