Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-113/10-4/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-06-11
Teza: należy stwierdzić, iż zniesienie współwłasności bez spłat i dopłat nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym zniesienie współwłasności zabudowanej nieruchomości bez spłat i dopłat, wobec faktu, że w dacie nabycia udziałów nieruchomość nie była zabudowana nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca nie jest więc zobowiązany do rozliczenia się z urzędem skarbowym i zapłaty podatku.
Słowa kluczowe: nieruchomości; opodatkowanie; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; udział-nabycie udziałów; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 02.02.2009 r. (data wpływu 29.03.2010 r.) uzupełnionym na wezwanie z dnia 18.05.2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania zniesienia współwłasności bez spłat i dopłat - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.03.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania zniesienia współwłasności bez spłat i dopłat.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 08.01.2010 r. mocą postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Cywilny została zniesiona bez spłat i dopłat współwłasność zabudowanej nieruchomości objętej zbiorem dokumentów położonej we wsi R. w gminie Z. przy ul. P., składająca się z działek numer 849/1 o pow. 354 m2 i numer 849/2 o pow. 351 m2 w ten sposób, że działka numer 849/1 o pow. 354 m2 została przyznana w całości na współwłasność Stefana D., Wiesława D., Danuty W., Tadeusza N., Małgorzaty N., Marcina N. i Andrzeja N., zaś działka numer 849/2 o pow. 351 m2 na rzecz Zdzisława i Genowefy małżonków B.

Aktem notarialnym z dnia 14.09.1972 r., Zdzisław i Genowefa małżonkowie B. oraz Stefan i Natalia małżonkowie D., na zasadach małżeńskiej wspólności ustawowej nabyli całą tę nieruchomość na współwłasność po 1/2 części.

Następnie przedmiotową nieruchomość, Wnioskodawca wraz z żoną i państwo D. zabudowali budynkiem mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej o powierzchni po 97 m2 każda część. Każda z rodzin korzystała ze swojej części budynku i działki. Nadto na działce gruntu Nr 849/2 znajduje się drugi budynek mieszkalny o powierzchni 71 m2, zaś na działce Nr 849/1 budynek gospodarczy.

Współwłaścicielka Natalia D. zmarła, zaś jej spadkobiercami ustawowymi są mąż Stefan D. oraz dzieci: Wiesław D., Danuta W. oraz Teresa N. Teresa N. zmarła, zaś jej spadkobiercami ustawowymi są mąż Tadeusz N. oraz dzieci, Małgorzata N., Marcin N. i Andrzej N.

Ponadto każda z rodzin ponosiła nakłady i koszty związane ze swoją częścią nieruchomości. Powyższe uzasadniało zniesienie współwłasności bez spłat i dopłat.

Pismem z dnia 18.05.2010 r. wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

*   uzupełnienie danych identyfikacyjnych Wnioskodawcy, zgodnie z wzorem wniosku ORD-IN:

\- NIP Wnioskodawcy, - rodzaj Wnioskodawcy: osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, osoba fizyczna, inny, - określenie statusu Wnioskodawcy: podatnik, płatnik, inkasent, osoba trzecia w rozumieniu art. 110-117a Ordynacji podatkowej, inny,

*   dokonanie stosownej opłaty od wniosku na rachunek bankowy Izby Skarbowej w Warszawie Nr 31 1010 1010 0166 4922 3100 0000 i doręczenie kserokopii dowodu uiszczenia opłaty do tut. Organu,

*   uzupełnienie danych o wysokości, sposobie uiszczenia i zwrotu opłaty oraz numery kont bankowych:

\- sposób zwrotu nienależnej opłaty (złożenie oświadczenia i podpisu Wnioskodawcy lub osoby upoważnionej – zgodnie z art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.), kto, składając fałszywe oświadczenie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 – następującej treści:

„Ja niżej podpisany(a) pouczony(a) o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 Kodeksu karnego za składanie fałszywych oświadczeń składam, stosownie do art. 14b § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa, oświadczenie następującej treści:

Oświadczam, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz, że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej”,

*   przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 21.05.2010 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie pismem oraz na wniosku ORD-IN z dnia 26.05.2010 r. przesyłając w załączeniu dowód uiszczenia opłaty. Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku przedstawił własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego we wniosku stanu faktycznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy po zniesieniu współwłasności zabudowanej nieruchomości bez spłat i dopłat, wobec faktu, że w dacie nabycia udziałów nieruchomość nie był zabudowana, należy zapłacić podatek, rozliczyć się z Urzędem Skarbowym i na jakim druku?

Zdaniem Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy nie ma podstaw do ponoszenia jakichkolwiek opłat skarbowych, jednak z ostrożności procesowej wnosi jak na wstępie.

Wnioskodawca uważa, że brzmienie przepisu pozwala na uznanie, że nie może być pobrany żaden podatek. Wnioskodawca uważa także, że nie musi składać żadnych deklaracji w Urzędzie Skarbowym na tę okoliczność. Swoje stwierdzenia Wnioskodawca opiera na art. 1 ust. 1 lit. f ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Niestety urzędnik urzędu skarbowego nie potrafił dać wiążącej i wiarygodnej odpowiedzi. Nie wiedział także, czy Wnioskodawca musi składać deklaracje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają:

1\. następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki;

2\. zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4; 3. orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne ( art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Z treści art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika zatem zasada, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności cywilnoprawne tam wymienione. Czynności te stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obejmują również zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat.

Współwłasność jest instytucją prawa cywilnego uregulowaną w Dziale IV Księgi Drugiej ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo własnością w częściach ułamkowych albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi Drugiej Kodeksu cywilnego – art. 196 § 2 tej ustawy. Zgodnie z art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Natomiast stosownie do art. 212 § 1 Kodeksu jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Stosownie do art. 212 § 3 Kodeksu, jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich zabezpieczenia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 08.01.2010 r. mocą postanowienia Sądu Rejonowego została zniesiona bez spłat i dopłat współwłasność zabudowanej nieruchomości składająca się z działek numer 849/1 o pow. 354 m2 i numer 849/2 o pow. 351 m 2. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Aktem notarialnym z dnia 14.09.1972 r. Wnioskodawca wraz żoną oraz innymi małżonkami, na zasadach małżeńskiej wspólności ustawowej nabyli całą powyższą nieruchomość na współwłasność po 1/2 części. Następnie przedmiotową nieruchomość, Wnioskodawca wraz z żoną i innym małżeństwem zabudowali budynkiem mieszkalnym w zabudowie bliźniaczej o powierzchni po 97 m2 każda część. Każda z rodzin korzystała ze swojej części budynku i działki. Nadto na działce gruntu Nr 849/2 znajduje się drugi budynek mieszkalny o powierzchni 71 m2, zaś na działce Nr 849/1 budynek gospodarczy.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż zniesienie współwłasności bez spłat i dopłat nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym zniesienie współwłasności zabudowanej nieruchomości bez spłat i dopłat, wobec faktu, że w dacie nabycia udziałów nieruchomość nie była zabudowana nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca nie jest więc zobowiązany do rozliczenia się z urzędem skarbowym i zapłaty podatku.

Należy nadmienić, iż ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera w swej treści art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) nie zaś art. 1 ust. 1 lit. f), jak wskazał Wnioskodawca.

Końcowo należy wskazać, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pana, jako występującego z wnioskiem. Nie chroni natomiast Pana żony, ani pozostałych współwłaścicieli.

Dokumenty dołączone przez Pana do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.