Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0111-KDSB1-1.440.82.2025.4.ND
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: WIS USŁUGA (ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE) – pomiar,
zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie oraz montaż
zabudowy meblowej kuchennej w budynku mieszkalnym
jednorodzinnym
Słowa kluczowe: usługi
świadczenie-świadczenie kompleksowe -świadczenie
kompleksowe złożone
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 8%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca
informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa -
świadczenie kompleksowe
Klasyfikacja PKWiU: 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146ef-ust. 1-pkt 2

## Dodatkowe informacje

dotyczące budynku, w
    którym będzie realizowane świadczenie kompleksowe będące przedmiotem wniosku o
    wydanie WIS.
    Jednocześnie wskazuje tut. Organowi, że przy formułowaniu stanu faktycznego doszło do
    omyłki ze strony Wnioskodawcy polegającej na wskazaniu, że świadczenie kompleksowe
    będzie wykonywane w lokalu mieszkalnym. W istocie jest ono jednak wykonywane w
    budynku (domu jednorodzinnym). Wnioskodawca od początku miał na myśli budynek,
    tylko nie do końca poprawnie ujął to w kontekście prawnym. Stąd właśnie wynikła
    przedmiotowa omyłka.
    Zatem podany wcześniej nr księgi wieczystej (...) jest prawidłowy.
    Wnioskodawca przeprasza za zaistniałą omyłkę pisarską i uzupełnia stan faktyczny
    wniosku w ten sposób, że zamiast wykonywania świadczenia kompleksowego w lokalu
    mieszkalnym jest ono wykonywane w budynku (domu jednorodzinnym).

    W ocenie Wnioskodawcy zaistniała omyłka i dokonana zmiana mająca na celu jej
    zniwelowanie nie wpływa na rozpoznanie wniosku, bowiem opisane świadczenie
    pozostaje takie samo zarówno w przypadku, gdy jest ono wykonywane w lokalu
    mieszkalnym, jak i budynku (domu jednorodzinnym).
    Nie jest to bowiem cecha samego świadczenia i element jego opisu. Jest to jedynie
    miejsce, w którym świadczenie jest wykonywane. Wnioskodawca opisane we wniosku
    świadczenie może wykonywać zarówno w lokalach mieszkalnych, jak i domach
    jednorodzinnych. Akurat w tym przypadku, którego dotyczy wniosek o WIS, jest to
    budynek.
    Zresztą, jak wskazano powyżej, Wnioskodawca od początku miał na myśli budynek, tylko
    źle to ujął w znaczeniu prawnym (potocznie mówi się czasem o domu jednorodzinnym
    również „lokal” i tak też wyraził się Wnioskodawca). Wnioskodawca zaznacza, że fakt
    wykonywania usługi w lokalu mieszkalnym albo w budynku zmienia tylko miejsce jej
    świadczenia. Nie zmienia on jej opisu i cech przedstawionych we wniosku o wydanie WIS.
    Jednocześnie Wnioskodawca, celem przedstawienia tut. Organowi wszystkich elementów
    stanu faktycznego niezbędnych do ustalenia możliwości stosowania stawki VAT 8%,
    wskazuje na następujące cechy budynku istotne z punktu widzenia treści przepisów art.
    41 ust. 12 - ust. 12e ustawy o VAT i o które pytał tut. Organ w wezwaniu w zakresie lokalu
    mieszkalnego, tj.:
                                2  21) powierzchnia użytkowa budynku wynosi (...) m (mniej niż 300 m, co wynika z (...));
      2) podział budynku na pomieszczenia ze wskazaniem ich przeznaczenia i powierzchni
        (...)
    (...)
    Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że:
      1) budynek ten należy zaklasyfikować w ramach PKOB 111 „Budynki mieszkalne
        jednorodzinne”;
      2) budynek został oddany do użytku;
      3) w domu jednorodzinnym (budynku) klient Wnioskodawcy będzie mieszkał.
    Z przedstawionej księgi wieczystej nr (...) wynika, (...).
    Do uzupełnienia dołączono:
    (...)
    W dniu 13 maja 2025 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku, będące
    odpowiedzią na wezwanie z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. 0111-KDSB1-1.440.82.2025.2.
    ND, w którym Wnioskodawca wskazał:
    (...)
    Wskazuję, że budynek został już oddany do użytkowania po jego pierwotnej budowie, czyli
    przed rozpoczęciem przebudowy, nadbudowy i rozbudowy budynku.
    Natomiast obecnie w ramach przedmiotowego projektu i na skutek podjętych prac
    budynek jest nadal w przebudowie, (...). Po zakończeniu tych prac zostanie ponownie
    oddany do użytkowania.
    (...)
    W dniu rozpoczęcia realizacji przedmiotu niniejszego wniosku (tj. świadczenia
    kompleksowego obejmującego pomiar, zaprojektowania, wykonanie, dostarczenie oraz

    montaż zabudowy meblowej kuchennej) budynek nie był jeszcze oddany do użytkowania.
    (...). Po zakończeniu tych prac zostanie ponownie oddany do użytkowania.
    Do uzupełnienia dołączono:
    (...)
    W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową,
    postanowieniem z dnia 19 maja 2025 r. tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy
    termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego.
    Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 19 maja 2025 r. Do dnia wydania
    niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.
    Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)
    W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na
    jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń.
    Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i
    sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-
    111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z
    których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia
    (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że
    obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby
    sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite
    świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.
    Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do
    realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się
    różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element
    czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest
    zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez
    czynności pomocniczej czynności głównej.
    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność
    obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być
    sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
    Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka
    świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności,
    które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć
    również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako
    elementu świadczenia kompleksowego.
    W przypadku świadczeń kompleksowych (złożonych), jeżeli elementem dominującym w
    ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do
    rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter
    pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja taka powinna, co do zasady, być traktowana
    jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne (niż dostawa towaru) czynności to,
    mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być
    ona traktowana jako świadczenie usług.
    Zgodnie z podjętą w dniu 24 czerwca 2013 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny w
    składzie siedmiu sędziów uchwałą sygn. akt I FPS 2/13, czynności polegające na
    zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z
    elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę
    meblową - mają charakter usługi. Elementem dominującym jest bowiem w takim
    przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu
    mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i
    dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym
    obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak
    zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części.
    Przedstawione przez Wnioskodawcę elementy składające się na przedmiotowe
    świadczenie kompleksowe obejmują: pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie
    oraz montaż zabudowy meblowej kuchennej.
    Zabudowa ma charakter indywidualny, jest tworzona według niepowtarzalnego projektu
    oraz dopasowana do konkretnego wnętrza, zgodnie z preferencjami klienta. Projekt
    zabudowy powstaje bowiem na podstawie szkicu pomieszczenia i obmiarów. Wszystkie
    wyżej wymienione czynności, są niezbędne do realizacji określonego celu, polegającego na
    ulepszeniu oraz podniesieniu standardu (modernizacji) pomieszczeń, poprzez montaż
    zabudowy meblowej, którą klient zamówił na indywidualne zamówienie.
    Każda z wykonywanych czynności przyczynia się do efektywniejszego osiągnięcia celu,
    jakim jest stworzenie i montaż wysokiej jakości, dopasowanej do indywidualnych potrzeb
    klienta zabudowy kuchennej.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy kalkulowane jest dla całości złożonego świadczenia, bez
    podziału na poszczególne czynności, a to z uwagi na fakt, że Klient zainteresowany jest
    nabyciem całego świadczenia, a nie nabyciem jego elementów składowych. Klient nie jest
    zainteresowany wyłącznie dostarczeniem samych elementów, albowiem dopiero ich
    profesjonalny montaż powoduje, że zabudowa jest w pełni funkcjonalna i bezpieczna w
    użytkowaniu. Opisane we wniosku świadczenia są ze sobą nierozerwalnie połączone.
    Nabywca (klient) oczekuje zarówno wykonania, dostawy, jak i montażu zabudowy
    meblowej, jeden element bez drugiego nie ma dla nabywcy praktycznej przydatności.
    Klient oczekuje, że nabędzie usługę, jako całość, a nie że będzie zmuszony do oddzielnego
    nabywania poszczególnych jej składników. Każda z czynności jest na tyle ściśle ze sobą
    związana, że w przypadku ich rozdzielenia nie miałaby dla nabywcy istotnej wartości oraz
    przeczyłaby celowi, który klient chce osiągnąć.
    Elementem dominującym jest usługa montażowa w zakresie modernizacji obiektu
    budowlanego. Klient jest zainteresowany przede wszystkim usługą montażu zabudowy
    meblowej, wykonanej pod jego indywidualne i niepowtarzalne zamówienie, a nie samym
    pomiarem, zaprojektowaniem zabudowy, wykonaniem komponentów składających się na
    nią czy samą ich dostawą. Z puntu widzenia klienta nabycie samych komponentów
    zabudowy bez usługi montażu w nieruchomości jest pozbawione sensu ekonomicznego,
    tak samo przygotowanie samej wyceny czy sporządzenie samego projektu. Nabywca nie
    byłby zainteresowany zakupem samych komponentów, ponieważ bez montażu nie
    spełniają one dla niego funkcji użytkowej.
    Charakter pomocniczy w opisanej usłudze mają świadczenia pomiaru, przygotowania
    wyceny, projektowania technicznego, zamówienia komponentów (...), wykonania i dostawy

    (transportu) elementów zabudowy meblowej - są one niezbędne do wykonania elementu
    dominującego, w ramach opisywanej usługi. Bez wykonania czynności pomocniczych,
    dominujący aspekt świadczenia nie byłby możliwy w ogóle do zrealizowania. Wszystkie
    czynności pomocnicze wchodzące w skład świadczenia przyczyniają się do realizacji
    świadczenia głównego, jakim jest usługa montażu zabudowy meblowej kuchennej.
    Przedmiotowe świadczenie Wnioskodawca wykonuje w budynku mieszkalnym
    jednorodzinnym, znajdującym się w (...).
    Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności
    wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym
    samym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji dla usługi montażu zabudowy
    meblowej kuchennej.
    Uzasadnienie klasyfikacji usługi
    Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o
    których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym
    Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23
    lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej
    Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz. UE Polskie
    wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na
    podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury
    scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej,
    jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej
    podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub
    symbole klasyfikacji statystycznych.
    Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług
    należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem
    Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).
    Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i
    Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
    Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia
    obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
    Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015)
    składa się z:
      - niniejszych zasad metodycznych,
      - uwag do poszczególnych sekcji,
      - schematu klasyfikacji.
    Natomiast schemat klasyfikacji - jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych - stanowi
    wykaz grupowań i obejmuje:
      - symbole grupowań,
      - nazwy grupowań.
    Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do
    odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod

    którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
    narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
    W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na
    podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności
    wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć
    następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie
    grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
    - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być
      uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
    - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można
      zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak
      usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
    - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w
      grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
    Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY
    BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.
    W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który
    obejmuje:
      - specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów
        inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających
        specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.:
      - wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie,
        kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć
        dachowych itp.,
      - montaż konstrukcji stalowych, o ile pojedyncze elementy konstrukcji nie zostały
        wykonane przez tę samą jednostkę, która zajmuje się ich montażem,
      - wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach
        obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,
      - roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.
    Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w
    warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:
      - instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i
        wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i
        pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu
        zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów
        ruchomych itp.,
      - zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie,
        zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i
        systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych
        itp.
    Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.
    Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:
      - szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub
        kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i
        parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki
        budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi
        robotami prace remontowe.
    W dziale tym znajduje się klasa 43.32 ROBOTY INSTALACYJNE STOLARKI BUDOWLANEJ.
    W ww. klasie znajduje się pozycja 43.32.10.0 Roboty instalacyjne stolarki budowlanej,
    która obejmuje:

    - roboty związane z instalowaniem futryn drzwiowych i okiennych oraz drzwi (z
      wyłączeniem drzwi automatycznych i obrotowych) i okien, okiennic, żaluzji drzwiowych
      i okiennych żaluzji listwowych, drzwi garażowych itp. wykonanych z dowolnego
      materiału,
    - roboty związane ze wzmacnianiem drzwi zewnętrznych i roboty związane z
      instalowaniem wzmocnionych drzwi,
    - roboty związane z instalowaniem drzwi przeciwpożarowych,
    - roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów, szaf ściennych,
      wbudowanych mebli kuchennych na wymiar,
    - roboty związane z instalowaniem desek poszycia ścian, zakładaniem boazerii itp.,
    - roboty związane z instalowaniem ruchomych przegród oraz podsufitki na konstrukcji
      metalowej,
    - roboty związane z instalowaniem werand i oranżerii w prywatnych domach.
    Grupowanie to nie obejmuje:
      - robót związanych z instalowaniem ogrodzeń i balustrad, sklasyfikowanych w
        43.29.12.0,
      - robót związanych z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych,
        sklasyfikowanych w 43.29.19.0,
      - robót związanych z instalowaniem wyrobów kowalstwa artystycznego,
        sklasyfikowanych w 43.39.11.0,
      - robót związanych z montażem mebli wolno stojących, sklasyfikowanych w 95.24.10.0.
    Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada
    właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE
    SPECJALISTYCZNE.
    Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
    Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c,
    art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3
    do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
    grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z
    zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
    Z kolei stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r.
    do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z
    dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641,
    1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu
    obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia
    Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o
    obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi
    Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został
    przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów
    finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu
    krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
      1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120
        ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
      2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule
        załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

    Podstawę do zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług do czynności
    polegających na montażu komponentów meblowych w sposób tworzący wraz z
    elementami konstrukcyjnymi budynku trwałą zabudowę meblową, wykonywanych w
    obiektach budowlanych lub ich częściach (lokalach) zaliczonych do budownictwa objętego
    społecznym programem mieszkaniowym, przewiduje przepis art. 41 ust. 12 ustawy.
    Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 stosuje się do:
    1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót
      konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do
      budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
    2) robót konserwacyjnych dotyczących:
        a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali
          użytkowych,
        b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej
          Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12
      - w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.
    Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem
    mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z
    wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych
    sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty
    sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie
    budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską
    i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację,
    o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z
    zastrzeżeniem ust. 12b.
    Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem
    mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
      1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa
                2przekracza 300 m;
                                              22) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku,
    na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze: zakres
    wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji,
    termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów
    budowlanych lub ich części. Po drugie: obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą
    ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem
    mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja
    nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.
    W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że świadczenie kompleksowe
    obejmujące pomiar, zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie oraz montaż zabudowy
    meblowej kuchennej będzie realizowane w budynku mieszkalnym jednorodzinnym
    znajdującym się w (...), który to budynek jest przebudowywany, nadbudowywany i
    rozbudowywany.

    Usługi wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych
    lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem
    mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów
    i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej
    materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie
    budowlanym, tj. ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r. poz. 418).
    Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały
    wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.
    Pojęcie „modernizacja” oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś - według
    internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).
    Jednakże w tym miejscu tut. Organ pragnie zwrócić uwagę, iż przedmiotowe świadczenie
    kompleksowe nie może być uznane za modernizację obiektu, gdyż jak zostało już
    wskazane powyżej budynek znajdujący się w (...) jest obecnie w trakcie przebudowy
    /budowy i nie został jeszcze ponownie oddany do użytkowania.
    Natomiast zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN „przebudowa” to dokonywanie
    zmian w budowie czegoś, ale również zmiana istniejącego stanu czegoś na inny.
    Definicja pojęcia „przebudowa” zawarta została także w art. 3 pkt 7a ustawy Prawo
    budowlane. Zgodnie z ww. jednostką redakcyjną, przez przebudowę należy rozumieć
    wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów
    użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem
    charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość,
    długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.
    Z kolei, jak wynika z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, przez „budowę” należy
    rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę,
    rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, należy stwierdzić, że czynności wchodzące w
    zakres świadczenia będącego przedmiotem niniejszego wniosku są wykonywane w
    ramach przebudowy budynku oraz jego budowy (tj. nadbudowa, rozbudowa), które to
    czynności zostały wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy.
    Jednakże, aby możliwe było zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w związku z
    realizowanym świadczeniem, należy dokonać analizy czy budynek opisany we wniosku i
    jego uzupełnieniach jest obiektem zaliczanym do budownictwa objętego społecznym
    programem mieszkaniowym.
    W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego (wskazane w art.
    41 ust. 12a ustawy) rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane
    w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.
    Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej
    Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów
    budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Zatem, dla
    celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z
    dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.
    U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.). Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych
    grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas.

    Zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB - przez obiekty budowlane rozumie się
    konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i
    elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.
    Każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym
    przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek,
    budowla).
    Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany. Budynki
    dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane,
    których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do
    celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni
    użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako
    niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z
    wyjątkiem:
      - powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów,
        kominów;
      - powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji
        ogólnobudowlanych;
      - powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.
    Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne
    (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz
    pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).
    W niniejszej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż świadczenie kompleksowe będzie
    realizowane w budynku znajdującym się w (...).
    Z przedłożonego (...)
    Z kolei w przedłożonym (...). Powierzchnia użytkowa przedmiotowego budynku, obliczona
                                2zgodnie z zasadami metodologii PKOB, wynosi (...) m i ponad połowa powierzchni
    użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. Wobec czego stwierdzić należy, iż
    budynek ten klasyfikowany jest w klasie PKOB 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne.
    Zatem, mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że budynek znajdujący się w (...) jest
    zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
    Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione w niniejszej sprawie oraz
    powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) - pomiar,
    zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie oraz montaż zabudowy meblowej kuchennej w
    budynku mieszkalnym jednorodzinnym - wykonywana jest w ramach przebudowy i
    budowy, o których mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, a zatem podlega opodatkowaniu
    stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku
    z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jednocześnie zaznaczyć należy, że ww. świadczenie kompleksowe nie podlega
    opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, jeżeli zamontowana
    zabudowa kuchenna może stać się przedmiotem powtórnego montażu w innym,
    dowolnym miejscu, tj. może pełnić dalej użytkową funkcję zabudowy ze względu na brak
    istotnego powiązania z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego.
    Informacje dodatkowe

    Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie
    podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie
    wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o
    interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5,
    43-300 Bielsko-Biała.
    Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń
    kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym
    przedmiotem niniejszej decyzji.
    Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec
    podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia
    kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności
    WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
    - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie
      przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola
      podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została
      rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art.
      42b ust. 3 ustawy),
    - świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem
      nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
    Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej
    doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
    WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
      1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu
        WIS, albo
      2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
        - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2
        ustawy).
    WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany
    przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia
    kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów
    spowodowała, że:
      - klasyfikacja towaru/świadczenia kompleksowego, lub
      - stawka podatku właściwa dla towaru/świadczenia kompleksowego, lub
      - podstawa prawna stawki podatku
    staje się niezgodna z tymi przepisami.
    Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się
    niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
    Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji
    podatkowej.
    POUCZENIE
    Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2
    Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

    Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem
    systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/ e-
    urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji
    w e-Urzędzie Skarbowym.
    Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji,
    określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać
    dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).