Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.470.2025.2.AO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Skutki podatkowe dotyczących sprzedaży Nieruchomości 1, 2,
3 i określenia źródła przychodu.
Słowa kluczowe: księgi
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadek
umowa-umowa przedwstępna
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 sierpnia 2025 r. (wpływ 3 września 2025
    r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    A.B-C (dalej: „Wnioskodawczyni” lub „Sprzedająca”) jest polskim rezydentem podatkowym.
    Na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia (...) września 2013 r.
    sporządzonego przed notariuszem (...) (Rep. A Nr (...)), Wnioskodawczyni jako uprawniona
    do dziedziczenia po swoim ojcu w udziale w 1/3 części nabyła do majątku prywatnego
    udziały we współwłasności niezabudowanej nieruchomości położonej w (...), w dzielnicy
    (...), stanowiącej działki ewidencyjne nr 1/4 oraz 1/3 z obrębu (...), o łącznej powierzchni (...)
    2m, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy dla (...) Wydział (...), prowadzi księgę
    wieczystą KW nr (...) („Nieruchomość 1”).
    Na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia (...) września 2013 r.
    sporządzonego przed notariuszem (...) (Rep. A Nr (...)), Wnioskodawczyni jako uprawniona
    do dziedziczenia po swoim ojcu w udziale w 1/3 części nabyła do majątku prywatnego
    udziały we współwłasności zabudowanej nieruchomości położonej w (...), w dzielnicy (...),
                                                    2stanowiącej działki ewidencyjne nr 2/4 oraz 3/3 z obrębu (...), o łącznej powierzchni (...) m,
    dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy dla (...) Wydział (...), prowadzi księgę wieczystą
    KW nr (...) („Nieruchomość 2”).
    Na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia (...) września 2013 r.
    sporządzonego przed notariuszem (...) (Rep. A Nr (...)), Wnioskodawczyni jako uprawniona
    do dziedziczenia po swoim ojcu w udziale w 1/3 części nabyła do majątku prywatnego
    udziały we współwłasności niezabudowanej nieruchomości położonej w (...), dzielnicy (...),
                                                    2stanowiącej działki ewidencyjne nr 4/1 oraz 4/2 z obrębu (...), o łącznej powierzchni (...) m,
    dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy dla (...) Wydział (...), prowadzi księgę wieczystą
    KW nr (...) („Nieruchomość 3”).
    Jako współwłaściciele Nieruchomości 1 w księdze wieczystej (...) wpisani pozostają: babcia
    Wnioskodawczyni – B.B w udziale w 3/6 części, brat Wnioskodawczyni D.B w udziale w 1/6
    części, matka Wnioskodawczyni E.B w udziale w 1/6 części oraz Wnioskodawczyni w
    udziale w 1/6 części. Powyższy stan wpisów ujawnionych w księdze wieczystej
    prowadzonej dla Nieruchomości 1 odpowiada rzeczywistemu stanowi prawnemu.
    Jako współwłaściciele Nieruchomości 2 w księdze wieczystej (...) wpisani pozostają: babcia
    Wnioskodawczyni – B.B w udziale w 3/6 części, brat Wnioskodawczyni D.B w udziale w 1/6
    części, matka Wnioskodawczyni E.B w udziale w 1/6 części oraz Wnioskodawczyni w
    udziale w 1/6 części. Powyższy stan wpisów ujawnionych w księdze wieczystej
    prowadzonej dla Nieruchomości 2 nie odpowiada rzeczywistemu stanowi prawnemu
    albowiem nabycie jakie miało historycznie miejsce w związku z wydaniem aktu własności
    ziemi na rzecz babci Wnioskodawczyni – B.B pomijało wejście tego prawa również do
    majątku F.B – dziadka Wnioskodawczyni co nie tylko wpływa na wysokość udziałów jakie
    przypadać będą na rzecz poszczególnych współwłaścicieli, ale powoduje również, że jako
    kolejny współwłaściciel wpisana powinna być G.H – siostra ojca Wnioskodawczyni. Stan
    wpisów jaki powinien zostać ujawniony w księdze wieczystej (...) objęty został
    powództwem G.H o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
    skutkiem czego prawidłowe wpisy, a co za tym idzie udziały we współwłasności

    Nieruchomości 2 winny przypadać na rzecz: babci Wnioskodawczyni – B.B w udziale w 12
    /36 części, brata Wnioskodawczyni – D.B w udziale w 7/36 części, matki Wnioskodawczyni
    – E.B w udziale w 7/36 części, Wnioskodawczyni w udziale w 7/36 części oraz A.B-C w
    udziale w 3/36 części. Pozew o uzgodnienie treści księgi wieczystej złożony został w dniu
    (...) kwietnia 2025 r. i do daty skierowania zapytania powództwo nie zostało rozpoznane.
    Jako współwłaściciele Nieruchomości 3 w księdze wieczystej (...) wpisani pozostają: babcia
    Wnioskodawczyni – B.B w udziale w 3/6 części, brat Wnioskodawczyni D.B w udziale w 1/6
    części, matka Wnioskodawczyni E.B w udziale w 1/6 części oraz Wnioskodawczyni w
    udziale w 1/6 części. Powyższy stan wpisów ujawnionych w księdze wieczystej
    prowadzonej dla Nieruchomości 3 odpowiada rzeczywistemu stanowi prawnemu.
    Wnioskodawczyni, wraz z pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości 1,
    Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3 („Sprzedający”) planuje podpisać przedwstępną
    umowę sprzedaży (dalej: „Umowa Przedwstępna”) z (...) S.A. z siedzibą (...) („Kupujący”), na
    mocy której strony zobowiążą się zawrzeć umowę sprzedaży części Nieruchomości 1,
    Nieruchomości 2 i Nieruchomości 3 („Umowa Sprzedaży”). Z inicjatywą zawarcia Umowy
    Przedwstępnej wyszedł podmiot zainteresowany nabyciem (złożył ofertę nabycia
    przedmiotowych nieruchomości oraz przedstawił Sprzedającym oczekiwany przez niego
    przebieg transakcji) oferta taka spotkała się z akceptacją ze strony Sprzedających.
    Zgodnie z Umową Przedwstępną, zawarcie umowy sprzedaży zastrzeżone zostało
    warunkami zawieszającymi łącznego spełnienia się (lub zrzeczenia się przez Kupującego)
    m.in. takimi jak:
      - doprowadzenie do prawomocnego zakończenia postępowania, na mocy którego stan
        wpisów ujawnionych w treści księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości 2
        będzie pozostawał zgodny z rzeczywistym stanem prawnym;
      - strony uzyskają interpretacje podatkowe, które określą sposób opodatkowania
        czynności zbycia Nieruchomości;
      - Kupujący uzyska decyzję środowiskową;
      - Kupujący doprowadzi do objęcia przedmiotowych nieruchomości uchwałą o ustalaniu
        lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, uzyskanej w trybie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r.
        o ułatwieniach w przygotowaniu inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji
        towarzyszących albo też doprowadzi do objęcia terenu przedmiotowych
        nieruchomości Zintegrowanym Planem Inwestycyjnym, na mocy którego będzie
        mógł on zrealizować zamierzoną przez siebie inwestycję w trybie ustawy z dnia 27
        marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;
      - na podstawie projektu przygotowanego przez Kupującego zostanie wydana
        ostateczna i prawomocna decyzja podziałowa, która doprowadzi do podziału
        poszczególnych działek w sposób, który będzie odpowiadał funkcjom
        przewidzianym w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania
        przestrzennego i polegał będzie na podziale (i) działki ewidencyjnej nr 2/3 z obrębu
        (...) na działkę ewidencyjną odpowiadającą części oznaczonej na mapie sytuacyjnej,
        która stanowić będzie załącznik do Umowy Przedwstępnej (ii) działki ewidencyjnej
        nr 4/2 z obrębu (...) na działkę ewidencyjną odpowiadającą części oznaczonej na
        mapie sytuacyjnej, która stanowić będzie załącznik do Umowy Przedwstępnej, (iii)
        działki ewidencyjnej nr 1/4 z obrębu (...) na działkę ewidencyjną odpowiadającą
        części oznaczonej na mapie sytuacyjnej, która stanowić będzie załącznik do Umowy
        Przedwstępnej;
      - Kupujący uzyska wszelkie docelowe techniczne warunki przyłączenia do sieci
        ciepłowniczej, elektro-energetycznej oraz wodno-kanalizacyjnej oraz pozwolenie na
        budowę zgodne z założeniami planowanej przez Kupującego inwestycji.
    Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współwłaścicielami zobowiąże się wobec
    Kupującego do wyrażenia zgody na dysponowanie Nieruchomościami na cele budowlane

    oraz do udzielania wg uznania Kupującego wszelkich zgód, pełnomocnictw i formalności o
    jakich pozyskanie będzie zwracał się do Sprzedających Kupujący, gdy będzie to niezbędne
    dla spełnienia warunków określonych w Umowie Przedwstępnej, z tym zastrzeżeniem, że
    na każdym etapie spraw inicjatorem uzyskania zgód, pozwoleń i innych decyzji tego
    rodzaju będzie wyłącznie Kupujący.
    Wnioskodawczyni samodzielnie nie będzie podejmowała żadnych decyzji w zakresie
    inicjowania i prowadzenia jakichkolwiek postępowań, ani też nie będzie ich zlecała
    pełnomocnikom, względnie podejmowała decyzji co do ich losu. Wszelkie czynności
    zmierzające do umożliwienia realizacji planowanej przez Kupującego inwestycji na
    Nieruchomości będą dokonywane przez Kupującego, na jego wyłączny koszt i ryzyko.
    Środków pieniężnych uzyskanych w wyniku sprzedaży Wnioskodawczyni nie zamierza
    przeznaczyć na cele inwestycyjne, w szczególności nie wykorzysta ich do podjęcia
    działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła jakiejkolwiek
    działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni w odniesieniu do żadnej z nieruchomości nie podejmowała działań o
    charakterze marketingowym bądź reklamowym – nie dawała ogłoszeń dotyczących
    zamiaru ich zbycia, ani też nie zatrudniała pośredników w obrocie nieruchomościami, w
    szczególności Wnioskodawczyni nie ogłaszała zamiaru zbycia – to Kupujący z własnej
    inicjatywy zgłosił się do niej z ofertą zakupu.
    Wnioskodawczyni nie była nigdy aktywna na rynku nieruchomości, tj.:
    a) nie zatrudnia (oraz nie zatrudniała) pracowników trudniących się w jej imieniu zakupem
    lub sprzedażą nieruchomości;
    b) nie otworzyła biura sprzedaży nieruchomości, w którym ci pracownicy prowadziliby
    działania sprzedażowe;
    c) nie korzystała z usług doradców w zakresie reklamy i marketingu ani też żadnych innych
    doradców zewnętrznych, którzy mieliby pomagać w efektywnej sprzedaży nieruchomości;
    d) nie stworzyła biznesplanu dla działalności w zakresie obrotu nieruchomościami;
    e) nie posiada bazy danych kontrahentów i klienteli (gdyż Wnioskodawczyni nie ma ani
    kontrahentów, ani klientów);
    f) nie posiada strony internetowej, ani też
    g) systemu organizacji pracy.
    Jedynym w istocie kosztem poniesionym w związku z zawarciem Umowy Przedwstępnej
    po stronie Wnioskodawczyni będzie uzyskanie porady prawnika związanej z zapisami tej
    umowy albowiem Wnioskodawczyni nie posiada w tym zakresie wiedzy, przygotowania
    ani też doświadczenia.
    Zarówno Nieruchomość 1, Nieruchomość 2 jak i Nieruchomość 3 nie były wykorzystywane
    przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni nie podejmowała także żadnych profesjonalnych działań mających na
    celu ulepszenie Nieruchomości, w tym na potrzeby zawarcia Umowy Przedwstępnej,
    działania jakie poczyniła Wnioskodawczyni wraz z innymi współwłaścicielami po śmierci
    ojca ograniczone zostały do wydatków na uporządkowanie terenu oraz doprowadzenie do
    poprawy jego estetyki.
    Udziały w Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 i Nieruchomości 3 weszły do majątku
    prywatnego Wnioskodawczyni z tytułu dziedziczenia po zmarłym ojcu i dotyczyły jego
    rodzinnego gospodarstwa rolnego wraz z siedliskiem.
    Ponieważ koszty utrzymywania odziedziczonych nieruchomości były dla Wnioskodawczyni
    oraz pozostałych współwłaścicieli zbyt dużym obciążeniem konieczne był wynajęcie ich
    części.

    Głównymi środkami utrzymania po stronie Wnioskodawczyni pozostają: wynagrodzenie
    uzyskiwane na podstawie umowy o pracę, dochód z wynajmu nieruchomości, odsetki
    przypadające z ulokowanych oszczędności oraz świadczenie „800+”.
    Za wyjątkiem praw do Nieruchomości 1, 2 i 3 Wnioskodawczyni nie jest właścicielką
    jakiejkolwiek innej nieruchomości.
    W związku ze śmiercią ojca, który był udziałowcem spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością Wnioskodawczyni odziedziczyła część udziałów w tej spółce i w
    związku z brakiem woli do kontynuowania jej działalności zarówno przez
    Wnioskodawczynię, pozostałego wspólnika oraz innych spadkobierców udziały
    pozostałego wspólnika zostały odkupione w roku 2014 przez matkę Wnioskodawczyni E.B
    celem doprowadzenia do zamknięcia działalności tej spółki. Wnioskodawczyni faktycznie
    nie prowadziła spraw tej spółki, od strony formalnej następowało wielokrotne zawieszanie
    działalności Spółki (istniały ograniczenia czasu pojedynczego okresu zawieszenia), a
    następnie w dniu (...) grudnia 2019 r. doszło do likwidacji spółki i wykreślenia jej z rejestru
    KRS. Niezależnie od powyższego faktycznym przedmiotem działalności tej spółki była
    sprzedaż drewna i materiałów budowlanych. Spółka ta nigdy faktycznie nie prowadziła
    działalności polegającej na zarządzaniu i sprzedaży nieruchomości.
    Wnioskodawczyni w dniu (...) sierpnia 2023 r. została zarejestrowana jako podatnik VAT
    czynny co wynikało z okoliczności, że Wnioskodawczyni osiągnęła próg dochodowy z tytułu
    przychodów z najmu i zmiana tego statusu nastąpiła nie z uwagi na wolę uzyskania
    statusu przedsiębiorcy przez Wnioskodawczynię tylko z uwagi na przepis ustawowy
    określający warunki, w ramach których taka rejestracja jest konieczna.
    W piśmie z 31 sierpnia 2025 r., udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zadane przez
    tutejszy organ pytania o treści:
    1) czy Nieruchomości 1, 2, 3 były przedmiotem działu spadku, a jeśli tak proszę podać
      jego datę? Na czym polegał dział spadku tych nieruchomości oraz jakie były jego
      skutki w stosunku do każdego z uczestników działu spadku?
      Odpowiedź: Nieruchomość 1 i Nieruchomość 3 były przedmiotem umowy z dnia (...)
      maja 1997 r. określonej jako „częściowy dział spadku”, która to umowa zawarta
      została w formie aktu notarialnego przed notariuszem (...) Rep. A Nr (...) pomiędzy
      wszystkimi spadkobiercami dziadka Wnioskodawczyni – F.B.
      Na podstawie tej umowy:
      - prawo do Nieruchomości 1 w udziale w 1/2 części, które przypadało na zasadach
        wspólności ustawowej F i B małżonkom B (dziadkom Wnioskodawczyni)
        przypadłe na wyłączną rzecz jej babci – B.B. W związku z powyższym przyjąć
        należy, że na podstawie tej czynności w dniu (...) maja 1997 r. powstał stan,
        zgodnie z którym Z.B (ojciec Wnioskodawczyni) posiadał prawa do 1/2 części
        Nieruchomości 1 (które otrzymał w darowiźnie od rodziców w 1989 r.) a jego
        matka B.B pozostałą część (udział w 1/2 w Nieruchomości 1);
      - prawo do Nieruchomości 3 w udziale w 1/2 części, które przypadało F.B, przypadłe
        na wyłączną rzecz Z.B, a druga część praw do Nieruchomości 3 (udział w 1/2
        części) pozostała własnością B.B.
      Z kolei prawa do Nieruchomości 2 (Uzgadniana Wieczystoksięgowo), odmiennie do
      Nieruchomości 1 i 3 nie została objęta umową o częściowy dział spadku po F.B. W
      związku z powyższym prawa do Nieruchomości 2 (Uzgadniana Wieczystoksięgowo)
      przysługiwały w 1/2 części Z.B z darowizny od rodziców z dnia (...) marca 1989 r., a
      pozostała część stanowiła współwłasność małżeńską B.B i F.B. Następnie wobec
      śmierci F.B oraz nie uwzględnienia Nieruchomości 2 (Uzgadnianej
      Wieczystoksięgowo) w dziale spadku, nieruchomość ta w udziałach F.B (który
      posiadał wtedy udziały w 1/4 części) przypadła według ogólnych zasad dziedziczenia
      po 1/3 spadkobiercom F.B zatem Z.B., B.B oraz G.H. Wobec śmierci Z.B po którym

      następuje dziedziczenie ustawowe na rzecz żony E.B w udziale w 1/3 części, córki A.
      B-C w udziale w 1/3 części oraz syna D.B w udziale w 1/3 części, finalnie B.B.
      przysługują obecnie udziały w 12/36 części, Wnioskodawczyni udziały w 7/36 części,
      E.B udziały w 7/36 części, D.B udziały w 7/36 części oraz G.H udziały w 3/36 części. Z
      perspektywy Wnioskodawczyni uzyskane przez nią udziały w 7/36 części pochodzą
      wprost z dziedziczenia po jej ojcu, który zmarł w dniu (...) marca 2013 r.
    2) w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie oznaczone nr 2 – czy wartość
      majątku nabytego przez Panią w wyniku działu spadku przekroczyła wartość
      majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej (należy wziąć
      pod uwagę wszystkie składniki jakie wchodziły w skład masy spadkowej)?
      Odpowiedź: Opisany wyżej dział spadku – częściowy – miał miejsce (...) maja 1997 r.
      jednakże następował pomiędzy spadkobiercami dziadka Wnioskodawczyni – F.B,
      ówcześnie nie była ona uprawniona do dziedziczenia jednakże w prawa po swoim
      ojcu – Z.B, który był uczestnikiem tego działu, Wnioskodawczyni weszła na
      podstawie dziedziczenia, albowiem Z.B zmarł w dniu (...) marca 2013 r., a
      Wnioskodawczyni nabyła prawa do dziedziczenia po nim w udziale w 1/3 części. W
      każdym razie, wszelkie udziały jakie jej przypadają odzwierciedlają wartość spadku
      w całej masie spadkowej.
    3) proszę wskazać, które konkretnie nieruchomości, o jakich mowa we wniosku są przez
      Panią wynajmowane oraz czy przychody z tytułu ich najmu rozlicza Pani w ramach
      źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
      Odpowiedź: Najmem, w ramach którego Wnioskodawczyni jest jedną z
      wynajmujących objęte są:
      - część Nieruchomości 1 – ok. 9% powierzchni Nieruchomości 1;
      - część Nieruchomości 2 – ok. 13% powierzchni Nieruchomości 2 (Uzgadniana
        Wieczystoksięgowo).
      Wszystkie przychody z powyższych stosunków najmu stanowią najem prywatny i są
      rozliczane w ramach źródła przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    4) czy dla Nieruchomości 1, 3 oraz Nieruchomości 2 (uzgadnianej wieczystoksięgowo)
      występowała Pani o uchwalenie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego? Jeśli tak, to w jakim celu? Proszę wyjaśnić.
      Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie występowała o uchwalenie ani też zmianę
      miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wobec Nieruchomości 1,
      Nieruchomości 2 (Uzgadniana Wieczystoksięgowo) ani Nieruchomości 3. Jej uwagi w
      okresie po wyłożeniu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      ograniczyły się jedynie do powielenia wniosków jakie składali sąsiedzi, tzn. żeby na
      terenie ich nieruchomości dopuścić zabudowę mieszkaniową, jednakże wniosek nie
      został uwzględniony bo przeznaczenie Nieruchomości 1, Nieruchomości 2
      (Uzgadniana Wieczystoksięgowo) i Nieruchomości 3 pozostało w takim stanie, w jakim
      przewidział je Urząd (...), tzn. w przeważającej części są to tereny o funkcji publicznej, w
      tym zieleń urządzona, tereny usług sportu i rekreacji, drogi oraz tereny usług kultu
      religijnego. Uchwały o miejscowym planie zagospodarowania Wnioskodawczyni nie
      skarżyła jak czynili to deweloperzy, ponadto nie lobbowała w procesie uchwalania
      planu zagospodarowania, ani też nie korzystała w tym celu z pomocy specjalistów,
      prawników, czy pracowni architektonicznych. Celem prośby Wnioskodawczyni do
      urzędu było jedynie to, aby nie pozostała bez prawa do zabudowy.
    5) czy, a jeżeli tak to kto i w jakim celu wystąpił o warunki zabudowy dla Nieruchomości 1,
      3 oraz Nieruchomości 2 (uzgadnianej wieczystoksięgowo) będących przedmiotem
      wniosku? Jakie wynika z nich przeznaczenie ww. nieruchomości?

      Odpowiedź: W okresie, gdy zasadnym jeszcze było rozważanie prowadzenia
      gospodarstwa rolnego wraz z B.B, E.B i D.B, Wnioskodawczyni wystąpiła o wydanie
      warunków zabudowy dla części Nieruchomości 2 (Uzgadniana Wieczystoksięgowo) w
      celu budowy i rozbudowy magazynu i budynku gospodarczo-produkcyjnego na
      potrzeby gospodarstwa rolnego. Decyzję uzyskali w dniu (...) lipca 2015 r., a
      analogiczne decyzje na cele budowy powierzchni magazynowej dla części
      Nieruchomości 1 i części Nieruchomości 3 uzyskali w dniu (...) i (...) kwietnia 2019 r.,
      jednakże nigdy nie skorzystali z tych decyzji (decyzje te wygasły wskutek wejścia
      miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego), a jednocześnie nigdy nie
      występowali o żadne pozwolenie na budowę i nie prowadzili żadnej inwestycji, w tym
      nie działali w celu sprzedaży w oparciu o ustalenia tych decyzji.
      Według wiedzy Wnioskodawczyni z wnioskami o wydanie decyzji o warunkach
      zabudowy na terenie siedliska Nieruchomości 2 (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo)
      występował jej brat D.B i dotyczyły one możliwości rozbudowy istniejących budynków
      gospodarczych o część mieszkalną oraz rozbudowy budynków gospodarczych i
      budowy hali na potrzeby prowadzenia gospodarstwa rolnego. Powyższe decyzje (...)
      uzyskał w dniu (...) września 2019 r., ale pomimo ich uzyskania nigdy z nich nie
      skorzystał (ani on ani pozostali współwłaściciele) (decyzje te wygasły wskutek wejścia
      MPZP), a także nie występował (ani on ani pozostali współwłaściciele) o żadne
      pozwolenie na budowę i nie prowadzili żadnej inwestycji, w tym nie działali w celu
      sprzedaży w oparciu o ustalenia tych decyzji.
    6) czy dokonywała Pani wcześniej sprzedaży innych nieruchomości, niż te które
      wymienione są we wniosku? W przypadku odpowiedzi twierdzącej – proszę opisać
      sprzedaży jakich i ilu nieruchomości Pani dokonała, a także proszę podać daty tej/tych
      sprzedaży oraz:
      a) w jakim celu nabyła Pani tę nieruchomość/nieruchomości?
      b) co było przyczyną sprzedaży tej/tych nieruchomości?
      c) czy środki ze sprzedaży tej/tych nieruchomości przeznaczone zostały na nabycie
        innych nieruchomości? Jeżeli tak, to jakich i w jakim celu?
      Odpowiedź: Wnioskodawczyni nigdy nie dokonywała sprzedaży żadnych
      nieruchomości.
    7) czy za środki uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości 1, 3 i Nieruchomości 2 (uzgadnianej
      wieczystoksięgowo zamierza) Pani w przyszłości nabywać inne nieruchomości? Jeśli
      tak, proszę żeby wskazała Pani, w jakim celu zamierza je nabyć?
      Odpowiedź: Za środki ze sprzedaży Nieruchomości 1, 3 i Nieruchomości 2
      (Uzgadnianej Wieczystoksięgowo) Wnioskodawczyni nie zamierza nabywać
      nieruchomości.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy o PIT?
    2. Czy w związku ze sprzedażą części Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz
    Nieruchomości 3 po stronie Wnioskodawczyni powstanie przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawczyni, nie prowadzi ona działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy o PIT.
    2. Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku ze sprzedażą części Nieruchomości 1, 2 i 3 nie
    powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT.

    W odniesieniu do pytania nr 1 – zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż części
    Nieruchomości 1, 2 i 3 zostanie dokonana poza wykonywaniem działalności gospodarczej
    w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, tj. z majątku prywatnego Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni w pierwszej kolejności wskazuje, że zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT,
    pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć działalność zarobkową:
    1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową;
    2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż;
    3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu, bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w ustawie o PIT, w tym w szczególności do przychodów z najmu lub
    dzierżawy.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, z powyższego wynika, że dla uznania, iż dany podmiot
    prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, w tym w
    szczególności działalność polegającą na zarządzaniu nieruchomościami i ich sprzedaży,
    konieczne jest łączne spełnienie przesłanek:
      - ciągłości;
      - zorganizowania, a także
      - zarobkowego charakteru podejmowanych czynności.
    W przeciwnym wypadku, tj. wówczas, gdy w danej sprawie nie jest spełniony choćby jeden
    z powyższych warunków, nie mamy do czynienia z wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, a co za tym idzie – z dokonywaniem
    transakcji w ramach takiej działalności.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo:
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 20 czerwca 2025 r. znak 0115- KDIT3.
        4011.412.2025.4.AD „W świetle powyższego, na podstawie treści wniosku nie
        można uznać, by sprzedaż działek miała nastąpić w ramach działalności handlowej
        wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Tym samym zbycie działek nie
        spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
        Jednocześnie sprzedaż ta nie będzie stanowiła przychodu do opodatkowania w
        związku z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych z uwagi na niewątpliwy upływ terminów, o których mowa w tych
        przepisach”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7 maja 2020 r. (0111-KDIB1
        -1.4011.51.2020.1.MF) za prawidłowe uznał, iż „Definicja pozarolniczej działalności
        gospodarczej zawarta została w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią, działalność gospodarcza albo pozarolnicza
        działalność gospodarcza to działalność zarobkowa: a. wytwórcza, budowlana,
        handlowa, usługowa, (...) c. polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości
        niematerialnych i prawnych, - prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej
        rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2019 r. (0114- KDIP3-
        2.4011.273.2019.4.MZ) uznał, że „(...) dla uznania określonej działalności za
        działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków:
        po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie,
        działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta
        musi być wykonywana w sposób ciągły”.

      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 2 września 2019 r. (0113-KDIPT2-
        1.4011.338.2019.1.KU) za prawidłowe uznał, iż „Definicja pozarolniczej działalności
        gospodarczej zawarta została w odrębnym przepisie, tj. w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., w
        myśl którego oznacza ona działalność zarobkową, wykonywaną w sposób
        zorganizowany i ciągły, prowadzoną we własnym imieniu”.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż części Nieruchomości 1, 2 i 3 nie nastąpi w ramach
    działalności gospodarczej, albowiem prowadzone przez nią działania w zakresie sprzedaży
    nieruchomości nie spełniają żadnej z przesłanek do uznania, że prowadzi ona działalność
    gospodarczą w tym zakresie, tj. nie spełnia ona przesłanki:
    a) ciągłości;
    b) zorganizowania, a także
    c) zarobkowego charakteru podejmowanych czynności,
    - co Wnioskodawczyni wykazuje poniżej.
    Ad a) Brak ciągłego charakteru działań podejmowanych przez Wnioskodawczynię.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, czynności podejmowane przez Wnioskodawczynię w zakresie
    sprzedaży nabytych w drodze dziedziczenia nieruchomości nie przybierają ciągłego
    charakteru. Tym samym, w sprawie nie jest spełniona pierwsza z przesłanek
    warunkujących uznanie Wnioskodawczyni za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT w odniesieniu do nieruchomości. Wyjaśniając
    powyższe, Wnioskodawczyni wskazuje, iż w jej ocenie, pod pojęciem „ciągłości” dla celów
    ustawy o PIT należy rozumieć względnie stały zamiar wykonywania szeregu określonych,
    profesjonalnych i powiązanych ze sobą czynności, ukierunkowanych na osiągnięcie zysku.
    Innymi słowy, dla spełnienia kryterium ciągłości działań niezbędne jest to, aby z
    całokształtu podejmowanych przez dany podmiot czynności zasadniczo wynikał
    ustawiczny zamiar wykonywania działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, o ciągłości możemy mówić wówczas, gdy dany podmiot w
    sposób względnie stały dokonuje szeregu powtarzalnych czynności, które zmierzają do
    osiągnięcia określonego rezultatu. W przypadku działalności związanej z obrotem i
    zarządzaniem nieruchomościami mogą to być działania polegające na wielokrotnym i
    powtarzalnym nabywaniu nieruchomości, a następnie na wykorzystywaniu ich w ramach
    prowadzonej działalności (ich sprzedaży). O ciągłym prowadzeniu działalności w zakresie
    obrotu nieruchomościami można mówić także, gdy po nabyciu nieruchomości podatnik, w
    celu zwiększenia ich wartości rynkowej, dokonuje przekształcenia lub ulepszenia
    nieruchomości, a następnie (najczęściej w krótkim odstępie czasu) w wyniku podjętych
    czynności marketingowo-reklamowych dokonuje ich sprzedaży.
    Innymi słowy, działalność gospodarczą w zakresie obrotu i zarządzania nieruchomościami
    należy uznać za ciągłą, jeżeli w jej wyniku dochodzi do wykonywania powtarzalnych
    działań, wynikających ze stałego zamiaru dokonywania powtarzalnych czynności zakupu i
    sprzedaży nieruchomości i osiągania z tego tytułu stałych (a nie okazjonalnych) zysków.
    Z drugiej zaś strony, zdaniem Wnioskodawczyni, za działania dokonywane w sposób ciągły
    nie sposób uznać działań, które są jedynie jednorazowe, dokonywane są wyjątkowo. W
    takich przypadkach, wyraźny jest bowiem brak zamiaru wykonywania szeregu
    określonych, profesjonalnych czynności, ukierunkowanych na osiągnięcie zysku, a zatem –
    brak ciągłości podejmowanych działań, który to brak charakteryzuje czynności o
    charakterze incydentalnym.
    W tym zakresie należy wskazać, iż wykonanie jednorazowej czynności i osiągnięcie z niej
    zysku nie przesądza o spełnieniu kryterium ciągłości wykonywanych działań. W tym
    aspekcie należy bowiem zwrócić uwagę na brak występowania stałego zamiaru osiągania
    zysku z tego rodzaju działalności (zapewnienia sobie stałego źródła zarobkowania), który
    warunkuje dokonywanie przez podatnika powtarzalnych, wykonywanych w określonych

    odstępach czasu działań. Działaniami o charakterze ciągłym nie będą zatem działania
    okazjonalne, które mimo, iż w rezultacie przynoszą zysk, to nie wynikają one ze stałego
    zamiaru prowadzenia określonej działalności.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w wyrokach sądów oraz interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez organy podatkowe.
    Przykładowo:
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2025 r. znak 0115-KDIT3.
        4011.315.2025.2.KP: „Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności
        gospodarczej to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu
        wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze
        incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej
        oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak
        możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
        osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w
        którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest,
        aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego
        zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Przez
        powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
        podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
        czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze
        sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach
        zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności
        gospodarczej”.
      - NSA w wyroku z dnia 1 października 2020 r. (II FSK 1652/18) wskazał, iż „Kolejną
        przesłanką uznania ekonomicznej aktywności osób fizycznych za działalność
        gospodarczą jest jej ciągłość. Przesłanka ta ma na celu wyeliminowanie z pojęcia
        działalności gospodarczej przedsięwzięć jednorazowych (względnie
        podejmowanych sporadycznie, okazjonalnie). Nie należy jej jednak rozumieć jako
        konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Działalność ma charakter ciągły
        jeżeli w jej ramach podejmowane są powtarzalne czynności o podobnym przebiegu”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 3 września 2019 r. (0112-KDIL3-
        2.4011.255.2019.2.KP) stwierdził, iż „Wymóg "ciągłości" działalności gospodarczych
        powinien być zgodnie z utrwalonym orzecznictwem rozumiany jako stałość
        (trwałość) ich wykonywania, powtarzalność, regularność i stabilność. Cechy ciągłości
        nie mają z pewnością czynności o charakterze incydentalnym lub sporadycznym, a
        taki charakter będzie miało w przedstawionych powyżej okolicznościach zbycie
        przez Wnioskodawcę Nieruchomości oraz towarzyszące tej transakcji czynności”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 25 maja 2020 r. (0113-KDIPT2-
        1.4011.169.2020.2.MGR) stwierdził, iż: „W przypadku ciągłości chodzi o zamiar jej
        wykonywania w sposób stały, niemający charakteru sporadycznego. Do zachowania
        ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar
        powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w
        postaci zysku”.
    Odnosząc się do powyższego, Wnioskodawczyni wskazuje, że jej działania nie spełniają
    pierwszej przesłanki uznania za działalność gospodarczą.
    Powyższe wynika z następujących okoliczności:
      - Nieruchomość 1, Nieruchomość 2 i Nieruchomość 3 zostały nabyte przez
        Wnioskodawczynię w udziałach w drodze dziedziczenia po zmarłym ojcu i dotyczą
        gospodarstwa rolnego wraz z siedliskiem, w którym wychowywała się od urodzenia,
        zaś nabycie udziałów w Nieruchomościach było zdarzeniem niezależnym od
        Wnioskodawczyni i nieplanowanym;

      - Wnioskodawczyni nie korzystała również z usług osób trzecich w zakresie reklamy lub
        prowadzenia akcji marketingowych w celu sprzedaży jakichkolwiek nieruchomości,
        w szczególności Wnioskodawczyni nie ogłaszała zamiaru zbycia – to Kupujący z
        własnej inicjatywy zgłosił się do niej (oraz do pozostałych współwłaścicieli) z ofertą
        zakupu;
      - Wnioskodawczyni nie była nigdy aktywna na rynku nieruchomości, w związku z czym
        nie zatrudniała pracowników/podwykonawców zajmujących się w jej imieniu
        sprzedażą lub kupnem nieruchomości oraz nie posiadała biura sprzedaży
        nieruchomości.
    Gdyby nie oczekiwania ze strony Kupującego, który posiada własny zamysł jak
    zagospodarować nabywane nieruchomości, Wnioskodawczyni nie rozważałaby podziału
    Nieruchomości na mniejsze działki. W szczególności czynności związane z podziałem nie
    mają na celu uzyskania przez Wnioskodawczynię dodatkowych korzyści (np. w postaci
    podwyższonej ceny sprzedaży), projekt dokonania podziału nieruchomości objętych
    Umową Przedwstępną przedstawił Kupujący i jest on zbieżny z aktualnymi ustaleniami
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z tak projektowanym podziałem
    dla Wnioskodawczyni nie wiążą się żadne dodatkowe przychody – cena sprzedaży
    zaproponowana przez Kupującego nie była zależna od kształtu i wariantu podziału, w
    szczególności nie były to działania ukierunkowane na powiększenie przychodów ze
    sprzedaży.
    Wnioskodawczyni dotychczas nie dokonała żadnej sprzedaży nieruchomości.
    Dodatkowo, Wnioskodawczyni wskazuje, iż w jej ocenie fakt oddawania wraz z
    pozostałymi współwłaścicielami części Nieruchomości 1 i 2 w najem (z którego przychody
    są opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych), nie powinien
    przesądzać o prowadzeniu przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej w
    rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    Wynika to z poniższych faktów:
      - umowa najmu ma charakter prywatny, odnosi się do nieznacznej części powierzchni
        Nieruchomości posiadanych przez Wnioskodawczynię;
      - przychody z tytułu najmu przypadają Wnioskodawczyni, w związku z posiadaniem
        udziałów w Nieruchomościach odziedziczonych po ojcu oraz na mocy umowy
        użyczenia, na podstawie której babcia Wnioskodawczyni upoważniła ją (oraz jej
        brata i matkę) do zawarcia umów najmu części Nieruchomości oraz do pobierania
        przez nich dochodów z tytułu najmu, albowiem to na nich spoczywają koszty
        utrzymywania Nieruchomości.
    Z powyższego wynika, iż Wnioskodawczyni nie podejmowała czynności polegających na
    wielokrotnym zakupie nieruchomości, ich przygotowaniu do sprzedaży w sposób
    przekraczający zwykły zarząd, a następnie na sprzedaży tych nieruchomości. Oznacza to,
    że Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnego rodzaju działań charakterystycznych dla
    podmiotu działającego w zakresie obrotu nieruchomościami.
    W powyższym zakresie należy zatem wskazać, iż działania Wnioskodawczyni ograniczać się
    będą do zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i polegają na wykonaniu czynności,
    które nie odbiegają od zwykłych czynności podjętych w celu sfinalizowania transakcji
    sprzedaży składnika należącego do majątku prywatnego.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe.
    Przykładowo:
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 27 maja 2025 r. znak: 0115- KDIT3.
        4011.390.2025.1.PS: „Pamiętać trzeba, że sprzedaż, nawet wielokrotna,
        przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z

        działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi
        działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych. W tym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w
        wyroku z 9 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14, w którym wskazał, że "do
        naturalnych zachowań należy lokowanie wolnych środków finansowych w różne
        dobra, które w określonej perspektywie czasowej mogą zostać korzystnie
        spieniężone. Do takich dóbr należą m.in. nieruchomości. Samo tylko wyodrębnienie
        z jednej nieruchomości działek gruntu, powiązane także z koniecznością
        uprzedniego uzyskania stosownych decyzji administracyjnych (zatwierdzenie
        podziału, ustalenie warunków zabudowy – w przypadku braku miejscowego planu
        zagospodarowania przestrzennego) nie wykracza poza działania mieszczące się w
        zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi"”.
      - NSA w wyroku z dnia 15 stycznia 2015 r. (II FSK 70/13), w którym za tezę przyjęto:
        „Sam podział nieruchomości i sprzedaż wydzielonych wskutek tego działek gruntu
        nie przesądza o rozpoznaniu przychodów uzyskanych z ich sprzedaży, jako
        pochodzących z pozarolniczej działalności gospodarczej”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji Indywidualnej z dnia 25 stycznia 2021 r. (0115-KDIT3.
        4011.595.2020.4.JG) wskazał, że: „W tych okolicznościach zamiar podziału działki A
        docelowo na (...) działek, dla których Wnioskodawca wystąpi o warunki zabudowy, a
        które mają zostać w przyszłości sprzedane, w sytuacji gdy Wnioskodawca nie
        poczyni innych działań dotyczących zwiększenia ich wartości poza dokonanym
        podziałem i uzyskaniem warunków zabudowy, nie stanowi okoliczności
        przesądzającej o zorganizowanym i celowym działaniu charaktertyzującym, m.in.
        prowadzenie działalności gospodarczej”.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, skoro organy podatkowe oraz sądy administracyjne uznają, że
    nawet czynności podziału oraz uzyskania warunków zabudowy sprzedawanych
    nieruchomości dokonywane przez samego podatnika w celu zwiększenia ich wartości nie
    stanowią okoliczności przesądzających o uznaniu jego działań za podejmowane w ramach
    działalności gospodarczej, to tym bardziej w przedmiotowej sprawie zamiar
    podejmowania przez Kupującego (dewelopera) a nie przez Wnioskodawczynię działań
    inwestycyjnych, nie może stanowić przesłanki do oceny charakteru i statusu podatkowego
    Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni wskazuje, że środków pieniężnych jakie uzyska w wyniku sprzedaży
    części Nieruchomości 1, 2 i 3 nie przeznaczy ani nie zamierza przeznaczyć na cele
    inwestycyjne, w szczególności nie zamierza ona nabywać za te środki nieruchomości w
    celu wykorzystywania ich do podjęcia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.
    Podsumowując, Wnioskodawczyni nie prowadzi, a wskutek zamierzonej czynności
    sprzedaży nie będzie uzasadnione uznanie, że podjęła się prowadzenia działalności w
    zakresie obrotu i zarządu nieruchomościami w sposób ciągły, ponieważ brak jest w
    przedmiotowej sprawie takich elementów, jak:
      - wielokrotności;
      - regularności – czynność sprzedaży udziałów dokonana będzie na rzecz jednego
        podmiotu przez Wnioskodawczynię po upływie kilkunastu lat od śmierci jej ojca
        oraz w terminie kilkudziesięciu lat od daty zamieszkania na terenie siedliska
        rodzinnego (tj. od 1992 r.), które to dopiero następczo w ramach dziedziczenia
        weszło do jej majątku;
      - zamiaru systematycznego osiągania przychodów – Wnioskodawczyni nie dokonywała
        innych transakcji i za wyjątkiem sprzedaży udziałów w Nieruchomościach objętych
        Umową Przedwstępną, nie planuje innych sprzedaży w obszarze nieruchomości.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydanych przez organy podatkowe.
    Przykładowo:

      - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2024 r. sygn. II FSK 1016
        /21 „Nie można oczekiwać od osoby, która zbywa składnik swojego majątku, aby nie
        kierowała się rachunkiem ekonomicznym i powstrzymywała się od działań, które
        pozwolą jej uzyskać jak najwyższą cenę, tylko w obawie przed opodatkowaniem
        transakcji z racji uznania, że stanowi to wyraz prowadzonej działalności
        gospodarczej”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 23 listopada 2020 r. (0114-KDIP3-
        2.4011.540.2020.4.AK) stwierdził, iż: „Nie sposób uznać, że aktywność
        Wnioskodawcy w zakresie opisanej przyszłej transakcji sprzedaży działki X ma
        charakter powtarzalny i ciągły. Uwagę należy przede wszystkim zwrócić na czas,
        który upłynął między datą nabycia, a planowanym odpłatnym zbyciem
        nieruchomości, który jak wskazał Wnioskodawca wynosi 12 lat. Należy także
        podkreślić, że Wnioskodawca nie nabywał nieruchomości w celu późniejszego ich
        spieniężenia. Wnioskodawca wyraźnie wskazuje, że nieruchomości nabywał w celu
        zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych, w celu zabezpieczenia przyszłości
        /sytuacji materialnej swojej i swoich dzieci”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lipca 2019 r. (0112- KDIL3-
        3.4011.243.2019.2.WS) wskazał, że: „Wnioskodawcy nie podejmowali żadnych
        działań w celu przygotowania Nieruchomości do sprzedaży, czy też powodujących
        zwiększenie jej wartości. [...] Obecnie do Wnioskodawców zgłosił się nabywca,
        chcący kupić Nieruchomość w celu wybudowania obiektu handlowego. [...] We
        wskazanych okolicznościach sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości
        nie ma charakteru ciągłego – jest to sprzedaż okazjonalna i ma charakter
        pojedynczej transakcji. Brak tu w szczególności elementu wielokrotności,
        regularności i zamiaru systematycznego osiągania przychodów z tego rodzaju
        operacji”.
      - W interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 22 maja 2020 r. (0112-KDWL.
        4011.4.2020.1.DK) organ za prawidłowe uznał następujące stanowisko
        wnioskodawcy: „Za uznaniem, że przychód uzyskany ze sprzedaży Działki będzie
        przychodem z działalności gospodarczej nie może również przemawiać fakt, iż
        Wnioskodawca udzielił pełnomocnictw do dokonywania czynności, o których mowa
        w przedstawionym zdarzeniu przyszłym. Te czynności przyszły nabywca (Kupujący)
        dokonywał z własnej inicjatywy, na swój koszt i na swoje ryzyko, a nie z inicjatywy,
        na koszt i ryzyko Wnioskodawcy. Ponadto nie można uznać, że te czynności są i
        będą dokonywane w celu zwiększenia wartości Działki, ponieważ cena została
        ustalona już w Umowie przedwstępnej, w której Wnioskodawca dopiero udzielił
        tych pełnomocnictw”.
    Ad b) Brak zorganizowanego charakteru działań podejmowanych przez
    Wnioskodawczynię.
    W ocenie Wnioskodawczyni, czynności podejmowane przez Wnioskodawczynię w zakresie
    obrotu i zarządzania nieruchomościami nie przybierają również charakteru
    zorganizowanego, co oznacza, że w sprawie nie jest spełniona także druga z przesłanek
    warunkujących konieczność uznania Wnioskodawczyni za podmiot wykonywujący
    działalność gospodarczą w rozumieniu PIT.
    W tym zakresie Wnioskodawczyni w pierwszej kolejności wskazuje, że w jej ocenie, pod
    pojęciem „zorganizowania” dla celów ustawy o PIT należy rozumieć ustrukturyzowanie
    prowadzonej działalności poprzez stworzenie odpowiednich warunków do jej
    wykonywania – zarówno prawnych (formalnych), jak i faktycznych (materialnych). Innymi
    słowy, o zorganizowaniu działalności można mówić wówczas, gdy jej prowadzenie wiąże
    się z podjęciem określonych działań o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach określonej struktury, które w zamiarze mają przynieść określony efekt.

    Odnosząc się do formalnego aspektu kryterium zorganizowania, Wnioskodawczyni
    wskazuje, iż w jej ocenie, na zorganizowany charakter prowadzonej działalności może
    wskazywać wybór najkorzystniejszej formy organizacyjno-prawnej prowadzenia tejże
    działalności, jej rejestracja, czy też uzyskanie określonych aktów administracyjnych
    (koncesji, zezwoleń, licencji pośrednika itp.). Jeżeli zaś chodzi o wymiar materialny,
    przesądzający o wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany, w ocenie
    Wnioskodawczyni, można w tym zakresie wskazać przykładowo na posiadanie biura,
    zespołu pracowników lub podwykonawców, biznesplanu, utworzenie bazy danych
    kontrahentów i klienteli, utworzenie strony internetowej, korzystanie z usług
    profesjonalnych pełnomocników, podejmowanie działań reklamowych, czy też wdrożenie
    systemu organizacji pracy.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawczyni, o zorganizowanym charakterze
    prowadzonej działalności świadczy sposób ustrukturyzowania prowadzonej działalności,
    który znajduje odzwierciedlenie na dwóch płaszczyznach:
      - formalnej (polegającej np. na rejestracji działalności, uzyskaniu odpowiednich wpisów
        w rejestrach działalności gospodarczych, czy też ustalenie formalnego przedmiotu
        działalności gospodarczej), oraz
      - materialnej, która polega na stworzeniu warunków technicznych i organizacyjnych do
        prowadzenia danego rodzaju działalności w sposób zarobkowy i ciągły.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe oraz w orzecznictwie.
    Przykładowo:
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2020 r. (0115- KDIT3.
        4011.445.2020.2.JG) stwierdził, że „Na organizację formalną przedsięwzięcia
        kwalifikowanego jako działalność gospodarcza składa sią m.in. wybór formy
        organizacyjno-prawnej, w jakiej działalność ta będzie prowadzona (np. na
        podstawie zgłoszenia osoby fizycznej do ewidencji działalności gospodarczej, czy też
        przez powołanie spółki prawa handlowego). W związku z tym, dla oceny czy
        aktywność spełniłaby cechy "zorganizowania" w rozumieniu art. 5a pkt 6, istotne
        byłoby wykazanie, czy występować będzie element faktycznego zorganizowania
        działalności.
        Uwzględniając wymieniony aspekt faktyczny, mający znaczenie dla
        scharakteryzowania mojej aktywności, należy stwierdzić, że na pojęcie
        "zorganizowania" w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o
        charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej
        wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej,
        związanej z uruchomieniem określonej działalności, jak i w fazie realizacyjnej”.
      - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. III SA/Wa 2603/20,
        Źródło przychodu z najmu. „Każdy najem prowadzony jest w celu zarobkowym i
        wykazuje cechę ciągłości, jednak nie zawsze można mu przypisać cechę
        odpowiedniego zorganizowania”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2024 r. znak 0114-
        KDIP3-2.4011.459.2020.8.MT „Samo wskazanie na zarobkowy cel, co wyżej
        zaakcentowano, nie przesądza o profesjonalnym, wykonywanym w ramach
        działalności gospodarczej, charakterze podejmowanych czynności. Także
        wskazywany przez organ sposób działania, a zatem działanie systematyczne i
        uporządkowane oraz ciągłe, w tym z udziałem Operatora (pośrednika), nie może
        stanowić wystarczającej podstawy dla zakwalifikowania Pani działań jako
        prowadzonych w ramach swojej działalności gospodarczej”.

      - NSA w wyroku z dnia 20 października 2020 r. (II FSK 1648/18) wskazał, że „Pojęcie
        "zorganizowania" można rozpatrywać w dwóch aspektach: zorganizowania
        formalnego oraz zorganizowania funkcjonalnego (faktycznego). Na organizację
        formalną przedsięwzięcia kwalifikowanego jako działalność gospodarcza składa się
        przede wszystkim wybór formy organizacyjno-prawnej, w jakiej działalność ta
        będzie uskuteczniana. Decydujące znaczenie dla oceny spełnienia omawianej
        przesłanki [...] ma kryterium funkcjonalne, czyli jej faktycznego wykonywania. To zaś
        wiąże się bezpośrednio z rozróżnieniem reguł gospodarności od zasad prowadzenia
        i wykonywania działalności gospodarczej”.
      - NSA w wyroku z dnia 23 października 2019 r. (II FSK 3508/17) wskazał, iż „Pojęcie
        "zorganizowanie" można rozpatrywać w dwóch aspektach: zorganizowania
        formalnego oraz zorganizowania faktycznego. Na organizację formalną
        przedsięwzięcia kwalifikowanego jako działalność gospodarcza składa się m.in.:
        wybór formy organizacyjno-prawnej, w jakiej działalność ta będzie uskuteczniana
        ([...]); uzyskanie właściwego numeru statystycznego; zgłoszenie działalności
        organowi podatkowemu oraz spełnienie innych warunków prawnych, związanych z
        podjęciem określonego rodzaju działalności gospodarczej. [...] Dla oceny, czy
        aktywność podatnika spełnia cechy "zorganizowania" [...], istotne jest wykazanie, że
        występuje tutaj element faktycznego zorganizowania działalności. W konsekwencji
        formę prawną działalności gospodarczej podatnika ("zorganizowanie prawne")
        można ustalić dopiero po stwierdzeniu, że prowadzi on samodzielnie (we własnym
        imieniu) działalność funkcjonalnie, organizacyjnie przygotowaną do realizacji celu
        zarobkowego i ma ona charakter ciągły”.
    Odnosząc powyższe do omawianej sprawy, Wnioskodawczyni wskazuje, że podejmowane
    przez nią czynności w zakresie obrotu i zarządzania nieruchomościami nie przybierają i
    nie będą przybierały zorganizowanego charakteru. Całokształt okoliczności nie pozwala
    bowiem na uznanie, że Wnioskodawczyni ustrukturyzowała lub też stwarza warunki ku
    wykonywaniu przez siebie działalności.
    Odnosząc się do zorganizowania prowadzonej działalności w aspekcie formalnym, należy
    wskazać, że Wnioskodawczyni nie podejmowała formalnych działań organizacyjnych,
    odnoszących się do podejmowanych przez nią działań.
    W szczególności, Wnioskodawczyni nie założyła spółki, w ramach której miałaby prowadzić
    swą działalność, jak również nie jest ona zarejestrowana w CEIDG. Pod kątem formalnym
    działalność Wnioskodawczyni nie wykazuje zatem cech zorganizowania.
    Rejestracja Wnioskodawczyni jako podatnika VAT czynnego wynika z okoliczności
    osiągnięcia przez Wnioskodawczynię przychodu określonego ustawowo (rejestracja
    obligatoryjna), a równocześnie za wysokość takiego dochodu odpowiada w tym wypadku
    nie ilość nieruchomości objętych umowami najmu, ani też osobiste starania czy inwestycje
    Wnioskodawczyni, a wyłącznie atrakcyjność położenia rodzinnego siedliska, co niesie za
    sobą relatywnie wysokie stawki czynszów najmu i to pomimo określania tych stawek przez
    Wnioskodawczynię (łącznie z innymi współwłaścicielami) poniżej poziomu rynkowego.
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że jej działania nie spełniają również przesłanki
    zorganizowania w sferze materialnej.
    Uzasadniając powyższe, należy wskazać, iż w przypadku prowadzenia działalności
    gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami o zorganizowanej działalności w
    wymiarze materialnym można mówić, gdy podatnik podjął czynności o charakterze
    profesjonalnym, realizowane w ramach wyodrębnionej struktury, które wiążą się z
    rozpoczęciem działalności związanej z obrotem nieruchomościami i jej późniejszą
    realizacją.
    Przykładowo takimi działaniami będzie wyodrębnienie struktur, które byłyby
    przeznaczone do prowadzenia działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Przez
    wyodrębnienie takiej struktury należy rozumieć np. otwarcie biura sprzedaży

    nieruchomości, zatrudnienie pracowników, których zadaniem byłoby poszukiwanie
    nieruchomości, ich zakup w imieniu pracodawcy, a następnie sprzedaż z zyskiem. Tego
    rodzaju działaniami będzie również nabycie usług doradczych, np. usług reklamowych,
    które miałyby wspomagać proces zakupu i sprzedaży nieruchomości, np. poprzez
    prowadzenie akcji marketingowej.
    Wnioskodawczyni nie wyodrębniła i nie planuje wyodrębnić żadnej struktury w celu
    prowadzenia działalności polegającej na obrocie nieruchomościami, nie planuje ona
    również podzlecać jakichkolwiek działań w tym zakresie.
    Powyższej kwalifikacji nie zmienia w szczególności to, iż Kupujący zastrzega w Umowie
    Przedwstępnej, że warunkiem nabycia przez niego części Nieruchomości 1, 2 i 3 będzie to
    aby uzyskał on (Kupujący) wymagane uzgodnienia, decyzje i inne prawem przewidziane
    formalności albowiem podmioty profesjonalnie trudniące się nabywaniem nieruchomości
    (w tym wypadku Kupujący, który jest spółką o charakterze deweloperskim) warunkują
    własne zobowiązanie do nabycia nieruchomości od pozyskania i potwierdzenia
    odpowiednimi dokumentami (decyzjami, uchwałami itp.) przydatności nieruchomości dla
    swojej działalności profesjonalnej. Podkreślenia jednak wymaga, że aktywność w tym
    zakresie będzie aktywnością Kupującego na jego wyłączny koszt i ryzyko, oraz według jego
    wyłącznego uznania.
    Podobny stan faktyczny przedstawiono przykładowo w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z dnia 22 maja 2020 r. (0112-KDWL.4011.4.2020.1.DK): „Wnioskodawca w
    maju 2019 r. zawarł przedwstępną umowę sprzedaży wyżej wymienionej działki. [...] Przed
    sprzedażą działki Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmować (osobiście
    bądź za pośrednictwem osób trzecich) działań wymagających od niego zaangażowania
    środków finansowych, zmierzających do podniesienia wartości działki. Ponadto
    Wnioskodawca na prośbę kupującego udzielił pełnomocnictw do uzyskania decyzji i
    pozwoleń. Czynności te będą dokonywane z inicjatywy kupującego i na jego koszt”. W
    powołanej sprawie organ stwierdził, że: „Okoliczności przedstawione we wniosku
    wskazują, że przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta przez Wnioskodawcę dla
    celów prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej i nie była w takiej działalności
    wykorzystywana”, uznając tym samym stanowisko podatnika za prawidłowe.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawczyni, biorąc pod uwagę fakt, iż Wnioskodawczyni nie
    podejmowała żadnych działań mających na celu ustrukturyzowanie jej działalności, tj. ani
    działań:
      - formalnych, ani też działań
      - materialnych
    należy uznać, że w sprawie objętej wnioskiem nie doszło do spełnienia również drugiego z
    kryteriów warunkujących konieczność uznania Wnioskodawczyni za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT, tj. przesłanki zorganizowania
    (całokształt okoliczności niniejszej sprawy nie pozwala na wskazanie, iż Wnioskodawczyni
    zorganizowała prowadzone przez siebie czynności poprzez stworzenie odpowiednich
    warunków do ich wykonywania).
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, przykładowo:
      - w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 5 czerwca 2019 r. (0113-KDIPT2-
        1.4011.179.2019.2.KO), w której organ stwierdził, iż: „W przedmiotowej sprawie,
        czynności podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że nie mają one
        charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą
        się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem.
        [...] Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży
        działek, zajmuje się produkcją mebli. Nie planuje także kupować nieruchomości w
        celu ich odsprzedaży, ani sprzedawać już posiadanych. Zatem, całokształt
        okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania, i cel działania

        Wnioskodawcy wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu
        majątkiem prywatnym”.
      - w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 25 stycznia 2021 r. (0115-KDIT3.4011.594.2020.4.
        J), w której organ wskazał, że: „Mając na uwadze powyższe, w oparciu o okoliczności
        przedstawione przez Wnioskodawcę, a w szczególności fakt, że [...] Wnioskodawca
        nie podejmował i nie ma zamiaru podejmować aktywnie do momentu zbycia,
        specjalnych działań zmierzających do uatrakcyjnienia sprzedawanych działek, tj. jak
        stwierdził w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, nie czynił na będące
        przedmiotem zapytania nieruchomości żadnych nakładów, w szczególności, zaś nie
        uzbrajał oraz nie podejmował działań zwiększających ich wartość, czyli
        potwierdzających profesjonalny, zarobkowy charakter działań, [...] - należy
        stwierdzić, iż sprzedaż działek wydzielonych z działki A i udziałów w działkach B
        mieści się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym
        majątkiem”.
      - w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 21 lutego 2020 r., nr 0113-KDIPT2-
        1.4011.643.2019.4.DJD, wskazano: „Na związek uzyskiwanych przychodów ze
        źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze
        sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie
        prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na
        wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do
        sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym
        zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak
        jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące
        się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe,
        racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie
        pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy”.
    Ad c) Brak zarobkowego charakteru działań podejmowanych przez Wnioskodawczynię.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, podejmowane przez nią czynności w zakresie obrotu i
    zarządzania nieruchomościami nie przybierają także charakteru zarobkowego. Tym
    samym, w sprawie nie została spełniona również ostatnia z przesłanek warunkujących
    konieczność uznania Wnioskodawczyni za podmiot prowadzący działalność gospodarczą
    w rozumieniu ustawy o PIT w zakresie obrotu nieruchomościami.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż cecha zarobkowości, jako cecha działalności
    gospodarczej, polega nie na tym, że nieruchomość sprzedawana jest z zyskiem, ale na
    tym, że ze sprzedaży nieruchomości dany podmiot uczynił lub usiłuje uczynić względnie
    stałe źródło dochodów. W ten sposób w spójną całość łączy się zarobkowy charakter
    działalności oraz jej ciągłość i zorganizowany charakter. Powyższe wiąże się z tym, iż cecha
    zarobkowości występuje tylko wówczas, gdy podatnik posiada zamiar prowadzenia danej
    działalności w taki sposób, żeby stanowiła ona jedno z głównych źródeł przychodów
    podatnika, które będą generowane w sposób względnie stały. Charakteryzuje się ona
    dokonywaniem przez podatnika działań przekraczających zwykłe zarządzanie własnością,
    które można przypisać podmiotom zajmującym się zawodowo i profesjonalnie daną
    działalnością. Mogą to być przykładowo działania mające na celu zwiększenie wartości
    posiadanych składników majątkowych lub przyciągnięcie uwagi potencjalnych ich
    nabywców, co w konsekwencji prowadzi do zwiększenia przyszłych zysków z ich
    sprzedaży.
    Pod pojęciem „zarobkowości" należy zatem rozumieć podjęcie i prowadzenie danej
    działalności w celach zarobkowych, a więc z zamiarem osiągnięcia zysku. Przy czym, w
    ocenie Wnioskodawczyni, o zarobkowym charakterze prowadzonej działalności nie
    decyduje faktycznie osiągnięty zarobek, lecz sam zamiar jego osiągnięcia.

    Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawczyni, zarobkowy charakter działań nie wystąpi
    m.in. wtedy, gdy przysporzenie majątkowe lub wzrost wartości posiadanych przez dany
    podmiot składników majątkowych następuje niezależnie od działań tegoż podmiotu.
    Podobnie, o braku spełnienia kryterium zarobkowości świadczyć może to, iż dany podmiot
    zaniechuje działań mogących korzystnie wpłynąć na jego sytuację finansową lub nie
    podejmuje aktywnych działań marketingowych, mających na celu zwiększenie wartości
    sprzedawanej nieruchomości lub udziałów w nieruchomości.
    W przypadku działalności polegającej na obrocie nieruchomościami, czynności świadczące
    o zarobkowym charakterze mogą polegać przykładowo na:
      - wielokrotnym i względnie stałym nabywaniu i zbywaniu nieruchomości, które odbywa
        się w stosunkowo krótkim przedziale czasu i następuje w celach zarobkowych, tj. w
        celu uzyskiwania stałych, a nie okazjonalnych zysków;
      - zaawansowanym przygotowaniu nieruchomości do sprzedaży (tzn. w sposób
        wykraczający poza zwykły zarząd mieniem) - np. poprzez dokonanie ulepszeń, które
        skutkują zwiększeniem wartości nieruchomości;
      - inwestowaniu uzyskanych zysków ze sprzedaży nieruchomości na nabycie kolejnych
        nieruchomości w celu dokonywania stałego obrotu.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, kryterium zarobkowości nie zostaje spełnione, jeżeli podatnik
    dokona jednej lub nawet kilku transakcji (np. transakcji sprzedaży nieruchomości), lecz nie
    podejmuje w związku z tym żadnych dodatkowych działań wykraczających poza zwykły
    zarząd.
    Przykładowo, nie zostanie spełnione kryterium zarobkowości, gdy podatnik będzie
    utrzymywał w stanie niepogorszonym posiadaną przez siebie nieruchomość, a następnie
    sprzedają z zyskiem – ale dokona tego nie dzięki swoim działaniom ukierunkowanym na
    osiągnięcie tego zysku, lecz w wyniku zmiany warunków rynkowych.
    Z powyższego wynika, iż z zarobkowością przy sprzedaży nieruchomości nie mamy do
    czynienia, gdy sprzedaż nieruchomości jest czynnością incydentalną, która nie wynika ze
    stałego zamiaru dokonywania transakcji zakupu i sprzedaży nieruchomości. W takiej
    bowiem sytuacji ewentualny zysk uzyskany z takiej sprzedaży nie jest wynikiem działań
    podjętych przez podatnika, np. ulepszeń, lecz wynika z okoliczności od niego niezależnych,
    np. ze zmiany warunków rynkowych.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, przykładowo:
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 13 listopada 2019 r. (0113-KDIPT2-
        1.4011.447.2019.1.KS) uznał, że: „[..] sprzedaż nieruchomości znajdujących się w
        majątku prywatnym może zostać zaliczona do przychodów z działalności
        gospodarczej wyłącznie wtedy, gdy sprzedawca uczyni z tych transakcji stałe,
        zorganizowane źródło zarobkowania”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 15 maja 2019 r. (0115-KDIT3.
        4011.111.2019.1 .PSZ) wskazał, iż „[...] cecha zarobkowości występuje tylko
        wówczas, gdy podatnik posiada zamiar prowadzenia czynności w taki sposób, ażeby
        stanowiły one jedno z głównych źródeł przychodów, które będzie generowało
        przychody w sposób względnie stały [...] podejmowane przez Wnioskodawcę
        czynności w zakresie obrotu i zarządzania nieruchomościami nie przybierają
        zarobkowego charakteru, albowiem Wnioskodawca nie uczynił sobie ze sprzedaży
        nieruchomości stałego źródła dochodu. [...] Sprzedaż nieruchomości z zyskiem jest
        działaniem normalnym, które należy uznać za prawidłowe wykonywanie prawa
        własności, a nie działanie o charakterze zarobkowym”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 14 listopada 2018 r. (0114-KDIP3-
        1.4011.478.2018.1.KS) za prawidłowe uznał stanowisko wnioskodawcy, w którym
        stwierdzono, że „działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność

        składników majątkowych, wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu
        art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane przez niego czynności, związane z
        zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały
        od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych
        uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia formę stałego, ciągłego (nie okazjonalnego)
        źródła zarobkowania”.
    Odnosząc powyższe do omawianej sprawy, należy wskazać, iż podejmowane przez
    Wnioskodawczynię czynności w obszarze nieruchomości nie przybierają zarobkowego
    charakteru, albowiem Wnioskodawczyni:
      - nie podjęła żadnych aktywnych działań, mających na celu zwiększenie wartości
        sprzedawanej nieruchomości, w szczególności nie zabudowywała, nie uzbrajała i nie
        inwestowała w sprzedawane nieruchomości,
      - dochody uzyskiwane z wynajmu Nieruchomości nie wynikały z faktu Nabywania
        nieruchomości w celu i z zamiarem ich wynajmowania. Prawa do Nieruchomości
        przypadły Wnioskodawczyni w formie dziedziczenia, zaś uzasadnieniem i celem ich
        wynajmowania była konieczność pokrywania kosztów utrzymania odziedziczonych z
        innymi współwłaścicielami Nieruchomości.
    Sama sprzedaż nieruchomości z zyskiem nie wskazuje również na zarobkowy charakter
    prowadzonej działalności. Po pierwsze, z uwagi na fakt, iż Wnioskodawczyni nabyła
    nieruchomość w drodze dziedziczenia powoduje, iż nawet ich sprzedaż za symboliczną
    złotówkę wiązałaby się z rozpoznaniem przez Wnioskodawczynię zysku na tej transakcji.
    Abstrahując od powyższego wskazać jednakże należy, iż sprzedaż nieruchomości z
    zyskiem jest działaniem normalnym, które należy uznać za prawidłowe wykonywanie
    prawa własności, a nie działanie o charakterze zarobkowym.
    Wnioskodawczyni, sprzedając część Nieruchomości 1, 2 i 3 za cenę odpowiadającą ich
    wartości rynkowej (a więc zaoferowaną przez Kupującego, który jest podmiotem
    profesjonalnym, działającym w branży deweloperskiej), kieruje się bowiem zasadami
    gospodarności, które są charakterystyczne przy rozporządzaniu majątkiem prywatnym.
    Nie sposób zatem sądzić, iż skoro Wnioskodawczyni sprzedaje posiadaną przez siebie
    nieruchomość po cenie rynkowej (a w związku z tym rozpoznała zysk, mając na względzie,
    iż otrzymała nieruchomość w drodze dziedziczenia), to jej działalność miała charakter
    zarobkowy. Tym samym, w sprawie nie doszło do spełnienia także trzeciego z kryteriów
    warunkujących konieczność uznania Wnioskodawczynię za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT (działania Wnioskodawczyni nie miały
    charakteru zarobkowego).
    Wnioskodawczyni zaznacza również, że fakt iż pozostaje zarejestrowanym podatnikiem w
    zakresie VAT nie ma wpływu na powstanie obowiązku podatkowego w podatku PIT
    albowiem wynika ona z uzyskania pułapu dochodu z tytułu najmu.
    Niezależnie od tego stwierdzić należy, iż statusu podatnika VAT uzyskanego na gruncie
    przepisów ustawy o VAT nie należy utożsamiać z prowadzeniem działalności gospodarczej
    w rozumieniu podatku PIT (są to dwie odrębne instytucje prawne). Jak bowiem poprzednio
    wskazano, w myśl definicji zawartej w przepisach ustawy o PIT, działalność gospodarcza
    cechuje się zarobkowym charakterem, ciągłością oraz odpowiednim sposobem
    zorganizowania – przy czym wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Definicja
    działalności gospodarczej wynikająca z ustawy o VAT zakłada natomiast, że taką
    działalnością jest wykonywanie czynności polegających na wykorzystywaniu towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zestawiając ze sobą przytoczone definicje działalności gospodarczej należy zatem
    wskazać, iż elementem różniącym te definicje jest kryterium zorganizowania, które
    występuje w definicji ustawy o PIT, a nie ma go w definicji ustawy o VAT.

    Potwierdza to przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 22
    grudnia 2016 r. (3063-ILPP2-1.4512.151.2016.2.SS) wskazując, iż: „w odróżnieniu od
    ustawy o PIT, ustawa o VAT za działalność gospodarczą uznaje jedynie wykorzystywanie
    towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Powoduje to, że działanie, niemające charakteru zorganizowanego, na gruncie ustawy o
    PIT, nie będzie uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej lecz w ustawie o VAT –
    już tak”.
    Nadto, definicja działalności gospodarczej wynikająca z przepisów ustawy o VAT jest
    szersza – bardziej pojemna – niż definicja tej działalności obowiązująca na gruncie ustawy
    PIT. Wynika to w szczególności z faktu, iż przesłanki ciągłości i zarobkowości należy w
    przypadku ustawy o VAT odczytywać inaczej niż w przypadku ustawy o PIT. Przesłankę
    zarobkowości i ciągłości w rozumieniu VAT należy bowiem rozpatrywać w odniesieniu do
    pojedynczej czynności, podczas gdy te same przesłanki na gruncie przepisów ustawy o PIT
    odnoszą się do ogółu działalności podatnika. Zatem, nawet w sytuacji, gdy działania danej
    osoby nie mają zorganizowanego charakteru, a sprowadzają się wyłącznie do
    wykorzystywania danego składnika majątkowego w celu jego sprzedaży – mogą zostać
    uznane za działanie skutkujące uznaniem tej osoby za podatnika VAT.
    W związku z powyższym, Wnioskodawczyni pragnie wskazać, że definicja działalności
    gospodarczej na gruncie przepisów ustawy o VAT ma o wiele szerszy zakres, niż definicja
    działalności gospodarczej funkcjonująca dla celów ustawy o PIT. Są to pojęcia
    autonomiczne – niezależne od siebie, wobec tego, w ocenie Wnioskodawczyni, analiza w
    zakresie tego, czy sprzedaż Nieruchomości stanowi transakcję wykonywaną w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT powinna zostać dokonana
    niezależnie od oceny przedmiotowej transakcji z punktu widzenia przepisów o VAT.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie przykładowo w:
      - interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 2 czerwca 2020 r. (0113-KDIPT2-
        2.4011.291.2020.3.MK), w której organ uznał, iż: „Na powstanie obowiązku
        podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu
        wystąpienie (lub niewystąpienie) obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług.
        Kwestie związane z podatkiem od towarów i usług są regulowane poprzez odrębne
        przepisy zawarte w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
        (Dz. U. z 2020 r. poz. 106, z późn. zm.). Oznacza to, że rozstrzygnięcia spraw w
        zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług zasadniczo nie mają
        wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o podatku
        dochodowym od osób fizycznych”.
      - w wyroku NSA z dnia 9 września 2014 r. (I FSK 1366/13), w którym za tezę przyjęto:
        „Definicja działalności gospodarczej z art. 5a ust. 6 ustawy o PIT ma znaczenie tylko
        na gruncie tego podatku i tylko częściowo pokrywa się z definicją z art. 15 ust. 2
        ustawy o VAT. Nie można więc wykluczyć, że określona osoba fizyczna będzie
        prowadziła działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, a nie będzie
        prowadziła jej w rozumieniu ustawy o PIT".
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawczyni, posiadanie przez nią statusu
    zarejestrowanego podatnika VAT nie może świadczyć o tym, że sprzedaż ww.
    Nieruchomości, zostanie przez Wnioskodawczynię dokonana w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT.
    Zatem, jak Wnioskodawczyni wykazuje powyżej, nie ma podstaw dla uznania przyszłych
    sprzedaży udziałów w częściach Nieruchomości 1,2 i 3 za czynności wykonane w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT.
    Podsumowując, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż planowana przez nią sprzedaż
    udziałów w części Nieruchomości 1, 2 i 3 nie będzie stanowiła czynności wykonanych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu PIT.

    Zdaniem Wnioskodawczyni, obecnie nie prowadzi ona działalności gospodarczej w
    zakresie obrotu nieruchomościami ani też – w przypadku zawarcia Umowy Sprzedaży –
    nie doprowadzi do takiego statusu, gdyż jej czynności nie spełniają żadnego z trzech
    warunków koniecznych do uznania, iż Wnioskodawczyni prowadzi działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie będzie podejmowała w odniesieniu do
    posiadanych przez siebie udziałów w Nieruchomości 1, 2 i 3 profesjonalnych działań o
    charakterze:
      - ciągłym, albowiem Wnioskodawczyni nie miała i nie ma stałego zamiaru wykonywania
        szeregu określonych, profesjonalnych i powiązanych ze sobą czynności,
        ukierunkowanych na osiągnięcie zysku, w tym zysku ze sprzedaży Nieruchomości,
      - zorganizowanym, albowiem Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie planuje w
        związku ze sprzedażą prowadzić żadnych działań mających na celu
        ustrukturyzowanie jej działalności,
      - zarobkowym, albowiem Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie prowadzi swej
        działalności w celu osiągnięcia dochodu, o czym świadczy fakt, iż nie uczyniła ona ze
        sprzedaży nieruchomości stałego źródła dochodu.
    Wobec powyższego, na pytanie oznaczone we wniosku numerem 1, należy odpowiedzieć
    w ten sposób, że sprzedaż udziałów w części Nieruchomości 1, 2 i 3 przez
    Wnioskodawczynię nie doprowadzi do stanu, w którym czynności takie stanowić będą
    prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    W odniesieniu do pytania nr 2 – zdaniem Wnioskodawczyni, planowane transakcje
    sprzedaży udziałów w częściach Nieruchomości 1, 2 i 3 nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem PIT, albowiem nastąpią one po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w
    którym Wnioskodawczyni nabyła udziały w ich współwłasności, zaś sprzedaż ta nie
    nastąpiła w ramach działalności gospodarczej wykonywanej przez Wnioskodawczynię.
    W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o
    PIT źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie
    nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości następuje po upływie 5 lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a tym samym przychód uzyskany z
    odpłatnego zbycia nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, wskazuje, że dotyczy przychodów z
    odpłatnego zbycia nieruchomości, które nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nie powstanie w podatku PIT,
    jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
      - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe.

    Przykładowo:
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 12 czerwca 2020 r. (0112-KDIL2-
        2.4011.163.2020.4.WS) stwierdził, iż: „W świetle powyższego każda czynność
        prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw
        wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, stanowi źródło przychodów w
        rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed
        upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
        nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 11 lipca 2018 r. (0112-KDIL3-
        1.4011.239.2018.2.AGR) wskazał, że: „Zatem przychód z odpłatnego zbycia
        nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: odpłatne
        zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie
        stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz zostanie dokonane po upływie
        pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie”.
    W ocenie Wnioskodawczyni, w związku ze sprzedażą udziałów w częściach Nieruchomości
    1, 2 i 3, po jej stronie nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT,
    ponieważ przedmiotowa sprzedaż zostanie dokonana:
    a) poza wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT,
    tj. z majątku prywatnego Wnioskodawczyni, co zostało wyjaśnione w uzasadnieniu
    stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania numer 1, gdzie wykazano, iż
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT, i
    jednocześnie
    b) po upływie 5 lat od jej nabycia, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nabycie
    to nastąpiło.
    Wyjaśniając powyższe, Wnioskodawczyni wskazuje, że przepisy ustawy o PIT nie zawierają
    definicji legalnej pojęcia „nabycia” nieruchomości.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, w celu ustalenia zakresu tego
    terminu, należy odwołać się do jego potocznego, szerokiego rozumienia, posiłkując się
    jego znaczeniem w innych gałęziach prawa. I tak, nabyciem jest uzyskanie własności lub
    innego prawa majątkowego w każdy prawem przewidziany sposób, np. w drodze umowy
    (w tym w szczególności umowy sprzedaży oraz darowizny), dziedziczenia, czy też
    zasiedzenia.
    Odnosząc powyższe do sprawy będącej przedmiotem niniejszego wniosku,
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przesłanka polegająca na upływie 5 lat od daty
    nabycia nieruchomości została spełniona, ponieważ Wnioskodawczyni nabyła udziały w
    Nieruchomości 1, 2 i 3 w drodze dziedziczenia w dacie otwarcia spadku w 2013 r., a
    sprzedaż nastąpi po upływie 5 lat.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe.
    Przykładowo:
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 20 stycznia 2021 r. (0114-KDIP3-
        2.4011.779.2020.2.MM) stwierdził, iż: „Zatem odpłatne zbycie przez
        Wnioskodawczynię przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie będzie stanowić dla
        Niej źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust.
        5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego
        opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne
        zbycie ww. lokalu mieszkalnego nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez Spadkodawczynię”.
      - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 28 października 2020 r. (0112-KDIL2-
        1.4011.724.2020.1.KF) wskazał: „Podsumowując, [...] sprzedaż przez Wnioskodawcę,

        opisanej we wniosku nieruchomości, nie będzie stanowić źródła przychodu, o
        którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ww. nieruchomości nastąpi
        po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
        nabycie tej nieruchomości przez spadkodawców. W związku z powyższym, na
        Wnioskodawcy nie będzie ciążyć obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
        fizycznych z tytułu rzeczonej sprzedaży”.
      - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 17
        stycznia 2020 r. (0113-KDIPT2-3.4011.627.2019.3.GG) wskazał: „Mając na uwadze
        powyższe oraz przyjmując za Wnioskodawczynią, że wartość nabytego udziału w
        działce nr... odpowiada dokładnie wartości udziału nabytego w spadku, stwierdzić
        należy, że odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię ww. udziału w działce nr... nie
        stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10
        ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem
        okresu pięciu lat liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
        nabycie przez spadkodawcę, a tym samym Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana z
        tego tytułu do zapłaty podatku dochodowego”.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawczyni, na pytanie oznaczone w niniejszym wniosku
    numerem 2 należy odpowiedzieć w ten sposób, że w związku ze sprzedażą udziałów w
    częściach Nieruchomości 1, 2 i 3 po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie przychód
    podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT.
    W ocenie Wnioskodawczyni, wynika to z faktu, iż sprzedaż udziałów w częściach
    Nieruchomości 1, 2 i 3 zostanie dokonana:
      - poza wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o PIT,
        oraz
      - po upływie 5 lat od jej nabycia (licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
        nastąpiło to nabycie, tj. od końca roku 2013 r., w którym to Wnioskodawczyni
        nabyła do majątku prywatnego spadek na podstawie dziedziczenia ustawowego po
        swoim ojcu).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku

      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
    (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww.
    ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o (...) działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy,
    daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność
    gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana
    działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w
    sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób
    ciągły.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności
    gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z

    pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i
    sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie
    stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia
    działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez
    dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do
    zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał
    zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:
      Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej
    wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej,
    związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć
    nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań
    podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki
    majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy
    zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub
    sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.
    Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości
    może stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.
    10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy.
    Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma istotne znaczenie dla ustalenia chociażby takich
    kwestii, jak sposób opodatkowania, możliwość odliczenia kosztów uzyskania przychodu,
    możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe
    jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować
    danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden przychód stanowić może przychód wyłącznie z
    jednego źródła. Nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np.
    zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

    Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomość działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem
    jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości,
    podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, podjęcie
    działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w zakresie pośrednictwa
    nieruchomościami, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.
    W tej sprawie czynności podejmowane przez Panią wskazują, że nie mają one charakteru
    profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych
    działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem.
    Zatem, okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, że planowana sprzedaż przez Panią
    części Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3 nastąpi w ramach
    zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpuje znamiona działalności
    gospodarczej, określonej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Także udzielenie przez właściciela nieruchomości pełnomocnictwa do działania
    w jego imieniu bez wykazania przesłanek, o których mowa w art. 5a pkt 6 ww. ustawy nie
    może przesądzać o zakwalifikowaniu przychodów do pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Całokształt okoliczności, zakres, stopień zaangażowania i cel Pani działania
    wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zatem kwota uzyskana ze sprzedaży części Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz
    Nieruchomości 3 nie będzie stanowiła przychodu ze źródła jakim jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    W związku z tym, skutki podatkowe planowanej transakcji sprzedaży należy ocenić w
    kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie, jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe

    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest również rozstrzygnięcie kwestii, czy ustalenie
    rzeczywistego stanu prawnego dotyczącego Nieruchomości Uzgadnianej
    Wieczystoksięgowo i zmiana wpisu w księgach wieczystych spowoduje zmiany w
    posiadanym przez Panią udziale w tej nieruchomości – tj. czy będzie stanowić nabycie
    udziałów w Nieruchomości Uzgadnianej Wieczystoksięgowo w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przy rozstrzygnięciu tego problemu należy mieć na uwadze nie tylko przepisy prawa
    podatkowego, ale przede wszystkim przepisy prawa cywilnego dotyczące nabycia, czy też
    utraty prawa własności.
    Niezależnie od powyższego, na stan prawny nieruchomości istotny wpływ mogą wywierać,
    wydawane zarówno na gruncie prawa cywilnego jak i administracyjnego – orzeczenia
    sądowe i decyzje administracyjne, stanowiące dokumenty o szczególnym znaczeniu. Waga
    tych orzeczeń wynika z pozycji jaką zajmują sądy i organy administracji publicznej.
    Jednocześnie wskazać należy, że księga wieczysta powinna dawać pełny i wierny obraz
    stanu prawnego nieruchomości.
    Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i
    hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341):
      Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Księgi wieczyste zakłada i prowadzi się dla nieruchomości.
    Zgodnie natomiast z art. 2 ww. ustawy:
      Księgi wieczyste są jawne. Nie można zasłaniać się nieznajomością wpisów w księdze
      wieczystej ani wniosków, o których uczyniono w niej wzmiankę.
    Z kolei art. 3 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z
      rzeczywistym stanem prawnym.
    W myśl z art. 5 ww. ustawy:
      W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w
      księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na
      korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi
      nabył własność lub inne prawo rzeczowe (rękojmia wiary publicznej ksiąg
      wieczystych).
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 ww. ustawy:
      W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w
      księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest
      wpisane lub jest wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego
      obciążenia lub ograniczenia, może żądać usunięcia niezgodności.
    Stosownie zaś do art. 10 ust. 2 ww. ustawy:
      Roszczenie o usunięcie niezgodności może być ujawnione przez ostrzeżenie.
      Podstawą wpisu ostrzeżenia jest nieprawomocne orzeczenie sądu lub
      postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia. Do udzielenia zabezpieczenia nie jest
      potrzebne wykazanie, że powód ma interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.
    Wskazać zatem należy, że księgi wieczyste służą do ewidencji praw rzeczowych oraz
    innych praw na nieruchomości. Wpis do księgi wieczystej nie stanowi przesłanki

    przeniesienia własności nieruchomości. Zmiana właściciela nie jest więc ujawniana w
    księdze wieczystej w momencie jej dokonania, ma bowiem charakter deklaratoryjny, to
    znaczy, że nie tworzy ani nie zmienia istniejącego stosunku prawnego lecz potwierdza
    istniejące prawa, w tym przypadku – prawo własności.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli
    nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Należy również wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości (
    lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przez spadkodawcę,
    który tę nieruchomość (lub ww. prawa majątkowe) nabył również w drodze spadku, jest
    moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia
    „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się
    do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się
    spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    W świetle art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z
      testamentu.
    Z kolei z art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny wynika:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Wedle art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
      Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie
      aktu notarialnego.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami
    wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do
    chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja
    składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Jak wynika z treści wniosku, udział w Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 i Nieruchomości 3
    nabyła Pani w wyniku spadkobrania po ojcu. Pani ojciec zmarł w 2013 r. Nieruchomość 1
    oraz Nieruchomość 3 Pani ojciec również nabył w drodze spadkobrania po swoim
    zmarłym ojcu (data śmierci – 1995 r., data częściowego działu spadku – 1997 r.).
    Natomiast Nieruchomość 2 Pani ojciec nabył w wyniku darowizny od rodziców w 1989 r.
    Zatem 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych – w przypadku planowanej przez Panią
    sprzedaży części Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz Nieruchomości 3 – niewątpliwie
    minął.
    W konsekwencji, sprzedaż udziałów w Nieruchomości 1, Nieruchomości 2 oraz
    Nieruchomości 3 nabytych w drodze spadku, nie będzie stanowić dla Pani źródła
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w ww. przepisie,
    ustalonego zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 5 ww. ustawy. W konsekwencji po Pani
    stronie nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzeń przyszłych podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądowych należy wskazać, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych,
    indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu
    do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Zatem, interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, niniejsza
    interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową tylko dla Pani, a nie dla
    pozostałych spadkobierców.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.