Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.47.2025.2.IL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (IP BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność gospodarcza
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 31 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Od dnia ... maja 2025 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Główne
    PKD to .... Pozostała działalność w zakresie programowania. Wnioskodawca posiada
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art.
    3 ust. 1 oraz 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca na
    gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych opodatkowany jest w roku 2025 skalą
    podatkową, w latach kolejnych rozważa zmianę formy opodatkowania na podatek liniowy.
    Dla celów podatku dochodowego Wnioskodawca prowadził i prowadzi podatkową księgę
    przychodów i rozchodów.
    Przedmiotem działalności wnioskodawcy jest wytwarzanie programów komputerowych, a
    w szczególności:
      · ....– umożliwiającą integrację....
      · Aplikację umożliwiającą ... Użytkownik może....
      · Aplikację wspierającą....
      · Aplikację umożliwiającą.....
    Wnioskodawca wytwarzając autorskie prawa do programu komputerowego korzysta z
    nowoczesnych języków programowania takich jak: (...).
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta, kompatybilnych z
    jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na
    niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania
    dostępnego na rynku. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca
    nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności
    dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia
    nowych, ulepszonych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów oraz
    aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji.
    Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie
    wyznaczonym przez Kontrahenta. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług
    może okazać się niezbędne uzgodnienie czasu, bądź miejsca realizacji zlecenia przez
    Wnioskodawcę i Kontrahenta.
    Wnioskodawca współpracuje z kontrahentem w zakresie m.in. wytwarzania
    Oprogramowania.
    Wytwarzane przez Podatnika Oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie
    art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Umowy zawarte pomiędzy Podatnikiem a kontrahentem wskazują m.in., że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem Oprogramowania, Podatnik przenosi na kontrahenta prawa
    autorskie do Oprogramowania, w zamian za wynagrodzenie. Tym samym wynagrodzenie
    otrzymane przez Podatnika będzie przychodem z tytułu sprzedaży praw autorskich do
    Oprogramowania.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na

    podstawie zaangażowania Podatnika w prace nad Oprogramowaniem lub wynika
    bezpośrednio z umowy.
    Ponadto, Podatnik może uzyskiwać również przychody z wykonywania innych usług
    informatycznych, które nie stanowią sprzedaży Oprogramowania – co nie jest
    przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację.
    W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:
      1) Projekt – czyli wytworzenie oprogramowania - jest rozciągnięty w czasie, w
        konsekwencji czego można przypisać do niego kilka faktur przychodowych,
        wówczas część danej faktury, która obejmuje wynagrodzenie autorskie, stanowić
        będzie część ogółu wynagrodzenia za dany program komputerowy wykonywany w
        ramach danej umowy.
      2) W tym samym okresie rozliczeniowym prace prowadzone są nad kilkoma
        projektami, wtedy możliwe jest wyodrębnienie w ramach danej faktury
        przychodów, pochodzących z poszczególnego projektu lub ich części;
      3) Projekt wytworzenia oprogramowania zamyka się w obrębie jednego okresu
        rozliczeniowego i jednej faktury przychodowej, wówczas część obejmująca
        wynagrodzenie z tytułu praw autorskich, będzie odnosiła się do przychodu z
        danego oprogramowania.
    Możliwość pozyskiwania zleceń oraz współpracy z kontrahentami w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej jest ściśle uzależniona od umiejętności i wiedzy Wnioskodawcy
    w zakresie projektowania i wdrażania nowych/ulepszonych rozwiązań związanych z
    tworzeniem Oprogramowania. Ekspercka wiedza oraz doświadczenie pozwalają na
    opracowanie i wdrażanie całkowicie nowych lub znacznie ulepszonych technologicznie
    rozwiązań dla kontrahentów.
    Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie rozwoju Oprogramowania mają
    charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych
    zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych, tworzone są
    zupełnie nowe elementy Oprogramowania, które mają sprostać wymogom rynku,
    klientów oraz postępowi technologicznemu. Oprogramowanie staje się jednocześnie
    nowym produktem Wnioskodawcy, które (po przejściu odpowiednich testów technicznych
    i technologicznych) następnie udostępniane jest kontrahentowi, w zamian za
    wynagrodzenie.
    Dlatego też, wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania oparte jest na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Niewątpliwie działania te prowadzone są w metodyczny sposób, wynika to ze specyfiki
    tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia
    sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały
    miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest
    przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest
    spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie
    stworzone na rzecz konkretnych potrzeb Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.

    W ramach świadczonych usług zadaniem Wnioskodawcy jest projektowanie
    oprogramowania, programowanie nowych funkcjonalności wytworzonego
    oprogramowania, jak i również rozszerzanie i usprawnianie istniejących funkcjonalności.
    W tym miejscu należy podkreślić, że prowadzone prace rozwojowe nad
    Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych
    do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych.
    Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi – każda
    nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.
    W wyniku prowadzonych prac nad Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy
    stanowiący Oprogramowanie. Wnioskodawca ma z góry określoną rolę i wytwarza
    zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy kodu źródłowego, tj.
    Oprogramowanie.
    Proces opracowywania Oprogramowania
    W związku ze stałym tworzeniem Oprogramowania, poprzez opracowywanie i wdrażanie
    nowych elementów, Wnioskodawca pracuje nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany
    sposób, podzielony na etapy:
      1) praca nad przygotowaniem kodu Oprogramowania, zgodnie z założeniami danej
        technologii oraz wymaganiami technicznymi kontrahenta,
      2) ewentualne zmiany oraz poprawki związane z wytworzeniem Oprogramowania,
      3) przyjęcie przez kontrahenta danego elementu wytworzonego Oprogramowania.
    Zapotrzebowanie na dany rodzaj Oprogramowania zgłaszane jest Wnioskodawcy przez
    kontrahenta, który określa zakres zleconych Podatnikowi prac.
    Bieżące prace projektowe związane z tworzeniem kodu Oprogramowania wymagają
    współdziałania Wnioskodawcy oraz kontrahenta, w celu weryfikacji postępów prac,
    odbioru oraz testowania poszczególnych elementów. W szczególności, proces tworzenia
    oprogramowania wymaga ciągłej komunikacji pomiędzy Podatnikiem a kontrahentem (np.
    za pomocą Internetu) w celu nanoszenia korekt, weryfikacji poprawności wykonania kodu
    źródłowego, itd. Na tym etapie Oprogramowanie jest również testowane przez
    kontrahenta, a w przypadku konieczności zwracane Wnioskodawcy w celu naniesienia
    zmian.
    Po zakończeniu danego etapu prac nad Oprogramowaniem i przyjęcia go przez
    kontrahenta, jest on dostarczany kontrahentowi (wraz z przeniesieniem praw autorskich
    do Oprogramowania na kontrahenta).
    Ze względu na specyfikę pracy związanej z tworzeniem Oprogramowania, Wnioskodawca
    może jednocześnie pracować nad kilkoma projektami, w ramach których tworzy
    Oprogramowanie.
    Koszty działalności związanej z wytwarzaniem Oprogramowania
    W ramach prowadzonej działalności, która opiera się głównie na wytwarzaniu, rozwijaniu
    programów komputerowych, Podatnik ponosi lub będzie ponosił szereg wydatków w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania źródła przychodów:
      1) zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego – na te wydatki
        składa się komputer wraz z urządzeniami peryferyjnymi niezbędnymi do jego
        obsługi (monitor, myszka, klawiatura, okablowanie, przejściówki, słuchawki,
        pendrive’y) oraz urządzenia typu smartfony oraz tablety. Wnioskodawca bez takiego
        sprzętu nie byłby w stanie wykonywać swojego zawodu, ponieważ jest to przedmiot
        służący m.in. do programowania, debugowania, kompilowania, testowania i tym
        podobnych czynności ukierunkowanych na tworzenie oprogramowania. Tworzenie

        kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
        elektronicznego. Sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz
        uwydatnia jej efekty. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie
        przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby
        efektywnie do spadku wydajności jego pracy. Tytułem przykładu: smartfon, oprócz
        sprawdzania kompatybilności oprogramowania (testowania), umożliwia również
        konsultację z Klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,
        dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co bez
        wątpienia pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu. Słuchawki
        natomiast umożliwiają Wnioskodawcy kontakt m.in. z kontrahentem. Z całą
        pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem
        wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności
        związanej z tworzeniem programu;
      2) księgowość - usługi księgowe pozwalają na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na
        potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Należy
        podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności
        samo z siebie, Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia
        przez siebie działalności gospodarczej, której zdecydowanie dominująca część
        polega na wytwarzaniu chronionych prawem autorskim Utworów, a konkretniej
        programów komputerowych. Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane
        oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto,
        dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu
        na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego
        programu komputerowego. Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element
        prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej;
      3) składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy są to obciążenia obowiązkowe,
        aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w
        przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
        programistycznych. Również nie można zapominać o celu wymienionych opłat,
        które mają za cel zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności
        wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie
        wydłuży jego zdolność zawodową;
      4) usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu - nowoczesne formy komunikacji, za
        pośrednictwem Internetu lub usług telekomunikacyjnych, pozwalają na wymianę
        danych za pomocą Internetu, ściągania niezbędnych bibliotek do Oprogramowania
        czy przesyłania efektów pracy (tj. Oprogramowania) kontrahentom do weryfikacji.
        Ciągły i niezakłócony dostęp do Internetu jest istotnym elementem w pracy
        programistów. Także możliwość przeprowadzania rozmów telefonicznych, pozwala
        na komunikacje z kontrahentem.
      5) usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna - bez stałego podnoszenia kwalifikacji i
        zdobywania nowych zasobów wiedzy wnioskodawca nie byłby w stanie wytwarzać
        zindywidualizowanego oprogramowania, odpowiadającego wymogom kontrahenta;
      6) eksploatacja samochodu osobowego - Wnioskodawca na rzecz konkretnych prac
        rozwojowych korzysta z prywatnego samochodu osobowego, wykorzystywanego
        także na potrzeby działalności gospodarczej. Koszty eksploatacji samochodu
        wynikają z konieczności podróżowania przez Wnioskodawcę. Realizacja zlecenia
        wymaga od niego przemieszczania się, np. w celu udziału w konferencjach,
        szkoleniach służących pracom rozwojowym.
      7) usługi elektroniczne – subskrypcja..., edytory kodu, symulatory urządzeń, opłaty za
        konta deweloperskie.

    W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności
    gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź części
    oprogramowania wytworzonych przez Niego. W wyniku czego wymienione koszty
    uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio
    powiązane z poszczególnymi Projektami realizowanymi przez Niego. W przypadku braku
    możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach
    działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca
    przyporządkuje wydatki do przychodów ze zbycia Oprogramowania według proporcji.
    Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do
    przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym
    okresie.
    Ewidencja rachunkowa kosztów kwalifikowanych
    Od 2025 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    Przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji, dlatego też Wnioskodawca prowadzi taką ewidencję techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, która to obejmuje comiesięczne
    zestawienie dokumentów. Świadczone przez Podatnika usługi dokumentowane są
    comiesięcznie wystawianymi fakturami sprzedaży. W prowadzonej Ewidencji zostaje
    wskazany dla każdej faktury przychodowej współczynnik IP BOX. Współczynnik ten
    informuje jaka część przychodu z danej faktury, stanowiło wynagrodzenie za przeniesienie
    autorskich praw do określonego programu komputerowego, wytworzonego przez
    Wnioskodawcę w danym okresie rozliczeniowym. Wnioskodawca wyodrębnił
    poszczególne programy komputerowe w prowadzonej Ewidencji. W odniesieniu do
    każdego z nich Wnioskodawca ewidencjonuje potwierdzone fakturami/rachunkami
    przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem takich informacji jak
    nazwa kontrahenta, przedmiot kosztu, NIP kontrahenta, wartość kosztu, nr dokumentu,
    data wystawienia). W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca
    osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty
    przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja
    konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte
    przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej. Na koniec
    każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu
    komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w
    prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia
    wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną
    stawką.
    Wnioskodawca planuje korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką
    podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania, poczynając od zeznania
    rocznego składanego za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025
    r.
    Uzupełnienie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    W piśmie przesłanym 31 maja 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:
    Tak, przez „tworzenie” Wnioskodawca rozumie także rozwijanie, ulepszanie i
    modyfikowanie już istniejących programów komputerowych.

    Efekty pracy Wnioskodawcy, niezależnie od tego czy powstają w wyniku tworzenia od
    podstaw, rozwijania, ulepszania czy modyfikowania, są odrębnymi programami
    komputerowymi lub ich istotnymi modułami, które podlegają ochronie na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca uczestniczy wyłącznie we własnych pracach polegających na tworzeniu,
    rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania.
    Wytwarzane oprogramowanie wyróżnia się zastosowaniem zaawansowanych technologii
    .... dostarczają dynamiczną analizę danych, a autorskie rozwiązania logiczne i
    architektoniczne odróżniają je od standardowych produktów na rynku.
    Przed realizacją danego projektu Wnioskodawca dysponował wykształceniem
    technicznym (informatyk) oraz wykształceniem wyższym (inżynier danych), ukończonym
    technikum informatycznym, ukończeniem...., kilkuletnią praktyką zawodową (od 2019 r.).
    W ramach projektów Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija umiejętności z zakresu
    programowania w językach ... oraz znajomość frameworków takich jak..... Wdraża
    innowacyjne technologie jak ... oraz tworzy systemy.....
    Wiedza selekcjonowana jest na podstawie dokumentacji technologicznej, changelogów,
    rozmów wewnątrz firmowych, forów technicznych...., newsletterów (....) oraz szkoleń
    /kursów.
    Dotychczas Wnioskodawca oferował aplikacje mobilne...., aplikacje z...., aplikacje do....,
    pomoc .... oraz .....
    Produkty opierały się na wiedzy programistycznej z zakresu komunikacji..., szyfrowania,
    autoryzacji, zarządzania ... i zdalnymi oraz architektury....
    Wnioskodawca planował stworzenie skalowalnych, nowoczesnych aplikacji z realnymi
    zastosowaniami.
    Celem było wprowadzenie nowych funkcjonalności i udoskonaleń względem istniejących
    rozwiązań rynkowych.
    Prace realizowane były etapowo: analiza problemu, dobór narzędzi, implementacja, testy
    jednostkowe, dokumentacja.
    Efektem jest aplikacja mobilna lub jej rozszerzenie o nowe funkcjonalności i interfejsy,
    wcześniej nieistniejące.
    Tak, efekty pracy Wnioskodawcy zawsze mają twórczy i oryginalny charakter. Nie są
    jedynie techniczną realizacją, ale obejmują elementy kreatywne (np. projekt architektury,
    innowacyjne..., algorytmy). Nie są powtarzalne, lecz indywidualne dla danego projektu.
    Celem było stworzenie aplikacji, która np. obsługuje....– co nie jest typową funkcją aplikacji
    mobilnych.
    Osiągnięto stworzenie działającego systemu...., przy wykorzystaniu własnych zasobów
    finansowych, sprzętu komputerowego oraz subskrypcji narzędzi ....
    Systematyczność polega na bieżącym rozwijaniu projektów, wdrażaniu zmian, utrzymaniu
    repozytorium kodu, ..., testach i dokumentacji.
    Dla każdego projektu Wnioskodawca prowadzi ...i testy – np. aplikacja .... funkcji:
    połączenie, ....
    Tak, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością –
    finansuje rozwój, ponosi koszty, odpowiada za rezultat.
    Tak, Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność względem użytkowników aplikacji i ich
    danych, zgodnie z polityką prywatności oraz regulaminami.
    Nie, Wnioskodawca nie nabywał wyników prac B+R od innych podmiotów.
    Tak, rozwój oprogramowania ma na celu poprawę funkcjonalności i użyteczności.
    W przypadku rozwoju oprogramowania Wnioskodawca jest właścicielem lub
    współwłaścicielem praw autorskich, zgodnie z umowami.

    Tak, jeśli Wnioskodawca korzysta z licencji, to wyłącznie z licencji wyłącznych –
    zapewniających pełne prawa do rozwinięcia i dalszego korzystania.
    Wnioskodawca rozwija oprogramowanie na podstawie posiadanych praw autorskich lub
    licencji wyłącznej.
    Tworzone są nowe klasy, algorytmy, interfejsy i moduły, które stanowią nowe IP.
    Przysługują Wnioskodawcy prawa autorskie majątkowe do rozwiniętego oprogramowania.
    Tak, Wnioskodawca przenosi całość majątkowych praw autorskich na kontrahenta za
    wynagrodzeniem.
    Przeniesienie praw odbywa się na podstawie zapisów umownych (klauzule IP).
    Wnioskodawca przekazuje kod źródłowy, dokumentację oraz oświadczenie o
    przeniesieniu praw. Zgodnie z Umową zawartą z kontrahentem, Wnioskodawca w
    przypadku stworzenia lub dostarczenia Kontrahentowi produktu będącego utworem w
    rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.
    U. z 2021 r. poz. 1062, ze zm.), zobowiązał się do przenoszenia w całości na Kontrahenta
    jakichkolwiek praw autorskich lub innych praw własności intelektualnej na polach
    eksploatacji powstałych w związku z działalnością Wnioskodawcy. Przeniesienie autorskich
    praw majątkowych następuje na polach eksploatacji wskazanych w umowie. Nabycie praw
    autorskich majątkowych następuje bez jakichkolwiek ograniczeń. Kontrahent jest
    uprawniony wykonywać nabyte prawa lub może upoważnić do tego inne podmioty.
    Nabycie praw autorskich oraz upoważnienie do wykonywania zależnych praw autorskich
    następuje odpłatnie w ramach wynagrodzenia. Przejście praw autorskich na Kontrahenta
    następuje z chwilą powstania oprogramowania.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta
    praw do programu komputerowego. Jest to autorskie prawo do programu
    komputerowego. Oprogramowanie, będące rezultatem pracy Wnioskodawcy:
      · jest wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
        sprecyzowanych w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT – tj. programem komputerowym
        podlegającym ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim, oraz
      · zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego
        działalności badawczo-rozwojowej.
    Faktury, które Wnioskodawca wystawia na rzecz Kontrahenta nie wyodrębniają
    wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych
    efektów prac Wnioskodawcy na Kontrahenta, ze względu na to że całość stanowi
    wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych
    efektów prac Wnioskodawcy.
    Wynagrodzenie nie obejmuje czynności niezwiązanych z wytworzeniem/rozwijaniem
    /ulepszeniem kwalifikowanego IP.
    Tak, przeniesienie praw autorskich odbywa się zgodnie z art. 41 i 53 ustawy o prawie
    autorskim.
    Nie, usługi księgowe nie obejmują również kosztu wniosku o interpretację indywidualną.
    Koszty eksploatacji samochodu: paliwo, płyn do spryskiwaczy, olej silnikowy, wymiana
    filtrów, myjnia, serwis opon, przeglądy okresowe, ubezpieczenie OC/AC, amortyzacja,
    części zamienne. Są to wydatki poniesione na rzecz konkretnych prac rozwojowych.
    Usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna: kursy..., kursy..., książki o architekturze
    aplikacji mobilnych, podręczniki do...., dokumentacja..., publikacje o projektowaniu
    systemów wbudowanych.
    Edytory kodu, symulatory urządzeń, opłaty kont deweloperskich: subskrypcja....

    Funkcjonalny związek: ...wspiera pisanie kodu; edytory kodu i symulatory służą do
    testowania; konta deweloperskie do publikacji aplikacji – wszystkie narzędzia są
    bezpośrednio związane z tworzeniem IP i zostały poniesione na rzecz konkretnych prac
    rozwojowych.
    Wnioskodawca przyporządkowuje wymienione we wniosku wydatki do działań, które
    traktuje jako konkretne prace rozwojowe według kryteriów obiektywnych, stosując
    proporcję przychodową. Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wydatki przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodów do konkretnego Oprogramowania w proporcji
    przychodowej, w dacie poniesienia wydatku.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zważywszy na to, że Koszty są związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalnością polegająca na tworzeniu
    oprogramowania, powinny być przypisane do litery „a” wzoru nexus. Podkreślić należy, że
    z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT nie wynika, w jaki sposób ww. koszty należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów. Zdaniem Wnioskodawcy, w celu alokowania kosztów do
    przychodów z oprogramowania można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z
    treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o PIT. Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu
    poprzednim, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których
    dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a
    nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
    koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej
    kwocie przychodów. Wnioskodawca zalicza do danego wskaźnika nexus wszystkie wydatki,
    jakie Wnioskodawca przypisuje do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego
    Oprogramowania; nie stosuje innych zasad przyporządkowania wydatków do wskaźników
    nexus.
    Tak, wszystkie wydatki zostały/zostaną faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę i są
    bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą związaną z wytwarzaniem
    /rozwijaniem/ulepszaniem „programów komputerowych”, tj. kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, o którym mowa we wniosku.
    Kontrahenci są podmiotami polskimi i zagranicznymi – z krajów UE i USA.
    Usługi wykonywane są w Polsce, zdalnie.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności poprzez zakład w rozumieniu umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    Tak, dochody z kwalifikowanych IP w przyszłości będą uzyskiwane w tych samych
    okolicznościach jak obecnie.
    Pytania
      1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
        programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
        rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
      2. Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż Oprogramowania stanowi
        sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
      3. Które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
        działalności gospodarczej na:
        a) zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego;
        b) księgowość;
        c) składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
        d) usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;

        e) usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna;
        f) eksploatacja samochodu osobowego;
        g) usługi elektroniczne
        w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
        przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
        wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy
        o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej?
      4. Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest uprawniony do
        zastosowania stawki podatku 5 % w stosunku do dochodu ze sprzedaży
        Oprogramowania?
    Pana stanowisko w sprawie
      1. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5a pkt 38 w zw. pkt 40 ustawy o PIT,
        prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie wytwarzania Oprogramowania,
        spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej określonej w ustawie o PIT.
      2. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż
        Oprogramowania stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności
        intelektualnej.
      3. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 5 w zw. z art. 30ca ust. 4 ustawy o
        PIT, koszty wskazane we wniosku stanowią koszty bezpośrednio związane z
        wytworzeniem Oprogramowania i należy je po odpowiednim alokowaniu
        uwzględnić we wzorze Nexus.
      4. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest
        uprawniony do zastosowania stawki podatku 5 % w stosunku do dochodu ze
        sprzedaży Oprogramowania.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 38 ustawy o
    PIT, zgodnie z którym, oznacza ono działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce 1 .
    Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wskazuje, że prace rozwojowe są
    działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. W odniesieniu do prac rozwojowych ustawodawca położył, więc,
    nacisk na wiedzę i umiejętności oraz późniejsze ich wykorzystanie do planowania
    produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak, z zakresu prac rozwojowych
    wyłączono prace obejmujące rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone m.in. do
    produktów.

    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową należy uznać
    działalność spełniającą łącznie następujące przesłanki:
    Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018, poz.
    1668)
      - działalność o charakterze twórczym obejmującą prace rozwojowe,
      - podejmowaną w sposób systematyczny,
      - polegającą na wykorzystaniu wiedzy i umiejętności,
      - celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub jej wykorzystanie do planowania
        produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych
        produktów, procesów lub
      - usług,
      - prace rozwojowe nie mogą mieć charakteru rutynowych i okresowych zmian.
    W ocenie Wnioskodawcy, przywołane przepisy pozwalają stwierdzić, że opisana wyżej
    działalność Podatnika, w zakresie tworzenia Oprogramowania, dostosowana do obecnych
    lub przyszłych potrzeb rynku, stanowi przejaw działalności badawczo-rozwojowej, w
    rozumieniu 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT.
    Definicja prac rozwojowych jednoznacznie wskazuje na działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    projektowania i tworzenia nowych procesów, produktów. Zatem innowacyjna i twórcza
    działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania i tworzenia Oprogramowania z
    zastosowaniem narzędzi informatycznych i specjalistycznego oprogramowania wpisuje
    się, w definicję prac rozwojowych.
    Opisywana działalność Wnioskodawcy prowadzi do stworzenia nowych rozwiązań
    informatycznych, odpowiadającej potrzebom rynku, wypełniającej niszę, jak również
    cechującej się innowacyjnością oraz wykorzystaniem nowych technologii, co dodatkowo
    potwierdza okoliczność, iż przed przystąpieniem do prac nie jest znany jej dokładny wynik.
    Podatnik przed przeprowadzeniem wewnętrznych analiz, przygotowaniem oraz
    wdrożeniem stworzonego Oprogramowania, nie ma pewności, czy będzie działało
    poprawnie oraz spełniało wymogi kontrahentów.
    W konsekwencji, potwierdza to, iż sam proces tworzenia Oprogramowania nie jest w
    żadnym stopniu mechaniczny czy zrutynizowany, ale wymaga określonej działalności
    twórczej oraz szerokiej wiedzy dotyczącej technologii, jej ograniczeń i możliwości
    stosowania.
    Prace rozwojowe mają także charakter systematyczny – tworzenie Oprogramowania do
    przeprowadzania automatycznych testów jest u Podatnika ciągłym procesem, cechującym
    się innowacyjnością, oraz wychodzącym naprzeciw potrzebom kontrahentów i rynku - jest
    podstawą działalności Wnioskodawcy.
    Podejmowana przez Podatnika działalność spełnia również przesłankę wykorzystania
    wiedzy i umiejętności do opracowywania nowego lub ulepszonych Oprogramowania. Jak
    bowiem wskazano, stworzenie Oprogramowania wymaga posiadania odpowiedniego
    poziomu wiedzy specjalistycznej z zakresu technologii informatycznych, przeprowadzenia
    szeregu weryfikacji, tak by finalny efekt prac pełniał odpowiednie wymagania.
    Wykonanie opisywanych czynności wymaga konkretnych umiejętności, posiadanych przez
    Podatnika. Wnioskodawca pragnie również wskazać, iż spełniona jest przesłanka celu
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w postaci wykorzystania wiedzy do

    planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub
    ulepszonych produktów, procesów lub usług. Wszystkie opisane czynności o charakterze
    twórczym, prowadzone są w celu stworzenia nowego
    Oprogramowania, dopasowanego do zapotrzebowania kontrahentów oraz rynku.
    Opisywana działalność w zakresie tworzenia Oprogramowania nie ma charakteru prac
    rutynowych, polegających na wprowadzeniu okresowych zmian, a skupiona jest wokół
    wprowadzania nowych i innowacyjnych rozwiązań, polegających na ciągłym tworzeniu
    nowych rozwiązań informatycznych (tj. Oprogramowania), odpowiadających na problemy
    z jakimi spotykają się kontrahenci oraz rynek.
    Wnioskodawca w swoich projektach rozwija fachową i specjalistyczną wiedzę oraz
    umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów
    dotyczących oprogramowania. Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca nie świadczy
    usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy
    spełnienie ww. przesłanek, w świetle okoliczności faktycznych przedstawionych w opisie
    stanu faktycznego oraz przywiedzionych przepisów prawa potwierdza, że działalność w
    zakresie tworzenia Oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której
    mowa w art. 5a pkt 38 w zw. pkt 40 ustawy o PIT.
    Ad. 2.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że „Kwalifikowanymi prawami własności
    intelektualnej są:
    (...)
    8) autorskie prawo do programu komputerowego
    - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.”
    Przedmiotowa regulacja wskazuje, że kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    (dalej również: „IP”) jest:
    # autorskie prawo do programu komputerowego,
    # które podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw (tj. np.
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst
      jednolity – Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm. – dalej: „uPAiP”),
    # wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika,
    # w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.
    W konsekwencji, dla uznania programu komputerowego za kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej spełnić należy łącznie ww. przesłanki.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 uPAiP „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).”
    Artykuł 1 ust. 2 uPAiP wskazuje, że:
    „W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
    (...)”

    Natomiast, zgodnie z art. 1 ust. 3 uPAiP stanowi, że:
    „Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać
    nieukończoną.”
    Przedmiotowe regulacje wskazują, że autorskie prawo jest prawem przysługującym
    twórcom do utworów, tj. zindywidualizowanych rozwiązań, utrwalone w jakiejkolwiek
    postaci niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, wyrażone w dowolny
    sposób, w tym słowem, symbolami matematycznymi oraz znakami graficznym.
    W szczególności, art. 1 ust. 3 uPAiP wskazuje, że przedmiotem prawa autorskiego są takie
    utworzy jak stworzone przez autora programy komputerowe.
    Regulacje ustawy o PIT oraz uPAiP nie definiują pojęcia programu komputerowego.
    Zasadnym wydaje się sięgnięcie do regulacji unijnych w tym kontekście.
    Zgodnie z postanowieniami Dyrektywa Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony
    prawnej programów komputerowych (91/250/EWG) , która wskazuje iż do celów niniejszej
    dyrektywy pojęcie "program komputerowy" obejmuje programy w jakiejkolwiek formie,
    włącznie z programami zintegrowanymi ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje
    również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu
    komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że
    program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie.
    Powyższe wskazuje, że programem komputerowym jest każdy kod źródłowy, wytworzony
    przez autora. Tym samym, pojęcie programu komputerowego, na potrzeby uPAiP jest
    szerokie.
    Stanowisko to potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 2
    maja 2012 r. w sprawie SAS Institute Inc. Przeciwko World Programming Ltd, (sygn. C-406
    /10), gdzie Trybunał wskazał, że „Zatem przedmiot ochrony dyrektywy 91/250 obejmuje
    formy wyrażenia programu komputerowego, jak również przygotowawcze prace
    projektowe pozwalające na, odpowiednio, powielanie lub późniejsze stworzenie takiego
    programu (ww. wyrok w sprawie Bezpečnostní softwarová asociace, pkt 37).
    Trybunał wniósł z tego, że kod źródłowy i kod obiektowy programu komputerowego
    stanowią formy jego wyrażenia, które w związku z tym zasługują na objęcie ich ochroną
    przyznawaną programom komputerowym przez prawo autorskie na podstawie art. 1 ust.
    2 dyrektywy 91/250.”
    Prowadzi to do wniosku, że kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej działalności stanowi program komputerowy w rozumieniu przepisów
    dotyczących prawa autorskich.
    W konsekwencji, Oprogramowanie (tj. kod źródłowy) wytwarzane przez Podatnika podlega
    ochronie prawnej określonej przez przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach
    autorskich i prawach pokrewnych, tekst jednolity – Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm.
    Mając na względzie powyższe, w przedmiotowym przypadku, sprzedaż wytwarzanego
    przez Podatnika Oprogramowanie stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, tj:
        # stanowi autorskie prawo do programu komputerowego przysługujące
        Wnioskodawcy,
        # podlega ochronie prawnej z mocy prawa,
        # jest wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego
        działalności gospodarczej,
        # wytwarzanie Oprogramowania stanowi przejaw prowadzonej przez podatnika
        działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

    Ad. 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn:
      (i) dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
        podatkowym i
      (ii) wskaźnika tzw. nexus,
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT „Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza
    się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
    nieruchomościami.”
    W konsekwencji, dla określenia wysokości dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej konieczne jest określenie wysokości:
      1) przychodów uzyskanych przez podatnika w roku podatkowym z tytułu sprzedaży
        kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz
      2) kosztów bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności
        intelektualnej.
    Zgodnie objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX
    dalej; „Objaśnienia IP Box”, „(...) do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus, czyli do
    kosztów, które zostały określone w powyżej wskazanych literach, nie zalicza się kosztów,
    które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Kosztami nieujętymi we
    wskaźniku nexus będą na przykład koszty utrzymania nieruchomości, w której
    prowadzona jest działalność badawczo-rozwojowa zmierzająca do wytworzenia
    kwalifikowanego IP, czy też odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości.
    Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5
    istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury
    nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnych kwalifikowanych IP. OECD jako przykład braku możliwości ustalenia
    bezpośredniego związania kosztu z kwalifikowanymi IP podaje koszt budynku (nabycia,
    utrzymania, etc.), w którym wytwarzane są kwalifikowane IP. Taki koszt jest kosztem
    pośrednio związanym z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP
    i dlatego nie może zawierać się we wskaźniku nexus.
    119. Należy zauważyć, że zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5
    koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich
    ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego

    też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w
    kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania
    przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o CIT oraz ustawy o PIT.”
    Powyższe regulacje oraz objaśnienia Ministerstwa Finansów do IP Box wskazują, że przez
    koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowalnego prawa własności
    intelektualnej, które uwzględnia się przy kalkulacji:
      1) wysokości dochodu opodatkowanego preferencyjną stawką podatku dochodowego,
      2) wartości wskaźnika nexus,
    należy rozumieć koszty funkcjonalnie powiązane z wytwarzaniem kwalifikowalnego prawa
    własności intelektualnej. Dla uznania danego kosztu za bezpośrednio związany z
    wytworzeniem IP konieczne jest wykazanie związku funkcjonalnego kosztu z procesem
    tworzenia IP, tj. czy dany wydatek jest funkcyjnie powiązany z wytworzeniem IP przez
    podatnika.
    W związku z powyższym, w celu określenia czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
    stanowią koszty bezpośrednio związane z IP konieczne jest ustalenie ich związku z
    wytworzeniem IP.
    Jak wskazano w stanie faktycznym, Podatnik ponosi szereg kosztów bezpośrednio
    związane z wytwarzaniem Oprogramowania tj. wydatki na.:
      1) zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego;
      2) księgowość;
      3) składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
      4) usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
      5) usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna;
      6) eksploatacja samochodu osobowego;
      7) usługi elektroniczne.
    Powyższe wydatki funkcjonalnie bezpośrednio powiązane są z wytwarzaniem przez
    Podatnika Oprogramowaniem.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Jednocześnie, w zakresie wydatków związanych z wytwarzaniem Oprogramowania oraz w
    zakresie pozostałych obszarów działalności gospodarczej, Podatnika dokonuje podziału
    tych kosztów i przypisania ich wg klucza przychodowego, tj. wg proporcji przychodów ze
    sprzedaży Oprogramowania do pozostałych przychodów związanych z działalnością
    gospodarczą.
    Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w
    jakim przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji opisanej we wniosku,
    należy uznać za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Powyższe rozumienie znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów podatkowych.
    Przykładowo:

      # Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 24 grudnia 2019 r. (nr
        0113-KDIPT2-3.4011.586.2019.2.SJ) wskazał, że:
    “Jak wskazuje Wnioskodawca we wniosku, w ramach prowadzonej działalności badawczo -
    rozwojowej musi ponosić wydatki na zakup sprzętu komputerowego i akcesoriów, które
    są Mu niezbędne do wykonania Oprogramowania – wytwarzania przedmiotów
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Bezpośredni związek z działalnością
    badawczo-rozwojową ma również używanie samochodu osobowego.
    Wobec powyższego, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z
    którym, ponoszone wydatki w zakresie w jakim przeznaczane na wytworzenie
    Oprogramowania, w tym obliczone według powyższej proporcji przychodów ze zbycia
    Oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.”
      # Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 29 listopada 2019 r.
        (nr 0114-KDIP3-2.4011.469.2019.2.AC) wskazał, że:
    „Zatem przyjąć należy, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki w postaci dostępu
    do Internetu, usług telekomunikacyjnych, oprogramowania dodatkowego np.
    antywirusowego, koszty związane z samochodem osobowym, które kwalifikują się jako
    koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo - rozwojowej to wydatki związane z
    wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty
    faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem ust. 5 art. 30ca ustawy o PIT.”
      # Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 8 kwietnia 2020 r. (nr
        0112-KDIL2-1.4011.79.2020.2.KF) wskazał, że:
    „Reasumując, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na dzierżawę komputera
    osobistego wraz z oprogramowaniem od Spółki, zakup sprzętu komputerowego wraz z
    oprogramowaniem oraz dostęp do Internetu, a także - przy zachowaniu wskazanej przez
    Wnioskodawcę proporcji - koszty związane z leasingiem operacyjnym i eksploatacją
    samochodu osobowego, usługami księgowymi, usługami telekomunikacyjnymi, zakupem
    artykułów biurowych oraz wydatki na tzw. zaplecze techniczne (obejmujące opłaty za
    możliwość korzystania z infrastruktury technicznej Spółki oraz obsługę sekretarską) -
    mogą stanowić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, jako koszty związane z bezpośrednio przez Niego prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.”
      # Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 27.10.2020 r. (nr 0115-
        KDWT.4011.69.2020.2.MK) wskazał, że:
    „W odniesieniu do składek na ubezpieczenie społeczne należy wskazać, że mogą one
    stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem że nie zostaną odliczone przez
    Wnioskodawcę od dochodu po zakończeniu roku podatkowego (art. 26 ust. 13a ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych).”
    „Wobec powyższego, poniesione w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę
    działalnością badawczo-rozwojową, koszty składek na ubezpieczenia społeczne, usług
    księgowych, amortyzacji i użytkowania samochodu oraz zakupu komputera mogą
    stanowić koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej dla potrzeb wyliczenia wskaźnika nexus,
    o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT i mogą zostać ujęte pod literą „a” tego
    wskaźnika.”

      # Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 27.02.2020 r. (nr 0114-
        KDIP3-1.4011.570.2019.3.MG) wskazał, że:
    „(...) należy zgodzić się także ze stanowiskiem Wnioskodawcy odnośnie pytania Nr 5,
    dotyczącego uznania, że składkę na fundusz pracy, którą Wnioskodawca opłaca, można
    uznać za związaną bezpośrednio z wytworzeniem kwalifikowanego IP. (....). W związku z
    powyższym Wnioskodawca będzie mógł obowiązkową składkę ma Fundusz Pracy ująć w
    dodatkowej ewidencji, którą Wnioskodawca zaprowadzi na potrzeby IP Box.”
      # Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 5.05.2020 r. (nr 0114-
        KDIP2-1.4011.11.2020.2.MR) wskazał, że:
    „Wobec powyższego, koszty poniesione/ponoszone przez Wnioskodawcę, które związane
    są z zakupem sprzętu, licencje na oprogramowanie mogą stanowić koszty faktycznie
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, czyli koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.”
      # Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 8.06.2020 r. (nr 0112-
        KDIL2-2.4011.229.2020.2.IM) wskazał, że:
    „Zatem wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na licencje na oprogramowanie, sprzęt
    komputerowy, szkolenia i kursy, książki, koszty związane z eksploatacją samochodu
    (wymiana opon, serwisowanie i naprawy, polisa), koszty związane z telefonem, koszty
    związane z prowadzeniem biura (z wyjątkiem wynajmu biura, remontem i polisą), koszty
    księgowości i usług prawnych, przy zachowaniu właściwej proporcji, mogą stanowić
    koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-
    rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.”
    Ad. 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.”
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastawania 5 % stawki
    podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek, tj.:
      1) prowadzenie przez podatnika działalności badawczo rozwojowej w rozumieniu
        ustawy o PIT,
      2) wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
      3) uzyskiwane dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej
      4) określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku
        za pomocą wskaźnika nexus, dla każdego IP odrębnie,
      5) prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z
        kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5 % stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą IP.
    W przedmiotowym przypadku Podatnik:
      1) prowadzi działalność gospodarczą w ramach której prowadzi działalność badawczo-
        rozwojową w rozumieniu ustawy o PIT,
      2) w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowalne
        prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie,

      3) Oprogramowanie sprzedał na rzecz kontrahentów, z tytułu czego uzyskuje
        przychody,
      4) dokonuje alokacji Kosztów IP (tj. bezpośrednio związanych z wytworzeniem IP) do
        przychodów ze sprzedaży Oprogramowania, przez co określa dochód ze sprzedaży
        Oprogramowania oraz jest w stanie obliczyć wartość nexus dla każdego
        Oprogramowania,
      5) Wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5 % wynika z
        odrębnie prowadzonej ewidencji.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5 %
    stawki podatku dochodowego.
    Stanowisko Podatnika znajduje potwierdzanie w licznych interpretacjach organów
    podatkowych. Przykładowo:
      # Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 5 listopada 2019 r., nr
        0115-KDIT2-1.4011.338.2019.2.MK, wskazał: „Przenosząc powyższe na grunt
        rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę
        dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na zleceniodawcę całości praw autorskich
        do programu komputerowego, który stanowi utwór prawnie chroniony i został
        wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje
        się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może
        skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.”
      # Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 25 października 2019 r.
        nr 0114-KDIP3-3.4011.386.2019.3.MG, wskazał: „Mając powyższe na uwadze,
        dochód z odpłatnego zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tj.
        autorskiego prawa do programu komputerowego, które stanowi utwór prawnie
        chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-
        rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art.
        30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że
        Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z
        tego tytułu wg stawki 5%.”
      # Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 30 października 2019 r.
        nr 0112-KDIL3-2.4011.345.2019.2.MKA, wskazał: „Odnosząc przepisy podatkowe do
        przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:
        1. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie komputerowe w
        ramach indywidualnej działalności gospodarczej,
        2. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie w bezpośrednio
        prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane
        w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,
        3. rozwijanie lub ulepszanie oprogramowania stworzonego przez inne osoby przez
        Wnioskodawcę następuje w oparciu o udzieloną mu w tym celu niewyłączną
        licencję, zgodnie z umową zawartą ze Spółką,
        4. wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie ma
        charakter twórczy,
        5. wytwarzane, rozwijane i ulepszane oprogramowanie podlega ochronie na
        podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

        6. Wnioskodawca będzie posiadał szczegółową ewidencję pozwalającą na
        określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z wymogami
        art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pozwalającą
        na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych,
        7. Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego
        oprogramowania za co otrzymuje wynagrodzenie.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r, poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane
    za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszeniem jest wynikiem prac
    badawczo-rozwojowych.
    Mając powyższe na uwadze, dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez
    Wnioskodawcę oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało
    wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do
    dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z
    preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.”
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska w
    sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:

      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak wynika z treści wniosku, przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów
    komputerowych, a w szczególności:
      Aplikację.....
      Aplikację umożliwiającą .... Użytkownik może.....
      Aplikację wspierającą.....

      Aplikację umożliwiającą ....
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Wskazał Pan, że prowadzone prace rozwojowe nad Oprogramowaniem nie mają
    charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów, linii
    produkcyjnych, procesów wytwórczych. Prace realizowane przez Pana nie są również
    projektami powtarzalnymi – każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. W
    wyniku prowadzonych prac nad Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy
    stanowiący Oprogramowanie. Ma Pan z góry określoną rolę i wytwarza zdefiniowane i
    funkcjonalnie samodzielne elementy kodu źródłowego, tj. Oprogramowanie. Wybranie
    rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta, kompatybilnych z jego
    branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na
    niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania
    dostępnego na rynku. Realizowane przez Pana prace w zakresie rozwoju
    Oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i
    wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii
    informatycznych, tworzone są zupełnie nowe elementy Oprogramowania, które mają
    sprostać wymogom rynku, klientów oraz postępowi technologicznemu. Oprogramowanie
    staje się jednocześnie Pana nowym produktem, które (po przejściu odpowiednich testów
    technicznych i technologicznych) następnie udostępniane jest kontrahentowi, w zamian za
    wynagrodzenie. Wytwarzane przez Pana Oprogramowanie oparte jest na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w

    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w
    sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Niewątpliwie działania prowadzone są w metodyczny
    sposób, wynika to ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu
    jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja,
    zakończenie. Pana celem było stworzenie aplikacji, która np. obsługuje...– co nie jest
    typową funkcją..... Osiągnięto stworzenie działającego...., przy wykorzystaniu własnych
    zasobów finansowych, sprzętu komputerowego oraz subskrypcji narzędzi ...
    Systematyczność polega na bieżącym rozwijaniu projektów, wdrażaniu zmian, utrzymaniu
    repozytorium kodu, ...., testach i dokumentacji. Dla każdego projektu prowadzi Pan....
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Ekspercka wiedza oraz
    doświadczenie pozwalają na opracowanie i wdrażanie całkowicie nowych lub znacznie
    ulepszonych technologicznie rozwiązań dla kontrahentów. Wytwarzane oprogramowanie
    wyróżnia się zastosowaniem zaawansowanych technologii...., co zapewnia elastyczność i
    skalowalność aplikacji. Integruje unikalne funkcje, np. komunikację z..... Dodatkowo,
    implementuje działanie w .... aplikacji. .... dostarczają .... na rynku. Przed realizacją danego
    projektu dysponował Pan wykształceniem technicznym (informatyk) oraz wykształceniem
    wyższym (...), ukończonym technikum informatycznym, ukończeniem...., kilkuletnią
    praktyką zawodową (od 2019 r.).
    W ramach projektów wykorzystuje i rozwija Pan umiejętności z zakresu programowania w

    językach (...) oraz znajomość frameworków takich jak..... Wdraża innowacyjne technologie
    jak .... oraz tworzy systemy..... Wiedza selekcjonowana jest na podstawie dokumentacji
    technologicznej, changelogów, rozmów wewnątrz firmowych, forów technicznych (....),
    newsletterów (....) oraz szkoleń/kursów. Dotychczas oferował Pan aplikacje mobilne....,
    aplikacje z...., aplikacje do..., pomoc....
    Produkty opierały się na wiedzy programistycznej z zakresu ... systemów mobilnych.
    Planował Pan stworzenie skalowalnych, nowoczesnych aplikacji z realnymi
    zastosowaniami.
    Celem było wprowadzenie nowych funkcjonalności i udoskonaleń względem istniejących
    rozwiązań rynkowych. Prace realizowane były etapowo: analiza problemu, dobór narzędzi,
    implementacja, testy jednostkowe, dokumentacja. Efektem jest aplikacja mobilna lub jej
    rozszerzenie o nowe funkcjonalności i interfejsy, wcześniej nieistniejące.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.

    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, prowadzone prace rozwojowe nad Oprogramowaniem nie
    mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów, linii
    produkcyjnych, procesów wytwórczych. Prace realizowane przez Pana nie są również
    projektami powtarzalnymi – każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. W
    wyniku prowadzonych prac nad Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy
    stanowiący Oprogramowanie. W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w
    sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Niewątpliwie działania prowadzone są w metodyczny
    sposób, wynika to ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu
    jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja,
    zakończenie. Produkty opierały się na wiedzy programistycznej z .... systemów mobilnych.
    Planował Pan stworzenie skalowalnych, nowoczesnych aplikacji z realnymi
    zastosowaniami. Celem było wprowadzenie nowych funkcjonalności i udoskonaleń
    względem istniejących rozwiązań rynkowych. Prace realizowane były etapowo: analiza
    problemu, dobór narzędzi, implementacja, testy jednostkowe, dokumentacja. Efektem
    jest aplikacja mobilna lub jej rozszerzenie o nowe funkcjonalności i interfejsy, wcześniej
    nieistniejące. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych, ulepszonych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów oraz aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana
    systemów i aplikacji.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania
    ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.

    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b) * 1,3 / (a+b+c+d)
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej

        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
      - tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
        bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
        ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      - wytwarzane przez Pana oprogramowanie, jak również jego nowe funkcjonalności,
        które mają na celu ulepszenie (rozwinięcie) danego oprogramowania (osobny
        przedmiot obrotu), stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i
        prawach pokrewnych i podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy;
      - dokonuje Pan przeniesienia wszelkich autorskich praw majątkowych do
        wytworzonego oprogramowania w zamian za stosowne wynagrodzenie;
      - prowadzi Pan od 2025 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
        szczegółową ewidencję o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym
        od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, w zeznaniu rocznym za 2025 r. i w latach kolejnych, jeśli
    okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną
    zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki które Pan poniósł/będzie Pan ponosił na: zakup i
    wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego, księgowość, składki na
    ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu,
    usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna, eksploatacja samochodu osobowego, usługi
    elektroniczne – mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust.

    4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    Nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu
    działalności badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy :
      · stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
        dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      · zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego
        w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.