Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-27/12/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-03-20
Teza: DPS nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku realizacją projektu polegającego na zakupie samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; podmiot-podmiot niezarejestrowany; pomoc-dom pomocy społecznej; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 3 stycznia 2012r. (data wpływu do tut. organu 10 stycznia 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 13 lutego 2012r. (data wpływu 15 lutego 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2012r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 13 lutego 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w piśmie z dnia 13 lutego 2012r.):

Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, nie składa deklaracji VAT-7. Dokonany zakup udokumentowany będzie fakturą VAT wystawioną na DPS.

Wnioskodawca złożył wniosek do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na zakup samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych - mieszkanek DPS przede wszystkim do lekarza rodzinnego i lekarzy specjalistów.

Samochód ma być zakupiony przez Dom Pomocy Społecznej przy 50% wkładzie własnym DPS i 50% udziale środków PFRON.

Samochód do przewozu osób niepełnosprawnych – mieszkanek Domu Pomocy Społecznej – stanowić będzie własność DPS i służyć tylko i wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku VAT.

Dom Pomocy Społecznej prowadzony przez Wnioskodawcę jest jednostką dla której organem założycielskim jest prawna jednostka kościelna i który zgodnie z art. 43 pkt 22 ustawy o podatku VAT jest podmiotem zwolnionym z rozliczeń z tego podatku.

W myśl pkt 22 usługi pomocy społecznej oraz dostawy towarów ściśle z tymi usługami związane ponoszone na rzecz beneficjenta tej pomocy (którymi są mieszkanki domu pomocy) są zwolnione od podatku VAT.

Wnioskodawca informuje też, że ma pozwolenie Wojewody na prowadzenie Dom Pomocy Społecznej na czas nieokreślony.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 13 lutego 2012r.):

Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem ww. samochodu?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 13 lutego 2012r.), nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem ww. samochodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Zgodnie z art. 96 ust. 4 ww. ustawy naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawione wyżej unormowania wykluczają możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca złożył wniosek do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na zakup samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych – mieszkanek DPS przede wszystkim do lekarza rodzinnego i lekarzy specjalistów.

Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, nie składa deklaracji VAT-7. Dokonany zakup udokumentowany będzie fakturą VAT wystawioną na DPS.

Jak wskazano na wstępie, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Zrealizowanie tego prawa możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, poprzez złożenie deklaracji VAT-7.

Mając zatem na uwadze wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturze dokumentującej zakup przedmiotowego samochodu. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a zatem dokonany zakup nie będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności generujących podatek należny.

Tym samym Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktury dokumentującej poniesione wydatki, bowiem nie została w omawianym przypadku spełniona podstawowa przesłanka pozytywna jaką jest związek dokonanego zakupu ze sprzedażą opodatkowaną.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Organ podatkowy podkreśla, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w zakresie prawidłowości zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, z którego wynika, iż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, a w szczególności zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.