Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.169.2025.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-21
Teza: Skorzystanie z ulgi badawczo; rozwojowej w stosunku do
prowadzonych prac zgodnie z art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o CIT
od 1 października 2018 r.; odliczenie kosztów kwalifikowanych
zgodnie z art. 18d ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: definicja
koszt-koszty kwalifikowane
produkcja
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 marca 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z 26 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 15 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) posiada siedzibę na terytorium RP i jest polskim
    rezydentem podatkowym. Jednym z podstawowych przedmiotów działalności Spółki jest
    produkcja (...), gdzie indziej niesklasyfikowanych. Wymieniony obszar działalności Spółki
    realizowany jest w zakładzie produkcyjnym należącym do Spółki położonym w (...). Jest to
    zakład, w którym prowadzone są między innymi prace badawczo-rozwojowe (dalej: „prace
    b+r”) nad wytwarzaniem „(...) (dalej: „klienci”); (dalej: „(...)”, „(...)”).
    (...) te służą między innymi do (...). W kolejnym kroku (...). Tego typu urządzenia są już w
    naszej ofercie, ale z wykorzystaniem (...). Nowy typ (...), który będzie podlegał pod prace
    b+r będzie posiadał (...). Zmiana (...) powoduje, że nowy typ urządzenia będzie o wiele
    bardziej ekonomiczny i energooszczędny. Wyeliminowany zostanie drogi (...), który
    pobiera dużo (...). Zrezygnowanie z zakupu coraz droższego (...), jakim jest (...) oraz co za
    tym idzie wyeliminowanie dodatkowych kosztów podczas dalszej eksploatacji wprowadzi
    znaczne oszczędności. Możliwe będzie zastosowanie najbardziej energooszczędnych
    silników do napędu poszczególnych podzespołów. Kolejną zaletą urządzenia jest fakt, że
    będzie przyjazne środowisku dzięki wyeliminowaniu czynnika jakim jest (...). Praca na (...)
    prowadzi również do zwiększenia efektywności pracy. Nowe, dopuszczone typy (...) ze
    względu na ekologię nie do końca mają prawidłowe parametry do pracy naszego
    urządzenia. Niemniej istotny jest fakt, że nowe urządzenie będzie posiadało nowe,
    bardziej higieniczne rozwiązania w konstrukcji ramy nośnej.
    Prace b+r związane z wytworzeniem maszyny oparte są na w pełni zintegrowanym
    modelu operacyjnym, obejmującym następujące fazy procesu (pkt 1-7):
    1. Po podjęciu przez zarząd Spółki decyzji o produkcji danej maszyny następuje cykl
    spotkań pracowników wnioskodawcy zaangażowanych w dany projekt, w celu stworzenia
    szczegółowej koncepcji maszyny.
    2. Następnie rozpoczynane są prace nad konkretnym projektem przez zespół
    konstruktorów działu projektowania.
    3. Po wykonaniu modelu maszyny następuje tworzenie przez konstruktorów działu
    projektowania pełnej dokumentacji technicznej zawierającej wykaz elementów
    niezbędnych do tworzenia maszyny.
    4. Wykonana dokumentacja techniczna trafia do działu technologicznego, gdzie
    opracowywana jest technologia dla wyprodukowania poszczególnych detali. Technologia
    wykonana jest tak, aby detal był wyprodukowany ekonomicznie tj. tanio przy zachowaniu
    żądanych parametrów.

    5. Przygotowana dokumentacja techniczna przez dział technologiczny trafia na produkcję i
    tym samym rozpoczyna się etap produkowania części urządzenia.
    6. Równolegle do prac opisanych w pkt 3, prowadzone są prace przez dział automatyków
    nad wykonaniem unikatowego programu sterowania maszyną i stworzeniem dla niej
    schematu połączeń elektrycznych.
    7. Następnie po wyprodukowaniu części urządzenia rozpoczynają się prace nad
    montażem maszyny. Montaż ten dokonywany jest przez dział montażu. Jest on podzielony
    na etapy pierwszy etap obejmuje montaż (...) w całość tworzącą maszynę. Równolegle do
    tego etapu odbywa się montaż poszczególnych zespołów i stacji z części wykonanych na
    zlecenie. Są to w dużej mierze nowo zaprojektowane zespoły, które podlegają wstępnej
    kontroli działania i spełnienia założeń projektowych. Następny etap przewiduje montaż w
    /w zespołów oraz urządzeń zleconych do wykonania w ramach projektu na maszynie
    zgodnie z modelem 3d oraz wymaganiami poszczególnych zespołów. Po tym etapie
    następuję montaż elementów kontrolnych oraz zabezpieczeń maszyny (bhp). W tym
    czasie wykonywany jest audyt bezpieczeństwa, który jest podstawowym wymogiem
    użytkowania maszyny. Po montażu następuje instalacja programu w maszynie, której
    dokonują programiści. Po tym etapie następuje wstępne uruchomienie poszczególnych
    zespołów, stacji, aplikacji, elementów pomocniczych. Po uruchomieniu wszystkich
    zespołów i stacji maszyny wykonywany jest kilkugodzinny dry-run (testowanie). Ma on na
    celu sprawdzenie poprawności doboru elementów napędowych (kontrola parametrów
    silników). Następnie na maszynę zakładane są materiały i przeprowadzany jest etap
    sprawdzania poszczególnych funkcjonalności maszyny. Maszyna przygotowana jest do
    testów wewnętrznych.
    8. Następuje faza testów wewnętrznych, za którą odpowiedzialni są pracownicy
    odpowiedniego działu serwisu.
    9. Po zakończonej sukcesem fazie testów wewnętrznych następuje sprzedaż maszyny. W
    przypadku testów zakończonych niepowodzeniem, dokonywana jest analiza przyczyn i
    wykonywane są konieczne regulacje mechaniczne oraz zmiany programowe. Następnie
    można przystąpić do ponownego testowania (pkt 7).
    Przedstawiony model operacyjny związany z produkcją maszyn pozwala utrzymać pełną
    kontrolę nad wysoką jakością modułów i części wykorzystywanych do produkcji maszyn
    oraz samych maszyn, przy jednoczesnym zapewnieniu nad nim ciągłej kontroli zarządczej.
    Wnioskodawca podkreśla, że prace b+r związane z produkcją określonej maszyny nie mają
    charakteru mechanicznego, ani odtwórczego. Wnioskodawca w oparciu o przedłożoną
    specyfikację przygotowuje całkowicie nową maszynę. Maszyny trafiające do klienta nie
    występują powszechnie na rynku, gdyż każda z nich posiada cechy charakterystyczne
    jedynie dla niej. Mimo możliwości otrzymania od potencjalnych klientów pewnych
    wytycznych i wymagań, jakie dana maszyna ma spełniać, cały proces opracowania jej
    projektu oraz wyprodukowania pozostaje w gestii Spółki. To Wnioskodawca jest
    odpowiedzialny za techniczny proces wytworzenia maszyny. Sugestie oraz wytyczne
    zaprezentowane przez potencjalnych klientów nie będą wystarczające, aby Spółka mogła
    w sposób odtworzeniowy zaprojektować i wyprodukować daną maszynę.
    Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.
    Dodatkowo Wnioskodawca zaznacza, że prace będące przedmiotem zapytania nie są
    incydentalnym działaniem Spółki.
    Działania podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach prac będących przedmiotem
    zapytania, nie mają i nie będą mieć charakteru prac obejmujących rutynowe i okresowe
    zmiany.
    Realizowane prace są ukierunkowane na stworzenie nowych maszyn, tym samym prace o
    takim charakterze są i będą zdarzeniem unikalnym/innowacyjnym.

    Realizowane i opisywane przez Wnioskodawcę prace obejmują tworzenie (...), które w
    przypadku pomyślnego zakończenia projektu, są następnie sprzedawane klientom
    Wnioskodawcy.
    Realizowane przez Wnioskodawcę prace mogą również obejmować pilotaż/wersję testową
    /wersję przedprodukcyjną.
    Ponadto, w piśmie uzupełniającym doprecyzowali Państwo opis sprawy następująco:
    1) Wnioskodawca w prowadzonych pracach nad prototypową, (...) wykorzystuje w
    szerokim zakresie już istniejącą wiedzę techniczną i naukową. Przede wszystkim sięga po
    aktualny stan wiedzy z dziedziny budowy maszyn i automatyki przemysłowej, w tym
    uznane zasady projektowania mechanicznego, sprawdzone rozwiązania konstrukcyjne
    oraz obowiązujące normy branżowe dotyczące tego typu urządzeń. Wykorzystywana jest
    także dostępna wiedza z obszaru materiałoznawstwa (właściwości i wytrzymałość
    materiałów konstrukcyjnych) oraz inżynierii sterowania (algorytmy sterujące, czujniki,
    układy automatyki). W toku prac Wnioskodawca opiera się na wynikach dotychczasowych
    badań i doświadczeń inżynierskich – analizuje istniejące rozwiązania stosowane w
    podobnych maszynach, korzysta z literatury fachowej i dostępnych danych technicznych.
    Ta istniejąca wiedza stanowi punkt wyjścia i fundament prowadzonych prac, zapewniając
    naukowo-techniczne podstawy niezbędne do projektowania nowatorskiego urządzenia.
    Innymi słowy, Wnioskodawca nabywa i wykorzystuje dostępne informacje oraz
    doświadczenia inżynierskie, aby móc następnie twórczo je rozwinąć w ramach własnego
    projektu. W ten sposób prace bazują na dotychczasowym dorobku wiedzy, nie
    rozpoczynając od zera, lecz świadomie wykorzystując sprawdzone koncepcje jako
    komponenty wyjściowe. Jednocześnie jednak Wnioskodawca nie ogranicza się do prostego
    powielania dostępnych rozwiązań – znana wiedza jest punktem odniesienia, który
    umożliwia zidentyfikowanie obszarów wymagających innowacji i dalszego rozwijania w
    ramach projektu. Dzięki temu prace nad maszyną wpisują się w schemat prac
    rozwojowych, w ramach których dostępna wiedza techniczna jest wykorzystywana i
    łączona celem stworzenia nowego produktu.
    Wnioskodawca w prowadzonych pracach nad prototypową, (...) wykorzystuje istniejącą
    wiedzę techniczną z zakresu:
    - (...).
    2) W wyniku prowadzonych prac powstaje nowa wiedza, stanowiąca rezultat działań
    badawczo-rozwojowych Wnioskodawcy. Nowa wiedza ujawnia się przede wszystkim w
    obszarze inżynierii związanej z konstruowaną maszyną – tj. w dziedzinie projektowania
    układów mechaniczno-automatycznych. W trakcie realizacji projektu zespół
    Wnioskodawcy zdobywa oryginalne informacje i doświadczenia, których nie można było
    pozyskać inaczej niż poprzez te prace. Przykładowo, opracowanie prototypu dostarcza
    nowych danych i zależności dotyczących działania zaprojektowanych mechanizmów, ich
    wydajności, wytrzymałości i optymalnych parametrów pracy. Jest to wiedza, która przed
    podjęciem tych prac nie istniała w zasobach Wnioskodawcy (ani prawdopodobnie w
    szerszej praktyce inżynierskiej w identycznym ujęciu), ponieważ dotyczy ona ściśle
    nowatorskich rozwiązań zastosowanych w maszynie. Można zatem stwierdzić, że projekt
    przyczynia się do zwiększenia zasobów wiedzy technicznej – zarówno w skali
    przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, jak i potencjalnie w skali dziedziny (o ile rezultaty
    zostaną upowszechnione). Wiedza ta ma charakter praktyczny (inżynierski) i obejmuje m.
    in. poznanie nowych metod osiągania zamierzonych funkcjonalności urządzenia, odkrycie
    optymalnych konfiguracji podzespołów, czy też identyfikację nieznanych wcześniej
    zależności pomiędzy parametrami pracy maszyny. Co istotne, nawet jeśli zasadniczym
    celem prac rozwojowych jest stworzenie nowego produktu, to nieuchronnie towarzyszy
    temu generowanie nowej wiedzy i umiejętności – np. w formie know-how dotyczącego

    projektowania i eksploatacji tej unikatowej maszyny. W konsekwencji, rezultatami
    projektu są nie tylko namacalne prototypy czy konstrukcje, ale również niematerialne
    rezultaty w postaci poszerzonej wiedzy specjalistycznej zespołu projektowego.
    W wyniku prowadzonych prac powstaje nowa wiedza z dziedzin:
    - (...).
    Ta nowa wiedza dotyczy dziedziny inżynierii mechanicznej i automatyki (a ściślej:
    konstrukcji specjalistycznych maszyn przemysłowych inżynierii mechanicznej i konstrukcji
    maszyn (nowe rozwiązania konstrukcyjne, układy napędowe i moduły funkcjonalne),
    automatyki i informatyki przemysłowej (nowe algorytmy sterowania, integracja z układami
    bezpieczeństwa), (...) ekologicznego (projektowanie efektywnej energetycznie i bezpiecznej
    instalacji na (...)) i stanowi wkład do rozwoju tej dyscypliny poprzez doświadczenia zdobyte
    przy projekcie.
    3) W ramach opisywanych prac Wnioskodawca połączył różnorodną istniejącą wiedzę,
    kształtując ją w taki sposób, by uzyskać jakościowo nowe rozwiązanie techniczne.
    Konkretnie, zintegrowano wiedzę z kilku obszarów inżynierskich: mechaniki, automatyki
    oraz informatyki przemysłowej. Połączono np. dotychczasowe osiągnięcia z zakresu
    konstrukcji mechanicznych (takie jak znane typy układów przeniesienia napędu,
    mechanizmy ruchu, sprawdzone modele obliczeń wytrzymałościowych) z wiedzą z
    dziedziny sterowania i elektroniki (istniejące koncepcje systemów sterujących, algorytmy
    kontroli, architektury układów czujników). Ta interdyscyplinarna wiedza została następnie
    ukształtowana i dostosowana do potrzeb projektu poprzez liczne działania twórcze.
    Oznacza to, że Wnioskodawca nie poprzestał na mechanicznym zestawieniu znanych
    elementów, lecz modyfikował i ulepszał dostępne rozwiązania tak, aby sprostać nowym
    wymaganiom stawianym (...). Przykładowo, jeśli wykorzystano znany mechanizm lub
    podzespół, został on przeprojektowany (udoskonalony) pod kątem specyficznych
    parametrów planowanego urządzenia. Podobnie, znane algorytmy sterujące zostały
    rozwinięte i zaadaptowane do nowych warunków pracy maszyny, m.in. poprzez dopisanie
    dodatkowych modułów oprogramowania dostosowanych do unikatowej konfiguracji
    urządzenia.
    Kształtowanie wiedzy odbywało się poprzez eksperymenty, analizy i iteracyjne ulepszanie
    projektu – na kolejnych etapach prac zespół wyciągał wnioski z prototypowania i testów,
    co prowadziło do modyfikacji założeń i wprowadzenia nowych usprawnień. Efektem
    takiego twórczego połączenia różnych zasobów wiedzy jest powstanie innowacyjnego
    rozwiązania technicznego, którego wcześniej nie było. W praktyce efektem finalnym jest
    prototyp (...) będący wypadkową (wynikiem) synergicznego połączenia wiedzy z wielu
    dziedzin. Maszyna ta łączy w swojej konstrukcji elementy i funkcjonalności pochodzące z
    różnych obszarów technologii – np. zaawansowaną mechanikę precyzyjną z inteligentnym
    układem sterowania komputerowego – tworząc nową jakość. Innymi słowy, dzięki
    połączeniu i twórczemu przekształceniu istniejącej wiedzy wykreowano nowy produkt,
    którego nie dałoby się zbudować bez tak interdyscyplinarnego podejścia. To dokładnie
    odpowiada istocie prac rozwojowych – polegają one przecież na łączeniu i wykorzystaniu
    dostępnej wiedzy do stworzenia nowego lub ulepszonego produktu. W przedmiotowym
    projekcie Wnioskodawca zrealizował ten proces, czego efektem jest nowatorska maszyna
    jako rezultat połączonej i rozwiniętej wiedzy z różnych źródeł.
    Wnioskodawca połączył następującą istniejącą wiedzę:
    - (...).
    Efektem połączenia tej wiedzy jest zaprojektowanie nowego typu maszyny (...):
    - (...).
    Integracja wiedzy nastąpiła podczas faz: koncepcyjnej, projektowej, montażowej oraz
    testowej.

    4) Wnioskodawca zastosował w projekcie konkretne narzędzia, koncepcje i rozwiązania,
    które dotąd nie występowały w praktyce gospodarczej – ani u Wnioskodawcy, ani (w
    znanym mu zakresie) wśród standardowych rozwiązań dostępnych na rynku. Inaczej
    mówiąc, prace rozwojowe wymagały sięgnięcia po pomysły i technologie nieobecne we
    wcześniejszej działalności Wnioskodawcy, a często również niespotykane w typowych
    konstrukcjach konkurencyjnych maszyn. Przykładowo, opracowano od podstaw
    dedykowany system sterowania do tej maszyny: specjalistyczne oprogramowanie
    sterujące wraz z algorytmami, zaprojektowane wyłącznie na potrzeby nowego urządzenia.
    Taki system sterowania, tworzony ad hoc w ramach projektu, nie miał odpowiednika w
    dotychczasowej praktyce – stanowi zupełnie nowe narzędzie informatyczne
    niewystępujące wcześniej ani u Wnioskodawcy, ani w typowych rozwiązaniach rynkowych.
    Ponadto, wykorzystano nowatorskie koncepcje konstrukcyjne: między innymi
    zastosowano inną niż standardowa konfigurację kluczowych podzespołów
    mechanicznych, wynikającą z unikatowych założeń projektu. Dla zilustrowania – jeżeli w
    maszynach dostępnych komercyjnie dany proces technologiczny realizowany jest poprzez
    określony układ mechaniczny, Wnioskodawca wypracował alternatywny układ o
    odmiennym sposobie działania, wcześniej niestosowany. Zastosowano też nowe
    rozwiązania w zakresie doboru materiałów i komponentów: np. użyto specjalistycznych
    elementów o podwyższonych parametrach (lub niestandardowych rozmiarach), które
    wcześniej nie były stosowane w urządzeniach Wnioskodawcy, co wymagało
    przeprowadzenia dodatkowych badań i testów ich przydatności. Wszystkie te innowacyjne
    narzędzia i rozwiązania sprawiają, że skonstruowana (...) znacząco różni się od już
    funkcjonujących rozwiązań. Urządzenie to zostało zaprojektowane praktycznie od nowa,
    według autorskich założeń, i nie jest kopią żadnego z istniejących modeli maszyn. Posiada
    ono unikatowe cechy i funkcjonalności, które odróżniają je od dostępnych dotąd
    rozwiązań technicznych. Na przykład maszyna osiąga parametry pracy niedoścignione dla
    standardowych urządzeń (...), bądź łączy w jednym procesie operacje, które dotąd
    wymagały użycia kilku odrębnych urządzeń. Tak istotne różnice wynikają właśnie z
    zastosowania nowych koncepcji i narzędzi – dzięki nim powstała maszyna o jakościowo
    odmiennym charakterze niż wszystkie dotychczasowe konstrukcje w tej branży.
    Reasumując, projekt wprowadził do praktyki Wnioskodawcy zupełnie nowe rozwiązania
    techniczne, które wcześniej nie istniały, a ich wykorzystanie zaowocowało powstaniem
    maszyny wyraźnie wybijającej się ponad istniejące standardy. Tym samym spełnione
    zostało kryterium istotnej innowacyjności – maszyna nie jest tylko kolejną kopią znanego
    urządzenia z drobnymi zmianami, lecz nowym rozwiązaniem technicznym o unikalnych
    właściwościach.
    W trakcie realizacji projektu zastosowano innowacyjne rozwiązania nieobecne wcześniej w
    praktyce gospodarczej, w tym:
        - (...).
    W rezultacie powstało urządzenie projektowane od podstaw jako unikalne, nieseryjne
    rozwiązanie, wyraźnie odmienne od istniejących konstrukcji.
    5) Twórczy charakter prac opisanych we wniosku przejawia się w wielu aspektach
    realizowanego projektu. Przede wszystkim działania podejmowane przez Wnioskodawcę
    były nastawione na stworzenie nowego, oryginalnego rozwiązania, a nie na rutynowe
    odtwarzanie istniejących schematów. Zadanie skonstruowania (...) wymagało licznych
    innowacyjnych pomysłów i nieszablonowych decyzji projektowych – nie było dostępnego
    gotowego projektu ani instrukcji, które można by po prostu zaadaptować. Zespół
    realizujący prace musiał zatem działać kreatywnie na każdym etapie: już podczas
    formułowania koncepcji urządzenia konieczne było wymyślenie nowych sposobów
    realizacji założonych funkcji, następnie w fazie projektowania – zaprojektowanie od
    podstaw nietypowych modułów maszyny, zaś w fazie testów prototypu – znalezienie
    rozwiązań dla problemów i wyzwań, które ujawniły się w trakcie prób (np. ulepszenie
    konstrukcji w punktach, gdzie pojawiły się nieprzewidziane wcześniej trudności).

    Twórczość przejawiała się więc w generowaniu nowych rozwiązań technicznych i ciągłym
    udoskonalaniu powstającej konstrukcji. W wyniku tych działań powstał nowy wytwór
    intelektu – prototyp maszyny, który choćby w minimalnym stopniu, a w praktyce w
    znacznym stopniu, odróżnia się od wcześniej znanych urządzeń o podobnym
    przeznaczeniu. Posiada on cechę nowości, co świadczy o tym, że jest rezultatem pracy
    twórczej (zgodnie z powszechnym rozumieniem twórczości jako działań prowadzących do
    powstania czegoś nowego). Twórczy charakter prac potwierdza także sposób realizacji
    projektu: w ramach prac stworzono prototyp i poddano go wszechstronnym testom, a
    następnie wprowadzano kolejne ulepszenia – czyli projekt ewoluował w odpowiedzi na
    wyniki doświadczalne. Takie podejście (opracowanie prototypu, testowanie go w
    warunkach zbliżonych do rzeczywistych, iteracyjne udoskonalanie konstrukcji) jest typowe
    dla kreatywnych prac badawczo-rozwojowych, gdzie ostateczny kształt rozwiązania nie
    jest z góry dany, lecz wykuwa się poprzez kolejne próby i usprawnienia. Można zatem
    stwierdzić, że prace miały charakter twórczy, ponieważ doprowadziły do powstania
    unikatowego rozwiązania technicznego poprzez zastosowanie oryginalnych metod i
    pomysłów. Nie były to czynności rutynowe (np. standardowe dostrojenie istniejącego
    urządzenia), ale działania o charakterze kreacyjnym, których efektem jest nowa jakość.
    Twórczy charakter przejawia się również w samym rezultacie – maszyna będąca wynikiem
    prac stanowi nowatorską konstrukcję, odróżniającą się od innych, co dowodzi, że
    osiągnięto rezultat wymagający wkładu twórczego. Krótko mówiąc, całość prac od
    pomysłu, przez prototyp, po finalne rozwiązanie opierała się na twórczym podejściu,
    dzięki czemu Wnioskodawca uzyskał oryginalny efekt nieosiągalny przy stosowaniu
    utartych procedur.
    6) Opisana we wniosku działalność ma charakter uporządkowany, zaplanowany i
    metodyczny, oparty na ustalonym harmonogramie oraz jasno określonych celach.
    Wnioskodawca realizował prace badawczo-rozwojowe jako zorganizowany projekt, którym
    zarządzał według przyjętego planu. Na początku przedsięwzięcia zostały wyznaczone
    konkretne cele – określono, jakie funkcjonalności i parametry techniczne powinna
    osiągnąć projektowana maszyna (np. wydajność, dokładność działania, spełnienie
    określonych wymogów technologicznych). Następnie opracowano szczegółowy
    harmonogram prac obejmujący kolejne etapy realizacji projektu. Harmonogram ten
    przewidywał fazy takie jak: etap koncepcyjny (opracowanie wstępnych założeń i szkiców
    konstrukcji), etap projektowy (przygotowanie szczegółowej dokumentacji technicznej),
    etap budowy prototypu, etap testowania i walidacji prototypowej maszyny oraz etap
    wdrożenia ewentualnych korekt i finalizacji projektu. Każdy z tych etapów był
    zaplanowany w czasie, z przydzielonymi zasobami (ludźmi, materiałami, budżetem) i
    określonym zakresem zadań do wykonania. Realizacja projektu przebiegała metodycznie –
    zespół działał według przyjętego planu, regularnie monitorując postępy i weryfikując
    osiągnięcie założonych celów częściowych. Istniał jasno zdefiniowany system zarządzania
    projektem: prowadzono dokumentację projektową (notatki z prac konstrukcyjnych,
    raporty z testów, protokoły z narad technicznych), co zapewniało zachowanie porządku i
    możliwość śledzenia kolejnych kroków. W ramach harmonogramu odbywały się
    zaplanowane spotkania zespołu, na których omawiano wyniki dotychczasowych prac i
    planowano kolejne działania – to dowodzi, że prace miały uporządkowany tok i były
    prowadzone według ustalonego schematu. Należy podkreślić, że systematyczny charakter
    opisywanej działalności przejawiał się właśnie w zaplanowaniu i konsekwentnej realizacji
    tego projektu badawczo-rozwojowego. Nawet jeśli był to pojedynczy, jednorazowy projekt
    (incydentalny w skali działalności firmy), to został on przeprowadzony w sposób planowy i
    zorganizowany, spełniając tym samym wymóg systematyczności. Działalność miała od
    początku do końca ustalony cel główny oraz cele pośrednie, a osiągnięcie ich było
    weryfikowane na kolejnych etapach zgodnie z harmonogramem. Takie podejście w pełni
    odpowiada definicji prowadzenia prac w sposób systematyczny, czyli właśnie
    uporządkowany, metodyczny i zaplanowany. Reasumując, Wnioskodawca realizował

    opisaną działalność badawczo-rozwojową jako usystematyzowany projekt – z
    wyznaczonymi celami, harmonogramem i kontrolą postępów – co oznacza, że kryterium
    planowości i metodyczności zostało w niniejszym przypadku spełnione.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym prowadzone przez nią prace B+R
    w ramach produkcji (...), stanowią działalność badawczo-rozwojową, w rozumieniu art. 4a
    pkt 26-28 ustawy CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r., która
    uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d ustawy CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisana
    we wniosku działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a
    pkt 26–28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawy CIT).
    Przedstawione prace cechują się bowiem twórczym charakterem – są ukierunkowane na
    stworzenie nowych, oryginalnych rozwiązań technicznych o unikatowym charakterze –
    oraz są podejmowane w sposób systematyczny, tj. planowy, metodyczny i uporządkowany
    (wg ustalonego harmonogramu i założeń projektowych). Celem tych prac jest zwiększenie
    zasobów wiedzy (m.in. poprzez zdobycie nowych informacji i doświadczeń inżynierskich)
    oraz wykorzystanie zdobytej wiedzy do stworzenia nowego zastosowania w postaci
    prototypowej, (...).
    Tym samym spełnione zostały wszystkie przesłanki definicji działalności B+R określone w
    art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Opisana działalność mieści się w szczególności w kategorii prac
    rozwojowych (w rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy CIT), gdyż polega na wykorzystaniu i
    łączeniu dostępnej aktualnie wiedzy w celu zaprojektowania i wytworzenia nowego
    produktu (urządzenia) oraz nie sprowadza się do rutynowych czy okresowych modyfikacji
    już istniejących maszyn, lecz prowadzi do opracowania jakościowo nowego rozwiązania.
    W ocenie Wnioskodawcy, taka działalność spełnia definicję działalności badawczo-
    rozwojowej zawartą w ustawie CIT, a więc stanowi działalność B+R uprawniającą do
    skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 18d ustawy CIT
    (odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych związanych z tymi
    pracami). W konsekwencji, pytanie interpretacyjne należy rozstrzygnąć twierdząco –
    opisana we wniosku aktywność Wnioskodawcy jest działalnością badawczo-rozwojową w
    rozumieniu przywołanych przepisów prawa podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „uCIT”):
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,

      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
      r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem zadanego pytania wskazać należy, że w
    celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę
    nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać
    uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają
    definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26
    updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego

    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.

    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Opierając się na powyższych wyjaśnieniach wskazać należy, że prowadzone przez Państwa
    prace B+R w ramach produkcji (...), stanowią działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 Ustawy CIT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    października 2018 r., która uprawnia do zastosowania ulgi.
    Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.