Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.535.2025.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-25
Teza: W zakresie możliwości zastosowania stawki 0% podatku od
towarów i usług dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
Słowa kluczowe: dokumenty
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa
stawka
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania stawki 0% podatku od towarów i
    usług dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca „(...)” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością dalej „Spółka” z siedzibą w
    (...) wpisana do Rejestru Przedsiębiorców pod numerem (...) prowadzonym przez Sąd
    Rejonowy w (...) Wydział (...) Gospodarczy Krajowego Rejestru Przedsiębiorców.

    Wnioskodawca jest spółką posiadającą rezydencję podatkową w Polsce i zarejestrowaną
    dla celów VAT w Polsce jako podatnik VAT czynny, a także jako podatnik zarejestrowany na
    potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce, której przedmiotem przeważającej
    działalności przedsiębiorcy stanowi (PKD): 22. 12. Z. Produkcja pozostałych wyrobów z (...).
    Przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy stanowią (kody PKD):
    - (...). (...);
    - (...). (...);
    - (...). (...);
    - (...). (...);
    - (...). (...);
    - (...). (...);
    - (...). (...);
    - (...). (...);
    - (...). (...).
    Wnioskodawca prowadzi działalność produkcyjną i dystrybucyjną, w ramach której
    sprzedaje towary kontrahentom z innych państw członkowskich Unii Europejskiej.
    Produkty te są wysyłane z Polski do miejsc wskazanych przez nabywców, posiadających
    ważny numer identyfikacyjny VAT UE nadany w innym kraju członkowskim niż Polska.
    Spółka klasyfikuje te transakcje jako wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów (WDT)
    zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej: „ustawa VAT” lub „ustawa”), oraz wykazuje je w deklaracji podatkowej (pliku
    JPK_V7M oraz informacji podsumowującej) ze stawką 0%.
    W tym zakresie Spółka wskazuje, że na potrzeby stosowania stawki 0% VAT gromadzi
    dowody potwierdzające wywóz towarów poza terytorium Polski do odbiorcy i te dowody
    będą się znajdowały się w posiadaniu Spółki przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy.
    Dokumentacja gromadzona przez Spółkę na potrzeby realizowanych transakcji WDT,
    może się różnić w zależności od specyfiki dostawy (organizacji transportu) oraz
    indywidualnych ustaleń z poszczególnymi Kontrahentami. Oprócz kopii faktury oraz
    specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
    dokument) Wnioskodawca posiada/będzie posiadać w swojej dokumentacji (i) dokumenty
    przewozowe wystawione przez przewoźnika (np. w formie listów przewozowych CMR
    podpisane przez przewoźników ), jak również takie na których z różnych przyczyn nie
    widnieje podpis osoby odbierającej towar lub też taki podpis jest nieczytelny.
    Niezależnie od tego, czy Wnioskodawca będzie w posiadaniu dokumentu CMR oraz
    niezależnie od tego czy dokument przewozowy CMR zawiera podpis, czy też nie,
    Wnioskodawca każdorazowo jest w posiadaniu kopii faktury dokumentującej dostawę
    wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz potwierdzeniem zapłaty za towar
    przez Kontrahenta.
    W przypadku braku dokumentu przewozowego CMR lub braku podpisu na tym
    dokumencie, to właśnie zestaw: faktura z wyszczególnieniem ładunku oraz potwierdzenie
    zapłaty stanowi stosownie do art. 42 ust. 11 ustawy o VAT wystarczający dowód
    dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i uprawnia do zastosowania stawki
    0%.
    Spółka każdorazowo gromadzi/będzie gromadzić następujące dokumenty:
    1. kopie faktur, zawierające m.in. dane Kontrahenta (tj. jego nazwę i adres siedziby),
    2. specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru).

    Równocześnie, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż mogą wystąpić sytuacje, w których
    omawiana specyfikacja nie będzie stanowiła odrębnego dokumentu, lecz będzie
    elementem faktury VAT wystawionej na rzecz Kontrahenta.
    W każdym przypadku (tzn. czy to w ramach samej faktury czy też w formie załącznika do
    faktury będącego integralnym elementem samej faktury) specyfikacja będzie zawierać
    dane niezbędne do ustalenia jakie towary były przedmiotem dostawy.
    W tym względzie, Wnioskodawca jest/będzie w posiadaniu odpowiednich dokumentów
    potwierdzających rozpoczęcie wysyłki na terenie Polski i dostarczenia tych towarów do
    innego kraju UE jakkolwiek przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację jest ocena
    czy posiadana dokumentacja opisana szczegółowo będzie z perspektywy przepisów
    ustawy o VAT wystarczająca, aby uznać, iż spełniony został warunek określony w art. 42
    ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT

## Pytanie

Czy, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), dostawy udokumentowane kopią faktury
    VAT dokumentującej dostawę towarów, wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk
    ładunku (zawartą w fakturze lub stanowiącą odrębny dokument) oraz potwierdzeniem
    otrzymania zapłaty od Kontrahenta za dostarczony towar mogą podlegać opodatkowaniu
    stawką VAT w wysokości 0%?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 3 i ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, dalej: „ustawa o VAT”),
    warunkiem zastosowania stawki VAT 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    (WDT) jest posiadanie przez podatnika dokumentów, które potwierdzają, że towary
    będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone
    nabywcy w innym państwie członkowskim UE.
    Stosownie do art. 42 ust. 3 ustawy o VAT:
    „Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
    potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
    innym niż terytorium kraju:
    1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
    wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
    dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi
    (spedytorowi),
    2. (uchylony),
    3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
    4. (uchylony), – z zastrzeżeniem ust. 4 i 5”.
    Z kolei zgodnie z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT:
    „W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3–5, nie potwierdzają
    jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1
    pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
    wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
    1. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
    2. dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

    3. dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
    charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
    przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
    4. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju”.
    Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z dnia 4 lipca 2025 r., znak:
    0111-KDIB3-3.4012.222.2025.2.JSU, przepisy art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT nie
    wymagają, aby podatnik dysponował jednocześnie wszystkimi dokumentami wskazanymi
    w tych przepisach. Wystarczające jest posiadanie takich dokumentów, które, łącznie w
    sposób jednoznaczny potwierdzają dokonanie dostawy towarów do kontrahenta na
    terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
    Organ wprost uznał, że posiadanie przez podatnika faktury VAT dokumentującej dostawę
    towarów, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, wraz z dokumentem
    potwierdzającym zapłatę za towar przez nabywcę – spełnia wymogi dokumentacyjne
    przewidziane w art. 42 ust. 3 pkt 3 oraz art. 42 ust. 11 pkt 3 ustawy o VAT. W
    konsekwencji, taki zestaw dokumentów uprawnia podatnika do zastosowania
    preferencyjnej stawki VAT w wysokości 0% z tytułu dokonania wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów.
    W uzasadnieniu interpretacji Organ podkreślił, że faktura zawierająca specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku wypełnia warunek określony w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy,
    natomiast dowód zapłaty (np. przelew bankowy od kontrahenta) mieści się w katalogu
    dowodów pomocniczych, o których mowa w art. 42 ust. 11 pkt 3. W ocenie Dyrektora KIS,
    jeśli z tych dokumentów wynika, że towar został rzeczywiście dostarczony nabywcy w
    innym państwie członkowskim, to jest to wystarczające do potwierdzenia wywozu i
    realizacji dostawy wewnątrzwspólnotowej w rozumieniu ustawy o VAT.
    Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w innych interpretacjach indywidualnych
    oraz orzecznictwie sądów administracyjnych, które akcentują, że katalog dokumentów z
    art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT ma charakter otwarty i funkcjonalny, gdzie liczy się ich
    wiarygodność i zdolność do potwierdzenia faktu dokonania WDT, a nie sztywna forma czy
    liczba dokumentów.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, faktura VAT zawierająca specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku stanowi dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3
    ustawy o VAT. Natomiast dokument potwierdzający zapłatę za towar, mieści się w
    katalogu dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 11 pkt 3 ustawy. Posiadanie przez
    Spółkę obu tych dokumentów, faktury VAT zawierającej specyfikację oraz potwierdzenia
    zapłaty w ocenie Wnioskodawcy jednoznacznie potwierdza, że doszło do
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i uprawnia do zastosowania preferencyjnej
    stawki 0% VAT.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że posiadane przez niego dokumenty wskazane w
    opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jednoznacznie potwierdzają, że towary
    zostały wywiezione z terytorium Polski oraz dostarczone kontrahentom na terytorium
    innych państw członkowskich UE. Tym samym, w ocenie Spółki, spełnione są wszystkie
    przesłanki do zastosowania stawki 0% VAT, zgodnie z art. 41 ust. 3 w związku z art. 42
    ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że
    wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów udokumentowane w sposób opisany przez
    Wnioskodawcę w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym powinny być opodatkowane
    stawką VAT w wysokości 0%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      1) Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
        zastrzeżeniem art. 2a.
      4) Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
        wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
      towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z

        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru
        akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy:
      Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie
      przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do
      jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego
      inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w
      ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte,
      nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo
      sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć
      działalności gospodarczej podatnika.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i9, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4
    grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912.
    Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
        1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112
          /WE domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z
          państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego
          terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących
          przypadków:
        a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
        niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
        posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
        których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które
        są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo
        sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których
        mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w
        sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających
        wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
        niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
        b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:

        (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane
        lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na
        rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia
        towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię
        i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia
        towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny
        środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz
        nabywcy; oraz
        (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
        mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
        niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
        pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
        pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa
        w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane
        przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy
        i od nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
        2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
        3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
          transportu:
        a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak
        podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz
        lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
        b) następujące dokumenty:
        (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
        dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
        (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
        notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
        przeznaczenia;
        (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
        członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym
        państwie członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
        1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

        2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
        okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
        3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę
        towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
        dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
        których mowa w art. 100 ust. 8
      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
        wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
        państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz
        towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony)
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust.11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,
    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu

    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust.11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3
    i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi wart. 42 ust. 11 ustawy.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że są Państwo spółką posiadającą rezydencję
    podatkową w Polsce i zarejestrowaną dla celów VAT w Polsce jako podatnik VAT czynny, a
    także jako podatnik zarejestrowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w
    Polsce. Państwa spółka prowadzi działalność produkcyjną i dystrybucyjną, w ramach
    której sprzedaje towary kontrahentom z innych państw członkowskich Unii Europejskiej.
    Produkty te są wysyłane z Polski do miejsc wskazanych przez nabywców, posiadających
    ważny numer identyfikacyjny VAT UE nadany w innym kraju członkowskim niż Polska.
    Spółka klasyfikuje te transakcje jako wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów (WDT)
    zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz wykazuje je w deklaracji
    podatkowej (pliku JPK_V7M oraz informacji podsumowującej) ze stawką 0%.
    Spółka na potrzeby stosowania stawki 0% VAT gromadzi dowody potwierdzające wywóz
    towarów poza terytorium Polski do odbiorcy i te dowody będą się znajdowały się w
    posiadaniu Spółki przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy.
    Dokumentacja gromadzona przez Spółkę na potrzeby realizowanych transakcji WDT,
    może się różnić w zależności od specyfiki dostawy (organizacji transportu) oraz
    indywidualnych ustaleń z poszczególnymi Kontrahentami. Oprócz kopii faktury oraz
    specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny
    dokument) Spółka posiada/będzie posiadać w swojej dokumentacji dokumenty
    przewozowe wystawione przez przewoźnika (np. w formie listów przewozowych CMR
    podpisane przez przewoźników ), jak również takie na których z różnych przyczyn nie
    widnieje podpis osoby odbierającej towar lub też taki podpis jest nieczytelny.
    Niezależnie od tego, czy Spółka będzie w posiadaniu dokumentu CMR oraz niezależnie od
    tego czy dokument przewozowy CMR zawiera podpis, czy też nie, Państwa spółka
    każdorazowo jest w posiadaniu kopii faktury dokumentującej dostawę wraz ze

    specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz potwierdzeniem zapłaty za towar przez
    Kontrahenta.
    Każdorazowo Spółka gromadzi/będzie gromadzić następujące dokumenty tj.: - kopie
    faktur, zawierające m.in. dane Kontrahenta (tj. jego nazwę i adres siedziby), - specyfikacje
    poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru).
    Spółka pragnie wskazać, iż mogą wystąpić sytuacje, w których omawiana specyfikacja nie
    będzie stanowiła odrębnego dokumentu, lecz będzie elementem faktury VAT wystawionej
    na rzecz Kontrahenta.
    Ponadto w każdym przypadku (tzn. czy to w ramach samej faktury czy też w formie
    załącznika do faktury będącego integralnym elementem samej faktury) specyfikacja
    będzie zawierać dane niezbędne do ustalenia jakie towary były przedmiotem dostawy.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia, czy, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z
    ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 775), dostawy udokumentowane kopią faktury VAT dokumentującej dostawę
    towarów, wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (zawartą w fakturze lub
    stanowiącą odrębny dokument) oraz potwierdzeniem otrzymania zapłaty od Kontrahenta
    za dostarczony towar mogą podlegać opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 0%.
    Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    opisane wyżej dokumenty posiadane przez Państwa w odniesieniu do transakcji WDT,
    stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art.
    42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
    państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały
    Państwa spółkę (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do
    zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów.
    Tym samym, w ocenie Spółki, spełnione są wszystkie przesłanki do zastosowania stawki
    0% VAT, zgodnie z art. 41 ust. 3 w związku z art. 42 ustawy o VAT, należało uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy także zauważyć, że rozstrzygnięcie czy dokumenty, którymi będzie dysponować
    podatnik rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów
    może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ
    podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona

    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.