Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-335/08-2/AI
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-06-13
Teza: Czy w przypadku, gdy Spółka na podstawie faktur VAT nabywa usługi cateringowe a nie gastronomiczne, uzyskuje podstawę do odliczenia podatku naliczonego?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie od podatku; podatek-podatek naliczony; usługi-usługi kateringowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2008 r. (data wpływu 25 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących usługi cateringowe – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących usługi cateringowe.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje na zlecenie firm przedsięwzięcia polegające m. in. na organizacji konferencji, seminariów, imprez integracyjnych. Organizacja tych imprez ma charakter kompleksowy, obejmujący obok programu merytorycznego, również zapewnienie zakwaterowania, wyżywienia, organizacji imprez towarzyszących itp. Jednym z elementów standardu realizowania tych usług są usługi cateringu. Usługi te są świadczone przez wyspecjalizowane firmy dostarczające posiłki i napoje do wynajętych przez Wnioskodawcę pomieszczeń, sal gdzie organizowane są imprezy lub na otwartej przestrzeni. Spółka otrzymuje od podwykonawców faktury na tego typu usługi, w których jako rodzaj usługi podawane są usługi cateringowe. Tego rodzaju wydatki stanowią dla Wnioskodawcy zakupy w całości związane ze sprzedażą opodatkowaną i stanowią koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, gdy Spółka na podstawie faktur VAT nabywa usługi cateringowe a nie gastronomiczne, uzyskuje podstawę do odliczenia podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zapisem art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm), usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych.

W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm. – w dziale 55, usługi hoteli i restauracji ustawodawca sklasyfikował pod symbolem PKWiU 55.3 usługi gastronomiczne. Natomiast usługi stołówkowe i usługi dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych posiadają symbol PKWiU 55.5. Wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 06 kwietnia 2004 r. Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) w dziale 55, usługi hotelarskie i gastronomiczne wyróżnia obok usług gastronomicznych również usługi cateringowe. Z powyższego wynika, że usługa cateringu jest sklasyfikowana w PKWiU nie jako usługa gastronomiczna, lecz jako usługa przygotowania i dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych.

Potwierdzeniem faktu, że ustawodawca w ustawie o podatku od towarów i usług wyraźnie odróżnia usługi gastronomiczne od usług cateringu jest przepis zawarty w załączniku nr 1 do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), gdzie stawkę podatku 7% ustala się odrębnie dla usług gastronomicznych (poz. 26 załącznika) i osobno dla usług związanych z podawaniem napojów oraz usług stołówkowych i usług dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych (poz. 27 załącznika).

Zgodnie z treścią art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

1.  przypadków, gdy usługi te zostały nabyte przez podatników świadczących usługi turystyki, jeżeli w skład usługi turystyki, opodatkowanej na zasadach innych niż określone w art. 119, wchodzą usługi noclegowe lub gastronomiczne albo jedne i drugie,
2.  nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

W związku z powyższym, jeżeli nabywane przez podatnika usługi cateringowe nie są usługami gastronomicznymi, natomiast mieszczą się w grupowaniu usług stołówkowych i usług dostarczania posiłków do odbiorców zewnętrznych (usługi cateringowe) i są sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 55.5, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup przedmiotowych usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.