Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/4512-568/15-3/MWj
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-02-22
Teza: Czy sprzedając tą nieruchomość (działki), dla tej właśnie czynności Wnioskodawczyni będzie działała jako podatnik czego konsekwencją byłaby konieczność zapłaty podatku od towarów i usług VAT, czy też będzie działała jako zarządzająca swoim prywatnym majątkiem?
Słowa kluczowe: działki; majątek-majątek prywatny; podatnik; sprzedaż-sprzedaż działek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643), art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1649 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2015 r. (data wpływu 31 grudnia 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 lutego 20016 r. (data wpływu 16 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej w ramach zarządzanie swoim prywatnym majątkiem **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania sprzedaży działki niezabudowanej w ramach zarządzanie swoim prywatnym majątkiem.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 lutego 2016 r. w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni zamierza sprzedać jednorazowo całą niezabudowaną nieruchomość składającą się z działek ewidencyjnych nr: 62/1, 63/1, 64/1, 65, 66, 67 położonych w obrębie …, gminy …, woj. ….

Działki 62/1, 63/1, 64/1, Wnioskodawczyni zakupiła w roku 1998, a działki nr 65, 66, 67, Wnioskodawczyni zakupiła w roku 2006.

Działki Wnioskodawczyni zakupiła do majątku prywatnego, bez zamiaru odsprzedaży, nie są one i nie były związane z wykonywaną przez Zainteresowaną działalnością gospodarczą, która to działalność nie ma żadnego związku ze sprzedażą nieruchomości.

Niestety w roku 2007, bez wniosku ze strony Wnioskodawczyni i bez jej zgody, Gmina … działkom tym nadała kod ….., pod zabudowę związaną z usługami na terenie niezabudowanym. Gmina zrobiła to poprzez: UCHWAŁA Nr … RADY MIEJSKIEJ W … z dnia 11.09.2007 roku zmieniająca Uchwałę Nr … Rady Miejskiej w … z dnia 26.06.2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu obejmującego część miasta … oraz części wsi …, UCHWAŁA Nr … RADY MIEJSKIEJ W … z dnia 26.06.2007 roku miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Nieruchomość Wnioskodawczyni chce sprzedać aby wspomóc swoje dzieci darowizną pieniężną.

W piśmie z dnia 12 lutego 20016 r. Wnioskodawczyni wskazała, że:

1.  Jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, z tytułu działalności gospodarczej.
2.  Żadnej z działek gruntu będącej w przyszłości przedmiotem dostawy nie przysługiwało Wnioskodawczyni, ani w całości ani w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.
3.  Żadna z tych działek, objętych zakresem pytań nie była wykorzystywana do żadnych czynności, ani opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ani do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT, ani do niepodlegających opodatkowaniu, ponieważ Wnioskodawczyni w ogóle nie użytkowała tych działek, są one zaniedbane i zakrzaczone.
4.  Żadna z tych działek, objętych zakresem pytań nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, ponieważ żadna z nich nie była w ogóle użytkowana.
5.  Wnioskodawczyni nie prowadzi, ani nie prowadziła, ani nie zamierza prowadzić, działalności gospodarczej której przedmiotem jest obrót nieruchomościami.
6.  Nie dokonywała nigdy sprzedaży żadnej działki.
7.  Przed sprzedażą działek dla żadnej z nich, nie dokonała ani nie zamierza dokonać jakichkolwiek czynności (takich jak: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, ogłoszenie o sprzedaży, wystąpienie o zmianę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ani innych czynności).
8.  Żadna z działek nie była ani nie jest wynajmowana osobom trzecim.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy sprzedając tą nieruchomość (działki), dla tej właśnie czynności Wnioskodawczyni będzie działała jako podatnik czego konsekwencją byłaby konieczność zapłaty podatku od towarów i usług VAT, czy też będzie działała jako zarządzająca swoim prywatnym majątkiem?

Zdaniem Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni jest przekonana, że sprzedając tą nieruchomość (działki), dla tej właśnie czynności NIE będzie działała jako podatnik opisany w Art. 15 Ustawy o podatku od towarów i usług, a będzie to zarządzanie majątkiem prywatnym nie mającym związku z działalnością gospodarczą.

Właściwym zatem jest wykluczenie Wnioskodawczyni z grona podatników w przypadku, gdy dokona sprzedaży tych działek stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem, zgodnie z powołanymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem, dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma czy w świetle zaprezentowanego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży nieruchomości (działek), podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast, okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r., TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał zwrócił uwagę, iż inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.

Trybunał orzekł ponadto, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Zatem jak wynika z powyższego, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji powyższego, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie nieruchomości (działek) nie stanowi działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni zamierza sprzedać jednorazowo całą niezabudowaną nieruchomość składającą się z działek ewidencyjnych nr: 62/1, 63/1, 64/1, 65, 66, 67. Wnioskodawczyni zakupiła działki do majątku prywatnego, bez zamiaru odsprzedaży, nie są one i nie były związane z wykonywaną przez Zainteresowaną działalnością gospodarczą, która to działalność nie ma żadnego związku ze sprzedażą nieruchomości.

W roku 2007, bez wniosku ze strony Wnioskodawczyni i bez jej zgody, Gmina … działkom tym nadała kod ….., pod zabudowę związaną z usługami na terenie niezabudowanym poprzez uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wnioskodawczyni jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z tytułu działalności gospodarczej. Przedmiotowe działki nie były wykorzystywane do żadnych czynności, ani opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ani do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT, ani do niepodlegających opodatkowaniu oraz nie były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, ponieważ Wnioskodawczyni w ogóle nie użytkowała tych działek. Zainteresowana nie prowadzi/ani nie prowadziła/ani nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej, której przedmiotem jest obrót nieruchomościami i nie dokonywała nigdy sprzedaży żadnej działki. Wnioskodawczyni przed sprzedażą działek, dla żadnej z nich, nie dokonała/ani nie zamierza dokonać jakichkolwiek czynności (takich jak: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, ogłoszenie o sprzedaży, wystąpienie o zmianę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ani innych czynności). Żadna z działek nie była/ani nie jest wynajmowana osobom trzecim.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność Zainteresowanej, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawczyni nie podjęła ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

W przedmiotowej sprawie należy zatem uznać, że Zainteresowana dokonując sprzedaży nieruchomości (działek), nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż ta będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności. Skutkiem powyższego, transakcja zbycia przez Wnioskodawczynię przedmiotowej nieruchomości (działek), nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (działek), należy uznać jako czynność niemieszczącą się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zainteresowana, w związku z tą dostawą będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania prywatnym majątkiem, co oznacza, że nie będzie wypełniała przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że przed dokonaniem sprzedaży nie będzie podejmowała działań wykraczających poza zakres zarządu majątkiem prywatnym. W konsekwencji, z tytułu sprzedaży nieruchomości (działek), Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.