Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.171.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Brak uznania za podatnika w związku ze sprzedażą
wydzielonych działek.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-zbycie nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku uznania za podatnika w związku ze sprzedażą
    wydzielonych działek. Uzupełniła go Pani pismem z 18 kwietnia 2025 r. (wpływ 18 kwietnia
    2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, opodatkowaną w Polsce od całości osiąganych
    przychodów Jest przedsiębiorcą zarejestrowanym w CEiDG oraz czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W 1993 r., pozostając wówczas w związku małżeńskim, w ustroju wspólności majątkowej,
                                                2nabyła wraz z mężem do majątku prywatnego, grunt orny o powierzchni 5400 m. Na tym
    gruncie wybudowali budynek mieszkalno-usługowy, w którym Wnioskodawczyni mieszka i
    do dzisiaj prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji piekarniczej i
    detalicznego handlu artykułami spożywczymi.
    W 2003 r. wskutek rozwodu i podziału majątku, Wnioskodawczyni stała się wyłączną
    właścicielką tej nieruchomości. Podatek od nieruchomości naliczany jest wg proporcji:
                                                  2budynek lub część budynku związana z działalnością gospodarczą 404,50 m,
                                  2budynek lub część budynku mieszkalna 185,40 m,
                                    2grunt związany z działalnością gospodarczą 1200 m.
    Pozostała część gruntu była wykorzystywana na ogród/sad i rekreację.
    Należy dodać, że według miejscowego planu zagospodarowania działki posadowione są
    na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową.
    Aktualnie, z uwagi na wiek (71 lat) Wnioskodawczyni uznała, że nie jest już w stanie
    utrzymać całości tego gruntu, który wymaga pielęgnacji. Sama nie ma planów innego
    wykorzystania gruntu. Z uwagi na zainteresowanie sąsiadów powiększeniem swojej
    nieruchomości, Wnioskodawczyni postanowiła sprzedać część gruntu.
    W związku z tym, że sąsiad zainteresowany jest wyłącznie częścią gruntu,
    Wnioskodawczyni postanowiła podzielić posiadany grunt na działki. Jedna, przynależna do
    wybudowanej nieruchomości (w tym grunt wskazany na potrzeby podatku od
    nieruchomości jako wykorzystywany w działalności gospodarczej) pozostanie jej
    własnością, natomiast trzy nowowydzielone działki wystawiła na sprzedaż. Są to działki o
    powierzchni: działka 1 o pow. 0,0988 ha, działka 2 pow. 0,0906 ha, działka 3 o pow. 0,0899
    ha.
    Wnioskodawczyni nie poczyniła żadnych innych czynności mogących podnieść wartość tej
    nieruchomości. Zawiesiła ogłoszenie o przeznaczeniu działek do sprzedaży na
    wewnętrznym (...) forum internetowym.
    Decyzja o sprzedaży działek została podjęta wskutek okoliczności wskazanych powyżej.
    Grunt nie był nabywany z intencją inwestycji na przyszłość, nie był wykorzystywany w
    działalności gospodarczej, nie stanowił źródła innego przychodu przez wszystkie lata
    posiadania go.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Nieruchomość nabyła Pani z mężem do majątku prywatnego, w celu postawienia budynku
    mieszkalnego.
    W związku z nabyciem opisanej nieruchomości nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia
    VAT, nieruchomość nabyła Pani z mężem do majątku prywatnego.

    Grunt, który aktualnie podzieliła Pani na trzy działki, do momentu podziału
    wykorzystywała Pani na cele wypoczynkowo- rekreacyjne. Była to część ogrodu z
    trawnikiem
    Nieruchomość gruntowa będąca przedmiotem wniosku nie była i nie będzie
    wykorzystywana do żadnej działalności zarobkowej, nie była i nie będzie udostępniana
    osobom trzecim. Zawsze był to majątek prywatny.
    Wydzielone na sprzedaż działki obejmują wyłącznie grunt, którego nie wykorzystywała
    Pani w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Nie prowadziła Pani działalności rolniczej, uprawy prowadziła Pani na własne potrzeby.
    W związku z planowaną transakcją sprzedaży działa Pani samodzielnie, nie ustanowiła
    Pani żadnego pełnomocnika.
    Przed sprzedażą wydzielonych działek nie udzielała Pani innemu podmiotowi, np.
    przyszłemu nabywcy prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
    Zawierała Pani umowę przedwstępną, ale dotyczyła ona wpłaty zaliczki na poczet
    sprzedaży. Nie zawierała warunków umowy, a jedynie możliwości od jej odstąpienia.
    Posiada Pani działkę zabudowaną nieruchomością mieszkalno-usługową, w której
    aktualnie Pani mieszka i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji
    piekarniczej i handlu detalicznego artykułami spożywczymi. Nie podjęła Pani jeszcze
    decyzji, aktualnie rozważa Pani czy przekazać ją synowi darowizną, jeśli zdecyduje się on
    prowadzić działalność gospodarczą w kontynuacji Pani działalności. Nie wyklucza Pani
    jednak sprzedaży po zakończeniu działalności gospodarczej. Posiada Pani także dom
    mieszkalny, wolnostojący, w którym planuje Pani mieszkać po zamknięciu działalności
    gospodarczej oraz mieszkanie w bloku wielorodzinnym, w którym mieszka aktualnie Pani
    córka z rodziną. To jednak pozostanie w majątku prywatnym.
    Sprzedała Pani w 2011 r. mieszkanie w bloku wielorodzinnym, w którym mieszkała Pani
    wcześniej z mężem, zanim wybudowała Pani nieruchomość w (...). Sprzedała Pani wówczas
    także garaż znajdujący się w zabudowie szeregowej na osiedlu, na którym było to
    mieszkanie. Mieszkanie to nabyła Pani z mężem w 1993 r., w celach własnych
    mieszkaniowych

## Pytanie

Czy sprzedaż wydzielonych działek będzie podlegała podatkowi od towarów i usług na
    podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w stosunku do zdarzenia opisanego w stanie
    faktycznym, tj. sprzedaży nowowydzielonych działek nr 1, 2 i 3, nie powstanie obowiązek
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług z uwagi na fakt, że transakcje sprzedaży
    zostaną wykonane w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie w ramach działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej u.p.t.u),
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i usług
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 u.p.t.u., przez
    dostawę towarów, o której mowa w art 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzenia towarami jak właściciel. Stosownie do art. 2 pkt 6 u.p.t.u., przez towary
    rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W świetle tego
    przepisu nieruchomość, zarówno gruntowa jak i zabudowana, spełnia definicję towaru, a
    jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 u.p.t.u.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 u.p.t.u. podlega
    opodatkowaniu, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z tą czynnością jest podatnikiem podatku od

    towarów i usług. Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 u.p.t.u., działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych
    w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przepisy art. 15 ust 1 i 2 u.p.t.u. stanowią odzwierciedlenie art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady
    2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz.U.UE.L. Nr 347, str. 1. dalej jako „Dyrektywa
    112”), zgodnie z którym podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w
    dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też
    rezultaty takiej działalności, działalność gospodarcza obejmuje wszelka działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Uwzględniając powyższe przepisy stwierdzić należy, że opodatkowanie danej czynności
    podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch
    przesłanek. Po pierwsze: czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu, a po wtóre: musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W praktyce ujawnił się
    problem dotyczący kryteriów ustalenia podmiotowości prawno-podatkowej w
    przypadkach odnoszących się do zarządu majątkiem prywatnym i granic tego zarządu,
    poza którymi znajduje się już obrót profesjonalny. Problem ten jednak znalazł swoje
    rozstrzygnięcie w orzecznictwie TSUE.
    Kluczowe znaczenie ma tu wyrok z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10
    i C-181/10. W wyroku tym TSUE przyjął, iż nie mogą być uznawane za dokonywane w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności (pkt 36). Zdaniem TSUE, sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie ma charakteru decydującego. Zakres transakcji sprzedaży nie może
    stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które
    znajdują się poza zakresem zastosowania wyżej wymienionej Dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Dużych transakcji sprzedaży można dokonywać
    również jako czynności osobistych (pkt 37), podobnie okoliczność iż przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej, sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość
    okresu w jakim te transakcje następowały ani wysokość osiągniętych z nich przychodów.
    Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym Zainteresowanego (pkt 38). Aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażowanie środków podobnych do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit 2 Dyrektywy
    VAT Trybunał utożsamił natomiast z takimi aktywnościami jak przykładowo: uzbrajanie
    terenu albo podejmowanie działań marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy
    terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności (pkt 39-41).
    W orzecznictwie sądów administracyjnych po wspomnianym wyroku, ugruntowany został
    pogląd, że to czy dany podmiot działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga
    oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Każdorazowo należy
    zatem indywidualnie zbadać jakie środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży gruntu.
    Jeżeli środki te są podobne do tych, które wykorzystują handlowcy, wówczas strona

    sprzedając grunt zachowuje się jak handlowiec (zob. np. wyrok NSA z 11 października
    2024 r. sygn. akt I FSK 228/21, wyrok WSA w Szczecinie z 9 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA
    /Sz 468/24 wraz z cytowanym tam orzecznictwem).
    Przenosząc to na stan faktyczny opisany przez Wnioskodawczynię, należy uznać, że
    sprzedaż działek będzie mieć charakter zarządu majątkiem prywatnym. Świadczą o tym
    właśnie opisane okoliczności transakcji. Nieruchomość Wnioskodawczyni nabyła do
    majątku prywatnego, przez wiele lat utrzymywała nieruchomość w niezmienionym
    kształcie, wykorzystując go na potrzeby własne (ogród/ sad). W okresie utrzymywania
    nieruchomości nie osiągnęła z tego tytułu żadnego przysporzenia majątkowego. Nie
    prowadziła prac mających na celu podniesienie atrakcyjności, czyli wartości tej
    nieruchomości. Motywem sprzedaży jest indywidualna sytuacja życiowa Wnioskodawczyni
    związana z ograniczeniami powodowanymi wiekiem. Mając na uwadze powyższe,
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w związku z czynnością sprzedaży
    nowowydzielonych działek nie będzie działać jako podatnik podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
        1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
        2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki istotne jest, czy w celu
    dokonania sprzedaży gruntu podjęła/podejmie Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może
    być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest
    natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w przypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne

    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    W opisie sprawy podała Pani informacje, z których wynika, że:
        w 1993 r. nabyła Pani wraz z mężem grunt do majątku prywatnego;
        na gruncie wybudowała Pani budynek mieszkalno-usługowy, w którym Pani
        mieszka i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji piekarniczej i
        detalicznego handlu artykułami spożywczymi;
        pozostała część gruntu była wykorzystywana na cele wypoczynkowo-rekreacyjne,
        jako ogród/sad;
        w 2003 r. stała się Pani wyłączną właścicielką tej nieruchomości;
        z uwagi na wiek uznała Pani, że nie jest już w stanie utrzymać całości tego gruntu,
        który wymaga pielęgnacji i postanowiła sprzedać część gruntu;
        w związku z tym, że nabywca zainteresowany jest wyłącznie częścią gruntu,
        postanowiła Pani podzielić posiadany grunt na działki;
        wystawiła Pani na sprzedaż działki o nr 1, 2, 3;

        wydzielone na sprzedaż działki obejmują wyłącznie grunt, którego nie
        wykorzystywała Pani w prowadzonej działalności gospodarczej;
        nie podejmowała Pani czynności mogących podnieść wartość tej nieruchomości;
        grunt nie był nabywany z intencją inwestycji na przyszłość, nie był wykorzystywany
        w działalności gospodarczej, nie stanowił źródła innego przychodu przez wszystkie
        lata posiadania go;
        nieruchomość nie była i nie będzie wykorzystywana do żadnej działalności
        zarobkowej, nie była i nie będzie udostępniana osobom trzecim;
        w związku z planowaną transakcją sprzedaży działa Pani samodzielnie, nie
        ustanowiła Pani żadnego pełnomocnika, nie udzielała Pani innemu podmiotowi
        prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;
        zawarła Pani umowę przedwstępną, dotyczącą wpłaty zaliczki na poczet sprzedaży.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży wydzielonych
    działek o nr 1, 2, 3.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem
    osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym,
    wykluczone są z grona podatników VAT.
    W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy
    wydzielonych działek wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej
    wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie
    wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu
    dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku
    od towarów i usług. W niniejszej sprawie brak jest takich przesłanek. Z przedstawionego
    opisu zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka Pani aktywność, która wykraczałaby
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła
    Pani ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami.
    Co prawda, dokonała Pani podziału posiadanego gruntu na działki. Jednak podział ten
    związany jest z okolicznością, że nabywca zainteresowany był wyłącznie częścią gruntu. W
    2011 r. sprzedała Pani posiadane mieszkanie oraz rozważa Pani sprzedaż posiadanej
    nieruchomości mieszkalno-usługowej Jednak ww. działania nie mogą świadczyć o
    zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami w kontekście niniejszej sprawy.
    Jak wskazała Pani we wniosku, działki przeznaczone na sprzedaż obejmują wyłącznie
    grunt, którego nie wykorzystywała Pani w prowadzonej działalności gospodarczej. Grunt
    nie był nabywany z intencją inwestycji na przyszłość, nie był wykorzystywany w
    działalności gospodarczej, nie stanowił źródła innego przychodu przez wszystkie lata
    posiadania go. Opisany grunt wykorzystywała Pani do celów rekreacyjno-
    wypoczynkowych. Nie podejmowała Pani czynności mogących podnieść wartość
    nieruchomości. Nieruchomość nie była i nie będzie wykorzystywana do żadnej działalności

    zarobkowej, nie była i nie będzie udostępniana osobom trzecim. W związku z planowaną
    transakcją nie udzielała Pani pełnomocnictwa ani prawa do dysponowania
    nieruchomością na cele budowlane. Zawarła Pani umowę przedwstępną, ale dotyczy ona
    jedynie wpłaty zaliczki na poczet sprzedaży.
    Zatem, sprzedaż przez Panią wydzielonych działek o numerach 1, 2, 3 należy uznać za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy
    działek będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pani przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług. Skutkiem
    powyższego, transakcja zbycia ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.