Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-1.440.529.2024.6.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: WIS USŁUGA – zabieg pielęgnacyjno; relaksacyjny.
Słowa kluczowe: usługi
usługi-usługi kosmetyczne
zabieg
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 23%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca
informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa -
usługa
Klasyfikacja PKWiU: 
96.04 USŁUGI ZWIĄZANE Z POPRAWĄ KONDYCJI
FIZYCZNEJ
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146ef-ust. 1-pkt 1

## Dodatkowe informacje

:
      a) czy poszczególne czynności w ramach świadczenia mogą być świadczone odrębnie
        (niezależnie) i/lub przez inne podmioty?
      - jeżeli nie – należy wyjaśnić dlaczego czynności te nie będą mogły być wykonywane
        odrębnie (niezależnie)?
      Odpowiedź.
      Nie - ponieważ dla osiągniecia najlepszego efektu pielęgnacyjnego (...), wszystkie
      czynności muszą następować po sobie. (...).
      - jeżeli tak – należy wyjaśnić co powoduje, że z punktu widzenia zleceniobiorcy
        będzie on zainteresowany, aby czynności te wykonywane były łącznie?
      Odpowiedź.
      Nie dotyczy. Poszczególne czynności w ramach świadczenia nie mogą być
      wykonywane odrębnie (niezależnie).
      b) jak skalkulowane jest wynagrodzenie za świadczenie będące przedmiotem wniosku?
        Czy cena obejmuje całość świadczenia, czy ustalone są odrębne opłaty za
        poszczególne towary i usługi?
        Odpowiedź.
        Wynagrodzenie za (...) jest skalkulowane jako usługa kompleksowa i wynagrodzenie
        obejmuje całość świadczenia (nie są ustalone odrębne opłaty za poszczególne
        towary i usługi).
      c) wskazać, na czym konkretnie polega (należy szczegółowo i precyzyjnie opisać)
        zależność między czynnościami wchodzącymi w skład świadczenia będącego
        przedmiotem wniosku, powodująca, że elementy te nie mogą być świadczone
        odrębnie?
        Odpowiedź.
        (...). Wszystkie elementy (...) dają czas klientowi odciąć się od bodźców zewnętrznych
        i zrelaksować w spokoju.

      d) wskazać, czy wykonanie wszystkich elementów składających się na świadczenie
        będące przedmiotem wniosku jest niezbędne do realizacji świadczenia? Jeżeli tak,
        należy opisać w czym ta niezbędność się przejawia (w odniesieniu do wszystkich
        czynności).
        Odpowiedź.
        Wykonanie wszystkich elementów składających się na świadczenie jest niezbędne
        do realizacji, ponieważ dla osiągniecia najlepszego efektu pielęgnacyjnego (...),
        wszystkie czynności muszą następować po sobie.
        (...). Wszystkie elementy (...) dają czas klientowi odciąć się od bodźców zewnętrznych
        i zrelaksować w spokoju.
    Do ww. uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:
    (...).
    Natomiast w piśmie z dnia 26 listopada 2024 r. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem
    zapytania Wnioskodawcy są dwie usługi (część zabiegowa (kosmetyczna) oraz część
    polegająca na masażu), które razem składają się na jedną czynność podlegającą
    opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) – o nazwie (...).
    (...).
    Z kolei w piśmie z dnia 3 stycznia 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że każda osoba
    wykonująca zabieg posiada specjalistyczną wiedzę i umiejętności w zakresie procedury
    wykonywania (...), a także musi odbyć specjalistyczne szkolenie z zakresu procedury
    wykonywania danego (...).
    Zabieg (...) wykonują różni pracownicy Wnioskodawcy, tj. zawsze jest to jedna z poniższych
    osób, która jest z zawodu:
    - kosmetologiem, lub
    - masażystą, lub
    - fizjoterapeutą, lub
    - bio masażystą (...).
    W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), postanowieniem z dnia 19 lutego 2025 r. znak 0112-
    KDSL2-1.440.529.2024.5.BK tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy
    termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego.
    Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 3 marca 2025 r. Do dnia wydania
    niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.
    Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i
    usług

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    W ramach złożonego wniosku z dnia 19 września 2024 r. Wnioskodawca wskazał, że
    przedmiotem złożonego wniosku są dwie usługi, część zabiegowa – kosmetyczna oraz
    część polegająca na masażu, które razem składają się na jedną czynność podlegającą
    opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe).
    Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:
    1) towar albo usługa, albo
    2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność
      podlegającą opodatkowaniu.
    Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, należy w pierwszej kolejności ustalić
    charakter świadczenia realizowanego przez niego.
    W kwestii związanej z oceną charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę,
    należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak
    w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń,
    usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
    Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części
    składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje
    się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do
    usługi zasadniczej.
    Natomiast aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna
    składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu.
    Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do
    realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się
    różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub

    wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element
    usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest
    zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi
    głównej bez usługi pomocniczej.
    Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, usługi nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka
    świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą
    czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą
    mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako
    elementu usługi kompleksowej.
    Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany
    dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan
    Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93,
    stwierdzając: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej
    części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy
    traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w
    stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz
    jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
    W wyroku tym TSUE zauważył również, że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z jednolitą
    usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie (świadczenia)
    nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, że w rzeczywistości mamy do
    czynienia z jednolitą usługą. Jednakże, jeżeli okoliczności wskazują na to, że nabywca miał
    zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile dwie różne usługi, wówczas cenę
    należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej usłudze przypisać stosowną dla niej
    część.
    Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy,
    że:
    - w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV
      v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE
      wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja
      powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z
      jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana,
      by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy
      do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów
      charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik
      dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno
      świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej)

      świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta,
      rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one
      obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
      miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
    - w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP
      przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:
      597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez
      wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane
      świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego
      rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne,
      względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
    Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego, czy w konkretnej sytuacji występuje
    świadczenie złożone, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy
    poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy
    mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej,
    nie występuje świadczenie złożone, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla
    celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie. Takie stanowisko wywieść
    można z wyroku z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-527/07 RLRE Tellmer Property sro,
    ECLI:EU:C:2009:365, w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług
    najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne
    świadczenia dla celów VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania
    części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na
    przykład przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług
    bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych
    pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem.
    Podsumowując zatem powyższe, świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy relacja
    poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je
    na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają
    skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania
    ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie
    zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia
    takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane
    świadczenia.
    Wnioskodawca realizując przedmiotowy zabieg (...), wykonuje w następującej po sobie
    kolejności poszczególne etapy ww. (...), tj.
    (...).
    Biorąc pod uwagę kolejność wykonywanych po sobie czynności oraz, że:

    - masaż to część (...) wykonywana łącznie z częścią zabiegową (kosmetyczną), które razem
      prowadzą do osiągnięcia wspólnego celu oczekiwane przez klienta,
    - efektem i celem wykonanego zabiegu jest poprawa kondycji skóry ciała – skóra po
      zabiegu jest nawilżona, zregenerowana i ujędrniona (...) oraz relaksacja (wszystkie
      elementy (...) dają czas klientowi odciąć się od bodźców zewnętrznych i zrelaksować w
      spokoju),
    - ruchy wykonywane podczas masażu powodują, że składniki aktywne wnikają w głąb
      skóry i dają zadowalający, zamierzony efekt,
    - osobą wykonującą opisany (...) może być kosmetolog, masażysta, fizjoterapeuta oraz bio
      masażysta,
    - masaż nie ma charakteru leczniczego, przed wykonaniem zabiegu nie jest potrzebna
      konsultacja lekarska,
    - klient oczekuje zarówno poprawy kondycji i wyglądu skóry, tj. nawilżenia, ujędrnienia,
      natłuszczenia, regeneracji, rozświetlenia, jaki i relaksu,
    przedmiotowa usługa (...) – stanowi jedną usługę pielęgnacyjno-relaksacyjną
    Zatem klient nabywając przedmiotową usługę otrzymuje jedno świadczenie składające się
    z kilku nierozerwalnie związanych ze sobą elementów (o których nie decyduje). Wszystkie
    wskazane w opisie elementy (etapy zabiegu) w jednakowym stopniu tworzą jedną
    pojedynczą usługę i w równym stopniu się na nią składają. Nabywca (klient) w żaden
    sposób nie ma wpływu na ilość elementów tworzących nabywaną usługę, nie może też
    zrezygnować z żadnego elementu tej usługi.
    Podsumowując, przedmiotową usługę – zabieg (...) należy, w kontekście art. 42b ust. 5
    ustawy, traktować jako jedną usługę (o której mowa w pkt 1 ww. przepisu).
    Uzasadnienie klasyfikacji usługi
    Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o
    których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym
    Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23
    lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej
    Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie
    wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na
    podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury
    scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej,
    jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej
    podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub
    symbole klasyfikacji statystycznych.
    Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług
    należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem

    Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).
    Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i
    Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
    Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia
    obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
    Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015)
    składa się z:
    - niniejszych zasad metodycznych,
    - uwag do poszczególnych sekcji,
    - schematu klasyfikacji.
    Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi
    wykaz grupowań i obejmuje:
    - symbole grupowań,
    - nazwy grupowań.
    Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do
    odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod
    którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
    narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
    W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na
    podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności
    wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć
    następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie
    grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
    - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być
      uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
    - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można
      zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak
      usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
    - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w
      grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
    W celu dokonania właściwej klasyfikacji przedmiotowej usługi konieczne jest zwrócenie
    uwagi, że w przypadku zabiegów, w czasie których stosowany jest masaż, należy dokonać
    oceny, czy wykonywany jest on wyłącznie pomocniczo dla usługi pielęgnacyjnej, aby na

    przykład wzmocnić działanie używanych kosmetyków, czy też jest podstawową czynnością
    i stanowi główny cel na jakim koncentruje się dany zabieg. Powyższe ma znaczenie,
    bowiem inny charakter oraz istotę posiada usługa polegająca na wykonaniu zabiegu
    upiększającego, poprzez zastosowanie szeregu kosmetyków, składników, maseczek czy
    urządzeń, z równoczesnym zastosowaniem elementów masażu, a inny charakter będzie
    posiadać usługa, której głównym celem jest masaż.
    Przedmiotowy zabieg (...) wykonywany jest w dwóch częściach tj.:
    - części zabiegowej (kosmetycznej), która składa się z (...),
    - części polegającej na masażu, który wykonywany jest techniką relaksacyjną. Masaż ma
    wymiar zarówno pielęgnacyjny, jak i relaksacyjny.
    Głównym celem zabiegu na ciało, który zakończony jest masażem, jest poprawa wyglądu i
    gładkości skóry oraz relaksacja.
    Stosowane podczas zabiegu kosmetyki, takie jak: (...). Używane kosmetyki wpływają na
    jakość skóry, jej pielęgnację, niemniej jednak charakter zabiegu skupia się na końcowym
    etapie czyli na masażu. Etap poprzedzający – część zabiegowa usługi przygotowuje ciało
    klienta, aby wykonany masaż dał oczekiwane efekty i zrelaksował klienta. Zatem z takiego
    opisu należy wywnioskować, że wykonywany na końcowym etapie masaż relaksacyjny to
    element zabiegu, który oprócz relaksu i odprężenia, ma także na celu wprowadzenie
    składników aktywnych w głąb naskórka, dzięki czemu dojdzie do poprawy kondycji i
    wyglądu skóry: nawilżenia, ujędrnienia, natłuszczenia, regeneracji. Masaż ten nie jest
    jednak pomocniczy i poboczny względem części zabiegowej, tym bardziej że jest
    wykonywany techniką relaksacyjną. Masaż ten ma wymiar zarówno pielęgnacyjny jak i
    relaksacyjny.
    Zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015, Sekcja S „POZOSTAŁE USŁUGI” obejmuje:
    - usługi świadczone przez organizacje członkowskie,
    - usługi naprawy i konserwacji komputerów i sprzętu komunikacyjnego,
    - usługi naprawy i konserwacji artykułów użytku osobistego i domowego,
    - usługi prania i czyszczenia wyrobów włókienniczych i futrzarskich,
    - usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne,
    - usługi pogrzebowe i pokrewne,
    - usługi związane z poprawą kondycji fizycznej,
    - pozostałe usługi indywidualne, gdzie indziej niesklasyfikowane
    Sekcja ta nie obejmuje:
    - usług naprawy broni sportowej i rekreacyjnej, sklasyfikowanych w 33.11.14.0,
    - usług naprawy i konserwacji fotokopiarek, kalkulatorów, sklasyfikowanych w 33.12.16.0,
    - usług naprawy ręcznych narzędzi mechanicznych, sklasyfikowanych w 33.12.17.0,

    - usług naprawy i konserwacji profesjonalnych przyrządów i aparatów do pomiaru czasu,
    sklasyfikowanych w 33.13.11.0,
    - usług parkingowych, sklasyfikowanych w 52.21.24.0,
    - usług edukacyjnych świadczonych przez organizacje członkowskie, sklasyfikowanych w
    dziale 85,
    - usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w dziale 86,
    - usług renowacji prac artystycznych, sklasyfikowanych w 90.03.11.0.
    W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 96 POZOSTAŁE USŁUGI ŚWIADCZONE DLA LUDNOŚCI,
    który obejmuje:
    - pranie i czyszczenie chemiczne wyrobów tekstylnych i futrzarskich,
    - fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne,
    - pogrzeby i działalność pokrewną,
    - pozostałą indywidualną działalność usługową, gdzie indziej niesklasyfikowaną.
    Dział ten nie obejmuje:
    - peruk, sklasyfikowanych w 32.99.30.0,
    - wypożyczania odzieży innej niż odzież robocza, nawet, jeśli czyszczenie tych rzeczy jest
      integralną częścią tej działalności, sklasyfikowanego w 77.29.15.0,
    - utrzymania terenów zieleni na cmentarzach, sklasyfikowanego w 81.30.12.0,
    - usług świadczonych przez organizacje religijne w zakresie uroczystości pogrzebowych,
      sklasyfikowanych w 94.91.10.0,
    - naprawy i przeróbek odzieży itp., sklasyfikowanych w 95.29.11.0.
    W  dziale  96  „Pozostałe  usługi  świadczone  dla  ludności”  mieszczą  się  m.in.  takie
    grupowania,  jak  96.02.13.0  „Usługi  kosmetyczne,  manicure  i  pedicure”,  ex  96.02.14.0
    „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure, świadczone w domu”, 96.02.19.0 „Pozostałe
    usługi kosmetyczne”.
    W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 96 POZOSTAŁE USŁUGI ŚWIADCZONE DLA LUDNOŚCI,
    który obejmuje:
    - pranie i czyszczenie chemiczne wyrobów tekstylnych i futrzarskich,
    - fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne,
    - pogrzeby i działalność pokrewną,
    - pozostałą indywidualną działalność usługową, gdzie indziej niesklasyfikowaną.
    Grupowanie to nie obejmuje usług w zakresie opieki zdrowotnej typu lifting twarzy,
    sklasyfikowanych w 86.10.11.0.
    Natomiast grupowanie 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne” zawiera usługi w
    zakresie higieny osobistej, pielęgnacji ciała, depilacji, naświetlania promieniami
    ultrafioletowymi i podczerwonymi.

    Grupowanie to nie grupuje jednak usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w
    odpowiednich grupowaniach działu 86.
    Zatem nie można uznać, że usługa - zabieg (...) jest zabiegiem pielęgnacyjnym bądź
    upiększającym. Celem usługi jest poprawienie kondycji i wyglądu skóry, jej ukrwienie, ale
    także odprężenie, złagodzenie stresu, zatem nie jest to typowy zabieg pielęgnacyjny, a
    zabieg polegający na połączeniu pielęgnacji ciała i masażu. (...). Wykonany na końcowym
    etapie zabiegu masaż zapewnia oczekiwany przez klienta cel pielęgnacyjno-relaksacyjny
    (...) i nadaje usłudze zasadniczy charakter.
    Z całokształtu realiów, w jakich dochodzi do realizacji usługi wynika, że przedmiotowy
    zabieg (...) stanowi usługę polegającą na masażu ciała z zastosowaniem kosmetyków. W
    związku z tym, przedmiotowej usługi nie można sklasyfikować do grupowania PKWiU
    96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”, które objęte są obniżoną stawką
    podatku w wysokości 8%.
    W dziale 96 „Pozostałe usługi świadczone dla ludności” mieści się klasa PKWiU 96.04
    „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”, w której pod pozycją PKWiU 96.04.10.0
    mieszczą się „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”, które obejmują:
    - usługi świadczone przez łaźnie tureckie, sauny i łaźnie parowe, solaria, salony
    odchudzające, salony masażu (z wyłączeniem masażu leczniczego) i podobne usługi
    mające na celu poprawę samopoczucia.
    Grupowanie to nie obejmuje:
    - usług w zakresie masaży i terapii leczniczych, sklasyfikowanych w 86.90.13.0, 86.90.19.0,
    - usług obiektów służących poprawie kondycji fizycznej (centra fitness) i kulturystyce,
    sklasyfikowanych w 93.13.10.0.
    Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy – zabieg (...) – spełnia
    kryteria i posiada właściwości dla usług objętych klasą 96.04 „Usługi związane z poprawą
    kondycji fizycznej”.
    Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
    Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
    W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art.
    83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

    Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r.
    do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z
    dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641,
    1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu
    obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia
    Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o
    obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi
    Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został
    przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów
    finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu
    krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której
    mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi
    23%.
    Usługa będąca przedmiotem wniosku mieści się w klasie 96.04 „Usługi związane z
    poprawą kondycji fizycznej”. Usługa ta nie została wymieniona, jako usługa, dla której
    ustawodawca, w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie,
    przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania
    przedmiotowej usługi jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na
    podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Informacje dodatkowe
    Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie
    podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W
    zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o
    interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5,
    43-300 Bielsko-Biała.
    Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych
    pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
    Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec
    podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej
    jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2
    ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
    - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie
      przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola
      podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została
      rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art.
      42b ust. 3 ustawy),

    - usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym
      mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
    Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej
    doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
    WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
    1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
      albo
    2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
    - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
    WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany
    przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej
    przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
    - klasyfikacja usługi, lub
    - stawka podatku właściwa dla usługi lub
    - podstawa prawna stawki podatku
    staje się niezgodna z tymi przepisami.
    Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się
    niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
    Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji
    podatkowej.
    POUCZENIE
    Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji
    podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
    terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
    Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem
    systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-
    urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji
    w e-Urzędzie Skarbowym.
    Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji,
    określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać
    dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).