Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.13.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży zbioru dzieł sztuki.
Słowa kluczowe: rzecz
sprzedaż-sprzedaż rzeczy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie rzeczy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 stycznia 2025 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem złożonym 23 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu od
    całości swoich dochodów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od lat pasją
    Wnioskodawcy jest kolekcjonowanie dzieł sztuki, co stało się Jego życiowym hobby i formą
    osobistej ekspresji. Obecnie Wnioskodawca jest właścicielem wyjątkowej kolekcji, liczącej
    ponad ... obrazów, które reprezentują różnorodne nurty i style artystyczne, takie jak

    abstrakcjonizm, pop art czy street art. Kolekcja jest zbiorem sztuki nowoczesnej i
    współczesnej, obejmującym prace zarówno uznanych twórców, jak i wschodzących
    talentów z całego świata. Wnioskodawca w sposób staranny i przemyślany dobierał
    obiekty, aby stworzyć spójną i imponującą kolekcję, która odzwierciedla Jego zamiłowanie
    do sztuki oraz jej różnorodności. Zakupy dzieł sztuki były realizowane w okresie od
    listopada ... r. do grudnia ... r., wyłącznie z prywatnych środków finansowych
    Wnioskodawcy. Na budowę kolekcji Wnioskodawca przeznaczył kwotę około ... złotych, co
    świadczy o znaczącej skali przedsięwzięcia i Jego osobistym zaangażowaniu. Kolekcja ta,
    po przeprowadzonej przez rzeczoznawców wycenie, osiągnęła wartość rynkową
    mieszczącą się w przedziale od ... do ... złotych. Wzrost wartości kolekcji odzwierciedla
    zarówno rosnące uznanie dla wybranych dzieł, jak i ich unikatowy charakter, co czyni zbiór
    wyjątkowym w skali prywatnych kolekcji w Polsce. Warto zauważyć, że wiele spośród
    posiadanych dzieł jest opatrzonych certyfikatami autentyczności, co dodatkowo podkreśla
    ich wartość i autentyczność.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że zakup dzieł sztuki był realizowany wyłącznie w
    ramach Jego pasji i nie miał na celu generowania zysków poprzez dalszą odsprzedaż.
    Zarówno nabycie, jak i późniejsze posiadanie dzieł sztuki nie było i nie jest powiązane z
    prowadzeniem jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Kolekcja stanowi wyłącznie
    majątek prywatny Wnioskodawcy, który budował ją z zamiarem gromadzenia
    wartościowego zbioru artystycznego, a nie w celach inwestycyjnych. Każdy z obiektów
    został nabyty z myślą o trwałym włączeniu go do kolekcji i rozwijaniu zbioru jako wyrazu
    osobistych zainteresowań oraz estetycznych preferencji Wnioskodawcy.
    Obecnie Wnioskodawca rozważa sprzedaż swojej kolekcji na rzecz podmiotu zajmującego
    się inwestycjami w dzieła sztuki. Transakcja ta ma charakter jednorazowy i została podjęta
    wyłącznie w celu realizacji osobistych potrzeb finansowych. Środki uzyskane ze sprzedaży
    mają zostać przeznaczone na cele prywatne Wnioskodawcy, a nie na inwestycje czy inne
    działania komercyjne.
    Co istotne, sprzedaż kolekcji ma zostać dokonana po upływie sześciu miesięcy od daty
    nabycia poszczególnych dzieł sztuki, co wyklucza jakiekolwiek działania o charakterze
    spekulacyjnym lub związane z krótkoterminowym obrotem sztuką. Wnioskodawca
    zaznacza, że cały proces nabywania dzieł sztuki odbywał się w ramach Jego hobby, a
    sprzedaż kolekcji nie zmienia charakteru tych działań. Od początku budowy kolekcji
    intencją Wnioskodawcy było zgromadzenie jak największego i najbardziej prestiżowego
    zbioru sztuki, który mógłby być źródłem satysfakcji estetycznej oraz stanowić wyraz Jego
    zainteresowań. Decyzja o sprzedaży kolekcji została podjęta wyłącznie w odpowiedzi na
    zmieniające się osobiste potrzeby Wnioskodawcy i nie ma związku z działalnością
    gospodarczą ani żadną formą regularnej aktywności zarobkowej. Tym samym, kolekcja
    przez cały czas swojego istnienia pozostawała i nadal pozostaje częścią majątku
    prywatnego Wnioskodawcy.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że nabywał dzieła sztuki, o których
    mowa we wniosku w różny sposób, który zależał od dostępnej formy sprzedaży danego
    dzieła sztuki jakim zainteresował się Wnioskodawca. Zatem, gdy dzieło sztuki było
    oferowane bezpośrednio przez artystę (twórcę dzieła), Wnioskodawca nabywał je
    bezpośrednio od artysty. Następnie w sytuacji, gdy dzieło sztuki znajdujące się w kręgu
    zainteresowań Wnioskodawcy było przedmiotem aukcji, nabywane było przez
    Wnioskodawcę podczas aukcji w domu akcyjnym. Ostatnią formą nabycia jaką realizował
    Wnioskodawca było nabycie podczas prezentacji obrazów w galerii sztuki. Wnioskodawca
    nie zawsze korzystał z pomocy osób trzecich przy zakupie dzieł sztuki. Wiadomości o
    konkretnym zakupie czerpał ze swojej wiedzy. Natomiast w części zakupów,
    Wnioskodawcy doradzali podczas procesu zakupu właściciele galerii sztuki oraz
    marszandowie (osoba wyspecjalizowana w znajomości dzieł sztuki oraz ich oryginalności).
    Należy w tym miejscu zaznaczyć, że korzystanie z pomocy specjalistów przy zakupie dzieła
    sztuki jest praktyką powszednią i wiąże się z tym, że nawet osobie mającej wiedzę w tym

    zakresie ciężko ocenić stan dzieła sztuki, stopień jego oryginalności czy też dotychczasową
    historię. Aby uniknąć ryzyka kupna dzieła sztuki z wadami nabywcy, z reguły korzystają z
    doradztwa przy zakupie, nawet gdy zakup ten ma charakter incydentalny. Zatem
    korzystanie z doradztwa zewnętrznego w kontekście zakupu dzieł sztuki jest pewnym
    standardem rynkowym i występuje również w stosunku do osób budujących prywatną
    kolekcję sztuki i niezajmujących się profesjonalnym obrotem. Zakup wartościowego dzieła
    sztuki bez doradztwa wyspecjalizowanej osoby naraża nabywcę na zakup nie dzieła sztuki,
    za jakie dany przedmiot uważa zbywca, tylko profesjonalną kopię, która jest w
    rzeczywistości bezwartościowa.
    Funkcję doradztwa przy zakupie dzieł sztuki można porównać do wyspecjalizowanych
    podmiotów oferujących weryfikację stanu nieruchomości dla osób prywatnych
    planujących kupić nieruchomość na rynku wtórnym.
    Wnioskodawca posiada dowody zakupu dzieł sztuki.
    Wnioskodawca z reguły nie korzysta z pomocy rzeczoznawców przy nabywaniu obrazów.
    Kilkukrotnie jednak zdarzyło się, że Wnioskodawca skorzystał z pomocy rzeczoznawców
    /specjalistów od wyceny obrazów i ich autentyczności. Miało to miejsce w sytuacji
    wątpliwości Wnioskodawcy co do autentyczności oferowanego na aukcji obrazu.
    W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla, że incydentalne korzystanie z pomocy
    rzeczoznawcy jest działaniem standardowym przy budowaniu prywatnej kolekcji obrazów.
    Ze względu na wartość dzieł sztuki, Wnioskodawca woli upewnić się czy oferowane do
    zbycia dzieło sztuki jest oryginalne. W przeciwnym wypadku, gdyby nabyty obraz okazał
    się nieoryginalny, Wnioskodawca narażałby się na ogromne straty materialne.
    Wnioskodawca podkreśla, że weryfikowanie planowanego do nabycia przedmiotu jest
    praktyką powszechną nie tylko w obrocie dziełami sztuki. Prywatni nabywcy bardzo często
    weryfikują stan np. planowanych do nabycia aut pod kątem usterek czy wad. Podobnie w
    przypadku przyszłych nabywców nieruchomości.
    Wnioskodawca przechowuje obrazy w dwóch nieruchomościach, które są własnością
    Wnioskodawcy i na koszt Wnioskodawcy zostały przystosowane do przechowywania
    obrazów (głównie w zakresie montażu klimatyzacji, która pozwala zachować odpowiednią
    temperaturę i wilgotność). Wnioskodawca nie korzysta z usług komercyjnego
    przechowywania obrazów. Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż przechowywanie obrazu
    w odpowiednich warunkach jest działaniem racjonalnym, które powoduje ograniczenie
    ryzyka zniszczenia obrazu pod wpływem czynników zewnętrznych, takich jak temperatura
    czy promienie UV. Każdy cenniejszy obraz musi być przechowywany w odpowiednich
    warunkach, aby nie utracił swoich cech. Zatem zapewnienie odpowiednich warunków
    przechowywania obrazów nie świadczy w opinii Wnioskodawcy o zorganizowanym
    działaniu, bowiem takie zachowanie nie wyróżnia Wnioskodawcy od innych kolekcjonerów
    sztuki. Innymi słowy, aby właściciel obrazu nie ryzykował jego uszkodzeniem musi być
    bezwarunkowo przechowywany w odpowiednich warunkach.
    Nabywane przez Wnioskodawcę obrazy są zabezpieczone przy zakupie w zwyczajowo
    przyjęty sposób, tj. nakładana jest na nie warstwa lakieru, a w transporcie są
    zabezpieczone przed uszkodzeniami mechanicznymi. Zabezpieczenie jest ogólną praktyką
    rynkową na rynku dzieł sztuki. Żaden nabywca cenniejszego dzieła sztuki nie dopuści do
    jego transportu bez odpowiedniego zabezpieczenia, bowiem uszkodzenie dzieła sztuki
    jest równoznaczne z utratą przez nie wartości.
    Wnioskodawca aktualnie nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a ust.
    6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przeszłości Wnioskodawca
    prowadził działalność gospodarczą ale została ona zamknięta kilka lat przed nabyciem
    pierwszego obrazu przez Wnioskodawcę. Dodatkowo przedmiot prowadzonej w
    przeszłości działalności gospodarczej w żaden sposób nie był związany z obrotem dziełami
    sztuki.

    Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży innych przedmiotów kolekcjonerskich,
    zbiorów, antyków ani innych podobnych rzeczy.
    Wnioskodawca nie posiada innych, poza wskazaną we wniosku, kolekcji przeznaczonych w
    przyszłości do sprzedaży. Planowane przez Wnioskodawcę zbycie będzie czynnością
    jednorazową, a Wnioskodawca nie zamierza i nie planuje w przyszłości odtwarzania
    kolekcji aby dokonać jej ponownego zbycia.
    Jak Wnioskodawca wskazał, planowana transakcja zbycia kolekcji, która została opisana
    przez Wnioskodawcę we wniosku będzie czynnością jednorazową. W wyniku jednej
    czynności Wnioskodawca dokona zbycia kolekcji, którą budował kilka lat na potrzeby
    prywatne. Wnioskodawca nabywając dzieła sztuki nie robił tego z zamiarem ich
    późniejszego zbycia. Była to ze strony Wnioskodawcy forma lokaty kapitału i
    zabezpieczenia jego wartości w czasie. Wnioskodawca nigdy wcześniej nie zbywał żadnego
    z obrazów stanowiących Jego kolekcję oraz nie podejmował działań zmierzających do
    zbycia (ogłoszenia, umowy z pośrednikami itp.).
    Ponadto w przyszłości Wnioskodawca nie planuje dokonywać kolejnych sprzedaży dzieł
    sztuki, bowiem po sprzedaży opisanej we wniosku nie zamierza nabywać kolejnych dzieł
    sztuki do prywatnej kolekcji.
    Zatem w opinii Wnioskodawcy, działanie polegające na sprzedaży kolekcji, które zostało
    opisane we wniosku nie będzie miało charakteru zorganizowanego i ciągłego. Powyższe
    potwierdzają okoliczności sprzedaży opisane szczegółowo przez Wnioskodawcę we
    wniosku oraz niniejszej odpowiedzi na wezwanie.

## Pytanie

Czy sprzedaż kolekcji dzieł sztuki, stanowiącej wyłącznie majątek prywatny Wnioskodawcy,
    nabytej w ramach realizacji osobistych pasji i niezwiązanej z działalnością gospodarczą,
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż kolekcji dzieł sztuki nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika to z faktu, że
    przedmiotowa kolekcja została nabyta w ramach realizacji osobistych zainteresowań, bez
    zamiaru dalszej odsprzedaży i stanowi wyłącznie majątek prywatny Wnioskodawcy, a
    sprzedaż ta zostanie dokonana po upływie sześciu miesięcy od daty jej nabycia. Co więcej,
    Wnioskodawca wskazuje, że transakcja ta nie jest powiązana z żadną działalnością
    gospodarczą ani systematyczną aktywnością zarobkową, co dodatkowo wyklucza jej
    kwalifikację jako źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z ogólną zasadą sformułowaną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym,
    zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez
    podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy
    wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. przez wprowadzenie ustawowego
    zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Zatem, na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przychód ze sprzedaży innych rzeczy kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) tej ustawy, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy, chyba że
    sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów wynika, że sprzedaż dokonana po upływie tych terminów nie
    generuje przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a zatem nie podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, istotne jest, aby sprzedaż nie miała związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Odrębnym bowiem źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt
    3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w
    ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności
    gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
    - zarobkowym celu działalności,
    - wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    - prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam

    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny (Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000), organizować to przygotowywać,
    zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły,
    wprowadzać porządek.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej, podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania - na gruncie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła
    przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym
    zbyciem kolekcji, o której mowa we wniosku, bowiem sprzedaż, nawet wielokrotna,
    przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością
    gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W ocenie Wnioskodawcy, z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby
    przychody ze sprzedaży kolekcji można było zakwalifikować, jako uzyskiwane ze źródła
    pozarolnicza działalność gospodarcza określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Jego zachowanie w odniesieniu do posiadanej kolekcji wskazuje
    bowiem na czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn.
    mające na celu prawidłowe racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie są to
    działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są
    typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Wnioskodawca w swoim
    przypadku wyraźnie wskazuje, że zakupy dzieł sztuki były realizowane jako część Jego
    osobistego hobby, bez zamiaru ich dalszej odsprzedaży i bez związku z jakąkolwiek
    działalnością gospodarczą. Tym samym, nie są spełnione przesłanki kwalifikujące działania
    Wnioskodawcy jako działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, w wyniku sprzedaży elementów kolekcji Wnioskodawcy uważa On, że nie
    powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W odniesieniu do kwestii opodatkowania przychodów ze źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazać natomiast
    należy, że – z uwagi na brak definicji „rzeczy” w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych - w celu zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do odpowiednich
    przepisów prawa cywilnego.

    I tak - zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 poz. 1061 ze zm.) - rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty
    materialne.
    Mając na uwadze powyższą definicję należy wskazać, że przychody uzyskiwane z
    odpłatnego zbycia elementów kolekcji kwalifikują się jako przychody ze źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z
    odpłatnego zbycia rzeczy.
    Wnioskodawca podkreśla, że obrót dziełami sztuki jako rzeczami (przedmiotami
    materialnymi) nie jest przy tym równoznaczny z obrotem prawami autorskimi do
    utworów, które zbywane dzieła sztuki utrwalają, stanowiąc ich oryginalne, materialne
    nośniki (egzemplarze).
    Zgodnie bowiem z treścią art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 poz. 2509 ze zm.), jeżeli umowa nie stanowi
    inaczej, przeniesienie własności egzemplarza utworu nie powoduje przejścia majątkowych
    praw autorskich do niego.
    Jest tak często dlatego, że właściciel dzieła sztuki jako rzeczy nie posiada z reguły
    majątkowych praw autorskich do utrwalonego w nim utworu, gdyż co do zasady prawa te
    przysługują twórcy (art. 8 ust. 1 ww. ustawy).
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące
    regulacje prawne stwierdzić należy, że skoro – jak Wnioskodawca wskazywał powyżej – od
    końca miesiąca, w którym nabyto elementy kolekcji będące przedmiotem sprzedaży,
    upłynie sześć miesięcy, a sprzedaż nie ma charakteru ciągłego i zorganizowanego, to
    sprzedaż nabytych przez Wnioskodawcę przedmiotów, nie stanowi źródła przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym
    samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wskazanych we wniosku przedmiotów w
    ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Końcowo, Wnioskodawca wskazuje na interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, wydawane w podobnych zdarzeniach przyszłych czy stanach faktycznych, np.:
    - interpretacja z dnia 31 maja 2021 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.357.2021.1.MAP: „Mając na
      uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące regulacje
      prawne stwierdzić należy, że skoro - jak wskazała Wnioskodawczyni - od końca
      miesiąca, w którym nabyto elementy kolekcji będące przedmiotem sprzedaży, upłynie
      sześć miesięcy, a sprzedaż nie ma charakteru ciągłego i zorganizowanego, to sprzedaż
      nabytych przez Wnioskodawczynię przedmiotów, nie stanowi źródła przychodu w
      rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
      tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wskazanych we wniosku
      przedmiotów w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych.”;
    - interpretacja z dnia 12 grudnia 2017 r., nr 0112-KDIL3-2.4011.359.2017.1.TR: „Ponieważ
      Wnioskodawca sprzeda dzieło sztuki po upływie pół roku od końca miesiąca, w którym
      nastąpiło nabycie, to na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych uzyskany przychód nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten nie podlega opodatkowaniu
      niezależnie od wysokości osiągniętego zysku lub poniesionej straty na transakcji.”;
    - interpretacja z dnia 15 czerwca 2016 r., nr 1061-IPTPB1.4511.433.2016.1.SJ: „Z
      przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza
      sprzedać dzieło sztuki. Sprzedaż nastąpi po upływie 6 miesięcy od dnia nabycia. Dzieło
      sztuki zostało nabyte na cele prywatne poza działalnością gospodarczą. Mając na
      względzie powyższe, jeżeli od końca miesiąca, w którym nabyto dzieło sztuki mające
      być przedmiotem sprzedaży upłynie sześć miesięcy, a sprzedaż nie ma charakteru
      ciągłego i zorganizowanego, sprzedaż nabytego przez Wnioskodawcę dzieła sztuki bez

      względu na wynik tej sprzedaży, nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy źródła
      przychodu, o którym mowa w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.”
    Podsumowując, ponieważ Wnioskodawca sprzeda dzieła sztuki po upływie pół roku od
    końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, to na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany przychód nie będzie podlegał
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten nie podlega
    opodatkowaniu niezależnie od wysokości osiągniętego zysku lub poniesionej straty na
    transakcji. W świetle przedstawionych argumentów, przepisów prawa oraz powołanych
    interpretacji indywidualnych, sprzedaż dzieł sztuki przez Wnioskodawcę, dokonana po
    upływie sześciu miesięcy od daty ich nabycia, nie stanowi źródła przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Działania Wnioskodawcy
    miały charakter sporadyczny, nie były związane z działalnością gospodarczą, a dzieła
    sztuki były częścią majątku prywatnego. Tym samym, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskane przychody nie będą
    podlegały opodatkowaniu, niezależnie od wysokości osiągniętego zysku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od oceny prawnej tego stanowiska

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.