Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-304/12-4/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-06-26
Teza: W przypadku gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie działki budowlanej, nabytej na cele prywatne nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Wnioskujący dokonując sprzedaży udziału w przedmiotowej nieruchomości z majątku prywatnego, nie będzie zatem działał w charakterze handlowca, podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy o VAT. Zatem sprzedaż przez Wnioskującego opisanej we wniosku nieruchomości gruntowej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-częstotliwość wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług; działki-działki rolne; majątek; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 03.04.2012r. (data wpływu 06.04.2012r.) – uzupełnionym w dniu 17.05.2012r. pismem z dnia 16.05.2012r. (data wpływu 18.05.2012r.) na wezwanie Organu z dnia 11.05.2012r. - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.04.2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

Wniosek uzupełniony został w dniu 17.05.2012r. pismem z dnia 16.05.2012r. (data wpływu 18.05.2012r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 11.05.2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W roku 1994 Wnioskodawca nabył wraz z małżonką do majątku wspólnego małżeńskiego udział w gruntach rolnych składających się z 7 działek, które stanowiły 2 obszary rolne położone obok siebie. W roku 2008 w drodze zamiany z sąsiadem Wnioskujący pozyskał wraz z innymi współwłaścicielami działkę rolną, która połączyła wspomniane dwa obszary rolne w jeden zespół działek stanowiący nierozerwalną całość kosztem części jednej z działek nabytych w 1994 roku leżącej z boku. W roku 2009 Wnioskujący nabył od innego sąsiada wraz z pozostałymi współwłaścicielami działkę, której zakup pozwolił na dostęp posiadanego już zespołu działek do drogi publicznej. Rada gminy w lipcu 2011 roku uchwaliła nowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenów, na których znajdują się w/w działki gruntowe zmieniając ich przeznaczenie z rolnego na tereny zabudowy przemysłowo-usługowej i obsługi komunikacyjnej. Wnioskujący i jego małżonka od 2004 roku są wraz z innymi osobami wspólnikami spółki jawnej, która ma w swym zakresie jako przedmiot działalności m.in. wykonywanie budownictwa mieszkaniowego, sprzedaż mieszkań i obrót nieruchomościami i w tym czasie dokonywała transakcji sprzedaży. Spółka jest czynnym płatnikiem podatku dochodowego i podatku VAT. Posiadane udziały w w/w nieruchomości na terenie gminy nigdy nie były związane z jakąkolwiek prowadzoną działalnością gospodarczą, a jedynie z wykorzystaniem w zakresie upraw rolnych.

W bieżącym roku Wnioskodawca zamierza wraz z pozostałymi współwłaścicielami sprzedać poszczególne części całości zespołu działek po wcześniejszym ich podziale według założeń obowiązującego planu zagospodarowania, które kupujący przeznaczy pod zabudowę produkcyjno-magazynową.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca poinformował, iż w dniu 21.12.2010r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży dotycząca sprzedaży części nieruchomości. Dokonany zostanie podział w celu wyodrębnienia działek gruntu, które podlegać będą sprzedaży. Ponadto wskazał, że nie podejmuje żadnych działań polegających na uzbrojeniu działek ani działań o charakterze marketingowym, mających na celu zwiększenie atrakcyjności tych działek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy ewentualne transakcje sprzedaży będą objęte podatkiem VAT w wysokości 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, przyszłe transakcje nie będą objęte podatkiem VAT, ponieważ przedmiotem transakcji nie są grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy). Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług.

Wskazać w tym miejscu jednak należy, że odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ze wskazanych regulacji wynika, iż w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowić miała sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in. że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Trybunał zwrócił również uwagę, iż inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Zatem kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Jako przykład takich działań uznać można uzbrojenie terenu. Podejmowanie aktywnych działań w zakresie sprzedaży działek to również angażowanie środków na doprowadzenie energii elektrycznej do działek, a także wszelkie działania o charakterze marketingowym (np. reklama).

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej i nie podejmuje aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców – wymienionych powyżej.

Z opisu sprawy wynika, że w roku 1994 Wnioskodawca nabył wraz z małżonką do majątku wspólnego małżeńskiego udział w gruntach rolnych składających się z 7 działek, które stanowiły 2 obszary rolne położone obok siebie. W roku 2008 w drodze zamiany z sąsiadem Wnioskujący pozyskał wraz z innymi współwłaścicielami działkę rolną, która połączyła wspomniane dwa obszary rolne w jeden zespół działek stanowiący nierozerwalną całość kosztem części jednej z działek nabytych w 1994 roku leżącej z boku. W roku 2009 Wnioskujący nabył od innego sąsiada wraz z pozostałymi współwłaścicielami działkę, której zakup pozwolił na dostęp posiadanego już zespołu działek do drogi publicznej. Rada gminy w lipcu 2011 roku uchwaliła nowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenów, na których znajdują się w/w działki gruntowe zmieniając ich przeznaczenie z rolnego na tereny zabudowy przemysłowo-usługowej i obsługi komunikacyjnej.

Wnioskujący i jego małżonka od 2004 roku są wraz z innymi osobami wspólnikami spółki jawnej, która ma w swym zakresie jako przedmiot działalności m.in. wykonywanie budownictwa mieszkaniowego, sprzedaż mieszkań i obrót nieruchomościami i w tym czasie dokonywała transakcji sprzedaży. Spółka jest czynnym płatnikiem podatku dochodowego i podatku VAT. Posiadane udziały w w/w nieruchomości na terenie gminy nigdy nie były związane z jakąkolwiek prowadzoną działalnością gospodarczą, a jedynie z wykorzystaniem w zakresie upraw rolnych. Wnioskodawca zamierza wraz z pozostałymi współwłaścicielami sprzedać poszczególne części całości zespołu działek po wcześniejszym ich podziale według założeń obowiązującego planu zagospodarowania, które kupujący przeznaczy pod zabudowę produkcyjno-magazynową. W dniu 21.12.2010r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży dotycząca sprzedaży części nieruchomości. Dokonany zostanie podział w celu wyodrębnienia działek gruntu, które podlegać będą sprzedaży. Wnioskodawca nie podejmuje żadnych działań polegających na uzbrojeniu działek ani działań o charakterze marketingowym, mających na celu zwiększenie atrakcyjności tych działek.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowych, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru oraz osoba ta nie podejmuje aktywnych działań angażujących środki podobne do tych wykorzystywanych przez profesjonalnych sprzedawców, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskujący jest wspólnikiem spółki jawnej, która ma w swym zakresie jako przedmiot działalności m.in. wykonywanie budownictwa mieszkaniowego, sprzedaż mieszkań i obrót nieruchomościami jednak przedmiotowa nieruchomość nabyta została przez Wnioskodawcę do majątku wspólnego małżeńskiego i nie ma związku z jakąkolwiek działalnością gospodarczą.

Uwzględniając treść przytoczonych przepisów oraz przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w przypadku gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie działki budowlanej, nabytej na cele prywatne nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Wnioskujący dokonując sprzedaży udziału w przedmiotowej nieruchomości z majątku prywatnego, nie będzie zatem działał w charakterze handlowca, podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy o VAT. Zatem sprzedaż przez Wnioskującego opisanej we wniosku nieruchomości gruntowej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało zatem uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie.

W związku z powyższym niniejsza interpretacja odnosi się tylko do udziałów w opisanej nieruchomości należących do Wnioskującego, który wystąpił z przedmiotowym wnioskiem i nie ma zastosowania do udziałów należących do pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydana została odrębna interpretacja.

Ponadto stosownie do przepisu art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z treścią art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej, w przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Przedmiotowy wniosek dotyczy dwóch zdarzeń przyszłych – po jednym zdarzeniu przyszłym w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług. Zatem opłata od złożonego wniosku powinna być uiszczona w wys. 80 zł. Wnioskodawca uiścił opłatę w wysokości 160 zł zatem kwota 80 zł zostanie zwrócona Wnioskodawcy przekazem pocztowym na adres wskazany we wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.