Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-455/15-3/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-10-30
Teza: Czy zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne sprzedaż części i akcesoriów oraz osprzętu do maszyn i urządzeń, sklasyfikowanych zgodnie z PKWiU w grupowaniach, należy traktować jako sprzedaż części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych, których sprzedaż wyłącza Wnioskodawczynię z grona osób opłacających zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: pojazdy-pojazd mechaniczny; przychód-przychody ewidencjonowane; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; stawka-stawki podatku
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko  przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2015 r. (data wpływu 3 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania ww. podatkiem przychodów ze sprzedaży części i akcesoriów oraz osprzętu do maszyn i urządzeń – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania ww. podatkiem przychodów ze sprzedaży części i akcesoriów oraz osprzętu do maszyn i urządzeń.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym do przychodów ewidencjonowanych. Głównym przedmiotem tej działalności jest sprzedaż części i akcesoriów do spycharek przemysłowych o napędzie gąsiennicowym oraz osprzętu, jak np. chwytaki przemysłowe.

Handel wymienionymi maszynami i urządzeniami oraz częściami do nich, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług mieści się w grupie PKWiU 46.6 – sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń oraz dodatkowego wyposażenia. Natomiast spycharki o napędzie gąsiennicowym, jako pozostałe samobieżne maszyny do przemieszczania, równania, niwelowania, zgarniania, kopania, ubijania, zagęszczania, wybierania lub wiercenia ziemi, minerałów lub rud, włączając spycharki czołowe, koparki, walce drogowe, sklasyfikowane są w PKWiU w grupie 28.92.2, zaś chwytaki do złomu i przeładunku oraz części do nich klasyfikowane są jako urządzenia dźwigowe i chwytaki oraz części do nich - w grupie 28.22.1 PKWiU.

Jednocześnie Wnioskodawczyni informuje, że chwytaki będące osprzętem maszyny, które można podłączyć do wielu typów maszyn, bez których maszyna nie może spełnić swoich funkcji oraz inne części zamienne będzie sprzedawać w komplecie z maszyną lub osobno (jedna maszyna może mieć kilka chwytaków, które montuje się do niej w zależności od potrzeb).

W chwili składania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej główną formą działalności Wnioskodawczyni jest handel częściami zamiennymi do spycharek gąsiennicowych wszystkich typów i różnych producentów. Producenci spycharek to: CzTZ Czelabińsk, który wytwarza spycharki T130, T170, B10, B11, B12. Nie ma możliwości zastosowania części maszyn rosyjskich do maszyn wyprodukowanych w UE, bądź w Ameryce.

Huta …. produkuje spycharki TD10, TD12, TD15, TD20, TD25, TD40. Elementy maszyn są współzamienne z maszynami wyprodukowanymi w USA.

Części spycharkowe ze względów konstrukcyjnych, ich gabarytów i parametrów, mają zastosowanie tylko i wyłącznie w spycharkach danego typu. Nie ma możliwości montażu tych części w innych urządzeniach.

W związku z ww. wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawczyni w załączeniu do pisma z dnia 1 września 2015 r. przesłała pismo Urzędu Statystycznego wskazujące, że części zamienne do spycharek gąsiennicowych mieszczą się w grupowaniu PKWiU 28.92.6 – „Części maszyn dla górnictwa i do wydobywania oraz budownictwa”, a spycharki gąsiennicowe - w grupowaniu PKWiU 28.92.21.0 – „Spycharki czołowe i skośne samobieżne”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne sprzedaż części i akcesoriów oraz osprzętu do maszyn i urządzeń, sklasyfikowanych zgodnie z PKWiU w grupowaniach, należy traktować jako sprzedaż części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych, których sprzedaż wyłącza Wnioskodawczynię z grona osób opłacających zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy z dnia 20 listopada 1988 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.), opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych.

Według Wnioskodawczyni wymieniony wyżej artykuł nie będzie miał zastosowania do Niej, ponieważ sprzedawane przez Wnioskodawczynię części do spycharek i spycharki są, zgodnie z interpretacją Urzędu Statystycznego, maszynami przemysłowymi, a nie pojazdami mechanicznymi. W związku z tym sprzedaż części i akcesoriów do nich nie wyłączy Wnioskodawczyni z grona osób opłacających zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Również sprzedaż oprzyrządowania i osprzętu, jak np. chwytaki i elektromagnesy, nie będzie przeszkodą do rozliczania się zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku od przychodów ewidencjonowanych.

Podsumowując, Wnioskodawczyni podniosła, że sprzedawane przez Nią spycharki nie są klasyfikowane jako pojazdy mechaniczne, zatem zarówno ich sprzedaż, jak i sprzedaż części i akcesoriów do nich, nie mieści się w wyłączeniu zawartym w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych uregulowane są w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych.

Możliwość opodatkowania przychodów z prowadzonej pozarolniczej działalność gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest od niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych.

W myśl art. 4 ust. 1. ww. ustawy, pod pojęciem „działalności usługowej”, należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 i Nr 220, poz. 1435 oraz z 2009 r. Nr 33, poz. 256 i Nr 222, poz. 1753), wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm.), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Przez działalność usługową w zakresie handlu, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, należy rozumieć - sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników.

Natomiast art. 4 ust. 1 pkt 5 lit. a) ww. ustawy definiuje towary handlowe jako towary (wyroby) zakupione w celu dalszej odprzedaży, w stanie nieprzetworzonym.

Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie definiują użytych w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) pojęć - „pojazd mechaniczny oraz części i akcesoria do pojazdów mechanicznych”. Jednakże brak podatkowej definicji tych pojęć nie oznacza dowolności co do ich zakresu znaczeniowego.

W takiej sytuacji pojęcie „pojazdu mechanicznego” należy interpretować zgodnie z wykładnią językową, która jest podstawową metodą wykładni.

Na podstawie znaczeń przypisywanych w „Słowniku Języka Polskiego PWN” pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, wydanie I, Warszawa 1996 r., poniżej podane słowa oznaczają:

*   „pojazd” – urządzenie do transportu lądowego, przystosowane do poruszania się na kołach, gąsienicach, płozach, po szynach, po drodze, bezpośrednio po gruncie,

*   „mechaniczny” – będący mechanizmem, związany z mechanizmem, powstały na zasadzie prawa mechaniki,

*   „mechanizm” – zespół współpracujących ze sobą części składowych maszyny lub przyrządu spełniających określone zadania, np. przenoszenie ruchu.

Według „Małego słownika języka polskiego” pod redakcją Stanisława Skorupki, Haliny Auderskiej, Zofii Łempickiej, PAN, wydanie szóste, 1989 r., pojazd to „każdy środek lokomocji przystosowany do poruszania się na kołach, gąsienicach lub płozach, po szynach lub bezpośrednio po gruncie”; „pojazd mechaniczny napędzany za pomocą silnika”.

Mając powyższe na uwadze, można przyjąć, że pojazd mechaniczny to pojazd wprawiany w ruch przez umieszczony na nim silnik. Definicja ta zbliżona jest do tej, jaką zawarł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt III KK 270/07, gdzie stwierdzono, że za pojazdy mechaniczne należy uznać pojazdy zaopatrzone w poruszający je silnik (pojazdy samochodowe, maszyny rolnicze, motocykle, lokomotywy kolejowe, samoloty, helikoptery, statki wodne i inne), jak również pojazdy szynowe zasilane z trakcji elektrycznej (tramwaje, trolejbusy).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest sprzedaż części i akcesoriów do spycharek przemysłowych o napędzie gąsiennicowym oraz osprzętu, jak np. chwytaki przemysłowe, wszystkich typów i różnych producentów. Handel wymienionymi maszynami i urządzeniami oraz częściami do nich, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług mieści się w grupie PKWiU 46.6 – sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń oraz dodatkowego wyposażenia. Spycharki o napędzie gąsiennicowym, jako pozostałe samobieżne maszyny do przemieszczania, równania, niwelowania, zgarniania, kopania, ubijania, zagęszczania, wybierania lub wiercenia ziemi, minerałów lub rud, włączając spycharki czołowe, koparki, walce drogowe, sklasyfikowane są w PKWiU w grupie 28.92.21.0 - „Spycharki czołowe i skośne samobieżne”. Natomiast części zamienne do spycharek gąsiennicowych mieszczą się w grupowaniu PKWiU 28.92.6 – „Części maszyn dla górnictwa i do wydobywania oraz budownictwa”, zaś chwytaki do złomu i przeładunku oraz części do nich klasyfikowane są jako urządzenia dźwigowe i chwytaki oraz części do nich - w grupie 28.22.1 PKWiU.

Wnioskodawczyni dodała, że chwytaki będące osprzętem maszyny, które można podłączyć do wielu typów maszyn oraz inne części zamienne, będzie sprzedawać w komplecie z maszyną lub osobno (jedna maszyna może mieć kilka chwytaków, które montuje się do niej w zależności od potrzeb).

Zauważyć należy, że wyłączenie z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, zawarte w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dotyczy handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że sprzedaż części, akcesoriów oraz osprzętu do maszyn i urządzeń, sklasyfikowanych zgodnie z PKWiU w grupowaniach 28.92.6 oraz 28.22.1, jeśli urządzenia te posiadają silnik i mogą poruszać się po drogach publicznych, należy uznać za sprzedaż części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych, nie zaś, jak twierdzi Wnioskodawczyni, sprzedaż części i urządzeń do maszyn przemysłowych. Przychód ze sprzedaży części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych wyłącza Wnioskodawczynię z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym na mocy art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. W efekcie przychody Wnioskodawczyni, osiągnięte z działalności gospodarczej nie mogą być opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Tut. Organ wskazuje, że w sformułowanym pytaniu oraz własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawczyni podała art. 8 ust. 1 pkt 3f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Jednakże, mając na uwadze merytoryczną treść przedmiotowego wniosku, tut. Organ przyjął, że Wnioskodawczyni miała na uwadze treść art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., ul. …., …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.