Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.427.2020.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-14
Teza: niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki
Słowa kluczowe: działki; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2020 r. (data wpływu 5 czerwca 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 lipca 2020 r. (data wpływu) oraz pismem z dnia 31 lipca 2020 r. (data wpływu 5 sierpnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki nr \`(...)\`– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki nr \`(...)\`

Ww. wniosek uzupełniono pismami z dnia 28 lipca 2020 r. oraz 31 lipca 2020 r. w zakresie doprecyzowania opisu sprawy, przeformułowania pytania oraz przedstawienia stanowiska Wnioskodawcy do przeformułowanego pytania.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Jako osoba fizyczna Wnioskodawczyni jest właścicielem nieruchomości o pow. ok 11 hektarów (łąki) i 2 hektary lasów. Własność nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła w 2006 w drodze umowy kupna-sprzedaży. Nabycie nieruchomości nastąpiło w celu wybudowania na niej domu mieszkalnego/domów mieszkalnych dla najbliższej rodziny Wnioskodawczyni (syn, rodzice). Nieruchomość ma status rolniczy.

Nieruchomość jaką Wnioskodawczyni nabyła w 2006r., znajduje się w tej samej miejscowości, w której zamieszkiwała w 2006r. i zamieszkuje nadal.

Wnioskodawczyni posiada status rolnika. Wnioskodawczyni nie jest producentem rolnym, posiada 10 kur i 2 krowy w celach rekreacyjnych.

Zwierzęta te znajdują się na terenie przylegającym do domu mieszkalnego Wnioskodawczyni, nie znajdowały się i nie znajdują na terenie nieruchomości, której dotyczy niniejszy wniosek.

Wnioskodawczyni prowadzi również działalność gospodarczą w zakresie biura rachunkowego i w tym zakresie jestem czynnym podatnikiem VAT. Nieruchomość, której dotyczy niniejszy wniosek nie jest wykorzystywana na cele związane z działalnością gospodarczą, siedziba działalności Wnioskodawczyni nie znajduje się na tej nieruchomości. Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła i nie prowadzi działalności deweloperskiej.

Z uwagi na to, że ziemia jest klasy 5 i 6, Wnioskodawczyni zdecydowała o wydzieleniu z tej nieruchomości działek geodezyjnych (w drodze jej podziału) i sprzedaży wydzielonej działki na rzecz osoby trzeciej. Wydzielenie nastąpiło w 2018/2019 r.

Koszty podziału działki Wnioskodawczyni poniosła jako osoba fizyczna i nie odliczała z tego tytułu podatku VAT, ani kosztów tych nie traktowała jako kosztu uzyskania przychodu w ramach działalności gospodarczej.

Poza samym podziałem geodezyjnym nieruchomości, Wnioskodawczyni nie dokonywała innych czynności, w szczególności nie dokonywała uzbrojenia działki. W stosunku do działki, którą Wnioskodawczyni planuje sprzedać, nie występowała w swoim imieniu o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Jedyną czynnością było wydzielenie z nieruchomości, drogi dojazdowej do działki, celem zapewnienia jej dostępu do drogi publicznej. Teren przeznaczony na drogę nie został przez Wnioskodawczynię w żaden sposób uzbrojony, utwardzony itp. W stosunku do działki, którą Wnioskodawczyni planuje sprzedać, nie podejmowała żadnych czynności podnoszących jej atrakcyjność lub wartość, typu niwelacja, wyrównanie itp.

Na pytania zawarte w wezwaniu o treści:

1.  Wskazanie ile działek powstało w drodze podziału w 2018/2019 r.
2.  Wskazanie nr działek które powstały w wyniku podziału w 2018/2019 r.
3.  Wskazanie nr działki objętej zakresem pytania.
4.  czy na moment sprzedaży działka objęta zakresem pytania będzie działką niezabudowaną?
5.  czy działka objęta zakresem pytania na moment sprzedaży będzie terenem przeznaczonym pod zabudowę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czy też miała inne przeznaczenie (należy wskazać jakie)?
6.  Czy Wnioskodawczyni występowała o wydanie decyzji o warunkach zabudowy? Jeżeli tak to należy wskazać kiedy?
7.  czy Wnioskodawczyni w celu sprzedaży działki objętej zakresem pytania podjęła/podejmie jakiekolwiek czynności/działania związane ze sprzedażą nieruchomości, tj. np. zamieszczenie ogłoszeń prezentujących nieruchomość, skorzystanie z usług biura, udzielenie pełnomocnictwa do aktywnego poszukiwania potencjalnego nabywcy/nabywców, reklama itp.? Należy wskazać w jaki sposób Wnioskodawczyni pozyska nabywcę działki?
8.  czy Wnioskodawczyni udzieliła/udzieli pełnomocnictwa nabywcy działki objętej zakresem pytania, który w imieniu Wnioskodawcy będzie wykonywał dodatkowe czynności w odniesieniu do przedmiotowej działki? Jeżeli tak, to należy wskazać jakie czynności obejmuje/będzie obejmowało udzielone pełnomocnictwo oraz jakich czynności dokonał/dokona nabywca przed nabyciem przedmiotowej działki w ramach udzielonego pełnomocnictwa?
9.  w przypadku, gdy została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży działki objętej zakresem pytania pomiędzy Wnioskodawczynią i nabywcą, to należy wskazać, czy z jej zapisów wynikały warunki po spełnieniu których dojdzie do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży działki? Proszę wskazać te warunki. Wnioskodawczyni udzieliła następujących odpowiedzi:
10.  w drodze podziału nieruchomości powstało łącznie 31 działek,
11.  w wyniku podziału powstały działki o następujących numerach ewidencyjnych: …, …,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…,…, …
12.  wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy działki o numerze …,
13.  w chwili sprzedaży przedmiotowa działka będzie niezabudowana,
14.  w chwili sprzedaży działka będzie możliwa pod zabudowę; dla terenu objętego działką \`(...)\`nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego; w stosunku do działki została wydana na rzecz osoby trzeciej decyzja o warunkach zabudowy umożliwiająca jej zabudowę,
15.  Wnioskodawczyni nie występowała o wydanie decyzji o warunkach zabudowy w stosunku do przedmiotowej działki;
16.  nabywca działki zainteresował się zakupem działki, uzyskując informację od mojej zaprzyjaźnionej osoby, która wiedziała że noszę się z zamiarem sprzedaży;
17.  nie udzielałam nabywcy działki żadnych pełnomocnictw do dokonywania czynności dotyczących działki; nie przewiduję udzielenia takiego pełnomocnictwa w przyszłości
18.  w stosunku do przedmiotowej działki, nie była zawierana umowa przedwstępna.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy sprzedaż wydzielonej działki o pow. ok 1.420 m2 na rzecz osoby trzeciej osoby fizycznej lub prawnej będzie podlegała opodatkowaniu VAT zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 15, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku),

1.  Sprzedaż działki wydzielonej z nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług , ponieważ sprzedaż będzie dokonana z majątku prywatnego Wnioskodawczyni jako osoby fizycznej, a sprzedaż nie jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej.
2.  Czynności wymienione w art. 5 ustawy o VAT (w tym również dostawa towarów, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie pod warunkiem, że wykonywane są w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w rozumieniu ustawy o VAT).
3.  Nieruchomość, z której została wydzielona działka, którą Wnioskodawczyni planuje sprzedać, nie była wykorzystywana na prowadzenie działalności rolniczej - hodowli bydła. Zwierzęta gospodarskie jakie Wnioskodawczyni posiada, znajdują się na terenie innej nieruchomości. Celem nabycia było zamieszkanie na nieruchomości przez najbliższą rodzinę Wnioskodawczyni.
4.  W stosunku do nieruchomości Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych zorganizowanych działań, jedynie dokonała ich podziału geodezyjnego wraz z wyznaczeniem drogi. Wyznaczenie drogi było warunkiem koniecznym do samego podziału, bowiem zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, działka (jako wyodrębniona nieruchomość) musi mieć zapewniony dostęp do drogi publicznej. Działka nie została uzbrojona. Tym samym Wnioskodawczyni nie podejmowała w stosunku do działki działań charakterystycznych dla podmiotów prowadzących działalność deweloperską. W przypadku zamieszkania na nieruchomości przez moją najbliższą rodzinę, i tak podział geodezyjny byłby konieczny.
5.  Prowadzenie gospodarstwa rolnego i to w odrębnym miejscu, również nie może być utożsamiane z handlem nieruchomościami czy inną formą prowadzenia działalności gospodarczej w tym zakresie. Sprzedaż działek wykracza bowiem poza zakres rolniczej działalności gospodarczej, co wynika wprost z art. 2 pkt 15 ustawy o VAT (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2008 r., III SA/Wa 153/08, wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 19 maja 2008 r., III SA/GI 1334/08). Organy podatkowe nie mogą w drodze rozszerzającej wykładni obowiązujących przepisów ustawy o VAT, w szczególności upatrywać w samym fakcie wykonywania czynności wymienionych w art. 5 ustawy o VAT, podstawy statusu podatnika VAT zobowiązanego do zapłaty podatku od tych czynności.
6.  Podatnikiem podatku od towarów i usług staje się ten, kto dokonuje określonej czynności w ramach tej działalności. W przypadku sprzedaży działek podatnikiem tego podatku jest zatem ten podmiot, który wykonując taką czynność, choćby jednorazowo, działa niezależnie jako handlowiec. Decydujące znaczenie ma zatem związek dokonywanej czynności z działalnością handlową, przy czym w przypadku handlu związek ten winien zaistnieć już w momencie zakupu sprzedawanej następnie rzeczy. W świetle orzeczeń sądów administracyjnych wskazać należy, że handlem jest dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży, a zatem zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży zaś brak takiego zamiaru wyklucza możliwość uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2008 r., III SA/Wa 153/08).
7.  Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość w 2006r. nie w celu jej dalszej odsprzedaży.
8.  Koszty związane z wydzieleniem działek, nie zostały potraktowane jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w formie biura rachunkowego, lecz jako wydatki z majątku prywatnego.
9.  Wśród aktywności, które orzecznictwo uznaje za porównywalne do podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, wymienić można: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze Orzecznictwo podkreśla przy tym, że na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu pojedynczych z tych okoliczności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2011 r., I FSK 1668/11).
10.  Sam podział gruntu, w sytuacji gdy całość gruntu wynosi ok 13 ha, nie stanowi czynności, która wykraczałaby poza zakres zwykłego zarządu majątkiem osobistym, albowiem ma ono jedynie na celu umożliwienie sprzedaży nieruchomości.
11.  W orzecznictwie podkreśla się, że fakt dokonania przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, a także fakt wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy tej nieruchomości dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego, na takie zorganizowanie nie wskazują (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 kwietnia 2019 r. I SA/Gd 28/19). W wyroku z dnia 4 kwietnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny (II FSK 1100/17) z kolei wskazał, że na ogół też przed sprzedażą nieruchomości jej właściciel może podejmować pewne działania przygotowawcze (np. występuje o informację o przewidzianej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego możliwości zabudowy nieruchomości, a w przypadku braku planu o wydanie decyzji w sprawie warunków zagospodarowania nieruchomości, dokonuje podziału nieruchomości na mniejsze działki budowlane, a nawet wyodrębnia drogi umożliwiające dojazd do wydzielonych działek, zamieszcza oferty sprzedaży w różnych publikatorach.
12.  Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale siedmiu sędziów z 29 października 2007 roku, I FPS 3/07, orzekając, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. W ocenie NSA, ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
13.  Powyższe potwierdza również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 10 września 2019 roku, 0112-KDIL1-3.4012.365.2019.2.AP, który wskazał, że „za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki, wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze”.
14.  Powyższe świadczy o tym, że samo tylko dokonanie podziału przez Wnioskodawczynię gruntu oraz wystąpienie tylko dla części działek z wnioskami o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (w sytuacji gdy Wnioskodawczyni nie podejmowała innych czynności mających na celu zwiększenie atrakcyjności działek, w tym wzrost ich wartości) nie może być uznane za prowadzenie działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112, „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia swojego majątku prywatnego, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, że działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki istotne jest, czy w danej sprawie Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntów podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestie opodatkowania dostawy gruntu rozstrzygnięto w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W świetle powyższego, w sprawach dotyczących opodatkowania dostawy nieruchomości dokonywanej przez osoby fizyczne, konieczne staje się ustalenie, czy w celu sprzedaży nieruchomości zbywca podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy na tle powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że w związku z dokonaną sprzedażą działki o nr …, Wnioskodawczyni nie będzie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Powyższe wynika z faktu, że działka, której dotyczy niniejszy wniosek nie jest wykorzystywana na cele związane z działalnością gospodarczą. Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła i nie prowadzi działalności deweloperskiej. Poza samym podziałem geodezyjnym nieruchomości, Wnioskodawczyni nie dokonywała innych czynności, w szczególności nie dokonywała uzbrojenia działki. W stosunku do działki, którą Wnioskodawczyni planuje sprzedać, nie występowała w swoim imieniu o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Jedyną czynnością było wydzielenie z nieruchomości, drogi dojazdowej do działki, celem zapewnienia jej dostępu do drogi publicznej. Teren przeznaczony na drogę nie został przez Wnioskodawczynię w żaden sposób uzbrojony, utwardzony itp. W stosunku do działki, którą Wnioskodawczyni planuje sprzedać, nie podejmowała żadnych czynności podnoszących jej atrakcyjność lub wartość, typu niwelacja, wyrównanie itp. Zatem, jak wynika z opisu sprawy, jedyną czynnością jaką Wnioskodawczyni wykonała był podział działki z wydzieleniem drogi dojazdowej w wyniku którego powstała działka nr \`(...)\` Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że z zawartego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawczyni, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zainteresowana nie podjęła ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

W niniejszej sprawie, brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej aktywności Zainteresowanej w przedmiocie zbycia przedmiotowej działki, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wskazanej we wniosku działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie podjęła takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Zainteresowana, sprzedając przedmiotową działkę, będzie korzystać zatem z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym transakcja zbycia przedmiotowej działki, nie będzie podlegała przepisom ustawy, ponieważ przedmiotem transakcji będzie majątek osobisty.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że planowana sprzedaż działki nr …, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni z tytułu tej transakcji nie będzie działała w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.