Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1074/11/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-01-09
Teza: opodatkowanie zbycia nieruchomości
Słowa kluczowe: nieruchomości; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku 20 września 2011r. (data wpływu 23 września 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 stycznia 2012 (data wpływu 5 stycznia 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 stycznia 2012r. będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 20 grudnia 2011r. znak: IBPP3/443-1074/11/PK.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca był w posiadaniu nieruchomości położonej w miejscowości Y, gm. Q pow. X, dla której Sąd Rejonowy prowadził księgę wieczystą i którą odzyskał w wyniku uchylenia decyzji nacjonalizacyjnej Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 stycznia 2004 roku. Nieruchomość ta nie posiada żadnych obciążeń. Nieruchomość, będąca przedmiotem sprawy, była użytkowana przez Gminę Q na podstawie decyzji MSWiA uchylającej decyzję Wojewody odnośnie komunalizacji lub uwłaszczenia z dnia 28 grudnia 2006 roku (znak \`(...)\`).

Wnioskodawca jest czynnym płatnikiem podatku od towarów i usług.

W obecnej chwili sprzedał część opisanej powyżej nieruchomości Gminie i opodatkował tą sprzedaż podstawową stawką podatku VAT (tj. 23%).

Przedmiotem transakcji jest nieruchomość, która została przyjęta przez Wnioskodawcę od Skarbu Państwa i znajduje się w posiadaniu Wnioskodawcy krócej niż 5 lat. Transakcja ta ma charakter niestandardowy z punktu widzenia obrotu gospodarczego.

Nieruchomość objęta dostawą składa się z trzech działek o numerach 66/8, 66/10 i 66/11. Przedmiotem dostawy są działki nieprzeznaczone na budowę.

Na działce nr 66/11 znajduje się dawny budynek szkolny, zaadaptowany i eksploatowany przez Gminę jako gminny Ośrodek Kultury, na pozostałej części działki znajduje się boisko. Na działce 66/8 jest przystanek autobusowy, a działka 66/10 jest drogą wewnętrzną.

Budynek wykorzystywany przez Gminny Ośrodek Kultury jest budynkiem w rozumieniu prawa budowlanego, Spółka nie ponosiła wydatków na jego utrzymanie, ponieważ adaptacja i eksploatacja prowadzona była przez Gminę.

Prawa Właścicielski Spółki ujawnione zostały dopiero 23 października 2010r., dlatego Spółka nie miała możliwości prawnych i faktycznych uzyskania korzyści materialnych z ww. nieruchomości, które odzyskała w wyniku uchylenia decyzji nacjonalizacyjnej.

Opodatkowanie sprzedaży jw. zastosowano z uwagi na przeprowadzone konsultacje, podczas których Wnioskodawca zetknął się z niejednoznacznymi stanowiskami w ww. temacie.

Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że:

*   na nieruchomość i jej części, które były przedmiotem sprzedaży, nie były ponoszone przez Spółkę żadne wydatki na jej ulepszenie, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nieruchomością zarządzała Gmina, a nieruchomość wróciła do właściciela na skutek uchylenia decyzji komunalizacyjnej,
*   nieruchomość ta nie była przez Spółkę wynajmowana, dzierżawiona, oddana w leasing lub poddana innej czynności o podobnym charakterze (odpłatnym),
*   po odzyskaniu nieruchomości przez Wnioskodawcę użytkowanie jej przez gminę nie było odpłatne,
*   gmina użytkowała całą nieruchomość,
*   spółka nie ponosiła żadnych innych wydatków na przedmiotowe budynki, również takich, w stosunku do których Spółka miałaby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Powyższe odnosi się do wszystkich ww. obiektów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę podatku VAT Wnioskodawca powinien zastosować przy sprzedaży powyższej nieruchomości, czy też traktować zaprezentowaną transakcję, jako nie podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym jest traktowanie transakcji jako niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Należy mieć na uwadze, że pojęcie przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel ma szerszy zakres, niż sprzedaż czy zamiana w ujęciu cywilnoprawnym. Przede wszystkim przeniesienie prawa do rozporządzania towarem to nie tylko przeniesienie jego własności.

Co do zasady, stosownie do art. 41. ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jedną z nich jest zwolnienie od podatku (art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT) dostawy budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;

oraz dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa powyżej, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy o VAT).

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Z powyższych przepisów wynika, iż dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej dwa lata.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. organ stwierdza, iż dostawa przedmiotowej nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Dostawa ww. nieruchomości będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Z wniosku wynika, iż ww. nieruchomość nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, ani innej umowy o podobnym charakterze. Tym samym nie została spełniona w stosunku do tej nieruchomości przesłanka z przepisu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT stanowiącego definicję legalną pierwszego zasiedlenia. Zatem realizowana przez Wnioskodawcę dostawa dopiero teraz była dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia.

W związku z tym, co zostało stwierdzone powyżej dostawa nieruchomości zabudowanej korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, bowiem w stosunku do sprzedawanych obiektów nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a także w stosunku do tych obiektów Zainteresowany nie dokonywał nakładów na ich ulepszenie. Z uwagi na powyższe, dostawa nieruchomości, o których mowa we wniosku jest zwolniona od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Trzeba tutaj wyjaśnić dlaczego przedmiotową transakcję nie można uznać jako niepodlegającą opodatkowaniu jak to uważa Wnioskodawca. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - jak stanowi ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Odnosząc przedstawione powyżej konkluzje do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, iż Wnioskodawca nie jest osobą fizyczną, która dokonuje odsprzedaży swojego prywatnego majątku. Wnioskodawca jest podmiotem – osobą prawną (Spółką Akcyjną), a więc podmiotem powołanym do prowadzenia działalności gospodarczej pozwalającej Spółce osiągać zyski. Zatem dostawa przedmiotowej nieruchomości będzie sprzedażą w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej w myśl definicji legalnej powołanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, która jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.