Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.31.2021.10.AJB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Opodatkowanie 8% stawką podatku VAT świadczonych usług
najmu nieruchomości w stanie prawnym do 30 czerwca 2020
r. oraz niekorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT ww. usług
w stanie prawnym po 30 czerwca 2020 r.
Słowa kluczowe: najem-najem na cele działalności
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 8%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie
wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o
charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości na
cele mieszkaniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 29 grudnia 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania 8%
    stawką podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług najmu nieruchomości w
    stanie prawnym do 30 czerwca 2020 r. oraz niekorzystania ze zwolnienia od podatku VAT
    ww. usług w stanie prawnym po 30 czerwca 2020 r. Uzupełniła go Pani – pismem z 31
    marca 2021 r. (wpływ 7 kwietnia 2021 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    Wnioskodawca – Pani ... prowadzi działalność gospodarczą, której przeważającym
    rodzajem jest zgodnie z PKD 68.20.Z – „Wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi”. Poza tym działalność ta wiąże się z kodami 55.10.Z –
    „Hotele i podobne obiekty zakwaterowania”, 55.20.Z – „Obiekty noclegowe turystyczne i
    miejsca krótkotrwałego zakwaterowania” oraz 55.90.Z – „Pozostałe zakwaterowanie”
    (wykazane w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej).
    Występujący o interpretację przedsiębiorca jest właścicielem nieruchomości: budynku
    mieszkalnego posadowionego przy ul. ... oraz w miejscowości ..., którymi zarządza i które
    wynajmuje bezpośrednio najemcom.
    W ramach prowadzonego biznesu korzysta także z możliwości wynajmowania innych
    nieruchomości od ich właścicieli i dalszego odpłatnego ich udostępniania podmiotom
    trzecim w ramach umów najmu (podnajem). Do dnia 31 października 2020 r. podatnik
    związany był taką umową najmu z dnia 16 października 2019 r. zawartą z Panią ...
    dotyczącą nieruchomości położonej przy ul. ... w .... Umowa ta wygasła i nie została
    przedłużona, wobec czego strony przestały ją wykonywać. Natomiast w dalszym ciągu
    obowiązuje umowa o zbliżonej konstrukcji z dnia 15 lutego 2020 r. zawarta z Panią ...
    dotycząca nieruchomości położonej przy ul. .... Nieruchomość ta jest wynajmowana przez
    Wnioskodawcę wyłącznie w celach podnajmu. W obydwu z tych umów (również w tej
    wygasłej) znalazł się zwrot, że budynki mieszkalne wynajmowane są z przeznaczeniem na
    cele mieszkalne oraz że nieruchomości te mogą stanowić przedmiot podnajmu ale
    wyłącznie na cele mieszkaniowe.
    Aktualnie jedynym kontrahentem – najemcą, który wynajmuje nieruchomości od Pani ...
    jest spółka ... Sp. z o.o. Sp. K. Pierwotnie Wnioskodawca z dniem 30 maja 2018 r. zawarł
    umowę z podmiotem ... w zakresie najmu budynku mieszkalnego posadowionego przy ul.
    .... Podmiot ten jednak się „przekształcił” i dalsza rzeczywista działalność tego
    przedsiębiorcy prowadzona już była przez spółkę ... Sp. z o.o. Sp. K. Stąd w dniu 30 maja
    2019 r. (mimo, iż właściwy dokument omyłkowo oznaczony jest datą 30 maja 2018 r.)
    pomiędzy Wnioskodawcą, ..., a spółką ... Sp. z o.o. Sp. K. zawarte zostało porozumienie co
    do przeniesienia pełni praw i obowiązków, z zawartej rok wcześniej umowy najmu z

    przedsiębiorcy ... na rzecz ... Sp. z o.o. Sp. K. Wynikiem powyższego porozumienia było
    sformalizowanie współpracy między Panią ..., a spółką ... Sp. z o.o. Sp. K. i ukształtowanie
    stosunku najmu między tymi podmiotami w zakresie dotyczącym nieruchomości przy ul.
    ....
    Kolejno dnia 1 listopada 2019 r. Wnioskodawca zawarł umowę najmu z przywołaną
    Spółką, która tym razem dotyczyła nieruchomości przy ul. .... Umowa ta przewidywała, iż
    „Najemca zobowiązuje się korzystać z przedmiotowego lokalu w celach mieszkaniowych”.
    Ten stosunek najmu wygasł wraz z nadejściem umownego terminu, tj. z dniem 31
    października 2020 r. Nieruchomość przy ul. ... przestała być przedmiotem umowy także w
    relacji: Wnioskodawca – ... Sp. z o.o. Sp. K. Pomimo tego, Spółka w dalszym ciągu korzysta
    z usług najmu oferowanych przez Wnioskodawcę w zakresie pozostałych nieruchomości,
    które ten uprawniony jest wynajmować.
    W istocie należy przyjąć, że mimo, iż brak jest szczegółowo spisanych umów najmu ze
    spółką ... Sp. z o.o. Sp. K. co do wszystkich nieruchomości Pani ..., to strony związane są
    stosunkiem zobowiązaniowym, gdyż spełniają dalej wzajemne świadczenia (na zasadach
    określonych w umowie zawartej z ..., w prawa której wstąpiła spółka ... Sp. z o.o. Sp. K.,
    kolejno aneksowanej). Wskazać także należy, że zaakceptowany przez strony mechanizm,
    na którym oparto stosunek najmu polega na niżej opisanym schemacie.
    ... Sp. z o.o. Sp. K. jest podmiotem zajmującym się profesjonalnym świadczeniem usług
    udostępniania kadry pracowniczej różnej specjalności. Spółka zawiera z klientami umowy,
    na podstawie których zobowiązuje się świadczyć usługi polegające na udostępnianiu
    własnej kadry zawodowej o określonych kwalifikacjach. Spółka wykonuje usługi dzięki
    zatrudnieniu osób fizycznych – obywateli polskich i cudzoziemców w oparciu o umowę o
    pracę lub umowę zlecenia. Pracownicy/zleceniobiorcy są zatrudniani w Spółce w celu
    skierowania ich do wykonywania prac na rzecz klientów w różnych miejscach w Polsce.
    Spółka oferuje niektórym swoim pracownikom/zleceniobiorcom możliwość zamieszkania
    w lokalu wynajmowanym w tym celu przez Spółkę.
    Pracownicy/zleceniobiorcy, którzy są zatrudniani przez ... Sp. z o.o. Sp. K. nie ponoszą
    żadnych opłat za korzystanie z lokalu i przebywają na nieruchomości w sposób
    nieregularny. Nie są tam kwaterowani z zamiarem stałego pobytu i nie koncentrują tam
    swoich spraw życiowych. Korzystanie z wynajmowanych nieruchomości ma im służyć
    jedynie krótkotrwałemu zaspokojeniu podstawowych potrzeb, skorelowanych ściśle z
    wykonywaniem powierzonej im pracy/zlecenia. Wynajmujący, jak i najemca wiedzą o tym,
    że w wynajmowanych nieruchomościach będą przebywać czasowo tylko pracownicy
    Spółki, których ona sama wskaże.
    Przebywanie pracowników/zleceniobiorców w wynajmowanych budynkach ma zatem z
    zasady charakter tymczasowy. Po zakończeniu świadczenia usługi w danej lokalizacji,
    pracownicy/zleceniobiorcy Spółki nie przebywają dłużej w wynajętych przez Spółkę
    lokalach. Zarazem, zamieszkujące dany lokal osoby mogą się stale zmieniać, w zależności
    od potrzeb kontrahenta Spółki i warunków umowy zawartej z danym pracownikiem
    /zleceniobiorcą Spółki.
    Nie chodzi tu zatem o tworzenie dla pracowników/zleceniobiorców Spółki stałego miejsca
    zamieszkania, jako narzędzia do stabilizacji warunków życiowych pracownika
    /zleceniobiorcy. Osoby te bowiem posiadają inne, własne miejsca zamieszkania, a w
    wynajętych lokalach przebywają jedynie doraźnie – na warunkach opisanych wyżej.
    W chwili obecnej spółka ... Sp. z o.o. Sp. K. lokuje swoich pracowników w trzech
    wynajmowanych nieruchomościach:
    - w dwóch stanowiących własność Wnioskodawcy, tj. przy ul. ... oraz w miejscowości ..., a
      także
    - w podnajmowanej od ..., tj. przy ul. ....

    Stosunek najmu między Wnioskodawcą, a Spółką ... Sp. z o.o. Sp. K. ma charakter ramowy.
    Jest on skonstruowany w ten sposób, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi są
    rozliczane przy zastosowaniu stawki dobowej (odpłatność ponoszona jest przez
    kontrahenta tylko wtedy, gdy zgłosi on zapotrzebowanie noclegu dla konkretnego
    pracownika i stanowi iloczyn wykorzystanych przez niego dób noclegowych oraz stawki
    dobowej za korzystanie z nieruchomości). Każdego miesiąca Wnioskodawca wystawia
    zbiorczą fakturę VAT za usługę oznaczoną na fakturze jako „czynsz najmu lokalu na cele
    mieszkalne wg załącznika”. W rzeczonym załączniku Wynajmujący szczegółowo rozpisuje
    okres w jakim dana osoba (zgłoszona uprzednio przez spółkę ... Sp. z o.o. Sp. K.) korzystała
    z nieruchomości. W ten sposób ewidencjonowana jest liczba dób, za jakie najemca jest
    zobligowany dokonać zapłaty „czynszu”. Stąd brak jest jednej sztywnej stawki za wynajem
    nieruchomości. Należne kwoty różnicowane są bowiem rzeczywistym zapotrzebowaniem
    najemcy – spółki ... Sp. z o.o. Sp. K. na usługę zakwaterowania swoich pracowników.
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i jest niepowiązany w żaden sposób ze
    Spółką ... Sp. z o.o. Sp. K. Wnioskodawca wynajmuje nieruchomości we własnym imieniu w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy usługi będące przedmiotem umów najmu świadczone na rzecz
    spółki ... Sp. z o.o. Sp. K to usługi oznaczone numerem 55.90.19.0 zarówno wg PKWiU 2008
    oraz PKWiU 2015 (Pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem, gdzie indziej
    niesklasyfikowane). Oznaczenia te są zbieżne z przedmiotem prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej, zgodnie z PKD wskazanym w Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Wnioskodawca dotychczas nie występował z wnioskiem o wydanie Wiążącej Informacji
    Stawkowej.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy w stanie prawnym do dnia 30 czerwca 2020 r. okoliczności przedstawione w opisie
      stanu faktycznego uprawniają do przyjęcia, że usługi najmu nieruchomości
      świadczone na rzecz ... Sp. z o.o. Sp. K., nie podlegały zwolnieniu z podatku VAT na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, z uwagi na zakwalifikowanie ich jako
      usługi, o których mowa w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
      od towarów i usług (55 – Usługi związane z zakwaterowaniem), a tym samym czy do
      opodatkowania usług najmu/podnajmu świadczonych na rzecz spółki ... Sp. z o.o. Sp.
      K. należało zastosować stawkę VAT w wysokości 8%, a jeśli nie to jaka stawka podatku
      VAT powinna być właściwa do opodatkowania usług najmu/podnajmu świadczonych
      na rzecz spółki ... Sp. z o.o. Sp. K. (w stanie prawnym do dnia 30 czerwca 2020 r.)?
    2. Czy w stanie prawnym po dniu 30 czerwca 2020 r. okoliczności przedstawione w opisie
      stanu faktycznego uprawniają do przyjęcia, że usługi najmu nieruchomości
      świadczone na rzecz ... Sp. z o.o. Sp. K., nie mogą zostać zakwalifikowane jako usługi, o
      których mowa art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT i tym samym nie podlegają
      zwolnieniu z podatku VAT?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawcy na oba powyższe pytania należy udzielić odpowiedzi twierdzącej.
    Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3
    do ustawy, stawka podatku VAT powinna wynosić 8%. Konstrukcja zawartej przez
    Wnioskodawcę ze spółką ... Sp. z o.o. Sp. K. umowy najmu stanowi jednoznacznie, że w
    opisanej sytuacji dochodzi do zakwaterowania krótkotrwałego, o którym traktuje Dział 55
    Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Wynajmujący nie wie bowiem, jak duże
    zapotrzebowanie na usługę w danym miesiącu zgłosi najemca, ani także kto konkretnie
    oraz jak długo będzie zakwaterowany w wynajmowanych nieruchomościach. Pozostaje to
    bowiem w gestii pracodawcy, który lokuje tam swoich pracowników. Może się zatem

    okazać, że przez pewien okres nie zostanie zakwaterowany żaden pracownik. Wówczas
    najemca – pracodawca nie będzie zobligowany do uiszczenia opłaty ustalonej umową,
    bowiem nie zostanie zrealizowana żadna dobo-osoba. Udostępnione przez Wnioskodawcę
    nieruchomości są całkowicie umeblowane i wyposażone. Natomiast poza wynajęciem
    nieruchomości, pracownikom/zleceniobiorcom najemcy nie są oferowane żadne
    dodatkowe usługi, takie jak: usługi recepcyjne, wydawanie posiłków czy sprzątanie
    pomieszczeń. Pozwala to zatem na przyjęcie, że usługi będące przedmiotem umów
    podnajmu to te oznaczone numerem 55.90.19.0 PKWiU 2008 oraz PKWiU 2015 (Pozostałe
    usługi związane z zakwaterowaniem, gdzie indziej niesklasyfikowane). Oznaczenia te są
    zbieżne z przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej,
    zgodnie z PKD wskazanym w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Skoro zatem, jak wykazano wyżej, usługi stanowiące przedmiot niniejszej interpretacji
    winny zostać zakwalifikowane jako te wymienione w załączniku nr 3 do ustawy o VAT (pod
    pozycją 47), to nie podlegają zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, a
    zastosowanie znajdzie odpowiednia dla nich stawka podatku VAT w kwocie 8%.
    Zwolnienie nie może dotyczyć wynajmu, którego celem jest realizacja celów
    gospodarczych przez najemcę, z czym mamy do czynienia na gruncie przedmiotowej
    sprawy. Najemca - spółka ... Sp. z o.o. Sp. K. nie realizuje bowiem najmu na cele
    mieszkaniowe, a wyłącznie na cele gospodarcze. Najemca nie wykorzystuje
    wynajmowanego lokalu na cele mieszkaniowe z tego względu, że jest podmiotem
    gospodarczym i ze swej istoty nie ma i nie może mieć potrzeb mieszkaniowych. Dlatego
    też potrzeby jakie realizowane są przy wynajmie przedmiotowych nieruchomości są
    związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Tym samym, obojętne dla
    Wnioskodawcy pozostają zdarzenia dotyczące wynajętej nieruchomości, związane z
    dysponowaniem lokalem przez ... Sp. z o.o. Sp. K. Nieruchomości bowiem zostały wynajęte
    spółce, zatem kwestia zamieszkiwania w lokalu jej pracowników nie może być oceniana w
    oderwaniu od tego, że lokal został wynajęty podmiotowi gospodarczemu i to przez inny
    podmiot gospodarczy. Mimo, iż nieruchomość ma charakter mieszkalny, to jej kontrahent
    wykorzystuje ją do prowadzenia działalność gospodarczej, nie zaś po to aby spółka tam
    zamieszkała.
    Tym samym, najemca nie realizuje w przedmiotowej nieruchomości celu mieszkalnego, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT. Z treści powołanego wyżej przepisu
    jednoznacznie wynika, że zwolniona z opodatkowania jest usługa najmu "wyłącznie na
    cele mieszkaniowe". Oznacza to, że z punktu widzenia zastosowania tego zwolnienia
    istotny jest sposób wykorzystywania nieruchomości przez najemcę (usługobiorcę), a
    zatem to najemca w wynajmowanym lokalu powinien realizować własne cele
    mieszkaniowe. Jedynie bowiem w takim przypadku uprawnione będzie stwierdzenie, że
    wynajmujący (usługobiorca) wynajął nieruchomość "wyłącznie na cele mieszkaniowe". W
    przedmiotowej sprawie w ramach usługi najmu ewentualny cel mieszkaniowy realizowany
    jest tylko pośrednio i nie jest z pewnością cel wyłączny. Z całą pewnością wynajem
    związany jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a zaspakajanie potrzeb
    mieszkaniowych pracowników najemcy służy wyłącznie realizowaniu przez niego
    nadrzędnego celu gospodarczego (vide: wyrok WSA w Gdańsku w wyroku z 10 lipca 2018
    r. sygn. akt I SA/Gd 517/18; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w
    Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2020 r. I SA/Rz 835/19; wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 8 maja 2018 r. I FSK 1182/16).
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 23 kwietnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0113-KDIPT1-2.4012.31.2021.2.KW, w której uznałem Pani stanowisko:
    · za nieprawidłowe w zakresie opodatkowania 8% stawką podatku VAT świadczonych
      przez Panią usług najmu nieruchomości w stanie prawnym do 30 czerwca 2020 r.,
    · za prawidłowe w zakresie niekorzystania ze zwolnienia od podatku VAT ww. usług w
      stanie prawnym po 30 czerwca 2020 r.

    Interpretację doręczono Pani Pełnomocnikowi 23 kwietnia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    24 maja 2021 r. (wpływ do Organu 1 czerwca 2021 r.) wniosła Pani skargę na tę
    interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
    Wniosła Pani o:
    - uchylenie zaskarżonej interpretacji wyłącznie w zaskarżonej części, tj. w części w której
      stanowisko Wnioskodawcy uznane zostało za nieprawidłowe oraz zobowiązanie
      organu interpretacyjnego, do wydania interpretacji dot. zaskarżonej części, w której
      uwzględniona zostanie wykładnia prawa dokonana przez Sąd, po rozpoznaniu
      przedmiotowej skargi;
    ewentualnie i tylko w przypadku gdyby Wysoki Sąd nie podzielał poglądu o możliwości
    uchylenia interpretacji indywidualnej w części, wniosła Pani o:
    - uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz zobowiązanie organu
      interpretacyjnego, do wydania interpretacji w której powielone zostanie stanowisko
      organu w części niezaskarżonej, a w zakresie zaskarżonej części, w której
      uwzględniona zostanie wykładnia prawa dokonana przez Sąd, po rozpoznaniu
      przedmiotowej skargi;
    - zasądzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego
      według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił skarżoną interpretację w zaskarżonej
    części – wyrokiem z 10 września 2021 r. sygn. akt I SA/Lu 265/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 21 maja 2025 r. sygn. akt I FSK
    2568/21 oddalił moją skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną w zaskarżonej części stał się prawomocny
    od 21 maja 2025 r. i wpłynął do mnie 16 września 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    · uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie i Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
      wyrokach;
    · ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we
    wniosku stanie faktycznym.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2021 r., poz. 685, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów
    lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony –
    zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r.,
    poz. 1740, z późn. zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z

    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę.
    Na gruncie podatku od towarów i usług najem nieruchomości stanowi odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy:
      Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy:
      Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku
      wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.
    Na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy:
      W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla
      którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia
      2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której
      mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%:
        1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110,
          wynosi 23%,
        2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule
          załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
    W tym miejscu należy zauważyć, że stosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnień
    od podatku ma charakter wyjątkowy (od ogólnej zasady powszechności opodatkowania) i
    nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość
    wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik
    uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności
    świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje
    znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od
    podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 20 ustawy – w brzmieniu
    stosowanym do dnia 30 czerwca 2020 r.:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług
      wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy (w pozycji nr 163 tego
      załącznika, stanowiącego wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w
      wysokości – obecnie 8%, znajdują się usługi związane z zakwaterowaniem,
      oznaczone symbolem PKWiU 55).
    Natomiast na mocy art. 43 ust. 20 ustawy – w brzmieniu stosowanym od dnia 1 lipca 2020
    r.:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług
      wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy, tj. usług związanych z
      zakwaterowaniem, oznaczonych symbolem PKWiU 55.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia
    przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal

    mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel
    mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o
    charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy. Przy czym przepis nie uzależnia
    zastosowania zwolnienia od rodzaju czy formy prawnej podmiotu świadczącego usługę,
    jak i podmiotu nabywającego tę usługę. Nie odnosi się również do czasu wynajmowania
    nieruchomości oraz klasyfikacji statystycznych.
    Powyższe wskazuje, że zwolnieniu od podatku podlega świadczona na własny rachunek
    usługa wynajmu lub dzierżawy nieruchomości o charakterze mieszkalnym, co istotne, na
    cele mieszkaniowe. Zatem przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
    · świadczenie usługi na własny rachunek,
    · charakter mieszkalny nieruchomości,
    · mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
    Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od
    podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na
    zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.
    Analizując kwestie zwolnienia od podatku usług najmu lokali mieszkalnych należy zwrócić
    szczególną uwagę na cel świadczonych usług. Realizacja celu wynajmu następuje poprzez
    wykorzystanie nieruchomości przez najemcę. Tym samym, zasadniczą kwestią dla
    opodatkowania, czy zwolnienia od podatku świadczonej usługi pozostaje cel realizowany
    przez osobę bezpośrednio uczestniczącą w świadczeniu usługi.
    Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, Spółka ... Sp. z o.o. Sp. K., udostępniając
    wynajmowane od Pani nieruchomości swoim pracownikom na cele zakwaterowania w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, działa we własnym imieniu.
    W związku z powyższym, brak jest podstaw aby uznać, że Pani świadczy na rzecz Spółki
    usługi najmu nieruchomości na cele mieszkaniowe.
    Tym samym świadczone przez Panią usługi najmu nieruchomości – zarówno w stanie
    prawnym do 30 czerwca 2020 r., jak i po 30 czerwca 2020 r. – nie podlegają zwolnieniu od
    podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Z kolei przechodząc do kwestii opodatkowania 8% stawką podatku VAT świadczonych
    przez Panią usług najmu nieruchomości w stanie prawnym do 30 czerwca 2020 r. trzeba
    mieć na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wyrażone
    w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku z 10 września 2021 r, sygn. akt I SA/Lu 265/21
    oraz stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w wyroku z 21 maja
    2025 r. sygn. akt I FSK 2568/21.
    WSA w Lublinie zwrócił uwagę na listę towarów i usług, do których zastosowanie znajduje
    8% stawka podatku, która zawarta jest przede wszystkim w załączniku nr 3 do ustawy. W
    brzmieniu od 1 lipca 2020 r., wymienionych jest 73 pozycji, a towary są tam
    sklasyfikowane według klasyfikacji CN, zaś usługi - wedle PKWiU z 2015 r. Poprzednio,
    usługi związane z zakwaterowaniem zawarte były pod pozycją 163 załącznika nr 3 do
    ustawy o VAT. Wskazany kod PKWiU przy pozycji 163 (obecnie 47) to 55.
    WSA w Lublinie wskazał, że zgodnie z załącznikiem do Rozporządzenia Rady Ministrów z
    dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. z
    2015 r., poz. 1676) do działu 55 - Usługi związane z zakwaterowaniem zalicza się: usługi w
    zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty,
    centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe; usługi świadczone przez schroniska
    młodzieżowe oraz chaty lub domki; usługi świadczone przez domy letniskowe, do których
    goście posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku;
    usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla pojazdów
    kempingowych; tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich,
    internatach i bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych; usługi

    sypialne i restauracyjne w wagonach kolejowych oraz pozostałych środkach transportu.
    Sekcja ta nie obejmuje m.in. wynajmu nieruchomości mieszkalnych w celu dłuższego
    pobytu, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w 68.20.1.
    WSA w Lublinie zaznaczył, że ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej pojęcia usług
    związanych z zakwaterowaniem, dlatego też przy wykładni tego pojęcia można także
    posiłkować się m.in. definicją legalną obiektu zbiorowego zakwaterowania zawartą w
    nieobowiązującej już ustawie z dnia z dnia 2 grudnia 1999 r. o narodowym spisie
    powszechnym ludności i mieszkań w 2002 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 1, poz.1).
    Zgodnie z cyt. przez WSA w Lublinie art. 3 pkt 3 ustawy obiekt zbiorowego zakwaterowania
    - oznacza to obiekt, gdzie przebywa większa liczba osób, np. internat, dom akademicki lub
    studencki, hotel pracowniczy, dom dziecka, zakład wychowawczy, dom rencisty, dom
    pomocy społecznej, dom zakonny, klasztor, szpital, sanatorium, schronisko turystyczne,
    hotel, motel, pensjonat, noclegownia.
    Natomiast - jak podał WSA w Lublinie - ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o
    zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2017)
    wskazuje w art. 1 ust. 1 pkt 1, że zakwaterowanie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
    polega na stałym, tymczasowym lub przejściowym rozmieszczeniu m.in. żołnierzy i innych
    osób określonych w ustawie, w budynkach i lokalach oraz na gruntach będących
    własnością Skarbu Państwa, pozostających w trwałym zarządzie organów wojskowych lub
    powierzonych Agencji Mienia Wojskowego, uzyskanych czasowo na te cele od właściwych
    organów administracji rządowej, jednostek samorządu terytorialnego, osób prawnych lub
    fizycznych.
    WSA w Lublinie wskazał, że w związku z tym można wyróżnić pewne charakterystyczne
    elementy stałe, które właściwe są tylko dla zakwaterowania. Do tych elementów należy
    zaliczyć tymczasowość zamieszkiwania, polegającą na tym, że nie jest to miejsce
    zaspokajania potrzeb mieszkaniowych w rozumieniu zamiaru stałego pobytu, ale pewien
    stan przejściowy czy okresowy. Także charakter obiektu, czy jego przeznaczenie wskazuje,
    że jest to miejsce, z którym osoba aktualnie zamieszkająca nie wiąże woli stałego pobytu.
    Także następująca po sobie w różnych okresach, np. rocznych, miesięcznych czy nawet
    kilkudniowych zmienność osób zamieszkujących w nieruchomości świadczy o tym, że jest
    to cecha charakterystyczna dla zakwaterowania, a nie korzystania z nieruchomości w
    celach mieszkaniowych. Osoby zakwaterowane najczęściej mają inne swoje miejsca
    zamieszkania, w których koncentruje się ich centrum życiowe. Innymi słowy w przypadku
    zakwaterowania osoby zakwaterowane w danej nieruchomości nie utożsamiają takiej
    nieruchomości z ich centralnym miejscem życiowym.
    W ocenie WSA w Lublinie należy stwierdzić, że wynajem nieruchomości mieszkalnych na
    cele świadczonych przez najemcę usług zakwaterowania swoich pracowników przez czas
    trwania określonej pracy podlega opodatkowaniu na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z
    art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT jako czynność wymieniona w załączniku nr 3 do
    ustawy pod poz. 47, czyli stawką w wysokości 8%.
    WSA w Lublinie zaznaczył, że jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego charakter
    umowy zawartej pomiędzy Panią, a spółką ... Sp. z o.o. Sp. K. wskazuje, że mamy do
    czynienia z usługą zaliczaną do tymczasowego zakwaterowania w nieruchomościach o
    charakterze zbliżonym do hotelu pracowniczego. Bowiem udostępnianie przedmiotowej
    nieruchomości przez spółkę ... Sp. z o.o. Sp. K. następuje na rzecz jej pracowników, którzy
    na czas wykonywania określonych prac muszą mieć zapewnione miejsca noclegowe. Nie
    jest to więc sytuacja, w której spółka ... Sp. z o.o. Sp. K. wynajmuje nieruchomość, aby
    prowadzić w niej działalność gospodarczą polegającą na dalszym wynajmowaniu
    nieruchomości podnajemcom, ale jest ona bezpośrednim beneficjentem umowy, w tym
    sensie, że to spółka korzysta z nieruchomości w ten sposób, że kwateruje tam swoich
    pracowników. Uznanie świadczonych przez Panią usług za usługi zakwaterowania można
    ponadto dokonać w oparciu o typowe kryteria, które pozwalają usługi te odróżnić od
    wynajmu na cele mieszkaniowe. Należą do nich np. zakres świadczeń dodatkowych (w

    przypadku zakwaterowania zazwyczaj zapewniane jest sprzątanie po kolejnych
    wynajmujących, podstawowe wyposażenie lokalu), długość okresu, na który do używania
    oddawany jest budynek czy lokal (zwykle krótszy przy usługach związanych z
    zakwaterowaniem), zmienność w czasie poszczególnych używających lokal (większa w
    przypadku usług związanych z zakwaterowaniem, mniejsza w przypadku najmu) (zob. A.
    Bartosiewicz, VAT. Komentarz, lex/el 2020). Na takie cechy wskazywał przedstawiony przez
    Panią opis stanu faktycznego.
    WSA w Lublinie podał, że powyższe zapatrywania prawne Sądu znajdują także
    potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych.
    Naczelny Sąd Administracyjny przyznał rację Sądowi pierwszej instancji, wskazując że dla
    określenia właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma nie tylko literalne
    brzmienie przepisów, ale także ekonomiczna treść świadczenia, jego rzeczywisty charakter
    oraz cel, w jakim dana usługa jest świadczona i wykorzystywana.
    W ocenie NSA w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że udostępnienie
    nieruchomości przez Panią służyło zakwaterowaniu pracowników spółki ....
    Zakwaterowanie to miało charakter tymczasowy, rotacyjny, a lokale nie stanowiły stałego
    miejsca zamieszkania użytkowników. Taki model świadczenia usług odpowiada konstrukcji
    usług zakwaterowania typowych dla hoteli pracowniczych czy obiektów noclegowych, nie
    zaś usługom najmu lokali mieszkalnych w celu realizacji indywidualnych potrzeb
    mieszkaniowych najemców.
    Taki też był charakter umowy zawartej między Skarżącą a spółką. Kwota należnego
    czynszu, rozumianego jako wartość świadczonych przez Panią na rzecz spółki usług nie
    była stała, uzależniona została bowiem ściśle od liczby osób, które w które w przeliczeniu
    na ilość dób, korzystały z lokalu w ramach krótkotrwałego zakwaterowania
    pracowniczego. Z tej też okoliczności wynikał brak jednej sztywnej stawki najmu. Należne
    kwoty różnicowane są bowiem rzeczywistym zapotrzebowaniem najemcy - spółki ... Sp. z o.
    o. Sp. k. na usługę zakwaterowania swoich pracowników. Spółka ta nie prowadzi w tym
    względzie usług odpłatnego wynajmowania (kwaterowania) poszczególnych lokali osobom
    trzecim. Jako osoba prawna wykorzystuje je dla własnych potrzeb w ten właśnie sposób,
    że zapewnia możliwość korzystania z lokali przez swoją kadrę pracowniczą - obywateli
    polskich i cudzoziemców w oparciu o umowę o pracę lub umowę zlecenia, którzy nie
    ponoszą żadnych opłat za korzystanie z lokalu i przebywają w lokalach w sposób
    nieregularny. Pracownicy ci nie są w nich kwaterowani z zamiarem stałego pobytu i nie
    koncentrują tam swoich spraw życiowych. Korzystanie z wynajmowanych nieruchomości
    ma bowiem służyć jedynie krótkotrwałemu zaspokojeniu ich podstawowych potrzeb,
    skorelowanych ściśle z wykonywaniem powierzonej im pracy czy zlecenia.
    NSA wskazał, że charakter usług świadczonych przez Panią (krótkoterminowe
    udostępnianie nieruchomości z dobową stawką, zmienność osób korzystających z lokalu,
    brak elementów stałego zamieszkania), odpowiada cechom zakwaterowania, nie zaś
    najmu mieszkaniowego. Nie można bowiem utożsamiać „usług związanych z
    zakwaterowaniem” wyłącznie z usługami hotelarskimi świadczonymi bezpośrednio
    osobom fizycznym. Wynajem lokalu podmiotowi gospodarczemu w celu zapewnia
    nieodpłatnego zakwaterowania jego pracowników (niezależnie od formy ich zatrudnienia)
    w sposób ściśle skorelowany z wykonywaniem powierzonej im pracy czy zlecenia, podlega
    opodatkowaniu VAT z zastosowaniem preferencyjnej stawki na podstawie art. 41 ust. 2
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, ze
    zm.) w związku z pkt 47 załącznika nr 3 tej ustawy (PKWiU 55: „usługi związane z
    zakwaterowaniem”). NSA zwrócił uwagę, iż fakt, że usługi są świadczone przedsiębiorcy
    (spółce), a nie bezpośrednio osobom fizycznym, nie wyklucza zakwalifikowania ich jako
    związanych z zakwaterowaniem (PKWiU 55). Decydujące w tym względzie znaczenie
    odgrywa funkcja lokalu - tymczasowe zakwaterowanie pracowników, bez cech miejsca
    zamieszkania, a więc cel faktycznego wykorzystania nieruchomości przez osoby, które z
    niej korzystają.

    W świetle powyższego – uwzględniając ocenę prawną Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Lublinie z 10 września 2021 r, sygn. akt I SA/Lu 265/21 oraz
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 2568/21 – stwierdzić
    należy, że w stanie prawnym obowiązującym do 30 czerwca 2020 r. świadczone przez
    Wnioskodawcę usługi najmu nieruchomości na rzecz Spółki ..., która następnie udostępnia
    te nieruchomości swoim pracownikom/zleceniobiorcom w celu nieodpłatnego
    zakwaterowania podlega opodatkowaniu na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art.
    146aa ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT jako czynność wymieniona w załączniku nr 3 do ustawy
    pod poz. 47, czyli stawką w wysokości 8%.
    Tym samym oceniając całościowo Pani stanowisko należało uznać je za prawidłowe, przy
    czym w zakresie pytania nr 1 z uwzględnieniem wyroków Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Lublinie z 10 września 2021 r. sygn. akt I SA/Lu 265/21 oraz
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 2568/21.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.