Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/4512-1-99/15-2/DC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-08
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w przypadku świadczenia usługi złożonej polegającej na oględzinach, pomiarze, zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu zabudowy z komponentów meblowych, realizowanej w budynkach oraz lokalach mieszkalnych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; stawka; stawka-stawki podatku; towar; usługi; zabudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku sygnowanym datą 1 kwietnia 2015 r. (data wpływu 15 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w przypadku świadczenia usługi złożonej polegającej na oględzinach, pomiarze, zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu zabudowy z komponentów meblowych, realizowanej w budynkach oraz lokalach mieszkalnych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w przypadku świadczenia usługi złożonej polegającej na oględzinach, pomiarze, zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu zabudowy z komponentów meblowych, realizowanej w budynkach oraz lokalach mieszkalnych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, jest zarejestrowany jako czynny podatnik od towarów i usług. Przedmiotem działalności podatnika, a tym samym przedmiotem zawieranych z Klientami umów jest świadczenie kompleksowej usługi, na którą składają się liczne czynności: oględziny oraz pomiar miejsca planowanego montażu, projektowanie zabudowy oraz związane z tym konsultacje z Klientami (dobór kolorystyki, materiałów, akcesoriów), dostarczenie, dopasowanie, a następnie montaż komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową (komponenty meblowe i elementy obiektu budowlanego lub jego części są ze sobą konstrukcyjnie połączone w taki sposób, iż bez elementów obiektu budowlanego same komponenty meblowe nie tworzą zabudowy spełniającej meblową funkcję użytkową albowiem pozbawione są np. ścian bocznych, tylnych, podłogi lub „sufitu”).

Oferowaną przez podatnika usługę kompleksową Klient może otrzymać jako całość, a wynagrodzenie należne od Klienta określone jest jedną kwotą.

Wskazana usługa wykonywana jest w domach i mieszkaniach objętych społecznym programem mieszkaniowym, czyli w budynkach jednorodzinnych o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m2 i mieszkaniach o powierzchni nie większej niż 150 m2.

Wskazać należy, że montowane zabudowy nie są elementami wolnostojącymi, a ich montaż następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (ścian, sufitów, podłóg), tym samym tworząc z zabudową całość o określonej funkcji użytkowej.

Klasyfikacja statystyczna wykonywanych przez podatnika (Wnioskodawcę) czynności wg PKWiU to 43.32.10.0.

Odpowiedzi na zadane pytania, które zostały otrzymane od Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, jako uzupełnienie (pismo z dnia 18 czerwca 2015 r.):

1.  Usługi będące przedmiotem wniosku wykonywane są w ramach dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług.
2.  Cena obejmuje wartość zużytych materiałów, a kalkulacja obejmuje: materiał, robociznę (usługa montażu), aranżację, projektowanie, dobór mebli lub konstrukcji.
3.  Udział zużytych materiałów stanowi około 70%-76%.
4.  Nie następuje odrębne fakturowanie zużytych materiałów i robocizny.
5.  Świadczenie główne - aranżacja, projektowanie, montaż (dopasowanie elementów i ich trwałe połączenie z elementami konstrukcyjnymi obiektu), czynności pomocnicze – sprzedaż materiałów.
6.  Wydanie towaru nie jest elementem dominującym.
7.  Materiałami wiodącymi w elementach wnętrza zabudów jest płyta laminowana, płyta lakierowana, płyta z okładzinami z okleiny naturalnej, fronty są wykonane ze szkła, luster, płyty laminowanej, płyty lakierowanej lub płyty z okleiny naturalnej. Materiały są zawsze wybierane przez Klienta podczas aranżacji i projektowania zabudów.
8.  Montaż szaf wnękowych oraz mebli do zabudowy następuje z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). Przytwierdzenie dokonywane jest za pomocą haków, wkrętów i kołków rozporowych. Elementy zabudowy nie mogą być przeniesione bez ich zniszczenia, ponieważ są dopasowywane do elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego, tzn. są dopasowywane do wszelkich krzywizn, zaokrągleń, uskoków elementów konstrukcyjnych.
9.  Jest możliwy demontaż zabudowy bez uszkodzenia konstrukcji budynku i lokalu w rozumieniu prawa budowlanego, w przeciwnym razie każda ingerencja w konstrukcję budynku wymagałaby pozwolenia na budowę. Demontaż szaf wnękowych oraz mebli do zabudowy nie powoduje naruszenia elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu), spowoduje naruszenie struktury ściany bez uszczerbku konstrukcyjnego budynku, lokalu w rozumieniu prawa budowlanego.
10.  W świetle art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm., dalej w skrócie: u.p.t.u.) stawka podatku w wysokości 8% znajduje zastosowanie do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Stawka preferencyjna nie będzie dotyczyła preferencyjnego systemu mieszkaniowego, do którego nie zalicza się m.in.: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2, lokali mieszkaniowych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy usługa złożona (kompleksowa) składająca się z czynności polegających na oględzinach połączonych z pomiarami, następnie zaprojektowaniu (w tym konsultacjach dotyczących doboru materiałów, akcesoriów, etc.), następnie dopasowaniu oraz trwałym montażem do elementów konstrukcyjnych budynku lub jego części (ścian, sufitów, podłóg) zabudowy z komponentów meblowych w budynkach oraz lokalach mieszkalnych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym objęte są hipotezą normy wyprowadzonej z art. 41 ust. 12 ustawy VAT?
2.  Czy do takich czynności ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
3.  Czy usługa opisana powyżej świadczona przez Wnioskodawcę w obiektach zaliczanych do budownictwa społecznego mieści się w pojęciu modernizacji obiektów budowlanych lub ich części?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosowanie stawki 8% VAT jest prawidłowe, albowiem świadczona przez podatnika usługa ma kompleksowy charakter, a powstała ostatecznie zabudowa jest trwale powiązana z elementami konstrukcyjnymi budynku lub jego części, dzięki czemu można mówić w tym przypadku o modernizacji. Stanowisko to jest zgodne z orzecznictwem, które w ostatnich latach jest jednolite, tj. oznacza to, że do takich czynności ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT. W świetle aktualnego orzecznictwa, tj. uchwały NSA sygn. I FPS 2/13, wyroku NSA z 10 września 2013 r. sygn. I FSK 814/12, wyroku WSA w Olsztynie z 21 listopada 2013 r. (I SA/Ol 719/13), wyroku WSA w Łodzi z 6 listopada 2013 r. (I SA/Łd 806/13), Wnioskodawca uznaje, że w przedstawionym stanie faktycznym wykonywane czynności należy zakwalifikować jako kompleksową usługę modernizacji, do której ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku VAT w wysokości 8% VAT, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy - przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - na mocy art. 8 ust. 1 ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z brzmieniem art. 5a ustawy - towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym w myśl art. 146a pkt 1 ustawy - w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy - dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy - w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy - stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – stosownie do art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - art. 41 ust. 12b ustawy - nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 2.

W myśl ust. 12c cyt. artykułu - w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Przepis art. 2 pkt 12 ustawy określa, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Powołany przepis (art. 41 ust. 12 ustawy) stanowi implementację art. 98 ust. 1 i ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE - państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone. W myśl art. 98 ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy 2006/112/WE - stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W załączniku tym, zatytułowanym: „Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98”, w poz. 10 wskazano na dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

Mając na uwadze ww. przepisy należy stwierdzić, że zastosowanie stawki preferencyjnej (8%) możliwe jest jedynie dla dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z tym rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 – mieszkalnych jednorodzinnych, 112 – o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 – zbiorowego zamieszkania.

W tym miejscu należy podkreślić, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie i w przepisach wykonawczych do ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Należy wskazać, że również w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”.

Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma to, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik od towarów i usług. Przedmiotem działalności podatnika jest świadczenie kompleksowej usługi, na którą składają się liczne czynności: oględziny oraz pomiar miejsca planowanego montażu, projektowanie zabudowy oraz związane z tym konsultacje z Klientami (dobór kolorystyki, materiałów, akcesoriów), dostarczenie, dopasowanie, a następnie montaż komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową (komponenty meblowe i elementy obiektu budowlanego lub jego części są ze sobą konstrukcyjnie połączone w taki sposób, iż bez elementów obiektu budowlanego same komponenty meblowe nie tworzą zabudowy spełniającej meblową funkcję użytkową albowiem pozbawione są np. ścian bocznych, tylnych, podłogi lub „sufitu”).

Oferowaną przez podatnika usługę kompleksową Klient może otrzymać jako całość, a wynagrodzenie należne od Klienta określone jest jedną kwotą.

Wskazana usługa wykonywana jest w domach i mieszkaniach objętych społecznym programem mieszkaniowym, czyli w budynkach jednorodzinnych o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 2 i mieszkaniach o powierzchni nie większej niż 150 2.

Wskazać należy, że montowane zabudowy nie są elementami wolnostojącymi, a ich montaż następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (ścian, sufitów, podłóg), tym samym tworząc z zabudową całość o określonej funkcji użytkowej.

Klasyfikacja statystyczna wykonywanych przez podatnika (Wnioskodawcę) czynności wg PKWiU to 43.32.10.0.

Usługi będące przedmiotem wniosku wykonywane są w ramach dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług.

Cena obejmuje wartość zużytych materiałów, a kalkulacja obejmuje: materiał, robociznę (usługa montażu), aranżację, projektowanie, dobór mebli lub konstrukcji.

Nie następuje odrębne fakturowanie zużytych materiałów i robocizny.

Świadczenie główne - aranżacja, projektowanie, montaż (dopasowanie elementów i ich trwałe połączenie z elementami konstrukcyjnymi obiektu), czynności pomocnicze - sprzedaż materiałów. Wydanie towaru nie jest elementem dominującym.

Materiałami wiodącymi w elementach wnętrza zabudów jest płyta laminowana, płyta lakierowana, płyta z okładzinami z okleiny naturalnej, fronty są wykonane ze szkła, luster, płyty laminowanej, płyty lakierowanej lub płyty z okleiny naturalnej. Materiały są zawsze wybierane przez Klienta podczas aranżacji i projektowania zabudów.

Montaż szaf wnękowych oraz mebli do zabudowy następuje z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). Przytwierdzenie dokonywane jest za pomocą haków, wkrętów i kołków rozporowych. Elementy zabudowy nie mogą być przeniesione bez ich zniszczenia, ponieważ są dopasowywane do elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego, tzn. są dopasowywane do wszelkich krzywizn, zaokrągleń, uskoków elementów konstrukcyjnych.

Jest możliwy demontaż zabudowy bez uszkodzenia konstrukcji budynku i lokalu w rozumieniu prawa budowlanego, w przeciwnym razie każda ingerencja w konstrukcję budynku wymagałaby pozwolenia na budowę. Demontaż szaf wnękowych oraz mebli do zabudowy nie powoduje naruszenia elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu), spowoduje naruszenie struktury ściany bez uszczerbku konstrukcyjnego budynku, lokalu w rozumieniu prawa budowlanego.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Zainteresowanego dotyczą zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w przypadku świadczenia kompleksowej usługi polegającej na oględzinach, pomiarze, zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu zabudowy meblowej, realizowanej w budynkach oraz lokalach mieszkalnych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przechodząc do stawki podatku VAT – zgodnie z powołaną wyżej uchwałą NSA – „Obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu”.

Z uzasadnienia ww. uchwały wynika zatem, że zaprojektowanie, przygotowanie i montaż polegający na zwykłym przytwierdzeniu mebli do ścian czy podłóg (np. powieszenie za pomocą haków, wkrętów, kołków rozporowych) nie jest objęte stawką obniżoną.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu sprawy wynika, że opisany montaż zabudowy z komponentów meblowych – będący przedmiotem pytania – nie będzie połączony w sposób trwały z elementami konstrukcyjnymi budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego. Trudno uznać, że przytwierdzenie do ścian elementów zabudów poprzez ich zakotwienie (za pomocą kotew) bądź przyklejenie (za pomocą klejów montażowych), oznaczać będzie trwałe połączenie z elementami konstrukcyjnymi danego budynku lub lokalu.

Jak wynika z internetowego Słownika języka polskiego (www.sjp.pl), słowo „trwały” oznacza niezmienny, nieulegający zmianom, ponadczasowy.

Przedstawiony przez Zainteresowanego sposób montażu zabudowy z komponentów meblowych, sprowadzać się będzie do przytwierdzenia elementów meblowych za pomocą haków, wkrętów i kołków rozporowych. Nie będą to jednak czynności na tyle skomplikowane technicznie, aby miały charakter nieodwracalny. Demontaż opisanej zabudowy może doprowadzić co prawda do jej uszkodzenia, jednak wbrew opinii Wnioskodawcy, nie można uznać, że w wyniku takiego demontażu nastąpi uszkodzenie konstrukcji danego lokalu lub budynku – wyrwanie ze ścian kotew pozostawić może w ścianach jedynie np. otwory, nie uszkadzając elementów konstrukcyjnych danego budynku czy lokalu.

Zatem w tej sprawie do montażu przedmiotowej zabudowy meblowej nie zostaną w sposób istotny wykorzystane elementy konstrukcyjne budynku bądź lokalu, tak aby ich demontaż spowodował uszkodzenie ich konstrukcji. Co prawda zabudowa meblowa będzie wykorzystywała elementy konstrukcyjne danego lokalu (ściany), należy jednak podkreślić, że zaistniały związek nie będzie na tyle istotny, aby uzasadniać stwierdzenie, że wykonywane prace będą miały charakter modernizacji obiektu budowlanego.

Obniżona stawka podatku nie może znaleźć zastosowania w sytuacji, gdy wykonana (nawet według indywidualnego projektu) zabudowa meblowa jest przytwierdzona np. do ściany czy podłogi jedynie w sposób, który może być również stosowany przy montażu mebli „wolnostojących” (np. „zakotwiczenie” za pomocą kołków lub listew montażowych), co skutkuje możliwością demontażu tej zabudowy bez uszkodzenia konstrukcji budynku czy lokalu (za uszkodzenie nie można uznać np. pozostawienia w ścianie czy podłodze otworów montażowych). Przykładem trwałego połączenia komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi budynku, tworzącymi jako całość określoną funkcję użytkową może być np. zabudowa kuchenna wykonana z cegły klinkierowej zespolonej zaprawą murarską ze ścianą czy podłogą, zespolenie wykonanych na wymiar do konkretnego budynku (lokalu) mebli z elementami tego budynku (lokalu), które wykorzystuje dodatkowe materiały budowlane, tj. cegły czy płyty kartonowo gipsowe – gdzie demontaż zabudowy powodowałby zarówno uszkodzenie pomieszczenia w którym została zamontowana, samych komponentów meblowych czy materiałów budowlanych wykorzystanych do jej montażu.

Podsumowując, zdaniem tut. Organu w rozpatrywanej sprawie świadczenia usługi złożonej polegającej na oględzinach, pomiarze, zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu zabudowy z komponentów meblowych – wykonywanej przez Zainteresowanego – nie można traktować jako modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy.

Opisanych czynności nie można również uznać za żadną inną czynność wskazaną w art. 41 ust. 12 ustawy - nie jest to w szczególności budowa, przebudowa, remont czy termomodernizacja, a tym samym nie można objąć czynności wykonywanych przez Zainteresowanego jako objętych hipotezą normy wyprowadzonej z cyt. przepisu.

Wobec powyższego, wykonywana przez Wnioskodawcę usługa złożona polegająca na oględzinach, pomiarze, zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu zabudowy z komponentów meblowych, realizowana w budynkach oraz lokalach mieszkalnych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie będzie stanowić żadnej z czynności wymienionej w art. 41 ust. 12 ustawy – w tym modernizacji. Tym samym Zainteresowany nie ma prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.