Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-928/12-5/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-12-31
Teza: 1.Stawka podatku dla usług udostępniania szaletów miejskich. 2.Obowiązek wskazania obrotu z tytułu świadczonych usług w deklaracji VAT-7.
Słowa kluczowe: gmina; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2012 r. (data wpływu 8 października 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. (data wpływu 24 grudnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wskazania obrotu z tytułu świadczonych usług w deklaracji VAT-7 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wskazania obrotu z tytułu świadczonych usług w deklaracji VAT-7. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W celu realizacji zadania Gmina zawarła umowę z firmą, która prowadzi obsługę szaletów miejskich. Pobrane opłaty za korzystanie z szaletów miejskich przekazywane są w całości przez firmę do dnia 5 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni i stanowią dochód Gminy.

Usługa polegająca na udostępnianiu szaletów miejskich wraz z pobieraniem opłat została sklasyfikowana przez Główny Urząd Statystyczny Departament Metodologii, Standardów i Rejestrów w grupowaniu PKWiU 96.09.19.0 „Pozostałe różnorodne usługi, gdzie indziej niesklasyfikowane”. Gmina zobowiązana jest z tego tytułu do odprowadzania podatku VAT.

W piśmie z dnia 19 grudnia 2012 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Zainteresowany wskazał, że:

1.  opłaty za korzystanie z szaletów mieszkach pobierane są w imieniu oraz na rzecz Gminy przez firmę, której Gmina, na podstawie umowy zleciła prowadzenie szaletów miejskich,
2.  pobieranie opłat za korzystanie z szaletów publicznych mieści się w ramach zadań własnych gminy na podstawie art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r., poz. 391) oraz art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2011 r., Nr 45, poz. 236). Gmina poprzez uchwały organu stanowiącego, jakim jest Rada Gminy, stanowi o wysokości i sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej i korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego. Ustalenie opłaty odbywa się w trybie administracyjnym, co wynika z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) zawartych w art. 40 ust. 1, w myśl których organy gminy mogą wydawać akty prawa miejscowego w zakresie zasad i trybu korzystania z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Wysokość opłat za korzystanie z szaletów miejskich ustalono Uchwałą Nr Rady Miejskiej z dnia 26 stycznia 2012 r. w sprawie ustalenia opłat za korzystanie z szaletów miejskich.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jakim miesiącu w deklaracji VAT-7 winna być wykazana kwota od przyjętych opłat, czy w miesiącu wpłat, czy w miesiącu poprzedzającym, którego dotyczyła wpłata?

Zdaniem Wnioskodawcy opłaty z tytułu udostępniania szaletów miejskich przekazane do Gminy do 5 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni powinny być wykazywane w deklaracji VAT-7 za miesiąc poprzedzający, którego dotoczyła wpłata.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zatem dla prawidłowego określenia wysokości stawki podatku od towarów i usług od czynności, których przedmiotem są poszczególne towary lub usługi, ustawodawca odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, powołując w przepisach dotyczących obniżonych stawek podatku oraz w załącznikach do ustawy symbole PKWiU. W przypadku niektórych towarów i usług symbole statystyczne istotne są także dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), którą dla celów podatku od towarów i usług stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

Nie każda jednak czynność wymieniona w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, iż organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Ponadto zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.) dalej: rozporządzenie, zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przytoczonych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie wykonywane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, dzierżawy.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Gmina zawarła umowę z firmą, która prowadzi obsługę szaletów miejskich. Pobrane opłaty za korzystanie z szaletów miejskich przekazywane są w całości przez firmę do dnia 5 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni i stanowią dochód Gminy. Usługa polegająca na udostępnianiu szaletów miejskich wraz z pobieraniem opłat została sklasyfikowana przez Główny Urząd Statystyczny Departament Metodologii, Standardów i Rejestrów w grupowaniu PKWiU 96.09.19.0 „Pozostałe różnorodne usługi, gdzie indziej niesklasyfikowane”. Opłaty za korzystanie z szaletów miejskich pobierane są przez firmę w imieniu oraz na rzecz Gminy. Pobieranie opłat za korzystanie z szaletów publicznych mieści się w ramach zadań własnych gminy na podstawie art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej. Gmina poprzez uchwały organu stanowiącego, jakim jest Rada Gminy, stanowi o wysokości i sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej i korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego. Ustalenie opłaty odbywa się w trybie administracyjnym, co wynika z przepisów ustawy o samorządzie gminnym zawartych w art. 40 ust. 1, w myśl których organy gminy mogą wydawać akty prawa miejscowego w zakresie zasad i trybu korzystania z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

Udostępnienie szaletów miejskich za opłatą, w ocenie tut. Organu, stanowi umowę wzajemną gdzie dwie strony zobowiązują się do wzajemnego świadczenia. W przedmiotowej sytuacji jedna ze stron zobowiązała się do spełnienia pewnej usługi (udostępnienie szaletu), a druga strona do uiszczenia zapłaty za tę usługę, która jest pobierana, co prawda przez zatrudnioną przez Gminę firmę, jednakże w imieniu i na rzecz Gminy. Powyższego nie zmienia fakt, iż przedmiotowa usługa nie jest skierowana do konkretnego odbiorcy, jak również to, iż nie jest zawierana w formie pisemnej. W analizowanym przypadku mamy bowiem do czynienia z typową umową adhezyjną czyli umową zawieraną przez samo przystąpienie bez negocjowania jej postanowień. Postanowienia takich umów są przygotowywane przez jedną ze stron – druga strona może jedynie przyjąć zaproponowane jej warunki lub odmówić zawarcia takiej umowy. Ze względu na swój charakter przedmiotowe umowy często zawierane są jedynie ustnie, występują w tzw. obrocie masowym, np. komunikacja autobusowa, korzystanie z publicznego aparatu telefonicznego itp.

W przedmiotowej sprawie wszystkie czynności wykonywane przez firmę w imieniu i na rzecz Gminy są realizowane w ramach działalności, do której została powołana Gmina i na jej rachunek, gdyż to właśnie Gmina zobowiązana jest do prowadzenia spraw w zakresie utrzymania czystości i porządku w gminach, w tym pobierania opłat za korzystanie z szaletów. Zatem pobierane przez firmę w imieniu i na rzecz Gminy opłaty za korzystanie z szaletów miejskich, ustalone na podstawie uchwały Rady Miejskiej, stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług mieszczących się w zakresie wykonywanych zadań własnych Gminy. W związku ze świadczeniem ww. usług Gmina działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a ponieważ jak dowiedziono wyżej usługi te są świadczone na podstawie umów cywilnoprawnych, Wnioskodawca nie spełnia przesłanek do objęcia go wyłączeniem od opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy ani do zastosowania podmiotowego zwolnienia od podatku, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia.

Ustawodawca na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy, nałożył na podatników, o których mowa w art. 15, obowiązek składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowych za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 103 ust. 1 ustawy, podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Jak stanowi art. 106 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Zgodnie z generalną zasadą zawartą w art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli jednak dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy).

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, co do zasady obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. Jednocześnie ustawodawca zastrzegł m. in., że jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi jest dokumentowane fakturą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu licząc od dnia wykonania usługi.

Przenosząc cytowane wyżej przepisy na grunt sprawy będącej przedmiotem wniosku należy stwierdzić, że obrót z tytułu świadczonych usług udostępniania szaletów miejskich Gmina jest zobowiązana wykazać w deklaracji VAT-7 za miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy, składanej w urzędzie skarbowym w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po tym miesiącu. Obowiązek podatkowy przy świadczeniu usług polegających na udostępnianiu szaletów miejskich powstaje generalnie z chwilą wykonania usługi, bowiem charakter tych usług wskazuje, że są one świadczone głównie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Niemniej jednak, jeżeli zdarzy się sytuacja, że wykonanie ww. usługi powinno zostać udokumentowane fakturą lub korzystający z usługi zażąda wystawienia faktury dokumentującej jej wyświadczenie, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu licząc od dnia wykonania usługi.

W analizowanej sprawie bez znaczenia dla terminu rozliczenia w deklaracji VAT-7 obrotu z tytułu świadczenia przedmiotowych usług jest fakt, że firma obsługująca na zlecenie Gminy szalety miejskie, opłaty z tytułu udostępnienia szaletów przekazuje Gminie do dnia 5 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

Reasumując, obrót z tytułu świadczonych usług udostępniania szaletów miejskich Wnioskodawca jest obowiązany wykazać w deklaracji VAT-7 za miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wykonania tych usług, składanej w urzędzie skarbowym w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po tym miesiącu.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wskazania obrotu z tytułu świadczonych usług w deklaracji VAT-7. Odpowiedzi na pytanie dotyczące stawki podatku dla usług udostępniania szaletów miejskich udzielno interpretacją indywidualną z dnia 31 grudnia 2012 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.