Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-5/08-2/GZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-03-19
Teza: Zamiana nieruchomości – działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym, z którego wydzielono samodzielne lokale mieszkalne na lokal mieszkalny z udziałem z prawie użytkowania wieczystego.
Słowa kluczowe: gmina; nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; zamiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2007 r. (data wpływu 20 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego przy zamianie nieruchomości **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego przy zamianie nieruchomości.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Gmina jest właścicielem nieruchomości tj. działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym, z którego wydzielono samodzielne lokale mieszkalne.

Małżonkowie – strona umowy, jest właścicielem innego lokalu mieszkalnego na prawach wspólności ustawowej oraz udziałów w prawie użytkowania wieczystego terenu, która łączy się z własnością lokalu mieszkalnego. Gmina dokonała zamiany ww. nieruchomości w ten sposób, że przeniosła na rzecz małżonków na odrębną własność lokal mieszkalny, którego jest właścicielem, natomiast małżonkowie przenieśli na rzecz Gminy własność lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z przynależnymi udziałami we wspólnych częściach budynku i prawie użytkowania wieczystego terenu. Przedmiotowej zamiany Gmina dokonała na podstawie:

1.  zarządzenia Prezydenta z dnia 20 lipca 2007 r., w sprawie zamiany przedmiotowych lokali mieszkalnych, w związku z przeznaczeniem do kapitalnego remontu budynku w ramach rewitalizacji gminnego zasobu mieszkaniowego w latach 2007-2008 r.,
2.  protokołu rokowań z dnia 8 sierpnia 2007 r. w sprawie zamiany lokali mieszkalnych, ustalającego dopłatę na rzecz małżeństwa w kwocie 227 185,00 zł wynikającą z różnicy wartości zamienianych nieruchomości,
3.  przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

W związku z różnicą wartości zamienianych nieruchomości, Wnioskodawca zobowiązał się zapłacić małżonkom kwotę 227 185,00 zł, tytułem dopłaty.

Umowa zamiany – akt notarialny został sporządzony 21 września 2007 r., zobowiązanie Gminy na rzecz małżonków tytułem dopłaty zostało określone do zapłaty w terminie trzydziestu dni od dnia sporządzenia aktu.

Natomiast wydanie przedmiotowych nieruchomości zostało dokonane w następujący sposób: Gmina zobowiązała się wydać zamieniany lokal na rzecz małżonków do dnia 22 października 2007 r., natomiast małżonkowie zobowiązali się do opuszczenia zamieszkałego lokalu i jego wydania do dnia 2 listopada 2007 r.

W odniesieniu do opisanego stanu faktycznego, powstaje wątpliwość dotycząca momentu powstania obowiązku podatkowego dokonanej zamiany.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Kiedy powstaje obowiązek podatkowy przy zamianie nieruchomości, jeżeli zapłata nastąpiła poprzez wzajemną zamianę nieruchomości i dopłatę pieniężną ze strony Gminy. Czy obowiązek podatkowy powstaje w momencie podpisania aktu notarialnego czy wydania nieruchomości na rzecz nabywających?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z generalną zasadą zawartą w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Ponadto zgodnie z art. 19 ust. 11 tej ustawy, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części. Natomiast w myśl art. 19 ust. 10 tej ustawy, w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wydania, z zastrzeżeniem ust. 13 pkt 10 i 11.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wzajemne przeniesienie własności nieruchomości nastąpiło na podstawie zawartego aktu notarialnego 21 września 2007 r. Zgodnie z zawartą umową zamiany, każda ze stron zobowiązała się przenieść na drugą stronę własność nieruchomości w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej nieruchomości. Jest to więc umowa wzajemna, dwustronnie zobowiązująca.

W ocenie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy przy zamianie nieruchomości, jeżeli zapłata nastąpiła poprzez wzajemną zamianę nieruchomości i dopłatę pieniężną ze strony Gminy, powstał w momencie podpisania aktu notarialnego. Przeniesienie własności nieruchomości w przedmiotowej transakcji, jest jedyną i należną Gminie zapłatą (pomimo, że nie jest to forma pieniężna) za tą nieruchomość, a tym samym zgodnie z art. 19 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług, określa moment powstania obowiązku podatkowego.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do zapisu art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zatem czynność zamiany przedmiotowych nieruchomości mieszkalnych spełnia przesłankę określoną tym przepisem, gdyż zarówno Gmina jak druga strona transakcji nabywają prawo do rozporządzania towarem jak właściciel. Zamianę przedmiotowych nieruchomości należy zatem traktować na równi z ich sprzedażą. Ponadto odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług nie musi mieć postaci pieniężnej. Może również przybrać postać rzeczową - zapłatą może być inny towar lub usługa, albo mieszaną - zapłata może być w części pieniężna, a w części rzeczowa. Innymi słowy dla uznania czynności za odpłatną wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

W myśl przepisu art. 19 ust. 10 ustawy obowiązek podatkowy w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wydania.

Odnosząc powyższy przepis do opisanego stanu faktycznego, stwierdza się, że do uregulowania w części wzajemnych zobowiązań doszło w momencie podpisania aktu notarialnego. Dlatego też obowiązek podatkowy, po stronie Wnioskodawcy, od wartości nieruchomości będącej przedmiotem zamiany (działki budowlanej zabudowanej budynkiem mieszkalnym, z którego wydzielono samodzielne lokale mieszkalne) powstał w całości w dniu 21 września 2007 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.