Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-433/08/BWo
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-09-15
Teza: Czy sprzedaż tych towarów na rzecz kontrahenta z kraju trzeciego, prosto ze składu celnego winna być wykazana w deklaracji VAT – 7 ze stawką 0% jako eksport?
Słowa kluczowe: dokumenty; eksport; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; skład-skład celny; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 5 czerwca 2008r. (data wpływu 19 czerwca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania dostawy towarów w składzie celnym na rzecz kontrahenta z kraju trzeciego - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2008r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania dostawy towarów w składzie celnym na rzecz kontrahenta z kraju trzeciego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca będzie dokonywał zakupu towarów od kontrahenta z Chin wprowadzając je do publicznego lub prywatnego składu celnego na terytorium RP. Wynajmowana przez Wnioskodawcę agencja celna będzie zajmować się obsługą przywozu i wywozu towarów ze składu celnego.

Następnie zaimportowane towary z Chin będą sprzedawane w składzie celnym na rzecz podmiotu posiadającego siedzibę na terytorium państwa trzeciego

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż tych towarów na rzecz kontrahenta z kraju trzeciego, prosto ze składu celnego winna być wykazana w deklaracji VAT – 7 ze stawką 0% jako eksport?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż towaru w składzie celnym na rzecz podmiotu z jednego z państw nienależących do Wspólnoty będzie dla Wnioskodawcy eksportem towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy.

Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% na zasadach kreślonych w art. 41 ust. 4 do ust. 11 ustawy.

Przez eksport towarów rozumie się bowiem zgodnie z ustawą o podatku VAT potwierdzony przez urząd celny, określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1 – 4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

*   dostawcę lub na jego rzecz, lub
*   nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz.

Wobec braku w ustawie z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług szczególnych unormowań dotyczących podjęcia „terytorium RP”, skład celny położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest na potrzeby ustawy o podatku VAT traktowany jako terytorium kraju.

Ustawa pojęciem „terytorium RP”, posługuje się w znaczeniu określonym w innych ustawach, zwłaszcza w ustawie z dnia 12 października 1990r. o ochronie granicy państwowej (Dz. U. Nr 78, poz. 461 ze zm.). Obszary, nad którymi RP sprawuje swoje zwierzchnictwo stanowią – w rozumieniu o ochronie granicy państwowej – jej terytorium. Zatem skład celny, zgodnie z definicją terytorium RP zawartą w powołanej ustawie, jest traktowany jako terytorium kraju.

Powołując się na powyższe przepisy, w wyniku przemieszczenia towarów ze składu celnego do kraju trzeciego dochodzi więc do eksportu towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Rozstrzygnięcie kwestii zasad opodatkowania dostawy towarów realizowanej w składzie celnym, wymaga przede wszystkim określenia jak winno być traktowane terytorium składu celnego.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) pod pojęciem „terytorium kraju” należy rozumieć terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawodawca nie doprecyzowuje jednak terminu „terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”. W tej sytuacji koniecznym będzie odwołanie się do innych przepisów, regulujących przedmiotową kwestię, a w szczególności do ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 226, poz. 1944 ze zm.). Brak ustawowej definicji terminu „terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” pozwala bowiem na uznanie, iż ustawodawca posługuje się tym pojęciem w znaczeniu określonym w innych normach prawnych. Zgodnie z art. 1 ustawy o ochronie granicy państwowej, granicą państwową jest powierzchnia pionowa przechodząca przez linię graniczną, oddzielającą terytorium państwa polskiego od terytorium innych państw i od morza pełnego.

Obszary, nad którymi Rzeczypospolita sprawuje swoje zwierzchnictwo stanowią – w rozumieniu ww. ustawy o ochronie granicy państwowej – jej terytorium.

Zatem skład celny, zgodnie z definicją terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zawartą w powołanej ustawie, jest traktowany jako terytorium kraju. Przywóz towarów z krajów trzecich do składu celnego znajdującego się na terytorium Polski, pomimo tego, iż towary te objęte są procedurą składu celnego, powoduje, iż towary te znajdują się na terytorium kraju – w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

W ustawie o podatku od towarów i usług nie przewiduje się szczególnych uregulowań w rozliczaniu transakcji dotyczących towarów znajdujących się w składzie celnym, które nie zostały dopuszczone do obrotu na terytorium kraju, a także nie traktuje się składu celnego eksterytorialnie. W konsekwencji dostawę towarów w obrębie składu celnego należy uznać za dokonaną na terytorium kraju. Podlega ona tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, z zastosowaniem stawek obowiązujących dla konkretnej sprzedaży.

W myśl art. 2 pkt 8 ww. ustawy przez eksport towarów - rozumie się przez to potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1- 4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1777/2005".

W świetle powyższego sprzedaż towaru w składzie celnym na rzecz podmiotu z jednego z państw nienależących do Wspólnoty może zostać uznany za eksport bezpośredni lub pośredni w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy. Z definicji ustawowej wynika bowiem, iż wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1- 4, jest eksportem zarówno w sytuacji gdy wywóz jest dokonywany przez dostawcę lub na jego rzecz jak i przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Jeżeli towary dostarczane są zagranicznemu odbiorcy na terytorium Polski i to on dokonuje ich wywozu poza terytorium Wspólnoty, wówczas wystąpi eksport pośredni. Jeśli natomiast wywozu poza terytorium Wspólnoty dokonuje ich dostawca lub podmiot działający na jego rzecz wówczas wystąpi eksport bezpośredni.

Dla zakwalifikowania transakcji do eksportu towarów nie ma przy tym znaczenia, że towar objęty jest procedurą składu celnego i nie został dopuszczony do obrotu w Polsce.

W myśl art. 19 ust. 6 ww. ustawy w eksporcie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą potwierdzenia przez urząd celny określony w przepisach celnych wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty.

Natomiast opodatkowanie eksportu pośredniego 0% stawką podatku VAT uzależnione jest od zachowania warunków określonych w art. 41 ust. 4, ust. 6 - 9 i ust. 11 ww. ustawy.

W myśl powołanych wyżej przepisów w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0% pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

Powyższy przepis, ma zastosowanie w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Stosownie zaś do ust. 11 tego artykułu przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepis ust. 9 odnoszący się do korekty podatku należnego stosuje się odpowiednio również w odniesieniu do eksportu pośredniego, o którym m owa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza dokonywać zakupu towarów od kontrahenta z Chin wprowadzając je do składu celnego (publicznego lub prywatnego). Następnie powyższe towary będą sprzedawane w składzie celnym nabywcy posiadającemu siedzibę na terytorium państwa trzeciego. W ocenie Wnioskodawcy w wyniku przemieszczenia towarów ze składu celnego do kraju trzeciego dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług a Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% na zasadach określonych w art. 41 ust.4 do ust.11 ustawy.

Mając na uwadze przytoczony wyżej stan prawny oraz zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za **prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w kwestii opodatkowania dostawy towarów w składzie celnym na rzecz kontrahenta z państwa członkowskiego Wspólnoty zarejestrowanego dla potrzeb podatki UE zawarta została w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.