Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-23/13-4/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-03-28
Teza: Czy Wnioskodawca świadcząc usługi przewozowe na terenach sąsiadujących gmin, z którymi zostało zawarte porozumienie międzygminne z Miastem (Organizatorem), zobowiązana jest do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących?
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; przewóz-przewóz pracowników; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2013 r. (data wpływu 10 stycznia 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 marca 2013 r. (data wpływu 20 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z ewidencjonowania świadczonych usług przy użyciu kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z ewidencjonowania świadczonych usług przy użyciu kasy rejestrującej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 20 marca 2013 r. o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Sp. z oo. (dalej Spółka) jest spółką prawa handlowego powstałą w 1997 r., z przekształcenia Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego. Jedynym właścicielem Spółki jest Miasto posiadające 100% udziałów. Podstawowym celem działalności Spółki jest wykonywanie zadania własnego Miasta dotyczącego zaspokajania potrzeb mieszkańców w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. W celu wykonania zadania własnego Miasto powierzyło Spółce świadczenie usług użyteczności publicznej polegających na bieżącym i nieprzerwanym zaspokajaniu potrzeb zbiorowych mieszkańców Miasta z zakresu lokalnego transportu zbiorowego. Umowa Spółki przewiduje możliwość świadczenia usług przewozowych z zakresu komunikacji miejskiej poza terytorium macierzystej jednostki samorządu terytorialnego pod warunkiem zawarcia przez Miasto porozumienia z innymi gminami.

Od dnia 1 stycznia 2010 r. Spółka świadczy usługi przewozowe na podstawie Umowy wykonawczej zawartej pomiędzy Miastem (Organizator publicznego transportu zbiorowego) i Spółką (Operator publicznego transportu zbiorowego). Przedmiotem umowy jest wykonywanie zadań z zakresu przewozu regularnego w ramach lokalnego transportu zbiorowego na rzecz Miasta, tj. komunikacji miejskiej w granicach Miasta i na terenie gmin sąsiadujących na podstawie porozumień międzygminnych. W postanowieniach umowy Spółka została zobowiązana do „emisji” i sprzedaży, jak również odsprzedaży biletów dla pasażerów korzystających z usług realizowanych przez Spółkę. Miasto zawarło w 2009 r. porozumienia międzygminne z sąsiadującymi gminami w zakresie realizacji lokalnego transportu zbiorowego, polegającego na przewozie osób autobusami komunikacji miejskiej Miasta na odcinkach trasy pomiędzy granicą administracyjną Miasta, a pętlami autobusowymi znajdującymi się na terenach sąsiadujących gmin. Zgodnie z zapisami porozumienia ustalenie wysokości cen i opłat za usługi przewozowe oraz ulg i zwolnień z opłat za przejazdy oraz sposobu ustalania opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób zwierząt i rzeczy należy do Rady Miasta. Miasto wykonuje powierzone zadanie poprzez Spółkę, a gminy zobowiązują się do udziału w kosztach tego zadania zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Ponadto ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13 ze zm.) w art. 4 ust. 1 pkt 4 definiuje „komunikację miejską” jako gminne przewozy pasażerskie wykonywane w granicach administracyjnych miast, albo:

1.  miasta i gminy,
2.  miast, albo
3.  miast i gmin sąsiadujących

– jeżeli zostało zawarte porozumienie lub został utworzony związek międzygminny w celu wspólnej realizacji publicznego transportu zbiorowego. Ww. ustawa uchyliła dotychczasową definicję komunikacji miejskiej określoną w art. 4 ust. 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

Ceny biletów za usługi przewozowe świadczone przez Spółkę są ustalane przez Miasto stosowną uchwałą. W dniu 28 listopada 2012 r. Rada Miasta uchwaliła 3 uchwały z zakresu publicznego transportu zbiorowego:

1.  w sprawie wysokości opłat za usługi przewozowe świadczono przez Spółkę,
2.  w sprawie ustanowienia zwolnień i ulg w opłatach za usługi przewozowe świadczone przez Spółkę,
3.  w sprawie sposobu ustalenia wysokości opłat dodatkowych z tytułu gminnego regularnego przewozu osób, zabranych ze sobą do przewozu rzeczy i zwierząt oraz wysokości opłaty manipulacyjnej.

Uchwały wymienione w punkcie 1 i 2 weszły w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., natomiast uchwała wskazana w punkcie 3 wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa.

Ustalenie cen biletów, zwolnień i ulg nastąpiło w trybie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236) i jest aktem kierownictwa wewnętrznego organu gminy, w związku z powyższym nie podlegało ogłoszeniu w dzienniku urzędowym.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że klasyfikacja statystyczna usługi przewozowej, według obowiązującej od dnia l stycznia 2011 r. dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) - 49.31.2 Pozostały transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski. Wnioskodawca poinformował, że utracił zwolnienie podmiotowe, tj. przekroczył obrót ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzącej działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w roku rozpoczęcia działalności - 20.000 zł - w pozostałych latach 40.000 zł. Nadmieniono również, że poza działalnością przewozową Spółka świadczy usługi w zakresie m.in. konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych, sprzedaży detalicznej części oraz prowadzi badania i analizy techniczne. Obrót ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących podlegał łączeniu zarówno ze sprzedaży biletów, jak i z pozostałej działalności pozaprzewozowej. Ponadto Wnioskodawca poinformował, że korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania z tytułu świadczonych usług w zakresie przewozów miejskich rozkładowych pasażerskich, za które są pobierane ceny urzędowe ustalone przez gminę (Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących). Spółka dotychczas nie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego w zakresie przewozów na liniach komunikacyjnych poza granicami administracyjnymi miasta, ponieważ gmina nie zawarła wcześniej odpowiednich porozumień. W chwili obecnej ceny biletów za usługi przewozowe ustalane są przez Radę Miasta na liniach komunikacyjnych poza granicami administracyjnymi miasta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca świadcząc usługi przewozowe na terenach sąsiadujących gmin, z którymi zostało zawarte porozumienie międzygminne z Miastem (Organizatorem), zobowiązany jest do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) stwierdzono, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są zobowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Na podstawie delegacji zawartej w ust. 8 ww. artykułu Minister Finansów wydał Rozporządzenie z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. W rozporządzeniu zwolniono z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2014 r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. Pod poz. 15 załącznika wymieniono wyłącznie przewozy miejskie rozkładowe pasażerskie, inne niż kolejowe, za które są pobierane ceny urzędowe ustalone przez gminę lub związek komunalny. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), cena urzędowa oznacza cenę ustaloną w rozporządzeniu wydanym przez właściwy organ administracji rządowej lub w uchwale wydanej przez organ stanowiący właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Wobec powyższego, Spółka spełnia konieczne przesłanki uprawniające do zwolnienia z obowiązku stosowania kas rejestrujących, tj.:

1.  stosuje przy świadczeniu usług ceny urzędowe ustalone przez gminę,
2.  w związku z zawartym porozumieniem międzygminnym świadczone przez Spółkę usługi przewozu na wszystkich liniach komunikacyjnych odpowiadają definicji komunikacji miejskiej. Zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym prowadzenie ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących nie jest potrzebne, skoro okoliczności istotne z punktu widzenia obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług, w tym wartość obrotu i kwota podatku należnego są weryfikowane na podstawie innych dokumentów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy.

W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Z przepisu art. 111 ust. 1 ustawy, wynika ponadto, iż podatnicy, wobec których powstał obowiązek w zakresie stosowania kas rejestrujących, są obowiązani za pośrednictwem tych urządzeń ewidencjonować obrót i kwoty podatku należnego. Należy jednak zauważyć, iż opodatkowanie transakcji podatkiem od towarów i usług nie jest kryterium determinującym powstanie obowiązku w zakresie prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Przedmiotowy obowiązek dotyczy bowiem również sytuacji, gdy czynności sprzedaży są zwolnione od podatku lub wykonuje je podatnik zwolniony od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy.

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w obecnym stanie prawnym, tj. od dnia 1 stycznia 2013 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2012 r., poz. 1382), zwane dalej rozporządzeniem.

Stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r.:

1.  podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli kwota obrotu z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł;
2.  podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2012 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku podatników, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł.

W przypadku podatników, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20.000 zł (§ 5 ust. 2 rozporządzenia).

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem podmiotowym, tj. dotyczącym podmiotu.

Wskazać należy, iż każda sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych ma wpływ na wielkość obrotu wyznaczającego obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Kwotę obrotu uprawniającą do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących określa się sumując całą sprzedaż (w danym roku) na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Jednakże na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym, tj. dotyczącym niektórych czynności wykonywanych przez podatnika.

W myśl § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i 3, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r., nie stosuje się w przypadku świadczenia usług przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyjątkiem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia, tj.:

*   poz. 15 załącznika: ex 49.31.2 - pozostały transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski - dotyczy wyłącznie przewozów miejskich rozkładowych pasażerskich, innych niż kolejowe, za które pobierane są ceny urzędowe ustalone przez gminę lub związek komunalny;
*   poz. 16 załącznika: ex 49.39.1 - transport lądowy pasażerski, rozkładowy: międzymiastowy i specjalizowany - dotyczy wyłącznie przewozów miejskich rozkładowych pasażerskich, innych niż kolejowe, za które pobierane są ceny urzędowe ustalone przez gminę lub związek komunalny.

Jeżeli przy symbolu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług prawodawca stosuje oznaczenie „ex” oznacza to, iż zakres wyrobów lub usług objętych daną stawką lub zwolnieniem jest węższy niż określony w danym grupowaniu - stanowi o tym art. 2 pkt 30 ustawy.

Umieszczenie dopisku „ex” przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (czynności)”. Zatem wynikające z załącznika zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania.

Jak wynika z cytowanych przepisów wyłącznie usługi przewozu wymienione w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia zwolnione są z obowiązku ewidencjonowania, tym samym wszystkie pozostałe usługi przewozów pasażerskich w komunikacji samochodowej świadczone na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych objęte są obowiązkiem ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego powstałą w 1997 r., z przekształcenia Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w X. Jedynym właścicielem Spółki jest Miasto posiadające 100% udziałów. Podstawowym celem działalności Spółki jest wykonywanie zadania własnego Miasta dotyczącego zaspokajania potrzeb mieszkańców w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. W celu wykonania zadania własnego Miasto powierzyło Spółce świadczenie usług użyteczności publicznej polegających na bieżącym i nieprzerwanym zaspokajaniu potrzeb zbiorowych mieszkańców Miasta z zakresu lokalnego transportu zbiorowego. Umowa Spółki przewiduje możliwość świadczenia usług przewozowych z zakresu komunikacji miejskiej poza terytorium macierzystej jednostki samorządu terytorialnego pod warunkiem zawarcia przez Miasto porozumienia z innymi gminami. Od dnia 1 stycznia 2010 r. Spółka świadczy usługi przewozowe na podstawie Umowy wykonawczej zawartej pomiędzy Miastem (Organizator publicznego transportu zbiorowego) i Spółką (Operator publicznego transportu zbiorowego). Przedmiotem umowy jest wykonywanie zadań z zakresu przewozu regularnego w ramach lokalnego transportu zbiorowego na rzecz Miasta, tj. komunikacji miejskiej w granicach Miasta i na terenie gmin sąsiadujących na podstawie porozumień międzygminnych. W postanowieniach umowy Spółka została zobowiązana do „emisji” i sprzedaży, jak również odsprzedaży biletów dla pasażerów korzystających z usług realizowanych przez Spółkę. Miasto zawarło w 2009 r. porozumienia międzygminne z sąsiadującymi gminami w zakresie realizacji lokalnego transportu zbiorowego, polegającego na przewozie osób autobusami komunikacji miejskiej Miasta na odcinkach trasy pomiędzy granicą administracyjną Miasta, a pętlami autobusowymi znajdującymi się na terenach sąsiadujących gmin. Zgodnie z zapisami porozumienia ustalenie wysokości cen i opłat za usługi przewozowe oraz ulg i zwolnień z opłat za przejazdy oraz sposobu ustalania opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób zwierząt i rzeczy należy do Rady Miasta. Miasto wykonuje powierzone zadanie poprzez Spółkę, a gminy zobowiązują się do udziału w kosztach tego zadania (zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym).

Ceny biletów za usługi przewozowe świadczone przez Spółkę są ustalane przez Miasto stosowną uchwalą. W dniu 28 listopada 2012 r. Rada Miasta uchwaliła 3 uchwały z zakresu publicznego transportu zbiorowego: 1) w sprawie wysokości opłat za usługi przewozowe świadczone przez Spółkę, 2) w sprawie ustanowienia zwolnień i ulg w opłatach za usługi przewozowe świadczone przez Spółkę, 3) w sprawie sposobu ustalenia wysokości opłat dodatkowych z tytułu gminnego regularnego przewozu osób, zabranych ze sobą do przewozu rzeczy i zwierząt oraz wysokości opłaty manipulacyjnej. Uchwały wymienione w punkcie 1 i 2 weszły w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., natomiast uchwała wskazana w punkcie 3 wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa X. Ustalenie cen biletów, zwolnień i ulg nastąpiło w trybie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej i jest aktem kierownictwa wewnętrznego organu gminy, w związku z powyższym nie podlegało ogłoszeniu w dzienniku urzędowym.

Jak wskazał Wnioskodawca klasyfikacja statystyczna usługi przewozowej, według obowiązującej od dnia l stycznia 2011 r. dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług to – PKWiU 49.31.2 Pozostały transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski. Wnioskodawca poinformował, że utracił zwolnienie podmiotowe, tj. przekroczył obrót ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzącej działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w roku rozpoczęcia działalności – 20.000 zł – w pozostałych latach 40.000 zł. Poza działalnością przewozową Spółka świadczy usługi w zakresie m.in. konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych, sprzedaży detalicznej części oraz prowadzi badania i analizy techniczne. Obrót ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących podlegał łączeniu zarówno ze sprzedaży biletów jak i z pozostałej działalności pozaprzewozowej. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania z tytułu świadczonych usług w zakresie przewozów miejskich rozkładowych pasażerskich, za które są pobierane ceny urzędowe ustalone przez gminę. Spółka dotychczas nie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego w zakresie przewozów na liniach komunikacyjnych poza granicami administracyjnymi miasta, ponieważ gmina nie zawarła wcześniej odpowiednich porozumień. W chwili obecnej ceny biletów za usługi przewozowe ustalane są przez Radę Miasta na liniach komunikacyjnych poza granicami administracyjnymi miasta.

Zatem, mając na uwadze powyższe przepisy prawa podatkowego oraz opis sprawy stwierdzić należy, że wykonywane przez Wnioskodawcę usługi przewozowe sklasyfikowane do PKWiU 49.31.2 „Pozostały transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski” za wykonywanie których pobierane są ceny urzędowe ustalone przez Radę Miasta, są przewozami pasażerskimi w samochodowej komunikacji, o których mowa w poz. 15 załącznika do rozporządzenia i korzystają ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących. Wobec powyższego, Wnioskodawca świadcząc przedmiotowe usługi na terenach sąsiadujących gmin, z którymi zostało zawarte porozumienie międzygminne z Miastem (Organizatorem), nie jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących w stosunku do tych czynności.

W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga fakt, iż stosownie do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące charakteru usługi. W związku z powyższym tut. Organ odniósł się w wydanej interpretacji wyłącznie do klasyfikacji podanej przez Zainteresowanego w uzupełnieniu do wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.