Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-68/07/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-11-21
Teza: Czy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie usług kierowania pojazdami może do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć diety z tytułu własnych podróży służbowych w ramach których świadczy te usługi ?
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; dieta; koszt-koszty uzyskania przychodów; usługi-usługi transportowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

I N T E R P R E T A C J A I N D Y W I D U A L N A

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko P. K. przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2007r. (data wpływu do tut. Biura – 21 sierpnia 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu diet za czas krajowych i zagranicznych podróży służbowych osoby fizycznej prowadzącej jednoosobowo pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług kierowania pojazdami - **jest prawidłowe.**

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 21 sierpnia 2007r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diet za czas krajowych i zagranicznych podróży służbowych przez osobę fizyczną prowadzącą jednoosobowo pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług kierowania pojazdami.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej świadczy usługi kierowania pojazdami – ciągnikami siodłowymi, na terenie kraju i poza jego granicami. Nie jest właścicielem powyższych pojazdów, ich właścicielem jest jego kontrahent. Usługi kierowania pojazdami świadczy na podstawie umowy zawartej z kontrahentem, co dokumentowane jest odpowiednią fakturą VAT.

Działalność gospodarczą prowadzi od 2 stycznia 2006r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów diety krajowe i zagraniczne przez prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług kierowania pojazdami na terenie kraju i w krajach Unii Europejskiej?

Zdaniem wnioskodawcy, prowadzącemu działalność gospodarczą przysługują diety za czas podróży służbowych w ramach określonego limitu, tj. do wysokości diet przysługujących pracownikom.

Podatnik wskazał przy tym między innymi na przepisy art. 22 ust. 1, art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikom zatrudnionym w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. nr 236, poz. 1990) i rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikom zatrudnionym w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. nr 236, poz. 1991).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę jak również stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.