Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.352.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Ustalenie, czy po otrzymaniu darowizny w postaci środków
pieniężnych z przeznaczeniem na opisany cel Wnioskodawca
jest zobowiązany odprowadzić podatek VAT z tego tytułu.
Słowa kluczowe: cel-cel darowizny
gmina
opodatkowanie-przedmiot opodatkowania
wynagrodzenia-podatek od wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    ustalenia, czy po otrzymaniu darowizny w postaci środków pieniężnych z przeznaczeniem
    na opisany cel są Państwo zobowiązani odprowadzić podatek VAT z tego tytułu, wpłynął
    27 maja 2025 r. Wniosek - w odpowiedzi na wezwanie Organu - uzupełnili Państwo
    pismem z 23 czerwca 2025 r. (wpływ: 26 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) sp. z o.o. jest spółką gminną ze 100 % udziałem JST (...). Jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług oraz płatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych.
    Spółka została powołana do wykonywania zadań własnych Gminy, polegających na
    świadczeniu usług w zakresie dostawy wody i odbioru ścieków. Do realizacji powyższych
    zadań służy posiadana przez Spółkę infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna.
    W przyszłości Spółka planuje przyjmować darowizny pieniężne od osób fizycznych nie
    prowadzących działalności gospodarczej, z przeznaczeniem na konkretny cel -
    wybudowanie sieci wodociągowej/kanalizacyjnej. Darowizna będzie przelewana na konto
    bankowe Spółki zaś w umowie darowizny określony zostanie cel tejże darowizny. Za
    określoną sumę pieniężną, która będzie przedmiotem darowizny Spółka wykona ww.
    inwestycję, która stanowiła będzie środek trwały Spółki, zaś darczyńca będący inicjatorem
    przedsięwzięcia uzyska przyłączenia do sieci kanalizacyjnej/wodociągowej w najkrótszym
    możliwym czasie.
    Realizacja tej inwestycji nie jest ujęta w wieloletnim planie inwestycyjnym Spółki, zaś
    wykonanie tej inwestycji będzie służyło interesom obu stron zawieranej Umowy. Wartość
    inwestycji, określonej na podstawie kosztorysu wykonawczego budowli podziemnej w
    postaci sieci wodociągowej lub/i kanalizacyjnej, ustalona zostanie w wartościach netto.
    Wszelkie koszty i ciężary związane z realizacją inwestycji ponosiła będzie Spółka. Osoba
    fizyczna zobowiązana będzie do przekazania darowizny w formie pieniężnej na konto
    bankowe Spółki, zgodnie z umową darowizny.
    Zamiar realizacji opisanej inwestycji podjęto z inicjatywy osób prywatnych, które są
    zainteresowane jak najszybszym przyłączeniem do sieci wod-kan.
    W przypadku nie otrzymania darowizny Spółka nie realizowałaby ww. inwestycji uwagi na
    brak środków finansowych. Poza tym są to inwestycje nie ujęte w Wieloletnim Planie
    Rozwoju i Modernizacji na lata 2021-2027.
    Darczyńca nie będzie miał możliwości składania jakichkolwiek roszczeń dotyczących
    osiągnięcia przez Spółkę konkretnego efektu wykonanej inwestycji.
    Darczyńca nie będzie miał możliwości podjęcia jakichkolwiek innych sprecyzowanych
    działań w zakresie planowanej inwestycji.
    W przypadku niezrealizowania/rezygnacji (w terminach zawartych w umowie darowizny )
    Spółka będzie zobowiązana do zwrotu otrzymanej darowizny.
    Darowizna będzie stanowiła ok 70% w planowanych kosztach inwestycji.

    Z wybudowanej sieci korzystał będzie przede wszystkim darczyńca oraz inni mieszkańcy
    (...), jeśli wystąpią o warunki przyłączeniowe.
    Korzystanie z sieci będzie nieodpłatne zarówno dla darczyńcy jak i innych podmiotów,
    które będą z niej korzystały. Opłata pobierana będzie za wodę oraz ścieki, zgodnie z
    umową zawieraną między Spółką a innymi podmiotami na dostarczenie wody i odbiór
    ścieków.

## Pytanie

Czy Spółka będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług po otrzymaniu
    darowizny w postaci środków pieniężnych z przeznaczeniem na określony cel jest
    zobowiązana odprowadzić podatek VAT z tego tytułu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodna z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2021 r poz. 685; z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    W myśl art 7 ust 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowość prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynność prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynność lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, że generalnie - poza wyjątkami wskazanymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2
    ustawy - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają czynność odpłatne.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, ze ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można [było] powiedzieć że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie

    Zatem każde świadczenie nie będące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki
    - w następstwie zobowiązania w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika,
    że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT
    jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r.
    poz. 1740, z póżń. zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do
    bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Istotą darowizny jest zatem bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swojego
    majątku na rzecz innej osoby.
    Z powyższego wynika, że darowizna jest świadczeniem jednostronnym, gdyż darczyńca nie
    żąda od obdarowanego żadnego świadczenia wzajemnego.
    W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją, gdyż Spółka
    /Wnioskodawca będzie zobowiązana do wykonanie sieci wod/kan, wykorzystując środki
    finansowe z otrzymanej darowizny. Obdarowana Spółka zobowiązana będzie do
    świadczenia na rzecz Darczyńcy, który jak będzie wynikało z łączącej strony umowy -
    będzie oczekiwał realizacji zadania (budowa określonego odcinka sieci), w terminie
    przewidzianym w umowie darowizny. Wobec powyższego, w przypadku Wnioskodawcy,
    Spółki (...) wystąpi świadczenie wzajemne tj. czynność podlegająca opodatkowaniu
    podatkiem VAT, wymieniona w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Oznacza to, że darowizna otrzymana przez Spółkę stanowi wynagrodzenie z tytułu tego
    świadczenia, wobec czego podlegała będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą o VAT:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, ustawy rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde
    zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres,
    gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do
    powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź
    sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy
    jednak zaznaczyć, że nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy
    tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel. Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania
    stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku
    koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje

    szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych jak i Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    Szczególnie trafnie kwestię tę ujął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z
    15 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że:
    „Świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a
    usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana
    świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu VAT
    koniecznym warunkiem jest, by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy
    czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą), a wynagrodzeniem otrzymanym z tytułu
    jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek”.
    W wyroku z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 TSUE przypomniał, że jeżeli
    działalność usługodawcy polega wyłącznie na świadczeniu usług bez bezpośredniego
    świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy opodatkowania i usługi te nie podlegają tym
    samym podatkowi VAT (teza 43). Świadczenie usług tylko wtedy dokonywane jest
    „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy, jeżeli pomiędzy usługodawcą i
    usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi
    rzeczywisty ekwiwalent usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy (teza 44).
    Kwestia odpłatności i bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą, a
    otrzymanym wynagrodzeniem była wielokrotnie podnoszona w orzecznictwie Trybunału.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    TSUE, w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG, stwierdził, że:
    „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
    transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem
    jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego
    wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie
    nie podlega podatkowi VAT.
    W tym świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1
    szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
    usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
    wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę
    stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (ww.
    wyrok w sprawie MKGKraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1
    szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a
    otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra Zeneca
    UK i przytoczone orzecznictwo)”.
    Na uwagę zasługuje tutaj również orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma
    a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie Trybunał zauważył, że
    czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny

    między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie
    wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość
    faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    Ponadto, w orzeczeniu z 5 lutego 1981r., C-154/80 Trybunał stwierdził, że świadczenie
    podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi
    świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć
    możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Zatem, w dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje
    się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej
    usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie
    którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Przy czym, nie jest wymagane aby świadczenie wzajemne za taką
    usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Ponadto, aby dana czynność
    (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem
    wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Wobec powyższego, za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być
    takie sytuacje, w których:
      - istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne;
      - wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną
        w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy;
      - istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
        lub usługi;
      - odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
        związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem;
      - istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.-
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024r. poz. 1061; ze zm.):
    Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swego majątku.
    Z powyższego wynika zatem, że darowizna jest świadczeniem jednostronnym gdyż
    darczyńca nie żąda od obdarowanego żadnego świadczenia wzajemnego.
    Istotą darowizny jest zatem bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swojego
    majątku na rzecz innej osoby. Świadczeniem w darowiźnie nie muszą być tylko pieniądze,
    mogą to być również inne rzeczy ruchome, bądź nieruchomości, jak również zbywalne
    prawa majątkowe.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka jest spółką gminną ze 100%
    udziałem (...). Spółka została powołana do wykonywania zadań własnych Gminy,

    polegających na świadczeniu usług w zakresie dostawy wody i odbioru ścieków, do
    realizacji, których służy posiadana przez Spółkę infrastruktura wodociągowa i
    kanalizacyjna.
    W przyszłości Spółka planuje przyjmować darowizny pieniężne od osób fizycznych nie
    prowadzących działalności gospodarczej, z przeznaczeniem na konkretny cel -
    wybudowanie sieci wodociągowej/kanalizacyjnej. Darowizna będzie przelewana na konto
    bankowe Spółki zaś w umowie darowizny określony zostanie cel tejże darowizny. Za
    określoną sumę pieniężną, która będzie przedmiotem darowizny Spółka wykona ww.
    inwestycję, która stanowiła będzie środek trwały Spółki, zaś darczyńca będący inicjatorem
    przedsięwzięcia uzyska przyłączenia do sieci kanalizacyjnej/wodociągowej w najkrótszym
    możliwym czasie.
    Wszelkie koszty i ciężary związane z realizacją inwestycji ponosiła będzie Spółka. Osoba
    fizyczna zobowiązana będzie do przekazania darowizny w formie pieniężnej na konto
    bankowe Spółki, zgodnie z umową darowizny. Zamiar realizacji opisanej inwestycji podjęto
    z inicjatywy osób prywatnych, które są zainteresowane jak najszybszym przyłączeniem do
    sieci wod-kan.
    W przypadku nie otrzymania darowizny Spółka nie realizowałaby ww. inwestycji uwagi na
    brak środków finansowych.
    Przy tak przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, Państwa wątpliwości dotyczą
    ustalenia czy po otrzymaniu darowizny w postaci środków pieniężnych z przeznaczeniem
    na określony cel, tj. jak wynika z opisu sprawy, wybudowanie sieci wodociągowej
    /kanalizacyjnej, Państwa Spółka będzie zobowiązana odprowadzić podatek VAT z tego
    tytułu.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić
    należy, że w analizowanej sprawie, zachodzi bezpośredni związek prawny pomiędzy
    stronami - darczyńcą i Spółką. Związek ten znajduje odzwierciedlenie w umowie
    darowizny, w której precyzyjnie określony zostanie cel darowizny oraz zasady jej
    wykorzystania.
    Z opisu wynika, że Spółka podejmie zobowiązanie do realizacji konkretnej inwestycji
    infrastrukturalnej polegającej na budowie sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej, która
    służyć będzie przede wszystkim darczyńcy i innym mieszkańcom. Tym samym powstaje
    świadczenie wzajemne, polegające na realizacji budowy oraz zapewnieniu przyłączenia
    darczyńcy do powstałej sieci w najkrótszym możliwym czasie.
    Wykonana inwestycja przyniesie darczyńcy bezpośrednią, konkretną korzyść w postaci
    dostępu do sieci, czego nie uzyskałby bez uprzedniego przekazania darowizny. Z wniosku
    wynika, że Spółka zobowiązuje się do wykonania inwestycji pod warunkiem jej
    finansowania z darowizny - bez uzyskania tych środków inwestycja nie zostałaby
    zrealizowana z uwagi na brak finansowania oraz jej brak w Wieloletnim Planie Rozwoju i
    Modernizacji.
    Trzeba mieć na uwadze, że kwota przekazana przez darczyńcę pokrywała będzie
    przewidywane koszty inwestycji w ok. 70%, przy czym wartość tej inwestycji zostanie
    ustalona w oparciu o kosztorys wykonawczy i wyrażona w wartości netto. Zdaniem
    Organu, oznacza to, że korzyść którą uzyska darczyńca - w postaci przyłączenia do sieci -
    będzie miała dokładnie określoną wartość pieniężną i może być traktowana jako
    konkretne świadczenie ze strony Spółki. To, że wybudowana sieć stanie się częścią
    majątku trwałego Spółki, nie zmienia faktu, że darczyńca otrzyma jasno zdefiniowaną i
    indywidualnie skierowaną korzyść jako rezultat dokonania darowizny.
    Należy zauważyć, że Spółka poprzez realizację inwestycji za środki przekazane przez
    osobę fizyczną wykona konkretne świadczenie zindywidualizowane na rzecz darczyńcy.
    Mianowicie darczyńca uzyska przyłączenia do sieci kanalizacyjnej/wodociągowej w
    najkrótszym możliwym czasie. Będzie to rezultat bezpośredniego działania Spółki w

    odpowiedzi na uzyskane środki finansowe. Związek przyczynowy pomiędzy wykonaniem
    świadczenia a przekazaną kwotą darowizny będzie miał więc charakter bezpośredni i
    realny.
    W rozpatrywanej sprawie zostały więc spełnione wszystkie przesłanki warunkujące
    uznanie kwot pieniężnych, które mają zostać wpłacone przez darczyńców, za wpłaty za
    świadczenie przez Spółkę odpłatnych usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa zachowanie polegające na zobowiązaniu się do spełnienia
    świadczenia wzajemnego na rzecz darczyńców polegającego na wybudowaniu ww.
    inwestycji oraz podłączenie do omawianej sieci w najkrótszym możliwym terminie
    darczyńcę będącego inicjatorem opisanego przedsięwzięcia będzie stanowiło czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że otrzymane
    przez Państwa „darowizny pieniężne” stanowić będą wynagrodzenie z tytułu tych
    świadczeń, wobec czego podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, stanowisko które przedstawili Państwo we wniosku uznać należy za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym
    we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.