Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-43c/11/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-05-09
Teza: Czy Opłaty roczne stanowiące koszt ponoszony przez Wnioskodawcę na rzecz Konsorcjum w związku z obsługą procesu rejestracji substancji chemicznych (t.j. z realizacją obowiązków Wnioskodawcy wynikających z Rozporządzenia REACH) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: konsorcjum; opłata; organizacje; rejestracja; umowa; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2011 r. (data wpływu 24 stycznia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, uzupełnionym pismem z dnia 13 kwietnia 2011 r. (data wpływu 18 kwietnia 2011 r.), dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji wydatków związanych z umową konsorcjum i realizacją obowiązków wynikających z Rozporządzenia REACH - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji wydatków związanych z umową konsorcjum i realizacją obowiązków wynikających z Rozporządzenia REACH. Jego uzupełnienie z dnia 13 kwietnia 2011 r. – stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 5 kwietnia 2011 r. znak ITPB3/423-43/11-2/MT – wpłynęło do tutejszego organu w dniu 18 kwietnia 2011 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność związaną z produkcją i obrotem substancjami podlegającymi reżimowi przepisów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) oraz utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (dalej: Rozporządzenie REACH).

Rozporządzenie REACH ustanawia system w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów. Rejestracja substancji obejmuje zestawienie i ocenę niebezpiecznych właściwości substancji oraz warunki jej bezpiecznego stosowania, przedłożenie tych informacji do European Chemical Agency (ECHA) i wniesienie opłaty rejestracyjnej. Rejestracja pozwala na kontynuację wytwarzania lub importowania substancji lub produktów zawierających substancję. Brak rejestracji substancji oznacza niemożliwość wykorzystywania jej na terytorium UE. Rejestracji podlegają wszystkie substancje, które mogą uwalniać się z wyrobów w sposób zamierzony podczas normalnych lub racjonalnie przewidywanych warunków stosowania, o ile są produkowane lub importowane w ilości co najmniej 1 tony rocznie na producenta lub importera.

Wnioskodawca, w celu realizacji obowiązków nałożonych na niego przepisami Rozporządzenia REACH, współpracuje w tym zakresie z Polską Unią Ubocznych Produktów Spalania oraz innymi podmiotami działającymi w branży Wnioskodawcy, na które nałożone są te same obowiązki. Polska Unia Ubocznych Produktów Spalania określiła zasady współpracy zarówno z Wnioskodawcą, jak i innymi podmiotami w umowie konsorcjum do spraw rejestracji ubocznych produktów spalania (Umowa Konsorcjum). Na podstawie jej postanowień, Członkowie Konsorcjum, w tym Wnioskodawca, wspólnie wypełniają zobowiązania nałożone Rozporządzeniem REACH. Głównymi celami Umowy Konsorcjum jest przygotowywanie dokumentacji technicznej oraz raportów bezpieczeństwa chemicznego substancji objętych Rozporządzeniem REACH. Powyżej wymienione dokumenty opierają się m.in. na badaniach, informacjach oraz danych pozyskanych lub posiadanych przez Członków Konsorcjum, wykorzystywanych w celu realizacji obowiązków nałożonych na nich przepisami Rozporządzenia REACH.

Konsorcjum ponosi następujące wydatki:

*   wydatki administracyjne (w tym koszty sekretariatu, wynagrodzenia sekretariatu, podmiotu powierniczego, zewnętrznych ekspertów i doradców),
*   koszty korzystania z istniejących badań i informacji udostępnionych przez Członków Konsorcjum na zasadach określonych w Umowie konsorcjum,
*   koszty nowych badań opracowywanych wspólnie zgodnie z wymogami Rozporządzenia REACH,
*   koszty uzyskania prawa do korzystania z lub odwołania się do badań lub informacji udostępnianych przez osoby trzecie,
*   koszty nowych badań opracowywanych wspólnie zgodnie z propozycjami podmiotu rejestrującego substancje w imieniu wszystkich Członków Konsorcjum,
*   koszty przygotowania i przedłożenia do podmiotu rejestrującego niezbędnych danych wskazanych w Umowie Konsorcjum.

Powyżej wskazane wydatki pokrywane są z wpłat wnoszonych przez poszczególnych Członków Konsorcjum. Wpłaty kwalifikowane są jako:

1.  przedpłata wstępna w określonej wysokości oraz przedpłaty roczne dla nowych Członków Konsorcjum (Przedpłata wstępna),
2.  opłaty roczne (Opłaty), na które składają się:

1.  koszty opłat administracyjnych, co do zasady, ponoszone są przez Członków Konsorcjum - w równej wysokości (oprócz przedstawiciela producenta, importera, wyłącznego przedstawiciela lub wyłącznego przedstawiciela producenta, dla których koszt ten obliczany jest w stosunku do ilości reprezentowanych podmiotów),
2.  wydatki dotyczące badań i informacji oraz przedłożenia określonych danych do podmiotu rejestrującego - według określonego w Umowie Konsorcjum klucza alokacji.

Członkowie Konsorcjum (w tym Wnioskodawca), na podstawie Umowy Konsorcjum, udostępniają wyniki posiadanych przez nich badań. Wartość takich badań ustalana jest przez Radę Konsorcjum z uwzględnieniem wiarygodności badania, jego kosztów, kosztów administracyjnych i premii za poniesione ryzyko. Obowiązek uczestniczenia w kosztach badania dotyczy wyłącznie Członków Konsorcjum, dla których wyniki tych badań są niezbędne dla potrzeb rejestracji. W przypadku, gdy przedstawione przez Członka Konsorcjum badanie jest kwalifikowane jako badanie o najwyższej wiarygodności (czyli badanie docelowe), to przedstawiający je Członek Konsorcjum uiszcza w ten sposób pełną opłatę za jego uzyskanie przez Konsorcjum. Koszy związane z uzyskaniem takiego badania przez pozostałych Członków Konsorcjum są rozdzielane pomiędzy nich.

W uzupełnieniu wniosku (odpowiadając na pytania: Jaki charakter ma Przedpłata wstępna? Za co płaci Wnioskodawca uiszczając Przedpłatę wstępną? Czy Przedpłata wstępna jest wpłatą na poczet przyszłych należności, które Wnioskodawca ma obowiązek ponosić w związku z Umową Konsorcjum, a jeśli tak - o jakich należnościach mowa? Jaki charakter mają Opłaty (opłaty roczne)? Czy Opłaty mają charakter proporcjonalnego udziału Wnioskodawcy w kosztach Konsorcjum? Jakiego rodzaju opłaty administracyjne i przez kogo ponoszone, stanowią część składową Opłat?), wskazano ponadto:

1.  Przedpłata wstępna - według Wnioskodawcy - jest wynagrodzeniem uiszczanym przez niego za możliwość korzystania z baz danych i informacji, a w efekcie za możliwość skorzystania z usługi obsługi procesu rejestracji substancji w systemie REACH na zasadach preferencyjnych przewidzianych dla stron Umowy Konsorcjum (Członków Konsorcjum). Nie jest ona zaliczana na poczet przyszłych należności.
2.  Opłaty roczne - według Wnioskodawcy - są wynagrodzeniem za obsługę procesu rejestracji w systemie REACH. Członkowie Konsorcjum uczestniczą w wydatkach Konsorcjum w formie wnoszonych przedpłat finansowych na poczet wykonania usług wskazanych w Umowie Konsorcjum, na następujących zasadach:

1.  w kosztach administracyjnych w równej wysokości (wysokość ta ustalana jest przez Radę Konsorcjum na podstawie propozycji przedstawionych przez Sekretariat Konsorcjum przy uwzględnieniu potrzeby zapewnienia wystarczających środków finansowych na pokrycie przewidywanych wydatków administracyjnych Konsorcjum w okresie od 3 miesięcy do jednego roku przy jednoczesnym unikaniu nadmiernego gromadzenia środków),
2.  w kosztach badań i informacji w wysokości proporcjonalnej do rocznego tonażu substancji wytworzonej lub importowanej albo zagospodarowanej według kwoty bazowej ustalonej przez Zgromadzenie Ogólne Konsorcjum (roczny tonaż substancji podawany jest na dany rok kalendarzowy zgodnie z przekazaną deklaracją tonażową lub jej aktualizacją). Przy ustalaniu wysokości opłat w tej części ustalane są przez Radę Konsorcjum na podstawie propozycji przedstawionych przez Sekretariat Konsorcjum przy uwzględnieniu potrzeby zapewnienia odpowiednich środków finansowych na pokrycie zaplanowanych wydatków dotyczących badań i informacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Przedpłata wstępna związana z Umową Konsorcjum może stanowić u Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów?
2.  Czy Opłaty ponoszone w związku z Umową Konsorcjum mogą stanowić u Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów?

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego zaistniałego stanu faktycznego w zakresie pytania drugiego. Stanowisko Spółki w pozostałym zakresie będzie przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno Przedpłata wstępna oraz Opłaty mogą stanowić jego koszty uzyskania przychodów.

Jak argumentuje Spółka, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zabezpieczenia albo zachowania jego źródła, które nie znajdują się w katalogu kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatek ponoszony przez podatnika może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, jeżeli ma on związek z jego osiąganiem albo zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła takiego przychodu i jednocześnie wydatek ten nie jest wskazany w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodu. Wydatek ponoszony przez podatnika może zatem stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile ma on wpływ na rzeczywiste bądź potencjalne generowanie przychodu i nie jest wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na podstawie przepisu art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka zaznacza, że koszty uzyskania przychodu dzielą się na koszty bezpośrednie (które można przyporządkować do konkretnych przychodów osiąganych przez podatnika) oraz koszty pośrednie (które związane są ewidentnie z działalnością gospodarczą podatnika, ale nie można ich powiązać z żadnym konkretnym rodzajem przychodu). Z tego względu, wpływ wydatku na generowany przychód powinien być analizowany z uwzględnieniem wszystkich ekonomicznych okoliczności. Ocena ta, jak podnosi Wnioskodawca, pozostawiona jest podatnikowi, który - jako podmiot profesjonalnie prowadzący działalność gospodarczą - kwalifikuje ponoszony wydatek oraz jego możliwy wpływ na powstanie przychodu, kierując się posiadaną wiedzą i celem gospodarczym. Istotne jest, aby poniesiony przez podatnika wydatek w racjonalnej ocenie mógł skutkować powstaniem przychodu albo zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła. Oprócz wykazania związku ponoszonych wydatków z osiąganym przychodem albo zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, wydatek poniesiony przez podatnika nie może znajdować się w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Zarówno Przedpłata wstępna, jak i Opłaty ponoszone przez Wnioskodawcę związane z przystąpieniem i wykonywaniem Umowy Konsorcjum, stanowią – w jego ocenie – koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Sama Umowa Konsorcjum stanowi typową umowę o podziale kosztów, właściwie umowę o wspólnym przedsięwzięciu, jakim jest realizowanie przez Konsorcjum zobowiązań nałożonych na Członków Konsorcjum przepisami Rozporządzenia REACH. Głównym celem Umowy Konsorcjum jest stworzenie ogólnej bazy danych: badań i informacji służących prowadzeniu procesu i dokonywaniu rejestracji substancji w ECHA w imieniu Członków Konsorcjum (w tym Wnioskodawcy). Spółka zaznacza, że Członkowie Konsorcjum posiadający badania na poszczególne substancje, udostępniają je Konsorcjum, umożliwiając w ten sposób realizację jego celów. Głównym celem umowy o podziale kosztów jest bowiem podjęcie wspólnego przedsięwzięcia lub aktywności określonego rodzaju w taki sposób, który obniża koszty oraz ryzyka związane z nabyciem korzyści wynikających z takiego przedsięwzięcia lub działania samodzielnie przez każdy z podmiotów. Korzyściami z tytułu takiej umowy nie musi być – zdaniem Spółki – wymierny zysk, wystarczającą korzyścią jest samo obniżenie kosztów działalności gospodarczej każdego z Członków Konsorcjum (w tym Wnioskodawcy).

W ocenie Wnioskodawcy, zakupuje on od Konsorcjum usługę obsługi procesu rejestracji substancji wytwarzanych lub importowanych przez niego oraz gromadzenia danych niezbędnych do tego procesu. Zgodnie z przepisami Rozporządzenia REACH (które jest prawem powszechnie obowiązującym), Wnioskodawca nie ma możliwości wykorzystywania substancji niezarejestrowanej w systemie REACH na terenie UE, zarówno w czystej postaci, jak i w preparatach i wyrobach, w których byłaby ona częścią składową. Głównym zadaniem Konsorcjum jest więc pozyskiwanie danych służących procesowi rejestracji oraz dokonywanie takiej rejestracji w imieniu Członków Konsorcjum.

Opłaty stanowią wynagrodzenie za powyżej wskazane czynności. Zdaniem Spółki, oznacza to, że oczywistą i wymierną korzyścią, jaką osiąga, jest pozyskanie usługi w zakresie obsługi rejestracji substancji wytwarzanych lub importowanych przez Członków Konsorcjum na podstawie zgromadzonych przez Konsorcjum danych: informacji i badań. W przypadku braku świadczenia takiej usługi przez Konsorcjum, usługa ta musiałaby zostać zakupiona z rynku od podmiotu, który w sposób profesjonalny zajmuje się obsługą procesu rejestracji substancji. Oznacza to, że oprócz wymiernej korzyści w postaci nabywania usługi obsługi procesu rejestracji substancji w systemie REACH, Wnioskodawca dodatkowo obniża również ponoszone przez siebie koszty prowadzonej działalności, poprzez obniżenie kosztów nabycia usługi w tym zakresie. Z kolei koszty nabycia usługi obsługi procesu rejestracji w systemie REACH obniżone są poprzez współpracę Członków Konsorcjum, czyli m.in. tworzenie wspólnych baz danych, udostępnianie posiadanych informacji i danych.

W opinii Wnioskodawcy, Opłaty stanowią więc wynagrodzenie za świadczoną na jego rzecz usługę obsługi procesu rejestracji substancji w systemie REACH i jako takie powinny zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych (na podstawie przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Usługa ta jest nabywana w celu osiągania przychodu albo zabezpieczenia lub zachowania jego źródła oraz wydatki na jej nabycie nie zostały wymienione w przepisie art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Jak podkreśla Zainteresowany, podobne stanowisko zaprezentowano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 października 2010 r. (sygn. IPPB5/423-514/10-2/DG).

Według Spółki, Przedpłata wstępna jest wynagrodzeniem uiszczanym przez nią za możliwość korzystania z baz danych i informacji, a w efekcie za możliwości skorzystania z usługi obsługi procesu rejestracji substancji w systemie REACH na zasadach preferencyjnych przewidzianych dla stron Umowy Konsorcjum (Członków Konsorcjum).

W związku z powyższym, Wnioskodawca uważa, że zarówno Przedpłata wstępna, jak i Opłaty, mogą stanowić u niego koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie pytania drugiego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przepis sformułowany przez ustawodawcę ma charakter ogólny (tzw. klauzula generalna). Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie takie koszty, które spełniają kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1, t.j.:

*   zostały poniesione przez podatnika,
*   ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
*   nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

Kierując się kryterium charakteru powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem, jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia:

*   koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, t.j. takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów - w ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód (np. wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru handlowego);
*   koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie), t.j. takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia - są to wydatki związane z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczyniające się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów, w przypadku których nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy (np. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną)

różnicując moment ich potrącalności (art. 15 ust. 4, 4b-4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Katalog wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma charakter zamknięty.

Wśród wydatków nieuważnych za koszty uzyskania przychodów, ustawodawca wymienił m.in. – w art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – składki na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, z wyjątkiem:

1.  składek organizacji spółdzielczych na rzecz związków rewizyjnych i Krajowej Rady Spółdzielczej, z tym że górną granicę składki określi minister właściwy do spraw finansów publicznych w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Spółdzielczej,
2.  składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw - do wysokości łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne.

Ustawa nie definiuje przy tym „organizacji”. Zgodnie jednak ze znaczeniem tego pojęcia funkcjonującym w języku powszechnym, „organizacja” to „grupa podmiotów mających ustaloną strukturę i działających razem, aby osiągnąć wspólne cele”. Jednocześnie, użyte w analizowanym przepisie określenie „przynależność podatnika nie jest obowiązkowa” należy rozpatrywać w kategoriach prawnych, czyli w kategoriach istnienia albo braku istnienia po stronie podatnika obowiązku prawnego przynależności do danej organizacji, mającego podstawę w przepisach odrębnych ustaw. Kwestia „obowiązku” przynależności do danej organizacji nie może być natomiast oceniana w kategoriach celowości tego uczestnictwa.

Składka natomiast to „kwota pieniężna dana przez jedną osobę do wspólnej kasy, na jakiś wspólny cel, wkład jednej osoby we wspólny fundusz”. Kwestie obowiązków członka danej organizacji uiszczania płatności na jej rzecz oraz charakteru tych płatności są regulowane aktami prawnymi statuującymi tę organizację i określającymi zasady jej funkcjonowania.

A zatem, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – poza wskazanymi w jego treści wyjątkami – nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki ponoszone przez podatników na rzecz organizacji, uczestnictwo w których nie jest obowiązkiem, ale wyborem podatnika, mające charakter składek na rzecz tych organizacji.

W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca ponosi wydatki związane z Umową Konsorcjum i realizacją obowiązków wynikających z rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) oraz utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA). Wydatki te obejmują m.in. Opłaty roczne, stanowiące wynagrodzenie za obsługę procesu rejestracji w systemie REACH, na które składają się: udział w kosztach administracyjnych Konsorcjum oraz udział w kosztach badań i informacji. Członkowie Konsorcjum uczestniczą w wydatkach Konsorcjum w formie przedpłat na poczet wykonania usług wskazanych w Umowie Konsorcjum.

Jak wynika z treści wniosku, Spółka uiszcza na rzecz Konsorcjum płatności nazwane „Opłatami rocznymi”, mające charakter wynagrodzenia za usługi realizowane przez Konsorcjum, obejmujące obsługę procesu rejestracji substancji chemicznych w systemie REACH. Wynagrodzenie to ustalane jest na podstawie kosztów poniesionych przez Konsorcjum na świadczenie usług na rzecz tego członka (kosztów administracyjnych i kosztów badań).

Rozważając kwestię celowości Opłat rocznych, należy stwierdzić, że wydatki Wnioskodawcy dotyczące rejestracji substancji chemicznych zgodnie z rozporządzeniem REACH są związane z przedmiotem jego działalności gospodarczej. Rejestracja poszczególnych substancji jest warunkiem ich wykorzystywania w prowadzonej działalności. Koszty ponoszone w celu realizacji obowiązków nałożonych Rozporządzeniem REACH służą zatem osiąganiu przychodów, a także zachowaniu możliwości prowadzenia działalności, w toku której wykorzystywane/produkowane są dane substancje.

Przedmiotowe koszty nie są ponadto objęte zakresem zastosowania wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W szczególności, skoro - jak wskazał Wnioskodawca - analizowane Opłaty roczne stanowią wynagrodzenie za obsługę procesu rejestracji prowadzoną przez Konsorcjum, nie mają one charakteru składek na rzecz organizacji, do której przynależność nie jest obowiązkowa (art. 16 ust. 1 pkt 37 tej ustawy).

Wobec powyższego, koszty Opłat rocznych ponoszone w związku z obsługą procesu rejestracji substancji chemicznych spełniają przesłanki materialnoprawne zaliczenia ich do kategorii kosztów uzyskania przychodów, określone w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – są ponoszone przez Wnioskodawcę w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła i nie podlegają wyłączeniu z kosztów podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 tej ustawy. Wydatki te mogą zatem zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Należy jednocześnie podkreślić, że zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania przychodów, podatnik stosuje przepis prawa podatkowego o charakterze materialnoprawnym – uznaje, że zaistniałe po jego stronie okoliczności wypełniają hipotezę określonej normy prawnej (mieszczą się w zakresie zastosowania danej normy prawnej/ danego przepisu). Podejmując decyzję o zastosowaniu danego przepisu prawa podatkowego, podatnik musi liczyć się jednak z koniecznością przedstawienia dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności, jaka może się pojawić na etapie ewentualnych postępowań podatkowych lub kontrolnych.

Zasady udowadniania okoliczności faktycznych w postępowaniu podatkowym normuje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Na mocy art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodami takimi mogą być księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe (art. 181 Ordynacji podatkowej). Stosownie do art. 187 § 1 ww. aktu prawnego, organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ocena kwestii udowodnienia danej okoliczności jest dokonywana na podstawie całości zgromadzonych dowodów (art. 191 tej ustawy).

Udowodnienie prawidłowości zaliczenia przez Spółkę opisanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów może zatem wymagać w szczególności udowodnienia: poniesienia wydatków, charakteru Opłat rocznych, charakteru działań realizowanych przez Konsorcjum, związku ww. wydatków ze sferą przychodów Spółki, a także braku okoliczności uniemożliwiających uznanie przedmiotowych kosztów za koszty uzyskania przychodów. W ramach postępowania dowodowego może również zostać dokonana szczegółowa analiza Umowy Konsorcjum w celu określenia charakteru płatności dokonywanych przez Wnioskodawcę.

Podsumowując, Wnioskodawca prawidłowo ocenił, że w analizowanym stanie faktycznym, ponoszone przez niego Opłaty roczne spełniają przesłanki materialnoprawne zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10–562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.