Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.613.2024.4.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Dotyczy kwestii czy Planowana Transakcja będzie stanowiła
czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
rezygnacji ze zwolnienia, kwestii wynagrodzenia dodatkowego
oraz prawa do odliczenia.
Słowa kluczowe: budowle
budynek
dostawa-dostawa towarów
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
odliczenia
opodatkowanie
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
zwolnienie
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 6
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 11
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

owe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    20 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący m.in. podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy:
    - Planowana Transakcja będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
      podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niewyłączoną z
      opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT,
    - Planowana Transakcja będzie podlegała w całości opodatkowaniu VAT oraz nie będzie
      podlegała zwolnieniu z VAT przy założeniu, że Sprzedający i Kupujący złożą do umowy
      sprzedaży Nieruchomości w formie aktu notarialnego zgodne oświadczenie o
      rezygnacji ze zwolnienia VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43
      ust. 10 i 11 ustawy o VAT,
    - Wynagrodzenia Dodatkowe, które mogą zostać wypłacone w przyszłości przez
      Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie będą zwiększać ceny sprzedaży
      Nieruchomości wraz z pozostałymi składnikami majątkowymi wskazanymi w opisie
      zdarzenia przyszłego w ramach Transakcji, lecz będą podlegać opodatkowaniu VAT w
      dniu wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie uprawnienia Sprzedającego do
      danego Wynagrodzenia Dodatkowego jako wynagrodzenia za świadczenie usług przez
      Sprzedającego na rzecz Kupującego,
    - w zakresie, w jakim planowana Transakcja oraz Wynagrodzenia Dodatkowe będą
      podlegały VAT i nie zostaną zwolnione z tego podatku, Kupujący będzie uprawniony
      do: (i) obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z
      tytułu Transakcji oraz Wynagrodzeń Dodatkowych (zgodnie z art. 86 ust. 1, ust. 10 i
      ust. 11 ustawy o VAT), oraz (ii) do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad
      podatkiem VAT należnym lub do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
      następne okresy (zgodnie z art. 87 ustawy o VAT).

    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 lutego 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      · (X.) („Kupujący”, „Nabywca”)
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
      · (Y.) („Sprzedający”),

## Opis zdarzenia przyszłego

wraz z uzupełnieniem
    1. Wstęp
    Planowana transakcja będąca przedmiotem niniejszego zapytania interpretacyjnego
    dotyczy sprzedaży przez spółkę (Y.) nieruchomości zabudowanej znajdującej się w (...) przy
    ulicy (...) (...) wraz z pozostałymi składnikami majątkowymi wskazanymi w dalszej części
    opisu zdarzenia przyszłego na rzecz spółki (Z.) („Transakcja”).
    2 Kupujący
    (X.) z siedzibą w (...) (dalej: „Kupujący” lub „Nabywca”) jest spółką polskiego prawa
    handlowego prowadzącą działalność gospodarczą w sektorze nieruchomości. Kupujący
    jest spółką celową, która została powołana do realizacji Transakcji. Kupujący należy do
    grupy o ugruntowanej pozycji na polskim rynku nieruchomości komercyjnych i
    mieszkaniowych, zajmującej się poprzez spółki celowe najmem profesjonalnym oraz
    zarządzaniem obiektów biurowych. Tym samym, w celu poszerzenia portfolio
    nieruchomości komercyjnych w (...), (X.) planuje nabyć budynek biurowy w (...)– tj. „Z”
    (nazwa własna) znajdujący się przy ulicy (...) (...) w (...).
    Kupujący jako podmiot prowadzący działalność opodatkowaną VAT i zarejestrowany w
    Polsce jako podatnik VAT czynny, zamierza zrealizować Transakcję w ramach prowadzonej
    przez siebie działalności gospodarczej. Tym samym, Kupujący jest i będzie zarejestrowany
    w Polsce jako podatnik VAT czynny również na dzień planowanej Transakcji.
    3. Sprzedający
    (Y.) z siedzibą w (...) (dalej: „Sprzedający”) jest spółką polskiego prawa handlowego,
    prowadzącą działalność gospodarczą w sektorze nieruchomości i zarejestrowaną w Polsce
    jako podatnik VAT czynny.
    Przedmiotem przeważającej działalności Sprzedającego jest wynajem i zarządzanie
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.
    Sprzedający jest (i) użytkownikiem wieczystym nieruchomości składającej się z działki o
    numerze ewidencyjnym (...) (obręb (...)), zlokalizowanej przy ul. (...) (...) w (...), o łącznym
    obszarze (...) ha („Grunt”) oraz (ii) właścicielem posadowionego na tym Gruncie budynku
                                2biurowego o łącznej powierzchni zabudowy (...) m wraz z budowlami i towarzyszącą
    infrastrukturą stanowiącymi odrębną własność Sprzedającego - dla których Sąd Rejonowy
    dla (...) - (...) w (...) (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW (...).
    Grunt zabudowany jest:
                                              2i. Budynkiem biurowym o nazwie „Z” o łącznej powierzchni zabudowy (...) m o (...)
                                                    2kondygnacjach naziemnych oraz (...) kondygnacjach podziemnych, z czego (...) m
                                              2stanowi powierzchnię najmu brutto ((...); (...) (...) (...)) obejmującej (...) m powierzchni
                2handlowej, (...) m powierzchni magazynowej oraz (...) miejsca parkingowe w
        parkingu podziemnym znajdującym się na trzech podziemnych kondygnacjach
        biurowca („Budynek”),

    ii. określonymi budowlami w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego (dalej łącznie:
        „Budowle”), tj. w szczególności kablem teletechnicznym, oświetleniem,
        utwardzonym placem, szlabanem automatycznym, infrastrukturą obejmującą sieci
        kanalizacyjną, gazową, telekomunikacyjną wraz towarzyszącą infrastrukturą w
        postaci budowli lub urządzeń budowlanych.
    Grunt, Budynek oraz Budowle w dalszej części wniosku będą łącznie określane jako
    „Nieruchomość”.
    Parking podziemny, stanowiący część Budynku, częściowo znajduje się w granicach
    nieruchomości sąsiedniej tj. nieruchomości stanowiącej działki gruntu o nr (...) oraz (...)
    objęte księgą wieczystą („Nieruchomość Sąsiednia”). Prawo do korzystania przez
    każdoczesnego właściciela oraz użytkownika wieczystego Gruntu oraz właściciela Budynku
    z Nieruchomości Sąsiedniej poprzez posadowienie tam oraz korzystanie z części ww.
    parkingu podziemnego, zlokalizowanego poza granicami Gruntu, reguluje stosowna
    służebność gruntowa ujawniona w księgach wieczystych prowadzonych dla Gruntu i
    Budynku oraz dla Nieruchomości Sąsiedniej. Dla uniknięcia wątpliwości, w ramach
    przedmiotowej Transakcji, Wnioskodawca nie nabędzie prawa własności/prawa
    użytkowania wieczystego działek innych niż Grunt, niemniej jednak nabędzie cały Budynek
    wraz z jego częściami posadowionymi poza granicami Gruntu.
    Ponadto, Budynek jest wyposażony w aktywa/rzeczy ruchome, należące do Sprzedającego
    i służące do Prawidłowego funkcjonowania Nieruchomości, tj. np. gaśnice
    przeciwpożarowe, meble biurowe, laptop (laptop nie będzie przedmiotem Transakcji),
    wózek paletowy, instalacja uzdatniania wody, wisząca platforma do mycia, prac
    remontowych lub instalacyjnych dotyczących elewacji; w garażu Budynku zainstalowane
    są również ładowarki elektryczne do samochodów.
    Sprzedający i Kupujący, zwani łącznie Zainteresowanymi, nie są podmiotami powiązanymi
    w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. 2023 r., poz. 2805 z późn. zm., dalej: „UPDOP”). Pomiędzy
    Zainteresowanymi nie zachodzą również powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu
    przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy, o których
    mowa w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2024 r. poz.
    361 z późn. zm.; dalej: „ustawa o VAT”). Ponadto, Sprzedający i Kupujący nie tworzą grupy
    VAT, o której mowa w art. 2 pkt 47 ustawy o VAT.
    Sprzedający nabył prawa do Nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży prawa
    użytkowania wieczystego i prawa własności z dnia (...) (...) (...) r. od spółki (F.). Sprzedający
    nabył Nieruchomość w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a sprzedaż ta
    opodatkowana była podatkiem VAT, który następnie został odliczony przez Sprzedającego.
    Nieruchomość przeznaczona jest obecnie przez Sprzedającego na najem komercyjny,
    stanowiący obecnie całokształt działalności Sprzedającego. Sprzedający jest stroną
    szeregu umów najmu na podstawie których odpłatnie oddaje w najem lokale użytkowe
    /przestrzeń użytkową/miejsca parkingowe wchodzące w skład Nieruchomości. Tym
    samym, Nieruchomość wykorzystywana jest do działalności Sprzedającego
    opodatkowanej VAT. Sprzedający nie wykorzystuje Nieruchomości do działalności
    zwolnionej z VAT.
    Nieruchomość jest jedynym nieruchomym aktywem Sprzedającego. Poza
    Nieruchomością, na majątek Sprzedającego składają się m.in.: środki pieniężne w kasie,
    środki pieniężne na rachunkach bankowych oraz należności. Ponadto, Sprzedający
    posiada tajemnice handlowe, firmę, księgi rachunkowe, a także pozostałą dokumentację
    finansową, księgową i inne dokumenty związane z prowadzeniem przez Sprzedającego
    działalności gospodarczej.
    Sprzedający nie zatrudnia pracowników, korzysta jednak z usług zewnętrznych
    podmiotów, w tym z usług podmiotu zajmującego się zarządzaniem Nieruchomością
    („Usługodawca”) na podstawie zawartej umowy o zarządzanie. W zakres obowiązków

    Usługodawcy wchodzi m.in. poszukiwanie najemców, organizowanie przetargów, kontrola
    uiszczania czynszu i realizacji postanowień umów najmu.
    4. Historia oraz szczegółowy opis Nieruchomości
    Właścicielem Gruntu jest Miasto (...) (...). Grunt został oddany w użytkowanie wieczyste na
    rzecz M. sp. z o.o. na podstawie stosownej umowy z dnia 16 października 2002 r.
    M. sp. z o.o. w latach (...)-(...) realizował budowę budynku biurowo-usługowego z
    parkingiem podziemnym i z zamiarem wykorzystywania tego obiektu do wykonywania
    czynności opodatkowanych VAT. Po zakończeniu poszczególnych etapów prac
    budowlanych na podstawie szeregu wydanych w tym zakresie decyzji o warunkach
    zabudowy, pozwoleń na budowę i decyzji zmieniających pozwolenia na budowę –
    budynek wraz z towarzyszącą infrastrukturą oddano do użytkowania na podstawie decyzji
    Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla (...) (...) z dnia (...) (...) (...) r.
    F. sp. z o.o. nabyła prawo własności nieruchomości od M. sp. z o.o. na podstawie umowy
    sprzedaży z dnia (...) (...) (...) r. z zamiarem wykorzystywania tego obiektu do wykonywania
    czynności opodatkowanych VAT. Następnie, Sprzedający na podstawie umowy sprzedaży
    prawa użytkowania wieczystego gruntu i prawa własności obiektów budowlanych z dnia
    (...) (...) (...) r. nabył prawa do Nieruchomości od F. sp. z o.o. z zamiarem wykorzystywania
    Nieruchomości do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT.
    W związku z powyższym Sprzedającemu przysługiwało prawo do odliczenia naliczonego
    VAT związanego z nabyciem Nieruchomości. Transakcja ta została opodatkowana na
    fakturze VAT i Sprzedający odliczył podatek naliczony z niej wynikający. W tym zakresie,
    Sprzedający uzyskał dwie pozytywne interpretację indywidualne, tj. interpretację w
    zakresie VAT potwierdzającą prawo do opodatkowania sprzedaży tym podatkiem oraz
    interpretację potwierdzającą wyłączenie tej transakcji z opodatkowania podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych.
    Budynek wraz z otaczającą infrastrukturą był przedmiotem prac remontowych,
    aranżacyjnych oraz modernizacji Jednakże wartość prac stanowiących ulepszenia środków
    trwałych Sprzedającego w rozumieniu przepisów UPDOP nie przekroczyły 30% pierwotnej
    wartości początkowej Budynku, jak również wartość takich prac nie przekroczy 30%
    pierwotnej wartości początkowej Budynku ani żadnej z Budowli (o ile będą one
    przedmiotem ulepszenia) do dnia Transakcji.
    Sprzedający wykorzystywał i do dnia planowanej Transakcji nadal będzie wykorzystywał
    Nieruchomość do prowadzenia działalności gospodarczej – tj. w zakresie komercyjnego
    wynajmu powierzchni w Budynku.
    Obecnie niemal cała powierzchnia Budynku jest wynajmowana na podstawie umów
    najmu. W umowach najmu przyznano najemcom prawo do użytkowania lokali
    użytkowych, jak również do korzystania w odpowiednim zakresie z miejsc parkingowych
    oraz części wspólnych. Czynsz płacony przez najemców jest powiększony o należną kwotę
    VAT. Umowy z poszczególnymi najemcami kończą się w latach (...)-(...), w zależności od
    warunków umowy.
    Udział powierzchni wynajętej w ogóle przeznaczonych na wynajem powierzchni
    wchodzących w skład Budynku mógł w poszczególnych okresach ulegać naturalnym
    zmianom wynikającym z zawierania nowych umów najmu/wypowiadania lub zmiany
    trwających umów najmu. Tym niemniej, całość przeznaczonych na wynajem powierzchni
    wchodzących w skład Budynku podlegała lub podlega najmowi – w tym miejsca
    parkingowe zlokalizowane w podziemnych kondygnacjach Budynku są wynajmowane i
    służą jako parking dla pracowników i klientów najemców Budynku.
    Wybudowanie oraz zasiedlenie Budynku i Budowli (rozumiane jako oddanie ich do
    użytkowania w celu wsparcia prawidłowego funkcjonowania Nieruchomości jako służącej
    do wykonywania działalności opodatkowanej VAT) rozpoczęło się nie później niż dwa lata
    przed datą złożenia niniejszego wniosku lub wcześniej. Jednocześnie, podkreślić należy, że

    Budowle (w tym utwardzony plac i szlaban automatyczny zlokalizowane przed wjazdem
    na parking Budynku) pełnią rolę pomocniczą względem Budynku, służąc prawidłowemu
    funkcjonowaniu Nieruchomości.
    Nieruchomość posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, tj. do ulicy (...).
    Ponadto, oprócz użytkowania wieczystego, w dziale (...) księgi wieczystej prowadzonej dla
    Nieruchomości wpisana jest nieodpłatna służebność gruntowa na czas nieokreślony
    polegająca na możliwości przechodu i przejazdu.
    W dziale (...) księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości ujawnione jest wpis
    dotyczący hipoteki umownej na rzecz B. L., które to wiążą się z zaciągniętym przez
    Sprzedającego finansowaniem dłużnym. Zobowiązania z tego tytułu nie przejdą jednak na
    Kupującego w ramach Transakcji - do dnia Transakcji Sprzedający przekaże Kupującemu
    list mazalny w tym zakresie.
    Oprócz umów najmu oraz umowy zarządzanie Nieruchomością, Sprzedający zawarł także
    umowy o dostarczenie mediów oraz obsługę serwisową (dalej: „Umowy mediowe i
    serwisowe”).
    Obecnie Sprzedający planuje dokonać sprzedaży Nieruchomości oraz rzeczy ruchomych
    związanych z Nieruchomością, potrzebnych do korzystania z Nieruchomości, a także
    dotyczących Nieruchomości autorskich praw majątkowych, tj.
    - ewentualne majątkowe prawa autorskie i prawa zależne od projektów budowlanych
      architektonicznych i innych projektów dotyczących prac wykonanych przez podmioty
      trzecie w związku z budową lub zrealizowanymi modernizacjami i remontami
      Nieruchomości lub adaptacja pomieszczeń na potrzeby najemców i ewentualne inne
      prawa z umów z autorami tych projektów,
    - prawa związane z odpowiedzialnością wykonawców z tytułu jakości i prawidłowości
      wykonanych prac związanych z budową lub modernizacjami lub remontami
      Nieruchomości lub adaptacją pomieszczeń na potrzeby najemców,
    - prawa z licencji dotyczących urządzeń lub systemów znajdujących się na terenie
      Nieruchomości.
    W wyniku planowanej Transakcji na Kupującego, z mocy samego prawa, przejdą także
    prawa i obowiązki z umów najmu Nieruchomości, których stroną jest Sprzedający (jak
    również, na podstawie umowy sprzedaży, także prawa z umów najmu Nieruchomości,
    których okres najmu nie rozpoczął się przed datą Transakcji). Stosownie do uzgodnień
    Zainteresowanych, na Kupującego mogą przejść prawa wynikające z zabezpieczeń
    obowiązków najemców wynikających z umów najmu, dokumenty gwarancji bankowych
    oraz kaucje gotówkowe. Spółce zostanie przekazana dokumentacja związana z
    Nieruchomością i jej wynajmem, tj. w szczególności dokumenty prawne dotyczące
    Nieruchomości, umowy najmu, oryginały decyzji administracyjnych, dokumentacja
    techniczna oraz projektowa i powykonawcza Budynku oraz Budowli i towarzyszącej
    infrastruktury, jak również praw wynikające z rękojmi lub gwarancji udzielonych przez
    wykonawców Budynku, Budowli oraz infrastruktury (w tym również, stosownie do
    uzgodnień Sprzedającego i Kupującego, prawa wynikające z zabezpieczeń obowiązków
    najemców wynikających z umów najmu, dokumenty gwarancji bankowych oraz kaucje
    gotówkowe).
    W ramach Transakcji Sprzedający wyrazi także zgodę na przeniesienie wszelkich
    koniecznych decyzji administracyjnych na Wnioskodawcę.
    W ramach planowanej Transakcji Sprzedający nie zamierza, co do zasady, dokonywać
    przeniesienia na Spółkę innych składników majątkowych Sprzedającego niż wskazane
    powyżej, w tym w szczególności niedotyczących Nieruchomości. Intencją stron Transakcji
    jest, aby Sprzedający do dnia planowanej Transakcji wypowiedział Umowę o zarządzanie
    oraz Umowy mediowe i serwisowe, a następnie Kupujący niezależnie wynegocjuje i

    podpisze nowe umowy. Nowe umowy mogą być zawarte z dotychczasowymi dostawcami
    danego rodzaju usług na rzecz Sprzedającego, jednak w zależności od oferty mogą być to
    zupełnie inni dostawcy – np. inny dostawca energii. Niemniej jednak, w przypadku, gdyby
    któreś z Umów mediowych i serwisowych nie zostały rozwiązane przez Sprzedającego
    przed datą Transakcji, w okresie przejściowym, tj. do czasu ich wypowiedzenia,
    Sprzedający będzie refakturował koszty z tytułu takich umów mediowych i serwisowych na
    Kupującego. Może się również okazać, że w stosunku do niektórych z tych umów, zamiast
    wskazanej powyżej konstrukcji (w której Sprzedający rozwiązuje określoną umowę),
    Kupujący wstąpi w prawa i obowiązki Sprzedającego lub Sprzedający, Kupujący oraz dany
    dostawca zawrą porozumienie trójstronne o przejęciu praw i obowiązków z danej umowy
    serwisowej przez Kupującego (może to dotyczyć przede wszystkim umów na dostawę
    mediów i serwisowych, których rozwiązanie na moment Transakcji może nie być możliwe
    z uwagi na uzgodnione okresy wypowiedzenia lub kary umowne).
    5 Opis Transakcji
    W zakresie planowanej Transakcji, (...) (...) (...) roku Sprzedający i Kupujący zawarli list
    intencyjny ((...)) dotyczący warunków Transakcji.
    Na mocy powyższego listu Sprzedający i Kupujący zobowiązali się do negocjowania w
    dobrej wierze dokumentów transakcyjnych (między innymi przedwstępnej umowy
    sprzedaży) oraz do przeprowadzenia badania prawnego Nieruchomości, w następstwie
    których ma dojść na podpisania ostatecznej umowy sprzedaży Nieruchomości.
    Zgodnie z ustaleniami Zainteresowanych, umowa przedwstępna, a następnie ostateczna
    umowa sprzedaży obejmować będą postanowienia dotyczące (i) sprzedaży Nieruchomości
    oraz postanowienia dotyczące (ii) świadczeń dodatkowych.
    Ad.(i) Sprzedaż Nieruchomości
    Zgodnie z zamierzeniami Sprzedającego i Kupującego, w ramach planowanej Transakcji
    nastąpi przeniesienie przez Sprzedającego na Kupującego:
    a) prawa użytkowania wieczystego Gruntu;
    b) prawa własności Budynku i Budowli;
    c) prawa własności aktywów stanowiących wyposażenie Budynku oraz rzeczy ruchomych
      służących prawidłowemu funkcjonowaniu Nieruchomości, o ile nie należą one do osób
      trzecich, w tym w szczególności najemców;
    d) z uwagi na fakt, że lokale w Budynku zostały wydane poszczególnym najemcom, w
      wyniku Transakcji nastąpi wstąpienie Kupującego w miejsce Sprzedającego w stosunki
      najmu dotyczące powierzchni Budynku z mocy prawa na podstawie art. 678 Kodeksu
      cywilnego;
    e) praw z rękojmi i gwarancji wynikających z umów z wykonawcami, zawartych w celu
      wykonania prac modernizacyjnych Nieruchomości, o ile nadal pozostają one w mocy.
    Zgodnie z zamierzeniami Sprzedającego i Kupującego, w ramach planowanej Transakcji
    Sprzedający przeniesie także na Kupującego:
    - ewentualne majątkowe prawa autorskie i prawa zależne od projektów budowlanych i
      architektonicznych i innych projektów dotyczących prac wykonanych przez podmioty
      trzecie w związku z budową lub zrealizowanymi modernizacjami i remontami
      Nieruchomości lub adaptacja pomieszczeń na potrzeby najemców i ewentualne inne
      prawa z umów z autorami tych projektów,
    - prawa związane z odpowiedzialnością wykonawców z tytułu jakości i prawidłowości
      wykonanych prac związanych z budową lub modernizacjami lub remontami
      Nieruchomości lub adaptacją pomieszczeń na potrzeby najemców;
    - prawa z licencji dotyczących urządzeń lub systemów znajdujących się na terenie
      Nieruchomości.

    W wyniku planowanej Transakcji na Kupującego, z mocy samego prawa, przejdą także
    prawa i obowiązki z umów najmu Nieruchomości, których stroną jest Sprzedający (jak
    również, na podstawie umowy sprzedaży, także prawa z umów najmu Nieruchomości,
    których okres najmu nie rozpoczął się przed datą Transakcji). Stosownie do uzgodnień
    Zainteresowanych, na Kupującego mogą przejść prawa wynikające z zabezpieczeń
    obowiązków najemców wynikających z umów najmu, dokumenty gwarancji bankowych
    oraz kaucje gotówkowe. Spółce zostanie przekazana dokumentacja związana z
    Nieruchomością i jej wynajmem, tj. w szczególności dokumenty prawne dotyczące
    Nieruchomości, umowy najmu, oryginały decyzji administracyjnych, dokumentacja
    techniczna oraz projektowa i powykonawcza Budynku oraz Budowli i towarzyszącej
    infrastruktury, jak również praw wynikające z rękojmi lub gwarancji udzielonych przez
    wykonawców Budynku, Budowli oraz infrastruktury (w tym również, stosownie do
    uzgodnień Sprzedającego i Kupującego, prawa wynikające z zabezpieczeń obowiązków
    najemców wynikających z umów najmu, dokumenty gwarancji bankowych oraz kaucje
    gotówkowe).
    Zgodnie z zamierzeniami Sprzedającego i Kupującego, w ramach planowanej Transakcji
    Sprzedający zobowiązany będzie również do przekazania (wydania) Kupującemu
    standardowej dokumentacji dotyczącej tego rodzaju nieruchomości komercyjnej, jaką jest
    Nieruchomość, w szczególności:
    a) całości dokumentacji prawnej dotyczącej Nieruchomości (w tym, wszelkich decyzji
      administracyjnych i prawnych dotyczących Nieruchomości, umów najmu i związanych
      z nimi dokumentów zabezpieczeń);
    b) dokumentów dotyczących procesu budowlanego, w tym w szczególności umów z
      architektami oraz umów z generalnymi wykonawcami prac modernizacyjnych
      przeprowadzonych w Budynku (o ile pozostają one w mocy), dokumentów gwarancji
      budowlanych oraz dokumentów gwarancji projektowych (o ile pozostają one w mocy),
      decyzji administracyjnych wydanych w stosunku do Nieruchomości;
    c) instrukcji użytkowania (lub innych) dotyczących działalności lub utrzymania Budynku
      bądź instalacji, maszyn, urządzeń znajdujących się na Nieruchomości lub ją
      obsługujących;
    d) książki obiektu budowlanego, kart dostępu oraz wszelkich kodów, kluczy, sterowników,
      a także świadectwa charakterystyki energetycznej dla Budynku;
    e) pozostałych istniejących dokumentów dotyczących Nieruchomości, znajdujących się w
      posiadaniu Sprzedającego, które w sposób zwyczajowy przekazywane są kupującym
      nieruchomości komercyjne.
    W związku z tym, że Sprzedający zaciągnął finansowanie dłużne, należy podkreślić, że
    żadne z tych zobowiązań finansowych Sprzedającego nie zostaną przeniesione wraz z
    Nieruchomością na Kupującego.
    Lista składników majątku Sprzedającego niepodlegających przeniesieniu na rzecz
    Kupującego obejmuje:
    a) prawa i obowiązki wynikające z umowy o zarządzanie Nieruchomością (po nabyciu
      Nieruchomości Kupujący będzie zarządzał Nieruchomością we własnym zakresie lub
      przy współpracy podmiotu trzeciego na podstawie odrębnie zawartej umowy);
    b) prawa i obowiązki wynikające z Umów mediowych i serwisowych, z zastrzeżeniem, że w
      przypadku nierozwiązania którejkolwiek z takich umów, koszty z niej wynikające, o ile
      zostanie to ustalone przez Sprzedającego i Kupującego, będą odpowiednio
      refakturowane przez Sprzedającego na Kupującego. Zgodnie z zamiarem
      Zainteresowanych, przed datą lub w dacie Transakcji Sprzedający rozwiąże lub
      wypowie takie umowy. Może się jednak zdarzyć, że w określonych przypadkach z
      uwagi na zapewnienie ciągłości bieżącej obsługi Nieruchomości niektóre z umów
      mogą nie zostać rozwiązane przed planowaną Transakcją. Konieczność utrzymania

      wybranych Umów mediowych i serwisowych może zostać wymuszona np. poprzez
      wewnętrzne regulacje dostawców usług/mediów. Jeżeli jakiekolwiek z wyżej
      wymienionych umów będą obowiązywać po dacie Transakcji, niezależnie od przyczyn,
      Sprzedający upoważni Kupującego do wykonywania praw i obowiązków wynikających
      z takich umów w imieniu Sprzedającego do czasu ich rozwiązania lub upływu terminu
      wypowiedzenia, przy czym Sprzedający i Kupujący dokonają odpowiednich rozliczeń
      należności wynikających z takich umów. Jednocześnie, Kupujący nie może wykluczyć,
      że po analizie ofert rynkowych może podjąć decyzję o zawarciu umowy z
      dotychczasowym dostawcą usług Sprzedającego.
    Ponadto, po zbyciu przedmiotu Transakcji, w majątku Sprzedającego pozostaną w
    szczególności następujące składniki:
    a) tajemnice przedsiębiorstwa Sprzedającego oraz know-how Sprzedającego;
    b) firma przedsiębiorstwa Sprzedającego;
    c) księgi rachunkowe Sprzedającego i inne dokumenty (np. handlowe, korporacyjne)
      związane z prowadzeniem przez Sprzedającego działalności gospodarczej (poza
      dokumentacją ściśle związaną z Nieruchomością zbywaną w ramach planowanej
      Transakcji);
    d) prawa i obowiązki wynikające z umów rachunków bankowych Sprzedającego (w tym
      rachunków bankowych, za pośrednictwem których Sprzedający dokonuje rozliczeń z
      najemcami);
    e) środki pieniężne Sprzedającego zgromadzone na rachunkach bankowych i w kasie;
    f) środki pieniężne ze zbycia przedmiotu Transakcji;
    g) prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z prowadzeniem przez Sprzedającego
      bieżącej działalności (nie dotyczących bezpośrednio Nieruchomości), w tym umowy na
      prowadzenie obsługi księgowej czy umowy doradztwa prawnego czy podatkowego.
    Zamiarem Zainteresowanych jest, by w ramach Transakcji nie zostały przeniesione na
    Kupującego pożytki i ciężary (należności czy też zobowiązania) Sprzedającego związane z
    Nieruchomością (np. związane z dodatkowymi opłatami wynikającymi z umów najmu lub
    kosztami eksploatacyjnymi dotyczącymi Nieruchomości, np. z tytułu dostawy energii
    elektrycznej, zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków przemysłowych, bieżącej
    obsługi technicznej etc.) należne za okres przed zawarciem Transakcji.
    Wszelkie koszty dodatkowe wynikające z warunków umów najmu oraz koszty
    eksploatacyjne będą regulowane przez Sprzedającego i Kupującego odpowiednio do
    okresów, w których każdy z nich był/będzie właścicielem Nieruchomości. W przypadku,
    gdyby zaraz po Transakcji nie doszło do rozwiązania umów z dotychczasowymi
    dostawcami, Sprzedający będzie refakturował te koszty na Kupującego.
    Sprzedający nie zatrudnia i na moment Transakcji nie będzie zatrudniać żadnych
    pracowników w Polsce. W związku z powyższym, wskutek planowanej Transakcji nie
                                                  1nastąpi przejście zakładu pracy Sprzedającego na Kupującego w rozumieniu art. 23
    Kodeksu pracy.
    Ponadto, Sprzedający zaświadczył, iż Nieruchomość nie jest wyodrębniona organizacyjnie
    w ramach struktury Sprzedającego jako dział, oddział czy wydział. Nieruchomość nie jest
    również wydzielona organizacyjnie w żaden inny sposób w wewnętrznej dokumentacji
    Sprzedającego. Nie istnieją odrębne zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego
    aktu o podobnym charakterze, które przypisane byłyby wyłącznie do Nieruchomości.
    Po Transakcji na Kupującym będzie spoczywał obowiązek zapewnienia prawidłowego
    funkcjonowania Nieruchomości. Jak wskazano powyżej, w ramach Transakcji Kupujący nie
    zamierza przejąć praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przez
    Sprzedającego (z wyjątkiem umów najmu). W efekcie, Kupujący zawrze własne umowy

    dążąc do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Nieruchomości, w szczególności w
    zakresie zarządzania Nieruchomością, zapewnienia czystości, bezpieczeństwa, itp.
    Niewykluczone jest jednocześnie, że część z zawartych przez Kupującego umów zawarta
    zostanie z dotychczasowymi dostawcami tych usług, z których korzystał Sprzedający,
    niemniej warunki świadczenia usług przez tych dostawców zostaną wynegocjowane i
    ustalone na nowo z Kupującym.
    Ad. (ii) Świadczenia dodatkowe
    Po zawarciu umowy sprzedaży, Kupujący zamierza prowadzić działalność gospodarczą
    polegającą na wynajmie lokali w Budynku dotychczasowym najemcom. Na moment
    składania niniejszego zapytania interpretacyjnego większość powierzchni użytkowej jest
    oddana w najem, niemniej jednak, gdyby, z jakiegokolwiek powodu, doszło do
    zakończenia obowiązywania umów najmu z dotychczasowymi najemcami lub też nadal
    występowała niewynajęta powierzchnia, intencją Kupującego jest wynajęcie jej innym
    podmiotom, tj. wynajęcie (i) powierzchni dotąd niewynajętej i (ii) powierzchni w przyszłości
    zwolnionej przez któregokolwiek z najemców. W związku z powyższym zainteresowani, w
    ramach umowy przedwstępnej, a następnie umowy ostatecznej, zamierzają określić także
    dodatkowe czynności, które miałby wykonać Sprzedający w związku z poszukiwaniem
    przyszłego najemcy Nieruchomości. Wykonanie tych dodatkowych czynności jest prawem
    a nie obowiązkiem Sprzedającego.
    Mając na uwadze, że cena za Nieruchomość zostanie określona przy uwzględnieniu
    obecnego poziomu wynajęcia Nieruchomości - Sprzedający zobowiąże się wobec
    Kupującego do świadczenia dodatkowych usług związanych z:
    a) poszukiwaniem najemców powierzchni obecnie niewynajętej oraz
    b) poszukiwaniem nowego najemcy (nowych najemców) w stosunku do powierzchni, która
      obecnie jest wynajęta w przypadku, gdyby z jakiegokolwiek powodu umowa z
      obecnym najemcą przestała obowiązywać.
    Zgodnie z ustaleniami, umowa przedwstępna oraz umowa sprzedaży mają precyzować
    formułę wg której obliczone będzie wynagrodzenie Sprzedającego z tytułu wyżej
    opisanych świadczeń. Punktem wyjścia do wyliczenia wynagrodzenia według uzgodnionej
    formuły będzie poziom wynajmu Nieruchomości oraz poziom wynegocjowanej przez
    Sprzedającego z nowym najemcą stawki czynszu. Przy czym, takie wynagrodzenie będzie
    należne Sprzedającemu wyłącznie w przypadku, jeżeli:
    (i) znajdzie on najemcę na powierzchnie, która obecnie nie jest wynajęta – świadczenie to
      nazywane jest przez Strony „Dodatkową Płatnością” („Earn-Out'em”), lub
    (ii) znajdzie najemcę na powierzchnię, która jest obecnie wynajęta, lecz z jakichkolwiek
      powodów umowa najmu z obecnym najemcą wygaśnie/zostanie rozwiązana, przy
      czym wynagrodzenie Sprzedającego w tym drugim przypadku należne będzie tylko
      wtedy, jeżeli wysokość czynszu od nowego najemcy będzie wyższa niż wysokość
      czynszu otrzymywanego przez Kupującego na podstawie dotychczasowej umowy
      najmu w zakresie tej powierzchni – świadczenie to nazywane jest przez Strony
      „Płatność związana z Wynajęciem ponad Oczekiwania” ("Overleasing Payment)”).
    Tym samym, na okoliczność zmian w zakresie powierzchni wynajmowanej przez
    Kupującego po Transakcji (tj. wolnych wakatów wynikających z dotychczas niewynajętej
    powierzchni lub w przyszłości zwolnionej przez obecnych najemców) Kupujący i
    Sprzedający uzgodnili, że Sprzedającemu będą przysługiwać od Kupującego dodatkowe
    płatności, których wysokość/wypłata uzależniona będzie od określonych w umowie
    wskaźników wynajmu osiągniętych przez Kupującego w ustalonym czasie po
    sfinalizowaniu Transakcji.
    Podsumowując, dodatkowa płatność, która ma być płacona przez Kupującego na rzecz
    Sprzedającego będzie uzależniona od poziomu wynajmu oraz w przypadku jej wypłaty,
    zostanie ona obliczona zgodnie z formułą określoną w umowie sprzedaży będącej

    podstawą Transakcji. Innymi słowy, Kupujący zobowiąże się, w razie zaistnienia opisanych
    w umowie warunków (zdarzenie przyszłe i niepewne), do spełnienia określonego umową
    świadczenia.
    Dla potrzeb ustalenia ceny za Nieruchomość Sprzedający i Kupujący przyjęli określony
    poziom wynajęcia Nieruchomości, spełniający określone w umowie wskaźniki wynajmu;
    natomiast wyżej wymienione dodatkowe płatności dotyczą sytuacji, w której dojdzie do
    przekroczenia założonego dla potrzeb ustalenia ceny sprzedaży poziomu wynajęcia lub
    wskaźników wynajmu Nieruchomości. W zależności od sytuacji, czy dodatkowa płatność
    dotyczy znalezienia po Transakcji przez Sprzedającego najemców dla powierzchni, które
    dla potrzeb kalkulacji ceny zostały ustalone jako powierzchnie niewynajęte w umowie
    sprzedaży, czy też znalezienia nowego najemcy na powierzchnię, która została założona
    jako powierzchnia wynajęta, ale po Transakcji doszło do zakończenia umowy z
    dotychczasowym najemcą a Sprzedający znalazł na jego miejsce nowego najemcę na
    korzystniejszych warunkach (wyższy czynsz) niż założony dla potrzeb ustalenia ceny
    sprzedaży, dodatkowe płatności zostaną określone w umowie sprzedaży, a dalej będą
    łącznie nazywane „Wynagrodzeniem Dodatkowym”.
    Sprzedający staje się uprawniony do Wynagrodzeń Dodatkowych w przypadku
    wystąpienia określonych w umowie zdarzeń (zawarcia przez Kupującego umowy najmu ze
    znalezionym najemcą, bądź też upływu określonego w umowie sprzedaży terminu na
    zawarcie przez Kupującego umowy najmu ze znalezionym najemcą, pomimo tego, że
    warunki najmu wynegocjowane z nowym najemcą spełniałyby warunki określone w
    umowie sprzedaży (lub Kupujący wyraził uprzednio zgodę na odstępstwo od tych
    warunków)).
    Działalność prowadzona przez Kupującego w zakresie wynajmu lokali w Budynku będzie
    podlegać opodatkowaniu VAT i Kupujący nie będzie wykorzystywał Nieruchomości dla
    celów działalności zwolnionej z VAT lub niepodlegającej VAT. Powyższa działalność będzie
    prowadzona przez Kupującego przy wykorzystaniu własnych zasobów oraz w oparciu o
    własny know-how wypracowany w tym zakresie (względnie przy pomocy profesjonalnych
    usługodawców).
    W przypadku, gdy na skutek niniejszego wniosku potwierdzone zostanie stanowisko, że
    Transakcja podlega zwolnieniu od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT, Sprzedający i Kupujący zrezygnują z tego zwolnienia i dokonają wyboru
    opodatkowania podatkiem VAT dostawy Nieruchomości przez złożenie do umowy
    sprzedaży Nieruchomości (w formie aktu notarialnego) zgodnego oświadczenia
    Sprzedającego i Kupującego, że wybierają opodatkowanie dostawy Budynku, Budowli i ich
    części wchodzących w skład Nieruchomości.
    Planowana Transakcja zostanie udokumentowana fakturą (fakturami) wystawioną
    (wystawionymi) przez Sprzedającego. Na chwilę obecną nie jest planowane, że po dniu
    Transakcji rozpocznie się proces likwidacji Sprzedającego, niemniej jednak nie można
    wykluczyć likwidacji Sprzedającego w przyszłości po wygaśnięciu zobowiązań
    Sprzedającego względem Kupującego ewentualnie względem innych kontrahentów.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo:
    Kupującym zgodnie z treścią wniosku o wydanie interpretacji jest (X.) sp. z o.o. z siedzibą w
    (...).
    Na pytanie Organu cyt.: „Kim w przedstawionym zdarzeniu jest spółka (K.) Sp. z o.o.?”
    wskazali Państwo, że: cyt.: „Spółka ta jest podmiotem trzecim omyłkowo wymienionym z
    nazwy w treści wniosku z dnia (...) (...) (...) r. i nie ma interesu prawnego w zakresie
    niniejszego zapytania interpretacyjnego – tym samym Wnioskodawca precyzuje, że
    planowana transakcja będąca przedmiotem niniejszego zapytania interpretacyjnego
    dotyczy sprzedaży przez spółkę (Y.) nieruchomości zabudowanej znajdującej się w (...) przy
    ulicy (...) (...) wraz z pozostałymi składnikami majątkowymi wskazanymi w części opisu
    zdarzenia przyszłego na rzecz spółki (X.) sp. z o.o. („Transakcja”). Wskazanie innego

    podmiotu w pierwszej części opisu zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku (punkt 1.
    Wstęp) było omyłką pisarską, co potwierdza analogicznie dalsza część opisu zdarzenia
    przyszłego oraz definicja „Kupującego”.
    Żadna z Budowli nie jest częścią składową budynku w rozumieniu przepisów kodeksu
    cywilnego.
    Sieci gazowa i kanalizacyjna opisane we wniosku (kanalizacyjna, gazowa,
    telekomunikacyjna) są własnością przedsiębiorstw przesyłowych w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego w zakresie poza punktami przyłączenia do sieci, który dla sieci gazowej znajduje
    się na terenie Nieruchomości, a dla sieci kanalizacyjnej w pasie drogi publicznej. Sieć
    telekomunikacyjna pozostaje własnością przedsiębiorstwa przesyłowego.
    Zgodnie z treścią ujawnioną w księdze wieczystej Nieruchomości Sąsiedniej (KW (...)) jej
    właściciel/użytkownik posiada prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz prawo
    własności budynku stanowiącego odrębną nieruchomość. Wnioskodawca precyzuje, że
    właściciel/użytkownik Nieruchomości Sąsiedniej jest właścicielem innego budynku niż
    Budynek będący przedmiotem niniejszego wniosku.
    W tym miejscu należy podkreślić, że Wnioskodawca nie nabędzie prawa własności
    nieruchomości należącej do podmiotu innego niż Sprzedający lub prawa użytkowania
    wieczystego działek innych niż zdefiniowane w treści wniosku jako Grunt (tj. działka nr
    ewid. (...)), niemniej jednak zamiarem Wnioskodawcy jest nabycie całego Budynku wraz z
    jego częściami posadowionymi poza granicami Gruntu – tj. nawisami nad pasami
    drogowymi drogi publicznej oraz część parkingu podziemnego na kondygnacji -1 położoną
    poniżej działki nr (...) objętej księgą wieczystą (...). Co istotne, Nieruchomość Sąsiednia
    obciążona jest, ujawnioną odpowiednio w księgach wieczystych, służebnością gruntową
    na rzecz każdorazowego właściciela Budynku oraz użytkownika wieczystego Gruntu (tj.
    obecnie Sprzedającego). Budynek został wzniesiony w latach (...)-(...)przez ówczesnego
    użytkownika wieczystego Gruntu, tj. M. sp. z o.o., który realizując budowę budynku
    biurowo-usługowego przekroczył granicę Nieruchomości Sąsiedniej w rezultacie czego
    część parkingu podziemnego, będącego częścią Nieruchomości Sprzedającego, wykracza
    poza granice Gruntu. Z kolei na podstawie ustanowionej służebności gruntowej –
    każdoczesny właściciel Budynku oraz użytkownik wieczysty Gruntu ma prawo do
    korzystania z Nieruchomości Sąsiedniej w tym zakresie.
    Przynależność do gruntu, w razie przekroczenia granic działki w czasie zabudowy, odnosić
    trzeba do budynku jako całości. Tym samym część budynku (tu: część parkingu
    podziemnego znajdująca się poza granicami Gruntu) znajdująca się na Nieruchomości
    Sąsiedniej stanowi integralną część większej całości, jaką jest Budynek. Ten zaś należy do
    gruntu, na którym znajduje się jego większa część.
    W sensie ekonomicznym i prawnym to Sprzedający jest bowiem właścicielem tej części
    budynku, czemu nie sprzeciwia się fakt, że w świetle prawa cywilnego jego prawo może
    doznawać pewnych ograniczeń - np. konieczność ustanowienia odpowiedniej służebności
    w celu wykonywania prawa własności.
    Prawo do korzystania z gruntu, na którym posadowiona jest część parkingu podziemnego
    wykraczająca poza granice Gruntu wynika z ograniczonego prawa rzeczowego na rzecz
    każdoczesnego właściciela Budynku.
    Kwestia własności części budynku (tu: części garażu podziemnego położonego poza
    Gruntem), jako części składowej budynku (niezależnie od jego położenia) uregulowana
    została w art. 47 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks, a zgodnie z tym przepisem,
    część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
    rzeczowych.

    Co prawda ustawodawca w art. 48 Kodeksu cywilnego ustanowił zasadę, w myśl której
    budynki i inne urządzenia trwale związane z gruntem przynależą do tego gruntu
    (superficies solo cedit), co mogłoby wskazywać, że część budynku przynależy do działki, na
    której stoi - jednak jednocześnie przewidział, że od zasady tej mogą istnieć wyjątki.
    Takim właśnie wyjątkiem jest sytuacja, w której mniejsza część budynku znajduje się na
    działce sąsiadującej z działką, na której stoi jego większa część. Z uwagi na treść art. 151
    Kodeksu cywilnego, w którym określone są skutki prawne przekroczenia granicy przy
    wznoszeniu budynku, stwierdzić należy, że mniejsza część budynku posadowiona za
    granicą działki, na której posadowiona jest jego większa część - należy do tej właśnie
    działki, a nie działki na której stoi (por. uchwała SN z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt III CZP 9
    /05, publ. OSNC 2006/3/44, Wokanda 2005/6/9, Biul.SN 2005/4/10, M.Prawn. 2006/13/716
    i wyd. LEX oraz postanowienie SN z 9 lutego 2007 r., sygn. akt III CZP 159/06, publ. LEX nr
    272465).
    Tym samym, przynależność do gruntu, w razie przekroczenia granic działki w czasie
    zabudowy, odnosić trzeba do budynku jako całości. Część Budynku (część parkingu
    podziemnego znajdująca się poza granicami Gruntu) znajdująca się na Nieruchomości
    Sąsiedniej stanowi integralną część większej całości, jaką jest Budynek. Ten zaś należy do
    gruntu, na którym znajduje się jego większa część – tj. działki o numerze ewidencyjnym (...).
    W sensie ekonomicznym i prawnym to Sprzedający jest bowiem właścicielem tej części
    budynku, czemu nie sprzeciwia się fakt, że w świetle prawa cywilnego jego prawo może
    doznawać pewnych ograniczeń (np. konieczność ustanowienia odpowiedniej służebności
    w celu wykonywania prawa własności).
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy planowana Transakcja będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
      podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niewyłączoną z
      opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
    2. Czy, przy założeniu pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, w świetle przedstawionego
      zdarzenia przyszłego prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, iż planowana
      Transakcja będzie podlegała w całości opodatkowaniu VAT oraz nie będzie podlegała
      zwolnieniu z VAT w sytuacji, jeśli Zainteresowani złożą zgodne oświadczenie o
      rezygnacji ze zwolnienia z VAT o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt. 10 w trybie i
      zgodnie z wymogami przewidzianym przez art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT?
    3. Czy Wynagrodzenia Dodatkowe, które mogą zostać wypłacone w przyszłości przez
      Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie będą zwiększać ceny sprzedaży
      Nieruchomości wraz z pozostałymi składnikami majątkowymi wskazanymi w opisie
      zdarzenia przyszłego w ramach Transakcji, lecz będą podlegać opodatkowaniu VAT w
      dniu wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie uprawnienia Sprzedającego do
      danego Wynagrodzenia Dodatkowego jako wynagrodzenia za świadczenie usług przez
      Sprzedającego na rzecz Kupującego?
    4. Czy w zakresie, w jakim planowana Transakcja oraz Dodatkowe Wynagrodzenia będą
      podlegały opodatkowaniu VAT i nie zostaną zwolnione z tego podatku, Kupujący
      będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego oraz zwrotu nadwyżki tego
      podatku z tytułu Transakcji oraz Wynagrodzeń Dodatkowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Planowana Transakcja będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
      podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niewyłączoną z
      opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    2. Planowana Transakcja będzie podlegała w całości opodatkowaniu VAT oraz nie będzie
      podlegała zwolnieniu z VAT przy założeniu, że Sprzedający i Kupujący złożą do umowy
      sprzedaży Nieruchomości w formie aktu notarialnego zgodne oświadczenie o

      rezygnacji ze zwolnienia VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43
      ust. 10 i 11 ustawy o VAT.
    3. Wynagrodzenia Dodatkowe, które mogą zostać wypłacone w przyszłości przez
      Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie będą zwiększać ceny sprzedaży
      Nieruchomości wraz z pozostałymi składnikami majątkowymi wskazanymi w opisie
      zdarzenia przyszłego w ramach Transakcji, lecz będą podlegać opodatkowaniu VAT w
      dniu wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie uprawnienia Sprzedającego do
      danego Wynagrodzenia Dodatkowego jako wynagrodzenia za świadczenie usług przez
      Sprzedającego na rzecz Kupującego.
    4. W zakresie, w jakim planowana Transakcja oraz Wynagrodzenia Dodatkowe będą
      podlegały VAT i nie zostaną zwolnione z tego podatku, Kupujący będzie uprawniony
      do: (i) obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z
      tytułu Transakcji oraz Wynagrodzeń Dodatkowych (zgodnie z art. 86 ust. 1, ust. 10 i
      ust. 11 ustawy o VAT), oraz (ii) do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad
      podatkiem VAT należnym lub do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
      następne okresy (zgodnie z art. 87 ustawy o VAT).
    UZASADNIENIE
    Z uwagi na to, że Kupujący i Sprzedający będą uczestniczyć w tym samym zdarzeniu
    przyszłym, zgodnie z art. 14r § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j.: Dz. U. 2021.1540 ze zm.) Zainteresowani występują o wydanie interpretacji we wniosku
    wspólnym. Określenie, czy planowana Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu VAT z
    punktu widzenia Sprzedającego będzie wypływało na jego obowiązki w zakresie
    rozpoznania obowiązku podatkowego na gruncie VAT, wystawienia faktury VAT na rzecz
    Kupującego oraz rozliczenia podatku VAT należnego do właściwego urzędu skarbowego. Z
    punktu widzenia Kupującego, określenie, czy planowana Transakcja będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT będzie bezpośrednio wpływało na wysokość ceny należnej za
    przedmiot Transakcji (tj. czy będzie ona powiększona o należny podatek VAT), na prawo
    do odliczenia podatku VAT zapłaconego jako część ceny oraz potencjalnie na obowiązek
    zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych ; powyższe dotyczy również odpowiednio
    Wynagrodzeń Dodatkowych. Każda ze stron Transakcji ma zatem istotny interes prawny w
    tym, aby wystąpić z wnioskiem wspólnym o wydanie indywidualnej interpretacji prawa
    podatkowego dotyczącej tego samego zdarzenia przyszłego.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 1:
    W celu rozstrzygnięcia, czy planowana Transakcja będzie opodatkowana VAT, konieczne
    jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy mieści się ona w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT, zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT oraz czy żadne
    z wyłączeń z opodatkowania VAT, wskazanych w art. 6 ustawy o VAT, nie znajdzie
    zastosowania. W szczególności niezbędne jest ustalenie czy przedmiotem planowanej
    Transakcji nie będzie przedsiębiorstwo ani zorganizowana część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, zgodnie
    z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, jak
    również wszelkie postacie energii. Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT,
    przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu
    na formę w jakiej dokonano czynności prawnej.
    Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji
    zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wyłączenie z zakresu
    opodatkowania VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części

    (dalej: „ZCP”) oznacza, że sprzedawca dokonujący takiego zbycia nie nalicza podatku
    należnego ani nie dokumentuje transakcji fakturą.
    Zdaniem Wnioskodawców, wykładnia terminów użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT
    przedsiębiorstwo oraz jego zorganizowana część – ma kluczowe znaczenie dla oceny ich
    sytuacji podatkowej, gdyż rozstrzyga o tym, że planowana Transakcja nie będzie
    wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. W
    związku z tym, zdaniem Zainteresowanych, organ wydający interpretację powinien
    dokonać wykładni terminów „przedsiębiorstwo” i „zorganizowana część przedsiębiorstwa”,
    użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i tym samym, dokonać oceny, czy przedstawiona w
    opisie zdarzenia przyszłego Transakcja nie będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem
    VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    (a) Brak możliwości klasyfikacji przedmiotu Transakcji jako przedsiębiorstwo
    Ustawa o VAT nie zawiera definicji „przedsiębiorstwa” stąd organy podatkowe (oraz sądy
    administracyjne) odwoływały się w tym zakresie do definicji przedsiębiorstwa zawartej w
    przepisach Kodeksu cywilnego, a więc kładziono nacisk na interpretację omawianego
    pojęcia w znaczeniu przedmiotowym. Niemniej, w Objaśnieniach podatkowych z dnia 11
    grudnia 2018 r. wydanych przez Ministra Finansów na podstawie art. 14a § 1 pkt 2
    Ordynacji podatkowej - „Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia
    nieruchomości komercyjnych” (dalej: „Objaśnienia”) Minister Finansów doprecyzował, że
    omawianych przepisów nie należy interpretować wyłącznie przez pryzmat przepisów
    Kodeksu cywilnego i przyjął wykładnię funkcjonalną wskazując, że przedsiębiorstwem w
    rozumieniu Ustawy o VAT jest zorganizowany zespół składników majątkowych, w oparciu
    o który zbywający prowadził działalność opodatkowaną, i w ramach którego: (1) istnieje
    zamiar kontynuowania przez Kupującego działalności prowadzonej dotychczas przez
    Sprzedającego przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
    oraz (2) istnieje faktyczna możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki
    będące przedmiotem transakcji. Obydwie przesłanki zostały dodatkowo wyjaśnione i
    sprecyzowane w Objaśnieniach, do czego Zainteresowani odnoszą się w dalszej części
    uzasadnienia.
    Zdaniem Zainteresowanych, przedmiot Transakcji nie stanowi „przedsiębiorstwa” ani w
    znaczeniu przedmiotowym, ani także w znaczeniu funkcjonalnym.
    (i) Normatywna definicja przedsiębiorstwa
    Ponieważ przepisy Ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa” dla celów tej
    ustawy, w doktrynie prawa podatkowego jest powszechnie akceptowane, iż - dla celów
    VAT – pojęcie przedsiębiorstwa można interpretować pomocniczo w oparciu o definicję
              1 zawartą w art. 55Kodeksu cywilnego. W myśl regulacji zawartej w tym przepisie,
    przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
      · oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa),
      · własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
      · prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych,
      · wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
      · koncesje, licencje i zezwolenia,
      · patenty i inne prawa własności przemysłowej,

      · majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
      · tajemnicę przedsiębiorstwa,
      · księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    (ii) Przedmiot Transakcji vs. elementy normatywnej definicji przedsiębiorstwa
    Zdaniem Zainteresowanych nie można uznać, że przedmiot planowanej Transakcji
    stanowi przedsiębiorstwo Sprzedającego. Wynika to z faktu, iż przedmiot planowanej
    Transakcji, w ocenie Zainteresowanych, nie wyczerpuje przytoczonej powyżej definicji
    przedsiębiorstwa. W szczególności, Transakcji nie będzie towarzyszył transfer szeregu
    kluczowych składników wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego, wchodzących w
    skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    Prawidłowość stanowiska, iż brak któregokolwiek ze składników wchodzących w skład
    normatywnej definicji przedsiębiorstwa powinien skutkować uznaniem, iż Transakcja nie
    może zostać uznana za niepodlegające opodatkowaniu VAT (zgodnie z art. 6 pkt 1) Ustawy
    o VAT) zbycie przedsiębiorstwa, potwierdzona została również w szeregu interpretacji
    indywidualnych wydanych przez polskie organy podatkowe. Jako przykład można
    przytoczyć stanowisko zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 29 listopada 2018 r. (sygn.: 0114-KDIP4.4012.538.2018.2.IT),
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 stycznia
    2019 r. (sygn.: 0114-KDIP1-3.4012.657.2018.2.SM) oraz w orzeczeniach sądów
    administracyjnych np. w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28
    listopada 2006 r., (sygn. I FSK 267/06) oraz orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego
    z dnia 19 stycznia 2012 r., (sygn. II FSK 1662/10).
    (iii) Przedmiot Transakcji vs. całość organizacyjna i funkcjonalna
    W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, iż określone składniki majątkowe dla uznania za
    przedsiębiorstwo muszą stanowić całość pod względem finansowym, organizacyjnym i
    funkcjonalnym.
    Na uwagę zasługuje również zawarta w ustawowej definicji przedsiębiorstwa i
    niejednokrotnie podkreślana w orzecznictwie sądów kwestia, iż przedsiębiorstwo nie jest
    tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem.
    Należy podkreślić, że Sprzedający nie planuje przeniesienia wszystkich elementów, które
    zgodnie z przepisami KC stanowią przedsiębiorstwo. W szczególności, Sprzedający nie
    planuje przeniesienia na Kupującego podstawowych elementów składających się na
    przedsiębiorstwo zgodnie z przepisami KC, tzn. umów związanych z zarządzaniem i
    funkcjonowaniem Nieruchomości, części aktywów wykorzystywanych przez Sprzedającego
    do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności środków na rachunkach
    bankowych (innych niż kaucje wykonawców i najemców), a także co do zasady praw z
    pozostałych umów, których Sprzedający jest stroną, innych niż umowy najmu (lub
    niektórych umów mediowych i serwisowych zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponadto, Sprzedający nie zbywa ksiąg ani dokumentów związanych z prowadzeniem
    przedsiębiorstwa innych niż związanych z Nieruchomością
    Przedmiotem Transakcji, w ocenie Zainteresowanych, będzie tylko i wyłącznie określona
    liczba składników majątkowych niezdolna do samodzielnego prowadzenia działalności
    gospodarczej ani nawet realizacji określonych funkcji w ramach takiej działalności.
    Planowana Transakcja będzie dotyczyć wyłącznie opisanej Nieruchomości, a nie innych
    składników przedsiębiorstwa, niezwiązanych z Nieruchomością. Przedmiotem Transakcji
    nie będą m.in. księgi handlowe, czy też dokumenty związane z prowadzeniem
    przedsiębiorstwa w zakresie obsługi administracyjnej i prawnej.
    Stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym zbywane składniki majątkowe nie
    stanowią przedsiębiorstwa, jest poparte interpretacją przepisów prawa, dokonaną przez

    Ministra Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską niejednokrotnie przytaczaną
    przez organy podatkowe. (Co prawda, odpowiedź Ministra Finansów na za

## Pytanie

poselskie nr 1778 z dnia 13 czerwca 2003 r. dotyczy treści art. 4a pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, jednakże w przekonaniu Zainteresowanych konkluzja
    zawarta w tej odpowiedzi może mieć również zastosowanie w rozpatrywanym
    przypadku.). Z ww. odpowiedzi Ministra Finansów na interpelację poselską można
    wywnioskować, iż za sprzedaż przedsiębiorstwa nie można uznać sprzedaży samego
    budynku, nawet wówczas, gdy jest on przeznaczony pod wynajem.
    Przedsiębiorstwem może być bowiem budynek wraz ze wszystkimi wierzytelnościami i
    zobowiązaniami, zawartymi umowami najmu, zarządzania, dostawy mediów i innymi
    umowami związanymi z tym budynkiem i działalnością polegającą na wynajmie.
    Tymczasem - jak zaznaczono w opisie zdarzenia przyszłego - w przypadku przedmiotowej
    Transakcji nie będzie miało miejsca przeniesienie żadnych umów o zarządzanie
    Nieruchomością, umów o finansowanie czy wierzytelności Sprzedającego. W
    szczególności, w wyniku Transakcji Kupujący nie nabędzie żadnych praw, obowiązków,
    zobowiązań i należności z umów, których stroną jest Sprzedający, a które związane są z
    prawidłowym funkcjonowaniem i obsługą Nieruchomości. Na skutek sprzedaży
    Nieruchomości nie zostaną przeniesione na Nabywcę środki pieniężne, umowy
    rachunków bankowych, zobowiązania kredytowe, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi
    rachunkowe i inne dokumenty Sprzedającego.
    W ocenie Zainteresowanych, przedmiot planowanej Transakcji nie umożliwia dalszego
    samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Dla prowadzenia takiej
    działalności niezbędne jest zaopatrzenie Kupującego w substancję biznesową. Tymczasem
    Kupujący będzie wykonywał swoją działalność gospodarczą w oparciu o własny know-how
    i przy wykorzystaniu z własnych zasobów operacyjnych. Kupujący będzie prowadził
    działalność gospodarczą na Nieruchomości w oparciu o zawierane przez siebie umowy
    dotyczące praw i obowiązków dot. Nieruchomości oraz w oparciu o własne zasoby ludzkie.
    Tym samym, według Zainteresowanych nie ma podstaw, aby uznać, iż przedmiotem
    planowanej Transakcji jest zorganizowany zespół elementów, które łączy więź o
    charakterze organizacyjnym i funkcjonalnym. W konsekwencji Zainteresowani stoją na
    stanowisku, że przedmiot Transakcji nie może być uznany za przedsiębiorstwo.
    (b) Brak przesłanek uzasadniających uznanie Transakcji za zbycie „zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa” i wyłączenia na tej podstawie Transakcji spod zakresu VAT
      (i) Zorganizowana część przedsiębiorstwa
        Składniki majątkowe będące przedmiotem planowanej Transakcji nie mogą być
        uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: ZCP), o której mowa w
        art. 6 pkt 1) ustawy o VAT.
        Zgodnie z art. 2 pkt 27e) Ustawy o VAT, przez zorganizowaną część
        przedsiębiorstwa rozumieć należy organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w
        istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w
        tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
        gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
        samodzielnie realizujące te zadania.
        Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą organów podatkowych, aby zespół
        składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część
        przedsiębiorstwa, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:
        · istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
        · zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
          przedsiębiorstwie,
        · składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

        · zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
          realizujące te zadania gospodarcze.
        Wskazówki w zakresie interpretacji powyższych przesłanek przedstawiają same
        organy podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w
        interpretacji indywidualnej z dnia 21 grudnia 2015 r., IPPP1/4512-1114/15-2/KR,
        stwierdził: „Podstawowym wymogiem jest, więc to, aby zorganizowana część
        przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w
        tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w
        istniejącym przedsiębiorstwie.
        Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
        funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
        Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących
        zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
        trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
        Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa
        ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika, jako dział, wydział,
        oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne
        wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego
        aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane
        jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe
        nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez
        odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
        przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
        przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako
        przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana
        część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować
        elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych,
        którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia
        przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona -
        obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania, jako
        samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i
        niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą,
        zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach
        odrębnego przedsiębiorstwa. Podsumowując, zorganizowaną część
        przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by
        można było mówić o nich, jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych
        elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu
        gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek
        wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego
        zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Oznacza to, że
        zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników,
        przy pomocy, których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
        zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest
        tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa
        (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”.
        Aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany
        jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi odznaczać się pełną
        odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego
        funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.
        Powyższe oznacza, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma
        poszczególnych aktywów i pasywów, przy pomocy których w przyszłości będzie
        można prowadzić odrębny zakład, lecz pewien zorganizowany zespół tych
        składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki

        majątkowe odgrywały w funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa (na ile
        stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
        W licznych interpretacjach organów podatkowych dotyczących zakresu pojęcia
        zorganizowanej części przedsiębiorstwa podkreśla się, że wydzielenie to powinno
        zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.
        Potwierdzają to m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
        Skarbowej z dnia 28 stycznia 2019 r., sygn.: 0112-KDIL1-3.4012.639.2018.3.AP,
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25
        stycznia 2019 r., sygn.: 0111-KDIB2-1.4010.411.2018.4.MJ, interpretacja
        indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 stycznia 2019 r.,
        sygn.: 0111-KDIB1-2.4010.515.2018.1.BG.
    (ii) Odrębność organizacyjna
      Zdaniem Zainteresowanych, o wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy
      zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w
      strukturze organizacyjnej danego przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział, itp. (co
      potwierdzone jest praktyką organów podatkowych). Takie wyodrębnienie
      organizacyjne powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o
      podobnym charakterze.
      Ponadto, odrębność organizacyjna oznacza możliwość ustalenia w każdym momencie,
      które składniki majątkowe przedsiębiorstwa przynależą do danej ZCP. Co więcej,
      odrębność organizacyjna wymaga, by możliwe było przyporządkowanie do takiego
      odrębnego zespołu składników majątkowych i niemajątkowych odrębnej
      dokumentacji, łącznie z księgami rachunkowymi, umowami stanowiącymi źródło praw
      i obowiązków dotyczących wyłącznie zakresu działalności gospodarczej prowadzonej
      przez ten zespół składników, bądź wyłącznie z wykorzystaniem tego zespołu.
      W opisanym zdarzeniu przyszłym zbywana w ramach Transakcji Nieruchomość nie
      została formalnie wyodrębniona w strukturze organizacyjnej Sprzedającego. Nie
      stanowi ona od rębnego działu, wydziału, oddziału. Tym samym, nie można mówić o
      wyodrębnieniu organizacyjnym składników majątkowych Nieruchomości zbywanych w
      ramach Transakcji.
    (iii) Odrębność finansowa
      Odrębność finansową, zdaniem Zainteresowanych, należy rozpatrywać na
      płaszczyźnie formalnej. Tak rozumiana odrębność oznacza np. odrębną księgowość,
      która pozwalałaby na rozdzielenie przychodów i kosztów działalności ZCP od
      przychodów i kosztów całego przedsiębiorstwa.
    (iv) Samodzielność ZCP
      Samodzielność ZCP, zdaniem Zainteresowanych, oznacza, że wyodrębnione składniki
      majątkowe muszą posiadać pełną zdolność do niezależnego funkcjonowania, jako
      samodzielne przedsiębiorstwo po ich wytransferowaniu z majątku Sprzedającego.
      Zainteresowani chcą zaznaczyć, że w zdarzeniu przyszłym, które jest przedmiotem
      wniosku, na Kupującego nie zostaną przeniesione żadne składniki majątkowe, które
      cechowałyby się odrębnością organizacyjną lub finansową. W ocenie
      Zainteresowanych, sprzedaż Nieruchomości nie pozwała na kontynuowanie
      działalności Sprzedającego bez podjęcia przez Kupującego dodatkowych działań
      faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia
      działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.
      Najistotniejszym elementem konstytutywnym definicji ZCP, który w opinii
      Zainteresowanych nie zostanie spełniony, co przesądza jednocześnie o braku
      możliwości uznania sprzedawanej Nieruchomości za ZCP, jest wyodrębnienie
      funkcjonalne Nieruchomości w majątku Sprzedającego, tj. przeznaczenie do realizacji

      określonych zadań gospodarczych innych niż zadania gospodarcze realizowane przez
      przedsiębiorstwo Sprzedającego, jako całość. Jako kryterium zdolności do
      funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo w praktyce wskazuje się możliwość
      samodzielnego działania na rynku, jako odrębny podmiot prowadzący zadania
      gospodarcze realizowane w obecnym przedsiębiorstwie.
      Jak wskazał NSA w wyroku z 21 marca 2019 r. sygn. (sygn. I FSK 1605/18): „Sytuacja
      taka (okoliczność wykluczająca możliwość stwierdzenia, że przenoszony na
      kupującego zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez
      sprzedającego) ma miejsce w przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera
      umowy o zarządzanie nieruchomością i zarządzenie aktywami, nawet z tymi samymi
      podmiotami, które świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy”. Ponadto do
      prowadzenia działalności niezbędny jest know-how, zasoby finansowe (lub
      przynajmniej dostęp do tych zasobów), zasoby ludzkie, doświadczenie. Dopiero w
      przypadku, gdyby te elementy zostały przeniesione można by rozważać, czy doszło do
      przeniesienia ZCP. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku
      z 13 lutego 2019 r. (sygn. I SA/Sz 894/18): „Same w sobie nieruchomości (zabudowane
      nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności
      gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet
      jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej
      polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się
      na nich obiektów budowlanych i ich części. Sprzedaż pojedynczych lub nawet
      wszystkich nieruchomości. nie może być uznana bowiem za sprzedaż zorganizowanej
      części przedsiębiorstwa.
      Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości –
      wciąż jest to jedynie sprzedaż nieruchomości jako składników majątkowych.
      Okoliczność, że w ramach swojej działalności nabywca nieruchomości uprzednio
      wynajmowanych, także wykorzystuje te nieruchomości do działalności w zakresie
      wynajmu nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu) nie oznacza, że nieruchomości
      te w momencie ich sprzedaży stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co jest
      warunkiem zastosowania art. 6 pkt 1 u.p.t.u.”.
      W konsekwencji, zdaniem Zainteresowanych, elementy planowanej Transakcji nie
      mogą zostać uznane za samodzielną część przedsiębiorstwa.
    (c) Przedmiot Transakcji vs. normatywna definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa
      Podkreślenia wymaga, że w skład zbywanej Nieruchomości nie wchodzą co do zasady
      zobowiązania Sprzedającego. Przepis art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT wprost wskazuje na
      zobowiązania jako niezbędny element zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
      Tym samym, składniki majątkowe zbywane przez Sprzedającego w ramach Transakcji
      nie mogą być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
      Prawidłowość stanowiska, iż brak któregokolwiek ze składników wchodzących w skład
      normatywnej definicji przedsiębiorstwa powinien skutkować uznaniem, iż Transakcja
      nie może zostać uznana za nie podlegające opodatkowaniu VAT (zgodnie z art. 6 pkt 1)
      ustawy o VAT) zbycie przedsiębiorstwa, potwierdzona została również w szeregu
      interpretacji indywidualnych wydanych przez polskie organy podatkowe, tj. m.in.: w
      interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26
      października 2023 r. (sygn.: 0114-KDIP1-1.4012.534.2023.1.AWY), w interpretacji
      indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 lipca 2023 r. (sygn.:
      0114-KDIP1-1.4012.293.2023.1.AKA), w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej z dnia 29 lipca 2024 r. (sygn.: 0114-KDIP1-1.4012.351.2024.2.
      AKA) czy w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia
      21 maja 2024 r. (sygn.: 0114-KDIP1-1.4012.143.2024.7.ESZ).
    (d) Faktyczna możliwość kontynuowania działalności prowadzonej przez Sprzedającego w
      oparciu o składniki majątku (zaplecze) będące przedmiotem Transakcji oraz zamiar

      kontynuowania przez Nabywcę tej działalności przy pomocy składników majątku
      (zaplecza) będących przedmiotem Transakcji
      Stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym zbywane składniki majątkowe nie
      stanowią przedsiębiorstwa ani ZCP jest zgodne z Objaśnieniami Ministra Finansów.
      Poniżej, Zainteresowani odnoszą się do treści Objaśnień:
      „(...) co do zasady - dostawa nieruchomości komercyjnych stanowi dostawę towarów
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. W wyjątkowych okolicznościach dostawa
      nieruchomości komercyjnych może zostać uznana za czynność niepodlegającą
      opodatkowaniu (...);
      „Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za (i) przedsiębiorstwo, o
      którym mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, czy też (ii) zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT uwzględnić należy
      następujące okoliczności:
      a) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
        zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
        oraz
      b) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
        przedmiotem transakcji”
      „Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia Transakcji. Tym
      samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest
      angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem
      transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia,
      że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub
      ZCP. (...);”
      „Za standardowe elementy typowe dla transakcji nieruchomościowych
      opodatkowanych VAT należy uznać przykładowo elementy takie jak: grunt, budynek
      (budynki), budowle, infrastruktura techniczna oraz przynależności, a także prawa i
      obowiązki z umów najmu, które przechodzą na kupującego z mocy prawa, jak również
      prawa i obowiązki z umów najmu (odpowiednio dzierżawy), na podstawie których
      wynajmowane powierzchnie nie zostały (i nie zostaną do dnia transakcji) przekazane
      najemcom. (...);”
      „W celu ustalenia czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia
      kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić czy oprócz
      przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji
      nieruchomościowych opodatkowanych VAT (pojęcie zdefiniowane w pkt 4.1.) na
      nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:
      - prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania
        dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę
        przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest
        stroną takich umów;
      - umowy o zarządzanie nieruchomością;
      - umowy zarządzania aktywami;
      - należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem. (...);”
      „Dodatkowo, za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszony na
      nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez
      zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowania dodatkowych
      działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia
      działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Sytuacja taka ma miejsce w
      przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie

      nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które
      świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. W takim przypadku bowiem
      nabywca podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności
      gospodarczej zbywcy. (...);”
      „Nie w każdym przypadku podjęcie dodatkowych działań automatycznie wskazuje, że
      przenoszony na nabywcę zespół składników nie umożliwia kontynuacji działalności
      prowadzonej przez zbywcę. Taka sytuacja może mieć miejsce w kontekście umów na
      dostarczanie mediów (ciepło, gaz, energia elektryczna, itp.). Umowy tego typu - czy to z
      przyczyn prawnych czy gospodarczych - zwykle nie są przenoszone na nabywcę w
      ramach transakcji zbycia nieruchomości komercyjnej. Typową sytuacją jest zawarcie
      przez nabywcę nieruchomości nowej umowy z poprzednim dostawcą mediów. W
      niektórych przypadkach zbywca nieruchomości może przez pewien czas (do zawarcia
      umowy przez nabywcę) nadal być stroną umowy z dostawcą mediów, a ich koszty
      refakturować na nabywcę nieruchomości. Zapewnienie mediów dla nieruchomości
      komercyjnej jest konieczne do jej wykorzystania niezależnie od przeznaczenia czy to
      na cele wynajmu czy też inne. W związku z powyższym, kwestia przeniesienia tych
      umów w związku z transakcją nie jest decydująca dla kwalifikacji transakcji jako zbycia
      przedsiębiorstwa lub ZCP. (...); ”W świetle powyżej przytoczonych fragmentów
      Objaśnień, zdaniem Zainteresowanych, składniki majątkowe będące przedmiotem
      planowanej Transakcji nie stanowią przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.
      Przedmiotem Transakcji będzie bowiem wyłącznie prawo użytkowania wieczystego
      gruntu oraz prawo własności nieruchomości, które to nie jest istotne dla oceny
      przedmiotu Transakcji jako przedsiębiorstwa lub ZCP. Co więcej, żaden z elementów
      uznawanych za istotne z punktu widzenia kwalifikacji transakcji jako zbycie
      przedsiębiorstwa lub ZCP, tj.: jakiekolwiek zobowiązania Sprzedającego związane
      finansowaniem dłużnym związanym z Nieruchomością, umowa o zarządzanie
      nieruchomością, umowa zarządzania aktywami, należności o charakterze pieniężnym
      związane z przenoszonym majątkiem nie będzie przedmiotem Transakcji.
      Pozbawiony wskazanych powyżej elementów przedmiot Transakcji nie będzie mógł
      służyć Kupującego prowadzeniu działalności bez zawarcia przez Kupującego umów, w
      tym np. umów na dostawę mediów do Nieruchomości.
      Powyższe dowodzi, że Kupujący nie będzie mógł kontynuować działalności
      Sprzedającego wyłącznie w oparciu o składniki, które będą przedmiotem Transakcji.
      Reasumując, ani ustawa o VAT, ani też Objaśnienia MF nie dają podstaw do
      zakwalifikowania planowanej Transakcji jako sprzedaży przedsiębiorstwa lub ZCP.
      Skoro przedmiot planowanej Transakcji nie będzie stanowił ani przedsiębiorstwa, ani
      ZCP, jego zbycie nie będzie podlegało wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6
      pkt 1 ustawy o VAT.
    (e) Podsumowanie argumentacji w zakresie braku możliwości uznania przedmiotu
      Transakcji za przedsiębiorstwo/ZCP
      W ocenie Zainteresowanych, przedmiot planowanej Transakcji nie wykazuje
      odrębności organizacyjnej, finansowej bądź funkcjonalnej - nie stanowi zespołu
      składników majątkowych, wraz z zobowiązaniami, który mógłby funkcjonować jako
      niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące określone cele gospodarcze.
      Przedmiotem dostawy ma być prawo użytkowania wieczystego gruntu
      wykorzystywanego przez Sprzedającego na prowadzenie działalności gospodarczej.
      W związku z tym, planowana Transakcja nie będzie mogła zostać uznana za zbycie
      ZCP, o którym mowa w art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT. W ocenie Zainteresowanych,
      przedmiotem Transakcji nie jest również przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹
      Kodeksu cywilnego.

      Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
      dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę
      towarów, stosownie do art. 7 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do
      rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o
      VAT, rozumie się natomiast rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
      W konsekwencji, w ocenie Zainteresowanych, planowana sprzedaż Nieruchomości
      jako transakcja zbycia obejmująca zespół składników majątkowych, podlegać będzie
      przepisom ustawy o VAT, tj. (i) będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w
      rozumieniu przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1) ustawy o VAT, a jednocześnie (ii) nie będzie
      stanowiła niepodlegającego przepisom ustawy o VAT zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 6 pkt 1) ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 2
      Sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji stanowi dostawę prawa
      użytkowania wieczystego Gruntu wraz z posadowionymi na nim Budynkiem i
      Budowlami stanowiącymi odrębną własność.
      Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli
      trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
      gruntu. Sprzedaż prawa wieczystego użytkowania Gruntu wchodzącego w skład
      Nieruchomości będzie zatem dzieliła traktowanie VAT właściwe dla dostawy Budynku i
      Budowli znajdujących się na tym Gruncie.
      Sprzedaż nieruchomości, co do zasady, podlega opodatkowaniu stawkami VAT jako
      dostawa towarów, chyba że zastosowanie znajduje jedno ze zwolnień przewidzianych
      w ustawie o VAT.
      Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
      budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      (a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      (b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
      Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie z VAT stosuje się w odniesieniu do
      sprzedaży całości lub części budynków, budowli, jeżeli w momencie dostawy są już
      zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a ich dostawą nie jest
      krótszy niż 2 lata.
      W art. 2 pkt 14 ustawy o VAT ustawodawca określił, co należy rozumieć pod pojęciem
      pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie
      się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      (a) wybudowaniu lub
      (b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
      Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym
      zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania, lub też
      rozpoczęcie użytkowania przez właściciela budynku na własne potrzeby. Należy
      przyjąć, że pojęcie oddania do użytkowania obejmuje wszelkie przypadki oddania
      obiektu innemu podmiotowi do korzystania i władania jak właściciel lub jak posiadacz.
      Pierwsze zasiedlenie będzie więc miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub
      ulepszony obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem
      zarówno sprzedaż, dzierżawa, jak i najem są czynnościami podlegającymi
      opodatkowaniu.

      Z kolei, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, dostawę budynków, budowli lub
      ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 tego przepisu, zwalnia się
      pod warunkiem, że:
      (a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      (b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
      Z kolei, na podstawie art. 43 ust.1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
      towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku,
      jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego.
      W przedmiotowym przypadku, sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej
      Transakcji potencjalnie mogłaby podlegać zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lub 10a ustawy o VAT oraz zwolnieniu określonemu w art. art. 43 ust. 1 pkt 2
      ustawy o VAT.
      W związku z powyższym rozważyć należy, czy zastosowanie znajdzie jedno ze
      wskazanych zwolnień.
      Zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT ma charakter
      obligatoryjny w odróżnieniu od zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
      o VAT, z którego stosownie do dyspozycji art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może
      zrezygnować i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni i
      2) złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, że wybierają
        opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Oświadczenie to może
        zostać również złożone przez strony Transakcji do umowy dostawy nieruchomości
        zawartej w formie aktu notarialnego.
      Jak wskazuje ponadto art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, ww. oświadczenie musi również
      zawierać:
      1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
      3. adres budynku, budowli lub ich części.
      Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika, że intencją ustawodawcy było
      opodatkowanie obrotu nieruchomościami wyłącznie na pierwszym etapie obrotu lub
      po gruntownej ich modernizacji („ulepszeniu” w rozumieniu ustawy o VAT i przepisów
      ustaw o podatku dochodowym). Obrót na dalszych etapach ma podlegać zwolnieniu.
      W konsekwencji, dostawy nieruchomości dokonane przed pierwszym zasiedleniem, w
      jego ramach lub w ciągu dwóch lat od niego, co do zasady podlegają opodatkowaniu
      VAT. Odmiennie, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, takie dostawy mogą być
      zwolnione z podatku, jeśli spełnione zostaną dodatkowe przesłanki. Zgodnie z tym
      przepisem, dostawa budynków, budowli lub ich części może być zwolniona z VAT,
      nawet jeśli nie upłynęły dwa lata od ich pierwszego zasiedlenia, pod warunkiem: (1)
      braku gruntownego ulepszenia, tj. budynek lub budowla nie były przedmiotem
      istotnego ulepszenia, którego koszt przekroczył 30% wartości początkowej tego

      budynku lub budowli oraz (ii) sprzedający nie miał prawa do obniżenia podatku
      należnego o podatek naliczony w stosunku do nieruchomości. Jeśli te warunki są
      spełnione, dostawa może być zwolniona z VAT.
      Kluczowe znaczenie dla prawnopodatkowej oceny przedstawianego zdarzenia
      przyszłego ma więc pojęcie „pierwszego zasiedlenia”. Zgodnie z definicją legalną z art.
      2 pkt 14 ustawy o VAT, pierwsze zasiedlenie to oddanie do użytkowania, w wykonaniu
      czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi
      budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki
      poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły
      co najmniej 30% wartości początkowej.
      W świetle powyższej definicji do pierwszego zasiedlenia dochodzi, gdy nieruchomość
      po jej wybudowaniu bądź gruntownym ulepszeniu zostanie oddana do użytkowania
      pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi w wykonaniu czynności podlegających
      opodatkowaniu. Użycie we wspomnianej definicji słów „nabywcy lub użytkownikowi”
      oznacza, że pierwsze zasiedlenie następuje zarówno w sytuacji, gdy nieruchomość
      zostanie sprzedana (zbyta), jak i wówczas, gdy zostanie oddana do odpłatnego
      używania wskutek świadczenia opodatkowanej usługi najmu/dzierżawy/leasingu.
      W wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie K. P. S. sp. z o.o. przeciwko
      Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-308/16), TSUE wskazał, że: „Artykuł 12 ust.
      1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r.
      w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w
      ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak będące
      przedmiotem postępowania głównego, które uzależniają zwolnienie z podatku od
      wartości dodanej w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z
      którym pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności
      podlegającej opodatkowaniu”.
      Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia
      wypowiedział się także NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd
      w wyroku tym stwierdził, że: „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa
      dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako »
      pierwsze zajęcie budynku, używanie«. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana
      definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.”
      Z definicji pierwszego zasiedlenia wynika jednak również to, że do pierwszego
      zasiedlenia może dochodzić wielokrotnie. O ile bowiem dany budynek czy budowla
      może zostać tylko raz wybudowana, o tyle wielokrotnie może być ona ulepszana w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
      Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego:
      · Sprzedający nabył prawo do Nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży prawa
        użytkowania wieczystego gruntu i prawa własności obiektów budowlanych z dnia
        (...) (...) (...) r. z zamiarem wykorzystywania Nieruchomości do prowadzenia
        działalności opodatkowanej VAT.
      · Od daty wybudowania Budynku upłynął okres ponad 2 lat.
      · Sprzedający ponosił wydatki na ulepszenie Budynku jako środka trwałego
        Sprzedającego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, jak również może ponosić takie wydatki do dnia Transakcji, jednakże
        ich łączna wartość będzie niższa niż 30% pierwotnej wartości początkowej
        Budynku i (jeżeli będą przedmiotem ulepszeń) każdej z Budowli,
      · Sprzedającemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w
        związku z nabyciem Nieruchomości i Sprzedający z tego prawa skorzystał.

      W związku z powyższym, jeśli Sprzedający i Kupujący złożą do aktu notarialnego
      dokumentującego sprzedaż Nieruchomości zgodne oświadczenie o rezygnacji ze
      zwolnienia z VAT (o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT) i wybiorą
      opodatkowanie sprzedaży Nieruchomości (na podstawie art. art. 43 ust. 10 ustawy o
      VAT), Zainteresowani będą uprawnieni do rezygnacji z przysługującego im zwolnienia.
      W takiej sytuacji sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
      Należy również zauważyć, że w odniesieniu do planowanej transakcji sprzedaży
      Nieruchomości nie znajdzie zastosowania obligatoryjne zwolnienie z VAT przewidziane
      w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Jak bowiem podniesiono powyżej,
      Sprzedającemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w
      związku z nabyciem Nieruchomości i Sprzedający z tego prawa skorzystał.
      Dodatkowo, w ocenie Zainteresowanych, w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości
      w ramach planowanej Transakcji nie będzie miało również zastosowania zwolnienie od
      VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Aby sprzedaż towaru była
      objęta zwolnieniem od podatku na podstawie tej regulacji, muszą bowiem zostać
      spełnione łącznie dwa warunki:
      (a) towar musiał być wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
        podatku,
      (b) dokonującemu dostawy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT
        należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu jego nabycia (importu lub
        wytworzenia).
      Mając na uwadze, że jak wskazano powyżej, Sprzedającemu przysługiwało prawo do
      obniżenia podatku VAT podatku należnego o podatek VAT naliczony w związku z
      nabyciem Nieruchomości, a Nieruchomość nie jest wykorzystywana do wykonywania
      czynności zwolnionych od podatku VAT, w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości w
      ramach planowanej Transakcji nie zostaną również spełnione przesłanki do
      zastosowania zwolnienia od VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
      W rezultacie, sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji będzie w
      całości podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT przy założeniu, że Zainteresowani
      złożą oświadczenie zgodnie z przepisami ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 3
      Zdaniem Zainteresowanych klauzule w rodzaju „earn-out”, które stanowią podstawę
      wypłaty Wynagrodzeń Dodatkowych, nie stanowią elementu konstrukcyjnego
      (essentialia negotii) umowy sprzedaży. W szczególności nie stanowią one elementu
      ceny. W konsekwencji, zdaniem Zainteresowanych, Wynagrodzenie Dodatkowe
      stanowią zastrzeżenie umowne, które z mocy art. 353(1) Kodeksu cywilnego
      dopuszczalne jest między stronami danej czynności prawnej. Klauzulę „earn-out”
      można zdefiniować jako dodatkową kwotę, wypłacaną Sprzedającemu Nieruchomość
      (wraz z pozostałymi wymienionymi składnikami majątkowymi) przez Kupującego. Jest
      ona wypłacana po zawarciu Transakcji (umowy sprzedaży) przez określony przedział
      czasowy z tym jednak zastrzeżeniem, że nastąpi to jeśli wystąpią określone w umowie
      zdarzenia (dotyczące znalezienia nowych najemców na określonych warunkach).
      W konsekwencji, zdaniem Zainteresowanych świadczenia z tytułu Wynagrodzeń
      Dodatkowych nie stanowią ceny ani elementu konstrukcyjnego ceny - elementu
      umowy sprzedaży Nieruchomości (wraz z pozostałymi wymienionymi składnikami
      majątkowymi - lecz są elementem dodatkowym (umownym). Wykonanie klauzuli „earn-
      out” pozostaje bez wpływu na cenę sprzedaży rzeczy/prawa, określoną na moment
      dokonania czynności cywilnoprawnej. Cena ryczałtowa powinna bowiem uwzględniać
      wartość rynkową przedmiotu umowy sprzedaży. Własność przedmiotu sprzedaży
      przechodzi na Kupującego w wyniku zapłaty ceny podstawowej, Na przeniesienie
      własności nie ma natomiast wpływu ewentualne późniejsze świadczenie (lub też jego

      brak) z tytułu Wynagrodzeń Dodatkowych, które mają charakter warunkowy i ich
      wypłaty są uzależnione od spełnienia określonych warunków i/lub wykonania
      określonych czynności. Tym samym, w sytuacji, gdyby Kupujący nie realizował
      należnego świadczenia z tytułu klauzuli „earn-out”, nie skutkowałoby to brakiem
      skuteczności dokonanego przeniesienia własności rzeczy lub praw w ramach umowy
      sprzedaży.
      Roszczenie z tytułu wskazanej klauzuli będzie mogło być dochodzone, ale odrębnie od
      kwestii wykonania samej umowy sprzedaży.
      Zdaniem Zainteresowanych, powyższe wynika z faktu, że klauzula „earn-out” nie
      stanowi warunku w rozumieniu art. 89 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym z
      zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić
      od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek). Klauzula „earn-out” niewątpliwie
      takiego charakteru nie posiada.
      Jednocześnie, zdaniem Zainteresowanych należy zwrócić uwagę, że istnieje pomiędzy
      nimi stosunek zobowiązaniowy, stanowiący warunek niezbędny aby można było
      mówić o odpłatnym świadczeniu usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT. Jednym z
      podstawowych warunków wypłaty kwoty Wynagrodzeń Dodatkowych jest m.in. by
      Sprzedający świadczył na rzecz Kupującego usługi polegające na znalezieniu nowych
      najemców na ustalonych warunkach.
      Powyższy warunek można zatem uznać za stosunek zobowiązaniowy świadczący o
      tym, że pomiędzy Sprzedających i Kupującym dojdzie do odpłatnego świadczenia
      usług w rozumieniu art. 8 stawy o VAT, podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT
      według podstawowej stawki. W konsekwencji, wypłata kwoty Wynagrodzeń
      Dodatkowych będzie formą wynagrodzenia dla Sprzedającego za znalezienie nowych
      najemców na ustalonych warunkach.
      Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
      dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, W związku z powyższym, należy
      zwrócić uwagę, że Kupujący staje się uprawniony do Wynagrodzeń Dodatkowych w
      przypadku wystąpienia określonych w umowie zdarzeń (zawarcia przez Kupującego
      umowy najmu ze znalezionym najemcą, bądź też upływu określonego w umowie
      sprzedaży terminu na zawarcie przez Kupującego umowy najmu ze znalezionym
      najemcą, pomimo tego że warunki najmu wynegocjowane z nowym najemcą
      spełniałyby warunki określone w umowie sprzedaży (lub Kupujący wyraził uprzednio
      zgodę na odstępstwo od tych warunków)). W związku z tym, również w momencie
      wystąpienia ww. zdarzenia dojdzie do wykonania przez Sprzedającego usługi na rzecz
      Kupującego w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT W związku z powyższym,
      zdaniem Zainteresowanych należy uznać, że:
      · Wynagrodzenia Dodatkowe nie stanowią elementu ceny sprzedaży Nieruchomości
        wraz z pozostałymi wymienionymi składnikami majątkowymi;
      · Wynagrodzenia Dodatkowe stanowią wynagrodzenia za usługi świadczone przez
        Sprzedającego na rzecz Kupującego, podlegające opodatkowaniu VAT na
        podstawie art. 8 ustawy o VAT w momencie wykonania tych usług, tj. wystąpienia
        zdarzenia powodującego powstanie zgodnie z umową uprawnienia Sprzedającego
        do danego Wynagrodzenia Dodatkowego,
      W konsekwencji, jeżeli Wynagrodzenie Dodatkowe będzie należne, Sprzedający
      powinien wystawić na rzecz Kupującego fakturę VAT z tytułu świadczenia usług i
      naliczyć VAT od kwoty Dodatkowego Wynagrodzenia.

      Powyższe stanowisko znajduje w ocenie Zainteresowanych potwierdzenie w
      interpretacjach wydawanych w podobnych przypadkach, np. interpretacji Dyrektora
      Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 stycznia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-
      1.4012.699.2023.1.AWY.
      Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 4
      Zdaniem Zainteresowanych, elementem kluczowym dla rozstrzygnięcia o jego prawie
      do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony przy nabyciu Nieruchomości, jak również
      z tytułu Wynagrodzeń Dodatkowych, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jest
      potwierdzenie faktu, iż Nieruchomość będąca przedmiotem planowanej Transakcji
      będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności
      opodatkowanych VAT.
      Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy
      nabyciu towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania
      przez podatnika czynności opodatkowanych VAT. Jeśli zatem dane towary i usługi są
      wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi
      przysługuje prawo do odliczenia całości VAT naliczonego przy nabyciu.
      Na dzień dokonania Transakcji oraz wypłaty Dodatkowych Wynagrodzeń
      Wnioskodawca będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i będzie spełniać
      ustawową definicję podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Po nabyciu
      Nieruchomości, Wnioskodawca będzie prowadzić działalność polegającą na wynajmie
      powierzchni komercyjnych Nieruchomości. Taki typ działalności - jako odpłatne
      świadczenie usług - podlega opodatkowaniu VAT według stawki VAT podstawowej, o
      której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.
      W świetle powyższego - zdaniem Zainteresowanych - po dokonaniu Transakcji
      (sprzedaży Nieruchomości wraz z pozostałymi składnikami) oraz usług objętych
      Wynagrodzeniami Dodatkowymi (w przypadku wystąpienia zdarzeń, które zgodnie z
      umową sprzedaży powodują powstanie po stronie Sprzedającego uprawnienia do
      otrzymania Dodatkowego Wynagrodzenia) i otrzymaniu prawidłowo wystawionych
      faktur VAT potwierdzającej ich faktyczne dokonanie, Kupującemu będzie przysługiwało
      prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o VAT naliczony odpowiednio przy nabyciu
      Nieruchomości oraz nabyciu usług objętych Wynagrodzeniami Dodatkowymi, gdyż
      spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w
      art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
      Zgodnie zaś z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwota podatku
      naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
      podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
      okresy lub do zwrotu tej różnicy na rachunek bankowy.
      Podsumowując, z uwagi na fakt, iż Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji
      będzie wykorzystywana przez Kupującego do wykonywania czynności
      opodatkowanych VAT, a Transakcja oraz Wynagrodzenia Dodatkowego będą podlegać
      opodatkowaniu według podstawowej stawki VAT, Kupujący będzie miał prawo do
      obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego w związku
      z nabyciem od Sprzedającego lub prawo do zwrotu tej różnicy na rachunek bankowy
      zgodnie z art. 87 ust 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe w zakresie uznania, że Planowana Transakcja będzie stanowiła czynność
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
      niewyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT,

    - prawidłowe w zakresie uznania, że Planowana Transakcja będzie podlegała w całości
      opodatkowaniu VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT przy założeniu, że
      Sprzedający i Kupujący złożą do umowy sprzedaży Nieruchomości w formie aktu
      notarialnego zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia VAT, o którym mowa w
      art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT,
    - prawidłowe w zakresie uznania, że wynagrodzenia Dodatkowe, które mogą zostać
      wypłacone w przyszłości przez Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie będą zwiększać
      ceny sprzedaży Nieruchomości wraz z pozostałymi składnikami majątkowymi
      wskazanymi w opisie zdarzenia przyszłego w ramach Transakcji, lecz będą podlegać
      opodatkowaniu VAT w dniu wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie
      uprawnienia Sprzedającego do danego Wynagrodzenia Dodatkowego jako
      wynagrodzenia za świadczenie usług przez Sprzedającego na rzecz Kupującego,
    - prawidłowe w zakresie uznania, że w zakresie, w jakim planowana Transakcja oraz
      Wynagrodzenia Dodatkowe będą podlegały VAT i nie zostaną zwolnione z tego
      podatku, Kupujący będzie uprawniony do: (i) obniżenia kwoty podatku VAT należnego
      o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu Transakcji oraz Wynagrodzeń Dodatkowych
      (zgodnie z art. 86 ust. 1, ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT), oraz (ii) do zwrotu nadwyżki
      podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym lub do obniżenia o tę różnicę
      kwoty podatku należnego za następne okresy (zgodnie z art. 87 ustawy o VAT).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
    Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Stosownie do powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt (prawo
    użytkowania wieczystego gruntu) spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6
    ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Należy zauważyć, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej,
    ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób
    zbliżony do właściciela.
    Jak wynika z powyższego, zarówno sprzedaż prawa użytkowania wieczystego, jak również
    oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcje zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1 usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1610, ze. zm.).
    Zgodnie z tym przepisem:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
      do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
                  2Przy czym, zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w
    skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z
    przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące ze sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu

    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
    Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych).
    Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe,
    obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
    Aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi
    ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona

    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia
    w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń
    gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo
    samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze
    przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce.
    Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i
    niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym
    podmiocie (u nabywcy).
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie
    jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie
    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można
    bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia
    z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym
    mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, czy też ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić
    należy następujące okoliczności:
    1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji, oraz
    2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    W kontekście powyższego oceny możliwości kontynuowania dotychczasowej działalności
    należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji, stąd też w przypadku, gdy
    konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę

    innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie
    dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół
    składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I
    FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011
    r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn.
    I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości (zabudowane
    nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności
    gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli
    były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej
    na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich
    obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego
    zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za
    sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na
    działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż
    nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z
    26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Dodatkowo, za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszony na
    nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez
    zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowania dodatkowych
    działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia
    działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Sytuacja taka ma miejsce w
    przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy leasingowe, dostawy
    mediów, nawet z tymi samymi podmiotami, które świadczyły ww. usługi na rzecz zbywcy.
    W takim przypadku bowiem nabywca podejmuje dodatkowe działania w celu
    kontynuowania działalności gospodarczej zbywcy.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną,
    lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który
    wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i
    niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym
    przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie
    dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Kupujący planuje nabyć od
    Sprzedającego prawo użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się z działki o

    numerze ewidencyjnym (...) o łącznym obszarze (...) ha („Grunt”) oraz odrębną własność
    Sprzedającego posadowionego na tym Gruncie budynku biurowego o łącznej powierzchni
            2zabudowy (...) m wraz z budowlami i towarzyszącą infrastrukturą KW (...).
    Grunt zabudowany jest:
    i. Budynkiem biurowym o nazwie „Z.” o łącznej powierzchni zabudowy
          2(...) m o (...) kondygnacjach naziemnych oraz (...) kondygnacjach podziemnych, z
              2  2czego (...)m stanowi powierzchnię najmu brutto ((...); (...) (...) (...)) obejmującej (...) m
                        2powierzchni handlowej, (...) m powierzchni magazynowej oraz (...) miejsca
        parkingowe w parkingu podziemnym znajdującym się na trzech podziemnych
        kondygnacjach biurowca („Budynek”),
    ii. określonymi budowlami w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego (dalej łącznie :
        „Budowle”), tj. w szczególności kablem teletechnicznym, oświetleniem,
        utwardzonym placem, szlabanem automatycznym, infrastrukturą obejmującą sieci
        kanalizacyjną, gazową, telekomunikacyjną wraz towarzyszącą infrastrukturą w
        postaci budowli lub urządzeń budowlanych.
    Grunt, Budynek oraz Budowle w dalszej części wniosku będą łącznie określane jako
    „Nieruchomość”.
    Zgodnie z ustaleniami Zainteresowanych, umowa przedwstępna, a następnie ostateczna
    umowa sprzedaży obejmować będą postanowienia dotyczące (i) sprzedaży Nieruchomości
    oraz postanowienia dotyczące (ii) świadczeń dodatkowych.
    (i) sprzedaży Nieruchomości
    Zgodnie z zamierzeniami Sprzedającego i Kupującego, w ramach planowanej Transakcji
    nastąpi przeniesienie przez Sprzedającego na Kupującego:
    a) prawa użytkowania wieczystego Gruntu;
    b) prawa własności Budynku i Budowli;
    c) prawa własności aktywów stanowiących wyposażenie Budynku oraz rzeczy ruchomych
      służących prawidłowemu funkcjonowaniu Nieruchomości, o ile nie należą one do osób
      trzecich, w tym w szczególności najemców;
    d) z uwagi na fakt, że lokale w Budynku zostały wydane poszczególnym najemcom, w
      wyniku Transakcji nastąpi wstąpienie Kupującego w miejsce Sprzedającego w stosunki
      najmu dotyczące powierzchni Budynku z mocy prawa na podstawie art. 678 Kodeksu
      cywilnego;
    e) praw z rękojmi i gwarancji wynikających z umów z wykonawcami, zawartych w celu
      wykonania prac modernizacyjnych Nieruchomości, o ile nadal pozostają one w mocy.
    Zgodnie z zamierzeniami Sprzedającego i Kupującego, w ramach planowanej Transakcji
    Sprzedający przeniesie także na Kupującego:
    - ewentualne majątkowe prawa autorskie i prawa zależne od projektów budowlanych i
      architektonicznych i innych projektów dotyczących prac wykonanych przez podmioty
      trzecie w związku z budową lub zrealizowanymi modernizacjami i remontami
      Nieruchomości lub adaptacja pomieszczeń na potrzeby najemców i ewentualne inne
      prawa z umów z autorami tych projektów,
    - prawa związane z odpowiedzialnością wykonawców z tytułu jakości i prawidłowości
      wykonanych prac związanych z budową lub modernizacjami lub remontami
      Nieruchomości lub adaptacją pomieszczeń na potrzeby najemców;
    - prawa z licencji dotyczących urządzeń lub systemów znajdujących się na terenie
      Nieruchomości.

    W wyniku planowanej Transakcji na Kupującego, z mocy samego prawa, przejdą także
    prawa i obowiązki z umów najmu Nieruchomości, których stroną jest Sprzedający (jak
    również, na podstawie umowy sprzedaży, także prawa z umów najmu Nieruchomości,
    których okres najmu nie rozpoczął się przed datą Transakcji). Stosownie do uzgodnień
    Zainteresowanych, na Kupującego mogą przejść prawa wynikające z zabezpieczeń
    obowiązków najemców wynikających z umów najmu, dokumenty gwarancji bankowych
    oraz kaucje gotówkowe. Spółce zostanie przekazana dokumentacja związana z
    Nieruchomością i jej wynajmem, tj. w szczególności dokumenty prawne dotyczące
    Nieruchomości, umowy najmu, oryginały decyzji administracyjnych, dokumentacja
    techniczna oraz projektowa i powykonawcza Budynku oraz Budowli i towarzyszącej
    infrastruktury, jak również praw wynikające z rękojmi lub gwarancji udzielonych przez
    wykonawców Budynku, Budowli oraz infrastruktury (w tym również, stosownie do
    uzgodnień Sprzedającego i Kupującego, prawa wynikające z zabezpieczeń obowiązków
    najemców wynikających z umów najmu, dokumenty gwarancji bankowych oraz kaucje
    gotówkowe).
    Zgodnie z zamierzeniami Sprzedającego i Kupującego, w ramach planowanej Transakcji
    Sprzedający zobowiązany będzie również do przekazania (wydania) Kupującemu
    standardowej dokumentacji dotyczącej tego rodzaju nieruchomości komercyjnej, jaką jest
    Nieruchomość, w szczególności:
    a) całości dokumentacji prawnej dotyczącej Nieruchomości (w tym, wszelkich decyzji
      administracyjnych i prawnych dotyczących Nieruchomości, umów najmu i związanych
      z nimi dokumentów zabezpieczeń);
    b) dokumentów dotyczących procesu budowlanego, w tym w szczególności umów z
      architektami oraz umów z generalnymi wykonawcami prac modernizacyjnych
      przeprowadzonych w Budynku (o ile pozostają one w mocy), dokumentów gwarancji
      budowlanych oraz dokumentów gwarancji projektowych (o ile pozostają one w mocy),
      decyzji administracyjnych wydanych w stosunku do Nieruchomości;
    c) instrukcji użytkowania (lub innych) dotyczących działalności lub utrzymania Budynku
      bądź instalacji, maszyn, urządzeń znajdujących się na Nieruchomości lub ją
      obsługujących;
    d) książki obiektu budowlanego, kart dostępu oraz wszelkich kodów, kluczy, sterowników,
      a także świadectwa charakterystyki energetycznej dla Budynku;
    e) pozostałych istniejących dokumentów dotyczących Nieruchomości, znajdujących się w
      posiadaniu Sprzedającego, które w sposób zwyczajowy przekazywane są kupującym
      nieruchomości komercyjne.
    Sprzedający zaciągnął finansowanie dłużne, należy podkreślić, że żadne z tych zobowiązań
    finansowych Sprzedającego nie zostaną przeniesione wraz z Nieruchomością na
    Kupującego.
    Lista składników majątku Sprzedającego niepodlegających przeniesieniu na rzecz
    Kupującego obejmuje:
    a) prawa i obowiązki wynikające z umowy o zarządzanie Nieruchomością (po nabyciu
      Nieruchomości Kupujący będzie zarządzał Nieruchomością we własnym zakresie lub
      przy współpracy podmiotu trzeciego na podstawie odrębnie zawartej umowy);
    b) prawa i obowiązki wynikające z Umów mediowych i serwisowych, z zastrzeżeniem, że w
      przypadku nierozwiązania którejkolwiek z takich umów, koszty z niej wynikające, o ile
      zostanie to ustalone przez Sprzedającego i Kupującego, będą odpowiednio
      refakturowane przez Sprzedającego na Kupującego. Zgodnie z zamiarem
      Zainteresowanych, przed datą lub w dacie Transakcji Sprzedający rozwiąże lub
      wypowie takie umowy. Może się jednak zdarzyć, że w określonych przypadkach z
      uwagi na zapewnienie ciągłości bieżącej obsługi Nieruchomości niektóre z umów
      mogą nie zostać rozwiązane przed planowaną Transakcją. Konieczność utrzymania

      wybranych Umów mediowych i serwisowych może zostać wymuszona np. poprzez
      wewnętrzne regulacje dostawców usług/mediów. Jeżeli jakiekolwiek z wyżej
      wymienionych umów będą obowiązywać po dacie Transakcji, niezależnie od przyczyn,
      Sprzedający upoważni Kupującego do wykonywania praw i obowiązków wynikających
      z takich umów w imieniu Sprzedającego do czasu ich rozwiązania lub upływu terminu
      wypowiedzenia, przy czym Sprzedający i Kupujący dokonają odpowiednich rozliczeń
      należności wynikających z takich umów. Jednocześnie, Kupujący nie może wykluczyć,
      że po analizie ofert rynkowych może podjąć decyzję o zawarciu umowy z
      dotychczasowym dostawcą usług Sprzedającego.
    Ponadto, po zbyciu przedmiotu Transakcji, w majątku Sprzedającego pozostaną w
    szczególności następujące składniki:
    a) tajemnice przedsiębiorstwa Sprzedającego oraz know-how Sprzedającego;
    b) firma przedsiębiorstwa Sprzedającego;
    c) księgi rachunkowe Sprzedającego i inne dokumenty (np. handlowe, korporacyjne)
      związane z prowadzeniem przez Sprzedającego działalności gospodarczej (poza
      dokumentacją ściśle związaną z Nieruchomością zbywaną w ramach planowanej
      Transakcji);
    d) prawa i obowiązki wynikające z umów rachunków bankowych Sprzedającego (w tym
      rachunków bankowych, za pośrednictwem których Sprzedający dokonuje rozliczeń z
      najemcami);
    e) środki pieniężne Sprzedającego zgromadzone na rachunkach bankowych i w kasie;
    f) środki pieniężne ze zbycia przedmiotu Transakcji;
    g) prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z prowadzeniem przez Sprzedającego
      bieżącej działalności (nie dotyczących bezpośrednio Nieruchomości), w tym umowy na
      prowadzenie obsługi księgowej czy umowy doradztwa prawnego czy podatkowego.
    W ramach planowanej Transakcji Sprzedający nie zamierza, co do zasady, dokonywać
    przeniesienia na Spółkę innych składników majątkowych Sprzedającego niż wskazane
    powyżej, w tym w szczególności niedotyczących Nieruchomości. Intencją stron Transakcji
    jest, aby Sprzedający do dnia planowanej Transakcji wypowiedział Umowę o zarządzanie
    oraz Umowy mediowe i serwisowe, a następnie Kupujący niezależnie wynegocjuje i
    podpisze nowe umowy. Wszelkie koszty dodatkowe wynikające z warunków umów najmu
    oraz koszty eksploatacyjne będą regulowane przez Sprzedającego i Kupującego
    odpowiednio do okresów, w których każdy z nich był/będzie właścicielem Nieruchomości.
    W przypadku, gdyby zaraz po Transakcji nie doszło do rozwiązania umów z
    dotychczasowymi dostawcami, Sprzedający będzie refakturował te koszty na Kupującego.
    Jak wynika z wniosku, przedmiotem planowanej Transakcji nie będzie zespół składników
                                                      1materialnych i niematerialnych posiadających cechy przedsiębiorstwa określone w art. 55
    Kodeksu cywilnego, ale wyłącznie Nieruchomość tj. prawo użytkowania wieczystego
    nieruchomości składającej się z działkę o numerze ewidencyjnym (...), oraz prawo
    własności posadowionego na tym Gruncie budynku biurowego o łącznej powierzchni
            2zabudowy (...) m wraz z budowlami i towarzyszącą infrastrukturą stanowiącymi odrębną
    własność Sprzedającego.
    W ramach Transakcji Kupujący nie nabędzie kluczowych elementów majątku Zbywcy,
    które jednocześnie są wymagane do uznania przedmiotu Transakcji za przedsiębiorstwo
            1zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego, w skład Transakcji w szczególności nie wejdą:
    a) nazwa przedsiębiorstwa,
    b) wierzytelności,
    c) środki pieniężne,

    d) tajemnice przedsiębiorstwa
    e) księgi rachunkowe Sprzedającego i inne dokumenty
    Zatem jak wynika z powyższego, Transakcji nie będzie towarzyszył transfer kluczowych
    składników, wchodzących w skład normatywnej definicji i determinujących
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego, które znajdują swoje odzwierciedlenie w
              1 pkt 1, 4 i 8 i 9 art. 55Kodeksu Cywilnego.
    Przedmiotem Transakcji nie będą również prawa i obowiązki wynikające z umowy o
    zarządzanie Nieruchomością (po nabyciu Nieruchomości Kupujący będzie zarządzał
    Nieruchomością we własnym zakresie lub przy współpracy podmiotu trzeciego na
    podstawie odrębnie zawartej umowy) oraz prawa i obowiązki wynikające z Umów
    mediowych i serwisowych, z zastrzeżeniem, że w przypadku nierozwiązania którejkolwiek
    z takich umów, koszty z niej wynikające, o ile zostanie to ustalone przez Sprzedającego i
    Kupującego, będą odpowiednio refakturowane przez Sprzedającego na Kupującego.
    Należy więc stwierdzić, że przedmiot Transakcji nie będzie spełniał warunków do uznania
                            1 go za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55ustawy Kodeks cywilny.
    Co do możliwości uznania przedmiotu Transakcji za ZCP, to należy zaznaczyć, że
    zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest dowolnym zbiorem składników
    majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale
    wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników,
    zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone
    zadania gospodarcze. Przy czym, jak wynika z treści art. 2 pkt 27e ustawy, organizacyjne i
    finansowe wyodrębnienie musi istnieć w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest
    wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy –
    muszą one stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa u Zbywcy. Zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa tworzą zatem składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich,
    by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów,
    których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak
    zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu
    składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art.
    2 pkt 27e ustawy.
    W tym miejscu warto przywołać fragment Wyroku NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. akt: I
    FSK 1316/15, w którym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł:
    „Same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do
    prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do
    działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części,
    albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. W sytuacji, gdy dany
    podmiot prowadzi tego rodzaju działalność poprzez wyodrębniony w strukturze
    organizacyjnej zakład (dział, wydział), obejmujący przypisane do tejże działalności w
    zakresie najmu nieruchomości, obsługę (pracowników), finansowanie, umowy, itp.,
    sprzedaż takiego zakładu – jako całości – może spełniać warunek stosownego
    wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.
    Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet
    wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu
    nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników
    majątkowych. Okoliczność, że w ramach swojej działalności nabywca nieruchomości
    uprzednio wynajmowanych, także wykorzystuje te nieruchomości do działalności w
    zakresie wynajmu nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu) nie oznacza, że
    nieruchomości te w momencie ich sprzedaży stanowiły zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa”.

    Jak wskazano w opisie, Sprzedający zaświadczył, iż Nieruchomość nie jest wyodrębniona
    organizacyjnie w ramach struktury Sprzedającego jako dział, oddział czy wydział.
    Nieruchomość nie jest również wydzielona organizacyjnie w żaden inny sposób w
    wewnętrznej dokumentacji Sprzedającego. Nie istnieją odrębne zapisy statutu,
    regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze, które przypisane
    byłyby wyłącznie do Nieruchomości.
    Nie można uznać również, że sprzedaż Nieruchomości będącej przedmiotem opisanej we
    wniosku Transakcji będzie pozwała na kontynuowanie działalności Sprzedającego bez
    podjęcia przez Kupującego dodatkowych działań (np. zawarcia umów dążących do
    zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Nieruchomości, w szczególności w zakresie
    zarządzania Nieruchomością) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w
    oparciu o przejęte składniki. Bowiem po Transakcji na Kupującym będzie spoczywał
    obowiązek zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Nieruchomości. Jak wskazano
    powyżej, w ramach Transakcji Kupujący nie zamierza przejąć praw i obowiązków
    wynikających z umów zawartych przez Sprzedającego (z wyjątkiem umów najmu). W
    efekcie, Kupujący zawrze własne umowy dążąc do zapewnienia prawidłowego
    funkcjonowania Nieruchomości, w szczególności w zakresie zarządzania Nieruchomością,
    zapewnienia czystości, bezpieczeństwa, itp. Niewykluczone jest jednocześnie, że część z
    zawartych przez Kupującego umów zawarta zostanie z dotychczasowymi dostawcami tych
    usług, z których korzystał Sprzedający, niemniej warunki świadczenia usług przez tych
    dostawców zostaną wynegocjowane i ustalone na nowo z Kupującym.
    Sprzedający nie zatrudnia i na moment Transakcji nie będzie zatrudniać żadnych
    pracowników w Polsce. W związku z powyższym, wskutek planowanej Transakcji nie
                                                  1nastąpi przejście zakładu pracy Sprzedającego na Kupującego w rozumieniu art. 23
    Kodeksu pracy.
    Zatem opisany we wniosku przedmiot Transakcji sprzedaży nie będzie stanowić również
    zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na
    niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zatem w okolicznościach przedstawionych we wniosku opisany przedmiot Transakcji
    Nieruchomość, nie będzie stanowić przedsiębiorstwa w rozumieniu Kodeksu cywilnego,
    jak również zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o
    podatku od towarów i usług, a tym samym jej sprzedaż nie będzie stanowiła transakcji
    wyłączonej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1
    ustawy.
    Planowana Transakcja zbycia będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii czy planowana Transakcja będzie podlegała
    w całości opodatkowaniu VAT oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT przy założeniu,
    że Sprzedający i Kupujący złożą do umowy sprzedaży Nieruchomości w formie aktu
    notarialnego zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia VAT, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT,
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Dla dostawy budynków, budowli lub ich części ustawodawca przewidział zwolnienie od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a lub art. 43 ust.1pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy,
    przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy,
    zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem,
    o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
      miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
      jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
      obiektów.
    Należy zaznaczyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować
    możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Natomiast kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały
    budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego
    w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.

    W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków oraz
    budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do
    dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków,
    budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Stosowanie
    zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej,
    ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest
    niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji,
    gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący
    wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do
    zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku”, „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się
    do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze
    zm.).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane,
    ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek,
    budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość
    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
    budowlanych.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane,
    przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
    gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
    fundamenty i dach.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane,
    przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
    obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
    tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale
    związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne,
    obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje
    przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów,
    stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
    pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części
    budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych,
    elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty
    pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
    składających się na całość użytkową.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane,
    przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub
    gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod
    śmietniki.

    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem. Nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z tym budynkiem/budowlą, z którym/którą są powiązane, a tym
    samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego
    znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne.
    Według przepisu art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii
    elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
    nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Przesłanka ta jest spełniona z chwilą podłączenia wymienionych w art. 49 Kodeksu
    cywilnego urządzeń do sieci należących do przedsiębiorstwa. W rezultacie więc urządzenia
    te przestają być częścią składową nieruchomości, na której zostały wybudowane i nie
    stanowią własności właściciela tej nieruchomości. Dotychczasowy właściciel traci ich
    własność na rzecz właściciela instalacji, do której zostały one przyłączone, czyli na rzecz
    przedsiębiorcy sieciowego.
    W celu ustalenia czy w odniesieniu do dostawy Nieruchomości zastosowanie znajdzie
    zwolnienie od podatku, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy względem
    ww. Budynków i Budowli doszło do pierwszego zasiedlenia.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Grunt zabudowany jest:
                                              2i. Budynkiem biurowym o nazwie „Z.” o łącznej powierzchni zabudowy (...) m o (...)
                                                  2kondygnacjach naziemnych oraz (...) kondygnacjach podziemnych, z czego (...) m
                                            2stanowi powierzchnię najmu brutto ((...); (...) (...) (...)) obejmującej (...)m powierzchni
                2handlowej, (...) m powierzchni magazynowej oraz (...) miejsca parkingowe w parkingu
      podziemnym znajdującym się na trzech podziemnych kondygnacjach biurowca
      („Budynek”),
    ii. określonymi budowlami w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego (dalej łącznie :
      „Budowle”), tj. w szczególności kablem teletechnicznym, oświetleniem, utwardzonym
      placem, szlabanem automatycznym, infrastrukturą obejmującą sieci kanalizacyjną,
      gazową, telekomunikacyjną wraz towarzyszącą infrastrukturą w postaci budowli lub
      urządzeń budowlanych.
    Parking podziemny, stanowiący część Budynku, częściowo znajduje się w granicach
    nieruchomości sąsiedniej tj. nieruchomości stanowiącej działki gruntu o nr (...) oraz (...)
    objęte księgą wieczystą („Nieruchomość Sąsiednia”). Prawo do korzystania przez
    każdoczesnego właściciela oraz użytkownika wieczystego Gruntu oraz właściciela Budynku
    z Nieruchomości Sąsiedniej poprzez posadowienie tam oraz korzystanie z części ww.
    parkingu podziemnego, zlokalizowanego poza granicami Gruntu, reguluje stosowna
    służebność gruntowa ujawniona w księgach wieczystych prowadzonych dla Gruntu i
    Budynku oraz dla Nieruchomości Sąsiedniej. W ramach przedmiotowej Transakcji,
    Wnioskodawca nie nabędzie prawa własności/prawa użytkowania wieczystego działek
    innych niż Grunt, niemniej jednak nabędzie cały Budynek wraz z jego częściami
    posadowionymi poza granicami Gruntu. Tym samym, przynależność do gruntu, w razie
    przekroczenia granic działki w czasie zabudowy, odnosić trzeba do budynku jako całości.
    Część Budynku (część parkingu podziemnego znajdująca się poza granicami Gruntu)
    znajdująca się na Nieruchomości Sąsiedniej stanowi integralną część większej całości, jaką
    jest Budynek. Ten zaś należy do gruntu, na którym znajduje się jego większa część – tj.
    działki o numerze ewidencyjnym (...).

    W sensie ekonomicznym i prawnym to Sprzedający jest bowiem właścicielem tej części
    budynku, czemu nie sprzeciwia się fakt, że w świetle prawa cywilnego jego prawo może
    doznawać pewnych ograniczeń (np. konieczność ustanowienia odpowiedniej służebności
    w celu wykonywania prawa własności).
    Ponadto, Budynek jest wyposażony w aktywa/rzeczy ruchome, należące do Sprzedającego
    i służące do Prawidłowego funkcjonowania Nieruchomości, tj. np. gaśnice
    przeciwpożarowe, meble biurowe, laptop (laptop nie będzie przedmiotem Transakcji),
    wózek paletowy, instalacja uzdatniania wody, wisząca platforma do mycia, prac
    remontowych lub instalacyjnych dotyczących elewacji; w garażu Budynku zainstalowane
    są również ładowarki elektryczne do samochodów.
    Sprzedający na podstawie umowy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu i
    prawa własności obiektów budowlanych z dnia (...) (...) (...) r. nabył prawa do
    Nieruchomości od F. sp. z o.o. z zamiarem wykorzystywania Nieruchomości do
    prowadzenia działalności opodatkowanej VAT. W związku z powyższym Sprzedającemu
    przysługiwało prawo do odliczenia naliczonego VAT związanego z nabyciem
    Nieruchomości. Transakcja ta została opodatkowana na fakturze VAT i Sprzedający
    odliczył podatek naliczony z niej wynikający. Sprzedający nie wykorzystuje Nieruchomości
    do działalności zwolnionej z VAT. Sprzedający wykorzystywał i do dnia planowanej
    Transakcji nadal będzie wykorzystywał Nieruchomość do prowadzenia działalności
    gospodarczej – tj. w zakresie komercyjnego wynajmu powierzchni w Budynku.
    Budynek wraz z otaczającą infrastrukturą był przedmiotem prac remontowych,
    aranżacyjnych oraz modernizacji Jednakże wartość prac stanowiących ulepszenia środków
    trwałych Sprzedającego w rozumieniu przepisów UPDOP nie przekroczyły 30% pierwotnej
    wartości początkowej Budynku, jak również wartość takich prac nie przekroczy 30%
    pierwotnej wartości początkowej Budynku ani żadnej z Budowli (o ile będą one
    przedmiotem ulepszenia) do dnia Transakcji.
    Wybudowanie oraz zasiedlenie Budynku i Budowli (rozumiane jako oddanie ich do
    użytkowania w celu wsparcia prawidłowego funkcjonowania Nieruchomości jako służącej
    do wykonywania działalności opodatkowanej VAT) rozpoczęło się nie później niż dwa lata
    przed datą złożenia niniejszego wniosku lub wcześniej. Jednocześnie, podkreślić należy, że
    Budowle (w tym utwardzony plac i szlaban automatyczny zlokalizowane przed wjazdem
    na parking Budynku) pełnią rolę pomocniczą względem Budynku, służąc prawidłowemu
    funkcjonowaniu Nieruchomości.
    Należy podkreślić, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy
    wykonawcze do niej, nie regulują pojęcia „części składowych”. Zatem w tym celu należy
    odwołać się do przepisów ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 47 Kodeksu cywilnego:
    § 1 Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
    rzeczowych.
    § 2 Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
    uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
    przedmiotu odłączonego.
    W myśl art. 151 Kodeksu cywilnego:
    Jeżeli przy wznoszeniu budynku lub innego urządzenia przekroczono bez winy umyślnej
    granice sąsiedniego gruntu, właściciel tego gruntu nie może żądać przywrócenia stanu
    poprzedniego, chyba że bez nieuzasadnionej zwłoki sprzeciwił się przekroczeniu granicy
    albo że grozi mu niewspółmiernie wielka szkoda. Może on żądać albo stosownego
    wynagrodzenia w zamian za ustanowienie odpowiedniej służebności gruntowej, albo
    wykupienia zajętej części gruntu, jak również tej części, która na skutek budowy straciła
    dla niego znaczenie gospodarcze.

    Należy zauważyć, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, że w takim
    przypadku właścicielem całego budynku jest inwestor, a właściciel nieruchomości
    sąsiedniej może żądać - w zależności od spełnienia dalszych przesłanek określonych w art.
    151 zdanie 1 Kodeksu cywilnego - przywrócenia stanu poprzedniego lub roszczeń
    przewidzianych w art. 151 zdanie 2 Kodeksu cywilnego (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 5
    stycznia 1971 r., sygn. akt I CR 5/71, uchwała Sądu Najwyższego z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt III CZP 9/05, uchwała Sądu Najwyższego z 13 października 2006 r., sygn. akt III
    CZP 72/06 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2007 r., sygn. akt III CZP 159
    /06).
    Jak wynika z powyższego, usytuowanie części budynku na cudzej nieruchomości nie
    powoduje automatycznie, że część ta staje się częścią składową tej nieruchomości, chociaż
    jest z nią trwale związana, lecz pozostaje nadal częścią składową całego budynku.
    Zatem mając na uwadze wskazane we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy, że w
    analizowanym przypadku sprzedaż nawisów nad pasami drogowymi drogi publicznej oraz
    część parkingu podziemnego stanowiącego część Budynku położoną poniżej działki nr (...)
    objętej księgą wieczystą KW Nr (...) trwale związana z bryłą Budynku, będzie podlegała
    opodatkowaniu według zasad właściwych dla dostawy Budynku.
    Analizując powyższe informacje w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia należy
    stwierdzić, że dostawa Budynku i Budowli nie zostanie dokonana w ramach pierwszego
    zasiedlenia (Spółka nabyła Nieruchomość (...) r., całość przeznaczonych na wynajem
    powierzchni wchodzących w skład Budynku podlegała lub podlega najmowi, Spółka nie
    dokonała ulepszeń powyżej 30% pierwotnej wartości początkowej Budynku), zatem
    spełnione zostaną przesłanki wymagane dla zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy o VAT, a w konsekwencji do jej dostawy znajdzie zastosowanie przedmiotowe
    zwolnienie.
    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji, jak Budynek i Budowle na nim posadowione.
    Z uwagi na to, że planowana transakcja dostawy Nieruchomości będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy,
    dalsza analiza zwolnień – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy –
    jest bezzasadna.
    Stosownie do art. 43 ust. 10 ustawy,
    podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i
    wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2. złożą:
    a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
    b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów
    – zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy,
    oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
    1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
      dokonującego dostawy oraz nabywcy;
    2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w
      przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;

    3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego
    wart. 43 ust.1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Niniejsze prawo zostało
    zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jak wyżej już wskazano ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków,
    budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku
    wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków –
    możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy
    czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze
    zwolnienia wynikającego zart.43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jeśli zatem Strony opisanej transakcji (Sprzedający i Kupujący) podejmą decyzję o
    rezygnacji ze zwolnienia od podatku i złożą zgodne oświadczenie, spełniające warunki z
    art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, to dostawa Nieruchomości będzie podlegała
    opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.
    W konsekwencji, w przypadku wyboru opcji opodatkowania dostawy prawa użytkowania
    wieczystego zabudowanej działki o numerze ewidencyjnym (...) o łącznym obszarze (...) ha
    („Grunt”) oraz własnością posadowionego na tym Gruncie Budynku i Budowli, planowana
    sprzedaż ww. nieruchomości będzie opodatkowana właściwą stawką podatku.
    Z opisu sprawy wynika również, że w ramach Transakcji na Kupującego zostanie
    przeniesione prawo własności ruchomości, tj. rzeczy ruchomych należących do
    Sprzedającego i związanych z Nieruchomością służących do jej Prawidłowego
    funkcjonowania, tj. np. gaśnice przeciwpożarowe, meble biurowe, wózek paletowy,
    instalacja uzdatniania wody, wisząca platforma do mycia, prac remontowych lub
    instalacyjnych dotyczących elewacji; w garażu Budynku zainstalowane są również
    ładowarki elektryczne do samochodów. Ruchomości będące przedmiotem Transakcji były
    /są wykorzystywane przez Sprzedającego jedynie do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Nie są one wykorzystywane na cele działalności
    zwolnionej od podatku VAT. Zatem warunki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie
    zostaną spełnione. W konsekwencji dostawa ruchomości nie będzie korzystała ze
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, lecz będzie opodatkowana właściwą dla danego
    towaru stawką podatku od towarów i usług.
    Tym samym planowana Transakcja będzie podlegała w całości opodatkowaniu VAT oraz
    nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT przy założeniu, że Sprzedający i Kupujący złożą do
    umowy sprzedaży Nieruchomości w formie aktu notarialnego zgodne oświadczenie o
    rezygnacji ze zwolnienia VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43
    ust. 10 i 11 ustawy o VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Powołany przepis wskazuje, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przez
    świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika – nie będące
    dostawą towarów – na rzecz innego podmiotu. Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz
    art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów
    lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy
    lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
    Przepisy te stanowią implementację następujących przepisów Dyrektywy Rady nr 2006
    /112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej: Artykułu 73, zgodnie z którym, w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia
    usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w
    zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby
    trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
    świadczenia.
    W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 19a ust. 1 ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
    usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje
    zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Należy wskazać że, kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje Kodeks cywilny.
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność
    rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy
    cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:

    Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
    postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
            1Według art. 389 Kodeksu cywilnego:
    Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
    umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
    przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
    Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony,
    powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę
    uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione
    do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony
    wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie.
    Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin
    do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, świadczeniem płaconym sprzedającemu przez
    kupującego w zamian za przeniesienie własności rzeczy lub praw jest cena.
    W myśl art. 536 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Cenę można określić przez wskazanie podstaw do jej ustalenia.
    § 2. Jeżeli z okoliczności wynika, że strony miały na względzie cenę przyjętą w stosunkach
      danego rodzaju, poczytuje się w razie wątpliwości, że chodziło o cenę w miejscu i
      czasie, w którym rzecz ma być kupującemu wydana.
    Tym niemniej na podstawie art. 353 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby
    jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom
    współżycia społecznego.
    Podmiotom prawa cywilnego przyznano zatem określoną swobodę w kształtowaniu
    łączących je stosunków umownych. Należy jednak odróżnić skutki, jakie dana czynność
    prawna wywołuje na gruncie prawa cywilnego i na gruncie prawa podatkowego. W
    szczególności, wejście – na gruncie prawa cywilnego – w określone prawa i obowiązki
    danego podmiotu może być wynikiem porozumienia zainteresowanych podmiotów. Na
    gruncie prawa podatkowego skutek taki ma miejsce wyłącznie w sytuacjach wskazanych
    przez ustawodawcę. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą powinien mieć zatem
    świadomość odrębności pomiędzy cywilnoprawnymi i podatkowoprawnymi skutkami
    dokonania czynności prawnej.
    Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii czy Wynagrodzenia Dodatkowe, które mogą
    zostać wypłacone w przyszłości przez Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie będą
    zwiększać ceny sprzedaży Nieruchomości wraz z pozostałymi składnikami majątkowymi
    wskazanymi w opisie zdarzenia przyszłego w ramach Transakcji, lecz będą podlegać
    opodatkowaniu VAT w dniu wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie uprawnienia
    Sprzedającego do danego Wynagrodzenia Dodatkowego jako wynagrodzenia za
    świadczenie usług przez Sprzedającego na rzecz Kupującego.

    Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z ustaleniami Zainteresowanych, umowa
    przedwstępna, a następnie ostateczna umowa sprzedaży obejmować będą postanowienia
    dotyczące sprzedaży Nieruchomości oraz postanowienia dotyczące świadczeń
    dodatkowych.
    Intencją Kupującego jest wynajęcie jej innym podmiotom, tj. wynajęcie (i) powierzchni
    dotąd niewynajętej i (ii) powierzchni w przyszłości zwolnionej przez któregokolwiek z
    najemców. W związku z powyższym zainteresowani, w ramach umowy przedwstępnej, a
    następnie umowy ostatecznej, zamierzają określić także dodatkowe czynności, które
    miałby wykonać Sprzedający w związku z poszukiwaniem przyszłego najemcy
    Nieruchomości. Wykonanie tych dodatkowych czynności jest prawem a nie obowiązkiem
    Sprzedającego.
    Mając na uwadze, że cena za Nieruchomość zostanie określona przy uwzględnieniu
    obecnego poziomu wynajęcia Nieruchomości - Sprzedający zobowiąże się wobec
    Kupującego do świadczenia dodatkowych usług związanych z:
    a) poszukiwaniem najemców powierzchni obecnie niewynajętej oraz
    b) poszukiwaniem nowego najemcy (nowych najemców) w stosunku do powierzchni, która
      obecnie jest wynajęta w przypadku, gdyby z jakiegokolwiek powodu umowa z
      obecnym najemcą przestała obowiązywać.
    Dodatkowa płatność, która ma być płacona przez Kupującego na rzecz Sprzedającego
    będzie uzależniona od poziomu wynajmu oraz w przypadku jej wypłaty, zostanie ona
    obliczona zgodnie z formułą określoną w umowie sprzedaży będącej podstawą Transakcji.
    Innymi słowy, Kupujący zobowiąże się, w razie zaistnienia opisanych w umowie warunków
    (zdarzenie przyszłe i niepewne), do spełnienia określonego umową świadczenia.
    Zgodnie z ustaleniami, umowa przedwstępna oraz umowa sprzedaży mają precyzować
    formułę wg której obliczone będzie wynagrodzenie Sprzedającego z tytułu wyżej
    opisanych świadczeń. Punktem wyjścia do wyliczenia wynagrodzenia według uzgodnionej
    formuły będzie poziom wynajmu Nieruchomości oraz poziom wynegocjowanej przez
    Sprzedającego z nowym najemcą stawki czynszu. Przy czym, takie wynagrodzenie będzie
    należne Sprzedającemu wyłącznie w przypadku, jeżeli:
    - znajdzie on najemcę na powierzchnie, która obecnie nie jest wynajęta – świadczenie to
      nazywane jest przez Strony „Dodatkową Płatnością” („Earn-Out'em”), lub
    - znajdzie najemcę na powierzchnię, która jest obecnie wynajęta, lecz z jakichkolwiek
      powodów umowa najmu z obecnym najemcą wygaśnie/zostanie rozwiązana, przy
      czym wynagrodzenie Sprzedającego w tym drugim przypadku należne będzie tylko
      wtedy, jeżeli wysokość czynszu od nowego najemcy będzie wyższa niż wysokość
      czynszu otrzymywanego przez Kupującego na podstawie dotychczasowej umowy
      najmu w zakresie tej powierzchni – świadczenie to nazywane jest przez Strony
      „Płatność związana z Wynajęciem ponad Oczekiwania” („Overleasing Payment)”).
    Tym samym, na okoliczność zmian w zakresie powierzchni wynajmowanej przez
    Kupującego po Transakcji (tj. wolnych wakatów wynikających z dotychczas niewynajętej
    powierzchni lub w przyszłości zwolnionej przez obecnych najemców) Kupujący i
    Sprzedający uzgodnili, że Sprzedającemu będą przysługiwać od Kupującego dodatkowe
    płatności, których wysokość/wypłata uzależniona będzie od określonych w umowie
    wskaźników wynajmu osiągniętych przez Kupującego w ustalonym czasie po
    sfinalizowaniu Transakcji.
    Zatem „earn-out” jest świadczeniem, które będzie należne Sprzedającemu tylko w razie
    zaistnienia okoliczności określonych w Umowie. Zgodnie z zawartą umową „earn-out” nie
    może być ujemny i może być wypłacony tylko w przypadku, gdy Sprzedający będzie

    zatrudniony na podstawie umowy o pracę lub Sprzedający będzie świadczył usługi z
    zakresu wsparcia bieżącej działalności handlowej i operacyjnej i pozostanie zatrudniony w
    przedsiębiorstwie Kupującego.
    Zatem świadczenie z tytułu „earn-out” nie stanowi ceny – elementu umowy sprzedaży, lecz
    jest elementem dodatkowym (umownym). Płatność „earn-out” pozostaje bez wpływu na
    cenę sprzedaży rzeczy/prawa, określoną na moment dokonania czynności
    cywilnoprawnej. Pierwotna cena powinna uwzględniać wartość rynkową przedmiotu
    umowy sprzedaży. Własność przedmiotu sprzedaży przechodzi na nabywcę w wyniku
    zapłaty ceny podstawowej. Na przejście własności nie ma wpływu ewentualne późniejsze
    świadczenie (lub też jego brak) z tytułu „earn-out”. W sytuacji, gdyby Kupujący nie wypłacił
    Sprzedającemu należnego świadczenia „earn-out”, nie przesądzałoby to o nieskuteczności
    dokonanego przeniesienia własności Nieruchomości w ramach umowy sprzedaży.
    Roszczenie z tytułu „earn-out” będzie mogło być dochodzone, ale odrębnie od kwestii
    wykonania samej Umowy sprzedaży. Dzieje się tak dlatego, że klauzula „earn-out” nie
    stanowi warunku w rozumieniu art. 89 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
    Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
    czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od
    zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek).
    Klauzula „earn-out” niewątpliwie takiego charakteru nie posiada.
    Ponadto pomiędzy stronami istnieje stosunek zobowiązaniowy – warunek niezbędny – by
    można było mówić o odpłatnym świadczeniu usług w rozumieniu art. 8 ustawy.
    Powyższy warunek można zatem uznać za stosunek zobowiązaniowy świadczący o tym, że
    pomiędzy Sprzedającym i Kupującym dojdzie do odpłatnego świadczenia usług w
    rozumieniu art. 8 ustawy podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji
    wypłata kwoty „earn-out” będzie formą wynagrodzenia dla Sprzedającego za
    zobowiązanie się do należytego wykonania obowiązków wynikających z Umowy.
    Tym samym należy przyjąć, że część wynagrodzenia w wysokości ustalonej kwotowo w
    Umowie jest związana z ceną ostateczną i zaakceptowaną, tzn. taką, za jaką Sprzedający
    zgodził się zbyć, a Kupujący nabyć przedmiot umowy sprzedaży. Zatem, ewentualnie
    wypłacona Sprzedającemu w przyszłości kwota „earn-out” nie będzie zwiększała wartości
    dokonanej transakcji sprzedaży.
    W związku z tym, że świadczenie dodatkowe jest odrębną usługą od Transakcji, to należy
    dla niej określić odrębnie moment powstania obowiązku podatkowego. Dla usług tych nie
    przewidziano szczególnego momentu powstania obowiązku podatkowego, dlatego też
    zastosowanie znajdzie zasada ogólna określona w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.
    Zatem Wynagrodzenia Dodatkowe stanowić będzie wynagrodzenie za usługi świadczone
    przez Sprzedającego na rzecz Kupującego, podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie
    art. 8 ustawy o VAT w momencie wykonania tych usług, tj. wystąpienia zdarzenia
    powodującego powstanie zgodnie z umową uprawnienia Sprzedającego do danego
    Wynagrodzenia Dodatkowego.
    Zatem Wynagrodzenia Dodatkowe, które mogą zostać wypłacone w przyszłości przez
    Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie będą zwiększać ceny sprzedaży Nieruchomości
    wraz z pozostałymi składnikami majątkowymi wskazanymi w opisie zdarzenia przyszłego
    w ramach Transakcji, lecz będą podlegać opodatkowaniu VAT w dniu wystąpienia
    zdarzenia powodującego powstanie uprawnienia Sprzedającego do danego
    Wynagrodzenia Dodatkowego jako wynagrodzenia za świadczenie usług przez
    Sprzedającego na rzecz Kupującego.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe.

    W odniesieniu do Państwa wątpliwości w zakresie, w jakim planowana Transakcja oraz
    Wynagrodzenia Dodatkowe będą podlegały VAT i nie zostaną zwolnione z tego podatku,
    Kupujący będzie uprawniony do: (i) obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę
    podatku VAT naliczonego z tytułu Transakcji oraz Wynagrodzeń Dodatkowych (zgodnie z
    art. 86 ust. 1, ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT), oraz (ii) do zwrotu nadwyżki podatku VAT
    naliczonego nad podatkiem VAT należnym lub do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku
    należnego za następne okresy (zgodnie z art. 87 ustawy o VAT) należy wskazać, że zgodnie
    z art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust.4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
    podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy:
    Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych
    w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za
    jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym
    mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów
    rozliczeniowych.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy,
    w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy
    na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały
    określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez
    podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez
    podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

    Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie
    rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego.
    Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy,
    nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
    Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
    podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z
    wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja
    udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.
    Aby przysługiwało Kupującemu prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanej faktury,
    faktura musi dokumentować czynność opodatkowaną podatkiem VAT.
    Jak jednoznacznie wskazano we wniosku Kupujący jest zarejestrowany jako czynny
    podatni VAT i będzie zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny również na dzień
    planowanej Transakcji oraz wypłaty Dodatkowych Wynagrodzeń.
    W wyniku planowanej Transakcji na Kupującego, z mocy samego prawa, przejdą także
    prawa i obowiązki z umów najmu Nieruchomości, których stroną jest Sprzedający (jak
    również, na podstawie umowy sprzedaży, także prawa z umów najmu. Działalność
    prowadzona przez Kupującego w zakresie wynajmu lokali w Budynku będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT i Kupujący nie będzie wykorzystywał Nieruchomości dla celów
    działalności zwolnionej z VAT lub niepodlegającej VAT.
    Jednocześnie, jak rozstrzygnięto powyżej, planowana Transakcja sprzedaży nie będzie
    stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i
    nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy i
    będzie w całości opodatkowana ze względu na rezygnację ze zwolnienia odnośnie dostawy
    Nieruchomości.
    Również usługa za którą Sprzedający otrzyma Wynagrodzenia Dodatkowe będzie
    związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT Kupującego. Jednocześnie dla
    tego typu usług nie przewidziano zwolnienia, co oznacza że są one opodatkowane
    podatkiem VAT.
    Zatem w analizowanej sprawie nie zajdzie ww. przesłanka negatywna wymieniona wart.88
    ustawy wyłączająca prawo do skorzystania z odliczenia podatku.
    W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa, należy stwierdzić, że Kupujący będzie uprawniony do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej

    przez Sprzedającego dokumentującej przedmiotową Transakcję oraz Wynagrodzenia
    Dodatkowe.
    W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż
    kwota podatku należnego, Kupujący będzie uprawniony do obniżenia o tę różnicę kwoty
    podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy,
    zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. Ocena prawna
    stanowiska Państwa dotycząca podatku od czynności cywilnoprawnych została zawarta w
    odrębnym rozstrzygnięciu.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych oraz
    konkretnych stanów prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Ponadto powołane w stanowisku wyroki sądu nie mają mocy powszechnie obowiązującej.
    Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę co do
    stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i jedynie w tej
    sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania
    wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub
    bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 ustawy z dnia 30
    sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r.,
    poz. 1634, ze zm.). Zatem powołane wyroki nie posiadają waloru wykładni powszechnej,
    co w praktyce oznacza, że nie stanowią one podstawy dla analogicznego rozstrzygnięcia
    przez organy podatkowe.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.2383 zezm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1. z zastosowaniem art. 119a;
    2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...) ul. (...) (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.