Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-649/13/MMa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-09-13
Teza: Czy w przypadku odsetek od lokat na rachunkach oszczędnościowych, których właścicielami są jednoosobowi przedsiębiorcy lub handlowe spółki osobowe wnioskodawca powinien pobierać zryczałtowany podatek i odprowadzać go do urzędu skarbowego za ww. osoby czy może powinny one samodzielnie obliczyć i odprowadzić podatek z tytułu uzyskanego przychodu w postaci odsetek?
Słowa kluczowe: lokaty; obowiązek-obowiązek podatkowy; odsetki; rachunki-rachunek bankowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 czerwca 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 17 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika wypłacającego odsetki od lokat terminowych jednoosobowym przedsiębiorcom lub spółkom osobowym prawa handlowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika wypłacającego odsetki od lokat terminowych jednoosobowym przedsiębiorcom lub spółkom osobowym prawa handlowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność na podstawie ustawy Prawo bankowe oraz posiada osobowość prawną. W ramach oferowanych usług wnioskodawca proponuje rachunek oszczędnościowy - zgodnie z klasyfikacją prawa bankowego tzw. rachunek terminowej lokaty. Jest to rachunek odrębny od typowego konta rozliczeniowego (rachunku bieżącego). Rachunek oszczędnościowy jest oprocentowany i służy tylko i wyłącznie przechowywaniu środków pieniężnych. Umowa rachunku oszczędnościowego jest umową terminową na 7 lub 14 dni. Klient banku nie ma możliwości dokonywania z tegoż rachunku jakichkolwiek przelewów. Nie jest więc możliwe aby z rachunku oszczędnościowego klient mógł dokonać np. przelewu zapłaty za fakturę, czy też podatku. Po zakończeniu trwania umowy rachunku oszczędnościowego środki zgromadzone na tym koncie automatycznie zostają przekazane na rachunek konta rozliczeniowego. Rachunki bieżące są nieoprocentowane. Środki na rachunku oszczędnościowym mogą pochodzić z różnych źródeł w zależności od decyzji właściciela lokaty. W przypadku gdy właścicielem rachunku oszczędnościowego jest konsument wnioskodawca zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pobiera zryczałtowany podatek i wpłaca na rachunek urzędu skarbowego. Jeżeli właścicielem rachunku oszczędnościowego jest jednoosobowy przedsiębiorca albo też handlowa spółka osobowa wnioskodawca nie pobiera zryczałtowanego podatku tylko właśnie ten podmiot. W świetle ostatniego orzecznictwa sądów administracyjnych wnioskodawca ma wątpliwość czy praktyka ta jest słuszna.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku odsetek od lokat na rachunkach oszczędnościowych, których właścicielami są jednoosobowi przedsiębiorcy lub handlowe spółki osobowe wnioskodawca powinien pobierać zryczałtowany podatek i odprowadzać go do urzędu skarbowego za ww. osoby czy może powinny one samodzielnie obliczyć i odprowadzić podatek z tytułu uzyskanego przychodu w postaci odsetek?

Zdaniem wnioskodawcy, w stosunku do odsetek od lokat na rachunkach oszczędnościowych, których właścicielami są osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz handlowe spółki osobowe na wnioskodawcy ciąży obowiązek płatnika. Wnioskodawca jest zobowiązany zatem obliczyć zryczałtowany podatek, o którym mowa w art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobrać podatek i odprowadzić go na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Jednoosobowy przedsiębiorca oraz wspólnicy spółki osobowej nie mają obowiązku indywidualnie rozliczyć podatku z tytułu uzyskanego przychodu w postaci odsetek od lokaty na rachunku oszczędnościowym. Uzyskany przychód nie ma bowiem związku z prowadzoną przez jednosoobowego przedsiębiorcę czy też wspólników osobowej spółki handlowej działalnością gospodarczą. Tym samym nie znajdą tutaj zastosowania przepisy odnoszące się do rozliczania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Źródłem przychodu w omawianej sprawie są kapitały pieniężne a nie działalność gospodarcza.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odsetki bankowe mogą zostać zakwalifikowane do dwóch źródeł przychodów. Jak stanowi art. 14 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są „odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością”. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą”. Jak wynika z powyższego kwalifikacja źródła przychodu nie zależy od statusu podmiotu tzn. czy jest on przedsiębiorcą a decyduje wyłącznie przesłanka związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych wprowadzono definicję legalną działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie mowa jest o pozarolniczej działalności gospodarczej -oznacza to działalność zarobkową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzoną we w własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Z zacytowanej definicji wynika, że działalnością gospodarczą na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych jest działalność zarobkowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzona we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, z tym że, jeżeli przychody z takiej działalności zostały przez analizowaną ustawę podatkową zaliczone do przychodów ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9, to mimo spełnienia wymienionych cech, działalność ta nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu i dla potrzeb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie wszystkie przychody otrzymywane przez przedsiębiorcę jednoosobowego będą mogły być zakwalifikowane jako przychody z działalności gospodarczej. Przedsiębiorca może uzyskiwać także przychody z najmu, kapitałów pieniężnych itd.

Ponadto zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Natomiast przepis art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który przewiduje, że jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Należy podkreślić, iż przepis ten sformułowany jest w sposób warunkowy, zakłada on uznanie przychodów wspólnika z udziału w spółce osobowej za przychody z działalności gospodarczej pod warunkiem uzyskiwania przychodów z prowadzenia takiej działalności przez spółkę. Zatem dla wspólników spółek osobowych istotne będzie ustalenie, czy spółki te osiągają zawsze i bezwarunkowo przychody jako rezultat prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, czy też innej działalności. Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 14 sierpnia 2008 r. sygn. akt II FSK 678/08 i II FSK 735/07 oraz z dnia 18 maja 2010 r. sygn. akt I FSK 47/09, uznał, że o zakwalifikowaniu przychodu do odpowiedniego źródła nie decyduje sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej, lecz przedmiot tej działalności i możliwość przypisania jej do konkretnego źródła przychodów.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż zarówno w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą jednoosobową czy też wspólników spółki osobowej przy ustalaniu źródła przychodu z tytułu odsetek bankowych nie ma znaczenia ich status przedsiębiorcy ani też prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu prawa gospodarczego. Nie ulega wątpliwości, że przychód w postaci odsetek od lokat spełnia warunki do uznania go do przychodu ze źródła jakim są kapitały pieniężne. Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. A zatem do przychodów z kapitałów pieniężnych nie będziemy zaliczali tych odsetek, które pochodzą ze środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. W myśl natomiast art. 14 ust. 2 pkt 5 ustawy, związane z wykonywaną działalnością gospodarczą są odsetki, ale tylko te od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością.

Z powyższego wynika, iż przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą być tylko odsetki z takich rachunków bankowych, które utrzymywane są w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Słowo „utrzymywanie” zawiera w sobie element stałości oraz celu (który może być jednym z celów) posiadania rachunku w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Również słowo „związek” oznacza trwałe powiązanie funkcjonalne rachunku bankowego i prowadzenia działalności gospodarczej. Rachunek bankowy utrzymywany w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, to taki rachunek, który służy przedsiębiorcy do prowadzenia tejże działalności. Jest to zatem taki rachunek, za pomocą którego dokonywane są rozliczenia z tytułu zawieranych przez przedsiębiorcę transakcji. Rozchody i przychody na takim rachunku dotyczą co do zasady odpowiednio spłacanych długów i wpłat z tytułu posiadanych wierzytelności, związanych ze zobowiązaniami przedsiębiorcy zaciąganymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (dostawami usług lub towarów). Jeżeli zatem osoba uzyskująca przychody z działalności gospodarczej posiada rachunek rozliczeniowy, za pomocą którego dokonuje wpłat i na który otrzymuje należności związane z prowadzoną działalnością gospodarczą - odsetki należą do źródła pozarolnicza działalność gospodarcza. Natomiast odsetki od środków zgromadzonych na pozostałych rachunkach (w tym lokatach bankowych), czy odsetki od obligacji, stanowić będą zawsze przychód z kapitałów pieniężnych.

Bez znaczenia pozostaje również fakt, że na rachunku lokaty terminowej przechowywane są środki pochodzące z działalności gospodarczej. Z istoty rachunku, jakim jest lokata wynika, że jest to forma inwestycji polegająca na powierzeniu środków finansowych wyspecjalizowanej instytucji finansowej. Na podstawie umowy wnioskodawca zobowiązuje się wypłacić kwotę, którą zdeponował klient, po określonym czasie wraz z należnymi odsetkami. A zatem z charakteru rachunku, jakim jest lokata wynika, iż nie może ona być związana z „wykonywaną” działalnością gospodarczą, albowiem depozyt umieszczony na takim rachunku jest przez określony czas nienaruszalny.

Ostatecznie przychody przedsiębiorcy jednoosobowego oraz spółki osobowej, które rozliczają jej wspólnicy, nie stanowią przychodu ze źródła o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a są przychodem z kapitałów pieniężnych. Przychód z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą podlega 19% zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu. Na mocy art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wnioskodawca jako płatnik jest obowiązany pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2,4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 7 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a) – c) (pkt 7).

Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na sposób prowadzenia dokumentacji finansowej, ustalenie podstawy opodatkowania, ale także na sposób opodatkowania przychodu i jego wysokość.

Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej zawarta została w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z jego treścią, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Wyłączenie zawarte w ww. art. 5a pkt 6 ww. ustawy obejmuje m.in. kapitały pieniężne, zdefiniowane jako odrębne źródło przychodów, wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, których poszczególne kategorie wymieniono w art. 17 tej ustawy.

Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością.

Kluczowym dla prawidłowego odczytania normy art. 14 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy jest ustalenie co należy rozumieć przez „rachunki bankowe utrzymywane w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą”. Należy przyjąć, że chodzi tu o rachunki, za pośrednictwem których przyjmowane są i z których dokonywane są wszelkiego rodzaju płatności. Z faktem tym wiąże się przetrzymywanie środków pieniężnych na tych rachunkach i tylko z faktem uzyskiwania wynagrodzenia w postaci odsetek na takich rachunkach wiąże się obowiązek zaliczenia ich do przychodów z działalności gospodarczej. Wolne środki pieniężne przechowywane na lokatach bankowych nie stanowią zaś środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że wnioskodawca prowadzi działalność bankową i w ramach oferowanych usług proponuje rachunek oszczędnościowy tzw. rachunek lokaty terminowej. Środki na rachunku lokaty pochodzić mogą z różnych źródeł. Umowa lokaty terminowej zawierana jest na 7 lub 14 dni bez możliwości dokonywania z tego rachunku jakichkolwiek przelewów, po czym środki przekazywane są automatycznie na rachunek rozliczeniowy. Wątpliwości wnioskodawcy dotyczą opodatkowania odsetek od lokat na rachunku oszczędnościowym w przypadku gdy właścicielem rachunku jest jednoosobowy przedsiębiorca lub spółki osobowe prawa handlowego.

Zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1376 z późn. zm.) banki mogą prowadzić w szczególności następujące rodzaje rachunków bankowych:

1.  rachunki rozliczeniowe, w tym bieżące i pomocnicze,
2.  rachunki lokat terminowych,
3.  rachunki oszczędnościowe, rachunki oszczędnościowo-rozliczeniowe oraz rachunki terminowych lokat oszczędnościowych,
4.  rachunki powiernicze.

Odsetek od odrębnych lokat terminowych utworzonych dla lokowania wolnych środków pieniężnych pochodzących z działalności gospodarczej, nie można utożsamiać z odsetkami od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, gdyż lokaty te nie dotyczą rachunków związanych z bieżącą działalnością firmy, nie dokonuje się na nich operacji gospodarczych, tj. nie dokonuje się z nich płatności za zakupione towary, usługi, czy też na te rachunki nie spływają środki za sprzedane towary, usługi.

Należy podkreślić, że powyższe lokaty mogą być tworzone z nadwyżek środków finansowych znajdujących się na rachunku bankowym, który służy do obsługi działalności prowadzonej przez podatnika. Założenie lokaty terminowej jest więc de facto formą lokowania wolnych środków. Tym samym nie można tutaj mówić o związku lokowanych środków z działalnością gospodarczą. Celem tworzenia lokat jest chęć pomnażania posiadanych środków, nawet jeśli uzyskiwane odsetki z lokat przekazywane są na rachunek bankowy służący prowadzeniu działalności gospodarczej. Lokowanie wolnych środków na określonych lokatach terminowych nie jest działalnością gospodarczą i tak osiągniętych zysków w postaci odsetek nie można utożsamiać z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym, nie można uznać, że w przypadku odsetek od tego typu lokat mamy do czynienia z sytuacją objętą dyspozycją art. 14 ust. 2 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego też przychód ten zaliczyć należy do przychodów z kapitałów pieniężnych, tj. do przychodów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Konsekwencją powyższego jest brak możliwości zaliczenia przychodu z odsetek od lokat terminowych do przychodów z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

Przychód ten podlega opodatkowaniu według zasad określonych w art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a i 5d (art. 30a ust. 6 ww. ustawy). Zatem podatek od odsetek płaci się od przychodu a nie od dochodu.

W myśl art. 41 ust. 4 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w ust. 1, (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej) są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10. Stosownie do treści art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby oraz przesyłają deklaracje ustalonego wzoru (PIT-8AR) zgodnie z art. 42 ust. 1a w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym w którym nastąpiła wypłata (pozostawienie do dyspozycji) odsetek.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym wnioskodawca jako płatnik powinien pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od odsetek od lokat na rachunkach oszczędnościowych, których właścicielami są jednoosobowi przedsiębiorcy lub spółki osobowe prawa handlowego, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.