Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-837/13/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-11-15
Teza: Możliwość zwolnienia dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w części wydatkowanej na spłatę pożyczki zaciągniętej na ubezpieczenie wymagane umową kredytową oraz zabudowę balkonu, instalację klimatyzacji i montaż rolet zewnętrznych.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt-spłata kredytu; remonty; wydatek-wydatki mieszkaniowe; zabudowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 sierpnia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 16 sierpnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego:

*   w części dotyczącej wydatkowania przychodu na spłatę pożyczki zaciągniętej na ubezpieczenie wymagane umową kredytową – **jest nieprawidłowe,**
*   w części dotyczącej wydatkowania przychodu na zabudowę balkonu, instalację klimatyzacji i montaż rolet zewnętrznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego.

We wskazanym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 16 maja 2011 r. aktem notarialnym wnioskodawca otrzymał w formie darowizny od ojca lokal mieszkalny. Następnie lokal został sprzedany w dniu 26 lipca 2011 r. (ponad dwa miesiące później). W stosownym czasie wnioskodawca złożył do właściwego urzędu skarbowego oświadczenie, że przychód ze sprzedaży powyższego lokalu mieszkalnego przeznaczy na cele mieszkaniowe, w związku ze wcześniejszym zakupem w dniu 17 stycznia 2011 r. aktem notarialnym innego lokalu mieszkalnego, którego jest jedynym właścicielem. Pod zakup ww. lokalu został zaciągnięty kredyt. Warunkiem uzyskania kredytu był wykup (jednorazowa płatność) ubezpieczenia „ochrony prawnej tytułu prawnego do nieruchomości” w wysokości 7.856,62 zł oraz ubezpieczenia „nieruchomości od pożaru i innych zdarzeń losowych” na wysokość 5.237,62 zł. Pod oba ubezpieczania została zaciągnięta pożyczka, która stanowi integralną część umowy kredytowej z dnia 16 grudnia 2010 r. Następnie w dniu 21 września 2011 r. pożyczka ta została całkowicie spłacona ze środków pochodzących z odpłatnego zbycia mieszkania otrzymanego w formie darowizny.

Ponadto celem doprowadzenia nabytego lokalu mieszkalnego będącego w stanie deweloperskim do ostatecznego stanu umożliwiającego eksploatację wnioskodawca planuje wydatkować przychód ze sprzedaży darowanego lokalu na przebudowę i remont poprzez:

1.  częściową zabudowę balkonu,
2.  instalację klimatyzacji,
3.  montaż rolet zewnętrznych.

Ww. wydatki wnioskodawca poniesie do końca tego roku.

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytania:

1.  Czy spłata pożyczki zaciągniętej na ubezpieczenie wymagane umową kredytową stanowi wydatek na tzw. własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 313 (winno być pkt 131) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym wolna jest od podatku dochodowego od osób fizycznych?
2.  Czy koszty poniesione na budowę, przebudowę i remont w postaci:

1.  zakupu materiałów oraz usługi budowlano-remontowej związanej z częściową zabudową balkonu,
2.  zakupu i montażu instalacji klimatyzującej,
3.  zakupu i montażu zewnętrznych rolet antywłamaniowych stanowić będą wydatki na cele mieszkaniowe, tym samym będą wolne od podatku dochodowego?

Ad. 1.

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki poniesione na (pkt a) spłatę kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na cele określone ww. ustawie w pkt 1, jest wydatkiem na własne cele mieszkaniowe i kwota ta podlega zwolnieniu od podatku dochodowego.

Ad. 2.

Zdaniem wnioskodawcy, wydatki związane z częściową zabudową balkonu stanowią przebudowę lokalu mieszkalnego, a koszty związane z instalacją klimatyzacji oraz montażem zewnętrznych rolet wchodzą w zakres remontu, którego definicji można szukać w prawie budowlanym, ale również w interpretacji Znak: IBPB II/2/415-257/11/MM wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Cytowany powyżej przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości lub praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Nabycie przez wnioskodawcę lokalu mieszkalnego w drodze umowy darowizny nastąpiło w 2011 r. Następnie lokal został sprzedany w tym samym roku tj. przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. Tym samym sprzedaż ta stanowiła dla wnioskodawcy źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z zapisem art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Podsumowując, uzyskany przez wnioskodawcę dochód z odpłatnego zbycia w 2011 r. lokalu mieszkalnego winien być opodatkowany 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia, określonym zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, a kosztami, o których mowa w art. 22 ust. 6d ww. ustawy.

Jednakże stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Zgodnie z powyższymi przepisami po zakończeniu roku podatkowego (w omawianej sprawie do 30 kwietnia 2012 r.), w którym dokonano sprzedaży lokalu należy złożyć zeznanie podatkowe PIT-39 i wykazać w nim dochód uzyskany z odpłatnego zbycia a także dochód zwolniony na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy a więc dochód, który podatnik ma zamiar w ustawowym terminie przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

2.wydatki poniesione na:

1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)

\-w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Dodatkowo ustawodawca w art. 21 ust. 29 ww. ustawy wskazuje, że w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).

Należy również wskazać, że przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30).

Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wymienione w ustawie własne cele mieszkaniowe podatnika. Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując omawiane zwolnienie w sposób jednoznaczny określił realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że część środków uzyskanych w dniu 26 lipca 2011 r. ze sprzedaży lokalu mieszkalnego wnioskodawca przeznaczył na spłatę pożyczki zaciągniętej na ubezpieczenie ochrony prawnej tytułu prawnego do nieruchomości zakupionej w dniu 17 stycznia 2011 r. oraz na ubezpieczenie tej nieruchomości od pożaru i innych zdarzeń losowych. Ubezpieczenia te stanowiły integralną część umowy kredytowej zawartej na okoliczność zakupu lokalu mieszkalnego.

Zgodnie z wyżej cytowanym art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ww. ustawy, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wyłącznie wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1 czyli m.in. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.

Należy podkreślić, że spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe.

Odnosząc powyższe wyjaśnienia na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe spłata pożyczki na wykup ubezpieczenia. Wydatek obowiązkowego ubezpieczenia kredytu wynika wyłącznie z umowy zawartej pomiędzy wnioskodawcą a bankiem. Każdy bank udzielając kredytu obciąża stronę kupującą obowiązkiem ubezpieczenia. Gdyby wnioskodawca nie dopełnił tego obowiązku nie otrzymałby kredytu. Wydatek ten związany jest wyłącznie z uzyskaniem kredytu, jest wydatkiem dodatkowym a nie kwotą kredytu (pożyczki) zaciągniętą na wskazany w ustawie cel mieszkaniowy. Pożyczka na wykup ubezpieczenia nie jest pożyczką na nabycie lokalu mieszkalnego, bez względu na to jak silny nie byłby jej związek z uzyskaniem kredytu na nabycie tego lokalu. Ustawodawca ograniczył zwolnienie wyłącznie do kredytów (pożyczek) zaciągniętych na nabycie lokalu mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a)) a nie wszelkich kredytów (pożyczek), których zaciągnięcie w jakikolwiek sposób towarzyszyło nabyciu, w tym pożyczek na pokrycie kosztów ubezpieczenia. W żadnym więc wypadku wydatek związany ze spłatą pożyczki zaciągniętej na ubezpieczenie warunkujące uzyskanie kredytu nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe. Dlatego też wnioskodawca nie może wydatku związanego ze spłatą pożyczki zaciągniętej na pokrycie ubezpieczenia wymaganego umową kredytową traktować jako wydatku na własne cele mieszkaniowe, gdyż owy wydatek nie został przez ustawodawcę wskazany w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ww. ustawy – przepis ten wymienia spłatę kredytu (pożyczki) i odsetek a nie jego ubezpieczeń.

Podsumowując, nieprawidłowe jest stanowisko wnioskodawcy zgodnie, z którym spłata pożyczki zaciągniętej na ubezpieczenie wymagane umową kredytową stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe.

Wnioskodawca we wniosku wskazał również, że planuje przychód uzyskany ze sprzedaży darowanego lokalu wydatkować na przebudowę i remont nabytego w stanie deweloperskim lokalu mieszkalnego aby doprowadzić go do stanu umożliwiającego jego użytkowanie. W tym celu wnioskodawca poniesie wydatki związane z częściową zabudową balkonu, instalacją klimatyzacji oraz montażem rolet zewnętrznych.

Na początku należy wyjaśnić, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, na remont którego mogą być ponoszone wydatki uprawniające do przedmiotowego zwolnienia. Dla zdefiniowania tego pojęcia odwołać się należy do przepisów art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 z późn. zm.) zgodnie, z którym samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 tej ustawy, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Stosownie do art. 3 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. (…) Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Interpretując ww. przepisy należy stwierdzić, że balkon nie jest ani pomieszczeniem pomocniczym, ani pomieszczeniem przynależnym. Nie jest również nieruchomością wspólną, bowiem nie jest gruntem ani częścią budynku czy urządzenia, który nie służy wyłącznie do użytku właściciela lokalu. Balkon przyległy do lokalu może bowiem służyć do wyłącznego użytku właściciela tylko tego lokalu.

W związku z powyższymi przepisami należy wrócić do definicji lokalu mieszkalnego, z której wynika, że lokal mieszkalny jest izbą lub zespołem izb wydzielonym trwałymi ścianami. W konsekwencji skoro ściana zewnętrzna jako wydzielająca lokal mieszkalny jest elementem tego lokalu, to balkon znajdujący się na tej ścianie również należy uznać za element tego lokalu mieszkalnego.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z powołanego wyżej art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest fakt wydatkowania dochodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym nie definiują pojęcia „budowa”, „adaptacja” czy „remont”, nie określają również jakiego rodzaju wydatki wchodzą w zakres tego zwolnienia. Wymienione pojęcie rozumieć należy zatem w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji.

Adaptacja polega na przystosowaniu obiektu do nowej funkcji, której dotychczas nie pełnił.

W myśl natomiast art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z kolei w świetle przepisu art. 3 pkt 8 ww. ustawy Prawo budowlane poprzez „remont” należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Za „remont” uważa się w szczególności wykonanie robót budowlanych w istniejącym budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym wraz z wymianą dotychczas użytkowanych, zużytych składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji).

Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 04 marca 1998 r., I SA/Gd 886/96 stwierdzając: „za remont budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak: dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji.”

Niezależnie jednak od tego czy częściowa zabudowa balkonu, instalacja klimatyzacji i montaż rolet zewnętrznych zostanie sklasyfikowana jako przebudowa, budowa czy remont, to wydatki związane z ich wykonaniem stanowią cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który obejmuje swoją dyspozycją nie tylko budowę, ale również rozbudowę, nadbudowę, przebudowę i remont własnego lokalu mieszkalnego.

Podsumowując, wydatki jakie poniesie wnioskodawca w związku z częściową zabudową balkonu, instalacją klimatyzacji i montażem rolet zewnętrznych w lokalu mieszkalnym będą mogły stanowić wydatki na cele mieszkaniowe wnioskodawcy, o ile zostaną poniesione nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż darowanego mieszkania czyli do końca 2013 r.

Do wniosku wnioskodawca dołączył dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

W odniesieniu do powołanej przez wnioskodawcę interpretacji Ministra Finansów, tut. Organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.