Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.179.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Rozliczenie podatku z tytułu wyprodukowanej energii
elektrycznej przez prosumenta.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
energia-energia elektryczna
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina” lub „JST”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Gmina zrealizowała inwestycję pn. „(...)” (dalej: „Inwestycja” lub „Projekt”), w ramach której
    została zamontowana instalacja fotowoltaiczna (dalej: „Instalacja”) na budynku jednostki
    budżetowej Gminy - Szkoły Podstawowej w (...) (dalej: „Budynek” lub „Obiekt”),
    stanowiącym własność Gminy.
    Wydatki związane z realizacją Inwestycji zostały udokumentowane wystawianymi na
    Gminę przez dostawców / wykonawców fakturami VAT.
    W związku z uruchomieniem Instalacji na Obiekcie i wytwarzaniem z jej udziałem energii
    elektrycznej, która jest / będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, Gmina jest/będzie w jej ocenie prosumentem energii odnawialnej w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm., dalej: „ustawa o OZE”). Okoliczność ta znajduje
    odzwierciedlenie w umowie kompleksowej na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej
    zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym (dalej: „Przedsiębiorstwo energetyczne”). W
    przedmiotowej umowie brak jest zapisów dotyczących dokumentowania przez Gminę za
    pomocą faktur VAT dostaw wytworzonej z udziałem instalacji energii elektrycznej oraz
    kwestii ewentualnych terminów płatności potencjalnych należności z tego tytułu.
    Wytworzona w Instalacji energia elektryczna, która następnie jest / będzie odprowadzona
    do sieci Przedsiębiorstwa energetycznego, jest / będzie rozliczana w ramach tzw. „net-
    billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia
    elektryczna jest / będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na
    indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
    zapłacie przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez Obiekt (Gminę). W konsekwencji koszty
    zakupu przez Gminę energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektu stają się
    niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez Gminę od Przedsiębiorstwa energetycznego
    energii elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacji).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej

    elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii,
    której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii
    elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31
    marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
    pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w
    odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
    których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
    dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta
    energii odnawialnej.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii
    sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną
    w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci,
    ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, w przypadku, gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2,
    jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art.
      4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartości ujemne, oraz
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6, wyznaczonej
      dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej,
    prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej
    wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb(t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej
      ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.

    Instalacja zamontowana na Obiekcie jest wykorzystywana tylko przez dany Obiekt.
    Wytwarzanie prądu w Instalacji odbywa się / będzie odbywać się w sposób ciągły. Gmina
    pragnie wskazać, iż wytworzony w Instalacji prąd nie będzie podlegał sprzedaży na rzecz
    podmiotów trzecich
    W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez Instalację umieszczoną na Obiekcie nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej w
    Budynku, niewykorzystane środki pochodzące z depozytu prosumenckiego stanowią /
    będą stanowiły nadpłatę zwracaną Gminie przez Przedsiębiorstwo energetyczne.
    Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o OZE jeśli prosument energii nie
    wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków
    odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to
    niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii
    przez sprzedawcę w terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po
    danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty, zgodnie z art. 4 ust. 11a ustawy o OZE,
    nie może przekroczyć:
    1) 20% wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym,
      którego dotyczy zwrot nadpłaty - w przypadku, gdy wartość energii elektrycznej
      wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
      energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b ust. 1;
    2) 30% wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym,
      którego dotyczy zwrot nadpłaty - w przypadku, gdy wartość energii elektrycznej
      wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie
      z art. 4b ust. 2.
    Pytania
    1) Czy wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany / zostanie
      wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie, stanowi / będzie stanowić po
      stronie Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą
      opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku?
    2) W przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy podstawę
      opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest
      produkowany / zostanie wyprodukowany za pomocą Instalacji, będzie stanowić
      wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego
      (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez
      Gminę - po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej,
      pomniejszona o kwotę podatku należnego, tj. czy kwota stanowiąca iloczyn ilości
      energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego i rynkowej ceny energii elektrycznej
      stanowi wartość brutto (zawierającą sobie VAT należny)?
    3) W przypadku uzyskania twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy obowiązek
      podatkowy na gruncie VAT z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który
      jest produkowany / zostanie wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie
      powstaje / powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Wprowadzenie do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany / zostanie
      wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie, stanowi / będzie stanowić po
      stronie Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą
      opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    2) W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, podstawę opodatkowania dla
      wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany / zostanie

      wyprodukowany za pomocą Instalacji, stanowi / będzie stanowić wartość ustalona
      jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj. ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez Gminę - po
      zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej, pomniejszona o
      kwotę podatku należnego. Kwota stanowiąca iloczyn ilości energii elektrycznej
      wynikającej z salda ujemnego i rynkowej ceny energii elektrycznej stanowi wartość
      brutto, tj. zawiera w sobie VAT należny. Podatek z tytułu tak ustalonej podstawy
      opodatkowania należy przy tym liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii
      wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    3) W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, w ocenie Gminy, obowiązek
      podatkowy na gruncie VAT z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który
      jest produkowany / zostanie wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie
      powstaje / powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako, że JST są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują
    samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy
    uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika VAT. Oznacza to, że w
    zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez JST, nawet gdy dotyczą one
    zadań własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą - powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle tego zapisu działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu do
    sieci wyprodukowanego z pomocą Instalacji prądu stanowi / będzie stanowić działalność
    gospodarczą („wszelka działalność producentów”).
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT,
    towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż wprowadzanie przez Gminę energii
    elektrycznej wyprodukowanej w Instalacji do sieci, stanowi / będzie stanowić sprzedaż
    energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, co wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje oparcie m.in. w interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub
    „Organ”) w sprawie o podobnym stanie faktycznym z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. 0114-
    KDIP4-1.4012.550.2022.1.PS, w której Organ stwierdził, iż „W świetle zacytowanych wyżej
    przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej
    (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za
    wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej
    określonych”.
    Zważywszy natomiast, że ani ustawa o VAT ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności wprowadzania energii
    elektrycznej do sieci, czynności powyższe nie podlegają / nie będą podlegać takiemu
    zwolnieniu.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane czynności wprowadzania do sieci
    energetycznej prądu, który jest produkowany / zostanie wyprodukowany w Instalacji
    zamontowanej na Budynku stanowi / będzie stanowić po stronie Gminy działalność
    gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    Ad 2.
    Zgodnie z przytoczonym art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE Przedsiębiorstwo energetyczne
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, wobec wartości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne prosumenta.
    Stosownie do treści przywołanego art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE wspomnianego w
    powyższym akapicie rozliczenia, dokonuje się na podstawie wskazań układu pomiarowo-
    rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru
    energii prosumenta energii odnawialnej.
    Jak wynika ze wspomnianego art. 4 ust. 3a ustawy o OZE Przedsiębiorstwo energetyczne,
    dokonuje powyższego rozliczenia, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych
    zgodnie ze stosownymi przepisami ustawy o OZE, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej oraz
    wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci.
    Stosownie do treści art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, do 30 czerwca 2024 r., w przypadku, gdy
    prosument energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle
    energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wartość energii
    elektrycznej jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej w poszczególnych
      okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc
      kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartości
      ujemne oraz
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, wyznaczonej dla danego miesiąca
      kalendarzowego.
    Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej,
    prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej
    wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci

    dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb(t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej
      ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Wskazane przepisy w opinii Gminy określają podstawę opodatkowania VAT z tytułu
    wprowadzenia do sieci energii elektrycznej wyprodukowanej w Instalacji. Zdaniem Gminy
    podstawę tę stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z
    salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach
    do sieci przez Gminę - po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii
    elektrycznej. Kwotę tę należy uznać za wynagrodzenie należne Gminie za dostawę energii
    elektrycznej wytworzonej w Instalacji.
    Zaprezentowany pogląd znalazł aprobatę DKIS w interpretacji indywidualnej wydanej
    przez DKIS w dniu 24 kwietnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.21.2023.2.HW, w której
    stwierdzono, iż: „Z powyższych wyjaśnień wynika, że jeżeli w danym okresie
    rozliczeniowym Państwo jako Prosument wprowadzicie do sieci mniej energii elektrycznej
    niż z tej sieci pobierzecie, nie oznacza to, że po Państwa stronie w danym okresie
    rozliczeniowym nie wystąpi podstawa opodatkowania, a w związku z tym nie powstanie
    obowiązek podatkowy. Jeżeli z saldowania ilościowego dokonywanego w każdej godzinie
    doby będzie wynikało, że Prosument wprowadził więcej energii niż pobrał z sieci, w
    odniesieniu do tak wprowadzonej do sieci przez Państwa energii elektrycznej, wystąpi u
    Państwa podstawa opodatkowania, a w związku z tym powstanie również obowiązek
    podatkowy (pomimo, że w skali całego okresu rozliczeniowego pobraliście Państwo więcej
    energii niż wprowadziliście do sieci). Zatem podstawę opodatkowania u Państwa jako
    prosumenta z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej w instalacji OZE stanowi
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Państwa jako
    prosumenta do sieci - po zbilansowaniu godzinowym (czyli z uwzględnieniem
    bilansowania międzyfazowego) i rynkowej ceny energii elektrycznej.(...) W efekcie środki
    zgromadzone w depozycie prosumenckim nie stanowią wynagrodzenia należnego
    Państwu jako prosumentowi, a tym samym nie stanowią podstawy opodatkowania VAT u
    Państwa jako prosumenta - tak jak wskazano wyżej podstawa opodatkowania będzie
    stanowić wartość ustaloną jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    przez Prosumenta - po zbilansowaniu godzinowym i rynkowej ceny energii elektrycznej”.
    Powyższe zostało potwierdzone również w innej interpretacji indywidualnej, wydanej
    przez DKIS w dniu 18 października 2022 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.156.2022.1.MS, w której
    przyjęto, że: „Analogicznie podstawę opodatkowania u Prosumenta będzie stanowić
    wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego (tj.
    ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do sieci przez
    Prosumenta - po zbilansowaniu międzyfazowym) i rynkowej ceny energii elektrycznej”.
    Ponadto w ocenie Gminy wartość wskazana powyżej jako podstawa opodatkowania z
    tytułu wprowadzenia energii elektrycznej do sieci wyprodukowanej w Instalacji stanowi
    kwotę zawierającą w sobie podatek. Podatek z tytułu tej dostawy należy zatem liczyć od
    sumy wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w
    stu”.

    Pogląd taki potwierdza chociażby przywołana wcześniej interpretacja DKIS z dnia 24
    kwietnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.21.2023.2.HW, w której stwierdzono, że:
    „Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej i ceny rynkowej) - jak wskazano
    powyżej - jest wartością należną Prosumentowi z tytułu rozliczenia wytworzonej energii
    elektrycznej w instalacji OZE, obejmującą całość świadczenia należnego od
    przedsiębiorstwa energetycznego Prosumentowi, którą - w celu określenia podstawy
    opodatkowania - należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej i ceny
    rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej przez
    Prosumenta w instalacji OZE, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek. Podatek z
    tytułu tej czynności należy więc liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii
    wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą «w stu»”.
    Analogiczne stanowisko DKIS przedstawił również w interpretacji indywidualnej z dnia 12
    sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.425.2024.UK, w której wskazał, że „kwotę
    należną dla Państwa (prosumenta) z tytułu dostawy energii elektrycznej, wyprodukowanej
    w Instalacji zamontowanej na Obiekcie, stanowi/będzie stanowiła wartość ustalona jako
    iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Państwa po zbilansowaniu
    międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) - jak stwierdzono
    powyżej - jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia wprowadzonej do sieci
    energetycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej, obejmującą całość należnego
    Państwu świadczenia od zakładu energetycznego, którą - w celu określenia podstawy
    opodatkowania - należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi / będzie stanowiła kwotę brutto z
    tytułu dostawy wprowadzonej przez Państwa energii elektrycznej wyprodukowanej w
    instalacji fotowoltaicznej, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT”.
    Podobne stanowisko prezentuje również DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7
    listopada 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.435.2024.1.BS.
    Reasumując, podstawę opodatkowania dla wprowadzenia do sieci energetycznej prądu,
    który został / zostanie wyprodukowany za pomocą Instalacji, stanowi / będzie stanowić po
    stronie Gminy wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda
    ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do
    sieci przez Gminę) i rynkowej ceny energii elektrycznej, pomniejszona o kwotę podatku
    należnego. Podatek z tytułu tak ustalonej podstawy opodatkowania należy zatem liczyć od
    sumy wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej i ceny rynkowej), tj. metodą „w
    stu”.
    Ad 3.
    W myśl generalnej reguły sformułowanej w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi. Z
    przytoczonego przepisu wynika, że obowiązek podatkowy w przypadku świadczenia usług,
    co do zasady, powstaje z chwilą ich wykonania.
    Tym niemniej od powyższej zasady są również przewidziane wyjątki i tak stosownie do
    treści art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ww. obowiązek podatkowy z tytułu dostaw energii
    elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego powstaje z chwilą
    wystawienia faktury. Jednocześnie, zgodnie z treścią ust. 7 ww. art. w przypadkach, o
    których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z
    opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia
    faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy nie określono takiego
    terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

    Mając na uwadze powyższe, należałoby uznać, że obowiązek podatkowy na gruncie VAT w
    stosunku do dostawy energii elektrycznej powstanie z chwilą wystawienia faktury, lecz nie
    później niż z chwilą upływu terminu płatności.
    Tożsame stanowisko potwierdził również DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7
    grudnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.532.2023.2.DP w której potwierdził, że „Z
    powyższych przepisów wynika, że obowiązek podatkowy dla transakcji dostawy m.in.
    energii elektrycznej powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast w sytuacji, gdy
    podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy
    powstaje nie późnej niż z chwilą upływu terminu płatności. Innymi słowy, moment
    rozliczenia podatku należnego w związku z dostawami energii elektrycznej jest
    uzależniony od momentu wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym momentem jest
    termin płatności ustalony pomiędzy stronami”.
    Podobne stanowisko prezentuje również DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7
    listopada 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.435.2024.1.BS., zgodnie z którym „skoro zatem
    taki termin nie został/nie zostanie przez strony umowy określony, obowiązek podatkowy z
    tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany/zostanie
    wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie, powstaje/będzie powstawać
    zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy, tj. z chwilą wystawienia
    faktury, natomiast gdy nie wystawią Państwo faktury lub wystawią ją Państwo z
    opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej
    wystawianie, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu
    płatności”.
    Gmina w zawartej z Przedsiębiorstwem energetycznym Umowie nie określiła terminu
    płatności w stosunku do dostawy prądu wyprodukowanego w Instalacji zamontowanej na
    Obiekcie. Skoro zatem taki termin nie został przez strony Umowy określony, należałoby
    uznać, że obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia do sieci energetycznej prądu,
    który jest produkowany / zostanie wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie
    powstaje / powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę faktury z tego tytułu.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia do sieci
    energetycznej prądu, który jest produkowany / zostanie wyprodukowany w Instalacji
    zamontowanej na Obiekcie powstaje / powstanie z chwilą wystawienia przez Gminę
    faktury z tego tytułu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
        1) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
          energii;
    22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
      usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa
    towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego
    towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację
    art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Zgodnie z ww. regulacją
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma więc charakter
    podmiotowo-przedmiotowy.
    Zatem jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług
    występować mogą w dwoistym charakterze:
        podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
        podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...).
    Realizacja zadań własnych następować może także w drodze dostawy towarów i
    świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do
    zasady odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    W analizowanej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą
    o OZE”.
    Art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy o OZE:

      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;
        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy – Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.

    Art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:
        1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1,
          nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
          zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o
          których mowa w ust. 4;
        2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
          w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
          kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
          okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
          stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
          prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi
          wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40
          ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po
          danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć

          dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE:
        1. W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy
          energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle
          energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie
          od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której
          mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
          kalendarzowego i stanowi iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
          niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
          w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
          wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
        2. W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
          odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
          elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci
          dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii
          elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego
          miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
          wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w
          tym miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4c ust. 1-6 ustawy o OZE:
        1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
          odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
          wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
          ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za
          energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
          wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
        2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
          energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
          prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii
          elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa
          w ust. 1.

        3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
          odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa
          w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów,
          dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie
          rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość
          dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej
          obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach
          pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
          niezbilansowania.
        4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
          jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
          miesiącu kalendarzowym.
        5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
          prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
          prosumencki na koncie prosumenta.
        6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
          prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art.
          4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
    Art. 40 ust. 1 - 1aa ustawy o OZE:
        1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42
          ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa
          URE sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym",
          na podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
        1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
          rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
          rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii
          odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
          wirtualnego energii odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie
          umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
        1aa. Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także
          sprzedawca zobowiązany.
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Zrealizowali Państwo inwestycję pn. „(...)”, w ramach której została zamontowana
    instalacja fotowoltaiczna na budynku Państwa jednostki budżetowej - Szkoły Podstawowej.
    W związku z uruchomieniem Instalacji na Obiekcie i wytwarzaniem z jej udziałem energii
    elektrycznej, która jest / będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, są/będą Państwo prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
    Wytworzona w Instalacji energia elektryczna, która następnie jest / będzie odprowadzona
    do sieci Przedsiębiorstwa energetycznego, jest / będzie rozliczana w ramach tzw. „net-
    billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia
    elektryczna jest / będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na
    Państwa indywidualnym koncie i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
    zapłacie przez Państwa na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez Obiekt (Państwa).

    Instalacja zamontowana na Obiekcie jest wykorzystywana tylko przez dany Obiekt.
    Wytwarzanie prądu w Instalacji odbywa się / będzie odbywać się w sposób ciągły.
    Wytworzony w Instalacji prąd nie będzie podlegał sprzedaży na rzecz podmiotów trzecich.
    W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez Instalację umieszczoną na Obiekcie nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej w
    Budynku, niewykorzystane środki pochodzące z depozytu prosumenckiego stanowią /
    będą stanowiły nadpłatę zwracaną Państwu przez Przedsiębiorstwo energetyczne.
    Państwa wątpliwości dotyczą uznania wprowadzenia przez Państwa do sieci energetycznej
    prądu, który jest produkowany / zostanie wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na
    Obiekcie, za działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku.
    Na gruncie ustawy sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów na zasadach dla niej określonych.
    Kwalifikacji tej nie zmienia art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa definiuje we własnym
    zakresie działalność gospodarczą.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C#219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem wzajemnym.
    Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego
    wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usługi oraz wysokość wynagrodzenia
    (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności wynagrodzenie musi być
    wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż
    wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać
    rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną
    (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość
    określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego
    stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usługi.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
    jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w
    sprawie C#219/12.
    W okolicznościach analizowanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa w związku
    z tą dostawą należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem dokonują / będą Państwo dokonywać dostawy energii
    elektrycznej wyprodukowanej w Instalacji na podstawie umowy kompleksowej na
    sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej zawartej z Przedsiębiorstwem energetycznym.
    Wprowadzając wyprodukowaną w Instalacji energię do sieci energetycznej dokonują /
    będą Państwo dokonywać jako prosument energii odnawialnej i czynny podatnik podatku

    od towarów i usług na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Sprzedaż energii elektrycznej nie została przez ustawodawcę wymieniona jako zwolniona
    od podatku, w konsekwencji podlega / będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem wprowadzenie przez Państwa do sieci energetycznej prądu, który jest
    produkowany / zostanie wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie, stanowi
    / będzie stanowić u Państwa działalność gospodarczą oraz odpłatną dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia
    z tego podatku.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą określenia podstawy opodatkowania dla
    wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany / zostanie
    wyprodukowany za pomocą Instalacji.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn
    sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t)
    składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b ust. 6 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca
    kalendarzowego.
    Natomiast gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej
    lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość tej energii jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów
    (wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
    miesiącu) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez tego prosumenta – oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t)
    przyjmującym wartość ujemną oraz rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w
    art. 4b ust. 4 ustawy o OZE. Należy zaznaczyć, że w sytuacji, gdy wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), a prosument nie jest
    jednocześnie prosumentem zbiorowym ani wirtualnym, przyjmuje się cenę równą zero.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:

        1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem
          kwoty podatku;
        2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
          ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
          nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
        1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
        2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych
          w momencie sprzedaży;
        3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
          wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
          ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
          na potrzeby podatku.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty
    należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    określając ją jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej
    ceny energii elektrycznej. Kwotę tą należy uznać za należne Państwu (tj. prosumentowi)
    wynagrodzenie za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej.
    Z powyższych wyjaśnień wynika, że jeżeli w danym okresie rozliczeniowym Państwo jako
    prosument wprowadzą do sieci mniej energii elektrycznej niż z tej sieci pobiorą, nie
    oznacza to, że po Państwa stronie, w danym okresie rozliczeniowym, nie wystąpi
    podstawa opodatkowania, a w związku z tym nie powstanie obowiązek podatkowy. Jeżeli z
    saldowania ilościowego dokonywanego w każdej godzinie doby będzie wynikało, że
    prosument wprowadził więcej energii niż pobrał z sieci, w odniesieniu do tak
    wprowadzonej do sieci przez Państwa energii elektrycznej wystąpi u Państwa podstawa
    opodatkowania, a w związku z tym powstanie również obowiązek podatkowy (pomimo, że
    w skali całego okresu rozliczeniowego pobrali Państwo więcej energii niż wprowadzili do
    sieci).
    Zatem podstawę opodatkowania u Państwa jako prosumenta z tytułu rozliczenia
    wytworzonej energii elektrycznej w instalacji OZE stanowi wartość ustalona jako iloczyn
    ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Państwa jako prosumenta do sieci – po
    zbilansowaniu godzinowym (czyli z uwzględnieniem bilansowania międzyfazowego) i
    rynkowej ceny energii elektrycznej.
    W konsekwencji podstawę opodatkowania u Państwa – prosumenta energii odnawialnej –
    przy wprowadzaniu do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany / zostanie
    wyprodukowany za pomocą Instalacji, stanowi / będzie stanowić wartość ustalona jako
    iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Państwa po zbilansowaniu
    międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) – jak stwierdzono
    powyżej – jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia wprowadzonej do sieci
    energii elektrycznej wytworzonej w Instalacji, obejmującą całość należnego Państwu

    świadczenia od Przedsiębiorstwa energetycznego, którą – w celu określenia podstawy
    opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu dostawy
    wprowadzonej przez Państwa (tj. prosumenta) do sieci energii elektrycznej wytworzonej w
    Instalacji, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu
    wprowadzenia do sieci energetycznej prądu, który jest produkowany / zostanie
    wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na Obiekcie.
    Art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu
    za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien
    być rozliczony za ten okres.
    Art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze − rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
        1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
          106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
          podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
          rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

        2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
          korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
        3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
          wskazany w pkt 1;
        4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności,
          o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
          pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
          ust. 1b.
    Art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności − w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed dokonaniem dostawy
      towaru lub wykonaniem usługi.
    Art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    W przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz innego podatnika podatku VAT,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, zaś faktura powinna być
    wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji, gdy podatnik nie
    wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem – obowiązek podatkowy
    powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono
    takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    W analizowanym przypadku przez „termin płatności” rozumie się termin płatności za
    dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Jak wykazano powyżej, wprowadzenie do sieci energii elektrycznej wytworzonej przez
    Państwa za wynagrodzeniem podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że zrealizowali Państwo inwestycję pn. „(...)”, w ramach której
    została zamontowana instalacja fotowoltaiczna na budynku Państwa jednostki
    budżetowej - Szkoły Podstawowej. W związku z uruchomieniem Instalacji na Obiekcie i
    wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która jest / będzie wprowadzana do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, są / będą Państwo prosumentem energii
    odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii. Okoliczność ta znajduje odzwierciedlenie w umowie kompleksowej na
    sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej zawartej z Przedsiębiorstwem energetycznym.
    W przedmiotowej umowie brak jest zapisów dotyczących dokumentowania przez Państwa
    za pomocą faktur dostaw wytworzonej z udziałem Instalacji energii elektrycznej oraz
    kwestii ewentualnych terminów płatności potencjalnych należności z tego tytułu.
    Wytworzona w Instalacji energia elektryczna, która następnie jest / będzie odprowadzona
    do sieci Przedsiębiorstwa energetycznego, jest / będzie rozliczana w ramach tzw. „net-
    billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia
    elektryczna jest / będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na

    Państwa indywidualnym koncie i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
    zapłacie przez Państwa na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez Obiekt (Gminę). W konsekwencji koszty
    zakupu przez Państwa energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektu stają się
    niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez Państwa od Przedsiębiorstwa energetycznego
    energii elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacji).
    W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez Instalację umieszczoną na Obiekcie nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej w
    Budynku, niewykorzystane środki pochodzące z depozytu prosumenckiego stanowią /
    będą stanowiły nadpłatę zwracaną Państwu przez Przedsiębiorstwo energetyczne.
    Jak wynika z powyższego, model net-billingu przewiduje, że wyprodukowana i
    wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako tzw.
    depozyt prosumencki na Państwa indywidualnym koncie i będzie pomniejszać kwotę
    podlegającą (ewentualnie) zapłacie z tytułu zużycia prądu na rzecz Przedsiębiorstwa
    energetycznego w danym okresie rozliczeniowym.
    Zatem model rozliczeń między Państwem i Przedsiębiorstwem energetycznym
    (sprzedawcą energii elektrycznej) wskazuje na stosowanie kompensaty wzajemnych
    należności, gdyż kwota należna do zapłaty przez Państwa z tytułu pobranej przez Państwa
    energii jest pomniejszana o kwotę należną Państwu od Przedsiębiorstwa energetycznego
    w związku z energią wprowadzoną do sieci.
    Nie można zatem przyjąć, że nie występuje żaden termin płatności należności (rozliczeń)
    Przedsiębiorstwa energetycznego na Państwa rzecz za energię wprowadzoną do sieci, a w
    konsekwencji, że brak jest terminu powstania obowiązku podatkowego, skoro określone
    zostały okresy rozliczeniowe i formy rozliczania wzajemnych należności.
    Zgodnie z ww. przepisami są Państwo zobowiązani w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy do
    udokumentowania fakturą ww. sprzedaży energii elektrycznej na rzecz Przedsiębiorstwa
    energetycznego (sprzedawcy) w terminie wskazanym w art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, tj. nie
    później niż z upływem terminu płatności. Obowiązek podatkowy powstaje / będzie
    powstawać zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy.
    Zatem dla dostawy energii elektrycznej dokonywanej przez Państwa na rzecz
    Przedsiębiorstwa energetycznego obowiązek podatkowy wiąże / będzie się wiązać się z
    chwilą wystawienia przez Państwa faktury lub z chwilą upływu terminu na jej wystawienie
    (gdy Państwo nie wystawią faktury lub wystawią ją z opóźnieniem), a w przypadku gdy nie
    określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności. Należy podkreślić, że jest
    to termin płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta, którym
    są Państwo.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać całościowo za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.