Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-122/11-4/ALN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-03-06
Teza: W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej, jeżeli za wszystkie świadczone usługi od 1 września 2011 r. zapłata w całości następuje przelewem na rachunek bankowy a z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczy. Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do ww. rozporządzenia Wnioskodawca będzie mógł korzystać do dnia 31 grudnia 2012 r. ze zwolnienia przedmiotowego z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej świadczonych usług, o ile w tym okresie nie wystąpią przesłanki ograniczające to prawo.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; pomoc-pomoc społeczna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Domu Pomocy Społecznej przedstawione we wniosku z dnia 22 listopada 2011 r. (data wpływu do BKIP w Piotrkowie Trybunalskim 9 grudnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 lutego 2012 r. (data wpływu 13 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej obrotu z tytułu sprzedaży usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2011 r. w Drugim Urzędzie Skarbowym został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania obrotów przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W związku z § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego, pismem z dnia 7 grudnia 2011 r., przesłał ww. pismo Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 9 grudnia 2011 r.), celem załatwienia zgodnie z właściwością miejscową.

Pismem z dnia 8 lutego 2012 r. (data wpływu 13 lutego 2012 r.) wniosek został uzupełniony o brakujące elementy z zakresu: opis zdarzenia przyszłego, postawienie pytania, własne stanowisko w sprawie oraz dokument potwierdzający sposób reprezentacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od 1.01.2011 roku DPS obowiązuje nowe rozporządzenie, które nakłada obowiązek na placówkę do rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży usług przy użyciu kasy rejestrującej od 01.05.2011 roku.

Na wniosek z 26.04.2011 r. o wydanie interpretacji indywidualnej skierowany do Drugiego Urzędu Skarbowego, placówka otrzymała decyzję znak PP-III/441-14/11/58881 o odroczeniu terminu instalacji i rozpoczęcia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących do dnia l września 2011 r.

Dom Pomocy Społecznej (DPS) przeznaczony dla dzieci niepełnosprawnych intelektualnie, działający na podstawie umowy z Powiatem, który dotuje naszą jednostkę oraz zleca zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r., Nr 234, poz. 1536) realizację zadania publicznego oraz ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. Nr 175 poz. 1362 z późniejszymi zmianami), - DPS jest zatem dysponentem środków publicznych, świadczy dla mieszkańców usługi pomocy społecznej wraz z zakwaterowaniem (Dział 84 PKWiU z 2008 r.).

Usługi te są świadczone w oparciu o decyzje wydawane przez wójta. Z decyzji takiej wynika między innymi iż: „opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnosi mieszkaniec domu w wysokości 70% dochodu” (art. 61 ustawy o pomocy społecznej). W przypadku brakującej kwoty do kosztu utrzymania, pozostałą część stanowiącą różnicę, ponoszą ośrodki pomocy społecznej, które go skierowały. Ta zasada dotyczy mieszkańców skierowanych do DPS po 1 stycznia 2004 r. Na tą różnicę DPS wystawia noty księgowe na poszczególne mieszkanki na nowych zasadach do Ośrodków Pomocy Społecznej.

Natomiast do mieszkańców przyjętych wcześniej czyli przed 01.01.2004 r. różnica, do kosztów utrzymania, finansowana jest z dotacji budżetu wojewody. Odpłatność zgodnie z ww. decyzjami uiszczana jest w zdecydowanej większości na konta bankowe, rzadko do kasy DPS.

W palcówce przebywało w roku 2010 średnio 63 mieszkanek i 2011 r. średnio 63 mieszkanek. W tym 52 osoby na starych zasadach oraz 12 osób na nowych zasadach.

Przed dniem 1 stycznia 2011 r. Wnioskodawca nie rozpoczął ewidencjonowania wykonanych usług przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Dom Pomocy Społecznej przedstawia szczegółowe informacje dotyczące wpłat (70% świadczenia rentowego) podopiecznych dokonywanych za pobyt w DPS.

W roku 2010 :

1.  Przychody kasowe DPS z tego tytułu wyniosły:

Wpłaty dokonane w kasie DPS przez opiekuna prawnego - 1.080,29 zł - 3 wpłaty.*   Wpłaty za pośrednictwem poczty do kasy DPS wyniosły - 8.007,61 zł - 20 wpłat na podstawie przekazów pocztowych.
*   Ogółem przychody kasowe w 2010 r. wyniosły 9.087,90 zł na podstawie 23 wpłat

3.  Wpłaty dokonane na rachunek bankowy jednostki przez ZUS, KRUS, MOPS, GOPS - przekroczyły kwotę 40.000,00, liczba dokonanych transakcji w zakresie świadczonych usług na rachunek bankowy przekroczyła 50.

W roku 2011 (do 31.VII):

1.  Przychody kasowe DPS z tytułu opłat wyniosły:

*   Wpłaty dokonane w kasie DPS przez opiekuna prawnego 500,55 zł - 3 opłaty.
*   Wpłaty za pośrednictwem poczty do kasy DPS wyniosły - 4.204,44 zł - 10 wpłat na podstawie przekazów pocztowych.
*   Ogółem przychody kasowe w 2011 r. wyniosły 4.704,99 zł na podstawie 13 wpłat.

3.  Wpłaty dokonane na rachunek bankowy jednostki przez ZUS, KRUS, MOPS, GOPS - przekroczyły kwotę 40.000,00, liczba dokonanych transakcji w zakresie świadczonych usług na rachunek bankowy przekroczyła 50.

Wpłaty dokonywane na rachunek bankowy jednostki przez ZUS, KRUS, MOPS, GOPS w postaci przelewów bankowych, tytuł tego przelewu brzmi „Świadczenie ZUS” (ZUS, KRUS), „Nota księgowa” (MOPS, GOPS) z podaniem nazwiska osoby przysługującej to świadczenie. Na podstawie dowodów wpłat można ustalić wpłacającego oraz kogo dotyczy.

Od 01.08.2011 r. nie wystąpiły wpłaty z tytułu odpłatności bezpośrednio do kasy DPS przez podopiecznych i ich rodziny. Wszystkie wpłaty dokonywane przez ZUS, KRUS, MOPS, GOPS dokonywane są bezgotówkowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Od 01.08.2011 r. nie wystąpiły czynności podlegające ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej, wszystkie wpłaty przez ZUS, KRUS, MOPS, GOPS dokonywane są bezgotówkowo na rachunek bankowy DPS-u.

Czy istnieje potrzeba kupna oraz zastosowania urządzenia jeśli nie będzie wykorzystywane? Jeśli istnieje konieczność wprowadzenia urządzenia to jakie czynności podlegają ewidencji ?

Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na to, że nie wystąpiły czynności podlegające ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej, a wszystkie wpłaty przez ZUS, KRUS, MOPS, GOPS dokonywane są bezgotówkowo na rachunek bankowy DPS-u, nie istnieje potrzeba wprowadzenia kasy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054).

W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Oznacza to, że nie podlega obowiązkowi prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej świadczenie usług w części, w jakiej te czynności są opłacane przez inne podmioty niż osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej i rolnicy ryczałtowi.

Z przepisu art. 111 ust. 1 wynika ponadto, iż podatnicy, wobec których powstał obowiązek w zakresie stosowania kas rejestrujących, są obowiązani za pośrednictwem tych urządzeń ewidencjonować obrót i kwoty podatku należnego. Należy jednak zauważyć, iż opodatkowanie transakcji podatkiem od towarów i usług nie jest kryterium determinującym powstanie obowiązku w zakresie prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Przedmiotowy obowiązek dotyczy bowiem również sytuacji, gdy czynności sprzedaży są zwolnione od podatku lub wykonuje je podatnik zwolniony od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy.

Powyższą tezę wspiera pośrednio art. 111 ust. 5 ustawy, zgodnie z którym w przypadku, gdy podatnik rozpoczął ewidencjonowanie obrotu w obowiązujących terminach i wykonuje wyłącznie czynności zwolnione od podatku lub jest podatnikiem zwolnionym od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty określonej w ust. 4 na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, w terminie do 25. dnia od daty złożenia wniosku przez podatnika.

Z powołanej normy prawnej wynika wprost, iż zamiarem ustawodawcy jest objęcie obowiązkiem prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej wszystkich podatników dokonujących sprzedaży na rzecz konkretnych nabywców, a mianowicie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych bez względu na to, czy dokonywane transakcje podlegają opodatkowaniu i czy są dokonywane przez podatników będących podatnikami podatku od towarów i usług, bowiem zgodnie z art. 15 ust. 1 podatnikami są (…) osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej umożliwia również realizację prawa konsumenta w zakresie otrzymania dokumentu (paragonu) zawierającego podstawowe dane o zawartej transakcji, w tym strukturze ceny.

Jak wynika z art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa.

Przy wydawaniu rozporządzenia minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia:

1.  wielkość i proporcje sprzedaży zwolnionej od podatku w danej grupie podatników;
2.  stosowane przez podatników zasady dokumentowania obrotu;
3.  możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących;
4.  konieczność zapewnienia realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przy uwzględnieniu korzyści wynikających z ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz faktu zwrotu podatnikom przez budżet państwa części wydatków na zakup tych kas;
5.  konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczania podatku, w tym właściwego ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego;
6.  konieczność zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;
7.  konieczność przeciwdziałania nadużyciom związanym z nieewidencjonowaniem obrotu przez podatników.

Zatem stosownie do powyższego, kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w tym zakresie.

Od 1 stycznia 2011 r. obowiązują w tym zakresie przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 138, poz. 930).

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. – sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 37 ww. załącznika wymienione zostało świadczenie usług, za które zapłata w całości następuje za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), pod warunkiem że z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła 2).

Z objaśnień zawartych w punkcie 2) wynika, iż zwolnienie to nie dotyczy podatników, którzy rozpoczęli ewidencjonowanie tych czynności przed dniem 1 stycznia 2011 r.

Korzystanie ze zwolnienia określonego w poz. 37 wymaga spełnienia określonych warunków wynikających wprost z zapisu tej regulacji.

Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy można zatem stosować jeżeli:

*   zapłata za świadczoną usługę w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika,

*   z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła,

*   podatnik nie rozpoczął ewidencjonowania tych usług za pomocą kasy rejestrującej przed dniem 1 stycznia 2011 r.

Niewystąpienie jednego z nich oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Z zapisu § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a tego rozporządzenia wynika natomiast, iż zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 30 kwietnia 2011 r. czynności objęte do dnia 31 grudnia 2010 r. zwolnieniem od ewidencjonowania wymienione w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2009 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 224, poz. 1797), niewymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

W świetle powyższego, do dnia 30 kwietnia 2011 r. zostało przedłużone zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku świadczenia ww. usług w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, jako niewymienionych w załączniku do ww. rozporządzenia z dnia 26 lipca 2010 r.

Tym samym od 1 maja 2011 r. wobec podatników świadczących usługi w ww. zakresie, powstał obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na zasadach ogólnych.

Natomiast zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 6.

Zwolnienie, o którym wyżej mowa, traci moc po upływie dwóch miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło w ciągu roku podatkowego przekroczenie kwoty obrotów w wysokości 40.000 zł, z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy (§ 3 ust. 6). Jak wynika z § 5 wyżej powołanego rozporządzenia, podatnicy, o których mowa w art. 111 ust. 5 ustawy, osiągnięty obrót ewidencjonują jako obrót zwolniony od podatku od towarów i usług.

Należy wskazać, iż zgodnie z art. 139 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ze zm.) ze świadczeń pieniężnych określonych w ustawie - po odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki i innych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych - podlegają potrąceniu, z uwzględnieniem art. 141, należności m.in. z tytułu odpłatności za pobyt osób uprawnionych do świadczeń w domach pomocy społecznej, zakładach opiekuńczo-leczniczych lub zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych. Nadmienić należy, że zgodnie z powołanym przepisem organ rentowy dokonuje potrąceń na wniosek dyrektorów tych placówek.

Natomiast art. 140 ust. 4 pkt 3 ww. ustawy określa górną granicę tych potrąceń, stanowiąc, że potrącenia należności z tytułu odpłatności za pobyt osób uprawnionych do świadczeń w domach pomocy społecznej, zakładach opiekuńczo-leczniczych lub zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych nie mogą przekraczać 65% kwoty świadczenia.

Przepis art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2007 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) stanowi, iż pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania.

Stosownie do art. 61 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o pomocy społecznej, opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnosi mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70% tego dochodu.

Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, mieszkaniec domu wnosi opłatę do kasy domu lub na jego rachunek bankowy. Za jego zgodą opłata może być potrącana:

1.  z emerytury lub renty mieszkańca domu - przez właściwy organ emerytalno-rentowy, zgodnie z odrębnymi przepisami;
2.  z zasiłku stałego mieszkańca domu - przez ośrodek pomocy społecznej dokonujący wypłaty świadczenia; opłatę za pobyt ośrodek pomocy społecznej przekazuje na rachunek bankowy domu pomocy społecznej.

Z przedstawionego we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Dom Pomocy Społecznej przeznaczony dla dzieci niepełnosprawnych intelektualnie, działa na podstawie umowy z Powiatem.

Wnioskodawca otrzymał decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego o odroczeniu terminu instalacji i rozpoczęcia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących do dnia l września 2011 r.

Przed dniem 1 stycznia 2011 r. Wnioskodawca nie rozpoczął ewidencjonowania wykonanych usług przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Liczba dokonanych transakcji w zakresie świadczonych usług w 2010 i 2011r. na rachunek bankowy przekroczyła 50.

Wpłaty dokonywane na rachunek bankowy jednostki przez ZUS, KRUS, MOPS, GOPS w postaci przelewów bankowych, tytuł tego przelewu brzmi „Świadczenie ZUS” (ZUS, KRUS), „Nota księgowa” (MOPS, GOPS) z podaniem nazwiska osoby przysługującej to świadczenie. Na podstawie dowodów wpłat można ustalić wpłacającego oraz kogo dotyczy.

Od 01.08.2011 r. nie wystąpiły wpłaty z tytułu odpłatności bezpośrednio do kasy DPS przez podopiecznych i ich rodziny. Wszystkie wpłaty dokonywane przez ZUS, KRUS, MOPS, GOPS dokonywane są bezgotówkowo.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zaistniałego stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, iż w sytuacji, gdy osiągnięty przez Wnioskodawcę, obrót z tytułu świadczenia usług na rzecz osób, o których mowa w art. 111 ust. 1 ustawy przekroczył w ubiegłym roku kwotę 40.000 zł, to ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej mógł on korzystać do dnia 30 kwietnia 2011 r., stosownie do zapisu § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a). Tym samym od dnia 1 maja 2011 r. u Wnioskodawcy powstał obowiązek ewidencjonowania świadczonych usług przy zastosowaniu kas rejestrujących na zasadach ogólnych.

Jednakże, jak podaje Wnioskodawca, placówka otrzymała decyzję właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego o odroczeniu terminu instalacji i rozpoczęcia ewidencji obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących do dnia l września 2011 r.

Uwzględniając fakt, iż zapłata od 1 sierpnia 2011r. w całości następuje na rachunek bankowy a z dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła oraz jeśli Wnioskodawca prowadzi ewidencję, z której również jednoznacznie wynika jakiej transakcji dotyczyła konkretna wpłata, wówczas są spełnione warunki niezbędne do skorzystania ze zwolnienia z poz. 37 załącznika do powołanego rozporządzenia.

Wyrażenie „w całości” odnosi się do poszczególnych usług świadczonych przez Zainteresowanego. Taka konstrukcja przepisu powoduje, że zwolnieniu nie podlega usługa, za którą zapłacono częściowo gotówką, a częściowo za pośrednictwem banku lub poczty. Warunkiem zwolnienia jest bowiem to, aby konkretna usługa została w całości zapłacona za pośrednictwem banku lub poczty oraz z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

Należy wskazać, iż gdy wystąpi sytuacja, że zapłata za świadczenie nastąpi w formie zapłaty gotówkowej w całości lub w części do kasy Wnioskodawcy, ma on wówczas obowiązek ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży tych usług, gdyż nie zostaną spełnione warunki wynikające z § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Reasumując, w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej, jeżeli za wszystkie świadczone usługi od 1 września 2011 r. zapłata w całości następuje przelewem na rachunek bankowy a z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczy. Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do ww. rozporządzenia Wnioskodawca będzie mógł korzystać do dnia 31 grudnia 2012 r. ze zwolnienia przedmiotowego z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej świadczonych usług, o ile w tym okresie nie wystąpią przesłanki ograniczające to prawo.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.