Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.84.2025.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-01
Teza: Wycofanie z działalności gospodarczej domków letniskowych i
przeznaczenie ich na najem prywatny, tj. do działalności
opodatkowanej podatkiem VAT, nie będzie podlegało
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: budynek
najem-najem prywatny
środek-środek trwały-wycofanie środka trwałego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania wycofania domków z działalności
    gospodarczej i przeznaczenia ich na najem prywatny. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą na podstawie
    wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej
    Polskiej oraz czynnym podatnikiem VAT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wynajem krótkoterminowy
    domków letniskowych położonych w ośrodku wypoczynkowym nad morzem,
    prowadzonym przez Wnioskodawcę. Domki będące przedmiotem najmu zostały
    wybudowane przez Wnioskodawcę na gruncie będącym jego własnością, a następnie
    wykończone i wyposażone.
    Przy wybudowaniu oraz wyposażaniu domków Wnioskodawca poniósł nakłady, z tytułu
    których przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek
    naliczony, co wynika z faktu, że nakłady dotyczyły podjętych następnie czynności
    opodatkowanych. Łączna kwota podatku naliczonego, o którą został obniżony podatek
    należny wyniosła 392 637,46 zł.
    W związku z faktem, że Wnioskodawca zamierza zrezygnować z prowadzenia ośrodka,
    zamierza zamknąć prowadzoną przez siebie jednoosobową działalność gospodarczą.
    Jednocześnie chce w ramach najmu prywatnego wynająć cały ośrodek podmiotowi
    trzeciemu, który będzie w nim prowadził działalność gospodarczą. Jednocześnie
    Wnioskodawca zamierza pozostać podatnikiem VAT czynnym w związku z najmem
    ośrodka.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym wycofanie domków z działalności gospodarczej i
    przeznaczenie ich na najem prywatny będzie stanowiło nieodpłatne przekazanie towarów
    na cele osobiste podatnika, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy VAT, a tym samym
    spowoduje obowiązek zapłaty z tego tytułu podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, wycofanie składników majątkowych z działalności gospodarczej
    w sytuacji przeznaczenia ich na najem prywatny, który w dalszym ciągu będzie
    realizowany jako czynność opodatkowana podatkiem od towarów i usług, będzie
    neutralne podatkowo w rozumieniu przepisów ustawy VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Definicja pojęcia „odpłatnej dostawy towarów” została uregulowana w art. 7 ust. 1 ustawy
    o VAT. Zgodnie z powołanym przepisem przez dostawę towarów należy rozumieć
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług jedynie wówczas gdy czynności te są wykonywane za wynagrodzeniem.
    Należy jednak zauważyć, że ustawodawca zrównał niektóre czynności wykonywane przez
    podatników nieodpłatnie z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    I tak, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika, w tym byłych
      pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
      domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
      stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny,

    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
    Ustawa VAT nie definiuje, czym w istocie są potrzeby osobiste podatnika, jednakże w
    ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że potrzeby osobiste to takie, które nie są związane z
    prowadzeniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy VAT.
    Zgodnie z powołanym przepisem „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”.
    W tym miejscu należy wskazać, że ustawa VAT definiuje pojęcie „działalność gospodarcza”
    znacznie szerzej niż ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (dalej: „Prawo
    przedsiębiorców”). Tak szeroka definicja działalności gospodarczej, która odnosi się
    również do wykorzystywania w sposób ciągły majątku dla celów zarobkowych, w ocenie
    Wnioskodawcy obejmuje również najem składników majątkowych realizowany poza
    działalnością gospodarczą zarejestrowaną na podstawie przepisów Prawa
    przedsiębiorców.
    Jak wskazuje Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 7 lutego 2022 r. znak: 0111-
    KDIB3-2.4012.885.2021.1.MGO, „w podatku VAT nie występuje pojęcie najmu prywatnego i
    najmu w ramach działalności gospodarczej. W świetle przepisów ustawy działalnością
    gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego, czy
    wynajmujący działalność tę zarejestrował, czy nie i niezależnie od tego czy przedmiot
    najmu (dzierżawy) stanowi środek trwały”.
    W związku z powyższym należy uznać, że pomimo wyrejestrowania działalności
    gospodarczej, Wnioskodawca przeznaczając składniki majątkowe na wynajem, nadal
    będzie prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy VAT i nadal będzie
    czynnym podatnikiem VAT, wykonując czynności opodatkowane uprawniające do
    odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z tymi
    czynnościami.
    Z uwagi na powyższe, w opisanym stanie faktycznym u Wnioskodawcy nie wystąpi
    przeznaczenie składnika majątku na cele osobiste w związku z zamknięciem
    jednoosobowej działalności gospodarczej. W konsekwencji nie spowoduje to również
    obowiązku zapłaty z tego tytułu podatku od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 pkt
    1 ustawy VAT, gdyż przepis ten nie znajdzie zastosowania w opisanym stanie faktycznym.
    Potwierdzenie opisanego wyżej stanowiska można odnaleźć m.in. w interpretacji
    indywidualnej z 20 kwietnia 2023 r. znak: 0112-KDIL3.4012.121.2023.1.AK, czy też z 26
    września 2022 r. znak: 0113- KDIPT1-3.4012.420.2022.1.MWJ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie
    ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane
    nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z
    czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z art. 659 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej środków trwałych skutkuje uzyskiwaniem korzyści
    majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy w odniesieniu do kwestii opodatkowania
    czynności wycofania domków z Pana działalności gospodarczej i przeznaczenie ich na
    najem prywatny należy wskazać, że – jak wynika z okoliczności sprawy – po zamknięciu
    jednoosobowej działalności gospodarczej, w ramach najmu prywatnego chce Pan wynająć
    cały ośrodek podmiotowi trzeciemu. Zamierza Pan pozostać podatnikiem VAT czynnym w
    związku z najmem ośrodka.
    Zatem wycofany z działalności gospodarczej majątek będzie nadal wykorzystywany do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. nadal będzie wykorzystywany przez Pana w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu
    prywatnego” i „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy,
    działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego,
    czy wynajmujący działalność tę zarejestrował, czy nie i niezależnie od tego czy przedmiot
    najmu (dzierżawy) stanowi w jego działalności środek trwały.
    Zatem, w przedstawionej sytuacji wycofanie domków letniskowych z prowadzonej
    działalności gospodarczej w celu ich wykorzystywania na potrzeby wynajmu, tj.
    działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług nie będzie mieściło się w
    pojęciu dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż nie będzie to wycofanie
    majątku z przeznaczeniem na Pana cele osobiste.
    Opisane domki nadal będą wykorzystywane przez Pana do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji, wycofanie z działalności gospodarczej
    domków letniskowych i przeznaczenie ich na najem prywatny, tj. do działalności
    opodatkowanej podatkiem VAT, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA)

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.