Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-487/09-4/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-22
Teza: zawarcie umowy i świadczenie na jej podstawie usług finansowych polegających na przyjmowaniu środków pieniężnych w depozyt
Słowa kluczowe: import-import usług; transakcja; umowa; usługi-usługi finansowe; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 2-art. 4; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 2-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25.11.2009 r. (data wpływu 30.11.2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 08.02.2010 r. (data nadania 08.02.2010 r. data wpływu 12.02.2010 r.) na wezwanie Nr IPPB2/436-487/09-2/MZ i Nr IPPP1/443-1231/09-2/AW z dnia 25.01.2010 r. (data nadania 26.01.2010 r., data doręczenia 02.02.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie zawarcia umowy i świadczenie na jej podstawie usług finansowych polegających na przyjmowaniu środków pieniężnych w depozyt - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30.11.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie zawarcia umowy i świadczenie na jej podstawie usług finansowych polegających na przyjmowaniu środków pieniężnych w depozyt.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

1.  B AB \[B\] jest spółką kapitałową prawa szwedzkiego, szwedzkim rezydentem podatkowym. B jest w Szwecji podatnikiem podatku od wartości dodanej (M albo m). B świadczy na rzecz podmiotów z różnych krajów usługi finansowe m.in. w zakresie udzielania pożyczek (aczkolwiek nie jest bankiem).
2.  B jest zainteresowana zawarciem depozytu \[Umowa\] z działającą na terenie Polski spółką lub spółkami, będącą polskim rezydentem podatkowym, mającą siedzibę w Polsce podatnikiem podatku od towarów i usług \[VAT\].
3.  Na podstawie Umowy, B będzie przyjmowała od spółki jej wolne środki pieniężne w depozyt. Deponowanie wolnych środków do B będzie stanowić dla polskiej spółki alternatywę do lokowania tych środków na rachunku bankowym/lokacie terminowej. Depozyty polskiej spółki w B będą oprocentowane, tj. B za swoją usługę otrzyma wynagrodzenie w postaci odsetek.

Pismem z dnia 25.01.2010 r. Nr IPPB2/436-487/09-2/MZ i Nr IPPP1/443-1231/09-2/AW wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez:

*   Wskazanie, czy interpretacja ma być wydana w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, czy też w zakresie podatku od towarów i usług. W złożonym wniosku Wnioskodawca zaznaczył poz. 43 - Podatek od czynności cywilnoprawnych, natomiast z zadanego pytania wynika, iż interpretacja ma także dotyczyć podatku od towarów i usług.

*   A zatem, jeżeli interpretacja ma być wydana także w zakresie podatku od towarów i usług, to należy:

*   Uiścić dodatkową opłatę w kwocie 40 zł.

*   Przedstawienie dokumentu (odpowiednio wypis z KRS lub kopii urzędowo poświadczonego odpisu), z którego wynika sposób reprezentacji Spółki w zakresie oświadczeń woli i podpisywania dokumentów, tj. stosowne umocowanie dla osób, które udzieliły pełnomocnictwa Pani M M D do występowania z wnioskiem o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie informując, iż interpretacja indywidualna ma także dotyczyć podatku od towarów i usług. Ponadto przesłano następujące dokumenty:

*   potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię ze szwedzkiego rejestru spółek wraz z tłumaczeniem przysięgłym z języka angielskiego, potwierdzającego, że M B i P M J są umocowani do reprezentowania B F AB, w tym do udzielenia pełnomocnictwa M MD,

*   potwierdzenie dokonania dodatkowej opłaty 40 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zawarcie Umowy i świadczenie na jej podstawie usług finansowych polegających na przyjmowaniu środków pieniężnych w depozyt będzie zwolnione od VAT, tzn. polska spółka będzie zobowiązana do wykazania w Polsce zwolnionego z VAT importu usług finansowych i w rezultacie transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych \[PCC\]?

Odpowiedź w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. W zakresie podatku od towarów i usług w dniu 19.02.2010 r. została wydana interpretacja Nr IPPP1/443-1231/09-4/AW.

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Umowa nie będzie podlegała pcc w Polsce, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie art. 2 pkt 4 upcc, nie podlegają pcc czynności cywilnoprawne, jeżeli jedna ze stron z tytułu dokonania tych czynności jest opodatkowana VAT, lub zwolniona od VAT (z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 2 pkt 4 lit. b) upcc, niemajacych zastosowania w niniejszej sprawie). Natomiast zgodnie z art. 1a pkt 7 upcc ilekroć w ustawie jest mowa o podatku VAT należy przez to rozumieć podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z 11 marca 2004 r. oraz podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich Unii Europejskiej.
2.  Wykonywanie przez B na rzecz polskiego podatnika podatku VAT usług finansowych, do których należy m.in. przyjmowanie środków pieniężnych w depozyt, oznacza, iż miejsce świadczenia usług na potrzeby VAT będzie w Polsce i nabywca usługi (polska spółka) będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT z tego tytułu w Polsce (będzie zobowiązana do wykazania zwolnionego z VAT importu usług pośrednictwa finansowego).
3.  Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, VAT podlega: - odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; - eksport towarów; - import towarów; - wewnatrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
4.  W ocenie B przyjmowanie od spółki wolnych środków pieniężnych w depozyt należy zakwalifikować jako świadczenie usług finansowych, sklasyfikowanych w pozycjach 65-66 w części J PKWiU. B stoi na stanowisku, że Umowa stanowi de facto umowę depozytu nieprawidłowego, o której mowa w art. 845 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym pod pojęciem depozytu nieprawidłowego należy rozumieć taką umowę, na podstawie której przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku (stosuje się wtedy odpowiednio przepisy o pożyczce). Jednocześnie osoba biorąca pieniądze lub rzecz w depozyt nieprawidłowy ma obowiązek oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy) ale niekoniecznie tę samą. Umowa depozytu nieprawidłowego może być ukształtowana zarówno jako umowa odpłatna jak i nieodpłatna.
5.  Pozycje 65-67 PWKiU wskazują jakiego rodzaju czynności mieszczą się pod pojęciem usług finansowych (m.in. usługi ubezpieczeniowe), natomiast pozostałe usługi finansowe, które nie zostały wprost wymienione pod poszczególnymi pozycjami ujęte są pod pozycją „usługi pośrednictwa finansowego – pozostałe”. Jednocześnie żadna z pozycji odnoszących się do usług finansowych nie wymienia wprost usług świadczonych na podstawie umowy depozytu nieprawidłowego. Mając na względzie integralną część PKWiU, jaką są wyjaśnienia zawarte w części II PKWiU, należy stwierdzić, że usługi depozytu nieprawidłowego należy zakwalifikować jako „usługi pośrednictwa finansowego pozostałe, nigdzie indziej nie sklasyfikowane” (poz. 65.23.10 PKWiU). Wyjaśnienia zawarte pod tą pozycją dookreślają, że chodzi o takie rodzaje pośrednictwa finansowego, które związane są z gromadzeniem i redystrybucją środków finansowych w inny sposób niż poprzez kredyty, a więc np. poprzez dystrybucję środków finansowych w formie depozytu nieprawidłowego.
6.  Należy więc uznać, że przyjmowanie środków pieniężnych w depozyt przez B od spółki będzie odpłatnym świadczeniem przez B usług pośrednictwa finansowego.
7.  Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikiem VAT jest również osoba prawna, jednostka organizacyjna mniemająca osobowości prawnej oraz osoba fizyczna będąca usługobiorcą usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju. W przypadku nabycia przez podmiot mający siedzibę na terenie Polski usług od podmiotu niemajacego siedziby (miejsca zamieszkania) w Polsce dochodzi do importu usług, zdefiniowanego w art. 2 pkt 9 ustawy o VAT. Dla rozpoznania przez polską spółkę importu usług nie ma jednocześnie znaczenia, czy usługodawca jest w kraju swojej siedziby podatnikiem VAT, czy też nie.
8.  Planowane zmiany do ustawy o VAT, m.in. projekt zmian z 2 lipca 2009 r. oraz druk sejmowy nr 2222 z 28 lipca 2009 r., które mają obowiązywać od 1 stycznia 2010 r. nie zmieniają charakteru omawianych usług. Dlatego należy uznać, że po 1 stycznia 2010 r. przyjmowanie wolnych środków pieniężnych od polskiej spółki będzie nadal uznawane za odpłatne świadczenie przez Banino usług finansowych (pośrednictwa finansowego), a polska spółka będzie zobowiązana do wykazania w Polsce zwolnionego z VAT importu usług finansowych.
9.  Reasumując powyższe, przyjęcie środków pieniężnych w depozyt przez B, po stronie polskiej spółki będzie importem usługi pośrednictwa finansowego, podlegającym opodatkowaniu VAT w Polsce (obowiązek rozliczenia VAT w związku z transakcją spoczywać będzie na spółce). Z kolei w Polsce tego rodzaju usługi pośrednictwa finansowego są zwolnione z VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w zw. z poz. 3 Załącznika nr 4 do ustawy o VAT.
10.  Ponieważ przyjmowanie środków pieniężnych przez B na podstawie Umowy będzie opodatkowane podatkiem VAT w Polsce (miejsce świadczenia usług będzie w Polsce) z jednoczesnym zwolnieniem od tego podatku, na podstawie art. 2 pkt 4 upcc nie będzie podlegało opodatkowaniu pcc w Polsce
11.  Powyższe stanowisko podzielają również organy podatkowe. Dla przykładu, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 28 listopada 2008 r. (sygn. IPPB2/436-62/07-4/SP) stwierdził: „czynności udzielenia pożyczek i dokonywania depozytów, które korzystają ze zwolnienia z opodatkowania VAT nie podlegają opodatkowaniu pcc”
12.  Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 11 listopada 2008 r. (sygn. IBPB2/436-142/08/MZ): „W związku z tym podkreślić należy, iż jakkolwiek zapytanie wnioskodawcy dotyczy opodatkowania pcc umowy depozytu nieprawidłowego, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy czynność cywilnoprawna w postaci depozytu nieprawidłowego generalnie podlegająca opodatkowaniu pcc podlega regulacjom ustawy o VAT lub podatkowi od wartości dodanej, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego wyłączenia tej umowy z opodatkowania. Reasumując, należy stwierdzić, iż jeżeli umowa depozytu nieprawidłowego będzie opodatkowana VAT lub z niego zwolniona zastosowanie znajdzie wyłączenie określone w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w przeciwnym wypadku umowa taka będzie podlegała opodatkowaniu pcc”. W postanowieniu z 4 lipca 2007 r. Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu (sygn. 1473/WVO/443-36/07/AS), na gruncie analogicznego stanu faktycznego stwierdził, że: „(…) organ podatkowy zgadza się ze stanowiskiem Wnioskodawcy i w analizowanej sytuacji złożenie przez Spółkę pieniędzy w formie depozytu nieprawidłowego (za odpłatnością) u podatnika podatku od wartości dodanej, podlegać będzie opodatkowaniu VAT jako import usługi i stanowić będzie czynność zwolnioną od tego podatku, zaś rozliczenie VAT spoczywać będzie na Spółce”. Podobnie stwierdził Dyrektor Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu w interpretacji z 22 lutego 2007 r. (sygn. ZP/443-255/06): „Z przedstawionego przez Podatnika stanu faktycznego wynika, iż Spółka świadczy na rzecz aderonów usługę depozytu nieprawidłowego, którą klasyfikuje według PKWiU do grupowania 65.23.10-00.00 – usługi pośrednictwa finansowego gdzie indziej niesklasyfikowane. (…) W związku z powyższym, należy stwierdzić iż usługi świadczone przez Podatnika, mieszczą się w ww. sekcji J ex (65-67), zatem zgodnie z dyspozycją art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowej, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług (…)”. Podobnie stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w interpretacji z 24 listopada 2008 r. (sygn. IPPP2/443-1090/08-3/PW): „Złożenie zatem przez Spółkę nadwyżek finansowych w formie depozytu za odpłatnością u podatnika podatku od wartości dodanej, podlegać będzie opodatkowaniu VAT jako import usługi i stanowi dybie jednoczenie czynność zwolnioną od tego podatku”.
13.  Ponieważ B odwołuje się do orzeczeń sądów administracyjnych zapadłych w analogicznych stanach faktycznych, za zasadne uważa przytoczenie tezy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 marca 2007 r. (sygn. VIII SA/Wa 135/07), zgodnie z którą „pogłębianiu zaufania do organów podatkowych nie służy ograniczenie się w uzasadnieniu decyzji podatkowej do stwierdzenia, że orzeczenie sądu powołane przez stronę w piśmie procesowym na poparcie jej tezy, nie wiąże organu podatkowego w sprawie rozpatrywanej. Jakkolwiek orzeczenia sądowe rzeczywiście wiążą organ podatkowy tylko w sprawie, w której zostały wydane, to jednak powoływanie ich w innej sprawie powoduje, że argumentacja sądu na temat wykładni konkretnego przepisu staje się argumentacją podatnika właśnie w sprawie rozpatrywanej. Jeżeli więc organ podatkowy nie podziela wspomnianej argumentacji, a oczywiście ma do tego prawo, powinien szczegółowo odnieść się do uzasadnienia wyroku sądowego i ustosunkować się do wyrażonych tam poglądów, wyjaśniając szczegółowo, dlaczego je odrzuca. Wiąże się to z regułą „uczciwego procesowania”, która według Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza powinność wyczerpującego odniesienia się do wszystkich wysuniętych przez odwołujący się podmiot zarzutów i żądań”.
14.  Jednocześnie B zwraca uwagę na twierdzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 20 stycznia 2009 r. (sygn. III SA/Wa 1916/08), w którym Sąd stwierdził, że: „(…) choć orzecznictwo sądowe, w tym sądów administracyjnych, nie ma w polskim systemie prawnym charakteru precedensowego, to w zakresie interpretacji podatkowych (ogólnych i indywidualnych) orzecznictwo to zyskuje szczególnie na znaczeniu (…). Orzecznictwo sądów stało się przesłanką do formułowania oceny poprawności funkcjonujących w obrocie prawnym interpretacji, także interpretacji indywidualnych, co szczególnie należy podkreślić w rozpoznanej sprawie. Skoro więc organ wydający interpretacje indywidualne może w ramach działania ex oficio zmienić wydaną już uprzednio interpretację z racji stwierdzenia jej wadliwości w świetle orzecznictwa sądowego, to tym bardziej ma obowiązek dokonywać analizy tego orzecznictwa w postępowaniu zmierzającym do wydania takiej interpretacji, a zwłaszcza w przypadku, gdy na takowe orzecznictwo powołuje się osoba składająca wniosek o jej wydanie. Nie można bowiem przyjąć takiej wykładni powyższych przepisów, że z jednej strony ustawodawca nie nakłada na organ wydający interpretacje indywidualne obowiązku analizowania orzecznictwa zapadłego w innych sprawach dotyczącego analogicznych sytuacji prawnopodatkowych, a z drugiej strony przyjmuje jednocześnie, że pominięcie takiego orzecznictwa może być przyczyną zmiany tak wydanej interpretacji. Obowiązujący od dnia 1 lipca 2007 r. art. 14e § 1 O.p. wychodzi poza zasadę związaną wyrokiem tylko w sprawie, w której on zapadł i nadaje orzecznictwu sądów administracyjny walor normatywny także w stosunku do innych indywidualnych spraw załatwianych w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnych). Od tej daty orzecznictwo to stało się istotnym miernikiem legalności wydawanych interpretacji indywidualnych. jego nieuzasadnione zaś pomijanie narusza wyrażoną w art. 121 § 1 O.p. zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i może skutkować w ramach kontroli sądowoadministracyjnej uchyleniem interpretacji indywidualnej z tej przyczyny”.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie stanowiska B, zgodnie z którym przyjmowanie przez B wolnych środków finansowych od spółki polskiej nie będzie podlegać opodatkowaniu PCC z uwagi na fakt, iż czynności te podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem VAT z jednoczesnym zwolnieniem z tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy depozytu nieprawidłowego.

Depozyt nieprawidłowy został uregulowany w art. 845 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Uznawany jest albo za odmianę zwykłej umowy przechowania, instytucję odrębną od umowy pożyczki, albo odrębny typ umowy nazwanej. Uznaje się również, że depozyt nieprawidłowy (przechowanie nieprawidłowe) jest umową szczególnego rodzaju, zawierającą elementy przechowania i pożyczki. Przedmiotem depozytu nieprawidłowego mogą być wyłącznie pieniądze lub rzeczy oznaczone co do gatunku. Osoba biorąca pieniądze (rzecz) do depozytu nieprawidłowego ma obowiązek oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale niekoniecznie tą samą.

Depozyt nieprawidłowy ma miejsce wtedy, gdy z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku. Do przyjęcia depozytu nieprawidłowego nie jest konieczne wyraźne zastrzeżenie tego w umowie, niemniej dla zastosowania art. 845 Kodeksu konieczne jest ustalenie, że przechowawca uprawniony został do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub rzeczami oznaczonymi co do gatunku. Upoważnienie do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi jest dla bytu umowy depozytu nieprawidłowego konieczne – sam fakt oddania na przechowanie pieniędzy nie tworzy bowiem jeszcze stosunku depozytu nieprawidłowego z prawem rozporządzania nimi.

Przechowawca „nieprawidłowy” nabywa na własność przedmiot depozytu i może nim rozporządzać tak, jak w umowie pożyczki. Depozyt nieprawidłowy różni się jednak od pożyczki tym, że jest zawierany w interesie składającego. Nie można utożsamiać depozytu nieprawidłowego z pożyczką. Depozyt nieprawidłowy może być odpłatny lub nieodpłatny.

W myśl art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium RP lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium RP;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium RP i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium RP.

Na podstawie art. 4 pkt 7 tejże ustawy obowiązek podatkowy przy umowie depozytu nieprawidłowego ciąży na przechowawcy.

Jak z powyższego wynika umowa depozytu nieprawidłowego co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednakże na mocy art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych prawodawca wprowadził wyjątek od tej zasady, zgodnie z którym nie podlegają temu podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umowy spółki i jej zmiany,
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Według definicji zawartej w art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przez „podatek od towarów i usług" rozumie się podatek nakładany ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Odnosząc się do stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego we wniosku, że przedmiotowa umowa nie będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych, stwierdzić należy, iż czynnikiem decydującym, o tym czy konkretna umowa cywilnoprawna korzysta z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 tej ustawy jest stwierdzenie czy z tytułu zawarcia tej konkretnej umowy którakolwiek z jej stron będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub będzie od tego podatku zwolniona.

Zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa Minister Finansów na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Treść art. 3 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Natomiast przez ustawy podatkowe zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

W związku z powyższym organ podatkowy nie rozstrzyga w niniejszej interpretacji czy umowa i świadczenie na jej podstawie usług finansowych polegających na przyjmowaniu środków pieniężnych w depozyt, którą Wnioskodawca zamierza zawrzeć wypełnia ustawowe znamiona umowy depozytu nieprawidłowego.

Interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 lutego 2010 r. Nr IPPP1/443-1231/09-4/AW dokonano oceny przedstawionego we wniosku stanowiska w zakresie podatku od towarów i usług potwierdzając, iż usługi świadczone przez Wnioskodawcę, nieposiadającego zarówno siedziby, jak i stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju, należy uznać za import usług podlegający opodatkowaniu na terytorium kraju. Do rozliczenia w zakresie podatku od towarów i usług tej transakcji obowiązane będą polskie Spółki, jako nabywcy przedmiotowych usług. Jednakże usługi te będą korzystały ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

Reasumując, należy stwierdzić, iż skoro umowa i świadczenie na jej podstawie usług finansowych polegających na przyjmowaniu środków pieniężnych przez Spółkę w depozyt będą objęte zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, zastosowanie znajdzie wyłączenie określone w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę postanowień i interpretacji organów podatkowych oraz wyroków sądu należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.