Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-659/10/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-08-19
Teza: sprzedaż lokalu mieszkalnego – ulga meldunkowa
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; pobyt-pobyt czasowy; spadek; sprzedaż; ulga-ulga meldunkowa; zameldowanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2010r. (data wpływu do tut. Biura 25 maja 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania części dochodu z tytułu sprzedaży nieruchomości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2010r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania części dochodu z tytułu sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 13 lipca 2007r. zmarła żona wnioskodawcy w domu, gdzie wnioskodawca mieszkał wraz żoną od 1991r.

W domu tym wnioskodawca cały czas przebywał z racji prowadzonej działalności gospodarczej na tamtym terenie, siedziby firmy w ww. miejscu zamieszkania i rozliczania we właściwym Urzędzie Skarbowym zgodnie z podległością terytorialną.

Tam też wnioskodawca był zameldowany na pobyt czasowy przez 10 lat, gdyż posiadając w innym mieście mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 43 m, którego był głównym najemcą i obowiązkowo członkiem spółdzielni mieszkaniowej – obligatoryjnie musiał być zameldowany na pobyt stały, chcąc utrzymać mieszkanie dla córki. Córka mieszkała w mieszkaniu z uwagi na studia.

Długotrwała choroba i śmierć żony spowodowały, iż spadkobiercy (w tym wnioskodawca) chcieli się pozbyć domu, z uwagi na związane z nim wspomnienia.

Po ponad rocznych poszukiwaniach kupca dom został sprzedany w kwietniu 2009r. Równocześnie za uzyskane środki wnioskodawca zakupił działkę budowlaną, spełnił wszystkie warunki, jakich wymaga procedura uzyskania pozwolenia na budowę i aktualnie kontynuuje budowę domu, na realizację którego wziął firmową pożyczkę bankową.

Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 26 czerwca 2008r. wnioskodawca nabył wraz z córką po połowie spadek po żonie.

Zgodnie z zaświadczeniem właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego nie należy się podatek od nabytego przez spadkobierców spadku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy wnioskodawca ma płacić podatek od zbycia części domu będącego spadkiem?

Zdaniem wnioskodawcy, z uwagi na niemożliwość wymeldowania się z pobytu stałego z mieszkania spółdzielczego, czasowe zameldowanie (10 lat) w sprzedanym domu należy przyjąć jako zameldowanie i faktyczne przebywanie (również siedziba firmy- działalności gospodarczej), zwalniające od podatku z tytułu sprzedaży części domu będącej spadkiem.

Sprzedany dom został zbudowany w latach 1989-1991, a następnie modernizowany w 2003r. ze środków finansowych po opodatkowaniu uzyskanych tylko z działalności zarobkowej wnioskodawcy, gdyż żona wnioskodawcy po narodzinach córki od 1980r. nie pracowała zawodowo.

Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży domu w całości zostały już zainwestowane w zakup działki i kontynuowaną aktualnie budowę.

Wnioskodawca wskazuje, że ustawodawca wycofał z dniem 01 stycznia 2009r. ulgę meldunkową wprowadzając ulgę inwestycyjną, gdyż był to przepis niesłychanie krzywdzący obywatela, czego wnioskodawca byłby przykładem.

Z uwagi na opisany powyżej stan faktyczny, zdaniem wnioskodawcy nie jest on zobowiązany do zapłaty podatku z tytułu sprzedaży nieruchomości, pomimo że nie spełnia formalnego wymogu tzw. „ulgi meldunkowej”. Za skorzystaniem przez wnioskodawcę z tej właśnie ulgi przemawia zaistniały i opisany wyżej stan faktyczny, który jest zgodny z intencją ustawodawcy.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307), jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z treści art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy wynika, że ww. przepisu nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jednak w myśl art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, spełnione winny zostać co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

*   nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej,
*   nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w tej działalności.

Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż sprzedaż udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku, nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz stanowi przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej do przychodu (dochodu) uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r. Oznacza to zarazem, iż nowe zasady opodatkowania mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007r.

Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy zmienionej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 roku.

Z przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż nabył on w drodze spadku po zmarłej żonie udział w prawie własności nieruchomości.

Zgodnie z art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy (spadkodawców) ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Istotne zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy. Nabycie spadku w przedmiotowej sprawie nastąpiło zatem w dniu 13 lipca 2007r., czyli w dniu śmierci spadkodawczyni. Nabycie prawa do spadku zostało potwierdzone postanowieniem Sądu z dnia 26 czerwca 2008r. Wnioskodawca w kwietniu 2009r. dokonał sprzedaży domu.

Z uwagi na fakt, iż nabycie przedmiotowego udziału w nieruchomości nastąpiło w drodze spadku w 2007r., dokonując oceny skutków sprzedaży ww. udziału w nieruchomości należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Jednakże, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008r., wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2.  lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

\-jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Zwolnienie, o którym mowa wyżej ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika (art. 21 ust. 21 ww. ustawy).

Jednakże zgodnie z treścią art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, podatnicy, do których mają zastosowanie ust. 1 lub ust. 2, tj. podatnicy, którzy zbywają nieruchomości lub prawa nabyte w okresie od 01 stycznia 2007r. do 31 grudnia 2008r., oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14-dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r., nie ma zastosowania.

Z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, w sposób niebudzący żadnych wątpliwości wynika, iż podstawowym warunkiem rozstrzygającym czy przychody uzyskane z odpłatnego zbycia budynku mieszkalnego będą podlegały zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych jest dwunastomiesięczny okres zameldowania na pobyt stały w danym budynku.

Podkreślić również należy, że pojęcie miejsce zameldowania nie jest tożsame z pojęciem miejsca zamieszkania.

Zameldowanie na pobyt stały i czasowy definiują przepisy prawa administracyjnego tj. ustawa z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006r. Nr 139, poz. 993 ze zm.).

W związku z tym, wynikające z ww. przepisów definicje pobytu stałego i czasowego nie tylko wiążą się z techniczno - materialną czynnością zameldowania pod konkretnym adresem, ale także wywołują skutki prawne na gruncie prawa administracyjnego jak i prawa podatkowego.

Zameldowanie się zarówno na pobyt stały, jak i czasowy stanowi dopełnienie obowiązku o charakterze ewidencyjno – administracyjnym przed właściwym ze względu na miejsce pobytu stałego lub czasowego organem gminy.

Skoro ustawodawca w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym sprecyzował rodzaj zameldowania tj. na pobyt stały a cyt. wyżej przepisy ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych rozróżniają dwie formy zameldowania tj. zameldowanie na pobyt stały i czasowy, to aby skorzystać z omawianego zwolnienia od podatku należy być zameldowanym tylko i wyłącznie na pobyt stały. Zameldowanie na pobyt czasowy nie uprawnia do ww. zwolnienia. Twierdzenie przeciwne jest sprzeczne z prawem a tym samym niedopuszczalne. Bez znaczenia są przy tym powody, z uwagi na które wnioskodawca nie dopełnił obowiązku meldunkowego na pobyt stały w zbywanym budynku.

Odnosząc się do argumentu wnioskodawcy, że objęcie go przedmiotowym zwolnieniem z tytułu tzw. ulgi meldunkowej, jest zgodne z intencją ustawodawcy, należy powtórzyć za Sądem Najwyższym, że jeśli przepis jednoznacznie formułuje normę postępowania, to tak właśnie należy ten przepis rozumieć. Pierwszeństwo językowej wykładni jest podstawowym warunkiem funkcjonowania zwolnień w prawie podatkowym. Jeżeli wbrew jasnemu pod względem językowym sformułowaniu przepisu nadawałoby się mu jeszcze jakieś inne znaczenie aniżeli to oczywiste językowe, to wówczas podważałoby to rolę ustawodawcy.

Ponadto, należy stwierdzić, że zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wszelkie ulgi i zwolnienia są też wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania - skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Możliwość skorzystania przez wnioskodawcę z przedmiotowego zwolnienia w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, byłaby w istocie takim właśnie zastosowaniem wykładni rozszerzającej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, stanowisko wnioskodawcy, iż: „z uwagi na niemożliwość wymeldowania się z pobytu stałego z mieszkania spółdzielczego, czasowe zameldowanie (10 lat) w sprzedanym domu należy przyjąć jako zameldowanie i faktyczne przebywanie zwalniające od podatku z tytułu sprzedaży części domu będącej spadkiem”, należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowo nadmienić należy, że bez znaczenia dla powyższego rozstrzygnięcia pozostaje cel na jaki wydatkowano pieniądze ze sprzedaży nieruchomości. Podkreślenia bowiem wymaga, że przepisy jakie obowiązują wnioskodawcę z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nie łączą prawa do zwolnienia z przeznaczeniem środków, lecz z zameldowaniem podatnika na pobyt stały w zbywanym budynku mieszkalnym. Przepisy, które weszły w życie od 01 stycznia 2009r. nie mają zastosowania dla przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub udziału w nieruchomości nabytych w latach 2007-2008. To wyłączenie zostało jasno sformułowane w przepisach przejściowych, wykluczone jest zatem powoływanie się przez wnioskodawcę na przepisy, które w stanie faktycznym przez niego przedstawionym – nie obowiązywały.

Na koniec wskazać należy, że ulga meldunkowa nie może być nazywana przez wnioskodawcę „krzywdzącą dla obywatela”. Poczucie krzywdy wnioskodawcy ma swoje źródło w tym, że wnioskodawca nie był zameldowany w zbywanym budynku na pobyt stały. Są jednak podatnicy, którzy posiadając takie zameldowanie z ulgi skorzystali. Fakt, iż wnioskodawca nie spełniał podstawowego warunku do skorzystania z ulgi meldunkowej nie czyni z tej ulgi „ulgi krzywdzącej”. Wnioskodawca wzorem innych podatników, gdyby zameldował się w budynku mieszkalnym na pobyt stały – nabyłby prawo do ulgi. Wnioskodawca miał taką możliwość, lecz sam z niej zrezygnował chcąc zachować równocześnie prawo do mieszkania spółdzielczego. Skoro tak, sam zdecydował, że nie zrezygnuje z zameldowania na pobyt stały w lokalu spółdzielczym na rzecz budynku mieszkalnego. Konsekwencją tego wyboru było zachowanie prawa do mieszkania spółdzielczego, lecz brak możliwości skorzystania z ulgi meldunkowej z tytułu przychodu ze sprzedaży przypadającego na budynek mieszkalny.

Należy pamiętać, że żaden podatnik nie ma obowiązku korzystania z ulgi podatkowej. Jeśli jednak chce z niej skorzystać ma bezwzględny obowiązek spełnienia wszystkich warunków koniecznych do zastosowania tej ulgi. Fakt, że podatnik nie spełnia tychże warunków nie może prowadzić do podważania sensu ulgi. Ulga inwestycyjna wbrew twierdzeniu wnioskodawcy nie musi być uznawana za korzystniejszą i sprawiedliwą. Nie każdy bowiem podatnik, który mógłby z niej skorzystać bo nieruchomość nabył po 01 stycznia 2009r. przychód ze sprzedaży nieruchomości przeznaczyć zechce na cele mieszkaniowe. W przypadku innego przeznaczenia środków będzie podlegał opodatkowaniu, nawet jeśli w zbywanym budynku był zameldowany na pobyt stały. Podatników, którzy nabyli nieruchomości od 01 stycznia 2009r. ulga meldunkowa już nie obowiązuje. Ustawodawca nie przewidział możliwości wybierania sobie przez podatnika jaki stan prawny będzie miał zastosowanie w jego sprawie. Kwestię tę sam uregulował jednoznacznie w przepisach przejściowych. Wnioskodawca mógłby skorzystać jedynie z ulgi meldunkowej pod warunkiem zameldowania w zbywanym budynku na pobyt stały. Przepisy jakie weszły w życie od 01 stycznia 2009r. do wnioskodawcy nie mają zastosowania.

Z tej przyczyny stanowiska wnioskodawcy nie można było uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.