Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.465.2025.4.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego w
otrzymanej fakturze od uczestnika na kwotę wynikającą z
realizacji opcji.
Słowa kluczowe: ekwiwalent-ekwiwalent pieniężny
odliczenia-prawo do odliczenia
opcja
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia VAT naliczonego wykazanego w
    otrzymanej fakturze od uczestnika na kwotę wynikającą z realizacji opcji. Uzupełnili go
    Państwo pismem z 16 września 2025 r. (wpływ 17 września 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. Sp.k. (Spółka) to polska firma, która od wielu lat oferuje szeroki asortyment (...).
    Sukces Spółki na rynku w dużej mierze zależy od budowania trwałego zespołu wysoko
    wykwalifikowanych pracowników i współpracowników.
    W grupie realizowany był w 2015 r. program polegający na tym, że kluczowi pracownicy i
    współpracownicy mieli prawo objęcia opcji wewnętrznych. Celem programu było
    uzyskanie dodatkowej motywacji pracowników i osób współpracujących ze spółką poprzez
    umożliwienie im uzyskiwania ewentualnych, dodatkowych dochodów z realizacji opcji,
    których wysokość była ściśle powiązana z wynikami finansowymi uzyskiwanymi przez
    Grupę Kapitałową. Możliwość realizacji opcji była odroczona w czasie.
    Osoby przystępujące do programu uzyskiwały prawo do objęcia określonej liczby opcji
    ustalonej przez Zarząd Spółki oraz prawo do zrealizowania opcji w przyszłości po cenie,
    która będzie uzależniona od wyników finansowych uzyskiwanych przez Grupę Kapitałową.
    Program skierowany był do kluczowych menedżerów, osób które z racji funkcji i zadań
    miały wpływ na wyniki finansowe grupy, od ich wysiłku i zaangażowania zależały te wyniki.
    Jednym z głównych celów programu było zatrzymanie i pozyskiwanie wysoko
    wykwalifikowanych specjalistów pracujących i współpracujących ze Spółką.
    Potencjalny uczestnik programu otrzymywał od Spółki ofertę objęcia opcji wraz z
    warunkami ich zrealizowania (np. oferta przyznawała określoną ilość opcji, wyznaczała
    minimalny okres po jakim uczestnik może opcje realizować, informowała o tym, jak będzie
    ustalana cena realizacji opcji). Z reguły minimalny okres realizacji opcji wynosił 1 lub 2 lata,
    ale uczestnik nie musiał realizować swoich opcji natychmiast w momencie, gdy otwierała
    się taka możliwość. Sama wartość opcji uczestnika uzależniona była od wskaźników
    finansowych wynikających z ostatecznych sprawozdań finansowych Spółki za kolejne lata.
    Realizacja opcji oznaczała dla Spółki konieczność wypłaty określonej kwoty za te opcje na
    konto bankowe uczestnika. Zarazem uczestnik mógł odraczać moment realizacji swoich
    opcji praktycznie do momentu, gdy ustawały więzy łączące go ze Spółką.
    Opcje w chwili objęcia przez uczestników miały wartość 0 zł. Opcje nie były zbywalne na
    rynku. Ustalenie wartości opcji możliwe było dopiero w momencie, gdy uczestnik zechce je
    zrealizować (dopiero wówczas wiadomo, jakie wskaźniki finansowe ze sprawozdań Spółki
    powinny zostać przyjęte do ustalenia wartości opcji uczestnika).
    Uczestnik, który zaakceptował ofertę objęcia opcji podpisywał ze Spółką umowę
    regulującą szczegółowo zasady uczestnictwa w programie.
    Jeden z uczestników programu posiada opcje przyznane mu w 2015 r., których realizację
    planuje obecnie, w 2025 r. W okresie, gdy uczestnikowi temu przyznane zostały opcje
    dominującą formą współpracy z nim była umowa cywilnoprawna w ramach jego
    działalności gospodarczej (umowa, na podstawie której świadczył usługi w obszarze IT).
    Umowa o współpracę i realizację usług z obszaru IT zawarta została 3 stycznia 2014 r. i do
    dziś usługi na podstawie tej umowy wykonawca ten realizuje na rzecz Spółki. Równolegle z
    uczestnikiem tym Spółka zawarła umowę o pracę (zarządzanie w obszarze IT). Umowa o
    pracę została z nim zawarta 1 stycznia 2001 r. i kontynuowana jest do dziś.
    Z punktu widzenia wysokości wynagrodzenia wypłacanego przez Spółkę temu
    uczestnikowi, zdecydowana większość wynagrodzenia związana jest z realizacją przez
    niego usług. W 2015 r. w całości jego wynagrodzenia uzyskanego ze Spółki 14,1%

    stanowiło wynagrodzenie ze stosunku pracy a 85,9% wynagrodzenie z tytułu umowy o
    realizację usług w ramach działalności gospodarczej. W roku 2025, w którym opcje mają
    zostać zrealizowane, osoba ta pozostaje związana ze Spółką oboma typami umów i
    odpowiednio procenty te wynoszą 32,6% (umowa o pracę) i 67,74% (umowa na podstawie
    której wykonywane są usługi na rzecz Spółki). Również w każdym z lat 2015-2025 uczestnik
    ten w większości uzyskiwał od Spółki wynagrodzenie na podstawie umowy o współpracę, a
    nie na podstawie umowy o pracę.
    Program opcji kierowany był zarówno do pracowników, jak i do osób współpracujących na
    podstawie różnych umów cywilnoprawnych, w tym osób świadczących usługi na rzecz
    Spółki w ramach działalności gospodarczej.
    Zasady programu opcji przewidywały, że uczestnik programu musi posiadać w momencie
    przystąpienia do programu, jak i w momencie kontynuacji programu tzw. „umowę
    podstawową” oraz dopuszczały dowolną formę współpracy, w tym umowy cywilnoprawne.
    W przypadku uczestnika, którego sytuacji dotyczy zapytanie, skierowanie oferty
    przystąpienia do programu (i dalsza umowa stron regulująca zasady realizacji opcji)
    sformułowana została z podaniem jedynie imienia i nazwiska, nie wskazywała
    specyficznie, że przystąpienie uczestnika do programu następuje w związku z umową o
    pracę czy w związku z umową o świadczenie usług.
    Spółka jest podatnikiem VAT czynnym.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Celem Programu było wzmocnienie retencji oraz uzyskanie dodatkowej motywacji
    pracowników i osób współpracujących z Grupą A (obecnie A Sp. z o. o. sp. k.) poprzez
    umożliwienie im uzyskiwania ewentualnych, dodatkowych dochodów z realizacji opcji,
    których wysokość jest ściśle powiązana z wynikami uzyskiwanymi przez „Grupę
    Kapitałową”, zaś możliwość realizacji jest odroczona w czasie.
    Uczestnicy na podstawie umowy powierzenia przystępowali do programu i uzyskiwali
    prawo do objęcia określonej liczby opcji oraz prawo do zrealizowania tych opcji w
    przyszłości po cenie, która będzie uzależniona od wyników finansowych uzyskiwanych
    przez Spółkę po upływie okresu zapadalności opcji. Odroczenie realizacji było związane z
    tym, że program miał mieć również efekt retencji kluczowych menedżerów. Z objęciem
    opcji nie wiązał się obowiązek zapłaty ani też obowiązek ich zrealizowania.
    Spółka zobowiązana jest do sporządzania i zatwierdzania sprawozdań finansowych i
    przyjmowania dyspozycji uczestników o realizowaniu opcji na warunkach opisanych w
    zasadach programu (np. realizacja nie może nastąpić wcześniej niż po upływie
    określonego czasu po ich objęciu).
    Spółka przekazuje uczestnikom informację o cenie realizacji, znanej po zatwierdzaniu
    sprawozdań finansowych i po poznaniu określonych wskaźników finansowych.
    W celu realizacji opcji uczestnik wypełniał i podpisywał oświadczenie o realizacji opcji.
    Spółka zaś zobowiązana jest do wypłacenia uczestnikowi programu ceny opcji w
    określonym terminie.
    Formalnie spółki powiązane nie stanowią grupy kapitałowej, stąd jeśli w treści odpowiedzi
    pojawia się stwierdzenie „grupa kapitałowa”, Wnioskodawca podaje je w cudzysłowie.
    2. Otrzymanie opcji związane jest z odpowiedzialnością za obszar IT sprawowany przez
    uczestnika. Spółka uznała, że retencja i motywacja finansowa dla osoby realizującej
    zadania w tym zakresie jest dla niej ważna.
    Na podstawie umowy o świadczenie usług do zlecenia realizowanego przez uczestnika
    należy świadczenie usług związanych z oprogramowaniem, w tym w szczególności:

        projektowanie i analiza procesów biznesowych pod kątem optymalizacji i wsparcia
        ich odpowiednią technologią informacyjną
        tworzenie, modyfikowanie i testowanie oprogramowania
        wdrażanie nowych systemów informatycznych i zmian w oprogramowaniu
        przygotowywanie dokumentacji użytkowej i technicznej dot. programów
        komputerowych
        przygotowywanie raportów i analiz wg potrzeb grupy
        przygotowanie i prowadzenie szkoleń z użytkowania programów komputerowych
        projektowanie i realizacja serwisów internetowych.
    3. „Umowa podstawowa”, zgodnie z zasadami programu opcji, na podstawie których
    wprowadzono program opcji, oznacza „umowę o pracę zawartą pomiędzy Uczestnikiem
    Programu a Grupą A lub inną umowę cywilnoprawną, na podstawie której Uczestnik
    Programu świadczy na rzecz Grupy A usługi.”
    W momencie wprowadzania programu opcji Spółka nosiła nazwę Grupa A sp. z o o. sp.k.
    Uczestnik, o którego sytuację Spółka pyta we wniosku, w momencie przystąpienia do
    programu i jego kontynuacji miał dwie umowy (umowa o pracę, umowa o świadczenie
    usług).
    Dokumenty podpisane przez Spółkę i uczestnika związane z przystąpieniem tego
    konkretnego uczestnika do programu nie rozstrzygały, która umowa jest w jego
    przypadku umową podstawową. Tym niemniej umowa cywilnoprawna stanowiła wówczas
    i do tej pory stanowi umowę dominującą z punktu widzenia wartości wynagrodzenia.
    4. Cena opcji uzależniona jest od wskaźników finansowych wynikających ze sprawozdań
    finansowych spółki, a konkretnie wskaźnika ROE (zwrot na kapitale własnym uzyskany
    przez „Grupę Kapitałową” w danym roku). Elementem bazowym do wyliczenia wartości
    opcji w danym roku były więc wartości wskaźników finansowych wynikające z podawanych
    do informacji publicznej sprawozdań finansowych.
    Przykładowo cena opcji za 2015 wyliczona byłaby wg wzoru Cena Opcji 2015 = 100PLN x
    (1+ROE2014), gdzie ROE 2014 oznacza zwrot na kapitale własnym uzyskany przez „Grupę
    Kapitałową” w roku 2014.
    Wskaźnik ROE powstaje poprzez podzielenie zysku netto Spółki przez kapitał własny Spółki
    (jest wyrażony w procentach).
    Realizowanie opcji nie było powiązane z dostarczaniem konkretnych towarów lub
    świadczeniem usług innych.
    Opcje nie są powiązane z tytułem prawnym do towarów ani z innymi prawami
    majątkowymi, gdzie instrumentem bazowym jest towar, mierniki i limity wielkości
    produkcji czy uprawnienia do emisji zanieczyszczeń.
    W wyniku realizacji opcji dochodzi jedynie do rozliczenia finansowego między Stronami, a
    nie dochodzi do fizycznej dostawy jakiegokolwiek towaru oraz świadczenia innej usługi.
    5. Uczestnik, o którego sytuację Spółka pyta we wniosku, jest czynnym podatnikiem VAT.
    6. Usługa świadczona przez uczestnika na rzecz Wnioskodawcy rozliczana jest na
    podstawie miesięcznej faktury za świadczone usługi, których zakres jest zgodny z
    zakresem zdefiniowanym w umowie. Do każdej faktury dołączany jest załącznik, w którym
    wyszczególnione są usługi wykonane w danym miesiącu.
    7. Usługi, które realizuje uczestnik programu, w związku z przystąpieniem do programu
    opcji, są przez Spółkę wykorzystywane wyłącznie do realizacji czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.

    8. Samo realizowanie opcji jest czynnością techniczną, której wystąpienie inicjuje sam
    uczestnik.
    Program opcji pełni w Spółce funkcję motywacyjno-retencyjną i ma zapewniać wyższą
    efektywność całego biznesu. Uczestnikom programu zaoferowano składnik motywacyjny
    w postaci opcji. Spółka poprzez zaoferowanie opcji z jednej strony dążyła do trwałego
    zachowania określonego składu menedżerskiego. Kontynuacja współpracy z tymi samymi
    menedżerami jest dla Spółki istotną wartością dodaną, w tym obniża koszty pozyskania
    kluczowej kadry. Motywacja menedżerów do sprawnego, skutecznego działania na rzecz
    Spółki rośnie wraz z atrakcyjnością systemu, na podstawie którego mogą oni być
    wynagradzani za pracę.
    W ocenie Spółki fakt, że uczestnik otrzymał opcje a następnie będzie mógł je ew.
    zrealizować przekłada się na pozytywny dla Spółki sposób działania uczestnika.
    Uczestnik realizował na rzecz Spółki zadania z dwóch obszarów: na podstawie umowy o
    pracę zabezpieczał realizowanie zadań odpowiednich dla stanowiska Dyrektora ds.
    Informatyki i Analiz. Taka osoba odpowiada za całość technologii i danych w firmie – od
    stabilnej infrastruktury po dostarczanie wniosków analitycznych do decyzji biznesowych.
    Z kolei zadania realizowane przez uczestnika w obszarze profesjonalnie świadczonych
    usług skupiały się na warstwie programistycznej. Usługi IT nabywane od uczestnika służą
    Spółce zwłaszcza w kontekście wsparcia operacyjnego, sprzedaży online, marketingu,
    logistyki, zarządzania danymi czy bezpieczeństwa cyfrowego. Usługi te mają dla Spółki
    strategiczne znaczenie ze względu na istotną skalę uzależnienia podstawowych procesów
    biznesowych od rozwiązań IT i są wykorzystywane w Spółce w kluczowych obszarach jej
    działalności, jak:
    1. Zarządzanie systemami sprzedaży i e-commerce
    2. Zarządzanie danymi klientów i sprzedaży
    3. Marketing internetowy i reklamy w internecie
    4. Automatyzacja procesów i optymalizacji (np. obsługi zamówień, obrotu towarów w
      magazynie)
    5. Współpraca z dostawcami i systemy ERP
    6. Bezpieczeństwo danych i cyberbezpieczeństwo
    7. Obsługa systemów płatności i transakcji online
    8. Wsparcie techniczne i obsługa klienta
    9. Rozwój aplikacji mobilnych
    W pewnym uproszczeniu można stwierdzić, że kwoty wypłacane uczestnikowi w wyniku
    zrealizowana opcji stanowią dodatkową motywację dla uczestnika, zależną od wskaźników
    finansowych Spółki, w szczególności od osiąganych zysków netto.
    Natomiast dobrze zorganizowany i nowoczesny dział IT oraz przygotowywane na miarę
    rozwiązania programistyczne mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia poprawnego
    działania każdego innego działu Spółki, w tym działania procesów sprzedażowych w
    Spółce (całej sprzedaży Spółki).
    9. Ściśle analizując wyłącznie kwestie definicyjne zawarte w art. 2 ustawy z 29 lipca 2005 r.
    o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 772 ze zm.), można dojść
    do wniosku, że za najbardziej zbliżoną do opcji Spółki można uznać instrumenty opisane
    w lit. c w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zdaniem Spółki jednak opcje wykreowane przez Spółkę nie są instrumentem, do którego
    ustawa ta w ogóle ma zastosowanie. Ustawa ta dotyczy obracania określonymi
    instrumentami finansowymi i ma zapewnić ramy i bezpieczeństwo tego obrotu. Opcja
    wykreowana przez Spółkę ma charakter wewnętrzny, nie zachodzi obrót nią na żadnym

    rynku, nie zachodzi też obrót między Spółką a uczestnikiem (nie jest ona zbywana przez
    uczestnika na rzecz Spółki). W związku z realizowaniem opcji uczestnik ma uprawnienie do
    wezwania Spółki, wg określonych w regulaminie zasad, do wypłaty dodatkowej motywacji
    finansowej uzależnionej do wyników osiąganych przez Spółkę otrzymanej na podstawie
    więzów łączących go ze spółką.
    Opcja jest prawem osobistym i niezbywalnym (zakaz jakiejkolwiek odsprzedaży). Jest to
    uprawnienie ustanowione wyłącznie między spółką a beneficjentem – nie jest
    przeznaczone do obrotu i nie pełni funkcji inwestycyjnej/hedgingowej na rynku. Przy
    realizacji opcji strony nie świadczą sobie żadnych dodatkowych usług ani nie dostarczają
    towaru. Nie występują między stronami również usługi, których przedmiotem mogłyby być
    jakiekolwiek instrumenty finansowe.
    Spółka i uczestnik nie są stronami występującymi na jakimkolwiek rynku i nie sprzedają
    sobie nawzajem opcji w formule, której dotyczy ustawa o obrocie instrumentami
    finansowymi.

## Pytanie

Czy w przypadku otrzymania faktury od uczestnika na kwotę wynikającą z realizacji opcji
    Spółka ma prawo odliczenia VAT naliczonego wykazanego w otrzymanej fakturze (wg
    stawki podstawowej)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana od uczestnika faktura związana z realizacją opcji w
    ramach umowy na usługi powinna zawierać VAT wg podstawowej stawki i będzie dawała
    Spółce prawo do odliczenia VAT naliczonego.
    Uzasadnienie:
    W przypadku otrzymania od uczestnika faktury za realizację opcji w ramach umowy na
    usługi Spółka powinna uznać, że faktura ta dokumentuje wynagrodzenie należne
    wykonawcy usług.
    Realizacja opcji w praktyce w tej sytuacji oznaczałaby konieczność wypłaty dodatkowego
    wynagrodzenia powiązanego ze świadczeniem usług na rzecz Spółki, które to usługi mają
    związek z działalnością gospodarczą Spółki i są związane z jej opodatkowaną działalnością.
    Aby Spółka mogła odliczyć VAT, faktura musi dotyczyć usług, które są wykorzystywane w
    ramach działalności opodatkowanej VAT Spółki (np. usług IT świadczonych na rzecz Spółki
    przez uczestnika). Spółka stale wykorzystuje usługi IT realizowane przez uczestnika w
    związku z prowadzoną działalnością gospodarczą usługi IT realizowane przez uczestnika.
    Usługi IT realizowane przez uczestnika służą Spółce zwłaszcza w kontekście wsparcia
    operacyjnego, sprzedaży online, marketingu, logistyki, zarządzania danymi czy
    bezpieczeństwa cyfrowego. Usługi te są wykorzystywane w Spółce w kluczowych
    obszarach jej działalności, jak:
    1. Zarządzanie systemami sprzedaży i e-commerce;
    2. Zarządzanie danymi klientów i sprzedaży;
    3. Marketing internetowy i reklamy w internecie;
    4. Automatyzacja procesów i optymalizacji (np. obsługi zamówień, obrotu towarów w
      magazynie);
    5. Współpraca z dostawcami i systemy ERP;
    6. Bezpieczeństwo danych i cyberbezpieczeństwo;
    7. Obsługa systemów płatności i transakcji online;
    8. Wsparcie techniczne i obsługa klienta;
    9. Rozwój aplikacji mobilnych.

    W związku z powyższym po otrzymaniu faktury od uczestnika realizującego opcje, Spółka
    będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury – na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U.2025.0.775 t. j. ze zm.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja
    udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.
    Ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczające jest, że z okoliczności

    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek
    dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i
    usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby
    jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez
    podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter
    niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek
    zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podatnikiem VAT czynnym. Obecnie są Państwo
    jednym z liderów na polskim rynku narzędziowym. Państwa sukces na rynku w dużej
    mierze zależy od budowania trwałego zespołu wysoko wykwalifikowanych pracowników i
    współpracowników.
    W grupie realizowany był w 2015 r. program polegający na tym, że kluczowi pracownicy i
    współpracownicy mieli prawo objęcia opcji wewnętrznych. Celem programu było
    uzyskanie dodatkowej motywacji pracowników i osób współpracujących ze spółką poprzez
    umożliwienie im uzyskiwania ewentualnych, dodatkowych dochodów z realizacji opcji,
    których wysokość była ściśle powiązana z wynikami finansowymi uzyskiwanymi przez
    Grupę Kapitałową. Możliwość realizacji opcji była odroczona w czasie.
    Osoby przystępujące do programu uzyskiwały prawo do objęcia określonej liczby opcji
    ustalonej przez Zarząd Spółki oraz prawo do zrealizowania opcji w przyszłości po cenie,
    która będzie uzależniona od wyników finansowych uzyskiwanych przez Grupę Kapitałową.
    Program skierowany był do kluczowych menedżerów, osób które z racji funkcji i zadań
    miały wpływ na wyniki finansowe grupy, od ich wysiłku i zaangażowania zależały te wyniki.
    Jednym z głównych celów programu było zatrzymanie i pozyskiwanie wysoko
    wykwalifikowanych specjalistów pracujących i współpracujących ze Spółką.
    Potencjalny uczestnik programu otrzymywał od Państwa ofertę objęcia opcji wraz z
    warunkami ich zrealizowania (np. oferta przyznawała określoną ilość opcji, wyznaczała
    minimalny okres po jakim uczestnik może opcje realizować, informowała o tym, jak będzie
    ustalana cena realizacji opcji). Z reguły minimalny okres realizacji opcji wynosił 1 lub 2 lata,
    ale uczestnik nie musiał realizować swoich opcji natychmiast w momencie, gdy otwierała
    się taka możliwość. Sama wartość opcji uczestnika uzależniona była od wskaźników
    finansowych wynikających z Państwa ostatecznych sprawozdań finansowych za kolejne
    lata. Realizacja opcji oznaczała dla Państwa konieczność wypłaty określonej kwoty za te

    opcje na konto bankowe uczestnika. Zarazem uczestnik mógł odraczać moment realizacji
    swoich opcji praktycznie do momentu, gdy ustawały więzy łączące go z Państwem.
    Opcje w chwili objęcia przez uczestników miały wartość 0 zł. Opcje nie były zbywalne na
    rynku. Ustalenie wartości opcji możliwe było dopiero w momencie, gdy uczestnik zechce je
    zrealizować (dopiero wówczas wiadomo, jakie wskaźniki finansowe z Państwa sprawozdań
    powinny zostać przyjęte do ustalenia wartości opcji uczestnika).
    Uczestnik, który zaakceptował ofertę objęcia opcji podpisywał z Państwem umowę
    regulującą szczegółowo zasady uczestnictwa w programie.
    Jeden z uczestników programu posiada opcje przyznane mu w 2015 r., których realizację
    planuje obecnie, w 2025 r. W okresie, gdy uczestnikowi temu przyznane zostały opcje
    dominującą formą współpracy z nim była umowa cywilnoprawna w ramach jego
    działalności gospodarczej (umowa na podstawie której świadczył usługi w obszarze IT).
    Umowa o współpracę i realizację usług z obszaru IT zawarta została 3 stycznia 2014 r. i do
    dziś usługi na podstawie tej umowy wykonawca ten realizuje na rzecz Państwa.
    Równolegle z uczestnikiem tym zawarli Państwo umowę o pracę (zarządzanie w obszarze
    IT). Umowa o pracę została z nim zawarta 1 stycznia 2001 r. i kontynuowana jest do dziś. Z
    punktu widzenia wysokości wynagrodzenia wypłacanego przez Państwa temu
    uczestnikowi, zdecydowana większość wynagrodzenia związana jest z realizacją przez
    niego usług.
    Program opcji kierowany był zarówno do pracowników, jak i do osób współpracujących na
    podstawie różnych umów cywilnoprawnych, w tym osób świadczących usługi na rzecz
    Państwa w ramach działalności gospodarczej. Zasady programu opcji przewidywały, że
    uczestnik programu musi posiadać w momencie przystąpienia do programu, jak i w
    momencie kontynuacji programu tzw. „umowę podstawową” oraz dopuszczały dowolną
    formę współpracy, w tym umowy cywilnoprawne. „Umowa podstawowa”, zgodnie z
    zasadami programu opcji, na podstawie których wprowadzono program opcji, oznacza
    „umowę o pracę zawartą pomiędzy Uczestnikiem Programu a Grupą A lub inną umowę
    cywilnoprawną, na podstawie której Uczestnik Programu świadczy na rzecz Grupy A
    usługi.”
    Uczestnik w momencie przystąpienia do programu i jego kontynuacji miał dwie umowy
    (umowa o pracę, umowa o świadczenie usług). Dokumenty podpisane przez Państwa i
    uczestnika związane z jego przystąpieniem do programu nie rozstrzygały, która umowa
    jest w jego przypadku umową podstawową. Tym niemniej umowa cywilnoprawna
    stanowiła wówczas i do tej pory stanowi umowę dominującą z punktu widzenia wartości
    wynagrodzenia.
    Otrzymanie opcji związane jest z odpowiedzialnością za obszar IT sprawowany przez
    uczestnika. Uznali Państwo, że retencja i motywacja finansowa dla osoby realizującej
    zadania w tym zakresie jest dla Państwa ważna.
    Na podstawie umowy o świadczenie usług do zlecenia realizowanego przez uczestnika
    należy świadczenie usług związanych z oprogramowaniem, w tym w szczególności:
        projektowanie i analiza procesów biznesowych pod kątem optymalizacji i wsparcia
        ich odpowiednią technologią informacyjną
        tworzenie, modyfikowanie i testowanie oprogramowania
        wdrażanie nowych systemów informatycznych i zmian w oprogramowaniu
        przygotowywanie dokumentacji użytkowej i technicznej dot. programów
        komputerowych
        przygotowywanie raportów i analiz wg potrzeb grupy
        przygotowanie i prowadzenie szkoleń z użytkowania programów komputerowych

        projektowanie i realizacja serwisów internetowych.
    Uczestnik jest czynnym podatnikiem VAT. Usługa świadczona przez uczestnika na rzecz
    Państwa rozliczana jest na podstawie miesięcznej faktury za świadczone usługi, których
    zakres jest zgodny z zakresem zdefiniowanym w umowie. Do każdej faktury dołączany jest
    załącznik, w którym wyszczególnione są usługi wykonane w danym miesiącu.
    Celem Programu było wzmocnienie retencji oraz uzyskanie dodatkowej motywacji
    pracowników i osób współpracujących z Państwem poprzez umożliwienie im uzyskiwania
    ewentualnych, dodatkowych dochodów z realizacji opcji, których wysokość jest ściśle
    powiązana z wynikami uzyskiwanymi przez „Grupę Kapitałową”, zaś możliwość realizacji
    jest odroczona w czasie. Uczestnicy na podstawie umowy powierzenia przystępowali do
    programu i uzyskiwali prawo do objęcia określonej liczby opcji oraz prawo do
    zrealizowania tych opcji w przyszłości po cenie, która będzie uzależniona od wyników
    finansowych uzyskiwanych przez Państwa po upływie okresu zapadalności opcji.
    Odroczenie realizacji było związane z tym, że program miał mieć również efekt retencji
    kluczowych menedżerów. Z objęciem opcji nie wiązał się obowiązek zapłaty ani też
    obowiązek ich zrealizowania.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego w
    otrzymanej fakturze od uczestnika na kwotę wynikającą z realizacji opcji.
    Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w przestawionej sytuacji w pierwszej kolejności jest
    ustalenie, czy usługi świadczone przez współpracownika – uczestnika w związku z
    przystąpieniem do programu opcji będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone
    zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego
    stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą
    (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane
    zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do
    zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą
    opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w Dyrektywie 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    TSUE, w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że

      „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
      transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie.
      Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez
      bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym
      świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob. wyrok z 29 października 2009 r. w
      sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb. Orz. s. I 10605, pkt 43). W tym
      świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej
      dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą
      a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana
      świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi
      rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (ww. wyrok w
      sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z utrwalonym
      orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1
      szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a
      otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra
      Zeneca UK, Zb. Orz. s. 1 7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie C-89/91 Hong-Kong Trade Development Council,
    TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie
    wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8
    marca 1988 r. w sprawie C#102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził, że
    czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno
    zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność
    za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z
    czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    W wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko Ministre
    de l’Économie et des Finances TSUE wskazał, że
      „(...) aby świadczenie usług mogło być uznane za „odpłatne” w rozumieniu tej
      dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie wzajemne za taką usługę było
      uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie wzajemne może pochodzić
      także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty Management UK i Baxi Group,
      C-53/09 i C-55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W analizowanej sprawie pomiędzy wypłaconą uczestnikowi kwotą wynikającą z realizacji
    opcji, a usługą świadczoną przez tego uczestnika będzie istniał bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym – kwota ta będzie stanowiła rzeczywiste dodatkowe
    wynagrodzenie za usługę w obszarze IT świadczoną w ramach stosunku prawnego. Z
    okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że otrzymanie opcji związane jest z
    odpowiedzialnością za obszar IT sprawowany przez uczestnika. Na podstawie umowy o
    świadczenie usług do zlecenia realizowanego przez uczestnika należy świadczenie usług
    związanych z oprogramowaniem. Otrzymana kwota wynikającą z realizacji opcji będzie
    zatem konsekwencją wykonania świadczenia przez uczestnika – działającego w ramach
    działalności gospodarczej w charakterze podatnika VAT. Wynagrodzenie to będzie należne
    uczestnikowi za wykonanie tego świadczenia.
    Z okoliczności sprawy wynika, że program opcji kierowany był zarówno do pracowników,
    jak i do osób współpracujących na podstawie różnych umów cywilnoprawnych, w tym
    osób świadczących usługi na rzecz Państwa w ramach działalności gospodarczej.
    Uczestnik jest czynnym podatnikiem VAT.
    Tym samym, otrzymana przez uczestnika kwota wynikająca z realizacji opcji będzie
    stanowiła wynagrodzenie za świadczone przez niego na rzecz Państwa usługi, o których
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, które będą podlegać opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w
    art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o
      których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
      finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146), z wyłączeniem
      przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w
      tym zakresie.
    W świetle art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
        1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
        2) usług doradztwa;
        3) usług w zakresie leasingu.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 16 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 40a i 41, nie ma zastosowania do usług
      dotyczących praw i udziałów odzwierciedlających:
        1) tytuł prawny do towarów;
        2) tytuł własności nieruchomości;
        3) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
        4) udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne
          prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części;
        5) prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity
          wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być

          zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż
          zwolnione z podatku.
    Ustawodawca, zakreślając ramy przedmiotowe art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy, odwołał się do
    definicji zawartych w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.). Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od
    podatku od towarów i usług dla usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego
    stosowania tego zwolnienia w odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również
    zapewnienie spójności przepisów dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami
    krajowymi regulującymi funkcjonowanie rynku finansowego.
    Zwolnienia od podatku usług finansowych oparte zostały na obiektywnych kryteriach, nie
    są zaś uzależnione od rodzaju podmiotu świadczącego te usługi.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ww. ustawy o obrocie instrumentami finansowymi:
      Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są:
        1) papiery wartościowe;
        2) niebędące papierami wartościowymi:
        a) tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
        b) instrumenty rynku pieniężnego,
        c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
          instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier
          wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do
          emisji lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy,
          które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem
          instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
        d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz
          inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które
          są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez
          rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
        e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
          instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę,
          pod warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu
          instrumentami finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych
          będących przedmiotem obrotu hurtowego na OTF, które muszą być
          wykonywane przez dostawę,
        f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi
          opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty
          pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być
          wykonane przez dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i
          wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
        g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
        h) kontrakty na różnicę,
        i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp
          procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian
          klimatycznych, stawek frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych
          danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo
          mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
          a także instrumenty pochodne, o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017
          /565, i inne, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów
          finansowych,

        j) uprawnienia do emisji.
    Dokonując analizy pojęć użytych do opisania zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy,
    należy podkreślić, że winny one być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te
    stanowią odstępstwa od ogólnej zasady. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne
    prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami
    członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym
    kontekście wspólnego systemu podatku VAT.
    Wskazali Państwo, że opcje wykreowane przez Państwa nie są instrumentem, do którego
    ustawa o obrocie instrumentami finansowymi w ogóle ma zastosowanie. Ustawa ta
    dotyczy obracania określonymi instrumentami finansowymi i ma zapewnić ramy i
    bezpieczeństwo tego obrotu. Opcja wykreowana przez Państwa ma charakter
    wewnętrzny, nie zachodzi obrót nią na żadnym rynku, nie zachodzi też obrót między
    Państwem a uczestnikiem (nie jest ona zbywana przez uczestnika na rzecz Państwa). W
    związku z realizowaniem opcji uczestnik ma uprawnienie do wezwania Państwa, wg
    określonych w regulaminie zasad, do wypłaty dodatkowej motywacji finansowej
    uzależnionej do wyników osiąganych przez Państwa otrzymanej na podstawie więzów
    łączących go z Państwem. Opcja jest prawem osobistym i niezbywalnym (zakaz
    jakiejkolwiek odsprzedaży). Jest to uprawnienie ustanowione wyłącznie między spółką a
    beneficjentem – nie jest przeznaczone do obrotu i nie pełni funkcji inwestycyjnej
    /hedgingowej na rynku. Przy realizacji opcji strony nie świadczą sobie żadnych
    dodatkowych usług ani nie dostarczają towaru. Nie występują między stronami również
    usługi, których przedmiotem mogłyby być jakiekolwiek instrumenty finansowe. Państwo i
    uczestnik nie są stronami występującymi na jakimkolwiek rynku i nie sprzedają sobie
    nawzajem opcji w formule, której dotyczy ustawa o obrocie instrumentami finansowymi.
    Zatem, w związku z tym, że opisane we wniosku opcje nie stanowią instrumentu
    finansowego w rozumieniu ww. ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, do ich
    realizacji nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    41 ustawy.
    Jak wynika z wniosku, są Państwo podatnikiem VAT czynnym. Usługi, które realizuje
    uczestnik programu – również czynny podatnik podatku od towarów i usług - w związku z
    przystąpieniem do programu opcji i jego realizacją, są przez Państwa wykorzystywane
    wyłącznie do realizacji czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Uczestnik realizował na Państwa rzecz zadania z dwóch obszarów: na podstawie umowy o
    pracę zabezpieczał realizowanie zadań odpowiednich dla stanowiska Dyrektora ds.
    Informatyki i Analiz. Taka osoba odpowiada za całość technologii i danych w firmie – od
    stabilnej infrastruktury po dostarczanie wniosków analitycznych do decyzji biznesowych. Z
    kolei zadania realizowane przez uczestnika w obszarze profesjonalnie świadczonych usług
    skupiały się na warstwie programistycznej. Usługi IT nabywane od uczestnika służą
    Państwu zwłaszcza w kontekście wsparcia operacyjnego, sprzedaży online, marketingu,
    logistyki, zarządzania danymi czy bezpieczeństwa cyfrowego. Usługi te mają dla Państwa
    strategiczne znaczenie ze względu na istotną skalę uzależnienia podstawowych procesów
    biznesowych od rozwiązań IT i są wykorzystywane w Spółce w kluczowych obszarach jej
    działalności, jak:
    1. Zarządzanie systemami sprzedaży i e-commerce
    2. Zarządzanie danymi klientów i sprzedaży
    3. Marketing internetowy i reklamy w internecie
    4. Automatyzacja procesów i optymalizacji (np. obsługi zamówień, obrotu towarów w
      magazynie)
    5. Współpraca z dostawcami i systemy ERP
    6. Bezpieczeństwo danych i cyberbezpieczeństwo

    7. Obsługa systemów płatności i transakcji online
    8. Wsparcie techniczne i obsługa klienta
    9. Rozwój aplikacji mobilnych
    Program opcji pełni u Państwa funkcję motywacyjno-retencyjną i ma zapewniać wyższą
    efektywność całego biznesu. Uczestnikom programu zaoferowano składnik motywacyjny
    w postaci opcji. Poprzez zaoferowanie opcji z jednej strony dążyli Państwo do trwałego
    zachowania określonego składu menedżerskiego. Kontynuacja współpracy z tymi samymi
    menedżerami jest dla Państwa istotną wartością dodaną, w tym obniża koszty pozyskania
    kluczowej kadry. Motywacja menedżerów do sprawnego, skutecznego działania na rzecz
    Państwa rośnie wraz z atrakcyjnością systemu, na podstawie którego mogą oni być
    wynagradzani za pracę. W Państwa ocenie fakt, że uczestnik otrzymał opcje a następnie
    będzie mógł je ewentualnie zrealizować przekłada się na pozytywny dla Państwa sposób
    działania uczestnika. Natomiast dobrze zorganizowany i nowoczesny dział IT oraz
    przygotowywane na miarę rozwiązania programistyczne mają kluczowe znaczenie dla
    zapewnienia poprawnego działania Państwa każdego innego działu, w tym działania
    Państwa procesów sprzedażowych (całej Państwa sprzedaży).
    Ponadto jak wskazano powyżej, otrzymana przez uczestnika kwota wynikająca z realizacji
    opcji będzie stanowiła wynagrodzenie za świadczone przez niego na Państwa rzecz usługi,
    o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, które będą podlegać opodatkowaniu, zgodnie z art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy, wg stawki VAT właściwej dla tych usług.
    Zatem będą Państwo mieli prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego w otrzymanej
    fakturze od uczestnika na kwotę wynikającą z realizacji opcji. Wynika to z faktu, że w
    analizowanym przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki
    warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż są Państwo zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku VAT, a usługi, które realizuje uczestnik programu, w
    związku z przystąpieniem do programu opcji będą służyły Państwu – zgodnie ze
    wskazaniem - do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Prawo to będzie
    przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w
    art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w kwestii ustalenia właściwej stawki podatku, jaka
    powinna widnieć na fakturze wystawionej przez uczestnika. Zgodnie z art. 14b § 1a
    Ordynacji podatkowej:
      W zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w
      przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, oraz
      wiążącymi informacjami akcyzowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 6
      grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, nie wydaje się interpretacji indywidualnych.
    Tym samym, kwestia ustalenia wysokości stawki podatku VAT dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być rozstrzygnięta tylko w ramach wydania
    wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy. Stosownie do tego przepisu:
      Wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na
      potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów,
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
      1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
      2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury
        scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji

        Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy
        Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy,
        kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną
        do:
      a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
      b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej
        podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
      3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym
        mowa w art. 42b ust. 4.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.