Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1113/12-4/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-02-01
Teza: Czy od czynności wykonanej przez Wnioskodawcę (w ramach zadań własnych gminy) na podstawie umowy użyczenia zawartej z Sp. z o.o. należało odprowadzić do Urzędu Skarbowego podatek od towarów i usług?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2012 r. (data wpływu 5 listopada 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 14 stycznia 2013 r. (data wpływu 16 stycznia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności użyczenia czterech zestawów komputerowych i jednego notebooka – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT czynności użyczenia czterech zestawów komputerowych i jednego notebooka. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 16 stycznia 2013 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe zmienione na stan faktyczny w związku z uzupełnieniem wniosku z dnia 14 stycznia 2013 r.).

Wnioskodawca – Gmina – zamierza zawrzeć umowę użyczenia z Sp. z o.o., w której 100% udziałów posiada Powiat (nie Gmina). Przedmiotem użyczenia będą cztery zestawy komputerowe i jeden notebook, które zakupione zostaną przez Gminę Miejską na doposażenie pracowni obrazkowych Sp. z o.o. Umowa zawierana jest na czas nieokreślony.

W uzupełnieniu do wniosku Gmina wskazała, iż w dniu 7 grudnia 2012 r. zawarła umowę użyczenia z Sp. z o.o.

Sp. z o.o. realizuje zadania z zakresu ochrony zdrowia. Zakupiony sprzęt został sfinansowany ze środków własnych budżetu Miasta – zadanie: zakup sprzętu informatycznego i oprogramowania, został użyczony na czas nieokreślony z możliwością rozwiązania umowy z uprzednim jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia, wszelkie koszty utrzymania sprzętu ponosi biorący w użyczenie.

Zakupiony sprzęt komputerowy ujęty jest w ewidencji środków trwałych Gminy zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości. Gmina nie odprowadziła podatku VAT od wymienionej czynności i nie odliczyła podatku naliczonego.

Umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy, regulujących zasady używania rzeczy. Zgodnie z zapisem art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie rzeczy do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia - na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług stanowi nieodpłatne świadczenie usług. W celu ustalenia zasad opodatkowania czynności wykonywanej przez Gminę na podstawie umowy użyczenia ważne jest stwierdzenie, czy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

W świetle przedstawionej sytuacji czynność wykonywana przez Gminę Miejską na podstawie umowy użyczenia jest związana z jej statutową działalnością – jest zadaniem własnym gminy. Wynika to z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591), który stanowi, że zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym w zakresie ochrony zdrowia (pkt 5), należy do zadań własnych gminy. W związku z tym przytoczona czynność użyczenia nie może być traktowana jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. W przedmiotowej sprawie, nie ma zastosowania ww. przepis ustawy, a opisane czynności nie rodzą obowiązku podatkowego w podatku VAT. Ponadto, Gmina zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT nie mogła odliczyć podatku VAT naliczonego, ponieważ zakupiony sprzęt nie służy sprzedaży opodatkowanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od czynności wykonanej przez Wnioskodawcę (w ramach zadań własnych gminy) na podstawie umowy użyczenia zawartej z Sp. z o.o. należało odprowadzić do Urzędu Skarbowego podatek od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionej sytuacji, czynność wykonywana przez Gminę Miejską na podstawie umowy użyczenia jest związana z jej statutową działalnością. Wynika to z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591), który stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym w zakresie ochrony zdrowia (pkt 5), należy do zadań gminy. W związku z tym przytoczona czynność użyczenia nie stanowi odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołane wyżej unormowania wskazują, iż przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT są czynności odpłatne, natomiast nieodpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług, co do zasady nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powyższego przepisu wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione określone warunki:

1.  w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa – użycie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika do odliczenia - w całości lub w części - podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów (warunki te muszą być spełnione łącznie),
2.  w przypadku świadczenia usług – świadczenie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Gmina Miejska – w dniu 7 grudnia 2012 r. zawarła umowę użyczenia z Sp. z o.o., w której 100% udziałów posiada Powiat (nie Gmina). Przedmiotem użyczenia są cztery zestawy komputerowe i jeden notebook, które zakupione zostały przez Gminę Miejską na doposażenie pracowni obrazkowych Sp. z o.o. Umowa zawierana jest na czas nieokreślony. Zakupiony sprzęt został sfinansowany ze środków własnych budżetu Miasta – zadanie: zakup sprzętu informatycznego i oprogramowania, został użyczony na czas nieokreślony z możliwością rozwiązania umowy z uprzednim jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia, wszelkie koszty utrzymania sprzętu ponosi biorący w użyczenie. Czynność wykonywana przez Gminę Miejską na podstawie umowy użyczenia jest związana z jej statutową działalnością – jest zadaniem własnym gminy. Wynika to z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591), który stanowi, że zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym w zakresie ochrony zdrowia (pkt 5), należy do zadań własnych gminy. Ponadto, w opinii Gminy – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT nie mogła ona odliczyć podatku VAT naliczonego, ponieważ zakupiony sprzęt nie służy sprzedaży opodatkowanej.

Umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy regulujących zasady używania rzeczy. Przez umowę użyczenia, zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.), użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nie oznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w szczególności zadania własne obejmują sprawy ochrony zdrowia.

Treść powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż aby uznać dane świadczenie za opodatkowane podatkiem VAT musi ono być odpłatne w myśl art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bądź też nieodpłatne, ale spełniające warunki wynikające z art. 8 ust. 2 ustawy.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca przekazał nieodpłatnie w użyczenie cztery zestawy komputerowe oraz jeden notebook, zatem nie uzyska żadnego wynagrodzenia. W związku z tym nie można przedmiotowych czynności uznać za odpłatne i tym samym nie stanowią one usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.

Natomiast, aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy, musi ono służyć celom innym, niż działalność gospodarcza Wnioskodawcy. Analizując okoliczności faktyczne sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa stwierdzić należy, iż nieodpłatne przekazanie ww. zestawów komputerowych oraz notebooka, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z uwagi na nieodpłatność tej czynności oraz fakt, iż przekazanie do nieodpłatnego użytkowania - odbyło się w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością. Bowiem, nieodpłatne oddanie przedmiotowych zestawów komputerowych oraz notebooka odbyło się w związku z zadaniami Wnioskodawcy (wykonywanie we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność zadań publicznych, wskazanych w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym).

Reasumując, czynność nieodpłatnego oddania w użyczenie czterech zestawów komputerowych oraz jednego notebooka Sp. z o.o. nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ani nieodpłatnego świadczenia usług, podlegających opodatkowaniu w trybie art. 8 ust. 2 tej ustawy. Zatem, przedmiotowa czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT czynności użyczenia czterech zestawów komputerowych i jednego notebooka. Natomiast, kwestia dotycząca prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu czterech zestawów komputerowych i jednego notebooka została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 1 lutego 2013 r., nr ILPP2/443-1113/12-5/AKr.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.