Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-955/08-3/PW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-09-15
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym prawidłowym będzie traktowanie na gruncie przepisów ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym, w szczególności art. 80 ustawy, dostawy samochodów dokonywanej przez X na rzecz Spółki w sytuacji, gdy w wykonaniu tej dostawy są one wysyłane do innego kraju UE, jako wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodów, a dostawy dokonywanej przez Spółkę na rzecz odbiorców finalnych jako pozostającej poza zakresem opodatkowania podatkiem akcyzowym?
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe-niezharmonizowane wyroby akcyzowe; podatek-podatek akcyzowy; samochód-samochód osobowy
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 1-Rozdział 2; Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 3-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12.06.2008r. (data wpływu 16.06.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie potraktowania dostawy samochodów w sytuacji, gdy w wykonaniu tej dostawy są one wysyłane do innego kraju UE, jako wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodów, a dostawy dokonywanej przez Spółkę na rzecz odbiorców finalnych jako pozostającej poza zakresem opodatkowania podatkiem akcyzowym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.06.2008r. wpłynął w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie potraktowania dostawy samochodów w sytuacji, gdy w wykonaniu tej dostawy są one wysyłane do innego kraju UE, jako wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodów, a dostawy dokonywanej przez Spółkę na rzecz odbiorców finalnych jako pozostającej poza zakresem opodatkowania podatkiem akcyzowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

F (dalej: F, Spółka) jest głównym wytwórcą i dostawcą samochodów osobowych F w Europie. Spółka jest podmiotem prawa niemieckiego, z siedzibą w K, zarejestrowanym dla potrzeb podatku VAT w szeregu państw europejskich (m.in. w Niemczech, Polsce, Belgii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Włoszech, Szwecji, Irlandii). Spółka nie posiada w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności. W związku z nowym projektem realizowanym przez Grupę F, Spółka będzie przeprowadzać następujące transakcje.

F będzie nabywał samochody osobowe produkowane dla niego w fabryce w T przez X S.A. (dalej: X) w celu ich odsprzedaży do odbiorców finalnych. Odbiorcy finalni zlokalizowani będą zarówno w Polsce jak i w innych krajach (UE oraz poza UE).

Poszczególne etapy powyższej transakcji będą wyglądać następująco:

1.  X (podmiot mający siedzibę w Polsce i będący polskim podatnikiem VAT) wytwarza samochody osobowe w swojej fabryce w T na zamówienie F. Już w momencie złożenia zamówienia wiadomo jest zawsze, na jaki rynek (dla którego finalnego odbiorcy) samochód jest przeznaczony.
2.  Po wyprodukowaniu samochody są poddawane wstępnej kontroli pojazdów, po zakończeniu której są one dostarczane F w tzw. Stacji G, gdzie prawo do nich zostaje przeniesione z X na Spółkę. Następnie samochody są przez F dostarczane finalnym odbiorcom.
3.  Podmiotem odpowiedzialnym za organizację transportu samochodów ze Stacji G do finalnego odbiorcy jest Spółka. W ramach tego transportu samochody są odstawiane ze Stacji G na plac przyfabryczny udostępniony w tym celu przez X (użytkowany zarówno przez Spółkę jak i przez X), z którego dalej – po skumulowaniu odpowiedniej ich liczby warunkowanej wykorzystywanymi środkami transportu – są po 3-5 dniach wiezione do finalnych odbiorców. X zwraca Spółce koszty związane z umieszczeniem samochodów na placu przyfabrycznym.
4.  X wystawia fakturę sprzedażową po wydaniu samochodu na Stacji G. Równocześnie F wystawia własne faktury sprzedaży samochodów nabytych od X na rzecz finalnych nabywców (spółek sprzedażowych F w kraju przeznaczenia towarów lub w braku takich spółek - bezpośrednio na dealera w tym kraju).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym prawidłowym będzie traktowanie na gruncie przepisów ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym, w szczególności art. 80 ustawy, dostawy samochodów dokonywanej przez X na rzecz Spółki w sytuacji, gdy w wykonaniu tej dostawy są one wysyłane do innego kraju UE, jako wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodów, a dostawy dokonywanej przez Spółkę na rzecz odbiorców finalnych jako pozostającej poza zakresem opodatkowania podatkiem akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowym stanie faktycznym X dokonywać będzie dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodów osobowych w przypadku gdy docelowo są one wysyłane do nabywcy w innym niż Polska kraju UE. W konsekwencji dostawa przez F na rzecz odbiorców finalnych pozostawać będzie poza zakresem opodatkowania podatkiem akcyzowym w Polsce. Dla prawidłowego ustalenia konsekwencji podatkowych na gruncie podatku akcyzowego dostaw towarów, w które zaangażowana będzie Spółka, konieczne jest uwzględnienie wszystkich istotnych elementów stanu faktycznego, a w szczególności ich ekonomicznego sensu. Jak wskazano na wstępie, dostawa pomiędzy X, a Spółką stanowić będzie pierwsze ogniwo transakcji łańcuchowej sprzedaży samochodów do finalnych odbiorców z grupy F. Samochody, które mają być przedmiotem dostawy dokonywanej przez X do Spółki, produkowane będą przez X na konkretne zamówienie finalnego odbiorcy, a zatem już w momencie przystąpienia do ich produkcji wiadomo będzie, do jakiego kraju docelowego zostaną one dostarczone (odpowiednie elementy wyposażenia, szczegóły techniczne samochodu będą bowiem zawsze dostosowywane do wymogów konkretnego kraju, do jakiego docelowo ma trafić dany samochód). W związku z tym, już na tym etapie wiadomo będzie, czy dostarczane do Spółki samochody zostaną, w wykonaniu tej dostawy przetransportowane do innego kraju UE, kraju spoza UE, lub do ich finalnego nabywcy w Polsce. Pomimo, iż fizycznie transport samochodów ze Stacji G do ich finalnych nabywców organizowany będzie – na mocy ustaleń pomiędzy stronami – przez F, nie ulega wątpliwości, że transport ten powinien być postrzegany jako nierozerwalnie związany z dokonywanymi przez X do Spółki dostawami. A zatem transakcję pomiędzy X a F należy postrzegać jako dostawę towarów, które w zależności od kraju ich przeznaczenia, przesyłane są ze Stacji G do innego kraju UE, do kraju spoza UE lub do ich nabywcy w Polsce.

Mając na uwadze konkluzje przedstawione powyżej należy w ocenie Spółki uznać, że w przypadku, gdy dostarczane Spółce przez X samochody osobowe są wywożone do innego kraju UE, dostawa pomiędzy X a nią spełnia przesłanki do zaklasyfikowania jej – w świetle przepisów o podatku akcyzowym – jako wewnątrzwspólnowej dostawy towarów. Zgodnie bowiem z definicją zawartą w art. 2 pkt 10 ustawy o podatku akcyzowym, dostawa wewnątrzwspólnotowa to przemieszczenie wyrobów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego. W analizowanym stanie faktycznym, samochody ze stacji G na terenie fabryki X będą niewątpliwie przemieszczane z Polski do innego kraju UE, który określony będzie już w momencie ich produkcji. Dla prawidłowości takiej klasyfikacji nie jest zdaniem Spółki istotny fakt, że przemieszczenie towarów do innego kraju UE w wykonaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej realizowanej przez X nie będzie fizycznie wykonywane przez producenta samochodów osobowych, a przez zewnętrznego przewoźnika wskazanego przez Spółkę. Fakt organizowania transportu samochodów osobowych z Polski do innych krajów UE przez inny podmiot, niż producenta samochodów osobowych (a w szczególności przez ich nabywcę) nie wyklucza w ocenie Spółki możliwości uznania, iż X dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodów (tj. sprzedaje samochody osobowe do Spółki w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów). Kryterium decydującym o tym czy wystąpi w tej sytuacji dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów, jest w ocenie Spółki – w świetle przytoczonej definicji ustawowej jej rezultat – czyli fakt przemieszczenia wyrobów na terytorium innego państwa członkowskiego. Nie ma natomiast żadnego znaczenia kwestia przenoszenia ryzyk gospodarczych czy władztwa nad wyrobami w trakcie dostawy pomiędzy podmiotami uczestniczącymi w dostawie, ani tym bardziej sposób, w jaki zorganizowany jest transport towarów. Tym samym, nieuprawnionym byłoby twierdzenie, iż w sytuacji, gdy transport jest organizowany przez Spółkę, jako nabywcę samochodów osobowych pośredniczącego w ich łańcuchowej dostawie do innego kraju UE, a nie X jako ich producenta, dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów dokonana przez X nie będzie mieć miejsca. Takie stanowisko nie znajdowałoby żadnego uzasadnienia w przepisach ustawy o podatku akcyzowym. Biorąc powyższe pod uwagę należy, zdaniem Spółki, uznać, że w przypadku, gdy dostarczane przez X do F samochody są w ramach transakcji łańcuchowej wywożone do ich odbiorców finalnych w poszczególnych krajach UE, X dokonuje na rzecz Spółki dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodów osobowych.

Przywołując stosowne przepisy w zakresie podatku akcyzowego należy zauważyć, że zgodnie z regulacjami ustawy o podatku akcyzowym, samochody są zaliczane do wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, do których mają zastosowanie szczególne regulacje, zawarte w artykułach 80-82 tej ustawy. Zgodnie z art. 80 ust 2 ustawy o podatku akcyzowym podatnikami akcyzy od samochodów są:

*   podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju,

*   importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Z przepisu tego jasno wynika, że podatnikami akcyzy od samochodów osobowych są – obok importerów i nabywców takich wyrobów akcyzowych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia – jedynie podmioty dokonujące sprzedaży samochodów osobowych na terenie kraju. A contrario, podmioty dokonujące wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodów niewymienione w tym przepisie, nie są podatnikami z tytułu dokonywanej przez siebie sprzedaży tych wyrobów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Tak więc, skoro w opisanym stanie faktycznym X będzie dokonywać dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodów osobowych, niepodlegającej opodatkowaniu akcyzą na fakturze dokumentująci tę dostawę nie będzie wykazywana kwota akcyzy od samochodów, a Spółka nie będzie przez X obciążana akcyzą z tytułu zakupu samochodów osobowych. Natomiast dalsze dostawy samochodów dokonywane przez F do nabywców finalnych w poszczególnych krajach UE pozostawać będą poza zakresem opodatkowania podatkiem akcyzowym w Polsce.

Na poparcie swojej argumentacji Spółka pragnie podnieść, że w opisanym stanie faktycznym, zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, X jako podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej będzie obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające wykonanie dostawy tych wyrobów do innego państwa członkowskiego. Jeżeli wywóz samochodów osobowych do innego kraju UE w wykonaniu ich dostawy na rzecz F nie zostanie dokonany i nie znajdzie potwierdzenia w posiadanej przez X dokumentacji, X – niezależnie od klasyfikacji tej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej – będzie mieć obowiązek uiszczenia akcyzy. A zatem z uwagi na to, że fakt dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej musi posiadać potwierdzenie w dokumentach posiadanych przez X, interesy fiskalne państwa pozostaną zabezpieczone w przypadku gdyby do wywozu do innych krajów UE samochodów wyprodukowanych przez X nie doszło.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, własne stanowisko Wnioskodawcy oraz niżej przedstawione przepisy należy stanowczo odróżnić dostawę wewnątrzwspólnotową samochodów osobowych od sprzedaży samochodów dokonywanych na terenie kraju.

W myśl art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) dostawa wewnątrzwspólnotowa to przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego.

W świetle art. 80 ust. 1 w/w ustawy akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Zgodnie z treścią ust. 2 art. 80 w/w ustawy podatnikami akcyzy są:

*   podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją na terytorium kraju;

*   importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Z tak określonego zakresu podmiotowego opodatkowania akcyzą samochodów osobowych wynika, iż opodatkowaniu podlega sprzedaż samochodu osobowego na terenie kraju przed jego pierwszą rejestracją wraz z czynnościami traktowanymi przez ustawę o podatku akcyzowym jako sprzedaż na terenie kraju (art. 4 ust. 2 w/w ustawy) oraz import i nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu. Przepis art. 80 ust. 2 cyt. ustawy nie wymienia zatem wśród podatników akcyzy od samochodów, podmiotów dokonujących dostaw wewnątrzwspólnotowych tychże samochodów, w związku z powyższym dostawa wewnątrzwspólnotowa nie podlega akcyzie.

Stosownie natomiast do art. 80 ust. 3 pkt 1 w/w ustawy w przypadku sprzedaży samochodów osobowych obowiązek podatkowy w akcyzie powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia wydania wyrobu.

Zgodnie z art. 77 ust. 1, 2 i 3 w/w ustawy podatnicy dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej są obowiązani posiadać dokumenty potwierdzające wykonanie dostawy tych wyrobów do innego państwa członkowskiego. Dokumentami potwierdzającymi dokonanie przez podatnika dostawy wewnątrzwspólnotowej w szczególności są: dokumenty przewozowe, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą. Podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe niezharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy. Zwrot akcyzy następuje na wniosek podmiotu.

W myśl art. 82 ust. 1 i 2 w/w ustawy sprzedający jest obowiązany do wykazania na wystawionej fakturze kwoty akcyzy od dokonanej odsprzedaży samochodu osobowego.

W przypadku wystawienia przez podatnika faktury, w której została wykazana kwota akcyzy, jest on obowiązany zapłacić akcyzę także wówczas, gdy dana sprzedaż nie była objęta obowiązkiem podatkowym albo została zwolniona z podatku.

Zgodnie z przepisami § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 14, 15 i 15a.

Z przytoczonych wyżej przepisów art. 80 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym wynika, iż obowiązek podatkowy w akcyzie powiązany jest z wydaniem samochodu osobowego w wykonaniu umowy sprzedaży.

Pojęcie sprzedaży w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym jest znacznie szersze niż w rozumieniu przepisów prawa cywilnego, co wynika wprost z treści art. 4 ust.1 pkt 3 i ust.2 w/w ustawy o podatku akcyzowym. Jednakże na potrzeby akcyzy sprzedaż występuje w przypadku zawarcia umowy sprzedaży, o której mowa w art. 535 Kodeksu cywilnego.

W myśl art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Miejsce i moment wydania rzeczy określa umowa sprzedaży, a w braku jej postanowień w tym zakresie – przepisy prawa cywilnego, przy czym moment wydania rzeczy należy uznać za tożsamy z chwilą jej otrzymania przez nabywcę.

Przepis art. 155 § 2 Kodeksu cywilnego statuuje zasadę, że do przeniesienia własności rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku potrzebne jest obok odpowiedniej umowy także przeniesienie posiadania rzeczy. Przeniesienie posiadania może w tym wypadku nastąpić w którymkolwiek ze sposobów przewidzianych w art. 348 do 351 Kodeksu cywilnego. Jeżeli kontrahenci przenieśli posiadanie sprzedanej rzeczy w jeden z tych sposobów, a zarazem kupujący uzyskał możność faktycznego z niej korzystania, nastąpiło wydanie rzeczy. Korelatem obowiązku wydania rzeczy przez sprzedawcę jest jej odbiór przez kupującego, który może polegać bądź na objęciu rzeczy w bezpośrednie władztwo, bądź tylko na obejrzeniu i zbadaniu rzeczy przy jednoczesnym wyrażeniu zgody na pozostawienie jej we władaniu sprzedawcy w oparciu o ustalony przez strony czynności stosunek prawny.

Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego prawo do rozporządzania wyprodukowanych przez Wnioskodawcę samochodów zostaje przeniesione Spółkę w tzw. Stacji G, gdzie równocześnie po wydaniu samochodu zostaje przez X wystawiona faktura sprzedaży samochodów. Samochody dostarczone Spółce w Stacji G zostają następnie przesunięte na plac przyfabryczny, skąd po skumulowaniu odpowiedniej ich liczby dostarczane są przez Spółkę finalnym odbiorcom w kraju przeznaczenia towarów. Transport samochodów do finalnych odbiorców organizowany jest przez nabywcę samochodów czyli Spółkę.

W tym stanie rzeczy, przy uwzględnieniu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, uprawniona jest ocena, że X wydając Spółce na Stacji G samochody osobowe i wystawiając z tego tyt. fakturę, dokonuje sprzedaży samochodów osobowych przed ich pierwszą rejestracją na terytorium kraju. W tym bowiem momencie nastąpi przeniesienie na kupującego własności samochodów oraz ich wydanie, a kupujący uzyskuje możność faktycznego korzystania z tych samochodów ponieważ po wydaniu samochodów na Stacji G Spółka (kupujący) wystawia własne faktury dokumentujące sprzedaż przedmiotowych samochodów. Spółka, dokonując następnie sprzedaży samochodów na rzecz finalnych odbiorców w innych niż Polska krajach członkowskich, dokonuje faktycznie wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodów osobowych.

W sprawie będącej przedmiotem interpretacji w przypadku sprzedaży na terytorium kraju samochodów osobowych przed ich pierwszą rejestracją w kraju, nabywcy, który nabędzie prawo do rozporządzania tymi samochodami jak właściciel oraz organizuje transport w celu przemieszczenia samochodów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego, X staje się podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży samochodów przed pierwszą rejestracją, na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 80 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia wydania. Spółka natomiast dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych (samochodów). Jak wynika z art. 80 ust. 2 cyt. wyżej ustawy wewnątrzwspólnotowa dostawa samochodów osobowych nie jest opodatkowana akcyzą. Spółka może natomiast, zgodnie z cyt. wyżej art. 77 ustawy o podatku akcyzowym, ubiegać się o zwrot zapłaconej na terytorium kraju akcyzy.

Podsumowując stwierdzić należy, iż na gruncie przepisów ustawy o podatku akcyzowym, w przedstawionym wyżej przypadku sprzedaży przez X samochodów osobowych na terytorium kraju, Spółce, która następnie dokonuje ich przemieszczenia do innego kraju członkowskiego, nie można traktować w podatku akcyzowym jako dostawy wewnątrzwspólnotowej dokonywanej przez X. Dostawa tak będzie miała miejsce dopiero na etapie sprzedaży samochodów przez Spółkę na rzecz ich finalnych odbiorców.

Dodatkowo należy również zauważyć, iż przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie zawierają regulacji odnoszących się do transakcji łańcuchowych wobec czego stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna stanowiska wnioskodawcy w kwestii uznania sprzedaży samochodów za eksport oraz sprzedaży na terytorium kraju zawarta została w odrębnych rozstrzygnięciach.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.