Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9/033/184/KZU/2011/PK-1368
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2012-06-12
Teza: skutki podatkowe w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki osobowej
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy; spółki-spółka osobowa; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 03 grudnia 2009 r. nr ILPB1/415-979/09-2/IM wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 04 września 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki osobowej, **jest prawidłowe**.

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 03 grudnia 2009 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki osobowej. Interpretacja wydana została na wniosek z dnia 04 września 2009 r.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o wpis do gminnej ewidencji działalności gospodarczej. W skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy wchodzą m.in. środki trwałe - nieruchomości oraz maszyny i urządzenia, przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Przedmiotowe środki trwałe figurują w ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy (wykorzystywane są przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej). Obecnie rozważana jest reorganizacja struktury prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, w ramach której Wnioskodawca dokonałby wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki osobowej, w zamian za co przysługiwałby mu udział kapitałowy w danej spółce. Przedmiotem wkładu byłyby powyższe środki trwałe - nieruchomości lub maszyny i urządzenia. Wnoszone przez Wnioskodawcę środki trwałe (nieruchomości lub maszyny i urządzenia) nie będą stanowić przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych opodatkowany jest 19% liniowym podatkiem PIT.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytanie: Czy w opisanym stanie faktycznym wniesienie do spółki osobowej wkładu niepieniężnego w postaci środków trwałych (nieruchomości lub maszyn i urządzeń) będzie skutkowało powstaniem po stronie Podatnika przychodu do opodatkowania w rozumieniu Ustawy o PIT?

Wnioskodawca przedstawił własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego: w opisanym stanie faktycznym wniesienie do spółki osobowej wkładu niepieniężnego w postaci środków trwałych (nieruchomości lub maszyn i urządzeń) nie będzie skutkowało, na dzień wniesienia wkładu, powstaniem przychodu do opodatkowania po stronie Podatnika. Zdaniem Podatnika, za słusznością jego stanowiska przemawia szereg opartych na przepisach prawa argumentów przedstawionych poniżej.

Jedną z naczelnych zasad konstrukcyjnych podatku dochodowego od osób fizycznych jest zasada normująca, iż opodatkowaniu podlega, co do zasady, dochód podatnika. Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, do których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Natomiast na gruncie art. 9 ust. 1a Ustawy o PIT, dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania. W rezultacie, należy ocenić, czy dana czynność powoduje powstanie przychodu u podatnika, dopiero bowiem pozytywna odpowiedź na powyższe pytanie prowadzić może do konkluzji o powstaniu obowiązku podatkowego. Ustawa o PIT wymienia rodzaje przychodów, które mogą uzyskiwać podatnicy.

Zdaniem Podatnika, czynność wniesienia aportu do spółki osobowej nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie wnoszącego wkład (czyli Podatnika), ponieważ czynność ta nie mieści się w żadnej z kategorii źródeł przychodów przewidzianych przez przepisy Ustawy o PIT. W szczególności, czynność ta nie mieści się w takich kategoriach jak przychód z kapitałów pieniężnych, czy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT, za przychód z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów w spółkach posiadających osobowość prawną lub wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny. Natomiast na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 109 Ustawy o PIT, wolna od podatku jest nominalna wartość udziałów w spółce mającej osobowość prawną objętych w zamian za wkład niepieniężny, będący przedsiębiorstwem bądź jego zorganizowaną częścią.

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94 poz. 1037 ze zm. - dalej: „KSH”) przewiduje dwa rodzaje spółek handlowych:

1.  spółki kapitałowe,
2.  spółki osobowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 2 KSH spółkami kapitałowymi są: spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjne. Natomiast stosownie do art. 4 § 1 pkt 1 tej ustawy do spółek osobowych zaliczamy: spółki jawne, spółki partnerskie, spółki komandytowe oraz spółki komandytowo-akcyjne. W myśl przepisów KSH spółki osobowe, w przeciwieństwie do spółek kapitałowych nie posiadają osobowości prawnej. W konsekwencji, ze względu na fakt, że spółka osobowa nie posiada osobowości prawnej, zdaniem Podatnika art. 17 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT nie znajdzie w przedmiotowym przypadku zastosowania. Przepis ten bowiem nie odnosi się do wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki osobowej (spółki niemającej osobowości prawnej). W rezultacie, wartość udziału kapitałowego uzyskanego przez Podatnika w spółce osobowej w zamian za wkład niepieniężny w postaci środków trwałych nie będzie stanowić przychodu z kapitałów pieniężnych.

Za prawidłowością prezentowanego stanowiska przemawia również brzmienie art. 17 ust. 1a Ustawy o PIT. Zgodnie z powyższym przepisem przychód określony w art. 17 ust. 1 pkt 9 powstaje w dniu:

*   zarejestrowania spółki, albo
*   wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki, albo
*   wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji jest związane z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego.

Zdaniem Podatnika, analizując przepisy KSH należy stwierdzić, że pojęcie kapitału zakładowego występuje wyłącznie w odniesieniu do spółek kapitałowych tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (art. 152 KSH), oraz spółki akcyjnej (art. 302 KSH), a także w drodze regulacji szczególnej w spółce komandytowo-akcyjnej (art. 126 KSH). Skoro zatem w spółce osobowej, co do zasady, nie ma kapitału zakładowego, art. 17 ust. 1a, a w konsekwencji art. 17 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT nie powinien mieć zastosowania.

Ponadto, na marginesie uwag dotyczących art. 17 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT należy jeszcze dodać, że przepisu tego nie wolno jest stosować na zasadzie analogii do wkładów niepieniężnych wnoszonych do spółek osobowych. Byłaby to bowiem niedopuszczalna w demokratycznym państwie prawa rozszerzająca interpretacja przepisu określającego przedmiot opodatkowania. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądów Administracyjnych oraz Sądu Najwyższego fundamentalną zasadą prawa podatkowego w demokratycznym państwie prawnym jest bowiem to, że zakres przedmiotu opodatkowania musi być precyzyjnie określony w ustawie podatkowej, a interpretacja jej przepisów nie może być rozszerzająca (tak np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1992 r., sygn. akt III ARN 50/92, oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 1998 r., I SA/Po 1782/97).

Skoro zatem ustawodawca w przepisach Ustawy o PIT nie objął opodatkowaniem wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki niemającej osobowości prawnej, za niedopuszczalne należałoby uznać dokonanie wykładni rozszerzającej, prowadzącej do opodatkowania podatkiem PIT takiej transakcji, pomimo braku stosownego zapisu ustawowego.

Reasumując, wniesienie przez Podatnika opisanego wyżej wkładu niepieniężnego (w postaci środków trwałych) do spółki osobowej (w szczególności do spółki komandytowej) nie spowoduje uzyskania przez Podatnika przychodu do opodatkowania w rozumieniu Ustawy o PIT, a w szczególności w tym zakresie nie będzie można zastosować analogii z art. 17 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie wkładu do spółki osobowej nie spowoduje również powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy o PIT, przychodem z takiej działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątkowych, będących środkami trwałymi, ujętymi w ewidencji środków trwałych.

W analizowanym przypadku, czynność wniesienia aportu do spółki osobowej nie spowoduje powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, albowiem wniesienie wkładu niepieniężnego nie stanowi odpłatnego zbycia, w rozumieniu przytoczonego przepisu.

W opinii Podatnika, czynność wniesienia aportu nie powoduje, iż wnoszący otrzymuje jakiekolwiek przysporzenie majątkowe w zamian za aport. Wnoszący wkład niepieniężny do spółki osobowej otrzymuje w zamian jedynie udział kapitałowy. Udział kapitałowy nie stanowi wymiernej wartości ekonomicznej, lecz jest jedynie sumą praw i obowiązków, związaną z udziałem w spółce osobowej. Nie ulega wątpliwości, iż zbycie „odpłatne”, oznacza takie zbycie, gdzie zbywca otrzymuje w zamian zapłatę. Zdaniem Podatnika nie można twierdzić, iż udział kapitałowy stanowi jakąkolwiek zapłatę. Korzyść majątkowa może powstać dopiero na etapie działalności danej spółki, gdy przyniesie ona zysk, który wypłacony będzie jej wspólnikom. Warto podkreślić, iż udział kapitałowy nie stanowi sam w sobie przedmiotu obrotu i nie może być traktowany na równi z udziałem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Udział kapitałowy jest określonym prawem do majątku założycielskiego spółki osobowej. Stąd, z ekonomicznego punktu widzenia, wniesienie wkładu w zamian za udział kapitałowy jest jedynie zmianą formy władania i wykorzystywania rzeczy.

Warto zestawić powyższe rozważania z treścią art. 152 KSH, regulującym instytucję udziału na gruncie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W myśl przedmiotowego przepisu, kapitał zakładowy sp. z o.o. dzieli się na udziały o równej albo nierównej wartości nominalnej. Udział jest więc określoną kwotowo i wyrażoną cyfrą określającą nominał częścią kapitału zakładowego, która musi mieć określoną wartość i nie powinna być wyrażona w ułamku. Brak natomiast analogicznego zapisu w przypadku spółki osobowej - art. 50 KSH (jako regulujący ową materię dla wszystkich spółek osobowych) wyraźnie normuje, iż udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu. Stąd pojęcie „udział” przy spółce osobowej nie oznacza udziału w całym majątku spółki, który nadto posiada określoną wartość nominalną. W sytuacji spółki osobowej, żaden ze wspólników nie ma udziału w całokształcie majątku spółki. W konsekwencji, żaden ze wspólników nie uzyskuje władztwa nad swoistą „wartością dodaną”. Otrzymanie udziału nie powoduje, iż uzyskuje on przysporzenie z wykorzystaniem majątku innych wspólników. Wskazuje na to wprost art. 50 KSH - wartość rzeczywiście wniesionego wkładu determinuje prawa i obowiązki wynikające z udziału.

Nie można nadto argumentować, iż wysokość ewentualnego przychodu powinna być określona w kwocie wartości przedmiotu wkładu, określonego w umowie spółki. Jak bowiem wskazano, odmiennie niż w przypadku spółki kapitałowej, wnoszący wkład nie otrzymuje w zamian udziału w całokształcie kapitału zakładowego spółki.

Stanowisko Wnioskodawcy, potwierdza linia orzecznicza sądów administracyjnych, i tak przykładowo: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 sierpnia 2008r. (sygn. akt III SA/Wa 384/09) podkreśla, iż aport wnoszony do spółki komandytowej nie powoduje przyrostu majątkowego po stronie wnoszącej go osoby (\`(...)\`) W stanie faktycznym sprawy niniejszej nie mamy jednak do czynienia z odpłatnym zbyciem. W zamian za wniesiony aport osoba go wnosząca otrzymuje udziały w spółce. One zaś, choć istotnie posiadają wartość materialną, nie stanowią ceny nabycia. Otrzymując udziały, wspólnik nabywa całokształt praw i obowiązków związanych z uczestnictwem w przedsięwzięciu gospodarczym sformalizowanym w ramach spółki komandytowej. Po jego stronie nie pojawia się więc dochód mogący podlegać opodatkowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w powyższym wyroku stwierdza również, iż: Co zaś się tyczy aportu wnoszonego do spółki komandytowej, to wskazać należy, iż jego wniesienie, nie powoduje przyrostu majątkowego po stronie wnoszącej go osoby. W zamian za wniesiony aport osoba fizyczna otrzymuje bowiem jedynie udziały. One zaś, są surogatem uprawnień nie tylko natury materialnej (nabycie prawa do udziału w zyskach i stratach spółki), ale są wyznacznikiem przede wszystkim praw korporacyjnych, a więc związanych z prowadzeniem spółki i wpływaniem na jej działalność. Stąd, do czasu aż nastąpi zbycie udziału w takiej spółce, dotąd po stronie wspólnika nie nastąpi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w wyroku z dnia 7 sierpnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Ke 121/09) wskazuje, iż „Odpłatny” znaczy taki, za który się płaci, wymagający zapłacenia, wymagający zwrotu kosztów (\`(...)\`). Trudno jest zatem w rezultacie odpowiedzieć na pytanie, co miałoby stanowić przychód w takim wypadku, jaką wartość osoba wnosząca wkład (\`(...)\`) otrzyma w zamian za wkład.

Podobnie wywodzi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 kwietnia 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 3103/08) - Wniesienie udziałów w spółce mającej osobowość prawną i akcji spółki akcyjnej jako wkładu niepieniężnego do spółki osobowej nie pociąga za sobą otrzymania przez osobę dokonującą aportu odpłatności. Nie wiąże się z nim także otrzymanie od spółki osobowej czegokolwiek w zamian, w przeciwieństwie do sytuacji aportów do spółek mających osobowość prawną lub do spółdzielni. (\`(...)\`) Osoba wnosząca taki wkład w postaci akcji i udziałów w spółce akcyjnej i spółce z o.o. przenosi ich własność, ale nie otrzymuje za nie zapłaty, jedynie „przekształca” je na wkład, którym uczestniczy w spółce osobowej, wartość wnoszonych akcji i udziałów staje się wartością wkładu w spółce osobowej, według którego uczestniczy on między innymi w zyskach i stratach tej spółki.

Stanowisko Podatnika potwierdzają również liczne interpretacje organów podatkowych. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 4 czerwca 2009 r. (sygn. IPPB1/415-233/09-3/ES) podkreśla: Zatem wskazać należy, iż wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1, jak również nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, jakim są kapitały pieniężne, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie wnoszenia wkładu niepieniężnego do spółek posiadających osobowość prawną, albo wkładów do spółdzielni. Nie ma natomiast zastosowania do wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki osobowej.

Powyższe stanowisko znajduje również odzwierciedlenie w następujących interpretacjach indywidualnych:

1.  Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2008 r. (sygn. IPPB1/415-5952/08-2/EC),
2.  Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 października 2008 r. (sygn. ILPB1/415-542/08-2/AG),
3.  Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2008 r. (sygn. ILPB1/415-745/08-4/IM).

Reasumując, w ocenie Podatnika przedmiotowa czynność wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci środków trwałych (nieruchomości lub maszyn i urządzeń) do spółki osobowej nie spowoduje powstania po stronie Podatnika przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 03 grudnia 2009 r., Nr ILPB1/415-979/09-2/IM, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, stwierdzając m.in. że: (…) Wniesienie do spółki osobowej wkładu w postaci nieruchomości lub maszyn i urządzeń stanowiących środki trwałe, wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej wnoszącego wkład (osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą), stanowi ich odpłatne zbycie. Wartość środków trwałych określona w umowie spółki stanowi, w rozumieniu przepisu art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód z działalności gospodarczej Wnioskodawcy wnoszącego wkład do spółki (…)”.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Z kolei art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a oraz art. 17 ust. 1 pkt 9 tej ustawy stanowi, iż za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych, a także nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny.

Zagadnienie czy wniesienie przez osobę fizyczną do spółki osobowej wkładu niepieniężnego powoduje skutki prawnopodatkowe znalazło odzwierciedlenie w wyrokach sądów administracyjnych. Jednakże orzecznictwo w tym zakresie nie było jednolite.

Z uwagi na rozbieżne rozstrzygnięcia sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w dniu 14 marca 2011 r. podjął uchwałę sygn. akt II FPS 8/10. W uchwale Sąd wskazał m.in., że _(…) Wniesienie aportu do spółki osobowej nie jest zatem „zbyciem udziałów”, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a/ u.p.d.o.f. Relacja tego przepisu ustawy do jej art. 17 ust. 1 pkt 9 jest jak lex specjalis do lex generali. Jeśli w majątku podatnika pojawia się przychód otrzymany w zamian za wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki, to przychód taki jest opodatkowany tylko wówczas, gdy spółka ta posiada osobowość prawną. Otrzymanie udziałów w spółce osobowej w zamian za wkład niepieniężny jest więc podatkowo obojętne. Tym samym w związku z wniesieniem wkładu do spółki osobowej w drodze aportu nie powstaje przychód, który mógłby być opodatkowany. (…)_.

Podjęcie uchwały w przedmiocie wyjaśnienia przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, spowodowało wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych.

Minister Finansów, stosownie do art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli stwierdzi nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej dokonuje, z urzędu, jej zmiany, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów administracyjnych.

Odnosząc się zatem do przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego stwierdza się brak podstaw do zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy, bowiem działanie jakie podejmie Wnioskodawca nie spowoduje powstania przychodu, gdyż transakcja wniesienia do spółki osobowej wkładu niepieniężnego w postaci środków trwałych, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej wnoszącego wkład, nie stanowi odpłatnego zbycia, o którym mowa w tym przepisie. Zastosowania nie ma również art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy, który wprost definiuje jako przychód z kapitałów pieniężnych nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną objętych w zamian za wkład niepieniężny. Wymienione regulacje prawne nie dotyczą wkładów do spółek niebędących osobą prawną.

Wniesienie do spółki osobowej wkładu niepieniężnego, nie spowoduje także wystąpienia po stronie Wnioskodawcy przychodu z tytułu odpłatnego zbycia składników majątkowych wymienionych w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wniesienie tego wkładu nie wiąże się bowiem z odpłatnym zbyciem składników majątkowych będących przedmiotem aportu.

Osoba fizyczna wnosząca wkład niepieniężny do spółki osobowej otrzymuje udziały w tej spółce, których wartość materialna nie stanowi ceny nabycia tych udziałów. Otrzymujący udziały wspólnik nabywa całokształt praw i obowiązków związanych z uczestnictwem w przedsięwzięciu gospodarczym w ramach spółki, do której przystąpił przez wniesienie wkładu. Po stronie wspólnika nie powstaje jednak dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Czynność wniesienia do spółki osobowej środków trwałych, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej wnoszącego wkład, pozostaje neutralna podatkowo i nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie wnoszącego wkład niepieniężny, co znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych np.: wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 912/09, wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1043/10, wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2011 r. sygn. akt II FSK 1202/10.

Mając na uwadze powyższe stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego, jest prawidłowe.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż jest nieprawidłowa.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.