Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.393.2025.2.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego z tytułu faktur wystawianych przez
Spółdzielnię za pobierane przez Spółdzielnię opłaty zgodnie z
art. 4 ust. 1, 2, 4, 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, w
przypadku gdy wynajmowane na rzecz innych podmiotów
gospodarczych lokale służą potencjalnie realizacji celów
mieszkaniowych dopiero osób, z którymi te podmioty
gospodarcze zawierają umowy.
Słowa kluczowe: najem-najem na cele działalności
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie
    – pismem z 4 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (B. sp. z o.o.) jest właścicielem lokali spółdzielczych, w stosunku do których
    ponosi opłaty administracyjne. Opłaty te są na niego nakładane przez Spółdzielnie
    Mieszkaniowe, w ramach których Wnioskodawca posiada stosowne lokale. Spółdzielnia
    wykonuje bowiem szereg czynności związanych z eksploatacją i utrzymaniem
    nieruchomości, za które pobierane są opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4, 5 ustawy o
    spółdzielniach mieszkaniowych.
    Spółdzielnie Mieszkaniowe prowadzą działalność w oparciu o przepisy ustawy o
    spółdzielniach mieszkaniowych i statut Spółdzielni. Szczegółowy zakres działalności
    określony jest w Statucie Spółdzielni. Spółdzielnia jest czynnym zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółdzielnia Mieszkaniowa posiada w swych zasobach m.in. lokale mieszkalne o statusie
    spółdzielczego prawa do lokalu oraz prawa odrębnej własności, które przysługują zarówno
    członkom, jak i nie członkom Spółdzielni.
    Właścicielami lokali mieszkalnych jest między innymi Wnioskodawca.
    Ostatnio Wnioskodawca otrzymał od Spółdzielni prośbę o złożenie stosownego
    oświadczenia określającego, na jakie cele wykorzystywany jest lokal mieszkalny będący
    Pana/Pani/Państwa własnością.
    Oświadczenie powyższe ma bezsprzecznie określać cel posiadania lokalu mieszkalnego,
    czyli czy w/w mieszkanie zaspokaja potrzeby mieszkaniowe czy jest wykorzystywane na
    inne cele np. cele związane z prowadzeniem w nim działalności gospodarczej. Jeżeli
    właściciel lokalu mieszkalnego nie zamieszkuje lokalu i prowadzi w nim działalność
    gospodarczą to przeznaczenie lokalu nie jest celem mieszkaniowym.
    Spółdzielnia poinformowała, że brak pisemnego oświadczenia określającego, że lokal
    mieszkalny jest wykorzystywany na cele mieszkaniowe lub złożenie oświadczenia z
    którego wynika, że lokal wykorzystywany jest na inne cele niż potrzeby mieszkaniowe,
    będzie równoznaczne z wystawianiem dokumentów sprzedaży za opłaty pobierane przez
    Spółdzielnię bez zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o
    VAT co oznacza, że do opłat należnych Spółdzielni zostanie doliczony podatek od towarów
    i usług w wysokości obowiązujących stawek podatkowych VAT.
    Przedmiotowe lokale są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wynajmu na rzecz
    innych podmiotów gospodarczych, które następnie podnajmują ten lokal na zaspokajanie
    celów mieszkaniowych (np. swoich pracowników).
    Wnioskodawca nie wynajmuje tych lokali bezpośrednio na rzecz osób zaspokajających
    swoje własne potrzeby mieszkaniowe. Wnioskodawca ma status podatnika VAT czynnego.
    Wątpliwości Wnioskodawcy powstały na skutek interpretacji indywidualnej z dnia 6
    grudnia 2024 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.629.2024.1.IK, którą Wnioskodawca otrzymał od
    Spółdzielni, która w tym zakresie zamierza obecnie wystawiać faktury ze stawką VAT 23%.

    Wnioskodawca wskazuje, iż jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że z racji na opisane w stanie faktycznym
    okoliczności Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu faktur wystawianych przez Spółdzielnię za pobierane
    przez Spółdzielnię opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4, 5 ustawy o spółdzielniach
    mieszkaniowych, w przypadku gdy wynajmowane na rzecz innych podmiotów
    gospodarczych lokale służą potencjalnie realizacji celów mieszkaniowych dopiero osób, z
    którymi te podmioty gospodarcze zawierają umowy, a nie z Wnioskodawcą?
    Państwa stanowisko
    Zdaniem Wnioskodawcy z racji na opisane w stanie faktycznym okoliczności
    Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu faktur wystawianych przez Spółdzielnię za pobierane przez
    Spółdzielnię opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4, 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,
    w przypadku gdy wynajmowane na rzecz innych podmiotów gospodarczych lokale służą
    potencjalnie realizacji celów mieszkaniowych dopiero osób, z którymi te podmioty
    gospodarcze zawierają umowy, a nie z Wnioskodawcą.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Na samym wstępie należy wskazać, że z racji na fakt, iż Wnioskodawca nie jest
    bezpośrednim wynajmującym na rzecz osób realizujących w ramach lokali swoje
    wyłącznie własne cele mieszkaniowe. To z kolei zgodnie z interpretacją ogólną Ministerstw
    Finansów z dnia 18 października 2021 r. znak: PT1.8101.1.2021 powoduje, że realizowane
    później przez niego czynności podlegające opodatkowaniu nie są zwolnione z VAT.
    Jak wskazane bowiem zostało w tej interpretacji ogólnej: powyższa argumentacja ma
    również zastosowanie w przypadku wynajmu bądź dzierżawy nieruchomości dla
    podmiotu gospodarczego, wykorzystującego następnie wynajmowaną nieruchomość w
    celu udostępnienia (odpłatnego lub nieodpłatnego) swoim pracownikom do celów
    mieszkaniowych. Dopiero bowiem na etapie udostępniania nieruchomości pracownikom
    spełniony zostaje warunek celu wynajmu/dzierżawy nieruchomości - wyłącznie na cele
    mieszkaniowe. Wyjątkiem od omówionej powyżej koncepcji zwolnienia dla wynajmowania
    /dzierżawienia nieruchomości - w kontekście warunku realizacji celów mieszkaniowych -
    jest wykonywanie takich czynności na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w
    ustawie o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego. Jakkolwiek
    prowadzą one działalność gospodarczą w zakresie wynajmowania/dzierżawienia
    nieruchomości, stanowią jednak podmioty o szczególnym charakterze. Zgodnie z
    przepisami ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego
    przedmiotem działalności takich agencji jest dzierżawa lokali mieszkalnych lub budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych od ich właścicieli oraz wynajmowanie tych lokali lub
    budynków osobom fizycznym wskazanym przez gminę (według kryteriów i zasad
    określonych w uchwale rady gminy). Działalność społecznych agencji najmu jest zatem
    elementem realizowanej przez samorządy polityki mieszkaniowej. Podmioty te działają na
    podstawie szczegółowo określonych w ustawie warunków, dochody z wynajmowania
    osobom fizycznym nieruchomości mieszkalnych są przeznaczane w całości na tę
    działalność.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca będzie wykonywał czynności opodatkowane, a
    nabywane przez niego usługi od Spółdzielni będą wykorzystywane do realizacji czynności
    opodatkowanych, a Wnioskodawca będzie występował w relacji podatnika VAT.

    Spełniona zatem jest pierwsza kluczowa przesłanka do nabycia przez Wnioskodawcę
    prawa do odliczenia VAT tj. ta określona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Następnie kluczowe jest rozważenie czy nie występują przesłanki negatywne
    uniemożliwiające Wnioskodawcy odliczenie VAT.
    Zgodnie bowiem z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia
    podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i
    dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega
    opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W związku z powyższym – niezależnie czy Spółdzielnia wystawi fakturę ze stawką VAT w
    wysokości 23% to po stronie Wnioskodawcy spoczywa obowiązek również prawidłowego
    przeanalizowania czy w warunkach towarzyszących transakcji, jego kontrahent
    prawidłowo stosuje stawkę VAT 23% zanim dokona odliczenia VAT z tej faktury.
    Mając na uwadze powyższe – zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT, zwalnia się od
    podatku czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują
    spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami
    lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami
    spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15
    grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych.
    Powołany wyżej przepis art. 4 ust. 1, 2 i 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych
    stanowi, że:
    1. Członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani
      uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem
      nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem
      nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z
      postanowieniami statutu.
    2. Osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe
      prawa do lokali, są obowiązane uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z
      eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale,
      eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez
      uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z
      zastrzeżeniem art. 5.
    3. Członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w
      pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i
      utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości
      stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami
      statutu.
    4. Członkowie spółdzielni, którzy oczekują na ustanowienie na ich rzecz spółdzielczego
      lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego albo prawa odrębnej własności lokalu, są
      obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów budowy lokali przez wnoszenie
      wkładów mieszkaniowych lub budowlanych. Od chwili postawienia im lokali do
      dyspozycji uiszczają oni opłaty określone w ust. 1 albo 2.
    5. Właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w
      pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i
      utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Są oni również obowiązani uczestniczyć w
      wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących
      mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby
      zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu. Obowiązki te wykonują przez
      uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z
      zastrzeżeniem art. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

    Z powołanych przepisów wynika, że zwolnienie od podatku odnosi się do czynności
    wykonywanych na rzecz członków spółdzielni mieszkaniowych, a także osób niebędących
    członkami spółdzielni.
    Muszą być oni właścicielami lokali mieszkalnych, a w przypadku członka spółdzielni może
    przysługiwać mu spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego. Rodzaje opłat wymienione w
    prawie spółdzielczym dotyczą opłat, związanych z utrzymaniem lokalu mieszkalnego i
    nieruchomości wspólnych.
    Zatem zwolnienie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie art. 43 ust. 1 pkt 11
    ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, jest związane z czynnościami, za które
    Spółdzielnia pobiera opłaty, a które dotyczą lokali mieszkalnych lub spółdzielczego prawa
    do lokalu mieszkalnego. Zwolnienie dotyczy wyłącznie czynności (za które są pobierane
    opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych), związanych
    z lokalami mieszkalnymi, nie dotyczy natomiast czynności związanych z lokalami
    użytkowymi.
    W myśl art. 2 ust. 1 powołanej ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych lokalem w
    rozumieniu ustawy jest samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym
    przeznaczeniu, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o
    własności lokali.
    Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali samodzielnym lokalem
    mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie
    budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z
    pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis
    ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z
    przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    W tym miejscu należy ponownie podkreślić, że zwolnienie od podatku od towarów i usług,
    o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT, odnosi się do czynności związanych z
    lokalami mieszkalnymi. Zwolnienie dotyczy wyłącznie czynności – za które są pobierane
    opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4, i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych –
    związanych z lokalami mieszkalnymi, nie dotyczy zaś czynności związanych z lokalami
    użytkowymi.
    Posiadane przez Wnioskodawcę lokale o statusie spółdzielczego prawa do lokalu oraz
    prawa odrębnej własności są lokalami mieszkalnymi (przesłanka nr 1 spełniona).
    Jednakże ich wynajmowanie przez Wnioskodawcę nie może korzystać ze stosownego
    zwolnienia od VAT na podstawie choćby art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT (z racji że
    najemca Wnioskodawcy nie realizuje w tej nieruchomości własnego celu mieszkaniowego).
    Powoduje to zatem, że również wobec Spółdzielni nie zostanie spełniona przesłanka
    wykorzystania tego lokalu przez nabywcę usługi na wyłącznie cele mieszkaniowe. Te
    dopiero zostaną spełnione przez podmiot drugi w kolejności tj. najemcy kontrahenta
    Wnioskodawcy.
    W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy:
    a) transakcje nabywane przez Wnioskodawcę od Spółdzielni usługi nie będą usługami, o
      których mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT tj. zwolnionymi od VAT,
    b) nabywane przez Wnioskodawcę usługi będą wykorzystywane do czynności
      opodatkowanych, bowiem są one związane z lokalami mieszkalnymi, które są potem
      wynajmowane na rzecz podmiotu, który nie realizuje przy okazji tej usługi własnego
      celu mieszkaniowego, bowiem czynią to potencjalnie dopiero osoby (najemcy tego
      podmiotu), którym te nieruchomości są podnajmowane.
    Mając na uwadze powyższe przedstawione na wstępie stanowisko Wnioskodawcy
    powinno zostać uznane za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r., poz. 775), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z
    konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie
    to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a VI Dyrektywy Rady z
    dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w
    odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To
    samo wynika z art. 168 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE. L. 347, s. 1 ze zm.). Przepis
    ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje jedynie w odniesieniu do podatku
    powstałego w wyniku czynności wykonanej przez innego podatnika, a dla realizacji tego
    prawa - stosownie do art. 178 lit. a tej Dyrektywy - konieczne jest posiadanie faktury
    wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art. 239 i art. 240 Dyrektywy. Sama
    faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do odliczenia
    przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału
    Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van
    Financien, C-342/87, w którym stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może
    korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu
    dostaw towarów lub świadczenia usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu
    do podatków faktycznie należnych, tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu
    działalności podlegającej opodatkowaniu lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada
    ta nie dotyczy podatku, który jest należny tylko z tego powodu, że został wykazany na
    fakturze. Dysponowanie przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie
    formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest
    następstwem powstania obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie
    obrotu.
    Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą
    przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.
    Aby powstało prawo do odliczenia, u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny,
    co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem oraz powstała także podstawa opodatkowania z tytułu
    zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo spółką z o.o. – czynnym zarejestrowanym
    podatnikiem podatku VAT. Są Państwo właścicielem lokali spółdzielczych, w stosunku do
    których ponoszą Państwo opłaty nakładane przez Spółdzielnie Mieszkaniowe. Spółdzielnia
    wykonuje bowiem szereg czynności związanych z eksploatacją i utrzymaniem
    nieruchomości, za które pobierane są opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4, 5 ustawy o
    spółdzielniach mieszkaniowych. Spółdzielnia Mieszkaniowa posiada w swych zasobach m.
    in. lokale mieszkalne o statusie spółdzielczego prawa do lokalu oraz prawa odrębnej
    własności, które przysługują zarówno członkom, jak i nie członkom Spółdzielni.
    Właścicielami lokali mieszkalnych są między innymi Państwo.
    Ostatnio otrzymali Państwo od Spółdzielni prośbę o złożenie stosownego oświadczenia
    określającego, na jakie cele wykorzystywany jest lokal mieszkalny będący Państwa
    własnością.
    Przedmiotowe lokale są przez Państwa wykorzystywane do wynajmu na rzecz innych
    podmiotów gospodarczych, które następnie podnajmują ten lokal na zaspokajanie celów
    mieszkaniowych (np. swoich pracowników). Nie wynajmują Państwo tych lokali
    bezpośrednio na rzecz osób zaspokajających swoje własne potrzeby mieszkaniowe.

    Aby wskazać czy przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Spółdzielnię za pobierane przez
    Spółdzielnie opłaty z art. 4 ust. 1, 2, 4, 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych w
    pierwszej kolejności należy zbadać czy ww. opłaty są opodatkowane czy tez zwolnione od
    podatku.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi
    lub zwolnienie od podatku.
    Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie
    obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest
    jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w
    przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy, zwalnia się od podatku:
      czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują
      spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących
      właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych
      niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust.
      1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z
      2023 r. poz. 438, 1463 i 1681).
    Powołany wyżej przepis art. 4 ust. 1, 2 i 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 558) stanowi, że:
      1. Członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są
      obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i
      utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i
      utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat
      zgodnie z postanowieniami statutu.
        11. Osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze
      własnościowe prawa do lokali, są obowiązane uczestniczyć w pokrywaniu kosztów
      związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających
      na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie
      spółdzielni przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie
      spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 5.
      2. Członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w
      pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali,
      eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem
      nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z
      postanowieniami statutu.
      3. Członkowie spółdzielni, którzy oczekują na ustanowienie na ich rzecz
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego albo prawa odrębnej
      własności lokalu, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów budowy lokali
      przez wnoszenie wkładów mieszkaniowych lub budowlanych. Od chwili postawienia
      im lokali do dyspozycji uiszczają oni opłaty określone w ust. 1 albo 2.
      4. Właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w
      pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali,
      eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Są oni również obowiązani
      uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości
      stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania

      przez osoby zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu. Obowiązki te
      wykonują przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie
      spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 5.
    Z powołanych przepisów wynika, że zwolnienie od podatku odnosi się do czynności
    wykonywanych na rzecz członków spółdzielni mieszkaniowych, a także osób niebędących
    członkami spółdzielni. Muszą być oni właścicielami lokali mieszkalnych, a w przypadku
    członka spółdzielni może przysługiwać mu spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego.
    Rodzaje opłat wymienione w prawie spółdzielczym dotyczą opłat, związanych z
    utrzymaniem lokalu mieszkalnego i nieruchomości wspólnych.
    Zatem zwolnienie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie art. 43 ust. 1 pkt 11
    ustawy, jest związane z czynnościami, za które Spółdzielnia pobiera opłaty, a które dotyczą
    lokali mieszkalnych lub spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego. Zwolnienie dotyczy
    wyłącznie czynności (za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o
    spółdzielniach mieszkaniowych), związanych z lokalami mieszkalnymi, nie dotyczy
    natomiast czynności związanych z lokalami użytkowymi.
    W myśl art. 2 ust. 1 powołanej ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Lokalem w rozumieniu ustawy jest samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o
      innym przeznaczeniu, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 24 czerwca 1994
      r. o własności lokali (Dz.U. z 2021 r. poz. 1048 oraz z 2023 r. poz. 1688).
    Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali (Dz. U. z 2021 r., poz. 1048):
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    W tym miejscu należy ponownie podkreślić, że zwolnienie od podatku od towarów i usług,
    o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy, odnosi się do czynności związanych z
    lokalami mieszkalnymi. Zwolnienie dotyczy wyłącznie czynności – za które są pobierane
    opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4, i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych –
    związanych z lokalami mieszkalnymi, nie dotyczy zaś czynności związanych z lokalami
    użytkowymi.
    W rozpatrywanej sprawie Spółdzielnia nie można zastosować zwolnienia z art. 43 ust. 1
    pkt 11 ustawy do opłat pobieranych od Państwa - właściciela lokali mieszkalnych, który nie
    wykorzystuje lokali mieszkalnych na cele mieszkalne.
    Jak wynika z treści wniosku, nie zamieszkują Państwo lokali mieszkalnych. Lokale te
    wynajmują Państwo na rzecz innych podmiotów gospodarczych, które następnie
    podnajmują ten lokal na zaspokajanie celów mieszkaniowych (np. swoich pracowników).
    Sam fakt, że właściciel lokalu mieszkalnego o statusie spółdzielczego prawa do lokalu oraz
    prawa odrębnej własności, który jest albo nie jest członkiem spółdzielni nie powoduje
    automatycznie, że opłaty pobierane przez Spółdzielnię mogą korzystać ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy.
    Jeżeli właściciel lokalu, nie zamieszkuje lokali mieszkalnych, ale prowadzi w nich
    działalność gospodarczą to trudno uznać, że przeznaczenie lokalu to cel mieszkaniowy.
    Zatem, w odniesieniu do okoliczności sprawy nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia od
    podatku dla opłat pobieranych przez Spółdzielnię na podstawie powołanego art. 43 ust. 1
    pkt 11, w sytuacji gdy posiadane przez Państwa mieszkania nie są wykorzystywane na cele

    mieszkaniowe, z uwagi na fakt, że ww. opłaty dotyczą w istocie lokalu przeznaczonego w
    całości na cele inne niż mieszkaniowe.
    Pobierane opłaty eksploatacyjne, związane z utrzymaniem lokalu, w którym Państwo
    prowadzą działalność gospodarczą, nie korzystają ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy.
    Następnie należy zbadać czy wynajem lokalu mieszkalnego przez Państwa na rzecz
    podmiotów gospodarczych, którzy podnajmują te lokale jest czynnością opodatkowaną
    czy korzystającą ze zwolnienia.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
      formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 790 i 1114, 1463 i 1693).
    Z powołanego wyżej przepisów wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze
    mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od
    spełnienia przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu
    (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego
    lokalu (cel mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem
    nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
    Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
    - świadczenie usługi na własny rachunek,
    - charakter mieszkalny nieruchomości,
    - mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
    Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od
    podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na
    zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej
    usługi.
    W analizowanej sprawie nie zostanie spełniona przesłanka dająca możliwość
    zastosowania zwolnienia, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, tj. brak
    mieszkalnego charakteru nieruchomości.
    Jak bowiem wynika z wniosku, lokale mieszkalne są wynajmowane podmiotom
    gospodarczym, które podnajmują te lokale.
    Mieszkaniowy cel najmu wyłącza z zakresu zwolnienia usługi wynajmowania lub
    wydzierżawiania nieruchomości wykonywane na cele inne niż mieszkaniowe – a zatem
    np. na cele prowadzonej działalności gospodarczej lub inne (z zastrzeżeniem
    wykonywania czynności na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a
    ust. 1 ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego).
    Podkreślić należy, iż decydującym kryterium uznania czy czynność jest dokonywana
    wyłącznie na cele mieszkaniowe czy na inne cele, jest cel wykorzystania nieruchomości
    przez podmiot ją najmujący, tj. cel nabywcy usługi. Istotny zatem w tym kontekście jest
    sposób rozporządzania mieniem przez usługobiorcę, który musi realizować jego cele
    mieszkaniowe.
    Kwestia ta była przedmiotem rozważań sądów administracyjnych. Warto tu wskazać w
    szczególności na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 maja 2018 r., sygn. akt I
    FSK 1182/16:

    „Z treści powołanego wyżej przepisu jednoznacznie wynika, że zwolniona z
    opodatkowania jest usługa najmu »wyłącznie na cele mieszkaniowe«. Oznacza to, że z
    punktu widzenia zastosowania tego zwolnienia istotny jest sposób wykorzystywania
    nieruchomości przez najemcę (usługobiorcę), a zatem to najemca w wynajmowanym
    lokalu powinien realizować własne cele mieszkaniowe. Jedynie bowiem w takim
    przypadku uprawnione będzie stwierdzenie, że wynajmujący (usługobiorca) wynajął
    nieruchomość »wyłącznie na cele mieszkaniowe«. (...)
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażany jest pogląd, zgodnie z
    którym zwolnienie najmu lokali mieszkalnych ma charakter zwolnienia celowego,
    ukierunkowanego na ochronę, w aspekcie ekonomicznym, najemców lokali
    mieszkalnych faktycznie zaspokajających potrzeby mieszkaniowe poprzez tenże najem.
    Preferencją tą nie są natomiast objęte usługi wynajmu lokali mieszkalnych, których
    bezpośrednim celem nie jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych najemcy, lecz
    realizacja przez niego celów gospodarczych, w tym zarobkowych (wyroki: z 3 sierpnia
    2013 r. sygn. akt I FSK 1012/12, z 7 kwietnia 2016 r. sygn. akt I FSK 1963/14 oraz z 4
    października 2017 r. sygn. akt I FSK 501/16; dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
    Skład orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela”.
    Z powyższego wynika, że usługa wynajmu bądź dzierżawy nieruchomości (lub jej części)
    o charakterze mieszkalnym (np. lokalu mieszkalnego), świadczona przez czynnego
    podatnika podatku od towarów i usług na rzecz podmiotu gospodarczego (innego niż
    społeczna agencja najmu), który wykorzystuje wynajmowaną nieruchomość na
    potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, np. podnajmuje tę nieruchomość
    innym podmiotom na cele mieszkaniowe, podlega opodatkowaniu z zastosowaniem
    podstawowej stawki podatku VAT.
    Podmiot gospodarczy, na którego rzecz wynajmują Państwo lokale nie realizuje swoich
    celów mieszkaniowych, ale wykorzystuje te lokale do prowadzenia działalności
    gospodarczej, tj. podnajmuje je.
    Tym samym nie będą spełnione wymienione wyżej przesłanki do zastosowania
    zwolnienia od podatku, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    W rezultacie, świadczone przez Państwa usługi nie będą spełniały przesłanek do objęcia
    ich zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy i są
    opodatkowane właściwą stawką podatku.
    Skoro zatem:
    - są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT,
    - poniesione przez Państwa koszty, udokumentowane przez Spółdzielnie mieszkaniową
    fakturą są opodatkowane podatkiem VAT
    - usługa świadczona przez Państwa na rzecz innych podmiotów gospodarczych
    polegająca na wynajmie mieszkań jest usługą opodatkowaną
    - to przysługuje Państwu prawo do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z otrzymanej od Spółdzielni prawidłowo wystawionej faktury
    dokumentującej pobierane przez Spółdzielnie opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4, 5
    ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych .
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.