Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-689/12-4/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-10-01
Teza: Prawo do odliczenia wydatków związanych z realizacją projektu, wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; projekt; proporcja; stawka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku sygnowanym datą 12 marca 2012 r. (data wpływu 4 lipca 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 września 2012 r. (data wpływu 10 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:

*   **jest prawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu,
*   **jest nieprawidłowe **– w zakresie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu.****

****

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu oraz kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 7 września 2012 r. (data wpływu 10 września 2012 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy, należną opłatę za wydanie interpretacji indywidualnej oraz pełnomocnictwo dla osoby występującej w imieniu Wnioskodawczyni.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Prowadząc działalność gospodarczą Wnioskodawczyni realizuje projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej. Jest to projekt o nazwie „(…)” – umowa zawarta w dniu 13 grudnia 2011 r., projekt finansowany przez Europejski Fundusz Społeczny (85% ze środków europejskich, 15% dotacja celowa z budżetu krajowego). Projekt realizowany jest w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, jednostką nadzorującą jest Wojewódzki Urząd Pracy w XXXX. Środki finansowe na realizację projektu przekazywane są w formie zaliczek, w ustalonych w umowie transzach na wyodrębniony rachunek bankowy Zainteresowanej. Jednostka nadzorująca prowadzi nadzór i kontrolę poniesionych wydatków pod kątem ich kwalifikowalności. Ponoszone przez Wnioskodawczynię wydatki na realizację projektu (materiały biurowe, materiały do szkoleń, transport, wynajem lokali, usługi informatyczne, usługi noclegowe, gastronomiczne itp.) dokumentowane są tak fakturami VAT, jak i rachunkami. Wnioskodawczyni jest podatnikiem VAT rozliczającym ten podatek z budżetem państwa. Ze względu na fakt, iż firma Zainteresowanej świadczy usługi zwolnione od podatku VAT, jak i opodatkowane stawką 23%, podatek naliczony nie pomniejsza w całości podatku należnego, a jedynie w ustalonej proporcji (wielkość sprzedaży opodatkowanej do sprzedaży ogółem), zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług. Jako kierownik projektu Wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie za kierowanie projektem, które jest przelewane za środków projektowych na inny z jej rachunków bankowych. Ponadto, otrzymuje, także ze środków projektowych, w formie przelewu na rachunek bankowy tzw. koszty zryczałtowane – jest to zwrot części kosztów poniesionych w związku z realizacją projektu (np. koszty prowadzenia biura), których nie musi udokumentować.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, iż faktury VAT dokumentujące poniesione wydatki wystawione są na Wnioskodawczynię prowadzącą działalność gospodarczą. Koszty ponoszone w ramach realizacji projektu będące przedmiotem wniosku związane są zarówno z wykonywanymi przez Wnioskodawczynię czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, jak również z wykonywanymi przez nią czynnościami zwolnionymi od podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawczyni ma prawo pomniejszać należny podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją projektu?
2.  Czy Zainteresowana może odliczać podatek naliczony od podatku należnego w całości, czy też w ustalonej wcześniej, zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług, proporcji (sprzedaż opodatkowana do sprzedaży ogółem)?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad. 1. Ma prawo do obniżania należnego podatku od towarów i usług o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją projektu (za wyjątkiem podatku naliczonego przy nabyciu usług noclegowych i gastronomicznych, co wprost wynika z art. 88 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług).

Ad. 2. Ma prawo do obniżania podatku należnego o całość podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją projektu (nie musi stosować ustalonej proporcji sprzedaży opodatkowanej do sprzedaży ogółem), gdyż nabycia te nie są związane z wykonywanymi przez Zainteresowaną usługami zwolnionymi od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu,
*   **nieprawidłowe** – w zakresie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (…).

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zatem, prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług:

1.  wykorzystywanych do czynności nie objętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem),
2.  wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, niemniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku.

Powyższe wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ponadto, w treści art. 88 ustawy ustawodawca wskazał przypadki, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego oraz przypadki, w których faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a ponadto, aby nie miały miejsca przesłanki uniemożliwiające dokonanie odliczenia kwoty lub zwrotu podatku należnego – określone w art. 88 ustawy.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni realizuje projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej. Środki finansowe na realizację projektu przekazywane są w formie zaliczek, w ustalonych w umowie transzach na wyodrębniony rachunek bankowy Zainteresowanej. Jednostka nadzorująca prowadzi nadzór i kontrolę poniesionych wydatków pod kątem ich kwalifikowalności. Ponoszone przez Wnioskodawczynię wydatki na realizację projektu (materiały biurowe, materiały do szkoleń, transport, wynajem lokali, usługi informatyczne, usługi noclegowe, gastronomiczne itp.) dokumentowane są tak fakturami VAT, jak i rachunkami. Wnioskodawczyni jest podatnikiem VAT rozliczającym ten podatek z budżetem państwa. Ze względu na fakt, iż firma Zainteresowanej świadczy usługi zwolnione od podatku VAT, jak i opodatkowane stawką 23%, podatek naliczony nie pomniejsza w całości podatku należnego, a jedynie w ustalonej proporcji (wielkość sprzedaży opodatkowanej do sprzedaży ogółem), zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług. Jako kierownik projektu Wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie za kierowanie projektem, które jest przelewane za środków projektowych na inny z jej rachunków bankowych. Ponadto, otrzymuje, także ze środków projektowych, w formie przelewu na rachunek bankowy tzw. koszty zryczałtowane – jest to zwrot części kosztów poniesionych w związku z realizacją projektu (np. koszty prowadzenia biura), których nie musi udokumentować. Faktury VAT dokumentujące poniesione wydatki wystawione są na Wnioskodawczynię prowadzącą działalność gospodarczą. Koszty ponoszone w ramach realizacji projektu będące przedmiotem wniosku związane są zarówno z wykonywanymi przez Wnioskodawczynię czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, jak również z wykonywanymi przez nią czynnościami zwolnionymi od podatku.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, iż proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy), a także obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie (art. 90 ust. 6 ustawy).

Na podstawie art. 90 ust. 8 ustawy, podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna (art. 90 ust. 9 ustawy).

Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%,
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma praw uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Zatem, dokonując analizy cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, iż na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Ponadto należy podkreślić, iż przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy o podatku VAT, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy.

Tut. Organ zauważa również, iż w świetle przepisów art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy, czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 ustawy. Bowiem, zawarte w przepisach art. 90 ust. 1-3 ustawy sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia” należy rozumieć jako odnoszące się do czynności zwolnionych od podatku. Skoro bowiem rzecz dotyczy odliczenia podatku VAT, to pod uwagę można wziąć tylko takie transakcje, które w ogóle objęte są zakresem przedmiotowym ustawy. W tej części są to tylko czynności zwolnione od podatku, gdyż czynności niepodlegające podatkowi w ogóle nie są objęte zakresem przedmiotowym VAT. Sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku” należy zatem rozumieć jako „czynności zwolnione od podatku” oraz czynności opodatkowane na specjalnych zasadach, gdzie ustawa wprost stwierdza, że podatnik nie ma prawa do odliczenia.

Ustawa o podatku VAT stanowi zatem, że podatek winien być wyodrębniony w przypadku, gdy podatnik wykonuje zarówno czynności dające prawo do odliczenia, jak i czynności, w związku z którymi nie przysługuje takie prawo. Obowiązek wyodrębnienia kwot podatku przypisywanych do poszczególnych rodzajów czynności (opodatkowane, zwolnione) ma charakter bezwzględny.

W związku z powyższym, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane regulacje prawne, wskazać należy, iż Wnioskodawczyni ma prawo pomniejszać należny podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją projektu.

Zatem, w tym zakresie stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Jednakże z treści wniosku wynika, że wydatki ponoszone w ramach realizacji projektu będące przedmiotem wniosku związane są zarówno z wykonywanymi przez Wnioskodawczynię czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, jak również z wykonywanymi przez nią czynnościami zwolnionymi od podatku. Zatem, w tej sytuacji zastosowanie znajdzie art. 90 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowiący, że w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli Wnioskodawczyni nie potrafi bezpośrednio przyporządkować podatku naliczonego do poszczególnych kategorii działalności (tj. podlegającej opodatkowaniu i zwolnionej od podatku) wyodrębnienia tego należy dokonać w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy. Zainteresowana może pomniejszać podatek należny o taką część kwoty podatku naliczonego, którą proporcjonalnie będzie mogła przypisać czynnościom, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Reasumując, Zainteresowana w przedmiotowej sprawie nie może odliczać podatku naliczonego od podatku należnego w całości, ale w ustalonej wcześniej, zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług, proporcji.

Tym samym, w powyższym zakresie stanowisko Wnioskodawczyni uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W pozostałym zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

****