Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.544.2020.2.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-01
Teza: w zakresie ustalenia czy: - otrzymane środki finansowe na częściowe pokrycie straty wynikającej z obowiązywania zakazów w ruchu lotniczym korzystają ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych – jest nieprawidłowe, - wydatki finansowane z w/w środków można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pomoc-środki pomocowe; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz.1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 listopada 2020 r. (data wpływu 25 listopada 2020 r.), uzupełnionym 18 grudnia 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy:

*   otrzymane środki finansowe na częściowe pokrycie straty wynikającej z obowiązywania zakazów w ruchu lotniczym korzystają ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych – **jest nieprawidłowe,**
*   wydatki finansowane z w/w środków można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 listopada 2020 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia:

*   czy otrzymane środki finansowe na częściowe pokrycie straty wynikającej z obowiązywania zakazów w ruchu lotniczym korzystają ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych,
*   czy wydatki finansowane z w/w środków można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 15 grudnia 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.544.2020.1.IM, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków, co też nastąpiło 18 grudnia 2020 r.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Wnioskodawca (dalej: „P” lub „Wnioskodawca”) jest samodzielną i samofinansującą się jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną, występującą w obrocie prawnym we własnym imieniu i na własny rachunek. Za jej zobowiązania nie odpowiada Skarb Państwa, a P nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania Skarbu Państwa. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia \`(...)\` o przedsiębiorstwie państwowym „\`(...)\`” (dalej jako: „ustawa o P.”). Wnioskodawca posiada status czynnego podatnika podatku od towarów i usług (VAT) oraz jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT).

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy zgodnie z art. 6 ustawy o P. jest:

*   budowa, przebudowa, utrzymanie i eksploatacja lotnisk oraz lotniczych urządzeń naziemnych;
*   budowa, przebudowa, utrzymanie i eksploatacja infrastruktury okołolotniskowej;
*   świadczenie usług lotniczych związanych ze startem, lądowaniem i parkowaniem statków powietrznych i innych związanych z obsługą operacji lotniczych;
*   świadczenie usług lotniczych związanych z obsługą statków powietrznych, załóg, pasażerów oraz ładunków (towarów i poczty);
*   świadczenie usług pozalotniczych związanych z działalnością lotniska, w szczególności usług gastronomicznych, handlu detalicznego, hotelarskich, promocji i reklamy oraz związanych z wynajmem powierzchni, obiektów i urządzeń;
*   świadczenie usług zarządzania lotniskami;
*   świadczenie usług zarządzania infrastrukturą lotniskową (lotniczą i pozalotniczą) i okołolotniskową.

Wnioskodawca zarządza (…) w (…) oraz (…)

Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (DZ. U. 2020.433), w okresie od dnia 14 marca 2020 r. do odwołania na terenie kraju został wprowadzony stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.

Następnie, rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 marca 2020 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zakazów w ruchu lotniczym, zamknięto przestrzeń powietrzną nad terytorium kraju z wyjątkiem statków czarterowych wykonujących loty na zlecenie touroperatorów lub Prezesa Rady Ministrów. Powyższe rozporządzenie było wielokrotnie przedłużane, a stan ten trwał do 30 czerwca 2020 r., kiedy to rozporządzenie przestało obowiązywać. Lotniska Wnioskodawcy (\`(...)\`) zostały uznane za lotniska użytku publicznego, na których miała zostać zapewniona gotowość operacyjna w stanie zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii. Wnioskodawca przez cały okres obowiązywania zakazu lotów zapewniał utrzymanie minimalnej gotowości operacyjnej. Przez powyższe należy rozumieć zapewnienie obsady pracowników operacyjnych oraz utrzymanie niezbędnej infrastruktury lotniska na poziomie dostosowanym do planowanej liczby startów i lądowań państwowych statków powietrznych oraz statków powietrznych wykonujących przewóz pasażerów, towarów lub poczty. W tym czasie, lotniska generowały stratę zarówno w zakresie działalności lotniczej jak i pozalotniczej. W ramach pomocy ze strony rządowej została uchwalona ustawa z dnia 2 marca 2020 r„ o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020. 1842), mocą której lotniska mogą się starać o środki finansowe na częściowe pokrycie strat lotnisk wygenerowanych w okresie od 15 marca do 30 czerwca 2020 r. Wnioskodawca podkreśla, że lotniska zarządzane przez P pozostawały w gotowości operacyjnej na polecenie Prezesa Rady Ministrów. Lotniska są specyficznymi podmiotami gospodarczymi, które mają na celu oprócz osiągania przychodów również wypełnianie innych zadań publicznych, w tym realizację celów społecznych (umożliwienie polskim obywatelom powrotu z zagranicy do Polski), obsługę ruchu cargo i innych. Działania wykonywane na polecenie Prezesa RM były nakierowane na realizację wspomnianych wyżej zadań publicznych. Wnioskodawca uzyskiwał przychody z tego tytułu jednak w skali zdecydowanie mniejszej w porównaniu do przychodów osiąganych z obsługi regularnego ruchu lotniczego.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:**

1.  Czy otrzymane środki finansowe na częściowe pokrycie straty wynikającej z obowiązywania zakazów w ruchu lotniczym korzystają ze zwolnienia w podatku dochodowy od osób prawnych?
2.  Czy wydatki finansowane z w/w środków można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że środki finansowe otrzymane na pokrycie straty wynikającej z obowiązywania zakazów w ruchu lotniczym korzystają ze zwolnienia w podatku dochodowy od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15zzzzba ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r., o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, w celu przeciwdziałania skutkom COVID-19 minister właściwy do spraw transportu przekazuje zarządzającemu portem\`(...)\` środki finansowe na częściowe pokrycie straty wynikającej z obowiązywania zakazów w ruchu lotniczym określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 119 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2019 r. poz. 1580 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284 i 1378) w okresie od dnia 15 marca 2020 r. do dnia 30 czerwca 2020 r.

Środki finansowe wypłacane są z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na wniosek zarządzających portami \`(...)\` przez ministra właściwego do spraw transportu. Środki są przekazywane do wysokości wynikającej z podziału, jednak w kwocie nie wyższej niż wysokość poniesionej straty.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji legalnej „dotacji”. Definicja ta jest zawarta w art. 126 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. 2019, poz. 869 ze zm.). Dotacją są podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie ustawy o finansach publicznych, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Zgodnie z powyższą definicją, dotacja musi spełniać następujące warunki:

1.  pochodzenie środków;
2.  cel na jaki może zostać wydatkowana;
3.  wydatkowanie na podstawie ustawy lub umowy międzynarodowej.

W opinii Wnioskodawcy, wszystkie te warunki w przedstawionym stanie faktycznym zostały spełnione.

Środki na pokrycie straty są wypłacane z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19.

Zgodnie z art. 65 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw Środki Funduszu pochodzą z:

1.  wpłat środków pieniężnych jednostek sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 5-8 i 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.), z wyłączeniem samorządowych osób prawnych, z wyjątkiem środków pochodzących z dotacji z budżetu i środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
2.  środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, które za zgodą Komisji Europejskiej mogą zostać przeznaczone na wsparcie realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;
3.  wpłat z budżetu państwa, w tym budżetu środków europejskich;
4.  wpływów ze skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w art. 66;
5.  środków z wyemitowanych obligacji, o których mowa w art. 67 ust. 3;
6.  innych przychodów.

Zatem, skoro Fundusz Przeciwdziałania COVID-19 jest zasilany przez wpłaty z budżetu państwa, oznacza to, że warunek dotyczący pochodzenia środków został spełniony.

Środki z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 zostaną wydatkowane na pokrycie straty wynikającej z realizacji przez Wnioskodawcę opisanych w stanie faktycznym zadań publicznych. Środki z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 zostały rozdysponowane na podstawie art. 15zzzzba ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r., o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020. 1842).

Mając na uwadze powyższe, w opinii Wnioskodawcy, otrzymane środki finansowe należy potraktować jak dotację. W konsekwencji, otrzymana wpłata powinna zostać zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Ad. 2

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki poniesione ze środków otrzymanych z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Katalog kosztów podatkowych (kosztów uzyskania przychodów) ma charakter otwarty. W związku z tym przyjmuje się w literaturze przedmiotu, że definicja kosztów uzyskania przychodów zawiera następujące kryteria, które musi spełnić dany wydatek, aby mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu:

*   wydatek poniesiony jest w celu uzyskania przychodów ze źródła przychodów lub
*   wydatek poniesiony jest w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz
*   poniesiony wydatek nie zalicza się do żadnego z wydatków określonych w zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztu zyskania przychodu określonym w art. 16 ust. 1 CIT (zob. W. Dmoch, „Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz. Wyd. 7, Warszawa 2018).

Przesłankę celu uzyskania przychodu ze źródła przychodów należy rozumieć w ten sposób, iż faktyczne osiągnięcie przychodów nie jest niezbędne do zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Istotne jest, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów należy ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu.

Wnioskodawca zamierza wydatkować otrzymane środki finansowe na prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej. Wnioskodawca planuje zaliczyć wydatkowane kwoty do kosztów uzyskania przychodu na zasadach ogólnych. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że środki na pokrycie straty są swego rodzaju wynagrodzeniem za utrzymanie stanu gotowości operacyjnej w portach \`(...)\` w okresie od 15 marca do 30 czerwca 2020 r.

Rozporządzeniem z dnia 14 marca 2020 r. w sprawie zakazów w ruchu lotniczym (oraz w kolejnych po nim następujących) Prezes Rady Ministrów w znaczącym stopniu ograniczył możliwość wykonywanie operacji lotniczych. Dla Wnioskodawcy oznaczało to wstrzymanie operacji o charakterze komercyjnym i ograniczenie ich jedynie do tych określonych w Rozporządzeniu, które miały na celu realizację zadań publicznych. Poniesienie wydatków na utrzymanie gotowości operacyjnej było obligatoryjne w związku z zadaniami nałożonymi na lotniska.

Wnioskodawca uważa, że uniemożliwienie zaliczenia wydatków sfinansowanych z otrzymanych środków do kosztów uzyskania przychodu stanowiłoby dodatkową dolegliwość - Wnioskodawca byłby zobowiązany do utrzymania gotowości operacyjnej lotniska i ponoszenia związanych z tym kosztów (pomimo obniżonego poziomu przychodów).

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy będzie miał on prawo do zaliczenia wydatków zrealizowanych ze środków otrzymanych z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na pokrycie straty związanej z koniecznością utrzymania gotowości operacyjnej w okresie do 15 marca do 30 czerwca 2020 r. do kosztów uzyskania przychodu - zgodnie z przepisem z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest częściowo prawidłowe a częściowo nieprawidłowe.**

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm., dalej: „updop”), nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Na podstawie art. 12 ust. 1 updop można więc stwierdzić, że co do zasady, przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa. Przy czym, sformułowanie „otrzymane” oznacza, że pieniądze, wartości pieniężne i inne świadczenia muszą wpłynąć na rachunek bankowy podatnika, bądź faktycznie podatnik otrzymał je w inny sposób (np. zapłata gotówką, nabycie prawa).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 updop, wolne od podatku dochodowego są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Ustawą z dnia 31 marca 2020 r., o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, wprowadzono art. 15zzzzba ust. 1, zgodnie z którym minister właściwy do spraw transportu przekazuje zarządzającemu portem \`(...)\` środki finansowe na częściowe pokrycie straty wynikającej z obowiązywania zakazów w ruchu lotniczym określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 119 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2019 r. poz. 1580 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284 i 1378) w okresie od dnia 15 marca 2020 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. Należy zauważyć, że na potrzeby ustawy o COVID wysokość straty nie jest rozumiana jako różnica między poniesionymi kosztami a uzyskanymi przychodami w okresie obowiązywania zakazów w ruchu lotniczym lecz de facto jako nieuzyskane w tym okresie zyski w wysokości osiągniętej w roku poprzednim.

Definicję straty zawiera ust. 2, zgodnie z którym przez stratę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między wynikiem działalności operacyjnej zarządzającego portem \`(...)\` osiągniętym w okresie od dnia 15 marca 2020 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. a wynikiem działalności operacyjnej zarządzającego portem \`(...)\` osiągniętym w okresie od dnia 15 marca 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. (ust. 2). Środki, o których mowa w ust. 1 pochodzą z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 (ust. 3) i są przekazywane zarządzającemu portem \`(...)\` do wysokości wynikającej z podziału, o którym mowa w ust. 5, jednak w kwocie nie wyższej niż wysokość straty, o której mowa w ust. 1.

Powołany przez Wnioskodawcę przepis art. 17 ust. 1 pkt 47 updop, który w jego ocenie znajdzie zastosowanie w odniesieniu do środków wymienionych w art. 15zzzzba ust. 1 ustawy COVID, wskazuje, że wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „dotacja” dla celów podatkowych. Należy w związku z tym uznać, że rozumienie tego pojęcia należy przyjmować w znaczeniu, jakie nadają mu przepisy innych ustaw, regulujące kwestię dotacji, w szczególności ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869 ze zm.; dalej: „u.f.p.”)

Zgodnie z zamieszczoną w art. 126 u.f.p. definicją ogólną, dotacjami są podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych, przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Rozwinięcie definicji dotacji jest zawarte w art. 127, 130, 131, 218, 219 i 220 u.f.p.

Środki wymienione w art. 15zzzzba ust. 1 ustawy o COVID nie wypełniają ustawowej definicji dotacji zawartej w art. 126 u.f.p. i nie są dotacjami, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy.

Po pierwsze, środki te nie pochodzą z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, co jest wymogiem zwolnienia wynikającym z art. 17 ust. 1 pkt 47 updop. Nie pochodzą również z państwowego funduszu celowego. Należy zauważyć, ze przepisy ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw w części dotyczącej Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 (art. 65) nie zawierają wskazania, że fundusz ten jest państwowym funduszem celowym. Środki funduszu nie pochodzą wyłącznie z budżetu państwa lub budżetu jednostek samorządu terytorialnego, co wynika z treści art. 65 ust. 4 powołanej ustawy. Bank Gospodarstwa Krajowego tworzący fundusz może przykładowo pozyskiwać środki z wyemitowanych w kraju i za granicą obligacji (art. 65 ust. 4 pkt 5, art. 67 ust. 3).

Po drugie, środki finansowe przekazywane zarządzającemu portem \`(...)\` na podstawie art. 15zzzzba ust. 1 ustawy COVID nie podlegają procedurom rozliczania właściwym dla dotacji. W przypadku dotacji obowiązuje mechanizm, zgodnie z którym jednostka dotowana otrzymuje określoną sumę pieniędzy na cel publiczny. Następnie po upływie określonego czasu jednostka taka obowiązana jest do stosownego rozliczenia dotacji (o czym stanowi przykładowo art. 151 ust. 1 i art. 152 ust. 1–3 u.f.p).

Natomiast w przedstawionym stanie faktycznym podatnik otrzymuje środki pieniężne, które jak wynika z treści wniosku, wydatkuje na prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej. Przyznana kwota nie podlega rozliczeniu, które jest wymagane w przypadku otrzymanej dotacji. Za takie rozliczenie nie może być z pewnością uznana – wymagana przepisem art. 15zzzzba ust. 11 ustawy COVID 19 – weryfikacja wysokości straty przez biegłego rewidenta w ramach badania sprawozdania finansowego zarządzającego portem \`(...)\` za 2020 r. i ewentualna konieczność zwrotu środków przekraczających wysokość straty, o której mowa w ust. 13 tego przepisu.

W wyroku z dnia 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK 159/13 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że środki przyznane w ramach dotacji mają „znaczony” charakter i podmiot je otrzymujący nie ma swobody w ich wykorzystaniu, chyba że pozwalają mu na to przepisy szczególne. W uzasadnieniu wyroku NSA podkreślił: „Wskazać należy, że środki z dotacji przekazane na konto beneficjenta nie uzyskują przymiotu wartości prywatnej, co stwarzałoby możliwość swobodnego nimi dysponowania. Mają one nadal charakter publiczny i w konsekwencji można je wykorzystać jedynie w sposób ściśle określony przez dotującego. Także, w nauce prezentowany jest pogląd, że nie zachodzi zmiana statusu dotacji ze środków publicznych na wartość prywatną beneficjenta. Beneficjent nie włada bowiem dotacją, jak właściciel, bez ograniczeń – wręcz przeciwnie może ją wykorzystać jedynie w sposób ściśle określony przez dotującego. Także zwrot dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem następuje w drodze decyzji organu administracji, a nie w drodze procesu cywilnego”.

W związku z powyższym środki finansowe otrzymane na podstawie art. 15zzzzba ust. 1 ustawy Covid-19 na częściowe pokrycie straty wynikającej z obowiązywania zakazów w ruchu lotniczym nie korzystają ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 updop.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Ad.2

Mając na uwadze stanowisko organu w zakresie pytania nr 1, wskazać należy, że skoro kwota otrzymanych środków nie stanowi przychodu zwolnionego od opodatkowania, to wydatki nią sfinansowane mogą stanowić koszty uzyskania przychodu, o ile spełniają warunki wskazane w art. 15 udpop.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 updop, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę na brzmienie art. 16 ust. 1 pkt 58 updop, zgodnie z którym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52, 53, 54a, 55, 56 i 59.

Analizując powyższe przepisy wskazać należy, że skoro otrzymane na podstawie art. 15zzzzba ustaw o zwalczaniu COVID-19, środki jako wsparcie udzielane portom\`(...)\` stanowią przychód podatkowy, to wydatki nią pokryte mogą po spełnieniu warunków wskazanych w ustawie stanowić koszty uzyskania przychodu.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia czy:

*   otrzymane środki finansowe na częściowe pokrycie straty wynikającej z obowiązywania zakazów w ruchu lotniczym korzystają ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe,
*   wydatki finansowane z w/w środków można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów

\-jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.