Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.449.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-08
Teza: Skutki podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób
fizycznych z związku z zawarciem ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
ugody-ugoda sądowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący skutków podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z
    związku z zawarciem ugody z bankiem.

    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.A
      ul. (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      B.A
      ul. (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) 2006 r. A.A („Kredytobiorca 1”) zawarł z X w (...) (obecnie X, dalej: „Bank”)
    umowę kredytu nr (...) (dalej: „Umowa Kredytu”) - z uwzględnieniem postanowień aneksów
    - na łączną kwotę 184.650,00 CHF.
    W dniu (...) 2008 r. zawarto Aneks do Umowy Kredytu, na mocy którego do długu
    przystąpiła B.A („Kredytobiorca 2”), zobowiązując się do jego solidarnej spłaty wraz z
    Kredytobiorcą 1.
    Łączna wartość kredytu wypłaconego w złotych polskich (z uwzględnieniem kursu CHF)
    wynosiła 426.222,65 zł, a na wartość tą składały się następujące elementy:
    a) cena zakupu lokalu: 237.283,23 zł;
    b) cena zakupu miejsca postojowego: 34.794,40 zł;
    c) pierwsza transza przeznaczona na prace wykończeniowe: 74.022,40 zł;
    d) druga transza przeznaczona na prace wykończeniowe: 101.963,98 zł.
    Udział ceny zakupu miejsca postojowego w łącznej wartości kredytu wyniósł zatem 8,16%.
    Kredytobiorcy wnieśli pozew kwestionujący ważność Umowy Kredytu. Sprawa została
    rozpoznana przez Sąd Okręgowy w (...) I Wydział Cywilny pod sygn. akt (...).
    Wyrokiem z dnia (...) 2025 roku Sąd I Instancji:
    I.ustalił, że Umowa Kredytu jest nieważna,
    II.zasądził od Banku na rzecz Kredytobiorców kwotę 131.150,73 CHF wraz z odsetkami,
    III.ustalił, że koszty postępowania w całości ponosi Bank.
    Bank wniósł apelację od ww. wyroku. Sprawa jest aktualnie rozpoznawana przez Sąd
    Apelacyjny w (...) I Wydział Cywilny pod sygn. akt I (...) (strony oczekują obecnie na
    wyznaczenie terminu rozprawy).
    Strony są obecnie zainteresowane ugodowym zakończeniem sporu sądowego i
    dopuszczają możliwość zawarcia ugody („Ugoda”), w której znajdą się między innymi
    następujące postanowienia (poniżej cytaty z projektu ugody przedstawionego przez Bank):
      a) Bank zobowiąże się do częściowego zwrotu na rzecz Kredytobiorców nadpłaconych
      rat kapitałowo-odsetkowych w kwocie 295.000,00 zł (ostateczna kwota zwrotu podlega
      nadal negocjacjom).
      b) Bank dokona na rzecz Kredytobiorców zapłaty kwoty 11.300,00 zł tytułem zwrotu
      kosztów procesu w postępowaniu z powództwa Kredytobiorców.
      c) Bank oświadczy, że z dniem zawarcia Ugody zwalnia Kredytobiorców z długu
      (umarza zadłużenie) w zakresie pozostałego do spłaty salda kredytu, tj. wszelkich
      wierzytelności Banku wynikających z Umowy Kredytu z tytułu kapitału kredytu
      pozostałego do spłaty oraz odsetek umownych lub karnych lub innych kosztów.

      Strony oświadczają, że są zainteresowane ugodowym zakończeniem sporu sądowego
      (tj. Postępowania z powództwa Kredytobiorcy), co pozwoli Stronom ostatecznie
      usunąć stan niepewności prawnej związany z Umową Kredytu i dokonać ostatecznego
      rozliczenia wzajemnych wierzytelności. Strony są zainteresowane również
      zwolnieniem zabezpieczeń kredytu.
    Zakładają Państwo, że w wyniku zawarcia proponowanej obecnie przez Bank ugody - Bank
    zwróci Państwu co najmniej część środków pieniężnych należnych Państwu na podstawie
    treści orzeczenia Sądu Okręgowego w (...) w związku z nieważnością umowy kredytowej,
    na którą powinny składać się środki pieniężne w kwocie spłaconej jak dotąd przez
    Państwa.
    Odpowiedź na pytanie o dokładną kwotę dotychczasowych spłat może zostać udzielona
    tylko i wyłącznie przy poczynieniu dodatkowych założeń i uproszczeń dotyczących kursu
    CHF, z uwagi na to, iż spłata kredytu dokonywana była zarówno w PLN, jak i w CHF. Na
    dzień przygotowania uzupełnienia wniosku, przy uwzględnieniu kursu średniego CHF z
    tabeli nr (...) z dn. 1 września 2025 r. (1CHF = 4.5420 PLN), wartości te prezentują się w
    następujący sposób:
    1) 85.897,34 zł - kwota spłacona w PLN, potwierdzona zaświadczeniem wydanym przez
      Bank;
    2) 131.150,73 CHF - kwota spłacona w CHF, potwierdzona zaświadczeniem wydanym
      przez Bank, wskazana w pozwie skierowanym do Sądu Okręgowego w (...) oraz w
      sentencji orzeczenia Sądu Okręgowego w (...); przy uwzględnieniu wskazanego
      powyżej kursu CHF z dn. 1 września 2025 r. daje to kwotę: 595.686,62 zł;
    3) 4.072,85 CHF - kwota spłacona w CHF, do stycznia 2024 r., w okresie po wydaniu
      zaświadczenia przez Bank i złożeniu pozwu; przy uwzględnieniu wskazanego powyżej
      kursu CHF z dn. 1 września 2025 r. daje to kwotę: 18.498,88 zł.
    Łącznie (1+3) daje to kwotę = 700.082,84 zł. Z uwagi na wahania kursów walut wskazane
    powyżej wartości mogą (i będą) podlegać zmianom.
    Sąd Okręgowy w (...) orzekł zwrot kwoty wskazanej w pkt 2 w CHF (wraz z odsetkami za
    opóźnienie liczonymi od dnia 18 grudnia 2023 r. do dnia zapłaty; co na dzień dzisiejszy
    oznacza kolejne co najmniej kilkadziesiąt tysięcy CHF należne Państwu), jednak – jak
    Państwo zakładają – w przypadku uprawomocnienia się orzeczenia II instancji rozliczeniu
    podlegać będą wszystkie wpłaty dokonane jak dotąd na rzecz Banku.
    Zgodnie z przedłożonym przez Bank projektem ugody (której treści Bank co do zasady nie
    chce negocjować, a wszelkie propozycje zmian w tym zakresie - odrzuca), a dokładnie
    zgodnie z par. 2 pkt 1 ugody:
      Bank zobowiązuje się do częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz
      Kredytobiorcy w kwocie 295.000,00 PLN (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć
      tysięcy złotych 00/100).
    ponadto:
      7. Bank oświadcza, że z dniem zawarcia Ugody zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza
      zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu kredytu) w zakresie pozostałego do spłaty salda
      kredytu, tj. wszelkich wierzytelności Banku wynikających z Umowy Kredytu z tytułu
      kapitału kredytu pozostałego do spłaty oraz odsetek umownych lub karnych lub
      innych kosztów, na które składają się:
        a) zadłużenie z tytułu kapitału kredytu pozostałego do spłaty wraz z odsetkami
        umownymi lub karnymi lub innymi kosztami, o którym mowa w § 1 ust. 7
        powyżej,

        b) a także dalsze zadłużenie z tytułu odsetek umownych lub odsetek karnych lub
        innych kosztów naliczonych od dnia wskazanego w § 1 ust. 7 powyżej do dnia
        zawarcia Ugody.
    Zgodnie z udostępnionym projektem ugody (której pełna treść znajduje się w odpowiedzi
    na pytanie nr 5) Bank umorzy wartości wyrażone w CHF. Każdorazowo wartość w PLN
    będzie uzależniona od aktualnego kursu CHF.
    Na dzień sporządzenia niniejszego pisma saldo bieżące kredytu wynosi: 42.531,67 CHF.
    Kapitał niewymagalny: 28.257,01 CHF. Kapitał zapadły i odsetki zapadłe (w związku z
    wydaniem przez Sąd Okręgowy w (...) postanowieniem o udzieleniu zabezpieczenia
    wierzytelności): 15.476,83 CHF.
    Zgodnie z udostępnionym Wnioskodawcom projektem ugody:
      Bank oświadcza, iż z dniem zawarcia Ugody, wszystkie prawa i roszczenia Banku z
      tytułu Umowy Kredytu lub związane z Umową Kredytu (w tym roszczenia związane z
      niewykonaniem, nieistnieniem czy nieważnością Umowy Kredytu, nienależnym
      świadczeniem i bezpodstawnym wzbogaceniem) zostaną zaspokojone, a gdyby
      jakiekolwiek roszczenia i prawa istniały, Bank nieodwołanie się ich zrzeka w
      najpełniejszym możliwym zakresie i oświadcza, że nie będzie ich dochodzić w
      przyszłości na drodze sądowej.
    Zgodnie z umową kredytową (wraz z załącznikami) wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za
    spłatę kredytu solidarnie. Planowane umorzenie kredytu hipotecznego przez bank będzie
    dotyczyło wszystkich kredytobiorców. Kredyt, o którym mowa, został zaciągnięty w
    szczególności (ale nie wyłącznie) na cele mieszkaniowe, o których mowa w przywołanym
    przepisie.
    Państwa zdaniem, w odniesieniu do kwoty zadłużenia z tytułu kredytu, którą Bank
    zobowiązuje się umorzyć w ramach planowanej ugody, Kredytobiorcy będą mogli
    skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U.2024.102 t. j. z dnia 2024.01.26), z
    zastrzeżeniem, że zaniechanie to obejmie 91,84% kwoty umorzenia, tj. część
    odpowiadającą proporcji kredytu przeznaczonego na cele mieszkaniowe.
    Kredyt został udzielony przez X z siedzibą w (...) (obecnie X), (...), wpisany do KRS: (...), NIP:
    (...). Oceniają Państwo, iż według ich wiedzy X z siedzibą w (...) jest „podmiotem, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów”.
    Pytania
    1) Czy kwota, którą Bank zobowiąże się zwrócić na mocy Ugody na rzecz Kredytobiorców
      tytułem częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, będzie podlegać
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy kwota, którą Bank zobowiąże się zapłacić Kredytobiorcom na mocy Ugody tytułem
      zwrotu kosztów procesu, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      od osób fizycznych?
    3) Czy w odniesieniu do kwoty zadłużenia z tytułu kredytu, którą Bank zobowiązuje się
      umorzyć w ramach planowanej Ugody, Kredytobiorcy będą mogli skorzystać z
      zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
      rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z

      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U.2024.102 t.j. z dnia
      2024.01.26), z uwzględnieniem faktu, że 8,16% łącznej wartości kredytu przeznaczono
      na zakup miejsca postojowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Kwota 295.000,00 zł, którą Bank deklaruje się obecnie zwrócić na podstawie Ugody
    tytułem częściowego zwrotu nienależnego świadczenia w postaci nadpłaconych rat
    kapitałowo-odsetkowych, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych stanowi w istocie zwrot nienależnie
    pobranych przez Bank świadczeń, będących efektem uznania przez Sąd I Instancji Umowy
    Kredytowej za nieważną, choć sam zwrot dokonywany będzie nie w oparciu o
    prawomocne orzeczenie, ale Ugodę zawartą pomiędzy stronami z uwzględnieniem treści
    orzeczenia. Tego rodzaju zwrot nie powoduje przyrostu majątkowego po stronie
    Kredytobiorców, a jedynie prowadzi do przywrócenia stanu zgodnego z prawem.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w najnowszych interpretacjach indywidualnych
    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:
    Interpretacja indywidualna z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.925.2024.2.
    AK, w której organ podatkowy stwierdził:
      Wobec powyższego, skoro kwota, którą otrzymał Pan od banku w wyniku zawartej
      ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Pana podczas spłaty kredytu hipotecznego
      jej otrzymanie nie powoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia
      majątkowego. Wypłata ta będzie dla Pana neutralna podatkowo.
    Link: https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/625194
    Interpretacja indywidualna z dnia 5 lutego 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.862.2024.3.
    MKA, gdzie organ stwierdził:
      Zatem, skoro kwota (...) zł, którą otrzymał Pan od Banku w wyniku zawartej ugody,
      mieści się w kwocie wpłaconej przez Pana podczas spłaty kredytu hipotecznego,
      otrzymanie tej kwoty nie spowoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia
      majątkowego, jej wypłata będzie dla Pana neutralna podatkowo.
    Link: https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/625232
    Interpretacja indywidualna z dnia 24 grudnia 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.600.2024.2.
    AS, w której organ podatkowy uznał:
      Wobec powyższego, skoro kwota (...) zł, którą otrzymał Pan od Banku w wyniku
      zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłaconej przez Pana podczas spłaty kredytu
      hipotecznego, otrzymanie tej kwoty nie spowoduje po Pana stronie dodatkowego
      przysporzenia majątkowego, jej wypłata będzie dla Pana neutralna podatkowo.
    Link: https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/620770
    W świetle powyższych interpretacji, zwrot przez Bank na podstawie Ugody rat kapitałowo-
    odsetkowych nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie powoduje
    przyrostu majątkowego po stronie Kredytobiorców.
    Ad 2
    Kwota 11.300,00 zł, którą Bank na podstawie Ugody zobowiązuje się zapłacić tytułem
    zwrotu kosztów procesu, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zwrot kosztów procesu ma na celu zrekompensowanie Kredytobiorcom wydatków
    poniesionych w związku z prowadzeniem postępowania sądowego przed Sądem I

    Instancji. Nie stanowi on dodatkowego przysporzenia majątkowego, a jedynie wyrównanie
    poniesionych nakładów.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 25 listopada 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.764.2024.1.KF,
    gdzie organ stwierdził:
      W związku z powyższym stwierdzam, że wypłata przez Bank kwoty (...) zł tytułem
      zwrotu kosztów procesu poniesionych w związku ze sporem sądowym nie spowoduje
      u Pana powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art.
      10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Link: https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/614730
    Ad 3
    W odniesieniu do kwoty zadłużenia z tytułu kredytu, którą Bank zobowiązuje się umorzyć
    w ramach planowanej ugody, Kredytobiorcy będą mogli skorzystać z zaniechania poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (Dz.U.2024.102 t.j. z dnia 2024.01.26), z zastrzeżeniem, że
    zaniechanie to obejmie 91,84% kwoty umorzenia, tj. część odpowiadającą proporcji
    kredytu przeznaczonego na cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty
    na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    W przedmiotowej sprawie spełnione są warunki do zastosowania zaniechania poboru
    podatku:
    – kredyt został zaciągnięty przed 15 stycznia 2015 r.,
    – był zabezpieczony hipoteką,
    – został przeznaczony na cele mieszkaniowe.
    Jednakże, z uwagi na fakt, że 8,16% wartości kredytu przeznaczono na zakup miejsca
    postojowego w hali garażowej, które stanowi odrębną nieruchomość (jest objęte odrębną
    księgę wieczystą), wydaje się, że zaniechanie poboru podatku powinno objąć 91,84%
    kwoty umorzenia, tj. część odpowiadającą proporcji kredytu przeznaczonego na cele
    stricte mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

    • dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    • dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    • pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za
    przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę
    pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz

      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.):
      1.)Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2.)Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3.)W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4.)W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5.)Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6.)Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7.)W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl § 3 ust. 1 komentowanego rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    • kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    • kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    • kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    • kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
      na cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach
      i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd
      osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę. Zwrot kosztów zastępstwa
    procesowego przez Bank na Państwa rzecz, w ramach zawartej Ugody, nie spowoduje
    powstania u Państwa przychodu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1
    ustawy o PIT. Środki te nie będą stanowiły przysporzenia po Państwa stronie i nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w
    związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe.
    Kwota ta będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Państwa wydatków
    – nie będzie więc przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych
    otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego będzie obojętna
    podatkowo.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy
    wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu
    rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem,
    przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego będzie różnił się od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Państwa w zakresie
    przedstawionego stanu faktycznego.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza,
    że należy je traktować indywidualnie.

    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Zainteresowany będący stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.