Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.79.2025.1.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-25
Teza: Obowiązek płatnika; nieodpłatne świadczenie dla Opiekuna w
związku z zagwarantowanym noclegiem i wyżywieniem.
Słowa kluczowe: nocleg
obowiązek-obowiązek płatnika
opieka
wyżywienie
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.-Ustalanie wartości
pieniężnej nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
świadczeń.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków płatnika. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna (dalej jako: „Wnioskodawca”)
    należy do grupy kapitałowej spółek (dalej jako: „(BB)") prowadzącej działalność polegającą
    na Świadczeniu usług opieki domowej w zakresie opieki nad osobami w podeszłym wieku,
    osobami z niepełnosprawnościami lub wymagającymi pomocy w codziennym
    funkcjonowaniu z innych powodów (dalej jako: „Podopieczni”) na terytorium różnych
    państw Unii Europejskiej, w tym również na terenie Polski. Stan faktyczny opisany w
    niniejszym wniosku dotyczy wyłącznie usług opieki domowej świadczonych na terenie
    Polski (dalej jako: „Usługi opieki domowej w Polsce”).
    Spółka zawiera umowy o Świadczenie Usług opieki domowej w Polsce z przedstawicielem
    rodziny Podopiecznego, pełnomocnikiem Podopiecznego, jego opiekunem prawnym lub
    inną osobą działającą na rzecz Podopiecznego, a czasami z samym Podopiecznym (dalej
    jako: „Klient”). Spółka, w celu wywiązania się ze zobowiązań wynikających z kontraktu
    zawartego z Klientami, podejmuje współpracę z osobami fizycznymi (dalej jako:
    „Opiekun”), które w jego imieniu wykonują Usługi opieki domowej w Polsce. Jednocześnie,
    Wnioskodawca zaczął wykorzystywać tę współpracę również do rozwijania linii
    biznesowej, której przedmiotem jest Świadczenie Usług opieki domowej w Polsce.
    Mając na uwadze powyższe tło Spółka przyjmuje, że podstawą współpracy pomiędzy
    Spółką a Opiekunem jest umowa cywilnoprawna — umowa o świadczenie usług opieki
    domowej oraz usług pozyskiwania Klientów i Opiekunów (dalej jako: „Umowa”). Jest to
    umowa o Świadczenie usług w rozumieniu art. 750 Kodeksu cywilnego, do której stosuje
    się odpowiednio przepisy o zleceniu (art. 734 i n. Kodeksu cywilnego).
    Opiekun na podstawie Umowy wykonuje dwa rodzaje usług.
    W miejscu swojego zamieszkania (tj. na terenie miejscowości, którą zamieszkuje,
    ewentualnie sąsiadującej okolicy) Opiekun jest zobowiązany świadczyć usługi promocyjne
    polegające na poszukiwaniu/pozyskiwaniu Klientów i Opiekunów czy osób
    zainteresowanych podjęciem współpracy ze Spółką lub innymi podmiotami wchodzącymi
    w skład (BB) (dalej jako: „Usługi Pozyskiwania Klientów i Opiekunów”). Stałym miejscem
    Świadczenia Usług Pozyskiwania Klientów i Opiekunów jest miejscowość, w której
    zamieszkuje Opiekun. W zakres czynności wykonywanych w ramach Usług Pozyskiwania
    Klientów i Opiekunów wchodzą:
        upowszechnianie materiałów reklamowych i promocyjnych, w tym przekazanych
        przez Spółkę folderów, ulotek, informatorów (kolportaż), przy czym w trakcie
        takiego upowszechniania Opiekun jest zobowiązany do udzielania osobom
        zainteresowanym informacji o prowadzonej przez (BB) działalności lub
        dokonywania kolportażu adresowego albo bezadresowego przekazanych mu
        materiałów promocyjnych,
        inicjowanie spotkań i rozmów mających na celu poszukiwanie osób
        zainteresowanych podjęciem współpracy z (BB), podczas których Opiekun
        nawiązuje w środowisku lokalnym kontakty i relacje z potencjalną grupą docelową,
        prezentuje Usługi opieki domowej w Polsce, zasady współpracy i korzyści płynące
        ze współpracy z (...), przekazuje osobom zainteresowanym dane kontaktowe
        oddziałów (..),
        wykonywanie działań promocyjnych, reklamowych on-line poprzez promowanie
        usług świadczonych przez (BB) w internecie,

        samodzielna organizacja lub współorganizacja i udział w spotkaniach
        informacyjnych, giełdach pracy, uczestnictwo w panelach i forach dyskusyjnych
        poświęconych branży opiekuńczej w Polsce,
        kreowanie dobrego wizerunku podmiotów należących do (BB) w środowisku
        lokalnym,
        uwrażliwianie na niebezpieczeństwa związane z korzystaniem z opieki na „czarnym
        rynku” poprzez wskazywanie ryzyk, jakie wiążą się z tego rodzaju działalnością,
        przeprowadzanie ankiet mających na celu badanie potrzeb lokalnych społeczności
        w zakresie Usług opieki domowej w Polsce.
    Zaznaczenia wymaga jednak, że powyższe okoliczności podano dla pełnego zobrazowania
    stanu faktycznego, ale niniejszy wniosek nie dotyczy Usługi pozyskiwania Klientów i
    Opiekunów bowiem w tym zakresie kwestie związane z opodatkowaniem nie budzą
    wątpliwości Spółki (niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie świadczenia Usług opieki domowej
    w Polsce).
    Ponieważ zawód opiekuna jest zawodem deficytowym, Spółka zwykle do Świadczenia
    Usług opieki domowej w Polsce musi angażować personel z innych, często odległych
    miejscowości. Dlatego też Opiekun na podstawie Umowy może być czasowo przenoszony
    poza swoje miejsce zamieszkania, gdzie Świadczy Usługi opieki domowej w Polsce (w innej
    miejscowości aniżeli jego miejsce zamieszkania i stałe miejsce wykonywania Usług
    Pozyskiwania Klientów i Opiekunów).
    Do zakresu obowiązków Opiekuna w okresach wykonywania Usług opieki domowej w
    Polsce należy m.in.:
        pomoc w utrzymaniu czystości, pranie, prasowanie, zmiana pościeli,
        przypomnienie o przyjmowaniu leków,
        dotrzymywanie towarzystwa Podopiecznemu,
        pomoc w poruszaniu się, ubieraniu, utrzymaniu higieny osobistej,
        planowanie i przygotowywanie posiłków gotowych do spożycia,
        pomoc w przyjmowaniu posiłków i napojów,
        kontrola ilości spożytych pokarmów i napojów,
        dbanie o bezpieczeństwo Podopiecznego,
        inne zadania wymienione w Umowie, ale w znacznej mierze uzależnione od stanu
        zdrowia Podopiecznego i związane z szeroko rozumianym zapewnieniem
        dobrostanu Podopiecznemu.
    Umowa określa, że miejscem Świadczenia Usług Pozyskiwania Klientów i Opiekunów jest
    miejscowość, w której zamieszkuje Opiekun. Jednocześnie, Umowa nie określa, gdzie
    Opiekun zostanie czasowo przeniesiony, tj. miejsca Świadczenia Usług opieki domowej w
    Polsce, ponieważ z uwagi na ich specyfikę miejsce to nie jest zwykle znane ani Spółce, ani
    Opiekunowi w chwili zawierania Umowy (Opiekun może Świadczyć na przestrzeni czasu
    Usługi opieki domowej w Polsce dla różnych Podopiecznych, w różnych miejscach,
    powracając cyklicznie do swojego miejsca zamieszkania i świadcząc tam Usługi
    Pozyskiwania Klientów i Opiekunów). Należy wskazać, że stan zdrowia Podopiecznych jest
    na tyle labilny/zmienny, iż trudno określić z góry czas Świadczenia Usług opieki domowej
    w Polsce dla danego Klienta.
    W treści Umowy zdefiniowano pojęcie „czasowego przeniesienia” poprzez wskazanie, że
    poprzez czasowe przeniesienie rozumie się Świadczenie Usług opieki domowej w Polsce

    poza miejscem zamieszkania Opiekuna pod warunkiem, że ich Świadczenie ma miejsce na
    terenie Polski.
    Po podpisaniu Umowy Opiekun wykonuje Usługi Pozyskania Klientów i Opiekunów, a na
    określone przedziały czasowe otrzymuje od Wnioskodawcy różne oferty Świadczenia
    Usług opieki domowej w Polsce na rzecz konkretnych Podopiecznych. Po zaakceptowaniu
    oferty przez Opiekuna otrzymuje on od Wnioskodawcy:
        dokument zatytułowany „Zlecenie Usług Opieki” — jeżeli zlecenie Świadczenia
        Usług opieki domowej w Polsce jest realizowane w miejscowości, w której
        zamieszkuje Opiekun;
        dokument zatytułowany „Czasowe Przeniesienie” — jeżeli zlecenie Świadczenia
        Usług opieki domowej w Polsce jest realizowane poza miejscowością, w której
        zamieszkuje Opiekun.
    Reasumując, w opisywanym modelu współpracy z Opiekunami, po podpisaniu Umowy,
    Opiekun wykonuje Usługi pozyskania Klientów i Opiekunów, a na określone przedziały
    czasowe otrzymuje od Spółki różne oferty Świadczenia Usług opieki domowej w Polsce na
    rzecz konkretnych Podopiecznych. Po zaakceptowaniu oferty przez Opiekuna otrzymuje
    on od Spółki dokument zatytułowany „Czasowe przeniesienie” lub „Zlecenie Usług Opieki”,
    w którym określone są podstawowe uzgodnione z nim warunki wykonywania Usług opieki
    domowej w Polsce, jak na przykład szacowany okres świadczenia Usług opieki domowej w
    Polsce/szacowany okres czasowego przeniesienia, dane Podopiecznego, miejsce
    Świadczenia Usług opieki domowej w Polsce.
    Usługi opieki domowej w Polsce są w ramach „Czasowego przeniesienia” świadczone
    zawsze poza miejscem zamieszkania Opiekuna oraz wymagają zamieszkania wraz z
    Podopiecznym bez możliwości zakwaterowania rodziny Opiekuna (ewentualnie innych
    bliskich mu osób) w tym miejscu. Z uwagi na specyfikę świadczonych Usług opieki
    domowej w Polsce, Opiekun zamieszkuje razem z Podopiecznym w jego miejscu
    zamieszkania/pobytu (dłużej niż jedną dobę).
    Z tytułu Świadczenia Usług opieki domowej w Polsce Opiekunowi należne jest
    wynagrodzenie na następujących zasadach:
    1) Opiekunowi należne jest wynagrodzenie określone w Umowie lub w „Zleceniu Usług
      Opieki” albo „Czasowym przeniesieniu” ryczałtowo za pełen miesiąc Świadczenia Usług
      opieki domowej w Polsce, a w przypadku Świadczenia Usług opieki domowej w Polsce
      przez okres krótszy niż miesiąc, wynagrodzenie jest wypłacane proporcjonalnie do
      liczby dni Świadczenia Usług opieki domowej w Polsce;
    2) za świadczenie Usług opieki domowej w Polsce w ramach „Czasowego przeniesienia”
      Opiekunowi przyznany jest również dodatek rozłąkowy (dodatek ten nie jest należny w
      przypadku „Zlecenia Usług Opieki”, którego wysokość za jeden dzień Świadczenia
      Usług opieki domowej w Polsce nie przekracza kwoty diety określonej w
      rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 roku w
      sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
      samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013
      roku, poz. 167), tj. w 2025 roku dodatek rozłąkowy nie przekracza kwoty 45,00 złotych
      za jeden dzień Świadczenia Usług opieki domowej w Polsce; tytułem przykładu jeżeli
      Opiekun w ramach „Czasowego Przeniesienia” świadczy Usługi opieki domowej w
      Polsce przez okres 30 dni to otrzymuje wynagrodzenie miesięczne w stawce
      określonej w Umowie lub „Czasowym Przeniesieniu” za pełny miesiąc Świadczenia
      Usług, a dodatkowo otrzymuje za każdy dzień dodatek rozłąkowy w łącznej wysokości
      1350,00 złotych (45,00 zł x 30 dni);

    3) Spółka może przyznać Opiekunowi dodatkowe premie czy dodatek do wynagrodzenia
      z tytułu wykonywania Usług opieki domowej w Polsce w dni świąteczne, jak również
      różnego rodzaju premie/dodatki.
    Z uwagi na specyfikę Świadczonych Usług opieki domowej w Polsce, Opiekun zamieszkuje
    razem z Podopiecznym w jego miejscu zamieszkania/pobytu (dłużej niż jedną dobę).
    Zobowiązanie do zamieszkiwania w domu Podopiecznego wynika z Umowy. Dom
    Podopiecznego jest bowiem jednocześnie miejscem świadczenia Usług opieki domowej w
    Polsce — zdarza się, że Podopieczni wymagają obecności Opiekuna również w godzinach
    nocnych. Istotą świadczonych usług jest bowiem jest sprawowanie opieki w miejscu
    zamieszkania Podopiecznego, a bez takiego przebywania opisywana usługa w ogóle nie
    mogłaby być świadczona (istota Usług opieki domowej w Polsce jest podobna do usług
    jakie świadczą stacjonarne domy opieki, z tą różnicą, że jest świadczona w domu
    Podopiecznego). To zaś powoduje, że przebywanie w domu Podopiecznego
    nierozerwalnie związane jest z charakterem wykonywanych Usług opieki domowej w
    Polsce. Dlatego też Opiekunowi udostępnione jest odrębne pomieszczenie, tak by mógł on
    w pełni zachować swoją sferę prywatną, przy czym zaznaczenia wymaga, że Opiekun
    może przebywać w tym miejscu wyłącznie podczas świadczenia Usług opieki domowej w
    Polsce. Po upływie okresu świadczenia tych usług Opiekun jest zobowiązany natychmiast
    opuścić to miejsce. Miejscem tym Opiekun nie może swobodnie dysponować w tym
    znaczeniu, że nie może zapraszać tam gości czy przebywać tam ze swoją rodziną.
    Ponadto, świadcząc Usługi opieki domowej w Polsce, Opiekun m.in. przygotowuje posiłki i
    spożywa je wraz z Podopiecznym, co wynika z zakresu jego zadań. Opiekun nie ponosi
    odpłatności za korzystanie z zakwaterowania i wyżywienia. Spółka nie ma możliwości
    żadnego zewidencjonowania co, w jakich ilościach, w jakich porach je Opiekun. Nie ma
    również możliwości zweryfikowania, w jakim zakresie Opiekun spożywa posiłki z
    Podopiecznym, a w jakim finansuje je z własnych środków uzupełniając swoją dietę.
    Wprowadzenie takiej ewidencji jest nierealne, a ponadto stanowiłoby niedopuszczalną
    ingerencję w sferę prywatną Opiekuna i jako takie byłoby sprzeczne z powszechnie
    obowiązującymi przepisami, w tym prawem do prywatności, czy ochroną danych
    osobowych.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym po stronie Opiekuna powstaje przychód z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń w związku z zagwarantowanym Opiekunowi noclegiem oraz
    wyżywieniem w miejscu zamieszkania Podopiecznych, a co za tym idzie czy Spółka musi
    zgodnie z art. 41 Ustawy o PIT pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od
    takiego przychodu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Spółki po stronie Opiekuna nie powstaje przychód z nieodpłatnych świadczeń i
    w związku z tym na Spółce nie ciąży obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na
    podatek dochodowy od wymienionych świadczeń.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 Ustawy o PIT źródłem przychodów jest działalność
    wykonywana osobiście.
    Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a) Ustawy o PIT za przychody z działalności wykonywanej
    osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in. przychody z tytułu
    wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane
    wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
    jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.
    Zgodnie z art. 11 Ustawy o PIT przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Należy podkreślić, że ww. przepisy nie określają enumeratywnej listy przysporzeń,
    wskazując jedynie przykładowe kategorie w postaci pieniędzy, świadczeń pieniężnych oraz
    świadczeń otrzymanych w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W Świetle zaś
    poglądów doktryny prawa podatkowego, by dane przysporzenie stanowiło przychód:
    1) powinno skutkować powiększeniem aktywów bądź też pomniejszeniem pasywów
      podatnika;
    2) powinno mieć charakter definitywny, tj. trwały, bezwarunkowy, ostateczny i pewny, co
      potwierdza na przykład treść art. 14 ust. 1 Ustawy o PIT, zgodnie z którym za
      przychody podatkowe z pozarolniczej działalności gospodarczej uznawane są należne
      podatnikowi przychody, choćby nie zostały przez niego faktycznie otrzymane.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji
    nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT. Rozumienie tego
    pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie, m.in. w uchwale Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 18 listopada 2002 roku, sygn. akt FPS 9/02 oraz uchwale
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2006 roku, sygn. akt FPS 1 /06.
    Zgodnie z pierwszą z uchwał: „pojęcie nieodpłatnego świadczenia” ma szerszy zakres niż
    wprawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu
    (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony - art. 353 k.c.), ale w jego zakres wchodzą
    także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest
    uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.”
    W wyroku z dnia 8 lipca 2014 roku, sygn. akt K 7/ 13 Trybunał Konstytucyjny określił cechy
    istotne kategorii „Innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodów w rozumieniu art. 12
    ust. 1 i art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT. Podkreślono w nim, że za przychód mogą być uznane
    świadczenia, które zostały spełnione za zgodą pracownika/zleceniobiorcy (korzystał z nich
    w pełni dobrowolnie), zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy
    /zleceniodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia
    wydatku, który musiałby ponieść, a korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu
    pracownikowi/zleceniobiorcy (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich
    podmiotów). Jednocześnie wszystkie te warunki muszą być spełnione łącznie.
    W opisanym w niniejszym wniosku stanie faktycznym powyższe kryteria nie są spełnione.
    Przenosząc te reguły na sytuację opisaną w niniejszym wniosku odnośnie korzystania z
    wyżywienia stwierdzić należy, że w przypadku Opiekuna, który korzysta w domu
    Podopiecznego z posiłków, nie jest możliwe określenie indywidualnie wartości takich
    świadczeń. Opiekun w ramach swoich zadań składających się na Usługę opieki domowej w
    Polsce robi zakupy na potrzeby Podopiecznego i przygotowuje posiłki z uwzględnieniem
    preferencji Podopiecznego i indywidualnych zaleceń (np. szczególna dieta właściwa ze
    względu na stan zdrowia, możliwości Żywieniowe). W trakcie Świadczenia Usług opieki w
    Polsce Opiekun bierze udział w posiłkach i spożywa przygotowane przez siebie dania. Nie
    można jednak określić co i w jakiej ilości Opiekun zje. Niekorzystanie przez Opiekuna z
    oferowanego wyżywienia nie ma też wpływu na jego rozliczenia z Wnioskodawcą. Opiekun
    nie rozlicza się z Podopiecznym, a więc kwestia posiłków nie ma wpływu na te rozliczenia.
    Jak wskazano w stanie faktycznym sprzeczne z prawem i niemożliwe w praktyce byłoby
    prowadzenie jakiejkolwiek ewidencji w tym zakresie.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać na wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, w którym sąd ten wskazał, że: „nie sposób przyjąć, że świadczeniem
    niepieniężnym otrzymanym przez pracownika jest już stworzenie mu możliwości jego
    przyjęcia, choć nawet nie wiadomo, czy Pracownik świadczenie to przyjmie i czy w ogóle
    jest zainteresowany jego przyjęciem [tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia
    24 września 2015 roku, sygn. akt II FSK 1295/13]. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał

    również, że „sednem podatków dochodowych jest opodatkowanie skonkretyzowanego
    przysporzenia, a niepotencjalnej możliwości jego uzyskania. Reguła ta zwłaszcza dotyczy
    uzyskanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, w odniesieniu do
    których ustawodawca w sposób jednoznaczny posłużył się zwrotem „otrzymane”. Użyty w
    art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT w odniesieniu do świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń zwrot „wartość otrzymanych”, odnosi się zarówno do samego faktu uzyskania
    takiego świadczenia, jak i jego wielkości (wartości)” [tak Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z dnia 30 września 2014 roku, sygn. akt II FSK 2353/12]. W niniejszej sprawie — co
    oczywiste mając na uwadze charakter aktywności zawodowej — nie sposób jest określić
    co i w jakiej ilości Opiekun zje i tym samym przypisać wielkości czy wartości Świadczenia.
    Nie może ulegać wątpliwości, że w sytuacji braku możliwości indywidualnego
    przyporządkowania Opiekunom korzyści wynikającej z wyżywienia, określenia czy w ogóle
    z niego korzystają w jakiej ilości i kiedy — nie ma też podstaw do przypisania im
    przychodu w określonej wysokości. Takie stanowisko zajął również Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z dnia 13 stycznia 2022 roku, sygn. akt II FSK 1106/19.
    Odnosząc się natomiast do kwestii zakwaterowania uznać należy, że zapewnienie
    Opiekunowi miejsca noclegowego w domu Podopiecznego nie odbywa się w jego
    interesie. Ze świadczeniem Usług opieki w Polsce nierozerwalnie związana jest obecność
    Opiekuna. Zamieszkiwanie wraz z Podopiecznym jest konieczne, aby Opiekun mógł
    właściwie świadczyć Usługi opieki domowej w Polsce. Pobyt na terytorium Polski w domu
    Podopiecznego nie przynosi Opiekunowi żadnej wartości dodanej, bowiem ma on własne
    miejsce zamieszkania w Polsce. Opiekun nie udałby się do miejsca świadczenia Usług
    opieki domowej w Polsce i nie podjął tam zamieszkania, gdyby nie wymagał tego
    charakter świadczonych Usług opieki domowej w Polsce. Mieszkanie Podopiecznego jest
    swego rodzaju „narzędziem pracy” czy „przedmiotem, na którym praca jest wykonywana”,
    w szczególności zaś miejscem świadczenia. Opiekun w związku z Usługami Opieki w Polsce
    podejmuje również aktywności związane z utrzymaniem porządku w domu
    Podopiecznego jak sprzątanie, pranie itp. Tak, jak więc nie jest przychodem dla osoby
    sprzątającej przebywanie w domu, który sprząta i jak nie jest przychodem dla pielęgniarki
    czy lekarza/lekarki udostępnienie miejsca do snu w trakcie pełnienia dyżuru nocnego w
    szpitalu, w analogiczny sposób po stronie Opiekuna nie powinien powstawać przychód w
    związku z bezpłatnym zamieszkiwaniem w domu Podopiecznego w czasie świadczenia
    Usług opieki domowej w Polsce. Ponadto, nie jest możliwe również określenie wartości
    ewentualnej korzyści jaka miałaby powstać po stronie Opiekuna z tytułu zamieszkiwania u
    Podopiecznego. Opiekun ma udostępnione miejsce (np. pokój lub jego część), ale nie
    można określić jaka jest wartość tych świadczeń, bowiem trudno oszacować czas w jakim
    faktycznie w danym pomieszczeniu przebywa (a w jakim czasie przebywa w
    pomieszczeniach Podopiecznego).
    W ocenie Spółki opisane powyżej Świadczenia nie powinny stanowić przychodu Opiekuna,
    bowiem nie stanowią one zapłaty za usługi, a mają na celu stworzenie warunków do
    świadczenia Usług opieki domowej w Polsce. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Spółki,
    po stronie Opiekuna nie powstaje przychód z tego tytułu, że korzysta nieodpłatnie z
    wyżywienia i zakwaterowania w domu Podopiecznego w związku ze świadczeniem Usług
    opieki domowej w Polsce.
    Końcowo wskazać należy, że stanowisko Spółki Dyrektor Krajowej Izby Skarbowej
    potwierdził w interpretacjach dotyczących podobnych stanów faktycznych m.in. w
    interpretacji z dnia 31 lipca 2024 roku, znak 0115-KDIT1.4011.332.2024.2.MN oraz w
    interpretacji z dnia 31 lipca 2024 roku, znak 0115-KDITI.4011.333.2024.2.MN.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    Zgodnie z art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje
      te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Oceniając, czy po stronie Opiekuna powstanie przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    w związku z zagwarantowanym mu noclegiem oraz wyżywieniem w miejscu zamieszkania
    Podopiecznych wskazać należy, że w świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z art. 11 ust. 2 cyt. ustawy wynika, że:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Na podstawie art. 11 ust. 2a ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;

      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy
    wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a
    odpłatnością ponoszoną przez podatnika. (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).
    Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Kwestia przychodu z nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych w ramach stosunku pracy
    była przedmiotem rozstrzygnięcia wydanego przez Trybunał Konstytucyjny. I tak, w
    wyroku z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13) Trybunał Konstytucyjny wskazał na kryteria,
    którymi należy się kierować przy określeniu, czy w konkretnym przepadku dochodzi do
    nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracownika. Wyrok ten wydany został w odniesieniu
    do nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników, jednakże ma również
    zastosowanie do nieodpłatnych świadczeń dokonywanych poza stosunkiem pracy.
    Definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12
    ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Trybunał
    Konstytucyjny wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
        zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
        zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu
        korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
        ponieść,
        stanowią wymierną korzyść przypisaną indywidualnemu pracownikowi (korzyść nie
        jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Przy czym ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w
    konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego z pominięciem okoliczności realizacji
    pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    W kontekście pierwszego warunku Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne
    nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że
    rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej
    okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez
    pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem
    ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej,
    rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku
    świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek.
    W konsekwencji przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie
    tego wydatku.

    Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny, czy świadczenie
    leżało w interesie pracownika istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie
    majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny
    – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia jako
    przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.
    W konsekwencji, aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała
    opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa.
    Korzyść ta może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzić do powiększenia aktywów, co
    jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być
    następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia
    w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu
    ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być
    traktowane na równi z przyrostem majątku.
    Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny zauważył, że w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie
    zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy – po
    stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem
    dochodowym.
    Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku Trybunał Konstytucyjny wskazał, że
    przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość
    pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę. Trybunał zauważył, że w sytuacji gdy otrzymane
    przez pracownika nieodpłatne świadczenie stanowi świadczenie pracodawcy, na które
    pracownik wyraził zgodę, które zostało spełnione w jego interesie i oznacza realne
    przysporzenie mu korzyści, problem ustalenia podstawy opodatkowania w zasadzie ulega
    rozwiązaniu.
    Zatem, nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika bez
    ustalonej za nie zapłaty jest świadczeniem podlegającym podatkowi dochodowemu.
    Podobnie, nie każde tego rodzaju świadczenie jest wyłączone spod regulacji ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, jak zauważył Trybunał
    Konstytucyjny, ze względu na otwarty i rozwijający się katalog świadczeń oferowanych
    przez pracodawców nie jest możliwe enumeratywne wyliczenie w ustawie podatkowej
    wszystkich nieodpłatnych przysporzeń, które zgodnie z zasadą powszechności
    przedmiotowej podatku dochodowego powinny być przez ustawodawcę uwzględnione.
    Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że zapewnienie
    Opiekunowi zakwaterowania w miejscu świadczenia usług opiekuńczych wynika z
    charakteru podejmowanych przez niego czynności – jak bowiem wskazano w opisie
    okoliczności faktycznych sprawy usługa opieki wymaga przebywania w domu
    Podopiecznego w sposób ciągły, w tym również w nocy.
    Zatem, nie jest przychodem otrzymane przez Opiekuna Podopiecznych świadczenie w
    postaci zakwaterowania, bowiem jego zapewnienie stanowi warunek prawidłowego i
    zgodnego z umową świadczenia pracy. Tym samym świadczenie w postaci
    zakwaterowania nie zostało spełnione w interesie Opiekuna, ale jest w interesie Państwa,
    jako Zleceniodawcy, który zleca świadczenie usług opiekuńczych.
    Z kolei świadczenia w postaci zapewnienia wyżywienia w sytuacji, gdy w zakresie usług
    opiekuńczych będzie wchodziło przygotowywanie przez Opiekuna Podopiecznego
    posiłków dla podopiecznego i razem z nim ich spożywanie nie można zindywidualizować,
    tj. określić w indywidualnej wysokości. W opisanych okolicznościach nie ma możliwości
    przypisania Opiekunowi wartości poszczególnych posiłków, które on spożył. Przyjęte

    wartości byłyby szacunkowe, oparte na wyliczeniach arytmetycznych. Stąd również
    zapewnienie wyżywienia w ramach realizowanych usług nie może być traktowane, jako
    nieodpłatne świadczenie.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz obowiązujące przepisy
    prawa należy stwierdzić, że zagwarantowanie Opiekunowi Podopiecznego noclegu oraz
    wyżywienia w miejscu zamieszkania Podopiecznych nie generuje powstania przychodu z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń, a w związku z tym na Państwu nie ciąży, zgodnie z art. 41
    ustawy o PIT, obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od
    osób fizycznych z powyższego tytułu.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku pism organów podatkowych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.