Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-431/08-4/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-10-07
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.
Słowa kluczowe: następstwo prawne; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); sukcesja; sukcesja-sukcesja uniwersalna
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 93; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 93a; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 93b; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 93d; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 14-art. 93e

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej P(\`(...)\`), przedstawione we wniosku z dnia 02 lipca 2008 r. (data wpływu 07 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem w dniu 06.10.2008 r. (data wpływu) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca to firma produkująca płytki ceramiczne w Polsce, notowana od 2004 r. na Giełdzie Papierów Wartościowych.

W związku z rozwojem działalności Wnioskodawca zamierza przejąć spółkę M(\`(...)\`) Sp. z o.o. (dalej: „M(\`(...)\`)” lub „Spółka”), prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie produkcji płytek ceramicznych. Przejęcie to ma nastąpić zgodnie z trybem przewidzianym w art. 492 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), tzn. w drodze połączenia przez przejęcie. Zatem, P(\`(...)\`) jako spółka przejmująca wstąpi z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki M(\`(...)\`) jako spółki przejmowanej.

Jednocześnie Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na fakt, iż M(\`(...)\`) prowadzi swoją działalność na terenie K(…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej, na podstawie zezwolenia uzyskanego w 2004 r. Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Strefy uprawnia Spółkę do korzystania z pomocy publicznej, w tym w jej ramach do zwolnienia osiąganych z tytułu tej działalności dochodów z podatku dochodowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, w wyniku połączenia przez przejęcie dokonanego w trybie art. 492 Kodeksu spółek handlowych, jako następca prawny M(\`(...)\`) oraz sukcesor udzielonego tej Spółce zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Strefy, będzie miał prawo do korzystania ze związanej z tym pomocy publicznej, w szczególności – ze zwolnienia od podatku dochodowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j . Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zasady łączenia spółek kapitałowych zostały szczegółowo uregulowane w art. 491 – 516 Kodeksu spółek handlowych. W art. 492 tej ustawy zostały przewidziane dwa sposoby połączenia spółek kapitałowych:

*   przez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą w zamian za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie przez przejęcie),
*   przez zawiązanie nowej spółki kapitałowej, na którą przechodzi majątek wszystkich łączących się spółek w zamian za udziały lub akcje nowej spółki (łączenie poprzez zawiązanie nowej spółki).

Na gruncie Kodeksu spółek handlowych jednym z podstawowych skutków połączenia się spółek jest sukcesja, czyli przejście praw i obowiązków, które przysługiwały spółce przejmowanej (lub spółkom łączącym się) na spółkę przejmującą (lub nowo zawiązaną). Skutek ten wynika wprost z art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych, przy czym sukcesja ta ma szeroki zakres i obejmuje co do zasady – tzn. o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej – wszystkie prawa i obowiązki przejmowanych (łączących się) spółek. Dotyczy przy tym, co należy podkreślić, nie tylko praw i obowiązków o charakterze cywilnoprawnym (sukcesja prywatnoprawna), ale także uprawnień i zobowiązań o charakterze administracyjnym (sukcesja publicznoprawna), np. koncesji i zezwoleń.

Z kolei przepisy prawa podatkowego wprowadzają jako skutek połączenia spółek kapitałowych sukcesję podatkową. Artykuł 93 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) stanowi wprost, iż sukcesja tego rodzaju dotyczy łączenia przez przejęcie. A zatem, Wnioskodawca jako spółka przejmująca inną spółkę kapitałową wystąpi we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki M(\`(...)\`) (spółki przejmowanej).

Sukcesja podatkowa następuje z mocy prawa, tj. zachodzi w każdym przypadku, gdy wystąpią przesłanki określone w Ordynacji podatkowej. Powyższe oznacza, iż jest ona w prawie podatkowym instytucją nietypową, wprowadzającą odstępstwo od reguły powiązania praw i obowiązków podatkowych z bytem prawnym podatnika, w odniesieniu do którego prawa te i obowiązki uległy konkretyzacji.

W przypadku sukcesji podatkowej mamy przy tym do czynienia z pochodnym nabyciem praw i obowiązków, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki swojego poprzednika. Ponadto, jest to nabycie translatywne, ponieważ dotyczy praw i obowiązków już wcześniej istniejących. Sukcesja następuje pod tytułem ogólnym (generalnym), tj. jedno zdarzenie, np. połączenie spółek, powoduje skutek w postaci wstąpienia spółki przejmującej w całość sytuacji podatkowej spółki przejmowanej.

Jak wynika z art. 93 Ordynacji podatkowej, przedmiotem sukcesji podatkowej są prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego. Zgodnie z Ordynacją podatkową przepisami prawa podatkowego są przy tym przepisy ustaw podatkowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 tej ustawy, postanowienia ratyfikowanych przez RP umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej,a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, należy zwrócić uwagę, iż ustawy podatkowe to nie tylko ustawy dotyczące podatków, ale również opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych. W konsekwencji, przedmiotem sukcesji podatkowej są również prawa i obowiązki wynikające z ustaw regulujących powyższe świadczenia.

Poza odpowiedzialnością za zobowiązania podatkowe poprzednika, sukcesja podatkowa oznacza również korzystanie przez następcę z określonych uprawnień przysługujących poprzednikowi, związanych, np. z nadpłatą podatku, odliczeniem i zwrotem podatku naliczonego VAT, prawem do odwołania się od decyzji organu podatkowego czy też korzystaniem z niezrealizowanych przez poprzednika ulg lub zwolnień podatkowych.

Zgodnie z art. 93d Ordynacji podatkowej, sukcesja podatkowa dotyczy także praw i obowiązków wynikających z wszelkiego rodzaju decyzji podatkowych. Rozstrzygnięcia zawarte w decyzjach organów podatkowych adresowanych do poprzedników kształtują zatem sytuację prawną ich następców prawnych. Zakres sukcesji podatkowej w analizowanym zakresie ukształtowany został bardzo szeroko, ponieważ dotyczy wszelkich praw i obowiązków określonych w decyzjach mających swoje oparcie w przepisach prawa podatkowego we wskazanym wyżej rozumieniu. Przykładowo zaliczyć do nich należy decyzje określające zobowiązania podatkowe, stwierdzające nadpłatę, czy też umarzające zaległości podatkowe, jak i stwierdzające nieważność czy wygaśnięcie innych decyzji.

Zawarta w Ordynacji podatkowej regulacja dotycząca sukcesji podatkowej określa zatem możliwie jej najszerszy przedmiotowo zakres. Odnosi się ona bowiem do praw i obowiązków wynikających z wszelkich aktów prawa podatkowego – niezależnie od ich treści i rangi, a więc stosunków zarówno materialno-, jak i formalnoprawnych. Nie wylicza ich natomiast szczegółowo. Powyższe stanowi następstwo przyjętego przez ustawodawcę założenia pełnego przejęcia praw i obowiązków dotyczących poprzednika prawnego (podatkowego), wynikających z jakichkolwiek regulacji prawnopodatkowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, mając powyższe na uwadze, należy wskazać, iż w myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych. Przy tym zgodnie z ust. 4 ww. artykułu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Jednocześnie wspomniane zwolnienie stanowi dla przedsiębiorcy (podatnika) formę pomocy publicznej w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej dla przedsiębiorców.

Analogicznie zgodnie z art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym. W myśl art. 16 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, do którego odsyłają ww. przepisy, podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z tą ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej. Zezwolenie określa podmiot oraz przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki jej prowadzenia na terenie strefy.

Przy tym, zgodnie z ustawą z 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych przedsiębiorcy, którzy uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej przed 01.01.2001 r. tracą prawo do zwolnień podatkowych na warunkach określonych w art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych w sytuacji, gdy:

*   zostało zbytych 100% wkładów, udziałów lub akcji przedsiębiorcy, będącego małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy – Prawo działalności gospodarczej,
*   spółka będąca małym lub średnim przedsiębiorcą połączyła się z inną spółką,
*   nastąpiło nabycie przedsiębiorstwa od przedsiębiorcy będącego małym lub średnim przedsiębiorcą.

Ponadto, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2006 r. w sprawie kamiennogórskiej specjalnej strefy ekonomiczniej (w jego obecnym brzmieniu) zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, pod warunkiem, że:

*   nie przeniesie w jakiejkolwiek formie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne – przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców – przez okres 3 lat,
*   będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres nie krótszy niż 5 lat od momentu, gdy cała inwestycja zostanie zakończona, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców – przez okres nie krótszy niż 3 lata.

W związku z powyższym Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż w ww. przepisach o specjalnych strefach ekonomicznych ustawodawca enumeratywnie wskazał sytuacje, w których dochodzi do utraty prawa do zwolnień podatkowych przez przedsiębiorców, którzy uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej. Jednocześnie są to jedyne tego typu sytuacje. Oznacza to, iż w innych przypadkach, mimo przekształceń dotyczących podmiotu korzystającego z zezwolenia, nie dochodzi do utraty zwolnienia od podatku.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż warunki wykluczające możliwość korzystania ze zwolnienia podatkowego – z uwagi na status spółki przejmowanej – nie mają zastosowania w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie fatycznym. Przede wszystkim Spółka przejmowana rozpoczęła działalność w Strefie na podstawie zezwolenia uzyskanego w grudniu 2003 r., a więc już po dacie wskazanej w ww. ustawie z 2 października 2003 r. zmieniającej ustawę o specjalnych strefach ekonomicznych. Tym samym, wyłączenia przewidziane w tej ustawie jej nie dotyczą. Po drugie, w przypadku przejęcia przez inny podmiot nie można też mówić o przeniesieniu przez Spółkę własności składników majątku związanych z inwestycjami poczynionymi na działalność w strefie. Jak była o tym mowa, przejmujący (tu: Wnioskodawca) jako następca prawny wstąpi bowiem we wszelkie prawa spółki, w tym własność składników jej majątku. Tym samym w odniesieniu do tych składników zachowana zostanie ciągłość stosunków własnościowych, która po przejęciu będzie kontynuowana przez następcę w miejsce poprzednika prawnego. W konsekwencji, ponieważ jak była wyżej o tym mowa, ustawodawca nie przewidział innych okoliczności wykluczających, istnieje możliwość kontynuowania przez Wnioskodawcę jako spółkę przejmującą prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy, oraz korzystania ze związanej z tym pomocy publicznej, w szczególności ze zwolnienia od podatku dochodowego przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawych.

Zdaniem Wnioskodawcy, jako podmiot przejmujący wstąpi on w pozycję prawną spółki przejmowanej (tj. M(\`(...)\`)) w zakresie praw i obowiązków, których podmiotem była w chwili przejęcia spółka przejmowana, m.in. w prawo do zwolnienia od podatku dochodów osiąganych z działalności w specjalnej strefie ekonomicznej. Wnioskodawcy jako następcy prawnemu będzie bowiem przysługiwało przyznane M(\`(...)\`) zezwolenie na prowadzenie działalności w strefie, a co za tym idzie, prawo do zwolnienia z podatku dochodowego dochodów uzyskiwanych z tej działalności.

Jak wskazuje Wnioskodawca, stanowisko zostało potwierdzone między innymi przez Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Skarbowego w postanowieniu nr PUS.I/423/46-2/06 z dnia 7 sierpnia 2006 r., w którym w analogicznym stanie faktycznym potwierdzono, iż w wyniku połączenia przez przejęcie spółka przejmująca jako sukcesor zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej będzie miała prawo do korzystania ze zwolnień podatkowych na podstawie przejętego zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Pismem uzupełniającym w dniu 06.10.2008 r. Wnioskodawca wskazał – z uwagi na rozbieżności zawarte we wniosku – iż prawidłowa data uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie K(…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej przez Spółkę M(\`(...)\`) Sp. z o.o. to grudzień 2003 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Działalność gospodarcza jest przez podatników prowadzona w różnych formach organizacyjnych. Często wraz z rozwojem firm dochodzi do przekształceń ich formy prawnej, bądź łączenia się firm czy też ich podziału.

W przypadku spółek kapitałowych, zasady ich łączenia i dzielenia regulują przepisy art. 491 i następne ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), przewidując dwa sposoby łączenia się spółek kapitałowych (art. 492 § 1 tej ustawy):

*   przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie),
*   przez zawiązanie spółki kapitałowej, na którą przechodzi majątek wszystkich łączących się spółek za udziały lub akcje nowej spółki (łączenie się przez zawiązanie nowej spółki).

Rozstrzygając kwestię przejścia zwolnienia na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej ze spółki przejmowanej na spółkę przejmującą należy wziąć pod uwagę, fakt iż zgodnie z art. 494 § 1 i § 2 ustawy – Kodeks spółek handlowych, spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.

Na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.

Natomiast zasadę ciągłości zobowiązań podatkowych w przypadku połączenia spółek kapitałowych regulują przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Art. 93 § 2 pkt 1 tej ustawy stanowi, iż osoba prawna łącząca się przez przejęcie wstępuje we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się spółek. Analiza następstwa prawnego wymaga kompleksowej wykładni przepisów zaliczanych do szczegółowego prawa podatkowego, zaś przepisy ordynacji podatkowej należy stosować jedynie w tym zakresie, w jakim brak jest uregulowań w szczegółowym prawie podatkowym. Zatem, jedynie w przypadku, gdy ustawy szczegółowe wyraźnie odnoszą się do następstwa prawnego w prawie podatkowym, zakres tego następstwa kształtowany jest przez unormowania takich ustaw.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera szczególnych rozwiązań w zakresie sukcesji prawa do zwolnienia, określa zaś w art. 17 ust. 1 pkt 34 zasady zwolnienia dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Z kolei art. 17 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje utratę prawa do zwolnienia ww. dochodów w sytuacji cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 34 tego artykułu. Natomiast zakres zwolnień od podatku dochodowego podmiotów prowadzących działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej wynika z przepisów ustawy z dnia 20.10.1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.) oraz przepisów wydanego przez Radę Ministrów rozporządzenia ustanawiającego daną strefę. W przedmiotowym przypadku będą to przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 17.11.2006 r. w sprawie kamiennogórskiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 2006 r. Nr 211, poz. 1555 ze zm.).

Zgodnie z art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ww. ustawy przez osoby prawne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych. Zwolnienie od podatku dochodowego stanowi pomoc publiczną udzielaną podatnikom działającym w specjalnych strefach ekonomicznych i przyjmuje formę pomocy regionalnej, która udzielana jest w celu wspierania nowych inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy w związku z realizacją nowej inwestycji.

Artykuł 19 ust. 3 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.) stanowi natomiast, iż zezwolenie może być cofnięte albo zakres lub przedmiot działalności określony w zezwoleniu może zostać ograniczony, jeżeli przedsiębiorca:

1.  zaprzestał na terenie strefy prowadzenia działalności gospodarczej, na którą posiadał zezwolenie, lub
2.  rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub
3.  nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18, w terminie do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki.

Powyższy przepis wskazuje jedynie na przesłanki cofnięcia, ograniczenia zezwolenia i stanowi katalog zamknięty nie odnoszący się do następstwa prawnego.

Odnosząc się do kwestii ograniczenia zawartego w § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2006 r. w sprawie kamiennogórskiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 2006 r. Nr 211, poz. 1555 ze zm.) – w brzmieniu obecnie obowiązującym – zgodnie z którym, zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, pod warunkiem że:

*   nie przeniesie w jakiejkolwiek formie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne – przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - przez okres 3 lat;
*   będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres nie krótszy niż 5 lat od momentu, gdy cała inwestycja zostanie zakończona, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców – przez okres nie krótszy niż 3 lata.

Należy wskazać, iż przedmiotowy przepis przewiduje co prawda utratę prawa do zwolnienia w razie przeniesienia w jakiejkolwiek formie składników majątkowych, z którymi związane były odliczenia od podatku, ale reguła ta nie dotyczy przeniesienia własności w wyniku przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału podmiotów.

Biorąc powyższe przepisy pod uwagę, stwierdzić należy, iż zastosowanie znajdzie generalna zasada wyrażona w art. 93 ustawy – Ordynacja podatkowa wskazująca na pełną sukcesję praw i obowiązków.

Reasumując, Spółce jako następcy prawnemu będzie przysługiwało prawo do zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 tej ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.