Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-872/09/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-15
Teza: Opodatkowanie i fakturowanie czynności wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru oraz usługi transportu
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa; dostawa-dostawa towarów; fakturowanie; opodatkowanie; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; usługi-usługi transportowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 listopada 2009 r. (data wpływu 16 listopada 2009 r.), uzupełnionym pismami z dnia 17 grudnia 2009 r. (data wpływu 28 grudnia 2009 r.) oraz z dnia 5 stycznia 2010 r. (data wpływu 15 stycznia 2010 r.) oraz z dnia 10 lutego 2010 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania i fakturowania czynności wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru oraz usługi transportu w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 17 grudnia 2009 r. (data wpływu 28 grudnia 2009 r.) oraz z dnia 5 stycznia 2010 r. (data wpływu 15 stycznia 2010 r.) oraz pismem z dnia 10 lutego 2010 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania i dokumentowania czynności wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru oraz wykonania wewnątrzwspólnotowej usługi transportu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka dokonuje wywozu towarów z terytorium kraju (Polski) w wykonaniu czynności określonych w art. 7 czyli dostawy towarów, na terytorium innych państw członkowskich. Spółka – będąca dostawcą – jest podatnikiem prowadzącym działalność gospodarczą, zarejestrowanym jako podatnik VAT UE. Z kolei nabywcy towarów są podatnikami podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanymi dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium innego państwa członkowskiego (są zarejestrowani w kraju przeznaczenia w celu rozliczenia podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy).

Spółka – dostawca z Polski - uzyskuje od nabywców ich właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadane przez państwa członkowskie właściwe dla nabywców, zawierające dwuliterowe kody stosowane dla podatku od wartości dodanej.

Spółka – dostawca – przed złożeniem deklaracji za dany okres rozliczeniowy posiada dowody, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju (Polski) i zostały dostarczone do nabywców na terytorium innych państw, co umożliwia zastosowanie stawki 0%.

*   Spółka – dostawca – wystawia faktury na okoliczność WDT. Faktury te zawierają numer VAT – UE podatnika dokonującego dostawy oraz właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwa członkowskie właściwe dla nabywcy. Spółka specyfikuje na fakturze:
*   \- w jednej pozycji towar (ze stawką 0%), a w odrębnej pozycji transport (Spółka ponosi koszty usług transportowych świadczonych przez firmy przewozowe, a następnie kosztami tymi obciąża unijnego odbiorcę, koszty transportu nie są wkalkulowane w cenę jednostkową towaru; spółka stosuje na fakturze skrót „NP.” i wpisuje uwagę, że zgodnie z art. 28 ustawy o VAT usługa transportu nie jest opodatkowana w Polsce i że do zapłaty podatku zobowiązany jest nabywca usług). Dana transakcja rozliczana jest w deklaracji VAT-7 następująco: pozycja 21 – transport, pozycja 30 – towar ze stawką 0%.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że w kontaktach handlowych z kontrahentami zagranicznymi występują dwie sytuacje: dostawa towaru rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel następuje w magazynie odbiorcy, a także w magazynie sprzedawcy, w zależności od ustaleń z klientami.

Usługa transportowa jest świadczona na rzecz kontrahentów (podatników) mających siedziby w krajach Unii Europejskiej innych niż Polska i w tych samych krajach co mają siedziby posiadają stałe miejsca prowadzenia działalności.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż oczekuje wydania interpretacji indywidualnej w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r. oraz w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka prawidłowo wykazuje w deklaracji VAT-7 transakcję, tzn. z rozbiciem na pozycję 21 – transport i pozycję 30 – WDT – wartość towaru?

Czy może w świetle art. 29 ust. 1 ustawy o VAT Spółka winna:

1.  specyfikować na fakturze transport ze stawką 0% (właściwą dla towaru),
2.  wykazywać w deklaracji VAT – 7 transport łącznie z towarem w poz. 30, traktując transport i towar jako całość świadczenia (transport opodatkowany wg stawki właściwej dla towaru)?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka specyfikując na fakturze transport w odrębnej pozycji od towaru:

1.  stosuje art. 28 ust. 1, 3 ustawy o podatku od towarów i usług i przyjmuje, że usługa transportu nie podlega opodatkowaniu w Polsce i że do zapłaty podatku zobowiązany jest jej nabywca (oznaczenie „NP”), i
2.  wykazuje ów transport w poz. 21 deklaracji VAT-7, z kolei w poz. 30 ujmuje wyłącznie towar ze stawką 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż niniejsza interpretacja przepisów prawa podatkowego wydana jest w oparciu o przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem podlega:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów,
3.  import towarów,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 13 ust. 1 cyt. ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotową dostawę towar ów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Prawo do zastosowania stawki podatku 0% przysługuje pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów przy jednoczesnym posiadaniu stosownych dokumentów.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonuje dostaw towaru do kontrahentów mających siedzibę na terytorium Unii Europejskiej (WDT). Wnioskodawca przed złożeniem deklaracji za dany okres rozliczeniowy posiada dowody, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju (Polski) i zostały dostarczone do nabywców na terytorium innych państw, co umożliwia zastosowanie stawki 0%. Wnioskodawca uzyskuje od nabywców ich właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadane przez państwa członkowskie właściwe dla nabywców, zawierające dwuliterowe kody stosowane dla podatku od wartości dodanej. Wnioskodawca ponosi koszty usług transportowych świadczonych przez firmy przewozowe, a następnie kosztami tymi obciąża unijnego odbiorcę, koszty transportu nie są wkalkulowane w cenę jednostkową towaru. Koszty transportu będą wykazywane w odrębnej pozycji faktury sprzedaży towarów. W przypadku realizacji dostawy towaru wraz z jego transportem Wnioskodawca na jednej fakturze, w odrębnych pozycjach wykaże towar oraz odrębnie transport przyporządkowany tej dostawie. Spółka stosuje na fakturze skrót „NP” i wpisuje uwagę, że zgodnie z art. 28 ustawy o VAT usługa transportu nie jest opodatkowana w Polsce i że do zapłaty podatku zobowiązany jest nabywca usługi. Dana transakcja rozliczana jest w deklaracji VAT-7 następująco: pozycja 21 – transport, pozycja 30 – towar ze stawką 0%.

Z powyżej przedstawionego stanu faktycznego wynika, że cena jednostkowa towaru nie obejmuje kosztów transportu, zatem świadczoną przez Wnioskodawcę usługę transportową uznać należy za świadczoną odrębnie od dostawy samego towaru – usługę transportową opodatkowaną zgodnie z przepisami podatku od towarów i usług właściwymi dla tego typu usług.

W kwestii opodatkowania usług transportowych świadczonych na terytorium Wspólnoty powołać należy art. 27 ust. 1 ustawy o VAT stanowiący, iż w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

W świetle art. 28 ust. 1 cyt. ustawy w przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej „wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów”, miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do ust. 2 ww. art. wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów, o której mowa w ust. 1, jest również usługa transportu, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce na terytorium jednego państwa członkowskiego, jeżeli bezpośrednio jest związana z wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów.

Jednocześnie, zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa w ust. 1 i 2, podał dla tej czynności świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym, niż terytorium państwa rozpoczęcia transportu miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer. Miejsce rozpoczęcia transportu jest w takim przypadku bez znaczenia dla opodatkowania usługi.

Z powyżej cytowanego artykułu 28 wynika, że jeżeli polski przewoźnik wykonuje usługę transportu pomiędzy krajami Unii Europejskiej zasadnicze znaczenie ma dla niego czy jego kontrahent podał dla potrzeb transakcji swój NIP stosowany dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (numer VAT UE). Zatem jeżeli kontrahent Wnioskodawcy podał numer VAT UE, pod którym jest zarejestrowany dla potrzeb podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym, niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, to wtedy miejscem opodatkowania usługi transportowej jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer, co w konsekwencji powoduje, że wewnątrzwspólnotowa usługa transportu towarów wykonana przez Wnioskodawcę (za pośrednictwem przewoźnika) na rzecz kontrahenta z Unii Europejskiej nie podlega opodatkowaniu na terytorium kraju.

Natomiast w odniesieniu do kwestii podstawy opodatkowania, to stosownie do art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Należy jednak zauważyć, że przepis ten nie precyzuje, jakiego typu dodatkowe koszty wlicza się do podstawy opodatkowania. Wskazuje jednak, że jest to całość świadczenia należnego od nabywcy.

Zatem w sytuacji, gdy świadczenie sprzedawcy zobowiązującego się dostarczyć towar kupującemu do wskazanego przez niego miejsca obejmuje także koszty transportu, które są wkalkulowane w cenę towaru to podstawa opodatkowania takiej sprzedaży obejmuje również koszty przewozu, niezależnie od podmiotu realizującego ten przewóz, a całość świadczenia powinna być opodatkowana według stawki podatkowej właściwej dla realizacji świadczenia, czyli sprzedaży towaru. W takiej sytuacji brak jest jakichkolwiek podstaw do traktowania usługi przewozu, realizowanej przez wyspecjalizowanego przewoźnika na rzecz sprzedawcy, jako usługi transportowej sprzedawcy wykonywanej na rzecz odbiorcy towaru.

Jednakże powyżej wskazane rozwiązanie nie znajduje zastosowania w opisanym stanie faktycznym, gdyż koszty transportu, którymi obciążany jest unijny odbiorca nie są wkalkulowane w cenę jednostkową towaru i są wykazywane w odrębnej pozycji faktury, stanowią one bowiem odrębną od dostawy towarów usługę świadczoną na rzecz kontrahenta unijnego.

Stosownie do art. 106 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), zwanego dalej rozporządzeniem, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

Stosownie do postanowień § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4.  .dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  .stawki podatku;
10.  .sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  .kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Mając na uwadze powyższe przepisy, jeżeli Wnioskodawca będzie dokonywał realizacji dostawy towaru wraz z jego transportem, gdy zgodnie z umową usługa transportowa będzie stanowiła oddzielne od dostawy towaru świadczenie (koszty transportu nie są wkalkulowane w cenę towaru), wówczas świadczenie usługi transportowej Wnioskodawca winien wykazać na fakturze VAT w odrębnej od dostawy towaru pozycji. Pamiętać jednakże należy, iż w przypadku świadczenia usług transportu towarów ustawodawca określił szczególny moment powstania obowiązku w podatku od towarów i usług w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy o VAT.

Natomiast w kwestii wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy i towarów i wewnątrzwspólnotowej usługi transportowej w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7, stwierdzić należy, iż zgodnie z objaśnieniami, które dotyczą wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7, VAT-7K i VAT-7D), wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 211, poz. 1333), pod pozycją 21 wykazuje się dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy. Natomiast w pozycji 30 wykazuje się wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ustawy, jeżeli podatnik został zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97 ustawy.

Zatem mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powyżej wskazane przepisy stwierdzić należy, że w sytuacji gdy koszty transportu nie są wkalkulowane w cenę jednostkową towaru to podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług nie obejmuje kosztów transportu towarów. W przypadku, gdy transportu towarów dokonuje dostawca własnym środkiem transportu, bądź wynajmuje do tego transportu firmę transportową, przedmiotową usługę należy traktować jako odrębną usługę transportową. Wnioskodawca obciążając nabywcę za towar zobowiązany jest do odrębnego udokumentowania wartości usługi transportowej, do której znajdują zastosowanie przepisy dotyczące opodatkowania usług transportowych. Natomiast w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 w pozycji 30 ww. deklaracji wykazuje się wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ustawy, jeżeli podatnik został zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97 ustawy. A zatem cenę za sam towar, bez kosztów transportu należy wykazać w poz. 30 ww. deklaracji pod warunkiem posiadania dowodów, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego. Zaś w zaistniałym stanie faktycznym koszty transportu winny być wykazane w poz. 21 ww. deklaracji.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto zauważa się, że ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w kwestii opodatkowania i fakturowania czynności wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru oraz usługi transportu w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r. została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę, zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.