Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.352.2025.2.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: W zakresie prawa zaliczenia do kosztów uzyskania
przychodów wypłaconych zaliczek na poczet realizacji robót
budowlanych.
Słowa kluczowe: faktura
koszt-koszty uzyskania przychodów
odstąpienie-odstąpienie od umowy
protokół
roboty-roboty budowlane
zaliczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Straty -
Utrata dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 56

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go
    Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 lipca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest Spółka komandytowa, wpisana do Rejestru Przedsiębiorców
    Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (...), prowadzonego przez Sąd Rejonowy
    dla (...). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Zakres przedmiotowy działalności Spółki obejmuje m.in.:
    - 41.20.Z - roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i
      niemieszkalnych,
    - 43.12.Z - przygotowanie terenu pod budowę,
    - 43.39.Z - pozostałe roboty budowlane specjalistyczne,
    - 46.90.Z - sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana,
    - 68.10.Z - kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
    - 68.20.Z - wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,
    - 68.31 .Z - pośrednictwo w obrocie nieruchomościami,
    - 68.32.Z - zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie,
    - 82.11.Z - działalność związana z administracyjną obsługą biura i pozostała działalność
      wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 1 oraz art. 4a pkt 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805, dalej: „ustawa o
    CIT”), Wnioskodawca - jako spółka komandytowa - od dnia 1 stycznia 2021 r. podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca objęty jest w
    Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.
    W ramach prowadzonej działalności inwestycyjnej, Wnioskodawca zawarł z wykonawcą -
    spółką z ograniczoną odpowiedzialnością - dwie umowy o roboty budowlane.
    Przedmiotem każdej z umów było wykonanie robót budowlanych związanych z
    przygotowaniem nieruchomości inwestycyjnych należących do Wnioskodawcy.
    Nieruchomości te mają charakter mieszkaniowo-komercyjny i są przeznaczone do
    wykorzystania w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w szczególności
    poprzez:
    - sprzedaż gotowych lokali (mieszkalnych i/lub użytkowych),
    - wynajem długoterminowy powierzchni użytkowej,
    - lub inne formy komercyjnego zagospodarowania, zależnie od sytuacji rynkowej i strategii
      inwestycyjnej Wnioskodawcy.
    Celem realizowanych inwestycji jest zatem generowanie przychodu z działalności
    gospodarczej polegającej na komercyjnym zagospodarowaniu nieruchomości.

    W przypadku pierwszej z realizowanych inwestycji, wykonawca przystąpił do realizacji
    robót i wykonał prace zgodnie z postanowieniami umowy. Realizacja inwestycji została
    zakończona, co znajduje potwierdzenie w dokumentacji prowadzonej na potrzeby
    budowy, w tym w dzienniku budowy, protokołach odbioru częściowego oraz w
    dokumentach obmiarowych. Wszystkie otrzymane przez Wnioskodawcę faktury
    zaliczkowe zostały opłacone. Do momentu złożenia niniejszego wniosku wykonawca nie
    wystawił faktury końcowej. Wnioskodawca posiada jednak pełną dokumentację
    potwierdzającą rzeczywiste wykonanie robót budowlanych oraz definitywny charakter
    wypłaconych zaliczek.
    W przypadku drugiej inwestycji, wykonawca po otrzymaniu i opłaceniu przez
    Wnioskodawcę faktury zaliczkowej nie przystąpił do realizacji prac objętych umową. W
    związku z tym, Wnioskodawca - działając na podstawie art. 635 w zw. z art. 656 § 1
    Kodeksu cywilnego - złożył pisemne oświadczenie o odstąpieniu od umowy. Do dnia
    złożenia niniejszego wniosku zaliczka nie została zwrócona, a żadna część robót nie
    została wykonana. Wnioskodawca posiada dowody dokonania płatności oraz dokumenty
    potwierdzające bezskuteczność prób wyegzekwowania realizacji świadczenia.
    W piśmie z 21 lipca 2025 r., będącym uzupełnieniem do wniosku, odpowiedzieli Państwo
    na następujące pytania:
    1. Kiedy zawarli Państwo umowy o roboty budowlane, o których mowa we wniosku?
      - umowa dotycząca pierwszej inwestycji została zawarta w dniu 27 lipca 2023 r.,
      - umowa dotycząca drugiej inwestycji została zawarta w dniu 30 lipca 2024 r.
    2. Jakie były postanowienia tych umów (przedmiot, zakres, jakich konkretnie prac
      dotyczyły, gdzie były one wykonywane)?
    Wnioskodawca zawarł dwie umowy o roboty budowlane:
    1) umowę z dnia 27 lipca 2023 r., której przedmiotem było kompleksowe wykonanie
      elewacji wraz z pracami przygotowawczymi w budynkach A i B, zlokalizowanych na
      działkach nr (...). Zakres obejmował m.in. montaż parapetów, rur spustowych,
      ocieplenie nadziemnych elementów budynków, malowanie podbitki na gotowo,
      zabezpieczenie stolarki okiennej, a także zabezpieczenie wykonanych wcześniej
      barierek i innych elementów zewnętrznych – dla potrzeb inwestycji polegającej na
      budowie budynku mieszkalno-usługowego wraz z zagospodarowaniem terenu;
    2) umowę z dnia 30 lipca 2024 r., której przedmiotem było wykonanie elewacji z
      pracami przygotowawczymi na nieruchomości położonej w (...). Prace dotyczyły
      budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami w parterze i części podziemnej.
      Zakres umowy obejmował m.in. montaż elementów elewacyjnych (parapety, rury
      spustowe), kompletne ocieplenie nadziemnych części budynku, zabezpieczenie
      stolarki okiennej oraz istniejących elementów zewnętrznych (w tym barierek).
      Prace były wykonane na rzecz Wnioskodawcy jako inwestora, wyłącznie na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    3. W jaki konkretnie sposób są/będą wykorzystywane przez Państwa nieruchomości, o
      których mowa we wniosku? Proszę wskazać katalog zamknięty (bez zwrotów „w
      szczególności”, „m.in.”, itp.)?
    Nieruchomości będą wykorzystywane wyłącznie w ramach działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy, w następujący sposób:
    1) sprzedaż wyodrębnionych lokali mieszkalnych,
    2) sprzedaż lokali użytkowych,
    3) najem długoterminowy lokali użytkowych,
    4) najem długoterminowy lokali mieszkalnych.

    Wnioskodawca nie przewiduje żadnych innych form komercyjnego zagospodarowania
    tych nieruchomości.
    4. Co oznacza stwierdzenie „inne formy komercyjnego zagospodarowania, zależnie od
      sytuacji rynkowej i strategii inwestycyjnej Wnioskodawcy”? Jakie konkretnie umowy
      zawarliście/zawrzecie Państwo w związku z takim sposobem korzystania z
      nieruchomości?
      Sformułowanie to miało charakter ogólny i odnosiło się do możliwej elastyczności
      strategii inwestycyjnej. Obecnie oraz w przewidywalnej przyszłości Wnioskodawca
      korzysta z nieruchomości wyłącznie w sposób wskazany w pkt 3. Zawierane są
      wyłącznie:
      · umowy sprzedaży lokali (akty notarialne),
      · umowy najmu (komercyjnego i mieszkaniowego).
      Nie zawarto i nie planuje się zawarcia innych rodzajów umów.
    5. Co rozumieją Państwo przez „wykonanie robót budowalnych związanych z
      przygotowaniem nieruchomości inwestycyjnych należących do Wnioskodawcy”? Jakie
      to konkretnie prace?
      Prace przygotowawcze, o których mowa we wniosku, zostały określone w § 1 umów
      zawartych odpowiednio w dniu 27 lipca 2023 r. (dla inwestycji zlokalizowanej w (...))
      oraz w dniu 30 lipca 2024 r. (dla inwestycji w (...)).
      W obu przypadkach roboty budowlane polegały na kompleksowym wykonaniu elewacji
      wraz z pracami przygotowawczymi. Obejmowały one montaż elementów na elewacji, w
      szczególności parapetów i rur spustowych, kompletne ocieplenie nadziemnych części
      budynków, zabezpieczenie stolarki okiennej, zabezpieczenie wcześniej wykonanych
      elementów zewnętrznych, takich jak barierki, a także – w przypadku jednej z inwestycji,
      malowanie podbitki na gotowo.
      Szczegółowy zakres rzeczowy został określony w załącznikach nr 1 do każdej z umów.
      Roboty miały na celu przygotowanie nieruchomości inwestycyjnych do ich dalszego
      komercyjnego wykorzystania – poprzez sprzedaż lokali lub ich najem – w ramach
      działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
    6. Czy nieruchomości są/będą wpisane przez Państwa do ewidencji środków trwałych i
      wartości niematerialnych i prawnych? Jeśli nie, to dlaczego?
      Nieruchomości nie są i nie będą wpisywane przez Wnioskodawcę do ewidencji
      środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, ponieważ ich celem nie jest
      trwałe wykorzystanie na potrzeby własne, lecz komercyjne zagospodarowanie poprzez
      sprzedaż lub najem lokali w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z
      przyjętą klasyfikacją rachunkową i podatkową, przedmiotowe nieruchomości są
      ujmowane jako zapasy – towary przeznaczone do sprzedaży. Taka kwalifikacja jest
      zgodna zarówno z przepisami ustawy o rachunkowości, jak i z przepisami ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych, a także z ugruntowaną praktyką stosowaną
      przez podatników prowadzących działalność deweloperską lub inwestycyjną.
    7. Dlaczego nie otrzymali Państwo faktury końcowej od wykonawcy?
      W przypadku umowy z dnia 27 lipca 2023 r., dotyczącej inwestycji w (...), wykonawca
      zrealizował całość robót budowlanych, co znajduje potwierdzenie w dzienniku budowy,
      protokołach odbioru oraz dokumentach obmiarowych. Mimo wykonania umowy,
      wykonawca do momentu złożenia niniejszej odpowiedzi nie wystawił faktury końcowej.
      Przyczyną jest trwający spór dotyczący rozliczenia zakresu robót dodatkowych, który
      nie został jeszcze zakończony.
      W przypadku umowy z dnia 30 lipca 2024 r., dotyczącej inwestycji w (...), wykonawca po
      otrzymaniu zaliczki nie przystąpił do realizacji robót budowlanych. W związku z

      brakiem rozpoczęcia prac, Wnioskodawca odstąpił od umowy, wzywając jednocześnie
      wykonawcę do zwrotu wypłaconej zaliczki. Z uwagi na niewykonanie jakiejkolwiek
      części umowy, wykonawca nie miał podstaw do wystawienia faktury końcowej.

## Pytanie

Czy w świetle art. 15 ust. 1 oraz art. 15 ust. 4e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805, dalej: „ustawa o CIT”),
    Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone zaliczki
    na poczet realizacji robót budowlanych, w sytuacji gdy:
    1. roboty budowlane zostały w całości wykonane, co znajduje potwierdzenie w dzienniku
      budowy, protokołach odbioru oraz obmiarach, lecz wykonawca nie wystawił
      dotychczas faktury końcowej zgodnej z postanowieniami umowy;
    2. roboty budowlane nie zostały w ogóle wykonane, a wypłacona zaliczka nie została
      zwrócona, mimo że Wnioskodawca odstąpił od umowy i wezwał wykonawcę do jej
      realizacji - mając na uwadze treść art. 16 ust. 1 pkt 56 ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1 - Wykonanie robót budowlanych, brak faktury końcowej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdy roboty budowlane zostały w całości wykonane,
    co znajduje potwierdzenie w dokumentacji technicznej - w tym w dzienniku budowy,
    protokołach odbioru, obmiarach - oraz gdy wszystkie faktury zaliczkowe zostały przez
    Wnioskodawcę opłacone, lecz wykonawca nie wystawił faktury końcowej, Wnioskodawcy
    przysługuje prawo do zaliczenia wydatków związanych z realizacją tej inwestycji do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Co istotne, zgodnie z art. 15 ust. 4e
    ustawy o CIT, koszty bezpośrednio związane z przychodami ujmuje się w roku
    podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, a jeśli nie są to
    koszty bezpośrednie - stosuje się przepisy art. 15 ust. 4d.
    W przypadku usług rozliczanych etapowo, decydujące znaczenie ma moment faktycznego
    wykonania świadczenia. W niniejszej sprawie roboty budowlane zostały wykonane, co
    Wnioskodawca może wykazać dokumentacją z budowy, a brak faktury końcowej nie
    oznacza, że świadczenie nie nastąpiło. W szczególności, jak wynika z ugruntowanego
    orzecznictwa sądów administracyjnych: „Brak faktury końcowej nie wyklucza możliwości
    zaliczenia poniesionego wydatku do kosztów podatkowych, jeżeli istnieją inne dowody
    wykonania świadczenia.” (wyrok NSA z 7 czerwca 2018 r., sygn. II FSK 1544/16).
    Zgodnie z tym stanowiskiem, dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu kluczowe
    jest wykonanie usługi (robót), a nie sam fakt wystawienia dokumentu księgowego.
    Potwierdza to także interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 20 marca 2024 r., sygn.
    0111-KDIB1-3.4010.35.2024.2.JMS, w której wskazano, że: „Skoro usługa została
    wykonana, a podatnik posiada dokumentację potwierdzającą jej wykonanie, to brak
    faktury końcowej nie przekreśla prawa do rozpoznania kosztu podatkowego.”
    W konsekwencji, poniesione przez Wnioskodawcę zaliczki, które zostały opłacone na
    podstawie faktur zaliczkowych i które dokumentują rzeczywisty koszt poniesiony w
    związku z działalnością gospodarczą (realizacją inwestycji handlowej), stanowią dla
    Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów. Nie ma przy tym znaczenia, że wykonawca - z
    własnej inicjatywy, bądź z przyczyn spornych - nie wystawił faktury końcowej lub wystawił
    ją w sposób wadliwy.

    Wnioskodawca uważa, że może ująć poniesiony koszt w ewidencji podatkowej w oparciu o
    dowód wewnętrzny, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o rachunkowości, przy załączeniu
    kompletnej dokumentacji technicznej i potwierdzeń zapłaty, co zapewni zarówno
    zgodność z przepisami CIT, jak i prawidłowe ujęcie rachunkowe.
    Ad. 2 - Brak wykonania robót budowlanych, zaliczka nie została zwrócona.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji gdy wypłacona została zaliczka na poczet
    wynagrodzenia za roboty budowlane, jednak wykonawca nie przystąpił do realizacji
    umowy, a roboty w ogóle nie zostały wykonane i Wnioskodawca - z uwagi na naruszenie
    postanowień umowy - złożył skuteczne oświadczenie o odstąpieniu od umowy, zaliczka
    taka nie może zostać uznana za koszt uzyskania przychodu.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 56 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    strat (kosztów) powstałych w wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków) w
    związku z niewykonaniem umowy. Ustawodawca w sposób jednoznaczny wyłącza z
    kosztów podatkowych zaliczki utracone wskutek tego, że umowa nie została zrealizowana,
    a wykonanie świadczenia wzajemnego nie nastąpiło.
    W analizowanej sprawie zaliczka została wpłacona zgodnie z zawartą umową, lecz
    wykonawca nie zrealizował żadnej części świadczenia, opuścił plac budowy, a
    Wnioskodawca wystosował pismo zawierające formalne odstąpienie od umowy. Tym
    samym, nie doszło do wykonania świadczenia, a zaliczka zachowała charakter
    niezrealizowanego wydatku, niedefinitywnego - nie mogła więc zostać zakwalifikowana
    jako koszt uzyskania przychodu.
    Stanowisko to potwierdzają organy podatkowe, m.in. w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z 24 października 2022 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.515.2022.1.BJ, gdzie
    wskazano: „W przypadku gdy zaliczka została zapłacona na poczet niewykonanego
    świadczenia i nie została odzyskana, nie może być uznana za koszt podatkowy, gdyż nie
    doszło do powiązania tego wydatku z jakimkolwiek przychodem, ani nawet z działaniem
    mającym potencjał generowania przychodu.”
    Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z 8 czerwca
    2021 r., sygn. II FSK 443/19, podkreślając, że: „Koszt poniesiony na świadczenie, które nie
    zostało wykonane i którego wykonania zaniechano przed rozpoczęciem realizacji, a
    zaliczka nie została zwrócona, nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.”
    Zatem, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w takim przypadku wypłacona zaliczka nie
    może zostać rozpoznana jako koszt uzyskania przychodów. Wydatki tego typu mogą
    zostać ujęte podatkowo wyłącznie w momencie, gdy spełnione zostaną przesłanki z art. 16
    ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT - tj. w przypadku, gdy powstała wierzytelność okaże się
    nieściągalna, co wymaga np. bezskutecznego postępowania egzekucyjnego lub umorzenia
    postępowania upadłościowego wykonawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
        Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
        przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
        źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
        poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
        ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
        poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać celowość wydatku, tj. istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    jego poniesieniem a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych,
    bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowo-skutkowy.
    Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione łącznie
    następujące warunki:
    · wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
      zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika;
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;
    · został właściwie udokumentowany;
    · wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 16 ust. 1
      ustawy o CIT.
    Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z
    przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się
    za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty,
    które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 updop, zostaną ex lege uznane za koszty
    uzyskania przychodów.
    Zasady potrącalności kosztów uzyskania przychodów regulują przepisy art. 15 ust. 4 - 4e
    ustawy o CIT, które w tym względzie zawierają trzy odrębne reguły, tj.:
    1. zasada dotycząca kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z
      przychodami - art. 15 ust. 4 ustawy, który stanowi, że:
        koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione
        w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne
        w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
        przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W myśl art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:
        koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące
        się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego
        roku podatkowego do dnia:
        1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
        później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
        podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
        2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do
        złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są
        obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

        - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające
        im przychody.
    Art. 15 ust. 4c ustawy o CIT, określa natomiast, że:
        koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące
        się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym
        mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym
        po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    2. zasada dotycząca kosztów uzyskania przychodów innych niż koszty bezpośrednio
      związane z przychodami – art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, który stanowi, że:
        koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
        przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
        przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
        dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
        przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    3. i nie mająca w niniejszej sprawie zastosowania zasada dotycząca poniesionych kosztów
      prac rozwojowych - art. 15 ust. 4a - są kosztem w roku podatkowym, w którym prace
      zostały zakończone, o ile nie mogą być uznane za wartości niematerialne i prawne w
      rozumieniu art. 16b ust. 2 pkt 3.
    Jednocześnie, w art. 15 ust. 4e ww. ustawodawca wyjaśnił, że:
        za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
        uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
        podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
        podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
        sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
        międzyokresowych kosztów.
    Według jednolitych i utrwalonych poglądów orzecznictwa, o uznaniu danego
    przysporzenia czy wydatku (zobowiązania do jego poniesienia) za przychód, dochód czy
    koszt podatkowy decydują wyłącznie przepisy prawa podatkowego (zob. wyroki NSA: z 9
    czerwca 2016 r. sygn. akt II FSK 1237/13; z 24 czerwca 2016 r. sygn. akt II FSK 1555/14; z 6
    maja 2015 r. sygn. akt II FSK 1071/13; z 20 lipca 2011 r. sygn. akt II FSK 414/10). Kosztami
    mającymi wpływ na ustalenie wysokości podstawy opodatkowania w podatku
    dochodowym od osób prawnych są tylko te koszty, które zostały wyraźnie określone w
    ustawie o CIT. Ponadto, zapisy dokonywane w księgach nie mogą tworzyć, ani też
    modyfikować materialnego prawa podatkowego. Przepisy ustawy o rachunkowości
    określają jedynie sposób prowadzenia ksiąg i jako takie nie mogą rozstrzygać o tym, co
    jest, a co nie jest kosztem uzyskania przychodów. Księgi rachunkowe służą ustaleniu
    wysokości dochodu (straty) podatkowego, nie mają zaś charakteru podatkotwórczego
    (wyrok TK z 4 lutego 1994 r., sygn. akt U 2/90).
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wypłaconych przez Państwa zaliczek na poczet realizacji robót budowlanych,
    w sytuacji gdy:
    1. roboty budowlane zostały w całości wykonane, co znajduje potwierdzenie w dzienniku
      budowy, protokołach odbioru oraz obmiarach, lecz wykonawca nie wystawił
      dotychczas faktury końcowej zgodnej z postanowieniami umowy;
    2. roboty budowlane nie zostały w ogóle wykonane, a wypłacona zaliczka nie została
      zwrócona, mimo że Wnioskodawca odstąpił od umowy i wezwał wykonawcę do jej
      realizacji - mając na uwadze treść art. 16 ust. 1 pkt 56 ustawy o CIT.

    Odnosząc się do pierwszej sytuacji należy zauważyć, że jak Państwo wskazali, przyczyną
    braku wystawienia faktury jest trwający spór dotyczący rozliczenia zakresu robót
    dodatkowych, który nie został jeszcze zakończony.
    Powyższa okoliczność, zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nie oznacza, że
    nie są Państwo w stanie definitywnie uzyskać faktury, która jest podstawą do ujęcia
    wydatków w kosztach uzyskania przychodów.
    Jak już wyżej wskazałem, aby zaliczyć wydatek do kosztów uzyskania przychodów musi
    mieć on charakter definitywny, bezzwrotny oraz musi być właściwie udokumentowany.
    Zaistniały spór między stronami co do rozliczenia zakresu robót dodatkowych powoduje,
    że ww. warunki nie są spełnione.
    W konsekwencji, do czasu rozstrzygnięcia sporu nie można uznać, że wydatek jest
    definitywny i bezzwrotny (bowiem spór dotyczy rozliczenia zakresu robót budowlanych)
    oraz odpowiednio udokumentowany (brak wystawionej faktury końcowej przez
    wykonawcę). Zatem, nie zostały spełnione warunki do zaliczenia wydatku w postaci zaliczki
    na poczet realizacjo robót budowlanych do kosztów uzyskania przychodów, w myśl art. 15
    ust. 1 ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w tym zakresie należy więc uznać za nieprawidłowe.
    Natomiast, odnosząc się do sytuacji dotyczącego zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wypłaconej zaliczki na poczet realizacji robót budowlanych, w sytuacji gdy
    roboty budowlane nie zostały w ogóle wykonane, a wypłacona zaliczka nie została
    zwrócona, wskazać należy, że wśród kosztów wymienionych w tzw. negatywnym katalogu
    kosztów, ujętym w art. 16 ust. 1 updop, ustawodawca zawarł m.in. art. 16 ust. 1 pkt 56
    updop, zgodnie z którym:
        nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat (kosztów) powstałych w
        wyniku utraty dokonanych przedpłat (zaliczek, zadatków) w związku z
        niewykonaniem umowy.
    Wyłączenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 56 ustawy o CIT, dotyczy wartości poniesionych
    przez podatnika wydatków, które – przy założeniu zawarcia umowy w celu uzyskania
    przychodów, zachowania albo zabezpieczenia ich źródła albo w celu nabycia lub
    wytworzenia składników majątku wykorzystywanych w prowadzonej działalności – w
    przypadku wykonania umowy podlegałyby rozliczeniu dla celów podatkowych
    odpowiednio jako element kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z
    przychodami, kosztów uzyskania przychodów innych niż bezpośrednio związanych z
    przychodami albo element kapitalizowany w wartości początkowej środka trwałego lub
    wartości niematerialnej i prawnej (rozliczany podatkowo poprzez odpisy amortyzacyjne
    lub jako koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia składnika majątku). Celem
    powołanego przepisu jest wyłączenie wartości tych wydatków (wartości dokonanych
    przedpłat/zaliczek/zadatków) z kategorii kosztów uzyskania przychodów w sytuacji, gdy
    umowa nie została wykonana, a przedpłaty te (zaliczki/zadatki) zostały przez podatnika
    utracone.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że niemożliwe jest zaliczenie do kosztów
    uzyskania przychodów kosztów wypłaconej zaliczki za roboty budowlane, które nie zostały
    wykonane, a która nie została zwrócona, zgodnie z brzmieniem wyżej cyt. przepisu art. 16
    ust. 1 pkt 56 ustawy o CIT.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 15 ust. 1 oraz art.
    15 ust. 4e ustawy o CIT, mają Państwo prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów
    wypłacone zaliczki na poczet realizacji robót budowlanych, w sytuacji gdy:
    1. roboty budowlane zostały w całości wykonane, co znajduje potwierdzenie w dzienniku
      budowy, protokołach odbioru oraz obmiarach, lecz wykonawca nie wystawił
      dotychczas faktury końcowej zgodnej z postanowieniami umowy – jest nieprawidłowe,

    2. roboty budowlane nie zostały w ogóle wykonane, a wypłacona zaliczka nie została
      zwrócona, mimo że Wnioskodawca odstąpił od umowy i wezwał wykonawcę do jej
      realizacji - mając na uwadze treść art. 16 ust. 1 pkt 56 ustawy o CIT – jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
        będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
        będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.