Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-413/12/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-10-16
Teza: Dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcych środkach trwałych.
Słowa kluczowe: amortyzacja; inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; inwestycje-inwestycje w środkach trwałych; koszt-koszty uzyskania przychodów; likwidacja; nakłady; strata; umowa-umowa najmu; środek-środek trwały; środek-środek trwały-obcy środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2012 r. (data wpływu 27 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 18 listopada 2011 roku Spółka złożyła wniosek o interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej inwestycji w obcym środku trwałym. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: W dniu 21 kwietnia 1999 roku Spółka zawarła umowę najmu nieruchomości na pomieszczenia produkcyjne. Następnie wraz z rozwojem Spółki wynajęte zostały również pomieszczenia biurowe. Dnia 10 marca 2004 r. Spółka podpisała Aneks (13) do Umowy z dnia 21 kwietnia 1999 r. Zgodnie z § 2 i § 3 Wynajmujący wyraził zgodę na wykonanie przez Najemcę na własny koszt i we własnym zakresie prac adaptacyjno-remontowych a w przypadku rozwiązania umowy najmu z przyczyn leżących po stronie Wynajmującego Najemca nie będzie zobowiązany do przywrócenia przedmiotu najmu do stanu początkowego i nie będzie mu przysługiwał zwrot kosztów poniesionych na przedmiot najmu. Powyższe zapisy dotyczą również rozwiązania umowy w innym trybie.

W okresie najmu Najemca dokonał adaptacji pomieszczeń dostosowując je do zakresu potrzeb prowadzonej działalności. Nakłady są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów odpisami amortyzacyjnymi, jako inwestycja w obcym środku trwałym, na bieżąco zgodnie z obowiązującą stawką amortyzacji.

Zgodnie pismem z 30 października 2006 roku Wynajmujący dodatkowo w pkt 6 zastrzega, iż wszelkie prace adaptacyjne kolejnych wynajmowanych pomieszczeń zostaną wykonane na wyłączny koszt i ryzyko Spółki. W przypadku ustania stosunku najmu niezależnie od przyczyny Wynajmujący nie będzie zobowiązany do zwrotu poniesionych przez Spółkę nakładów.

Umowa najmu zostanie rozwiązana w tym roku przyczyn od nas niezależnych, tj. zmiany sposobu zagospodarowania i przeznaczenia wynajmowanych nam powierzchni. W związku z tym Spółka będzie zmuszona opuścić wynajmowane pomieszczenia, jednak nie jest to związane ze zmianą rodzaju działalności. Zdaniem Spółki w przedstawionej sytuacji ma prawo zaliczyć pozostałą kwotę inwestycji do kosztów uzyskania przychodu.

W dniu 25 stycznia 2012 roku Minister Finansów uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe ,ponieważ „nie dochodzi do likwidacji środka trwałego, rozumianej jako jego zużycie (zniszczenie)\`(...)\` Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż warunkiem zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieumorzonej wartości środka trwałego jest fizyczna likwidacja. Z czynności tej sporządza się protokół fizycznej likwidacji, który oznacza zakończenie procesu likwidacji środka trwałego.”

Dnia 10 lipca 2012 r. Spółka otrzymała kolejne pismo od Wynajmującego, w którym informuje, że po opuszczeniu wynajmowanych przez Wnioskodawcę pomieszczeń część z nich zostanie całkowicie zlikwidowanych, ponieważ nie będą już spełniać wymogów i nie będą przydatne do użytku Wynajmującego, zatem zostanie spełniony wymóg demontażu, zniszczenia wspomnianej inwestycji, a tym samym nastąpi fizyczna likwidacja środka trwałego.

Uwzględniając stosowaną stawkę amortyzacji kwota nieumorzonej inwestycji na dzień rozwiązania umowy wyniesie 37.575,03 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podatnik będzie miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu niezamortyzowaną część wartości inwestycji w obcym środku trwałym z powodu faktycznej likwidacji?

Zdaniem Spółki w przedstawionej sytuacji mimo, że nie bezpośrednio przez Spółkę, to jednak nastąpi faktyczna likwidacja nie w pełni umorzonych środków trwałych (art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.)) ale nie na skutek zmiany rodzaju działalności, dlatego Spółka ma prawo zaliczyć pozostałą kwotę inwestycji do kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zastrzec należy jednak, że obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej. Nie można bowiem uznać za koszty uzyskania przychodów skutków nietrafnych decyzji gospodarczych gdyż oznaczałoby to w praktyce przerzucenie na Skarb Państwa ryzyka związanego z prowadzoną działalnością.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.