Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.165.2019.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-04
Teza: Rozliczanie sprzedaży energii elektrycznej
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy; rozliczanie (rozliczenia); stawka-stawki podatku
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 lipca 2019 r. (data wpływu 22 lipca 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie rozliczania korekt faktur in minus za dostarczoną energię elektryczną – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie rozliczania korekt faktur in minus za dostarczoną energię elektryczną.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów usług i podatku akcyzowego. Spółka posiada koncesję na obrót energią elektryczną w ramach której nabywa i sprzedaje energię elektryczną nabywcom końcowym, będących podatnikami VAT czynnymi.

Wystawianie faktur VAT z tytułu sprzedaży energii elektrycznej na rzecz poszczególnych odbiorców końcowych odbywa się na podstawie układu pomiarowo-rozliczeniowego obsługiwanego przez tzw. Operatorów Systemu Dystrybucyjnego (OSD) lub w braku takich danych (w całości lub w części) w okresie rozliczeniowym na podstawie przyjętego przez Spółkę klucza pozwalającego oszacować zużycie energii przez poszczególnych odbiorców.

W oparciu o przyjęte kryteria Spółka dokonuje obciążenia kosztami energii elektrycznej każdego z kontrahentów. Sprzedaż energii elektrycznej Spółka dokumentuje fakturą VAT. Odbiorca zobowiązuje się do zapłaty należności za otrzymaną energię elektryczną w terminie określonym w fakturze, który jednak nie może być krótszy niż 14 dni od daty wystawienia faktury VAT.

Zdarza się, że na skutek zdarzeń innych niż oczywista omyłka lub błąd rachunkowy zużycie energii elektrycznej jest niższe niż to wynika z wystawionej faktury. W tym względzie należy mieć na uwadze, że czynności związane z odczytem, rejestracją, transmisją i udostępnianiem danych pomiarowych dokonywane są przez OSD. Pomimo dokładania należytej staranności nie da się całkowicie wyeliminować przypadków korekt faktur VAT wynikających m.in. z błędnego działania układu pomiarowo-rozliczeniowego, awarii, planowych włączeń w sieci, przyjęcia do rozliczenia innego wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego niż wynikającego z odczytu. Ponadto w braku dostarczenia takich danym przez OSD w przyjętym okresie rozliczeniowym, jak już wskazano, Spółka ustala szacunkowe zużycie energii przez danego odbiorcę.

Faktury korygujące wystawiane na Spółkę przez dostawcę energii elektrycznej są jednocześnie podstawą do wystawienia faktur korygujących na kontrahentów Spółki. W związku z ich wystawieniem zmniejsza się wysokość należnego jej wynagrodzenia.

Faktury mogą być doręczane kontrahentom w formie papierowej lub elektronicznej, w przypadku gdy wyrażą na to zgodę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 3):

W deklaracji za który miesiąc należy uwzględnić skorygowaną in minus ilość energii elektrycznej, wykazanej w fakturze korygującej wystawionej przez Spółkę na rzecz kontrahenta?

Zdaniem Wnioskodawcy (w zakresie dotyczącym pytania oznaczonego we wniosku nr 3), skorygowaną in minus ilość energii elektrycznej, wykazaną w fakturze korygującej wystawionej przez Spółkę na rzecz kontrahenta, należy rozliczyć na bieżąco, tj. w deklaracji składnej po miesiącu, w którym wystawiono fakturę korygującą.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 UstAkc ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 2 UstAkc, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju.

Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną - art. 11 ust. 2 ustawy.

Podatnikiem akcyzy, zgodnie z art. 13 ust. 1 UstAkc, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Na podstawie art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1479, ze zm.), przepis art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy otrzymał nowe brzmienie, obowiązujące obecnie. Zmiana weszła w życie począwszy od 1 stycznia 2016 r. i umożliwiła podatnikowi skorygowanie nadpłaconej akcyzy za sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu za dany okres rozliczeniowy w następnym okresie. Tym samym od 1 stycznia 2016 r. w przypadku wystawienia przez podatnika faktury rozliczeniowej „in minus” lub faktury korygującej „in minus”, ze względu na fakt, że takie faktury nie zawierają terminu płatności, podatnik z tytułu sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu rozlicza takie faktury w deklaracji podatkowej złożonej w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym takie faktury „in minus” wystawiono.

Zatem obecnie, w myśl art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę lub ten dokument - w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie zapytania Zainteresowanego w zakresie objętym pytaniem oznaczonym we wniosku nr 3 tj., rozliczania korekt faktur in minus za dostarczoną energię elektryczną na gruncie ustawy o podatku akcyzowym. W pozostałym zakresie dotyczącym podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone w wniosku nr 1) i podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie oznaczone w wniosku nr 2), wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy:

*   stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.