Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.567.2025.4.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Umorzenie kredytu oraz zniesienie kosztów postępowania
sądowego.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty sądowe
kredyt-kredyt hipoteczny
umorzenie
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    9 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 2 lipca 2025 r. oraz pismem z 8 września 2025 r.– w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

    1) Zainteresowana będąca stroną postępowania: AA
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania: BB

## Opis zdarzenia przyszłego

i jego uzupełnienie
    Podlegają Państwo nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu
    art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (dalej:„u.p.d.o.f.”).
    W dniu 1 czerwca 2007 r. zawarli Państwo z Bankiem Umowę kredytu nr (...) (dalej:
    „Umowa Kredytu 1” oraz odpowiednio „Kredyt 1”). Przedmiotem Umowy Kredytu 1 było
    udzielenie Państwu kredytu w kwocie 278.180,00 CHF przeznaczonego na budowę domu
    jednorodzinnego.
    W dniu 1 października 2008 r. zawarli Państwo z Bankiem Umowę kredytu nr (...) (dalej:
    „Umowa Kredytu 2” oraz odpowiednio „Kredyt 2”. Przedmiotem Umowy Kredytu 2 było
    udzielenie Państwu kredytu w kwocie 47.730,00 CHF przeznaczonego na wykończenie
    domu. Zgodnie z postanowieniami Umowy Kredytu 1, Umowy Kredytu 2 oraz ust. 9
    Regulaminu Kredytowego dla Konsumentów Bank (...) oboje Państwo odpowiadali za
    zobowiązania powstałe w związku z zawarciem Umów Kredytów solidarnie.
    W dalszej części niniejszego wniosku Umowa Kredytu nr 1 oraz Umowa Kredytu nr 2 będą
    dalej łącznie zwane „Umowami Kredytu”, zaś Kredyt nr 1 oraz Kredyt nr 2 łącznie zwane
    „Kredytami”. Zarówno w chwili udzielania Kredytów jak i obecnie, Bank jest podmiotem
    uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych przepisów regulujących
    funkcjonowanie takich podmiotów, a jego działalność podlegała i podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.
    Zabezpieczeniem Kredytów jest hipoteka kaucyjna na nieruchomości – domu
    jednorodzinnym należącym do Państwa, a sfinansowanym ze środków pochodzących z
    Kredytu nr 1.
    Dom jednorodzinny nabyty ze środków pochodzących z Kredytu nr 1 służył zaspokojeniu
    Państwa potrzeb mieszkaniowych (gospodarstwa domowego prowadzonego przez
    Państwa).
    Kapitał i odsetki od udzielonych Kredytów spłacane były w ten sposób, że Bank pobierał z
    rachunku bankowego ratę kapitałowo-odsetkową. Oznacza to, że odsetki faktycznie
    spłacane były równocześnie z ratą kapitałową.
    31 maja 2017 r. dokonali Państwo całkowitej spłaty Kredytu nr 2. Kredyt nr 1 nie został
    dotąd spłacony.
    8 listopada 2022 r. wnieśli Państwo pozew przeciwko Bankowi, którym zakwestionowali
    ważność obydwu Umów Kredytu. Bank wniósł o oddalenie Państwa powództwa w całości.
    Obecnie otrzymali Państwo od Banku propozycję zawarcia ugody (dalej: „Ugoda”), której
    celem ma być przede wszystkim uchylenie niepewności co do wzajemnych roszczeń stron
    związanych z zawarciem i wykonywaniem obu Umów Kredytu. W ramach ewentualnej
    Ugody rozważane jest:
    (1) Dokonanie przez Bank zwrotu na rzecz Państwa kwoty 150.000 zł tytułem częściowego
    zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych uiszczanych z tytułu Umowy Kredytu nr 2 (dalej:
    „Kwota 2”);
    (2) Dokonanie przez Bank zwrotu na rzecz Państwa kwoty 130.000 zł tytułem częściowego
    zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych uiszczanych z tytułu Umowy Kredytu nr 1 (dalej:
    „Kwota 1”);
    (3) Częściowe zwolnienie Państwa z długu przez Bank poprzez umorzenie pozostałego do
    zapłaty zadłużenia z tytułu Umowy Kredytu nr 1 i przyjęcie tego zwolnienia z długu przez
    Państwa;

    (4) Wzajemne zniesienie przez Strony kosztów procesu.
    Nie korzystali Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej niż opisana we Wniosku.
    W ramach rozważanej Ugody, Bank zobowiązuje się, że z dniem zapłaty przez Bank na
    rzecz Państwa kwot wskazanych w Porozumieniu, zwolnieni zostaną Państwo z długu w
    zakresie pozostałego do spłaty salda Umowy Kredytu 1 (z 1 czerwca 2007 r.), tj. wszelkich
    wierzytelności Banku wynikających z Umowy Kredytu 1, w szczególności z obowiązku
    spłaty pozostałej części kapitału kredytu, należnych odsetek umownych oraz
    ewentualnych odsetek karnych i innych kosztów związanych z Umową Kredytu 1.
    Na saldo zadłużenia Kredytobiorców z tytułu Umowy Kredytu 1 nie składają się odsetki
    karne (odsetki od zadłużenia przeterminowanego).
    Z powyższego wynika jednoznacznie, że przedmiotem Wniosku są skutki podatkowe
    ugody z Bankiem, której zawarcie Państwo rozważają. Ugoda opisana we Wniosku nie
    została dotąd zawarta, również Bank nie wypłacił Państwu kwot zwrotu. Ewentualna
    wypłata będzie dopiero konsekwencją zawarcia Ugody, co jest zdarzeniem przyszłym – co
    zostało jednoznacznie wskazane we Wniosku.
    We Wniosku wskazano, że między Państwem a Bankiem zawarte zostały dwie umowy
    kredytu – zdefiniowane jako Umowa Kredytu 1 oraz Umowa Kredytu 2. Celem rozważanej
    Ugody jest zakończenie toczących się między Państwem a Bankiem sporów sądowych
    dotyczących Umowy Kredytu 1 oraz Umowy Kredytu 2 (spory z powództwa Państwa
    przeciwko Bankowi), co pozwoli wszystkim Stronom ostatecznie usunąć stan niepewności
    prawnej związany z obiema Umowami Kredytu i dokonać ostatecznego rozliczenia
    wzajemnych wierzytelności.
    W związku z tym, uwzględniając toczące się postępowania sądowe, Strony dokonały
    ponownego ustalenia salda Państwa należności z tytułu zawartych Umów Kredytu, w
    wyniku czego powstała wskazana w projektowanej Ugodzie nadpłata Państwa wpłat
    ponad uzgodnione saldo, którą Bank – w razie zawarcia Ugody – zobowiąże się Państwu
    zwrócić.
    Wypłata środków przez Bank nastąpi tytułem realizacji Ugody.
    Pytania
    Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym:
    1. Wypłata przez Bank na rzecz Państwa Kwoty 1 stanowić będzie dla Państwa przychód
      podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2. Wypłata przez Bank na rzecz Państwa Kwoty 2 stanowić będzie dla Państwa przychód
      podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    3. Umorzenie przez Bank pozostałej do zapłaty części zadłużenia z tytułu Umowy Kredytu
      1 skutkować będzie powstaniem po Państwa stronie obowiązku zapłaty podatku
      dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu?
    4. Zniesienie przez strony w drodze ugody kosztów procesu spowoduje powstanie po
      Państwa stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. W Państwa ocenie, w związku z wypłatą przez Bank na Państwa rzecz Kwoty 1 nie
      powstanie po Państwa stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych.

    2. W Państwa ocenie, w związku z wypłatą przez Bank na Państwa rzecz Kwoty 2 nie
      powstanie po Państwa stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych.
    3. W Państwa ocenie, w związku z umorzeniem przez Bank pozostałej do zapłaty części
      zadłużenia z tytułu Umowy Kredytu 1 nie powstanie po Państwa stronie obowiązek
      zapłaty podatku dochodowego, albowiem powstały w ten sposób przychód korzystać
      będzie z zaniechania poboru podatku.
    4. W Państwa ocenie, w związku z wzajemnym zniesieniem przez Strony, w ugodzie,
      kosztów procesu, po Państwa stronie nie powstanie przychód podlegający
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pytanie 1 oraz Pytanie 2:
    Z uwagi na zbieżność zagadnień oraz argumentacji, przedstawiają Państwo łącznie swoje
    stanowisko w odniesieniu do Pytań 1 i 2.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przyjmuje się, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zwiększającym aktywa lub zmniejszającym pasywa), o
    charakterze definitywnym, bezzwrotnym. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o
    PIT można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, uzyskuje określone przysporzenie
    majątkowe (czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych w pieniądzu
    lub w naturze, czy to w wyniku zmniejszenia jego zobowiązań wobec innych podmiotów).
    Kwota 1 oraz Kwot 2, które Bank zwróciłby Państwu w wykonaniu Ugody, stanowić będzie
    częściowy zwrot środków wcześniej wpłaconych przez Państwa do Banku w wykonaniu
    (odpowiednio) Umowy Kredytu nr 1 i Umowy Kredytu nr 2.
    Skoro zatem wypłata przez Bank Kwoty 1 i Kwoty 2 stanowić będzie częściowy zwrot
    środków wcześniej zapłaconych przez Państwa, to ich zwrotne otrzymanie od Banku nie
    spowoduje po Państwa stronie przyrostu majątkowego, a tym samym nie będzie
    stanowiło dla Państwa przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Pytanie 3:
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przychodem jest
    również wartość umorzonych zobowiązań podatnika.
    Jeżeli zatem w ramach Ugody Bank częściowo umorzy Państwa zobowiązanie (zwolni
    Państwa z długu) z tytułu Umowy Kredytu nr 1, to wartość tego umorzonego zobowiązania
    stanowić będzie po Państwa stronie przychód. Jednak mimo powstania przychodu, w
    Państwa ocenie nie powstanie po Państwa stronie obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od wartości umorzonego Kredytu 1.
    Na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (dalej: „Rozporządzenie MF”)
    zaniechano poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot (1) umorzonych
    osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, (2) otrzymanych przez
    osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej
    lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
    powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania (§ 1 ust. 1 pkt 1 i
    2 Rozporządzenia MF).

    W Państwa ocenie rozważane umorzenie przez Bank pozostałej do spłaty części Kredytu
    nr 1 może korzystać z przewidzianego Rozporządzeniem MF zaniechania poboru podatku,
    ponieważ:
        Kredyt 1 został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
        nie korzystali Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot
        umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
        realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Wskazują Państwo, że spełniają wynikające z Rozporządzenia MF warunki niezbędne dla
    zaniechania poboru podatku, tj.: Kredyt 1 jest kredytem mieszkaniowym w rozumieniu § 3
    Rozporządzenia MF, tj.:
        został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
        działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
        finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
        regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów (§ 3 pkt 1 Rozporządzenia
        MF), oraz
        został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości (§ 3 pkt 2
        Rozporządzenia MF),
        został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. (§ 3
        pkt 3 Rozporządzenia MF),
    Zakresem wydatków, o których mowa w powołanym § 3 pkt 3 Rozporządzenia MF objęte
    są również wydatki poniesione na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego
    (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) u.p.d.o.f.), a zatem wydatki, w celu pokrycie których zaciągnęli
    Państwo Kredyt nr 1.
    W związku z powyższym kwota przychodu powstałego w wyniku umorzenia przez Bank
    pozostałej do zapłaty części Kredytu nr 1 korzystać będzie z zaniechania poboru podatku,
    o którym mowa w Rozporządzeniu MF.
    Pytanie 4:
    Państwa zdaniem zniesienie przez strony w Ugodzie kosztów procesu nie będzie
    skutkowało powstaniem po Państwa stronie przychodu do opodatkowania.
    Zgodnie z przywołanym art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przyjmuje się, że za przychody podatkowe
    mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym
    (zwiększającym aktywa lub zmniejszającym pasywa), o charakterze definitywnym,
    bezzwrotnym. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu u.p.d.o.f. można więc mówić w
    sytuacji, gdy podatnik, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe (czy to na skutek
    otrzymania określonych wartości majątkowych w pieniądzu lub w naturze, czy to w wyniku
    zmniejszenia jego zobowiązań wobec innych podmiotów).
    W Państwa ocenie wzajemnie zniesienie przez strony w Ugodzie kosztów procesu nie
    będzie skutkowało powstaniem po Państwa stronie jakiegokolwiek przysporzenia
    majątkowego. Aby móc zainicjować postępowanie sądowe, które doprowadzi do zawarcia
    Ugody z Bankiem, wyłożyli Państwo własne środki na sfinansowanie m.in. opłat sądowych,
    skarbowych oraz kosztów zastępstwa procesowego. W razie prawomocnie wygranego
    postępowania sądowego mogłoby Państwu przysługiwać (na zasadach określonych w
    przepisach Kodeksu postępowania cywilnego) roszczenie o zwrot poniesionych przez
    Państwa kosztów procesu – na zasadach określonych we właściwych przepisach.

    Zniesienie przez Strony w Ugodzie kosztów procesu oznacza, że każda ze Stron ponosi we
    własnym zakresie koszty własnego udziału w postępowaniu. A zatem zniesienie tych
    kosztów w Ugodzie nie spowoduje po Państwa stronie jakiegokolwiek przysporzenia
    majątkowego, a tym samym nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazali Państwo, że na podstawie ugody bank umorzy Państwu istniejące zadłużenie, a
    dodatkowo wypłaci ustaloną kwotę.
    Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności.
    Umorzenie kredytu
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu
    należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9
    w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra
    Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
    na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy z tytułu umorzenia kwoty kredytu będą mogli Państwo
    skorzystać z zaniechania poboru podatku.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznczony na zakup domu jednorodzinnego.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy
    jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego.
    Zatem wydatkowanie środków z kredytu na zakup budynku mieszkalnego, jak również
    należy uznać za wydatki na cele mieszkaniowe.
    Mając na uwadze przepisy omawianego Rozporządzenia – będziecie Państwo zatem mogli
    skorzystać z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzonej wierzytelności od kredytu,
    który został zaciągnięty na zakup budynku mieszkalnego.
    Od tego umorzenia nie będziecie Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego
    od osób fizycznych.
    Państwa stanowisko w tym zakresie (pytanie nr 3) jest prawidłowe.
    Skutki podatkowe zwrotu kwoty określonej przez bank
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Jak wynika z opisu sprawy, wypłacone przez bank kwoty będą dotyczyć zwrotu części
    środków wcześniej wpłaconych przez Państwa i będą obejmować nadpłacony kredyt. Jest

    to zwrot na Państwa rzecz środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy
    finansowania hipotecznego walutowego przekazaliście Państwo na rzecz banku w ramach
    spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania.
    Skoro w istocie otrzymają Państwo kwoty jako nadpłatę kredytów, to czynność ta nie
    spowoduje bowiem uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Państwa majątku. Wypłata ta będzie wówczas dla Państwa neutralna podatkowo. Tym
    samym z tego tytułu nie powstanie po Państwa stronie przychód w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu z tego
    tytułu.
    Państwa stanowisko w ww. zakresie (pytanie nr 1 i nr 2) jest prawidłowe.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu wzajemnego zniesienia kosztów procesu
    Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących zwrotu kosztów postępowania
    sądowego wskazać należy, że zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.
    Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że nie otrzymali Państwo zwrotu kosztów procesu, ale planują
    wzajemne zniesienie kosztów procesu.
    Zgodnie z art. 100 Kodeksu postępowania cywilnego:
      W razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub
      stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek
      zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części
      swego żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego
      obrachunku lub oceny sądu.

    Wzajemnie zniesienie przez strony w Ugodzie kosztów procesu nie będzie skutkowało
    powstaniem po Państwa stronie jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego.
    W razie prawomocnie wygranego postępowania sądowego mogłoby Państwu
    przysługiwać (na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego)
    roszczenie o zwrot poniesionych przez Państwa kosztów procesu – na zasadach
    określonych we właściwych przepisach. Zniesienie przez Strony w Ugodzie kosztów
    procesu oznacza, że każda ze Stron ponosi we własnym zakresie koszty własnego udziału
    w postępowaniu. A zatem zniesienie tych kosztów w Ugodzie nie spowoduje po Państwa
    stronie jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego, a tym samym nie będzie skutkowało
    powstaniem przychodu podatkowego.
    Dla celów podatkowych będzie to sytuacja obojętna podatkowo.
    Państwa stanowisko w powyższym zakresie (pyt nr 4) także jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani AA (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.