Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.465.2025.3.MPA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Opodatkowanie sprzedaży prawa współwłasności w
niezabudowanej działce powstałej z działki nr 1.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
majątek-majątek prywatny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 27 marca
    2025 r., który dotyczy opodatkowania sprzedaży prawa współwłasności w udziale 35/36 w
    niezabudowanej działce powstałej z działki nr 1. Uzupełnił go Pan pismami z 30, 31 lipca
    2025 r. oraz 26 września 2025 r.– w odpowiedzi na wezwanie z 4 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie doprecyzowany w uzupełnieniu do wniosku)
    Wnioskodawcy przysługuje prawo własności do nieruchomości w udziale wynoszącym 35
    /56 stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 1 (...), o
    powierzchni 0,5542 ha (pięć tysięcy pięćset czterdzieści dwa metry kwadratowe), o
    sposobie korzystania określonym jako grunt rolne zabudowane („Br-Rlllb”) oraz sady („S-
    Rlllb”), Id działki: (...), położonej w województwie (...), w powiecie (...), w gminie (...) w
    miejscowości (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi
    księgę wieczystą o numerze (...).
    Prawo własności Wnioskodawca nabył wraz z żoną – B.A. na zasadach wspólności
    ustawowej majątkowej małżeńskiej na podstawie okazanej przy niniejszym akcie w
    wypisie Umowy sprzedaży, zawartej 30 października 1978 roku (...) Biurze Notarialnym w
    (...), za numerem Rep. A nr (...).
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1 nie posiada obowiązującego miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego; miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego. Dla terenu obejmującego działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 1 nie
    została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
    Dla przedmiotowej działki nie podjęto uchwały o ustanowieniu obszaru zdegradowanego i
    obszaru rewitalizacji, zastrzegającego prawo pierwokupu na rzecz gminy oraz nie jest
    położona w Specjalnej Strefie Rewitalizacji, wyznaczonej na podstawie ustawy z dnia 9
    października 2015 roku o rewitalizacji (Dz. U. 2021 poz. 485).
    Działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1 nie jest ujęta w uproszczonym planie
    urządzenia lasu oraz decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września
    1991 roku o lasach (Dz. U. 2023 r. poz. 1356 ze zm.). Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów
    działka o numerze ewidencyjnym 1 oznaczona jest jako grunty rolne zabudowane („Br-
    Rlllb”) oraz sady („S-Rlllb”), Id działki: (...), Wnioskodawca zamierza sprzedać spółce prawo
    własności swojego udziału do działki o powierzchni około 0,2725 ha powstałą w wyniku

    podziału geodezyjnego działki gruntu o numerze ewidencyjnym 1, o powierzchni 0,5542
    ha, która jest niezabudowana. Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z
    nieruchomością, co zostanie opisane poniżej. Wnioskodawca dzierżawi działkę Kupującej
    Spółce (...) ul. (...) z (...) r. zawarta na czas nieoznaczony i ma charakter odpłatny, a
    stronami są wszyscy współwłaściciele.
    Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o
    powierzchni zabudowy minimum (...) m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum
    (...) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z (...) r. umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość spółka
    zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tych
    działkach.
    To jest spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
    której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami zgodnie z
    planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
    usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m², wraz z miejscami
    parkingowymi w liczbie co najmniej (...) miejsc postojowych.
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
    której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
    obiektem handlowo - usługowym o powierzchni zabudowy (...) m² w tym salą sprzedaży o
    powierzchni (...) m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
    parkingowych.
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
    lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub
    pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki, a także
    uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
    utrudniających obsługę komunikacyjną Nieruchomości,
    4. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
    koniecznością rekultywacji.
    5. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
    budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    6. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale działki nr 1
    zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki.
    7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
    deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
    planowanym obiektem handlowym.
    9. Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
    handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielami zobowiązuje się sprzedać mu całe
    przysługujące udziały do działki o powierzchni 0,2725 ha powstałą w wyniku podziału
    geodezyjnego działki gruntu o numerze ewidencyjnym 1, o powierzchni 0,5542 ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek
    nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.

    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
    żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu,
    w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie, radiu.
    3. W zakresie zbycia nieruchomości Wnioskodawca nie współpracuje z biurami
    pośrednictwa lub innymi podmiotami pośredniczącymi w obrocie zbywaną
    nieruchomością.
    4. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana.
    6. Kupująca Spółka wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nabywanej
    działki umożliwiająca zabudowę handlowo-usługową wraz z infrastrukturą towarzyszącą.
    7. Kupująca Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielami oświadcza, że udziela Kupującej
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    Nieruchomości szczegółowo opisanej powyżej warunków technicznych dotyczących
    przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Sprzedający
    oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze
    pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującą
    przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994 Nr 89 poz.
    414 ze zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość celem przeprowadzenia
    badań gruntu.
    Sprzedający oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującą własnym
    kosztem i staraniem na Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie
    z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupująca oświadcza, że w przypadku nie zawarcia
    przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem
    urządzenia usytuowane na nieruchomości. Ponadto, jak to już podkreślano działka będąca
    przedmiotem przyszłej sprzedaży jest współwłasnością. Wniosek dla każdego
    współwłaściciela zostanie złożony w tym samym dniu, co przedmiotowy wniosek. Czyli
    oboje właściciele złożą wniosek.
    Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT.
    Działka nr 1 nie była/nie jest/nie będzie do momentu sprzedaży wykorzystywana przez
    któregokolwiek ze współwłaścicieli w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U z 2025 r. poz.
    779), w tym działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, z tytułu której ww.
    współwłaściciel jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT.
    Działka służyła do celów prywatnych i stanowiła formę zabezpieczenia majątkowego. Nie
    była wykorzystywana w działalności gospodarczej. Kupująca Spółka zgłosiła się do
    Wnioskodawcy.

    Dodatkowy opis: W celu uzyskania atrakcyjniejszej ceny pełnomocnik strony podejmie
    szereg działań. Pełnomocnik zgodnie z opisem uzyska szereg pozwoleń. Dzięki tym
    pozwoleniem cena działki będzie sprzedana za określoną w umowie przedwstępnej. Cena
    ta jest znacznie wyższa od ceny rynkowej. W przypadku braku uzyskania stosownych
    pozwoleń nie dojdzie do transakcji. Czyli działania pełnomocnika są korzystne dla
    kupującego ponieważ dzięki nim może dojść do transakcji a cena transakcji jest znacznie
    atrakcyjniejsza.
    Przed podpisaniem umowy przedwstępnej ze Spółką Kupującą, nie oddawał Pan działki nr
    1 w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów o podobnym
    charakterze. Działka nie była udostępniana odpłatnie czy bezpłatnie innym osobom
    trzecim. Działka była udostępniana tylko Spółce. Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży
    nieruchomości z tytułu której był Pan podatnikiem podatku VAT.
    Znalazł Pan nabywcę działki: Kupująca spółka zgłosiła się do Wnioskodawcy.

## Pytanie

Czy sprzedaż udziału do nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę o pow. 0,2725
    ha powstałą w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu o numerze ewidencyjnym 1
    jest opodatkowana podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż udziału do nieruchomości stanowiącej niezabudowaną
    działkę  o  pow.  0,2725  ha  powstałą  w  wyniku  podziału  geodezyjnego  działki  gruntu  o
    numerze ewidencyjnym 1, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności.
    Problematyka ta została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia
    wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195
    Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach
    ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem  wykonania  jest  przez  podmiot,  który  w  związku  z  jej  wykonaniem  jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na  mocy  art.  15  ust.  1  ustawy  o  VAT,  podatnikami  są  osoby  prawne,  jednostki
    organizacyjne  niemające  osobowości  prawnej  oraz  osoby  fizyczne,  wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub

    rezultat  takiej  działalności.  Natomiast  działalność  gospodarcza,  według  art.  15  ust.  2
    ustawy  o  VAT,  obejmuje  wszelką  działalność  producentów,  handlowców  lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność  gospodarcza  obejmuje  w  szczególności  czynności  polegające  na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta
    w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych
    wszystkich  podmiotów,  które  prowadzą  określoną  działalność,  występując  w
    profesjonalnym  obrocie  gospodarczym.  Ponadto,  działalność  gospodarczą  stanowi
    wykorzystywanie  towarów  w  sposób  ciągły  dla  celów  zarobkowych.  Przez  ciągłe
    wykorzystywanie  składników  majątku  należy  rozumieć  takie  wykorzystywanie  majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując  powyższe  przepisy  należy  stwierdzić,  że  dostawa  towarów  podlegać  będzie
    opodatkowaniu  podatkiem  od  towarów  i  usług  wyłącznie  wówczas,  gdy  dokonywana
    będzie  przez  podmiot  mający  status  podatnika,  a  dodatkowo  działającego  w  takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub  usługodawców,  włącznie  z  górnictwem,  działalnością  rolniczą  i  wykonywaniem
    wolnych  zawodów  lub  uznanych  za  takie.  Za  działalność  gospodarczą  uznaje  się  w
    szczególności  wykorzystywanie,  w  sposób  ciągły,  majątku  rzeczowego  lub  wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów  i  usług  może  być  każda  osoba,  która  okazjonalnie  dokonuje  czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem  opodatkowania  danej  czynności  podatkiem  od  towarów  i  usług  w  świetle
    powyższych  przepisów,  jest  spełnienie  dwóch  przesłanek  łącznie:  po  pierwsze  dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem  Wnioskodawcy  przejawem  takiej  aktywności  w  zakresie  obrotu
    nieruchomościami,  można  mówić,  gdy  czynności  wykonane  przez  sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę,  jego  uzbrojenie,  wydzielenie  dróg  wewnętrznych,  działania  marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji  o  warunkach  zabudowy  terenu,  czy  wystąpienie  o  opracowanie  planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.  Przy  czym,  na  tego  rodzaju  aktywność  handlową  wskazywać  musi  ciąg
    powyżej  przytoczonych  okoliczności,  a  nie  stwierdzenie  jedynie  faktu  wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca  stwierdza,  że  w  celu  dokonania  sprzedaży  ww.  gruntu  podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2  ustawy,  co  skutkuje  koniecznością  uznania  Go  za  podmiot  prowadzący  działalność

    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca przypomina, iż na działce o pow. 0,2725 ha powstałą w wyniku podziału
    geodezyjnego  działki  gruntu  o  numerze  ewidencyjnym  1  od  momentu  nabycia  do
    momentu  podpisania  umowy  ze  spółką  nie  prowadzono  żadnych  działalności
    gospodarczych.
    W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował
    żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu,
    w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie, radiu. Tutaj jednak należy
    podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych  pełnomocnictw,  do  występowania  przed  wszelkimi  organami  administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla  uzyskania  decyzji  i  pozwoleń  na  budowę  obiektu  handlowego  z  parkingiem,  w
    szczególności  składania  wniosków  oraz  odbioru  wymaganych  decyzji  i  postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki o pow. 0,2725
    ha powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu o numerze ewidencyjnym 1
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji  deszczowej  oraz  sieci  elektroenergetycznej,  w  szczególności  do  złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Wnioskodawca  uważa,  iż  warunkiem  opodatkowania  danej  czynności  podatkiem  od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług,  po  drugie  -  czynność  została  wykonana  przez  podmiot,  który  w  związku  z  jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawcy, jak
    to  już  wyżej  podkreślono  sam  nie  podejmował  on  działań  charakterystycznych  dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności zostaną jednak podjęte
    przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności  zwykłego  zarządu.  Do  czynności  przekraczających  zakres  zwykłego  zarządu
    potrzebne  jest  pełnomocnictwo  określające  ich  rodzaj,  chyba  że  ustawa  wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie  do  art.  99  §  1  Kodeksu  cywilnego,  jeżeli  do  ważności  czynności  prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie.
    W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie.
    Na  mocy  art.  108  ww.  Kodeksu,  pełnomocnik  nie  może  być  drugą  stroną  czynności
    prawnej,  której  dokonuje  w  imieniu  mocodawcy,  chyba  że  co  innego  wynika  z  treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z  regulacji  art.  109  ww.  Kodeksu  wynika,  że  przepisy  działu  niniejszego  stosuje  się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne  oświadczenie  osoby  (mocodawcy),  na  mocy  którego  inna  osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda

    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie dz. o pow. 0,2725 ha powstałej w
    wyniku  podziału  geodezyjnego  działki  gruntu  o  numerze  ewidencyjnym  1  warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej  oraz  sieci  elektroenergetycznej,  uzyskania  decyzji  na  lokalizację  zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym  samym  Wnioskodawca  twierdzi,  iż  dokonywał  on  czynności,  które  zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem  Wnioskodawcy  w  tej  sytuacji  zachowuje  się  jak  podatnik  podatku  VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki o pow. 0,2725 ha powstałej
    w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu o numerze ewidencyjnym 1.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem  Wnioskodawcy  nie  znajdzie  ono  tutaj  zastosowania.  Wnioskodawcy  uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku  braku  takiego  planu  -  zgodnie  z  decyzją  o  warunkach  zabudowy  i
    zagospodarowania  terenu,  o  których  mowa  w  przepisach  o  planowaniu  i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki  przestrzennej  na  terenie  gminy,  w  tym  uchwalenie  studium  uwarunkowań  i
    kierunków  zagospodarowania  przestrzennego  gminy  oraz  miejscowych  planów
    zagospodarowania  przestrzennego,  z  wyjątkiem  morskich  wód  wewnętrznych,  morza
    terytorialnego  i  wyłącznej  strefy  ekonomicznej  oraz  terenów  zamkniętych,  należy  do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji  celu  publicznego  oraz  określenie  sposobów  zagospodarowania  i  warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust.  2  powołanego  przepisu  -  określenie  sposobów  zagospodarowania  i  warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W  związku  z  powyższym,  ustawa  o  podatku  od  towarów  i  usług  nakazuje  oceniać
    przeznaczenie  określonego  gruntu  wyłącznie  w  oparciu  o  istniejący  plan
    zagospodarowania  przestrzennego  oraz  wydane  decyzje  o  warunkach  zabudowy
    nieruchomości. Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta
    decyzją o warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym

    samym,  ww.  działka  będzie  stanowiła  teren  budowlany  zdefiniowany  w  art.  2  pkt  33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem  Wnioskodawcy  przy  zbyciu  nieruchomości  wystąpią  przesłanki,  które
    uniemożliwiają zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż udziału do działki o pow. 0,2725 ha
    powstałą  w  wyniku  podziału  geodezyjnego  działki  gruntu  o  numerze  ewidencyjnym  1
    teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będzie trzeba jej
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT.
    W  przypadku  bowiem  sprzedaży  opodatkowanej  dokumentem  potwierdzającym  jej
    nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług jest faktura. W tym bowiem
    przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik podatku od towarów i usług i
    zgodnie z 106b ustawy o VAT taką transakcję należy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, jak również udziału w gruncie, traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy także zauważyć, że kwestie dotyczące stosunków majątkowych
    pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i
    Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem rodzinnym i
    opiekuńczym.

    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 15 ust. 1
    ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.

    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w działce powstałej z
    działki nr 1, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania
    w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że prawo we współudziale w zabudowanej działce nr 1
    nabył Pan wraz żoną na podstawie umowy sprzedaży zawartej 30 października 1978 roku
    w (...) Biurze Notarialnym w (...), za numerem Rep. (...). Przedmiotem sprzedaży będzie
    działka wydzielona z działki 1. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie ponosił Pan
    jakichkolwiek nakładów w celu uatrakcyjnienia działki. W stosunku do ww. nieruchomości
    nigdy samodzielnie nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych. Nie ogłaszał
    Pan sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności w internecie, prasie,
    radiu.
    Zawarł Pan z kupującą Spółką umowę przedwstępną sprzedaży działki m.in. pod
    warunkami uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na
    budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości obiektem handlowo-
    usługowym zgodnie z planami inwestycyjnymi tej spółki.
    Ponadto, udzielił Pan kupującej Spółce pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień. Sprzedający w ramach
    umowy przedwstępnej wyraził zgodę na dysponowanie działką na cele budowlane i zawarł
    umowę dzierżawy działki przeznaczonej do sprzedaży.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że doszło do podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży udziału w działce wydzielonej z

    działki 1 i tym samym do udzielenia kupującej spółce pełnomocnictwa do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych w Pana imieniu w zakresie uzyskania wszelkich
    niezbędnych decyzji i pozwoleń, na budowę obiektu handlowego, zgodnie z planami
    inwestycyjnymi kupującej spółki. Uzyskanie decyzji i pozwoleń jest warunkiem
    zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Czynności te nastąpiły chronologicznie po
    sobie jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Udzielenie
    pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy, umożliwiające podjęcie czynności mających na celu
    dostosowanie gruntu do potrzeb kupującej spółki (pozwolenia, przyłącza itp.), nie jest
    staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone
    pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych
    nabywców.
    Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym
    rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.), jednak starania
    pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać
    kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy,
    aby podnieść jego cenę.
    W tej sprawie należy zauważyć, że nabywca (kupująca Spółka) sam się zgłosił. Pan jako
    właściciel gruntu samodzielnie nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał Pan
    sprzedaży w internecie, prasie, radiu.
    Ponadto, z analizy całokształtu okoliczności sprawy wynika, że działka przeznaczona do
    sprzedaży została udostępniona na rzecz kupującej Spółki na mocy umowy dzierżawy,
    zawartej w związku z przedwstępną umowę sprzedaży, wyłącznie w celu uzyskania przez
    kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia kupującej spółce zrealizowania
    warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem, na
    obie te umowy należy patrzeć jako na elementy jednego, tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że podjęte przez kupującą Spółkę działania, nie prowadzą do
    podwyższenia atrakcyjności ww. działek lecz przyszły nabywca wykonuje te czynności we
    własnym interesie, w celu przystosowania działki do zrealizowania własnych potrzeb.
    Tym samym, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującej Spółce do wykonania
    określonych czynności w celu dostosowania gruntu do Jej potrzeb i dzierżawa gruntu na
    Jej rzecz przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie
    Pan z tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami, stwierdzić należy, że w odniesieniu do
    sprzedaży udziału w działce powstałej z działki nr 1 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że dana sprzedaż wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych
    przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w
    pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w
    zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Zatem, dokonując sprzedaży udziału w działce powstałej z działki nr 1 będzie Pan
    korzystać z przysługującego Mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie
    jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak
    tego statusu pozbawia Pana cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust.
    1 ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż udziału w Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w związku z tym, nie znajduje

    uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA: z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21; z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21; z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21; z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21; z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20; z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.