Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-111/15/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-04-28
Teza: Odliczenie podatku naliczonego przy nabyciu działki gruntu.
Słowa kluczowe: grunty; odliczenia-odliczenie od podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 stycznia 2015 r. (data wpływu 2 lutego 2015 r.), uzupełnionym w dniach 24 i 30 marca oraz 24 kwietnia 2015 r. (daty wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działki gruntu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach 24 i 30 marca oraz 24 kwietnia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działki gruntu.

We wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Posiadał Pan teren niezabudowany o funkcji mieszkalnictwa, usługowej i turystycznej, o obszarze 9.318 m2, nabyty w drodze kupna (akt notarialny z dnia 10 marca 2008 r.) i nabyty w drodze kupna we współwłasności (z dnia 29 marca 2004 r.) oraz częściowego zniesienia współwłasności (akt notarialny z dnia 1 marca 2012 r.). Teren ten nabył Pan w celu prowadzenia działalności gospodarczej. W 2002 r. wziął Pan w dzierżawę od Gminy D. inny bardziej atrakcyjny dla Pana działalności teren. Jest to teren niezabudowany, na którym prowadzi Pan działalność gospodarczą (gastronomia, rozrywka, muzyka), o obszarze 6.780 m2, z miejscem na parkowanie samochodu klienta, oddalony od budynków mieszkalnych. Na dzień zakupu teren ten był niezabudowany trwałą zabudową. Przed dniem zakupu teren ten wykorzystywał Pan do prowadzenia działalności gastronomicznej (smażalnia ryb), gdzie znajdowała się kuchnia pod lekką konstrukcją drewnianą z zadaszeniem, nietrwale związana z podłożem. Nie był to budynek, ani budowla, w świetle przepisów prawa budowlanego. W dniu 26 lipca 2013 r. na podstawie aktu notarialnego z dnia 26 lipca 2013 r. dokonał Pan zamiany własnych terenów na teren dzierżawiony od Gminy D. Wyceny dokonał rzeczoznawca i ustalił wartość Pana terenu na 357.000 zł, jak również terenu Gminy na wartość 357.000 zł. Gmina wymierzyła Panu podatek od tej wartości w kwocie 82.110 zł, który uiścił Pan przed spisaniem aktu notarialnego. Działka w momencie zakupu była objęta planem zagospodarowania przestrzennego, z którego wynikało, że teren ten jest przeznaczony pod zabudowę mieszkalno-usługową. Nabycia gruntu dokonał Pan w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. „Wymierzony” przez Gminę podatek jest więc podatkiem naliczonym w Pana działalności. Interpretacja wydana w tej sprawie może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. To samo stwierdził NSA w wyroku z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt 1572/12 stwierdzając, że podatnikowi VAT z mocy ustawy przysługuje uprawnienie do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony – co ma wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego – a zatem ma on prawo do zadawania pytań dotyczących jego podatku naliczonego. Otrzymaną w tym zakresie informację podatnik może następnie wykorzystać dokonując rozliczeń podatku, jak również może powołać się na nią w kontaktach z kontrahentami, dla których może ona mieć walor informacyjny”. Również z kolejnego wyroku NSA z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1204/13 wynika, że z uwagi na specyfikę podatku VAT zainteresowanym w otrzymaniu indywidualnej interpretacji prawa podatkowego może być podatnik podatku, zarówno w zakresie jego podatku należnego, jak i podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie.

Czy od nabycia ww. działki gruntu przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, sprzedaż ww. działki na jego rzecz korzystała ze zwolnienia od podatku. W związku z tym nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1a ustawy – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak wynika z treści art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego na fakturach przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 603 ww. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.

Przepis art. 604 K.c. daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży.

Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W art. 2 pkt 33 ustawy zawarto definicję terenu budowlanego. Zgodnie z tą definicją przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że zbycie przez Gminę na Pana rzecz w drodze zamiany działki gruntu niezabudowanego, nie korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż na dzień zbycia grunt ten był objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, z którego wynikało, że jest przeznaczony pod zabudowę. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro sprzedaż ta była opodatkowana i dokonał Pan nabycia tego gruntu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą do czynności opodatkowanych (usługi gastronomiczne), przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem niezaistnienia innych przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.