Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-395/15-2/KS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-04-30
Teza: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca poprawnie zalicza wynajem lokalu usługowego (w przyszłości zamierza wynająć drugi lokal usługowy) jako tzw. „najem prywatny” w oparciu o art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowując przychody osiągane z najmu lokalu usługowego ryczałtem ewidencjonowanym w wysokości 8,5% ?
Słowa kluczowe: lokal; najem; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2015 r. (data wpływu 30 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prawidłowości opodatkowania przychodu z najmu lokalu usługowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prawidłowości opodatkowania przychodu z najmu lokalu usługowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca otrzymał w formie darowizny od matki budynek mieszkalny jednorodzinny z częścią usługową na parterze budynku. Część usługowa na parterze budynku składa się z dwóch lokali docelowo przeznaczonych na wynajem. Cześć mieszkalna wykorzystywana jest przez Wnioskodawcę na potrzeby mieszkaniowe Wnioskodawcy (Wnioskodawca zamieszkuje w nim z małżonkiem i dziećmi). Wnioskodawca wyremontował jeden lokal usługowy a następnie podpisał umowę najmu na wynajem tego lokalu. Drugi lokal usługowy nie jest przez Wnioskodawcę wynajmowany i Wnioskodawca nie zamierza wynajmować go w najbliższej przyszłości ze względu na brak środków pieniężnych potrzebnych na wyremontowanie tego lokalu. Przychody z najmu wynajmowanego lokalu usługowego Wnioskodawca kwalifikuje do źródła przychodów o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. "najem prywatny") i opodatkowuje w formie ryczałtu ewidencjonowanego w wysokości 8,5%. Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca poprawnie zalicza wynajem lokalu usługowego (w przyszłości zamierza wynająć drugi lokal usługowy) jako tzw "najem prywatny w oparciu o art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowując przychody osiągane z najmu lokalu usługowego ryczałtem ewidencjonowanym w wysokości 8,5% ?

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na pytanie zadane we wniosku jest pozytywna. Zdaniem Wnioskodawcy wynajem lokalu usługowego prowadzony na niewielką skalę należy zaliczyć do przychodu ze źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje że odrębnymi źródłami przychodu są określone w art. 10 ust. 1:

1.  pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3) oraz
2.  najem, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Zdaniem Wnioskodawcy na podstawie wskazanych uregulowań można wnioskować, że podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych mogą wybrać czy najem będzie przez nich prowadzony w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, czy też w ramach tzw. "prywatnego najmu".

Zgodnie z definicją działalności gospodarczej zawartą w art. 5a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową (nastawioną na zysk) prowadzoną w sposób zorganizowany i ciągły. Wnioskodawca nie nabył budynku jednorodzinnego z zamiarem uczynienia z niego źródła przychodów. Wnioskodawca otrzymał budynek jednorodzinny od swojej matki dla celów mieszkaniowych (Wnioskodawca zamieszkuje w budynku wraz z rodziną). Ponieważ otrzymany w formie darowizny budynek jednorodzinny posiada na parterze dwa lokale użytkowe, Wnioskodawca zdecydował się wynająć jeden z tych lokali. Drugi lokal nie jest wynajmowany i nie będzie wynajmowany w najbliższej przyszłości (Wnioskodawca nie jest obecnie w stanie ponieść wydatków na remont i adaptację tego lokalu). Przede wszystkim przy ocenie czy najem lokalu jest prowadzony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czy w ramach tzw. “prywatnego najmu” bierze się pod uwagę skalę prowadzonego najmu. W przypadku Wnioskodawcy najem nie jest prowadzony na szeroką skalę (ogranicza się do wynajmu jednego lokalu usługowego, w przyszłości będą to prawdopodobnie dwa lokale usługowe) a zatem nie spełnia przesłanek do uznania go za działalność gospodarczą. Wynajem nie jest prowadzony przez Wnioskodawcę w sposób zorganizowany i profesjonalny (wąska skala najmu nie wymusza na Wnioskodawcy prowadzenia go w sposób zorganizowany i profesjonalny).

Wnioskodawca nie podejmuje działań zmierzających do rozszerzenia tego źródła przychodów. Jak wynika z wyroku WSA w Szczecinie z 16 października 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 331/13 "zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym oznacza prowadzenie działalności w sposób metodyczny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły. Wskazana inwestycja niewątpliwie związana była z koniecznością podejmowania szeregu czynności (nawiązywania kontaktów z potencjalnymi sprzedawcami lokali pod wynajem i przystosowanie do wynajmu, następnie z klientami zarówno na etapie zawierania umów najmu, jak i w trakcie ich realizacji). O zorganizowanej działalności świadczy również konieczność pozyskiwania potencjalnego klienta (wynajmującego) poprzez udostępnianie informacji o posiadanym lokalu do wynajęcia, podejmowanie środków umożliwiających realizację przedmiotu umowy, czuwanie nad przestrzeganiem zasad dokonywania płatności za wynajem. Tego rodzaju działania nie mogą mieć ze swej istoty charakteru przypadkowego, incydentalnego. Wymagają one podejmowania szeregu zaplanowanych i przemyślanych działań oraz czynności (\`(...)\`)”.

W przypadku Wnioskodawcy nie ma potrzeby przy tak wąskiej skali prowadzonego najmu działania w sposób profesjonalny, zorganizowany, systematyczny, uporządkowany, planowania i realizacji zamierzeń w sposób ciągły. Zdaniem Wnioskodawcy, najem posiadanego lokalu usługowego może on zaliczyć do źródła przychodów o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkować ryczałtem w wysokości 8,5%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego - jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.