Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-774/09/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-23
Teza: czy wszelkie opłaty związane z nabyciem towaru zwiększają podstawę opodatkowania i powinny być wykazane jako WNT oraz zastosowania kursu waluty do wystawienia faktury wewnętrznej
Słowa kluczowe: agencja-agencja celna; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; towar-przemieszczanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2009r. (data wpływu 23 września 2009r.), uzupełnionym pismem (data wpływu 1 grudnia 2009r.), pismem (data wpływu 14 grudnia 2009r.), oraz pismem (data wpływu 17 grudnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy wszelkie opłaty związane z nabyciem towaru zwiększają podstawę opodatkowania i powinny być wykazane jako WNT oraz zastosowania kursu waluty do wystawienia faktury wewnętrznej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy opłaty celno-podatkowe należy traktować jako transakcje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz zastosowania kursu waluty do wystawienia faktury wewnętrznej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem (data wpływu 1 grudnia 2009r.), pismem (data wpływu 14 grudnia 2009r.) oraz pismem (data wpływu 17 grudnia 2009r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej również Spółka) dokonuje zakupu towarów od dostawcy

z Chin, który wystawia fakturę w USD. Niemiecki przedstawiciel podatkowy (zarejestrowany do VAT UE) dokonuje w imieniu Spółki ostatecznej odprawy. Przelicza wartość towaru z chińskiej faktury na EUR i zgłasza do odprawy w Niemieckim Urzędzie Celnym. Po odprawie przedstawiciel fiskalny wykazuje wartość towaru jako WDT wyrażoną w EUR, a Wnioskodawca wykazuje WNT w USD.

Z kolei inny niemiecki kontrahent (siostrzana firma przedstawiciela podatkowego, również VAT UE) obciąża Wnioskodawcę jedną fakturą za poniesione opłaty zwolnienia towaru, opłaty magazynowe, przeładunkowe, opłaty od usługi odprawy celnej oraz wartością cła zgłaszanego towaru do odprawy przez wcześniejszy podmiot.

Spółka traktuje te wszystkie opłaty, jako zwiększające podstawę opodatkowania towaru

i wykazuje w deklaracji VAT-7, jako WNT.

W opisywanej sytuacji istnieje rozbieżność, gdyż kontrahent niemiecki, dokonujący odprawy ostatecznej towaru (przedstawiciel podatkowy) wykazuje w przeliczeniu na EUR jako WDT. Natomiast Spółka opiera się na kwocie z faktury od kontrahenta z Chin

wg USD.

W uzupełnieniu wniosku (data wpływu 14 grudnia 2009r.), Wnioskodawca wskazał, iż w kwestii rozbieżności, Spółka nie oczekuje stanowiska Krajowego Biura Informacji Podatkowej, gdyż opiera się ona na kwocie z faktury od kontrahenta z Chin, która jest wyrażona w USD.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy opłaty celno-podatkowe (cło), przeładunkowe, magazynowe należy traktować jako transakcje WNT?
2.  Jaki zastosować kurs waluty i z jakiego dnia do wystawienia faktury wewnętrznej VAT UE dokumentującej zakup towarów zaimportowanych z Chin, a odprawionych w Niemczech przez przedstawiciela podatkowego? (faktura chińska jest wystawiona w USD).

Stanowisko Wnioskodawcy.

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, wszelkie opłaty z nabyciem towaru (np. magazynowanie w porcie, cło, opłaty przeładunkowe w porcie) zwiększają podstawę opodatkowania, a tym samym wartość zakupionego towaru i powinny być wykazane jako WNT.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, faktura wewnętrzna jest wystawiana 15 dnia miesiąca po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru przez sprzedawcę, zatem wartość faktury chińskiej przelicza się wg średniego kursu USD/PLN z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury wewnętrznej ogłoszonego przez NBP.

Należy w tym miejscu zauważyć, iż stanowisko odnośnie pytania nr 1 zostało zmodyfikowane przez Wnioskodawcę w piśmie (data wpływu 17 grudnia 2009r.) i w tej wersji zostało przytoczone w niniejszej interpretacji. Pytanie nr 2 zostało ostatecznie zmodyfikowane w piśmie (data wpływu 17 grudnia 2009r.) i w takiej też wersji zostało przytoczone w niniejszej interpretacji. Natomiast stanowisko odnośnie pytania nr 2 zostało sformułowane w piśmie (data wpływu 14 grudnia 2009r.)

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia wymagają następujące kwestie:

*   czy opłaty związane z nabyciem towaru (np. magazynowanie w porcie, cło, opłaty przeładunkowe w porcie) zwiększają podstawę opodatkowania i powinny być wykazane jako WNT,
*   czy prawidłowo zastosowano kurs waluty do wystawienia faktury wewnętrznej dokumentującej zakup towarów z Chin.

Ad. 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Art. 9 ust. 2 cyt. ustawy o VAT, stanowi, iż ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a - z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Powyższy warunek oznacza, iż przemieszczenie towarów traktowane będzie jako wewnątrzwspólnotowe nabycie tylko wtedy, gdy przemieszczane towary są własnością podatnika, który wszedł w ich posiadanie na terytorium państwa członkowskiego, z którego transportowane są do Polski i będą służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju.

Z cyt. wyżej przepisu wynika również, iż dotyczy on przemieszczenia towarów dokonywanego przez podatnika podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;
2.  wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Zgodnie z art. 31 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów, a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie nabycia tych towarów. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

A zatem, do podstawy opodatkowania, czyli ceny nabycia jaka znajduje się na fakturze wystawionej przez dostawcę towaru, należy włączyć uiszczone cło w związku z importem towarów oraz winna ona być powiększona również o wydatki dodatkowe (w szczególności: prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia) pod warunkiem, że wydatki te są pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca wszelkie opłaty z nabyciem towaru (np. magazynowanie w porcie, cło, opłaty przeładunkowe w porcie) traktuje jako zwiększające podstawę opodatkowania towaru i wykazuje w deklaracji VAT-7, jako WNT.

Przykładowo wskazane we wniosku koszty magazynowania w porcie, opłaty przeładunkowe w porcie należą do kategorii kosztów dodatkowych, o których mowa w art. 31 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku VAT. Skoro jednak nie są pobierane od Spółki przez dostawcę towarów, nie należy włączać ich do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż wszelkie opłaty związane z nabyciem towaru zwiększają podstawę opodatkowania i powinny być wykazane jako WNT, należało uznać za nieprawidłowe.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy o VAT, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

W art. 106 ust. 8 pkt 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług zawarto delegację, iż Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane które powinny zawierać oraz sposób ich przechowywania.

W oparciu m.in. o powołaną wyżej delegację zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Stosownie do § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  ) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Zasady wystawiania faktury wewnętrznej zostały określone w § 23 cyt. powyżej rozporządzenia Ministra Finansów.

W myśl § 23 ust. 1 ww. rozporządzenia, przepisy § 5, 9-14, 16, 17 i 21 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, w tym wystawianych w formie elektronicznej, z tym że w przypadku:

1.  czynności określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, gdy brak jest konkretnego nabywcy towaru lub usługi, faktura nie zawiera danych dotyczących tego nabywcy oraz kwoty należnej z tytułu wykonania tych czynności;
2.  dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług, faktury mogą nie zawierać numeru identyfikacji podatkowej kontrahenta.

Powyższe oznacza, że w przypadku faktur wewnętrznych stosuje się te same zasady, co w przypadku faktur dokumentujących sprzedaż.

Zgodnie z § 9 ww. rozporządzenia fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

W przypadku gdy podatnik określa w fakturze, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4, wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży.

Przytoczony przepis ustanawia ogólną zasadę w zakresie terminu wystawiania faktur do siódmego dnia od dnia wydania towaru, jednakże należy zwrócić uwagę na możliwość wystawienia jednej zbiorczej faktury wewnętrznej dokumentującej sumę nabyć od kontrahenta zagranicznego za dany okres rozliczeniowy, co wynika z art. 106 ust. 7 ustawy o VAT.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów - zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT - obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

W przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury (art. 20 ust. 6 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 31a ust. 1 i 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

W przypadku gdy zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami wykonawczymi do ustawy podatnik może wystawić fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego i wystawi ją w przewidzianym przepisami terminie, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej na tej fakturze, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.

W świetle art. 31a ust. 3 ustawy o VAT, w przypadku importu towarów przeliczenia na złote dokonuje się zgodnie z przepisami celnymi.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca dokumentuje wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów wystawiając fakturę wewnętrzną 15. dnia następującego po miesiącu,

w którym dokonano dostawy towaru przez sprzedawcę.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, które poprzedza w przedmiotowej sprawie nabycie towarów przywiezionych z Chin z odprawą celną dokonaną w Niemczech, brak jest faktury wystawionej przez podatnika podatku od wartości dodanej.

Zatem obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z dyspozycją art. 20 ust. 5 ustawy o VAT 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Kwotę określoną w walucie obcej przelicza się więc na złote według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż faktura wewnętrzna jest wystawiana 15. dnia miesiąca po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru przez sprzedawcę, więc wartość faktury wystawionej przez kontrahenta z Chin przelicza się wg średniego kursu USD/PLN z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury wewnętrznej ogłoszonego przez NBP, należało uznać za nieprawidłowe.

W konsekwencji stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę odnośnie wszystkich zadanych pytań, należało uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zaistniałego stanu faktycznego, z którego wynika, iż Wnioskodawca wszystkie opłaty związane z nabyciem towaru, jako zwiększające podstawę opodatkowania towaru na podstawie art. 31 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o VAT wykazuje w deklaracji VAT-7, jako WNT. Zatem stwierdzenie dotyczące kwestii deklarowania przedmiotowej transakcji jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - przyjęto jako element stanu faktycznego i nie było ono przedmiotem oceny. Nadmienia się także, iż w tym zakresie nie zadano pytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.