Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-1.4012.85.2019.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-12
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odzyskanie; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2019 r. data wpływu (7 lutego 2019 r.), uzupełnionym w dniu 7 marca 2019 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją inwestycji pn. „Rozbudowa drogi w \`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 7 marca 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją inwestycji pn. „Rozbudowa drogi w \`(...)\`”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny zdarzenie przyszłe.

Gmina złożyła w Urzędzie Marszałkowskim wniosek o przyznanie pomocy na zadanie pn. „Rozbudowa drogi w \`(...)\`”, w ramach operacji „Rozbudowa lub modernizacja dróg lokalnych”. Zadanie będzie realizowane w ramach „Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich” (PROW) na lata 2014–2020, w który wpisuje się operacja Wspieranie lokalnego rozwoju na obszarach wiejskich (6B).

Planowana, całkowita wartość projektu wyniesie 4.462.905,66 zł, w tym koszty kwalifikowane - 3.708.618,47 zł. Wnioskowane dofinansowanie ze środków PROW wyniesie - 2.336.429,00 zł, tj. 63,63% wartości zadania. Wkład własny Gminy wyniesie - 1.372.189,47 zł.

Gmina będzie realizować projekt w ramach zadań własnych wynikających z przepisu art. 7 ust. 1, pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.), tj. zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie: gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.

Celem głównym przedmiotowego projektu jest poprawa bezpieczeństwa użytkowników drogi, poprawa warunków komunikacji, połączenie drogi gminnej z drogą powiatową oraz drogą krajową jak również podwyższenie jakości życia mieszkańców.

Pozostałe cele projektu to:

*   zmniejszenie marginalizacji obszarów wiejskich gminy, położonych z dala od ośrodków rozwoju.
*   poprawa płynności ruchu na drodze,
*   skrócenie czasu przejazdu i wzrostu komfortu jazdy dla podróżnych,
*   podniesienie mobilności zawodowej mieszkańców gminy,
*   zwiększenie atrakcyjności inwestycyjnej i koncentracji działalności gospodarczej, turystycznej i społecznej na w/w obszarze.

Podatek od towarów i usług naliczony przy zakupie usług w ramach przedmiotowego projektu został uznany przez Gminę, jako beneficjenta, za wydatek kwalifikowany, jednak zgodnie z wytycznymi RPO WSL na lata 2014-2020, Gmina jest zobowiązana do przedstawienia Urzędowi Marszałkowskiemu, jako inwestycji zarządzającej programem PROW 2014-2020, zaświadczenia zawierającego informacje, czy w odniesieniu do w/w projektu istnieje możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub w części.

Podatnikiem podatku VAT, a zarazem wnioskodawcą i podmiotem realizującym projekt, na który będą wystawione faktury VAT w ramach przedmiotowego projektu jest Gmina.

Po zakończeniu projektu, wartość zmodernizowanej drogi będzie wprowadzona do ewidencji środków trwałych Gminy. Gmina będzie jedynym zarządcą drogi. Przedmiotowa droga będzie wykorzystywana wyłącznie do realizacji zadań własnych gminy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z przepisu art. 15 ust.6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), wynika, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa \[w tym przypadku na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.)\], dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Gmina nie będzie prowadziła żadnej działalności na podstawie umów cywilnoprawnych przy wykorzystaniu przedmiotowej drogi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, związanego z wydatkami poniesionymi na realizację przedmiotowego zadania – „Rozbudowa drogi w \`(...)\`”?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT, związanego z wydatkami poniesionymi na realizację zadania – „Rozbudowa drogi w \`(...)\`”, gdyż Gmina będzie jedynym zarządcą drogi. Przedmiotowa droga będzie wykorzystywana wyłącznie do realizacji zadań własnych gminy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z przepisu art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), wynika, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa \[w tym przypadku na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.)\], dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Gmina nie będzie prowadziła żadnej działalności na podstawie umów cywilnoprawnych przy wykorzystaniu przedmiotowej drogi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w oparciu o powołane przepisy prawa prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w ramach realizacji projektu. Nie zostały bowiem spełnione warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – zakupy dokonywane w ramach projektu nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.