Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.931.2025.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości od
wydatków związanych z wykonywaniem usług parkingowych.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
parking-opłata parkingowa
usługi-usługi parkingowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-podatnik - jednostki samorządu
terytorialnego i organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT w pełnej
    wysokości od wydatków związanych z wykonywaniem usług parkingowych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej również jako: „Gmina”) jest jednostką samorządu terytorialnego.
    Poza zadaniami własnymi wykonywanymi wyłącznie w charakterze organu władzy
    publicznej, Gmina wykonuje również działalność gospodarczą, podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Gmina jest zatem czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    W ramach wykonywania działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, Gmina świadczy
    usługi w zakresie udostępniania miejsc parkingowych dla pojazdów, na terenach
    zlokalizowanych poza pasem drogi publicznej (dalej również jako: „usługi parkingowe”).
    Miejsca parkingowe udostępniane są za odpłatnością pobieraną przy użyciu parkomatów.
    Gmina odprowadza podatek VAT z tytułu odpłatnego udostępniania miejsc parkingowych.
    Zgodnie z uzyskaną przez Gminę interpretacją Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    25 sierpnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.387.2023.2.EW (zmienionej następnie przez
    Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pismem z 28 listopada 2024 r., sygn. DOP7.
    8101.62.2023.FMLM), Gmina odprowadza także podatek VAT z tytułu opłat dodatkowych,
    pobieranych w przypadku nieuiszczenia należnej opłaty lub przekroczenia opłaconego
    czasu parkowania.

    Usługi parkingowe nie korzystają ze zwolnienia z VAT, gdyż ani Ustawa o VAT, ani też
    rozporządzenia wykonawcze do niej, nie przewidują w takim przypadku zwolnienia od
    podatku.
    Uchwałą Rady Miejskiej w Gminie wprowadzono tzw. Kartę Mieszkańca (dalej jako:
    „Karta”), której użytkownicy - wyłącznie mieszkańcy Gminy - korzystają z różnorodnych
    zniżek oraz ulg dotyczących towarów i usług oferowanych przez partnerów programu
    Karty. Karta została wprowadzona z myślą o realnym wsparciu dla społeczności lokalnej.
    Celem programu jest zapewnienie mieszkańcom dostępu do usług i produktów na
    preferencyjnych warunkach, które ułatwią ich codzienne życie i podniosą jego komfort.
    W ramach Karty, każdy jej pełnoletni użytkownik nabywa m. in. uprawnienie do jednego
    na dobę, nieodpłatnego wjazdu i skorzystania do (...) minut postoju na parkingu miejskim.
    Innymi słowy, pierwsza godzina parkowania jest dla użytkowników Karty bezpłatna.
    W związku z wykonywaniem działalności gospodarczej w zakresie usług parkingowych,
    Gmina ponosi koszty bieżące i inwestycyjne, dokumentowane wystawianymi na Gminę
    fakturami VAT.
    Niniejszy wniosek nie dotyczy nabyć towarów i usług, w zakresie których prawo do
    odliczenia VAT nie przysługuje w oparciu o regulacje art. 88 Ustawy o VAT.
    Niniejszy wniosek nie dotyczy udostępniania przez Gminę miejsc parkingowych
    zlokalizowanych w pasie drogi publicznej.

## Pytanie

Czy w okolicznościach opisanych we wniosku, Gminie przysługuje pełne prawo do
    odliczenia VAT naliczonego wynikającego z ponoszonych wydatków związanych w całości i
    wyłącznie z wykonywaniem przez Gminę działalności w zakresie usług parkingowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gmina jest uprawniona do pełnego odliczenia podatku naliczonego (odliczenie 100%
    podatku naliczonego) wynikającego z ponoszonych wydatków związanych w całości i
    wyłącznie z wykonywaniem przez Gminę działalności w zakresie usług parkingowych.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako, że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 Ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Świadcząc usługi w zakresie udostępniania miejsc parkingowych dla pojazdów na
    terenach zlokalizowanych poza pasem drogi publicznej, Gmina działa w charakterze
    podatnika, wykonującego działalność gospodarczą podlegająca opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym

    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w przedmiotowej
    sytuacji.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    · zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    · pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
      opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tj. z czynnościami, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Ponosząc wydatki służące bezpośrednio i wyłącznie prowadzeniu parkingów, Gmina
    ponosi je w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie usług
    parkingowych, podlegającej opodatkowaniu VAT. W ramach tej działalności, Gmina
    występuje w roli podatnika VAT.
    Jednocześnie, w przypadku posiadaczy Karty, X godzina korzystania z parkingów miejskich
    jest nieodpłatna. Tym niemniej, użytkownicy Karty, korzystając z uprawnienia do
    nieodpłatnego parkowania w czasie nieprzekraczającym (...) godziny, pozostają stroną
    stosunku cywilnego z Gminą. Użytkownicy Karty, analogicznie, jak wszyscy użytkownicy
    parkingów, muszą przestrzegać regulaminu parkingu, który obowiązuje wszystkich
    korzystających.
    Prowadząc działalność w zakresie udostępniania miejsc parkingowych Gmina działa jako
    przedsiębiorca, tj. w sposób zorganizowany, profesjonalny i ciągły świadczy określoną
    usługę i otrzymuje za to wynagrodzenie. Zdaniem Gminy, nie ma podstaw do dzielenia
    takiej działalności na działalność wykonywaną w ramach działalności gospodarczej i poza
    nią. Usługi parkingowe są bowiem świadczone w analogiczny sposób zarówno
    użytkownikowi nieposiadającemu Karty, jak i posiadaczowi Karty, który będzie korzystał z
    nich nie dłużej niż h, czy też dłużej niż h.
    Charakter zakupów ponoszonych w związku z działalnością parkingową, również
    przemawia za tym, że usługa parkingowa jest świadczona przez Gminę analogicznie dla
    wszystkich korzystających z parkingów. Ponoszone w tym celu koszty, związane z
    prowadzeniem działalności parkingowej, dotyczą wszystkich parkowanych pojazdów, bez
    względu na to, że część z nich, czasowo korzysta z tych parkingów nieodpłatnie.
    Tym samym, należy uznać, że, czasowe umożliwienie użytkownikowi Karty nieodpłatnego
    korzystania z parkingów, nie odbywa się poza działalnością gospodarczą Gminy w zakresie
    usług parkingowych. Co za tym idzie, bezpłatne, określone czasowo świadczenie przez
    Gminę usługi parkingowej na rzecz użytkownika Karty nie wpływa na zakres prawa do
    odliczenia przez Gminę podatku naliczonego wynikającego z wydatków ponoszonych na
    poczet prowadzenia działalności parkingowej.
    Jak wskazano, w treści broszury informacyjnej Ministra Finansów z 17 lutego 2016 r. -
    Zasady odliczania podatku od towarów i usług przez podatników prowadzących
    działalność o charakterze mieszanym, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych od dnia 1
    stycznia 2016 r., w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą
    wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one
    działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie

    oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą (zob. strona 3 broszury).
    Podobne stanowisko prezentowane jest zarówno w interpretacjach Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych w zakresie takich
    obszarów działalności gospodarczej jednostek samorządu terytorialnego, jak transport
    publiczny, czy wypożyczanie rowerów miejskich.
    Przykładowo, w interpretacji z 8 grudnia 2017 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.554.2017.1.
    MGO dotyczącej transportu zbiorowego, czytamy że (z podkreśleniami Wnioskodawcy):
    „Nieodpłatne przejazdy dla określonych grup pasażerów podyktowane uregulowaniami
    ustaw oraz aktów prawa miejscowego wpisują się więc w ogólną działalność gospodarczą
    prowadzoną przez Wnioskodawcę.
    W konsekwencji uznać należy, że ww. nieodpłatne działania nie stanowią wyłączonej spoza
    VAT odrębnej działalności (obok działalności gospodarczej). W związku z powyższym uznać
    należy, że nieodpłatna działalność na rzecz uprzywilejowanych grup pasażerów
    realizowana przez Wnioskodawcę jest ściśle związana z działalnością gospodarczą i nie
    mieści się w działalności innej niż działalność gospodarcza.
    Biorąc zatem pod uwagę przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że
    Wnioskodawca nie jest zobowiązany do odliczania podatku naliczonego wynikającego z
    nabycia towarów i usług związanych bezpośrednio, w całości i wyłącznie z transportem
    zbiorowym zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a
    ustawy o VAT ze względu na nieodpłatne świadczenie usług transportu na rzecz
    uprzywilejowanych grup pasażerów bowiem są one ściśle związane z działalnością
    gospodarczą Wnioskodawcy”.
    Podobnie uznał Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z 13 października 2020 r., sygn. I
    FSK 2038/17 (z podkreśleniami Wnioskodawcy):
    „Prawidłowo więc Sąd pierwszej instancji uznał, że świadczenie usługi komunikacji
    miejskiej w zakresie przewozów nieodpłatnych, wynikających z uchwał Rady Gminy nie jest
    odrębnym przedmiotem działalności Gminy i nie można przyjąć, by świadczenie tych usług
    odbywało się poza działalnością gospodarczą Gminy. Wbrew temu co zarzuca organ oceny
    tej nie podważa w żaden sposób to, że ulgi przysługują w oparciu o uchwałę Rady Gminy.
    To, że radzie miejskiej przysługują kompetencje do określenia zasad korzystania z
    urządzeń użyteczności publicznej samo przez się nie oznacza, że w każdym takim
    przypadku działa ona w ramach władztwa publicznego. Istotne jest bowiem to, jakiej
    materii dotyczy taka uchwała. Czy odnosi się ona do działań władczych tego organu, czy
    też nie. Słusznie Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę na to, że gdyby fakt określania ulg w
    drodze uchwały miał przesądzać o tym, czy materia, której dotyczy uchwała jest zadaniem
    władczym gminy, czy też nie, to należałoby uznać, że określenie cen biletów za przejazdy,
    które następuje w drodze uchwały tego organu, jest także działaniem władczym gminy.
    Zauważyć też należy, że stanowisko organu nie jest spójne przy tej ocenie. Z jednej
    bowiem strony organ przyjmuje, że ulgi w przejazdach wynikające z uchwały Rady Gminy
    nie mieszczą się w ramach działalności gospodarczej Gminy, z drugiej natomiast strony
    uznaje, że ulga wynikająca także z uchwały Rady Gminy związana z („...”) z działalnością
    gospodarczą Gminy jest związana. Wbrew zatem zarzutom skargi kasacyjnej nie budzi
    wątpliwości stanowisko Sądu pierwszej instancji, że usługa komunikacji miejskiej
    świadczona przez Gminę odbywa się w ramach działalności gospodarczej niezależnie od
    tego, czy przewóz dotyczy pasażerów korzystających z ulg na podstawie ustawy, czy
    uchwały Rady Gminy”.
    Analogiczne stanowisko wyrażane jest także w zakresie czasowego, nieodpłatnego
    korzystania z wypożyczalni rowerów, prowadzonych przez jednostki samorządu
    terytorialnego.

    Przykładowo, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 marca 2021 r., sygn. I
    FSK 1342/20 wskazano, że (z podkreśleniami Wnioskodawcy):
    „W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że wykonywana w oparciu o umowę
    cywilnoprawną usługa wypożyczenia (wynajmu) roweru, cechująca się trwałym,
    nieprzerwanym i zorganizowanym profesjonalnie charakterem, realizowana jest w ramach
    działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 u.p.t.u.), gdyż miasto - podobnie jak inne
    działające w tej sferze podmioty komercyjne - w żadnym zakresie w ramach jej realizacji
    nie korzysta ze środków prawnych o charakterze władczym, właściwych władzy
    państwowej, a zatem nie działa jako organ władzy publicznej, nie będąc podatnikiem (art.
    15 ust. 6 u.p.t.u.).
    Jak już wyżej stwierdzono, fakt niepobierania należności za wypożyczenie roweru w czasie
    nieprzekraczającym 20 minut lub 40 minut w żadnym zakresie nie decyduje o tym, że
    usługa ta w tym przedziale czasowym nie jest wykonywana w ramach działalności
    gospodarczej (...)”.
    Analogicznie, w wyroku z 9 maja 2023 r., sygn. I FSK 740/20, Naczelny Sąd Administracyjny
    uznał, że (z podkreśleniami Wnioskodawcy):
    „W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że wykonywana w oparciu o umowę
    cywilnoprawną usługa wypożyczenia (wynajmu) roweru, cechująca się trwałym,
    nieprzerwanym i zorganizowanym profesjonalnie charakterem, realizowana jest w ramach
    działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), gdyż Miasto - podobnie jak inne
    działające w tej sferze podmioty komercyjne – w żadnym zakresie w ramach jej realizacji
    nie korzysta ze środków prawnych o charakterze władczym, właściwych władzy
    państwowej, a zatem nie działa jako organ władzy publicznej, nie będąc podatnikiem (art.
    15 ust. 6 ustawy o VAT). Jak już wyżej stwierdzono, fakt niepobierania należności za
    wypożyczenie roweru w czasie nieprzekraczającym 20 minut w żadnym zakresie nie
    decyduje o tym, że usługa ta w tym przedziale czasowym nie jest wykonywana w ramach
    działalności gospodarczej, tym bardziej że za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. (...)
    Skoro bowiem powstała infrastruktura rowerowa wykorzystywana jest przez Miasto jako
    podatnika VAT wyłącznie do celów działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu
    VAT, Sąd pierwszej instancji nie dokonał błędnej wykładni, przyjmując, że w
    przedstawionym we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Miastu na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT przysługuje prawo do odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego VAT z
    wystawionych faktur z tytułu wydatków inwestycyjnych i bieżących związanych z
    infrastrukturą rowerową oraz udostępnianiem rowerów miejskich, a w sprawie nie ma
    zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT”.
    Także w prawomocnym wyroku z 6 grudnia 2023 r., sygn. I SA/Łd 796/23 Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Łodzi wskazał, że (z podkreśleniami Wnioskodawcy):
    „Uwzględniając powyższe, ocena co do zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT,
    zdaniem Sądu, winna być rozpatrywana z punktu widzenia całokształtu prowadzonej
    działalności gospodarczej. Trafnie wywodzi Gmina, iż realizując II i III Etap Projektu ma
    prawo do odliczenia pełnych kwot podatku od towarów i usług z wystawionych przez
    Wykonawcę faktur. W ramach opisanej prowadzonej działalności gospodarczej Gmina nie
    udostępnia świadczonej usługi na cele stricte publiczne, jest to działalność gospodarcza
    prowadzona w sposób ciągły, profesjonalny, tożsamy i zasadniczo odpłatna. Nie znajduje
    uzasadnienia stanowisko organu, iż świadczenie usługi „do 20 minut” jest wykonywane w
    reżimie publicznoprawnym i z tego względu leży poza sferą działalności gospodarczej
    strony skarżącej, w konsekwencji Gmina winna uwzględnić zapis art. 86 ust. 2a ustawy o
    VAT. Organ skupił się na podziale świadczonych usług w zależności do okresu ich
    świadczenia, gdyż to decyduje, czy jest to usługa odpłatna lub bezpłatna. Jednakże jest to

    jedynie jeden z elementów, przy tożsamości pozostałych w ramach zawieranych umów
    cywilnoprawnych, nie może być zatem decydujący, szczególnie, iż zadania gminy mogą być
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej lub poza nią, co dyskwalifikuje także
    argumentację organu związaną z wykonywaniem zadań własnych jednostki”.
    Podobne orzeczenia zapadły przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi 17
    grudnia 2020 r., sygn. I SA/Łd 415/20 oraz 10 maja 2022 r, sygn. I SA/Łd 182/22, a także
    przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - 8 maja 2024 r., sygn. III SA
    /Wa 500/24.
    Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, umożliwienie przez Gminę
    użytkownikowi Karty skorzystania z usługi parkingowej w ramach bezpłatnego limitu, nie
    zmienia faktu, że świadczenie to odbywa się w ramach prowadzonej przez Gminę
    działalności gospodarczej w zakresie usług parkingowych.
    W rozpatrywanym stanie faktycznym uwzględniać należy całokształt prowadzonej przez
    Gminę działalności w zakresie udostępniania miejsc parkingowych, a ta ma zasadniczo
    charakter ciągły, trwały, profesjonalny i odpłatny.
    Usługa parkingowa ma charakter jednolity, niezależnie od przyjętych w jej zakresie
    warunków odpłatności i może być wykonywana przez Gminę tylko w reżimie
    cywilnoprawnym, bowiem Gmina nie korzysta przy jej realizacji ze środków prawnych
    właściwych dla władzy publicznej.
    Sama rezygnacja z dochodu dla usługi świadczonej do h na rzecz użytkownika Karty nie
    stanowi wystarczającej podstawy do wprowadzenia podziału prowadzonej przez Gminę
    działalności parkingowej na działalność gospodarczą, wykonywaną w charakterze
    podatnika VAT oraz działalność niestanowiącą działalności gospodarczej, wykonywaną
    przez Gminę w charakterze organu władzy publicznej.
    W ocenie Wnioskodawcy, Gminie przysługuje zatem prawo do odliczenia VAT naliczonego
    wynikającego z wydatków związanych w całości i wyłącznie z wykonywaniem przez Gminę
    działalności w zakresie usług parkingowych, w pełnej wysokości. Wydatki te związane są
    bowiem wyłącznie z działalnością opodatkowaną w postaci świadczenia przez Gminę
    usług parkingowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega

    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
    W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
      umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 tej ustawy.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, są natomiast
    podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter
    wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te
    podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym

    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie
    towarów i usług przez jednostkę samorządu terytorialnego, należy przede wszystkim
    zbadać, czy przy nabyciu towaru lub usługi, jednostka samorządu terytorialnego działała w
    charakterze podatnika, co potwierdzają obiektywne okoliczności towarzyszące nabyciu
    tego towaru lub usługi, oraz czy nabywane towary i usługi są związane z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych VAT.
    W rozpatrywanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT
    w pełnej wysokości od wydatków związanych z wykonywaniem usług parkingowych.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT. Gmina świadczy usługi w zakresie udostępniania miejsc parkingowych dla pojazdów,
    na terenach zlokalizowanych poza pasem drogi publicznej (dalej również jako: „usługi
    parkingowe”). Miejsca parkingowe udostępniane są za odpłatnością pobieraną przy użyciu
    parkomatów. Gmina odprowadza podatek VAT z tytułu odpłatnego udostępniania miejsc
    parkingowych. W związku z wykonywaniem działalności gospodarczej w zakresie usług
    parkingowych, Gmina ponosi koszty bieżące i inwestycyjne, dokumentowane
    wystawianymi na Gminę fakturami. Uchwałą Rady Miejskiej wprowadzono tzw. Kartę
    Mieszkańca (dalej jako: „Karta”), której użytkownicy - wyłącznie mieszkańcy Gminy -
    korzystają z różnorodnych zniżek oraz ulg dotyczących towarów i usług oferowanych przez
    partnerów programu Karty. W ramach Karty, każdy jej pełnoletni użytkownik nabywa m.
    in. uprawnienie do jednego na dobę, nieodpłatnego wjazdu i skorzystania do (...) minut
    postoju na parkingu miejskim. X godzina parkowania jest dla użytkowników Karty
    bezpłatna.

    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w
    pełnej wysokości od wydatków związanych z wykonywaniem usług parkingowych, wskazać
    należy, że Państwa działania w zakresie udostępniania miejsc parkingowych dla pojazdów,
    na wskazanych we wniosku terenach wykonywane są w ramach działalności gospodarczej,
    o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wynika z wniosku prowadząc działalność w
    zakresie udostępniania miejsc parkingowych Gmina działa w sposób zorganizowany,
    profesjonalny i ciągły świadczy określoną usługę i otrzymuje za to wynagrodzenie.
    Świadczenie usług udostępniania miejsc parkingowych, z uwagi na swój charakter
    (działanie w oparciu o umowy cywilnoprawne) pozwala uznać, że występują Państwo w
    roli podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    bowiem odpłatne udostępnianie miejsc parkingowych na parkingach, jest działalnością
    gospodarczą. Jak Państwo wskazali miejsca parkingowe udostępniane są za odpłatnością
    pobieraną przy użyciu parkomatów. Gmina odprowadza podatek VAT z tytułu odpłatnego
    udostępniania miejsc parkingowych, a także z tytułu opłat dodatkowych, pobieranych w
    przypadku nieuiszczenia należnej opłaty lub przekroczenia opłaconego czasu parkowania.
    Powyższe wskazuje zatem, że parkingi nie są wykorzystywane nieodpłatnie na cele stricte
    publiczne.
    Ponadto, jak wynika z okoliczności sprawy nieodpłatne korzystanie z parkingu do (...)
    minut postoju, stanowi realizację obowiązków wynikających z uchwał – przepisów aktów
    prawa miejscowego. W okolicznościach niniejszej sprawy realizację obowiązków
    wynikających z ww. przepisów, polegających na możliwości bezpłatnego korzystania z
    parkingu miejskiego przez grupę uprzywilejowaną należy uznać za podejmowane w celach
    związanych z działalnością gospodarczą. Nieodpłatne udostępnianie miejsc parkingowych
    dla określonej grupy osób podyktowane uregulowaniami prawa miejscowego wpisuje się
    w ogólną działalność gospodarczą prowadzoną przez Państwa, związaną z usługami
    udostępniania parkingów. W związku z powyższym uznać należy, że ww. nieodpłatne
    działania na rzecz uprzywilejowanych grup osób realizowane przez Państwa są ściśle
    związane z działalnością gospodarczą i nie mieszczą się w działalności innej niż działalność
    gospodarcza.
    Biorąc zatem pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że skoro przedmiotowy parking jest
    wykorzystywany do czynności opodatkowanych w ramach działalności gospodarczej, to
    przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości od wydatków
    związanych z wykonywaniem usług parkingowych. Prawo do odliczenia podatku VAT
    przysługuje, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

    Ponadto, odnosząc się do powołanego przez Państwa w przedmiotowym wniosku
    wyroków sądów, tutejszy organ wyjaśnia, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w
    indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich
    się zawęża. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w
    niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.