Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.797.2024.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości rolnej.
Słowa kluczowe: działki-działki rolne; nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania sprzedaży nieruchomości.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 24 stycznia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polską spółką (z kapitałem zagranicznym innych krajów UE), której
    przedmiotem działalności jest m.in. (...). Jednym z etapów w procesie inwestycyjnym –
    zgodnie z procedurami Wnioskodawcy – jest m.in. nabywanie nieruchomości oraz zmiana
    ich przeznaczenia z rolnej na budowlaną przed lub po nabyciu nieruchomości w celu
    budowy na jej terenie budynków/budowli związanych z (...).
    Jednym z potencjalnych kontrahentów Wnioskodawcy (w zakresie sprzedaży
    nieruchomości pod planowaną inwestycję biogazowni) jest małżeństwo będące
    właścicielem nieruchomości rolnej.
    Małżeństwo prowadzi działalność rolniczą z zakresu hodowli zwierząt. Podkreśleniu
    wymaga, że kontrahenci Wnioskodawcy (właściciele nieruchomości) nie prowadzą
    działalności gospodarczej dotyczącej obrotu nieruchomościami, ani prywatnie nie
    podejmują żadnych czynności mających jakiekolwiek cechy działalności z zakresu obrotu
    nieruchomościami, nie reklamują swoich nieruchomości ani nie uzbrajają nieruchomości.
    W przypadku zatem zdarzenia przyszłego - sprzedaży nieruchomości na rzecz
    Wnioskodawcy - sprzedaż ta nie będzie miała formy zawodowej (profesjonalnej), stałej ani
    zorganizowanej.
    W toku negocjowania pomiędzy Wnioskodawcą a potencjalnymi kontrahentami
    (właścicielami nieruchomości) przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości, o której
    mowa powyżej powstała wątpliwość w zakresie objęcia umowy sprzedaży nieruchomości
    podatkiem VAT - co uzasadnia potrzebę uzyskania interpretacji i wystąpienie z niniejszym
    wnioskiem. Podkreśleniu wymaga, że przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości nie
    została jeszcze zawarta pomiędzy Kontrahentami a Spółką.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Kontrahenci są czynnymi podatnikami podatku VAT, gospodarstwo rolne Kontrahentów
    jest na rozliczeniu VAT.
    Przy nabyciu nieruchomości Kontrahenci nie uiszczali podatku VAT. Nieruchomość
    stanowi majątek osobisty Kontrahentów.
    Nabycie nieruchomości nie było udokumentowane fakturą.
    Numer ewidencyjny nieruchomości będącej przedmiotem wniosku to: 1, gmina (...), obręb
    ewidencyjny (...).
    Nieruchomość była wykorzystywana na cele rolne tj. m.in. uprawa zbóż i kukurydzy.
    Kontrahenci wykorzystują Nieruchomość na cele karmienia stanowiących część ich
    gospodarstwa bydła. Sporadycznie Kontrahenci sprzedawali zboże i kukurydzę
    (uprawnianą na Nieruchomości) – w tym przypadku sprzedaż była opodatkowana
    podatkiem VAT.
    Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku, nie była przedmiotem umów najmu,
    dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
    Nieruchomość nie została ujęta w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

    Kontrahenci nie występowali o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu w zakresie nieruchomości będącej przedmiotem wniosku.
    Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku w dniu nadania niniejszego pisma stanowi
    własność kontrahentów Spółki. W toku współpracy i ustaleń pomiędzy Kontrahentami a
    Spółką, jednym z warunków (przedstawionych przez Kontrahentów) dalszego
    procedowania z przedwstępną umową sprzedaży Nieruchomości jest przedłożenie
    prawnie wiążącego dokumentu, z którego wynikać będzie, że sprzedaż Nieruchomości na
    rzecz Spółki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Kontrahenci nie udzielili
    Spółce pełnomocnictwa do działania w ich imieniu, jednak, gdy będzie to konieczne w
    związku z niniejszym postępowaniem Spółka podejmie działania związane z uzyskaniem
    stosownego pełnomocnictwa.
    Na obecnym etapie - z uwagi na warunek Kontrahentów, Strony nie przystąpiły jeszcze do
    etapu przygotowania i negocjowania przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości.
    W przypadku skutecznego nabycia przez Spółkę Nieruchomości od Kontrahentów,
    Nieruchomość będzie przeznaczona na inwestycję związaną z biogazownią.
    Podkreśleniu wymaga, że Kontrahenci Wnioskodawcy (właściciele nieruchomości) nie
    prowadzą działalności gospodarczej dotyczącej obrotu nieruchomościami, ani prywatnie
    nie podejmują żadnych czynności mających jakiekolwiek cechy działalności z zakresu
    obrotu nieruchomościami, nie dokonują regularnej sprzedaży/zakupu działek, nie
    reklamują swoich nieruchomości, nie uzbrajają działek.

## Pytanie

Czy w przypadku zdarzenia przyszłego tj. sprzedaży nieruchomości rolnej stanowiącej
    własności kontrahenta Wnioskodawcy - będącego rolnikiem i prowadzącym działalność
    rolniczą z zakresu hodowli zwierząt na rzecz Wnioskodawcy – sprzedaż nieruchomości
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT oraz w konsekwencji, czy Spółce
    będzie przysługiwało prawo odliczenia podatku VAT w związku z zakupem
    nieruchomości?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie ze stanem faktycznym wskazanym powyżej czynność ta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż powyższa sprzedaż nie jest
    wykonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Kontrahenci
    Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym sprzedadzą część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży.
    Nieruchomość służyła prowadzeniu działalności rolniczej, a nie jakiejkolwiek działalności
    gospodarczej. Z uwagi na powyższą sprzedaż nie spełnia art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) („Ustawa
    VAT”). W związku ze stanowiskiem Spółki tj. brakiem objęcia Kontrahentów podatkiem VAT
    w przypadku sprzedaży nieruchomości, Spółka nie będzie uprawniona do odliczenia
    podatku VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 Ustawy VAT, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.

    Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    Przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT, rozumie się każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, iż nieruchomości są towarami w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Art. 15 ust. 1 ustawy VAT, stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również
    wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących
    na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza
    obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1,
    ze zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów (w tym przypadku
    nieruchomości) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie
    wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom
    podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się
    stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z
    profesjonalnym obrotem gospodarczym.
    Skutkiem powyższego status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności
    dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy
    osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT,
    istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą, o której mowa w art.
    15 ust. 2 ustawy VAT.

    Jak wynika z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29
    października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, formalny status danego podmiotu jako
    podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana
    wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o
    opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do
    konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku stanu sprawy kontrahent Wnioskodawcy w celu dokonania sprzedaży
    gruntów podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9
    ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy VAT) jako że
    jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach C-180 i C-181, dostawę gruntu przeznaczonego pod
    zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że
    transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności.
    Wskazuje także na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2011 r., sygn. I
    FSK 1657/11 zgodnie z którym: „Stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do
    konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Wykonanie danej
    czynności (w przypadku sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę)
    jednorazowo, jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w
    sposób częstotliwy nie przesądza automatycznie, że z tego tylko powodu dany podmiot
    staje się podatnikiem VAT. Konieczne jest bowiem ustalenie, że w odniesieniu do tej
    czynności występował on w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki
    podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo
    własności w stosunku to tego gruntu. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki
    budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą. Istotna jest więc ocena, czy z
    dokonanych w sprawie ustaleń wynika, że strona dokonując sprzedaży gruntów
    zachowywała się tak jak handlowiec. (...)
    W wyroku tym Trybunał stwierdził, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej, sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych nie ma charakteru
    decydującego. Zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia
    między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. (...)
    Inaczej jest natomiast zdaniem Trybunału w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji
    dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi

    wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu
    dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT, jako że jedynym przychodem z takich
    transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Takie transakcje nie
    stanowią zaś same z siebie działalności gospodarczej w rozumieniu dyrektywy”.
    Mając na uwadze powyższe, z uwagi na brak objęcia umowy sprzedaży nieruchomości
    podatkiem VAT, Spółka nie będzie uprawiona do odliczenia podatku VAT w związku z
    zakupem nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości, które
    przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119
      ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

    Powyższe oznacza, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu
    do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedającymi nieruchomość jest małżeństwo, które prowadzi
    działalność rolniczą z zakresu hodowli zwierząt. Sprzedający są czynnymi podatnikami
    podatku VAT, gospodarstwo rolne Kontrahentów jest na rozliczeniu VAT. Przy nabyciu
    nieruchomości Kontrahenci nie uiszczali podatku VAT. Nieruchomość stanowi majątek
    osobisty Kontrahentów. Nabycie nieruchomości nie było udokumentowane fakturą.
    Przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomość działka nr 1, gmina (...), obręb ewidencyjny
    (...). Nieruchomość była wykorzystywana na cele rolne tj. m.in. uprawa zbóż i kukurydzy.
    Sprzedający wykorzystują Nieruchomość na cele karmienia stanowiących część ich
    gospodarstwa bydła. Sporadycznie Kontrahenci sprzedawali zboże i kukurydzę
    (uprawnianą na Nieruchomości) – w tym przypadku sprzedaż była opodatkowana
    podatkiem VAT. Nieruchomość nie została ujęta w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego. Kontrahenci nie występowali o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu w zakresie nieruchomości. W przypadku skutecznego nabycia
    przez Spółkę Nieruchomości od Kontrahentów, Nieruchomość będzie przeznaczona na
    inwestycję związaną z biogazownią.
    Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy sprzedaż nieruchomości będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT oraz w konsekwencji, czy Spółce będzie przysługiwało
    prawo odliczenia podatku VAT w związku z zakupem nieruchomości.
    Aby rozstrzygnąć czy będą Państwo mieli prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu
    nabycia opisanych nieruchomości, w pierwszej kolejności należy odnieść się do tego, czy
    Sprzedający w związku ze sprzedażą działek będą podatnikami podatku VAT, a jeżeli tak,
    to czy transakcja ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach, rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako
    osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

    Z opisu sprawy wynika, że kontrahentami Wnioskodawcy (w zakresie sprzedaży
    nieruchomości pod planowaną inwestycję biogazowni) jest małżeństwo będące
    właścicielem nieruchomości rolnej. Małżeństwo prowadzi działalność rolniczą z zakresu
    hodowli zwierząt. Kontrahenci są czynnymi podatnikami podatku VAT, gospodarstwo
    rolne Kontrahentów jest na rozliczeniu VAT. Nieruchomość była wykorzystywana na cele
    rolne tj. m.in. uprawa zbóż i kukurydzy. Kontrahenci wykorzystują Nieruchomość również
    na cele karmienia stanowiących część ich gospodarstwa bydła. Sporadycznie Kontrahenci
    sprzedawali zboże i kukurydzę (uprawnianą na Nieruchomości) – w tym przypadku
    sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT.
    W niniejszej sprawie istotny jest wyrok TSUE C-291/92. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    bowiem, że aby uznać daną nieruchomość za majątek osobisty muszą istnieć obiektywne
    dowody potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów
    prywatnych w całym okresie jej posiadania. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. W analizowanej sprawie – jak Państwo wskazali – Sprzedający
    wykorzystywali nieruchomość pod działalność rolniczą, jako zarejestrowani czynni
    podatnicy podatku VAT.
    W tym miejscu zasadnym jest powołanie art. 2 pkt 15 ustawy, zgodnie z którym:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej - rozumie się przez
      to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego,
      szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą,
      gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i
      sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i
      owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz
      chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
      szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy
      roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie
      drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę
      dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę
      innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki
      leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41
      00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Mając na względzie definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy,
    należy uznać, że działalność rolnicza, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, mieści się w
    pojęciu działalności gospodarczej.
    Co istotne, w sytuacji gdy rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT
    czynnego, oznacza to, że prowadzi on działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem
    VAT według właściwej stawki tego podatku.
    Nieruchomość przeznaczona do sprzedaży, w momencie jej dostawy, będzie stanowiła
    zatem składnik majątkowy służący prowadzeniu działalności gospodarczej, którą – w
    rozumieniu ustawy – jest również działalność rolnicza.
    W tej sprawie działka nr 1, wykorzystywana była do opodatkowanej podatkiem VAT
    działalności rolniczej. Na tym gruncie, który Sprzedający zamierzają sprzedać prowadzona
    była działalność gospodarcza opodatkowana na zasadach ogólnych, co wyklucza sprzedaż
    tej działki jako majątku osobistego.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz przywołane przepisy należy stwierdzić, że sprzedaż tej
    działki, nie nastąpi w ramach zarządu majątkiem osobistym Sprzedających, lecz stanowić
    będzie zbycie majątku wykorzystywanego w prowadzonej przez Nich działalności
    gospodarczej (działalności rolniczej), zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji,
    sprzedaż działki nr 1 podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje natomiast przepis art. 43
    ust. 1
    pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Z treści wniosku wynika, że nieruchomość nie została ujęta w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego. Kontrahenci również nie występowali o wydanie
    decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie nieruchomości
    będącej przedmiotem wniosku.
    Wskazać należy, że 14 czerwca 2013 r. Minister Finansów wydał interpretację ogólną znak
    PT10/033/12/207/WLI/13/RD 58639 w sprawie zastosowania zwolnienia od podatku od
    towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 tej ustawy, dla dostawy terenu
    niezabudowanego w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego oraz
    decyzji o warunkach zabudowy (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.).
    Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości, należy wskazać, że z prawa do odliczenia
    podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy
    VAT czynni, a transakcja udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest
    zwolniona od podatku.
    W niniejszej sprawie Sprzedający w związku ze sprzedażą działki nie będą zobowiązani do
    naliczenia podatku VAT (co wynika bezpośrednio ze wskazanej interpretacji ogólnej) zatem
    w sytuacji gdy otrzymają Państwo fakturę z wykazanym podatkiem VAT dokumentującą
    sprzedaż nieruchomości, nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku VAT,
    ponieważ zaistnieją przesłanki negatywne, określone w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko całościowo uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.